Երկրորդ նամակը Կղեմեսի՝ Կորնթացիներին ուղղված նամակը ԳԼՈՒԽ 1 1 Եղբայրնե՛ր, մենք պետք է Հիսուս Քրիստոսին այնպես մտածենք, ինչպես Աստծուն, որպես կենդանիների և մեռելների դատավորին, և ոչ էլ մեր փրկության մասին պակաս մտածենք։ 2 Որովհետև եթե մենք նրան նսեմորեն ենք վերաբերվում, միայն փոքր բաներ կհուսանք նրանից ստանալ։ 3 Եվ եթե այդպես անենք, կմեղանչենք՝ չմտածելով, թե որտեղից ենք կանչվել, ում կողմից և որտեղ, և որքան շատ Հիսուս Քրիստոսը արժանի եղավ տառապելու մեզ համար։ 4 Ուրեմն ի՞նչ վարձատրություն պիտի տանք նրան, կամ ի՞նչ պտուղ, որ արժանի լինի նրան, ինչ նա մեզ տվել է։ 5 Որովհետև իսկապես որքա՜ն մեծ են այն առավելությունները, որոնք մենք պարտական ենք նրան մեր սրբության նկատմամբ։ Նա լուսավորել է մեզ. որպես հայր՝ նա մեզ իր զավակներն է անվանել. նա փրկել է մեզ, ովքեր կորած ու կործանված էինք։ 6 Ի՞նչ գովասանք պիտի տանք նրան, կամ ի՞նչ վարձատրություն պիտի լինի մեր ստացածի համար։ 7 Մենք թերի էինք մեր հասկացողությամբ. երկրպագում էինք քարերին ու փայտին, ոսկուն, արծաթին ու պղնձին՝ մարդկային ձեռքի գործերին, և մեր ամբողջ կյանքը ոչինչ չէր, բացի մահից։ 8 Ուստի, խավարով շրջապատված լինելով և մեր աչքերի առաջ այսպիսի մշուշ ունենալով՝ մենք վեր նայեցինք և նրա կամքով մի կողմ դրեցինք այն ամպը, որով շրջապատված էինք։ 9 Որովհետև նա կարեկցեց մեզ և իր սրտով մեզ համար շարժվելով՝ փրկեց մեզ՝ տեսնելով մեր մեջ շատ սխալներ և կործանումներ, և տեսնելով, որ մենք փրկության հույս չունենք, այլ միայն նրա միջոցով։ 10 Որովհետև նա կանչեց մեզ՝ չեղածներիս, և ոչնչից հաճեց մեզ գոյություն տալ։ ԳԼՈՒԽ 2 1 Ուրախացի՛ր, ամո՛ւլ, որ չես ծնում, պոռթկացի՛ր ու աղաղակի՛ր, որ երկունքի ցավ չես զգում, քան թե ամուսին ունեցողը, որ լքված է։ 2 «Ուրախացի՛ր, ամուլ, որ չես ծնում» ասելով՝ նա մեր մասին խոսեց, որովհետև մեր եկեղեցին ամուլ էր, նախքան նրան երեխաներ տրվելը։ 3 Եվ կրկին, երբ նա ասաց. «Գոռա՛, որ երկունքի ցավ չես կրում», նա այսպես նկատի ուներ. «Որպեսզի երկունքի ցավ ունեցող կանանց նման մենք չդադարենք մեր աղոթքները Աստծուն առատորեն մատուցելուց»։
4 Եվ այն, ինչ հաջորդում է, քանի որ լքվածը ավելի շատ երեխաներ ունի, քան ամուսին ունեցողը, ուստի ավելացվեց, որովհետև մեր ժողովուրդը, որը, կարծես, լքված է եղել Աստծուց, այժմ հավատացել է նրան, դարձել է ավելին, քան նրանք, ովքեր, կարծես, Աստծուն ունեին։ 5 Եվ մեկ այլ գրվածք ասում է. «Ես չեմ եկել արդարներին, այլ մեղավորներին ապաշխարության կանչելու»։ Որի իմաստն այս է. որ կորածները պետք է փրկվեն։ 6 Որովհետև դա, իսկապես, իսկապես մեծ և զարմանալի է՝ ոչ թե հաստատում է այն բաները, որոնք դեռ կանգնած են, այլ հաստատում է այն բաները, որոնք ընկնում են։ 7 Այդպես էլ Քրիստոսին հաճելի թվաց փրկել կորածներին։ Եվ երբ նա աշխարհ եկավ, շատերին փրկեց և մեզ՝ արդեն կորածներին, կանչեց։ 8 Քանի որ նա այդքան մեծ ողորմություն ցուցաբերեց մեզ հանդեպ, և հիմնականում դրա համար մենք՝ կենդանի մնացածներս, այլևս զոհ չենք մատուցում մեռած աստվածներին և ոչ էլ երկրպագում նրանց, այլ նրա միջոցով ենք ճանաչել ճշմարտության Հորը։ 9 Ինչո՞վ ցույց տանք, որ ճանաչում ենք նրան, եթե ոչ նրանով, որ չուրանանք նրան, որի միջոցով ճանաչել ենք նրան։ 10 Որովհետև ինքն էլ ասում է. «Ով որ ինձ խոստովանի մարդկանց առաջ, ես էլ նրան կխոստովանեմ Հորս առաջ»։ Սա՛ է մեր վարձը, եթե խոստովանենք նրան, որի միջոցով փրկվեցինք։ 11 Բայց ի՞նչով պետք է խոստովանենք նրան։ Այսինքն՝ անելով այն, ինչ նա ասում է, և չխախտելով նրա պատվիրանները՝ երկրպագելով նրան ոչ միայն մեր շուրթերով, այլ ամբողջ սրտով և ամբողջ մտքով։ Որովհետև Եսայիայի գրքում ասվում է. «Այս ժողովուրդը ինձ պատվում է իր շուրթերով, բայց նրանց սիրտը հեռու է ինձանից»։ 12 Ուրեմն, եկեք նրան միայն Տեր չկոչենք, որովհետև դա մեզ չի փրկի։ Որովհետև նա ասում է. «Ոչ թե ամեն մեկը, որ ինձ «Տե՛ր, Տե՛ր» է ասում, կփրկվի, այլ նա, ով արդարություն է գործում»։ 13 Ուստի, եղբայրնե՛ր, խոստովանենք նրան մեր գործերով՝ սիրելով միմյանց, չշնանալով, չչարախոսելով միմյանց, չնախանձելով միմյանց, այլ լինելով զգույշ, ողորմած, բարի։ 14 Մենք էլ փոխադարձաբար զգանք միմյանց չարչարանքները և չշահախնդիր լինենք փողի հանդեպ։ Այլ մեր բարի գործերով խոստովանենք Աստծուն և ոչ թե նրանցով, ովքեր այլ կերպ են վարվում։ 15 Եվ չվախենանք մարդկանցից, այլ Աստծուց։ Հետևաբար, եթե մենք այդպիսի չար բաներ անենք, Տերն ասել է. «Եթե դուք միանաք ինձ, նույնիսկ իմ գրկում, և չպահեք իմ պատվիրանները, ես կմերժեմ ձեզ և կասեմ ձեզ. «Հեռացեք ինձանից, չգիտեմ՝ որտեղից եք, անօրինություն գործողներ»։ ԳԼՈՒԽ 3 1 Ուստի, եղբայրնե՛ր, խղճի համար կամովին թողնելով այս աշխարհում մեր պանդխտությունը, կատարենք նրա կամքը, ով մեզ կանչեց, և չվախենանք այս աշխարհից դուրս գալուց։ 2 Որովհետև Տերն ասում է. «Դուք կլինեք ինչպես ոչխարներ գայլերի մեջ»։ Պետրոսը պատասխանեց և