Джошуа РАЗДЗЕЛ 1 1 Пасьля сьмерці Майсея, раба Гасподняга, сказаў Гасподзь Ісусу, сыну Нава, слуге Майсееваму, кажучы: 2 Майсей, раб Мой, памёр; цяпер устань, перайдзі праз Ярдан гэты ты і ўвесь народ гэты ў зямлю, якую Я даю ім, сынам Ізраілевым. 3 Кожнае месца, на якое ступіць нага вашая, Я даў вам, як Я казаў Майсею. 4. Ад пустыні і гэтага Лівана да вялікай ракі, ракі Еўфрат, уся зямля Хэтэяў і да вялікага мора на захад сонца будзе межамі вашымі. 5 Ніхто ня ўстоіць перад табою ва ўсе дні жыцьця твайго: як Я быў з Майсеем, так буду з табою: не адступлюся ад цябе і не пакіну цябе. 6 Будзь цьвёрды і адважны, бо ты падзеліш народу гэтаму ў спадчыну зямлю, якую Я прысягнуў бацькам іхнім даць ім. 7 Толькі ты будзь дужы і вельмі мужны, каб старацца выконваць увесь закон, які наказаў табе Майсей, слуга Мой; 8 Няхай не адыходзіць гэтая кніга закона ад вуснаў тваіх; але ты будзеш разважаць аб ім дзень і ноч, каб ты стараўся выконваць усё, што напісана ў ім; 9 Хіба Я не загадваў табе? Будзь моцным і адважным; не бойся і не жахайся, бо Гасподзь, Бог твой, з табою ўсюды, куды б ты ні пайшоў. 10. І загадаў Ісус начальнікам народу, кажучы: 11 Прайдзіце праз табар і загадайце народу, кажучы: прыгатуйце сабе ежы; бо праз тры дні вы пяройдзеце гэты Ярдан, каб увайсці ў валоданне зямлёю, якую Гасподзь, Бог ваш, дае вам у валоданне. 12 І сынам Рувімавым і Гадавым і палавіне племя Манасіінага сказаў Ісус, кажучы: 13 Памятайце слова, якое наказаў вам Майсей, раб Гасподні, кажучы: Гасподзь, Бог твой, супакоіў цябе і даў табе зямлю гэтую. 14 Жонкі вашыя, дзеці вашыя і быдла ваша хай застануцца ў зямлі, якую даў вам Майсей па гэты бок Ярдана; але вы пойдзеце перад братамі сваімі ўзброенымі, усе дужыя людзі, і дапаможаце ім; 15. Пакуль Гасподзь не супакоіць братоў вашых, як Ён даў вам, і яны не завалодаюць зямлёю, якую Гасподзь, Бог ваш, дае ім; тады вярнецеся ў зямлю валоданьня вашага і карыстайцеся ёю, якую даў вам Майсей, раб Гасподні, па гэты бок Ярдана на ўсход сонца. 16 І адказалі Ісусу, кажучы: усё, што ты загадаеш нам, зробім, і куды ні пашлеш нас, туды пойдзем. 17 Як мы слухаліся Майсея ва ўсім, так будзем слухацца і цябе: толькі Гасподзь, Бог твой, з табою, як Ён быў з Майсеем. 18 Кожны, хто бунтуецца супраць загаду твайго і ня будзе слухацца словаў тваіх ва ўсім, што ты загадваеш яму, будзе аддадзены сьмерці; толькі будзь цьвёрды і адважны.
РАЗДЗЕЛ 2 1. І паслаў Ісус, сын Наваў, з Сітыма двух чалавек, каб таемна выведаць, сказаўшы: ідзеце, агледзіце зямлю і Ерыхон. І пайшлі яны, і прыйшлі ў дом распусніцы, на імя Рааў, і начавалі там. 2 І данесьлі цару Ерыхона, кажучы: вось, уначы прыйшлі сюды людзі з сыноў Ізраілевых, каб агледзець зямлю. 3 І паслаў цар Ерыхонскі да Рахавы сказаць: выведзі людзей, якія прыйшлі да цябе, якія ўвайшлі ў дом твой, бо яны прыйшлі агледзець усю краіну. 4 І жанчына ўзяла двух мужчын і схавала іх, і сказала так: прыходзілі да мяне людзі, але я ня ведаю, адкуль яны; 5 І сталася ў той час, калі брама зачынялася, калі сцямнела, людзі выйшлі; куды пайшлі гэтыя людзі, я не ведаю; гнацеся за імі хутчэй; бо вы дагоніце іх. 6 Але яна вынесла іх на дах дома і схавала разам са сцёбламі лёну, якія яна расклала на даху. 7 І гналіся людзі за імі па дарозе да Ярдана да бродаў; і як толькі тыя, што гналіся за імі, выйшлі, замкнулі браму. 8 І перш чым яны леглі спаць, яна паднялася да іх на дах; 9. І сказала яна тым людзям: я ведаю, што Гасподзь даў вам зямлю гэтую, і што жах ад вас напаў на нас, і што ўсе жыхары зямлі знямогліся ад вас. 10 Бо мы чулі, як Гасподзь высушыў для вас ваду Чырвонага мора, калі вы выйшлі зь Егіпта; і тое, што вы зрабілі з двума царамі Амарэйскімі, якія былі па той бок Ярдана, Сігонам і Огам, якіх вы праклялі. 11 Як пачулі мы гэтае, сэрца нашае растала, і ні ў кім не засталося адвагі перад табою, бо Гасподзь Бог твой ёсьць Бог на небе ўгары і на зямлі ўнізе. 12 Дык вось, прысягніце мне Госпадам, калі я аказаў вам ласку, што і вы зробіце ласку дому бацькі майго і дайце мне праўдзівы знак: 13 і што вы захаваеце жывым бацьку майго, і маці маю, і братоў маіх, і сясцёр маіх, і ўсё, што ў іх, і выратуеце жыццё наша ад смерці. 14 І адказалі ёй тыя людзі: душа наша за тваю, калі ты не раскажаш пра гэтую нашу справу. І будзе, калі Гасподзь дасьць нам зямлю гэтую, мы зробім табе ласку і праўду. 15 І спусьціла іх на вяроўцы праз вакно, бо дом яе быў на гарадзкой сьцяне, і яна жыла на сьцяне. 16 І сказала ім: ідзіце на гару, каб не сустрэлі вас пагоні; і хавайцеся там тры дні, пакуль ня вернуцца тыя, што гналіся, а потым ідзіце сваёй дарогай. 17 І сказалі ёй гэтыя людзі: мы будзем беззаганныя ў гэтай прысязе тваёй, якой ты прымусіла нас прысягнуць. 18 Вось, калі мы ўвойдзем у зямлю, ты прывяжаш гэтую нітку чырванёную да акна, праз якое ты нас пусьціў, і прывядзеш да сябе бацьку твайго, і маці тваю, і братоў тваіх, і ўвесь дом бацькі твайго. 19 І будзе: кожны, хто выйдзе з дзьвярэй дому твайго на вуліцу, кроў ягоная на галаве ягонай, а мы будзем бяз віны; 20 Калі ты вымавіш гэтую нашу справу, дык мы будзем вольныя ад прысягі тваёй, якою ты прымусіў нас прысягнуць.