2 Թագավորներ ԳԼՈՒԽ 1 1 Աքաաբի մահից հետո Մովաբը ապստամբեց Իսրայելի դեմ։ 2 Ոքոզիան ընկավ Սամարիայում գտնվող իր վերնատան վանդակապատից ու հիվանդացավ։ Նա պատգամաբերներ ուղարկեց ու ասաց նրանց. «Գնացե՛ք և հարցրե՛ք Ակկարոնի Բահաղ-զեբուղ աստծուն, թե արդյոք ես կբուժվե՞մ այս հիվանդությունից»։ 3 Տիրոջ հրեշտակը Եղիա Թեզբացուն ասաց. «Վե՛ր կաց, գնա՛ Սամարիայի թագավորի պատգամաբերներին դիմավորելու և նրանց ասա՛. «Չէ՞ որ Իսրայելում Աստված չկա, որ դուք գնում եք Ակկարոնի Բահաղ-զեբուղ աստծուն հարցնելու»։ 4 Արդ, այսպէս է ասում Տէրը. «Դու չես իջնի այն մահճից, որի վրայով պառկել ես, այլ անպատճառ կմեռնես»։ Եւ Եղիան գնաց։ 5 Երբ պատգամաբերները վերադարձան նրա մոտ, նա ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ եք հիմա հետ դարձել»։ 6 Եվ նրանք ասացին նրան. «Մի մարդ մեզ դիմավորեց ու ասաց. «Գնացե՛ք, վերադարձե՛ք ձեզ ուղարկող թագավորի մոտ և ասացե՛ք նրան. «Այսպես է ասում Տերը. «Չէ՞ որ Իսրայելում Աստված չկա, որ դու մարդ ես ուղարկում Ակկարոնի Բահաղ-զեբուղ աստծուն հարցնելու։ Դրա համար էլ դու չես իջնի այն մահճից, որի վրա պառկել ես, այլ կմեռնես»։ 7 Եվ նա հարցրեց նրանց. «Ինչպիսի՞ն էր այն մարդը, որ ձեզ դիմավորելու ելավ և ձեզ այս խոսքերն ասաց»։ 8 Նրանք պատասխանեցին նրան. «Նա մազոտ մարդ էր և մեջքին կաշվե գոտի էր կապել»։ Նա ասաց. «Դա թեզբացի Եղիան է»։ 9 Այն ժամանակ թագավորը նրա մոտ մի հիսնապետ ուղարկեց իր հիսուն մարդկանցով։ Նա բարձրացավ նրա մոտ, և ահա նա նստած էր բլրի գագաթին։ Նա ասաց նրան. «Աստծո մարդ, թագավորն ասել է՝ իջիր»։ 10 Եղիան պատասխանեց հիսնապետին եւ ասաց. «Եթե ես Աստծո մարդ եմ, թող երկնքից կրակ իջնի եւ լափի քեզ եւ քո հիսունին»։ Եվ երկնքից կրակ իջավ եւ լափեց նրան եւ նրա հիսունին։ 11 Նա նորից նրա մոտ ուղարկեց մեկ այլ հիսնապետ իր հիսունով։ Նա պատասխանեց ու ասաց նրան. «Աստծո մարդ, թագավորն այսպես է ասում. «Շուտով իջիր»։ 12 Եղիան պատասխանեց նրանց եւ ասաց. «Եթե ես Աստծո մարդ եմ, թող երկնքից կրակ իջնի եւ լափի քեզ ու քո հիսունին»։ Եվ Աստծո կրակը իջավ երկնքից եւ լափեց նրան ու նրա հիսունին։ 13 Եվ նա նորից ուղարկեց երրորդ հիսնապետին իր հիսնով։ Երրորդ հիսնապետը վեր գնաց, եկավ, ծնկի իջավ Եղիայի առաջ, աղաչեց նրան և ասաց նրան. «Աստծո մարդ, խնդրում եմ, թող իմ կյանքը և քո այս հիսուն ծառաների կյանքը թանկ լինեն քո աչքում»։ 14 Ահա՛ երկնքից կրակ իջավ ու այրեց առաջին հիսնապետներին՝ իրենց հիսնապետներով հանդերձ։ Ուրեմն թող իմ կեանքը թանկ լինի քո աչքում։ 15 Տիրոջ հրեշտակն ասաց Եղիային. «Իջի՛ր նրա հետ, մի՛ վախեցիր նրանից»։ Նա վեր կացավ ու նրա հետ իջավ թագավորի մոտ։
16 Եվ նա ասաց նրան. «Այսպես է ասում Տերը. «Քանի որ դու դեսպաններ ես ուղարկել Ակկարոնի Բահաղզեբուղ աստծուն հարցնելու, մի՞թե Իսրայելում Աստված չկար, որ նրա խոսքը հարցնեիր, ուստի դու չես իջնի այն մահճից, որի վրա պառկել ես, այլ անպայման կմեռնես»։ 17 Նա մահացավ Տիրոջ խոսքի համաձայն, որը Եղիան ասել էր։ Եվ նրա փոխարեն Հովրամը թագավորեց Հուդայի թագավոր Հովսափատի որդի Հովրամի երկրորդ տարում, քանի որ նա որդի չուներ։ 18 Ոքոզիայի մնացած գործերը, որ նա արեց, չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ ԳԼՈՒԽ 2 1 Երբ Տերը Եղիային մրրիկի միջոցով երկինք էր տանում, Եղիան Եղիսեի հետ Գաղգաղայից գնաց։ 2 Եղիան ասաց Եղիսեին. «Խնդրում եմ՝ մնա այստեղ, որովհետև Տերն ինձ Բեթել է ուղարկել»։ Եղիսեն էլ ասաց նրան. «Կենդանի է Տերը, և կենդանի է քո հոգին, ես քեզ չեմ լքի»։ Եվ նրանք իջան Բեթել։ 3 Բեթելում գտնվող մարգարեների որդիները դուրս եկան Եղիսեի մոտ և ասացին նրան. «Գիտե՞ս, որ Տերն այսօր քո տիրոջը կվերցնի քո գլխից»։ Նա ասաց. «Գիտեմ, լռի՛ր»։ 4 Եղիան ասաց նրան. «Եղիսե՛, այստեղ մնա, որովհետև Տերն ինձ Երիքով է ուղարկել»։ Նա ասաց. «Կենդանի է Տերը, և կենդանի է քո հոգին, ես քեզ չեմ լքի»։ Եվ նրանք եկան Երիքով։ 5 Երիքովում գտնվող մարգարեների որդիները մոտեցան Եղիսեին ու ասացին նրան. «Գիտե՞ս, որ Տերն այսօր քո տիրոջը կվերցնի քո գլխից»։ Նա պատասխանեց. «Գիտեմ, լռի՛ր»։ 6 Եղիան ասաց նրան. «Խնդրում եմ, մնա այստեղ, որովհետև Տերն ինձ Հորդանան է ուղարկել»։ Նա ասաց. «Կենդանի է Տերը, և կենդանի է քո հոգին, ես քեզ չեմ լքի»։ Եվ նրանք երկուսով շարունակեցին իրենց ճանապարհը։ 7 Եվ մարգարեների որդիներից հիսուն մարդ գնացին ու կանգնեցին հեռվից նայելու համար, իսկ նրանք երկուսով կանգնեցին Հորդանանի ափին։ 8 Եղիան վերցրեց իր վերարկուն, փաթաթեց այն ու հարվածեց ջրերին, և դրանք բաժանվեցին այս ու այն կողմ, այնպես որ երկուսով անցան չոր գետնի վրայով։ 9 Երբ նրանք անցան, Եղիան ասաց Եղիսեին. «Խնդրում եմ, ի՞նչ անեմ քեզ համար, մինչև որ ինձ քեզանից վերցնեն»։ Եղիսեն ասաց. «Խնդրում եմ, թող քո հոգու կրկնակի բաժինը ինձ վրա լինի»։ 10 Նա ասաց. «Դժվար բան խնդրեցիր, բայց եթե տեսնես ինձ, երբ քեզանից վերցվեմ, այդպես կլինի քեզ համար, իսկ եթե ոչ՝ այդպես չի լինի»։ 11 Եվ երբ նրանք դեռ շարունակում էին խոսել, ահա հայտնվեց մի հրե կառք և հրե ձիեր, որոնք նրանց երկուսին էլ բաժանեցին, և Եղիան մրրիկի մեջ երկինք բարձրացավ։ 12 Եղիսէն տեսաւ դա եւ աղաղակեց. «Հայր իմ, հայր իմ, Իսրայելի կառքը եւ նրա հեծյալները»։ Եւ նա այլեւս չտեսաւ նրան։ Նա բռնեց իր հագուստը եւ պատռեց այն երկու կտորի։ 13 Նա վերցրեց նաև Եղիայի վերարկուն, որը ընկել էր իր վրայից, վերադարձավ ու կանգնեց Հորդանանի ափին։
2 Թագավորներ
14 Եվ նա վերցրեց Եղիայի վերարկուն, որ ընկել էր նրա վրայից, և հարվածեց ջրերին ու ասաց. «Որտե՞ղ է Տեր Աստվածը՝ Եղիայի»։ Եվ երբ նա հարվածեց ջրերին, դրանք բաժանվեցին այս ու այն կողմ, և Եղիսեն անցավ մյուս կողմը։ 15 Երբ Երիքովի մարգարեների որդիները տեսան նրան, ասացին. «Եղիայի հոգին հանգչել է Եղիսեի վրա»։ Նրանք եկան նրան դիմավորելու և մինչև գետին խոնարհվեցին նրա առաջ։ 16 Եվ նրանք ասացին նրան. «Ահա քո ծառաների հետ հիսուն ուժեղ մարդիկ կան։ Խնդրում ենք, թող գնան ու փնտրեն քո տիրոջը, միգուցե Տիրոջ Հոգին նրան վերցնի ու նետի որևէ լեռան կամ որևէ հովտի վրա»։ Նա էլ ասաց. «Մի՛ ուղարկեք»։ 17 Եվ երբ նրանք նրան այնքան պնդեցին, որ նա ամաչեց, ասաց. «Ուղարկե՛ք»։ Ուստի նրանք հիսուն մարդ ուղարկեցին, և նրանք երեք օր փնտրեցին նրան, բայց չգտան։ 18 Եվ երբ նրանք վերադարձան նրա մոտ (քանի որ նա մնացել էր Երիքովում), նա ասաց նրանց. «Չասացի՞ ձեզ՝ մի՛ գնացեք»։ 19 Քաղաքի մարդիկ ասացին Եղիսեին. «Ահա, խնդրում եմ, այս քաղաքի դիրքը հաճելի է, ինչպես տեսնում է իմ տերը, բայց ջուրը վատ է, իսկ երկիրը՝ անպտուղ»։ 20 Եվ նա ասաց. «Բերեք ինձ մի նոր կուժ և դրա մեջ աղ լցրեք»։ Եվ նրանք բերեցին նրան։ 21 Եվ նա գնաց ջրի աղբյուրի մոտ, այնտեղ աղ լցրեց ու ասաց. «Այսպես է ասում Տերը. «Ես բուժել եմ այս ջրերը, այնտեղից այլևս մահ կամ անպտուղ երկիր չի լինի»։ 22 Այսպիսով, ջրերը բուժվեցին մինչև այսօր, ըստ Եղիսեի ասած խոսքի։ 23 Եվ նա այնտեղից վեր գնաց Բեթել։ Երբ նա ճանապարհով էր գնում, քաղաքից դուրս եկան փոքրիկ երեխաներ, ծաղրեցին նրան ու ասացին. «Վեր կաց, ճաղատ, վեր կաց, ճաղատ»։ 24 Նա դարձաւ, նայեց նրանց եւ Տիրոջ անունով անիծեց նրանց։ Եւ անտառից դուրս եկան երկու արջ եւ նրանցից քառասուներկու երեխայ պատառոտեցին։ 25 Եվ այնտեղից նա գնաց Կարմելոս լեռը, և այնտեղից վերադարձավ Սամարիա։ ԳԼՈՒԽ 3 1 Աքաաբի որդի Յորամը սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Սամարիայում՝ Հուդայի Հովսափատ թագավորի տասնութերորդ տարում, և թագավորեց տասներկու տարի։ 2 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ, բայց ոչ թե իր հոր կամ մոր նման. նա հեռացրեց Բահաղի արձանը, որը պատրաստել էր իր հայրը։ 3 Սակայն նա հավատարիմ մնաց Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերին, որոնք Իսրայելին մեղանչել էին տվել, և չհեռացավ դրանցից։ 4 Մովաբի Մեսա թագավորը ոչխարների հովիվ էր և Իսրայելի թագավորին հարյուր հազար գառ ու հարյուր հազար խոյ էր վճարում՝ մորթով հանդերձ։ 5 Բայց երբ Աքաաբը մահացավ, Մովաբի թագավորը ապստամբեց Իսրայելի թագավորի դեմ։ 6 Այդ ժամանակ Յորամ թագավորը դուրս եկավ Սամարիայից և հաշվեց ամբողջ Իսրայելին։
7 Եվ նա գնաց ու մարդ ուղարկեց Հուդայի թագավոր Հովսափատի մոտ՝ ասելով. «Մովաբի թագավորը ապստամբել է ինձ դեմ։ Կգնա՞ս ինձ հետ Մովաբի դեմ պատերազմի»։ Նա ասաց. «Ես կգնամ, ինչպես դու, այնպես էլ իմ ժողովուրդը, ինչպես քո ժողովուրդը, և իմ ձիերը՝ ինչպես քո ձիերը»։ 8 Նա ասաց. «Ո՞ր ճանապարհով գնանք»։ Նա պատասխանեց. «Եդոմի անապատի միջով»։ 9 Այսպիսով, Իսրայելի թագավորը, Հուդայի թագավորը և Եդոմի թագավորը գնացին և յոթ օրվա ճանապարհ անցան, բայց ջուր չկար ո՛չ բանակի, ո՛չ էլ նրանց հետևից եկող անասունների համար։ 10 Իսրայելի թագավորն ասաց. «Վա՜յ, Տերը կանչեց այս երեք թագավորներին, որ նրանց Մովաբի ձեռքը մատնի»։ 11 Բայց Յովսափատն ասաց. «Այստեղ Տիրոջ մարգարե չկա՞, որ նրա միջոցով Տիրոջը հարցնենք»։ Իսրայելի թագավորի ծառաներից մեկը պատասխանեց ու ասաց. «Ահա Սափատի որդի Եղիսեն, որը Եղիայի ձեռքերին ջուր էր լցնում»։ 12 Եվ Հովսափատն ասաց. «Տիրոջ խոսքը նրա հետ է»։ Եվ Իսրայելի թագավորը, Հովսափատը և Եդոմի թագավորը իջան նրա մոտ։ 13 Եղիսէ ասաց Իսրայելի թագավորին. «Ի՞նչ գործ ունես ես քեզ հետ։ Գնա քո հոր մարգարեների ու քո մոր մարգարեների մոտ»։ Իսրայելի թագավորն ասաց նրան. «Ո՛չ, որովհետև Տերը կանչել է այս երեք թագավորներին՝ նրանց Մովաբի ձեռքը մատնելու համար»։ 14 Եղիսէ ասեց. Կենդանի է Զօրաց Տէրը, որի առաջ կանգնած եմ, եթէ չնայէի Յուդայի Յովսափատ արքայի ներկայութեանը, քեզ չէի նայի եւ քեզ չէի տեսնի։ 15 Բայց հիմա ինձ մի նուագող բերեք։ Եվ երբ նուագողը նվագում էր, Տիրոջ ձեռքը նրա վրա իջավ։ 16 Եվ նա ասաց. «Այսպես է ասում Տերը. «Այս հովիտը փոսերով լցրեք»։ 17 Որովհետեւ այսպէս է ասում Տէրը. «Դուք ո՛չ քամի կտեսնեք, ո՛չ էլ անձրեւ կտեսնեք, այլ այդ հովիտը ջրով կլցվի, եւ դուք կխմեք՝ դուք եւ ձեր անասունները եւ ձեր անասունները։ 18 Եվ սա չնչին բան է Տիրոջ աչքի առաջ. նա մովաբացիներին էլ ձեր ձեռքը կմատնի։ 19 Եվ դուք կհարվածեք բոլոր պարսպապատ քաղաքներին ու բոլոր ընտիր քաղաքներին, կկտրեք բոլոր բարի ծառերը, կխցանեք բոլոր ջրի աղբյուրները և քարերով կփչացնեք բոլոր բարի հողամասերը։ 20 Եվ առավոտյան, երբ մատուցվում էր մսի ընծան, ահա ջուր եկավ Եդոմի ճանապարհով, և երկիրը լցվեց ջրով։ 21 Երբ բոլոր մովաբացիները լսեցին, որ թագավորները եկել են իրենց դեմ պատերազմելու, հավաքեցին բոլոր նրանց, ովքեր կարող էին զրահ հագնել և բարձրահասակ էին, և կանգնեցին սահմանին։ 22 Եվ նրանք վաղ առավոտյան վեր կացան, և արևը փայլեց ջրի վրա, և մովաբացիները մյուս կողմի ջուրը տեսան արյան պես կարմիր։ 23 Եվ նրանք ասացին. «Սա արյուն է. թագավորները անկասկած սպանվել են, և նրանք միմյանց կոտորել են։ Հիմա, Մովաբ, ավարի՛ն»։ 24 Երբ նրանք հասան Իսրայելի ճամբարը, իսրայելացիները վեր կացան ու զարկեցին մովաբացիներին, այնպես որ նրանք փախան նրանց
2 Թագավորներ
առջևից։ Բայց նրանք առաջ շարժվեցին ու զարկեցին մովաբացիներին՝ նույնիսկ նրանց երկրում։ 25 Եվ նրանք քանդեցին քաղաքները, և յուրաքանչյուր լավ հողակտորի վրա ամեն մեկը քար նետեց ու լցրեց այն։ Նրանք խցանեցին բոլոր ջրի աղբյուրները և կտրեցին բոլոր լավ ծառերը։ Միայն Կիրհարասեթում թողեցին քարերը։ Սակայն պարսատիկավորները շրջեցին դրա շուրջը և հարվածեցին դրան։ 26 Երբ Մովաբի թագավորը տեսավ, որ պատերազմը չափազանց սաստիկ է իր համար, իր հետ վերցրեց յոթ հարյուր սուսերակիր մարդկանց, որպեսզի ճեղքեն ճանապարհը մինչև Եդոմի թագավորը, բայց չկարողացան։ 27 Ապա նա վերցրեց իր ավագ որդուն, որը պետք է թագավորեր իր փոխարեն, և նրան ողջակեզ մատուցեց պարսպի վրա։ Մեծ զայրույթ առաջացավ Իսրայելի դեմ, և նրանք հեռացան նրանից ու վերադարձան իրենց երկիրը։ ԳԼՈՒԽ 4 1 Մարգարեների որդիների կանանցից մի կին աղաղակեց Եղիսեին՝ ասելով. «Քո ծառան՝ իմ ամուսինը, մեռավ, և դու գիտես, որ քո ծառան վախենում էր Տիրոջից։ Եվ պարտատերը եկել է իմ երկու որդիներին իր մոտ ստրկության տանելու»։ 2 Եղիսէ անոր ըսաւ. «Ի՞նչ ընեմ քեզի համար։ Ասա՛ ինծի, ի՞նչ ունիս տանը»։ Անիկա ալ ըսաւ. «Քու աղախինդ տանը ոչինչ չունի, բացի մի կուժ իւղէ»։ 3 Ապա ասաց. «Գնա՛, բոլոր դրացիներիցդ դատարկ ամաններ փոխ առ, քիչ մի՛ փոխ առ»։ 4 Եվ երբ մտնես, դուռը փակիր քո և քո որդիների վրա, լցրու այդ բոլոր ամանների մեջ և լիքը մի կողմ դիր։ 5 Նա հեռացավ նրանից և դուռը փակեց իր ու իր որդիների վրա, որոնք ամանները բերեցին նրա մոտ, և նա լցրեց։ 6 Երբ ամանները լցվեցին, նա ասաց իր որդուն. «Բեր ինձ համար ևս մեկ աման»։ Նա ասաց նրան. «Ավելի աման չկա»։ Եվ յուղը մնաց։ 7 Նա եկավ ու պատմեց Աստծո մարդուն։ Նա ասաց. «Գնա, վաճառիր յուղը, վճարիր պարտքդ, իսկ մնացածով ապրիր դու և քո երեխաները»։ 8 Մի օր Եղիսեն անցավ Սունամ, որտեղ մի մեծահարուստ կին կար, և նա ստիպեց նրան հաց ուտել։ Եվ երբ նա անցնում էր այնտեղով, նա այնտեղ էր մտնում հաց ուտելու։ 9 Եվ նա ասաց իր ամուսնուն. «Ահա հիմա ես տեսնում եմ, որ սա Աստծո սուրբ մարդն է, որը միշտ անցնում է մեր կողքով»։ 10 Խնդրում եմ, պատի վրա մի փոքրիկ սենյակ շինենք և այնտեղ նրա համար մահճակալ, սեղան, աթոռակ ու աշտանակ դնենք, և երբ նա մեզ մոտ գա, այնտեղ կմտնի։ 11 Եվ մի օր պատահեց, որ նա այնտեղ հասավ, մտավ սենակ և այնտեղ պառկեց։ 12 Եվ նա ասաց իր ծառա Գեեզիին. «Կանչիր այս սունամացուն»։ Եվ նա կանչեց նրան, և նա կանգնեց նրա առաջ։ 13 Եվ նա ասաց նրան. «Ասա նրան. «Ահա դու այս ամբողջ հոգսով մեզ համար ես հոգացել։ Ի՞նչ պետք է անել քեզ համար։ Մի՞թե քո անունը թագավորին կամ
զորքի հրամանատարին կխոսե՞ն»։ Նա պատասխանեց. «Ես ապրում եմ իմ ժողովրդի մեջ»։ 14 Եվ նա ասաց. «Ի՞նչ անել նրան»։ Գեեզին պատասխանեց. «Իրոք, նա երեխա չունի, և նրա ամուսինը ծեր է»։ 15 Եվ նա ասաց. «Կանչի՛ր նրան»։ Եվ երբ նա կանչեց նրան, նա կանգնեց դռան մոտ։ 16 Նա ասաց. «Այս ժամանակ, կյանքի ժամանակի համաձայն, դու որդի կգրկես»։ Նա էլ ասաց. «Ո՛չ, տե՛ր իմ, Աստծո՛ մարդ, մի՛ ստիր քո աղախնին»։ 17 Եվ կինը հղիացավ ու որդի ծնեց այն ժամանակ, երբ Եղիսեն ասել էր նրան՝ կյանքի այդ ժամանակին։ 18 Եվ երբ մանուկը մեծացավ, մի օր նա գնաց իր հոր մոտ՝ հնձվորների մոտ։ 19 Եվ նա ասաց իր հորը. «Գլուխս, գլուխս»։ Եվ նա ասաց մի տղայի. «Տար նրան իր մոր մոտ»։ 20 Եվ երբ նա վերցրեց նրան ու տարավ նրա մոր մոտ, նա նստեց նրա ծնկներին մինչև կեսօր, ապա մեռավ։ 21 Եվ նա վեր գնաց, պառկեցրեց նրան Աստծո մարդու մահճակալի վրա, դուռը փակեց նրա վրա ու դուրս եկավ։ 22 Եվ նա կանչեց իր ամուսնուն ու ասաց. «Խնդրում եմ՝ ուղարկիր ինձ երիտասարդներից մեկին և էշերից մեկին, որ վազեմ Աստծո մարդու մոտ և վերադառնամ»։ 23 Նա ասաց. «Ինչո՞ւ ես այսօր նրա մոտ գնալու։ Ո՛չ նորալուսին է, ո՛չ էլ շաբաթ»։ Նա ասաց. «Լավ կլինի»։ 24 Ապա նա էշը թամբեց ու իր աղախնին ասաց. «Քաշիր ու գնա առաջ, մի՛ դանդաղեցրու քո ձիավարությունը, եթե ես քեզ չհրամայեմ»։ 25 Նա գնաց ու հասավ Աստծո մարդու մոտ՝ Կարմել լեռը։ Երբ Աստծո մարդը հեռվից տեսավ նրան, ասաց իր ծառա Գեեզիին. «Ահա այն սունամացին։ 26 Խնդրում եմ, վազիր նրան դիմավորելու և ասա նրան. «Ո՞ղջ ես, ո՞ղջ ես, ո՞ղջ ես, ո՞ղջ է տղան»։ Նա պատասխանեց. «Ողջ եմ»։ 27 Երբ նա հասավ բլրի վրա գտնվող Աստծո մարդու մոտ, բռնեց նրա ոտքերից։ Գեեզին մոտեցավ, որ նրան հեռացնի։ Եվ Աստծո մարդն ասաց. «Թող նրան հանգիստ, որովհետև նրա հոգին տանջվում է, և Տերը թաքցրել է դա ինձանից և չի հայտնել ինձ»։ 28 Նա ասաց. «Մի՞թե ես իմ տիրոջից որդի էի ուզում։ Չասացի՞, թե՝ մի՛ խաբիր ինձ»։ 29 Ապա ասաց Գեեզիին. «Գոտեպնդի՛ր մեջքդ, վերցրո՛ւ իմ գավազանը ձեռքդ ու գնա՛։ Եթե որևէ մեկին հանդիպես, բարև մի՛ տուր նրան, և եթե որևէ մեկը քեզ բարև տա, պատասխան մի՛ տուր նրան։ Իմ գավազանը դիր երեխայի երեսին»։ 30 Եվ երեխայի մայրն ասաց. «Կենդանի է Տերը, և կենդանի է քո հոգին, ես քեզ չեմ լքի»։ Եվ նա վեր կացավ ու գնաց նրա հետևից։ 31 Գեեզին անցավ նրանց առջևից և գավազանը դրեց երեխայի երեսին, բայց ո՛չ ձայն կար, ո՛չ էլ լսողություն։ Նա վերադարձավ նրան դիմավորելու և պատմեց նրան՝ ասելով. «Երեխան չի արթնացել»։ 32 Երբ Եղիսէ տուն մտաւ, տեսաւ, որ երեխան մեռած էր եւ պառկած էր իր անկողնու վրայ։ 33 Նա մտավ ներս, դուռը փակեց նրանց երկուսի վրա և աղոթեց Տիրոջը։ 34 Եվ նա վեր կացաւ, պառկեց երեխայի վրա, դրեց իր բերանը նրա բերանին, աչքերը՝ նրա աչքերին, ձեռքերը՝
2 Թագավորներ
նրա ձեռքերին։ Նա պառկեց երեխայի վրա, և երեխայի մարմինը տաքացավ։ 35 Ապա նա վերադարձավ, տան մեջ այս ու այն կողմ շրջեց, վեր ելավ ու պառկեց նրա վրա։ Տղան յոթ անգամ փռշտաց, և երեխան բացեց աչքերը։ 36 Նա կանչեց Գեեզիին ու ասաց. «Կանչի՛ր այս սունամացուն»։ Նա կանչեց նրան։ Երբ նա մտավ նրա մոտ, նա ասաց. «Վերցրո՛ւ քո որդուն»։ 37 Նա մտավ ներս, ընկավ նրա ոտքերի առաջ, մինչև գետին խոնարհվեց, վերցրեց որդուն ու դուրս եկավ։ 38 Եղիսէ վերադարձաւ Գաղգաղա։ Երկրին մէջ սով կար։ Մարգարէներու որդիները նստած էին անոր առջեւ։ Ան իր ծառային ըսաւ. «Մեծ կաթսան վե՛ր դիր եւ մարգարէներու որդիներուն համար ապուր եփէ»։ 39 Մեկը դուրս եկավ դաշտ՝ խոտաբույսեր հավաքելու, գտավ մի վայրի որթատունկ և դրանից վայրի դդումներ հավաքեց՝ լիքը գիրկը լցնելով, և եկավ ու մանրացրեց դրանք ապուրի կաթսայի մեջ, որովհետև չգիտեին դրանք։ 40 Եվ նրանք լցրին, որ մարդիկ ուտեն։ Եվ երբ նրանք ուտում էին ապուրից, աղաղակեցին ու ասացին. «Աստծո մարդ, կաթսայի մեջ մահ կա»։ Եվ նրանք չկարողացան ուտել։ 41 Բայց նա ասաց. «Աղյուս բերեք»։ Եվ նա լցրեց կաթսայի մեջ ու ասաց. «Թափեք ժողովրդի համար, որ ուտեն»։ Եվ կաթսայի մեջ ոչ մի վնաս չկար։ 42 Եվ Բաալ-Շալիսա քաղաքից մի մարդ եկավ և Աստծո մարդուն բերեց առաջին բերքից պատրաստված հաց՝ քսան գարու հաց և լիքը ցորենի հասկ՝ կեղևով։ Եվ նա ասաց. «Տուր ժողովրդին, որ ուտեն»։ 43 Նրա ծառան ասաց. «Ի՞նչ, սա հարյուր մարդու առաջ դնեմ»։ Նա էլ ասաց. «Տուր ժողովրդին, որ ուտեն, որովհետև այսպես է ասում Տերը. «Կուտեն, և դրանից էլ կմնա»։ 44 Նա այն դրեց նրանց առաջ, և նրանք կերան, և դրանից էլ մնաց՝ Տիրոջ խոսքի համաձայն։ ԳԼՈՒԽ 5 1 Նեեմանը, Ասորիքի թագավորի զորքերի հրամանատարը, իր տիրոջ առաջ մեծ մարդ էր և պատվավոր, որովհետև նրա միջոցով Տերը փրկություն էր տվել Ասորիքին։ Նա նաև քաջարի մարդ էր, բայց բորոտ։ 2 Ասորիները դուրս էին եկել գնդերով և Իսրայելի երկրից գերի էին վերցրել մի փոքրիկ աղջկա, որը ծառայում էր Նեեմանի կնոջը։ 3 Եվ նա ասաց իր տիկնոջը. «Երանի՜ թե իմ տերը Սամարիայում գտնվող մարգարեի հետ լիներ, որովհետև նա կբուժեր նրան բորոտությունից»։ 4 Եվ մեկը մտավ ու իր տիրոջը պատմեց՝ ասելով. «Այսպես ու այսպես ասաց Իսրայելի երկրից եկած աղջիկը»։ 5 Ասորիքի թագավորն ասաց. «Գնա՛, գնա՛, և ես նամակ կուղարկեմ Իսրայելի թագավորին»։ Նա գնաց՝ իր հետ վերցնելով տասը տաղանդ արծաթ, վեց հազար սիկղ ոսկի և տասը փոխան հանդերձ։ 6 Նա նամակը տարավ Իսրայելի թագավորին՝ ասելով. «Երբ այս նամակը քեզ հասնի, ահա ես քեզ մոտ եմ ուղարկել իմ Նեեման ծառային, որպեսզի դու նրան բուժես բորոտությունից»։
7 Երբ Իսրայելի թագավորը կարդաց նամակը, պատռեց իր հանդերձները և ասաց. «Մի՞թե ես Աստված եմ, որ սպանեմ և կենդանացնեմ, որ այս մարդը ինձ մոտ է ուղարկում՝ մարդուն բորոտությունից բուժելու համար։ Ուստի, խնդրում եմ, մտածեք և տեսեք, թե ինչպես է նա ինձ դեմ վիճաբանություն փնտրում»։ 8 Երբ Եղիսէ՝ Աստծու մարդը, լսեց, որ Իսրայելի թագավորը պատռել է իր հագուստը, մարդ ուղարկեց թագավորի մոտ՝ ասելով. «Ինչո՞ւ պատռեցիր քո հագուստը։ Թող նա գա ինձ մոտ, և նա կիմանա, որ Իսրայելում մարգարե կա»։ 9 Նեեմանը եկավ իր ձիերով ու կառքով ու կանգնեց Եղիսեի տան դռան մոտ։ 10 Եղիսէ պատգամաբեր ուղարկեց նրա մոտ՝ ասելով. «Գնա և յոթ անգամ լվացվիր Հորդանանում, և քո մարմինը կվերադառնա քեզ մոտ, և դու կմաքրվես»։ 11 Բայց Նեեմանը զայրացավ ու գնաց ու ասաց. «Ահա ես մտածեցի, որ նա անպայման կգա ինձ մոտ, կկանգնի ու կկանչի իր Տեր Աստծո անունը, ձեռքը կդնի տեղի վրա ու կբուժի բորոտին»։ 12 Մի՞թե Դամասկոսի Աբանա ու Փարփար գետերը Իսրայելի բոլոր ջրերից լավը չեն։ Մի՞թե չեմ կարող լվացվել դրանցում ու մաքրվել։ Եվ նա շրջվեց ու զայրացած հեռացավ։ 13 Նրա ծառաները մոտեցան ու ասացին. «Հա՛յր իմ, եթե մարգարեն քեզ մի մեծ բան ասեր, չէի՞ր անելու։ Առավել ևս, երբ նա քեզ ասում է՝ «Լվացվի՛ր և մաքրվի՛ր»։ 14 Ապա նա իջավ ու յոթ անգամ Հորդանանում սուզվեց, ինչպես որ Աստված մարդն էր ասել, և նրա մարմինը դարձավ փոքրիկ երեխայի մարմնի պես, և նա մաքրվեց։ 15 Եվ նա վերադարձավ Աստծո մարդու մոտ՝ ինքը և իր ամբողջ խումբը, և եկավ կանգնեց նրա առջև։ Նա ասաց. «Ահա հիմա գիտեմ, որ ամբողջ երկրում Աստված չկա, բացի Իսրայելից։ Արդ, խնդրում եմ, ընդունիր քո ծառայի օրհնությունը»։ 16 Բայց նա ասաց. «Կենդանի է Տերը, որի առաջ կանգնած եմ, ես ոչինչ չեմ ընդունի»։ Եվ նա համոզեց նրան, որ ընդունի այն, բայց նա մերժեց։ 17 Նեեմանն ասաց. «Խնդրում եմ՝ քո ծառային երկու ջորիի բեռ հող չտրվի՞, որովհետև քո ծառան այլևս ուրիշ աստվածների ո՛չ ողջակեզներ է մատուցելու, ո՛չ էլ զոհեր, բացի Տիրոջից»։ 18 Այս բանում թող Տերը ների քո ծառային, որ երբ իմ տերը մտնի Ռեմոնի տունը՝ այնտեղ երկրպագելու, և նա հենվի իմ ձեռքին, և ես խոնարհվեմ Ռեմոնի տանը, Տերը ների քո ծառային այս բանում։ 19 Եվ նա ասաց նրան. «Գնա՛ խաղաղությամբ»։ Եվ նա մի փոքր հեռացավ նրանից։ 20 Բայց Գեեզին՝ Աստծո մարդ Եղիսեի ծառան, ասաց. «Ահա իմ տերը խնայեց այս ասորի Նեեմանին՝ չընդունելով նրա ձեռքից բերածը։ Կենդանի է Տերը, որ ես կվազեմ նրա հետևից և կվերցնեմ նրանից մի քիչ»։ 21 Գեեզին Նեեմանի հետևից վազելիս տեսավ, որ նա իր հետևից է վազում, և նա կառքից իջավ նրան դիմավորելու ու ասաց. «Ամեն ինչ կարգի՞վ է»։ 22 Նա ասաց. «Ամեն ինչ լավ է։ Իմ տերը ինձ ուղարկել է ասելով. «Ահա հիմա Եփրեմի լեռից ինձ մոտ են եկել մարգարեների որդիներից երկու երիտասարդներ։
2 Թագավորներ
Խնդրում եմ, տուր նրանց մեկ տաղանդ արծաթ և երկու ձեռք հագուստ»։ 23 Նեեմանն ասաց. «Բավական է, վերցրու երկու տաղանդ»։ Նա ստիպեց նրան և երկու պարկի մեջ երկու տաղանդ արծաթ կապեց՝ երկու ձեռք հագուստի հետ միասին, դրեց իր երկու ծառաների վրա, և նրանք տարան դրանք նրա առաջ։ 24 Երբ նա հասավ աշտարակ, վերցրեց դրանք նրանց ձեռքից և դրեց տանը։ Ապա արձակեց մարդկանց, և նրանք գնացին։ 25 Բայց նա մտավ ու կանգնեց իր տիրոջ առաջ։ Եղիսեն ասաց նրան. «Որտեղի՞ց ես գալիս, Գեեզի»։ Նա էլ ասաց. «Քո ծառան ոչ մի տեղ չի գնացել»։ 26 Եվ նա ասաց նրան. «Մի՞թե իմ սիրտը քեզ հետ չէր, երբ այդ մարդը իր կառքից վերադարձավ քեզ դիմավորելու։ Մի՞թե ժամանակն է արծաթ վերցնելու, հագուստներ, ձիթենիներ ու խաղողի այգիներ, ոչխարներ ու եզներ, ծառաներ ու աղախիններ վերցնելու։ 27 Նեեմանի բորոտությունը հավիտյան կպչի քեզ և քո սերնդին։ Եվ նա դուրս եկավ նրա մոտից՝ ձյան պես սպիտակ բորոտ։ ԳԼՈՒԽ 6 1 Մարգարեների որդիներն ասացին Եղիսեին. «Ահա այն տեղը, որտեղ մենք ապրում ենք քեզ հետ, մեզ համար շատ նեղ է»։ 2 Խնդրում ենք, գնանք մինչև Հորդանան, և այնտեղից ամեն մեկս մի գերան վերցնենք, և այնտեղ մեզ համար տեղ շինենք, որտեղ կարողանանք ապրել։ Եվ նա պատասխանեց. «Գնացե՛ք»։ 3 Մէկն ասաց. «Խնդրում եմ, համարձակվիր եւ գնա քո ծառաների հետ»։ Նա պատասխանեց. «Ես կգնամ»։ 4 Նա գնաց նրանց հետ։ Երբ նրանք հասան Հորդանան, փայտ կտրեցին։ 5 Բայց երբ մեկը գերան էր կտրում, կացնի սայրը ընկավ ջուրը, և նա գոռաց ու ասաց. «Վա՜յ, տե՛ր, որովհետև այն փոխառված էր»։ 6 Եվ Աստծո մարդը հարցրեց. «Ու՞ր ընկավ այն»։ Եվ նա ցույց տվեց տեղը։ Եվ նա կտրեց մի փայտ ու նետեց այնտեղ, և երկաթը լողաց։ 7 Ուստի նա ասաց. «Վերցրու այն քեզ մոտ»։ Եվ նա ձեռքը մեկնեց ու վերցրեց այն։ 8 Այն ժամանակ Ասորիքի թագավորը պատերազմեց Իսրայելի դեմ և խորհուրդ արեց իր ծառաների հետ՝ ասելով. «Այստեղ և այսինչ տեղում կլինի իմ ճամբարը»։ 9 Եվ Աստծո մարդը մարդ ուղարկեց Իսրայելի թագավորի մոտ՝ ասելով. «Զգույշ եղիր, որ այդ տեղով չանցնես, որովհետև այնտեղ ասորիներն են իջել»։ 10 Եվ Իսրայելի թագավորը մարդ ուղարկեց այն վայրը, որը նրան ասել էր Աստծո մարդը և զգուշացրել էր նրան, և այնտեղ փրկվեց՝ ոչ մեկ անգամ, ոչ էլ երկու անգամ։ 11 Ասորիքի թագավորի սիրտը խիստ վշտացավ այս բանի համար, և նա կանչեց իր ծառաներին ու ասաց նրանց. «Չե՞ք իմանա, թե մեզանից ով է Իսրայելի թագավորի կողմը»։ 12 Նրա ծառաներից մեկն ասաց. «Ո՛չ, տե՛ր իմ թագավոր, այլ Եղիսե մարգարեն, որը Իսրայելում է, Իսրայելի թագավորին պատմում է այն խոսքերը, որ դու խոսում ես քո ննջասենյակում»։
13 Նա ասաց. «Գնացե՛ք ու լրտեսե՛ք, թե որտեղ է նա, որպեսզի ուղարկեմ ու նրան բերեմ»։ Նրան պատմեցին՝ ասելով. «Ահա նա Դոթայիմում է»։ 14 Ուստի նա այնտեղ ուղարկեց ձիեր, կառքեր և մեծ զորք։ Նրանք գիշերով եկան ու շրջապատեցին քաղաքը։ 15 Երբ Աստծո մարդու ծառան վաղ առավոտյան վեր կացավ ու դուրս եկավ, ահա մի զորք քաղաքը շրջապատել էր՝ թե՛ ձիերով, թե՛ կառքերով։ Նրա ծառան ասաց նրան. «Վա՜յ, տե՛ր իմ, ինչպե՞ս անենք»։ 16 Նա պատասխանեց. «Մի՛ վախեցիր, որովհետև մեզ հետ եղողները ավելի շատ են, քան նրանց հետ եղողները»։ 17 Եղիսէն աղօթեց ու ասաց. «Տէ՛ր, աղաչում եմ քեզ, բա՛ց նրա աչքերը, որ տեսնի»։ Տէրը բացեց երիտասարդի աչքերը, եւ նա տեսաւ, եւ ահա լեռը լի էր հրէ ձիերով ու կառքերով Եղիսէի շուրջը։ 18 Երբ նրանք իջան նրա մոտ, Եղիսեն աղոթեց Տիրոջը և ասաց. «Խնդրում եմ, կուրացրու այս ժողովրդին»։ Եվ նա կուրացրեց նրանց՝ Եղիսեի խոսքի համաձայն։ 19 Եղիսէ նրանց ասաց. «Սա չէ ճանապարհը, ոչ էլ սա է քաղաքը։ Հետևեք ինձ, և ես ձեզ կտանեմ այն մարդու մոտ, որին դուք փնտրում եք»։ Բայց նա նրանց տարավ Սամարիա։ 20 Երբ նրանք Սամարիա մտան, Եղիսեն ասաց. «Տե՛ր, բա՛ց այս մարդկանց աչքերը, որ տեսնեն»։ Եվ Տերը բացեց նրանց աչքերը, և նրանք տեսան, և ահա նրանք Սամարիայի մեջտեղում էին։ 21 Երբ Իսրայելի թագավորը տեսավ նրանց, ասաց Եղիսեին. «Հա՛յր իմ, ես նրանց զարկե՞մ, ես նրանց զարկե՞մ»։ 22 Նա պատասխանեց. «Դու նրանց չպիտի սպանես։ Մի՞թե դու կսպանես նրանց, որոնց գերի ես տարել քո սրով ու աղեղով։ Նրանց առաջ հաց ու ջուր դիր, որ ուտեն, խմեն ու գնան իրենց տիրոջ մոտ»։ 23 Եվ նա մեծ պաշար պատրաստեց նրանց համար։ Երբ նրանք կերան ու խմեցին, նա արձակեց նրանց, և նրանք գնացին իրենց տիրոջ մոտ։ Այսպիսով, Ասորիքի ավազակախմբերը այլևս չմտան Իսրայելի երկիր։ 24 Դրանից հետո Ասորիքի Բենադադ թագավորը հավաքեց իր ամբողջ զորքը, գնաց ու պաշարեց Սամարիան։ 25 Սամարիայում մեծ սով եղավ։ Նրանք պաշարեցին այն, մինչև որ մի էշի գլուխը վաճառվեց ութսուն արծաթով, իսկ աղավնու կղանքի մեկ քառորդ մասը՝ հինգ արծաթով։ 26 Երբ Իսրայելի թագավորը անցնում էր պարսպի վրայով, մի կին նրան աղաղակեց՝ ասելով. «Օգնի՛ր, տե՛ր իմ, թագավոր»։ 27 Եվ նա ասաց. «Եթե Տերը քեզ չօգնի, ես որտեղի՞ց օգնեմ քեզ՝ գոմի կա՞լից, թե՞ հնձանից»։ 28 Թագավորը նրան ասաց. «Ի՞նչ է պատահել քեզ»։ Նա պատասխանեց. «Այս կինն ինձ ասաց. «Տուր քո որդուն, որ այսօր ուտենք նրան, իսկ իմ որդուն վաղը կուտենք»։ 29 Այսպիսով, մենք եփեցինք որդուս ու կերանք նրան։ Հաջորդ օրը ես ասացի նրան. «Տուր քո որդուն, որ ուտենք»։ Եվ նա թաքցրեց իր որդուն։ 30 Երբ թագավորը լսեց կնոջ խոսքերը, պատռեց իր հագուստը և անցավ պարսպի վրայով։ Ժողովուրդը տեսավ, որ նա քուրձ էր հագել իր մարմնի վրա։
2 Թագավորներ
31 Ապա նա ասաց. «Աստված այսպիսով և այսպիսով անի ինձ, եթե Սափատի որդի Եղիսեի գլուխը այսօր նրա վրա մնա»։ 32 Եղիսէ նստած էր իր տանը, եւ ծերերը նստած էին նրա հետ։ Արքան մարդ ուղարկեց իր առջեւից։ Բայց նախքան պատգամաբերը նրա մոտ գալը, նա ասաց ծերերին. «Տեսնո՞ւմ եք, թե ինչպես է այս մարդասպանի որդին մարդ ուղարկել իմ գլուխը կտրելու։ Երբ պատգամաբերը գա, փակեք դուռը եւ բռնեք նրան դռան մոտ։ Մի՞թե նրա տիրոջ ոտքերի ձայնը նրա ետեւից չի լսվում»։ 33 Եվ մինչ նա դեռ խոսում էր նրանց հետ, ահա պատգամաբերը իջավ նրա մոտ, և նա ասաց. «Ահա այս չարիքը Տիրոջից է, էլ ի՞նչ սպասեմ Տիրոջը»։ ԳԼՈՒԽ 7 1 Եղիսէն ասաց. «Լսեցե՛ք Տիրոջ խոսքը. այսպէս է ասում Տէրը. «Վաղը մոտավորապես այս ժամին Սամարիայի դարպասների մոտ մեկ գրիվ բարակ ալյուրը կվաճառվի մեկ սիկղով, եւ երկու գրիվ գարին՝ մեկ սիկղով»։ 2 Այն ժամանակ մի իշխան, որի ձեռքին հենվել էր թագավորը, պատասխանեց Աստծո մարդուն և ասաց. «Ահա, եթե Տերը երկնքի պատուհաններ բացի, մի՞թե սա կարող է լինել»։ Նա ասաց. «Ահա, դու կտեսնես քո աչքերով, բայց չես ուտի դրանից»։ 3 Դարպասի մուտքի մոտ կային չորս բորոտ մարդիկ, և նրանք միմյանց ասացին. «Ինչո՞ւ նստենք այստեղ մինչև մեռնելը»։ 4 Եթե ասենք՝ «Մտնենք քաղաք», քաղաքում սով է, և մենք այնտեղ կմեռնենք։ Եթե այստեղ նստենք, կմեռնենք։ Հիմա եկեք և գնանք Ասորիների բանակի մոտ։ Եթե մեզ ողջ թողնեն, կապրենք, իսկ եթե մեզ սպանեն, կմեռնենք։ 5 Եվ նրանք մթնշաղին վեր կացան, որ գնան Ասորիների ճամբարը։ Երբ նրանք հասան Ասորիների ճամբարի ծայրը, ահա այնտեղ ոչ ոք չկար։ 6 Որովհետեւ Տէրը Ասորիների բանակի վերայ կառքերի ձայն, ձիերի ձայն, մեծ զօրքի ձայն լսել էր տուել, եւ նրանք միմեանց ասում էին՝ Ահա, Իսրայելի արքան մեզ վերայ վարձել է խետացիների եւ եգիպտացիների թագավորներին։ 7 Ուստի նրանք վեր կացան ու փախան մթնշաղին, թողեցին իրենց վրանները, ձիերը, էշերը, նույնիսկ ճամբարը, ինչպես որ կար, և փախան իրենց կյանքը փրկելու համար։ 8 Եվ երբ այս բորոտները հասան ճամբարի ծայրը, մտան մի վրան, կերան ու խմեցին, այնտեղից վերցրին արծաթ, ոսկի և հանդերձներ և գնացին ու թաքցրին դրանք։ Եվ վերադարձան ու մտան մեկ այլ վրան, այնտեղից էլ վերցրին ու թաքցրին։ 9 Նրանք իրար ասացին. «Մենք լավ չենք անում։ Այսօր բարի լուրի օր է, և մենք լռում ենք։ Եթե մինչև լուսաբաց մնանք, մեզ վրա չարիք կգա։ Հիմա եկեք գնանք և թագավորի տանը պատմենք»։ 10 Նրանք եկան ու քաղաքի դռնապանին կանչեցին ու պատմեցին նրանց՝ ասելով. «Մենք մտանք ասորիների ճամբարը, և ահա այնտեղ ոչ ոք չկար, ոչ էլ մարդու ձայն, միայն կապված ձիեր ու էշեր էին, և վրանները՝ ինչպես որ կար»։
11 Եվ նա կանչեց դռնապաններին, և նրանք այդ մասին հայտնեցին թագավորի տունը։ 12 Թագավորը գիշերը վեր կացավ ու ասաց իր ծառաներին. «Հիմա ես ձեզ կպատմեմ, թե ինչ են արել մեզ հետ ասորիները։ Նրանք գիտեն, որ մենք քաղցած ենք, դրա համար էլ դուրս են եկել ճամբարից՝ դաշտում թաքնվելու, ասելով. «Երբ նրանք քաղաքից դուրս գան, մենք նրանց կենդանի կբռնենք ու քաղաք կմտնենք»։ 13 Նրա ծառաներից մեկը պատասխանեց ու ասաց. «Խնդրում եմ՝ թող մարդիկ վերցնեն քաղաքում մնացած մնացած ձիերից հինգը (ահա նրանք այնքան են, որքան այնտեղ մնացած Իսրայելի ամբողջ բազմությունը, ահա ասում եմ՝ նրանք այնքան են, որքան կոտորված Իսրայելի ամբողջ բազմությունը) և ուղարկենք ու տեսնենք։ 14 Ուստի նրանք երկու կառք վերցրին, և թագավորը ասորիների զորքի հետևից ուղարկեց՝ ասելով. «Գնացե՛ք ու տեսե՛ք»։ 15 Եվ նրանք գնացին նրանց հետևից մինչև Հորդանան, և ահա ամբողջ ճանապարհը լի էր հագուստներով ու իրերով, որոնք ասորիները շտապողականության մեջ դեն էին նետել։ Եվ պատգամաբերները վերադարձան ու թագավորին պատմեցին։ 16 Եվ ժողովուրդը դուրս եկավ ու կողոպտեց ասորիների վրանները։ Տիրոջ խոսքի համաձայն՝ մեկ չափ բարակ ալյուրը վաճառվում էր մեկ սիկղով, և երկու չափ գարին՝ մեկ սիկղով։ 17 Եվ թագավորը դարպասի պահպանությունը նշանակեց այն տիրոջը, որի ձեռքին հենվում էր։ Ժողովուրդը դարպասի մեջ ոտնակոխ արեց նրան, և նա մահացավ, ինչպես ասել էր Աստծո մարդը, որը խոսել էր, երբ թագավորը նրա մոտ էր եկել։ 18 Եվ եղավ այնպես, ինչպես Աստծո մարդը թագավորին ասել էր. «Վաղը մոտավորապես այս ժամին Սամարիայի դարպասների մոտ երկու գրիվ գարի մեկ սիկղով և մեկ գրիվ նուրբ ալյուր մեկ սիկղով կլինի», 19 Այդ տերը պատասխանեց Աստծո մարդուն և ասաց. «Ահա, եթե Տերը երկնքի պատուհաններ բացի, մի՞թե նման բան կլինի»։ Նա ասաց. «Ահա, դու կտեսնես քո աչքերով, բայց չես ուտի դրանից»։ 20 Եվ այսպես պատահեց նրան. ժողովուրդը ոտնակոխ արեց նրան դարպասի մոտ, և նա մեռավ։ ԳԼՈՒԽ 8 1 Եղիսէէն ասաց այն կնոջը, որի որդուն կենդանացրել էր. «Վե՛ր կաց, գնա՛ դու եւ քո տունը, եւ պանդուխտ եղիր այնտեղ, ուր կարող ես պանդուխտ լինել, որովհետեւ Տէրը սով է կանչել, եւ այն երկրի վրայ պիտի գայ եօթը տարի»։ 2 Կինը վեր կացավ ու արեց Աստծու մարդու խոսքի համաձայն։ Նա գնաց իր տնով ու յոթ տարի պանդխտեց փղշտացիների երկրում։ 3 Եօթը տարին լրանալուց յետոյ կինը վերադարձաւ փղշտացիների երկրից եւ գնաց արքային աղաղակելու իր տան եւ իր երկրի համար։ 4 Թագավորը խոսեց Աստծո մարդու ծառա Գեեզիի հետ՝ ասելով. «Խնդրում եմ, պատմի՛ր ինձ Եղիսեի բոլոր մեծ գործերը»։ 5 Երբ նա թագավորին պատմում էր, թե ինչպես է կենդանացրել մի մեռած մարմնի, ահա այն կինը, որի
2 Թագավորներ
որդուն կենդանացրել էր, թագավորին աղաղակում էր իր տան ու իր հողի համար։ Գեեզին ասաց. «Տե՛ր իմ թագավոր, սա այն կինն է, և սա նրա որդին է, որին Եղիսեն կենդանացրել էր»։ 6 Եվ երբ թագավորը հարցրեց կնոջը, նա պատմեց նրան։ Այսպիսով, թագավորը նրան մի ներքինի նշանակեց՝ ասելով. «Վերադարձրու նրան ամեն ինչ, ինչ նրան էր պատկանում, և դաշտի բոլոր բերքը՝ այն օրվանից, երբ նա լքեց երկիրը, մինչև հիմա»։ 7 Եղիսէ Դամասկոս եկաւ։ Ասորիների Բենադադ արքան հիւանդ էր։ Նրան իմացրին, որ Աստծու մարդը եկել է այստեղ։ 8 Թագավորն ասաց Ազայելին. «Վերցրու մի նվեր քո ձեռքը և գնա դիմավորիր Աստծու մարդուն, և նրա միջոցով հարցրու Տիրոջը. «Կապրե՞մ այս հիվանդությունից»։ 9 Ազայելը գնաց նրան դիմավորելու և իր հետ նվեր վերցրեց՝ Դամասկոսի բոլոր բարիքներից՝ քառասուն ուղտի բեռ, և նա եկավ կանգնեց նրա առաջ ու ասաց. «Քո որդի Բենադադը՝ Ասորիքի թագավորը, ինձ քեզ մոտ է ուղարկել՝ ասելով. «Կապրե՞մ այս հիվանդությունից»։ 10 Եղիսէ նրան ասաց. «Գնա՛ ու ասա՛ նրան. «Դու անպայման կբուժվես»։ Բայց Տերն ինձ ցոյց տվեց, որ նա անպայման կմեռնի»։ 11 Եվ նա անշարժացրեց իր դեմքը, մինչև որ ամաչեց, և Աստծո մարդը լաց եղավ։ 12 Ազայելն ասաց. «Ինչո՞ւ ես լաց լինում, տե՛ր իմ»։ Նա պատասխանեց. «Գիտեմ, թե ինչ չարիք ես անելու Իսրայելի որդիներին. նրանց ամրոցները կհրկիզես, նրանց երիտասարդներին սրով կսպանես, նրանց երեխաներին կջարդես ու հղի կանանց կպատառոտես»։ 13 Ազայելն ասաց. «Ի՞նչ է, քո ծառան շուն է, որ այս մեծ բանն է անում»։ Եղիսեն պատասխանեց. «Տերը ինձ ցույց տվեց, որ դու թագավոր պիտի լինես Ասորիքի վրա»։ 14 Նա գնաց Եղիսեի մոտից ու եկավ իր տիրոջ մոտ, որը հարցրեց նրան. «Եղիսեն ի՞նչ ասաց քեզ»։ Նա պատասխանեց. «Նա ինձ ասաց, որ դու անպայման կապրես»։ 15 Եվ հաջորդ օրը նա վերցրեց մի հաստ կտոր, թաթախեց այն ջրի մեջ և փռեց իր դեմքին, և նա մեռավ։ Եվ Ազայելը թագավորեց նրա փոխարեն։ 16 Եվ Իսրայելի թագավոր Աքաաբի որդի Հովրամի հինգերորդ տարում, երբ Հովսափատն էր Հուդայի թագավորը, սկսեց թագավորել Հուդայի թագավոր Հովսափատի որդի Հովրամը։ 17 Նա երեսուներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և ութ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 18 Նա քայլեց Իսրայելի թագավորների ճանապարհով, ինչպես Աքաաբի տունը, որովհետև Աքաաբի դուստրը նրա կինն էր, և նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ։ 19 Սակայն Տերը չուզեց կործանել Հուդան իր ծառա Դավթի պատճառով, ինչպես որ խոստացել էր նրան միշտ լույս տալ նրան և նրա որդիներին։ 20 Նրա օրերում Եդոմը ապստամբեց Հուդայի ձեռքի տակից և իր վրա թագավոր նշանակեց։ 21 Յորամը բոլոր կառքերով գնաց Սայիր։ Գիշերը վեր կացավ ու կոտորեց իրեն շրջապատող եդոմացիներին ու կառքերի հրամանատարներին։ Ժողովուրդը փախավ իր վրանները։
22 Սակայն Եդոմը ապստամբեց Հուդայի ձեռքի տակից մինչև այսօր։ Այդ ժամանակ ապստամբեց նաև Լեբնան։ 23 Հովրամի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 24 Եվ Հովրամը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայրերի հետ Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Օքոզիան։ 25 Իսրայելի Աքաաբի որդի Հովրամի տասներկուերորդ տարում թագավոր դարձավ Հուդայի Հովրամի որդի Օքոզիան։ 26 Քսաներկու տարեկան էր Օքոզիան, երբ սկսեց թագավորել, և մեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Գոթողիա էր՝ Իսրայելի Օմրի թագավորի դուստրը։ 27 Նա Աքաաբի տան ճանապարհով գնաց և չարիք գործեց Տիրոջ աչքում, ինչպես Աքաաբի տունը, որովհետև նա Աքաաբի տան փեսան էր։ 28 Նա Աքաաբի որդի Հովրամի հետ գնաց ՌամոթԳաղաադ՝ Ասորիքի թագավոր Ազայելի դեմ պատերազմելու, բայց ասորիները վիրավորեցին Հովրամին։ 29 Եվ Հովրամ թագավորը վերադարձավ Հեզրայել՝ բուժվելու այն վերքերից, որոնք ասորիները պատճառել էին նրան Ռամայում, երբ նա պատերազմում էր Ասորիքի թագավոր Ազայելի դեմ։ Եվ Հուդայի թագավոր Հովրամի որդի Օքոզիան իջավ Հեզրայել՝ Աքաաբի որդի Հովրամին տեսնելու, քանի որ նա հիվանդ էր։ ԳԼՈՒԽ 9 1 Եղիսե մարգարեն կանչեց մարգարեների որդիներից մեկին ու ասաց նրան. «Գոտի՛ կապիր մեջքդ, վերցրու այս յուղի արկղը ձեռքդ ու գնա Ռամոթ-գաղաադ։ 2 Երբ այնտեղ մտնես, այնտեղ փնտրիր Նեմսիի որդի Հովսափատի որդուն՝ Հեուին, մտիր ու նրան իր եղբայրների միջից վեր կացրեց ու տար մի ներքին սենյակ։ 3 Ապա վերցրու յուղի ամանը, լցրու նրա գլխին ու ասա. «Այսպես է ասում Տերը. «Ես քեզ օծեցի Իսրայելի վրա թագավոր»։ Ապա բացիր դուռը, փախիր ու մի՛ սպասիր»։ 4 Երիտասարդը, այսինքն՝ մարգարե երիտասարդը, գնաց Ռամոթ-Գաղաադ։ 5 Երբ նա եկավ, ահա զորքի հրամանատարները նստած էին, և նա ասաց. «Ես քեզ համար խոսք ունեմ, ո՛վ զորապետ»։ Եվ Հեուն ասաց. «Մեզանից ո՞ւմ համար»։ Եվ նա ասաց. «Քեզ համար, ո՛վ զորապետ»։ 6 Նա վեր կացավ ու մտավ տուն, յուղը թափեց նրա գլխին ու ասաց նրան. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Ես քեզ թագավոր օծեցի Տիրոջ ժողովրդի՝ Իսրայելի վրա»։ 7 Եվ դու պիտի ջարդես քո տիրոջ՝ Աքաաբի տունը, որպեսզի ես վրեժ լուծեմ իմ ծառաների՝ մարգարեների արյան և Տիրոջ բոլոր ծառաների արյան համար՝ Հեզաբելի ձեռքից։ 8 Որովհետեւ Աքաաբի ամբողջ տունը պիտի կործանուի. եւ ես Աքաաբից պիտի բնաջինջ անեմ պատին միզողին եւ Իսրայելի մեջ կապուածին ու լքուածին։
2 Թագավորներ
9 Եվ ես Աքաաբի տունը կդարձնեմ Նաբատի որդի Հերոբովամի տան պես և Աքիայի որդի Բաասայի տան պես։ 10 Եվ շները կուտեն Հեզաբելին Հեզրայելի հողամասում, և ոչ ոք չի լինի, որ թաղի նրան։ Եվ նա բացեց դուռը և փախավ։ 11 Յէուն դուրս եկաւ իր տիրոջ ծառաների մօտ, եւ նրանցից մէկը նրան ասաց. «Ամեն ինչ լա՞վ է։ Ինչո՞ւ է այս խելագարը եկել քեզ մօտ»։ Նա էլ նրանց ասաց. «Դուք ճանաչում եք այդ մարդուն եւ նրա խօսքերը»։ 12 Նրանք ասացին. «Սուտ է, հիմա ասա՛ մեզ»։ Նա ասաց. «Այսպես ու այսպես ասաց նա ինձ՝ ասելով. «Այսպես է ասում Տերը. «Քեզ թագավոր օծեցի Իսրայելի վրա»։ 13 Ապա նրանք շտապեցին, և ամեն մեկը վերցրեց իր հանդերձը, դրեց իր տակը՝ աստիճանների գլխին, և փողեր հնչեցրին՝ ասելով. «Յեուն թագավոր է»։ 14 Այսպիսով, Նեմսիի որդի Հովսափատի որդի Հեուն դավադրություն կազմակերպեց Հովրամի դեմ։ (Իսկ Հովրամը, ինքն ու ամբողջ Իսրայելը, ՌամոթԳաղաադը պահպանում էր Ասորիքի Ազայել թագավորի պատճառով։ 15 Բայց Յորամ թագավորը վերադարձավ Հեզրայել՝ բուժվելու այն վերքերից, որոնք ասորիները պատճառել էին նրան, երբ նա կռվում էր Ասորիքի Ազայել թագավորի դեմ։ Եվ Հեուն ասաց. «Եթե դուք համաձայն եք, ապա թող ոչ ոք չելնի ու չփախչի քաղաքից՝ գնալու և Հեզրայել պատմելու»։ 16 Եվ Հեուն կառք նստեց ու գնաց Հեզրայել, որովհետև Հովրամը այնտեղ էր պառկած։ Եվ Հուդայի Օքոզիա թագավորը իջել էր Հովրամին տեսնելու։ 17 Հեզրայելի աշտարակի վրա մի պահակ կանգնած էր, և նա տեսավ Հեուի գունդը, երբ գալիս էր, ու ասաց. «Գունդ եմ տեսնում»։ Հովրամն ասաց. «Մի ձիավոր վերցրու և ուղարկիր նրանց դիմավորելու, և թող նա հարցնի՝ «Խաղաղությո՞ւն է»։ 18 Եվ ձիավորը գնաց նրան դիմավորելու և ասաց. «Այսպես է ասում թագավորը. «Խաղաղությո՞ւն է»։ Եվ Հեուն ասաց. «Քեզ ի՞նչ գործ ունի խաղաղությունը, հետ դարձիր իմ ետևից»։ Դիտորդը հայտնեց՝ ասելով. «Լուրագիրը եկել է նրանց մոտ, բայց չի վերադառնում»։ 19 Ապա նա երկրորդ ձիավորին ուղարկեց, որը եկավ նրանց մոտ ու ասաց. «Այսպես է ասում թագավորը. «Խաղաղությո՞ւն է»։ Հեուն պատասխանեց. «Քեզ ի՞նչ գործ ունի խաղաղությունը, հետ դարձիր ինձանից»։ 20 Դիտորդը պատմեց՝ ասելով. «Նա հասավ նրանց մոտ, բայց այլևս չի վերադառնում։ Ձիավարությունը նման է Նամսիի որդի Հեուի ձիավարությանը, որովհետև նա կատաղի է վարում»։ 21 Եվ Հովրամն ասաց. «Պատրաստվեք»։ Եվ նրա կառքը պատրաստվեց։ Եվ Իսրայելի Հովրամ թագավորը և Հուդայի Օքոզիա թագավորը դուրս եկան՝ յուրաքանչյուրը իր կառքով, և նրանք դուրս եկան Հեուի դեմ, և նրան հանդիպեցին Նաբովթ Հեզրայելացու հողամասում։ 22 Երբ Յորամը տեսավ Հեուին, ասաց. «Խաղաղությո՞ւն է, Հեու»։ Նա պատասխանեց. «Ի՞նչ խաղաղություն, քանի դեռ քո մոր՝ Հեզաբելի պոռնկություններն ու կախարդանքներն այդքան շատ են»։
23 Յորամը շրջվեց ու փախավ՝ ասելով Ոքոզիային. «Դավաճանություն է, Ոքոզիա՛»։ 24 Եվ Հեուն իր ամբողջ ուժով քաշեց աղեղը և հարվածեց Հովրամի բազուկների միջև, և նետը դիպավ նրա սրտին, և նա ընկավ իր կառքի մեջ։ 25 Այն ժամանակ Յէուն ասաց իր զօրապետ Բեդկարին. «Վերցրու նրան եւ նետիր Յեզրայելացի Նաբովթի արտի հողամասը, որովհետեւ յիշում եմ, որ երբ ես եւ դու միասին հեծել էինք նրա հայր Աքաաբի ետեւից, Տէրը այս բեռը դրեց նրա վրայ. 26 «Ես երեկ տեսա Նաբոթի և նրա որդիների արյունը, ասում է Տերը, և ես քեզ կհատուցեմ այս հողամասում, ասում է Տերը։ Հիմա վերցրու նրան և նետիր հողամասի մեջ, ըստ Տիրոջ խոսքի։ 27 Երբ Յուդայի Օքոզիա թագավորը տեսավ սա, փախավ այգու տան ճանապարհով։ Հեուն հետապնդեց նրան և ասաց. «Նրան էլ հարվածեք կառքով»։ Եվ նրանք այդպես արեցին Գուրի բարձրանալու ժամանակ, որը գտնվում է Իբլեամի մոտ։ Նա փախավ Մեգիդդո և այնտեղ մահացավ։ 28 Նրա ծառաները նրան կառքով տարան Երուսաղեմ և թաղեցին իր գերեզմանում՝ իր հայրերի հետ, Դավթի քաղաքում։ 29 Եվ Աքաաբի որդի Հովրամի տասնմեկերորդ տարում Ոքոզիան սկսեց թագավորել Հուդայի վրա։ 30 Երբ Յէուն եկաւ Յեզրայէլ, Յեզաբէլը լսեց այդ մասին, ներկեց իր երեսը, մշակեց գլուխը եւ նայեց պատուհանից դուրս։ 31 Երբ Յէուն դարպասով մտավ, նա ասաց. «Խաղաղությո՞ւն ունի Զիմրին, որը սպանեց իր տիրոջը»։ 32 Եվ նա բարձրացրեց դեմքը դեպի պատուհանը և ասաց. «Ո՞վ է իմ կողմից, ո՞վ»։ Եվ ահա երկու կամ երեք ներքինիներ նայեցին նրան։ 33 Նա ասաց. «Նետեք նրան ներքև»։ Նրանք նետեցին նրան ներքև, և նրա արյունը ցողվեց պատի ու ձիերի վրա, և նա ոտնակոխ արեց նրան։ 34 Երբ նա մտավ, կերավ, խմեց և ասաց. «Գնացե՛ք, տեսե՛ք այս անիծյալ կնոջը և թաղե՛ք նրան, որովհետև նա թագավորի դուստր է»։ 35 Եվ նրանք գնացին նրան թաղելու, բայց նրանից ոչինչ չգտան, բացի գանգից, ոտքերից և ձեռքերի ափերից։ 36 Նրանք վերադարձան ու պատմեցին նրան։ Նա ասաց. «Սա Տիրոջ խոսքն է, որ նա ասաց իր ծառա Եղիա Թեզբացու միջոցով՝ ասելով. «Հեզրայելի բաժնում շները պիտի ուտեն Հեզաբելի մարմինը»։ 37 Եվ Հեզաբելի դիակը կլինի ինչպես գոմաղբ Հեզրայելի դաշտի երեսին, որպեսզի չասեն՝ «Սա Հեզաբելն է»։ ԳԼՈՒԽ 10 1 Աքաաբը Սամարիայում յոթանասուն որդի ուներ։ Հեուն նամակներ գրեց և ուղարկեց Սամարիա՝ Հեզրայելի իշխաններին, ծերերին և Աքաաբի որդիների դաստիարակներին՝ ասելով. 2 Հենց որ այս նամակը հասնի ձեզ, քանի որ ձեր տիրոջ որդիները ձեզ հետ են, և ձեզ հետ կան կառքեր ու ձիեր, պարսպապատ քաղաք և զրահներ,
2 Թագավորներ
3 Փնտրեք ձեր տիրոջ որդիներից լավագույնին ու ամենահարմարին, նստեցրեք նրան իր հոր գահին և մարտնչեք ձեր տիրոջ տան համար։ 4 Բայց նրանք շատ վախեցան ու ասացին. «Ահա երկու թագավորներ չկանգնեցին նրա առաջ, մենք ինչպե՞ս կկանգնենք»։ 5 Եվ տան վերակացուն ու քաղաքի վերակացուն, ծերերը եւ երեխաների դաստիարակները մարդ ուղարկեցին Հեուի մոտ եւ ասացին. «Մենք քո ծառաներն ենք եւ կանենք այն ամենը, ինչ դու մեզ ասես։ Մենք ոչ մեկին թագավոր չենք նշանակի։ Արա այն, ինչ հաճելի է քո աչքին»։ 6 Ապա նա երկրորդ անգամ նամակ գրեց նրանց՝ ասելով. «Եթե դուք իմն եք և լսում եք իմ ձայնին, վերցրեք ձեր տիրոջ որդիների գլուխները և վաղը այս ժամին եկեք ինձ մոտ՝ Հեզրայել»։ Թագավորի որդիները՝ յոթանասուն հոգի, քաղաքի մեծամեծների հետ էին, որոնք նրանց դաստիարակում էին։ 7 Երբ նամակը նրանց հասավ, նրանք վերցրին թագավորի որդիներին, յոթանասուն հոգի սպանեցին, նրանց գլուխները դրեցին զամբյուղների մեջ և ուղարկեցին նրան Հեզրայել։ 8 Եվ մի լրաբեր եկավ ու նրան պատմեց՝ ասելով. «Թագավորի որդիների գլուխներն են բերել»։ Նա ասաց. «Երկու կույտով դրեք դրանք դարպասի մուտքի մոտ մինչև առավոտ»։ 9 Եվ առավոտյան նա դուրս եկավ, կանգնեց ու ասաց ամբողջ ժողովրդին. «Դուք արդար եք։ Ահա ես դավադրություն կազմակերպեցի իմ տիրոջ դեմ ու սպանեցի նրան։ Բայց ո՞վ սպանեց այս բոլորին։ 10 Հիմա իմացեք, որ Տիրոջ խոսքից ոչինչ չի ընկնի գետնին, որ Տերը ասաց Աքաաբի տան մասին, որովհետև Տերը կատարեց այն, ինչ ասել էր իր ծառա Եղիայի միջոցով։ 11 Այսպիսով, Հեուն կոտորեց Աքաաբի տան բոլոր մնացորդներին Հեզրայելում, նրա բոլոր մեծամեծներին, նրա ազգականներին ու նրա քահանաներին, մինչև որ նրանից ոչ մեկին չմնաց։ 12 Նա վեր կացավ ու գնաց ու հասավ Սամարիա։ Եվ երբ ճանապարհին էր, խուզարկության տանը, 13 Յէուն հանդիպեց Յուդայի արքայ Ոքոզիայի եղբայրներին եւ ասաց. «Ո՞վ եք դուք»։ Նրանք պատասխանեցին. «Մենք Ոքոզիայի եղբայրներն ենք եւ իջնում ենք արքայի ու թագուհու որդիներին ողջունելու»։ 14 Նա ասաց. «Բռնե՛ք նրանց կենդանի»։ Եվ նրանք կենդանի բռնեցին նրանց ու մորթեցին խուզարկության տան փոսի մոտ՝ քառասուներկու մարդ։ Նրանցից ոչ մեկին չթողեց։ 15 Երբ նա այնտեղից հեռացավ, հանդիպեց Ռեքաբի որդի Հովնադաբին, որը գալիս էր իրեն դիմավորելու։ Նա ողջունեց նրան ու ասաց. «Քո սիրտը ուղիղ է, ինչպես իմ սիրտը քո սրտի հետ»։ Հովնադաբը պատասխանեց. «Այո՛, եթե այդպես է, տուր ինձ քո ձեռքը»։ Նա էլ տվեց իր ձեռքը, և նա նրան տարավ իր մոտ՝ կառքի մեջ։ 16 Նա ասաց. «Եկ ինձ հետ և տես իմ նախանձը Տիրոջ հանդեպ»։ Եվ նրան նստեցրին իր կառքի վրա։ 17 Եվ երբ նա հասավ Սամարիա, նա կոտորեց Աքաաբի բոլոր մնացորդներին Սամարիայում, մինչև որ բնաջինջ արեց նրան, ինչպես որ Տերն ասել էր Եղիային։
18 Եվ Հեուն հավաքեց ամբողջ ժողովրդին ու ասաց նրանց. «Աքաաբը քիչ ծառայեց Բահաղին, բայց Հեուն շատ կծառայի նրան»։ 19 Արդ, ինձ մոտ կանչեք Բահալի բոլոր մարգարեներին, նրա բոլոր ծառաներին ու նրա բոլոր քահանաներին։ Թող ոչ ոք պակաս չլինի, որովհետև ես մեծ զոհ ունեմ մատուցելու Բահալին։ Ով պակասի, չի ապրի։ Բայց Հեուն դա խորամանկությամբ արեց՝ Բահալի երկրպագուներին կործանելու համար։ 20 Եվ Հեուն ասաց. «Հրապարակեք հանդիսավոր ժողով Բահաղի համար»։ Եվ նրանք հայտարարեցին։ 21 Եվ Հեուն մարդ ուղարկեց ամբողջ Իսրայելով մեկ, և Բահաղի բոլոր երկրպագուները եկան, այնպես որ ոչ մի մարդ չմնաց, որ չգար։ Եվ նրանք մտան Բահաղի տունը, և Բահաղի տունը լցվեց ծայրից ծայր։ 22 Եվ նա ասաց հանդերձարանի վերակացուին. «Բերե՛ք հանդերձներ Բահաղի բոլոր երկրպագուների համար»։ Եվ նա դուրս բերեց հանդերձներ։ 23 Եվ Հեուն Ռեքաբի որդի Հովնադաբի հետ գնաց Բահաղի տունը և ասաց Բահաղի երկրպագուներին. «Փնտրեք և տեսեք, որ այստեղ ձեզ հետ Տիրոջ ծառաներից ոչ մեկը չլինի, այլ միայն Բահաղի երկրպագուներ»։ 24 Երբ նրանք մտան զոհեր ու ողջակեզներ մատուցելու, Հեուն դրսում ութսուն մարդ կարգեց ու ասաց. «Եթե այն մարդկանցից մեկը, որոնց ես ձեր ձեռքն եմ բերել, ազատ արձակողը նրա կյանքի փոխարեն լինի»։ 25 Եվ երբ Հեուն ավարտեց ողջակեզ մատուցելը, ասաց պահակախմբին ու զորապետներին. «Մտեք ու սպանեք նրանց, ոչ ոք դուրս չգա»։ Եվ նրանք սրի բերանով հարվածեցին նրանց, պահակախումբն ու զորապետները դուրս շպրտեցին նրանց ու գնացին Բահաղի տան քաղաքը։ 26 Եվ նրանք Բահաղի տնից դուրս բերեցին կուռքերը և այրեցին դրանք։ 27 Եվ նրանք կոտրեցին Բահաղի արձանը, և քանդեցին Բահաղի տունը, և այն դարձրին ջրհոր մինչև այսօր։ 28 Այսպես Հեուն Բահաղին վերացրեց Իսրայելից։ 29 Սակայն Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերից, որը Իսրայելին մեղանչել էր տվել, Հեուն չհեռացավ նրանցից, այսինքն՝ Բեթելում և Դանում գտնվող ոսկե հորթերից։ 30 Եվ Տերն ասաց Հեուին. «Քանի որ դու լավ արեցիր՝ անելով այն, ինչ ճիշտ էր իմ աչքում, և Աքաաբի տան համար արեցիր այն ամենը, ինչ իմ սրտում էր, քո որդիները մինչև չորրորդ սերունդը կնստեն Իսրայելի գահին»։ 31 Բայց Յէուն չզգուշացավ ամբողջ սրտով քայլել Իսրայելի Տեր Աստծո օրենքի մեջ, որովհետև չհեռացավ Հերոբովամի մեղքերից, որոնք Իսրայելին մեղանչել էին տվել։ 32 Այդ օրերին Տերը սկսեց կրճատել Իսրայելի սահմանները, և Ազայելը կոտորեց նրանց Իսրայելի բոլոր սահմաններում։ 33 Հորդանանից դեպի արևելք՝ Գաղաադի ամբողջ երկիրը, Գադացիները, Ռուբենացիները և Մանասացիները, Արոերից, որը Առնոն գետի մոտ է, մինչև Գաղաադը և Բասանը։
2 Թագավորներ
34 Հեուի մնացած գործերը, նրա բոլոր արածները եւ նրա բոլոր զորությունները չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 35 Եվ Հեուն ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Սամարիայում։ Եվ նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովաքազը։ 36 Եվ Հեուի՝ Սամարիայում Իսրայելի վրա թագավորելու ժամանակը քսանութ տարի էր։ ԳԼՈՒԽ 11 1Եվ երբոր Աքոզիայի մայրը՝ Գոթողիան, տեսավ, որ իր որդին մեռած է, վեր կացավ ու կոտորեց թագավորական բոլոր սերունդներին։ 2 Բայց Յովրամ թագավորի դուստրը՝ Ոքոզիայի քույրը՝ Յովսաբեն, վերցրեց Ոքոզիայի որդի Հովասին ու գողացավ թագավորի սպանված որդիների միջից։ Նրան և նրա դայակին թաքցրին ննջասենյակում՝ Գոթողիայից, որպեսզի նա չսպանվի։ 3 Եվ նա նրա հետ վեց տարի թաքնված մնաց Տիրոջ տանը։ Եվ Գոթողիան թագավորեց երկրի վրա։ 4 Եվ յոթերորդ տարում Հովիադան մարդ ուղարկեց և հարյուրապետներին, զորապետներին ու պահակախմբին կանչեց, բերեց նրանց իր մոտ՝ Տիրոջ տունը, ուխտ կապեց նրանց հետ, երդում տվեց նրանց Տիրոջ տանը և ցույց տվեց նրանց թագավորի որդուն։ 5 Եվ նա նրանց հրամայեց՝ ասելով. «Սա է այն բանը, որ դուք պետք է անեք. ձեզանից շաբաթ օրը մտնող մեկ երրորդը պետք է լինի թագավորի տան պահապանը։ 6 Եվ մեկ երրորդ մասը կլինի Սուրի դարպասի մոտ, իսկ մեկ երրորդը՝ պահակի ետևի դարպասի մոտ։ Այսպիսով դուք պետք է պահպանեք տունը, որպեսզի այն չքանդվի։ 7 Եվ ձեզանից բոլորից երկուսը, ովքեր շաբաթ օրը դուրս են գալիս, պետք է պահպանեն Տիրոջ տունը թագավորի շուրջը։ 8 Եվ դուք պետք է շրջապատեք թագավորին՝ ամեն մեկը իր զենքերը ձեռքին, և ով որ մտնի շարքերից ներս, թող սպանվի։ Եվ եղեք թագավորի հետ՝ երբ նա դուրս է գալիս ու մտնում։ 9 Հարյուրապետները արեցին այն ամենը, ինչ Հովիադա քահանան հրամայել էր։ Նրանցից յուրաքանչյուրը վերցրեց իր մարդկանց, որոնք շաբաթ օրը պետք է մտնեին, ինչպես նաև նրանց, ովքեր շաբաթ օրը պետք է դուրս գային, և եկան Հովիադա քահանայի մոտ։ 10 Եվ քահանան հարյուրապետներին տվեց Դավիթ թագավորի նիզակներն ու վահանները, որոնք Տիրոջ տաճարում էին։ 11 Եվ պահակախումբը կանգնած էր՝ ամեն մարդ իր զենքերը ձեռքին, թագավորի շուրջը՝ տաճարի աջ անկյունից մինչև տաճարի ձախ անկյունը, զոհասեղանի և տաճարի մոտ։ 12 Եվ նա դուրս բերեց թագավորի որդուն, դրեց նրա վրա թագը և տվեց նրան վկայությունը։ Նրան թագավոր դարձրին և օծեցին, ծափահարեցին ու ասացին. «Կեցցե՛ թագավորը»։ 13 Երբ Գոթողիան լսեց պահակախմբի եւ ժողովրդի աղմուկը, նա մտավ ժողովրդի մոտ՝ Տիրոջ տաճարը։ 14 Եվ երբ նա նայեց, ահա թագավորը կանգնած էր սյան մոտ, ինչպես սովորությունն էր, իսկ իշխաններն ու փողհարները՝ թագավորի կողքին, և երկրի ամբողջ
ժողովուրդը ուրախանում էր ու փողեր էր հնչեցնում։ Գոթողիան պատռեց իր հագուստը և աղաղակեց. «Դավաճանություն, դավաճանություն»։ 15 Բայց Յովիադա քահանան հրամայեց զօրքի հրամանատարներին՝ հարիւրապետներին եւ ասաց նրանց. «Դուրս հանեք նրան շարքերից, եւ ով որ նրա ետեւից գայ, սրով սպանեք»։ Քահանան ասել էր. «Թող նա Տիրոջ տանը չսպանվի»։ 16 Եվ նրանք ձեռք բարձրացրին նրա վրա, և նա գնաց այն ճանապարհով, որով ձիերը մտնում էին թագավորի տուն, և այնտեղ սպանվեց։ 17 Եվ Հովիադան ուխտ կապեց Տիրոջ, թագավորի և ժողովրդի միջև, որ նրանք Տիրոջ ժողովուրդը լինեն, նաև թագավորի և ժողովրդի միջև։ 18 Երկրի ամբողջ ժողովուրդը մտավ Բահաղի տունը և քանդեց այն։ Նրա զոհասեղաններն ու կուռքերը ամբողջովին կոտրեցին, իսկ Բահաղի քահանա Մաթանին սպանեցին զոհասեղանների առաջ։ Քահանան Տիրոջ տան վրա վերակացուներ նշանակեց։ 19 Նա վերցրեց հարյուրապետներին, զորապետներին, պահակախմբին և երկրի ամբողջ ժողովրդին, և նրանք թագավորին իջեցրին Տիրոջ տնից ու պահակախմբի դարպասի ճանապարհով հասցրին թագավորի տուն։ Եվ նա նստեց թագավորների գահին։ 20 Երկրի ամբողջ ժողովուրդը ուրախացավ, և քաղաքը լռեց։ Գոթողիային սրով սպանեցին թագավորի տան մոտ։ 21 Յոթ տարեկան էր Հովասը, երբ սկսեց թագավորել։ ԳԼՈՒԽ 12 1 Յէուի եօթներորդ տարում Յովասը սկսեց թագավորել, և քառասուն տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Սաբիա էր՝ Բերսաբեայից։ 2 Եվ Հովասը Տիրոջ աչքում ուղիղ գործեց իր բոլոր օրերում, քանի դեռ Հովիադա քահանան նրան սովորեցնում էր։ 3 Բայց բարձրավանդակները չվերացվեցին. ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձրավանդակներում։ 4 Եվ Հովասն ասաց քահանաներին. «Տիրոջ տուն բերվող նվիրաբերված բոլոր փողերը, այսինքն՝ յուրաքանչյուրի փողը, ով հաշիվ է անցկացնում, յուրաքանչյուրի համար սահմանված փողը, և յուրաքանչյուրի սրտով մտնող բոլոր փողերը, որոնք յուրաքանչյուրը կմտնի Տիրոջ տուն բերելու, 5 Թող քահանաները՝ ամեն մեկը իր ծանոթի պես, տանեն իրենց մոտ, և թող նորոգեն տան փլվածքները, որտեղ էլ որ փլվածք գտնվի։ 6 Բայց Յովաս թագավորի քսաներեքերորդ տարում քահանաները չէին նորոգել տան քանդված մասերը։ 7 Այն ժամանակ Յովաս արքան կանչեց Յովիդայէ քահանային եւ միւս քահանաներին եւ ասաց նրանց. «Ինչո՞ւ չեք նորոգում տան քանդված մասերը։ Արդ, այլեւս փող մի՛ վերցրեք ձեր ծանոթներից, այլ տվեք այն տան քանդված մասերի համար»։ 8 Եվ քահանաները համաձայնվեցին այլևս փող չստանալ ժողովրդից, ո՛չ էլ տան քանդված մասերը նորոգելու համար։ 9 Բայց Յովիադա քահանան մի արկղ վերցրեց, անցք բացեց կափարիչի վրա և դրեց այն զոհասեղանի
2 Թագավորներ
կողքին՝ Տիրոջ տուն մտնելու աջ կողմում։ Եվ դռանը պահող քահանաները դրա մեջ էին դնում Տիրոջ տուն բերվող ողջ փողը։ 10 Եվ երբ տեսան, որ արկղում շատ փող կա, թագավորի գրագիրն ու քահանայապետը մոտեցան, պարկերի մեջ դրեցին ու պատմեցին Տիրոջ տանը գտնված փողի մասին։ 11 Եվ նրանք փողը, երբ հայտարարվեց, տվեցին գործ կատարողների ձեռքը, որոնք Տիրոջ տան վերակացուներ էին, և նրանք այն բաժանեցին Տիրոջ տան վրա աշխատող հյուսներին ու շինարարներին։ 12 Եվ որմնադիրներին ու քարագործներին՝ փայտ ու կոփած քարեր գնելու՝ Տիրոջ տան քանդված մասերը նորոգելու և տան վերանորոգման համար անհրաժեշտ ամեն ինչի համար։ 13 Սակայն Տիրոջ տուն բերվող փողով Տիրոջ տան համար չպատրաստվեցին արծաթե ամաններ, մականներ, տաշտեր, փողեր, ոսկե կամ արծաթե որևէ անօթ։ 14 Բայց նրանք դա տվեցին գործավորներին, և նրանք դրանով նորոգեցին Տիրոջ տունը։ 15 Նրանք նաև հաշիվ չէին տեսնում այն մարդկանց հետ, որոնց ձեռքն էին տալիս փողը՝ գործավորներին տալու համար, որովհետև նրանք հավատարմորեն էին գործում։ 16 Հանցանքի և մեղքի քավության փողը Տիրոջ տուն չէր բերվում. այն քահանաներինն էր։ 17 Այն ժամանակ Ասորիքի Ազայել թագավորը վեր ելավ, պատերազմեց Գեթի դեմ և գրավեց այն։ Ազայելը որոշեց գնալ Երուսաղեմ։ 18 Եվ Հուդայի Հովաս թագավորը վերցրեց բոլոր սրբազան իրերը, որոնք Հովսափատը, Հովրամը և Օքոզիան՝ նրա հայրերը՝ Հուդայի թագավորները, սրբացրել էին, և իր սրբազան իրերը, և ամբողջ ոսկին, որ գտնվել էր Տիրոջ տան գանձերում և թագավորի տանը, և ուղարկեց այն Ասորիքի Ազայել թագավորին, և նա հեռացավ Երուսաղեմից։ 19 Հովասի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 20 Նրա ծառաները վեր կացան, դավադրություն կազմակերպեցին և սպանեցին Հովասին Մելլոնի տանը, որը տանում է դեպի Սիլլա։ 21 Նրան սպանեցին Սիմեթի որդի Հովզաքարը և Սոմերի որդի Հովզաբադը՝ նրա ծառաները, և նա մեռավ։ Նրան թաղեցին իր հայրերի հետ Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ամասիան։ ԳԼՈՒԽ 13 1 Յուդայի արքայ Օքոզիայի որդի Յովասի քսաներեքերորդ տարում Սամարիայում Յէուի որդի Յովաքազը թագաւորեց Իսրայէլի վրայ եւ թագաւորեց տասնեօթը տարի։ 2 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ եւ հետեւեց Նաբատի որդի Յերոբովամի մեղքերին, որոնք մեղանչել էին տուել Իսրայելին. նա չհեռացավ դրանցից։ 3 Տիրոջ բարկությունը բորբոքվեց Իսրայելի դեմ, և նա նրանց մատնեց Ասորիքի թագավոր Ազայելի ձեռքը և Ազայելի որդի Բենադադի ձեռքը նրանց բոլոր օրերում։
4 Եվ Հովաքազը աղաչեց Տիրոջը, և Տերը լսեց նրան, որովհետև տեսավ Իսրայելի կրած տառապանքը, որովհետև Ասորիների թագավորը կրծում էր նրանց։ 5 (Եվ Տերը Իսրայելին մի փրկիչ տվեց, և նրանք դուրս եկան Ասորիների ձեռքի տակից։ Եվ Իսրայելի որդիները բնակվեցին իրենց վրաններում, ինչպես առաջ։) 6 Սակայն նրանք չհեռացան Հերոբովամի տան մեղքերից, որոնք Իսրայելին մեղանչել էին տվել, այլ դրանց մեջ քայլեցին։ Եվ Սամարիայում մնաց նաև Աստարոթի կոթողը։) 7 Նա ժողովրդից Հովաքազին չթողեց, բացի հիսուն ձիավորից, տասը կառքից և տասը հազար հետևակից, որովհետև Ասորիների թագավորը նրանց ոչնչացրել էր և նրանց կալսման փոշի էր դարձրել։ 8 Յովաքազի մնացած գործերը, նրա բոլոր արածները եւ նրա զօրութիւնները չէ՞ որ գրուած են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրութեան գրքում։ 9 Եվ Հովաքազը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Սամարիայում, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովասը։ 10 Յուդայի Յովաս թագավորի երեսունյոթերորդ տարում Յովաքազի որդի Յովասը սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Սամարիայում և թագավորեց տասնվեց տարի։ 11 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ։ Նա չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի բոլոր մեղքերից, որոնք Իսրայելին մեղանչել էին տվել, այլ դրանց մեջ քայլեց։ 12 Յովասի մնացած գործերը, նրա բոլոր արածները, նրա քաջագործությունները, որոնցով նա պատերազմեց Հուդայի Ամասիա թագավորի դեմ, չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 13 Եվ Հովասը ննջեց իր հայրերի հետ, և Հերոբովամը նստեց նրա գահին, և Հովասը թաղվեց Սամարիայում՝ Իսրայելի թագավորների հետ։ 14 Եղիսէն հիւանդացել էր այն հիւանդութիւնից, որից էլ մահացել էր։ Յովասը՝ Յովասը՝ Յովասը, իջաւ նրա մօտ, լաց եղաւ նրա երեսին եւ ասաց. «Հայր իմ, հայր իմ, Իսրայելի կառքը եւ նրա հեծեալները»։ 15 Եղիսէն ասաց նրան. «Աղեղ ու նետեր վերցրու»։ Նա աղեղ ու նետեր վերցրեց։ 16 Եվ նա ասաց Իսրայելի թագավորին. «Դիր ձեռքդ աղեղի վրա»։ Նա էլ ձեռքը դրեց դրա վրա, և Եղիսեն ձեռքերը դրեց թագավորի ձեռքերի վրա։ 17 Եվ նա ասաց. «Բացի՛ր պատուհանը դեպի արևելք»։ Եվ նա բացեց այն։ Եղիսեն ասաց. «Նետի՛ր»։ Եվ նա նետեց։ Եվ նա ասաց. «Տիրոջ փրկության նետը և Ասորիքի փրկության նետը, որովհետև դու պիտի ջարդես Ասորիներին Ափեկում, մինչև որ ոչնչացնես նրանց»։ 18 Նա ասաց. «Վերցրու նետերը»։ Նա վերցրեց դրանք և ասաց Իսրայելի թագավորին. «Գետինը հարիր»։ Նա երեք անգամ հարեց ու կանգ առավ։ 19 Եվ Աստծո մարդը բարկացավ նրա վրա ու ասաց. «Պետք էր հինգ կամ վեց անգամ հարվածեիր, այն ժամանակ կհարվածեիր Ասորիքին, մինչև որ ոչնչացնեիր նրան, իսկ հիմա միայն երեք անգամ կհարվածես Ասորիքին»։ 20 Եղիսէն մեռաւ, եւ նրան թաղեցին։ Եւ մովաբացիների գնդերը տարուայ սկզբին ներխուժեցին երկրի վրայ։
2 Թագավորներ
21 Երբ մի մարդու էին թաղում, տեսան մի խումբ մարդկանց և այդ մարդուն նետեցին Եղիսեի գերեզմանը։ Երբ մարդը դիպավ Եղիսեի ոսկորներին, կենդանացավ և կանգնեց իր ոտքերի վրա։ 22 Բայց Ասորիքի Ազայել թագավորը նեղում էր Իսրայելին Հովաքազի բոլոր օրերում։ 23 Եվ Տերը ողորմած էր նրանց հանդեպ, կարեկցանք ցուցաբերեց նրանց նկատմամբ և հարգանք ցուցաբերեց նրանց նկատմամբ՝ Աբրահամի, Իսահակի և Հակոբի հետ կնքած իր ուխտի համար, և չցանկացավ կործանել նրանց և չվռնդեցրեց նրանց իր երեսից մինչև հիմա։ 24 Այսպիսով, Ասորիքի Ազայել թագավորը մահացավ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Բենադադը։ 25 Եվ Հովաքազի որդի Հովասը Ազայելի որդի Բենադադի ձեռքից վերցրեց այն քաղաքները, որոնք նա պատերազմով խլել էր իր հայր Հովաքազի ձեռքից։ Երեք անգամ Հովասը նրան հաղթեց և վերադարձրեց Իսրայելի քաղաքները։ ԳԼՈՒԽ 14 1 Իսրայելի թագավոր Հովաքազի որդի Հովասի երկրորդ տարում թագավորեց Հուդայի թագավոր Հովասի որդի Ամասիան։ 2 Նա քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և քսանինը տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Հովադան էր՝ Երուսաղեմից։ 3 Նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, բայց ոչ թե իր հայր Դավթի պես. նա արեց այն ամենը, ինչ արել էր իր հայր Հովասը։ 4 Սակայն բարձրավանդակները չէին վերացվել. ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձրավանդակների վրա։ 5 Եվ եղավ այնպես, որ հենց որ թագավորությունը հաստատվեց նրա ձեռքում, նա սպանեց իր ծառաներին, որոնք սպանել էին թագավորին՝ իր հորը։ 6 Բայց մարդասպանների որդիներին չսպանեց, ինչպես որ գրված է Մովսեսի օրենքի գրքում, որտեղ Տերը պատվիրել էր՝ ասելով. «Հայրերը չպետք է մահապատժի ենթարկվեն որդիների համար, և որդիները՝ հայրերի համար, այլ ամեն մարդ պետք է մահապատժի ենթարկվի իր մեղքի համար»։ 7 Նա Աղի հովտում եդոմացիներից տասը հազար մարդ կոտորեց, Սելան պատերազմով գրավեց եւ այն Յոկթեիլ կոչեց մինչեւ այսօր։ 8 Այն ժամանակ Ամասիան պատգամաբերներ ուղարկեց Իսրայելի թագավոր Հեուի որդի Հովաքազի որդի Հովասի մոտ՝ ասելով. «Եկեք դեմ առ դեմ հանդիպենք»։ 9 Իսրայելի Հովաս թագավորը մարդ ուղարկեց Հուդայի Ամասիա թագավորի մոտ՝ ասելով. «Լիբանանում եղևնին Լիբանանում եղևնուն լուր ուղարկեց՝ ասելով. «Քո դստերը կնության տուր իմ որդուն»։ Եվ Լիբանանում եղող մի վայրի գազան անցավ ու ոտնակոխ արեց եղևնին։ 10 Դու իսկապես հարվածեցիր Եդոմին, և քո սիրտը հպարտացրեց քեզ։ Փառք տուր դրան և մնա տանը։ Որովհետև ինչո՞ւ պետք է խառնվես քեզ չարիք պատճառելուն, որ ընկնես դու և Հուդան քեզ հետ։ 11 Բայց Ամասիան չլսեց։ Ուստի Իսրայելի Հովաս թագավորը վեր ելավ, և նա ու Հուդայի Ամասիա
թագավորը դեմ առ դեմ նայեցին միմյանց Բեթսամյուսում, որը Հուդայինն է։ 12 Եվ Հուդան պարտվեց Իսրայելի առաջ, և նրանք փախան իրենց վրանները։ 13 Իսրայելի Հովաս թագավորը Բեթսամեշում բռնեց Հուդայի թագավոր Ամասիային՝ Օքոզիայի որդի Հովասի որդուն, և հասավ Երուսաղեմ, ու քանդեց Երուսաղեմի պարիսպը Եփրեմի դարպասից մինչև անկյունային դարպասը՝ չորս հարյուր կանգուն։ 14 Եվ նա վերցրեց ամբողջ ոսկին ու արծաթը, ինչպես նաև բոլոր անօթները, որոնք գտնվել էին Տիրոջ տանը և թագավորի տան գանձերում, ինչպես նաև պատանդներ, և վերադարձավ Սամարիա։ 15 Հովասի մնացած գործերը, որ նա արեց, նրա զորությունը և այն, թե ինչպես նա կռվեց Հուդայի Ամասիա թագավորի դեմ, չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 16 Եվ Հովասը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց Սամարիայում՝ Իսրայելի թագավորների հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հերոբովամը։ 17 Եվ Հուդայի թագավոր Հովասի որդի Ամասիան ապրեց Իսրայելի թագավոր Հովաքազի որդի Հովասի մահից հետո տասնհինգ տարի։ 18 Ամասիայի մնացած գործերը չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 19 Նրա դեմ դավադրություն կազմակերպեցին Երուսաղեմում, և նա փախավ Լաքիս։ Սակայն նրա հետևից մարդ ուղարկեցին Լաքիս և այնտեղ սպանեցին նրան։ 20 Եվ նրան ձիերի վրա բերեցին, և նրան թաղեցին Երուսաղեմում՝ իր հայրերի հետ, Դավթի քաղաքում։ 21 Եվ Հուդայի ամբողջ ժողովուրդը վերցրեց տասնվեց տարեկան Ազարիային և նրան թագավոր դարձրեց նրա հայր Ամասիայի փոխարեն։ 22 Նա կառուցեց Ելաթը և վերադարձրեց այն Հուդային, երբ թագավորը քնեց իր հայրերի հետ։ 23 Յուդայի Յովասի որդի Ամասիայի տասնհինգերորդ տարում Սամարիայում թագավոր դարձավ Իսրայելի Յովասի որդի Հերոբովամը, որը թագավորեց քառասունմեկ տարի։ 24 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ. չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի բոլոր մեղքերից, որոնք Իսրայելին մեղանչել էին տվել։ 25 Նա վերականգնեց Իսրայելի սահմանները Եմաթի մուտքից մինչև դաշտի ծովը՝ ըստ Իսրայելի Տեր Աստծո խոսքի, որը նա ասաց իր ծառա Հովնան մարգարեի՝ Ամաթիի որդի Գեթքոփերից, որը Գեթքոփերից էր։ 26 Որովհետև Տերը տեսավ Իսրայելի խիստ դառը տառապանքը. որովհետև ո՛չ փակված կար, ո՛չ մնացած, ո՛չ էլ Իսրայելի օգնական։ 27 Եվ Տերը չասաց, որ պետք է ջնջի Իսրայելի անունը երկնքի տակից, այլ փրկեց նրանց Հովասի որդի Հերոբովամի ձեռքով։ 28 Հերոբովամի մնացած գործերի, նրա բոլոր արածների, նրա զորության, պատերազմելու և Հուդային պատկանող Դամասկոսն ու Եմաթը Իսրայելի համար վերադարձնելու մասին գրված չէ՞ Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 29Եվ Հերոբովամը ննջեց իր հայրերի՝ Իսրայելի թագավորների հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Զաքարիան։
2 Թագավորներ
ԳԼՈՒԽ 15 1 Իսրայելի Հերոբովամ թագավորի քսանյոթերորդ տարում թագավոր դարձավ Հուդայի Ամասիայի որդի Ազարիան։ 2 Նա տասնվեց տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և հիսուներկու տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Հեքելիա էր՝ Երուսաղեմից։ 3 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, ըստ իր հայր Ամասիայի բոլոր արածների։ 4Բայց բարձրավանդակները չվերացվեցին. ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձրավանդակների վրա։ 5 Եվ Տերը հարվածեց թագավորին, և նա բորոտ մնաց մինչև իր մահվան օրը և ապրում էր առանձին տանը։ Եվ թագավորի որդի Հովաթամը տան վրա էր՝ դատելով երկրի ժողովրդին։ 6 Ազարիայի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 7 Ազարիան ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին իր հայրերի հետ Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովաթամը։ 8 Յուդայի Ազարիա թագավորի երեսունութերորդ տարում Հերոբովամի որդի Զաքարիան Սամարիայում վեց ամիս թագավորեց Իսրայելի վրա։ 9 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ, ինչպես իր հայրերն էին արել. նա չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերից, որը Իսրայելին մեղանչել էր տվել։ 10 Եվ Յաբիսի որդի Սաղումը դավադրություն կազմակերպեց նրա դեմ, հարվածեց նրան ժողովրդի առաջ, սպանեց նրան և թագավորեց նրա փոխարեն։ 11 Զաքարիայի մնացած գործերը, ահա, գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 12 Սա էր Տիրոջ խոսքը, որ նա ասաց Հեուին՝ ասելով. «Քո որդիները կնստեն Իսրայելի գահին մինչև չորրորդ սերունդը»։ Եվ այդպես էլ եղավ։ 13 Յաբիսի որդի Սաղումը թագավոր դարձավ Հուդայի թագավոր Օզիայի թագավորության երեսունիններորդ տարում և թագավորեց Սամարիայում մեկ ամբողջ ամիս։ 14 Գադիի որդի Մանայեմը վեր ելավ Թերսայից ու եկավ Սամարիա, և Սամարիայում հարվածեց Հաբիսի որդի Սաղումին, սպանեց նրան և թագավորեց նրա փոխարեն։ 15 Սաղումի մնացած գործերը եւ նրա կազմակերպած դավադրությունը ահա գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 16 Այն ժամանակ Մանահեմը զարկեց Թիփսային, նրա բոլոր բնակիչներին և նրա սահմաններին՝ սկսած Թերսայից, քանի որ նրանք չբացեցին նրա առաջ։ Նա զարկեց այն և պատռեց այնտեղ գտնվող բոլոր հղի կանանց։ 17 Յուդայի Ազարիա թագավորի երեսունիններորդ տարում Իսրայելի վրա թագավոր դարձավ Գադիի որդի Մանայեմը, որը տասը տարի թագավորեց Սամարիայում։ 18 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ. իր բոլոր օրերում չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերից, որը Իսրայելին մեղանչել էր տվել։
19 Ասորեստանի Փուղ թագավորը եկավ երկրի վրա, և Մանայեմը Փուղին հազար տաղանդ արծաթ տվեց, որպեսզի իր ձեռքը նրա հետ լինի՝ թագավորությունը իր ձեռքում հաստատելու համար։ 20 Մանահեմը Իսրայելից՝ բոլոր հզոր ու հարուստ մարդկանցից, յուրաքանչյուրից հիսուն սիկղ արծաթ պահանջեց՝ Ասորեստանի թագավորին տալու համար։ Ասորեստանի թագավորը հետ դարձավ ու երկրում չմնաց։ 21 Մանահեմի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 22 Մանայեմը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Փակեիան։ 23 Յուդայի Ազարիա թագավորի հիսուներորդ տարում Մանայեմի որդի Փակեիան սկսեց թագավորել Իսրայելի վրա Սամարիայում և թագավորեց երկու տարի։ 24 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ. չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերից, որը Իսրայելին մեղանչել էր տվել։ 25 Բայց նրա զօրապետը՝ Ռովմելիայի որդի Փակեեն, դավադրություն կազմակերպեց նրա դեմ և սպանեց նրան Սամարիայում՝ թագավորական տան պալատում, Արգոբի և Արիեի հետ, և նրա հետ՝ Գաղաադից հիսուն մարդ։ Նա սպանեց նրան և թագավորեց նրա փոխարեն։ 26 Փեքիայի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները, ահա՛, գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 27 Յուդայի Ազարիա թագավորի հիսուներկուերորդ տարում Սամարիայում Իսրայելի վրա թագավորեց Ռոմելիայի որդի Փակեեն եւ թագավորեց քսան տարի։ 28 Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ. չհեռացավ Նաբատի որդի Հերոբովամի մեղքերից, որը Իսրայելին մեղանչել էր տվել։ 29 Իսրայելի թագավոր Փակեեի օրերում եկավ Ասորեստանի Թիգլաթպաղասար թագավորը, գրավեց Իյոնը, Աբելբեթմաաքան, Յանոան, Կեդեսը, Հասորը, Գաղաադը, Գալիլեան՝ Նեփթաղիմի ամբողջ երկիրը, և գերի տարավ նրանց Ասորեստան։ 30 Եղայի որդի Օսեան դավադրություն կազմակերպեց Ռովմելիայի որդի Փակեեի դեմ, հարվածեց ու սպանեց նրան և թագավորեց նրա փոխարեն՝ Օզիայի որդի Հովաթամի քսաներորդ տարում։ 31 Փակէի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները, ահա՛, գրված են Իսրայելի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 32 Իսրայելի թագավոր՝ Ռովմելիայի որդի Փակեեի երկրորդ տարում թագավոր դարձավ Հուդայի թագավոր՝ Օզիայի որդի Հովաթամը։ 33 Նա քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնվեց տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Երուսա էր՝ Սադոկի դուստրը։ 34 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում. նա արեց այն ամենը, ինչ արել էր իր հայրը՝ Օզիան։ 35 Սակայն բարձրավանդակները չվերացվեցին. ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձրավանդակներում։ Նա կառուցեց Տիրոջ տան վերին դարպասը։
2 Թագավորներ
36 Յովաթամի մնացած գործերը եւ նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Յուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 37 Այդ օրերին Տերը սկսեց Հուդայի դեմ ուղարկել Ասորիքի Ռասին թագավորին և Ռովմելայի որդի Փակեեին։ 38 Եվ Հովաթամը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայրերի հետ իր հայր Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց իր որդի Աքազը։ ԳԼՈՒԽ 16 1 Հուդայի թագավոր Հովաթամի որդի Աքազը թագավոր դարձավ՝ Ռոմելիայի որդի Փակեի տասնյոթերորդ տարում։ 2 Քսան տարեկան էր Աքազը, երբ սկսեց թագավորել, և տասնվեց տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նա չարեց այն, ինչ ուղիղ էր իր Տեր Աստծո աչքում, ինչպես իր հայր Դավթը։ 3 Այլ նա քայլեց Իսրայելի թագավորների ճանապարհով, նույնիսկ իր որդուն անցկացրեց կրակի միջով՝ համաձայն այն հեթանոսների գարշելի գործերի, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առաջից։ 4 Եվ նա զոհեր էր մատուցում ու խունկ ծխում բարձր տեղերում, բլուրների վրա և ամեն կանաչ ծառի տակ։ 5 Այն ժամանակ Ասորիքի Ռասին թագավորը և Իսրայելի թագավոր Ռեմելիայի որդի Փակեեն եկան Երուսաղեմ պատերազմի։ Նրանք պաշարեցին Աքազին, բայց չկարողացան հաղթել նրան։ 6 Այդ ժամանակ Ասորիքի Ռասին թագավորը Ելաթը վերադարձրեց Ասորիքին և վռնդեց հրեաներին Ելաթից։ Ասորիները եկան Ելաթ և բնակվեցին այնտեղ մինչև այսօր։ 7 Աքազը պատգամաբերներ ուղարկեց Ասորեստանի Թիգլաթպաղասար թագավորի մոտ՝ ասելով. «Ես քո ծառան ու քո որդին եմ։ Եկ ու փրկիր ինձ Ասորիքի թագավորի ձեռքից ու Իսրայելի թագավորի ձեռքից, որոնք ինձ դեմ են ապստամբել»։ 8 Աքազը վերցրեց Տիրոջ տանը եւ թագավորի տան գանձերում գտնված արծաթն ու ոսկին եւ ուղարկեց որպես նվեր Ասորեստանի թագավորին։ 9 Ասորեստանի թագավորը լսեց նրան։ Ասորեստանի թագավորը գնաց Դամասկոսի դեմ, գրավեց այն և նրա բնակիչներին գերի տարավ Կիր, իսկ Ռեսինին սպանեց։ 10 Աքազ թագավորը գնաց Դամասկոս՝ Ասորեստանի Թիգլաթպաղասար թագավորին հանդիպելու, և տեսավ Դամասկոսում գտնվող մի զոհասեղան։ Աքազ թագավորը զոհասեղանի ձևը և դրա ամբողջ կառուցվածքի համաձայն՝ Ուրիա քահանային ուղարկեց։ 11 Եվ Ուրիա քահանան զոհասեղան կառուցեց ըստ այն ամենի, ինչ Աքազ թագավորը ուղարկել էր Դամասկոսից։ Եվ Ուրիա քահանան այն կառուցեց, երբ Աքազ թագավորը Դամասկոսից եկավ։ 12 Երբ թագավորը Դամասկոսից վերադարձավ, տեսավ զոհասեղանը, մոտեցավ զոհասեղանին և զոհ մատուցեց դրա վրա։ 13 Եվ նա այրեց իր ողջակեզն ու հացի ընծան, թափեց իր ըմպելիքի ընծան և իր խաղաղության զոհերի արյունը ցանեց զոհասեղանի վրա։
14 Նա նաև Տիրոջ առջև գտնվող պղնձե զոհասեղանը բերեց տան առջևից՝ զոհասեղանի և Տիրոջ տան միջև, և դրեց զոհասեղանի հյուսիսային կողմում։ 15 Աքազ թագավորը հրամայեց Ուրիա քահանային՝ ասելով. «Մեծ զոհասեղանի վրա այրիր առավոտյան ողջակեզը, երեկոյան զոհը, թագավորի ողջակեզը և նրա զոհը, երկրի ողջ ժողովրդի ողջակեզի, նրանց զոհի և ըմպելիքի ընծաների հետ միասին։ Դրա վրա ցանիր ողջակեզի ամբողջ արյունը և զոհի ամբողջ արյունը։ Պղնձե զոհասեղանը ինձ համար կլինի, որպեսզի հարցնեմ»։ 16 Ուրիա քահանան այսպէս արեց՝ ըստ Աքազ թագավորի բոլոր հրամանների։ 17 Աքազ թագավորը կտրեց պատվանդանների եզրերը, վերցրեց ավազանները դրանց վրայից, իջեցրեց ծովը դրա տակ գտնվող պղնձե եզների վրայից և դրեց քարե սալիկապատի վրա։ 18 Եվ նա հեռացրեց տանը կառուցված շաբաթ օրվա ծածկը, ինչպես նաև թագավորի դրսի մուտքը Տիրոջ տնից՝ Ասորեստանի թագավորի համար։ 19 Աքազի մնացած գործերը, որ նա արեց, չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 20 Աքազը ննջեց իր հայրերի հետ եւ թաղվեց իր հայրերի հետ Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Եզեկիան։ ԳԼՈՒԽ 17 1 Յուդայի Աքազի թագավորության տասներկուերորդ տարում Էլայի որդի Օսեան սկսեց թագավորել Սամարիայում Իսրայելի վրա ինը տարի։ 2 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում, բայց ոչ թե ինչպես Իսրայելի թագավորները, որոնք նրանից առաջ էին։ 3 Նրա դեմ դուրս եկավ Ասորեստանի Սալմանասար թագավորը, և Հովսեան դարձավ նրա ծառան և նրան նվերներ տվեց։ 4 Ասորեստանի թագավորը դավադրություն գտավ Հովսեայի մոտ, որովհետև նա դեսպաններ էր ուղարկել Եգիպտոսի Սով թագավորի մոտ և ամեն տարի ընծա չէր բերել Ասորեստանի թագավորին։ Ասորեստանի թագավորը նրան բանտարկեց ու կապեց։ 5 Այն ժամանակ Ասորեստանի թագավորը հարձակվեց ամբողջ երկրի վրա, գնաց Սամարիայի վրա և պաշարեց այն երեք տարի։ 6 Օսեայի իններորդ տարում Ասորեստանի թագավորը գրավեց Սամարիան, Իսրայելին տարավ Ասորեստան և բնակեցրեց նրանց Հալայում և Հաբորում՝ Գոզան գետի մոտ, և Մարերի քաղաքներում։ 7 Որովհետև Իսրայելի որդիները մեղանչել էին իրենց Տեր Աստծո դեմ, որը նրանց դուրս էր բերել Եգիպտոսի երկրից՝ Եգիպտոսի Փարավոն թագավորի ձեռքից, և վախեցել էին ուրիշ աստվածներից։ 8 Եվ քայլեցին այն հեթանոսների կանոններով, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առաջից, և Իսրայելի թագավորների կանոններով, որոնք նրանք սահմանել էին։ 9 Իսրայելի որդիները գաղտնի արեցին այն բաները, որոնք ճիշտ չէին իրենց Տեր Աստծո առաջ, և իրենց համար բարձրավանդակներ կառուցեցին իրենց բոլոր
2 Թագավորներ
քաղաքներում՝ պահապանների աշտարակից մինչև պարսպապատ քաղաքը։ 10 Եվ նրանք իրենց համար արձաններ ու պուրակներ կանգնեցրին ամեն բարձր բլրի վրա և ամեն կանաչ ծառի տակ։ 11 Եվ այնտեղ նրանք խունկ ծխեցին բոլոր բարձրավանդակներում, ինչպես որ արեցին այն հեթանոսները, որոնց Տերը նրանց առջևից վտարել էր, և չար գործեր արեցին՝ Տիրոջը բարկացնելու համար։ 12 Որովհետեւ նրանք պաշտում էին կուռքերին, որոնց մասին Տերն ասել էր նրանց. «Դուք այս բանը մի՛ անեք»։ 13 Սակայն Տերը բոլոր մարգարեների ու բոլոր տեսանողների միջոցով վկայեց Իսրայելի ու Հուդայի դեմ՝ ասելով. «Դարձեք ձեր չար ճանապարհներից և պահեք իմ պատվիրաններն ու կանոնները՝ ըստ այն ամբողջ օրենքի, որը ես պատվիրեցի ձեր հայրերին և որը ես ուղարկեցի ձեզ իմ ծառաների՝ մարգարեների միջոցով»։ 14 Սակայն նրանք չլսեցին, այլ խստացրին իրենց պարանոցը, ինչպես իրենց հայրերը, որոնք չէին հավատում իրենց Տեր Աստծուն։ 15 Եվ նրանք մերժեցին նրա կանոնները, նրա ուխտը, որը նա կնքել էր իրենց հայրերի հետ, և նրա վկայությունները, որոնք նա վկայել էր նրանց դեմ, և նրանք հետևեցին ունայնությանը, դարձան ունայն և հետևեցին իրենց շուրջը գտնվող հեթանոսներին, որոնց մասին Տերը պատվիրել էր նրանց, որ չվարվեն նրանց պես։ 16 Եվ նրանք թողեցին իրենց Տեր Աստծո բոլոր պատվիրանները և իրենց համար ձուլածո պատկերներ՝ երկու հորթ շինեցին, և պուրակ շինեցին, և երկրպագեցին երկնքի բոլոր զորքերին ու ծառայեցին Բահաղին։ 17 Եվ նրանք իրենց որդիներին ու դուստրերին կրակի միջով անցկացրին, գուշակություններով ու հմայություններով զբաղվեցին և իրենց վաճառեցին չարիք գործել Տիրոջ աչքում՝ նրան բարկացնելու համար։ 18 Ուստի Տերը շատ բարկացավ Իսրայելի վրա և նրանց հեռացրեց իր աչքից։ Ոչ ոք չմնաց, բացի Հուդայի ցեղից։ 19 Յուդան էլ չպահեց իր Տէր Աստծու պատուիրանները, այլ ընթացաւ Իսրայելի կանոններով, որոնք նրանք սահմանեցին։ 20 Եվ Տերը մերժեց Իսրայելի բոլոր սերունդը, չարչարեց նրանց և մատնեց նրանց կողոպտիչների ձեռքը, մինչև որ նրանց վռնդեց իր աչքից։ 21 Որովհետև նա Իսրայելին պոկեց Դավթի տնից, և նրանք Նաբատի որդի Հերոբովամին թագավոր դարձրին։ Եվ Հերոբովամը Իսրայելին հեռացրեց Տիրոջը հետևելուց և նրանց մեծ մեղքի մեջ գցեց։ 22 Որովհետև Իսրայելի որդիները քայլեցին Հերոբովամի բոլոր մեղքերի մեջ, որոնք նա գործեց. նրանք չհեռացան դրանցից։ 23 Մինչև որ Տերը հեռացրեց Իսրայելին իր աչքից, ինչպես որ ասել էր իր բոլոր ծառաների՝ մարգարեների միջոցով։ Այդպես Իսրայելը գերի տարվեց իր երկրից դեպի Ասորեստան, մինչև այսօր։ 24 Ասորեստանի թագավորը Բաբելոնից, Քութայից, Ավայից, Եմաթից և Սեփարուիմից մարդիկ բերեց և նրանց Սամարիայի քաղաքներում բնակեցրեց
Իսրայելի որդիների փոխարեն։ Նրանք ժառանգեցին Սամարիան և բնակվեցին նրա քաղաքներում։ 25 Եվ այսպես, իրենց այնտեղ բնակվելու սկզբում նրանք չէին վախենում Տիրոջից. ուստի Տերը նրանց մեջ առյուծներ ուղարկեց, որոնք սպանեցին նրանցից մի քանիսին։ 26 Նրանք ասացին Ասորեստանի թագավորին. «Այն ազգերը, որոնց դու տեղահանեցիր ու բնակեցրիր Սամարիայի քաղաքներում, չգիտեն այդ երկրի Աստծու սովորույթները։ Այդ պատճառով նա առյուծներ է ուղարկել նրանց մեջ, և ահա նրանք սպանում են նրանց, որովհետև չգիտեն այդ երկրի Աստծու սովորույթները»։ 27 Այն ժամանակ Ասորեստանի թագավորը հրամայեց՝ ասելով. «Տարեք այնտեղից բերած քահանաներից մեկին, որ գնան ու այնտեղ բնակվեն, և նրանց սովորեցնեն այդ երկրի Աստծու ճանապարհները»։ 28 Այն ժամանակ Սամարիայից տարված քահանաներից մեկը եկավ ու բնակվեց Բեթելում ու սովորեցրեց նրանց, թե ինչպես պետք է վախենան Տիրոջից։ 29 Սակայն ամեն ազգ իր համար աստվածներ պատրաստեց և դրեց այն բարձրավանդակների տներում, որոնք սամարացիներն էին կառուցել, ամեն ազգ իր քաղաքներում, որտեղ ապրում էր։ 30 Եվ Բաբելոնի մարդիկ շինեցին Սոկքոթբենոթը, Քութի մարդիկ շինեցին Ներգալը, իսկ Եմաթի մարդիկ շինեցին Աշիման, 31 Եվ ավացիները շինեցին Նիբազը և Թարթակը, իսկ սեփարվացիները իրենց երեխաներին այրեցին կրակի մեջ՝ Սեփարվայիմի աստվածներ Ադրամելեքի և Անամելեքի համար։ 32 Ուստի նրանք վախեցան Տիրոջից և իրենց համար իրենց ամենացածրերից դարձրին բարձունքների քահանաներ, որոնք զոհաբերություններ էին մատուցում նրանց համար բարձունքների տներում։ 33 Նրանք վախենում էին Տիրոջից և ծառայում էին իրենց աստվածներին՝ այն ազգերի սովորույթի համաձայն, որոնց այնտեղից տարագրել էին։ 34 Մինչև այսօր նրանք առաջվա սովորությունների պես են վարվում. չեն վախենում Տիրոջից և չեն գործում իրենց կանոններով, իրենց դատավճիռներով, այն օրենքի ու պատվիրանների հետևից, որոնք Տերը պատվիրել էր Հակոբի որդիներին, որոնց անունը Իսրայել էր դրել։ 35 Որոնց հետ Տերը ուխտ էր կնքել եւ պատուիրել էր նրանց՝ ասելով. «Մի՛ վախեցեք ուրիշ աստվածներից, մի՛ երկրպագեք նրանց, մի՛ ծառայեք նրանց եւ մի՛ զոհ մատուցեք նրանց։ 36 Բայց Տիրոջից, որը մեծ զորությամբ և մեկնած բազկով ձեզ դուրս բերեց Եգիպտոսի երկրից, նրանից վախեցեք, նրան երկրպագեք և նրան զոհ մատուցեք։ 37 Եվ այն կանոնները, դատավճիռները, օրենքն ու պատվիրանը, որ նա գրեց ձեզ համար, պետք է զգույշ լինեք կատարել հավիտյանս հավիտենից և մի՛ վախեցեք ուրիշ աստվածներից։ 38 Եվ այն ուխտը, որ ես ձեզ հետ կնքել եմ, մի՛ մոռանաք, և մի՛ վախեցեք ուրիշ աստվածներից։ 39 Այլ ձեր Տեր Աստծուց վախեցեք, և նա ձեզ կազատի ձեր բոլոր թշնամիների ձեռքից։ 40 Սակայն նրանք չլսեցին, այլ շարունակեցին իրենց նախկին սովորությունը։
2 Թագավորներ
41 Այս ազգերը վախենում էին Տիրոջից եւ պաշտում էին իրենց կուռքերը՝ իրենց որդիներն ու որդիների որդիները։ Ինչպես իրենց հայրերն էին անում, այնպես էլ անում են մինչեւ այսօր։ ԳԼՈՒԽ 18 1 Իսրայելի թագավոր Եղայի որդի Օսեայի թագավորության երրորդ տարում թագավոր դարձավ Հուդայի թագավոր Աքազի որդի Եզեկիան։ 2 Քսանհինգ տարեկան էր նա, երբ սկսեց թագավորել, և քսանինը տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Աբի էր՝ Զաքարիայի դուստրը։ 3 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում՝ իր հայր Դավթի բոլոր արածների պես։ 4 Նա վերացրեց բարձրադիր մեհեանները, կոտրեց կուռքերը, կտրեց աստարոթները եւ կոտրեց Մովսէսի պատրաստած պղնձէ օձը, որովհետեւ մինչեւ այդ օրերը իսրայէլացիները խունկ էին ծխում դրան, եւ այն կոչեց Նեհուսթան։ 5 Նա վստահեց Իսրայելի Տեր Աստծուն, այնպես որ նրանից հետո Հուդայի բոլոր թագավորների մեջ նրա նմանը չկար, ո՛չ էլ նրանից առաջ եղածների մեջ։ 6 Որովհետեւ նա Տիրոջը յարեց եւ նորանից չ’հեռացաւ, այլ պահեց նորա պատուիրանքները, որ Տէրը Մովսէսին պատուիրել էր։ 7 Եվ Տերը նրա հետ էր, և նա հաջողության էր հասնում ամենուր, որտեղ էլ որ գնում էր։ Եվ նա ապստամբեց Ասորեստանի թագավորի դեմ և չծառայեց նրան։ 8 Նա զարկեց փղշտացիներին մինչև Գազա և նրա սահմանները՝ պահապանների աշտարակից մինչև պարսպապատ քաղաքը։ 9 Եվ եղավ Եզեկիա թագավորի չորրորդ տարում, որը Իսրայելի թագավոր Էլայի որդի Օսեայի յոթերորդ տարում էր, Ասորեստանի թագավոր Սալմանասարը դուրս եկավ Սամարիայի դեմ և պաշարեց այն։ 10 Եվ երեք տարվա վերջում նրանք գրավեցին այն։ Եզեկիայի վեցերորդ տարում, այսինքն՝ Իսրայելի թագավոր Օսեայի իններորդ տարում, Սամարիան գրավվեց։ 11 Ասորեստանի թագավորը Իսրայելացիներին տարավ Ասորեստան և բնակեցրեց Ալահում և Հաբորում՝ Գոզան գետի մոտ, և Մարերի քաղաքներում։ 12 Որովհետև նրանք չլսեցին իրենց Տեր Աստծո ձայնին, այլ զանց արեցին նրա ուխտը և այն ամենը, ինչ Տիրոջ ծառա Մովսեսը պատվիրել էր, և չլսեցին նրանց ու չկատարեցին դրանք։ 13 Եզեկիա թագավորի տասնչորսերորդ տարում Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը հարձակվեց Հուդայի բոլոր պարսպապատ քաղաքների վրա և գրավեց դրանք։ 14 Եվ Հուդայի Եզեկիա թագավորը մարդ ուղարկեց Ասորեստանի թագավորի մոտ՝ Լաքիս, ասելով. «Ես մեղանչել եմ, հետ դարձիր ինձնից, ինչ որ ինձ վրա դնես, ես կկրեմ»։ Եվ Ասորեստանի թագավորը Հուդայի Եզեկիա թագավորին հանձնարարեց երեք հարյուր տաղանդ արծաթ և երեսուն տաղանդ ոսկի։ 15 Եվ Եզեկիան նրան տվեց Տիրոջ տանը և թագավորի տան գանձերում գտնված ամբողջ արծաթը։ 16 Այդ ժամանակ Եզեկիան կտրեց Տիրոջ տաճարի դռներից և սյուներից ոսկին, որը Հուդայի Եզեկիա
թագավորը պատել էր, և տվեց Ասորեստանի թագավորին։ 17 Ասորեստանի թագավորը Թարթանին, Ռաբսարիսին և Ռաբսակին Լաքիսից մեծ զորքով ուղարկեց Եզեկիա թագավորի մոտ Երուսաղեմի դեմ։ Նրանք գնացին ու եկան Երուսաղեմ։ Երբ նրանք հասան, եկան ու կանգնեցին վերին ավազանի ջրմուղի մոտ, որը լվացարարի դաշտի ճանապարհին է։ 18 Երբ նրանք կանչեցին թագավորին, նրանց մոտ դուրս եկան Քեղկիայի որդի Եղիակիմը՝ տան վերակացուն, գրագիր Սեբնա և Ասափի որդի Հովաքը՝ գրագիր-գրագիրները։ 19 Ռաբսակն ասաց նրանց. «Ասացե՛ք Եզեկիային. «Այսպես է ասում մեծ թագավորը՝ Ասորեստանի թագավորը. «Ի՞նչ վստահության վրա ես հույսդ դնում»։ 20 Դու ասում ես (բայց դրանք միայն դատարկ խոսքեր են), որ ես խորհուրդ և զորություն ունեմ պատերազմի համար։ Հիմա ո՞ւմ վրա ես հույսդ դնում, որ ապստամբում ես ինձ դեմ։ 21 Ահա՛ հիմա դու ապավինում ես այս ջախջախված եղեգի ցուպին՝ Եգիպտոսին, որին եթե մարդ հենվի, այն կմտնի նրա ձեռքը և կծակի այն։ Այդպես է Եգիպտոսի փարավոն թագավորը՝ բոլոր նրանց համար, ովքեր ապավինում են իրեն։ 22 Բայց եթե ինձ ասեք՝ «Մենք մեր Տեր Աստծուն ենք ապավինում», մի՞թե սա նա չէ, որի բարձրավանդակներն ու զոհասեղանները Եզեկիան վերացրեց և Հուդային ու Երուսաղեմին ասաց. «Դուք պետք է երկրպագեք այս զոհասեղանի առաջ Երուսաղեմում»։ 23 Արդ, խնդրում եմ, խոստում տուր իմ տիրոջը՝ Ասորեստանի թագավորին, և ես քեզ երկու հազար ձի կտամ, եթե դու կարողանաս դրանց վրա հեծյալներ տեղավորել։ 24 Ապա ինչպե՞ս ես իմ տիրոջ ամենափոքր ծառաներից մեկ իշխանի երեսը շրջելու և կառքերի ու ձիավորների համար Եգիպտոսին հույսդ դնելու։ 25 Հիմա ես առանց Տիրոջ հրամանի՞ եմ բարձրացել այս վայրը՝ այն կործանելու համար։ Տերն ինձ ասաց. «Գնա՛ այս երկրի դեմ և կործանի՛ր այն»։ 26 Այն ժամանակ Քեղկիայի որդի Եղիակիմը, Սեբնան եւ Յովաքը ասացին Ռաբսակին. «Խնդրում եմ, քո ծառաների հետ խոսիր ասորերեն, որովհետեւ մենք հասկանում ենք այն, եւ մեզ հետ հրեական լեզվով մի՛ խոսիր պարսպի վրա գտնվող ժողովրդի ականջների առաջ»։ 27 Բայց Ռաբսակն ասաց նրանց. «Մի՞թե իմ տերը ինձ քո տիրոջ ու քեզ մոտ է ուղարկել այս խոսքերն ասելու։ Մի՞թե նա ինձ պարսպի վրա նստած մարդկանց մոտ չի ուղարկել, որ ձեզ հետ իրենց կղանքը ուտեն ու իրենց մեզը խմեն»։ 28 Այն ժամանակ Ռաբսակը կանգնեց եւ բարձր ձայնով հրեական լեզվով աղաղակեց եւ ասաց. «Լսեցե՛ք մեծ թագավորի՝ Ասորեստանի թագավորի խոսքը։ 29 Այսպես է ասում թագավորը. «Թող Եզեկիան չխաբի ձեզ, որովհետև նա չի կարողանա ձեզ ազատել նրա ձեռքից։ 30 Եզեկիան թող ձեզ չստիպի վստահել Տիրոջը՝ ասելով. «Տերը մեզ անպայման կազատի, և այս քաղաքը չի մատնվի Ասորեստանի թագավորի ձեռքը»։ 31 Մի՛ լսեք Եզեկիային, որովհետև այսպես է ասում Ասորեստանի թագավորը. «Ինձ հետ պայմանագիր
2 Թագավորներ
կնքեք նվերով և դուրս եկեք ինձ մոտ, և ապա ամեն մարդ կուտի իր որթատունկը և իր թզենին, և ամեն մեկը կխմի իր ջրհորի ջուրը։ 32 Մինչև որ ես գամ և ձեզ տանեմ ձեր երկրի նման մի երկիր՝ ցորենի ու գինու երկիր, հացի ու խաղողի այգիների երկիր, ձիթապտղի ու մեղրի երկիր, որպեսզի ապրեք և չմեռնեք։ Մի՛ լսեք Եզեկիային, երբ նա ձեզ խաբում է՝ ասելով. «Տերը կազատի մեզ»։ 33 Արդյո՞ք ազգերի աստվածներից որևէ մեկը փրկե՞լ է իր երկիրը Ասորեստանի թագավորի ձեռքից։ 34 Ո՞ւր են Եմաթի եւ Արփադի աստուածները, ո՞ւր են Սեփարուիմի, Անայի եւ Իվայի աստուածները։ Մի՞թե նրանք փրկեցին Սամարիան իմ ձեռքից։ 35 Ո՞վ է այն բոլոր երկրների աստվածներից, որ փրկեց իր երկիրը իմ ձեռքից, որ Տերը փրկի Երուսաղեմը իմ ձեռքից։ 36 Բայց ժողովուրդը լուռ մնաց և նրան մի խոսք չպատասխանեց, որովհետև թագավորը հրաման էր տվել. «Նրան մի՛ պատասխանեք»։ 37 Այն ժամանակ Քեղկիայի որդի Եղիակիմը՝ տան վերակացուն, Սեբնա գրագիրը և Հովաքը՝ Ասափի որդի, գրագիրը՝ պատռված հագուստներով, եկան Եզեկիայի մոտ և նրան պատմեցին Ռաբսակի խոսքերը։ ԳԼՈՒԽ 19 1 Երբ Եզեկիա թագավորը լսեց դա, պատռեց իր հանդերձները, քուրձ հագավ ու մտավ Տիրոջ տունը։ 2 Եվ նա Եղիակիմին՝ պալատի վերակացուին, Սեբնային՝ գրագրին, և քահանաների ծերերին՝ քուրձերով ծածկված, ուղարկեց Ամոսի որդի Եսայի մարգարեի մոտ։ 3 Եվ նրանք ասացին նրան. «Այսպես է ասում Եզեկիան. «Այս օրը նեղության, հանդիմանության և հայհոյանքի օր է, որովհետև երեխաները հասել են ծննդաբերության, բայց ուժ չկա ծննդաբերելու»։ 4 Գուցե լսի քո Տեր Աստվածը Ռաբսակի բոլոր խոսքերը, որին իր տերը՝ Ասորեստանի թագավորը, ուղարկել է կենդանի Աստծուն նախատելու, և հանդիմանի այն խոսքերը, որոնք լսել է քո Տեր Աստվածը։ Ուստի բարձրացրու քո աղոթքը մնացածների համար։ 5 Եզեկիա թագավորի ծառաները եկան Եսայիայի մոտ։ 6 Եսայիան նրանց ասաց. «Այսպես ասացեք ձեր տիրոջը. «Այսպես է ասում Տերը. Մի՛ վախեցիր այն խոսքերից, որ լսեցիր, որոնցով Ասորեստանի թագավորի ծառաները ինձ հայհոյեցին»։ 7 Ահա ես նրա վրայ մի պայթյուն կուղարկեմ, և նա լուր կլսի ու կվերադառնա իր երկիրը, և ես նրան սրով կսպանեմ իր երկրում։ 8 Ռաբսակը վերադարձավ և տեսավ, որ Ասորեստանի թագավորը պատերազմում է Լեբնայի դեմ, որովհետև լսել էր, որ նա հեռացել է Լաքիսից։ 9 Եվ երբ նա լսեց Եթովպիայի Թիրհակա թագավորի մասին, թե՝ «Ահա նա դուրս է եկել քեզ դեմ պատերազմելու», նա նորից դեսպաններ ուղարկեց Եզեկիային՝ ասելով. 10 Այսպես խոսեք Հուդայի Եզեկիա թագավորի հետ՝ ասելով. «Թող քո Աստվածը, որին դու ապավինում ես, չխաբի քեզ՝ ասելով. «Երուսաղեմը չի մատնվի Ասորեստանի թագավորի ձեռքը»։
11 Ահա՛ դու լսեցիր, թե ինչ են արել Ասորեստանի թագավորները բոլոր երկրներին՝ կործանելով դրանք։ Եվ դու կփրկվե՞ս։ 12 Մի՞թե ազգերի աստվածները փրկեցին նրանց, որոնց իմ հայրերը կործանեցին, ինչպես Գոզանին, Խառանին, Ռեզեփին և Եդեմի որդիներին, որոնք Թելասարում էին։ 13 Ո՞ւր է Եմաթի թագավորը, Արփադի թագավորը, Սեփարուիմ քաղաքի, Անայի եւ Իվայի թագավորը։ 14 Եզեկիան նամակը վերցրեց պատգամաբերների ձեռքից ու կարդաց այն։ Այնուհետև Եզեկիան գնաց Տիրոջ տունը և այն բացեց Տիրոջ առաջ։ 15 Եզեկիան աղոթեց Տիրոջ առաջ եւ ասաց. «Տե՛ր Աստված Իսրայելի, որ բնակվում ես քերովբեների մեջ, դու ես երկրի բոլոր թագավորությունների միակ Աստվածը, դու ես ստեղծել երկինքն ու երկիրը»։ 16 Տե՛ր, խոնարհեցրու ականջդ ու լսիր, բացիր աչքերդ ու տե՛ս, լսիր Սենեքերիմի խոսքերը, որ ուղարկել է նրան կենդանի Աստծուն նախատելու։ 17 Ճշմարիտ եմ ասում, Տե՛ր, որ Ասորեստանի թագավորները կործանել են ազգերն ու նրանց երկրները, 18 Եվ նրանց աստվածներին կրակի մեջ նետեցին, որովհետև նրանք աստվածներ չէին, այլ մարդկանց ձեռքի գործ՝ փայտ ու քար։ Դրա համար էլ կործանեցին նրանց։ 19 Արդ, ո՛վ մեր Աստված, աղաչում եմ քեզ, փրկի՛ր մեզ նրա ձեռքից, որ երկրի բոլոր թագավորությունները իմանան, որ դու ես միակ Տեր Աստվածը։ 20 Ամոսի որդի Եսայիան մարդ ուղարկեց Եզեկիային՝ ասելով. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Լսեցի այն, ինչ դու աղոթեցիր ինձ Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորի դեմ»։ 21 Սա՛ է այն խօսքը, որ Տէրը խօսեց նրա մասին. Սիոնի կոյս դուստրը արհամարհեց քեզ եւ ծաղրեց քեզ, Երուսաղէմի դուստրը գլուխը շարժեց քեզ վրայ։ 22 Ո՞ւմ ես նախատել ու հայհոյել, ո՞ւմ դեմ ես բարձրացրել ձայնդ ու աչքերդ վեր բարձրացրել՝ Իսրայելի Սուրբի դեմ։ 23 Քո դեսպանների միջոցով դու նախատեցիր Տիրոջը եւ ասացիր. «Իմ կառքերի բազմությամբ ես բարձրացա լեռների գագաթը, Լիբանանի լանջերը եւ կտրեցի նրա բարձրահասակ մայրիներն ու ընտիր եղեւնիները, եւ կմտնեմ նրա սահմանների խրճիթները եւ նրա Կարմելոսի անտառը»։ 24 Ես փորեցի ու խմեցի օտար ջրեր, և իմ ոտքերի ներբանով չորացրի պաշարված վայրերի բոլոր գետերը։ 25 Մի՞թե չես լսել, թե ինչպես եմ ես դա արել վաղուց, և որ ես դա կերտել եմ վաղեմի ժամանակներից։ Հիմա ես դա իրականացրել եմ, որպեսզի դու ավերակ դարձնես պարսպապատ քաղաքները՝ վերածելով ավերակների կույտերի։ 26 Դրա համար էլ նրանց բնակիչները փոքրաթիվ էին, նրանք զարհուրած ու ամաչած էին, ինչպես դաշտի խոտը, ինչպես կանաչ խոտը, ինչպես տանիքների վրա գտնվող խոտը, ինչպես ցորենը, որը դեռ չի հասունացել։ 27 Բայց ես գիտեմ քո բնակավայրը, քո ելքը, քո մուտքը, և քո բարկությունը ինձ դեմ։ 28 Որովհետեւ քո զայրոյթը ինձ վերայ եւ քո աղմուկը ականջներիս հասան, նորա համար ես կդնեմ կարթս քո
2 Թագավորներ
քթին եւ սանձս քո շուրթերին, եւ քեզ կդարձնեմ այն ճանապարհով, որով դու եկար։ 29 Եվ սա քեզ համար նշան կլինի. այս տարի կուտեք ինքն իրենից աճող բաները, իսկ երկրորդ տարում՝ դրանից բխողները, իսկ երրորդ տարում կցանեք ու կհնձեք, խաղողի այգիներ կտնկեք և կուտեք դրանց պտուղները։ 30 Եվ Հուդայի տնից փրկված մնացորդը կրկին արմատ կգցի ներքևում և պտուղ կտա վերևում։ 31 Որովհետեւ Երուսաղէմիցը դուրս կ’գայ մնացորդը, եւ Սիոն լեռիցը՝ փրկուածները. Զօրաց Տիրոջ նախանձախնդրութիւնը կ’անէ սա։ 32 Դրա համար էլ այսպես է ասում Տերը Ասորեստանի թագավորի մասին. «Նա այս քաղաքը չի մտնի, այնտեղ նետ չի արձակի, վահանով չի մոտենա նրա առջև և նրա դիմաց ցամաք չի կանգնեցնի»։ 33 Այն ճանապարհով, որով նա եկել էր, նույնով էլ կվերադառնա, և այս քաղաքը չի մտնի, ասում է Տերը։ 34 Որովհետև ես կպաշտպանեմ այս քաղաքը՝ այն փրկելու համար՝ ինձ համար և իմ ծառա Դավթի համար։ 35 Այդ գիշեր Տիրոջ հրեշտակը դուրս եկավ և ասորեստանցիների ճամբարում հարյուր ութսունհինգ հազար մարդ կոտորեց։ Երբ նրանք վաղ առավոտյան վեր կացան, տեսան, որ բոլորը մեռած դիակներ էին։ 36 Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը ճանապարհ ընկավ, վերադարձավ և բնակվեց Նինվեում։ 37 Եվ երբ նա երկրպագում էր իր աստծո՝ Նիսրոքի տանը, նրա որդիները՝ Ադրամելեքն ու Սարազարը, սրով սպանեցին նրան և փախան Հայստանի երկիրը։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ասարհադոնը։ ԳԼՈՒԽ 20 1 Այն օրերին Եզեկիան մահացու հիվանդացավ։ Ամոսի որդի Եսայի մարգարեն եկավ նրա մոտ ու ասաց նրան. «Այսպես է ասում Տերը. «Կարգի՛ առ քո տունը, որովհետև դու կմեռնես ու չես ապրի»։ 2 Ապա նա դեմքը դարձրեց դեպի պատը, աղոթեց Տիրոջը՝ ասելով. 3 Աղաչում եմ քեզ, Տե՛ր, հիշի՛ր հիմա, թե ինչպես եմ ես քո առաջ ճշմարտությամբ ու կատարյալ սրտով քայլել, և արել եմ այն, ինչը բարի է քո աչքում։ Եվ Եզեկիան խիստ լաց եղավ։ 4 Եվ եղավ այնպես, որ Եսայիան դեռ չէր դուրս եկել միջին բակ, որ Տիրոջ խոսքը նրան հասավ՝ ասելով. 5 «Դարձի՛ր եւ ասա՛ իմ ժողովրդի առաջնորդ Եզեկիային. «Այսպես է ասում Տերը՝ քո հայր Դավթի Աստվածը. «Ես լսեցի քո աղոթքը, տեսա քո արցունքները։ Ահա՛ ես կբժշկեմ քեզ։ Երրորդ օրը դու կգնաս Տիրոջ տունը»։ 6 Եվ ես քո օրերին կավելացնեմ տասնհինգ տարի, և ես քեզ ու այս քաղաքը կազատեմ Ասորեստանի թագավորի ձեռքից, և ես կպաշտպանեմ այս քաղաքը ինձ համար և իմ ծառա Դավթի համար։ 7 Եսայիան ասաց. «Վերցրեք մի կտոր թուզ»։ Նրանք վերցրին այն և դրեցին վերքի վրա, և նա ապաքինվեց։ 8 Եզեկիան ասաց Եսայիային. «Ի՞նչ նշան կլինի, որ Տերը կբժշկի ինձ, և որ ես երրորդ օրը կբարձրանամ Տիրոջ տունը»։
9 Եսայիան ասաց. «Սա նշան կլինի քեզ համար Տիրոջից, որ Տերը կանի այն, ինչ ասել է. ստվերը տասը աստիճան առաջ գնա՞, թե՞ տասը աստիճան հետ գնա»։ 10 Եզեկիան պատասխանեց. «Ստուերի համար թեթև է տասը աստիճան իջնելը. ոչ, այլ թող ստվերը տասը աստիճան ետ դառնա»։ 11 Եսայի մարգարեն աղաղակեց Տիրոջը, և նա ստվերը տասը աստիճան ետ տարավ, որով այն իջել էր Աքազի ժամացույցի վրա։ 12 Այն ժամանակ Բաբելոնի թագավոր Բերոդաքբալադանը, Բալադանի որդի Բերոդաք-բալադանը, նամակներ և ընծա ուղարկեց Եզեկիային, որովհետև լսել էր, որ Եզեկիան հիվանդացել է։ 13 Եզեկիան լսեց նրանց և ցույց տվեց իր բոլոր թանկարժեք իրերի տունը՝ արծաթը, ոսկին, համեմունքները, թանկարժեք քսակը, իր ամբողջ զրահը և իր գանձարաններում գտնված ամեն ինչ։ Նրա տանը և իր ամբողջ տիրապետության մեջ ոչինչ չկար, որ Եզեկիան նրանց ցույց չտար։ 14 Այն ժամանակ Եսայիա մարգարեն մոտեցավ Եզեկիա թագավորին և ասաց նրան. «Ի՞նչ ասացին այս մարդիկ, և որտեղի՞ց եկան քեզ մոտ»։ Եվ Եզեկիան ասաց. «Նրանք եկել են հեռավոր երկրից՝ Բաբելոնից»։ 15 Եվ նա ասաց. «Ի՞նչ տեսան քո տանը»։ Եվ Եզեկիան պատասխանեց. «Տեսան իմ տան մեջ եղած ամեն ինչ։ Իմ գանձերի մեջ չկա մի բան, որ ես նրանց ցույց չտամ»։ 16 Եսայիան ասաց Եզեկիային. «Լսի՛ր Տիրոջ խօսքը»։ 17 Ահա օրեր են գալիս, որ քո տան մեջ եղած ամեն ինչ եւ քո հայրերի կուտակածը մինչեւ այսօր պիտի տարուին Բաբելոն. ոչինչ չի մնա, ասում է Տերը։ 18 Եվ քո որդիներից, որոնք քեզանից կծնվեն, որոնց դու կծնես, կվերցնեն, և նրանք ներքինիներ կդառնան Բաբելոնի թագավորի պալատում։ 19 Եզեկիան ասաց Եսայիային. «Բարի է Տիրոջ խոսքը, որ դու ասացիր»։ Նա ասաց. «Մի՞թե լավ չէ, որ իմ օրերում խաղաղություն և ճշմարտություն լինի»։ 20 Եզեկիայի մնացած գործերը, նրա ողջ զորությունը, ինչպես նաև ջրամբար ու ջրմուղ կառուցելը և քաղաք ջուր բերելը չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 21 Եվ Եզեկիան ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Մանասեն։ ԳԼՈՒԽ 21 1 Մանասեն տասներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և հիսունհինգ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Եփսիբա էր։ 2 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում՝ հետևելով այն հեթանոսների գարշելի գործերին, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առջևից։ 3 Նա վերակառուցեց այն բարձրավանդակները, որոնք իր հայր Եզեկիան քանդել էր, և նա զոհասեղաններ կանգնեցրեց Բահաղի համար, և անտառի կուռք շինեց, ինչպես որ արեց Իսրայելի Աքաաբ թագավորը, և երկրպագեց երկնքի բոլոր զորքերին ու ծառայեց նրանց։ 4 Եվ նա զոհասեղաններ կառուցեց Տիրոջ տանը, որի մասին Տերն ասել էր. «Երուսաղեմում կդնեմ իմ անունը»։
2 Թագավորներ
5 Եվ նա զոհասեղաններ կառուցեց երկնքի բոլոր զորքերի համար Տիրոջ տան երկու բակերում։ 6 Նա իր որդուն կրակի միջով անցկացրեց, ժամանակներ էր պահում, կախարդանքներ էր անում, ոգեհարցների ու կախարդների հետ էր գործ ունենում։ Նա շատ չարիքներ գործեց Տիրոջ աչքում՝ նրան բարկացնելու համար։ 7 Եվ նա իր պատրաստած կուռքի քանդակազարդ արձանը դրեց տանը, որի մասին Տերն ասել էր Դավթին ու նրա որդի Սողոմոնին. «Այս տանը եւ Երուսաղեմում, որը ես ընտրել եմ Իսրայելի բոլոր ցեղերից, իմ անունը կդնեմ հավիտյան»։ 8 Ես այլևս Իսրայելի ոտքը չեմ շարժի այն երկրից, որը տվել եմ նրանց հայրերին, միայն թե նրանք զգույշ լինեն և անեն այն ամենը, ինչ ես պատվիրել եմ նրանց, և այն ամբողջ օրենքի համաձայն, որը իմ ծառա Մովսեսը պատվիրել է նրանց։ 9 Բայց նրանք չլսեցին, և Մանասեն մոլորեցրեց նրանց, որ ավելի չարիք գործեն, քան այն ազգերը, որոնց Տերը կործանել էր Իսրայելի որդիների առաջից։ 10 Եվ Տերը խոսեց իր ծառաների՝ մարգարեների միջոցով՝ ասելով. 11 Որովհետեւ Յուդայի Մանասէ արքան այս գարշելի բաներն արեց, եւ չարագործութիւններն արեց բոլորից աւելի, քան իրենից առաջ եղած ամորհացիները, եւ Յուդային էլ մեղանչել տուեց իր կուռքերով։ 12 Դրա համար էլ այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելը. «Ահա ես այնպիսի չարիք եմ բերելու Երուսաղեմի ու Հուդայի վրա, որ ով լսի դրա մասին, նրա երկու ականջներն էլ կզնգան»։ 13 Ես Երուսաղեմի վրայով կձգեմ Սամարիայի լարը և Աքաաբի տան սանդուղքը, և Երուսաղեմը կսրբեմ այնպես, ինչպես մարդ սրբում է ամանը, սրբում և շրջում այն։ 14 Ես կթողնեմ իմ ժառանգության մնացորդը և կմատնեմ նրանց իրենց թշնամիների ձեռքը, և նրանք կդառնան որս ու ավար իրենց բոլոր թշնամիների համար։ 15 Որովհետեւ նրանք չարիք գործեցին իմ աչքի առաջին եւ ինձ բարկացրին՝ այն օրիցը, երբ իրենց հայրերը դուրս եկան Եգիպտոսից մինչեւ այսօր։ 16 Մանասեն շատ անմեղ արյուն թափեց, մինչև որ Երուսաղեմը լցրեց ծայրից ծայր, բացի իր մեղքից, որով Հուդային մեղանչել տվեց՝ Տիրոջ աչքում չարիք գործելով։ 17 Մանասեի մնացած գործերը, նրա բոլոր արածները և նրա գործած մեղքերը չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 18 Մանասեն ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր տան պարտեզում՝ Օզայի պարտեզում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ամոնը։ 19 Ամոնը քսաներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երկու տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Մեշոլեմեթ էր՝ Ետեբայից Հարուզի դուստրը։ 20 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում, ինչպես իր հայր Մանասեն էր արել։ 21 Եվ նա քայլում էր իր հոր բոլոր ճանապարհներով, ծառայեց այն կուռքերին, որոնց ծառայում էր իր հայրը, և երկրպագեց նրանց։ 22 Եվ նա թողեց իր հայրերի Տեր Աստծուն և չքայլեց Տիրոջ ճանապարհով։
23 Ամոնի ծառաները դավադրություն կազմակերպեցին նրա դեմ և սպանեցին թագավորին իր տանը։ 24 Եվ երկրի ժողովուրդը սպանեց բոլոր նրանց, ովքեր դավադրություն էին կազմակերպել Ամոն թագավորի դեմ, և երկրի ժողովուրդը նրա փոխարեն թագավոր դարձրեց նրա որդուն՝ Հովսիային։ 25 Ամոնի մնացած գործերը, որ նա արեց, չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 26 Եվ նրան թաղեցին իր գերեզմանում՝ Ոզայի պարտեզում, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովսիան։ ԳԼՈՒԽ 22 1 Յովսիան ութ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեսունմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Հեդիդա էր՝ Բոսքաթից Ադայիայի դուստրը։ 2 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքի առաջ, և քայլեց իր հայր Դավթի բոլոր ճանապարհներով՝ չխոտորվելով ո՛չ աջ, ո՛չ ձախ։ 3Եվ եղավ, որ Հովսիա թագավորի տասնութերորդ տարում թագավորը ուղարկեց Սափան գրագրին՝ Մեշուղամի որդի Ազալիայի որդուն, Տիրոջ տունը՝ ասելով. 4 Գնա՛ մեծ քահանա Քեղկիայի մոտ, որ նա հաշվե Տիրոջ տուն բերված արծաթը, որը դռան պահապանները հավաքել են ժողովրդից։ 5 Եվ թող այն հանձնեն գործ կատարողների ձեռքը, որոնք Տիրոջ տան վերակացուներն են, և թող նրանք այն տան Տիրոջ տանը գտնվող գործ կատարողներին՝ տան փլվածքները նորոգելու համար։ 6 Հյուսներին, շինարարներին ու որմնադիրներին՝ տունը նորոգելու համար փայտ ու սրբատաշ քար գնելու համար։ 7 Սակայն նրանցից հաշիվ չպահանջվեց նրանց ձեռքը տրված փողի համար, որովհետև նրանք հավատարմորեն էին գործում։ 8 Եվ Քեղկիա քահանայապետն ասաց Սաֆան գրագրին. «Օրենքի գիրքը գտա Տիրոջ տանը»։ Եվ Քեղկիան գիրքը տվեց Սաֆանին, և նա կարդաց այն։ 9 Սափան գրագիրը եկավ թագավորի մոտ, լուր բերեց թագավորին և ասաց. «Քո ծառաները հավաքեցին տանը գտնված փողը և տվեցին այն գործ կատարողների ձեռքը, որոնք Տիրոջ տան վերակացուներն են»։ 10 Սափան գրագիրը թագավորին պատմեց՝ ասելով. «Քեղկիա քահանան ինձ մի գիրք է տվել»։ Եվ Սափանը կարդաց այն թագավորի առաջ։ 11 Եվ երբ թագավորը լսեց օրենքի գրքի խոսքերը, պատռեց իր հանդերձները։ 12Եվ թագավորը հրամայեց Քեղկիա քահանային, Սափանի որդի Աքիկամին, Միքայի որդի Աքբորին, Սափան գրագրին և թագավորի ծառա Ասայիային՝ ասելով. 13 Գնացե՛ք, հարցրե՛ք Տիրոջը ինձ համար, ժողովրդի համար եւ ամբողջ Հուդայի համար այս գտնված գրքի խոսքերի մասին, որովհետեւ մեծ է Տիրոջ բարկությունը, որ բորբոքվել է մեզ վրա, որովհետեւ մեր
2 Թագավորներ
հայրերը չեն լսել այս գրքի խոսքերը՝ մեր մասին գրվածի պես վարվելու համար։ 14 Քեղկիա քահանան, Աքիկամը, Աքբորը, Սափանը և Ասայիան գնացին Ողդա մարգարեուհու մոտ, որը Հարասի որդի Թեքվայի որդի Սաղումի՝ հանդերձապահի կնոջ մոտ էր (նա ապրում էր Երուսաղեմում՝ Քոլեջում), և խոսեցին նրա հետ։ 15 Եվ նա ասաց նրանց. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Ասացե՛ք այն մարդուն, որը ձեզ ինձ մոտ ուղարկեց. 16 Այսպես է ասում Տերը. «Ահա ես չարիք կբերեմ այս տեղի և նրա բնակիչների վրա՝ այն գրքի բոլոր խոսքերը, որը կարդացել է Հուդայի թագավորը։ 17 Որովհետեւ ինձ լքեցին եւ ուրիշ աստուածների խունկ ծխեցին, որ ինձ բարկացնեն իրանց ձեռքերի բոլոր գործերովը, ուստի իմ բարկութիւնը պիտի բորբոքուի այս տեղի վերայ եւ չ’հանգչի։ 18 Բայց Յուդայի թագավորին, որը ձեզ ուղարկել է Տիրոջը հարցնելու, այսպես ասացեք նրան. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Քո լսած խոսքերի վերաբերյալ. 19 Որովհետեւ քո սիրտը մեղմացաւ, եւ դու խոնարհեցար Տիրոջ առաջը, երբ լսեցիր այն, ինչ ես ասացի այս տեղի եւ նրա բնակիչների մասին, որ նրանք պիտի դառնան ամայութիւն եւ անէծք, եւ պատռեցիր քո հանդերձները եւ լաց եղար իմ առաջը, ես էլ լսեցի քեզ, ասում է Տէրը։ 20 Ահա՛ ես քեզ կհավաքեմ քո հայրերի մոտ, և դու խաղաղությամբ կհավաքվես քո գերեզմանի մեջ, և քո աչքերը չեն տեսնի այն բոլոր չարիքները, որ ես բերելու եմ այս տեղի վրա։ Եվ նրանք լուրը բերեցին թագավորին։ ԳԼՈՒԽ 23 1Եվ թագավորը մարդ ուղարկեց, և նրանք նրա մոտ հավաքեցին Հուդայի ու Երուսաղեմի բոլոր ծերերին։ 2 Եվ թագավորը բարձրացավ Տիրոջ տունը, և նրա հետ՝ Հուդայի բոլոր մարդիկ ու Երուսաղեմի բոլոր բնակիչները, քահանաները, մարգարեները և ամբողջ ժողովուրդը՝ փոքրից մինչև մեծ, և նրանց ականջին կարդաց Տիրոջ տանը գտնված ուխտի գրքի բոլոր խոսքերը։ 3 Եվ թագավորը կանգնեց մի սյան մոտ և ուխտ կապեց Տիրոջ առաջ՝ հետևել Տիրոջը, պահել նրա պատվիրանները, նրա վկայությունները և նրա կանոնները ամբողջ սրտով ու ամբողջ հոգով, կատարել այս ուխտի խոսքերը, որոնք գրված են այս գրքում։ Եվ ամբողջ ժողովուրդը կանգնած էր ուխտի առջև։ 4 Եվ թագավորը հրամայեց Քեղկիա մեծ քահանային, երկրորդ կարգի քահանաներին և դռան պահապաններին, որ Տիրոջ տաճարից դուրս բերեն Բահաղի, Աստարոթի և երկնքի բոլոր զորքերի համար պատրաստված բոլոր սպասքը։ Եվ նա այրեց դրանք Երուսաղեմից դուրս՝ Կեդրոնի դաշտերում, և դրանց մոխիրը տարավ Բեթել։ 5 Եվ նա կործանեց կռապաշտ քահանաներին, որոնց Հուդայի թագավորները նշանակել էին խունկ ծխելու Հուդայի քաղաքների բարձրավանդակներում և Երուսաղեմի շրջակայքում, նաև նրանց, ովքեր խունկ էին ծխում Բահաղին, արևին, լուսնին, մոլորակներին և երկնքի բոլոր զորքերին։
6 Եվ նա Տիրոջ տնից՝ Երուսաղեմից դուրս, Կեդրոնի հեղեղատը հանեց կուռքը և այրեց այն Կեդրոնի հեղեղատում, մանրացրեց այն՝ փոշու վերածելով, և դրա փոշին լցրեց ժողովրդի որդիների գերեզմանների վրա։ 7 Եվ նա քանդեց սոդոմացիների տները, որոնք Տիրոջ տան մոտ էին, որտեղ կանայք վարագույրներ էին գործում Աստարոթի համար։ 8 Եվ նա բոլոր քահանաներին դուրս բերեց Հուդայի քաղաքներից և պղծեց այն բարձրավանդակները, որտեղ քահանաները խունկ էին ծխում, Գեբայից մինչև Բերսաբեե, և քանդեց դարպասների բարձրավանդակները, որոնք քաղաքի կուսակալ Հեսուի դարպասի մուտքի մոտ էին, որոնք քաղաքի դարպասի ձախ կողմում էին։ 9 Սակայն բարձրավանդակների քահանաները Երուսաղեմում Տիրոջ զոհասեղանի մոտ չէին բարձրանում, այլ անթթխմոր հաց էին ուտում իրենց եղբայրների մեջ։ 10 Եվ նա պղծեց Տոֆեթը, որը գտնվում է Հիննոմի որդիների հովտում, որպեսզի ոչ ոք իր որդուն կամ դստերը կրակի միջով չանցկացնի Մողոքի համար։ 11 Եվ նա վերցրեց այն ձիերը, որոնք Հուդայի թագավորները նվիրել էին արևին, Տիրոջ տան մուտքի մոտ, Նաթանմելեք ներքինիի սենեկի մոտ, որը գտնվում էր արվարձանում, և կրակով այրեց արևի կառքերը։ 12 Աքազի վերնատան տանիքին գտնվող զոհասեղանները, որոնք Հուդայի թագավորներն էին կառուցել, և այն զոհասեղանները, որոնք Մանասեն էր կառուցել Տիրոջ տան երկու բակերում, թագավորը քանդեց, կոտրեց դրանք այնտեղից և դրանց փոշին լցրեց Կեդրոնի հեղեղատը։ 13 Եվ Երուսաղեմի դիմաց գտնվող բարձրավանդակները, որոնք ապականության լեռան աջ կողմում էին, որոնք Իսրայելի Սողոմոն թագավորը կառուցել էր սիդոնացիների գարշելի Աշտարեթի, մովաբացիների գարշելի Քեմոսի և ամոնացիների գարշելի Մեղքոմի համար, թագավորը պղծեց։ 14 Եվ նա կոտրեց կուռքերը, կտրեց անտառները և լցրեց դրանց տեղերը մարդկանց ոսկորներով։ 15 Նաեւ Բեթելում գտնվող զոհասեղանը եւ այն բարձր տեղը, որը կառուցել էր Նաբատի որդի Հերոբովամը, որը Իսրայելին մեղքի մեջ էր գցել, այդ զոհասեղանն ու բարձր տեղը նա քանդեց եւ այրեց բարձր տեղը, մանրացրեց այն եւ փոշու վերածեց, այրեց նաեւ կուռքը։ 16 Երբ Հովսիան շրջվեց, տեսավ լեռան վրա գտնվող գերեզմանները, մարդ ուղարկեց և գերեզմաններից ոսկորները հանեց, այրեց դրանք զոհասեղանի վրա և պղծեց այն՝ համաձայն Տիրոջ խոսքի, որը հռչակել էր Աստծո մարդը՝ այս խոսքերը հռչակողը։ 17 Ապա նա ասաց. «Ի՞նչ կոթող է սա, որ ես տեսնում եմ»։ Քաղաքի մարդիկ նրան ասացին. «Սա Աստծո մարդու գերեզմանն է, որը եկել էր Հուդայից և Բեթելի զոհասեղանի դեմ այս բաները հայտարարել»։ 18 Եվ նա ասաց. «Թողե՛ք նրան, թող ոչ ոք չշարժի նրա ոսկորները»։ Եվ թողեցին նրա ոսկորները Սամարիայից եկած մարգարեի ոսկորների հետ։ 19 Նաեւ Սամարիայի քաղաքներում գտնուող բոլոր բարձրաւանդակների տները, որոնք Իսրայելի թագավորները կառուցել էին Տիրոջը բարկացնելու
2 Թագավորներ
համար, Յովսիան քանդեց եւ դրանց հետ վարուեց Բեթելում արած բոլոր գործերի պէս։ 20 Եվ նա զոհասեղանների վրա սպանեց այնտեղ գտնվող բոլոր բարձրավանդակների քահանաներին, դրանց վրա այրեց մարդկանց ոսկորներ և վերադարձավ Երուսաղեմ։ 21 Եվ թագավորը հրամայեց ամբողջ ժողովրդին՝ ասելով. «Տոնե՛ք Պասեքը ձեր Տեր Աստծուն, ինչպես որ գրված է այս ուխտի գրքում»։ 22 Անշուշտ, այսպիսի Պասեք չէր նշվել Իսրայելին դատող դատավորների օրերից ի վեր, ո՛չ էլ Իսրայելի թագավորների և ո՛չ էլ Հուդայի թագավորների բոլոր օրերում։ 23 Բայց Յովսիա թագավորի տասնութերորդ տարում, երբ այս Պասեքը կատարվեց Տիրոջ համար Երուսաղեմում։ 24 Հովսիան վերացրեց նաև գուշակներին, կախարդներին, կուռքերին, կուռքերին և բոլոր այն գարշելի բաներին, որոնք հայտնաբերվել էին Հուդայի երկրում և Երուսաղեմում, որպեսզի կատարի օրենքի խոսքերը, որոնք գրված էին այն գրքում, որը Քեղկիա քահանան գտել էր Տիրոջ տանը։ 25 Նրանից առաջ նրա նման թագավոր չկար, որ ամբողջ սրտով, ամբողջ հոգով և ամբողջ զորությամբ Տիրոջը դառնար՝ համաձայն Մովսեսի ամբողջ օրենքի։ Նրանից հետո էլ նրա նմանը չելավ։ 26 Սակայն Տերը չհեռացավ իր մեծ բարկության սաստիկությունից, որով բորբոքվել էր Յուդայի դեմ՝ այն բոլոր վիրավորանքների պատճառով, որոնցով Մանասեն նրան վիրավորել էր։ 27 Եվ Տերն ասաց. «Ես նաև Հուդային կհեռացնեմ իմ աչքից, ինչպես որ հեռացրի Իսրայելին, և կմերժեմ այս քաղաք Երուսաղեմը, որը ընտրել եմ, և այն տունը, որի համար ասել եմ. «Իմ անունը այնտեղ կլինի»։ 28 Հովսիայի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 29 Նրա օրերին Եգիպտոսի Նեքավո փարավոն թագավորը դուրս եկավ Ասորեստանի թագավորի դեմ Եփրատ գետի մոտ։ Հովսիա թագավորը դուրս եկավ նրա դեմ և սպանեց նրան Մեգիդոյում, երբ տեսավ նրան։ 30 Նրա ծառաները նրան կառքով Մեգիդոյից տարան Երուսաղեմ և թաղեցին իր գերեզմանում։ Երկրի ժողովուրդը վերցրեց Հովսիայի որդի Հովաքազին, օծեց նրան և թագավոր դարձրեց իր հոր փոխարեն։ 31 Յովաքազը քսաներեք տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեք ամիս թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Ամուտաղ էր՝ Լիբնացի Երեմիայի դուստրը։ 32 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում՝ իր հայրերի բոլոր արածների պես։ 33 Եվ Նեքավո փարավոնը նրան բանտարկեց Ռեբղայում՝ Եմաթի երկրում, որպեսզի նա չթագավորի Երուսաղեմում, և երկրի վրա հարյուր տաղանդ արծաթ ու մեկ տաղանդ ոսկի հարկ դրեց։ 34 Եվ փարավոն Նեքավոնը Հովսիայի որդի Եղիակիմին թագավոր դարձրեց իր հոր՝ Հովսիայի փոխարեն, և նրա անունը փոխեց Հովակիմ, իսկ Հովաքազին տարավ Եգիպտոս և այնտեղ մահացավ։ 35 Եվ Հովակիմը արծաթն ու ոսկին տվեց փարավոնին, բայց նա հարկ դրեց երկրի վրա՝ փողը տալու համար,
ինչպես որ Փարավոնն էր պատվիրել։ Նա արծաթն ու ոսկին հավաքեց երկրի ժողովրդից՝ յուրաքանչյուրից՝ ըստ իր հարկի, որպեսզի այն տա Նեքավո փարավոնին։ 36 Հովակիմը քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Զեբուդա էր՝ Ռումայից Փեդայիայի դուստրը։ 37 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում՝ իր հայրերի բոլոր արածների պես։ ԳԼՈՒԽ 24 1 Նրա օրերում Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը դուրս եկավ, և Հովակիմը երեք տարի նրա ծառայ դարձավ։ Այնուհետև նա ապստամբեց նրա դեմ։ 2 Եվ Տերը նրա դեմ ուղարկեց քաղդեացիների, ասորիների, մովաբացիների և ամոնացիների ավազակախմբեր, ուղարկեց նրանց Հուդայի դեմ՝ նրան կործանելու համար, ըստ Տիրոջ խոսքի, որը նա ասել էր իր ծառաների՝ մարգարեների միջոցով։ 3 Անշուշտ, սա Տիրոջ հրամանով եղավ Հուդայի վրա, որպեսզի նրանց հեռացնի իր աչքից՝ Մանասեի մեղքերի համար, ըստ նրա բոլոր արածների։ 4 Նաեւ անմեղ արյան համար, որ թափեց, որովհետեւ Երուսաղէմը լցրեց անմեղ արիւնով, որին Տերը չուզեց ներել։ 5 Հովակիմի մնացած գործերը և նրա բոլոր արածները չէ՞ որ գրված են Հուդայի թագավորների ժամանակագրության գրքում։ 6Եվ Հովակիմը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդին՝ Հովաքինը։ 7 Եվ Եգիպտոսի թագավորը այլևս դուրս չեկավ իր երկրից, որովհետև Բաբելոնի թագավորը Եգիպտոսի գետից մինչև Եփրատ գետը գրավել էր Եգիպտոսի թագավորին պատկանող ամբողջ կալվածքը։ 8 Յովաքինը տասնութ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեք ամիս թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Նեհուստա էր՝ Երուսաղեմից Եղնաթանի դուստրը։ 9 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում՝ իր հոր բոլոր արածների պես։ 10 Այդ ժամանակ Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորի ծառաները եկան Երուսաղեմի դեմ, և քաղաքը պաշարվեց։ 11 Եվ Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը եկավ քաղաքի դեմ, և նրա ծառաները պաշարեցին այն։ 12Եւ Յուդայի Յովաքին արքան դուրս եկաւ Բաբելոնի արքան՝ ինքը, իր մայրը, իր ծառաները, իր իշխաններն ու իր ներքինիները։ Բաբելոնի արքան նրան գերի վերցրեց իր թագավորության ութերորդ տարում։ 13 Եվ նա այնտեղից հանեց Տիրոջ տան բոլոր գանձերը և թագավորի տան գանձերը, և կտոր-կտոր արեց բոլոր ոսկե անօթները, որոնք Իսրայելի Սողոմոն թագավորը պատրաստել էր Տիրոջ տաճարում, ինչպես որ Տերն ասել էր։ 14 Եվ նա գերի տարավ ամբողջ Երուսաղեմը, բոլոր իշխաններին, բոլոր քաջարի մարդկանց՝ տասը հազար գերի, և բոլոր արհեստավորներին ու դարբիններին։ Ոչ ոք չմնաց, բացի երկրի ժողովրդի ամենաաղքատներից։ 15 Եվ նա Հովաքինին գերի տարավ Բաբելոն, և թագավորի մորը, թագավորի կանանց, նրա
2 Թագավորներ
ներքինիներին ու երկրի հզորներին՝ նրանց Երուսաղեմից Բաբելոն գերի տարավ։ 16 Եվ բոլոր զորեղ մարդկանց՝ յոթ հազար, և հազար արհեստավորների ու դարբինների, բոլոր նրանց, ովքեր ուժեղ էին և պատերազմի պատրաստ, Բաբելոնի թագավորը գերի տարավ Բաբելոն։ 17 Եվ Բաբելոնի թագավորը նրա փոխարեն թագավոր դարձրեց նրա հորեղբորը՝ Մաթանիային, և նրա անունը փոխեց Սեդեկիա։ 18 Սեդեկիան քսանմեկ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Ամուտալ էր՝ լեբնացի Երեմիայի դուստրը։ 19 Եվ նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ՝ ըստ Հովակիմի բոլոր արածների։ 20 Որովհետեւ Տիրոջ բարկութեան պատճառովը Երուսաղէմի եւ Յուդայի մէջ, մինչեւ որ նա նորանց իր երեսիցը վռնդեց, Սեդեկիան ապստամբեց Բաբիլոնի արքայի դէմ։ ԳԼՈՒԽ 25 1 Եվ եղավ իր թագավորության իններորդ տարում, տասներորդ ամսում, ամսվա տասներորդ օրը, որ Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը իր ողջ զորքով եկավ Երուսաղեմի դեմ, և բանակ դրեց նրա դեմ, և նրանք ամրոցներ կառուցեցին նրա շուրջը։ 2 Եվ քաղաքը պաշարված էր մինչև Սեդեկիա թագավորի տասնմեկերորդ տարին։ 3 Եվ չորրորդ ամսվա իններորդ օրը քաղաքում սովը սաստկացավ, և երկրի ժողովրդի համար հաց չկար։ 4 Քաղաքը ճեղքվեց, և բոլոր պատերազմողները գիշերը փախան դարպասի ճանապարհով, որը գտնվում էր երկու պարիսպների միջև, որը թագավորական այգու մոտ էր։ (Քաղդեացիները քաղաքի շուրջբոլորն էին) և թագավորը գնաց դաշտի ճանապարհով։ 5 Քաղդեացիների զորքը հետապնդեց թագավորին և հասավ նրան Երիքովի դաշտերում, և նրա ամբողջ զորքը ցրվեց նրանից։ 6 Ուստի նրանք բռնեցին թագավորին ու տարան Բաբելոնի թագավորի մոտ՝ Ռեբլա, և նրանք դատաստան տեսան նրա հետ։ 7 Եվ նրանք սպանեցին Սեդեկիայի որդիներին նրա աչքերի առաջ, և Սեդեկիայի աչքերը կուրացրին, կապեցին նրան պղնձե շղթաներով ու տարան Բաբելոն։ 8 Եվ հինգերորդ ամսում, ամսվա յոթերորդ օրը, որը Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորի տասնիններորդ տարում էր, Բաբելոնի թագավորի ծառա Նաբուզարդան դահճապետը եկավ Երուսաղեմ։ 9 Եվ նա այրեց Տիրոջ տունը, թագավորի տունը և Երուսաղեմի բոլոր տները, և բոլոր մեծամեծների տները նա կրակով այրեց։ 10 Եվ քաղդեացիների ամբողջ զորքը, որը դահճապետի հետ էր, քանդեց Երուսաղեմի պարիսպները շուրջբոլորը։ 11 Քաղաքում մնացած ժողովրդի մնացած մասին, Բաբելոնի թագավորի կողմը անցած փախստականներին և մնացած բազմությանը գերի տարավ դահճապետ Նաբուզարդանը։
12 Բայց դահճապետը երկրի աղքատներից մի քանիսին թողեց, որ խաղողագործներ ու հողագործներ լինեն։ 13 Եվ Տիրոջ տան մեջ գտնվող պղնձե սյուները, պատվանդանները և պղնձե ծովը, որը Տիրոջ տան մեջ էր, քաղդեացիները կոտրեցին և դրանց պղինձը տարան Բաբելոն։ 14 Եվ տարան կաթսաները, թիերը, մուրճերը, գդալները և բոլոր պղնձե անօթները, որոնցով նրանք պաշտամունք էին կատարում։ 15 Եվ կրակարանները, ամանները և ոսկե, ոսկե և արծաթե իրերը, դահճապետը վերցրեց։ 16 Երկու սյուները, մեկ ծովը եւ պատվանդանները, որոնք Սողոմոնը պատրաստել էր Տիրոջ տան համար։ Այս բոլոր անօթների պղինձը կշռով չէր։ 17 Մէկ սեան բարձրութիւնը տասնութ կանգուն էր, եւ նրա վրայի պղնձէ խոյակը, եւ խոյակի բարձրութիւնը երեք կանգուն էր։ Եւ խոյակի վրայ շուրջանակի նռնենիներ կային, բոլորը պղնձէ։ Եւ երկրորդ սիւնը նույնպես ունէր խոյակի նման խոյակ։ 18 Եվ դահճապետը վերցրեց գլխավոր քահանա Սարայիային, երկրորդ քահանա Սոփոնիային և դռան երեք պահապաններին։ 19 Եվ քաղաքից նա վերցրեց մի ներքինի, որը նշանակված էր պատերազմական մարդկանց վրա, և հինգ մարդ, որոնք թագավորի մոտ էին, որոնք քաղաքում էին, և զորքի գլխավոր գրագրին, որը զորահրամանատարում էր երկրի ժողովրդին, և վաթսուն մարդ երկրի ժողովրդից, որոնք քաղաքում էին։ 20 Եվ Նաբուզարդան դահճապետը վերցրեց դրանք ու տարավ Բաբելոնի թագավորի մոտ՝ Ռեբլա։ 21 Բաբելոնի թագավորը հարվածեց նրանց ու սպանեց Ռեբղայում՝ Եմաթի երկրում։ Այսպիսով Հուդան գերի տարվեց իր երկրից։ 22 Եվ Հուդայի երկրում մնացած ժողովրդի վրա, որին Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը թողել էր, նա նրանց վրա կառավարիչ նշանակեց Սափանի որդի Աքիկամի որդի Գոդողիային։ 23 Երբ բոլոր զօրքերի իշխանները՝ իրենք եւ նրանց մարդիկ, լսեցին, որ Բաբելոնի թագավորը Գոդողիային կառավարիչ է նշանակել, եկան Գոդողիայի մոտ՝ Մասփա՝ Նաթանիայի որդի Իսմայելը, Կարեի որդի Հոհանանը, Նետոֆաթացի Թանհումեթի որդի Սարայիան եւ Մաքաթացիի որդի Հեզոնիան՝ իրենք եւ իրենց մարդիկ։ 24 Գոդողիան երդվեց նրանց և նրանց մարդկանց ու ասաց. «Մի՛ վախեցեք քաղդեացիների ծառաներից լինելուց։ Բնակվեք այս երկրում և ծառայեք Բաբելոնի թագավորին, և ձեզ համար լավ կլինի»։ 25 Բայց յոթերորդ ամսին եղավ, որ Իսմայելը, Եղիսամայի որդի Նաթանիայի որդի, թագավորական սերնդից, եկավ տասը մարդով և իր հետ սպանեց Գոդողիային, և նա մահացավ, ինչպես նաև նրա հետ Մասփայում գտնվող հրեաներին ու քաղդեացիներին։ 26 Եվ ամբողջ ժողովուրդը՝ փոքրից մինչև մեծ, և զորքերի հրամանատարները վեր կացան ու եկան Եգիպտոս, որովհետև վախենում էին քաղդեացիներից։ 27 Եվ եղավ այնպես, որ Հուդայի թագավոր Հովաքինի գերության երեսունյոթերորդ տարում, տասներկուերորդ ամսում, ամսվա քսանյոթերորդ օրը, Բաբելոնի թագավոր Ելմերոդաքը, իր թագավոր
2 Թագավորներ
դառնալու տարում, Հուդայի թագավոր Հովաքինի գլուխը բանտից հանեց։ 28 Եվ նա նրա հետ քաղցրությամբ խոսեց և նրա գահը դրեց Բաբելոնում նրա հետ եղող թագավորների գահից վեր։ 29 Եվ փոխեց նրա բանտի հանդերձները, և նա իր կյանքի բոլոր օրերին անընդհատ հաց էր ուտում նրա առաջ։ 30 Նրա ռոճիկը թագավորի կողմից նրան տրվող մշտական ռոճիկ էր՝ օրական վարձատրություն՝ իր կյանքի բոլոր օրերում։