Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը Մովսեսը կանչեց Իսրայելի բոլոր ծերերին և ասաց նրանց. «Գնացե՛ք, վերցրե՛ք ձեր ընտանիքների համար մեկական գառ և մորթե՛ք զատկական զոհը։ Վերցրե՛ք մի փունջ զոպա, թաթախե՛ք այն ամանի մեջ եղած արյան մեջ և ամանի մեջ եղած արյունով քսե՛ք դռան շեմին ու երկու կողմնային սյուներին։ Ձեզանից ոչ ոք մինչև առավոտ իր տան դռնից դուրս չգա։ Որովհետև Տերը կանցնի եգիպտացիներին կոտորելու համար։ Երբ տեսնի արյունը դռան շեմին ու երկու կողմնային սյուներին, Տերը կանցնի դռնից և թույլ չի տա, որ կործանիչը մտնի ձեր տները՝ ձեզ կոտորելու համար։ Ելից 12։21-23 Եվ եթե մարդը մահվան արժանի մեղք է գործել և մահվան է դատապարտվելու, և դու նրան կախես ծառից, նրա մարմինը ծառի վրա ամբողջ գիշեր չպետք է մնա, այլ նույն օրը պետք է թաղես նրան (քանի որ կախաղան բարձրացվածը Աստծուց անիծված է), որպեսզի քո երկիրը չպղծվի, որը քո Տեր Աստվածը քեզ ժառանգություն է տալիս։ Բ Օրինաց 21։22-23 Որովհետև շները շրջապատել են ինձ, չարերի ժողովը շրջապատել է ինձ, ծակել են ձեռքերս ու ոտքերս։ Կարող եմ թվարկել բոլոր ոսկորներս, նրանք նայում են ինձ և նայում։ Նրանք բաժանում են իմ հանդերձները իրենց մեջ և վիճակ են գցում իմ պատմուճանի վրա։ Սաղմոս 22։16-18 Եվ վաթսուներկու շաբաթից հետո Մեսիան կկործանվի, բայց ոչ իր համար։ Եվ եկող իշխանի ժողովուրդը կկործանի քաղաքն ու սրբարանը, և նրա վերջը կլինի ջրհեղեղով, և մինչև պատերազմի վերջը ավերածություններ են որոշված։ Դանիել 9։26 Եվ ես Դավթի տան և Երուսաղեմի բնակիչների վրա կթափեմ շնորհքի և աղաչանքի հոգին։ Եվ նրանք կնայեն ինձ, որին խոցել են, և կսգան նրա համար, ինչպես մեկը սգում է իր միակ որդու համար, և կդառնան նրա համար, ինչպես մեկը դառնանում է իր առաջնեկի համար։ Զաքարիա 12։10 Որովհետև ես ձեզ նախևառաջ փոխանցեցի այն, ինչ ես էլ ընդունեցի, թե Քրիստոսը մեռավ մեր մեղքերի համար՝ ըստ Գրքերի, և թե թաղվեց, և թե հարություն առավ երրորդ օրը՝ ըստ Գրքերի։ Ա Կորնթացիներ 15։3-4
Եսայի մարգարե Եսայի 53 1 Ո՞վ հավատաց մեր լուրին, և Տիրոջ բազուկը ո՞ւմ է հայտնվել։ 2 Որովհետև նա կմեծանա նրա առաջ՝ ինչպես նուրբ բույս, և ինչպես արմատ՝ չոր հողից։ Նա ո՛չ կերպարանք ունի, ո՛չ էլ գեղեցկություն, և երբ մենք տեսնենք նրան, չկա գեղեցկություն, որ մենք ցանկանանք նրան։ 3 Նա մարդկանցից արհամարհված ու մերժված է, վշտերի մարդ և ցավի ծանոթ. մենք մեր երեսները թաքցրինք նրանից. նա արհամարհվեց, և մենք նրան չէինք հարգում։
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
4 Իրաւի որ նա մեր ցաւերը կրեց եւ մեր վիշտերը կրեց. բայց մենք նրան համարում էինք Աստծուց հարուածուած, Աստծուց հարուածուած եւ չարչարուած։ 5 Բայց նա վիրավորվեց մեր մեղքերի համար, նա ծեծվեց մեր անօրինությունների համար. մեր խաղաղության պատիժը նրա վրա էր, և նրա վերքերով մենք բժշկվեցինք։ 6 Մենք բոլորս ոչխարների պես մոլորվեցինք, ամեն մեկը իր ճանապարհով դարձավ, և Տերը նրա վրա դրեց մեր բոլորի անօրինությունը։ 7 Նա նեղվեց ու չարչարվեց, բայց իր բերանը չբացեց. նրան մորթու տարան ինչպես գառ, և ինչպես մունջ ոչխարը խուզողների առաջ, այնպես էլ իր բերանը չբացեց։ 8 Նա բանտից ու դատաստանից վերցվեց. և ո՞վ կպատմի նրա սերնդի մասին։ Որովհետև նա կտրվեց ողջերի երկրից. իմ ժողովրդի անօրենության համար նա հարվածվեց։ 9 Եվ նա իր գերեզմանը դրեց չարագործների հետ, և իր մահվան ժամանակ՝ հարուստների հետ, որովհետև նա բռնություն չէր գործել, և նրա բերանում խաբեություն չկար։ 10 Սակայն Տերը հաճեց նրան ջախջախել, նա նրան ցավ պատճառեց. երբ դու նրա հոգին մեղքի համար զոհ մատուցես, նա կտեսնի իր սերունդը, կերկարացնի իր օրերը, և Տիրոջ հաճությունը կհաջողվի նրա ձեռքում։ 11 Նա կտեսնի իր հոգու չարչարանքները և կբավարարվի. իր գիտությամբ իմ արդար ծառան շատերին կարդարացնի, որովհետև նա կկրի նրանց անօրինությունները։ 12 Դրա համար էլ ես նրան բաժին կտամ մեծերի հետ, և նա ավարը կբաժանի հզորների հետ, որովհետև նա իր հոգին մահվան մատնեց, և նա յանցագործների հետ համարվեց, և նա շատերի մեղքը կրեց ու յանցագործների համար բարեխոսեց։
Մատթեոսի Ավետարան Մատթեոս 26 1 Եվ եղավ այնպես, որ երբ Հիսուսն ավարտեց այս բոլոր խոսքերը, ասաց իր աշակերտներին. 2 Գիտեք, որ երկու օր հետո զատկի տոն է, և մարդու Որդին մատնվելու է խաչվելու։ 3 Այն ժամանակ քահանայապետները, դպիրներն ու ժողովրդի ծերերը հավաքվեցին Կայիափա անունով քահանայապետի պալատում, 4 Եվ խորհուրդ արեցին, որ խորամանկությամբ բռնեն Հիսուսին ու սպանեն։ 5 Բայց նրանք ասացին. «Ո՛չ տոնի օրը, որպեսզի ժողովրդի մեջ աղմուկ չբարձրանա»։ 6 Երբ Հիսուսը Բեթանիայում էր՝ բորոտ Սիմոնի տանը, 7 Նրա մոտ մոտեցավ մի կին, որը ձեռքին ուներ ալաբաստրե աման՝ լի թանկարժեք յուղով, և լցրեց այն նրա գլխին, երբ նա սեղան էր նստած։ 8 Երբ աշակերտները տեսան դա, զայրացան ու ասացին. «Ի՞նչ է այս վատնումը։ 9 Որովհետև այս օծանելիքը կարելի էր շատ թանկ վաճառել և աղքատներին տալ։ 10 Երբ Հիսուսը հասկացավ դա, ասաց նրանց. « Ինչո՞ւ եք անհանգստացնում կնոջը, որովհետև նա բարի գործ արեց ինձ համար»։ 11 Որովհետև աղքատներին միշտ ձեզ հետ ունեք, բայց ինձ միշտ չունեք։ 12 Որովհետեւ այս իւղը իմ մարմնի վերայ թափելով՝ իմ թաղման համար արեց։ 13 Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. ամբողջ աշխարհում, ուր էլ որ քարոզվի այս ավետարանը, կպատմվի նաև այս կնոջ արածը՝ նրա հիշատակի համար։ 14 Այն ժամանակ տասներկու առաքյալներից մեկը՝ Հուդա Իսկարիովտացի կոչվողը, գնաց քահանայապետների մոտ և ասաց. 15 Եվ ասաց նրանց. «Ի՞նչ կտաք ինձ, որ ես նրան ձեզ հանձնեմ»։ Եվ նրանք նրա հետ պայմանագիր կնքեցին երեսուն արծաթով։ 16 Եվ այդ ժամանակից ի վեր նա հարմար առիթ էր փնտրում նրան մատնելու համար։ 17 Անթթխմոր հացի տոնի առաջին օրը աշակերտները մոտեցան Հիսուսին ու ասացին նրան. «Որտե՞ղ ես ուզում, որ քեզ համար պատրաստենք զատիկը, որ ուտես»։ 18 Նա ասաց. « Գնացե՛ք քաղաք այսինչ մարդու մոտ և ասացե՛ք նրան. «Վարդապետն ասում է՝ Իմ ժամանակը մոտ է, Զատիկը քո տանը կանեմ աշակերտներիս հետ»։ 2
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
19 Եվ աշակերտները արեցին այնպես, ինչպես Հիսուսը պատվիրել էր նրանց, և պատրաստեցին զատկական ընթրիքը։ 20 Երբ երեկո եղավ, նա նստեց տասներկուսի հետ։ 21 Եվ երբ նրանք ուտում էին, նա ասաց. « Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ ձեզանից մեկը ինձ կմատնի»։ 22 Նրանք խիստ տրտմեցին և սկսեցին նրանցից յուրաքանչյուրը նրան ասել. «Տե՛ր, մի՞թե ես եմ»։ 23 Նա պատասխանեց եւ ասաց. « Ով իր ձեռքը ինձ հետ ամանի մեջ թաթախի, նա՛ կմատնի ինձ»։ 24 Մարդու Որդին գնում է, ինչպես նրա մասին գրված է, բայց վա՜յ այն մարդուն, որի ձեռքով մարդու Որդին մատնվում է։ Ավելի լավ կլիներ այդ մարդու համար, եթե նա չծնվեր։ 25 Այն ժամանակ Յուդան, որ մատնելու էր նրան, պատասխանեց եւ ասաց. «Վարդապե՛տ, մի՞թե ես եմ»։ Նա ասաց նրան. « Դու ասացիր»։ 26 Եվ երբ նրանք ուտում էին, Հիսուսը հաց վերցրեց, օրհնեց այն, կտրեց և տվեց աշակերտներին ու ասաց. « Վերցրեք, կերեք, սա է իմ մարմինը»։ 27 Եվ վերցրեց բաժակը, շնորհակալություն հայտնեց, տվեց նրանց ու ասաց. « Բոլորդ խմեք դրանից»։ 28 Որովհետև սա է իմ արյունը նոր ուխտի, որը թափվում է շատերի համար՝ մեղքերի թողության համար։ 29 Բայց ասում եմ ձեզ, որ այսուհետև այլևս չեմ խմի այս որթատունկի պտղից մինչև այն օրը, երբ ձեզ հետ նորը խմեմ իմ Հոր արքայությունում։ 30 Եվ երբ նրանք օրհներգ երգեցին, դուրս եկան Ձիթենյաց լեռը։ 31 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց նրանց. « Այս գիշեր դուք բոլորդ կգայթակղվեք ինձանից, որովհետև գրված է. «Ես կհարվածեմ հովվին, և հոտի ոչխարները կցրվեն»։ 32 Բայց հարություն առնելուցս հետո ձեզանից առաջ կգնամ Գալիլեա։ 33 Պետրոսը պատասխանեց նրան եւ ասաց. «Թեեւ բոլորը քեզ համար գայթակղվեն, ես երբեք չեմ գայթակղվի»։ 34 Հիսուսն ասաց նրան. « Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այս գիշեր, դեռ աքաղաղը չկանչած, դու երեք անգամ կուրանաս ինձ»։ 35 Պետրոսն ասաց նրան. «Թեև քեզ հետ մեռնելու էլ լինեմ, քեզ չեմ ուրանա»։ Նույնն ասացին նաև բոլոր աշակերտները։ 36 Այն ժամանակ Հիսուսը նրանց հետ եկավ մի տեղ, որը կոչվում էր Գեթսեմանի, և ասաց աշակերտներին. « Նստեք այստեղ, մինչև ես գնամ այնտեղ աղոթք անեմ»։ 37 Եվ նա իր հետ վերցրեց Պետրոսին և Զեբեդեոսի երկու որդիներին, և սկսեց տրտմել ու շատ վշտանալ։ 38 Այն ժամանակ նա նրանց ասաց. « Իմ հոգին խիստ տրտմած է մինչև մահ։ Մնացեք այստեղ և արթուն մնացեք ինձ հետ»։ 39 Եվ մի փոքր առաջ գնալով՝ երեսնիվայր ընկավ, աղոթեց ու ասաց. « Հայր իմ, եթե հնարավոր է, թող այս բաժակը անցնի ինձանից։ Սակայն ոչ թե ինչպես ես եմ կամենում, այլ ինչպես դու»։ 40 Եվ նա գալիս է աշակերտների մոտ և գտնում նրանց քնած, ու ասում է Պետրոսին. « Ի՞նչ, չկարողացաք մեկ ժամ արթուն մնալ ինձ հետ»։ 41 Արթուն մնացեք և աղոթեք, որ փորձության մեջ չընկնեք։ Հոգին հոժար է, բայց մարմինը՝ թույլ։ 42 Նա երկրորդ անգամ գնաց ու աղոթեց՝ ասելով. « Հայր իմ, եթե այս բաժակը չի կարող ինձնից հեռու անցնել, եթե չխմեմ այն, թող քո կամքը լինի»։ 43 Եվ նա եկավ ու նորից քնած գտավ նրանց, որովհետև նրանց աչքերը ծանրացել էին։ 44 Եվ թողեց նրանց, նորից գնաց ու երրորդ անգամ աղոթեց՝ նույն խոսքերն ասելով։ 45 Այն ժամանակ գալիս է իր աշակերտների մոտ ու ասում նրանց. « Հիմա քնե՛ք ու հանգստացե՛ք։ Ահա ժամը մոտեցել է, և մարդու Որդին մատնվելու է մեղավորների ձեռքը»։
3
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
46 Վեր կացե՛ք, գնանք։ Ահա՛ մոտեցավ նա, ով ինձ մատնելու է։ 47 Եվ մինչ նա դեռ խոսում էր, ահա Հուդան՝ տասներկու առաքյալներից մեկը, եկավ, և նրա հետ մեծ բազմություն՝ սրերով ու մահակներով, քահանայապետների և ժողովրդի ծերերի կողմից։ 48 Նրա մատնիչը նրանց նշան տվեց՝ ասելով. «Ում որ համբուրեմ, նա՛ է, բռնե՛ք նրան»։ 49 Եվ անմիջապես մոտեցավ Հիսուսին ու ասաց՝ «Ողջույն, վարդապետ», ու համբուրեց նրան։ 50 Եվ Հիսուսն ասաց նրան. « Ընկեր, ինչո՞ւ ես եկել»։ Այն ժամանակ մոտեցան, ձեռք դրեցին Հիսուսի վրա ու բռնեցին նրան։ 51 Եվ ահա Հիսուսի հետ եղողներից մեկը ձեռքը մեկնեց, սուրը հանեց և քահանայապետի ծառային հարվածեց ու ականջը կտրեց։ 52 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց նրան. « Դիր քո սուրը իր տեղը, որովհետև բոլոր նրանք, ովքեր սուր են վերցնում, սրով կկորչեն»։ 53 Կարծո՞ւմ ես, թե չեմ կարող հիմա աղաչել Հորս, որ նա հիմա ինձ տասներկու լեգեոնից ավելի հրեշտակներ հասցնի։ 54 Բայց ինչպե՞ս կկատարվեն Գրքերում գրվածները, թե այսպես պետք է լինի։ 55 Այդ նույն ժամին Հիսուսն ասաց ժողովրդին. « Իբր թե ավազակի՞ վրա եք դուրս եկել՝ սրերով ու մահակներով ինձ բռնելու։ Ամեն օր տաճարում նստում էի ձեզ հետ և սովորեցնում, և ինձ չբռնեցիք։ 56 Բայց այս ամենը կատարվեց, որպեսզի մարգարեների Գրքերը կատարվեն։ Այն ժամանակ բոլոր աշակերտները թողեցին նրան և փախան։ 57 Եվ նրանք, ովքեր բռնել էին Հիսուսին, տարան Կայիափա քահանայապետի մոտ, որտեղ հավաքվել էին դպիրներն ու երեցները։ 58 Բայց Պետրոսը հեռվից հետևեց նրան մինչև քահանայապետի պալատը, և մտնելով ներս՝ նստեց ծառաների հետ՝ տեսնելու վախճանը։ 59 Քահանայապետներն ու երեցները եւ ամբողջ ատյանը սուտ վկայություն էին փնտրում Հիսուսի դեմ՝ նրան մահվան մատնելու համար։ 60 Բայց չգտան։ Թեև շատ սուտ վկաներ եկան, բայց չգտան։ Վերջում եկան երկու սուտ վկաներ, 61 Եվ ասաց. «Այս մարդն ասաց. «Ես կարող եմ քանդել Աստծո տաճարը և երեք օրում կառուցել այն»։ 62 Քահանայապետը վեր կացավ ու նրան ասաց. «Ոչինչ չե՞ս պատասխանում։ Սրանք ի՞նչ են վկայում քո դեմ»։ 63 Բայց Հիսուսը լուռ մնաց։ Քահանայապետը պատասխանեց նրան և ասաց. «Երդվում եմ քեզ կենդանի Աստծով, որ մեզ ասես, թե դու՞ ես Քրիստոսը՝ Աստծո Որդին»։ 64 Հիսուսն ասաց նրան. « Դու ասացիր։ Բայց ես ասում եմ ձեզ. այսուհետև կտեսնեք մարդու Որդուն՝ նստած զորության աջ կողմում և գալիս երկնքի ամպերի մեջ»։ 65 Այն ժամանակ քահանայապետը պատռեց իր հանդերձները եւ ասաց. «Հայհոյանք խօսեց, էլ ի՞նչ վկաներ են մեզ պետք։ Ահա՛, հիմա լսեցիք նրա հայհոյանքը»։ 66 Ի՞նչ եք կարծում։ Նրանք պատասխանեցին ու ասացին՝ «Մահվան է դատապարտված»։ 67 Այն ժամանակ թքեցին նրա դեմքին և հարվածեցին նրան, իսկ մյուսները ապտակեցին նրան՝ ասելով. 68 Ասելով. «Մարգարէացի՛ր մեզ, Քրիստոս, ո՞վ է քեզ հարուածողը»։ 69 Պետրոսը նստած էր դրսում, պալատում։ Մի աղջիկ մոտեցավ նրան ու ասաց. «Դու էլ գալիլեացի Հիսուսի հետ էիր»։ 70 Բայց նա ուրացաւ բոլորի առաջ եւ ասաց. «Չգիտեմ՝ ինչ ես ասում»։ 71 Երբ նա դուրս եկավ նախասրահ, մի ուրիշ աղախին տեսավ նրան և ասաց այնտեղ գտնվողներին. «Սա էլ Նազովրեցի Հիսուսի հետ էր»։ 72 Նա դարձյալ երդումով ուրացավ՝ ասելով. «Չեմ ճանաչում այդ մարդուն»։
4
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
73 Եվ մի քիչ անց այնտեղ կանգնածները մոտեցան նրան և ասացին Պետրոսին. «Իսկապես դու էլ նրանցից ես, որովհետև քո խոսքը քեզ է վկայում»։ 74 Այն ժամանակ նա սկսեց անիծել ու երդվել՝ ասելով. «Չեմ ճանաչում այդ մարդուն»։ Եվ անմիջապես աքաղաղը կանչեց։ 75 Եվ Պետրոսը հիշեց Հիսուսի խոսքը, որ իրեն ասել էր. «Մինչև աքաղաղը չկանչելը, դու երեք անգամ կուրանաս ինձ»։ Եվ դուրս գալով՝ դառնորեն լաց եղավ։ Մատթեոս 27 1 Երբ առավոտը բացվեց, բոլոր քահանայապետներն ու ժողովրդի ծերերը խորհուրդ արեցին Հիսուսի դեմ՝ նրան սպանելու համար։ 2 Եվ նրան կապելուց հետո տարան և հանձնեցին Պոնտացի Պիղատոս կուսակալին։ 3 Այն ժամանակ Յուդան, որ մատնել էր նրան, տեսնելով, որ նա դատապարտվեց, զղջաց և երեսուն արծաթը վերադարձրեց քահանայապետներին ու երեցներին, 4 Ասելով. «Մեղանչեցի, որ անմեղ արյուն մատնեցի»։ Նրանք էլ ասացին. «Մեզ ի՞նչ է սա, դու դրան ուշադրություն դարձրու»։ 5 Եվ արծաթե մետաղադրամները նետեց տաճարի մեջ, հեռացավ և գնաց ու կախեց իրեն։ 6 Եվ քահանայապետները վերցրին արծաթե դրամները և ասացին. «Օրինավոր չէ դրանք գանձարանը դնել, որովհետև դա արյան գին է»։ 7 Եվ նրանք խորհրդակցեցին և դրանցով բրուտի արտը գնեցին՝ օտարներին թաղելու համար։ 8 Ուստի այդ արտը կոչվեց Արյան արտ մինչև այսօր։ 9 Այն ժամանակ կատարվեց Երեմիա մարգարեի միջոցով ասվածը. «Եվ նրանք վերցրին երեսուն արծաթը՝ գնահատվածի գինը, որին Իսրայելի որդիները գնահատեցին։ 10 Եվ տվեց դրանք բրուտի արտի համար, ինչպես Տերը ինձ պատվիրեց։ 11 Եվ Հիսուսը կանգնեց կուսակալի առաջ։ Կուսակալը հարցրեց նրան՝ ասելով. «Դո՞ւ ես հրեաների թագավորը»։ Հիսուսն էլ ասաց նրան. « Դու ես ասում»։ 12 Եվ երբ նրան մեղադրում էին քահանայապետներն ու երեցները, նա ոչինչ չէր պատասխանում։ 13 Այն ժամանակ Պիղատոսը նրան ասաց. «Չե՞ս լսում, թե որքան բաներ են վկայում քո դեմ»։ 14 Եվ նա նրան ոչ մի բառ չպատասխանեց, այնպես որ կուսակալը շատ զարմացավ։ 15 Այդ տոնի ժամանակ կուսակալը սովորություն ուներ ժողովրդի համար ազատ արձակել մի բանտարկյալի, ում նրանք կամենային։ 16 Եվ այն ժամանակ նրանք ունեին մի նշանավոր բանտարկյալ՝ Բարաբբա անունով։ 17 Երբ նրանք հավաքվեցին, Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ու՞մ եք ուզում, որ ձեզ համար ազատ արձակեմ. Բարաբբային, թե՞ Հիսուսին, որին Քրիստոս են կոչում»։ 18 Որովհետև նա գիտեր, որ նախանձի համար էին նրան մատնել։ 19 Երբ նա նստեց դատավորական աթոռին, կինը մարդ ուղարկեց նրա մոտ՝ ասելով. «Այդ արդար մարդու հետ դու գործ մի՛ ունեցիր, որովհետև այսօր երազումս շատ բաներով տառապեցի նրա պատճառով»։ 20 Բայց քահանայապետներն ու ծերերը համոզեցին ժողովրդին, որ Բարաբբային խնդրեն, իսկ Հիսուսին կորցնեն։ 21 Կառավարիչը պատասխանեց նրանց եւ ասաց. «Երկուսից ո՞ւմ էք ուզում, որ ձեզ համար արձակեմ»։ Նրանք ասացին՝ Բարաբբային։ 22 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ի՞նչ անեմ ուրեմն Հիսուսին, որ Քրիստոս է կոչվում»։ Բոլորը նրան ասացին. «Թող խաչվի»։ 23 Եվ կուսակալն ասաց. «Ի՞նչ չարիք է արել»։ Բայց նրանք ավելի շատ աղաղակում էին ու ասում. «Թող խաչվի»։ 24 Երբ Պիղատոսը տեսավ, որ ոչինչ չի կարողանում անել, այլ ավելի շատ աղմուկ է բարձրանում, ջուր վերցրեց, ձեռքերը լվաց ժողովրդի առաջ և ասաց. «Ես անմեղ եմ այս արդարի արյունից. դուք ինքներդ տեսեք դա»։
5
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
25 Այն ժամանակ ամբողջ ժողովուրդը պատասխանեց եւ ասաց. «Նրա արյունը մեզ վրա եւ մեր երեխաների վրա լինի»։ 26 Այն ժամանակ Բարաբբային արձակեց նրանց համար, իսկ Հիսուսին ծեծելուց հետո նրան հանձնեց խաչը հանելու համար։ 27 Այն ժամանակ կուսակալի զինվորները Հիսուսին տարան պալատ և նրա շուրջը հավաքեցին զինվորների ամբողջ գունդը։ 28 Եվ նրանք մերկացրին նրան ու հագցրին նրան կարմիր պատմուճան։ 29 Եվ փշերից պսակ հյուսելուց հետո դրեցին նրա գլխին և եղեգ՝ նրա աջ ձեռքին։ Ծնկի իջնելով նրա առաջ՝ ծաղրում էին նրան ու ասում. «Ողջույն, հրեաների թագավոր»։ 30 Եվ նրանք թքեցին նրա վրա, վերցրին եղեգը և հարվածեցին նրա գլխին։ 31 Եվ նրան ծաղրելուց հետո հանեցին նրա վրայից վերարկուն, հագցրին նրա սեփական զգեստները և տարան նրան խաչելու։ 32 Եվ երբ դուրս եկան, գտան մի կյուրենացի մարդու՝ Սիմոն անունով, և նրան ստիպեցին կրել նրա խաչը։ 33 Եվ երբ նրանք հասան Գողգոթա կոչվող տեղին, այսինքն՝ Գանգի տեղ, 34 Նրան լեղիի հետ խառնված քացախ տվեցին խմելու. և երբ նա համտեսեց, չկամեցավ խմել։ 35 Եվ նրան խաչեցին ու վիճակ գցելով բաժանեցին նրա հանդերձները, որպեսզի կատարվի մարգարեի կողմից ասվածը. «Իմ հանդերձները բաժանեցին իրենց մեջ և իմ պատմուճանի վրա վիճակ գցեցին»։ 36 Եվ նստած՝ նրանք նրան հսկում էին։ 37 Եվ նրա գլխին դրեցին նրա մեղադրանքի գրությունը՝ «Սա է Հիսուսը՝ հրեաների թագավորը»։ 38 Այն ժամանակ նրա հետ խաչեցին երկու ավազակների՝ մեկը աջ կողմում, մյուսը՝ ձախ կողմում։ 39 Եվ անցնողները հայհոյում էին նրան՝ գլուխները շարժելով, ասելով. 40 Եվ ասում էին. «Դու, որ քանդում ես տաճարը և երեք օրում կառուցում, փրկիր ինքդ քեզ։ Եթե դու Աստծո Որդի ես, իջիր խաչից»։ 41 Նոյնպէս եւ քահանայապետները, դպիրների եւ ծերերի հետ միասին, ծաղրում էին նրան եւ ասում. 42 Նա ուրիշներին փրկեց, ինքն իրեն չի կարող փրկել։ Եթե նա Իսրայելի թագավորն է, թող հիմա իջնի խաչից, և մենք կհավատանք նրան։ 43 Նա վստահել էր Աստծուն. թող հիմա ազատի նրան, եթե ուզում է նրան, որովհետև ասաց՝ Ես Աստծո Որդին եմ։ 44 Նրա հետ խաչված ավազակներն էլ նույնը ծաղրում էին նրա ատամներին։ 45 Վեցերորդ ժամից մինչև իններորդ ժամը խավար իջավ ամբողջ երկրի վրա։ 46 Ժամը ինների մոտ Հիսուսը բարձր ձայնով աղաղակեց՝ ասելով. « Էլի՛, Էլի՛, լամա՞ սաբաքթանի՞», այսինքն՝ «Աստված իմ, Աստված իմ, ինչո՞ւ թողեցիր ինձ»։ 47 Այնտեղ կանգնածներից ոմանք, լսելով սա, ասացին. «Սա Եղիային է կանչում»։ 48 Եվ նրանցից մեկը անմիջապես վազեց, վերցրեց սպունգ, լցրեց քացախով, դրեց եղեգի վրա և տվեց նրան խմելու։ 49 Մյուսներն ասացին. «Թող, տեսնենք՝ Եղիան կգա՞ նրան փրկելու»։ 50 Հիսուսը, կրկին բարձր ձայնով աղաղակելով, հոգին ավանդեց։ 51 Եվ ահա տաճարի վարագույրը վերևից մինչև ներքև երկու մասի պատռվեց, և երկիրը դողաց, և ժայռերը պատռվեցին։ 52 Եվ գերեզմանները բացվեցին, և ննջած սրբերի շատ մարմիններ հարություն առան։ 53 Եվ գերեզմաններից դուրս եկան նրա հարությունից հետո, մտան սուրբ քաղաքը և շատերին երևացին։ 54 Երբ հարյուրապետը և նրա հետ Հիսուսին պահողները տեսան երկրաշարժը և այդ պատահածները, շատ վախեցան և ասացին. «Ճշմարտապես սա Աստծո Որդին էր»։
6
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
55 Այնտեղ շատ կանայք կային, որոնք հեռվից նայում էին և որոնք Գալիլեայից հետևում էին Հիսուսին՝ նրան ծառայելով։ 56 Նրանց մեջ էին Մարիամ Մագդաղենացին, Հակոբոսի և Հովսեսի մայրը՝ Մարիամը, և Զեբեդեոսի որդիների մայրը։ 57 Երբ երեկո եղավ, եկավ մի հարուստ մարդ Արիմաթեայից, որի անունը Հովսեփ էր, և որը Հիսուսի աշակերտն էր։ 58 Նա գնաց Պիղատոսի մոտ և խնդրեց Հիսուսի մարմինը։ Այն ժամանակ Պիղատոսը հրամայեց, որ մարմինը տրվի։ 59 Եվ Հովսեփը մարմինը վերցնելով՝ փաթաթեց մաքուր կտավե կտորով, 60 Եվ դրեց այն իր նոր գերեզմանի մեջ, որը փորել էր ժայռի մեջ։ Եվ մի մեծ քար գլորեց գերեզմանի դռանը ու հեռացավ։ 61 Եվ այնտեղ էին Մարիամ Մագդաղենացին և մյուս Մարիամը, որոնք նստած էին գերեզմանի դիմաց։ 62 Հաջորդ օրը, որը հաջորդում էր Ուրբաթին, քահանայապետներն ու փարիսեցիները հավաքվեցին Պիղատոսի մոտ, 63 Ասելով. «Տե՛ր, հիշում ենք, որ այն մոլորեցնողը, երբ դեռ կենդանի էր, ասաց. «Երեք օրից հետո հարություն կառնեմ»։ 64 Ուրեմն հրամայի՛ր, որ գերեզմանը պահպանվի մինչև երրորդ օրը, որպեսզի նրա աշակերտները գիշերը չգան և չգողանան նրան ու ժողովրդին չասեն՝ «Նա հարություն է առել մեռելներից»։ Այսպես վերջին մոլորությունը ավելի վատ կլինի, քան առաջինը։ 65 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Դուք պահակախումբ ունեք. գնացեք, ապահովեք այն, ինչ կարող եք»։ 66 Նրանք գնացին և գերեզմանը ապահովեցին՝ քարը կնքելով և պահակ նշանակելով։ Մատթեոս 28 1 Շաբաթ օրվա վերջում, շաբաթվա առաջին օրվա լուսաբացին, Մարիամ Մագդաղենացին և մյուս Մարիամը եկան գերեզմանը տեսնելու։ 2 Եվ ահա մեծ երկրաշարժ եղավ, որովհետև Տիրոջ հրեշտակը իջավ երկնքից, մոտեցավ, դռան մոտից քարը մի կողմ գլորեց ու նստեց դրա վրա։ 3 Նրա դեմքը կայծակի պես էր, և նրա զգեստը՝ սպիտակ, ինչպես ձյունը։ 4 Եվ նրանից վախից պահակները դողացին և մեռելների պես դարձան։ 5 Հրեշտակը պատասխանեց եւ ասաց կանանց. «Մի՛ վախեցեք, որովհետեւ գիտեմ, որ դուք փնտրում եք Հիսուսին, որ խաչվեց»։ 6 Նա այստեղ չէ, որովհետև հարություն առավ, ինչպես ասել էր։ Եկե՛ք, տեսե՛ք այն տեղը, որտեղ Տերը պառկած էր։ 7 Եվ շտապ գնացեք և ասացեք նրա աշակերտներին, որ նա հարություն է առել մեռելներից, և ահա նա ձեզանից առաջ գնում է Գալիլեա։ Այնտեղ կտեսնեք նրան։ Ահա ասացի ձեզ։ 8 Եվ նրանք շտապ դուրս եկան գերեզմանից՝ վախով և մեծ ուրախությամբ, և վազեցին նրա աշակերտներին լուր տալու։ 9 Երբ նրանք գնում էին աշակերտներին պատմելու, ահա Հիսուսը հանդիպեց նրանց ու ասաց . «Ողջույն»։ Նրանք մոտեցան, բռնեցին նրա ոտքերը ու երկրպագեցին նրան։ 10 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց նրանց. « Մի՛ վախեցեք, գնացեք ասացեք իմ եղբայրներին, որ գնան Գալիլեա, և այնտեղ կտեսնեն ինձ»։ 11 Երբ նրանք գնում էին, ահա պահակներից մի քանիսը քաղաք մտան և քահանայապետներին պատմեցին այն ամենը, ինչ որ կատարվել էր։ 12 Եվ երբ նրանք հավաքվեցին երեցների հետ և խորհրդակցեցին, շատ փող տվեցին զինվորներին, 13 Ասելով. «Ասացե՛ք, որ նրա աշակերտները գիշերով եկան և գողացան նրան, մինչ մենք քնած էինք»։ 14 Եվ եթե սա հասնի կուսակալի ականջին, մենք կհամոզենք նրան և կապահովենք ձեզ։
7
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
15 Նրանք վերցրին փողը և արեցին այնպես, ինչպես իրենց սովորեցրել էին։ Այս խոսքը տարածվում է հրեաների մեջ մինչև այսօր։ 16 Այն ժամանակ տասնմեկ աշակերտները գնացին Գալիլեա՝ այն լեռը, որտեղ Հիսուսը նրանց նշանակել էր։ 17 Եվ երբ տեսան նրան, երկրպագեցին նրան. բայց ոմանք կասկածեցին։ 18 Եվ Հիսուսը մոտեցավ ու խոսեց նրանց հետ ու ասաց. « Ինձ է տրված ամեն իշխանություն երկնքում և երկրի վրա։ 19 Ուրեմն գնացեք և աշակերտեցեք բոլոր ազգերին՝ մկրտելով նրանց Հոր և Որդու և Սուրբ Հոգու անունով։ 20 Սովորեցրե՛ք նրանց պահել այն ամենը, ինչ որ ձեզ պատվիրեցի։ Եվ ահա ես ձեզ հետ եմ բոլոր օրերում՝ մինչև աշխարհի վախճանը։ Ամեն։
Մարկոսի Ավետարան Մարկոս 14 1 Երկու օր հետո Զատկի և Անթթխմոր հացի տոնն էր։ Քահանայապետներն ու դպիրները փնտրում էին, թե ինչպես նրան խորամանկությամբ բռնեն և սպանեն։ 2 Բայց նրանք ասացին. «Ո՛չ տոնի օրը, որպեսզի ժողովրդի մեջ աղմուկ չբարձրանա»։ 3 Եվ երբ նա Բեթանիայում էր՝ բորոտ Սիմոնի տանը, սեղան նստած, մի կին եկավ՝ մի ալաբաստրե աման՝ լի թանկարժեք նարդոսի յուղով, և նա կոտրեց ամանը ու լցրեց նրա գլխին։ 4 Եվ կային ոմանք, որոնք իրենց մեջ զայրացան ու ասացին. «Ինչո՞ւ այս յուղը վատնվեց»։ 5 Որովհետև այն կարող էր վաճառվել ավելի քան երեք հարյուր դահեկանով և տրվել աղքատներին։ Եվ նրանք տրտնջում էին նրա դեմ։ 6 Հիսուսն ասաց. « Թողե՛ք նրան հանգիստ, ինչո՞ւ եք անհանգստացնում նրան։ Նա բարի գործ արեց ինձ համար»։ 7 Որովհետև աղքատներին միշտ ձեզ հետ ունեք, և երբ որ կամենաք, կարող եք նրանց բարիք անել. բայց ինձ միշտ չունեք։ 8 Նա արեց այն, ինչ կարող էր. նա նախապես օծեց իմ մարմինը թաղման համար։ 9 Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. ամբողջ աշխարհում, ուր էլ որ քարոզվի այս ավետարանը, նրա արածը նույնպես կպատմվի նրա հիշատակի համար։ 10 Եվ Հուդա Իսկարիովտացին՝ տասներկու առաքյալներից մեկը, գնաց քահանայապետների մոտ՝ նրան մատնելու նրանց։ 11 Երբ նրանք լսեցին, ուրախացան և խոստացան նրան փող տալ։ Եվ նա փնտրում էր, թե ինչպես հարմար ճանապարհով մատնի նրան։ 12 Անթթխմոր հացի առաջին օրը, երբ մորթում էին զատկական ընթրիքը, նրա աշակերտները նրան ասացին. «Ու՞ր ես ուզում, որ գնանք և պատրաստենք, որ ուտես զատկական ընթրիքը»։ 13 Եվ նա ուղարկում է իր աշակերտներից երկուսին ու ասում նրանց. « Գնացե՛ք քաղաք, և այնտեղ ձեզ կհանդիպի մի մարդ, որը ջրի սափոր է վերցնում. հետևե՛ք նրան»։ 14 Եվ որտեղ էլ որ նա մտնի, տանտիրոջն ասացեք. «Վարդապետն ասում է՝ որտե՞ղ է հյուրասենյակը, որտեղ ես պետք է ուտեմ զատիկը իմ աշակերտների հետ»։ 15 Եվ նա ձեզ ցույց կտա կահավորված ու պատրաստված մի մեծ վերնասենյակ. այնտեղ պատրաստեք մեզ համար։ 16 Եվ նրա աշակերտները գնացին, մտան քաղաքը և գտան, ինչպես որ նա ասել էր իրենց, և պատրաստեցին զատկական ընթրիքը։ 17 Եվ երեկոյան նա գալիս է տասներկուսի հետ։ 18 Եվ երբ նրանք նստեցին ու ուտում էին, Հիսուսն ասաց. « Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ. ձեզանից մեկը, որ ինձ հետ ուտում է, ինձ կմատնի»։ 19 Եվ նրանք սկսեցին տրտմել ու մեկ առ մեկ ասել նրան. «Ե՞ս եմ»։ Եվ մեկ ուրիշն ասաց. «Ե՞ս եմ»։ 8
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
20 Նա պատասխանեց եւ ասաց նրանց. « Տասներկուսից մեկն է, որ ինձ հետ թաթախում է ամանի մեջ»։ 21 Մարդու Որդին գնում է, ինչպես որ նրա մասին գրված է. բայց վա՜յ այն մարդուն, որի ձեռքով մարդու Որդին մատնվում է։ Լավ կլիներ, որ այդ մարդը երբեք չծնվեր։ 22 Եվ երբ նրանք ուտում էին, Հիսուսը հաց վերցրեց, օրհնեց, կտրեց, տվեց նրանց և ասաց. « Վերցրեք, կերեք, սա է իմ մարմինը»։ 23 Եվ վերցրեց բաժակը, շնորհակալություն հայտնելուց հետո տվեց նրանց, և բոլորը խմեցին դրանից։ 24 Եվ նա ասաց նրանց. « Սա է նոր ուխտի իմ արյունը, որ թափվում է շատերի համար»։ 25 Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ այլևս որթատունկի պտղից չեմ խմի մինչև այն օրը, երբ նորը խմեմ Աստծո արքայության մեջ։ 26 Եվ երբ նրանք օրհներգ երգեցին, դուրս եկան Ձիթենյաց լեռը։ 27 Եվ Հիսուսն ասաց նրանց. « Դուք բոլորդ այս գիշեր կգայթակղվեք ինձանից, որովհետև գրված է. «Ես կհարվածեմ հովվին, և ոչխարները կցրվեն»։ 28 Բայց իմ յարութիւնից յետոյ, ձեզանից առաջ կգնամ Գալիլեա։ 29 Պետրոսն ասաց նրան. «Թեև բոլորը գայթակղվեն, ես՝ ոչ»։ 30 Եվ Հիսուսն ասաց նրան. « Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այսօր, այս գիշեր, դեռ աքաղաղը երկու անգամ չկանչած, դու երեք անգամ կուրանաս ինձ»։ 31 Բայց նա ավելի ուժգին էր ասում. «Թեև քեզ հետ մեռնելու էլ լինեմ, քեզ երբեք չեմ ուրանա»։ Նույնն էլ ասացին բոլորը։ 32 Եվ նրանք հասան մի տեղ, որը կոչվում էր Գեթսեմանի, և նա ասաց իր աշակերտներին. « Նստեք այստեղ, մինչև ես աղոթեմ»։ 33 Եվ նա իր հետ վերցրեց Պետրոսին, Հակոբոսին և Հովհաննեսին և սկսեց խիստ զարմանալ ու տխրել։ 34 Եվ նրանց ասաց. « Իմ հոգին մահու չափ տրտմած է. մնացեք այստեղ և արթուն մնացեք»։ 35 Եվ մի փոքր առաջ գնալով՝ նա ընկավ գետնին և աղոթեց, որ եթե հնարավոր է, այդ ժամը անցնի իրենից։ 36 Եվ նա ասաց. «Աբբա, Հայր, քեզ համար ամեն ինչ հնարավոր է. հեռացրու այս բաժակը ինձանից. սակայն ոչ թե ինչ որ ես եմ կամենում, այլ ինչ որ դու ես կամենում»։ 37 Եվ նա գալիս է ու նրանց քնած գտնում ու Պետրոսին ասում. « Սիմո՛ն, քնած ե՞ս։ Չկարողացա՞ր մեկ ժամ արթուն մնալ»։ 38 Արթուն մնացեք և աղոթեք, որպեսզի փորձության մեջ չընկնեք։ Հոգին պատրաստ է, բայց մարմինը՝ թույլ։ 39 Եվ նա կրկին գնաց, աղոթեց և նույն խոսքերն ասաց։ 40 Եվ երբ նա վերադարձավ, նա նորից գտավ նրանց քնած, (քանզի նրանց աչքերը ծանրացել էին,) և նրանք չգիտեին, թե ինչ պատասխանեն նրան։ 41 Եվ երրորդ անգամ գալիս է և ասում նրանց. « Հիմա քնե՛ք և հանգստացե՛ք։ Բավական է, ժամը եկել է։ Ահա՛ մարդու Որդին մատնվում է մեղավորների ձեռքը»։ 42 Վեր կացե՛ք, գնանք, ահա՛ մոտեցել է ինձ մատնողը։ 43 Եվ անմիջապես, մինչ նա դեռ խոսում էր, եկավ Հուդան՝ տասներկու առաքյալներից մեկը, և նրա հետ մեծ բազմություն՝ սրերով ու մահակներով, ուղարկված քահանայապետների, դպիրների և երեցների կողմից։ 44 Եվ նա, որ մատնում էր նրան, նրանց նշան էր տվել՝ ասելով. «Ում հետ համբուրեմ, նա՛ է, բռնե՛ք նրան և տարե՛ք ապահովությամբ»։ 45 Եվ հենց որ նա մոտեցավ, անմիջապես մոտեցավ նրան և ասաց՝ «Վարդապե՛տ, վարդապե՛տ», և համբուրեց նրան։ 46 Եվ նրանք ձեռքերը դրեցին նրա վրա ու բռնեցին նրան։ 47 Եվ նրանցից մեկը, ովքեր կանգնած էին այնտեղ, սուր քաշեց և հարվածեց քահանայապետի ծառային ու կտրեց նրա ականջը։
9
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
48 Հիսուսը պատասխանեց նրանց և ասաց. « Ինչպես մի ավազակի դեմ դուրս եկաք՝ սրերով ու մահակներով, որ բռնեք ինձ։ 49 Ամեն օր ձեզ հետ էի տաճարում և սովորեցնում էի, և դուք չբռնեցիք ինձ։ Բայց պետք է, որ Գրքերը կատարվեն։ 50 Եվ նրանք բոլորը թողեցին նրան ու փախան։ 51 Եվ նրա հետևից գնում էր մի երիտասարդ՝ մերկ մարմնի վրա կտավ գցած, և երիտասարդները բռնեցին նրան։ 52 Եվ նա թողեց կտավը և մերկ փախավ նրանցից։ 53 Եվ նրանք տարան Հիսուսին քահանայապետի մոտ, և նրա հետ հավաքվեցին բոլոր քահանայապետները, երեցները և դպիրները։ 54 Եվ Պետրոսը հեռվից հետևեց նրան մինչև քահանայապետի պալատը։ Նա նստեց ծառաների հետ և տաքացավ կրակի մոտ։ 55 Եվ քահանայապետներն ու ամբողջ ատյանը վկայություն էին փնտրում Հիսուսի դեմ՝ նրան մահվան մատնելու համար, բայց չէին գտնում։ 56 Որովհետև շատերը սուտ վկայություն էին տալիս նրա դեմ, բայց նրանց վկայությունները չէին համընկնում։ 57 Եվ ոմանք վեր կացան և սուտ վկայություն տվեցին նրա դեմ՝ ասելով. 58 Մենք լսեցինք նրանից, որ ասում էր. «Ես կքանդեմ այս ձեռքով շինված տաճարը և երեք օրից կկառուցեմ մեկ ուրիշը՝ անձեռակերտ»։ 59 Բայց նրանց վկայությունները նույնպես համընկնում չէին։ 60 Եվ քահանայապետը կանգնեց մեջտեղում ու հարցրեց Հիսուսին՝ ասելով. «Ոչինչ չե՞ս պատասխանում։ Սրանք ի՞նչ են վկայում քո դեմ»։ 61 Բայց նա լուռ մնաց ու ոչինչ չպատասխանեց։ Քահանայապետը նորից հարցրեց նրան ու ասաց. «Դո՞ւ ես Քրիստոսը՝ օրհնյալի Որդին»։ 62 Հիսուսն ասաց. « Ես եմ. և դուք կտեսնեք մարդու Որդուն՝ նստած զորության աջ կողմում և գալիս երկնքի ամպերի մեջ»։ 63 Այն ժամանակ քահանայապետը պատռեց իր հանդերձները եւ ասաց. «Էլ ի՞նչ վկաներ են մեզ պետք»։ 64 Լսեցիք հայհոյանքը. ի՞նչ եք կարծում։ Եվ բոլորը նրան մահվան դատապարտեցին։ 65 Եվ ոմանք սկսեցին թքել նրա վրա, ծածկել նրա դեմքը, բռունցքով հարվածել նրան և ասել նրան. «Մարգարեացի՛ր»։ Եվ ծառաները նրան ափերով հարվածեցին։ 66 Եվ երբ Պետրոսը ներքևում՝ պալատում էր, եկավ քահանայապետի աղախիններից մեկը։ 67 Եվ երբ տեսավ Պետրոսին տաքանալիս, նայեց նրան ու ասաց. «Դու էլ Հիսուս Նազովրեցու հետ էիր»։ 68 Բայց նա ուրացավ՝ ասելով. «Չգիտեմ, և չեմ հասկանում, թե ինչ ես ասում»։ Եվ դուրս եկավ նախասրահը, և աքաղաղը կանչեց։ 69 Մի աղախին նորից տեսավ նրան և սկսեց ասել շուրջը կանգնածներին. «Սա էլ նրանցից մեկն է»։ 70 Նա դարձյալ ուրացավ։ Եվ քիչ անց այնտեղ կանգնածները դարձյալ ասացին Պետրոսին. «Իսկապես դու նրանցից ես, որովհետև դու գալիլեացի ես, և քո խոսքը համաձայն է»։ 71 Բայց նա սկսեց անիծել ու երդվել՝ ասելով. «Ես չեմ ճանաչում այս մարդուն, որի մասին դուք խոսում եք»։ 72 Եվ երկրորդ անգամ աքաղաղը կանչեց։ Պետրոսը հիշեց Հիսուսի ասած խոսքը. « Մինչև աքաղաղը երկու անգամ չկանչելը, դու երեք անգամ ինձ կուրանաս»։ Եվ երբ նա մտածեց այդ մասին, լաց եղավ։ Մարկոս 15 1 Եվ հենց առավոտյան քահանայապետները խորհրդակցեցին երեցների, դպիրների և ամբողջ ատյանի հետ, կապեցին Հիսուսին և տարան հանձնեցին Պիղատոսին։
10
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
2 Պիղատոսը հարցրեց նրան. «Դո՞ւ ես հրեաների թագավորը»։ Նա պատասխանեց նրան. « Դու ես ասում»։ 3 Եվ քահանայապետները նրան շատ բաների մեջ էին մեղադրում, բայց նա ոչինչ չէր պատասխանում։ 4 Պիղատոսը նորից հարցրեց նրան՝ ասելով. «Ոչինչ չե՞ս պատասխանում։ Տես՝ որքան շատ բաներ են վկայում քո դեմ»։ 5 Բայց Հիսուսը դեռ ոչինչ չպատասխանեց, այնպես որ Պիղատոսը զարմացավ։ 6 Այդ տոնի ժամանակ նա նրանց համար ազատ էր արձակում մեկ բանտարկյալի, ում նրանք կամենում էին։ 7 Եվ կար մեկը՝ Բարաբբա անունով, որը կապված էր նրա հետ ապստամբածների հետ, որոնք ապստամբության ժամանակ մարդասպանություն էին գործել։ 8 Եվ ամբոխը բարձրաձայն աղաղակելով սկսեց պահանջել, որ նա անի այն, ինչ միշտ արել էր իրենց հետ։ 9 Պիղատոսը պատասխանեց նրանց եւ ասաց. «Կցանկանայի՞ք, որ ձեզ համար արձակեմ հրեաների արքային»։ 10 Որովհետև նա գիտեր, որ քահանայապետները նրան մատնել էին նախանձի համար։ 11 Բայց քահանայապետները ժողովրդին համոզեցին, որ նա Բարաբբային ազատ արձակի նրանց համար։ 12 Պիղատոսը կրկին պատասխանեց նրանց եւ ասաց. «Ի՞նչ եք ուզում, որ անեմ նրան, որին դուք հրեաների թագավոր եք կոչում»։ 13 Եվ նրանք կրկին աղաղակեցին. «Խաչի՛ր նրան»։ 14 Այն ժամանակ Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ի՞նչ չարիք է արել»։ Եվ նրանք ավելի ուժեղ աղաղակեցին. «Խաչի՛ր նրան»։ 15 Եվ Պիղատոսը, ցանկանալով գոհացնել ժողովրդին, ազատ արձակեց Բարաբբային և Հիսուսին, ծեծելով, հանձնեց խաչը հանելու համար։ 16 Եվ զինվորները նրան տարան ներս՝ պրետորիում կոչվող բակը, և հավաքեցին ամբողջ գունդը։ 17 Եվ նրան ծիրանի հագցրին, փշերից պսակ հյուսեցին և նրա գլխին դրեցին, 18 Եվ սկսեցին ողջունել նրան՝ ասելով. «Ողջո՛ւյն, հրեաների՛ թագավոր»։ 19 Եվ նրանք եղեգով հարվածում էին նրա գլխին, թքում էին նրա վրա և ծնկի իջնելով երկրպագում էին նրան։ 20 Երբ նրան ծաղրեցին, նրանից հանեցին ծիրանին, հագցրին նրա հագուստները և դուրս տարան նրան խաչելու։ 21 Եվ նրանք ստիպեցին Սիմոն Կյուրենացուն՝ Ալեքսանդրի և Ռուփոսի հորը, որն անցնում էր այդտեղով և գալիս էր այդ ագարակից, որ կրի նրա խաչը։ 22 Եվ նրան տարան Գողգոթա կոչվող տեղը, որը թարգմանվում է Գանգի տեղ։ 23 Եվ նրան տվեցին խմելու զմուռսով խառնված գինի, բայց նա չընդունեց։ 24 Երբ նրան խաչեցին, բաժանեցին նրա հանդերձները՝ վիճակ գցելով, թե ով ինչ պիտի վերցնի։ 25 Եվ ժամը երրորդն էր, և նրան խաչեցին։ 26 Եվ նրա մեղադրանքի վրայի գրությունը գրված էր՝ Հրեաների թագավորը։ 27 Եվ նրա հետ խաչեցին երկու ավազակների՝ մեկին՝ նրա աջ կողմում, իսկ մյուսին՝ ձախ կողմում։ 28 Եվ կատարվեց գրվածը, որն ասում է. «Եվ նա անօրենների հետ դասվեց»։ 29 Եվ անցնողները հայհոյում էին նրան՝ գլուխները շարժելով ու ասելով. «Վա՜յ քեզ, որ քանդում ես տաճարը և երեք օրում կառուցում, 30 Փրկի՛ր ինքդ քեզ և իջի՛ր խաչից։ 31 Նոյնպէս եւ քահանայապետները՝ դպիրների հետ միասին, իրենց մէջ ծաղրելով ասում էին. «Ուրիշներին փրկեց, ինքզինք չի կարող փրկել»։
11
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
32 Քրիստոսը՝ Իսրայելի թագավորը, թող հիմա խաչից իջնի, որպեսզի տեսնենք և հավատանք։ Եվ նրա հետ խաչվածները նախատում էին նրան։ 33 Եվ երբ վեցերորդ ժամը հասավ, խավար տիրեց ամբողջ երկրի վրա մինչև իններորդ ժամը։ 34 Եվ իններորդ ժամին Հիսուսը բարձր ձայնով աղաղակեց՝ ասելով. « Էլի, Էլի, լամա սաբաքթանի» , որ թարգմանվում է՝ «Իմ Աստված, իմ Աստված, ինչո՞ւ թողեցիր ինձ»։ 35 Եվ այնտեղ կանգնածներից ոմանք, լսելով, ասացին. «Ահա՛ Եղիային է կանչում»։ 36 Եվ մեկը վազեց, լցրեց սպունգը քացախով, դրեց եղեգի վրա և տվեց նրան խմելու՝ ասելով. «Թողե՛ք, տեսնենք՝ Եղիան կգա՞ նրան իջեցնելու»։ 37 Եվ Հիսուսը բարձր ձայնով աղաղակեց և հոգին ավանդեց։ 38 Եվ տաճարի վարագույրը պատռվեց երկու մասի՝ վերևից մինչև ներքև։ 39 Եվ երբ հարյուրապետը, որ կանգնած էր նրա դիմաց, տեսավ, որ նա այդպես աղաղակեց և հոգին տվեց, ասաց. «Իսկապես այս մարդը Աստծո Որդի էր»։ 40 Կային նաև կանայք, որոնք հեռվից նայում էին. նրանց մեջ էին Մարիամ Մագդաղենացին, Կրտսեր Հակոբոսի և Հովսեսի մայրը՝ Մարիամը, և Սաղոմեն։ 41 (որոնք էլ, երբ նա Գալիլեայում էր, հետևում էին նրան և ծառայում նրան) և շատ ուրիշ կանայք, որոնք նրա հետ ելան Երուսաղեմ։ 42 Եվ երբ երեկոն հասավ, որովհետև պատրաստություն էր, այսինքն՝ շաբաթից առաջ, 43 Արիմաթեացի Հովսեփը՝ մի պատվավոր խորհրդական, որը նույնպես սպասում էր Աստծո արքայությանը, եկավ և համարձակվեց մտնել Պիղատոսի մոտ և խնդրեց Հիսուսի մարմինը։ 44 Եվ Պիղատոսը զարմացավ, որ նա արդեն մեռած էր։ Եվ հարյուրապետին կանչելով՝ հարցրեց նրան, թե արդյոք նա վաղուց է մահացել։ 45 Եվ երբ հարյուրապետից իմացավ, մարմինը տվեց Հովսեփին։ 46 Եվ նա գնեց բարակ կտավ, իջեցրեց նրան, փաթաթեց կտավով և դրեց ժայռից փորված գերեզմանի մեջ, և մի քար գլորեց գերեզմանի դռանը։ 47 Եվ Մարիամ Մագդաղենացին և Հովսեսի մայր Մարիամը տեսնում էին, թե որտեղ էր նա դրված։ Մարկոս 16 1 Երբ շաբաթն անցավ, Մարիամ Մագդաղենացին, Հակոբոսի մայր Մարիամը և Սաղոմեն անուշահոտ համեմունքներ գնեցին, որպեսզի գան և օծեն նրան։ 2 Եվ շաբաթվա առաջին օրը շատ վաղ առավոտյան, արևածագին նրանք եկան գերեզմանը։ 3 Եվ նրանք ասացին միմյանց. «Ո՞վ մեզ համար կգլորի քարը գերեզմանի դռնից»։ 4 Եվ երբ նրանք նայեցին, տեսան, որ քարը մի կողմ էր գլորված, որովհետև այն շատ մեծ էր։ 5 Եվ մտնելով գերեզմանը, տեսան մի երիտասարդի, որը նստած էր աջ կողմում՝ հագած երկար սպիտակ զգեստ, և նրանք վախեցան։ 6 Եվ նա ասաց նրանց. «Մի՛ վախեցեք, դուք փնտրում եք Հիսուս Նազովրեցուն, որին խաչեցին։ Նա հարություն առավ, այստեղ չէ։ Ահա՛ այն տեղը, որտեղ նրան դրեցին։ 7 Բայց գնացեք, ասացեք նրա աշակերտներին և Պետրոսին, որ նա ձեզանից առաջ գնում է Գալիլեա. այնտեղ կտեսնեք նրան, ինչպես նա ասաց ձեզ։ 8 Եվ նրանք շտապ դուրս եկան ու փախան գերեզմանից, որովհետև դողում էին ու զարմացած։ Ոչ ոքի բան չասացին, որովհետև վախենում էին։ 9 Երբ Հիսուսը շաբաթվա առաջին օրը վաղ առավոտյան հարություն առավ, նա նախ երևաց Մարիամ Մագդաղենացուն, որից յոթ դև էր հանել։ 10 Եվ նա գնաց ու պատմեց նրանց, ովքեր նրա հետ էին, երբ նրանք սգում ու լաց էին լինում։ 11 Եվ նրանք, լսելով, որ նա կենդանի է և երևացել է նրան, չհավատացին։ 12 Դրանից հետո նա ուրիշ կերպարանքով երևաց նրանցից երկուսին, երբ նրանք քայլում էին, և նրանք գնում էին գյուղ։ 13 Եվ նրանք գնացին ու պատմեցին մնացածներին. նրանց էլ չհավատացին։
12
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
14 Հետո նա երևաց տասնմեկին, երբ նրանք սեղան էին նստած, և հանդիմանեց նրանց իրենց անհավատության և սրտերի կարծրության համար, որովհետև նրանք չհավատացին նրանց, ովքեր տեսել էին նրան հարությունից հետո։ 15 Եվ նա ասաց նրանց. « Գնացե՛ք ամբողջ աշխարհով մեկ և քարոզե՛ք Ավետարանը ամեն արարածի»։ 16 Ով հավատա և մկրտվի, կփրկվի, բայց ով չհավատա, կդատապարտվի։ 17 Եվ այս նշանները կհետևեն նրանց, ովքեր հավատում են. Իմ անունով նրանք դևեր կհանեն, նրանք նոր լեզուներով կխոսեն։ 18 Նրանք օձեր կբռնեն, և եթե մահացու բան խմեն, դա նրանց չի վնասի։ Նրանք ձեռքեր կդնեն հիվանդների վրա, և նրանք կառողջանան։ 19 Այսպիսով, Տերը նրանց հետ խոսելուց հետո համբարձվեց երկինք և նստեց Աստծո աջ կողմում։ 20 Եվ նրանք գնացին ու քարոզեցին ամենուրեք՝ Տիրոջ գործակցությամբ և ուղեկցող նշաններով հաստատող խոսքը։ Ամեն։
Ղուկասի Ավետարան Ղուկաս 22 1 Մոտենում էր անթթխմոր հացի տոնը, որը կոչվում էր Զատիկ։ 2 Եվ քահանայապետներն ու դպիրները փնտրում էին, թե ինչպես սպանեն նրան, որովհետև վախենում էին ժողովրդից։ 3 Այն ժամանակ սատանան մտավ Իսկարիովտացի մականունով Յուդայի մեջ, որը տասներկու առաքյալներից էր։ 4 Եվ նա գնաց ու խոսեց քահանայապետների ու հազարապետների հետ, թե ինչպես մատնի նրան նրանց։ 5 Եվ նրանք ուրախացան և խոստացան նրան փող տալ։ 6 Եվ նա խոստացավ և հարմար առիթ փնտրեց նրան մատնելու նրանց՝ ժողովրդից մեկուսի։ 7Եվ եկավ անթթխմոր հացի օրը, երբ պետք էր մորթել զատկական միսը։ 8 Եվ նա ուղարկեց Պետրոսին ու Հովհաննեսին՝ ասելով. « Գնացե՛ք և պատրաստե՛ք մեզ համար զատիկը, որ ուտենք»։ 9 Եվ նրանք ասացին նրան. «Որտե՞ղ ես ուզում, որ պատրաստենք»։ 10 Եվ նա ասաց նրանց. « Ահա, երբ քաղաք մտնեք, ձեզ կհանդիպի մի մարդ՝ ջրի սափորը ձեռքին։ Հետևեք նրան այն տունը, որտեղ նա կմտնի»։ 11 Եվ դուք ասացեք տանտիրոջը. «Վարդապետը քեզ ասում է՝ որտե՞ղ է հյուրասենյակը, որտեղ ես պետք է ուտեմ զատիկը իմ աշակերտների հետ»։ 12 Եվ նա ձեզ ցույց կտա կահավորված մի մեծ վերնասենյակ. այնտեղ պատրաստեք։ 13 Եվ նրանք գնացին ու գտան, ինչպես որ նա ասել էր նրանց, և պատրաստեցին զատկական ընթրիքը։ 14 Եվ երբ ժամը հասավ, նա նստեց, և տասներկու առաքյալներն էլ նրա հետ էին։ 15 Եվ նա ասաց նրանց. « Շատ եմ ցանկացել այս զատիկը ուտել ձեզ հետ, նախքան իմ չարչարանքները։ 16 Որովհետև ասում եմ ձեզ, որ այլևս չեմ ուտի դրանից, մինչև որ այն չկատարվի Աստծո արքայությունում։ 17 Եվ վերցրեց բաժակը, շնորհակալություն հայտնեց և ասաց. « Վերցրեք սա և բաժանեք ձեր մեջ։ 18 Որովհետեւ ասում եմ ձեզ, որ որթատունկի պտղից չեմ խմի, մինչեւ որ գայ Աստծու արքայութիւնը։ 19 Եվ հաց վերցրեց, գոհացավ, կտրեց ու տվեց նրանց ու ասաց. « Սա է իմ մարմինը, որ տրվում է ձեզ համար. սա արեք իմ հիշատակի համար»։
13
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
20 Նոյնպէս եւ բաժակը՝ ընթրիքից յետոյ, ասելով. « Այս բաժակը նոր ուխտն է իմ արիւնովը, որ ձեզ համար թափվում է»։ 21 Բայց ահա՛, ինձ մատնողի ձեռքը ինձ հետ է սեղանի վրայ։ 22 Եվ իսկապես, մարդու Որդին գնում է, ինչպես որոշված է. բայց վա՜յ այն մարդուն, որի կողմից մատնվում է։ 23 Եվ նրանք սկսեցին հարցնել միմյանց, թե իրենցից ո՞վ է անելու այս բանը։ 24 Եվ նրանց մեջ վեճ էլ կար, թե իրենցից ով պետք է մեծ համարվի։ 25 Եվ նա ասաց նրանց. « Հեթանոսների թագավորները տիրում են նրանց վրա, և նրանք, ովքեր իշխանություն են գործադրում նրանց վրա, կոչվում են բարերարներ։ 26 Բայց դուք այդպե՛ս չպետք է լինեք, այլ ձեր մեջ մեծը թող լինի ինչպես կրտսերը, իսկ գլխավորը՝ ինչպես սպասավորը։ 27 Որովհետև ո՞վ է ավելի մեծ՝ սեղան նստողը, թե՞ սպասավորը։ Մի՞թե սեղան նստողը չէ։ Բայց ես ձեր մեջ եմ որպես սպասավոր։ 28 Դուք էք նրանք, որ մնացիք ինձ հետ իմ փորձությունների մեջ։ 29 Եվ ես ձեզ թագավորություն եմ նշանակում, ինչպես որ Հայրս ինձ թագավորություն է նշանակել։ 30 Որ դուք կարողանաք ուտել և խմել իմ սեղանից իմ թագավորության մեջ և նստել գահերի վրա՝ դատելով Իսրայելի տասներկու ցեղերը։ 31 Եվ Տերն ասաց. « Սիմո՛ն, Սիմո՛ն, ահա՛ Սատանան ցանկացավ ձեզ մաղել ցորենի պես։ 32 Բայց ես աղոթեցի քեզ համար, որ քո հավատքը չթուլանա. և երբ դու դարձի գաս, զորացրու քո եղբայրներին։ 33 Եվ նա ասաց նրան. «Տե՛ր, ես պատրաստ եմ քեզ հետ գնալ թե՛ բանտ, թե՛ մահ»։ 34 Եվ նա ասաց. « Ասում եմ քեզ, Պետրոս, այսօր աքաղաղը չի կանչի, մինչև որ դու երեք անգամ ուրանաս, որ ինձ չես ճանաչում»։ 35 Եվ նա ասաց նրանց. « Երբ ես ձեզ ուղարկեցի առանց քսակի, պարկի և կոշիկների, մի՞թե որևէ բանի պակասություն զգացիք»։ Նրանք ասացին՝ «Ոչինչ»։ 36 Ապա ասաց նրանց. « Բայց հիմա, ով որ քսակ ունի, թող վերցնի այն, նոյնպէս եւ իր պարկը. եւ ով որ սուր չունի, թող վաճառի իր հանդերձը եւ սուր գնի»։ 37 Որովհետև ասում եմ ձեզ, որ սա, որ գրված է, դեռ պետք է կատարվի ինձ վրա. «Եվ նա հանցավորների հետ դասվեց, որովհետև ինձ վերաբերող բաները վերջ ունեն»։ 38 Եվ նրանք ասացին. «Տե՛ր, ահա՛ այստեղ երկու սուր կա»։ Եվ նա ասաց նրանց. « Բավական է»։ 39 Եվ նա դուրս եկավ ու, ինչպես սովորություն ուներ, գնաց Ձիթենյաց լեռը, և նրա աշակերտներն էլ հետևեցին նրան։ 40 Եվ երբ նա այնտեղ հասավ, ասաց նրանց. « Աղոթե՛ք, որ փորձության մեջ չմտնեք»։ 41 Եվ նա հեռացավ նրանցից մոտ մեկ քարընկեց, ծնկի իջավ և աղոթեց՝ ասելով. 42 Ասելով. « Հա՛յր, եթե կամենում ես, հեռացրո՛ւ այս բաժակը ինձնից. սակայն ոչ թե իմ կամքը, այլ քոնը թող լինի»։ 43 Եվ նրան երկնքից մի հրեշտակ երևաց ու զորացրեց նրան։ 44 Եվ տանջանքի մեջ լինելով՝ նա ավելի եռանդուն աղոթում էր. և նրա քրտինքը արյան մեծ կաթիլների պես էր, որ թափվում էին գետնին։ 45 Եվ աղոթքից վեր կենալով՝ եկավ իր աշակերտների մոտ և գտավ նրանց քնած՝ տրտմությունից։ 46 Եվ ասաց նրանց. « Ինչո՞ւ եք քնում։ Վեր կացե՛ք և աղոթե՛ք, որ փորձության մեջ չընկնեք»։ 47 Եվ մինչ նա դեռ խոսում էր, ահա մի ամբոխ, և նա, որ կոչվում էր Հուդա՝ տասներկու առաքյալներից մեկը, առաջ էր գնում նրանց առջևից և մոտեցավ Հիսուսին՝ նրան համբուրելու։ 48 Հիսուսն էլ նրան ասաց. « Հուդա, համբույրո՞վ ես մատնում մարդու Որդուն»։ 49 Երբ նրա շուրջը գտնվողները տեսան, թե ինչ է լինելու, ասացին նրան. «Տե՛ր, սրով հարվածե՞նք»։
14
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
50 Եվ նրանցից մեկը հարվածեց քահանայապետի ծառային և կտրեց նրա աջ ականջը։ 51 Հիսուսը պատասխանեց և ասաց. « Թույլ տվեք մինչև այստեղ»։ Եվ դիպավ նրա ականջին ու բուժեց նրան։ 52 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց քահանայապետներին, տաճարի իշխանավորներին եւ երեցներին, որոնք եկել էին նրա մոտ. « Ինչպես մի ավազակի դեմ՝ սրերով ու մահակներով դուրս եկա՞ք։ 53 Երբ ես ամեն օր ձեզ հետ էի տաճարում, դուք ձեռք չերկարեցիք ինձ վրա. բայց սա ձեր ժամն է և խավարի իշխանությունը։ 54 Ապա բռնեցին նրան ու տարան քահանայապետի տունը։ Պետրոսը հեռվից հետևեց նրան։ 55 Երբ նրանք դահլիճի մեջտեղում կրակ վառեցին և միասին նստեցին, Պետրոսը նստեց նրանց մեջ։ 56 Մի աղախին տեսավ նրան, երբ նա նստած էր կրակի մոտ, և ուշադիր նայեց նրան ու ասաց. «Սա էլ նրա հետ էր»։ 57 Նա էլ ուրացավ նրան՝ ասելով. «Կին, ես նրան չեմ ճանաչում»։ 58 Քիչ անց մեկ ուրիշը տեսավ նրան և ասաց. «Դու էլ նրանցից ես»։ Պետրոսն էլ ասաց. «Մարդ, ես նրանցից չեմ»։ 59 Մոտ մեկ ժամ անց մեկ ուրիշը համարձակորեն պնդում էր՝ ասելով. «Ճշմարտացիորեն սա էլ նրա հետ էր, որովհետև գալիլեացի է»։ 60 Պետրոսն ասաց. «Մարդ, չգիտեմ՝ ինչ ես ասում»։ Եվ անմիջապես, մինչ նա դեռ խոսում էր, աքաղաղը կանչեց։ 61 Տերը դարձաւ ու նայեց Պետրոսին։ Պետրոսը հիշեց Տիրոջ խոսքը, որ ասել էր իրեն. « Մինչև աքաղաղը չկանչելը, դու երեք անգամ կուրանաս ինձ»։ 62 Եվ Պետրոսը դուրս ելավ և դառնորեն լաց եղավ։ 63 Եվ այն մարդիկ, որոնք բռնում էին Հիսուսին, ծաղրում էին նրան և ծեծում։ 64 Եվ նրա աչքերը կապելով՝ երեսին խփեցին ու հարցրին նրան՝ ասելով. «Մարգարեացի՛ր, ո՞վ է քեզ խփողը»։ 65 Եվ շատ ուրիշ բաներ էլ հայհոյելով խոսեցին նրա դեմ։ 66 Եվ երբ օրը բացվեց, ժողովրդի ծերերը, քահանայապետներն ու դպիրները հավաքվեցին և նրան տարան իրենց ատյանի մեջ՝ ասելով. 67 Դու՞ ես Քրիստոսը, ասա՛ մեզ։ Եվ նա ասաց նրանց. « Եթե ասեմ ձեզ, չեք հավատա։ 68 Եվ եթե ես էլ ձեզ հարցնեմ, դուք ինձ պատասխան չեք տա և ինձ չեք թողնի։ 69 Ասկէ ետք մարդու Որդին պիտի նստի Աստծու զօրութեան աջ կողմը։ 70 Բոլորն էլ ասացին. «Արդ, դու Աստծո՞ւ Որդին ես»։ Նա էլ ասաց նրանց. « Դուք եք ասում, որ ես եմ»։ 71 Եվ նրանք ասացին. «Մեզ ուրիշ ի՞նչ վկայություն է պետք, որովհետև մենք ինքներս լսեցինք նրա բերանից»։ Ղուկաս 23 1 Եվ նրանց ամբողջ բազմությունը վեր կացավ ու տարավ նրան Պիղատոսի մոտ։ 2 Եվ սկսեցին մեղադրել նրան՝ ասելով. «Մենք գտանք այս մարդուն, որը մոլորեցնում էր ազգը և արգելում էր կայսրին հարկ տալ՝ ասելով, թե ինքն է Քրիստոս թագավորը»։ 3 Պիղատոսը հարցրեց նրան՝ ասելով. «Դո՞ւ ես հրեաների թագավորը»։ Նա պատասխանեց նրան և ասաց. « Դու ես ասում»։ 4 Այն ժամանակ Պիղատոսն ասաց քահանայապետներին ու ժողովրդին. «Ես այս մարդու մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտնում»։ 5 Նրանք ավելի էին կատաղում ու ասում. «Նա գրգռում է ժողովրդին՝ ուսուցանելով ամբողջ Հրեաստանում՝ սկսած Գալիլեայից մինչև այստեղ»։ 6 Երբ Պիղատոսը լսեց Գալիլեայի մասին, հարցրեց, թե այդ մարդը գալիլեացի՞ է։ 7 Եվ երբ նա իմացավ, որ ինքը Հերովդեսի իշխանության տակ է, ուղարկեց նրան Հերովդեսի մոտ, որն այդ ժամանակ նույնպես Երուսաղեմում էր։
15
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
8 Երբ Հերովդեսը տեսավ Հիսուսին, չափազանց ուրախացավ, որովհետև վաղուց էր ուզում տեսնել նրան, որովհետև շատ բաներ էր լսել նրա մասին և հույս ուներ տեսնել նրա կողմից կատարված որևէ հրաշք։ 9 Նա շատ հարցեր տվեց նրան, բայց նա ոչինչ չպատասխանեց նրան։ 10 Եվ քահանայապետներն ու դպիրները կանգնած էին և սաստիկ մեղադրում էին նրան։ 11 Հերովդեսը իր զինվորներով անարգեց նրան, ծաղրեց նրան և հագցրեց նրան փառահեղ զգեստ ու նորից ուղարկեց Պիղատոսի մոտ։ 12 Եվ նույն օրը Պիղատոսն ու Հերովդեսը բարեկամացան, որովհետև առաջ թշնամություն էին միմյանց միջև։ 13 Եվ Պիղատոսը, կանչելով քահանայապետներին, իշխաններին և ժողովրդին, 14 Նա ասաց նրանց. «Դուք այս մարդուն բերեցիք ինձ մոտ՝ որպես ժողովրդին մոլորեցնողի։ Եվ ահա ես, ձեր առաջ նրան հարցաքննելով, այս մարդու մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտել այն բաներից, որոնց համար դուք նրան մեղադրում եք։ 15 Ոչ, ոչ էլ Հերովդեսը, որովհետև ես ձեզ նրա մոտ ուղարկեցի, և ահա՛ նրան մահվան արժանի ոչինչ չի պատահել։ 16 Ուրեմն ես նրան կպատժեմ ու կազատեմ։ 17 (Որովհետև տոնի ժամանակ անհրաժեշտ էր նրանց համար մեկին արձակել): 18 Եվ բոլորը միասին աղաղակեցին՝ ասելով. «Վերցրու այս մարդուն և ազատ արձակիր մեզ համար Բարաբբային»։ 19 (Որը քաղաքում բարձրացված մի խռովության և սպանության համար բանտարկվեց։) 20 Պիղատոսը, ցանկանալով ազատ արձակել Հիսուսին, նորից խոսեց նրանց հետ։ 21 Բայց նրանք աղաղակում էին ու ասում. «Խաչե՛ք, խաչե՛ք»։ 22 Եվ նա երրորդ անգամ ասաց նրանց. «Ի՞նչ չար բան է արել սա։ Ես մահվան արժանի ոչ մի պատճառ չգտա նրա մեջ։ Ուստի կպատժեմ նրան և կազատ արձակեմ»։ 23 Եվ նրանք բարձր ձայներով պնդեցին ու պահանջեցին, որ նրան խաչեն։ Եվ նրանց և քահանայապետների ձայները հաղթեցին։ 24 Եվ Պիղատոսը որոշում կայացրեց, որ լինի այնպես, ինչպես նրանք պահանջում էին։ 25 Եվ նա ազատ արձակեց նրանց՝ խռովության և սպանության համար բանտարկվածին, որին նրանք ուզում էին, իսկ Հիսուսին հանձնեց նրանց կամքին։ 26 Երբ նրան տանում էին, բռնեցին Սիմոն անունով մի կյուրենացու, որը գալիս էր այդ ագարակից, և նրա վրա դրեցին խաչը, որպեսզի այն կրի Հիսուսի հետևից։ 27 Եվ նրա հետևից գնում էր ժողովրդի և կանանց մեծ բազմություն, որոնք նույնպես ողբում և ողբում էին նրա համար։ 28 Հիսուսը, դառնալով նրանց կողմ, ասաց. « Երուսաղեմի՛ դուստրեր, մի՛ լաց եղեք ինձ համար, այլ լաց եղեք ինքներդ ձեզ համար և ձեր երեխաների համար»։ 29 Որովհետև ահա գալիս են օրեր, երբ կասեն՝ Երանի՛ անպտուղներին և այն արգանդին, որը չի ծնել, և այն ստինքներին, որոնք չեն կաթ տվել։ 30 Այն ժամանակ նրանք կսկսեն լեռներին ասել՝ ընկե՛ք մեզ վրա, և բլուրներին՝ ծածկե՛ք մեզ։ 31 Որովհետև եթե այս բաները անում են կանաչ ծառի հետ, ապա ի՞նչ կպատահի չորի հետ։ 32 Եվ նրա հետ մահվան էին տանում նաև երկու այլ չարագործներ։ 33 Եվ երբ նրանք հասան այն տեղը, որը կոչվում էր Գողգոթա, այնտեղ խաչեցին նրան և չարագործներին՝ մեկին՝ աջ կողմում, մյուսին՝ ձախ կողմում։ 34 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց. « Հա՛յր, ներիր նրանց, որովհետև չգիտեն, թե ինչ են անում»։ Եվ բաժանեցին նրա հանդերձները ու վիճակ գցեցին։ 35 Եվ ժողովուրդը կանգնած նայում էր։ Իշխաններն էլ նրանց հետ ծաղրում էին նրան ու ասում. «Ուրիշներին փրկեց, թող ինքն իրեն էլ փրկի, եթե նա Քրիստոսն է՝ Աստծո ընտրյալը»։ 36 Զինվորներն էլ ծաղրում էին նրան՝ մոտենալով նրան, քացախ էին մատուցում նրան, 37 Եվ ասում էին. «Եթե դու ես հրեաների թագավորը, փրկիր ինքդ քեզ»։ 38 Եվ նրա վրա գրված էր նաև մի գրություն՝ հունարեն, լատիներեն և եբրայերեն տառերով. «ՍԱ Է ՀՐԵԱՆԵՐԻ ԹԱԳԱՎՈՐԸ»։
16
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
39 Եվ կախաղան բարձրացված չարագործներից մեկը հայհոյեց նրան ու ասաց. «Եթե դու ես Քրիստոսը, փրկիր քեզ և մեզ»։ 40 Մյուսը պատասխանեց նրան՝ հանդիմանելով. «Չե՞ս վախենում Աստծուց, որ նույն դատապարտության մեջ ես»։ 41 Եվ մենք իսկապես արդարացիորեն ենք վարվում, որովհետև ստանում ենք մեր գործերի արժանի հատուցումը, բայց սա ոչ մի վատ բան չի արել։ 42 Եվ ասաց Հիսուսին. «Տե՛ր, հիշի՛ր ինձ, երբ գաս քո թագավորությամբ»։ 43 Եվ Հիսուսն ասաց նրան. « Ճշմարիտ եմ ասում քեզ. այսօր դու ինձ հետ կլինես դրախտում»։ 44 Եվ ժամը վեցերորդի մոտ էր, և խավար տիրեց ամբողջ երկրի վրա մինչև ժամը իններորդը։ 45 Եվ արևը խավարեց, և տաճարի վարագույրը մեջտեղից պատռվեց։ 46 Եվ Հիսուսը բարձր ձայնով աղաղակեց ու ասաց. « Հա՛յր, քո ձեռքն եմ ավանդում իմ հոգին»։ Եվ այս ասելով՝ հոգին ավանդեց։ 47 Երբ հարյուրապետը տեսավ, թե ինչ էր պատահել, փառաբանեց Աստծուն՝ ասելով. «Իսկապես սա արդար մարդ էր»։ 48 Եվ ամբողջ ժողովուրդը, որ հավաքվել էր այդ տեսարանը դիտելու, տեսնելով կատարվողը, կուրծքը ծեծում էր ու վերադառնում։ 49 Եվ նրա բոլոր ծանոթները, ինչպես նաև կանայք, որոնք Գալիլեայից նրան հետևում էին, կանգնած էին հեռվում և դիտում էին այս բաները։ 50 Եվ ահա մի մարդ կար՝ անունով Հովսեփ, խորհրդական, և նա բարի մարդ էր և արդար։ 51 (Սա չէր համաձայնել նրանց խորհրդին ու գործին.) նա Արիմաթեայից էր՝ հրեաների քաղաքից, և ինքն էլ սպասում էր Աստծո արքայությանը։ 52 Սա գնաց Պիղատոսի մոտ և խնդրեց Հիսուսի մարմինը։ 53 Եվ նա իջեցրեց այն, փաթաթեց կտավով և դրեց քարե գերեզմանի մեջ, որտեղ երբեք մարդ չէր դրվել։ 54 Եվ այդ օրը ուրբաթ էր, և շաբաթը մոտենում էր։ 55 Եվ կանայք, որոնք նրա հետ եկել էին Գալիլեայից, հետևեցին նրան և տեսան գերեզմանը և թե ինչպես նրա մարմինը դրվեց։ 56 Եվ նրանք վերադարձան, համեմունքներ ու քսուկներ պատրաստեցին և շաբաթ օրը հանգստացան՝ ըստ պատվիրանի։ Ղուկաս 24 1 Շաբաթվա առաջին օրը, շատ վաղ առավոտյան, նրանք գերեզման եկան՝ բերելով իրենց պատրաստած համեմունքները, և ուրիշներ էլ իրենց հետ։ 2 Եվ քարը գերեզմանից մի կողմ գլորած գտան։ 3 Եվ նրանք մտան ներս և չգտան Տեր Հիսուսի մարմինը։ 4 Եվ երբ նրանք շատ էին տարակուսում դրա համար, ահա երկու մարդիկ՝ փայլուն հանդերձներով, կանգնեցին նրանց կողքին։ 5 Եվ երբ նրանք վախեցան և երեսները գետնին խոնարհեցին, նրանք ասացին նրանց. «Ինչո՞ւ եք կենդանիին մեռելների մեջ փնտրում»։ 6 Նա այստեղ չէ, այլ հարություն է առել։ Հիշե՛ք, թե ինչպես խոսեց ձեզ հետ, երբ դեռ Գալիլեայում էր, 7 Ասելով՝ Մարդու Որդին պետք է մեղավոր մարդկանց ձեռքը մատնվի, խաչվի և երրորդ օրը հարություն առնի։ 8 Եվ նրանք հիշեցին նրա խոսքերը. 9 Եվ գերեզմանից վերադարձան ու այս ամենը պատմեցին տասնմեկին և մնացած բոլորին։ 10 Մարիամ Մագդաղենացին, Յովհաննան, Յակոբոսի մայր Մարիամը եւ նրանց հետ եղող ուրիշ կանայք էին, որոնք այս բաները պատմեցին առաքյալներին։ 11 Եվ նրանց խոսքերը նրանց թվացին դատարկ պատմություններ, և նրանք չէին հավատում դրանց։
17
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
12 Պետրոսը վեր կացավ և վազեց դեպի գերեզմանը։ Ծռվելով՝ տեսավ կտավները, որոնք միայն դրված էին, և հեռացավ՝ զարմանալով կատարվածի վրա։ 13 Եվ ահա նրանցից երկուսը նույն օրը գնում էին մի գյուղ, որի անունը Էմմաուս էր, և որը Երուսաղեմից վաթսուն ասպարեզ հեռու էր։ 14 Եվ նրանք միասին խոսեցին այս բոլոր պատահածների մասին։ 15 Եվ եղավ այնպես, որ մինչ նրանք զրուցում էին ու վիճում, Հիսուսն ինքը մոտեցավ և գնաց նրանց հետ։ 16 Բայց նրանց աչքերը փակված էին, որ չճանաչեն նրան։ 17 Եվ նա ասաց նրանց. « Ի՞նչ տեսակի զրույցներ եք ունենում միմյանց հետ քայլելիս և տխուր եք։ 18 Նրանցից մեկը, որի անունը Կղեոպաս էր, պատասխանեց նրան. «Միայն դու՞ ես Երուսաղեմում օտարական, որ չգիտե՞ս, թե այս օրերին ինչ է կատարվում այնտեղ»։ 19 Եվ նա ասաց նրանց. «Ի՞նչ»։ Նրանք ասացին նրան. «Նազովրեցի Հիսուսի մասին, որը մարգարե էր՝ զորավոր գործերով և խոսքերով Աստծո և ամբողջ ժողովրդի առաջ։ 20 Եվ թե ինչպես մեր քահանայապետներն ու իշխանավորները նրան մահվան դատապարտելու մատնեցին և խաչեցին նրան։ 21 Բայց մենք վստահ էինք, որ նա էր, որ պետք է փրկագներ Իսրայելին։ Եվ այս ամենից բացի, այսօր երրորդ օրն է, ինչ այս բաները կատարվեցին։ 22 Այո՛, մեզ զարմացրին նաև մեր խմբից մի քանի կանայք, որոնք վաղ առավոտյան գերեզմանի մոտ էին։ 23 Եվ երբ նրանք չգտան նրա մարմինը, եկան և ասացին, որ տեսել են նաև հրեշտակների տեսիլք, որոնք ասել են, որ նա կենդանի է։ 24 Մեզնից ոմանք գերեզման գնացին և գտան այնպես, ինչպես կանայք ասել էին. բայց նրան չտեսան։ 25 Այն ժամանակ նա ասաց նրանց. « Ո՛վ հիմարներ և դանդաղ սրտով հավատացողներ այն ամենին, ինչ մարգարեներն ասացին։ 26 Չպէ՞տք էր Քրիստոս այս չարչարանքները կրեր եւ իր փառքի մէջ մտներ։ 27 Եվ սկսելով Մովսեսից և բոլոր մարգարեներից՝ նա մեկնաբանեց նրանց բոլոր գրքերում իր մասին գրվածները։ 28 Եվ նրանք մոտեցան այն գյուղին, որտեղ գնում էին, և նա ձևացրեց, թե ավելի հեռու գնալու է։ 29 Բայց նրանք ստիպեցին նրան՝ ասելով. «Մնա՛ մեզ հետ, որովհետև երեկոյի մոտ է, և օրը շատ է անցել»։ Եվ նա մտավ ներս՝ նրանց հետ մնալու։ 30 Եվ երբ նա նրանց հետ սեղան նստեց, հաց վերցրեց, օրհնեց այն, կտրեց և տվեց նրանց։ 31 Եվ նրանց աչքերը բացվեցին, և նրանք ճանաչեցին նրան, և նա անհետացավ նրանց տեսադաշտից։ 32 Եվ նրանք միմյանց ասացին. «Մեր սրտերը չէի՞ն այրվում մեր մեջ, երբ նա ճանապարհին խոսում էր մեզ հետ և երբ մեզ համար բացատրում էր Գրությունները»։ 33 Եվ նույն ժամին նրանք վեր կացան ու վերադարձան Երուսաղեմ ու գտան տասնմեկին և նրանց հետ լինողներին հավաքված։ 34 Ասելով՝ «Իսկապես հարություն է առել Տերը և երևացել է Սիմոնին»։ 35 Եվ նրանք պատմեցին, թե ինչ էր պատահել ճանապարհին, և թե ինչպես նրան ճանաչեցին իրենց կողմից հաց կտրելիս։ 36 Եվ մինչ նրանք այս էին խոսում, Հիսուսն ինքը կանգնեց նրանց մեջտեղում և ասաց նրանց. « Խաղաղություն ձեզ»։ 37 Բայց նրանք սարսափեցին ու վախեցան ու կարծում էին, թե ոգի են տեսել։ 38 Եվ նա ասաց նրանց. « Ինչո՞ւ եք խռովված, և ինչո՞ւ են մտքեր ծագում ձեր սրտերում։ 39 Տեսե՛ք իմ ձեռքերն ու ոտքերը, որ ես ինքս եմ. շոշափե՛ք ինձ և տեսե՛ք, որովհետև ոգին մարմին ու ոսկորներ չունի, ինչպես տեսնում եք, որ ես ունեմ։ 40 Եվ սա ասելով՝ ցույց տվեց նրանց իր ձեռքերն ու ոտքերը։
18
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
41 Եվ մինչ նրանք դեռ չէին հավատում ուրախությունից և զարմացած էին, նա ասաց նրանց. « Այստեղ ուտելիք ունե՞ք»։ 42 Եվ նրանք նրան տվեցին խորոված ձկան մի կտոր և մեղրամոմ։ 43 Եվ նա վերցրեց այն և կերավ նրանց առաջ։ 44 Եվ նա ասաց նրանց. « Սրանք այն խոսքերն են, որ ես ասացի ձեզ, մինչ դեռ ձեզ հետ էի, որ պետք է կատարվեն Մովսեսի օրենքում, մարգարեների մեջ և սաղմոսներում իմ մասին գրված ամեն ինչ»։ 45 Այն ժամանակ նա բացեց նրանց միտքը, որպեսզի նրանք հասկանան Գրությունները, 46 Եվ ասաց նրանց. « Այսպես է գրված, և այսպես էր պետք, որ Քրիստոսը չարչարվեր և երրորդ օրը հարություն առներ մեռելներից»։ 47 Եվ որ նրա անունով ապաշխարություն և մեղքերի թողություն քարոզվի բոլոր ազգերի մեջ՝ սկսած Երուսաղեմից։ 48 Եվ դուք այս բաների վկաներն եք։ 49 Եվ ահա ես ուղարկում եմ ձեզ վրա իմ Հոր խոստումը. իսկ դուք մնացեք Երուսաղեմ քաղաքում, մինչև որ վերևից զորություն հագնվեք։ 50 Եվ նրանց դուրս տարավ մինչև Բեթանիա, և ձեռքերը բարձրացնելով՝ օրհնեց նրանց։ 51 Եվ եղավ այնպես, որ մինչ նա օրհնում էր նրանց, բաժանվեց նրանցից և վերացվեց երկինք։ 52 Եվ նրանք երկրպագեցին նրան և մեծ ուրախությամբ վերադարձան Երուսաղեմ։ 53 Եվ միշտ տաճարում էին, գովաբանում և օրհնում Աստծուն։ Ամեն։
Հովհաննեսի Ավետարան Հովհաննես 18 1 Երբ Հիսուսն այս խոսքերն ասաց, իր աշակերտների հետ գնաց Կեդրոնի հեղեղատի մյուս կողմը, որտեղ մի պարտեզ կար, որի մեջ մտան ինքը և իր աշակերտները։ 2 Եվ Հուդան, որը նրան մատնել էր, գիտեր այդ տեղը, որովհետև Հիսուսը հաճախ այնտեղ էր հավաքվում իր աշակերտների հետ։ 3 Այն ժամանակ Հուդան, վերցնելով մարդկանց մի խումբ և քահանայապետներից ու փարիսեցիներից ուղարկված պահակներ, այնտեղ եկավ լապտերներով, ջահերով և զենքերով։ 4 Հիսուսը, գիտենալով իր վրա գալիք ամեն ինչ, դուրս եկավ և ասաց նրանց. « Ու՞մ եք փնտրում»։ 5 Նրանք պատասխանեցին նրան. «Յիսուս Նազովրեցի»։ Հիսուսն ասաց նրանց. « Ես եմ»։ Եվ նրանց հետ կանգնած էր նաև Հուդան, որը նրան մատնել էր։ 6 Հենց որ նա ասաց նրանց. «Ես եմ», նրանք հետ-հետ գնացին և գետնին ընկան։ 7 Ապա նա նորից հարցրեց նրանց. « Ու՞մ եք փնտրում»։ Նրանք ասացին՝ Հիսուս Նազովրեցուն։ 8 Հիսուսը պատասխանեց. « Ասացի ձեզ, որ ես եմ. եթե ինձ եք փնտրում, թողեք սրանք գնան։ 9 Որպէսզի կատարուի այն խօսքը, որ ասաց. « Նրանցից, որոնց ինձ տուեցիր, ոչ մեկին չկորցրի»։ 10 Այն ժամանակ Սիմոն Պետրոսը, որ սուր ուներ, քաշեց այն և հարվածեց քահանայապետի ծառային ու կտրեց նրա աջ ականջը։ Ծառայի անունը Մալքոս էր։ 11 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց Պետրոսին. « Դիր սուրդ պատյանի մեջ. մի՞թե չեմ խմի այն բաժակը, որ Հայրս տվեց ինձ»։ 12 Այն ժամանակ գունդը, հազարապետը և հրեաների պահակները բռնեցին Հիսուսին և կապեցին նրան։ 13 Եվ նրան նախ տարան Աննայի մոտ, որովհետև նա Կայիափայի աներն էր, որը այդ տարվա քահանայապետն էր։ 14 Կայիափան էր, որ հրեաներին խորհուրդ տվեց, որ ավելի լավ է, որ մեկ մարդ մեռնի ժողովրդի համար։
19
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
15 Սիմոն Պետրոսը և մեկ այլ աշակերտը հետևում էին Հիսուսին։ Այդ աշակերտը ծանոթ էր քահանայապետին, և նա Հիսուսի հետ մտավ քահանայապետի բակը։ 16 Բայց Պետրոսը կանգնած էր դռան մոտ դրսում։ Այն ժամանակ դուրս եկավ մյուս աշակերտը, որը ծանոթ էր քահանայապետին, և խոսեց դռնապանի հետ ու Պետրոսին ներս բերեց։ 17 Այն ժամանակ դռնապան աղջիկը Պետրոսին ասաց. «Մի՞թե դու էլ այս մարդու աշակերտներից չես»։ Նա էլ ասաց՝ ո՛չ։ 18 Ծառաներն ու պահակները կանգնած էին այնտեղ, որոնք ածուխով կրակ էին վառել, որովհետև ցուրտ էր, և տաքանում էին։ Պետրոսն էլ կանգնած էր նրանց հետ ու տաքանում էր։ 19 Քահանայապետը հարցրեց Հիսուսին նրա աշակերտների և նրա վարդապետության մասին։ 20 Հիսուսը պատասխանեց նրան. « Ես բացահայտ խոսեցի աշխարհի հետ։ Ես միշտ սովորեցրել եմ ժողովարանում և տաճարում, որտեղ միշտ հավաքվում են հրեաները, և գաղտնի ոչինչ չեմ ասել։ 21 Ինչո՞ւ ես ինձ հարցնում։ Հարցրու նրանց, ովքեր լսել են ինձ, թե ինչ եմ ասել նրանց։ Ահա՛, նրանք գիտեն, թե ինչ եմ ասել։ 22 Երբ նա այս ասաց, այնտեղ կանգնած սպասավորներից մեկը ձեռքի ափով հարվածեց Հիսուսին ու ասաց. «Այդպե՞ս ես պատասխանում քահանայապետին»։ 23 Հիսուսը պատասխանեց նրան. « Եթե վատ բան եմ ասել, վկայիր չարի մասին. իսկ եթե լավ, ինչո՞ւ ես ինձ ծեծում»։ 24 Աննան նրան կապած ուղարկեց Կայիափա քահանայապետի մոտ։ 25 Սիմոն Պետրոսը կանգնած տաքանում էր։ Նրան ասացին. «Մի՞թե դու էլ նրա աշակերտներից չես»։ Նա ուրացավ ու ասաց. «Չեմ»։ 26 Քահանայապետի ծառաներից մեկը, նրա ազգականը, որի ականջը Պետրոսը կտրել էր, ասաց. «Չտեսա՞ր քեզ պարտեզում նրա հետ»։ 27 Պետրոսը կրկին ուրացավ, և աքաղաղը կանչեց։ 28 Այն ժամանակ Կայիափայից Հիսուսին տարան դատարանի դահլիճ։ Առավոտ էր, և նրանք դատարան չմտան, որպեսզի չպղծվեն, այլ կարողանան զատկական ընթրիքը ուտել։ 29 Պիղատոսը դուրս եկավ նրանց մոտ և ասաց. «Ի՞նչ մեղադրանք եք ներկայացնում այս մարդու դեմ»։ 30 Պատասխանեցին եւ ասացին նրան. «Եթէ չարագործ չլինէր, քեզ չէինք մատնի նրան»։ 31 Այն ժամանակ Պիղատոսը նրանց ասաց. «Դուք վերցրեք նրան և ձեր օրենքի համաձայն դատեք»։ Հրեաները նրան ասացին. «Մեզ համար օրինավոր չէ որևէ մեկին մահվան մատնել»։ 32 Որպէսզի կատարուի Յիսուսի խօսքը, որ ասաց՝ նշելով, թե ինչ մահով պիտի մեռնի։ 33 Այն ժամանակ Պիղատոսը նորից մտավ դատարանի դահլիճ, կանչեց Հիսուսին և ասաց նրան. «Դո՞ւ ես հրեաների թագավորը»։ 34 Հիսուսը պատասխանեց նրան. « Դու քեզնից ես ասում սա, թե՞ ուրիշներ ինձնից ասացին քեզ»։ 35 Պիղատոսը պատասխանեց. «Մի՞թե ես հրեա եմ։ Քո ազգը և քահանայապետները քեզ մատնեցին ինձ։ Ի՞նչ ես արել»։ 36 Հիսուսը պատասխանեց. « Իմ թագավորությունը այս աշխարհից չէ. եթե իմ թագավորությունը այս աշխարհից լիներ, ապա իմ ծառաները կպայքարեին, որ ես չմատնվեմ հրեաների ձեռքը։ Բայց հիմա իմ թագավորությունը այստեղից չէ։ 37 Պիղատոսը նրան ասաց. «Ուրեմն դու թագավոր ե՞ս»։ Հիսուսը պատասխանեց. « Դու ես ասում, որ ես թագավոր եմ։ Ես դրա համար եմ ծնվել և դրա համար եմ եկել աշխարհ, որպեսզի ճշմարտության մասին վկայեմ։ Ամեն ոք, ով ճշմարտությունից է, լսում է իմ ձայնը։ 38 Պիղատոսը նրան ասաց. «Ի՞նչ է ճշմարտությունը»։ Եվ սա ասելուց հետո նա նորից դուրս եկավ հրեաների մոտ ու ասաց նրանց. «Ես նրա մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտնում»։
20
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
39 Բայց դուք սովորություն ունեք, որ ես ձեզ համար մեկին արձակեմ Զատկին։ Արդ, ուզում եք, որ ես ձեզ համար արձակեմ հրեաների թագավորին։ 40 Բոլորը նորից աղաղակեցին՝ ասելով. «Ո՛չ սրան, այլ՝ Բարաբբային»։ Բարաբբան ավազակ էր։ Հովհաննես 19 1 Այն ժամանակ Պիղատոսը վերցրեց Հիսուսին և ծեծեց։ 2 Եվ զինվորները փշերից պսակ հյուսեցին, դրեցին նրա գլխին և նրան ծիրանի զգեստ հագցրին, 3 և ասում էին՝ «Ողջույն, հրեաների թագավոր»։ Եվ նրանք նրան ձեռքերով ծեծում էին։ 4 Պիղատոսը նորից դուրս եկավ ու նրանց ասաց. «Ահա ես նրան դուրս եմ բերում ձեզ մոտ, որպեսզի իմանաք, որ ես նրա մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտնում»։ 5 Այն ժամանակ Հիսուսը դուրս եկավ՝ փշե պսակը և ծիրանի զգեստը հագած։ Եվ Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ահա՛ մարդը»։ 6 Երբ քահանայապետներն ու պահակները նրան տեսան, աղաղակեցին ու ասացին. «Խաչե՛ք, խաչե՛ք»։ Պիղատոսն ասաց նրանց. «Դուք վերցրեք նրան ու խաչե՛ք, որովհետև ես նրա մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտնում»։ 7 Հրեաները պատասխանեցին նրան. «Մենք օրենք ունենք, և մեր օրենքի համաձայն նա պետք է մեռնի, որովհետև ինքն իրեն Աստծո Որդի դարձրեց»։ 8 Երբ Պիղատոսը լսեց այս խոսքը, ավելի շատ վախեցավ։ 9 Եվ նորից մտավ դատարանի դահլիճ և ասաց Հիսուսին. «Որտեղի՞ց ես դու»։ Բայց Հիսուսը նրան պատասխան չտվեց։ 10 Այն ժամանակ Պիղատոսն ասաց նրան. «Չե՞ս խոսում ինձ հետ։ Չգիտե՞ս, որ ես իշխանություն ունեմ խաչելու քեզ և իշխանություն ունեմ ազատ արձակելու քեզ»։ 11 Հիսուսը պատասխանեց. « Դու ոչ մի իշխանություն չէիր կարող ունենալ ինձ վրա, եթե վերևից չտրվեր քեզ։ Դրա համար էլ նա, ով ինձ քեզ մատնեց, ավելի մեծ մեղք ունի»։ 12 Այդ ժամանակվանից Պիղատոսը փորձում էր նրան ազատ արձակել, բայց հրեաները աղաղակում էին ու ասում. «Եթե դու այս մարդուն ազատ արձակես, կայսրի բարեկամը չես. ամեն ոք, ով իրեն թագավոր է դարձնում, կայսրի դեմ է խոսում»։ 13 Երբ Պիղատոսը լսեց այս խոսքը, դուրս բերեց Հիսուսին և նստեց դատավորական աթոռին, այն տեղում, որը կոչվում էր Քարե սալարկում, իսկ եբրայերեն՝ Գաբաթա։ 14 Եվ դա Զատկի պատրաստության օրն էր, մոտավորապես վեցերորդ ժամին։ Եվ նա ասաց հրեաներին. «Ահա ձեր թագավորը»։ 15 Բայց նրանք աղաղակեցին. «Վերցրու՛ նրան, վերցրու՛ նրան, խաչի՛ր նրան»։ Պիղատոսն ասաց նրանց. «Ձեր թագավորին խաչե՞մ»։ Քահանաները պատասխանեցին. «Մենք թագավոր չունենք, բացի կայսրից»։ 16 Այն ժամանակ նա նրան հանձնեց նրանց ձեռքը՝ խաչը հանելու համար։ Եվ նրանք բռնեցին Հիսուսին ու տարան։ 17 Եվ նա՝ իր խաչը կրելով, դուրս եկավ մի տեղ, որը կոչվում էր Գանգի տեղ, որը եբրայերեն կոչվում է Գողգոթա։ 18 Այնտեղ նրան խաչեցին և նրա հետ՝ երկու ուրիշների՝ մեկ կողմից այս և մյուս կողմից, իսկ մեջտեղում՝ Հիսուսին։ 19 Պիղատոսը մի տախտակ գրեց ու դրեց խաչի վրա։ Եվ գրությունն էր՝ Հիսուս Նազովրեցի՝ հրեաների թագավորը։ 20 Այս տիտղոսը կարդացին շատ հրեաներ, որովհետև այն տեղը, որտեղ Հիսուսը խաչվեց, մոտ էր քաղաքին։ Այն գրված էր եբրայերեն, հունարեն և լատիներեն։ 21 Այն ժամանակ հրեաների քահանայապետները Պիղատոսին ասացին. «Մի՛ գրիր՝ հրեաների թագավորը, այլ՝ որ նա ասաց՝ ես հրեաների թագավորն եմ»։ 22 Պիղատոսը պատասխանեց. «Ինչ որ գրեցի, գրեցի»։
21
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
23 Երբ զինվորները խաչեցին Հիսուսին, վերցրին նրա հանդերձները և չորս մաս արեցին՝ յուրաքանչյուր զինվորի համար մեկ մաս, ինչպես նաև նրա պատմուճանը։ Իսկ պատմուճանը առանց կարի էր, ամբողջությամբ հյուսված վերևից։ 24 Նրանք ասացին իրար. «Չպատռենք այն, այլ վիճակ գցենք դրա համար, թե ում լինի»։ Որպեսզի կատարվի սուրբ գրությունը, որն ասում է. «Իմ հանդերձները բաժանեցին իրենց մեջ և իմ պատմուճանի համար վիճակ գցեցին»։ Այս բաներն արեցին զինվորները։ 25 Հիսուսի խաչի մոտ կանգնած էին նրա մայրը և նրա մոր քույրը՝ Կղեոփասի կինը՝ Մարիամը, և Մարիամ Մագդաղենացին։ 26 Երբ Հիսուսը տեսավ իր մորը և աշակերտին, որ կանգնած էր այնտեղ, որին սիրում էր, ասաց մորը. « Կին, ահա քո որդին»։ 27 Այն ժամանակ աշակերտին ասաց. « Ահա՛ քո մայրը»։ Եվ այդ ժամից աշակերտը նրան իր մոտ վերցրեց։ 28 Դրանից հետո Հիսուսը, իմանալով, որ ամեն ինչ արդեն կատարված է, որպեսզի կատարվի Գրությունը, ասաց . «Ծարավ եմ»։ 29 Այնտեղ քացախով լի մի աման կար։ Նրանք սպունգը լցրին քացախով, դրեցին զոպայի վրա և մոտեցրին նրա բերանին։ 30 Երբ Հիսուսը քացախը վերցրեց, ասաց. « Ամեն ինչ ավարտված է»։ Եվ գլուխը խոնարհելով՝ հոգին ավանդեց։ 31 Եվ քանի որ ուրբաթ էր, որպեսզի մարմինները չմնան խաչի վրա շաբաթ օրը (քանի որ այդ շաբաթը մեծ օր էր), հրեաները Պիղատոսին աղաչեցին, որ նրանց սրունքները կոտրվեն և վերցվեն։ 32 Այն ժամանակ զինվորները մոտեցան և կոտրեցին առաջինի սրունքները, ինչպես նաև մյուսի, որ նրա հետ խաչվել էր։ 33 Բայց երբ նրանք եկան Հիսուսի մոտ և տեսան, որ նա արդեն մեռած էր, չկոտրեցին նրա սրունքները։ 34 Բայց զինվորներից մեկը նիզակով խոցեց նրա կողը, և այնտեղից անմիջապես արյուն ու ջուր դուրս եկան։ 35 Եվ նա, ով տեսավ դա, վկայեց, և նրա վկայությունը ճշմարիտ է. և նա գիտի, որ ճշմարտությունն է ասում, որպեսզի դուք հավատաք։ 36 Որովհետեւ այս բաները եղան, որ գրուածը կատարուի. «Նրա ոսկորը չպիտի կոտրուի»։ 37 Եվ դարձյալ մեկ այլ գրություն ասում է. «Նրանք կնայեն նրան, ում խոցեցին»։ 38 Դրանից հետո Արիմաթեացի Հովսեփը, Հիսուսի աշակերտը լինելով, բայց գաղտնի՝ հրեաներից վախենալու պատճառով, Պիղատոսին աղաչեց, որ Հիսուսի մարմինը վերցնի։ Պիղատոսը թույլ տվեց։ Նա եկավ և վերցրեց Հիսուսի մարմինը։ 39 Եվ Նիկոդեմոսը նույնպես եկավ, որը սկզբում գիշերով էր եկել Հիսուսի մոտ, և բերեց մոտ հարյուր ֆունտ քաշով զմուռսի և հալուեի խառնուրդ։ 40 Ապա վերցրին Հիսուսի մարմինը և փաթաթեցին կտավե հագուստի մեջ՝ համեմունքներով, ինչպես հրեաների սովորությունն է թաղել։ 41 Այն տեղում, որտեղ նա խաչվեց, մի այգի կար, և այգում՝ մի նոր գերեզման, որտեղ դեռ մարդ չէր դրվել։ 42 Այնտեղ դրեցին Հիսուսին՝ հրեաների ուրբաթ օրվա պատճառով, որովհետև գերեզմանը մոտ էր։ Հովհաննես 20 1 Շաբաթվա առաջին օրը Մարիամ Մագդաղենացին վաղ առավոտյան, երբ դեռ մութ էր, գալիս է գերեզմանի մոտ և տեսնում է, որ քարը գերեզմանից վերցված է։ 2 Ապա նա վազում է և գալիս Սիմոն Պետրոսի և մյուս աշակերտի մոտ, որին Հիսուսը սիրում էր, և ասում է նրանց. «Տիրոջը վերցրել են գերեզմանից, և չգիտենք՝ որտեղ են նրան դրել»։ 3 Պետրոսը և մյուս աշակերտը դուրս եկան ու եկան գերեզմանը։
22
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
4 Այսպիսով, երկուսն էլ միասին վազեցին։ Եվ մյուս աշակերտը վազեց Պետրոսից առաջ և առաջինը հասավ գերեզման։ 5 Եվ նա խոնարհվելով՝ ներս նայեց և տեսավ, որ կտավե հագուստները դրված էին, բայց ներս չմտավ։ 6 Այն ժամանակ Սիմոն Պետրոսը գալիս էր նրա հետևից, մտնում գերեզմանը և տեսնում, որ կտավները դրված էին։ 7 Եվ վարշամակը, որ նրա գլխին էր, ոչ թե կտավե հագուստի հետ էր դրված, այլ առանձին փաթաթված՝ մի տեղ։ 8 Այն ժամանակ մտավ նաև այն մյուս աշակերտը, որը նախ գերեզմանը եկավ, տեսավ և հավատաց։ 9 Որովհետև դեռ չէին իմանում Գրքը, որ նա պետք է հարություն առնի մեռելներից։ 10 Աշակերտները նորից գնացին իրենց տունը։ 11 Բայց Մարիամը կանգնած էր գերեզմանի մոտ դրսում և լաց էր լինում։ Երբ լաց էր լինում, խոնարհվեց ու նայեց գերեզմանի մեջ։ 12 Եվ տեսավ երկու հրեշտակ սպիտակ հանդերձներով նստած՝ մեկը գլխին, մյուսը՝ ոտքերին, այնտեղ, որտեղ դրված էր Հիսուսի մարմինը։ 13 Եվ նրանք ասացին նրան. «Կին, ինչո՞ւ ես լալիս»։ Նա ասաց նրանց. «Որովհետև իմ Տիրոջը վերցրել են, և չգիտեմ՝ որտեղ են նրան դրել»։ 14 Եվ երբ նա այս ասաց, հետ դարձավ և տեսավ Հիսուսին կանգնած, բայց չգիտեր, որ դա Հիսուսն է։ 15 Հիսուսը նրան ասաց. «Կին, ինչո՞ւ ես լալիս, ո՞ւմ ես փնտրում»։ Նա էլ կարծելով, թե նա այգեպան է, ասաց նրան. «Տե՛ր, եթե դու ես նրան այստեղից վերցրել, ասա ինձ՝ ուր ես դրել, որ ես նրան վերցնեմ»։ 16 Հիսուսն ասաց նրան. «Մարիամ»։ Նա դարձավ ու ասաց նրան. «Ռաբբունի», որ նշանակում է «Վարդապետ»։ 17 Հիսուսն ասաց նրան. « Մի՛ դիպչիր ինձ, որովհետև ես դեռ չեմ բարձրացել Հորս մոտ. այլ գնա՛ իմ եղբայրների մոտ և ասա նրանց. «Ես բարձրանում եմ Հորս մոտ և ձեր Հոր մոտ, իմ Աստծո մոտ և ձեր Աստծո մոտ»։ 18 Մարիամ Մագդաղենացին եկավ և աշակերտներին պատմեց, որ տեսել է Տիրոջը, և որ նա այս բաներն է ասել իրեն։ 19 Նույն օրը՝ շաբաթվա առաջին օրը, երեկոյան, երբ աշակերտների հավաքվածների դռները փակ էին հրեաներից վախենալու պատճառով, Հիսուսը եկավ, կանգնեց մեջտեղում և ասաց նրանց . «Խաղաղություն ձեզ»։ 20 Եվ այս ասելով՝ ցույց տվեց նրանց իր ձեռքերն ու կողը։ Այն ժամանակ աշակերտները ուրախացան՝ տեսնելով Տիրոջը։ 21 Հիսուսը դարձյալ ասաց նրանց. « Խաղաղություն ձեզ. ինչպես Հայրն ինձ ուղարկեց, ես էլ ձեզ եմ ուղարկում»։ 22 Եվ սա ասելով՝ փչեց նրանց վրա և ասաց. « Ընդունեք Սուրբ Հոգին։ 23 Ում մեղքերը թողնեք, թողնված կլինեն նրանց, և ում մեղքերը պահեք, թողնված կլինեն նրանց։ 24 Բայց Թովմասը, տասներկու առաքյալներից մեկը, որը կոչվում էր Երկվորյակ, նրանց հետ չէր, երբ Հիսուսը եկավ։ 25 Մյուս աշակերտները նրան ասացին. «Մենք Տիրոջը տեսել ենք»։ Բայց նա նրանց ասաց. «Եթե նրա ձեռքերում չտեսնեմ մեխերի հետքը, մատս չդնեմ մեխերի հետքի մեջ և ձեռքս չմտցնեմ նրա կողերի մեջ, չեմ հավատա»։ 26 Ութ օր անց աշակերտները նորից ներսում էին, և Թովմասն էլ նրանց հետ։ Հիսուսը մոտեցավ՝ դռները փակված, կանգնեց մեջտեղում և ասաց . «Խաղաղություն ձեզ»։ 27 Այն ժամանակ Թովմասին ասաց. « Բեր այստեղ քո մատը եւ տե՛ս իմ ձեռքերը, եւ բեր այստեղ քո ձեռքը եւ մտցրու այն իմ կողերի մեջ, եւ մի՛ լինիր անհավատ, այլ՝ հավատացյալ»։ 28 Թովմասը պատասխանեց և ասաց նրան. «Իմ Տերը և իմ Աստվածը»։
23
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
29 Հիսուսն ասաց նրան. « Թովմա՛ս, որովհետև տեսար ինձ, հավատացիր. երանի՜ նրանց, ովքեր չեն տեսել և հավատացել են»։ 30 Եվ շատ այլ նշաններ էլ արեց Հիսուսը իր աշակերտների առաջ, որոնք այս գրքում գրված չեն։ 31 Բայց սրանք գրվեցին, որպեսզի դուք հավատաք, որ Հիսուսը Քրիստոսն է՝ Աստծո Որդին, և որպեսզի հավատալով կյանք ունենաք նրա անունով։ Հովհաննես 21 1 Այս բաներից հետո Հիսուսը կրկին հայտնվեց իր աշակերտներին Տիբերիայի ծովի մոտ։ Եվ այսպես նա հայտնվեց։ 2 Միասին էին Սիմոն Պետրոսը, Թովմասը, որ Երկվորյակ էր կոչվում, Նաթանայելը, որ Գալիլեայի Կանայից էր, Զեբեդեոսի որդիները և նրա աշակերտներից ուրիշ երկուսը։ 3 Սիմոն Պետրոսն ասաց նրանց. «Գնում եմ ձկնորսություն անելու»։ Նրան ասացին. «Մենք էլ քեզ հետ ենք գալիս»։ Նրանք դուրս եկան և անմիջապես նավակ մտան, բայց այդ գիշեր ոչինչ չբռնեցին։ 4 Երբ արդեն լուսաբաց էր, Հիսուսը կանգնած էր ափին, բայց աշակերտները չգիտեին, որ դա Հիսուսն է։ 5 Այն ժամանակ Հիսուսն ասաց նրանց. « Զավակներ, ուտելիք ունե՞ք»։ Նրանք պատասխանեցին. «Ո՛չ»։ 6 Եվ նա ասաց նրանց. « Նետեք ցանցը նավակի աջ կողմը և կգտնեք»։ Նրանք նետեցին, և այլևս չէին կարողանում քաշել այն ձկների բազմության պատճառով։ 7 Այն աշակերտը, որին Հիսուսը սիրում էր, Պետրոսին ասաց. «Սա Տերն է»։ Երբ Սիմոն Պետրոսը լսեց, որ սա Տերն է, իր վերարկուն հագավ, որովհետև մերկ էր, և իրեն ծովը նետեց։ 8 Իսկ մյուս աշակերտները եկան մի փոքրիկ նավակով (քանի որ ցամաքից հեռու չէին, միայն երկու հարյուր կանգուն), քաշելով ձկներով լի ցանցը։ 9 Երբ ցամաք իջան, այնտեղ տեսան վառվող ածուխի կրակ, վրան դրված ձուկ և հաց։ 10 Հիսուսն ասաց նրանց. « Բերե՛ք այն ձկներից, որ հիմա բռնեցիք»։ 11 Սիմոն Պետրոսը նաւ մտաւ եւ ցամաք քաշեց ուռկանը, լի հարիւր յիսուներեք մեծ ձկներով։ Եւ չնայած այնքան շատ էին, ուռկանը չպատռուեց։ 12 Հիսուսն ասաց նրանց . «Եկեք ճաշեք»։ Եվ աշակերտներից ոչ մեկը չհամարձակվեց հարցնել նրան. «Դու ո՞վ ես», գիտենալով, որ դա Տերն է։ 13 Ապա Հիսուսը եկավ, վերցրեց հացը և տվեց նրանց, նույնպես՝ ձուկը։ 14 Սա արդեն երրորդ անգամն է, որ Հիսուսը երևաց իր աշակերտներին՝ մեռելներից հարություն առնելուց հետո։ 15 Երբ ճաշեցին, Հիսուսն ասաց Սիմոն Պետրոսին. «Սիմո՛ն, որդի՛ Հովնանի, սիրո՞ւմ ես ինձ սրանցից ավելի»։ Նա ասաց նրան. «Այո՛, Տե՛ր, դու գիտես, որ սիրում եմ քեզ»։ Նա ասաց նրան. « Կերակրի՛ր իմ գառներին»։ 16 Նա կրկին երկրորդ անգամ ասաց նրան. «Սիմո՛ն, որդի՛ Հովնանի, սիրո՞ւմ ես ինձ»։ Նա ասաց նրան. «Այո՛, Տե՛ր, դու գիտես, որ սիրում եմ քեզ»։ Նա ասաց նրան. « Արածեցրո՛ւ իմ ոչխարներին»։ 17 Երրորդ անգամ նրան ասաց. « Սիմո՛ն, որդի՛ Յովնանի, սիրո՞ւմ ես ինձ»։ Պետրոսը տրտմեց, որ երրորդ անգամ նրան ասաց. «Սիրո՞ւմ ես ինձ»։ Եվ ասաց նրան. «Տե՛ր, դու ամեն ինչ գիտես, դու գիտես, որ ես սիրում եմ քեզ»։ Հիսուսն ասաց նրան. « Արածեցրու իմ ոչխարներին»։ 18 Ճշմարիտ, ճշմարիտ եմ ասում քեզ. երբ դու երիտասարդ էիր, ինքդ քեզ գոտեպնդում էիր և գնում էիր, որտեղ ուզում էիր. բայց երբ ծերանաս, ձեռքերդ կմեկնես, և ուրիշը քեզ գոտեպնդի և կտանի այնտեղ, որտեղ դու չէիր ուզում։ 19 Սա ասաց՝ ցույց տալով, թե ինչ մահով պիտի փառավորի Աստծուն։ Եվ սա ասելով՝ ասաց նրան . « Հետևիր ինձ»։ 20 Պետրոսը, շրջվելով, տեսավ, որ գալիս է այն աշակերտը, որին Հիսուսը սիրում էր, որը ընթրիքի ժամանակ նրա կրծքին հենվելով ասաց. «Տե՛ր, ո՞վ է քեզ մատնողը»։
24
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
21 Պետրոսը նրան տեսնելով՝ ասաց Հիսուսին. «Տե՛ր, իսկ սա ի՞նչ պիտի անի»։ 22 Հիսուսն ասաց նրան. « Եթե ես կամենում եմ, որ նա մնա մինչև իմ գալը, քեզ ի՞նչ հոգ, դու արի՛ իմ հետևից»։ 23 Այն ժամանակ եղբայրների մեջ տարածվեց այս խոսքը, թե այդ աշակերտը չպիտի մեռնի։ Բայց Հիսուսը նրան չասաց՝ չպիտի մեռնի, այլ՝ « Եթե ես կամենում եմ, որ նա մնա մինչև իմ գալը, քեզ ի՞նչ է դա»։ 24 Սա՛ է աշակերտը, որ վկայում է այս բաների մասին և գրեց այս բաները։ Եվ մենք գիտենք, որ նրա վկայությունը ճշմարիտ է։ 25 Եվ կան նաև շատ այլ բաներ, որ Հիսուսն արեց, որոնք, եթե դրանք գրվեին մեկ առ մեկ, կարծում եմ՝ աշխարհն անգամ չէր կարողանա պարունակել գրված գրքերը։ Ամեն։
Գործք Առաքելոց Գործք 1
1 Առաջին գրությունը ես կազմեցի, ո՛վ Թեոֆիլոս, այն ամենի մասին, ինչ Հիսուսը սկսեց անել և սովորեցնել, 2 Մինչև այն օրը, երբ նա համբարձվեց, երբ Սուրբ Հոգու միջոցով պատվիրաններ տվեց իր ընտրած առաքյալներին։ 3 Որոնց էլ իր չարչարանքներից հետո իրեն կենդանի ցույց տվեց բազմաթիվ անսխալական ապացույցներով՝ քառասուն օր երևալով նրանց և խոսելով Աստծո արքայության մասին։ 4 Եվ նրանց հետ միասին հավաքվելով՝ պատվիրեց նրանց, որ չհեռանան Երուսաղեմից, այլ սպասեն Հոր խոստմանը, որն, ասաց նա, լսեցիք ինձանից։ 5 Որովհետև Հովհաննեսը մկրտեց ջրով, բայց դուք կմկրտվեք Սուրբ Հոգով, ոչ շատ օրեր անց։ 6 Երբ նրանք հավաքվեցին, հարցրին նրան՝ ասելով. «Տե՛ր, այս ժամանակո՞ւմ կվերականգնե՞ս Իսրայելի թագավորությունը»։ 7 Եվ նա ասաց նրանց. « Ձեզ չի վերապահված իմանալ ժամանակները կամ ժամանակները, որոնք Հայրը իր իշխանության մեջ է դրել»։ 8 Բայց դուք զորություն կստանաք, երբ Սուրբ Հոգին գա ձեզ վրա, և դուք կլինեք ինձ վկաներ Երուսաղեմում, ամբողջ Հրեաստանում, Սամարիայում և մինչև երկրի ծայրերը։ 9 Եվ երբ նա այս բաները խոսեց, մինչ նրանք նայում էին, նա համբարձվեց, և մի ամպ նրան ծածկեց նրանց տեսադաշտից։ 10 Եվ մինչ նրանք հայացքները հառած նայում էին դեպի երկինք, երբ նա վեր էր բարձրանում, ահա երկու տղամարդ սպիտակ հանդերձներով կանգնեցին նրանց կողքին։ 11 Որոնք նաև ասացին. «Գալիլեացի՛ մարդիկ, ինչո՞ւ եք կանգնած նայում դեպի երկինք։ Այս Հիսուսը, որ ձեզանից վերացավ դեպի երկինք, կգա նույն ձևով, ինչպես տեսաք նրա երկինք գնալը։
Նիկոդեմոսի Ավետարանը Գլուխ 1 1 Աննան, Կայիափան, Սումման, Դատամը, Գամաղիելը, Հուդան, Ղևին, Նեփթաղիմը, Ալեքսանդրը, Կյուրոսը և այլ հրեաներ գնացին Պիղատոսի մոտ Հիսուսի մասին՝ մեղադրելով նրան բազմաթիվ ծանր հանցագործությունների մեջ։ 2 Եվ ասաց. «Մենք վստահ ենք, որ Հիսուսը Հովսեփ հյուսնի որդին է, Մարիամից ծնված երկիր, և որ նա իրեն հռչակում է Աստծո Որդի և թագավոր։ Եվ ոչ միայն դա, այլև փորձում է խախտել շաբաթը և մեր հայրերի օրենքները»։ 3 Պիղատոսը պատասխանեց. «Ի՞նչ է նա հայտարարում, և ի՞նչ է նա փորձում լուծել»։ 4 Հրեաները նրան ասացին. «Մենք ունենք օրենք, որն արգելում է շաբաթ օրը բուժումներ անելը։ Բայց նա այդ օրը չար մեթոդներով բուժում է կաղերին ու խուլերին, անդամալույծներին, կույրերին, բորոտներին ու դիվահարներին»։ 5 Պիղատոսը պատասխանեց. «Ինչպե՞ս կարող է նա դա անել չար ձևերով»։ Նրանք պատասխանեցին. «Նա կախարդ է և դևերին հանում է դևերի իշխանի միջոցով, և այդպիսով ամեն ինչ նրան է հնազանդվում»։
25
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
6 Այն ժամանակ Պիղատոսն ասաց. «Դևերին դուրս հանելը չի թվում անմաքուր ոգու գործ, այլ՝ Աստծո զորությունից է դուրս գալիս»։ 7 Հրեաները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Աղաչում ենք Ձերդ մեծությանը, որ կանչեք նրան Ձեր դատարանի առաջ և ինքներդ լսեք նրան»։ 8 Այն ժամանակ Պիղատոսը կանչեց մի պատգամաբերի և ասաց նրան. «Ի՞նչ միջոցով է Քրիստոսը բերվելու այստեղ»։ 9 Ապա հրեշտակը դուրս եկավ և ճանաչելով Քրիստոսին, երկրպագեց նրան, և ձեռքում պահած վերարկուն գետնին փռելով՝ ասաց. «Տե՛ր, քայլիր այս կողմով և մտիր, որովհետև կուսակալը քեզ կանչում է»։ 10 Երբ հրեաները հասկացան, թե ինչ էր արել պատգամաբերը, բողոքեցին Պիղատոսի մոտ և ասացին. «Ինչո՞ւ նրան չկանչեցիր սպայի միջոցով, այլ ոչ թե պատգամաբերի միջոցով»։ Որովհետև պատգամաբերը, տեսնելով նրան, երկրպագեց նրան, և իր ձեռքում պահած վերարկուն փռեց գետնին՝ նրա առաջ, ու ասաց նրան. «Տե՛ր, կուսակալը քեզ է կանչում»։ 11 Այն ժամանակ Պիղատոսը կանչեց պատգամաբերին և ասաց. «Ինչո՞ւ այս արեցիր»։ 12 Հրեշտակը պատասխանեց. «Երբ դու ինձ Երուսաղեմից Ալեքսանդրիա ուղարկեցիր, ես տեսա Հիսուսին, որը նստած էր չարաճճի կերպարանքով մի էշի վրա, և եբրայեցիները աղաղակեցին՝ «Ովսաննա», ձեռքերում ծառերի ճյուղեր բռնած։ 13 Ուրիշներ էլ ճանապարհին փռում էին իրենց հանդերձները եւ ասում. «Փրկի՛ր մեզ, դու, որ երկնքում ես, օրհնյալ է նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով»։ 14 Այն ժամանակ հրեաները աղաղակեցին պատգամաբերի դեմ և ասացին. «Եբրայեցիների որդիները եբրայերենով են աղաղակում, իսկ դու, որ հույն ես, ինչպե՞ս կարող ես հասկանալ եբրայերենը»։ 15 Հրեշտակը պատասխանեց նրանց եւ ասաց. «Ես հարցրի հրեաներից մեկին եւ ասացի. «Ի՞նչ է սա, որ երեխաները եբրայերենով աղաղակում են»։ 16 Եվ նա ինձ բացատրեց՝ ասելով. «Նրանք աղաղակում են՝ Ովսաննա», որը թարգմանվում է որպես՝ «Տե՛ր, փրկի՛ր ինձ» կամ «Տե՛ր, փրկի՛ր»։ 17 Պիղատոսն ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ եք դուք ինքներդ լռությամբ վկայում երեխաների ասած խոսքերի մասին։ Ի՞նչ վատ բան է արել հրեշտակը»։ Եվ նրանք լռեցին։ 18 Այն ժամանակ կուսակալն ասաց լրաբերին. «Գնա՛ և ամեն կերպ ջանա նրան ներս բերել»։ 19 Բայց պատգամաբերը դուրս եկավ և առաջվա պես արեց՝ ասելով. «Տե՛ր, մտիր, որովհետև կուսակալը քեզ է կանչում»։ 20 Եվ երբ Հիսուսը մտնում էր դրոշակակիրների միջով, նրանց գլխավերևը խոնարհվեց և երկրպագեց Հիսուսին։ 21 Այն ժամանակ հրեաները ավելի կատաղի կերպով բողոքեցին դրոշների դեմ։ 22 Պիղատոսը հրեաներին ասաց. «Գիտեմ, որ ձեզ համար հաճելի չէ, որ դրոշների գագաթները խոնարհվեցին և երկրպագեցին Հիսուսին, բայց ինչո՞ւ եք դուք գոռում դրոշների դեմ, կարծես նրանք խոնարհվել և երկրպագել են»։ 23 Նրանք պատասխանեցին Պիղատոսին. «Մենք տեսանք դրոշակակիրներին՝ խոնարհվելիս և Հիսուսին երկրպագելիս»։ 24 Այն ժամանակ կուսակալը կանչեց դրոշակակիրներին եւ ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ այդպես արեցիք»։ 25 Դրոշակակիրները Պիղատոսին ասացին. «Մենք բոլորս հեթանոսներ ենք և տաճարներում աստվածներին ենք երկրպագում, և ինչպե՞ս կարող ենք մտածել նրան երկրպագելու մասին։ Մենք միայն դրոշներն էինք մեր ձեռքերում, և նրանք խոնարհվեցին ու երկրպագեցին նրան»։ 26 Այն ժամանակ Պիղատոսը ժողովարանի պետերին ասաց. «Դուք ինքներդ ընտրեք մի քանի ուժեղ մարդկանց, որ դրոշները պահեն, և կտեսնենք՝ արդյոք նրանք կխոնարհվեն»։ 27 Հրեաների երեցները գտան տասներկու ամենաուժեղ ու հզոր ծերունիների, նրանց դրոշները բռնեցին և կանգնեցին կուսակալի առջև։ 28 Այն ժամանակ Պիղատոսն ասաց լրաբերին. «Հանի՛ր Հիսուսին դուրս և ինչ-որ կերպ ներս բեր»։ Եվ Հիսուսը և լրաբերը դուրս եկան դահլիճից։
26
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
29 Եվ Պիղատոսը կանչեց դրոշները կրող դրոշակակիրներին և երդվեց նրանց, որ եթե Հիսուսի ներս մտնելիս դրոշները այդպես չկրեին, նրանց գլուխները կկտրեր։ 30 Այն ժամանակ կուսակալը հրամայեց Հիսուսին նորից ներս մտնել։ 31 Եվ սուրհանդակն արեց այնպես, ինչպես առաջ էր արել, և շատ աղաչեց Հիսուսին, որ հագնի իր վերարկուն ու քայլի դրա վրայով, և նա քայլեց դրա վրայով ու մտավ ներս։ 32 Եվ երբ Հիսուսը ներս մտավ, դրոշները, ինչպես առաջ, խոնարհվեցին և երկրպագեցին նրան։ Գլուխ 2 1 Երբ Պիղատոսը տեսավ սա, վախեցավ և պատրաստվում էր վեր կենալ իր աթոռից։ 2 Երբ նա մտածում էր վեր կենալ, նրա կինը, որը հեռվում կանգնած էր, մարդ ուղարկեց նրան՝ ասելով. «Դու այդ արդար մարդու հետ գործ չունես, որովհետև այս գիշեր ես շատ տառապեցի նրա համար տեսիլքի մեջ»։ 3 Երբ հրեաները լսեցին սա, ասացին Պիղատոսին. «Չասացի՞ք քեզ, թե՝ կախարդ է։ Ահա՛, նա քո կնոջը երազ տեսնե՞լ է տվել»։ 4 Պիղատոսը կանչեց Հիսուսին և ասաց. «Լսե՞լ ես, թե ինչ են վկայում քո դեմ, և ոչինչ չես պատասխանում»։ 5 Հիսուսը պատասխանեց. «Եթե նրանք խոսելու ունակություն չունենային, չէին կարող խոսել։ Բայց քանի որ յուրաքանչյուրն ունի իր լեզվի տիրապետությունը՝ խոսելու և՛ լավ, և՛ վատ, թող նա ուշադրություն դարձնի դրան։ 6 Հրեաների երեցները պատասխանեցին եւ ասացին Հիսուսին. «Ի՞նչի՞ն նայենք»։ 7 Նախ, մենք գիտենք քո մասին սա, որ դու ծնվել ես պոռնկությունից, երկրորդ, որ քո ծննդյան պատճառով մանուկները մորթվեցին Բեթղեհեմում, երրորդ, որ քո հայրն ու մայրը Մարիամը փախան Եգիպտոս, որովհետև չէին կարող վստահել իրենց ժողովրդին։ 8 Հրեաներից ոմանք, որոնք կանգնած էին այնտեղ, ավելի դրական էին խոսում. «Մենք չենք կարող ասել, որ նա ծնվել է պոռնկությունից, բայց գիտենք, որ նրա մայրը՝ Մարիամը, նշանված էր Հովսեփի հետ, ուստի նա չի ծնվել պոռնկությունից»։ 9 Այն ժամանակ Պիղատոսն ասաց այն հրեաներին, որոնք պնդում էին, թե նա ծնվել է պոռնկությունից. «Ձեր այս վկայությունը ճշմարիտ չէ, քանի որ նշանադրություն է եղել, ինչպես վկայում են ձեր ազգից եկողները»։ 10 Աննան ու Կայիափան Պիղատոսին ասացին. «Պետք է համարել այս ամբողջ բազմությունը, որը գոռում է, թե նա պոռնկությունից է ծնվել և կախարդ է։ Բայց նրանք, ովքեր հերքում են, որ նա պոռնկությունից է ծնվել, նրա քարոզիչներն ու աշակերտներն են»։ 11 Պիղատոսը պատասխանեց Աննային և Կայիափային. «Ո՞վքեր են այդ պրոզելիտները»։ Նրանք պատասխանեցին. «Նրանք հեթանոսների որդիներ են, ոչ թե հրեաներ, այլ նրա հետևորդներ»։ 12 Այն ժամանակ Եղիազարը, Աստերիոսը, Անտոնիոսը, Հակոբոսը, Կարասը և Սամուելը, Իսահակը և Փինեեսը, Կրիսպոսը և Ագրիպպասը, Աննան և Հուդան պատասխանեցին. «Մենք պրոզելիտներ չենք, այլ հրեաների զավակներ, ճշմարտությունն ենք խոսում և ներկա էինք Մարիամի նշանադրության ժամանակ»։ 13 Այն ժամանակ Պիղատոսը, դիմելով այս խոսող տասներկու մարդկանց, ասաց նրանց. «Կեսարի կենդանությամբ աղաչում եմ ձեզ, որ ճշմարտությամբ պատմեք՝ արդյոք նա պոռնկությունից է ծնվել, և որ ճշմարիտ են այն բաները, որ դուք պատմեցիք»։ 14 Նրանք պատասխանեցին Պիղատոսին. «Մենք ունենք օրենք, որով արգելվում է մեզ երդվել, քանի որ դա մեղք է։ Թող երդվեն Կեսարի կյանքով, որ այնպես չէ, ինչպես մենք ասացինք, և մենք կբավարարվենք մահվան դատապարտվելով»։ 15 Աննան ու Կայիափան Պիղատոսին ասացին. «Այդ տասներկու մարդիկ չեն հավատա, որ մենք գիտենք, որ նա անբարոյական է և կախարդ, չնայած նա ձևացնում է, թե Աստծո որդի է և թագավոր։ Մենք այնքան հեռու ենք հավատալուց, որ դողում ենք լսելուց»։
27
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
16 Այն ժամանակ Պիղատոսը հրամայեց բոլորին դուրս գալ, բացի տասներկու մարդկանցից, որոնք ասում էին, թե նա պոռնկությունից չի ծնվել, իսկ Հիսուսին՝ հեռանալ։ Եվ ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ են հրեաները ուզում սպանել Հիսուսին»։ 17 Նրանք պատասխանեցին նրան. «Նրանք զայրացած են, որ նա շաբաթ օրը բուժումներ էր անում»։ Պիղատոսն ասաց. «Բարի գործի համար՞ կսպանե՞ն նրան»։ Նրանք ասացին նրան. «Այո՛, Տե՛ր»։ Գլուխ 3 1 Այն ժամանակ Պիղատոսը՝ լցված զայրույթով, դուրս եկավ դահլիճից և ասաց հրեաներին. «Ամբողջ աշխարհին վկայություն եմ կանչում, որ այդ մարդու մեջ ոչ մի մեղք չեմ գտնում»։ 2 Հրեաները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Եթե նա չար մարդ չլիներ, մենք նրան քո առաջ չէինք բերի»։ 3 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Դուք վերցրեք նրան և ձեր օրենքի համաձայն փորձեք»։ 4 Այն ժամանակ հրեաները ասացին. «Մեզ համար օրինավոր չէ որևէ մեկին սպանել»։ 5 Պիղատոսը հրեաներին ասաց. «Ուրեմն՝ մի՛ սպանիր, ձեզնից է հրամանը, բայց ինձնից չէ»։ 6 Եվ նա նորից մտավ պալատ, առանձին կանչեց Հիսուսին և ասաց նրան. «Դու՞ ես հրեաների թագավորը»։ 7 Հիսուսը պատասխանեց Պիղատոսին և ասաց. «Դու քեզնից ես սա ասում, թե՞ հրեաներն են քեզ իմ մասին ասել»։ 8 Պիղատոսը պատասխանեց Հիսուսին և ասաց. «Մի՞թե ես հրեա եմ։ Ամբողջ ազգը և հրեաների իշխանավորները քեզ մատնեցին ինձ։ Ի՞նչ ես արել»։ 9 Հիսուսը պատասխանեց և ասաց. «Իմ թագավորությունը այս աշխարհից չէ. եթե իմ թագավորությունը այս աշխարհից լիներ, ապա իմ ծառաները կկռվեին, և ես չէի մատնվի հրեաների ձեռքը։ Բայց հիմա իմ թագավորությունը այստեղից չէ»։ 10 Պիղատոսն ասաց. «Ուրեմն դու թագավոր ե՞ս»։ Հիսուսը պատասխանեց. «Դու ես ասում, որ ես թագավոր եմ։ Ես դրա համար եմ ծնվել և դրա համար եմ եկել աշխարհ, և դրա համար եմ եկել, որ ճշմարտության մասին վկայեմ։ Եվ ամեն ոք, ով ճշմարտությունից է, լսում է իմ ձայնը։ 11 Պիղատոսը նրան ասաց. «Ի՞նչ է ճշմարտությունը»։ 12 Հիսուսն ասաց. «Ճշմարտությունը երկնքից է»։ 13 Պիղատոսն ասաց. «Ուրեմն ճշմարտություն չկա երկրի վրա»։ 14 Հիսուսն ասաց Պիղատոսին. «Հավատա՛, որ ճշմարտությունը երկրի վրա նրանց մեջ է, ովքեր, երբ ունեն դատաստանի իշխանություն, առաջնորդվում են ճշմարտությամբ և ճիշտ դատողություն են անում»։ Գլուխ 4 1 Այն ժամանակ Պիղատոսը թողեց Հիսուսին նախասրահում, դուրս եկավ հրեաների մոտ և ասաց. «Ես ոչ մի մեղք չեմ գտնում Հիսուսի մեջ»։ 2 Հրեաները նրան ասացին. «Բայց նա ասաց. «Ես կարող եմ քանդել Աստծո տաճարը և երեք օրում վերականգնել այն»։ 3 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ի՞նչ տաճարի մասին է նա խոսում»։ 4 Հրեաները նրան ասացին. «Այն, ինչ Սողոմոնը քառասունվեց տարի կառուցում էր, ասաց՝ քանդելու է, և երեք օրում կառուցելու է»։ 5 Պիղատոսը դարձյալ ասաց նրանց. «Ես անմեղ եմ այդ մարդու արյունից. դուք ինքներդ նայեք դրան»։ 6 Հրեաները նրան ասացին. «Նրա արյունը մեզ վրա և մեր երեխաների վրա լինի»։ Այն ժամանակ Պիղատոսը, կանչելով երեցներին, դպիրներին, քահանաներին ու ղևտացիներին, առանձին ասաց նրանց. «Մի՛ արեք այդ բանը։ Ես ձեր մեղադրանքում մահվան արժանի ոչինչ չեմ գտել հիվանդներին բուժելու և շաբաթը խախտելու համար»։
28
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
7 Քահանաներն ու ղևտացիները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Կեսարի կենդանի անունով, եթե մեկը հայհոյում է, մահվան է արժանի, բայց սա Տիրոջ դեմ հայհոյեց»։ 8 Այն ժամանակ կուսակալը կրկին հրամայեց հրեաներին դուրս գալ դահլիճից, և կանչելով Հիսուսին, ասաց նրան. «Ի՞նչ անեմ քեզ հետ»։ 9 Հիսուսը պատասխանեց նրան. «Արա՛ այնպես, ինչպես գրված է»։ 10 Պիղատոսը նրան ասաց. «Ինչպե՞ս է գրված»։ 11 Հիսուսն ասաց նրան. «Մովսեսը և մարգարեները մարգարեացել են իմ չարչարանքների և հարության մասին»։ 12 Հրեաները սա լսելով՝ զայրացան և Պիղատոսին ասացին. «Ինչո՞ւ ես էլ լսում այդ մարդու հայհոյանքը»։ 13 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Եթե այս խոսքերը ձեզ հայհոյանք են թվում, վերցրեք նրան, տարեք ձեր դատարանը և դատեք նրան ձեր օրենքի համաձայն»։ 14 Հրեաները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Մեր օրենքն ասում է, որ նա պետք է ստանա երեսունինը հարված, բայց եթե այսպես հայհոյի Տիրոջը, քարկոծվի»։ 15 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Եթե նրա այդ խոսքը հայհոյանք էր, դուք փորձեք նրան ձեր օրենքի համաձայն»։ 16 Հրեաները Պիղատոսին ասացին. «Մեր օրենքը մեզ պատվիրում է ոչ մեկին չսպանել։ Մենք ուզում ենք, որ նա խաչվի, որովհետև նա արժանի է խաչի մահվան»։ 17 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Չի կարելի նրան խաչել, այլ թող միայն ծեծվի ու հեռանա»։ 18 Երբ կուսակալը նայեց ներկա ժողովրդին և հրեաներին, տեսավ, որ շատ հրեաներ լաց են լինում, և ասաց հրեաների քահանայապետներին. «Բոլոր ժողովուրդը նրա մահը չի ուզում»։ 19 Հրեաների երեցները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Մենք՝ ամբողջ ժողովուրդը, հենց դրա համար ենք այստեղ եկել, որ նա մեռնի»։ 20 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ինչո՞ւ պետք է մեռնի»։ 21 Նրանք ասացին նրան. «Որովհետև նա իրեն հռչակում է Աստծո Որդի և Թագավոր»։ Գլուխ 5 1 Նիկոդեմոսը՝ մի հրեա, կանգնեց կուսակալի առաջ և ասաց. «Աղաչում եմ քեզ, արդար դատավոր, որ ինձ թույլ տաս մի քանի խոսք ասել»։ 2 Պիղատոսը նրան ասաց. «Խոսի՛ր»։ 3 Նիկոդեմոսն ասաց. «Ես ասացի հրեաների ծերերին, դպիրներին, քահանաներին, ղևտացիներին և հրեաների ամբողջ բազմությանը, որ նրանց ժողովում էր. «Ի՞նչ եք ուզում անել այս մարդու հետ»։ 4 Նա մի մարդ է, որը գործել է բազմաթիվ օգտակար և փառահեղ հրաշքներ, ինչպիսիք երկրի վրա ոչ մի մարդ երբեք չի գործել և երբեք չի գործի։ Թող գնա և նրան մի՛ վնասիր։ Եթե նա Աստծուց է գալիս, նրա հրաշքները (նրա հրաշագործ բուժումները) կշարունակվեն, բայց եթե մարդկանցից են, ապա դրանք կկորչեն։ 5 Այսպես, երբ Մովսեսը Աստծո կողմից ուղարկվեց Եգիպտոս, Եգիպտոսի փարավոն թագավորի առաջ գործեց այն հրաշքները, որոնք Աստված պատվիրել էր նրան։ Եվ չնայած այդ երկրի մոգերը՝ Յաննեսն ու Համբրեսը, իրենց մոգությամբ գործեցին նույն հրաշքները, ինչ Մովսեսը, նրանք չկարողացան անել այն ամենը, ինչ նա արեց։ 6 Եվ մոգերի գործած հրաշքները Աստծուց չէին, ինչպես դուք գիտեք, դպիրներ և փարիսեցիներ, այլ նրանք, ովքեր դրանք գործեցին, կորան, և բոլոր նրանք, ովքեր հավատացին դրանց։ 7 Եվ հիմա արձակեք այս մարդուն, որովհետև այն հրաշքները, որոնց համար դուք նրան մեղադրում եք, Աստծուց են, և նա մահվան արժանի չէ։ 8 Հրեաները Նիկոդեմոսին ասացին. «Դու նրա աշակերտը դարձա՞ր և նրա համար ճառեր խոսո՞ւմ ես»։ 9 Նիկոդեմոսը նրանց ասաց. «Մի՞թե կուսակալն էլ նրա աշակերտն է դարձել, և նրա համար ճառեր է ասում։ Չէ՞ որ Կեսարը նրան այդ բարձր պաշտոնին դրեց»։
29
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
10 Երբ հրեաները լսեցին սա, դողացին և ատամները կրճտացրին Նիկոդեմոսի վրա ու ասացին նրան. «Թող ընդունես նրա վարդապետությունը որպես ճշմարտություն և քո բաժինը ունենաս Քրիստոսի հետ»։ 11 Նիկոդեմոսը պատասխանեց. «Ամեն։ Ես կընդունեմ նրա վարդապետությունը և նրա հետ իմ բաժինը, ինչպես որ ասացիր»։ 12 Ապա մեկ այլ հրեա վեր կացավ և խնդրեց կուսակալից թույլտվություն՝ իրենից մի քանի խոսք լսելու։ 13 Եվ կուսակալն ասաց. «Խոսիր այն, ինչ ուզում ես»։ 14 Եվ նա ասաց. «Երեսունութ տարի պառկած էի Երուսաղեմի ոչխարների ավազանի մոտ՝ տանջվելով մեծ հիվանդությամբ և սպասելով բուժման, որը կբերվեր հրեշտակի գալստյան միջոցով, որը որոշակի ժամանակ խառնում էր ջուրը, և ով առաջինը մտնում էր ջրի խառնվելուց հետո, բժշկվում էր իր ունեցած ցանկացած հիվանդությունից»։ 15 Երբ Հիսուսը տեսավ ինձ այնտեղ տկարացած, ասաց ինձ. «Կցանկանայի՞ր առողջանալ»։ Ես պատասխանեցի. «Տե՛ր, ես մարդ չունեմ, որ երբ ջուրը խառնվի, ինձ ավազանի մեջ իջեցնի»։ 16 Եվ նա ասաց ինձ. «Վեր կաց, վերցրու քո մահիճը և քայլիր»։ Եվ ես անմիջապես առողջացա, վերցրի իմ մահիճը և քայլեցի։ 17 Հրեաները Պիղատոսին ասացին. «Տե՛ր, կառավարիչ, հարցրու նրան, թե որ օրն էր, որ նա բուժվեց իր հիվանդությունից»։ 18 Հիւանդը պատասխանեց. «Շաբաթ օր էր»։ 19 Հրեաները Պիղատոսին ասացին. «Չասե՞նք մենք, որ նա շաբաթ օրը բուժումներ էր անում և դևերին հանում դևերի իշխանի միջոցով»։ 20 Ապա մեկ այլ հրեա դուրս եկավ ու ասաց. «Ես կույր էի, ձայներ էի լսում, բայց ոչ մեկին չէի տեսնում»։ Երբ Հիսուսը անցնում էր, լսեցի, որ ժողովուրդն անցնում է, և հարցրի՝ «Ի՞նչ կա այնտեղ»։ 21 Ինձ ասացին, որ Հիսուսն է անցնում։ Ես աղաղակեցի ու ասացի. «Դավթի՛ Որդի, Հիսուս, ողորմի՛ր ինձ»։ Նա կանգ առավ ու հրամայեց, որ ինձ իր մոտ բերեն, ու ասաց. «Ի՞նչ ես ուզում»։ 22 Ես ասացի. «Տե՛ր, որ տեսնեմ»։ 23 Նա ինձ ասաց. «Տեսի՛ր»։ Եվ ես շուտով տեսա և ուրախանալով ու գոհություն հայտնելով հետևեցի նրան։ 24 Մեկ այլ հրեա էլ դուրս եկավ ու ասաց. «Ես բորոտ էի, և նա ինձ բժշկեց միայն իր խոսքով՝ ասելով. «Կուզեմ, մաքրվիր»։ Եվ ես շուտով մաքրվեցի բորոտությունիցս։ 25 Եվ մեկ այլ հրեա դուրս եկավ ու ասաց. «Ես մոլորվեցի, և նա ինձ ուղղեց իր խոսքով»։ 26 Եվ մի կին, որի անունը Վերոնիկա էր, ասաց. «Ես տասներկու տարի տառապում էի արյունահոսությունից, և ես դիպա նրա հագուստի ծայրին, և իմ արյունահոսությունը դադարեց»։ 27 Հրեաները ասացին. «Մենք օրենք ունենք, որ կինը չպետք է վկայություն տա»։ 28 Եվ ուրիշ բաներից հետո մեկ ուրիշ հրեա ասաց. «Ես տեսա Հիսուսին իր աշակերտների հետ հրավիրված մի հարսանիքի, և Գալիլեայի Կանայում գինու պակաս կար»։ 29 Եվ երբ գինին ամբողջությամբ խմվեց, նա հրամայեց ծառաներին, որ լցնեն այնտեղ գտնվող վեց կճուճները ջրով, և նրանք լցրեցին դրանք մինչև եզրը, և նա օրհնեց դրանք, ջուրը վերածեց գինու, և բոլոր մարդիկ խմեցին՝ զարմացած այս հրաշքից։ 30 Եվ մեկ ուրիշ հրեա կանգնեց ու ասաց. «Ես տեսա Հիսուսին Կափառնայումի ժողովարանում սովորեցնելիս։ Եվ ժողովարանում մի մարդ կար, որին դև էր բռնել։ Նա աղաղակեց ու ասաց. «Թող ինձ հանգիստ, ի՞նչ գործ ունես մեզ հետ, Հիսուս Նազովրեցի։ Եկել ես մեզ կործանելու՞։ Գիտեմ, որ դու ես Աստծո Սուրբը»։ 31 Հիսուսը նրան սաստեց՝ ասելով. «Լռի՛ր, անմաքուր ոգի, և դուրս արի այդ մարդուց»։ Եվ նա անմիջապես դուրս եկավ նրանից և ոչ մի վնաս չպատճառեց նրան։
30
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
32 Մի փարիսեցի նաև հետևյալն ասաց. «Ես տեսա, որ Գալիլեայից, Հրեաստանից, ծովափից և Հորդանանի շրջակայքի շատ երկրներից մեծ բազմություն եկավ Հիսուսի մոտ, և շատ հիվանդներ եկան նրա մոտ, և նա բոլորին բուժեց»։ 33 Եվ լսեցի անմաքուր ոգիների աղաղակները՝ ասելով. «Դու ես Աստծո Որդին»։ Եվ Հիսուսը խստիվ պատվիրեց նրանց, որ չհայտնեն իր մասին։ 34 Դրանից հետո մեկ ուրիշը, որի անունը Հարյուրապետ էր, ասաց. «Ես տեսա Հիսուսին Կափառնայումում և աղաչեցի նրան՝ ասելով. «Տե՛ր, իմ ծառան տանը կաթվածահար է պառկած»։ 35 Եվ Հիսուսն ասաց ինձ. «Ես կգամ և կբժշկեմ նրան»։ 36 Բայց ես ասացի. «Տե՛ր, ես արժանի չեմ, որ դու մտնես իմ հարկի տակ, այլ միայն խոսք ասա, և իմ ծառան կբժշկվի»։ 37 Եվ Հիսուսն ինձ ասաց. «Գնա՛, և ինչպես հավատացիր, այնպես թող լինի քեզ»։ Եվ իմ ծառան նույն ժամից բժշկվեց։ 38 Մի ազնվական ասաց. «Կափառնայումում մի որդի ունեի, որը մահամերձ էր։ Երբ լսեցի, որ Հիսուսը եկել է Գալիլեա, գնացի և աղաչեցի նրան, որ իջնի իմ տունը և բժշկի իմ որդուն, որովհետև մահամերձ էր»։ 39 Նա ինձ ասաց. «Գնա՛, քո որդին կենդանի է»։ 40 Եվ իմ որդին այդ ժամին բժշկվեց։ 41 Բացի նրանցից, շատ ուրիշ հրեաներ՝ տղամարդիկ և կանայք, աղաղակում էին ու ասում. «Սա իսկապես Աստծո Որդին է, որ իր խոսքով է բուժում բոլոր հիվանդությունները, և դևերը նրան են ենթարկվում»։ 42 Նրանցից ոմանք ասացին. «Այս զորությունը կարող է գալ միայն Աստծուց»։ 43 Պիղատոսը հրեաներին ասաց. «Ինչո՞ւ դևերը չեն ենթարկվում ձեր բժիշկներին»։ 44 Նրանցից ոմանք ասացին. «Դևերին հնազանդեցնելու զորությունը չի կարող գալ, եթե ոչ Աստծուց»։ 45 Մյուսներն էլ Պիղատոսին ասում էին, թե նա Ղազարոսին մեռելներից հարություն տվեց, չորս օր գերեզմանում անցկացնելուց հետո։ 46 Երբ կուսակալը լսեց սա, դողալով ասաց հրեաների բազմությանը. «Ի՞նչ օգուտ կունենաք անմեղ արյուն թափելուց»։ Գլուխ 6 1 Այն ժամանակ Պիղատոսը կանչեց Նիկոդեմոսին և այն տասնհինգ մարդկանց, որոնք ասում էին, թե Հիսուսը պոռնկությունից չի ծնվել, և ասաց նրանց. «Ի՞նչ անեմ, որովհետև ժողովրդի մեջ աղմուկ է բարձրանում»։ 2 Նրանք ասացին նրան. «Չգիտենք, թող նայեն նրանք, ովքեր աղմուկ են բարձրացնում»։ 3 Պիղատոսը նորից կանչեց ժողովրդին ու ասաց նրանց. «Գիտեք, որ սովորություն ունեք, որ Զատկի տոնին ձեզ համար մեկ բանտարկյալ ազատ արձակեմ։ 4 Ես ունեմ մի հայտնի բանտարկյալ՝ մարդասպան, որին Բարաբբա են անվանում, և Հիսուսին, որին Քրիստոս են անվանում, որի մեջ մահվան արժանի ոչինչ չեմ գտնում։ Ուրեմն նրանցից որի՞ն եք ուզում, որ ես ձեզ ազատ արձակեմ։ 5 Բոլորը աղաղակում են ու ասում. «Արձակի՛ր մեզ համար Բարաբբային»։ 6 Պիղատոսը նրանց ասաց. «Ի՞նչ անեմ Հիսուսին, որին Քրիստոս են կոչում»։ 7 Բոլորը պատասխանեցին. «Թող խաչուի»։ 8 Նրանք կրկին աղաղակեցին և ասացին Պիղատոսին. «Եթե այս մարդուն ազատես, դու Կեսարի բարեկամը չես, որովհետև նա հայտարարեց, որ ինքը Աստծո Որդին է և թագավորը։ Բայց դու ուզո՞ւմ ես, որ նա թագավոր լինի, և ոչ թե կայսրը»։ 9 Այն ժամանակ Պիղատոսը զայրույթով լցվեց և ասաց նրանց. «Ձեր ազգը միշտ ապստամբ է եղել, իսկ դուք միշտ դեմ եք նրանց, ովքեր ձեզ ծառայել են։ 10 Հրեաները պատասխանեցին. «Ո՞վքեր են մեզ ծառայել»։
31
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
11 Պիղատոսը պատասխանեց նրանց. «Ձեր Աստվածը, որ ձեզ ազատեց եգիպտացիների ծանր ստրկությունից, ձեզ Կարմիր ծովով անցկացրեց, ինչպես չոր հողի վրայով, անապատում ձեզ կերակրեց մանանայով ու լորի մսով, ապառաժից ջուր հանեց և երկնքից օրենք տվեց ձեզ։ 12 Դուք նրան ամեն կերպ զայրացրիք, ձեզ համար ձուլածո հորթ ցանկացաք, երկրպագեցիք նրան, զոհ մատուցեցիք նրան եւ ասացիք. «Սրանք են քո աստվածները, ո՛վ Իսրայել, որոնք քեզ դուրս բերեցին Եգիպտոսի երկրից»։ 13 Դրա համար էլ քո Աստվածը կամեցավ քեզ կործանել, բայց Մովսեսը քեզ համար աղաչեց, և քո Աստվածը լսեց նրան ու ներեց քո անօրենությունը։ 14 Դրանից հետո դուք զայրացաք և ուզում էիք սպանել ձեր մարգարեներին՝ Մովսեսին ու Ահարոնին, երբ նրանք փախան դեպի խորանը, և միշտ տրտնջում էիք Աստծո և նրա մարգարեների դեմ։ 15 Եվ նա վեր կացավ իր դատաստանից ու ուզում էր դուրս գալ, բայց բոլոր հրեաները աղաղակեցին. «Մենք կայսրին ենք ընդունում որպես թագավոր, և ոչ թե Հիսուսին»։ 16 Մինչդեռ այս մարդը, հենց որ ծնվեց, մոգերը եկան և նրան նվերներ մատուցեցին։ Երբ Հերովդեսը լսեց դա, խիստ վրդովվեց և ուզում էր սպանել նրան։ 17 Երբ հայրը իմացավ այս մասին, նա փախավ նրա և իր մոր՝ Մարիամի հետ Եգիպտոս։ Երբ Հերովդեսը լսեց, որ նա ծնվել է, ուզում էր սպանել նրան։ Հետևաբար, ուղարկեց և սպանեց Բեթղեհեմում և նրա բոլոր սահմաններում գտնվող բոլոր մանուկներին՝ երկու տարեկանից ցածր։ 18 Երբ Պիղատոսը լսեց այս պատմությունը, վախեցավ և հրամայելով լռել ժողովրդին, որոնք աղմկում էին, ասաց Հիսուսին. «Ուրեմն դու թագավոր ե՞ս»։ 19 Բոլոր հրեաները պատասխանեցին Պիղատոսին. «Սա այն մարդն էր, որին Հերովդեսը ուզում էր սպանել»։ 20 Այն ժամանակ Պիղատոսը ջուր վերցնելով՝ ձեռքերը լվաց ժողովրդի առաջ և ասաց. «Ես անմեղ եմ այս արդարի արյունից. դուք ինքներդ տեսեք դա»։ 21 Հրեաները պատասխանեցին եւ ասացին. «Նրա արյունը մեզ եւ մեր որդիների վրա լինի»։ 22 Այն ժամանակ Պիղատոսը հրամայեց Հիսուսին բերել իր առաջ և ասաց նրան հետևյալ խոսքերը. 23 Քո ազգը քեզ մեղադրել է, որ դու քեզ թագավոր ես դարձնում։ Ուստի ես՝ Պիղատոսը, դատապարտում եմ քեզ մտրակելու նախկին կուսակալների օրենքների համաձայն, և որ նախ կապես, ապա խաչի վրա կախես այն վայրում, որտեղ հիմա բանտարկյալ ես։ Քեզ հետ նաև երկու հանցագործներ կան, որոնց անուններն են Դիմաս և Գեստաս։ Գլուխ 7 1 Այն ժամանակ Հիսուսը դուրս եկավ դահլիճից, և նրա հետ՝ երկու ավազակներն էլ։ 2 Եվ երբ նրանք հասան այն տեղը, որը կոչվում էր Գողգոթա, նրանք հանեցին նրա զգեստը, նրան գոտևորեցին կտավով և փշե պսակ դրեցին նրա գլխին ու եղեգ՝ նրա ձեռքին։ 3 Նույնպես վարվեցին նրա հետ խաչված երկու ավազակների հետ՝ Դիմասին՝ նրա աջ կողմում, իսկ Գեստասին՝ նրա ձախ կողմում։ 4 Բայց Հիսուսն ասաց. «Հայր իմ, ներիր նրանց, որովհետև չգիտեն, թե ինչ են անում»։ 5 Եվ նրանք բաժանեցին նրա հանդերձները և վիճակ գցեցին նրա պատմուճանի վրա։ 6 Մինչ այդ ժողովուրդը կանգնած էր, իսկ քահանայապետներն ու հրեաների երեցները ծաղրում էին նրան ու ասում. «Ուրիշներին փրկեց, թող հիմա ինքն իրեն փրկի, եթե կարող է։ Եթե Աստծո որդի է, թող հիմա իջնի խաչից»։ 7 Զինվորներն էլ ծաղրում էին նրան, քացախ ու լեղի վերցնելով՝ նրան տվեցին խմելու և ասացին. «Եթե դու հրեաների թագավորն ես, ազատիր ինքդ քեզ»։ 8 Այն ժամանակ Լոնգինոսը՝ մի զինվոր, նիզակ վերցրեց, խոցեց նրա կողը, և անմիջապես արյուն ու ջուր դուրս եկան։ 9 Եվ Պիղատոսը խաչի վրա գրեց այդ տիտղոսը՝ եբրայերեն, լատիներեն և հունարեն տառերով, այսինքն՝ Սա՛ է հրեաների թագավորը։
32
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
10 Բայց երկու ավազակներից մեկը, որոնց հետ խաչեցին Հիսուսի հետ, որի անունը Գեստաս էր, ասաց Հիսուսին. «Եթե դու ես Քրիստոսը, փրկիր քեզ և մեզ»։ 11 Բայց նրա աջ կողմում խաչված ավազակը, որի անունը Դիմաս էր, պատասխանեց, հանդիմանեց նրան և ասաց. «Չե՞ս վախենում Աստծուց, որ դատապարտված ես այս պատժին։ Մենք իսկապես արդարացիորեն և արդարացիորեն ենք ստանում մեր արարքների վնասը, բայց այս Հիսուսը ի՞նչ չարիք է գործել»։ 12 Այս հառաչանքից հետո նա ասաց Հիսուսին. «Տե՛ր, հիշի՛ր ինձ, երբ գաս քո թագավորությամբ»։ 13 Հիսուսը պատասխանեց նրան և ասաց. «Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, որ այսօր դու ինձ հետ կլինես դրախտում»։ Գլուխ 8 1 Եվ մոտավորապես վեցերորդ ժամն էր, և խավարը տիրում էր ամբողջ երկրի երեսին մինչև իններորդ ժամը։ 2 Եվ երբ արևը խավարեց, ահա տաճարի վարագույրը պատռվեց վերևից մինչև ներքև, և ժայռերը նույնպես պատռվեցին, և գերեզմանները բացվեցին, և շատ քնած սրբերի մարմիններ հարություն առան։ 3 Ժամը ինների մոտ Հիսուսը բարձր ձայնով աղաղակեց՝ ասելով. «Հելի՛, Հելի՛, լամա զաբաքթանի», որ թարգմանվում է՝ «Աստված իմ, Աստված իմ, ինչո՞ւ թողեցիր ինձ»։ 4 Այս բաներից հետո Հիսուսն ասաց. «Հա՛յր, քո ձեռքն եմ ավանդում իմ հոգին»։ Եվ այս ասելով՝ հոգին ավանդեց։ 5 Երբ հարյուրապետը տեսավ, որ Հիսուսը այսպես աղաղակելով հոգին ավանդեց, փառավորեց Աստծուն և ասաց. «Իսկապես սա արդար մարդ էր»։ 6 Եվ ամբողջ ժողովուրդը, որ կանգնած էր այնտեղ, խիստ խռովվեց այդ տեսարանից և, խորհրդածելով կատարվածի մասին, կուրծքը ծեծեցին ու վերադարձան Երուսաղեմ քաղաք։ 7 Հարյուրապետը գնաց կուսակալի մոտ և պատմեց նրան ամեն ինչ, ինչ որ պատահել էր։ 8 Եվ երբ նա լսեց այս ամենը, խիստ տրտմեց։ 9 Եվ հրեաներին հավաքելով՝ ասաց նրանց. «Տեսե՞լ եք արևի խավարման հրաշքը և այն մյուս բաները, որոնք տեղի ունեցան Հիսուսի մահվան ժամանակ»։ 10 Երբ հրեաները լսեցին, պատասխանեցին կուսակալին. «Արեգակի խավարումը տեղի ունեցավ իր սովորական սովորության համաձայն»։ 11 Բայց Քրիստոսի բոլոր ծանոթները հեռու կանգնած էին, ինչպես նաև կանայք, որոնք Գալիլեայից հետևել էին Հիսուսին, և տեսնում էին այս ամենը։ 12 Եվ ահա մի մարդ Արիմաթեայից՝ Հովսեփ անունով, որը նույնպես Հիսուսի աշակերտն էր, բայց ոչ բացահայտ՝ հրեաներից վախենալու պատճառով, մոտեցավ կուսակալին և աղաչեց նրան, որ թույլ տա Հիսուսի մարմինը խաչից վերցնել։ 13 Եվ կուսակալը նրան թույլատրեց։ 14 Նիկոդեմոսը եկավ՝ իր հետ բերելով մոտ հարյուր ֆունտ քաշով մմուռի և հալվեի խառնուրդ։ Հիսուսին արցունքներով իջեցրին խաչից և կապեցին կտավներով՝ համեմունքներով, ինչպես հրեաների մեջ թաղելու սովորությունն էր։ 15 Եվ դրեցին նրան նոր գերեզմանի մեջ, որը Հովսեփն էր կառուցել, և որը փորել էր ժայռից, որտեղ երբեք ոչ ոք չէր դրվել։ Եվ մի մեծ քար գլորեցին գերեզմանի դռանը։ Գլուխ 9 1 Երբ անարդար հրեաները լսեցին, որ Հովսեփը խնդրել և թաղել է Հիսուսի մարմինը, նրանք փնտրեցին Նիկոդեմոսին և այն տասնհինգ մարդկանց, որոնք վկայել էին կուսակալի առաջ, որ Հիսուսը պոռնկությունից չի ծնվել, և այլ բարի մարդկանց, որոնք նրա հանդեպ որևէ բարի գործ էին արել։ 2 Երբ բոլորը թաքնվեցին հրեաներից վախենալով, միայն Նիկոդեմոսը հայտնվեց նրանց և ասաց. «Ինչպե՞ս կարող են այսպիսի մարդիկ մտնել ժողովարան»։
33
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
3 Հրեաները պատասխանեցին նրան. «Իսկ դու, որ Քրիստոսի դաշնակիցն էիր, ինչպե՞ս համարձակվեցիր մտնել ժողովարան։ Թող քո բաժինը նրա հետ լինի այն աշխարհքում»։ 4 Նիկոդեմոսը պատասխանեց. «Ամեն, թող լինի, որ ես նրա հետ բաժին ունենամ նրա թագավորության մեջ»։ 5 Նոյնպէս Յովսէփը, երբ եկաւ հրեաների մօտ, նրանց ասաց. «Ինչո՞ւ էք բարկանում ինձ վրայ, որ ուզում եմ Պիղատոսի Յիսուսի մարմինը։ Ահա՛ ես նրան դրել եմ իմ գերեզմանի մէջ, փաթաթել մաքուր կտաւով եւ քար դրել գերեզմանի դռանը»։ 6 Ես արդարացիորեն վարվեցի նրա հետ, բայց դուք անարդարացիորեն սարսափեցրիք այդ արդար մարդուն՝ խաչելով նրան, քացախ խմելով, փշերով պսակելով նրան, մտրակներով պատառոտելով նրա մարմինը և աղոթելով նրա արյան մեղքը ձեզ վրա դնելով։ 7 Հրեաները, լսելով սա, խռովվեցին ու շփոթվեցին։ Նրանք բռնեցին Հովսեփին ու հրամայեցին նրան կալանքի տակ պահել շաբաթից առաջ։ Նրանք այնտեղ պահեցին մինչև շաբաթի ավարտը։ 8 Եվ նրանք ասացին նրան. «Խոստովանի՛ եղիր, որովհետև այս պահին քեզ որևէ վնաս հասցնելը օրինավոր չէ մինչև շաբաթվա առաջին օրը։ Բայց մենք գիտենք, որ դու թաղման արժանի չես համարվի, բայց քո մարմինը կտանք երկնքի թռչուններին և երկրի գազաններին»։ 9 Հովսեփը պատասխանեց. «Այդ խոսքը նման է հպարտ Գողիաթի խոսքին, որը նախատեց կենդանի Աստծուն՝ խոսելով Դավթի դեմ։ Բայց դուք՝ դպիրներն ու բժիշկները, գիտեք, որ Աստված մարգարեի միջոցով ասում է. «Վրեժխնդրությունն իմն է, և ես ձեզ կհատուցեմ նույն չարիքով, ինչ դուք սպառնացել էիք ինձ»։ 10 Աստված, որին դու կախեցիր խաչի վրա, կարող է ինձ ազատել քո ձեռքերից։ Քո բոլոր չարագործությունները քեզ վրա կվերադառնան։ 11 Քանզի կառավարիչը, ձեռքերը լվանալուց հետո, ասաց. «Ես մաքուր եմ այս արդարի արյունից»։ Բայց դուք պատասխանեցիք և աղաղակեցիք. «Նրա արյունը մեզ վրա և մեր երեխաների վրա լինի։ Ինչպես ասացիք, թող դուք հավիտյան կորչեք»։ 12 Հրեաների երեցները, լսելով այս խոսքերը, խիստ զայրացան և բռնելով Հովսեփին, նրան տարան մի սենյակ, որտեղ պատուհան չկար։ Նրանք փակեցին դուռը և կնիք դրեցին կողպեքի վրա։ 13 Եվ Աննան ու Կայիափան պահակախումբ դրեցին դրա վրա և խորհրդակցեցին քահանաների ու ղևտացիների հետ, որ բոլորը հավաքվեն շաբաթից հետո, և նրանք մտածեցին, թե ինչ մահվան դատապարտեն Հովսեփին։ 14 Երբ այս արեցին, իշխանավորները՝ Աննան ու Կայիափան, հրամայեցին Հովսեփին բերել։ Գլուխ 10 1 Երբ ամբողջ ժողովը լսեց սա, զարմացավ և զարմացավ, որովհետև նույն կնիքը գտան սենյակի կողպեքի վրա, բայց Հովսեփին չգտան։ 2 Աննան ու Կայիափան դուրս եկան, և մինչ բոլորը հիանում էին Հովսեփի հեռանալով, ահա զինվորներից մեկը, որը պահպանում էր Հիսուսի գերեզմանը, խոսեց ժողովի մեջ։ 3 Երբ նրանք պահպանում էին Հիսուսի գերեզմանը, երկրաշարժ եղավ, և մենք տեսանք, թե ինչպես Աստծո հրեշտակը գլորեց գերեզմանի քարը և նստեց դրա վրա։ 4 Եվ նրա դեմքը կայծակի պես էր, և նրա հանդերձը՝ ձյան պես, և մենք վախից մեռած մարդկանց պես դարձանք։ 5 Եվ լսեցինք մի հրեշտակի, որն ասում էր Հիսուսի գերեզմանի մոտ գտնվող կանանց. «Մի՛ վախեցեք, գիտեմ, որ դուք փնտրում եք խաչված Հիսուսին։ Նա հարություն առավ, ինչպես որ նախագուշակել էր»։ 6 Եկե՛ք և տեսե՛ք այն տեղը, որտեղ նա դրվեց։ Եվ շուտով գնացե՛ք և ասացե՛ք նրա աշակերտներին, որ նա հարություն է առել մեռելներից, և ձեզանից առաջ կգնա Գալիլեա։ Այնտեղ կտեսնեք նրան, ինչպես ասաց ձեզ։ 7 Այն ժամանակ հրեաները կանչեցին Հիսուսի գերեզմանը պահող բոլոր զինվորներին և ասացին նրանց. «Ո՞վ են այն կանայք, որոնց հետ հրեշտակը խոսեց։ Ինչո՞ւ չբռնեցիք նրանց»։
34
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
8 Զինվորները պատասխանեցին ու ասացին. «Մենք չգիտենք, թե ովքեր էին այդ կանայք, բացի այդ, մենք վախից մեռածների պես դարձանք, և ինչպե՞ս կարող էինք բռնել այդ կանանց»։ 9 Հրեաները նրանց ասացին. «Կենդանի է Տերը, մենք չենք հավատում ձեզ»։ 10 Զինվորները պատասխանեցին հրեաներին և ասացին. «Երբ տեսաք և լսեցիք, որ Հիսուսը այդքան հրաշքներ էր գործում, բայց չհավատացիք նրան, ինչպե՞ս պետք է մեզ հավատաք։ Լավ ասացիք. «Կենդանի է Տերը, որովհետև կենդանի է Տերը»։ 11 Մենք լսել ենք, որ դուք Հովսեփին, որը թաղեց Հիսուսի մարմինը, փակել եք մի սենյակում՝ կնքված կողպեքի տակ, և երբ բացեցիք այն, նրան այնտեղ չգտաք։ 12 Ուրեմն բերե՛ք Հովսեփին, որին դուք պահակության տակ էիք դրել այդ սենյակում, իսկ մենք կբերենք Հիսուսին, որին պահպանում էինք գերեզմանում։ 13 Հրեաները պատասխանեցին ու ասացին. «Մենք Հովսեփին կբերենք, դուք՝ Հիսուսին»։ Բայց Հովսեփը իր Արիմաթեա քաղաքում է։ 14 Զինվորները պատասխանեցին. «Եթե Հովսեփը Արիմաթիայում է, իսկ Հիսուսը՝ Գալիլեայում, մենք լսեցինք, թե ինչպես հրեշտակը կանանց տեղեկացրեց։ 15 Հրեաները սա լսելով՝ վախեցան և իրենց մեջ ասացին. «Եթե այս բաները հայտնի դառնան, բոլորը կհավատան Հիսուսին»։ 16 Այն ժամանակ նրանք մեծ գումար հավաքեցին և տվեցին զինվորներին՝ ասելով. «Ասո՞ւմ եք ժողովրդին, որ Հիսուսի աշակերտները գիշերը, երբ դուք քնած էիք, եկան և գողացան Հիսուսի մարմինը։ Եվ եթե Պիղատոս կուսակալը լսի այս մասին, մենք նրան կհամոզենք և ձեզ կապահովենք»։ 17 Ուստի զինվորները վերցրին փողը և ասացին այն, ինչ հրեաներից էին հրահանգել, և նրանց լուրը տարածվեց ժողովրդի մեջ։ 18 Բայց մի քահանա՝ Փինեեսը, Ադան՝ դպիր, և մի ղևտացի՝ Ագեոս անունով, երեքն էլ Գալիլեայից եկան Երուսաղեմ և պատմեցին քահանայապետներին ու ժողովարաններում գտնվող բոլորին՝ ասելով. 19 Մենք տեսանք Հիսուսին, որին դուք խաչեցիք, խոսելիս իր տասնմեկ աշակերտների հետ, նստած նրանց մեջ՝ Ձիթենյաց լեռան վրա, և ասելով նրանց. 20 Գնացե՛ք ամբողջ աշխարհով մեկ, քարոզե՛ք Ավետարանը բոլոր ազգերին՝ մկրտելով նրանց Հոր և Որդու և Սուրբ Հոգու անունով։ Եվ ով որ հավատա և մկրտվի, կփրկվի։ 21 Եվ երբ նա այս բաներն ասաց իր աշակերտներին, մենք տեսանք նրան երկինք բարձրանալիս։ 22 Երբ քահանայապետները, երեցները եւ ղեւտացիները լսեցին այս բաները, ասացին այս երեք մարդկանց. «Փառք տվեք Իսրայելի Աստծուն եւ խոստովանեք նրան, թե արդյոք ճշմարիտ են այն բաները, որոնք դուք ասում եք, թե տեսել եւ լսել եք»։ 23 Նրանք պատասխանեցին. «Կենդանի է մեր հայրերի Տերը՝ Աբրահամի Աստվածը, Իսահակի Աստվածը և Հակոբի Աստվածը, ինչպես լսեցինք Հիսուսին իր աշակերտների հետ խոսելիս և ինչպես տեսանք նրան երկինք բարձրանալիս, այնպես էլ ճշմարտությունը պատմեցինք ձեզ»։ 24 Եվ երեք մարդիկ շարունակեցին պատասխանել և ասացին՝ ավելացնելով այս խոսքերը. «Եթե մենք չընդունենք այն խոսքերը, որոնք լսեցինք Հիսուսից, և որ տեսանք նրան երկինք բարձրանալիս, մեղավոր կլինենք մեղքի մեջ»։ 25 Այն ժամանակ քահանայապետները անմիջապես վեր կացան և, ձեռքերում պահելով օրենքի գիրքը, կանչեցին այս մարդկանց՝ ասելով. «Այսուհետև այլևս չեք պատմի այն, ինչ ասացիք Հիսուսի մասին»։ 26 Եվ նրանք նրանց մեծ գումար տվեցին և ուրիշ մարդկանց ուղարկեցին նրանց հետ, որպեսզի նրանք ոչ մի կերպ չմնան Երուսաղեմում։ 27 Այն ժամանակ հրեաները բոլորը հավաքվեցին և, ցավալի մտահոգություն հայտնելով, ասացին. «Ի՞նչ է այս արտասովոր բանը, որ պատահել է Երուսաղեմում»։
35
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
28 Բայց Աննան ու Կայիափան մխիթարեցին նրանց՝ ասելով. «Ինչո՞ւ պետք է հավատանք Հիսուսի գերեզմանը պահպանող զինվորներին, որոնք մեզ ասում են, որ մի հրեշտակ գերեզմանի դռնից քարը մի կողմ է գլորել»։ 29 Գուցե իր աշակերտներն են նրանց ասել այս մասին և փող տվել, որ ասեն, և իրենք են վերցրել Հիսուսի մարմինը։ 30 Բացի այդ, հաշվի առեք, որ օտարերկրացիներին պատիվ չի տրվում, քանի որ նրանք նույնպես մեծ գումարներ վերցրին մեզանից և մեզ հայտնեցին մեր տված հրահանգների համաձայն։ Նրանք պետք է կամ հավատարիմ լինեն մեզ, կամ Հիսուսի աշակերտներին։ Գլուխ 11 1 Նիկոդեմոսը վեր կացավ և ասաց. «Ճիշտ եք ասում, Իսրայելի որդիներ, լսեցիք, թե ինչ երդվեցին այդ երեք մարդիկ Աստծո օրենքով, որոնք ասացին. «Մենք տեսանք Հիսուսին իր աշակերտների հետ խոսելիս Ձիթենյաց լեռան վրա, և տեսանք նրան երկինք բարձրանալիս»։ 2 Եվ սուրբ գրությունը մեզ սովորեցնում է, որ օրհնյալ մարգարե Եղիան վերցվեց երկինք, և երբ մարգարեների որդիները հարցրին Եղիսեին. «Որտե՞ղ է մեր հայր Եղիան»։ Նա ասաց նրանց, որ վերցվել է երկինք։ 3 Մարգարեների որդիներն ասացին նրան. «Գուցե ոգին նրան տարել է Իսրայելի լեռներից մեկը, գուցե այնտեղ գտնենք նրան»։ Նրանք խնդրեցին Եղիսեին, և նա երեք օր շրջեց նրանց հետ, բայց նրանք չգտան նրան։ 4 Եվ հիմա լսեք ինձ, ո՛վ Իսրայելի որդիներ, և եկեք մարդիկ ուղարկենք Իսրայելի լեռները, որպեսզի գուցե ոգին չտարածի Հիսուսին, և այնտեղ գուցե գտնենք նրան և գոհ լինենք։ 5 Նիկոդեմոսի խորհուրդը բոլորին դուր եկավ, և մարդիկ ուղարկեցին, որ փնտրեն Հիսուսին, բայց չգտան։ Եվ վերադառնալով՝ ասացին. «Շուրջբոլորը շրջեցինք, բայց չգտանք Հիսուսին, բայց գտանք Հովսեփին նրա Արիմաթեա քաղաքում»։ 6 Լսելով սա՝ իշխաններն ու ամբողջ ժողովուրդը ուրախացան ու գովաբանեցին Իսրայելի Աստծուն, որովհետև Հովսեփը գտնվեց, որին փակել էին մի սենյակում, բայց չէին կարողանում գտնել։ 7 Եվ երբ նրանք մեծ ժողով կազմեցին, քահանայապետներն ասացին. «Ինչպե՞ս բերենք Հովսեփին մեզ մոտ, որ խոսենք նրա հետ»։ 8 Եվ վերցնելով մի կտոր թուղթ, նրանք գրեցին նրան և ասացին. «Խաղաղություն քեզ և քո ողջ ընտանիքին։ Մենք գիտենք, որ մեղանչել ենք Աստծո և քեզ դեմ։ Հաճելի է այցելել մեզ՝ քո հայրերին, որովհետև մենք խիստ զարմացանք քո բանտից փախուստից»։ 9 Մենք գիտենք, որ մենք չար խորհուրդ էինք մտածել քո դեմ, և որ Տերը հոգ տարավ քո մասին, և Տերն Ինքը փրկեց քեզ մեր ծրագրերից։ Խաղաղություն քեզ, Հովսեփ, դու, որ պատվավոր ես ամբողջ ժողովրդի մեջ։ 10 Եվ նրանք ընտրեցին Հովսեփի յոթ ընկերներից և ասացին նրանց. «Երբ գաք Հովսեփի մոտ, ողջունեք նրան խաղաղությամբ և տվեք նրան այս նամակը»։ 11 Ուստի, երբ մարդիկ եկան Հովսեփի մոտ, խաղաղությամբ ողջունեցին նրան և նամակը տվեցին նրան։ 12 Եվ երբ Հովսեփը կարդաց այն, ասաց. «Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը, որ ազատեց ինձ իսրայելացիներից, որպեսզի նրանք չկարողանան թափել իմ արյունը։ Օրհնյալ լինի Աստված, որ պաշտպանեց ինձ քո թևերի տակ։ 13 Եվ Հովսեփը համբուրեց նրանց ու տարավ իր տունը։ Հաջորդ օրը Հովսեփը նստեց իր էշի վրա ու գնաց նրանց հետ դեպի Երուսաղեմ։ 14 Երբ բոլոր հրեաները լսեցին այս բաները, դուրս եկան նրան դիմավորելու և աղաղակեցին՝ ասելով. «Խաղաղություն լինի քո այստեղ գալու հետ, հայր Հովսեփ»։ 15 Նա պատասխանեց. «Տիրոջից բարիք թող լինի ամբողջ ժողովրդին»։ 16 Եվ բոլորը համբուրեցին նրան։ Նիկոդեմոսը նրան տարավ իր տուն՝ մեծ խնջույք պատրաստելուց հետո։
36
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
17 Եվ հաջորդ օրը, քանի որ ուրբաթ էր, Աննան, Կայիափան և Նիկոդեմոսը ասացին Հովսեփին. «Խոստովանի՛ եղիր Իսրայելի Աստծուն և պատասխանի՛ր մեզ այն բոլոր հարցերին, որոնք մենք կտանք քեզ»։ 18 Որովհետև մենք շատ վշտացանք, որ դու թաղեցիր Հիսուսի մարմինը, և որ երբ մենք քեզ փակեցինք մի սենյակում, չկարողացանք գտնել քեզ, և այդ ժամանակից ի վեր վախենում ենք մինչև քո մեր մեջ հայտնվելու պահը։ Ուրեմն պատմիր մեզ Աստծո առաջ այն ամենը, ինչ պատահեց։ 19 Հովսեփը պատասխանեց ու ասաց. «Իսկապե՛ս, դուք ինձ կալանքի տակ դրեցիք ուրբաթ օրը մինչև առավոտ»։ 20 Երբ կեսգիշերին աղոթքի էի կանգնած, տունը շրջապատված էր չորս հրեշտակներով։ Ես տեսա Հիսուսին որպես արևի պայծառություն և վախից ընկա երկրի վրա։ 21 Բայց Հիսուսը, բռնելով ձեռքս, բարձրացրեց ինձ գետնից, և ցողը ցողվեց ինձ վրա։ Բայց նա, սրբելով դեմքս, համբուրեց ինձ և ասաց. «Մի՛ վախեցիր, Հովսեփ, նայիր ինձ, որովհետև ես եմ»։ 22 Ես նրան նայեցի ու ասացի. «Ռաբբի՛, Եղիա՛»։ Նա պատասխանեց ինձ. «Ես Եղիան չեմ, այլ Հիսուս Նազովրեցին, որի մարմինը դու թաղեցիր»։ 23 Ես նրան ասացի. «Ցո՛յց տուր ինձ այն գերեզմանը, որի մեջ դրել եմ քեզ»։ 24 Ապա Հիսուսը ձեռքիցս բռնեց ու տարավ այն տեղը, որտեղ ես նրան դրել էի, և ցույց տվեց ինձ կտավե հագուստը և անձեռոցիկը, որը ես նրա գլխին էի դրել։ Այն ժամանակ ես ճանաչեցի, որ դա Հիսուսն է, երկրպագեցի նրան ու ասացի. «Օրհնյալ լինի նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով»։ 25 Հիսուսը կրկին ձեռքիցս բռնեց, տարավ Արիմաթեա՝ իմ տունը, և ասաց ինձ. «Խաղաղություն քեզ, բայց մինչև քառասուներորդ օրը քո տնից դուրս մի՛ արի, այլ ես պետք է գնամ իմ աշակերտների մոտ»։ Գլուխ 12 1 Երբ քահանայապետները լսեցին այս ամենը, զարմացան և երեսնիվայր գետնին ընկան՝ ինչպես մեռածներ, և միմյանց աղաղակելով՝ ասացին. «Ի՞նչ արտասովոր նշան է այս, որ Երուսաղեմում տեղի է ունեցել։ Մենք ճանաչում ենք Հիսուսի հորն ու մորը»։ 2 Մի ղևտացի ասաց. «Ես նրա ազգականներից շատերին գիտեմ՝ կրոնասեր մարդկանց, որոնք սովորություն ունեն զոհեր և ողջակեզներ մատուցել Իսրայելի Աստծուն տաճարում՝ աղոթքների հետ միասին»։ 3 Երբ Սիմեոն քահանայապետը նրան իր գիրկը վերցրեց, ասաց նրան. «Տե՛ր, հիմա խաղաղությամբ արձակիր քո ծառային՝ ըստ քո խոսքի, որովհետև իմ աչքերը տեսան քո փրկությունը, որը դու պատրաստեցիր բոլոր ժողովուրդների առաջ՝ լույս՝ հեթանոսներին լուսավորելու և քո ժողովրդի՝ Իսրայելի փառքի համար»։ 4 Սիմէոնը նոյնպէս օրհնեց Մարիամին՝ Հիսուսի մօրը, եւ ասաց նրան. «Ես քեզ պատմում եմ այդ մանկան մասին, որ նա սահմանուած է շատերի անկման եւ վեր կենալուն համար, եւ նշան լինելու, որի դէմ կխոսեն»։ 5 Այո՛, սուրը կանցնի նաև քո հոգու միջով, և շատ սրտերի մտքեր կբացահայտվեն։ 6 Այն ժամանակ բոլոր հրեաներն ասացին. «Եկեք մարդ ուղարկենք այն երեք մարդկանց մոտ, որոնք ասացին, թե տեսել են նրան իր աշակերտների հետ խոսելիս Ձիթենյաց լեռան վրա»։ 7 Դրանից հետո նրանք հարցրին նրանց, թե ինչ են տեսել։ Նրանք միաբան պատասխանեցին. «Մենք հաստատում ենք Իսրայելի Աստծո առաջ, որ մենք հստակ տեսանք Հիսուսին իր աշակերտների հետ խոսելիս Ձիթենյաց լեռան վրա և երկինք բարձրանալիս»։ 8 Այն ժամանակ Աննան ու Կայիափան նրանց առանձին-առանձին տարան ու առանձինառանձին հարցաքննեցին։ Նրանք միաձայն խոստովանեցին ճշմարտությունը և ասացին, որ տեսել են Հիսուսին։ 9 Աննան ու Կայիափան ասացին. «Մեր օրենքն ասում է՝ երկու կամ երեք վկաների բերանով ամեն բան կհաստատվի»։
37
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
10 Բայց ի՞նչ ասացինք։ Երանելի Ենոքը հաճելի էր Աստծուն և Աստծո խոսքով փոխադրվեց, և օրհնյալ Մովսեսի թաղման վայրը հայտնի է։ 11 Սակայն Հիսուսին մատնեցին Պիղատոսի ձեռքը, մտրակեցին, փշերով պսակեցին, թքեցին նրա վրա, նիզակով խոցեցին, խաչեցին, խաչի վրա մահացան և թաղեցին, և նրա մարմինը պատվարժան Հովսեփը թաղեց նոր գերեզմանի մեջ, և նա վկայեց, որ տեսել է նրան կենդանի։ 12 Բացի այդ, այս մարդիկ պատմել են, որ տեսել են նրան իր աշակերտների հետ խոսելիս Ձիթենյաց լեռան վրա և երկինք բարձրանալիս։ 13 Այն ժամանակ Հովսեփը վեր կացավ և ասաց Աննային ու Կայիափային. «Դուք իրավացիորեն զարմացած եք, որ ձեզ ասվել է, որ Հիսուսը կենդանի է և համբարձվել է երկինք»։ 14 Իսկապես զարմանալի է, որ նա ոչ միայն ինքը հարություն է առնում մեռելներից, այլև գերեզմաններից հարություն է տալիս ուրիշներին, որոնց Երուսաղեմում շատերը տեսել են։ 15 Եվ հիմա մի փոքր լսեք ինձ. մենք բոլորս ճանաչում էինք օրհնյալ Սիմեոն քահանայապետին, որը տաճարում իր գիրկն առավ Հիսուսին, երբ նա դեռ մանուկ էր։ 16 Այս նույն Սիմեոնն ուներ երկու որդի, և մենք բոլորս ներկա էինք նրանց մահվանն ու թաղմանը։ 17 Ուրեմն գնացեք և տեսեք նրանց գերեզմանները, որովհետև դրանք բաց են, և նրանք հարություն են առել։ Եվ ահա նրանք Արիմաթեա քաղաքում են և միասին ժամանակ են անցկացնում՝ կատարելով աստվածային արարողություններ։ 18 Ոմանք լսել են նրանց ձայնը աղոթքի ժամանակ, բայց չեն խոսում ոչ մեկի հետ, այլ մնում են համր՝ ինչպես մեռելները։ 19 Բայց եկեք գնանք նրանց մոտ և վարվենք նրանց հետ ամենայն հարգանքով ու զգուշությամբ։ Եվ եթե կարողանանք նրանց երդվել տալ, գուցե նրանք մեզ պատմեն իրենց հարության որոշ խորհուրդներ։ 20 Երբ հրեաները լսեցին սա, չափազանց ուրախացան։ 21 Այն ժամանակ Աննան ու Կայիափան, Նիկոդեմոսը, Հովսեփը և Գամաղիելը գնացին Արիմաթիա, բայց գերեզմաններում չգտան նրանց, այլ քաղաքում շրջելով՝ կապեցին նրանց ծնկի իջած՝ պաշտամունքի ժամանակ։ 22 Ապա նրանց ողջունելով Աստծու հանդեպ ամենայն հարգանքով ու երկյուղածությամբ՝ տարան Երուսաղեմի ժողովարանը։ Եվ դարպասները փակելով՝ վերցրին Տիրոջ օրենքի գիրքը, 23 Եվ այն նրանց ձեռքը դնելով՝ երդվեց Աստծով՝ Տիրոջով և Իսրայելի Աստծով, որը մեր հայրերին խոսեց օրենքի և մարգարեների միջոցով՝ ասելով. «Եթե հավատում եք նրան, ով ձեզ մեռելներից հարություն տվեց՝ Հիսուսին, պատմեք մեզ, թե ինչ տեսաք և ինչպես հարություն առաք մեռելներից»։ 24 Սիմեոնի երկու որդիները՝ Քարինոսն ու Լենթիոսը, այս բաները լսելով՝ դողացին, խռովվեցին ու հառաչեցին։ Միևնույն ժամանակ, նայելով դեպի երկինք, խաչակնքվեցին՝ մատները լեզուների վրա դնելով։ 25 Եվ նրանք անմիջապես խոսեցին ու ասացին. «Մեզանից յուրաքանչյուրին տվեք մի թուղթ, և մենք ձեզ համար կգրենք այն ամենը, ինչ տեսել ենք»։ Եվ նրանցից յուրաքանչյուրը նստեց ու գրեց՝ ասելով. Գլուխ 13 1 Տե՛ր Հիսուս և Հայր, որ Աստված ես, նաև մեռելների հարությունն ու կյանքը, թույլ տուր մեզ հայտարարելու Քո խորհուրդները, որոնք տեսանք մահից հետո՝ Քո խաչին պատկանող, քանզի երդվում ենք Քո անունով։ 2 Որովհետև դու արգելել ես քո ծառաներին բացահայտել այն գաղտնի բաները, որոնք գործվել են քո աստվածային զորությամբ դժոխքում։ 3 Երբ մենք մեր հայրերի հետ դրվեցինք դժոխքի խորքում՝ խավարի մթության մեջ, հանկարծակի հայտնվեց ոսկեգույն արև, և մի հզոր մանուշակագույն լույս լուսավորեց տեղը։
38
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
4 Այդ պահին Ադամը՝ ողջ մարդկության հայրը, բոլոր հայրապետների և մարգարեների հետ միասին ուրախացավ և ասաց. «Այդ լույսը հավիտենական լույսի հեղինակն է, որը խոստացել է մեզ վերածել հավիտենական լույսի»։ 5 Այն ժամանակ Եսայի մարգարեն աղաղակեց և ասաց. «Սա է Հոր լույսը և Աստծո Որդին՝ ըստ իմ մարգարեության, երբ ես կենդանի էի երկրի վրա»։ 6 Զաբուղոնի երկիրը և Նեփթաղիմի երկիրը՝ Հորդանանի այն կողմում, այն ժողովուրդը, որը քայլում էր խավարի մեջ, տեսավ մեծ լույս, և նրանց համար, ովքեր բնակվում էին մահվան ստվերի երկրում, լույս ծագեց։ Եվ հիմա նա եկավ և լուսավորեց մեզ, որ նստած էինք մահվան մեջ։ 7 Եվ մինչ մենք բոլորս ուրախանում էինք մեզ վրա փայլող լույսով, մեր հայր Սիմեոնը եկավ մեզ մոտ և շնորհավորելով բոլորին ասաց. «Փառաբանե՛ք Տեր Հիսուս Քրիստոսին՝ Աստծո Որդուն»։ 8 Որին ես տաճարում մանուկ ժամանակ գրկեցի, և Սուրբ Հոգուց մղված՝ ասացի նրան ու խոստովանեցի. 1 Որ հիմա աչքերս տեսան քո փրկությունը, որը դու պատրաստեցիր բոլոր ժողովուրդների առաջ՝ լույս՝ հեթանոսներին լուսավորելու և քո ժողովրդի՝ Իսրայելի փառքի համար։ 9 Բոլոր սրբերը, որոնք դժոխքի խորքերում էին, լսելով սա՝ ավելի շատ ուրախացան։ 10 Հետո դուրս եկավ մի փոքրիկ ճգնավորի նման մեկը, և բոլորը նրան հարցրին. «Ո՞վ ես դու»։ 11 Նա պատասխանեց. «Ես անապատում աղաղակողի ձայնն եմ՝ Հովհաննես Մկրտիչը և Բարձրյալի մարգարեն, որը գնաց իր գալուստից առաջ՝ իր ճանապարհը պատրաստելու, իր ժողովրդին փրկության գիտությունը տալու մեղքերի թողության համար»։ 12 Եվ ես՝ Հովհաննեսս, երբ տեսա Հիսուսին, որ գալիս էր ինձ մոտ՝ մղված Սուրբ Հոգուց, ասացի. «Ահա՛ Աստծո Գառը, ահա՛ նա, որ վերցնում է աշխարհի մեղքերը»։ 13 Եվ ես նրան մկրտեցի Հորդանան գետում և տեսա Սուրբ Հոգին աղավնու տեսքով նրա վրա իջնելիս, և լսեցի երկնքից մի ձայն, որն ասում էր. «Սա է իմ սիրելի Որդին, որին ես շատ եմ հավանել»։ 14 Եվ հիմա, մինչ ես նրանից առաջ էի գնում, իջա այստեղ՝ ձեզ տեղեկացնելու, որ Աստծո Որդին հաջորդ անգամ կայցելի մեզ, և ինչպես արշալույսը բարձրից, կգա մեզ մոտ, ովքեր խավարի և մահվան ստվերի մեջ ենք։ Գլուխ 14 1 Երբ մեր հայրը՝ Ադամը, լսեց այս բաները, որ Հիսուսը մկրտվեց Հորդանանում, կանչեց իր որդուն՝ Սեթին և ասաց. 2 Հայտարարիր քո որդիներին՝ հայրապետներին ու մարգարեներին այն ամենը, ինչ լսեցիր Միքայել հրեշտակապետից, երբ ես քեզ ուղարկեցի դրախտի դարպասների մոտ՝ Աստծուն աղաչելու, որ օծի իմ գլուխը, երբ հիվանդ լինեմ։ 3 Այն ժամանակ Սեթը մոտեցավ նահապետներին ու մարգարեներին ու ասաց. «Ես՝ Սեթը, երբ աղոթում էի Աստծուն դրախտի դարպասների մոտ, տեսա Տիրոջ հրեշտակ Միքայելին, որը հայտնվեց ինձ և ասաց. «Ես ուղարկված եմ քեզ մոտ Տիրոջից, նշանակված եմ մարդկանց մարմինները կառավարելու համար»։ 4 Ասում եմ քեզ, Սեթ, մի՛ աղոթիր Աստծուն արցունքներով և մի՛ աղաչիր նրան ողորմության ծառի յուղի համար, որով օծես քո հայր Ադամին գլխացավի համար։ 5 Որովհետև դու ոչ մի կերպ չես կարող այն ձեռք բերել մինչև վերջին օրը և ժամանակները, այսինքն՝ մինչև հինգ հազար հինգ հարյուր տարի անցնի։ 6 Ապա Քրիստոսը՝ Աստծո ամենաողորմած Որդին, կգա երկիր՝ Ադամի մարդկային մարմինը հարություն տալու և միևնույն ժամանակ մեռելների մարմինները հարություն տալու համար, և երբ նա գա, կմկրտվի Հորդանանում։
39
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
7 Ապա իր ողորմության յուղով նա կօծի բոլոր նրանց, ովքեր կհավատան իրեն, և իր ողորմության յուղը կշարունակվի ապագա սերունդների համար, նրանց համար, ովքեր կծնվեն ջրից և Սուրբ Հոգուց՝ հավիտենական կյանքի համար։ 8 Եվ երբ այդ ժամանակ Աստծո ամենաողորմած Որդին՝ Քրիստոս Հիսուսը, իջնի երկիր, նա մեր հայր Ադամին կբերի դրախտ՝ ողորմության ծառի մոտ։ 9 Երբ բոլոր նահապետներն ու մարգարեները լսեցին այս ամենը Սեթից, ավելի ուրախացան։ Գլուխ 15 1 Մինչ բոլոր սրբերը ուրախանում էին, ահա Սատանան՝ մահվան իշխանն ու զորապետը, դժոխքի իշխանին ասաց. 2 Պատրաստվեք ընդունելու Հիսուս Նազովրեցուն, որը պարծենում էր, թե Աստծո Որդին է, բայց մահից վախենում էր և ասում. «Իմ հոգին մահու չափ տրտմած է»։ 3 Բացի այդ, նա շատ վնասներ պատճառեց ինձ և շատ ուրիշների. նրանց, ում ես կույր ու կաղ դարձրի, և նրանց, ում ես տանջում էի տարբեր դևերով, նա բժշկեց իր խոսքով։ Այո, և նրանց, ում ես քեզ մոտ մեռած բերեցի, նա ուժով վերցնում է քեզանից։ 4 Դժոխքի իշխանը պատասխանեց Սատանային. «Ո՞վ է այդ այդքան հզոր իշխանը, բայց միևնույն ժամանակ՝ մահից վախեցող մարդը»։ 5 Որովհետև երկրի բոլոր իշխանները ենթարկվում են իմ զորությանը, որոնց դու հպատակեցրիր քո զորությամբ։ 6 Բայց եթե նա այդքան հզոր է իր մարդկային բնույթով, ես հաստատում եմ քեզ ճշմարտության համար, որ նա ամենակարող է իր աստվածային բնույթով, և ոչ մի մարդ չի կարող դիմադրել նրա զորությանը։ 7 Ուստի, երբ նա ասաց, որ վախենում է մահից, նա որոշեց քեզ որոգայթի մեջ գցել, և դա քեզ համար դժբախտ կլինի հավիտյանս հավիտենից։ 8 Սատանան պատասխանեց դժոխքի իշխանին եւ ասաց. «Ինչո՞ւ կասկած հայտնեցիր եւ վախեցար ընդունել Նազովրեցի Հիսուսին՝ քո եւ իմ թշնամուն»։ 9 Ես փորձեցի նրան և նրա դեմ գրգռեցի իմ հին ժողովրդին՝ հրեաներին, նախանձով ու զայրույթով։ 10 Ես սրեցի նիզակը նրա տառապանքի համար, խառնեցի լեղի և քացախ և հրամայեցի, որ նա խմի այն, պատրաստեցի խաչը՝ նրան խաչելու համար, և մեխեր՝ Իբիսի ձեռքերն ու ոտքերը խոցելու համար, և հիմա, երբ նրա մահը մոտ է, ես նրան կբերեմ այստեղ՝ ենթարկվելով և՛ քեզ, և՛ ինձ։ 11 Այն ժամանակ դժոխքի իշխանը պատասխանեց եւ ասաց. «Դու ինձ ասացիր, որ նա մեռելներին բռնի կերպով խլեց ինձնից»։ 12 Նրանք, ովքեր այստեղ են պահվել մինչև երկրի վրա կրկին ապրելը, տարվել են այստեղից ոչ թե իրենց սեփական զորությամբ, այլ Աստծուն ուղղված աղոթքներով, և նրանց ամենակարող Աստվածը վերցրեց նրանց ինձնից։ 13 Ո՞վ է ուրեմն այն Հիսուս Նազովրեցին, որ իր խոսքով վեր առավ ինձանից մեռելներին՝ առանց Աստծուն աղոթելու։ 14 Գուցե նույնն է, ով ինձնից խլեց Ղազարոսին, չորս օր անց, երբ նա և՛ գարշահոտ էր, և՛ փտած, և որին ես տիրապետում էի որպես մեռած մարդու, բայց նա նրան վերակենդանացրեց իր զորությամբ։ 15 Սատանան պատասխանեց դժոխքի իշխանին. «Նույն մարդն է՝ Հիսուս Նազովրեցին»։ 16 Երբ դժոխքի իշխանը լսեց, ասաց նրան. «Երդվում եմ քեզ իմ և քո իշխանությամբ, որ նրան ինձ մոտ չբերես»։ 17 Երբ լսեցի նրա խոսքի զորության մասին, դողացի վախից, և իմ բոլոր անօրենները միաժամանակ անհանգստացան։ 18 Եվ մենք չկարողացանք Ղազարոսին պահել, բայց նա ցնցեց իրեն և չարության բոլոր նշաններով անմիջապես հեռացավ մեզանից։ Եվ հենց այն հողը, որի մեջ ընկած էր Ղազարոսի դիակը, շուտով նրան կենդանի դուրս հանեց։
40
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
19 Եվ ես հիմա գիտեմ, որ նա Ամենակարող Աստված է, որը կարող է նման բաներ անել, որը հզոր է իր տիրապետության մեջ և հզոր է իր մարդկային բնույթով, որը մարդկության Փրկիչն է։ 20 Ուրեմն մի՛ բերեք սրան այստեղ, որովհետև նա կազատի բոլոր նրանց, որոնց ես բանտարկված եմ անհավատության պատճառով և կապված եմ իրենց մեղքերի շղթաներով, և կտանի նրանց դեպի հավիտենական կյանք։ Գլուխ 16 1 Եվ մինչ Սատանան և դժոխքի իշխանը այսպես էին խոսում միմյանց հետ, հանկարծ մի ձայն լսվեց՝ որոտի ու քամիների փոթորկի պես, որ ասում էր. «Բարձրացրեք ձեր դարպասները, ո՛վ իշխաններ, և բարձրացե՛ք, ո՛վ հավիտենական դարպասներ, և փառքի թագավորը կմտնի»։ 2 Երբ դժոխքի իշխանը լսեց սա, ասաց Սատանային. «Հեռացիր ինձնից և դուրս արի իմ բնակավայրերից, եթե դու հզոր մարտիկ ես, կռվիր Փառքի Թագավորի հետ։ Բայց դու ի՞նչ գործ ունես նրա հետ»։ 3 Եվ նա նրան դուրս շպրտեց իր բնակարաններից։ 4 Եվ իշխանն ասաց իր անբարո սպաներին. «Փակեք դաժանության պղնձե դարպասները, ամրացրեք դրանք երկաթե ձողերով և կռվեք քաջաբար, որպեսզի գերի չընկնենք»։ 5 Երբ սրբերի ամբողջ բազմությունը լսեց սա, նրանք բարձր ձայնով բարկության ձայնով դիմեցին դժոխքի իշխանին. 6 Բացի՛ր քո դարպասները, որ Փառքի Արքան մտնի։ 7 Եվ աստվածային մարգարե Դավիթը աղաղակեց՝ ասելով. «Մի՞թե ես, երբ երկրի վրա էի, ճշմարիտ չէի մարգարեանում և չէի ասում. «Ո՜վ մարդիկ գովաբանում են Տիրոջը նրա բարության և մարդկանց որդիների համար նրա հրաշալի գործերի համար»։ 8 Որովհետև նա կոտրեց պղնձե դարպասները և կտրեց երկաթե նիգերը։ Նա բռնեց նրանց իրենց անօրինության պատճառով, և իրենց անարդարության պատճառով նրանք տանջվում են։ 9 Դրանից հետո մեկ այլ մարգարե՝ սուրբ Եսայիան, նույն կերպ խոսեց բոլոր սրբերի հետ. «Մի՞թե ես ճիշտ չէի մարգարեացել ձեզ, երբ երկրի վրա էի»։ 10 Մեռելները կկենդանանան, և նրանք, ովքեր գերեզմաններում են, կհարություն առնեն, և նրանք, ովքեր երկրի վրա են, կուրախանան, որովհետև Տիրոջից եկող ցողը նրանց փրկություն կբերի։ 11 Եվ ես ասացի մեկ այլ տեղում. «Մահ, ո՞ւր է քո հաղթանակը, մահ, ո՞ւր է քո խայթոցը»։ 12 Երբ բոլոր սրբերը լսեցին Եսայիայի ասած այս բաները, նրանք ասացին դժոխքի իշխանին. «Բացի՛ր քո դարպասները և հանի՛ր քո երկաթե նիգերը, որովհետև դու հիմա կապված կլինես և իշխանություն չես ունենա»։ 13 Ապա մի մեծ ձայն լսվեց՝ որոտի ձայնի պես, որն ասում էր. «Բարձրացրեք ձեր դարպասները, ո՛վ իշխաններ, և բարձրացե՛ք, դժոխքի դարպասներ, և փառքի թագավորը կմտնի»։ 14 Դժոխքի իշխանը, նույն ձայնը լսելով, բացականչեց, կարծես անտեղյակ լիներ. «Ո՞վ է այդ Փառքի Արքան»։ 15 Դավիթը պատասխանեց դժոխքի իշխանին և ասաց. «Ես հասկանում եմ այդ ձայնի խոսքերը, որովհետև ես դրանք խոսեցի նրա հոգով։ Եվ հիմա, ինչպես վերևում ասացի, ասում եմ քեզ. Տերը՝ հզոր և հզոր, Տերը՝ զորավոր պատերազմի մեջ. նա է փառքի թագավորը, և նա է Տերը երկնքում և երկրի վրա։ 16 Նա նայեց ներքև՝ լսելու բանտարկյալների հառաչանքը և ազատ արձակելու մահվան դատապարտվածներին։ 17 Եվ հիմա, դժոխքի կեղտոտ ու գարշահոտ իշխան, բացիր քո դարպասները, որպեսզի Փառքի Արքան մտնի ներս, քանզի նա է երկնքի և երկրի Տերը։ 18 Մինչ Դավիթն այս էր ասում, հզոր Տերը հայտնվեց մարդու կերպարանքով և լուսավորեց այն վայրերը, որոնք մինչ այդ խավարի մեջ էին եղել,
41
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
19 Եվ կոտրեց այն շղթաները, որոնք նախկինում չէին կարող կոտրվել, և իր անպարտելի զորությամբ այցելեց նրանց, ովքեր նստած էին անօրինության խոր խավարում և մեղքի մահվան ստվերում։ Գլուխ 17 1 Անօրեն Մահը և նրա դաժան սպաները, լսելով այս բաները, վախով համակվեցին իրենց տարբեր թագավորություններում, երբ տեսան լույսի պարզությունը, 2 Եվ Քրիստոսն ինքը հանկարծակի հայտնվելով նրանց բնակարաններում, նրանք աղաղակեցին և ասացին. «Մենք կապված ենք քեզնով, դու, կարծես, մտադիր ես մեզ խճճել Տիրոջ առաջ»։ 3 Ո՞վ ես դու, որ ապականության ոչ մի նշան չունես, բացի այն պայծառ տեսքից, որը քո մեծության լիակատար ապացույցն է, որին, կարծես, ուշադրություն չես դարձնում։ 4 Ո՞վ ես դու, այդքան հզոր ու թույլ, այդքան մեծ ու փոքր, մի ստոր, բայց միևնույն ժամանակ առաջին կարգի զինվոր, որը կարող է հրամանատարել ծառայի կերպարանքով, ինչպես սովորական զինվորը։ 5 Փառքի Արքան՝ մեռած և կենդանի, թեև մեկ անգամ սպանված խաչի վրա։ 6 Ո՞վ մեռած պառկեցիր գերեզմանում և կենդանի իջար մեզ մոտ, և քո մահվան մեջ բոլոր արարածները դողացին, և բոլոր աստղերը շարժվեցին, և հիմա դու ազատություն ունես մեռյալների մեջ և մեր լեգեոններին խանգարում ես։ 7 Ո՞վ ես դու, որ ազատում ես գերիներին, որոնք շղթայված էին սկզբնական մեղքով, և բերում նրանց իրենց նախկին ազատությանը։ 8 Ո՞վ ես դու, որ այդքան փառավոր ու աստվածային լույս ես տարածում նրանց վրա, ովքեր կուրացել են մեղքի խավարից։ 9 Նմանապես, դևերի բոլոր լեգեոնները նույնպես սարսափահար եղան և ամենահնազանդ վախով աղաղակեցին ու ասացին. 10 Որտեղի՞ց է գալիս, ո՛վ դու, Հիսուս Քրիստոս, որ դու մարդ ես այնքան հզոր ու փառավոր վեհությամբ, այնքան պայծառ, որ ոչ մի բիծ չունի, և այնքան մաքուր, որ ոչ մի հանցանք չունի։ Քանզի երկրի այն ստորին աշխարհը, որը մինչ օրս մեզ էր ենթակա և որտեղից մենք հարկ էինք ստանում, երբեք մեզ նման մեռած մարդ չի ուղարկել, երբեք նման նվերներ չի ուղարկել դժոխքի իշխաններին։ 11 Ո՞վ ես դու, որ այդպիսի քաջությամբ մտնում ես մեր բնակարանները և ոչ միայն չես վախենում մեզ սպառնալ ամենախիստ պատիժներով, այլև ձգտում ես բոլոր մյուսներին փրկել այն շղթաներից, որոնց մեջ մենք նրանց պահում ենք։ 12 Գուցե դու այն Հիսուսն ես, որի մասին սատանան հենց նոր խոսեց մեր իշխանի հետ, թե խաչի մահով դու մահվան իշխանությունը ստանալու ես։ 13 Ապա Փառքի Արքան, ոտնակոխ անելով մահը, բռնեց դժոխքի իշխանին, զրկեց նրան իր ողջ զորությունից և իր հետ տարավ մեր երկրային հայր Ադամին իր փառքի մոտ։ Գլուխ 18 1 Այն ժամանակ դժոխքի իշխանը վերցրեց Սատանային և մեծ նշանով ասաց նրան. «Ո՛վ կործանման իշխան, Բեհեղզեբուղի պարտության և աքսորի հեղինակ, Աստծո հրեշտակների ծաղրի և բոլոր արդարների կողմից ատելի։ Ի՞նչը քեզ դրդեց այդպես վարվել։ 2 Դու ուզում էիր խաչել Փառքի Արքային և նրա կործանմամբ մեզ խոստումներ տվեցիր շատ մեծ առավելությունների, բայց հիմարի պես անտեղյակ էիր, թե ինչի մասին էիր։ 3 Քանզի ահա՛ հիմա, Նազովրեցի Հիսուսը, իր փառահեղ աստվածայինության պայծառությամբ, փախուստի է մատնում խավարի և մահվան բոլոր սարսափելի զորությունները։ 4 Նա վերևից մինչև ներքև քանդեց մեր բանտերը, արձակեց բոլոր գերիներին, ազատ արձակեց բոլոր կապկպվածներին, և բոլոր նրանք, ովքեր նախկինում սովոր էին տնքալ իրենց
42
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
տանջանքների ծանրության տակ, հիմա վիրավորել են մեզ, և մենք կարծես պարտված լինենք նրանց աղոթքներից։ 5 Մեր անօրեն տերությունները ենթարկվում են, և մարդկության ոչ մի մաս այլևս մեր ենթակայության տակ չէ, բայց մյուս կողմից, նրանք բոլորը համարձակորեն մարտահրավեր են նետում մեզ։ 6 Թեև նախկինում մեռելները երբեք չէին համարձակվում անամոթաբար վարվել մեր հետ, և ոչ էլ, լինելով գերիներ, կարող էին որևէ առիթով ուրախանալ։ 7 Ո՛վ Սատանա, բոլոր չարագործների իշխան, անօրենների և լքվածների հայր, ինչո՞ւ ես փորձում այս սխրանքը, քանի որ մեր գերիները մինչ այժմ միշտ զուրկ էին փրկության և կյանքի ամենափոքր հույսից։ 8 Բայց հիմա նրանցից ոչ մեկը երբեք չի հառաչում, և նրանց դեմքին արցունքի նշույլ անգամ չկա։ 9 Ո՛վ իշխան Սատանա, դժոխային աշխարհների մեծ պահապան, քո բոլոր առավելությունները, որոնք դու ձեռք բերեցիր արգելված ծառի և Դրախտի կորստի միջոցով, դու հիմա կորցրել ես խաչի փայտի պատճառով։ 10 Եվ քո ամբողջ երջանկությունը սպառվեց, երբ դու խաչեցիր Հիսուս Քրիստոսին՝ փառքի թագավորին։ 11 Դու գործել ես քո և իմ շահերի դեմ, ինչպես շուտով կհասկանաս այն մեծ տանջանքներից ու անվերջ պատիժներից, որոնք դու շուտով կրելու ես։ 12 Ո՛վ Սատանա, բոլոր չարիքների իշխան, մահվան հեղինակ և բոլոր հպարտության աղբյուր, դու նախ պետք է հետաքննեիր Նազովրեցի Հիսուսի չար հանցանքները, և այդ ժամանակ կպարզեիր, որ նա մահվան արժանի ոչ մի մեղք չունի։ 13 Ինչո՞ւ համարձակվեցիր առանց որևէ պատճառաբանության կամ արդարության խաչել նրան և մեր տարածաշրջաններ բերեցիր անմեղ ու արդար մարդու, և դրանով իսկ կորցրեցիր ամբողջ աշխարհի բոլոր մեղավորներին, անբարո և անարդար մարդկանց։ 14 Մինչ դժոխքի իշխանը այսպես էր խոսում Սատանայի հետ, Փառքի Արքան ասաց Բեհեղզեբուղին. «Դժոխքի իշխան, Սատանա՛, իշխանը հավիտյան կենթարկվի քո տիրապետությանը, Ադամի և նրա արդար որդիների փոխարեն, որոնք իմն են»։ Գլուխ 19 1 Ապա Հիսուսը ձեռքը մեկնեց ու ասաց. «Եկեք ինձ մոտ, բոլորդ, իմ սրբեր, որ ստեղծվել եք իմ պատկերով, որ դատապարտվել եք արգելված պտղի ծառի, դևի ու մահվան կողմից։ 2 Ապրեք հիմա իմ խաչի փայտով, քանի որ այս աշխարհի իշխանը՝ սատանան, հաղթվել է, և մահը՝ հաղթվել։ 3 Այդ ժամանակ բոլոր սրբերը միացան Ամենաբարձրյալ Աստծո ձեռքի տակ, և Տեր Հիսուսը բռնեց Ադամի ձեռքը և ասաց նրան. «Խաղաղություն քեզ և քո բոլոր արդար սերնդին, որը իմն է»։ 4 Ադամը, ընկնելով Հիսուսի ոտքերի առաջ, արցունքներով դիմեց նրան, խոնարհ լեզվով և բարձր ձայնով ասելով. 5 Ես կփառաբանեմ քեզ, Տե՛ր, որովհետև դու բարձրացրիր ինձ և չուրախացրիր իմ թշնամիներին ինձ վրա։ Տե՛ր Աստված իմ, ես քեզ կանչեցի, և դու բուժեցիր ինձ։ 6 Տե՛ր, դու հանեցիր իմ հոգին գերեզմանից, պահպանեցիր ինձ կենդանի, որպեսզի չմտնեմ փոսը։ 7 Երգեցե՛ք Տիրոջը, նրա բոլոր սրբե՛րը, և գոհությո՛ւն մատուցե՛ք նրա սրբության հիշատակին, քանզի նրա բարկությունը մի ակնթարթ է տևում, նրա հաճության մեջ կյանք կա։ 8 Նմանապես, բոլոր սրբերը, Հիսուսի ոտքերի առաջ խոնարհվելով, միաձայն ասացին. «Դու եկել ես, աշխարհի Փրկիչ, և իրականում կատարել ես այն ամենը, ինչ որ նախագուշակել էիր օրենքով և քո սուրբ մարգարեներով»։ 9 Դու փրկագնեցիր կենդանի մարդկանց քո խաչով և իջար մեզ մոտ, որպեսզի խաչի մահով մեզ ազատես դժոխքից և քո զորությամբ՝ մահից։
43
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
10 Ո՛վ Տեր, ինչպես որ Քո փառքի նշանները դրեցիր երկնքում և Քո փրկության նշանը՝ Քո խաչը, բարձրացրիր երկրի վրա, այնպես էլ, Տե՛ր, դիր Քո խաչի հաղթանակի նշանը դժոխքում, որպեսզի մահը այլևս չազդի քո ծառաների վրա։ 11 Ապա Տերը, մեկնելով իր ձեռքը, խաչի նշանը դրեց Ադամի և նրա բոլոր սրբերի վրա։ 12 Եվ Ադամի աջ ձեռքից բռնելով՝ նա դժոխքից համբարձվեց, և Աստծո բոլոր սրբերը հետևեցին նրան։ 13 Այն ժամանակ թագավորական մարգարե Դավիթը համարձակորեն աղաղակեց և ասաց. 1 Երգե՛ք Տիրոջը նոր երգ, որովհետև նա հրաշալի բաներ արեց. նրա աջ ձեռքն ու նրա սուրբ բազուկը նրան հաղթանակ բերեցին։ 14 Տերը հայտնեց իր փրկությունը, իր արդարությունը բացահայտեց հեթանոսների աչքի առաջ։ 15 Եվ սրբերի ամբողջ բազմությունը պատասխանեց՝ ասելով. «Այս պատիվն ունի նրա բոլոր սրբերը։ Ամեն, օրհնե՛ք Տիրոջը»։ 16 Ապա Ամբակում մարգարեն աղաղակեց 3 և ասաց. «Դու դուրս եկար քո ժողովրդի փրկության համար, քո ժողովրդի փրկության համար»։ 17 Եվ բոլոր սրբերն ասացին. 4 «Օրհնյալ է նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով, որովհետև Տերը լուսավորեց մեզ։ Սա մեր Աստվածն է հավիտյանս հավիտենից, նա կթագավորի մեզ վրա հավիտյանս հավիտենից, Ամեն»։ 18 Նմանապես բոլոր մարգարեները խոսեցին նրա գովասանքի սրբազան բաների մասին և հետևեցին Տիրոջը։ Գլուխ 20 1 Այն ժամանակ Տերը, Ադամի ձեռքից բռնած, նրան մատնեց Միքայել հրեշտակապետին, և նա նրանց տարավ դրախտ՝ լի ողորմությամբ ու փառքով։ 2 Եվ նրանց հանդիպեցին երկու շատ հին մարդիկ, և սրբերը հարցրին նրանց. «Ո՞վ եք դուք, որ դեռ մեզ հետ չեք եղել դժոխքում և ձեր մարմինները դրվել են դրախտում»։ 3 Նրանցից մեկը պատասխանեց և ասաց. «Ես Ենոքն եմ, որ Աստծո խոսքով փոխադրվեցի, և այս մարդը, որ ինձ հետ է, Եղիա Թեզբացին է, որ փոխադրվեց կրակե կառքով»։ 4 Ահա մենք մինչև հիմա եղել ենք և մահ չենք ճաշակել, բայց հիմա պատրաստվում ենք վերադառնալ Հակաքրիստոսի գալստյան ժամանակ՝ զինված աստվածային նշաններով ու հրաշքներով, որպեսզի մարտնչենք նրա դեմ, սպանվենք նրա կողմից Երուսաղեմում և երեքուկես օր հետո կենդանի վերցվենք ամպերի մեջ։ 5 Եվ մինչ սուրբ Ենոքն ու Եղիան պատմում էին սա, ահա եկավ մեկ այլ մարդ՝ տխուր կերպարանքով, որը խաչի նշանը կրում էր ուսերին։ 6 Եվ երբ բոլոր սրբերը տեսան նրան, ասացին նրան. «Ո՞վ ես դու, որովհետև քո դեմքը գողի նման է, և ինչո՞ւ ես խաչ կրում ուսերիդ վրա»։ 7 Նա պատասխանեց եւ ասաց. «Ճիշտ ես ասում, որովհետեւ ես գող էի, որ երկրի վրայ ամեն տեսակ չարիք գործեցի»։ 8 Եվ հրեաները խաչեցին ինձ Հիսուսի հետ, և ես տեսա զարմանալի բաներ, որոնք տեղի ունեցան արարչագործության մեջ Տեր Հիսուսի խաչելության ժամանակ։ 9 Եվ ես հավատացի նրան որպես ամեն ինչի Արարիչ և Ամենակարող Արքա, և ես աղոթեցի նրան՝ ասելով. «Տե՛ր, հիշիր ինձ, երբ գաս քո թագավորությամբ»։ 10 Նա անմիջապես ուշադրություն դարձրեց իմ աղաչանքին և ասաց ինձ. «Ճշմարիտ եմ ասում քեզ, այսօր դու ինձ հետ կլինես դրախտում»։ 11 Եվ նա ինձ խաչի նշան տվեց՝ ասելով. «Վերցրու սա և գնա դրախտ»։ Եվ եթե դրախտի պահապան հրեշտակը քեզ չթողնի, ցույց տուր նրան խաչի նշանը և ասա նրան. «Հիսուս Քրիստոսը, որ խաչված է, ինձ քեզ մոտ ուղարկեց»։ 12 Երբ ես սա արեցի և այս ամենը պատմեցի դրախտի պահապան հրեշտակին, և նա լսեց դրանք, նա անմիջապես բացեց դարպասները, ներկայացրեց ինձ և դրախտի աջ կողմում դրեց։
44
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
13 Ասելով. «Մի քիչ մնացեք այստեղ, մինչև որ Ադամը՝ բոլոր մարդկանց հայրը, մտնի իր բոլոր որդիների հետ, որոնք խաչված Հիսուս Քրիստոսի սուրբ և արդար ծառաներն են»։ 14 Երբ լսեցին այս ամբողջ պատմությունը գողից, բոլոր հայրապետները միաձայն ասացին. «Օրհնյալ լինես դու, Ամենակարող Աստված, հավիտենական բարության Հայր և ողորմածության Հայր, որ այդպիսի բարեհաճություն ցուցաբերեցիր նրանց նկատմամբ, ովքեր մեղավոր էին նրա դեմ, և նրանց դրախտի ողորմությանը հասցրեցիր, և նրանց դրեցիր քո մեծ ու հոգևոր պաշարների մեջ՝ հոգևոր և սուրբ կյանքում։ Ամեն։ Գլուխ 21 1 Սրանք աստվածային և սրբազան խորհուրդներն են, որոնք մենք տեսանք և լսեցինք։ Ես, Խարինոսը և Լենթիոսը իրավունք չունենք հռչակելու Աստծո մյուս խորհուրդները, ինչպես մեզ պատվիրեց Միքայել հրեշտակապետը, 2 Ասելով՝ «Եղբայրներիս հետ գնաք Երուսաղեմ և աղոթքներով շարունակեք պատմել ու փառաբանել Հիսուս Քրիստոսի հարությունը, քանի որ նա ձեզ մեռելներից հարություն տվեց Իր հետ միաժամանակ»։ 3 Եվ դուք ոչ մեկի հետ մի՛ խոսեք, այլ նստեք որպես համրեր, մինչև գա այն ժամանակը, երբ Տերը թույլ կտա ձեզ պատմել նրա աստվածության խորհուրդները։ 4 Հրեշտակապետ Միքայելը մեզ հրամայեց գնալ Հորդանանից այն կողմ՝ մի գեղեցիկ և բերրի երկիր, որտեղ շատերն են հարություն առել մեզ հետ՝ որպես Քրիստոսի հարության ապացույց։ 5 Որովհետև մենք մեռելներից միայն երեք օր ենք տվել մեզ, որոնք հարություն առան մեր Տիրոջ զատիկը մեր ծնողների հետ տոնելու և Քրիստոսի Տիրոջ համար վկայելու համար, և մենք մկրտվեցինք Հորդանանի սուրբ գետում։ Եվ հիմա նրանք ոչ ոքի չեն երևում։ 6 Սա այնքանն է, ինչ Աստված թույլ տվեց մեզ պատմել ձեզ։ Ուրեմն գովաբանեք և պատիվ տվեք նրան, ապաշխարեք, և նա կողորմի ձեզ։ Խաղաղություն ձեզ Տեր Աստված Հիսուս Քրիստոսից և մեր բոլորի Փրկիչից։ Ամեն, ամեն, ամեն։ 7 Եվ երբ նրանք ավարտեցին գրելը և գրեցին երկու առանձին թղթերի վրա, Քարինոսը գրածը տվեց Աննայի, Կայիափայի և Գամաղիելի ձեռքը։ 8 Լենթիոսը նույնպես իր գրածը տվեց Նիկոդեմոսի և Հովսեփի ձեռքը, և նրանք անմիջապես վերածվեցին չափազանց սպիտակ կերպարանքների և այլևս չերևացին։ 9 Բայց նրանց գրածը լիովին համընկնում էր, քանի որ այն չէր պարունակում որևէ տառ մյուսից ավելի կամ պակաս։ 10 Երբ հրեաների ամբողջ ժողովը լսեց Խարինոսի և Լենթիոսի այս զարմանահրաշ ազգականների մասին, նրանք միմյանց ասացին. «Իսկապես, այս ամենը Աստծո կողմից է գործվել, և օրհնյալ լինի Տեր Հիսուսը հավիտյանս հավիտենից։ Ամեն»։ 11 Եվ նրանք շրջում էին մեծ անհանգստությամբ, վախով ու դողով, և կուրծքը ծեծելով՝ ամեն մեկը գնաց իր տունը։ 12 Եվ այս ամենը, որ հրեաները ժողովարաններում պատմում էին Հիսուսի մասին, անմիջապես Հովսեփն ու Նիկոդեմոսը պատմեցին կուսակալին։ 13 Եվ Պիղատոսը գրի առավ այս բոլոր գործարքները և դրեց այս բոլոր հաշիվները իր պալատի հանրային գրանցամատյաններում։ Գլուխ 22 1 Այս բաներից հետո Պիղատոսը գնաց հրեաների տաճարը և կանչեց բոլոր իշխաններին, դպիրներին ու օրենքի ուսուցիչներին, և նրանց հետ մտավ տաճարի մի ժողովարան։ 2 Եվ հրամայելով փակել բոլոր դարպասները՝ ասաց նրանց. «Լսել եմ, որ այս տաճարում մի մեծ գիրք ունեք։ Ուստի խնդրում եմ, որ այն բերեն իմ առաջ»։ 3 Եվ երբ բերեցին տաճարի չորս ծառայողների կողմից կրվող մեծ գիրքը, որը զարդարված էր ոսկով ու թանկարժեք քարերով, Պիղատոսն ասաց բոլորին. «Երդվում եմ ձեր հայրերի
45
Հիսուս Քրիստոսի մահը, թաղումը և հարությունը
Աստծով, որը կառուցեց և հրամայեց կառուցել այս տաճարը, որ ճշմարտությունը չթաքցնեք ինձնից»։ 4 Դուք գիտեք այդ գրքում գրված ամեն ինչ։ Հիմա ասացեք ինձ, թե արդյոք Սուրբ Գրքերում գտաք որևէ բան այն Հիսուսի մասին, որին խաչեցիք, և աշխարհի որ ժամին պետք է գար, ցույց տվեք ինձ։ 5 Այն ժամանակ Աննային ու Կայիափային երդվելուց հետո հրամայեցին իրենց հետ եղող բոլորին դուրս գալ եկեղեցուց։ 6 Եվ նրանք փակեցին տաճարի և մատուռի դարպասները և ասացին Պիղատոսին. «Դու մեզ երդվեցրիր, ո՛վ դատավոր, այս տաճարի շինության համար, որպեսզի քեզ հայտնենք այն, ինչ ճշմարիտ է և արդար»։ 7 Հիսուսին խաչելուց հետո՝ չգիտեինք, որ նա Աստծո Որդին է, բայց կարծում էինք, որ նա հրաշքներ է գործում կախարդանքով, ուստի մեծ ժողով հավաքեցինք այս տաճարում։ 8 Եվ երբ մենք միմյանց մեջ խորհրդակցում էինք Հիսուսի գործած հրաշքների մասին, մենք գտանք մեր երկրի բազմաթիվ վկաներ, որոնք հայտարարեցին, որ տեսել են նրան կենդանի մահից հետո, և որ լսել են նրա զրույցը իր աշակերտների հետ, և տեսել են նրան բարձրանալիս դեպի երկնքի բարձունքները և մտնելիս դրանց մեջ։ 9 Եվ մենք տեսանք երկու վկաների, որոնց մարմինները Հիսուսը հարություն տվեց մեռելներից, որոնք մեզ պատմեցին Հիսուսի կատարած շատ տարօրինակ բաների մասին մեռելների մեջ, որոնց մասին մենք գրավոր պատմություն ունենք մեր ձեռքերում։ 10 Եվ մեր սովորությունն է ամեն տարի բացել այս սուրբ գիրքը ժողովի առաջ և այնտեղ փնտրել Աստծո խորհուրդը։ 11 Եվ մենք գտանք յոթանասուն գրքերից առաջինում, որտեղ Միքայել հրեշտակապետը խոսում է Ադամի՝ առաջին մարդու երրորդ որդու հետ, մի պատմություն, որ հինգ հազար հինգ հարյուր տարի անց Քրիստոսը՝ Աստծո ամենասիրված Որդին, եկավ երկիր, 12 Եվ մենք շարունակեցինք մտածել, որ գուցե նա էր Իսրայելի Աստվածը, որն ասաց Մովսեսին. «Դու պետք է պատրաստես վկայության տապանակը։ Երկու ու կես կանգուն երկարություն, մեկ ու կես կանգուն լայնություն և մեկ ու կես կանգուն բարձրություն»։ 13 Հին Կտակարանի տապանակի կառուցման համար այս հինգ ու կես կանգունով մենք հասկացանք և գիտեինք, որ հինգ հազար ու կես (հազար) տարի անց Հիսուս Քրիստոսը պետք է գար մարմնի տապանակի կամ խորանի մեջ։ 14 Եվ այսպես, մեր սուրբ գրությունները վկայում են, որ նա Աստծո որդին է, և Տերն ու Իսրայելի Թագավորը։ 15 Եվ քանի որ մեր քահանայապետները նրա չարչարանքներից հետո զարմացան նրա միջոցով կատարված նշանների վրա, մենք բացեցինք այդ գիրքը՝ բոլոր սերունդների մեջ փնտրելու մինչև Հովսեփի և Հիսուսի մոր՝ Մարիամի սերունդը՝ կարծելով, թե նա Դավթի սերնդից է։ 16 Եվ մենք գտանք արարչագործության պատմությունը, և այն ժամանակ, երբ նա ստեղծեց երկինքն ու երկիրը և առաջին մարդուն՝ Ադամին, և որ այնտեղից մինչև ջրհեղեղը երկու հազար երկու հարյուր տասներկու տարի է անցել։ 17 Եվ ջրհեղեղից մինչև Աբրահամ՝ ինը հարյուր տասներկու։ Եվ Աբրահամից մինչև Մովսես՝ չորս հարյուր երեսուն։ Եվ Մովսեսից մինչև Դավիթ թագավոր՝ հինգ հարյուր տասը։ 18 Եվ Դավթից մինչև Բաբելոնի գերությունը՝ հինգ հարյուր տարի։ Եվ Բաբելոնի գերությունից մինչև Քրիստոսի մարմնացումը՝ չորս հարյուր տարի։ 19 Բոլորի գումարը, որը կազմում է հինգ հազար ու կես (հազար): 20 Եվ այսպես, պարզվում է, որ Հիսուսը, որին մենք խաչեցինք, Հիսուս Քրիստոսն է՝ Աստծո Որդին, ճշմարիտ և Ամենակարող Աստվածը։ Ամեն։
46