Նազարեթի երդումը Թվեր 6։1-21 1 Եվ Տերը խոսեց Մովսեսի հետ՝ ասելով. 2 Խոսիր Իսրայելի որդիների հետ եւ ասա նրանց. «Երբ տղամարդը կամ կինը ուխտ տա Տիրոջը նվիրվելու համար, 3 Նա պետք է հեռու մնա գինուց և ոգելից խմիչքից, և չպետք է խմի գինու քացախ կամ ոգելից խմիչքի քացախ, չպետք է խմի խաղողի որևէ ոգելից խմիչք, չպետք է ուտի խոնավ խաղող կամ չորացրած։ 4 Իր առանձնության բոլոր օրերին նա որթատունկից պատրաստված ոչինչ չպետք է ուտի՝ հատիկներից մինչև կեղևը։ 5 Իր ուխտի բոլոր օրերին նրա գլխին ածելի չպետք է դիպչի։ Մինչև այն օրերի լրանալը, երբ նա Տիրոջը կնվիրվի, նա սուրբ պետք է լինի և իր գլխի մազերի գանգուրները թող աճեցնի։ 6 Բոլոր այն օրերին, երբ նա նվիրված է Տիրոջը, նա չի մոտենա ոչ մի դիակի։ 7 Նա չպետք է անմաքուր լինի իր հոր կամ մոր, եղբոր կամ քրոջ համար, երբ նրանք մահանան, որովհետև իր Աստծու սրբագործումը նրա գլխին է։ 8 Իր նուիրուածութեան բոլոր օրերը նա սուրբ է Տիրոջ համար։ 9 Եվ եթե որևէ մեկը հանկարծամահ լինի նրա մոտ և պղծի իր օծման գլուխը, ապա նա պետք է սափրի իր գլուխը իր մաքրման օրը՝ յոթերորդ օրը։ 10 Եվ ութերորդ օրը նա պետք է երկու կրիա կամ երկու ձագ աղավնու բերի քահանայի մոտ՝ ժողովքի խորանի դռան մոտ։ 11 Եվ քահանան մեկը պետք է մատուցի որպես մեղքի պատարագ, իսկ մյուսը՝ որպես ողջակեզ, և քավություն կանի նրա համար, քանի որ նա մեղանչել է մեռելի առաջ, և նույն օրը պետք է սրբագործի նրա գլուխը։ 12 Եվ նա պետք է Տիրոջը նվիրաբերի իր ուխտի օրերը և մեկ տարեկան գառ բերի որպես հանցանքի զոհ։ Բայց նախորդ օրերը կկորչեն, քանի որ նրա ուխտը պղծվեց։ 13 Եվ սա է ուխտավորի օրենքը. երբ լրանան նրա սրբացման օրերը, նրան պետք է բերեն ժողովքի խորանի դուռը։ 14 Եվ նա իր զոհը պետք է մատուցի Տիրոջը՝ մեկ տարեկան անարատ գառ՝ ողջակեզի համար, մեկ տարեկան անարատ էգ գառ՝ մեղքի պատարագի համար, և մեկ անարատ խոյ՝ խաղաղության պատարագի համար։ 15 Եվ մի զամբյուղ անթթխմոր հաց, յուղով խառնված բարձրորակ ալյուրից պատրաստված բլիթներ, յուղով օծված անթթխմոր հացի բլիթներ, նրանց մսի ընծան և նրանց ըմպելիքի ընծաները։ 16 Եվ քահանան դրանք պետք է բերի Տիրոջ առաջ և մատուցի իր մեղքի պատարագն ու իր ողջակեզը։
1
Նազարեթի երդումը
17 Եվ խոյը պետք է մատուցի Տիրոջը որպես խաղաղության զոհ՝ անթթխմոր հացի զամբյուղի հետ միասին։ Քահանան պետք է մատուցի նաև նրա հացի ընծան ու ըմպելիքի ընծան։ 18 Եվ ուխտավորը պետք է սափրի իր նվիրության գլուխը ժողովքի խորանի դռան մոտ, և պետք է վերցնի իր նվիրության գլխի մազերը ու դնի խաղաղության զոհի տակ գտնվող կրակի մեջ։ 19 Եվ քահանան պետք է վերցնի խոյի թրջված ուսը, զամբյուղից մեկ անթթխմոր հաց և մեկ անթթխմոր լապշա և դնի ուխտավորի ձեռքերին, երբ նրա աքսորի մազերը ածիլված լինեն։ 20 Եվ քահանան դրանք պետք է երերացնի որպես երերացնելու ընծա Տիրոջ առաջ։ Սա սուրբ է քահանայի համար՝ երերացնելու կուրծքի և բարձրացված ուսի հետ միասին, և դրանից հետո ուխտավորը կարող է գինի խմել։ 21 Սա է ուխտ տված ուխտավորի օրենքը և նրա նվիրաբերությունը Տիրոջը՝ իր նվիրաբերության համար, բացի այն ամենից, ինչ իր ձեռքը կհասնի. ըստ իր երդման, նա պետք է գործի իր նվիրման օրենքի համաձայն։
Սամսոն Դատավորներ 13 1 Իսրայելի որդիները կրկին չարիք գործեցին Տիրոջ աչքի առաջ, և Տերը նրանց քառասուն տարի փղշտացիների ձեռքը մատնեց։ 2 Դանի տոհմից Սարաացի մի մարդ կար, որի անունը Մանուե էր, և նրա կինը ամուլ էր ու երեխա չէր ծնում։ 3 Եվ Տիրոջ հրեշտակը հայտնվեց կնոջը և ասաց նրան. «Ահա դու ամուլ ես և չես ծնում, բայց դու կհղիանաս և որդի կծնես»։ 4 Արդ, զգո՛ւյշ եղիր, աղաչում եմ քեզ, գինի կամ ոգելից խմիչք մի՛ խմիր եւ ոչ մի անմաքուր բան մի՛ կեր։ 5 Որովհետև ահա դու կհղիանաս ու որդի կծնես, և նրա գլխին ածելի չի դիպչի, որովհետև մանուկը Աստծու ուխտավոր կլինի մոր որովայնից, և նա կսկսի Իսրայելին փրկել փղշտացիների ձեռքից։ 6 Կինը եկավ ու պատմեց իր ամուսնուն՝ ասելով. «Աստծու մարդն ինձ մոտ եկավ, և նրա դեմքը նման էր Աստծո հրեշտակի դեմքի, շատ սարսափելի։ Բայց ես նրան չհարցրի, թե որտեղից է, և նա իր անունը չասաց ինձ։ 7 Բայց նա ինձ ասաց. «Ահա դու կհղիանաս ու որդի կծնես։ Հիմա գինի կամ ոգելից խմիչք մի՛ խմիր և ոչ մի անմաքուր բան մի՛ կեր, որովհետև մանուկը Աստծու ուխտավոր կլինի իր որովայնից մինչև իր մահվան օրը»։ 8 Մանուեն աղաչեց Տիրոջը՝ ասելով. «Տե՛ր իմ, թող այն Աստծու մարդը, որին դու ուղարկեցիր, վերադառնա մեզ մոտ և սովորեցնի մեզ, թե ինչ անենք այն մանկան հետ, որը պետք է ծնվի»։ 9 Եվ Աստված լսեց Մանուեի ձայնը, և Աստծո հրեշտակը նորից եկավ կնոջ մոտ, երբ նա նստած էր դաշտում, բայց նրա ամուսինը՝ Մանուեն, նրա հետ չէր։ 10 Կինը շտապեց ու վազեց ու իր ամուսնուն պատմեց ու ասաց նրան. «Ահա ինձ երևաց այն մարդը, որ այն օրը եկել էր ինձ մոտ»։ 11 Մանուեն վեր կացավ ու գնաց իր կնոջ հետևից ու մոտեցավ այդ մարդուն ու ասաց նրան. «Դո՞ւ ես այն մարդը, որ խոսեցիր այդ կնոջ հետ»։ Նա էլ ասաց. «Ես եմ»։ 12 Մանուեն ասաց. «Թող քո խոսքերը կատարվեն։ Ինչպե՞ս վարվենք երեխայի հետ և ի՞նչ անենք նրան»։ 13 Տիրոջ հրեշտակն ասաց Մանուեին. «Թող զգույշ լինի այն ամենից, ինչ ասացի կնոջը»։ 14 Նա չպետք է ուտի որթատունկից եկող ոչ մի բան, թող գինի կամ ոգելից խմիչք չխմի, և ոչ մի անմաքուր բան չուտի։ Թող պահի այն ամենը, ինչ ես նրան պատվիրել եմ։ 15 Մանուեն ասաց Տիրոջ հրեշտակին. «Խնդրում եմ, թույլ տուր քեզ պահել, մինչև որ քեզ համար մի ուլ պատրաստենք»։
2
Նազարեթի երդումը
16 Տիրոջ հրեշտակն ասաց Մանուեին. «Թեև ինձ պահես էլ, քո հացից չեմ ուտի։ Իսկ եթե ողջակեզ մատուցես, Տիրոջը մատուցիր»։ Որովհետև Մանուեն չգիտեր, որ նա Տիրոջ հրեշտակն է։ 17 Մանուեն հարցրեց Տիրոջ հրեշտակին. «Ի՞նչ է քո անունը, որ երբ քո խոսքերը կատարվեն, մենք քեզ փառաբանենք»։ 18 Տիրոջ հրեշտակն ասաց նրան. «Ինչո՞ւ ես այդպես հարցնում իմ անվան մասին, քանի որ այն գաղտնի է»։ 19 Մանուեն վերցրեց մի ուլ՝ մսի ընծայի հետ միասին, և քարի վրա մատուցեց Տիրոջը։ Հրեշտակը հրաշք գործեց, և Մանուեն ու նրա կինը նայում էին։ 20 Երբ բոցը զոհասեղանից դեպի երկինք բարձրացավ, Տիրոջ հրեշտակը զոհասեղանի բոցի մեջ բարձրացավ։ Մանուեն ու նրա կինը նայեցին դրան և երեսնիվայր գետնին ընկան։ 21 Տիրոջ հրեշտակը այլևս չերևաց Մանուեին և նրա կնոջը։ Այդ ժամանակ Մանուեն հասկացավ, որ նա Տիրոջ հրեշտակն է։ 22 Մանուեն ասաց իր կնոջը. «Մենք անպայման կմեռնենք, որովհետև տեսանք Աստծուն»։ 23 Բայց նրա կինը նրան ասաց. «Եթե Տերը կամենար մեզ սպանել, նա մեր ձեռքից ողջակեզ ու մսի ընծա չէր ընդունի, ոչ էլ այս ամենը մեզ կցույց տար, ոչ էլ այս պահին մեզ այսպիսի բաներ կպատմեր»։ 24 Եվ կինը որդի ծնեց և նրա անունը Սամսոն դրեց։ Մանուկը մեծացավ, և Տերը օրհնեց նրան։ 25 Եվ Տիրոջ Հոգին սկսեց նրան շարժել Դանի ճամբարում՝ Զորայի և Եսթաուլի միջև։ Դատավորներ 14 1 Սամսոնը իջավ Թիմնաթ և Թիմնաթում տեսավ փղշտացիների դուստրերից մի կնոջ։ 2 Նա վեր կացաւ ու պատմեց իր հօրն ու մօրը եւ ասաց. «Թամնաթում փղշտացիների դուստրերից մի կին տեսայ։ Հիմա նրան ինձ համար կին վերցրու»։ 3 Նրա հայրն ու մայրը նրան ասացին. «Մի՞թե քո եղբայրների դուստրերի կամ իմ ամբողջ ժողովրդի մեջ երբեք կին չկա, որ դու գնաս անթլփատ փղշտացիներից կին առնելու»։ Սամսոնն ասաց իր հորը. «Վերցրու նրան ինձ համար, որովհետև նա ինձ դուր է գալիս»։ 4 Բայց նրա հայրն ու մայրը չգիտեին, որ դա Տիրոջից էր, որ նա առիթ էր փնտրում փղշտացիների դեմ, որովհետև այդ ժամանակ փղշտացիները տիրապետում էին Իսրայելին։ 5 Սամսոնը իր հոր ու մոր հետ իջավ Թիմնաթ, և հասավ Թիմնաթի խաղողի այգիները։ Եվ ահա մի առյուծ մռնչաց նրա վրա։ 6 Եվ Տիրոջ Հոգին զորությամբ իջավ նրա վրա, և նա պատառոտեց նրան, ինչպես կպատառոտեր մի ուլի, և նրա ձեռքում ոչինչ չկար։ Բայց նա չպատմեց իր հորը կամ մորը, թե ինչ էր արել։ 7 Եվ նա իջավ ու խոսեց կնոջ հետ, և նա հաճելի եղավ Սամսոնին։ 8 Եվ որոշ ժամանակ անց նա վերադարձավ նրան վերցնելու, և նա շրջվեց՝ առյուծի դիակը տեսնելու համար։ Եվ ահա, առյուծի դիակի մեջ մեղուների և մեղրի մի պարս կար։ 9 Եվ նա վերցրեց այն իր ձեռքերում ու շարունակեց ուտել, և եկավ իր հոր ու մոր մոտ, տվեց նրանց, և նրանք կերան։ Բայց նա չասաց նրանց, որ մեղրը հանել էր առյուծի դիակից։ 10 Հայրը իջավ այդ կնոջ մոտ, և Սամսոնը այնտեղ խնջույք արեց, որովհետև այդպես էին անում երիտասարդները։ 11 Եվ երբ նրանք տեսան նրան, երեսուն ընկերներ բերեցին նրա հետ լինելու։ 12 Սամսոնն ասաց նրանց. «Ես ձեզ մի հանելուկ կառաջարկեմ. եթե դուք կարողանաք այն ինձ բացատրել տոնի յոթ օրվա ընթացքում և գտնել այն, ես ձեզ երեսուն սփռոց և երեսուն փոխանակ հանդերձ կտամ։ 13 Բայց եթե չկարողանաք բացատրել, ապա ինձ տվեք երեսուն սփռոց և երեսուն փոխանակ հանդերձ։ Եվ նրանք ասացին նրան. «Ասա՛ քո հանելուկը, որ լսենք»։ 14 Եվ նա ասաց նրանց. «Ուտողից կերակուր դուրս եկավ, և ուժեղից՝ քաղցրություն»։ Եվ նրանք երեք օրում չկարողացան բացատրել հանելուկը։
3
Նազարեթի երդումը
15 Եվ յոթերորդ օրը նրանք ասացին Սամսոնի կնոջը. «Խաբիր քո ամուսնուն, որ մեզ բացատրի հանելուկը, որպեսզի չայրենք քեզ և քո հոր տունը։ Մեզ կանչե՞լ եք, որ վերցնենք այն, ինչ ունենք։ Այդպես չէ՞»։ 16 Սամսոնի կինը լաց եղավ նրա առաջ ու ասաց. «Դու ատում ես ինձ և չես սիրում ինձ։ Դու մի հանելուկ ես առաջարկել իմ ժողովրդի որդիներին, բայց չես բացատրել ինձ»։ Նա էլ ասաց նրան. «Ահա ես ո՛չ հորս, ո՛չ էլ մորս չեմ ասել, քեզ էլ պատմե՞մ»։ 17 Եվ նա լաց եղավ նրա առաջ յոթ օր, քանի դեռ տևում էր նրանց խնջույքը։ Եվ յոթերորդ օրը նա բացատրեց նրան, որովհետև նա նեղանում էր նրա վրա։ Եվ նա բացատրեց հանելուկը իր ժողովրդի որդիներին։ 18 Եվ քաղաքի մարդիկ յոթերորդ օրը՝ արևի մայր մտնելուց առաջ, ասացին նրան. «Ի՞նչ կա մեղրից քաղցր, և ի՞նչ կա առյուծից ուժեղ»։ Եվ նա ասաց նրանց. «Եթե իմ կովով չհերկեիք, իմ հանելուկը չէիք լուծի»։ 19 Եվ Տիրոջ Հոգին իջավ նրա վրա, և նա իջավ Ասկելոն, սպանեց նրանցից երեսուն մարդ, վերցրեց նրանց ավարը և տվեց հանելուկը բացատրողներին հագուստի փոխանակումներ։ Եվ նրա բարկությունը բորբոքվեց, և նա գնաց իր հոր տունը։ 20 Բայց Սամսոնի կինը տրվեց նրա ընկերոջը, որին նա իր ընկերն էր համարում։ Դատավորներ 15 1 Բայց մի որոշ ժամանակ անց՝ ցորենի հնձի ժամանակ, Սամսոնը մի ուլի հետ այցելեց իր կնոջը և ասաց. «Ես կմտնեմ կնոջս մոտ՝ սենյակ»։ Բայց նրա հայրը թույլ չտվեց նրան ներս մտնել։ 2 Եվ նրա հայրն ասաց. «Ես իսկապես կարծում էի, որ դու խիստ ատել ես նրան, դրա համար էլ նրան տվեցի քո ընկերուհուն։ Մի՞թե նրա կրտսեր քույրը նրանից ավելի գեղեցիկ չէ։ Խնդրում եմ, վերցրու նրան նրա փոխարեն»։ 3 Սամսոնն ասաց նրանց մասին. «Հիմա ես ավելի անմեղ կլինեմ, քան փղշտացիները, նույնիսկ եթե նրանց չարիք պատճառեմ»։ 4 Սամսոնը գնաց ու երեք հարյուր աղվես բռնեց, խանձարուրներ վերցրեց, պոչը պոչի հասցրեց ու երկու պոչերի միջև խանձարուր դրեց։ 5 Եվ երբ նա խանձարուրները այրեց, թողեց, որ գնան փղշտացիների ցորենի մեջ, և այրեց թե՛ խոտհարքերը, թե՛ ցորենի մնացորդները, ինչպես նաև խաղողի այգիներն ու ձիթենիները։ 6 Փղշտացիներն ասացին. «Ո՞վ է սա արել»։ Նրանք պատասխանեցին. «Սամսոնը՝ Թիմնացու փեսան, որովհետև նա վերցրել էր նրա կնոջը և տվել իր ընկերոջը»։ Փղշտացիները եկան և կրակի մատնեցին նրան ու նրա հորը։ 7 Սամսոնն ասաց նրանց. «Թեև դուք սա արեցիք, ես վրեժ կլուծեմ ձեզանից, և դրանից հետո կդադարեմ»։ 8 Եվ նա մեծ կոտորածով հարվածեց նրանց մեջքից ու ազդրից։ Եվ իջավ ու բնակվեց Ետամ ժայռի գագաթին։ 9 Այն ժամանակ փղշտացիները վեր ելան, բանակեցին Հուդայում և տարածվեցին Լեքիում։ 10 Յուդայի մարդիկ ասացին. «Ինչո՞ւ եք մեզ վրա եկել»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք Սամսոնին կապելու ենք եկել, որպեսզի նրան անենք այն, ինչ նա մեզ հետ արեց»։ 11 Այն ժամանակ Յուդայի երեք հազար մարդիկ իջան Ետամ ժայռի գլուխը և ասացին Սամսոնին. «Չգիտե՞ս, որ փղշտացիները մեզ վրա տիրում են։ Այս ի՞նչ ես արել մեզ հետ»։ Նա ասաց նրանց. «Ինչպես նրանք ինձ հետ վարվեցին, այնպես էլ ես նրանց հետ վարվեցի»։ 12 Եվ նրանք ասացին նրան. «Մենք իջել ենք քեզ կապելու, որպեսզի քեզ փղշտացիների ձեռքը մատնենք»։ Սամսոնն ասաց նրանց. «Երդվե՛ք ինձ, որ ինքներդ ինձ վրա չեք հարձակվի»։ 13 Եվ նրանք ասացին նրան. «Ո՛չ, այլ քեզ կկապենք ու նրանց ձեռքը կհանձնենք, բայց քեզ չենք սպանի»։ Եվ նրան կապեցին երկու նոր պարաններով ու ժայռից վեր հանեցին։ 14 Երբ նա հասավ Լեքի, փղշտացիները աղաղակեցին նրա վրա, և Տիրոջ Հոգին զորությամբ իջավ նրա վրա, և նրա բազուկների վրա եղած պարանները դարձան կրակով այրված կտավատի պես, և նրա կապանքները արձակվեցին նրա ձեռքերից։
4
Նազարեթի երդումը
15 Եվ նա գտավ մի էշի նոր ծնոտ, մեկնեց ձեռքը, վերցրեց այն և դրանով սպանեց հազար մարդ։ 16 Սամսոնն ասաց. «Էշի ծնոտով կույտերով, էշի ծնոտով հազար մարդ եմ սպանել»։ 17 Երբ նա խոսքը վերջացրեց, ծնոտը ձեռքից նետեց և այդ վայրը անվանեց Ռամաթլեհի։ 18 Նա սաստիկ ծարավ էր, աղաղակեց Տիրոջն ու ասաց. «Դու այս մեծ փրկությունը տվեցիր քո ծառայի ձեռքը, իսկ հիմա ես ծարավից մեռնե՞մ ու անթլփատների ձեռքը ընկնեմ»։ 19 Բայց Աստված բացեց ծնոտի մեջ եղած խոռոչը, և այնտեղից ջուր դուրս եկավ։ Երբ նա խմեց, նրա հոգին վերադարձավ, և նա կենդանացավ։ Դրա համար էլ այն կոչեց Ենհակոր, որը Լեքիում է մինչև այսօր։ 20 Եվ նա քսան տարի դատավորեց Իսրայելին փղշտացիների օրերում։ Դատավորներ 16 1 Սամսոնը գնաց Գազա, այնտեղ տեսավ մի պոռնիկ և մտավ նրա մոտ։ 2 Գազացիներին լուր տուեցին, որ Սամսոնը եկել է այստեղ։ Նրանք շրջապատեցին նրան, ամբողջ գիշեր դարանակալեցին քաղաքի դարպասների մոտ և ամբողջ գիշեր լուռ մնացին՝ ասելով. «Առավոտյան, երբ լուսանա, կսպանենք նրան»։ 3 Սամսոնը քնեց մինչև կեսգիշեր։ Կեսգիշերին վեր կացավ, քաղաքի դարպասների դռներն ու երկու սյուները բռնեց, վերցրեց դրանք՝ բոլոր նիգերով հանդերձ, դրեց իր ուսերին ու տարավ Քեբրոնի դիմաց գտնվող բլրի գագաթը։ 4 Եվ հետո պատահեց, որ նա սիրեց մի կնոջ Սորեկի հովտում, որի անունը Դալիլա էր։ 5 Եվ փղշտացիների նախարարները մոտեցան նրան ու ասացին. «Խաբիր նրան և տե՛ս, թե ինչում է նրա մեծ զորությունը, և ինչ միջոցներով կարող ենք հաղթել նրան, որպեսզի կապենք նրան՝ նրան չարչարելու համար։ Եվ մենք քեզ կտանք յուրաքանչյուրս հազար հարյուր արծաթ»։ 6 Դալիլան ասաց Սամսոնին. «Ասա՛ ինձ, խնդրում եմ, թե ինչում է քո մեծ զորությունը, և ինչով կարող ես կապվել քեզ տանջելու համար»։ 7 Սամսոնն ասաց նրան. «Եթե ինձ կապեն յոթ չչորացած կանաչ թելերով, ես կթուլանամ ու կզգամ ուրիշ մարդկանց նման»։ 8 Այն ժամանակ փղշտացիների նախարարները նրա մոտ բերեցին յոթ չչորացած կանաչ մանգաղ, և նա նրան կապեց դրանցով։ 9 Նրա հետ դարանակալ մարդիկ էին նստած սենակում։ Նա ասաց նրան. «Սամսոն, փղշտացիները քեզ վրա են»։ Եվ նա կոտրեց լարը, ինչպես որ կտրվում է թելը կրակին դիպչելիս։ Այդպես նրա ուժը անհայտ մնաց։ 10 Դալիլան ասաց Սամսոնին. «Ահա դու ծաղրեցիր ինձ ու սուտ խոսեցիր։ Հիմա, խնդրում եմ, ասա ինձ, թե ինչով կարող ես կապվել»։ 11 Եվ նա ասաց նրան. «Եթե ինձ կապեն նոր պարաններով, որոնք երբեք չեն օգտագործվել, ես կթուլանամ և կլինեմ ուրիշ մարդու պես»։ 12 Դալիլան նոր պարաններ վերցրեց, կապեց նրան դրանցով և ասաց նրան. «Սամսոն, փղշտացիները քեզ վրա են»։ Սամսոն, և սենեակում դարանակալներ կային։ Եվ նա դրանք կտրեց իր բազուկներից՝ ինչպես թելը։ 13 Դալիլան ասաց Սամսոնին. «Մինչև հիմա ծաղրում ես ինձ ու սուտ ասում։ Ասա՛ ինձ, թե ինչով կարող ես կապվել»։ Նա էլ ասաց նրան. «Եթե իմ գլխի յոթ մանյակները հյուսես սարդոստայնով»։ 14 Եվ նա ամրացրեց այն ցցով ու ասաց նրան. «Փղշտացիները քեզ վրա են, Սամսոն»։ Եվ նա արթնացավ քնից ու գնաց գերանի ցցով ու ցանցով։ 15 Եվ նա ասաց նրան. «Ինչպե՞ս կարող ես ասել՝ «ես քեզ սիրում եմ», երբ քո սիրտը ինձ հետ չէ։ Դու արդեն երեք անգամ ծաղրում ես ինձ և չես ասում, թե ինչում է քո մեծ զորությունը»։ 16 Եվ երբ նա ամեն օր իր խոսքերով ճնշում էր նրան ու ստիպում, այնպես որ նրա հոգին մահվան աստիճանի տանջվում էր,
5
Նազարեթի երդումը
17 Նա իր սրտի բոլոր բաները պատմեց նրան ու ասաց. «Իմ գլխին ածելի չի դիպչել, որովհետև ես Աստծու ուխտավոր եմ եղել իմ մոր որովայնից։ Եթե ինձ ածիլեն, իմ զորությունը կգնա ինձնից, ես կթուլանամ ու կլինեմ ինչպես ցանկացած մարդ»։ 18 Երբ Դալիլան տեսավ, որ նա իրեն ամբողջությամբ պատմել էր իր սիրտը, մարդ ուղարկեց ու կանչեց փղշտացիների նախարարներին՝ ասելով. «Այս անգամ վեր կացե՛ք, որովհետև նա ինձ ամբողջությամբ բացահայտեց իր սիրտը»։ Այն ժամանակ փղշտացիների նախարարները մոտեցան նրան և իրենց ձեռքում փող բերեցին։ 19 Եվ նա նրան քնեցրեց իր ծնկների վրա, և նա մարդ կանչեց, և նա ստիպեց նրան սափրել նրա գլխի յոթ գանգուրները։ Եվ նա սկսեց տանջել նրան, և նրա ուժը գնաց նրանից։ 20 Նա ասաց. «Փղշտացիները քեզ վրա են, Սամսոն»։ Նա քնից արթնացավ ու ասաց. «Ես կհեռանամ, ինչպես միշտ, և կթափահարեմ ինձ»։ Նա չգիտեր, որ Տերը հեռացել էր նրանից։ 21 Բայց փղշտացիները բռնեցին նրան, հանեցին աչքերը, իջեցրին Գազա և կապեցին պղնձե շղթաներով, և նա բանտում աղաց։ 22 Սակայն նրա գլխի մազերը նորից սկսեցին աճել նրա սափրվելուց հետո։ 23 Փղշտացիների նախարարները հավաքվեցին, որպեսզի մեծ զոհ մատուցեն իրենց աստծուն՝ Դագոնին, և ուրախանան, որովհետև ասացին. «Մեր աստվածը մեր թշնամի Սամսոնին մեր ձեռքը մատնեց»։ 24 Երբ ժողովուրդը տեսավ նրան, գովաբանեց իր աստծուն, որովհետև ասացին. «Մեր աստվածը մեր ձեռքը մատնեց մեր թշնամուն և մեր երկրի կործանողին, որը մեզանից շատերին կոտորեց»։ 25 Երբ նրանց սրտերը զվարթացան, ասացին. «Կանչե՛ք Սամսոնին, որ մեզ զվարճացնի»։ Եվ Սամսոնին բանտից կանչեցին, և նա նրանց զվարճացրեց, և նրան դրեցին սյուների միջև։ 26 Սամսոնն ասաց իր ձեռքից բռնած տղային. «Թույլ տուր ինձ շոշափել այն սյուները, որոնց վրա կանգնած է տունը, որպեսզի հենվեմ դրանց վրա»։ 27 Տունը լի էր տղամարդկանցով ու կանանցով, և փղշտացիների բոլոր իշխանները այնտեղ էին։ Տանիքի վրա մոտ երեք հազար տղամարդ ու կին կային, որոնք դիտում էին, թե ինչպես է Սամսոնը զվարճանում։ 28 Սամսոնը Տիրոջը կանչեց ու ասաց. «Տե՛ր Աստված, հիշի՛ր ինձ, խնդրում եմ, և զորացրո՛ւ ինձ, միայն այս անգամ, Աստված, որպեսզի ես վրեժ լուծեմ փղշտացիներից իմ երկու աչքերի համար»։ 29 Եվ Սամսոնը բռնեց երկու մեջտեղի սյուները, որոնց վրա կանգնած էր տունը, և որոնց վրա այն պահվում էր՝ մեկը՝ աջ ձեռքով, մյուսը՝ ձախով։ 30 Սամսոնն ասաց. «Թող մեռնեմ փղշտացիների հետ»։ Նա ամբողջ ուժով խոնարհվեց, և տունը փուլ եկավ իշխանների ու այնտեղ գտնվող ողջ ժողովրդի վրա։ Իր մահվան ժամանակ սպանվածները ավելի շատ էին, քան իր կենդանության օրոք սպանվածները։ 31 Նրա եղբայրներն ու հոր ամբողջ տունը իջան, վերցրին նրան, տարան և թաղեցին նրան Սարաայի ու Եսթավուլի միջև՝ իր հոր՝ Մանուեի գերեզմանում։ Նա Իսրայելում դատավորություն արեց քսան տարի։
Սամուել Ա Սամուել 1 1 Եփրեմի լեռնային Ռամաթաիմզոֆիմից մի մարդ կար, անունը՝ Եղկանա, որդին էր Հերոամի, որդին Եղիուի, որդին Թոքուի, որդին Սուփի, Եփրաթացի մի մարդ։ 2 Նա երկու կին ուներ. մեկի անունը Աննա էր, իսկ մյուսի անունը՝ Փենինա։ Փեննան երեխաներ ուներ, բայց Աննան երեխաներ չուներ։ 3 Այս մարդը ամեն տարի իր քաղաքից դուրս էր գալիս Սելով՝ Զորքերի Տիրոջը երկրպագելու և զոհ մատուցելու։ Այնտեղ էին նաև Եղիի երկու որդիները՝ Օփնին և Փինեեսը՝ Տիրոջ քահանաները։
6
Նազարեթի երդումը
4 Եվ երբ Եղկանայի զոհաբերության ժամանակը եկավ, նա բաժիններ տվեց իր կնոջը՝ Փեննային, և նրա բոլոր որդիներին ու դուստրերին։ 5 Բայց Աննային արժանի բաժին տվեց, որովհետև սիրում էր Աննային, բայց Տերը փակել էր նրա արգանդը։ 6 Եվ նրա հակառակորդը նրան շատ էր զայրացնում՝ նրան վրդովեցնելու համար, որովհետև Տերը փակել էր նրա արգանդը։ 7 Եվ ինչպես նա անում էր ամեն տարի, երբ նա գնում էր Տիրոջ տունը, այնպես էլ նա բարկանում էր նրա վրա, ուստի նա լաց էր լինում և չէր ուտում։ 8 Նրա ամուսին Եղկանան ասաց նրան. «Աննա, ինչո՞ւ ես լալիս, ինչո՞ւ չես ուտում, և ինչո՞ւ է քո սիրտը տխուր։ Մի՞թե ես քեզ համար տասը որդիից լավը չեմ»։ 9 Աննան վեր կացավ Սելովում ուտելուց և խմելուց հետո։ Եղի քահանան նստած էր Տիրոջ տաճարի սյան մոտ գտնվող աթոռին։ 10 Եվ նա դառնացած հոգով աղոթեց Տիրոջը և դառնորեն լաց եղավ։ 11 Եվ նա ուխտ տվեց՝ ասելով. «Զորաց Տեր, եթե դու իսկապես նայես քո աղախնի տառապանքին և հիշես ինձ, և չմոռանաս քո աղախնին, այլ քո աղախնին արու զավակ տաս, ես նրան Տիրոջը կտամ նրա կյանքի բոլոր օրերում, և նրա գլխին ածելի չի դիպչի»։ 12 Եվ երբ նա շարունակեց աղոթել Տիրոջ առաջ, Եղին ուշադրություն դարձրեց նրա բերանին։ 13 Աննան խոսում էր իր սրտում, միայն նրա շուրթերը շարժվում էին, բայց նրա ձայնը չէր լսվում։ Ուստի Եղին կարծում էր, թե նա հարբած է։ 14 Եղին նրան ասաց. «Մինչև ե՞րբ պիտի հարբած լինես։ Հեռացրու գինիդ քեզանից»։ 15 Աննան պատասխանեց ու ասաց. «Ո՛չ, տե՛ր իմ, ես տխուր հոգով կին եմ. ո՛չ գինի եմ խմել, ո՛չ էլ ոգելից խմիչք, այլ հոգիս թափել եմ Տիրոջ առաջ»։ 16 Քո աղախնին չարագործի դուստր մի՛ համարիր, որովհետև իմ տրտունջի ու վիշտի առատությունից մինչև հիմա խոսել եմ։ 17 Եղին պատասխանեց եւ ասաց. «Գնա՛ խաղաղությամբ, եւ թող Իսրայելի Աստվածը կատարի քո խնդրանքը, որ նրանից խնդրել ես»։ 18 Նա ասաց. «Թող քո աղախինը շնորհ գտնի քո աչքում»։ Կինը գնաց իր ճանապարհով, կերավ, և նրա դեմքը այլևս տխուր չէր։ 19 Եվ նրանք առավոտյան վաղ վեր կացան, երկրպագեցին Տիրոջը և վերադարձան իրենց տուն՝ Ռամա։ Եղկանան ճանաչեց իր կնոջը՝ Աննային, և Տերը հիշեց նրան։ 20 Երբ Աննան հղիացավ, որդի ծնեց և նրա անունը Սամուել դրեց՝ ասելով. «Որովհետև Տիրոջից եմ խնդրել նրան»։ 21 Եվ Եղկանա մարդը իր ամբողջ ընտանիքով գնաց Տիրոջը տարեկան զոհաբերությունն ու իր ուխտը մատուցելու։ 22 Բայց Աննան չբարձրացավ, որովհետև ասաց իր ամուսնուն. «Ես չեմ բարձրանա, մինչև որ երեխան կաթից կտրվի, ապա կբերեմ նրան, որ ներկայանա Տիրոջ առաջ և այնտեղ մնա հավիտյան»։ 23 Նրա ամուսինը՝ Եղկանան, ասաց նրան. «Արա այն, ինչ քեզ համար հաճելի է. մնա մինչև նրան կաթից կտրես, միայն թե Տերը հաստատի իր խոսքը»։ Կինը մնաց և կերակրեց իր որդուն, մինչև նրան կաթից կտրեց։ 24 Երբ նա նրան կաթից կտրեց, վերցրեց նրան իր հետ՝ երեք զուարակներով, մեկ արդու ալյուրով և մի տիկ գինով, և տարավ նրան Սելովում գտնվող Տիրոջ տունը։ Մանուկը դեռ փոքր էր։ 25 Եվ նրանք մի ցուլ մորթեցին և երեխային բերեցին Եղիի մոտ։ 26 Եվ նա ասաց. «Օ՜, տե՛ր իմ, կենդանի է քո հոգին, տե՛ր իմ, ես այն կինն եմ, որ կանգնած էի քո կողքին և աղոթում էի Տիրոջը»։ 27 Այս երեխայի համար ես աղոթեցի, և Տերը տվեց ինձ իմ խնդրանքը, որ ես նրանից խնդրեցի։
7
Նազարեթի երդումը
28 Դրա համար էլ ես նրան Տիրոջը փոխ եմ տվել։ Քանի դեռ նա կենդանի է, Տիրոջը փոխ կպահվի։ Եվ նա այնտեղ երկրպագեց Տիրոջը։
Հովհաննես Մկրտիչը Ղուկաս 1 1 Քանի որ շատերը ձեռնամուխ են եղել մեր մեջ ամենահուսալիորեն հավատացյալ բաների մասին բացատրություն կազմելուն, 2 Ինչպես որ մեզ ավանդեցին, ովքեր սկզբից ականատեսներ և խոսքի ծառայողներ էին։ 3 Ինձ էլ, ով սկզբից ամեն ինչի մեջ կատարյալ գիտելիքներ ուներ, հաճելի թվաց հերթականությամբ գրել քեզ, ամենապատվելի Թեոֆիլոս, 4 Որպէսզի դու իմանաս այն բաների ստուգութիւնը, որոնցով քեզ սովորեցրել են։ 5 Հրեաստանի Հերովդես թագավորի օրերում կար մի քահանա՝ անունով Զաքարիա, Աբիայի դասից։ Նրա կինը Ահարոնի դուստրերից էր, անունը՝ Եղիսաբեթ։ 6 Եվ երկուսն էլ արդար էին Աստծո առաջ՝ անմեղորեն քայլելով Տիրոջ բոլոր պատվիրաններով ու կանոններով։ 7 Նրանք զավակ չունեին, որովհետև Եղիսաբեթը ամուլ էր, և երկուսն էլ արդեն առաջացած տարիքում էին։ 8 Եվ եղավ այնպես, որ երբ նա քահանայության պաշտոնը կատարում էր Աստծո առաջ՝ ըստ իր դասի կարգի, 9 Քահանայական ծառայության սովորության համաձայն՝ նրան վիճակվեց խունկ ծխել, երբ նա մտներ Տիրոջ տաճարը։ 10 Եվ ժողովրդի ամբողջ բազմությունը դրսում աղոթում էր խունկի ժամանակ։ 11 Եվ Տիրոջ հրեշտակը հայտնվեց նրան՝ կանգնած խունկի սեղանի աջ կողմում։ 12 Երբ Զաքարիան տեսավ նրան, խռովվեց, և վախը համակեց նրան։ 13 Հրեշտակը նրան ասաց. «Մի՛ վախեցիր, Զաքարիա, որովհետև քո աղոթքը լսվեց, և քո կինը՝ Եղիսաբեթը, քեզ համար որդի կծնի, և դու նրա անունը Հովհաննես կդնես»։ 14 Եվ դու կունենաս ուրախություն և ցնծություն, և շատերը կուրախանան նրա ծննդով։ 15 Որովհետև նա մեծ կլինի Տիրոջ առաջ և ո՛չ գինի կխմի, ո՛չ էլ ոգելից խմիչք, և Սուրբ Հոգով կլցվի դեռ մոր որովայնից։ 16 Եվ Իսրայելի որդիներից շատերին նա կդարձնի դեպի իրենց Տեր Աստվածը։ 17 Եվ նա կգնա նրա առջևից Եղիայի հոգով և զորությամբ՝ հայրերի սրտերը որդիներին դարձնելու և անհնազանդներին՝ արդարների իմաստությանը, որպեսզի Տիրոջ համար պատրաստի մի ժողովուրդ։ 18 Զաքարիան հրեշտակին ասաց. «Ինչի՞ց իմանամ սա, որովհետև ես ծեր մարդ եմ, և կինս տարիքն առած է»։ 19 Հրեշտակը պատասխանեց նրան եւ ասաց. «Ես Գաբրիելն եմ, որ կանգնած եմ Աստծու առաջ եւ ուղարկուել եմ քեզ հետ խօսելու եւ այս աւետիսը քեզ աւետելու»։ 20 Եվ ահա դու համր կլինես և չես կարողանա խոսել մինչև այն օրը, երբ այս բաները կատարվեն, որովհետև չես հավատում իմ խոսքերին, որոնք կկատարվեն իրենց ժամանակին։ 21 Եվ ժողովուրդը սպասում էր Զաքարիային և զարմանում էր, որ նա այդքան երկար մնաց տաճարում։ 22 Երբ նա դուրս եկավ, չէր կարողանում խոսել նրանց հետ։ Եվ նրանք հասկացան, որ տաճարում տեսիլք էր տեսել։ Նա նրանց նշան էր անում և համր էր մնում։ 23 Եվ եղավ այնպես, որ, երբ նրա ծառայության օրերը լրացան, նա գնաց իր տունը։ 24 Այդ օրերից հետո նրա կինը՝ Եղիսաբեթը, հղիացավ և հինգ ամիս թաքցրեց իրեն ու ասաց. 25 Այսպես վարվեց Տերն ինձ հետ այն օրերին, երբ նայեց ինձ վրա՝ մարդկանց մեջից իմ նախատինքը վերացնելու համար։ 26 Եվ վեցերորդ ամսին Գաբրիել հրեշտակը Աստծուց ուղարկվեց Գալիլեայի մի քաղաք, որի անունը Նազարեթ էր, 8
Նազարեթի երդումը
27 մի կույսի մոտ, որ նշանված էր Հովսեփ անունով մի մարդու հետ՝ Դավթի տնից, և կույսի անունը Մարիամ էր։ 28 Եվ հրեշտակը մտավ նրա մոտ ու ասաց. «Ողջույն, դու, որ շատ շնորհված ես, Տերը քեզ հետ է. օրհնյալ ես դու կանանց մեջ»։ 29 Երբ նա տեսավ նրան, շփոթվեց նրա խոսքերից և մտածեց, թե ինչպիսի ողջույն պետք է լինի սա։ 30 Եվ հրեշտակը նրան ասաց. «Մի՛ վախեցիր, Մարիամ, որովհետև դու Աստծուց շնորհ գտար»։ 31 Եվ ահա դու կհղիանաս քո որովայնում և կծնես մի որդի, և նրա անունը կկոչես Հիսուս։ 32 Նա մեծ կլինի և Բարձրյալի Որդի կկոչվի. և Տեր Աստված նրան կտա նրա հոր՝ Դավթի գահը։ 33 Եվ նա հավիտյան կթագավորի Հակոբի տան վրա, և նրա թագավորությունը վախճան չի ունենա։ 34 Մարիամը հրեշտակին ասաց. «Ինչպե՞ս կլինի դա, քանի որ ես տղամարդ չեմ ճանաչում»։ 35 Հրեշտակը պատասխանեց նրան և ասաց. «Սուրբ Հոգին կգա քեզ վրա, և Բարձրյալի զորությունը կհովանի քեզ. դրա համար էլ այն սուրբը, որ քեզանից կծնվի, կկոչվի Աստծո Որդի»։ 36 Եվ ահա քո ազգականուհի Եղիսաբեթը նույնպես որդի է հղիացել իր ծերության մեջ։ Եվ սա նրա վեցերորդ ամիսն է, որին ամուլ էին կոչում։ 37 Որովհետև Աստծո համար ոչինչ անհնար չի լինի։ 38 Մարիամն ասաց. «Ահա՛ ես Տիրոջ աղախինը, թող լինի ինձ քո խոսքի համաձայն»։ Եվ հրեշտակը հեռացավ նրանից։ 39 Եվ Մարիամը այդ օրերին վեր կացավ և շտապով գնաց լեռնային շրջանը՝ Հուդայի մի քաղաքը։ 40 Եվ մտավ Զաքարիայի տունը և ողջունեց Եղիսաբեթին։ 41 Եվ եղավ, որ երբ Եղիսաբեթը լսեց Մարիամի ողջույնը, մանուկը խաղաց նրա որովայնում, և Եղիսաբեթը լցվեց Սուրբ Հոգով։ 42 Եվ նա բարձր ձայնով ասաց. «Օրհնյալ ես դու կանանց մեջ, և օրհնյալ է քո որովայնի պտուղը»։ 43 Եվ որտեղի՞ց է սա ինձ համար, որ իմ Տիրոջ մայրը գալիս է ինձ մոտ։ 44 Որովհետև ահա, հենց որ քո ողջույնի ձայնը հասավ իմ ականջներին, մանուկը ուրախությունից խաղաց իմ որովայնում։ 45 Եվ երանելի է նա, որ հավատաց, որովհետև Տիրոջից նրան ասվածները կկատարվեն։ 46 Եվ Մարիամն ասաց. «Իմ հոգին մեծարում է Տիրոջը, 47 Եվ իմ հոգին ուրախացավ Աստծո՝ իմ Փրկչի համար։ 48 Որովհետև նա նայեց իր աղախնի խոնարհությանը. որովհետև ահա՛ այսուհետև բոլոր սերունդները ինձ երանելի կկոչեն։ 49 Որովհետև Հզորը մեծ բաներ արեց ինձ համար, և սուրբ է նրա անունը։ 50 Եվ նրա ողորմությունը սերնդից սերունդ նրանից վախեցողների վրա է։ 51 Նա զորություն ցուցաբերեց իր բազկով, ցրեց հպարտներին իրենց սրտերի երևակայությամբ։ 52 Նա զորավորներին իջեցրեց իրենց աթոռներից և բարձրացրեց խոնարհներին։ 53 Նա քաղցածներին լիացրեց բարիքներով, իսկ հարուստներին՝ դատարկաձեռն։ 54 Նա օգնեց իր ծառա Իսրայելին՝ հիշելով իր ողորմությունը։ 55 Ինչպես որ ասաց մեր հայրերին՝ Աբրահամին և նրա սերնդին՝ հավիտյան։ 56 Եվ Մարիամը նրա հետ մնաց մոտ երեք ամիս, ապա վերադարձավ իր տունը։ 57 Եղիսաբեթի ծննդաբերելու ժամանակը լրացավ, և նա որդի ծնեց։ 58 Եվ նրա հարևաններն ու ազգականները լսեցին, թե ինչպես Տերը մեծ ողորմություն ցուցաբերեց նրա նկատմամբ, և ուրախացան նրա հետ։
9
Նազարեթի երդումը
59 Եվ եղավ, որ ութերորդ օրը նրանք եկան երեխային թլփատելու, և նրան անվանեցին Զաքարիա՝ իր հոր անունով։ 60 Եվ նրա մայրը պատասխանեց ու ասաց. «Ո՛չ, այլ նրան Հովհաննես կկոչեն»։ 61 Եվ նրանք ասացին նրան. «Քո ազգականների մեջ չկա մեկը, որ այս անունով կոչվի»։ 62 Եվ նրանք նշաններով հարցրին նրա հորը, թե ինչպես կուզենար, որ նրան կանչեն։ 63 Եվ նա գրատախտակ խնդրեց ու գրեց՝ ասելով. «Նրա անունը Հովհաննես է»։ Եվ բոլորը զարմացան։ 64 Եվ նրա բերանը բացվեց անմիջապես, և նրա լեզուն՝ արձակված, և նա խոսեց ու գովաբանեց Աստծուն։ 65 Եվ վախը պատեց նրանց շուրջը բնակվող բոլորին, և այս բոլոր խոսքերը տարածվեցին Հրեաստանի ամբողջ լեռնային շրջանում։ 66 Եվ բոլոր նրանք, ովքեր լսում էին այս բաները, իրենց սրտում պահում էին դրանք՝ ասելով. «Ի՞նչ կլինի այս մանուկը»։ Եվ Տիրոջ ձեռքը նրա հետ էր։ 67 Եվ նրա հայրը՝ Զաքարիան, լցվեց Սուրբ Հոգով և մարգարեացավ՝ ասելով. 68 Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը Իսրայելի, որովհետև այցելեց և փրկագնեց իր ժողովրդին, 69 Եվ մեզ համար փրկության եղջյուր բարձրացրեց իր ծառա Դավթի տանը։ 70 Ինչպես որ խոսեց իր սուրբ մարգարեների բերանով, որոնք եղել են աշխարհի սկզբից ի վեր. 71 Որ մենք փրկվենք մեր թշնամիներից և բոլոր մեզ ատողների ձեռքից։ 72 Որ մեր հայրերին խոստացված ողորմությունը կատարի և իր սուրբ ուխտը հիշի։ 73 Այն երդումը, որ նա տվեց մեր հայր Աբրահամին, 74 Որ մեզ շնորհէ, որ թշնամիների ձեռքից ազատված՝ անվախ ծառայենք նրան, 75 Սրբությամբ և արդարությամբ նրա առաջ՝ մեր կյանքի բոլոր օրերում։ 76 Եվ դու, մանուկ, կկոչվես Բարձրյալի մարգարե, որովհետև դու կգնաս Տիրոջ առջևից՝ նրա ճանապարհները պատրաստելու համար։ 77 Որ իր ժողովրդին փրկության գիտություն տա նրանց մեղքերի թողության միջոցով, 78 Մեր Աստծո գթառատ ողորմությամբ, որով արշալույսը բարձրից այցելեց մեզ, 79 Լույս տալու նրանց, ովքեր նստած են խավարի և մահվան ստվերի մեջ, մեր ոտքերը ուղղելու դեպի խաղաղության ճանապարհը։ 80 Եվ մանուկը մեծանում էր ու զորանում հոգով, և անապատներում էր մինչև Իսրայելին երևալու օրը։
10