Джэймс РАЗДЗЕЛ 1 1 Якаў, слуга Бога і Госпада Ісуса Хрыста, дванаццаці плямёнам, якія расьсеяны, прывітаньне. 2 Лічыце за радасць, браты мае, калі ўпадаеце ў розныя спакусы; 3 Ведаючы гэта, што выпрабаваньне веры вашай стварае цярплівасьць. 4 Цярплівасьць жа няхай мае дасканалую дзею, каб вы былі дасканалыя і поўныя, ні ў чым ня маючы нястачы. 5 Калі каму з вас не хапае мудрасьці, няхай просіць у Бога, Які дае ўсім шчодра і не дакарае; і будзе дадзена яму. 6 Але хай просіць з вераю, ні ў чым не вагаючыся. Бо той, хто сумняваецца, падобны да марской хвалі, якую гоніць і кідае вецер. 7 Бо няхай ня думае такі чалавек, што атрымае штонебудзь ад Госпада. 8 Чалавек дваістага розуму няўстойлівы на ўсіх шляхах сваіх. 9 Няхай цешыцца брат нізкі з таго, што ён узвышаны; 10 А багаты ў тым, што прыніжаны, бо зьнікне, як кветка на траве. 11 Бо як толькі ўзыдзе сонца з пякучай сьпёкаю, яно высушыць траву, і кветка яе ападзе, і краса вобразу яе загіне; так і багаты чалавек зьнікне на дарогах сваіх. 12 Шчасьлівы чалавек, які вытрымлівае спакусу, бо, выпрабоўваючыся, атрымае вянец жыцьця, які абяцаў Гасподзь тым, што любяць Яго. 13 У спакушэнні ніхто няхай не кажа: «Бог мяне спакушае», бо Бог не можа быць спакушаны злом, і Ён нікога не спакушае. 14 Але кожны спакушаецца, калі цягне і спакушае яго ўласная пажадлівасьць. 15 Тады пажада, зачаўшы, нараджае грэх, а грэх, скончаны, нараджае сьмерць. 16 Не памыляйцеся, браты мае любімыя. 17 Кожны добры дар і кожны дар дасканалы паходзіць звыш і сыходзіць ад Айца сьвятла, у Якога няма зьмены, ані ценю перамены. 18 Сваёю воляй Ён спарадзіў нас словам праўды, каб мы былі як бы першынцам Ягоных стварэньняў. 19 Таму, браты мае ўмілаваныя, няхай кожны чалавек будзе хуткі на слуханьне, марудлівы на словы, марудлівы на гнеў: 20 Бо гнеў чалавечы не чыніць праўды Божай. 21 Дзеля гэтага адкіньце ўсялякі бруд і лішак злосьці і прыміце з лагоднасьцю прышчэпленае слова, якое можа збавіць душы вашыя. 22 Але будзьце выканаўцамі слова, а не слухачамі толькі, падманваючы саміх сябе. 23 Бо хто слухае слова, а не выканаўца, той падобны да чалавека, які глядзіць на сваё натуральнае аблічча ў шкле. 24 Бо ён зірне на сябе і пойдзе сваёй дарогай, і адразу забудзе, які ён чалавек. 25 Але хто ўглядаецца ў дасканалы закон свабоды і трывае ў ім, будучы не забыўлівым слухачом, але
выканаўцам справы, той будзе дабраславёны ў сваёй справе. 26 Калі хто з вас здаецца пабожным і не ўтаймоўвае языка свайго, але ашуквае сэрца сваё, у таго пабожнасьць марная. 27 Чыстая і беззаганная пабожнасьць перад Богам і Айцом ёсьць гэта: наведваць сіротаў і ўдоваў у пакутах іхніх і захоўваць сябе незаплямленым ад сьвету. РАЗДЗЕЛ 2 1. Браты мае! Веру ў Госпада нашага Ісуса Хрыста, Госпада славы, ня майце ў асобах. 2 Бо калі на сход ваш прыйдзе чалавек з залатым пярсьцёнкам, у добрым адзеньні, і прыйдзе таксама бедны чалавек у паганым адзеньні, 3 І вы паважаеце таго, хто носіць вясёлую вопратку, і кажаце яму: сядзі тут на добрым месцы; і скажы беднаму: стань ты там, або сядзі тут пад падножжам маім. 4 Дык ці ж вы не беспрыхільныя ў сабе і не сталіся судзьдзямі злых думак? 5 Слухайце, браты мае ўмілаваныя, ці не выбраў Бог бедных гэтага сьвету багатымі вераю і спадкаемцамі Валадарства, якое Ён абяцаў тым, што любяць Яго? 6 Але вы пагарджалі ўбогім. Хіба багатыя людзі не прыгнятаюць вас і не цягнуць вас перад суднымі крэсламі? 7 Ці не блюзьняць яны тое годнае імя, якім вы завецеся? 8 Калі вы выконваеце царскі закон паводле Пісаньня: "палюбі блізкага твайго, як самога сябе", добра робіце. 9 Але калі вы глядзіце на асобу, вы робіце грэх і выкрываецеся законам як парушальнікі. 10 Бо хто захавае ўвесь закон, а згрэшыць у адным, той ва ўсім вінаваты. 11 Бо Той, Хто сказаў: не чужалож, сказаў і: не забівай. Калі ты не чыніш пералюбу, але калі забіваеш, ты стаўся парушальнікам закону. 12 Так гаварыце і так рабіце, як тыя, што маюць быць асуджаныя паводле закону свабоды. 13 Бо неміласэрны будзе суд над тым, хто ня зьлітаваўся; і міласэрнасць радуецца супраць суда. 14 Якая карысць, браты мае, калі хто кажа, што мае веру, а ўчынкаў не мае? ці можа вера выратаваць яго? 15 Калі брат ці сястра голыя і пазбаўленыя штодзённай ежы, 16 І адзін з вас скажа ім: ідзіце зь мірам, сагрэйцеся і насыціцеся; аднак вы не даяце ім патрэбнага для цела; якая карысць? 17 Так і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая. 18 Так, можа сказаць чалавек: ты маеш веру, а я маю ўчынкі; пакажы мне веру тваю без учынкаў тваіх, і я пакажу табе веру маю ўчынкамі маімі. 19 Ты верыш, што Бог адзін; добра робіш: і чэрці вераць і дрыжаць. 20 Але ці ведаеш ты, чалавек марны, што вера без учынкаў мёртвая? 21 Ці ж Абрагам, бацька наш, не ўчынкамі апраўдаўся, калі прынёс Ісаака, сына свайго, на ахвярнік? 22 Ці бачыш, як вера садзейнічала дзеям ягоным, і дзеямі вера дасягнула дасканаласці?
Джэймс
23 І споўнілася пісаньне, якое кажа: Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму ў праведнасьць, і ён названы сябрам Божым. 24 Дык бачыце, што чалавек апраўдваецца ўчынкамі, а ня толькі вераю. 25 Гэтаксама і Рааў блудніца ці не ўчынкамі апраўдалася, калі прыняла паслоў і паслала іх іншым шляхам? 26 Бо, як мёртвае цела без духа, так і вера без учынкаў мёртвая. РАЗДЗЕЛ 3 1 Браты мае, не будзьце многімі гаспадарамі, ведаючы, што прыме большае асуджэнне. 2 Бо шмат у чым мы крыўдзім усіх. Калі хто не крыўдзіць словам, той чалавек дасканалы, здольны ўтаймаваць і ўсё цела. 3 Вось, мы ўкладаем удылы ў рот коням, каб яны слухаліся нас; і мы паварочваем іх усім целам. 4 Вось таксама караблі, якія, хоць яны такія вялікія і гнаныя моцнымі вятрамі, усё ж паварочваюцца вельмі маленькім штурвалам, куды пажадае правіцель. 5 Так і язык малы член, а вялікім хваліцца. Глядзі, якую вялікую справу распальвае невялікі агонь! 6 І язык ёсьць агонь, сьвет няпраўды: так ёсьць язык сярод членаў нашых, што ён апаганьвае ўсё цела і распальвае плынь прыроды; і ён падпалены пекла. 7 Бо ўсякі род зьвяроў, і птушак, і зьмей, і ўсяго марскога ўтаймаваны і ўтаймаваны людзьмі; 8. Але язык ніхто ня можа ўтаймаваць; гэта непакорлівае зло, поўнае сьмяротнай атруты. 9 Гэтым дабраслаўляем Бога і Айца; і тым самым праклінаем нас, людзей, створаных паводле падабенства Божага. 10 З адных вуснаў выходзіць дабраславеньне і праклён. Браты мае, так быць не павінна. 11 Крыніца адначасна выцякае салодкую і горкую ваду? 12 Ці можа смакоўніца, браты мае, радзіць масьліны? альбо лаза, інжыр? таму ні адзін фантан не можа адначасова даваць салёную і прэсную ваду. 13 Хто з вас чалавек мудры і надзелены ведамі? няхай з добрай размовы паказвае свае ўчынкі з лагоднасцю і мудрасцю. 14 Але калі вы маеце горкую зайздрасьць і сварлівасьць у сэрцах вашых, не хваліцеся і не хлусьце супраць праўды. 15 Гэтая мудрасьць не зыходзіць зь вышыні, але зямная, душэўная, д'ябальская. 16 Бо дзе зайздрасьць і сварка, там бязладзьдзе і ўсякае ліхое. 17 Але мудрасьць, якая з вышыні, найперш чыстая, потым мірная, лагодная і пакорлівая, поўная міласэрнасьці і добрых пладоў, непрадузятая і некрывадушная. 18 А плод праўды сеецца ў міры мірнымі. РАЗДЗЕЛ 4 1 Адкуль войны і звады між вамі? ці не ад пажадлівасьцяў вашых, якія змагаюцца ў членах вашых?
2 Прагнеце і ня маеце; забіваеце і жадаеце мець і ня можаце атрымаць; ваюеце і ваюеце, але ня маеце, бо ня просіце. 3 Просіце і не атрымліваеце, таму што нядобра просіце, каб патраціць гэта на свае пажаданьні. 4 А вы чужаложнікі і чужаложніцы! ці ня ведаеце, што сяброўства са сьветам ёсьць варожасьць да Бога? Дык вось, хто хоча быць сябрам свету, той вораг Богу. 5 Няўжо вы думаеце, што дарэмна сказана ў Пісаньні: "Дух, які жыве ў нас, жадае зайздросціць?" 6 Але Ён дае больш ласкі. Таму і кажа: Бог ганарлівым супраціўляецца, а пакорлівым дае ласку. 7 Дык пакарыцеся Богу. Супраціўцеся д'яблу, і ён уцячэ ад вас. 8 Набліжайцеся да Бога, і Ён наблізіцца да вас. Ачысціце рукі, грэшнікі; і ачысціце сэрцы вашыя, двоедушныя. 9 Засмучайцеся, і плачце, і плачце; 10 Упакорцеся перад абліччам Госпада, і Ён падыме вас. 11 Не лайце адзін аднаго, браты. Хто ліхасловіць брата свайго і судзіць брата свайго, той ліхасловіць і судзіць закон; 12 Адзін Заканадаўца, Які можа збавіць і загубіць: хто ты, што судзіш іншага? 13 Ідзіце цяпер, вы, што кажаце: сёньня ці заўтра пойдзем у такі горад і прабудзем там год, і будзем купляць і прадаваць, і атрымаем прыбытак; 14 А вы ня ведаеце, што будзе заўтра. Для чаго тваё жыццё? Гэта нават пара, якая з'яўляецца на некаторы час, а потым знікае. 15 Для гэтага вы павінны сказаць: калі Госпад пажадае, мы будзем жыць і зробім тое ці тое. 16 А цяпер вы радуецеся сваёй хвалебнасьцю: усякая гэткая весялоба - зло. 17 Дык вось, хто ўмее рабіць дабро і ня робіць, таму грэх. РАЗДЗЕЛ 5 1 Ідзіце цяпер, багатыя, плачце і галошыце з-за няшчасьцяў вашых, якія спасцігуць вас. 2 Багацьці вашыя сапсаваныя, а вопратка вашая зьедзеная молю. 3 Золата вашае і срэбра паржавела; і іржа іхняя будзе сьведкам супраць вас і зьядае плоць вашу, як агонь. Вы назапашвалі скарбы на апошнія дні. 4 Вось, крычыць плата працаўнікоў, якія жалі палі вашыя, якая ўтрымана ад вас падманам; 5 Вы жылі на зямлі ў задавальненні і распусты; вы накармілі сэрцы вашыя, як у дзень забою. 6 Вы асудзілі і забілі праведніка; і ён не супраціўляецца вам. 7 Дык будзьце цярплівымі, браты, да прышэсця Пана. Вось земляроб чакае каштоўнага плёну зямлі і доўга чакае яго, пакуль не атрымае дождж ранні і позні. 8 Будзьце таксама цярплівыя; умацуйце сэрцы вашыя, бо набліжаецца прышэсце Пана. 9 Не крыўдуйце адзін на аднаго, браты, каб не быць асуджанымі: вось, судзьдзя стаіць перад дзьвярыма. 10 Бярыце, браты мае, прарокаў, якія гаварылі ў імя Госпада, за прыклад пакутаў і цярплівасьці.
Джэймс
11 Вось, мы лічым шчасьлівымі тых, што вытрываюць. Вы чулі пра цярплівасьць Ёва і бачылі канец Госпада; што Гасподзь вельмі міласэрны і міласэрны. 12 Але перш за ўсё, браты мае, не прысягайце ні небам, ні зямлёю, ні якой іншай прысягай; і ваш не, не; каб вы не падпалі пад асуджэнне. 13 Ці пакутуе хто з вас? няхай моліцца. Ці вясёлы? няхай спявае псалмы. 14 Ці хворы хто з вас? хай пакліча прэзбітэраў царквы; і няхай памоляцца над ім, памазаўшы яго алеем у імя Гасподняе. 15 І малітва веры ўратуе хворага, і Гасподзь падыме яго; і калі ён учыніў грахі, яны будуць яму дараваныя. 16 Прызнавайцеся адзін перад адным у правінах і маліцеся адзін за аднаго, каб вы аздаравіліся. Многае мае сілу гарачая малітва праведніка. 17 Ільля быў чалавек, падданы падобным страсцям, як і мы, і маліўся, каб не было дажджу, і не было дажджу на зямлю тры гады і шэсць месяцаў. 18 І зноў маліўся, і неба дало дождж, і зямля ўрадзіла плод свой. 19 Браты! 20 Няхай ведае, што той, хто навярнуў грэшніка з памылковага шляху ягонага, уратуе душу ад сьмерці і схавае мноства грахоў.