փախչենքամենանաստվածությունից,որպեսզի չարիքներըչհասնենմեզ։
7Որովհետև,եթեմենքջանքթափենքլավապրելու համար,խաղաղությունըկհետևիմեզ։Եվ այնուամենայնիվ,որքա՜նդժվարէգտնելնմանբան անողմարդու։Որովհետևգրեթեբոլորը առաջնորդվումենմարդկայինվախերով՝ընտրելով ներկահաճույքներըապագախոստումներիփոխարեն։
8Քանզինրանքչգիտեն,թեորքանմեծտանջանքեն բերումիրենցհետներկահաճույքները,ևոչէլթեինչն էուրախացնումապագախոստումը։
9Եվեթենրանքիրենքանեինսա,ավելիհեշտկլիներ դիմանալդրան։Բայցհիմանրանքշարունակումեն վարակելանմեղհոգիներինիրենցչարուսմունքներով՝ չգիտակցելով,որթե՛իրենք,թե՛դրանքլսողները կրկնակիդատապարտությունկստանան։ 10Ուրեմն,եկեքծառայենքԱստծունմաքուրսրտով,և մենքարդարկլինենքբայցեթեմենքչծառայենքնրան, որովհետևչենքհավատումԱստծոխոստմանը,մենք դժբախտկլինենք։
11Այսպեսէասումմարգարեն«Թշվառեն երկմիտները,որոնքկասկածումենիրենցսրտումև ասում«Այսբաներըլսելենքմերհայրերի ժամանակներում,բայցդրանցիցոչինչչենքտեսել,թեև օրեցօրսպասումէինքդրանց»։ 12Օ՜,հիմարնե՛ր,համեմատեքձեզծառիհետօրինակ վերցրեքորթատունկը։Սկզբումայնթափումէ տերևները,ապաբողբոջում,հետոգալիսենթթու խաղողները,ապա՝հասունպտուղները։Այդպեսէլիմ ժողովուրդըկրելէիրխանգարումներնու տառապանքները,բայցհետագայումբարիքներ կստանա։
13Ուստի,եղբայրնե՛ր,չկասկածենքմերմտքում,այլ հույսովսպասենք,որստանանքմեր վարձատրությունը,որովհետևհավատարիմէնա,ով խոստացելէյուրաքանչյուրինհատուցելիրգործերի համաձայն։
14Ուրեմն,եթեմենքանենքայն,ինչարդարէԱստծո առաջ,մենքկմտնենքնրաարքայությունըև կստանանքխոստումները,որոնքո՛չաչքէտեսել,ո՛չ ականջէլսել,ո՛չէլմարդուսրտումենմտել։
15Ուստիամենժամսիրովուարդարությամբ սպասենքԱստծոարքայությանը,որովհետևչգիտենք Աստծոհայտնությանօրը։
ԳԼՈՒԽ5
1ՈրովհետևՏերնինքը,երբինչ-որմեկըհարցրեց նրան«Ե՞րբէգալունրաթագավորությունը», պատասխանեց«Երբերկուսըմեկկլինեն,ևդրսի կողմընույնըկլինի,ինչներսիկողմը,ևարուն՝էգի հետ՝ո՛չարու,ո՛չէլէգ»։
2Երբմենքճշմարտություննենքխոսումմիմյանցհետ, երկուսըմեկեն,ևերկումարմիններիմեջկամեկհոգի՝ առանցկեղծավորության։
3Եվայն,ինչդրսումէ,նույննէ,ինչներսումէ։Նա նկատիունիհետևյալը.նահոգինանվանումէներսում գտնվողը,իսկմարմինը՝դրսումգտնվողը։Ուրեմն, ինչպեսորքոմարմինըերևումէ,այնպեսէլթողքո
4Եվարունէգիհետո՛չարուէ,ո՛չէլկին։Նասա
5Երբմարդըհասնումէայնպիսիվիճակի,որչի ենթարկվումո՛չայսերկուսիցմեկին,ո՛չէլմյուսին (որոնքերկուսնէլ,սովորույթիտարածվածությանև չարդաստիարակությանպատճառով,մթագնումև խավարեցնումենբանականությունը),
6Այլ,նրանցիցբխողմշուշըցրելովևամոթովլցված լինելով՝զղջումովկմիավորիիրհոգինուոգին բանականությանհնազանդությանմեջ։Այդդեպքում, ինչպեսՊողոսնէասում,մեզանումո՛չտղամարդկա, ո ՛չէլկին։