Zaindaria Ezekiel 3:17-21 17 Gizasemea, Israelgo etxearen zaindari izendatu zaitut; entzun, beraz, nire ahotik datorren hitza eta ohartarazi iezaiezu nire partez. 18 Gaiztoari esaten diodanean: «Ziur aski hilko zara», eta zuk ez diozu abisatzen, ezta hitz egiten ere gaiztoa bere bide gaiztotik ohartarazteko, bere bizia salbatzeko; gaizto hori bere gaiztakerian hilko da; baina haren odola zure eskutik eskatuko dut. 19. Baina gaiztoa ohartarazten baduzu, eta hark ez badu bere gaiztakeriatik eta bere bide gaiztotik aldatzen, bere gaiztakerian hilko da; baina zuk libratuko duzu zure arima. 20 Berriz ere, gizon zuzena bere zuzentasunetik aldentzen denean eta gaiztakeria egiten duenean, eta oztopo bat jartzen diodanean aurrean, hil egingo da; zuk abisatu ez diozulako, bere bekatuan hilko da, eta egin duen zuzentasuna ez da gogoratuko; baina haren odola zure eskutik eskatuko dut. 21 Hala ere, zuzenari ohartarazten badiozu bekaturik egin ez dezan, eta hark bekaturik egiten ez badu, biziko da, ohartarazi diotelako; eta zuk ere libratuko duzu zure arima.
Ezekiel 33:1-33 1 Jaunaren hitza berriro etorri zitzaidan, esanez: 2 Gizaseme, hitz egin zure herriko seme-alabei eta esan iezaiezu: Ezpata lurralde batera bidaltzen dudanean, lurraldeko jendeak bere lurraldeko gizon bat hartu eta zaindari gisa jartzen badu, 3. Ezpata lurraldera etortzen ikusten duenean, tronpeta jotzen badu eta herria ohartarazten badu; 4 Orduan, tronpetaren hotsa entzun eta abisua ez hartzen duen edonork, ezpata etorri eta eramaten badu, haren odola haren buruaren gainean izango da. 5 Tronpetaren hotsa entzun zuen, eta ez zuen abisua kontuan hartu; bere odola haren gain izango da. Baina abisua kontuan hartzen duenak bere arima libratuko du. 6 Baina zaindariak ezpata etortzen ikusten badu, eta tronpeta jotzen ez badu, eta herria abisatzen ez bada; ezpata etorri eta norbait haien artetik eramaten badu, bere gaiztakeriagatik eramango dute; baina haren odola zaindariaren eskutik eskatuko dut. 1
7 Beraz, gizaseme, Israelgo etxearen zaindari izendatu zaitut; nire ahotik hitza entzun eta nire izenean ohartaraziko diezu. 8 Gaiztoari esaten diodanean: Gaiztoa, hil egingo zara; zuk ez badiozu hitz egiten gaiztoari bere bidetik aldenduz ohartarazteko, gaizto hori bere gaiztakerian hilko da; baina haren odola zure eskutik eskatuko dut. 9 Hala ere, gaiztoa bere bidetik aldentzeko ohartarazten baduzu; bere bidetik aldentzen ez bada, bere gaiztakerian hilko da; baina zuk zure arima libratuko duzu. 10 Beraz, gizaseme, hitz egin Israelgo etxeari: Honela diozue: Gure bekatuak eta errebeldiak gure gain badaude eta horietan ahultzen bagara, nola biziko ginateke orduan? 11 Esan iezaiezu: Nik bizi naizen bezala, dio Jainko Jaunak, ez dut nahi gaiztoaren heriotza, baizik eta gaiztoa bere bidetik aldendu eta bizitzea. Bihur zaitezte, aldendu zaitezte zuen bide gaiztoetatik; zergatik hilko zarete, Israelgo etxea? 12 Horregatik, gizaseme, esan iezaiezu zure herriko seme-alabei: «Zintzoaren justiziak ez du libratuko bere bekatuaren egunean; gaiztoaren gaiztakeriak ez du horregatik eroriko bere gaiztakeriatik aldentzen den egunean; ezta zuzenak bere justiziagatik biziko ere bekatu egiten duen egunean». 13 Zintzoari biziko dela esaten diodanean, bere zuzentasunean konfiantza badu eta gaiztakeria egiten badu, ez dira haren zuzentasun guztiak gogoratuko; baina egin duen gaiztakeriagatik hilko da. 14. Gaiztoari esaten diodanean: «Ziur aski hilko zara», bere bekatutik aldendu eta zilegi eta zuzena dena egiten badu; 15 Gaiztoak bahitura itzultzen badu, lapurtutakoa itzultzen badu, bizitzaren arauetan ibiltzen bada, gaiztakeriarik egin gabe, biziko da, ez da hilko. 16 Egin dituen bekatuetatik bat ere ez zaio gogoratuko; zilegi eta zuzena dena egin du; ziur biziko da. 17 Zure herriko seme-alabek diote: «Jaunaren bidea ez da zuzena; baina haiek, berriz, ez dute bide zuzenik hartzen». 18 Zintzoak bere zuzentasunetik aldendu eta gaiztakeria egiten duenean, horregatik hilko da. 19 Baina gaiztoa bere gaiztakeriatik aldentzen bada eta zilegi eta zuzena dena egiten badu, horren bidez biziko da. 20. Hala ere, zuek diozue: Jaunaren bidea ez da zuzena. Israelgo etxea, epaituko zaituztet bakoitza bere jokabideen arabera. 21 Gure gatibualdiko hamabigarren urtean, hamargarren hilean, hilaren bosgarren egunean, gertatu zen Jerusalemdik ihes egin zuen batek niregana etorri zela, esanez: «Hiria suntsitua dago». 22 Jaunaren eskua nire gainean zegoen arratsaldean, iheslaria etorri baino lehen; eta nire ahoa ireki zuen, goizean niregana etorri zen arte; eta nire ahoa ireki zen, eta ez nintzen gehiago mutu egon. 23 Orduan, Jaunaren hitza etorri zitzaidan, esanez: 24 Gizaseme, Israelgo lurraldeko hondakin horietan bizi direnek diote: Abraham bakarra zen, eta lurraldea jaso zuen; gu, berriz, asko gara; lurraldea guri eman zaigu ondare gisa. 25 Horregatik, esan iezaiezu: Hau dio Jainko Jaunak: Odolarekin jaten duzue, eta zuen idoloei begiratzen diezue, eta odola isurtzen duzue; eta lurraldearen jabe egin nahi izango al duzue? 26 Zuen ezpataren gainean zaudete, higuingarrikeriak egiten dituzue, eta nork bere auzokoaren emaztea zikintzen duzue: eta lurraldearen jabe egingo al zarete? 27 Esan iezaiezu: Hau dio Jainko Jaunak: Bizi naizen zin dagit, hondakinetan daudenak ezpataz hilko direla; eta zelai zabalean daudenak piztiei emango dizkiet jan ditzaten; eta gotorlekuetan eta leizeetan daudenak izurritez hilko dira. 28 Lurraldea basamortu bihurtuko dut, eta haren indar harrokeria amaituko da; eta Israelgo mendiak basamortu bihurtuko dira, inork ez duela bertatik igaroko. 29 Orduan jakingo dute ni naizela Jauna, egin dituzten higuingarrikeria guztiengatik lurraldea basamortu bihurtu dudanean.
2
30. Gizaseme, zure herriko seme-alabak oraindik ere zure aurka ari dira hitz egiten harresietan eta etxeetako ateetan, eta elkarri esaten diote: «Zatoz, mesedez, eta entzun zer den Jaunarengandik datorren hitza». 31 Eta zuregana etorriko dira herria bezala, eta zure aurrean eseriko dira nire herria bezala, eta zure hitzak entzungo dituzte, baina ez dituzte beteko; izan ere, ahoarekin maitasun handia erakusten dute, baina bihotza beren gutizia atzetik dabil. 32. Eta hara, zu haientzat ahots atsegina duen eta instrumentu batekin ondo jotzen dakien abesti eder bat bezala zara: zure hitzak entzuten dituzte, baina ez dituzte betetzen. 33. Eta hori gertatzean (hara, gertatuko da), orduan jakingo dute profeta bat izan dela haien artean.
Zaindariaren eginkizuna. Harresi batean kokatua: Zaintza-dorre bateko zaindari zahar batek etsaia ikusi eta tronpeta jotzen duen bezala, Ezekiel arrisku espirituala ikusteko eta alarma jotzeko deitua izan zen. Abisua ematea: Gaiztoei esan behar zien beren bide bekatarietatik aldentzeko.
Erantzukizunaren Printzipioa Zaindariak abisatzen badu: Ezekielek abisua eman bazuen eta herriak ez bazuen entzun nahi izan, herria zen bere suntsipenaren erantzule. Zaindariak huts egiten badu: Ezekielek alarma jotzen ez bazuen, Jainkoak Ezekiel pertsonalki erantzule egiten zuen galdutako bizitzengatik.
Ezekiel 33ren bertsoz bertso banaketa 1. zatia: Zaindariaren betebeharra (1-9 bertsoak) Atal honek guardia militar baten irudi biziak erabiltzen ditu Ezekielen erantzukizun espiritualak definitzeko. 1–3 bertsoak: Eszenatokia. Jainkoak antzinako ohiko praktika bat deskribatzen du: hiri bat inbasio mehatxupean dagoenean, herritarrek gizon bat aukeratzen dute harresian zutik egoteko. Bere lan bakarra ezpata (etsaia) bilatzea eta tronpeta jotzea da jendea ohartarazteko. 4–5 bertsoak: Herriaren Erantzukizuna. Tronpeta jotzen badu eta norbaitek ez badio kasurik egiten, haien heriotza haien errua da. Abisua entzun eta ezer ez egitea aukeratu zuten. Alderantziz, abisua hartzen dutenek beren bizitzak salbatzen dituzte. 6. bertsoa: Zaindariaren porrota. Zaindariak etsaia etortzen ikusten badu baina tronpeta jotzen ez badu ere , herritarrak beren bekatuengatik eramaten dituzte oraindik, baina Jainkoak zaindaria haien odolaren erantzule egiten du. 7–9 bertsoak: Aplikazio Espirituala. Jainkoak Ezekiel izendatzen du esplizituki Israelgo etxearen zaindari . Ezekielek Jainkoaren ahotik hitza entzun eta herria ohartarazi behar du. Jainkoak gaiztoen aurkako epaiketa aldarrikatzen badu eta Ezekiel isilik geratzen bada, gaiztoa hiltzen da, baina Ezekiel errudun jotzen da. Ezekielek ohartarazten baditu eta haiek ez badiote kasurik egiten, Ezekiel erruduntasun guztietatik libratzen da.
3
2. zatia: Banakako erantzukizuna eta grazia (10-20 bertsoak) Atal honek erbesteratutako israeldarren etsipena jorratzen du eta Jainkoaren benetako nahia azaltzen du gizateriarentzat. 10. bertsoa: Herriaren etsipena. Erbesteratuek beren bekatuen zama sentitzen dute, eta galdetzen dute: "nola bizi beharko genuke orduan?". Uste dute beren epaia harrian idatzita dagoela eta ez dagoela ihesbiderik. 11. bertsoa: Jainkoaren Bihotza. Ezekielen bertso ospetsuenetako bat da hau. Jainkoak hau dio: «Ez dut nahi gaiztoaren heriotza; baizik eta gaiztoa bere bidetik aldentzea eta bizitzea » . Erregu sutsua egiten du: «Bihur zaitezte, bihur zaitezte zuen bide gaiztoetatik; zergatik hilko zarete, Israelgo etxea?». 12–16 bertsoak: Zuzenbidearen Dinamika. Jainkoak azaltzen du iraganeko ekintzek ez dutela etorkizuneko egoera bermatzen. Historikoki zuzena den pertsona batek bere iraganeko egintza onetan konfiantza badu eta bekatura jotzen badu, bere iraganeko zuzentasunak ez du salbatuko. Historikoki gaiztoa den pertsona batek damutzen bada, lapurtutako ondasunak itzultzen baditu eta Jainkoaren dekretuetan ibiltzen bada, iraganeko bekatuak ahaztuta geratzen dira. Zalantzarik gabe, biziko dira. 17–20 bertsoak: Jainkoaren zuzentasuna. Israeldarrek kexatzen dira "Jaunaren bidea ez dela berdina " : Jainkoak erantzuten die haien bideak direla bidegabeak. Errepikatzen du pertsona bakoitza bere jokabidearen arabera epaituko duela, erantzukizun pertsonala azpimarratuz erru kolektiboaren gainetik. 3. zatia: Jerusalemen erorketa baieztatuta (21-22 bertsoak) Narrazio-atal labur honek inflexio-puntu handi bat markatzen du Ezekielen ministerioan. 21. bertsoa: Berriak Iritsi dira. Erbesteko 12. urtean, Jerusalemdik bizirik atera den bat iritsi da eta berri tragikoa eman du: "Hiria hondatuta dago " . Ezekielek urteetan iragarritako guztia betetzen da. 22. bertsoa: Ezekielen ahoa ireki zen. Biziraun zuena iritsi baino lehenagoko arratsaldean, Jainkoaren eskua Ezekielen gainean zegoen eta ahoa ireki zion. Ordura arte, Ezekiel modu gainnaturalean " mugatuta " geratu zen, Jainkoak profezia zuzen bat eman zionean bakarrik hitz egin zezakeen (Ezekiel 3:26-27). Une honetatik aurrera, bere hizkera guztiz berreskuratu zen. 4. zatia: Lurrean geratzen direnen epaiketa (23-29 bertsoak) Jainkoak Israelgo lurralde hondatuan geratzea lortu zuten juduen engainuak konpontzen ditu. 24–26 bertsoak: Hondakinen Harrokeria. Hondakinetan geratutako jendeak lurraren jabetza aldarrikatzen ari da. Abraham gizon bakarra izan bazen eta lurra heredatu bazuen, haiek —jende askok bezala— are eskubide handiagoa dutela argudiatzen dute. Jainkoak haien bekatu jarraituak adieraziz erantzuten die: odolarekin haragia jatea, idolatria eta odola isurtzea. Galdetzen du: "lurraren jabe izango al zarete?" 27–29 bertsoak: Erabateko hondamendia. Jainkoak agintzen du hondakinetan, kobazuloetan eta zelai irekietan ezkutatzen direnak ezpataz, piztia basatiez eta izurriteez hilko direla. Lurraldea erabat hondamendi bihurtuko da haien harrotasuna hausteko.
4
5. zatia: Azaleko entzutearen arriskua (30-33 bertsoak) Kapitulua Ezekieli erbesteratuen artean zuen ospe ezagunari buruzko abisu batekin amaitzen da. 30–32 bertsoak: Entretenimendua vs. Obedientzia. Jainkoak Ezekieli ohartarazten dio jendeak berataz hitz egiten duela bere bizkarrean eta elkarri gonbidatzen diola "Zatozte, otoitz egiten dizuet, eta entzun zein den Jaunarengandik datorren hitza". Hala ere, Ezekiel maitasun-abestien abeslari bat bezala tratatzen dute, ahots eder batekin . Gustatzen zaie haren hitzak entretenimendu gisa entzutea, baina ez dute inolako asmorik praktikan jartzeko, bihotzak gutiziatsuak baitira. 33. bertsoa: Froga osoa. Jainkoak ondorioztatzen du Ezekielek iragarritako guztia egia bihurtzen denean, entzule azaleko hauek berandu konturatuko direla "profeta bat zegoela haien artean".
Zaindari kontzeptuaren Itun Berriko aplikazioa Itun Berriak zaindari-rola Itun Zaharreko profeta bakar batetik kristau ministro, elizako buruzagi eta Ebanjelioa partekatzen duten sinestunengana aldatzen du. 1. Ministroen Erantzukizuna (Artzainak eta Liderrak) Itun Berrian, elizako buruzagiak zaindari espiritual gisa deskribatzen dira, eta beren zaintzapean dauden arimen alde Jainkoari kontuak eman behar dizkiote. Hebrearrei 13:17: «Obeditu zuen agintariei eta men egin, zeren zuen arimen alde zaintzen baitute , kontuak eman behar dituztenek bezala...» Aplikazioa: Artzainek betebehar zorrotza dute egia osoa predikatzeko —bekatuari eta epaiketari buruzko abisuak barne—, Ezekielen erantzukizuna islatuz mezu atseginak soilik eman beharrean. 2. Paulen "Esku Garbiak" Defentsa Paulo apostoluak Ezekielen hizkera erabili zuen bere misiolari lana deskribatzeko. Efesoko arduradunekin banantzean, honako hau esan zuen: Eginak 20:26–27: "Horregatik, gaur lekuko naiz gizaki guztien odoletik garbi nagoela . Ez baitut uko egin Jainkoaren aholku guztia zuei adierazteari." Aplikazioa: Paulek bazekien Ebanjelioa leialki predikatu eta ezagutzen zituen guztiei ohartarazi zienez, Ezekiel 33:9ko estiloan arrakastaz "bere arima salbatu" zuela. 3. Adimen espiritualerako deia (sinestun guztiak) Grezierazko hitza, askotan "zaintzai" edo "erne egon" ( gregoreo ) bezala itzultzen dena, Jesusek eta Apostoluek maiz erabiltzen dute, zaindari mentalitatea kristau guztiengana zabalduz. Markos 13:37 (Jesusen agindua): " Eta zuei esaten dizuedana guztioi esaten dizuet: Zaindu . " 1 Pedro 5:8: "Zuek izan zaitezte soilak eta erne ; izan ere, zuen etsaia deabrua da, lehoi orrokalari bat bezala, inguruan dabilen, nor irentsi nahi duen bila". Aplikazioa: Itun Berriko sinestunak beren bizitzaren, familien eta komunitateen zaindari izatera deituak daude, engainu espiritualari eta Kristoren bigarren etorrerari erne egonez.
5