Nehemias 1. KAPITULUA 1 Hakaliasen seme Nehemiasen hitzak. Hogeigarren urtean, Kisleu hilean, Susa jauregian nintzela, gertatu zen. 2 Hanani, nire anaietako bat, etorri zen Judako gizon batzuekin; eta galdetu nien ihes egin zuten juduei buruz, gatibutasunetik geratu zirenei buruz, eta Jerusalemi buruz. 3 Eta esan zidaten: «Probintzian gatibu geratu direnak atsekabe eta lotsa larrian daude; Jerusalemgo harresia ere hautsi da, eta ateak suak erre ditu». 4 Hitz hauek entzun nituenean, eseri eta negar egin nuen, eta egun batzuetan dolu egin nuen, eta barau egin nuen, eta zeruko Jainkoaren aurrean otoitz egin nuen. 5 Eta esan zuen: «Otoitz egiten dizut, zeruko Jainko Jauna, Jainko handi eta izugarria, hura maite dutenentzat eta haren aginduak betetzen dituztenentzat ituna eta errukia gordetzen dituzuna: 6 Adi egon bedi zure belarria eta ireki begiak, entzun dezazun zure zerbitzari honen otoitza, egun eta gau zure aurrean egiten dudana Israelgo zure zerbitzarientzat, eta aitortu dezazun Israelgo semeen bekatuak, zure aurka egin ditugunak; bai nik eta bai nire aitaren etxeak bekatu egin dugu. 7 Oso gaizki jokatu dugu zure aurka, eta ez ditugu bete zure zerbitzari Moisesi eman zenizkion aginduak, legeak eta erabakiak. 8 Gogoratu, otoitz egiten dizut, zure zerbitzari Moisesi agindu zenion hitza, esanez: «Hautsi egiten baduzue, sakabanatuko zaituztet nazioen artean». 9 Baina niregana bihurtzen bazarete, eta nire aginduak gordetzen badituzue eta betetzen badituzue, zuetako batzuk zeruaren muturreraino botata egongo baziren ere, handik bilduko ditut eta nire izena han jartzeko aukeratu dudan lekura eramango ditut. 10 Hauek dira zure zerbitzariak eta zure herria, zure botere handiarekin eta zure esku indartsuarekin salbatu dituzunak. 11 Jauna, otoitz egiten dizut, adi egon bedi zure belarria zure zerbitzari honen otoitzari eta zure izena beldur izan nahi duten zure zerbitzarien otoitzari. Otoitz egiten dizut, eta zoriona eman diezaiozula zure zerbitzariari gaur, eta eman iezaiozu errukia gizon honen aurrean, izan ere, ni nintzen erregearen edarizaina. 2. KAPITULUA 1 Artaxerxes erregearen hogeigarren urtean, Nisan hilean, ardoa haren aurrean zegoela gertatu zen; hartu ardoa eta erregeari eman nion. Ez nintzen lehenago triste egon haren aurrean. 2. Horregatik, erregeak esan zidan: «Zergatik dago triste zure aurpegia, gaixorik ez bazaude? Hau ez da bihotzeko atsekabea besterik». Orduan, izugarri beldurtu nintzen, 3 Eta erregeari esan zion: «Bizi bedi erregea betiko! Zergatik ez dut aurpegi tristerik izango, nire aiten hilobiak dauden hiria hondatuta eta ateak suak kiskalita daudenean?» 4 Orduan, erregeak galdetu zidan: «Zer eskatzen duzu?» Eta zeruko Jainkoari otoitz egin nion.
5 Eta erregeari esan nion: «Erregeak atsegin badu, eta zure zerbitzari honek grazia aurkitu badu zure begietan, bidali nazazu Judara, nire aiten hilobiak dauden hirira, hura eraiki dezadan». 6 Erregeak, erregina ere haren ondoan eserita, galdetu zidan: Zenbat denbora iraungo du zure bidaiak, eta noiz itzuliko zara? Erregeak ongi iruditu zitzaion ni bidaltzea, eta epea eman nion. 7 Gainera, erregeari esan nion: «Erregeak ongi iruditzen bazaio, eman diezazkidatela gutunak ibaiaren mendebaldeko gobernariei, Judara iritsi arte eraman nazaten». 8 Eta gutun bat Asafi, erregearen basozainari, etxeari dagozkion jauregiko ateetarako, hiriko harresietarako eta sartuko naizen etxerako habeak egiteko egurra eman diezadan. Eta erregeak eman zidan, nire Jainkoaren esku onak nirekin zuelako. 9 Ibaiaren bestaldeko gobernariengana joan eta erregearen gutunak eman nizkien. Erregeak armadako kapitainak eta zaldizkoak bidali zituen nirekin. 10 Sanbalat horondarrak eta Tobias amondar zerbitzariak hori jakin zutenean, oso atsekabetu ziren israeldarren ongizatea bilatzeko gizon bat etorri zelako. 11 Jerusalemera iritsi eta hiru egun eman nituen han. 12 Gauez jaiki nintzen, ni eta nirekin gizon gutxi batzuk; ez nion inori esan zer eman zidan Jainkoak Jerusalemen egiteko bihotzean; ez zegoen nirekin piztiarik, gainean ibili nintzen piztia izan ezik. 13 Gauez irten nintzen haraneko atetik, herensugearen putzuaren aurretik eta gorotz-porturaino, eta Jerusalemgo harresiak ikusi nituen, zeinak hautsiak zeuden eta ateak suak kiskaliak. 14 Iturriaren ateraino eta erregearen urtegira joan nintzen; baina ez zegoen nire azpian zegoen piztiak igaro zedin lekurik. 15 Gauez erreka ondotik igo eta harresia aztertu nuen; gero, itzuli eta haraneko atetik sartu nintzen, eta itzuli nintzen. 16 Eta agintariek ez zekiten nora joan nintzen edo zer egin nuen; ez nien oraindik esan juduei, ez apaizei, ez nobleei, ez agintariei, ezta lanean ari ziren gainerakoei ere. 17 Orduan esan nien: «Ikusten duzue zein larri gauden, Jerusalem hondatuta dagoela eta bere ateak suak erre dituela. Zatozte, eta eraiki dezagun Jerusalemgo harresia, gehiago lotsagarri izan ez gaitezen». 18 Orduan, nire Jainkoaren esku ona nirekin izan zela kontatu nien, baita erregeak esan zizkidan hitzak ere. Eta esan zuten: «Jaiki gaitezen eta eraiki dezagun». Horrela, indartu zituzten eskuak lan on horretarako. 19 Baina Sanbalat horondarrak, Tobias zerbitzari amondarrak eta Gexem arabiarrak hori entzun zutenean, iseka egin ziguten eta gutxietsi egin gintuzten, esanez: «Zer egiten duzue hau? Erregearen aurka matxinatu nahi al zarete?» 20 Orduan erantzun nien, eta esan nien: Zeruko Jainkoak aurrera egingo digu; horregatik gu, haren zerbitzariok, jaiki eta eraikiko dugu; baina zuek ez duzue zatirik, ez eskubiderik, ez oroigarririk Jerusalemen. 3. KAPITULUA 1 Orduan, Eliaxib apaiz nagusiak, bere anaia apaizekin batera, Ardien atea eraiki zuten; sagaratu egin zuten, eta