Issuu

জ

োচেফ আৰু আচেনোথ

আচেনোথক বিযো বিেোবি ি

োি পুত্ৰ আৰু আন িহুচে।

১) প্ৰচু ৰতাৰ প্ৰথম বছৰত, দ্বিতীয় মাহত, মাহৰ পঞ্চম তাদ্বৰখে, ফখৰৌখে য াখচফক সমগ্ৰ দ্বমচৰ যেশ ঘূদ্বৰবলৈ পঠাখৈ; আৰু প্ৰথম বছৰৰ চতু থ থ মাহত, মাহৰ অষ্টােশ তাদ্বৰখে য াখচখফ যহদ্বৈঅ’পদ্বৈছৰ সীমালৈ আদ্বহৈ, আৰু যতওঁ যসই যেশৰ শসয সাগৰৰ বাদ্বৈৰ েখৰ যগাটাবলৈ ধদ্বৰখৈ। যসই নগৰত পখঞ্চখেছ নামৰ এজন বযক্তি আদ্বছৈ, দ্ব জন যহদ্বৈঅ’পদ্বৈছৰ পুখৰাদ্বহত আৰু ফখৰৌেৰ সত্ৰ আৰু ফখৰৌেৰ সকখৈা সত্ৰ আৰু অধযক্ষৰ প্ৰধান আদ্বছৈ; আৰু এই মানুহজন অদ্বত ধনী আৰু অদ্বত জ্ঞানী আৰু যকামৈ আদ্বছৈ আৰু যতওঁ ফখৰৌেৰ পৰামশোতাও থ আদ্বছৈ, কাৰে যতওঁ ফখৰৌেৰ সকখৈা অধযক্ষতলক দ্ববচক্ষে আদ্বছৈ। আৰু যতওঁ ৰ আখচনাথ নামৰ এগৰাকী কুমাৰী কনযা আদ্বছৈ, যতওঁ ৰ আঠাইশ বছৰীয়া, ওে আৰু সুন্দৰ আৰু পৃদ্বথৱীৰ প্ৰদ্বতগৰাকী কুমাৰীৰ বাদ্বহখৰও অদ্বত সুন্দৰ। অখচনাখথ দ্বমচৰীয়াসকৈৰ কনযা কুমাৰীসকৈৰ ৈগত যকাখনা সােৃশয নাদ্বছৈ, দ্বকন্তু সকখৈা দ্ববষয়খত ইব্ৰীসকৈৰ কনযাসকৈৰ দ্বনদ্বচনা আদ্বছৈ; আৰু তাইৰ যসৌন্দ যৰ থ েযাদ্বত যসই যেশ আৰু জগতৰ প্ৰান্তলৈখক দ্ববয়দ্বপ পদ্বৰৈ, াৰ কাৰখে অধযক্ষ আৰু সত্ৰৰ সকখৈা পুত্ৰই তাইক আকষেথ কদ্বৰবলৈ ইচ্ছা কদ্বৰখৈ, নহয়, ৰজাৰ পুত্ৰসকখৈও। সকখৈা যেকা আৰু শক্তিশাৈী, আৰু তাইৰ কাৰখে যতওঁ খৈাকৰ মাজত অদ্বত দ্বববাে হ’ৈ আৰু যতওঁ খৈাখক ইজখন দ্বসজনৰ দ্ববৰুখে ুঁক্তজবলৈ যচষ্টা কদ্বৰখৈ। যতদ্বতয়া ফখৰৌেৰ প্ৰথম পুত্ৰইও তাইৰ দ্ববষখয় শুদ্বনখৈ আৰু যতওঁ দ্বপতৃক তাইক পত্নী দ্বহচাখপ দ্বেবলৈ অনুখৰাধ কদ্বৰ ক’যৈ, “যহ দ্বপতৃ, যহদ্বৈঅ’পদ্বৈছৰ প্ৰথম পুৰুষ পখঞ্চদ্বেচৰ জীখয়ক আখচনাথ যমাক দ্ববয়া কৰাওক।” আৰু যতওঁ ৰ দ্বপতৃ ফখৰৌখে যতওঁ ক ক’যৈ, ''আপুদ্বন এই সমগ্ৰ যেশৰ ৰজা হহ থকাৰ সময়ত আখপানাৰ ফাৈৰ পৰা দ্বকয় দ্বনজৰ পৰা দ্বনম্ন পত্নী দ্ববচাদ্বৰখছ? নাই, দ্বকন্তু ৈ’! যমাৱাবৰ ৰজা য ায়াদ্বচমৰ জীখয়ক যতামাৰ ৈগত বাগ্োন কৰা হহখছ, আৰু তাই দ্বনখজই ৰােী আৰু চাবলৈ অদ্বত সুন্দৰ। যতখন্ত এইখটাক দ্বনজৰ ৈগত পত্নী দ্বহচাখপ হৈ যৈাৱা।" বি টোৱোিে আচেনোথ িোে কচি েোি িৰ্নো ণ কিো হৈচে। ২) দ্বকন্তু অখচনাখথ অহংকাৰী আৰু অহংকাৰী হহ প্ৰদ্বতজন মানুহক তু চ্ছজ্ঞান কদ্বৰখৈ আৰু যকাখনা মানুখহ তাইক যেো নাপাখৈ, দ্বকয়খনা যপখেখেছৰ ঘৰত কাষখত এটা টাৱাৰ আদ্বছৈ, অদ্বত উচ্চ আৰু টাৱাৰৰ ওপৰত েহটা থকা এটা মহৈা আদ্বছৈ যচম্বাৰখবাৰ। আৰু প্ৰথম যকাঠাখটা োঙৰ আৰু অদ্বত মৰমৈগা আৰু যবঙু নীয়া ৰঙৰ দ্বশখৈখৰ পকী কৰা আদ্বছৈ আৰু তাৰ যবৰখবাৰ বহুমূৈীয়া আৰু বহু ৰঙৰ দ্বশখৈখৰ আবৃত আদ্বছৈ আৰু যসই যকাঠাখটাৰ চাৈেখনা যসােৰ আদ্বছৈ। আৰু যসই যকাঠাৰ দ্বিতৰত দ্বমচৰীয়াসকৈৰ সংেযা যনাখহাৱা যেৱতা, যসাে আৰু ৰূপ দ্বনধাৰে থ কৰা হহদ্বছৈ আৰু আখচনাখথ সকখৈাখৱ পূজা কদ্বৰদ্বছৈ আৰু তাই যতওঁ খৈাকক িয় কদ্বৰদ্বছৈ আৰু তাই প্ৰদ্বতদ্বেখন যতওঁ খৈাকৰ ওচৰত বদ্বৈোন কদ্বৰদ্বছৈ। আৰু দ্বিতীয় যকাঠাখটাত অখচনাথৰ সকখৈা অৈংকাৰ আৰু বুকু আদ্বছৈ, আৰু তাত যসাে আদ্বছৈ, আৰু বহুত ৰূপ আৰু যসাখেখৰ যবাৱা বস্ত্ৰ সীমাহীন আদ্বছৈ, আৰু িাৈ আৰু মূৈযৱান দ্বশৈ, আৰু দ্বৈখননৰ দ্বমদ্বহ কাখপাৰ আৰু তাইৰ কুমাৰীত্বৰ সকখৈা অৈংকাৰ আদ্বছৈ তাত আদ্বছৈ। আৰু তৃতীয় যকাঠাখটা আদ্বছৈ অখচনাথৰ িঁ ৰাৈ, 'ত পৃদ্বথবীৰ সকখৈা িাৈ বস্তু আদ্বছৈ। বাকী সাতটা যকাঠাদ্বৈ আখচনাথৰ যসৱা কৰা সাতজনী কুমাৰীখয় েেৈ কদ্বৰখৈ, প্ৰখতযকখৰ এটা যকাঠা আদ্বছৈ, কাৰে যতওঁ খৈাক এখক বয়সৰ আদ্বছৈ, অখচনাথৰ হসখত এখক ৰাদ্বত জন্ম হহদ্বছৈ আৰু তাই যতওঁ খৈাকক বহুত িাৈ পাইদ্বছৈ; আৰু যতওঁ খৈাখকা স্বগৰথ তৰাখবাৰৰ েখৰ অদ্বত সুন্দৰ আদ্বছৈ আৰু যকদ্বতয়াও যকাখনা মানুখহ যতওঁ খৈাকৰ ৈগত বা যকাখনা পুৰুষ দ্বশশুৰ ৈগত কথা পতা নাদ্বছৈ। এদ্বতয়া আখচনাথৰ কুমাৰীত্বৰ ৈাৈন-পাৈন কৰা মহান যকাঠাখটাৰ দ্বতদ্বনেন দ্বেদ্বৰকী আদ্বছৈ; আৰু প্ৰথম দ্বেদ্বৰকীেন অদ্বত োঙৰ আদ্বছৈ, যচাতাৈৰ ওপখৰখৰ পূব দ্বেশলৈ চাই আদ্বছৈ; আৰু দ্বিতীয়জখন েদ্বক্ষে দ্বেশলৈ চাইদ্বছৈ আৰু তৃতীয়জখন ৰাস্তাৰ ওপখৰখৰ চাইদ্বছৈ। আৰু

যকাঠাখটাত যসােৰ দ্ববচনা এেন পূব দ্বেশলৈ চাই দ্বথয় হহ আদ্বছৈ; আৰু দ্ববচনােন যসােৰ ৈগত দ্বমহদ্বৈ যবঙু নীয়া ৰঙৰ বস্তুখৰ দ্ববচনা কৰা হহদ্বছৈ, দ্ববচনােন ৰঙা আৰু ৰঙা ৰঙৰ বস্তু আৰু দ্বমদ্বহ দ্বৈখনখনখৰ যবাৱা আদ্বছৈ। এই দ্ববচনাত অখচনাখথ অকখৈ শুইদ্বছৈ, আৰু যকদ্বতয়াও পুৰুষ বা আন মদ্বহৈাক তাত বদ্বহব পৰা নাদ্বছৈ। আৰু ঘৰৰ চাদ্বৰওফাখৈ এটা োঙৰ যচাতাৈ আৰু যচাতাৈৰ চাদ্বৰওফাখৈ োঙৰ োঙৰ আয়তাকাৰ দ্বশখৈখৰ দ্বনদ্বমতথ অদ্বত ওে যেৱাৈ আদ্বছৈ; আৰু যচাতাৈত যৈাহাখৰ আবৃত চাদ্বৰেন েুৱাৰ আদ্বছৈ আৰু এইখবাৰ প্ৰখতযকখক অস্ত্ৰধাৰী আঠাইশজন শক্তিশাৈী যেকাই ৰাদ্বেদ্বছৈ; আৰু যেৱাৈৰ কাষত সকখৈা ধৰেৰ সুন্দৰ গছ যৰাপে কৰা হহদ্বছৈ আৰু সকখৈা ফৈ ধৰা, ফৈ পদ্বকদ্বছৈ, কাৰে যসই সময়ত শসয চখপাৱাৰ সময় আদ্বছৈ ; আৰু এখকেন যচাতাৈৰ যসাঁফাৈৰ পৰাও এটা চহকী পানীৰ ফুটা ওৈাইদ্বছৈ ; আৰু যফায়াৰাৰ তৈত এটা োঙৰ কুঁৱা আদ্বছৈ, দ্ব খয় যসই যফায়াৰাৰ পানী গ্ৰহে কদ্বৰদ্বছৈ, ’ৰ পৰা ক’ব পাদ্বৰ য যচাতাৈৰ মাজৰ পৰা এেন নেী ওৈাইদ্বছৈ আৰু ই যসই যচাতাৈৰ সকখৈা গছক পানী দ্বেদ্বছৈ। জিোচেচফ জপচেচেেলৈ অৈোি কথো জ োষৰ্ো কচি। ৩) সাত বছৰৰ প্ৰথম বছৰত, চতু থ থ মাহত, মাহৰ অষ্টদ্ববংশ তাদ্বৰখে, য াখচখফ যসই ক্তজৈাৰ শসয সংগ্ৰহ কদ্বৰ যহদ্বৈঅ’পদ্বৈছৰ সীমালৈ আদ্বহৈ। আৰু য দ্বতয়া য াখচখফ যসই নগৰৰ ওচৰ পাখৈলগ, যতদ্বতয়া যতওঁ যহদ্বৈওপদ্বৈছৰ পুখৰাদ্বহত পখঞ্চখেছৰ ওচৰলৈ বাৰজন যৈাকক যতওঁ ৰ আগত পঠঠয়াই ক’যৈ, “মই আক্তজ যতামাৰ ওচৰলৈ আদ্বহম, দ্বকয়খনা েুপৰীয়া আৰু েুপৰীয়াৰ যিাজৰ সময়, আৰু আখছ।” সূ যৰ থ অদ্বত উত্তাপ, আৰু মই যতামাৰ ঘৰৰ চাৈৰ তৈত দ্বনজখক ঠাণ্ডা কদ্বৰব পাখৰা।" আৰু যপখেদ্বেখছ এই কথা শুদ্বন অদ্বত আনন্দত আনক্তন্দত হহ ক’যৈ, “য াখচফৰ ঈশ্বৰ প্ৰিু ক ধনয হওক, দ্বকয়খনা যমাৰ প্ৰিু য াখচখফ যমাক য াগয বুদ্বৈ িাদ্ববখছ।” আৰু যপখেদ্বেখছ দ্বনজৰ ঘৰৰ তত্বাৱধায়কক মাদ্বত ক’যৈ, “েৰখেোলক যমাৰ ঘৰখটা সাজু কৰা, আৰু এটা োঙৰ ৰাদ্বতৰ আহাৰ প্ৰস্তুত কৰা, দ্বকয়খনা ঈশ্বৰৰ শক্তিশাৈী য াখচফ আক্তজ আমাৰ ওচৰলৈ আদ্বহব।” আৰু য দ্বতয়া আখচনাখথ শুদ্বনখৈ য তাইৰ দ্বপতৃ-মাতৃ যতওঁ খৈাকৰ উত্তৰাদ্বধকাৰৰ পৰা আদ্বহখছ, যতদ্বতয়া তাই অদ্বত আনক্তন্দত হহ ক’যৈ: “মই হগ যমাৰ দ্বপতৃ-মাতৃক চাম, কাৰে যতওঁ খৈাক আমাৰ উত্তৰাদ্বধকাৰৰ পৰা আদ্বহখছ” (তাৰ বাখব শসয চখপাৱাৰ বতৰ আদ্বছৈ)। যতদ্বতয়া অখচনাখথ ৈৰাৈদ্বৰলক দ্বনজৰ কাখপাৰ পদ্বৰ থকা যকাঠালৈ যসামাই গ’ৈ আৰু ৰঙা ৰঙৰ বস্তুখৰ সজ্জিত আৰু যসােৰ হসখত দ্বমহদ্বৈ কৰা দ্বমদ্বহ দ্বৈখনন যচাৈা দ্বপদ্বিখৈ আৰু যসােৰ যবৰ আৰু হাতত যব্ৰচখৈট দ্বপদ্বিখৈ। আৰু িদ্বৰৰ চাদ্বৰওফাখৈ যসােৰ বুচদ্বকন দ্বপদ্বি দ্বেঠঙত বহুমূৈীয়া অৈংকাৰ আৰু বহুমূৈীয়া দ্বশৈ দ্বনখক্ষপ কদ্বৰখৈ, দ্ব খবাৰৰ চাদ্বৰওফাখৈ সজ্জিত আদ্বছৈ, ’ত সকখৈাখত দ্বমচৰীয়াসকৈৰ যেৱতাৰ নাম যোদ্বেত কৰা আদ্বছৈ, েুখয়াটা যব্ৰচখৈটত আৰু দ্বশৈখবাৰ; আৰু মূৰত ঠটয়াৰাও দ্বপদ্বি মক্তন্দৰৰ চাদ্বৰওফাখৈ মূক বাদ্বি মূৰখটা যমখেখৈখৰ ঢাদ্বক দ্বেখৈ। জপচেচেচে আচেনোথক জিোচেফক বিযো কিোিলৈ প্ৰস্তোৱ বিচয। ৪) আৰু তাৰ দ্বপছত তাই েৰখেোলক দ্বনজৰ ৈফ্টৰ পৰা দ্বচদ্বৰখৰ নাদ্বম আদ্বহ যেউতাক আৰু মাকৰ ওচৰলৈ আদ্বহ চু মা োখৈ। পখন্তখেছ আৰু যতওঁ ৰ পত্নীখয় যতওঁ খৈাকৰ কনযা আখচনাথক ঈশ্বৰৰ কইনাৰ েখৰ সজ্জিত আৰু সজ্জিত যহাৱা যেদ্বে অদ্বত আনন্দত আনক্তন্দত হ’ৈ; আৰু যতওঁ খৈাখক দ্বনজৰ উত্তৰাদ্বধকাৰৰ পৰা অনা সকখৈা িাৈ বস্তু উদ্বৈয়াই আদ্বন দ্বনজৰ জীখয়কক দ্বেখৈ; আৰু আখচনাখথ সকখৈা িাৈ বস্তুৰ বাখব আনক্তন্দত হহদ্বছৈ, গৰমৰ যশষৰ ফাখৈ যপাৱা ফৈ আৰু আঙু ৰ আৰু যেজুৰ আৰু কখপৌৰ ওপৰত, আৰু মাৈখবৰী আৰু েু মুৰৰ ওপৰত, কাৰে যসইখবাৰ সকখৈা ধুনীয়া আৰু যসাৱােত সুেোয়ক আদ্বছৈ। আৰু যপখেখেখছ যতওঁ ৰ কনযা আখচনাথক ক’যৈ, “দ্বশশু।” আৰু তাই ক’ যৈ: “মই ইয়াত আখছা যমাৰ প্ৰিু ।” আৰু যতওঁ তাইক ক’যৈ, “আমাৰ মাজত বহ, মই যতামাৰ ৈগত যমাৰ কথা ক’ম।” "যচাৱা! ঈশ্বৰৰ পৰাক্ৰমী য াখচফ আক্তজ আমাৰ ওচৰলৈ আদ্বহখছ, আৰু এই মানুহজন সমগ্ৰ দ্বমচৰ যেশৰ শাসনকত্তথা; আৰু ৰজা ফখৰৌখে যতওঁ ক আমাৰ সমগ্ৰ যেশ আৰু ৰজাৰ অদ্বধপদ্বত দ্বন ুি কদ্বৰখৈ আৰু যতওঁ দ্বনখজই এই সমগ্ৰ