2 Տարեգրություն
17 Եվ նրանք բերեցին Եգիպտոսից կառքը վեց հարյուր սիկղ արծաթով և ձին՝ հարյուր հիսուն։ Եվ այսպես ձիեր բերեցին բոլոր խետացիների թագավորների և Ասորիքի թագավորների համար՝ նրանց միջոցով։
ԳԼՈՒԽ 1
ԳԼՈՒԽ 2
1Եվ Դավթի որդի Սողոմոնը զորացավ իր թագավորության մեջ, և նրա Տեր Աստվածը նրա հետ էր ու նրան խիստ մեծարեց։ 2 Այն ժամանակ Սողոմոնը խոսեց ամբողջ Իսրայելի՝ հազարապետների ու հարյուրապետների, դատավորների և ամբողջ Իսրայելի բոլոր կուսակալների՝ տոհմապետների հետ։ 3 Սողոմոնը և նրա հետ ամբողջ ժողովը գնացին Գաբաոնի բարձր տեղը, որովհետև այնտեղ էր գտնվում Աստծո ժողովի վրանը, որը Տիրոջ ծառա Մովսեսը կառուցել էր անապատում։ 4 Բայց Դաւիթը Աստծու տապանակը Կարիաթարիմից տարել էր այն տեղը, որ Դաւիթը պատրաստել էր դրա համար, որովհետեւ նա դրա համար վրան էր խփել Երուսաղէմում։ 5 Նաեւ պղնձէ սեղանը, որ շինել էր Հուրի որդի Ուրիի որդի Բեսելիէլը, դրեց Տիրոջ խորանի առաջ։ Սողոմոնն ու ժողովքը փնտռեցին այն։ 6 Եվ Սողոմոնը բարձրացավ այնտեղ՝ Տիրոջ առաջ գտնվող պղնձե զոհասեղանի մոտ, որը հանդիպման վրանում էր, և դրա վրա հազար ողջակեզ մատուցեց։ 7 Այդ գիշերը Աստված երևաց Սողոմոնին և ասաց նրան. «Խնդրիր, թե ինչ տամ քեզ»։ 8 Սողոմոնն ասաց Աստծուն. «Դու մեծ ողորմություն ցույց տվեցիր իմ հայր Դավթին և ինձ թագավոր դարձրիր նրա փոխարեն»։ 9 Արդ, ո՛վ Տեր Աստված, թող հաստատվի քո խոստումը իմ հայր Դավթին, որովհետև դու ինձ թագավոր դարձրիր մի ժողովրդի վրա, որը շատ է երկրի փոշիի պես։ 10 Հիմա տուր ինձ իմաստություն եւ գիտություն, որ դուրս գամ եւ մտնեմ այս ժողովրդի առաջը. որովհետեւ ո՞վ կարող է դատել քո այս մեծ ժողովրդին։ 11 Եվ Աստված ասաց Սողոմոնին. «Որովհետև սա էր քո սրտում, և դու չխնդրեցիր ո՛չ հարստություն, ո՛չ ունեցվածք, ո՛չ փառք, ո՛չ էլ քո թշնամիների կյանքը, ո՛չ էլ երկար կյանք, այլ խնդրեցիր իմաստություն և գիտություն քեզ համար, որպեսզի դատես իմ ժողովրդին, որի վրա ես քեզ թագավոր եմ դրել, 12 Քեզ իմաստություն և գիտություն է տրվում, և ես քեզ հարստություն, ունեցվածք և փառք կտամ, որի նմանը քեզանից առաջ եղած ոչ մի թագավոր չի ունեցել, և քեզանից հետո էլ ոչ ոք չի ունենա։ 13 Այն ժամանակ Սողոմոնը Գաբաոնի բարձրավանդակից Երուսաղեմ վերադարձավ՝ ժողովքի վրանի առջևից, և թագավորեց Իսրայելի վրա։ 14 Սողոմոնը կառքեր ու ձիավորներ հավաքեց։ Նա հազար չորս հարյուր կառք ու տասներկու հազար ձիավոր ունեցավ, որոնք նա տեղավորեց կառքերի քաղաքներում և թագավորի մոտ՝ Երուսաղեմում։ 15Եվ թագավորը Երուսաղեմում արծաթն ու ոսկին քարերի պես առատ դարձրեց, իսկ մայրիները՝ հովտում աճող մոլախոտերի պես առատությամբ։ 16 Սողոմոնի համար Եգիպտոսից ձիեր էին բերվում, կտավ՝ թագավորի վաճառականները կտավը որոշակի գնով էին ստանում։
1Եվ Սողոմոնը որոշեց Տիրոջ անվան համար տուն կառուցել և իր թագավորության համար տուն։ 2 Եվ Սողոմոնը յոթանասուն հազար մարդ նշանակեց բեռնակիրներ, ութսուն հազար՝ լեռան վրա փորողներ և երեք հազար վեց հարյուր՝ նրանց վերակացուներ։ 3 Սողոմոնը մարդ ուղարկեց Տյուրոսի Քիրամ թագավորի մոտ՝ ասելով. «Ինչպես որ դու վարվեցիր իմ հայր Դավթի հետ՝ նրան մայրիներ ուղարկելով, որպեսզի տուն կառուցի նրա համար, որպեսզի այնտեղ բնակվի, այնպես էլ վարվիր ինձ հետ»։ 4 Ահա ես տուն եմ կառուցում իմ Տեր Աստծո անվանը, որպեսզի այն նվիրեմ նրան, որպեսզի նրա առաջ անուշահոտ խունկ ծխեմ, մշտական առաջնորդության հաց մատուցեմ, առավոտյան և երեկոյան ողջակեզներ մատուցեմ, շաբաթ օրերին, նորալուսիններին և մեր Տեր Աստծո հանդիսավոր տոներին։ Սա հավիտենական կանոն է Իսրայելի համար։ 5 Եվ տունը, որը ես կառուցում եմ, մեծ է, որովհետև մեծ է մեր Աստվածը բոլոր աստվածներից վեր։ 6 Բայց ո՞վ կարող է նրա համար տուն կառուցել, երբ երկինքն ու երկինքների երկինքը չեն կարող նրան պարունակել։ Ո՞վ եմ ես, որ նրա համար տուն շինեմ, միայն թե նրա առաջ զոհ մատուցելու համար։ 7 Ուրեմն ինձ համար ուղարկիր մի մարդ, որ հմուտ լինի ոսկու, արծաթի, պղնձի, երկաթի, մանուշակագույնի, կարմիրի եւ կապույտի հետ աշխատելու համար, եւ որ հմուտ լինի փորագրելու այն հմուտ մարդկանց հետ, որոնք ինձ հետ են Հուդայում եւ Երուսաղեմում, որոնց իմ հայր Դավիթը պատրաստել էր։ 8 Ինձ Լիբանանից ուղարկիր նաև մայրի, եղևնի և սոճու ծառեր, որովհետև գիտեմ, որ քո ծառաները հմուտ են Լիբանանում փայտ կտրելու մեջ։ Եվ ահա իմ ծառաները քո ծառաների հետ կլինեն։ 9 Ինձ համար առատ փայտ պատրաստելու համար, որովհետև այն տունը, որը ես կառուցելու եմ, մեծ ու հրաշալի կլինի։ 10 Եվ ահա ես քո ծառաներին՝ փայտ կտրողներին, կտամ քսան հազար չափ ծեծված ցորեն, քսան հազար չափ գարի, քսան հազար մար գինի և քսան հազար մար յուղ։ 11 Այն ժամանակ Տյուրոսի Քիրամ թագավորը գրավոր պատասխանեց՝ ուղարկելով Սողոմոնին. «Քանի որ Տերը սիրեց իր ժողովրդին, քեզ նրանց վրա թագավոր դրեց»։ 12 Քիրամն ասաց. «Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը Իսրայելի, որ ստեղծեց երկինքն ու երկիրը, որ Դավթ թագավորին տվեց իմաստուն որդի՝ օժտված խոհեմությամբ ու հանճարով, որ կառուցի տուն Տիրոջ համար և տուն՝ իր թագավորության համար»։ 13 Եվ հիմա ես ուղարկել եմ իմ հոր՝ Քիրամի մի խորամանկ ու իմաստուն մարդու, 14 Դանի դուստրերից մի կնոջ որդին, և նրա հայրը տյուրոսցի էր, որը հմուտ էր ոսկու, արծաթի, պղնձի, երկաթի, քարի, փայտի, ծիրանիի, կապույտի, նուրբ կտավի և կարմիրի հետ աշխատելու, ինչպես նաև
2 Տարեգրություն
ամեն տեսակի փորագրություններ փորագրելու և ամեն մի հնարք գտնելու քո հմուտ մարդկանց և քո հայր Դավթի հմուտ մարդկանց հետ։ 15 Արդ, թող իմ տերը ցորենը, գարին, ձեթը եւ գինին ուղարկի իր ծառաներին։ 16 Եվ մենք Լիբանանից փայտ կկտրենք այնքան, որքան քեզ պետք կլինի, և ծովով նավակներով կբերենք քեզ մոտ Հոպպե, և դու այն կտանիս Երուսաղեմ։ 17 Սողոմոնը հաշվառեց Իսրայելի երկրում գտնվող բոլոր օտարականներին՝ ըստ այն հաշվառման, որով իր հայր Դավթի հետ հաշվառել էր նրանց, և նրանք հարյուր հիսուներեք հազար վեց հարյուր հոգի էին։ 18 Եվ նրանցից յոթանասուն հազարին նշանակեց բեռնակիրներ, ութսուն հազարին՝ լեռան վրա փայտագործներ, և երեք հազար վեց հարյուր վերակացուներ՝ ժողովրդին աշխատանք տալու համար։ ԳԼՈՒԽ 3 1 Այն ժամանակ Սողոմոնը սկսեց կառուցել Տիրոջ տունը Երուսաղեմում՝ Մորիա լեռան վրա, որտեղ Տերը երևացել էր նրա հայր Դավթին, այն տեղում, որը Դավթը պատրաստել էր Յեբուսացի Ոռնայի կալում։ 2 Եվ նա սկսեց կառուցել իր թագավորության չորրորդ տարում, երկրորդ ամսվա երկրորդ օրը։ 3 Ահա՛ այն բաները, որոնցով Սողոմոնը հրահանգ ստացավ Աստծո տունը կառուցելու համար։ Երկարությունը՝ ըստ առաջին չափման, վաթսուն կանգուն էր, իսկ լայնությունը՝ քսան կանգուն։ 4 Տան ճակատի նախասրահի երկարությունը տան լայնությանը համարժեք էր քսան կանգուն, իսկ բարձրությունը՝ հարյուր քսան կանգուն։ Նա այն ներսից պատեց մաքուր ոսկով։ 5 Եվ մեծ տունը նա պատեց եղևնու փայտով, այն պատեց մաքուր ոսկով, և դրա վրա արմավենիներ ու շղթաներ կանգնեցրեց։ 6 Եվ տունը զարդարեց թանկարժեք քարերով՝ գեղեցկության համար, և ոսկին Փարվիմի ոսկի էր։ 7 Նա նաև տունը, գերանները, սյուները, պատերը և դռները պատեց ոսկով, և պատերի վրա քերովբեներ փորագրեց։ 8 Նա կառուցեց ամենասուրբ տունը, որի երկարությունը տան լայնությանը համարժեք քսան կանգուն էր, իսկ լայնությունը՝ քսան կանգուն։ Նա այն պատեց մաքուր ոսկով՝ վեց հարյուր տաղանդ արժողությամբ։ 9 Եվ մեխերի քաշը հիսուն սիկղ ոսկի էր։ Եվ նա վերնասենյակները պատեց ոսկով։ 10 Եվ ամենասուրբ տանը նա երկու քերովբեներ պատրաստեց՝ քանդակված պատկերից, և դրանք ոսկով պատեց։ 11 Եվ քերովբեների թևերը քսան կանգուն երկարություն ունեին։ Մի քերովբեի մեկ թևը հինգ կանգուն էր՝ հասնելով տան պատին, և մյուս թևը նույնպես հինգ կանգուն էր՝ հասնելով մյուս քերովբեի թևին։ 12 Մյուս քերովբեի մեկ թևը հինգ կանգուն էր՝ հասնելով տան պատին, և մյուս թևը նույնպես հինգ կանգուն էր՝ միանալով մյուս քերովբեի թևին։
13 Այս քերովբեների թևերը քսան կանգուն էին տարածվում։ Նրանք կանգնած էին իրենց ոտքերի վրա, և նրանց դեմքերը դեպի ներս էին ուղղված։ 14 Եվ վարագույրը նա պատրաստեց կապույտից, ծիրանիից, կարմիրից և նուրբ կտավից, և դրա վրա քերովբեներ քանդակեց։ 15 Նա նաև տան առաջ երկու սյուներ պատրաստեց՝ երեսունհինգ կանգուն բարձրությամբ, և յուրաքանչյուրի գագաթին գտնվող խոյակը հինգ կանգուն էր։ 16 Նա շղթաներ պատրաստեց, ինչպես սրբարանում, և դրեց սյուների գլխին, և հարյուր նուռ պատրաստեց ու դրեց շղթաների վրա։ 17 Եվ նա սյուները կանգնեցրեց տաճարի առաջ՝ մեկը աջ կողմում, մյուսը՝ ձախ կողմում, և աջ կողմի անունը կոչեց Հաքին, իսկ ձախ կողմի անունը՝ Բոոս։ ԳԼՈՒԽ 4 1 Նա նաև պղնձե զոհասեղան պատրաստեց՝ քսան կանգուն երկարությամբ, քսան կանգուն լայնությամբ և տասը կանգուն բարձրությամբ։ 2 Նա նաև պատրաստեց ձուլածո ծով՝ տասը կանգուն երկարությամբ եզրից մինչև եզր, շրջանագծով կլոր, և հինգ կանգուն բարձրությամբ, և երեսուն կանգուն երկարությամբ լարով շրջապատված այն։ 3 Եվ դրա տակ կար եզների պատկեր, որոնք շրջապատում էին այն՝ տասը կանգունի մեջ, որոնք շրջապատում էին ծովը։ Ձուլման ժամանակ եզների երկու շարք ձուլված էր։ 4 Այն կանգնած էր տասներկու եզների վրա՝ երեքը՝ դեպի հյուսիս, երեքը՝ դեպի արևմուտք, երեքը՝ դեպի հարավ, և երեքը՝ դեպի արևելք։ Ծովը դրված էր նրանց վրա, և նրանց բոլոր ետևի մասերը դեպի ներս էին։ 5 Եվ դրա հաստությունը մեկ ափի լայնություն էր, իսկ եզրը՝ բաժակի եզրի նման՝ շուշանների ծաղիկներով։ Այն ընդգրկում էր երեք հազար մար։ 6 Նա նաև տասը լվացարան պատրաստեց, հինգը դրեց աջ կողմում և հինգը՝ ձախ կողմում, որպեսզի դրանց մեջ լվացվեն։ Այն ամենը, ինչ նրանք մատուցում էին ողջակեզի համար, դրանց մեջ էին լվանում, իսկ ծովը քահանաների համար էր, որ մեջ լվացվեն։ 7 Եվ նա տասը ոսկե աշտանակ պատրաստեց իրենց ձևին համապատասխան և դրեց տաճարում՝ հինգը՝ աջ կողմում, հինգը՝ ձախ կողմում։ 8 Նա նաև տասը սեղան պատրաստեց և դրեց տաճարում՝ հինգը՝ աջ կողմում, հինգը՝ ձախ կողմում։ Նա նաև հարյուր ոսկե աման պատրաստեց։ 9 Նա նաև պատրաստեց քահանաների բակը, մեծ բակը և բակի դռները, և դրանց դռները պատեց պղնձով։ 10 Եվ նա ծովը դրեց արևելյան ծայրի աջ կողմում՝ հարավի դիմաց։ 11 Եվ Քիրամը պատրաստեց կաթսաները, թիերը և տաշտերը։ Եվ Քիրամը ավարտեց այն աշխատանքը, որ պետք է աներ Սողոմոն թագավորի համար՝ Աստծո տան համար։ 12 Այսինքն՝ երկու սյուները, ցցերը, խոյակները, որոնք երկու սյուների գագաթին էին, և երկու պսակները, որոնք ծածկում էին խոյակների երկու ցցերը, որոնք սյուների գագաթին էին։
2 Տարեգրություն
13 Եվ չորս հարյուր նուռ երկու ծաղկեպսակների վրա՝ երկու շարք նուռ յուրաքանչյուր ծաղկեպսակի վրա, որպեսզի ծածկեն սյուների վրա գտնվող խոյակների երկու լծակները։ 14 Նա նաև հիմքեր պատրաստեց, և հիմքերի վրա ավազաններ պատրաստեց։ 15 Մեկ ծով, և դրա տակ տասներկու եզ։ 16 Կաթսաները, թիերը, մսամանները եւ դրանց բոլոր գործիքները նրա հայրը՝ Քիրամը, Տիրոջ տան համար փայլուն պղնձից պատրաստեց Սողոմոն թագավորի համար։ 17 Թագավորը դրանք ձուլեց Հորդանանի հարթավայրում՝ Սոկքոթի և Սարեդաթայի միջև գտնվող կավե հողի մեջ։ 18 Այսպիսով, Սողոմոնը այս բոլոր անօթները մեծ քանակությամբ պատրաստեց, որովհետև պղնձի կշիռը չէր կարող չափվել։ 19 Սողոմոնը պատրաստեց Աստծու տան բոլոր սպասքը, ոսկե սեղանը եւ այն սեղանները, որոնց վրա դրվում էր առաջավորության հացը։ 20 Նաեւ աշտանակներ՝ իրենց լապտերներով, որոնք այրվելու էին սրբարանի առաջ՝ մաքուր ոսկուց։ 21 Եվ ծաղիկները, լամպերը և աքցանները նա պատրաստեց ոսկուց, և այն էլ՝ մաքուր ոսկուց։ 22 Մաքուր ոսկուց էին նաև մուրճերը, տաշտերը, գդալներն ու բուրվառները։ Տան մուտքը, նրա ներքին դռները դեպի սրբությունների սրբություն և տաճարի տան դռները ոսկեզօծ էին։ ԳԼՈՒԽ 5 1 Այսպես ավարտվեց Սողոմոնի ամբողջ աշխատանքը Տիրոջ տան համար։ Եվ Սողոմոնը բերեց իր հայր Դավթի նվիրաբերած ամեն ինչ, արծաթը, ոսկին և բոլոր գործիքները դրեց Աստծո տան գանձերի մեջ։ 2 Այն ժամանակ Սողոմոնը հավաքեց Իսրայելի ծերերին և բոլոր ցեղապետներին, Իսրայելի որդիների տոհմապետներին Երուսաղեմ, որպեսզի Տիրոջ ուխտի տապանակը վեր բերեն Դավթի քաղաքից, այսինքն՝ Սիոնից։ 3 Ուստի Իսրայելի բոլոր տղամարդիկ հավաքվեցին թագավորի մոտ՝ յոթերորդ ամսին տոնի ժամանակ։ 4Եվ Իսրայելի բոլոր երեցները եկան, և ղևտացիները վերցրին տապանակը։ 5 Եվ նրանք վեր տարան տապանակը, ժողովքի խորանը և խորանում եղած բոլոր սուրբ սպասքը։ Դրանք վեր տարան քահանաներն ու ղևտացիները։ 6 Սողոմոն թագավորը և Իսրայելի ամբողջ ժողովը, որը նրա մոտ հավաքվել էր տապանակի առջև, զոհաբերեցին ոչխարներ ու եզներ, որոնք շատության պատճառով անհնար էր հաշվել կամ հաշվել։ 7 Եվ քահանաները Տիրոջ ուխտի տապանակը տարան իր տեղը՝ տան սրբարանը, ամենասուրբ տեղը՝ քերովբեների թևերի տակ։ 8 Որովհետեւ քերովբէները տարածում էին իրենց թեւերը տապանակի տեղի վրայ, եւ քերովբէները ծածկում էին տապանակն ու նրա ձողերը վերեւից։ 9 Եվ նրանք տապանակի ձողերը քաշեցին այնպես, որ ձողերի ծայրերը տապանակից երևում էին սրբարանի առջևից, բայց դրսից չէին երևում։ Եվ այն այնտեղ է մինչև այսօր։
10 Տապանակի մեջ ոչինչ չկար, բացի երկու տախտակներից, որոնք Մովսեսը դրել էր դրա մեջ Քորեբում, երբ Տերը ուխտ էր կնքել Իսրայելի որդիների հետ, երբ նրանք դուրս էին եկել Եգիպտոսից։ 11 Եվ եղավ այնպես, որ երբ քահանաները դուրս եկան սուրբ տեղից (քանի որ բոլոր ներկա քահանաները սրբագործվել էին և հերթով չէին սպասել), 12 Ասափից, Եմանից, Իդիթունից երգող ղևտացիները, նրանց որդիներն ու եղբայրները, սպիտակ կտավ հագած, ծնծղաներով, տավղերով ու քնարներով կանգնած էին զոհասեղանի արևելյան ծայրում, և նրանց հետ հարյուր քսան քահանաներ, որոնք փողեր էին հնչեցնում։ 13 Երբ փողհարներն ու երգիչները մեկ մարդու պես մեկ ձայն հանեցին՝ Տիրոջը գովաբանելով ու շնորհակալություն հայտնելով, և երբ փողերով, ծնծղաներով ու երաժշտական գործիքներով բարձրացրին իրենց ձայնը, գովաբանեցին Տիրոջը՝ ասելով. «Որովհետև նա բարի է, որովհետև նրա ողորմությունը հավիտյան է», այն ժամանակ տունը՝ Տիրոջ տունը, լցվեց ամպով։ 14 Քահանաները չէին կարողանում կանգնել ծառայելու ամպի պատճառով, որովհետև Տիրոջ փառքը լցրել էր Աստծո տունը։ ԳԼՈՒԽ 6 1 Այն ժամանակ Սողոմոնն ասաց. «Տերն ասաց, որ ինքը կբնակվի մառախուղի մեջ»։ 2 Բայց ես քեզ համար բնակության տուն եմ կառուցել, և տեղ՝ քո բնակության համար հավիտյան։ 3 Թագավորը երեսը դարձրեց ու օրհնեց Իսրայելի ամբողջ ժողովը։ Իսրայելի ամբողջ ժողովը կանգնած էր։ 4 Եվ նա ասաց. «Օրհնյալ լինի Տեր Աստվածը Իսրայելի, որն իր ձեռքերով կատարեց այն, ինչ ասել էր իր բերանով իմ հայր Դավթին՝ ասելով. 5 Այն օրից ի վեր, երբ իմ ժողովրդին դուրս բերեցի Եգիպտոսի երկրից, Իսրայելի բոլոր ցեղերի մեջ ոչ մի քաղաք չընտրեցի տուն կառուցելու համար, որպեսզի իմ անունը այնտեղ լինի, և ոչ մի մարդու չընտրեցի, որ իմ Իսրայել ժողովրդի վրա իշխան լինի։ 6 Բայց ես ընտրել եմ Երուսաղեմը, որ իմ անունը այնտեղ լինի, և ընտրել եմ Դավթին, որ լինի իմ Իսրայել ժողովրդի վրա։ 7 Իմ հայր Դավթի սրտում էր տուն կառուցել Իսրայելի Տեր Աստծո անվան համար։ 8 Բայց Տերն ասաց իմ հայր Դավթին. «Քանի որ քո սրտում էր իմ անվան համար տուն կառուցել, լավ արեցիր, որ դա քո սրտում էր։ 9 Բայց դու չես շինելու տունը, այլ քո որդին, որ քո երանքից է դուրս գալու, նա է շինելու տունը իմ անվան համար։ 10 Տերը կատարեց իր ասած խոսքը. ես վեր կացա իմ հայր Դավթի փոխարեն և նստեցի Իսրայելի գահին, ինչպես Տերը խոստացել էր, և կառուցեցի տունը Իսրայելի Տեր Աստծո անվան համար։ 11 Եվ դրա մեջ դրեցի տապանակը, որի մեջ է Տիրոջ ուխտը, որը նա կնքեց Իսրայելի որդիների հետ։ 12 Եվ նա կանգնեց Տիրոջ զոհասեղանի առաջ՝ Իսրայելի բոլոր ժողովքի ներկայությամբ, և ձեռքերը տարածեց։
2 Տարեգրություն
13 Սողոմոնը պղնձե կառափնարան էր պատրաստել՝ հինգ կանգուն երկարությամբ, հինգ կանգուն լայնությամբ և երեք կանգուն բարձրությամբ, և այն դրել էր բակի մեջտեղում։ Նա կանգնեց դրա վրա, ծնկի իջավ Իսրայելի բոլոր ժողովքի առջև և ձեռքերը մեկնեց դեպի երկինք։ 14 Եվ ասաց. «Տե՛ր Աստված Իսրայելի, քեզ նման Աստված չկա ո՛չ երկնքում, ո՛չ էլ երկրի վրա, որ ուխտ ես պահում և ողորմություն ես անում քո ծառաների հետ, որոնք ամբողջ սրտով քայլում են քո առջևից։ 15 Դու, որ պահեցիր քո ծառայ Դավթի՝ իմ հայրիկի հետ այն, ինչ խոստացել էիր նրան, եւ քո բերանով խօսեցիր, եւ քո ձեռքով կատարեցիր, ինչպէս որ այսօր է։ 16 Արդ, Տէ՛ր, Իսրայէլի Աստւած, պահի՛ր քո ծառայ Դաւթի՝ իմ հայրիկի համար այն, ինչ խոստացել էիր նրան՝ ասելով. «Քեզնից չի պակասի մարդ իմ աչքի առաջ, որ նստի Իսրայելի գահին, միայն թե քո որդիները զգոյշ լինեն իրենց ճանապարհով՝ քայլելով իմ օրէնքով, ինչպէս որ դու քայլել ես իմ առաջ»։ 17 Արդ, ո՛վ Եհովա, Իսրայելի՛ Աստված, թող հաստատվի քո խոսքը, որ ասացիր քո ծառայ Դավթին։ 18 Բայց մի՞թե Աստված իսկապես կբնակվի մարդկանց հետ երկրի վրա։ Ահա երկինքն ու երկինքների երկինքը չեն կարող քեզ պարունակել, և ո՞րն է այս տունը, որ ես կառուցել եմ։ 19 Ուրեմն, Տէ՛ր իմ Աստուած, նայի՛ր քո ծառայի աղօթքին եւ նրա աղաչանքին, որ լսես քո ծառայի աղաղակն ու աղօթքը, որ նա աղօթում է քո առաջ։ 20 Որ քո աչքերը բաց լինեն այս տան վրա ցերեկ ու գիշեր, այն տեղի վրա, որի համար ասացիր, որ քո անունը այնտեղ կդնես, որպեսզի լսես այն աղոթքը, որ քո ծառան աղոթում է այս վայրում։ 21 Ուրեմն լսիր քո ծառայի եւ քո ժողովրդի՝ Իսրայելի աղաչանքները, որ նրանք կանեն այս վայրում։ Լսիր քո բնակության վայրից՝ երկնքից, եւ երբ լսես, ներիր։ 22 Եթե մարդը մեղանչի իր մերձավորի դեմ, և նրանից երդում պահանջվի, որ նա երդվի, և երդումը գա քո զոհասեղանի առաջ այս տանը, 23 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից, և գործիր, և դատիր քո ծառաներին՝ վրեժ լուծելով չարագործից՝ նրա ճանապարհի համար նրա գլխին հատուցելով, և արդարին արդարացնելով՝ նրան հատուցելով նրա արդարության համաձայն։ 24 Եվ եթե քո ժողովուրդը՝ Իսրայելը, պարտվի թշնամու առաջ, որովհետև մեղանչել է քո դեմ, և նա վերադառնա ու գովաբանի քո անունը, աղոթի ու պաղատանք մատուցի քո առաջ այս տանը, 25 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից եւ ներիր քո ժողովրդի՝ Իսրայելի մեղքը, եւ վերադարձրու նրանց այն երկիրը, որը դու տվել ես նրանց եւ նրանց հայրերին։ 26 Երբ երկինքը փակվի, և անձրև չգա, որովհետև նրանք մեղանչել են քո դեմ, բայց նրանք աղոթեն այս վայրում, գովաբանեն քո անունը և դարձի գան իրենց մեղքերից, երբ դու նրանց տանջես, 27 Այն ժամանակ լսիր երկնքից եւ ներիր քո ծառաների եւ քո ժողովրդի՝ Իսրայելի մեղքը, երբ նրանց սովորեցնես բարի ճանապարհը, որով պիտի ընթանան, եւ անձրեւ տուր քո երկրի վրա, որը ժառանգություն ես տվել քո ժողովրդին։
28 Եթէ երկրում սով լինի, եթէ համաճարակ լինի, եթէ խոտհնձութիւն լինի, ալերգիա լինի, մորեխ կամ թրթուր լինի, եթէ թշնամիները պաշարեն նրանց իրենց երկրի քաղաքներում, եթէ լինի ինչ-որ ցաւ կամ ինչ-որ հիւանդութիւն, 29 Ապա ի՞նչ աղոթք կամ աղաչանք կլինի որևէ մարդուց կամ քո ամբողջ Իսրայել ժողովրդից, երբ յուրաքանչյուրը գիտակցի իր ցավն ու վիշտը և ձեռքերը տարածի այս տանը, 30 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից՝ քո բնակության վայրից, և ներիր, և հատուցիր յուրաքանչյուրին ըստ նրա բոլոր ճանապարհների, որոնց սիրտը դու գիտես, (քանզի միայն դու գիտես մարդկանց որդիների սրտերը): 31 Որպէսզի քեզանից վախենան, քո ճանապարհներովը գնան, քանի դեռ ապրում են այն երկրում, որը դու մեր հայրերին տուեցիր։ 32 Եվ այն օտարականի մասին, որը քո Իսրայել ժողովրդից չէ, այլ եկել է հեռավոր երկրից քո մեծ անվան, քո հզոր ձեռքի և քո մեկնած բազկի համար, եթե նա գա և աղոթի այս տանը, 33 Այն ժամանակ լսիր երկնքից՝ քո բնակության վայրից, և արա այն ամենի համաձայն, ինչ օտարականը քեզնից կաղաղակի, որպեսզի երկրի բոլոր ժողովուրդները ճանաչեն քո անունը և վախենան քեզանից, ինչպես քո ժողովուրդը՝ Իսրայելը, և իմանան, որ այս տունը, որը ես կառուցել եմ, քո անունով է կոչված։ 34 Եթէ քո ժողովուրդը պատերազմի դուրս գայ իր թշնամիների դեմ այն ճանապարհով, որով դու կուղարկես նրանց, եւ նրանք աղոթեն քեզ՝ ուղղվելով այս քաղաքի կողմը, որը դու ընտրել ես, եւ այն տան կողմը, որը ես կառուցել եմ քո անվան համար, 35 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից նրանց աղոթքն ու աղաչանքը, և պաշտպանիր նրանց իրավունքը։ 36 Եթե նրանք մեղանչեն քո դեմ (քանզի չկա մարդ, որ չմեղանչի), և դու բարկանաս նրանց վրա ու մատնես նրանց իրենց թշնամիների ձեռքը, և նրանք գերի տանեն նրանց հեռավոր կամ մոտակա երկիր, 37 Սակայն եթե նրանք իրենց գերության մեջ մտածեն իրենց մասին, և իրենց գերության երկրում դառնան ու քեզ աղոթեն՝ ասելով. «Մենք մեղանչել ենք, անօրենություն ենք գործել և չարագործություններ ենք արել», 38 Եթե նրանք ամբողջ սրտով ու ամբողջ հոգով վերադառնան քեզ մոտ՝ իրենց գերության երկրում, որտեղ նրանց գերի են տարել, և աղոթեն դեպի իրենց երկիրը, որը դու տվել ես նրանց հայրերին, դեպի այն քաղաքը, որը դու ընտրել ես, և դեպի այն տունը, որը ես կառուցել եմ քո անվան համար, 39 Այն ժամանակ դու լսիր երկնքից՝ քո բնակության վայրից, նրանց աղոթքն ու աղաչանքը, պաշտպանիր նրանց իրավունքը և ներիր քո դեմ մեղանչած ժողովրդին։ 40 Արդ, ո՛վ իմ Աստված, աղաչում եմ քեզ, թող քո աչքերը բաց լինեն, և քո ականջները՝ ուշադիր այս տեղում արվող աղոթքին։ 41 Արդ, ե՛կ, Տէ՛ր Աստված, քո հանգստի տեղը՝ դու եւ քո զօրութեան տապանակը. թող քո քահանաները, Տէ՛ր Աստված, փրկութիւն հագնեն, եւ քո սրբերը ցնծան բարութիւնով։ 42 Տե՛ր Աստված, մի՛ շրջիր քո օծյալի երեսը. հիշի՛ր քո ծառա Դավթի ողորմությունները։
2 Տարեգրություն
ԳԼՈՒԽ 7 1 Երբ Սողոմոնը վերջացրեց աղոթքը, երկնքից կրակ իջավ և կլանեց ողջակեզն ու զոհերը, և Տիրոջ փառքը լցրեց տունը։ 2Եվ քահանաները չէին կարող մտնել Տիրոջ տունը, որովհետև Տիրոջ փառքը լցրել էր Տիրոջ տունը։ 3 Երբ բոլոր Իսրայելի որդիները տեսան, թե ինչպես է կրակն իջնում, և Տիրոջ փառքը տան վրա, երեսնիվայր խոնարհվեցին սալիկապատի վրա, երկրպագեցին ու գովաբանեցին Տիրոջը՝ ասելով. «Որովհետև նա բարի է, որովհետև նրա ողորմությունը հավիտյան է»։ 4 Այն ժամանակ թագավորը և ամբողջ ժողովուրդը զոհեր մատուցեցին Տիրոջ առաջ։ 5 Եվ Սողոմոն թագավորը զոհաբերեց քսաներկու հազար եզ և հարյուր քսան հազար ոչխար։ Այսպիսով թագավորը և ամբողջ ժողովուրդը նվիրագործեցին Աստծո տունը։ 6 Եվ քահանաները կատարում էին իրենց պաշտօնը. ղևտացիները նույնպես Տիրոջ երաժշտական գործիքներով, որոնք Դավիթ թագավորը պատրաստել էր Տիրոջը գովաբանելու համար, որովհետև նրա ողորմությունը հավիտյան է, երբ Դավիթը գովաբանում էր նրանց ծառայությամբ։ Եվ քահանաները նրանց առջև փողեր էին հնչեցնում, և ամբողջ Իսրայելը կանգնած էր։ 7 Սողոմոնը սրբագործեց նաև Տիրոջ տան առջևի բակի մեջտեղը. այնտեղ նա ողջակեզներ և խաղաղության զոհերի ճարպը մատուցեց, որովհետև Սողոմոնի պատրաստած պղնձե զոհասեղանը չէր կարողանում տեղավորել ողջակեզները, մսի ընծաները և ճարպը։ 8 Նույն ժամանակ Սողոմոնը տոնը կատարեց յոթ օր, և ամբողջ Իսրայելը՝ նրա հետ՝ շատ մեծ ժողովքով՝ Եմաթի մուտքից մինչև Եգիպտոսի գետը։ 9 Եվ ութերորդ օրը նրանք հանդիսավոր հավաքույթ արեցին, որովհետև յոթ օր նշեցին զոհասեղանի նավահանգիստը և յոթ օր՝ տոնը։ 10 Եվ յոթերորդ ամսվա քսաներեքերորդ օրը նա ժողովրդին արձակեց իրենց վրանները՝ ուրախ և զվարթ սրտով այն բարության համար, որ Տերը ցույց էր տվել Դավթին, Սողոմոնին և իր Իսրայել ժողովրդին։ 11 Այսպես Սողոմոնն ավարտեց Տիրոջ տունը և թագավորի տունը։ Եվ ամեն ինչ, որ Սողոմոնի սրտում մտադրվել էր անել Տիրոջ տանը և իր տանը, նա հաջողությամբ իրականացրեց։ 12 Տերը գիշերը երևաց Սողոմոնին ու ասաց նրան. «Լսեցի քո աղոթքը և այս տեղը ինձ համար ընտրեցի որպես զոհաբերության տուն»։ 13 Եթե երկինքը փակեմ, որ անձրև չգա, կամ եթե մորեխներին հրամայեմ, որ երկիրը ուտեն, կամ եթե համաճարակ ուղարկեմ իմ ժողովրդի մեջ, 14 Եթե իմ անունով կոչված ժողովուրդը խոնարհվի, աղոթի, փնտրի իմ երեսը և դառնա իր չար ճանապարհներից, այն ժամանակ ես կլսեմ երկնքից, կներեմ նրանց մեղքը և կբժշկեմ նրանց երկիրը։ 15 Հիմա իմ աչքերը բաց կլինեն, և իմ ականջները՝ ուշադիր այս տեղում արված աղոթքին։ 16 Որովհետև հիմա ես ընտրեցի և սրբացրի այս տունը, որպեսզի իմ անունը այնտեղ լինի հավիտյան, և իմ աչքերն ու սիրտը այնտեղ կլինեն հավիտյան։
17 Իսկ դու, եթե իմ առաջ գնաս, ինչպես քո հայր Դավիթն էր գնացել, և անես այն ամենը, ինչ ես քեզ պատվիրել եմ, և պահես իմ կանոններն ու դատաստանները, 18 Այն ժամանակ կհաստատեմ քո թագավորության գահը, ինչպես որ ուխտել եմ քո հայր Դավթի հետ՝ ասելով. «Քեզնից չի պակասի Իսրայելի վրա իշխան լինելու մարդ»։ 19 Բայց եթե դուք ետ դառնաք ու թողնեք իմ կանոններն ու պատվիրանները, որոնք ես դրել եմ ձեր առաջ, և գնաք ու ծառայեք ուրիշ աստվածների ու երկրպագեք նրանց, 20 Այն ժամանակ ես նրանց արմատախիլ կանեմ իմ երկրից, որը նրանց տվել եմ, և այս տունը, որը սրբագործել եմ իմ անվան համար, կվերացնեմ իմ աչքից և այն կդարձնեմ առակ ու ծաղրի առարկա բոլոր ազգերի մեջ։ 21 Եվ այս բարձր տունը զարմանք կպատճառի յուրաքանչյուր անցորդի, ով կանցնի դրա կողքով, և նա կասի. «Ինչո՞ւ է Տերը այսպես արել այս երկրին ու այս տանը»։ 22 Եվ կպատասխանվի. «Որովհետև նրանք լքեցին իրենց հայրերի Տեր Աստծուն, որը նրանց դուրս բերեց Եգիպտոսի երկրից, և ընդունեցին ուրիշ աստվածներ, երկրպագեցին նրանց ու ծառայեցին նրանց։ Դրա համար էլ նա այս ամբողջ չարիքը բերեց նրանց վրա»։ ԳԼՈՒԽ 8 1 Եվ եղավ այնպես, որ քսան տարվա վերջում, որ Սողոմոնը կառուցել էր Տիրոջ տունը և իր տունը, 2 Այն քաղաքները, որոնք Քիրամը վերադարձրել էր Սողոմոնին, Սողոմոնը կառուցեց դրանք և այնտեղ բնակեցրեց Իսրայելի որդիներին։ 3 Սողոմոնը գնաց Եմաթ-Զոբա և հաղթեց նրան։ 4 Եվ նա կառուցեց Թադմորը անապատում, և բոլոր շտեմարանային քաղաքները, որոնք նա կառուցեց Եմաթում։ 5 Նա նաև կառուցեց Վերին Բեթորոնը և Ստորին Բեթորոնը՝ պարսպապատ քաղաքներ՝ պարիսպներով, դարպասներով ու նիգերով։ 6 Եվ Բաալաթը, և Սողոմոնի բոլոր պահեստային քաղաքները, և բոլոր կառքերի քաղաքները, և հեծյալների քաղաքները, և այն ամենը, ինչ Սողոմոնը ցանկացավ կառուցել Երուսաղեմում, Լիբանանում և իր տիրապետության ամբողջ երկրում։ 7 Ինչ վերաբերում է բոլոր այն մարդկանց, որոնք մնացել էին քետացիներից, ամորհացիներից, փերեզացիներից, խևացիներից և հեբուսացիներից, որոնք Իսրայելից չէին, 8 Բայց նրանց որդիներից, որոնք մնացել էին նրանցից հետո երկրում, որոնց Իսրայելի որդիները չկոտորեցին, Սողոմոնը նրանց հարկատու դարձրեց մինչև այսօր։ 9 Բայց Սողոմոնը Իսրայելի որդիներից ծառաներ չդարձրեց իր աշխատանքի համար, այլ նրանք պատերազմող մարդիկ էին, նրա զորապետները, նրա կառքերի ու հեծյալների հրամանատարները։ 10 Սրանք էին Սողոմոն թագավորի գլխավոր պաշտոնյաները՝ երկու հարյուր հիսուն հոգի, որոնք կառավարում էին ժողովրդին։ 11 Սողոմոնը փարավոնի դստերը Դավթի քաղաքից տարավ այն տունը, որը կառուցել էր նրա համար,
2 Տարեգրություն
որովհետև ասել էր. «Կինս չպետք է բնակվի Իսրայելի Դավթ թագավորի տանը, որովհետև սուրբ են այն վայրերը, որտեղ Տիրոջ տապանակն է մտել»։ 12 Այն ժամանակ Սողոմոնը Տիրոջը ողջակեզներ մատուցեց Տիրոջ սեղանի վրա, որը կառուցել էր սրահի առջև, 13 Ամեն օր որոշակի չափաբաժնով, Մովսեսի պատվիրանի համաձայն զոհաբերություն անելով շաբաթ օրերին, նորալուսիններին և հանդիսավոր տոներին, տարին երեք անգամ, նույնիսկ անթթխմոր հացի տոնին, շաբաթների տոնին և վրանների տոնին։ 14 Նա իր հայր Դավթի կարգի համաձայն՝ քահանաների դասերը նշանակեց իրենց ծառայության համար, իսկ ղևտացիներին՝ իրենց պարտականությունների համար, որպեսզի օրհնաբանեն և ծառայեն քահանաների առջև՝ ըստ օրվա պարտականությունների, ինչպես նաև դռնապաններին՝ իրենց դասերի համաձայն յուրաքանչյուր դարպասի մոտ, որովհետև այդպես էր պատվիրել Աստծո մարդը՝ Դավիթը։ 15 Եվ նրանք չշեղվեցին թագավորի հրամանից՝ տրված քահանաներին ու ղևտացիներին՝ որևէ հարցի կամ գանձերի վերաբերյալ։ 16 Սողոմոնի ամբողջ գործը պատրաստ էր մինչև Տիրոջ տան հիմնադրման օրը և մինչև դրա ավարտը։ Այսպիսով Տիրոջ տունը կատարյալ դարձավ։ 17 Այն ժամանակ Սողոմոնը գնաց Եսիոնգաբեր եւ Ելոթ, որը ծովեզրին է՝ Եդոմի երկրում։ 18 Եվ Քիրամը իր ծառաների ձեռքով նավեր ուղարկեց նրան և ծառաներ, որոնք գիտեին ծովը։ Նրանք Սողոմոնի ծառաների հետ գնացին Ոփիր, այնտեղից վերցրին չորս հարյուր հիսուն տաղանդ ոսկի և բերեցին Սողոմոն թագավորին։ ԳԼՈՒԽ 9 1 Երբ Սաբայի թագուհին լսեց Սողոմոնի համբավի մասին, նա եկավ Երուսաղեմ՝ նրան դժվար հարցերով փորձելու՝ շատ մեծ զորքով, ուղտերով, որոնք բեռնված էին համեմունքներով, առատ ոսկով և թանկարժեք քարերով։ Երբ նա եկավ Սողոմոնի մոտ, խոսեց նրա հետ իր սրտում եղած ամեն ինչի մասին։ 2 Եվ Սողոմոնը պատասխանեց նրան նրա բոլոր հարցերին, և չկար մի բան, որ Սողոմոնից գաղտնի լիներ, որ նա չբացատրեր նրան։ 3 Եվ երբ Սաբայի թագուհին տեսավ Սողոմոնի իմաստությունը և նրա կառուցած տունը, 4 Նրա սեղանի կերակուրը, ծառաների նստելը, նրա ծառաների հերթապահությունը, նրանց հագուստը, նրա մատռուակներին ու նրանց հագուստը, նրա բարձրանալը, որով նա բարձրանում էր Տիրոջ տունը, նրա մեջ այլևս ոգի չկար։ 5 Եվ նա ասաց թագավորին. «Ճշմարիտ էր այն լուրը, որ լսել էի իմ երկրում քո գործերի և քո իմաստության մասին։ 6 Բայց ես չհավատացի նրանց խոսքերին, մինչև որ եկա, և աչքերս տեսան։ Եվ ահա քո իմաստության մեծության կեսն անգամ ինձ չպատմվեց, որովհետև դու գերազանցում ես այն համբավը, որ լսել էի։ 7 Երջանիկ են քո մարդիկ, և երջանիկ են քո այս ծառաները, որոնք միշտ կանգնած են քո առջև և լսում են քո իմաստությունը։
8 Օրհնյալ լինի քո Տեր Աստվածը, որ քեզ հաճեց՝ քեզ իր գահին նստեցնելու, քո Տեր Աստծո համար թագավոր լինելու համար։ Որովհետև քո Աստվածը սիրեց Իսրայելին՝ նրանց հավիտյան հաստատելու համար, դրա համար էլ քեզ նրանց վրա թագավոր դրեց՝ իրավունք և արդարություն անելու համար։ 9 Եվ նա թագավորին տվեց հարյուր քսան տաղանդ ոսկի, մեծ քանակությամբ համեմունքներ և թանկարժեք քարեր։ Չկար այնպիսի համեմունք, ինչպիսին Սաբայի թագուհին տվեց Սողոմոն թագավորին։ 10 Եվ Քիրամի ծառաները և Սողոմոնի ծառաները, որոնք Ոփիրից ոսկի էին բերում, բերեցին նաև ալգումի փայտեր և թանկարժեք քարեր։ 11 Եվ թագավորը ալգումի փայտերից աստիճաններ շինեց դեպի Տիրոջ տունը և թագավորական պալատը, ինչպես նաև քնարներ ու տավղեր երգիչների համար։ Եվ նման բաներ առաջ Հուդայի երկրում չէին տեսնվել։ 12 Սողոմոն թագավորը Սաբայի թագուհուն տվեց ամեն ինչ, ինչ նա ցանկացավ, ինչ նա խնդրեց, բացի այն, ինչ նա բերել էր թագավորին։ Նա դարձավ ու գնաց իր երկիրը՝ ինքը և իր ծառաները։ 13 Սողոմոնի համար մեկ տարում եկող ոսկու կշիռը վեց հարյուր վաթսունվեց տաղանդ ոսկի էր։ 14 Բացի այն, ինչ բերում էին առևտրականներն ու առևտրականները։ Արաբիայի բոլոր թագավորներն ու երկրի կուսակալները ոսկի ու արծաթ էին բերում Սողոմոնին։ 15Եվ Սողոմոն թագավորը երկու հարյուր թիրախ պատրաստեց կռածո ոսկուց՝ վեց հարյուր սիկղ կռածո ոսկի ծախսելով մեկ թիրախի վրա։ 16 Եվ երեք հարյուր վահան պատրաստեց կռածո ոսկուց. մեկ վահանի համար երեք հարյուր սիկղ ոսկի ծախսվեց։ Եվ թագավորը դրանք դրեց Լիբանանի անտառի տանը։ 17 Թագավորը փղոսկրից մի մեծ գահ պատրաստեց և այն մաքուր ոսկով պատեց։ 18 Եվ գահին տանող վեց աստիճան կար՝ ոսկե պատվանդանով, որը ամրացված էր գահին, և նստատեղի երկու կողմերից էլ հենարաններ կային, և հենարանների մոտ երկու առյուծներ էին կանգնած։ 19 Եվ տասներկու առյուծներ կանգնած էին այնտեղ՝ վեց աստիճանների վրա՝ այս կողմում և մյուս կողմում։ Ոչ մի թագավորությունում նման բան չէր պատրաստվել։ 20 Սողոմոն թագավորի բոլոր խմելու ամանները ոսկուց էին, և Լիբանանի անտառի տան բոլոր ամանները մաքուր ոսկուց էին։ Արծաթից ոչինչ չկար, քանի որ Սողոմոնի օրերում արծաթը ոչ մի արժեք չէր համարվում։ 21 Որովհետեւ արքայի նաւերը Քիրամի ծառաների հետ գնում էին Թարսիս. երեք տարին մեկ Թարսիսի նաւերը գալիս էին՝ բերելով ոսկի, արծաթ, փղոսկր, կապիկներ եւ սիրամարգեր։ 22 Եվ Սողոմոն թագավորը գերազանցեց երկրի բոլոր թագավորներին հարստությամբ ու իմաստությամբ։ 23 Եվ երկրի բոլոր թագավորները փափագում էին Սողոմոնի ներկայությունը՝ լսելու նրա իմաստությունը, որը Աստված դրել էր նրա սրտում։ 24 Եվ նրանցից յուրաքանչյուրը տարեցտարի բերում էր իր նվերը՝ արծաթե ու ոսկե անօթներ, հանդերձներ, զրահներ, համեմունքներ, ձիեր ու ջորիներ։
2 Տարեգրություն
25 Սողոմոնն ուներ չորս հազար ախոռ ձիերի ու կառքերի համար և տասներկու հազար հեծյալ, որոնց նա տեղավորեց կառքերի քաղաքներում և թագավորի մոտ՝ Երուսաղեմում։ 26 Եվ նա թագավորեց բոլոր թագավորների վրա՝ գետից մինչև փղշտացիների երկիրը և մինչև Եգիպտոսի սահմանը։ 27 Եվ թագավորը Երուսաղեմում արծաթը քարերի պես դարձրեց, իսկ մայրիները՝ դաշտերում առատորեն աճող մոլախոտերի պես։ 28Եւ Սողոմոնի համար ձիեր բերեցին Եգիպտոսից եւ բոլոր երկրներից։ 29 Սողոմոնի մնացած գործերը՝ առաջինից մինչև վերջինը, չէ՞ որ գրված են Նաթան մարգարեի գրքում, սիլոնացի Աքիայի մարգարեության մեջ և Նաբատի որդի Հերոբովամի մասին տեսիլքներում։ 30 Եվ Սողոմոնը քառասուն տարի թագավորեց Երուսաղեմում ամբողջ Իսրայելի վրա։ 31 Սողոմոնը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց իր հայր Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ռոբովամը։ ԳԼՈՒԽ 10 1 Ռոբովամը գնաց Սյուքեմ, որովհետև ամբողջ Իսրայելը եկել էր Սյուքեմ՝ նրան թագավոր դարձնելու։ 2 Եվ երբ Նաբատի որդի Հերոբովամը լսեց այդ մասին, որը գտնվում էր Եգիպտոսում, որտեղ նա փախել էր Սողոմոն թագավորի ներկայությունից, Հերոբովամը վերադարձավ Եգիպտոսից։ 3 Եվ նրանք մարդ ուղարկեցին ու կանչեցին նրան։ Եվ Հերոբովամը և ամբողջ Իսրայելը եկան ու խոսեցին Ռոբովամի հետ՝ ասելով. 4 Քո հայրը մեր լուծը ծանրացրեց։ Հիմա թեթևացրու քո հոր ծանր ծառայությունն ու մեզ վրա դրված ծանր լուծը, և մենք քեզ կծառայենք։ 5 Եվ նա ասաց նրանց. «Երեք օրից հետո վերադարձեք ինձ մոտ»։ Եվ ժողովուրդը հեռացավ։ 6 Ռոբովամ թագավորը խորհուրդ հարցրեց ծերերի հետ, որոնք իր հայր Սողոմոնի մոտ էին կանգնած, երբ նա դեռ կենդանի էր, և ասաց. «Ի՞նչ խորհուրդ եք տալիս ինձ, որ պատասխանեմ այս ժողովրդին»։ 7 Եվ նրանք խոսեցին նրա հետ՝ ասելով. «Եթե դու բարի լինես այս ժողովրդի հանդեպ, հաճեցնես նրանց և բարի խոսքեր ասես նրանց, նրանք քո ծառաները կլինեն հավիտյան»։ 8 Բայց նա մերժեց ծերերի տված խորհուրդը և խորհրդակցեց իր հետ մեծացած երիտասարդների հետ, որոնք կանգնած էին իր առջև։ 9 Եվ նա ասաց նրանց. «Ի՞նչ խորհուրդ եք տալիս, որ պատասխան տանք այս ժողովրդին, որը խոսեց ինձ հետ՝ ասելով. «Թեթևացրու այն լուծը, որը քո հայրը դրեց մեզ վրա»։ 10 Նրա հետ մեծացած երիտասարդները նրան ասացին. «Այսպես պատասխանիր այն ժողովրդին, որը քեզ ասաց. «Քո հայրը մեր լուծը ծանրացրեց, բայց դու մի փոքր թեթևացրու այն մեզ համար»։ Այսպես ասա նրանց. «Իմ ճկույթը հորս մեջքից հաստ կլինի»։ 11 Որովհետև եթե իմ հայրը ձեզ վրա ծանր լուծ է դրել, ես ձեր լուծը ավելի կդնեմ։ Իմ հայրը ձեզ մտրակներով է խրատել, բայց ես ձեզ կարիճներով կխրատեմ։
12 Երոբովամը եւ ամբողջ ժողովուրդը երրորդ օրը եկան Ռոբովամի մոտ, ինչպես որ թագավորը հրամայել էր ասել. «Վերադարձեք ինձ մոտ երրորդ օրը»։ 13 Թագավորը խստորեն պատասխանեց նրանց, և Ռոբովամ թագավորը մերժեց ծերերի խորհուրդը։ 14 Եվ երիտասարդների խորհրդին հետևելով՝ պատասխանեց նրանց՝ ասելով. «Իմ հայրը ծանրացրեց ձեր լուծը, բայց ես կավելացնեմ այն։ Իմ հայրը ձեզ մտրակներով էր խրատում, բայց ես ձեզ կարիճներով կխրատեմ»։ 15 Եւ արքան չլսեց ժողովրդին, որովհետեւ այդ բանը Աստծուց էր, որ Տէրը կատարի իր խօսքը, որ ասել էր սիլոնացի Աքիայի միջոցով Նաբատի որդի Յերոբովամին։ 16 Երբ ամբողջ Իսրայելը տեսավ, որ թագավորը չի լսում իրենց, ժողովուրդը պատասխանեց թագավորին՝ ասելով. «Ի՞նչ բաժին ունենք Դավթի մոտ, և մենք ժառանգություն չունենք Հեսսեի որդուց։ Ամեն մեկը իր վրանները թող գնա, ո՛վ Իսրայել, և հիմա, Դավթ, հոգա քո տան մասին»։ Եվ ամբողջ Իսրայելը գնաց իր վրանները։ 17 Բայց Յուդայի քաղաքներում բնակուող իսրայէլացիների վրայ Ռոբովամը թագաւորեց։ 18 Ռոբովամ թագավորը ուղարկեց հարկերի վերակացու Հադորամին, բայց Իսրայելի որդիները քարկոծեցին նրան, և նա մեռավ։ Բայց Ռոբովամ թագավորը շտապեց նրան կառքի վրա նստեցնել և փախչել Երուսաղեմ։ 19Եվ Իսրայելը ապստամբեց Դավթի տան դեմ մինչև այսօր։ ԳԼՈՒԽ 11 1 Երբ Ռոբովամը եկաւ Երուսաղէմ, նա Յուդայի եւ Բենիամինի տնից հաւաքեց հարիւր ութսուն հազար ընտիր պատերազմողներ՝ կռուելու Իսրայելի դեմ եւ թագավորությունը Ռոբովամին վերադարձնելու համար։ 2 Տիրոջ խոսքը եղավ Աստծու մարդ Սեմայիային՝ ասելով. 3 Խոսիր Սողոմոնի որդի Ռոբովամի՝ Հուդայի թագավորի, և Հուդայի ու Բենիամինի բոլոր Իսրայելի հետ՝ ասելով. 4 Այսպես է ասում Տերը. «Մի՛ բարձրանաք ու մի՛ կռվեք ձեր եղբայրների դեմ։ Ամեն մարդ թող վերադառնա իր տունը, որովհետև սա ինձնից է արվել»։ Եվ նրանք հնազանդվեցին Տիրոջ խոսքերին և վերադարձան Հերոբովամի դեմ գնալուց։ 5 Ռոբովամը բնակվեց Երուսաղեմում և պարսպապատ քաղաքներ կառուցեց Հուդայում։ 6 Նա կառուցեց Բեթղեհեմը, Ետամը եւ Թեկուեն, 7 Եվ Բեթսուրը, Սոքոն և Օդողամը, 8 Եվ Գեթը, Մարեշան և Զիփը, 9 Եվ Ադորայիմը, Լաքիսը և Ազեկան, 10 Եվ Սարաան, Այելոնը և Քեբրոնը, որոնք Հուդայում և Բենիամինում են՝ պարսպապատ քաղաքներ։ 11 Նա ամրացրեց բերդերը, դրանց մեջ հրամանատարներ դրեց, ինչպես նաև պաշարներ՝ մթերք, յուղ և գինի։ 12 Եվ ամեն մի քաղաքում նա վահաններ ու նիզակներ դրեց և դրանք խիստ ամրացրեց՝ իր կողմը ունենալով Հուդային ու Բենիամինին։
2 Տարեգրություն
13 Եվ քահանաներն ու ղևտացիները, որոնք ամբողջ Իսրայելում էին, նրա մոտ հավաքվեցին իրենց բոլոր սահմաններից։ 14 Որովհետև ղևտացիները թողեցին իրենց արվարձաններն ու իրենց կալվածքները և եկան Հուդա ու Երուսաղեմ, որովհետև Հերոբովամն ու նրա որդիները նրանց հեռացրել էին Տիրոջ քահանայությունից։ 15 Եվ նա իր համար քահանաներ նշանակեց բարձրավանդակների, դևերի և իր շինած հորթերի համար։ 16 Եվ նրանցից հետո Իսրայելի բոլոր ցեղերից նրանք, ովքեր իրենց սրտերը դրել էին Իսրայելի Տեր Աստծուն փնտրելու, եկան Երուսաղեմ՝ իրենց հայրերի Տեր Աստծուն զոհ մատուցելու։ 17 Այսպիսով նրանք զորացրին Հուդայի թագավորությունը և երեք տարի զորացրին Սողոմոնի որդի Ռոբովամին։ Երեք տարի նրանք քայլեցին Դավթի և Սողոմոնի ճանապարհով։ 18 Ռոբովամը կնության առավ Դավթի որդի Երիմոթի դուստր Մահալեթին և Հեսսեի որդի Եղիաբի դուստր Աբիհային։ 19 Որը նրա համար որդիներ ծնեց՝ Հեուս, Սամարիա և Զաամ։ 20 Նրանից հետո նա վերցրեց Աբեսաղոմի դուստր Մաաքային, որը նրա համար ծնեց Աբիային, Աթթիին, Զիզային և Սելոմիթին։ 21 Եվ Ռոբովամը Աբիսողոմի դուստր Մաաքային սիրում էր իր բոլոր կանանցից ու հարճերից ավելի շատ (քանի որ նա տասնութ կին ու վաթսուն հարճ առավ, և քսանութ որդի ու վաթսուն դուստր ունեցավ): 22 Ռոբովամը Մաաքայի որդի Աբիային իշխան նշանակեց իր եղբայրների մեջ, որովհետև մտածում էր նրան թագավոր դարձնել։ 23 Նա իմաստուն կերպով վարվեց և իր բոլոր որդիներին ցրեց Հուդայի ու Բենիամինի բոլոր երկրներով՝ բոլոր պարսպապատ քաղաքներում։ Նա նրանց առատ սնունդ տվեց։ Նա շատ կանանց ցանկացավ։ ԳԼՈՒԽ 12 1 Երբ Ռոբովամը հաստատեց իր թագավորությունը և զորացավ, նա, նրա հետ նաև ամբողջ Իսրայելը, թողեց Տիրոջ օրենքը։ 2 Եվ եղավ այնպես, որ Ռոբովամ թագավորի հինգերորդ տարում Եգիպտոսի Սիսակ թագավորը հարձակվեց Երուսաղեմի վրա, որովհետև նրանք ապստամբել էին Տիրոջ դեմ, 3 հազար երկու հարյուր կառքերով և վաթսուն հազար հեծյալներով։ Անթիվ էր Եգիպտոսից նրա հետ եկած ժողովուրդը՝ լիբիացիներ, սոկկիացիներ և եթովպացիներ։ 4 Եվ նա գրավեց Հուդային պատկանող պարսպապատ քաղաքները և հասավ Երուսաղեմ։ 5 Այն ժամանակ Սեմայիա մարգարեն եկավ Ռոբովամի և Հուդայի իշխանների մոտ, որոնք հավաքվել էին Երուսաղեմում՝ Սիսակի պատճառով, և ասաց նրանց. «Այսպես է ասում Տերը. «Դուք ինձ թողել եք, ուստի ես էլ ձեզ Սիսակի ձեռքում եմ թողել»։ 6 Այն ժամանակ Իսրայելի իշխաններն ու թագավորը խոնարհվեցին ու ասացին. «Տերը արդար է»։
7 Եվ երբ Տերը տեսավ, որ նրանք խոնարհվեցին, Տիրոջ խոսքը եղավ Սեմայիային՝ ասելով. «Նրանք խոնարհվեցին, ուստի ես նրանց չեմ կործանի, այլ նրանց որոշ չափով ազատություն կտամ, և իմ բարկությունը չի թափվի Երուսաղեմի վրա Սիսակի ձեռքով»։ 8 Այնուամենայնիվ, նրանք կլինեն նրա ծառաները, որպեսզի իմանան իմ ծառայությունը և երկրների թագավորությունների ծառայությունը։ 9 Եգիպտոսի Սիսակ թագավորը եկաւ Երուսաղէմի վրայ եւ տարաւ Տիրոջ տան գանձերը եւ արքայի տան գանձերը, բոլորը տարաւ, տարաւ նաեւ Սողոմոնի պատրաստած ոսկե վահանները։ 10 Դրանց փոխարեն Ռոբովամ թագավորը պղնձե վահաններ պատրաստեց և դրանք հանձնեց թագավորական տան մուտքը պահպանող պահակախմբի պետին։ 11 Երբ թագավորը մտնում էր Տիրոջ տունը, պահակախումբը գալիս էր, վերցնում էր նրանց և վերադարձնում պահակատան սենյակ։ 12 Եվ երբ նա խոնարհվեց, Տիրոջ բարկությունը նրանից հեռացավ, և նա չցանկացավ նրան ամբողջությամբ կործանել։ Եվ Հուդայում էլ ամեն ինչ լավ էր ընթանում։ 13 Այսպիսով, Ռոբովամ թագավորը զորացավ Երուսաղեմում և թագավորեց։ Ռոբովամը քառասունմեկ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնյոթ տարի թագավորեց Երուսաղեմում՝ այն քաղաքում, որը Տերը ընտրել էր Իսրայելի բոլոր ցեղերից՝ իր անունը այնտեղ դնելու համար։ Նրա մոր անունը Նաամա էր՝ ամմոնացի։ 14 Եվ նա չարիք գործեց, որովհետև իր սիրտը չպատրաստեց Տիրոջը փնտրելու։ 15 Ռոբովամի առաջին և վերջին գործերը չէ՞ որ գրված են Սեմայիա մարգարեի և Ադդո տեսանողի տոհմաբանության մեջ։ Ռոբովամի և Հերոբովամի միջև անընդհատ պատերազմներ էին լինում։ 16 Ռոբովամը ննջեց իր հայրերի հետ և թաղվեց Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Աբիան։ ԳԼՈՒԽ 13 1 Յերոբովամ արքայի տասնութերորդ տարում Աբիան սկսեց թագավորել Յուդայի վրայ։ 2 Նա երեք տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Միքայիա էր՝ Գաբաացի Ուրիելի դուստրը։ Պատերազմ կար Աբիայի և Հերոբովամի միջև։ 3 Աբիան պատերազմի շարք կազմեց քաջարի պատերազմիկներով՝ չորս հարյուր հազար ընտիր մարդկանցով։ Հերոբովամը նույնպես նրա դեմ պատերազմի շարք կազմեց ութ հարյուր հազար ընտիր, քաջարի մարդկանցով։ 4 Աբիան կանգնեց Զեմարաիմ լեռան վրա, որը Եփրեմի լեռան վրա է, և ասաց. «Լսե՛ք ինձ, Հերոբովամ և բոլոր Իսրայելացիներ։ 5 Մի՞թե չգիտեիք, որ Իսրայելի Տեր Աստվածը Իսրայելի վրա թագավորությունը հավիտյան տվեց Դավթին՝ նրան և նրա որդիներին՝ աղի ուխտով։ 6 Սակայն Նաբատի որդի Հերոբովամը՝ Դավթի որդի Սողոմոնի ծառան, վեր կացավ ու ապստամբեց իր տիրոջ դեմ։
2 Տարեգրություն
7 Եվ նրա շուրջը հավաքվեցին սնապարծ մարդիկ՝ չարագործ որդիները, և զորացան Սողոմոնի որդի Ռոբովամի դեմ, երբ Ռոբովամը երիտասարդ էր ու գթասիրտ, և չկարողացավ դիմադրել նրանց։ 8 Եվ հիմա դուք մտածում եք դիմադրել Տիրոջ թագավորությանը, որը Դավթի որդիների ձեռքում է, և դուք մեծ բազմություն եք, և ձեզ հետ կան ոսկե հորթեր, որոնք Հերոբովամը ձեզ համար աստվածներ է պատրաստել։ 9 Մի՞թե դուք չվռնդեցիք Տիրոջ քահանաներին՝ Ահարոնի որդիներին ու ղևտացիներին, և ձեզ քահանաներ չդարձրիք այլ երկրների ազգերի սովորության համաձայն։ Որպեսզի ամեն ոք, ով գալիս է իրեն սրբագործելու մատղաշ ցուլով և յոթ խոյերով, նա կարող է քահանա լինել նրանց համար, ովքեր աստվածներ չեն։ 10 Բայց մենք՝ Տերը, մեր Աստվածն ենք, և մենք նրան չենք լքել։ Տիրոջը ծառայող քահանաները Ահարոնի որդիներն են, իսկ ղևտացիները՝ իրենց գործին։ 11 Եվ նրանք ամեն առավոտ ու ամեն երեկո Տիրոջը ողջակեզներ են ծխում ու անուշահոտ խունկ ծխում։ Մաքուր սեղանի վրա առաջավորության հացն էլ են դասավորում, իսկ ոսկե աշտանակը՝ իր ճրագներով, որ ամեն երեկո վառվեն, որովհետև մենք մեր Տեր Աստծո հրամաններն ենք պահում, բայց դուք նրան թողել եք։ 12 Եվ ահա՛ Աստված ինքը մեզ հետ է՝ մեր զորապետը, և նրա քահանաները՝ հնչեցնող փողերով, որպեսզի ձեզ դեմ տագնապ հնչեցնեն։ Ո՛վ Իսրայելի որդիներ, մի՛ կռվեք ձեր հայրերի Տեր Աստծո դեմ, որովհետև դուք չեք հաջողության հասնի։ 13 Բայց Հերոբովամը դարանակալ դրեց նրանց ետևից, և նրանք Հուդայի առջևից էին, իսկ դարանակալը՝ նրանց ետևից։ 14 Եվ երբ Հուդան հետ նայեց, տեսավ, որ պատերազմը առջևից ու հետևից էր։ Նրանք աղաղակեցին Տիրոջը, և քահանաները փողեր հնչեցրին։ 15 Այն ժամանակ Յուդայի մարդիկ աղաղակեցին։ Երբ Յուդայի մարդիկ աղաղակեցին, Աստված ջարդեց Յերոբովամին և ամբողջ Իսրայելին Աբիայի ու Յուդայի առաջ։ 16 Եվ Իսրայելի որդիները փախան Հուդայի առաջից, և Աստված նրանց մատնեց նրանց ձեռքը։ 17 Աբիան ու նրա ժողովուրդը մեծ կոտորածով կոտորեցին նրանց։ Իսրայելից հինգ հարյուր հազար ընտիր մարդիկ սպանված ընկան։ 18 Այսպիսով, Իսրայելի որդիները այդ ժամանակ ընկճվեցին, իսկ Հուդայի որդիները՝ հաղթեցին, որովհետև ապավինեցին իրենց հայրերի Տեր Աստծուն։ 19 Աբիան հետապնդեց Հերոբովամին և նրանից գրավեց քաղաքներ՝ Բեթելն ու նրա գյուղերը, Հեսանան ու նրա գյուղերը, և Եփրեմը ու նրա գյուղերը։ 20 Աբիայի օրերում Հերոբովամը այլևս ուժ չգտավ, և Տերը նրան հարվածեց, և նա մեռավ։ 21 Աբիան հզորացավ, տասնչորս կին առավ և քսաներկու որդի ու տասնվեց դուստր ծնեց։ 22 Աբիայի մնացած գործերը, նրա ճանապարհներն ու խոսքերը գրված են Իդդով մարգարեի պատմության մեջ։
ԳԼՈՒԽ 14 1 Աբիան ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ասան։ Նրա օրերում երկիրը տասը տարի հանգիստ մնաց։ 2 Ասան արեց այն, ինչը բարի ու ուղիղ էր իր Տեր Աստծո աչքում։ 3 Որովհետեւ նա վերացրեց օտար աստուածների սեղանները եւ բարձրաւանդակները, եւ կոտրեց արձանները, եւ կտրեց կուռքերը։ 4 Եվ հրամայեց Հուդային փնտրել իրենց հայրերի Տեր Աստծուն և կատարել օրենքն ու պատվիրանը։ 5 Նա նաև Յուդայի բոլոր քաղաքներից վերացրեց բարձրադիր մեհեաններն ու կուռքերը, և թագավորությունը հանգստացավ նրա առաջ։ 6 Եվ նա պարսպապատ քաղաքներ կառուցեց Հուդայում, որովհետև երկիրը հանգիստ էր, և այդ տարիներին նա պատերազմ չուներ, որովհետև Տերը նրան հանգիստ էր տվել։ 7 Ուստի նա ասաց Հուդային. «Եկեք կառուցենք այս քաղաքները և դրանց շուրջը պարիսպներ, աշտարակներ, դարպասներ ու նիգեր կառուցենք, քանի դեռ երկիրը մեր առջև է, որովհետև մենք փնտրել ենք մեր Տեր Աստծուն, մենք փնտրել ենք նրան, և նա մեզ հանգիստ է տվել ամեն կողմից»։ Այսպիսով նրանք կառուցեցին և բարգավաճեցին։ 8 Ասան Յուդայից երեք հարյուր հազար նշանառու ու նիզակակիր զորք ուներ, իսկ Բենիամինից՝ երկու հարյուր ութսուն հազար վահանակիր ու աղեղնավոր։ Սրանք բոլորը քաջարի մարդիկ էին։ 9 Եվ նրանց դեմ դուրս եկավ եթովպացի Զարան հազար հազարանոց զորքով և երեք հարյուր կառքով ու հասավ Մարեշա։ 10 Ասան դուրս եկավ նրա դեմ, և նրանք մարտական շարժում կազմակերպեցին Մարեշայի մոտ գտնվող Զեփթայի հովտում։ 11 Ասան աղաղակեց իր Տեր Աստծուն՝ ասելով. «Տե՛ր, քեզ մոտ ոչինչ չկա օգնելու՝ թե՛ շատերի, թե՛ անզորների հետ։ Օգնի՛ր մեզ, Տե՛ր Աստված մեր, որովհետև մենք քեզ վրա ենք հենվում և քո անունով ենք գնում այս բազմության դեմ։ Տե՛ր, դու ես մեր Աստվածը, թող մարդը չհաղթի քեզ»։ 12 Այսպիսով, Տերը հարվածեց եթովպացիներին Ասայի և Հուդայի առաջ, և եթովպացիները փախան։ 13 Ասան եւ նրա հետ եղող ժողովուրդը հալածեցին նրանց մինչեւ Գերար։ Եթովպացիները պարտվեցին, եւ նրանք չկարողացան փրկվել, որովհետեւ նրանք կործանվեցին Տիրոջ եւ նրա զորքի առաջ եւ շատ ավար վերցրին։ 14 Եվ նրանք զարկեցին Գերարի շուրջը գտնվող բոլոր քաղաքներին, որովհետև Տիրոջ վախը պատեց նրանց։ Եվ նրանք թալանեցին բոլոր քաղաքները, որովհետև դրանցում չափազանց շատ ավար կար։ 15 Նրանք նաև կոտորեցին անասունների վրանները, տարան ոչխարներ ու ուղտեր առատորեն և վերադարձան Երուսաղեմ։ ԳԼՈՒԽ 15 1 Եվ Աստծո Հոգին իջավ Օդեդի որդի Ազարիայի վրա։
2 Տարեգրություն
2 Նա դուրս եկավ Ասային դիմավորելու և ասաց նրան. «Լսե՛ք ինձ, Ասա, և բոլոր Հուդայի ու Բենիամինի ժողովուրդ։ Տերը ձեզ հետ է, քանի դեռ դուք նրա հետ եք։ Եթե փնտրեք նրան, նա կգտնվի ձեզ մոտ։ Եթե թողնեք նրան, նա էլ ձեզ կթողնի»։ 3 Իսրայելը երկար ժամանակ առանց ճշմարիտ Աստծո, առանց ուսուցանող քահանայի և առանց օրենքի էր։ 4 Բայց երբ նրանք իրենց նեղության մեջ դարձան դեպի Իսրայելի Տեր Աստվածը և փնտրեցին նրան, նա գտավ նրանց։ 5 Եվ այն ժամանակներում խաղաղություն չկար ո՛չ դուրս եկողի, ո՛չ էլ մտնողի համար, այլ մեծ տանջանքներ կային երկրի բոլոր բնակիչների վրա։ 6 Ազգ ազգից ազգ կործանվեց, քաղաքից քաղաք, որովհետև Աստված նրանց տանջեց ամեն տեսակի նեղություններով։ 7 Ուրեմն զորացե՛ք, և ձեր ձեռքերը թող չթուլանան, որովհետև ձեր աշխատանքը վարձատրվելու է։ 8 Երբ Ասան լսեց այս խոսքերը և Օդեդ մարգարեի մարգարեությունը, քաջություն առավ և հեռացրեց գարշելի կուռքերը Հուդայի ու Բենիամինի ամբողջ երկրից, ինչպես նաև Եփրեմի լեռներից գրաված քաղաքներից, և նորոգեց Տիրոջ սեղանը, որը Տիրոջ սրահի առջև էր։ 9 Եվ նա հավաքեց ամբողջ Հուդային ու Բենիամինին, և նրանց հետ գտնվող օտարականներին Եփրեմից, Մանասեից ու Շմավոնից, որովհետև նրանք շատերով անցան նրա կողմը Իսրայելից, երբ տեսան, որ Տեր Աստվածը նրա հետ է։ 10 Ասայի թագավորության տասնհինգերորդ տարում, երրորդ ամսին, նրանք հավաքվեցին Երուսաղեմում։ 11 Եվ այդ ժամանակ նրանք Տիրոջը զոհաբերեցին իրենց բերած ավարից յոթ հարյուր եզ և յոթ հազար ոչխար։ 12 Եվ նրանք ուխտ կնքեցին՝ ամբողջ սրտով ու ամբողջ հոգով փնտրելու իրենց հայրերի Տեր Աստծուն։ 13 Որ ամեն ով որ չփնտրի Իսրայելի Տեր Աստծուն, պիտի մեռնի՝ փոքր լինի թե մեծ, տղամարդ լինի թե կին։ 14 Եվ նրանք երդվեցին Տիրոջը բարձր ձայնով, աղաղակով, փողերով ու շեփորներով։ 15 Եվ ամբողջ Հուդան ուրախացավ երդման համար, որովհետև նրանք երդվել էին իրենց ամբողջ սրտով և փնտրել էին նրան իրենց ամբողջ կամքով, և նա գտնվեց նրանց կողմից, և Տերը նրանց հանգիստ տվեց շուրջբոլորը։ 16 Նաեւ Ասա արքայի մոր՝ Մաաքայի մասին, նա զրկեց նրան թագուհու կոչումից, քանի որ նա կուռք էր պատրաստել անտառում։ Ասան կտրեց նրա կուռքը, կոտրեց այն եւ այրեց Կեդրոնի հեղեղատում։ 17 Բայց բարձրավանդակները չվերացվեցին Իսրայելից, սակայն Ասայի սիրտը կատարյալ էր իր բոլոր օրերում։ 18 Եվ նա Աստծո տուն բերեց իր հոր և իր կողմից նվիրաբերված իրերը՝ արծաթը, ոսկին և անօթները։ 19 Եվ պատերազմ չեղավ մինչև Ասայի թագավորության երեսունհինգերորդ տարին։ ԳԼՈՒԽ 16 1 Ասայի թագավորության երեսունվեցերորդ տարում Իսրայելի Բաասա թագավորը դուրս եկավ Հուդայի դեմ
և կառուցեց Ռաման, որպեսզի ոչ մեկին թույլ չտա դուրս գալ կամ մտնել Հուդայի Ասա թագավորի մոտ։ 2 Ասան արծաթ ու ոսկի հանեց Տիրոջ տան եւ թագավորի տան գանձերից եւ ուղարկեց Դամասկոսում բնակվող Ասորիքի Բենադադ թագավորին՝ ասելով. 3 Իմ ու քո միջև դաշինք կա, ինչպես որ կար իմ հոր ու քո հոր միջև։ Ահա ես քեզ արծաթ ու ոսկի եմ ուղարկում։ Գնա, խզիր քո դաշինքը Իսրայելի Բաասա թագավորի հետ, որ նա հեռանա ինձանից։ 4 Եվ Բենադադը լսեց Ասա թագավորին և ուղարկեց իր զորքերի հրամանատարներին Իսրայելի քաղաքների դեմ, և նրանք զարկեցին Իյոնը, Դանը, Աբելմայիմը և Նեփթաղիմի բոլոր շտեմարանային քաղաքները։ 5 Երբ Բաասան լսեց դա, դադարեց Ռամայի շինարարությունից և դադարեցրեց իր գործը։ 6 Ասա թագավորը վերցրեց ամբողջ Հուդային, և նրանք տարան Ռամայի քարերն ու փայտերը, որոնցով Բաասան կառուցում էր, և դրանցով կառուցեց Գեբան ու Մասփան։ 7 Այդ ժամանակ Անանի տեսանողը եկավ Հուդայի Ասա թագավորի մոտ և ասաց նրան. «Քանի որ դու ապավինեցիր Ասորիքի թագավորին և չապավինեցիր քո Տեր Աստծուն, դրա համար էլ Ասորիքի թագավորի զորքը փրկվեց քո ձեռքից»։ 8 Մի՞թե եթովպացիներն ու լիբիացիները մեծ զորք չէին՝ խիստ շատ կառքերով ու ձիավորներով։ Բայց քանի որ դու ապավինեցիր Տիրոջը, նա նրանց քո ձեռքը մատնեց։ 9 Որովհետև Տիրոջ աչքերը նայում են ամբողջ երկրին, որպեսզի զորավոր լինի նրանց համար, որոնց սիրտը ուղիղ է նրա հետ։ Այս հարցում դու հիմարություն ես գործել, ուստի այսուհետև պատերազմներ կունենաս։ 10 Ասան զայրացավ տեսանողի վրա և բանտարկեց նրան, որովհետև այդ բանի պատճառով զայրացած էր նրա վրա։ Այդ ժամանակ Ասան ժողովրդից մի քանիսին նեղեց։ 11 Եվ ահա Ասայի գործերը՝ առաջինից մինչև վերջինը, գրված են Հուդայի և Իսրայելի թագավորների գրքում։ 12 Իր թագավորության երեսունիններորդ տարում Ասան ոտքերով հիվանդացավ, մինչև որ նրա հիվանդությունը խիստ ծանրացավ։ Սակայն իր հիվանդության ժամանակ նա Տիրոջը չդիմեց, այլ բժիշկներին։ 13 Ասան ննջեց իր հայրերի հետ և մահացավ իր թագավորության քառասունմեկերորդ տարում։ 14 Եվ նրան թաղեցին իր գերեզմաններում, որոնք նա պատրաստել էր իր համար Դավթի քաղաքում, և դրեցին նրան անկողնում, որը լի էր անուշահոտ բուրմունքներով ու դեղագործների արհեստով պատրաստված զանազան տեսակի համեմունքներով։ Եվ նրա համար շատ մեծ այրում վառեցին։ ԳԼՈՒԽ 17 1 Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդին՝ Հովսափատը, որը զորացավ Իսրայելի դեմ։ 2 Եվ նա զորքեր դրեց Հուդայի բոլոր պարսպապատ քաղաքներում և կայազորներ դրեց Հուդայի երկրում և Եփրեմի քաղաքներում, որոնք իր հայր Ասան էր գրավել։
2 Տարեգրություն
3 Եվ Տերը Հովսափատի հետ էր, որովհետև նա իր հայր Դավթի առաջին ճանապարհներով քայլեց և Բահաղիմը չփնտրեց։ 4 Այլ իր հօր Տէր Աստծուն խնդրեց եւ նրա պատուիրաններովը գնաց, եւ ոչ թե Իսրայելի գործերի պէս։ 5 Ուստի Տերը թագավորությունը հաստատեց նրա ձեռքում, և ամբողջ Հուդան նվերներ էր բերում Հովսափատին, և նա առատ հարստություն ու փառք ձեռք բերեց։ 6 Եվ նրա սիրտը հպարտացավ Տիրոջ ճանապարհներով. նա նաև վերացրեց բարձրավանդակներն ու կուռքերը Հուդայից։ 7 Իր թագավորության երրորդ տարում նա ուղարկեց իր իշխաններին՝ Բենհայիլին, Աբդիային, Զաքարիային, Նաթանայելին և Միքիային, որպեսզի սովորեցնեն Հուդայի քաղաքներում։ 8 Եվ նրանց հետ ուղարկեց ղևտացիներին՝ Սեմայիային, Նաթանիային, Զաբդիային, Ասայելին, Սեմիրամոթին, Հովնաթանին, Ադոնիային, Տուբիային և Տոբադոնիային՝ ղևտացիներին, և նրանց հետ՝ Եղիսամային ու Հովրամին՝ քահանաներին։ 9 Եվ նրանք սովորեցնում էին Հուդայում՝ իրենց հետ ունենալով Տիրոջ օրենքի գիրքը, և շրջում էին Հուդայի բոլոր քաղաքներով ու սովորեցնում ժողովրդին։ 10 Եվ Տիրոջ վախը պատեց Հուդայի շրջակայքում գտնվող երկրների բոլոր թագավորությունները, այնպես որ նրանք չպատերազմեցին Հովսափատի դեմ։ 11 Փղշտացիներից ոմանք էլ Յովսափատին ընծաներ ու տուրք բերեցին, իսկ արաբները նրան ոչխարներ բերեցին՝ յոթ հազար յոթ հարյուր խոյ եւ յոթ հազար յոթ հարյուր այծ։ 12Եւ Յովսափատը խիստ մեծացաւ եւ Յուդայում կառուցեց բերդեր եւ շտեմարանների քաղաքներ։ 13 Նա շատ գործեր ուներ Հուդայի քաղաքներում, և Երուսաղեմում կային պատերազմող մարդիկ՝ քաջարի մարդիկ։ 14 Եվ սա է նրանց թիվը ըստ իրենց հայրերի տների. Հուդայից՝ հազարապետներ, Ադնա իշխանը, և նրա հետ՝ երեք հարյուր հազար քաջարի մարդիկ։ 15 Նրանից հետո Հովհանան զորապետն էր, և նրա հետ՝ երկու հարյուր ութսուն հազար։ 16 Նրանից հետո Զիքրիի որդի Ամասիան էր, որը կամավոր կերպով նվիրաբերեց իրեն Տիրոջը, և նրա հետ երկու հարյուր հազար քաջարի մարդիկ։ 17Եվ Բենիամինից՝ քաջարի Եղիադան, և նրա հետ՝ երկու հարյուր հազար զինված աղեղնավոր ու վահանավոր մարդիկ։ 18 Նրանից հետո Հովզաբադն էր, և նրա հետ հարյուր ութսուն հազար մարդ, որոնք պատրաստ էին պատերազմի։ 19 Սրանք ծառայում էին թագավորին, բացի նրանցից, որոնց թագավորը տեղադրել էր ամբողջ Հուդայի պարսպապատ քաղաքներում։ ԳԼՈՒԽ 18 1 Յովսափատը առատ հարստություն ու փառք ձեռք բերեց եւ խնամիություն արեց Աքաաբի հետ։ 2 Եվ մի քանի տարի անց նա իջավ Աքաաբի մոտ՝ Սամարիա։ Աքաաբը նրա և իր հետ եղող ժողովրդի
համար շատ ոչխարներ ու եզներ մորթեց և համոզեց նրան, որ իր հետ Ռամոթ-Գաղաադ գնա։ 3 Իսրայելի Աքաաբ թագավորն ասաց Հուդայի Հովսափատ թագավորին. «Կգնա՞ս ինձ հետ ՌամոթԳաղաադ»։ Նա պատասխանեց. «Ես էլ քեզ հետ եմ, իմ ժողովուրդն էլ քո ժողովուրդն է, և մենք քեզ հետ կլինենք պատերազմում»։ 4 Եվ Հովսափատն ասաց Իսրայելի թագավորին. «Խնդրում եմ, այսօր հարցրու Տիրոջ խոսքը»։ 5 Ուստի Իսրայելի թագավորը հավաքեց մարգարեներից չորս հարյուր մարդ և ասաց նրանց. «Գնանք Ռամոթ-Գաղաադ պատերազմի, թե՞ հրաժարվեմ»։ Նրանք ասացին. «Գնա՛, որովհետև Աստված այն թագավորի ձեռքը կմատնի»։ 6 Բայց Յովսափատն ասաց. «Այստեղ Տիրոջ ուրիշ մարգարէ չկա՞յ, որ նրանից էլ հարցնենք»։ 7 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Մեկ մարդ էլ կա, որի միջոցով կարող ենք Տիրոջը հարցնել, բայց ես ատում եմ նրան, որովհետև նա ինձ համար բարիք չի մարգարեացել, այլ միշտ չարիք է մարգարեացել։ Սա Իմլայի որդի Միքիան է»։ Հովսափատն ասաց. «Թող թագավորը այդպես չասի»։ 8 Իսրայելի թագավորը կանչեց իր ներքինիներից մեկին ու ասաց. «Շտապիր կանչել Իմլայի որդի Միքիային»։ 9 Իսրայելի թագավորն ու Հուդայի Հովսափատ թագավորը նստեցին իրենց գահին՝ իրենց պատմուճանները հագած, Սամարիայի դարպասների մուտքի մոտ գտնվող դատարկ տեղում, և բոլոր մարգարեները մարգարեանում էին նրանց առջև։ 10 Քանանայի որդի Սեդեկիան իր համար երկաթե եղջյուրներ էր պատրաստել ու ասել. «Այսպես է ասում Տերը. «Դրանցով դու կհարվածես Ասորիներին, մինչև որ նրանց ոչնչացնես»։ 11 Եվ բոլոր մարգարեները այսպիսով մարգարեացան՝ ասելով. «Գնա՛ Ռամոթ-Գաղաադ և կհաջողվես, որովհետև Տերը այն թագավորի ձեռքը կմատնի»։ 12 Եվ պատգամաբերը, որ գնացել էր Միքիային կանչելու, խոսեց նրա հետ՝ ասելով. «Ահա մարգարեների խոսքերը միաբերան բարիք են ասում թագավորի համար։ Ուրեմն, խնդրում եմ, թող քո խոսքը լինի նրանցից մեկի խոսքի պես, և դու բարիք խոսիր»։ 13 Միքիան ասաց. «Կենդանի է Տերը, ինչ որ իմ Աստվածն ասի, այն էլ կխոսեմ»։ 14 Երբ նա հասավ թագավորի մոտ, թագավորը հարցրեց նրան. «Միքիա՛, գնա՞նք Ռամոթ-գաղաադ պատերազմի, թե՞ հրաժարվեմ»։ Նա ասաց. «Գնացե՛ք, և հաջողություն կունենաք, և նրանք ձեր ձեռքը կմատնվեն»։ 15 Թագավորն ասաց նրան. «Քանի՞ անգամ պիտի քեզ երդվեմ, որ ինձ միայն ճշմարտությունը չասես Տիրոջ անունով»։ 16 Ապա նա ասաց. «Ես տեսա բոլոր Իսրայելին ցրված լեռների վրա՝ ինչպես ոչխարներ, որոնք հովիվ չունեն։ Եվ Տերն ասաց. «Սրանք տեր չունեն, թող ամեն մեկը խաղաղությամբ վերադառնա իր տունը»։ 17 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Չէ՞ որ ասացի քեզ, որ նա ինձ համար բարիք չի մարգարեանա, այլ՝ չար»։ 18 Նա կրկին ասաց. «Ուրեմն լսե՛ք Տիրոջ խոսքը. ես տեսա Տիրոջը նստած իր գահին, և երկնքի բոլոր զորքերը կանգնած էին նրա աջ ու ձախ կողմերում»։
2 Տարեգրություն
19 Եվ Տերն ասաց. «Ո՞վ կխաբի Իսրայելի Աքաաբ թագավորին, որ նա վեր կենա ու ընկնի ՌամոթԳաղաադում»։ Եվ մեկը այսպես էր խոսում, մյուսը՝ այնպես։ 20 Մի ոգի դուրս եկավ, կանգնեց Տիրոջ առաջ ու ասաց. «Ես կխաբեմ նրան»։ Տերն ասաց նրան. «Ինչո՞վ»։ 21 Նա ասաց. «Ես դուրս կգամ և նրա բոլոր մարգարեների բերանում սուտ ոգի կլինեմ»։ Տերն ասաց. «Դու կխաբես նրան, և դու էլ կհաղթես։ Դուրս եկ և այդպես արա»։ 22 Արդ, ահա՛ Տէրը սուտ ոգի է դրել քո այս մարգարէների բերանում, եւ Տէրը չարիք է խօսել քեզ վրայ։ 23 Այն ժամանակ Քանանայի որդի Սեդեկիան մոտեցավ, հարվածեց Միքիայի այտին ու ասաց. «Ո՞ր ճանապարհով անցավ Տիրոջ Հոգին ինձնից, որ խոսի քեզ հետ»։ 24 Միքիան ասաց. «Ահա դու կտեսնես այն օրը, երբ կմտնես ներքին սենյակ՝ թաքնվելու համար»։ 25 Այն ժամանակ Իսրայելի թագավորն ասաց. «Վերցրեք Միքիային և տարեք նրան քաղաքի կուսակալ Ամոնի և թագավորի որդի Հովասի մոտ։ 26 Եվ ասա. «Այսպես է ասում թագավորը. «Սրան բանտարկեք և կերակրեք նրան տառապանքի հացով ու տառապանքի ջրով, մինչև որ ես խաղաղությամբ վերադառնամ»։ 27 Միքիան ասաց. «Եթե խաղաղությամբ վերադառնաս, ուրեմն Տերը ինձ հետ չի խոսել»։ Նա ասաց. «Լսե՛ք, բոլոր ժողովուրդներ»։ 28 Այսպիսով, Իսրայելի թագավորը և Հուդայի Հովսափատ թագավորը գնացին Ռամոթ-գաղաադ։ 29 Իսրայելի թագավորն ասաց Հովսափատին. «Ես կփոխակերպվեմ ու կգնամ պատերազմի, բայց դու հագիր քո հանդերձները»։ Այդպես Իսրայելի թագավորը փոխակերպվեց, և նրանք գնացին պատերազմի։ 30 Ասորիքի թագավորը հրամայել էր իր հետ եղող կառքերի հրամանատարներին՝ ասելով. «Մի՛ կռվեք ո՛չ փոքրի, ո՛չ մեծի հետ, միայն Իսրայելի թագավորի հետ»։ 31 Երբ կառքերի հրամանատարները տեսան Հովսափատին, ասացին. «Սա Իսրայելի թագավորն է»։ Ուստի շրջապատեցին նրան՝ պատերազմելու համար։ Բայց Հովսափատը աղաղակեց, և Տերը օգնեց նրան, և Աստված նրանց հեռացրեց նրանից։ 32 Երբ կառքերի հրամանատարները հասկացան, որ դա Իսրայելի թագավորը չէ, հետապնդելուց հետ քաշվեցին։ 33 Մի մարդ արկածախնդրորեն աղեղ քաշեց ու Իսրայելի թագավորին խոցեց լարերի միացումների միջով։ Նա ասաց իր կառապանին. «Շրջի՛ր ձեռքդ, որ ինձ բանակից դուրս հանես, որովհետև վիրավոր եմ»։ 34 Այդ օրը պատերազմը սաստկացաւ։ Սակայն Իսրայելի թագավորը մինչև երեկո մնաց իր կառքի մեջ՝ ասորիների դեմ, և արևի մայր մտնելու ժամանակ նա մեռավ։ ԳԼՈՒԽ 19 1Եվ Հուդայի Հովսափատ թագավորը խաղաղությամբ վերադարձավ իր տունը՝ Երուսաղեմ։
2 Եվ Հանանիի որդի Հեու՝ տեսանողը, դուրս եկավ նրան դիմավորելու և ասաց Հովսափատ թագավորին. «Պե՞տք է օգնես ամբարիշտներին և սիրես Տիրոջը ատողներին։ Դրա համար էլ Տիրոջ առաջից բարկություն է եկել քեզ վրա»։ 3 Սակայն քեզանում բարի բաներ են գտնվել, որ երկրից վերացրել ես անտառները եւ սիրտդ պատրաստել ես Աստծուն փնտրելու համար։ 4 Եվ Հովսափատը բնակվեց Երուսաղեմում։ Նա նորից դուրս եկավ ժողովրդի մեջ Բերսաբեայից մինչև Եփրեմի լեռը և նրանց վերադարձրեց իրենց հայրերի Տեր Աստծուն։ 5 Եվ նա դատավորներ նշանակեց երկրում՝ Հուդայի բոլոր պարսպապատ քաղաքներում, քաղաք առ քաղաք, 6 Եվ ասաց դատավորներին. «Զգույշ եղեք, թե ինչ եք անում, որովհետև դուք մարդու համար չեք դատում, այլ Տիրոջ համար, որը ձեզ հետ է դատաստանի ժամանակ»։ 7 Ուրեմն հիմա թող Տիրոջ վախը ձեզ վրա լինի, զգույշ եղեք և գործեք, որովհետև մեր Տեր Աստծո մոտ անօրինություն չկա, ո՛չ աչառություն կա, ո՛չ էլ կաշառք վերցնել։ 8 Երբ նրանք վերադարձան Երուսաղեմ, Հովսափատը Երուսաղեմում կարգեց ղևտացիներին, քահանաներին ու Իսրայելի տոհմապետներին՝ Տիրոջ դատաստանի և վեճերի համար։ 9 Եվ նա պատվիրեց նրանց՝ ասելով. «Այսպես պետք է անեք Տիրոջ երկյուղով, հավատարմությամբ և կատարյալ սրտով»։ 10 Եվ ձեր քաղաքներում բնակվող եղբայրներից որևէ մեկի կողմից ձեզ մոտ եկող ցանկացած վեճի վերաբերյալ՝ արյունահեղության, օրենքի ու պատվիրանի, կանոնների ու դատավճիռների միջև, զգուշացրեք նրանց, որ չմեղանչեն Տիրոջ դեմ, որպեսզի բարկությունը չգա ձեզ վրա և ձեր եղբայրների վրա։ Այսպես արեք, և դուք չեք մեղանչի։ 11 Եվ ահա Ամարիա քահանան Տիրոջ բոլոր գործերում ձեզ վրա է, իսկ Իսմայելի որդի Զաբդիան՝ Հուդայի տան իշխանը՝ թագավորի բոլոր գործերում։ Եվ ղևտացիները ձեր առաջ ոստիկաններ կլինեն։ Քաջությամբ վարվեք, և Տերը բարիների հետ կլինի։ ԳԼՈՒԽ 20 1 Դրանից հետո էլ Մովաբի որդիները, Ամմոնի որդիները և նրանց հետ՝ Ամմոնացիներից բացի, ուրիշներ էլ եկան Հովսափատի դեմ պատերազմելու։ 2 Այն ժամանակ եկան մարդիկ, որոնք պատմեցին Յովսափատին՝ ասելով. «Քեզ վրա մեծ բազմություն է գալիս ծովի այն կողմից՝ Ասորիքի այս կողմից, և ահա նրանք Ասասոնթամարում են, այսինքն՝ Ենգադիում»։ 3 Եվ Հովսափատը վախեցավ և սկսեց փնտրել Տիրոջը, և ծոմ հռչակեց ամբողջ Հուդայում։ 4 Եվ Հուդան հավաքվեց՝ Տիրոջից օգնություն խնդրելու. նույնիսկ Հուդայի բոլոր քաղաքներից նրանք եկան Տիրոջը փնտրելու։ 5 Եվ Հովսափատը կանգնեց Հուդայի և Երուսաղեմի ժողովքի մեջ, Տիրոջ տանը, նոր գավթի առջև, 6 Եվ ասացին. «Ո՛վ մեր հայրերի Տեր Աստված, դու չե՞ս Աստված երկնքում, և չե՞ս տիրում հեթանոսների բոլոր
2 Տարեգրություն
թագավորություններին, և քո ձեռքում չէ՞ որ ուժ ու զորություն կա, որ ոչ ոք չկարողանա դիմադրել քեզ»։ 7 Մի՞թե դու չես մեր Աստվածը, որ քշեցիր այս երկրի բնակիչներին քո ժողովուրդ Իսրայելի առաջից և այն հավիտյան տվեցիր քո սիրելի Աբրահամի սերնդին։ 8 Եվ նրանք բնակվեցին այնտեղ և այնտեղ սրբարան շինեցին քեզ համար քո անվան համար՝ ասելով. 9 Երբ մեզ վրա չարիք գայ՝ սուր, դատաստան, համաճարակ կամ սով, մենք կանգնենք այս տան առջև և քո ներկայությամբ (քանզի քո անունը այս տան մեջ է) և մեր նեղության մեջ քեզ աղաղակենք, դու կլսես և կօգնես։ 10 Եվ հիմա, ահա Ամմոնի, Մովաբի և Սեյր լեռան որդիները, որոնց մեջ դու թույլ չտվեցիր մտնել Իսրայելի հետ, երբ նրանք դուրս եկան Եգիպտոսի երկրից, բայց նրանք հեռացան նրանցից և չկործանեցին նրանց։ 11 Ահա՛, ասում եմ, թե ինչպես են նրանք մեզ վարձատրում՝ գալով մեզ դուրս հանելու քո ժառանգությունից, որը դու մեզ ժառանգելու ես տվել։ 12 Ո՛վ մեր Աստված, մի՞թե դու չես դատելու նրանց, որովհետև մենք զորություն չունենք այս մեծ բազմության դեմ, որ եկել է մեզ վրա, և չգիտենք, թե ինչ անենք, այլ մեր աչքերը քեզ վրա են։ 13 Եվ ամբողջ Հուդան կանգնած էր Տիրոջ առաջ՝ իրենց երեխաների, կանանց ու զավակների հետ միասին։ 14 Այն ժամանակ Ասափի որդիներից ղևտացի Յազիելի՝ Զաքարիայի որդի Յազիելի, Բանիայի որդի Զաքարիայի որդի Յազիելի, Մաթանիայի որդի Յեզիելի վրա իջավ ժողովրդի մեջ։ 15 Եվ նա ասաց. «Լսե՛ք, բոլոր Հուդայի բնակիչներ, Երուսաղեմի բնակիչներ և դու, թագավոր Հովսափատ, այսպես է ասում Տերը ձեզ. «Մի՛ վախեցեք և մի՛ զարհուրեք այս մեծ բազմությունից, որովհետև պատերազմը ձերը չէ, այլ Աստծունը»։ 16 Վաղը իջեք նրանց դեմ։ Ահա նրանք բարձրանում են Զիսի ժայռով, և դուք նրանց կգտնեք հեղեղատի ծայրին՝ Երուելի անապատի դիմաց։ 17 Դուք այս ճակատամարտում կռվելու կարիք չունեք։ Կանգ առեք, կանգնեք և տեսեք Տիրոջ փրկությունը ձեզ հետ, ո՛վ Հուդա և Երուսաղեմ։ Մի՛ վախեցեք և մի՛ զարհուրեք։ Վաղը դուրս եկեք նրանց դեմ, որովհետև Տերը ձեզ հետ կլինի։ 18 Եվ Հովսափատը գլուխը խոնարհեց դեմքով դեպի գետին, և ամբողջ Հուդան ու Երուսաղեմի բնակիչները ընկան Տիրոջ առաջ՝ Տիրոջը երկրպագելով։ 19 Եվ Կահաթյանների որդիներից և Կորխյանների որդիներից ղևտացիները կանգնեցին, որպեսզի բարձր ձայնով գովաբանեն Իսրայելի Տեր Աստծուն։ 20 Եվ նրանք վաղ առավոտյան վեր կացան ու գնացին Թեկուեի անապատը։ Երբ նրանք դուրս էին գալիս, Հովսափատը կանգնեց ու ասաց. «Լսե՛ք ինձ, Հուդա՛ և Երուսաղեմի բնակիչնե՛ր, հավատացե՛ք ձեր Տեր Աստծուն, որպեսզի հաստատուն լինեք, հավատացե՛ք նրա մարգարեներին, որպեսզի հաջողության հասնեք»։ 21 Եվ երբ նա խորհրդակցեց ժողովրդի հետ, նա նշանակեց Տիրոջ երգիչներ, որոնք պետք է գովաբանեին սրբության գեղեցկությունը, ինչպես որ նրանք դուրս էին գալիս զորքի առջևից, և ասեին. «Գովաբանե՛ք Տիրոջը, որովհետև նրա ողորմությունը հավիտյան է»։
22 Երբ նրանք սկսեցին երգել ու գովաբանել, Տերը դարանակալներ դրեց Ամմոնի, Մովաբի և Սեյր լեռան որդիների դեմ, որոնք եկել էին Հուդայի վրա, և նրանք պարտվեցին։ 23 Ամմոնի ու Մովաբի որդիները ոտքի կանգնեցին Սեյր լեռան բնակիչների դեմ՝ նրանց ոչնչացնելու և կոտորելու համար։ Երբ նրանք վերջ դրեցին Սեյրի բնակիչներին, բոլորը օգնեցին միմյանց ոչնչացնելու։ 24 Եվ երբ Հուդան հասավ անապատում գտնվող դիտաշտարակին, նրանք նայեցին բազմությանը, և ահա նրանք դիակներ էին, որոնք ընկած էին գետնին, և ոչ ոք չէր փրկվել։ 25 Երբ Յովսափատն ու նրա ժողովուրդը եկան նրանց ավարը վերցնելու, նրանց մեջ գտան առատ հարստություն՝ դիակներով, և թանկարժեք զարդեր, որոնք իրենց համար կողոպտեցին, ավելին, քան կարող էին տանել։ Եվ նրանք երեք օր հավաքեցին ավարը, այնքան շատ էր։ 26 Եվ չորրորդ օրը նրանք հավաքվեցին Բարաքայի հովտում, որովհետև այնտեղ օրհնեցին Տիրոջը։ Դրա համար էլ այդ տեղի անունը մինչև այսօր Բարաքայի հովիտ է կոչվում։ 27 Այն ժամանակ նրանք վերադարձան՝ Յուդայի և Երուսաղեմի բոլոր մարդիկ, և Հովսափատը նրանց առաջնորդությամբ, որպեսզի ուրախությամբ վերադառնան Երուսաղեմ, որովհետև Տերը նրանց ուրախացրել էր իրենց թշնամիների դեմ։ 28 Եվ նրանք եկան Երուսաղեմ՝ տավղերով, քնարներով ու փողերով՝ Տիրոջ տունը։ 29 Եվ Աստծո վախը պատեց այդ երկրների բոլոր թագավորությունները, երբ լսեցին, որ Տերը պատերազմում է Իսրայելի թշնամիների դեմ։ 30 Հովսափատի թագավորությունը խաղաղվեց, որովհետև նրա Աստվածը նրան հանգիստ տվեց շուրջբոլորը։ 31 Եվ Հովսափատը թագավորեց Հուդայի վրա։ Նա երեսունհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և քսանհինգ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Ազուբա էր՝ Սիլիի դուստրը։ 32 Եվ նա քայլեց իր հայր Ասայի ճանապարհով և չխոտորվեց դրանից՝ անելով այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում։ 33 Սակայն բարձրավանդակները չվերացվեցին, որովհետև ժողովուրդը դեռ չէր պատրաստել իր սիրտը իր հայրերի Աստծուն։ 34 Հովսափատի մնացած գործերը՝ առաջինից մինչև վերջինը, ահա դրանք գրված են Անանիի որդի Հեուի գրքում, որը հիշատակվում է Իսրայելի թագավորների գրքում։ 35 Դրանից հետո Հուդայի Հովսափատ թագավորը միացավ Իսրայելի Օքոզիա թագավորին, որը շատ չարիք գործեց։ 36 Եվ նա միացավ նրա հետ՝ նավեր շինելու Թարսիս գնալու համար։ Եվ նրանք նավեր շինեցին Եսիոնգաբերում։ 37 Այն ժամանակ Մարեշայից Դոդավայի որդի Եղիազարը մարգարեացավ Հովսափատի դեմ՝ ասելով. «Քանի որ դու միացար Օքոզիայի հետ, Տերը քանդեց քո գործերը։ Նավերը կոտրվեցին, այնպես որ նրանք չկարողացան գնալ Թարսիս»։
2 Տարեգրություն
ԳԼՈՒԽ 21 1 Յովսափատը ննջեց իր հայրերի հետ եւ թաղուեց իր հայրերի հետ Դաւթի քաղաքում։ Նրա փոխարէն թագաւորեց նրա որդի Յորամը։ 2 Նա եղբայրներ ուներ՝ Հովսափատի որդիները՝ Ազարիան, Հեիելը, Զաքարիան, Ազարիան, Միքայելը և Սափատիան։ Սրանք բոլորը Իսրայելի Հովսափատ թագավորի որդիներն էին։ 3 Եվ նրանց հայրը նրանց մեծ նվերներ տվեց՝ արծաթ, ոսկի և թանկարժեք իրեր, ինչպես նաև պարսպապատ քաղաքներ Հուդայում, բայց թագավորությունը տվեց Հովրամին, որովհետև նա էր անդրանիկը։ 4 Երբ Յորամը ստանձնեց իր հոր թագավորությունը, զորացավ և սրով սպանեց իր բոլոր եղբայրներին, ինչպես նաև Իսրայելի մի քանի իշխանների։ 5 Հովրամը երեսուներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և ութ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 6 Նա քայլեց Իսրայելի թագավորների ճանապարհով, ինչպես որ Աքաաբի տունն էր արել. որովհետև Աքաաբի դուստրը նրա կինն էր։ Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում։ 7 Սակայն Տերը չուզեց կործանել Դավթի տունը՝ այն ուխտի համար, որ կնքել էր Դավթի հետ, և ինչպէս որ խոստացել էր նրան ու նրա որդիներին հավիտյան մի ճրագ տալ։ 8 Նրա օրերում եդոմացիները ապստամբեցին Հուդայի տիրապետության տակից և իրենց համար թագավոր դարձրին։ 9 Այն ժամանակ Յովրամը դուրս եկավ իր իշխաններով և իր բոլոր կառքերով։ Նա գիշերը վեր կացավ և կոտորեց եդոմացիներին, որոնք շրջապատել էին նրան, և կառքերի հրամանատարներին։ 10 Այսպես Եդովմացիները ապստամբեցին Հուդայի ձեռքի տակից մինչև այսօր։ Նույն ժամանակ Լեբնան էլ ապստամբեց նրա ձեռքի տակից, որովհետև նա լքել էր իր հայրերի Տեր Աստծուն։ 11 Նա նաև բարձրավանդակներ շինեց Հուդայի լեռներում և Երուսաղեմի բնակիչներին պոռնկության դրդեց, և Հուդային էլ դրդեց դրան։ 12 Եվ նրան մի նամակ եկավ Եղիա մարգարեից, որում ասվում էր. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ քո հայր Դավթի. «Քանի որ դու չգնացիր քո հայր Հովսափատի ճանապարհներով և ո՛չ էլ Հուդայի թագավոր Ասայի ճանապարհներով, 13 Այլ դու գնացիր Իսրայելի թագավորների ճանապարհով եւ պոռնկության մատնեցիր Հուդային ու Երուսաղեմի բնակիչներին՝ Աքաաբի տան պոռնկությունների նման, եւ սպանեցիր նաեւ քո հոր տնից եղող եղբայրներին, որոնք քեզանից լավն էին։ 14 Ահա՛ մեծ հարուածով պիտի հարուածի Տէրը քո ժողովրդին, քո երեխաներին, քո կանանց եւ քո ամբողջ ունեցուածքին։ 15 Եվ դու մեծ հիվանդություն կունենաս քո աղիքների հիվանդությունից, մինչև որ օրեցօր քո աղիքները դուրս թափվեն հիվանդության պատճառով։ 16 Տերը Հովրամի դեմ գրգռեց փղշտացիների և եթովպացիների մոտ ապրող արաբների ոգին։ 17 Նրանք եկան Հուդայի վրա, ներխուժեցին այնտեղ և տարան թագավորի տանը գտնված ողջ ունեցվածքը, նրա որդիներին ու կանանց, այնպես որ նրա մեջ որդի չմնաց, բացի Հովաքազից՝ նրա որդիներից կրտսերից։
18 Եվ այս ամենից հետո Տերը նրան հարվածեց անբուժելի հիվանդությամբ։ 19 Եվ եղավ այնպես, որ որոշ ժամանակ անց, երկու տարի անց, նրա հիվանդությունից նրա աղիքները դուրս թափվեցին, և նա մահացավ ծանր հիվանդություններից։ Եվ նրա ժողովուրդը նրա համար այրվածքներ չվառեց, ինչպես նրա հայրերի այրվածքներն էին արել։ 20 Նա երեսուներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և ութ տարի թագավորեց Երուսաղեմում, և հեռացավ առանց որևէ ցանկալի բանի։ Սակայն նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում, բայց ոչ թե թագավորների գերեզմաններում։ ԳԼՈՒԽ 22 1 Եվ Երուսաղեմի բնակիչները նրա փոխարեն թագավոր դարձրին նրա կրտսեր որդուն՝ Օքոզիային, քանզի բոլոր ավագներին սպանել էին այն մարդկանց ավազակախումբը, որը արաբների հետ միասին եկել էր բանակ։ Այդպես թագավորեց Հուդայի թագավոր Հովրամի որդի Օքոզիան։ 2 Քառասուներկու տարեկան էր Օքոզիան, երբ սկսեց թագավորել, և մեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Գոթաղիա էր՝ Ամրիի դուստրը։ 3 Նա նույնպես քայլեց Աքաաբի տան ճանապարհներով, որովհետև նրա մայրը նրա խորհրդատուն էր չարիք գործելու համար։ 4 Ուստի նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ, ինչպես Աքաաբի տունը. որովհետև նրանք էին նրա խորհրդականները հոր մահից հետո՝ նրա կործանման համար։ 5 Նա նույնպես հետևեց նրանց խորհրդին և գնաց Իսրայելի թագավոր Աքաաբի որդի Հովրամի հետ՝ Ռամոթ-Գաղաադում Ասորիքի թագավոր Ազայելի դեմ պատերազմելու։ Եվ ասորիները հարվածեցին Հովրամին։ 6 Եվ նա վերադարձավ Հեզրայել՝ բուժվելու Ռամայում ստացած վերքերից, երբ նա կռվում էր Ասորիքի թագավոր Ազայելի դեմ։ Եվ Հուդայի թագավոր Հովրամի որդի Ազարիան իջավ Հեզրայել՝ Աքաաբի որդի Հովրամին տեսնելու, քանի որ նա հիվանդ էր։ 7 Եվ Ոքոզիայի կործանումը Աստծուց էր՝ Հովրամի մոտ գալով. որովհետև երբ նա եկավ, նա Հովրամի հետ դուրս եկավ Նամսիի որդի Հեուի դեմ, որին Տերը օծել էր Աքաաբի տունը բնաջինջ անելու համար։ 8 Եվ եղավ այնպես, որ երբ Հեուն դատաստան էր տեսնում Աքաաբի տան հետ, գտավ Հուդայի իշխաններին ու Օքոզիայի եղբայրների որդիներին, որոնք ծառայում էին Օքոզիային, սպանեց նրանց։ 9 Նա փնտրեց Օքոզիային։ Նրան բռնեցին (քանի որ նա թաքնվել էր Սամարիայում) և բերեցին Հեուի մոտ։ Նրան սպանեցին ու թաղեցին, որովհետև ասացին. «Նա Հովսափատի որդին է, որը ամբողջ սրտով Տիրոջն էր փնտրում»։ Այսպիսով, Օքոզիայի տունը չկարողացավ պահպանել թագավորությունը։ 10 Բայց երբ Աքոզիայի մայրը՝ Գոթողիան, տեսավ, որ իր որդին մահացել է, վեր կացավ ու կոտորեց Հուդայի տան բոլոր թագավորական սերունդներին։ 11 Բայց թագավորի դուստրը՝ Հովսաբեթը, վերցրեց Օքոզիայի որդի Հովասին ու գողացավ նրան թագավորի սպանված որդիների միջից ու նրան ու նրա
2 Տարեգրություն
դայակին դրեց ննջասենյակում։ Եվ Հովրամ թագավորի դուստրը՝ Հովիադա քահանայի կինը, (քանի որ նա Օքոզիայի քույրն էր), թաքցրեց նրան Գոթողիայից, որպեսզի նա չսպանի նրան։ 12 Եվ նա վեց տարի նրանց հետ թաքնված մնաց Աստծո տանը, իսկ Գոթողիան թագավորեց երկրի վրա։ ԳԼՈՒԽ 23 1Եւ եօթներորդ տարում Յովիադան զօրացաւ եւ իր հետ դաշինք կնքեց հարիւրապետների՝ Յերոհամի որդի Ազարիային, Յովհանանի որդի Իսմայէլին, Օբեդի որդի Ազարիային, Ադայիայի որդի Մաասիային եւ Զիքրիի որդի Եղիսափատին։ 2 Եվ նրանք շրջեցին Հուդայում, և հավաքեցին ղևտացիներին Հուդայի բոլոր քաղաքներից, ինչպես նաև Իսրայելի տոհմապետներին, և նրանք եկան Երուսաղեմ։ 3 Եվ ամբողջ ժողովը ուխտ կնքեց թագավորի հետ Աստծո տանը։ Եվ նա ասաց նրանց. «Ահա թագավորի որդին պիտի թագավորի, ինչպես Տերն ասել է Դավթի որդիների մասին»։ 4 Սա՛ է այն բանը, որ դուք պետք է անեք. ձեր մեկ երրորդ մասը, որը մտնում է շաբաթ օրը, քահանաներից ու ղևտացիներից, դռների դռնապաններ կլինեն։ 5 Եվ մեկ երրորդ մասը կլինի թագավորի տանը, իսկ մեկ երրորդը՝ հիմքի դարպասի մոտ, իսկ ամբողջ ժողովուրդը կլինի Տիրոջ տան գավիթներում։ 6 Բայց ոչ ոք թող չմտնի Տիրոջ տունը, բացի քահանաներից ու ղևտացիների ծառայողներից։ Նրանք թող մտնեն, որովհետև սուրբ են, բայց ամբողջ ժողովուրդը պետք է պահպանի Տիրոջ պահապանությունը։ 7 Եվ ղևտացիները պետք է շրջապատեն թագավորին՝ յուրաքանչյուրը զենքը ձեռքին, և ով որ մտնի տուն, պետք է մահապատժի ենթարկվի։ Բայց դուք թագավորի հետ կլինեք, երբ նա մտնի և երբ նա դուրս գա։ 8 Եվ ղևտացիներն ու ամբողջ Հուդան արեցին այն ամենի համաձայն, ինչ Հովիադա քահանան հրամայել էր. և ամեն մեկը վերցրեց իր մարդկանց, որոնք պետք է շաբաթ օրը մտնեին, և նրանց, ովքեր պետք է շաբաթ օրը դուրս գային. որովհետև Հովիադա քահանան չէր արձակել դասերը։ 9 Յովիադա քահանան հարիւրապետներին տուեց նիզակներ, ասպարներ եւ վահաններ, որոնք Դաւիթ արքայինն էին եւ որոնք Աստծու տանը էին։ 10 Եվ նա ամբողջ ժողովրդին՝ ամեն մարդու զենքը ձեռքին, կանգնեցրեց տաճարի աջ կողմից մինչև տաճարի ձախ կողմը, զոհասեղանի և տաճարի մոտ, թագավորի շուրջը։ 11 Ապա դուրս բերեցին թագավորի որդուն, նրա վրա դրեցին թագը, վկայությունը և նրան թագավոր դարձրին։ Հովիադան ու նրա որդիները օծեցին նրան ու ասացին. «Կեցցե՛ թագավորը»։ 12 Երբ Գոթողիան լսեց վազող ու թագավորին գովաբանող ժողովրդի աղմուկը, նա գնաց ժողովրդի մոտ՝ Տիրոջ տունը։ 13 Նա նայեց, և ահա թագավորը կանգնած էր իր սյան մոտ՝ մուտքի մոտ, իսկ իշխաններն ու փողերը՝ թագավորի կողքին։ Երկրի ամբողջ ժողովուրդը
ուրախացավ և փողեր հնչեցրեց, երգիչները՝ երաժշտական գործիքներով, և նրանք, ովքեր սովորում էին գովաբանել։ Այդ ժամանակ Գոթողիան պատռեց իր հագուստը և ասաց. «Դավաճանություն, դավաճանություն»։ 14 Այն ժամանակ Յովիդայէ քահանան դուրս հանեց զօրքի վրայ դրուած հարիւրապետներին եւ ասաց նրանց. «Դուրս հանեք նրան շարքերից, եւ ով որ հետեւի նրան, թող սրով սպանուի»։ Քահանան ասաց. «Մի՛ սպանեք նրան Տիրոջ տանը»։ 15 Նրանք ձեռք բարձրացրին նրա վրա, և երբ նա հասավ թագավորական տան ձիերի դարպասի մուտքին, այնտեղ սպանեցին նրան։ 16 Եվ Հովիադան ուխտ կապեց իր, ամբողջ ժողովրդի և թագավորի միջև, որ նրանք Տիրոջ ժողովուրդը լինեն։ 17 Ապա ամբողջ ժողովուրդը գնաց Բահաղի տունը եւ քանդեց այն, կոտրեց նրա սեղաններն ու նրա արձանները եւ սպանեց Բահաղի քահանա Մաթանին սեղանների առաջ։ 18 Յովիադան Տիրոջ տան պաշտօնները կարգեց քահանաներ՝ ղեւտացիներին, որոնց Դաւիթը բաշխել էր Տիրոջ տանը, որ Տիրոջը ողջակէզներ մատուցեն, ինչպէս որ գրուած է Մովսէսի օրէնքում, ուրախութեամբ եւ երգեցողութեամբ, ինչպէս որ Դաւիթը սահմանել էր։ 19 Եվ նա դռնապաններ դրեց Տիրոջ տան դարպասների մոտ, որպեսզի ոչ ոք, ով որևէ բանով անմաքուր էր, չմտնի ներս։ 20 Նա վերցրեց հարյուրապետներին, ազնվականներին, ժողովրդի իշխաններին և երկրի ամբողջ ժողովրդին ու թագավորին իջեցրեց Տիրոջ տնից։ Նրանք բարձր դարպասով մտան թագավորական տուն և թագավորին նստեցրին թագավորական գահին։ 21 Եվ երկրի բոլոր ժողովուրդը ուրախացավ, և քաղաքը լռեց, երբ Գոթողիային սրով սպանեցին։ ԳԼՈՒԽ 24 1 Յովասը յոթ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և քառասուն տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Սաբիա էր՝ Բերսաբեայից։ 2 Եվ Հովասը արեց այն, ինչը ուղիղ էր Տիրոջ աչքում Հովիադա քահանայի բոլոր օրերում։ 3 Եվ Հովիադան իր համար երկու կին առավ, և նա որդիներ ու դուստրեր ծնեց։ 4 Եվ դրանից հետո Հովասը որոշեց նորոգել Տիրոջ տունը։ 5 Եվ նա հավաքեց քահանաներին ու ղևտացիներին ու ասաց նրանց. «Գնացե՛ք Հուդայի քաղաքները և տարեցտարի ամբողջ Իսրայելից փող հավաքե՛ք ձեր Աստծո տունը նորոգելու համար։ Նաև շտապեցրե՛ք գործը»։ Սակայն ղևտացիները չշտապեցին։ 6 Եվ թագավորը կանչեց Հովիադա իշխանին ու ասաց նրան. «Ինչո՞ւ չես պահանջում ղևտացիներից, որ Հուդայից և Երուսաղեմից բերեն այն հարկը, որը Տիրոջ ծառա Մովսեսը և Իսրայելի ժողովքը պատվիրել էին վկայության խորանի համար»։ 7 Որովհետեւ Գոթողիայի՝ այդ չար կնոջ որդիները քանդել էին Աստծու տունը եւ Տիրոջ տան բոլոր նուիրագործութիւնները Բահաղի համար էին նուիրել։
2 Տարեգրություն
8 Եվ թագավորի հրամանով նրանք մի արկղ պատրաստեցին և դրեցին այն դրսում, Տիրոջ տան դարպասի մոտ։ 9 Եվ նրանք հռչակեցին Հուդայում և Երուսաղեմում, որ Տիրոջը բերեն այն հարկը, որը Աստծո ծառա Մովսեսը դրել էր Իսրայելի վրա անապատում։ 10 Եվ բոլոր իշխաններն ու ամբողջ ժողովուրդը ուրախացան, բերեցին ու գցեցին արկղի մեջ, մինչև որ վերջացրին։ 11 Երբ արկղը ղևտացիների ձեռքով բերվում էր թագավորի գրասենյակ, և երբ նրանք տեսնում էին, որ շատ փող կա, թագավորի գրագիրն ու քահանայապետի պաշտոնյան գալիս էին, դատարկում արկղը, վերցնում ու տանում էին իր տեղը։ Այսպես էին անում նրանք օրեցօր և առատ փող էին հավաքում։ 12 Եվ թագավորն ու Հովիադան այն տվեցին Տիրոջ տան ծառայության գործն անողներին, վարձեցին քարագործներ ու հյուսներ՝ Տիրոջ տունը նորոգելու համար, ինչպես նաև երկաթագործներ ու պղնձագործներ՝ Տիրոջ տունը նորոգելու համար։ 13 Այսպիսով, վարպետները աշխատեցին, և գործը նրանց միջոցով կատարելագործվեց, և նրանք Աստծո տունը հաստատեցին իր վիճակի մեջ և ամրացրին այն։ 14 Երբ ավարտեցին, մնացած փողը բերեցին թագավորի և Հովիադայի առաջ, որից պատրաստեցին Տիրոջ տան համար սպասք՝ ծառայության և ընծաների համար սպասք, գդալներ և ոսկե ու արծաթե սպասք։ Եվ Հովիադայի բոլոր օրերում նրանք անընդհատ ողջակեզներ էին մատուցում Տիրոջ տանը։ 15 Բայց Յովիադան ծերացավ ու օրերով կշտացավ, երբ մահացավ։ Նա հարյուր երեսուն տարեկան էր, երբ մահացավ։ 16 Եվ նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում՝ թագավորների մեջ, որովհետև նա բարիք էր գործել Իսրայելում՝ թե՛ Աստծո առաջ, թե՛ նրա տան առաջ։ 17 Հովիադայի մահից հետո Հուդայի իշխանները եկան և խոնարհվեցին թագավորի առաջ։ Այն ժամանակ թագավորը լսեց նրանց։ 18 Եվ նրանք թողեցին իրենց հայրերի Տեր Աստծո տունը և ծառայեցին կուռքերին ու կուռքերին։ Եվ բարկություն իջավ Հուդայի ու Երուսաղեմի վրա նրանց այս անօրինության համար։ 19 Նա նրանց մոտ մարգարեներ ուղարկեց՝ նրանց Տիրոջ մոտ վերադարձնելու համար, և նրանք վկայեցին նրանց դեմ, բայց նրանք չլսեցին։ 20 Եվ Աստծո Հոգին իջավ Զաքարիայի՝ Հովիադա քահանայի որդիի վրա, որը կանգնեց ժողովրդի մեջտեղում և ասաց նրանց. «Այսպես է ասում Աստված. Ինչո՞ւ եք զանց անում Տիրոջ պատվիրանները, որ չեք կարողանում հաջողության հասնել։ Քանի որ դուք թողել եք Տիրոջը, նա էլ է թողել ձեզ»։ 21 Եվ նրանք դավադրություն կազմակերպեցին նրա դեմ և քարկոծեցին նրան քարերով՝ թագավորի հրամանով, Տիրոջ տան բակում։ 22 Այսպես Հովաս թագավորը չհիշեց այն բարությունը, որ նրա հայրը՝ Հովիադան, արել էր իրեն, և սպանեց նրա որդուն։ Եվ երբ նա մահացավ, ասաց. «Տերը թող նայի դրան և պատժի նրան»։ 23 Եվ տարվա վերջում Ասորիքի զորքը նրա դեմ դուրս եկավ, և նրանք եկան Հուդայի ու Երուսաղեմի վրա, և ժողովրդի միջից կոտորեցին ժողովրդի բոլոր
իշխաններին, իսկ նրանց ամբողջ ավարը ուղարկեցին Դամասկոսի թագավորին։ 24 Ասորիների բանակը եկաւ փոքրաթիվ մարդկանցով, եւ Տէրը նրանց ձեռքը մատնեց շատ մեծ զօրք, քանի որ նրանք լքել էին իրենց հայրերի Տէր Աստծուն։ Ուստի նրանք դատաստան տեսան Յովասի հետ։ 25 Երբ նրանք հեռացան նրանից (քանի որ նրան մեծ հիվանդությունների մեջ թողեցին), նրա ծառաները դավադրություն կազմակերպեցին նրա դեմ՝ Հովիադա քահանայի որդիների արյան համար, սպանեցին նրան իր անկողնում, և նա մեռավ։ Նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում, բայց թագավորների գերեզմաններում չթաղեցին։ 26 Եվ սրանք են նրա դեմ դավադրություն կազմակերպողները՝ Ամմոնացի Սիմեթի որդի Զաբադը և Մովաբացի Սամրիթի որդի Հովզաբադը։ 27 Արդ, նրա որդիների, նրա վրա դրված բեռի մեծության և Աստծո տան նորոգման մասին, ահա դրանք գրված են թագավորների գրքի պատմության մեջ։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ամասիան։ ԳԼՈՒԽ 25 1 Ամասիան քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և քսանինը տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Հովադան էր, Երուսաղեմից։ 2 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, բայց ոչ կատարյալ սրտով։ 3 Երբ թագավորությունը հաստատվեց նրա ձեռքում, նա սպանեց իր ծառաներին, որոնք սպանել էին իր հորը՝ թագավորին։ 4 Բայց նա չսպանեց նրանց որդիներին, այլ արեց այն, ինչ գրված է Մովսեսի գրքում՝ Օրենքում, որտեղ Տերը պատվիրել էր՝ ասելով. «Հայրերը չպետք է մեռնեն որդիների համար, և որդիները՝ հայրերի համար, այլ ամեն մարդ պետք է մեռնի իր մեղքի համար»։ 5 Ամասիասը հավաքեց Հուդային և նրանց հազարապետներ ու հարյուրապետներ նշանակեց՝ ըստ նրանց հայրական տների՝ ամբողջ Հուդայում ու Բենիամինում։ Նա հաշվառման վերցրեց նրանց քսան տարեկանից բարձր և գտավ, որ նրանք երեք հարյուր հազար ընտիր մարդիկ են՝ պատերազմի դուրս գալու ունակ, նիզակ ու վահան բռնելու կարող։ 6 Նա նաև Իսրայելից հարյուր հազար քաջարի մարդ վարձեց հարյուր տաղանդ արծաթով։ 7 Բայց Աստծո մի մարդ մոտեցավ նրա մոտ ու ասաց. «Արքա, թող Իսրայելի զորքը քեզ հետ չգնա, որովհետև Տերը Իսրայելի հետ չէ, այսինքն՝ Եփրեմի բոլոր որդիների հետ չէ»։ 8 Բայց եթե կամենում ես գնալ, արա դա, զորացիր մարտի համար։ Աստված քեզ կկործանի թշնամու առաջ, որովհետև Աստված զորություն ունի օգնելու և տապալելու։ 9 Ամասիան ասաց Աստծո մարդուն. «Բայց ի՞նչ անենք այն հարյուր տաղանդը, որ տվել եմ Իսրայելի բանակին»։ Եվ Աստծո մարդը պատասխանեց. «Տերը կարող է քեզ դրանից շատ ավելին տալ»։ 10 Այն ժամանակ Ամասիան նրանց, այսինքն՝ Եփրեմից իր մոտ եկած զորքին, առանձնացրեց, որպեսզի տուն վերադառնան։ Եվ նրանց բարկությունը խիստ
2 Տարեգրություն
բորբոքվեց Հուդայի դեմ, և նրանք մեծ բարկությամբ վերադարձան տուն։ 11 Ամասիան զորացավ, տարավ իր ժողովրդին և գնաց Աղի հովիտը, և Սեյրի որդիներից տասը հազար մարդ կոտորեց։ 12 Եվ ևս տասը հազար կենդանի մնացածներին Հուդայի որդիները գերի տարան և բերեցին ժայռի գագաթը, ապա ժայռի գագաթից իջեցրին նրանց, այնպես որ նրանք բոլորը կտոր-կտոր եղան։ 13 Բայց Ամասիասի զորքը, որին Ամասիան ետ ուղարկեց, որպեսզի նրա հետ պատերազմի չգնան, հարձակվեցին Հուդայի քաղաքների վրա՝ Սամարիայից մինչև Բեթորոն, և նրանցից երեք հազար մարդ կոտորեցին ու մեծ ավար վերցրին։ 14 Երբ Ամասիան եդոմացիների կոտորածից վերադարձավ, Սեյրի որդիների աստվածներին բերեց, նրանց դարձրեց իր աստվածները, խոնարհվեց նրանց առաջ և խունկ ծխեց նրանց։ 15 Տիրոջ բարկությունը բորբոքվեց Ամասիայի դեմ, և նա նրա մոտ մի մարգարե ուղարկեց՝ ասելով նրան. «Ինչո՞ւ փնտրեցիր այդ ժողովրդի աստվածներին, որոնք չկարողացան իրենց ժողովրդին փրկել քո ձեռքից»։ 16 Եվ եղավ այնպես, որ երբ նա խոսում էր նրա հետ, թագավորն ասաց նրան. «Դու թագավորի խորհրդականն ես դարձել։ Հապաղիր, ինչո՞ւ պետք է քեզ հարվածեն»։ Այն ժամանակ մարգարեն հապաղեց և ասաց. «Գիտեմ, որ Աստված որոշել է կործանել քեզ, որովհետև դու դա արեցիր և չլսեցիր իմ խորհրդին»։ 17 Այն ժամանակ Յուդայի Ամասիա թագավորը խորհուրդ հարցրեց ու մարդ ուղարկեց Իսրայելի թագավոր Հեուի որդի Հովաքազի որդի Հովասի մոտ՝ ասելով. «Եկ, դեմ առ դեմ տեսնենք միմյանց»։ 18 Իսրայելի Հովաս թագավորը մարդ ուղարկեց Հուդայի Ամասիաս թագավորի մոտ՝ ասելով. «Լիբանանի փշոտ ծառը Լիբանանի մայրիին լուր ուղարկեց՝ ասելով. «Քո դստերը տուր իմ որդուն կնության»։ Եվ Լիբանանի մի վայրի գազան անցավ ու ոտնակոխ արեց փշոտ ծառը։ 19 Դու ասում ես. «Ահա դու ջարդեցիր եդոմացիներին», և քո սիրտը քեզ հպարտացնում է պարծենալու համար։ Հիմա նստիր տանը։ Ինչո՞ւ ես խառնվում քեզ չարիք պատճառելուն, որ ընկնես դու և Հուդան քեզ հետ։ 20 Բայց Ամասիան չլսեց, որովհետև դա Աստծուց էր, որպեսզի նրանց մատնի իրենց թշնամիների ձեռքը, որովհետև նրանք հետևեցին Եդոմի աստվածներին։ 21 Իսրայելի Հովաս թագավորը բարձրացավ, և նրանք դեմ առ դեմ հանդիպեցին միմյանց՝ թե՛ ինքը, թե՛ Հուդայի Ամասիա թագավորը, Բեթսամեշում, որը Հուդային է պատկանում։ 22 Եվ Հուդան պարտվեց Իսրայելի առաջ, և ամեն մեկը փախավ իր վրանը։ 23 Իսրայելի Հովաս թագավորը Բեթսամեշում բռնեց Հուդայի թագավոր Ամասիային՝ Հովաքազի որդի Հովասի որդուն, տարավ Երուսաղեմ և քանդեց Երուսաղեմի պարիսպը Եփրեմի դարպասից մինչև անկյունային դարպասը՝ չորս հարյուր կանգուն։ 24 Եվ նա վերցրեց ամբողջ ոսկին ու արծաթը, և բոլոր անօթները, որոնք գտնվել էին Աստծո տանը՝ Աբդեդոմի մոտ, և թագավորի տան գանձերը, ինչպես նաև պատանդներին, և վերադարձավ Սամարիա։
25 Եվ Հուդայի թագավոր Հովասի որդի Ամասիան ապրեց Իսրայելի թագավոր Հովաքազի որդի Հովասի մահից հետո տասնհինգ տարի։ 26 Ամասիայի մնացած գործերը՝ առաջինից մինչև վերջինը, չէ՞ որ գրված են Հուդայի և Իսրայելի թագավորների գրքում։ 27 Այն ժամանակից հետո, երբ Ամասիան հեռացավ Տիրոջից, նրանք Երուսաղեմում նրա դեմ դավադրություն կազմակերպեցին, և նա փախավ Լաքիս։ Բայց նրա հետևից մարդիկ ուղարկեցին Լաքիս և այնտեղ սպանեցին նրան։ 28 Եվ նրան ձիերի վրա բերեցին ու թաղեցին իր հայրերի հետ՝ Հուդայի քաղաքում։ ԳԼՈՒԽ 26 1 Այն ժամանակ Յուդայի ամբողջ ժողովուրդը վերցրեց տասնվեց տարեկան Ոզիային և նրան թագավոր դարձրեց իր հայր Ամասիայի փոխարեն։ 2 Նա կառուցեց Ելոթը և վերադարձրեց այն Հուդային, երբ թագավորը քնեց իր հայրերի հետ։ 3 Տասնվեց տարեկան էր Օզիան, երբ սկսեց թագավորել, և հիսուներկու տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը նույնպես Հեքելիա էր՝ Երուսաղեմից։ 4 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում՝ իր հայր Ամասիայի բոլոր արածների պես։ 5 Եվ նա Աստծուն փնտրեց Զաքարիայի օրերին, որը հասկանում էր Աստծու տեսիլքները. և քանի դեռ նա Տիրոջը փնտրում էր, Աստված նրան հաջողություն էր տալիս։ 6 Նա դուրս եկավ ու պատերազմեց փղշտացիների դեմ, քանդեց Գեթի պարիսպը, Հաբնեի պարիսպը և Ազոտոսի պարիսպը, և քաղաքներ կառուցեց Ազոտոսի շուրջը և փղշտացիների մեջ։ 7 Եվ Աստված օգնեց նրան փղշտացիների, Գուրբաալում բնակվող արաբների և մեհունիների դեմ։ 8 Ամմոնացիները ընծաներ տվեցին Օզիային, և նրա անունը տարածվեց մինչև Եգիպտոսի մուտքը, որովհետև նա խիստ զորացավ։ 9 Օզիան Երուսաղեմում աշտարակներ կառուցեց անկյունային դարպասի, հովտի դարպասի և պարսպի շրջադարձի մոտ և ամրացրեց դրանք։ 10 Նա նաև աշտարակներ կառուցեց անապատում և շատ ջրհորներ փորեց, որովհետև նա շատ անասուններ ուներ՝ թե՛ ցածրադիր երկրում, թե՛ հարթավայրերում, ինչպես նաև հողագործներ ու խաղողագործներ լեռներում և Կարմելում, որովհետև նա սիրում էր հողագործությունը։ 11 Օզիան նաև ուներ մի զորք՝ պատերազմելու գնացող մարտիկների, ըստ նրանց թվի, որը գրվել էր գրագիր Հեյելի և Մաասիայի՝ իշխանի կողմից՝ թագավորի զորապետներից մեկի՝ Անանիայի ղեկավարությամբ։ 12 Զօրաւոր քաջարի մարդկանց տոհմապետների ընդհանուր թիվը երկու հազար վեց հարիւր էր։ 13 Եվ նրանց ձեռքի տակ կար երեք հարյուր հազար յոթ հազար հինգ հարյուր զորք, որը մեծ զորությամբ պատերազմում էր՝ թագավորին օգնելու թշնամու դեմ։ 14 Եվ Օզիան նրանց համար պատրաստեց ամբողջ զորքի վահաններ, նիզակներ, սաղավարտներ, զրահներ, աղեղներ և քար նետելու պարսատիկներ։
2 Տարեգրություն
15 Նա Երուսաղեմում պատրաստեց հնարամիտ մարդկանց կողմից հորինված մեքենաներ՝ աշտարակների ու պարիսպների վրա դնելու համար, որպեսզի նետեր ու մեծ քարեր նետեն։ Նրա անունը տարածվեց շատ հեռու, որովհետև նրան զարմանալիորեն օգնեցին, մինչև որ զորացավ։ 16 Բայց երբ նա զորացավ, նրա սիրտը հպարտացավ իր կործանման համար. որովհետև նա ապստամբեց իր Տեր Աստծո դեմ և մտավ Տիրոջ տաճարը՝ խունկ ծխելու խունկի սեղանի վրա։ 17 Եվ Ազարիա քահանան մտավ նրա հետևից, և նրա հետ Տիրոջ ութսուն քահանաներ՝ քաջարի մարդիկ։ 18 Նրանք դեմ դուրս եկան Օզիա թագավորին և ասացին նրան. «Քեզ, Օզիա, չի թույլատրվում խունկ ծխել Տիրոջը, այլ քահանաներին՝ Ահարոնի որդիներին, որոնք սրբագործված են խունկ ծխելու համար։ Դուրս արի սրբարանից, որովհետև դու մեղանչել ես, և դա քո փառքի համար չէ Տեր Աստծուց»։ 19 Այն ժամանակ Օզիան զայրացավ, և ձեռքին բուրվառ կար՝ խունկ ծխելու համար։ Երբ նա զայրացած էր քահանաների վրա, բորոտությունը նրա ճակատին հայտնվեց քահանաների առաջ՝ Տիրոջ տանը, խունկի սեղանի մոտ։ 20 Եվ Ազարիա քահանան և բոլոր քահանաները նայեցին նրան, և ահա նրա ճակատին բորոտություն կար, և նրան դուրս շպրտեցին այնտեղից։ Ինքն էլ շտապեց դուրս գալ, որովհետև Տերը նրան հարվածել էր։ 21 Եվ Օզիա թագավորը բորոտ էր մինչև իր մահվան օրը և ապրում էր առանձին տանը՝ բորոտ լինելով, քանի որ նա վտարվել էր Տիրոջ տնից։ Եվ նրա որդի Հովաթամը թագավորի տան վերակացուն էր՝ դատելով երկրի ժողովրդին։ 22 Ոզիայի մնացած գործերը՝ առաջինը մինչև վերջինը, գրի է առել Ամոսի որդի Եսայի մարգարեն։ 23 Օզիան ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին իր հայրերի հետ՝ թագավորական գերեզմանատան դաշտում, որովհետև ասացին. «Նա բորոտ է»։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովաթամը։ ԳԼՈՒԽ 27 1 Յովաթամը քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնվեց տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Երուսա էր՝ Սադոկի դուստրը։ 2 Նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, իր հայր Օզիայի բոլոր արածների պես։ Սակայն նա չմտավ Տիրոջ տաճարը։ Եվ ժողովուրդը դեռ ապականվում էր։ 3 Նա կառուցեց Տիրոջ տան վերին դարպասը, և Օֆելի պարսպի վրա շատ բան կառուցեց։ 4 Նաև նա քաղաքներ կառուցեց Հուդայի լեռներում, իսկ անտառներում՝ ամրոցներ ու աշտարակներ։ 5 Նա նաև կռվեց Ամմոնի որդիների թագավորի դեմ և հաղթեց նրանց։ Եվ Ամմոնի որդիները նույն տարում նրան տվեցին հարյուր տաղանդ արծաթ, տասը հազար չափ ցորեն և տասը հազար գարի։ Այսքանը Ամմոնի որդիները նրան վճարեցին թե՛ երկրորդ, թե՛ երրորդ տարում։ 6 Այսպես Հովաթամը հզորացավ, որովհետև իր ճանապարհները պատրաստեց իր Տեր Աստծո առաջ։
7 Յովաթամի մնացած գործերը, նրա բոլոր պատերազմներն ու ճանապարհները ահա գրված են Իսրայելի եւ Հուդայի թագավորների գրքում։ 8 Նա քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնվեց տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 9 Եվ Հովաթամը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Դավթի քաղաքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Աքազը։ ԳԼՈՒԽ 28 1 Աքազը քսան տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնվեց տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Բայց նա չարեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, ինչպես իր հայրը՝ Դավթը։ 2 Որովհետև նա քայլեց Իսրայելի թագավորների ճանապարհներով և Բահալիմի համար ձուլածո պատկերներ էլ պատրաստեց։ 3 Նաեւ խունկ ծխեց Եննոմի որդու հովտում եւ իր որդիներին այրեց կրակի մեջ՝ կատարելով այն հեթանոսների գարշելի գործերը, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առջեւից։ 4 Նա նաև զոհեր էր մատուցում և խունկ ծխում բարձունքներում, բլուրների վրա և ամեն կանաչ ծառի տակ։ 5 Ուստի Տերը՝ նրա Աստվածը, նրան մատնեց Ասորիքի թագավորի ձեռքը, և նրանք հարվածեցին նրան, մեծ թվով գերիներ տարան Դամասկոս։ Նա նաև մատնվեց Իսրայելի թագավորի ձեռքը, որը նրան մեծ կոտորածով հարվածեց։ 6 Որովհետեւ Ռովմելիայի որդի Փակեէն Յուդայում մէկ օրում հարիւր քսան հազար մարդ սպանեց, որոնք բոլորն էլ քաջարի մարդիկ էին, որովհետեւ նրանք լքել էին իրենց հայրերի Տէր Աստծուն։ 7 Եվ Եփրեմի ցեղից մի զորավոր մարդ՝ Զիքրին, սպանեց թագավորի որդի Մաասիային, պալատի վերակացու Եզրիկամին և թագավորի հաջորդ Եղկանային։ 8 Իսրայելի որդիները իրենց եղբայրներից գերի տարան երկու հարյուր հազար կանանց, որդիների ու դուստրերի, և նրանցից շատ ավար վերցրին ու ավարը տարան Սամարիա։ 9 Այնտեղ կար Տիրոջ մի մարգարե, որի անունը Օդեդ էր։ Նա դուրս եկավ Սամարիա եկող զորքի առջևից և ասաց նրանց. «Ահա, քանի որ ձեր հայրերի Աստվածը՝ Տերը, զայրացել էր Հուդայի վրա, նրանց ձեր ձեռքն է մատնել, և դուք նրանց սպանեցիք այնպիսի զայրույթով, որը հասավ մինչև երկինք»։ 10 Եվ հիմա դուք մտադիր եք Հուդայի և Երուսաղեմի որդիներին ձեզ ստրուկներ ու աղախիններ դարձնել։ Բայց մի՞թե դուք, նույնիսկ դուք, մեղքեր չունեք ձեր Տեր Աստծո դեմ։ 11 Արդ, լսեցե՛ք ինձ եւ վերադարձրե՛ք գերիներին, որոնց գերի վերցրիք ձեր եղբայրներից, որովհետեւ Տիրոջ սաստիկ բարկությունն է ձեզ վրա։ 12 Այն ժամանակ Եփրեմի որդիների գլուխներից մի քանիսը՝ Յովհանանի որդի Ազարիան, Մեսիլեմոթի որդի Բարաքիան, Սաղումի որդի Եզեկիան և Ադլիի որդի Ամեսան, կանգնեցին պատերազմից եկողների դեմ, 13 Եվ ասաց նրանց. «Գերիներին այստեղ մի՛ բերեք, որովհետև մենք արդեն մեղանչել ենք Տիրոջ դեմ, իսկ
2 Տարեգրություն
դուք մտադիր եք մեր մեղքերն ու հանցանքները ավելի շատացնել, որովհետև մեր հանցանքը մեծ է, և Իսրայելի վրա կատաղի բարկություն կա»։ 14 Այսպիսով, զինված մարդիկ գերիներին ու ավարը թողեցին իշխանների եւ ամբողջ ժողովի առաջ։ 15 Անուններով նշված մարդիկ վեր կացան, վերցրին գերիներին և ավարով հագցրին նրանց մեջ եղած բոլոր մերկներին, հագցրին նրանց, կոշիկներ հագցրին, տվեցին ուտելու և խմելու, օծեցին նրանց և բոլոր թույլերին էշերի վրա տարան ու տարան Երիքով՝ արմավենիների քաղաքը, իրենց եղբայրների մոտ, ապա վերադարձան Սամարիա։ 16 Այդ ժամանակ Աքազ թագավորը մարդ ուղարկեց Ասորեստանի թագավորների մոտ՝ իրեն օգնելու։ 17 Որովհետեւ Եդովմացիները դարձեալ եկել եւ զարկել էին Յուդային եւ գերիներ տարել։ 18 Փղշտացիները նաև ներխուժել էին Դաշտավայրի և Հուդայի հարավային քաղաքների վրա, գրավել էին Բեթսամեշը, Այելոնը, Գեդերոթը, Սոքոն՝ նրա գյուղերով, Թամնան՝ նրա գյուղերով, Գիմզոն՝ նրա գյուղերով, և բնակվել էին այնտեղ։ 19 Որովհետեւ Տէրը խոնարհեցրեց Յուդան՝ Իսրայելի Աքազի արքայի պատճառով, որովհետեւ նա մերկացրեց Յուդան եւ շատ ապստամբեց Տիրոջ հանդէպ։ 20 Եվ Ասորեստանի Թիլգաթպիլնասար թագավորը եկավ նրա մոտ և նեղեց նրան, բայց չուժեղացրեց նրան։ 21 Աքազը Տիրոջ տնից, թագավորի տնից ու իշխաններից մի մաս վերցրեց ու տվեց Ասորեստանի թագավորին, բայց նա չօգնեց նրան։ 22 Եվ իր նեղության ժամանակ նա ավելի շատ մեղանչեց Տիրոջ դեմ։ Սա է Աքազ թագավորը։ 23 Նա զոհեր մատուցեց Դամասկոսի աստվածներին, որոնք նրան հարվածեցին, և ասաց. «Քանի որ Ասորիքի թագավորների աստվածները օգնում են նրանց, ես էլ զոհեր կմատուցեմ նրանց, որպեսզի նրանք օգնեն ինձ»։ Բայց նրանք նրա և ամբողջ Իսրայելի կործանումն էին։ 24 Աքազը հավաքեց Աստծո տան անօթները, կտորկտոր արեց Աստծո տան անօթները, փակեց Տիրոջ տան դռները և իր համար զոհասեղաններ շինեց Երուսաղեմի բոլոր անկյուններում։ 25 Եվ Հուդայի բոլոր քաղաքներում նա բարձրավանդակներ շինեց՝ ուրիշ աստվածներին խունկ ծխելու համար, և բարկացրեց իր հայրերի Տեր Աստծուն։ 26 Նրա մնացած գործերը և նրա բոլոր ճանապարհները՝ առաջինից մինչև վերջին, ահա դրանք գրված են Հուդայի և Իսրայելի թագավորների գրքում։ 27 Աքազը ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին քաղաքում՝ Երուսաղեմում, բայց նրան չտարան Իսրայելի թագավորների գերեզմանները։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Եզեկիան։ ԳԼՈՒԽ 29 1 Եզեկիան սկսեց թագավորել քսանհինգ տարեկան հասակում և քսանինը տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նրա մոր անունը Աբիա էր՝ Զաքարիայի դուստրը։
2 Եվ նա արեց այն, ինչը ճիշտ էր Տիրոջ աչքում, ըստ իր հայր Դավթի բոլոր արածների։ 3 Նա իր թագավորության առաջին տարում՝ առաջին ամսում, բացեց Տիրոջ տան դռները և նորոգեց դրանք։ 4 Եվ նա բերեց քահանաներին ու ղևտացիներին և հավաքեց նրանց արևելյան փողոցում, 5 Եվ ասաց նրանց. «Լսե՛ք ինձ, ղևտացիներ, սրբացե՛ք հիմա և սրբացրե՛ք ձեր հայրերի Տեր Աստծո տունը, և հանե՛ք անմաքրությունը սուրբ տեղից»։ 6 Որովհետեւ մեր հայրերը յանցանք գործեցին եւ չարիք գործեցին մեր Տէր Աստծու աչքում, եւ թողեցին նորան, եւ իրանց երեսը դարձրին Տիրոջ բնակարանիցը եւ թիկունք դարձրին։ 7 Նրանք փակել են նախասրահի դռները, մարել ճրագները և խունկ չեն ծխել ու ողջակեզներ չեն մատուցել սուրբ վայրում՝ Իսրայելի Աստծուն։ 8 Ուստի Տիրոջ բարկությունը իջավ Հուդայի ու Երուսաղեմի վրա, և նա նրանց մատնեց տառապանքի, զարմանքի ու սուլոցի, ինչպես որ դուք տեսնում եք ձեր աչքերով։ 9 Որովհետև ահա մեր հայրերը սրով ընկան, և մեր որդիները, մեր դուստրերը և մեր կանայք գերության մեջ են դրա համար։ 10 Հիմա իմ սրտում է ուխտ անել Իսրայելի Տեր Աստծո հետ, որպեսզի նրա կատաղի բարկությունը հեռանա մեզանից։ 11 Որդինե՛ր, մի՛ անտարբեր եղեք, որովհետև Տերը ձեզ է ընտրել, որ կանգնեք նրա առաջ, ծառայեք նրան, ծառայեք նրան և խունկ ծխեք։ 12 Այն ժամանակ վեր կացան ղևտացիները՝ Կահաթյանների որդիներից՝ Ամասայի որդի Մահաթը, Ազարիայի որդի Հովելը, Մերարիի որդիներից՝ Աբդիի որդի Կիսը, Հալելելի որդի Ազարիան, իսկ Գերսոնյաններից՝ Զիմմայի որդի Հովաքը և Հովայի որդի Եդենը։ 13Եւ Եղիսափանի որդիներից՝ Սամրին եւ Յեյելը, եւ Ասափի որդիներից՝ Զաքարիան եւ Մաթանիան, 14Եւ Եմանի որդիներից՝ Յեիելը եւ Սեմէին, եւ Իդիթունի որդիներից՝ Սեմայիան եւ Ոզիելը։ 15 Եվ նրանք հավաքեցին իրենց եղբայրներին, սրբացվեցին և եկան թագավորի հրամանի համաձայն՝ Տիրոջ խոսքով, մաքրելու Տիրոջ տունը։ 16 Եվ քահանաները մտան Տիրոջ տան ներսը՝ այն մաքրելու համար, և Տիրոջ տաճարում գտած բոլոր անմաքրությունները դուրս բերեցին Տիրոջ տան բակ։ Եվ ղևտացիները վերցրին դրանք՝ Կեդրոնի հեղեղատը դուրս տանելու համար։ 17 Առաջին ամսվա առաջին օրը նրանք սկսեցին սրբագործել, և ամսվա ութերորդ օրը նրանք եկան Տիրոջ սրահը։ Այսպիսով նրանք սրբագործեցին Տիրոջ տունը ութ օրում, և առաջին ամսվա տասնվեցերորդ օրը նրանք ավարտեցին։ 18 Այն ժամանակ նրանք մտան Եզեկիա թագավորի մոտ ու ասացին. «Մենք մաքրեցինք Տիրոջ ամբողջ տունը, ողջակեզի սեղանը և նրա բոլոր սպասքը, և առաջավորության հացի սեղանը և նրա բոլոր սպասքը»։ 19 Եվ բոլոր այն անօթները, որոնք Աքազ թագավորը իր թագավորության ժամանակ իր հանցանքի մեջ դեն նետեց, մենք պատրաստեցինք ու սրբագործեցինք, և ահա դրանք Տիրոջ զոհասեղանի առաջ են։
2 Տարեգրություն
20 Եզեկիա թագավորը վաղ առավոտյան վեր կացավ, հավաքեց քաղաքի իշխաններին և գնաց Տիրոջ տունը։ 21 Եվ նրանք բերեցին յոթ ցուլ, յոթ խոյ, յոթ գառ և յոթ նոխազ՝ որպես մեղքի պատարագ թագավորության, սրբարանի և Հուդայի համար։ Եվ նա հրամայեց քահանաներին՝ Ահարոնի որդիներին, որ դրանք մատուցեն Տիրոջ զոհասեղանի վրա։ 22 Նրանք մորթեցին ցուլերը, և քահանաները վերցրին արյունը և ցանեցին զոհասեղանի վրա։ Նույն կերպ, երբ մորթեցին խոյերը, արյունը ցանեցին զոհասեղանի վրա։ Նրանք մորթեցին նաև գառները և արյունը ցանեցին զոհասեղանի վրա։ 23 Եվ մեղքի պատարագի նոխազները բերեցին թագավորի ու ժողովրդի առաջ և ձեռքերը դրեցին դրանց վրա։ 24 Քահանաները մորթեցին նրանց և նրանց արյունով քավություն արեցին զոհասեղանի վրա՝ ամբողջ Իսրայելի համար քավություն անելու համար, որովհետև թագավորը հրամայել էր ողջակեզն ու մեղքի զոհը մատուցել ամբողջ Իսրայելի համար։ 25 Եվ նա ղևտացիներին Տիրոջ տանը տեղավորեց ծնծղաներով, տավղերով ու քնարներով՝ ըստ Դավթի, թագավորի տեսանող Գադի և Նաթան մարգարեի հրամանի, որովհետև այդպես էր Տիրոջ հրամանը իր մարգարեների միջոցով։ 26 Եվ ղևտացիները կանգնած էին Դավթի նվագարաններով, իսկ քահանաները՝ փողերով։ 27 Եզեկիան հրամայեց ողջակեզը մատուցել զոհասեղանի վրա։ Երբ ողջակեզը սկսվեց, սկսվեց նաև Տիրոջ երգը՝ փողերով և Իսրայելի Դավթ թագավորի կողմից պատվիրված գործիքներով։ 28 Եվ ամբողջ ժողովը երկրպագեց, երգիչները երգեցին, փողհարները հնչեցրին։ Այս ամենը շարունակվեց մինչև ողջակեզի ավարտը։ 29 Երբ զոհաբերությունը վերջացրեցին, թագավորը և նրա հետ ներկա բոլոր մարդիկ խոնարհվեցին ու երկրպագեցին։ 30 Եզեկիա թագավորը և իշխանները հրամայեցին ղևտացիներին գովաբանել Տիրոջը Դավթի և Ասափ տեսանողի խոսքերով։ Նրանք ուրախությամբ գովաբանեցին, խոնարհվեցին և երկրպագեցին։ 31 Եզեկիան պատասխանեց եւ ասաց. «Հիմա դուք ձեզ Տիրոջը նվիրաբերեցիք, մոտեցեք եւ Տիրոջ տունը զոհեր ու շնորհակալության ընծաներ բերեք»։ Ժողովուրդը զոհեր ու շնորհակալության ընծաներ բերեց, եւ ովքեր կամեցան, ողջակեզներ մատուցեցին։ 32 Եվ ժողովքի բերած ողջակեզների թիվը յոթանասուն ցուլ, հարյուր խոյ և երկու հարյուր գառ էր։ Սրանք բոլորը Տիրոջը ողջակեզ մատուցելու համար էին։ 33 Եվ սրբագործված բաները վեց հարյուր եզ և երեք հազար ոչխար էին։ 34 Բայց քահանաները շատ քիչ էին, ուստի չէին կարողանում մորթել բոլոր ողջակեզները։ Ուստի նրանց եղբայրները՝ ղևտացիները, օգնում էին նրանց, մինչև գործն ավարտվեց, և մինչև մյուս քահանաները սրբացան, որովհետև ղևտացիները ավելի անկեղծ էին սրբվելու համար, քան քահանաները։ 35 Եվ ողջակեզները նույնպես առատ էին՝ խաղաղության զոհերի ճարպով և յուրաքանչյուր ողջակեզի համար նախատեսված ըմպելիքի ընծաներով։ Այսպիսով, Տիրոջ տան ծառայությունը կարգի բերվեց։
36 Եզեկիան ուրախացավ, ինչպես նաև ամբողջ ժողովուրդը, որ Աստված պատրաստել էր ժողովրդին, որովհետև այդ բանը հանկարծակի կատարվեց։ ԳԼՈՒԽ 30 1Եվ Եզեկիան մարդ ուղարկեց ամբողջ Իսրայելին ու Հուդային, և նամակներ գրեց նաև Եփրեմին ու Մանասեին, որ գան Տիրոջ տունը՝ Երուսաղեմ, որպեսզի Զատիկը կատարեն Իսրայելի Տեր Աստծու համար։ 2 Որովհետեւ թագաւորը խորհուրդ էր արել, իր իշխանները եւ Երուսաղէմի բոլոր ժողովքը, որ զատիկը կատարեն երկրորդ ամսին։ 3 Որովհետև նրանք չէին կարող այն կատարել այդ ժամանակ, քանի որ քահանաները բավականաչափ չէին սրբագործվել, և ժողովուրդը չէր հավաքվել Երուսաղեմում։ 4 Եվ այս բանը հաճելի եղավ թագավորին ու ամբողջ ժողովին։ 5 Ուստի նրանք հրամանագիր դրեցին ամբողջ Իսրայելում, Բերսաբեայից մինչև Դան, հայտարարել, որ գան Երուսաղեմում Իսրայելի Տեր Աստծուն նվիրված Պասեքը կատարելու, որովհետև վաղուց չէին արել այն այնպես, ինչպես գրված էր։ 6 Սուրհանդակները թագավորի ու նրա իշխանների նամակներով գնացին ամբողջ Իսրայելով ու Հուդայով՝ թագավորի հրամանի համաձայն, որ ասում էին. «Իսրայելի որդիներ, դարձե՛ք դեպի Աբրահամի, Իսահակի և Իսրայելի Տեր Աստվածը, և նա կվերադառնա ձեր մնացորդին, որ փրկվել եք Ասորեստանի թագավորների ձեռքից»։ 7 Եվ մի՛ նմանվեք ձեր հայրերին ու ձեր եղբայրներին, որոնք ապստամբեցին իրենց հայրերի Տեր Աստծու դեմ, և նա նրանց կործանման մատնեց, ինչպես տեսնում եք։ 8 Արդ, մի՛ խստապարանոց լինեք ձեր հայրերի պես, այլ հանձնվեք Տիրոջը և մտեք նրա սրբարանը, որը նա սրբագործել է հավիտյան, և ծառայեք ձեր Տեր Աստծուն, որպեսզի նրա սաստիկ բարկությունը հեռանա ձեզանից։ 9 Որովհետև եթե դուք դառնաք դեպի Տերը, ձեր եղբայրներն ու ձեր որդիները կգտնեն կարեկցանք նրանց առաջ, ովքեր գերի են տարել նրանց, և նրանք կվերադառնան այս երկիրը։ Որովհետև Տեր Աստվածը, ձեր Աստվածը, ողորմած և ողորմած է, և չի շրջի իր երեսը ձեզանից, եթե դուք դառնաք դեպի նա։ 10 Սուրհանդակները քաղաքից քաղաք էին անցնում Եփրեմի ու Մանասեի երկրով մինչև Զաբուղոն։ Բայց նրանք ծաղրում էին նրանց ու ծաղրում նրանց։ 11 Սակայն Ասերի, Մանասեի և Զաբուղոնի ցեղի մարդիկ խոնարհվեցին և եկան Երուսաղեմ։ 12 Հուդայում էլ Աստծո ձեռքը նրանց մեկ սիրտ տվեց՝ թագավորի և իշխանների հրամանը կատարելու՝ Տիրոջ խոսքով։ 13 Եվ Երուսաղեմում շատ ժողովուրդ հավաքվեց՝ երկրորդ ամսում անթթխմոր հացի տոնը նշելու, շատ մեծ ժողով։ 14 Եվ նրանք վեր կացան ու հեռացրին Երուսաղեմում գտնվող զոհասեղանները, և բոլոր խունկ ծխելու զոհասեղանները հեռացրին ու նետեցին Կեդրոնի հեղեղատը։
2 Տարեգրություն
15 Երկրորդ ամսի տասնչորսերորդ օրը մորթեցին զատկի գառը։ Քահանաներն ու ղևտացիները ամաչեցին, սրբացան և ողջակեզները բերեցին Տիրոջ տունը։ 16 Եվ նրանք կանգնեցին իրենց տեղերում՝ ըստ իրենց սովորության, ըստ Աստծո մարդ Մովսեսի օրենքի։ Քահանաները ցողում էին արյունը, որը նրանք վերցնում էին ղևտացիների ձեռքից։ 17 Որովհետեւ ժողովքի մէջ շատերը կային, որ չէին սրբուել. ուստի ղեւտացիները պարտականութիւն ունէին մորթել զատկի գառները բոլոր նրանց համար, ովքեր չէին մաքրուել, որ սրբագործեն դրանք Տիրոջ համար։ 18 Քանի որ ժողովրդի մեծ մասը՝ Եփրեմի, Մանասեի, Իսաքարի եւ Զաբուղոնի շատերը, չէին մաքրվել, բայց կերան Պասեքը, այլ կերպ, քան գրված էր։ Բայց Եզեկիան աղոթեց նրանց համար՝ ասելով. «Բարերար Տերը թող ների բոլորին»։ 19 Որ պատրաստում է իր սիրտը Աստծուն՝ իր հայրերի Տեր Աստծուն փնտրելու համար, թեև սրբարանի մաքրության պես չի մաքրվել։ 20 Եվ Տերը լսեց Եզեկիային և բուժեց ժողովրդին։ 21 Երուսաղեմում գտնվող Իսրայելի որդիները յոթ օր մեծ ուրախությամբ նշեցին Անթթխմոր հացի տոնը։ Ղևտացիներն ու քահանաները օրեցօր գովաբանում էին Տիրոջը՝ բարձր նվագարաններով երգելով Տիրոջը։ 22 Եզեկիան մխիթարեց բոլոր ղևտացիներին, որոնք սովորեցնում էին Տիրոջ բարի գիտելիքները։ Նրանք յոթ օր կերան տոնի ընթացքում՝ մատուցելով խաղաղության զոհեր և խոստովանելով իրենց հայրերի Տեր Աստծուն։ 23 Եվ ամբողջ ժողովը խորհուրդ արեց ևս յոթ օր տոնել, և նրանք ևս յոթ օր տոնեցին ուրախությամբ։ 24 Որովհետեւ Յուդայի Եզեկիա թագաւորը ժողովքին տուաւ հազար զուարակ եւ եօթը հազար ոչխար, եւ իշխանները ժողովքին տուին հազար զուարակ եւ տասը հազար ոչխար, եւ շատ քահանաներ սրբուեցան։ 25 Եվ ուրախացան Հուդայի բոլոր ժողովքը՝ քահանաների ու ղևտացիների հետ, և Իսրայելից եկած բոլոր ժողովքը, և Իսրայելի երկրից եկած ու Հուդայում բնակվող օտարականները։ 26 Մեծ ուրախություն եղավ Երուսաղեմում, որովհետև Իսրայելի թագավոր Դավթի որդի Սողոմոնի օրերից ի վեր Երուսաղեմում նմանը չէր եղել։ 27 Այն ժամանակ ղևտացի քահանաները վեր կացան և օրհնեցին ժողովրդին։ Նրանց ձայնը լսվեց, և նրանց աղոթքը հասավ նրա սուրբ բնակարանը՝ երկինք։ ԳԼՈՒԽ 31 1 Երբ այս ամենը ավարտվեց, բոլոր Իսրայելացիները, որոնք այնտեղ էին, գնացին Հուդայի քաղաքները, կոտրեցին կուռքերը, կտրեցին կուռքերը և քանդեցին բարձրավանդակներն ու զոհասեղանները ամբողջ Հուդայից, Բենիամինից, Եփրեմի և Մանասեի մեջ, մինչև որ նրանց բոլորը լիովին ոչնչացրին։ Այն ժամանակ բոլոր Իսրայելի որդիները վերադարձան՝ ամեն մեկը իր կալվածքը՝ իր քաղաքը։ 2 Եզեկիան քահանաների ու ղևտացիների դասերը կարգեց ըստ իրենց դասերի՝ ամեն մեկին ըստ իր ծառայության, քահանաներին ու ղևտացիներին՝ ողջակեզների ու խաղաղության զոհերի համար,
որպեսզի ծառայեն, գոհություն հայտնեն ու գովաբանեն Տիրոջ վրանների դարպասներում։ 3 Նա նաև սահմանեց թագավորի բաժինը իր ունեցվածքի մեջ՝ ողջակեզների համար, այսինքն՝ առավոտյան և երեկոյան ողջակեզների համար, ինչպես նաև շաբաթների, նորալուսինների և տոների ողջակեզների համար, ինչպես որ գրված է Տիրոջ օրենքում։ 4 Նաեւ հրամայեց Երուսաղէմում բնակուող ժողովրդին տալ քահանաների եւ ղեւտացիների բաժինը, որպեսզի նրանք քաջալերուեն Տիրոջ օրէնքով։ 5 Եվ հենց որ պատվիրանը տարածվեց, Իսրայելի որդիները առատորեն բերեցին ցորենի, գինու, յուղի, մեղրի և դաշտի բոլոր բերքի առաջին պտուղները, և ամեն ինչի տասանորդը առատորեն բերեցին։ 6 Եվ Իսրայելի ու Հուդայի որդիները, որոնք բնակվում էին Հուդայի քաղաքներում, բերեցին նաև եզների ու ոչխարների տասանորդը, ինչպես նաև սուրբ իրերի տասանորդը, որոնք նվիրաբերվել էին իրենց Տեր Աստծուն, և դրանք կույտերով դրեցին։ 7 Երրորդ ամսում նրանք սկսեցին կույտերի հիմքը դնել և յոթերորդ ամսում ավարտեցին դրանք։ 8 Եվ երբ Եզեկիան ու իշխանները եկան ու տեսան կույտերը, օրհնեցին Տիրոջը և նրա ժողովրդին՝ Իսրայելին։ 9 Այն ժամանակ Եզեկիան հարցուփորձ արեց քահանաներին ու ղևտացիներին կույտերի մասին։ 10 Եվ Ազարիա քահանան՝ Սադոկի տանից, պատասխանեց նրան ու ասաց. «Այն ժամանակվանից, երբ ժողովուրդը սկսեց ընծաները բերել Տիրոջ տուն, մենք կշտացանք ուտելով, և շատ բան մնաց, որովհետև Տերը օրհնեց իր ժողովրդին, և մնացածը այս մեծ պաշարն է»։ 11 Այն ժամանակ Եզեկիան հրամայեց Տիրոջ տանը սենեակներ պատրաստել, եւ նրանք պատրաստեցին դրանք։ 12 Եվ հավատարմորեն բերեց ընծաները, տասանորդները և նվիրաբերված իրերը։ Նրանց վրա ղևտացի Քոնոնիան էր ղեկավարում, իսկ նրա եղբայր Սեմեին՝ նրա հաջորդը։ 13Եւ Յեքիէլը, Ազազիան, Նահաթը, Ասայէլը, Երիմոթը, Յովզաբադը, Եղիէլը, Իսմաքիան, Մահաթը եւ Բանեան վերակացուներ էին Քոնոնիայի եւ նրա եղբօր՝ Սեմէիի ձեռքի տակ՝ Եզեկիա արքայի եւ Աստծու տան իշխան Ազարիայի հրամանով։ 14 Եվ ղևտացի Իմնայի որդի Կորեն՝ արևելքի դռնապանը, Աստծու կամավոր ընծաների վրա էր՝ Տիրոջ ընծաները և ամենասուրբ բաները բաժանելու համար։ 15 Նրանից հետո էին Եդենը, Մինիամինը, Հեսուն, Սեմայիան, Ամարիան և Սեքենիան՝ քահանաների քաղաքներում, իրենց նշանակված պաշտոնի համաձայն, որպեսզի բաժանեն իրենց եղբայրներին՝ թե՛ մեծերին, թե՛ փոքրերին ըստ դասերի։ 16 Բացի նրանց տոհմածառից՝ երեք տարեկանից բարձր արուներից, Տիրոջ տուն մտնող յուրաքանչյուրին, իր ամենօրյա բաժինը՝ իրենց ծառայության համար, իրենց պարտականությունների համաձայն՝ ըստ իրենց դասերի։ 17 Քահանաների տոհմաբանությանը՝ ըստ իրենց հայրերի տների, ինչպես նաև քսան տարեկանից բարձր
2 Տարեգրություն
ղևտացիների՝ իրենց պարտականությունների և իրենց դասերի համաձայն։ 18 Եվ նրանց բոլոր երեխաների, կանանց, որդիների ու դուստրերի տոհմաբանությանը, ամբողջ ժողովքի մեջ, որովհետև իրենց ծառայության մեջ սրբագործվեցին սրբության մեջ։ 19 Նաեւ Ահարոնի որդիներից՝ քահանաներից, որոնք իրենց քաղաքների արվարձանների դաշտերում էին, յուրաքանչյուր քաղաքում՝ անուններով նշանակված մարդիկ, որպեսզի բաժիններ տան քահանաների մեջ եղած բոլոր տղամարդկանց եւ ղեւտացիների մեջ բոլոր նրանց, ովքեր տոհմաբանորեն հաշվառված էին։ 20 Եվ այսպիսով Եզեկիան արեց ամբողջ Հուդայում և գործեց այն, ինչ բարի էր, ուղիղ և ճշմարիտ իր Տեր Աստծո առաջ։ 21 Եվ ամեն գործ, որ նա սկսեց՝ Աստծո տան ծառայության, օրենքի և պատվիրանների մեջ, իր Աստծուն փնտրելու համար, նա դա անում էր ամբողջ սրտով և հաջողության էր հասնում։ ԳԼՈՒԽ 32 1 Այս բաներից և դրանց հաստատումից հետո Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը եկավ, մտավ Հուդայի երկիր և բանակ դրեց պարսպապատ քաղաքների շուրջը և մտածեց, որ դրանք իր համար կգրավի։ 2 Երբ Եզեկիան տեսավ, որ Սենեքերիմը եկել է և մտադիր է պատերազմել Երուսաղեմի դեմ, 3 Նա խորհրդակցեց իր իշխանների ու զորավորների հետ՝ քաղաքից դուրս գտնվող աղբյուրների ջրերը փակելու համար. և նրանք օգնեցին նրան։ 4 Ուստի շատ ժողովուրդ հավաքվեց, որոնք փակեցին բոլոր աղբյուրները և երկրի միջով հոսող առվակը, ասելով. «Ինչո՞ւ պետք է Ասորեստանի թագավորները գան և շատ ջուր գտնեն»։ 5 Նա զորացավ, վերակառուցեց բոլոր քանդված պարիսպները, բարձրացրեց աշտարակներ և դրսից մեկ այլ պարիսպ կառուցեց, նորոգեց Դավթի քաղաքում գտնվող Մելոնը և շատ նետեր ու վահաններ պատրաստեց։ 6 Նա զորապետներ նշանակեց ժողովրդի վրա, նրանց հավաքեց իր մոտ քաղաքի դարպասի հրապարակում և քաղցրությամբ խոսեց նրանց հետ՝ ասելով. 7 Զորացե՛ք ու քաջացե՛ք, մի՛ վախեցեք ու մի՛ զարհուրեք Ասորեստանի թագավորից և նրա հետ եղող ամբողջ բազմությունից, որովհետև մեզ հետ ավելի շատերն են, քան նրա հետ։ 8 Նրա հետ մարմնեղ բազուկ է, բայց մեզ հետ է մեր Տեր Աստվածը՝ մեզ օգնելու և մեր պատերազմները մղելու համար։ Եվ ժողովուրդը հույսը դրեց Հուդայի թագավոր Եզեկիայի խոսքերի վրա։ 9 Դրանից հետո Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը իր ծառաներին ուղարկեց Երուսաղեմ (բայց ինքը պաշարեց Լաքիսը իր ամբողջ զորքով) Հուդայի Եզեկիա թագավորի և Երուսաղեմում գտնվող ամբողջ Հուդայի մոտ՝ ասելով. 10 Այսպես է ասում Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորը. «Ու՞մ վրա եք հույսը դնում, որ Երուսաղեմի պաշարման մեջ մնում եք։
11 Մի՞թե Եզեկիան չի համոզում ձեզ, որ սովից ու ծարավից մեռնեք՝ ասելով. «Մեր Տեր Աստվածը մեզ կփրկի Ասորեստանի թագավորի ձեռքից»։ 12 Մի՞թե նույն Եզեկիան չվերացրեց նրա բարձրադիր մեհեններն ու զոհասեղանները և չհրամայեց Հուդային ու Երուսաղեմին՝ ասելով. «Մի զոհասեղանի առաջ պետք է երկրպագեք և դրա վրա խունկ ծխեք»։ 13 Չգիտե՞ք, թե ես և իմ հայրերը ինչ ենք արել մյուս բոլոր ժողովուրդներին։ Մի՞թե այդ երկրների ազգերի աստվածները կարողացան որևէ կերպ փրկել իրենց երկրները իմ ձեռքից։ 14 Այդ ազգերի բոլոր աստվածներից ո՞վ կարողացավ փրկել իր ժողովրդին իմ ձեռքից, որ ձեր Աստվածը կարողանա ձեզ փրկել իմ ձեռքից։ 15 Արդ, թող Եզեկիան ձեզ չխաբի ու չհամոզի այս կերպ, մի՛ հավատա նրան, որովհետև ոչ մի ազգի կամ թագավորության աստված չկարողացավ իր ժողովրդին փրկել իմ ձեռքից և իմ հայրերի ձեռքից։ Որտե՞ղ էլ ձեր Աստվածը ձեզ չի փրկի իմ ձեռքից։ 16 Եվ նրա ծառաները դեռ շատ խոսեցին Տեր Աստծո և նրա ծառա Եզեկիայի դեմ։ 17 Նա նամակներ էլ գրեց՝ հայհոյելով Իսրայելի Տեր Աստծուն եւ նրա դեմ խոսելով՝ ասելով. «Ինչպես որ այլ երկրների ազգերի աստվածները չփրկեցին իրենց ժողովրդին իմ ձեռքից, այնպես էլ Եզեկիայի Աստվածը չի փրկի իր ժողովրդին իմ ձեռքից»։ 18 Այն ժամանակ նրանք բարձր ձայնով հրեական լեզվով գոռացին պարսպի վրա գտնվող Երուսաղեմի ժողովրդին, որ վախեցնեն ու խռովեն նրանց, որպեսզի գրավեն քաղաքը։ 19 Եվ նրանք խոսեցին Երուսաղեմի Աստծո դեմ, ինչպես երկրի ժողովուրդների աստվածների դեմ, որոնք մարդու ձեռքի գործ էին։ 20 Եվ այս պատճառով Եզեկիա թագավորը և Ամոսի որդի Եսայի մարգարեն աղոթեցին և աղաղակեցին դեպի երկինք։ 21 Եվ Տերը մի հրեշտակ ուղարկեց, որը բնաջինջ արեց Ասորեստանի թագավորի բանակում գտնվող բոլոր զորավորներին, զորավարներին ու զորապետներին։ Նա ամոթահար վերադարձավ իր երկիրը։ Երբ նա մտավ իր աստծո տունը, նրա աղիքներից դուրս եկածները նրան սրով սպանեցին այնտեղ։ 22 Այսպես Տերը փրկեց Եզեկիային ու Երուսաղեմի բնակիչներին Ասորեստանի Սենեքերիմ թագավորի ձեռքից և բոլոր մյուսների ձեռքից, և առաջնորդեց նրանց ամեն կողմից։ 23 Եվ շատերը նվերներ բերեցին Տիրոջը Երուսաղեմ և նվերներ՝ Հուդայի Եզեկիա թագավորին, և նա այդ ժամանակից ի վեր մեծարվեց բոլոր ազգերի աչքում։ 24 Այն օրերին Եզեկիան մահամերձ հիվանդացավ և աղոթեց Տիրոջը, և նա խոսեց նրա հետ ու նշան տվեց նրան։ 25 Բայց Եզեկիան չհատուցեց իրեն արված բարության համեմատ, որովհետև նրա սիրտը հպարտացել էր։ Ուստի նրա, Հուդայի ու Երուսաղեմի վրա բարկություն իջավ։ 26 Սակայն Եզեկիան խոնարհեցրեց իրեն իր սրտի հպարտության համար՝ թե՛ ինքը, թե՛ Երուսաղեմի բնակիչները, այնպես որ Տիրոջ բարկությունը չեկավ նրանց վրա Եզեկիայի օրերում։ 27 Եզեկիան խիստ մեծ հարստություն ու փառք ունեցավ։ Նա իր համար գանձարաններ կառուցեց
2 Տարեգրություն
արծաթի, ոսկու, թանկարժեք քարերի, համեմունքների, վահանների և ամեն տեսակ գեղեցիկ զարդերի համար։ 28 Նաեւ ցորենի, գինու եւ ձեթի բերքի համար պահեստներ, եւ ամեն տեսակի անասունների համար ախոռներ, եւ հոտերի համար գոմեր։ 29 Նաեւ քաղաքներ տուեց նրան եւ առատ հօտեր ու նախիրներ ունեցաւ, որովհետեւ Աստուած նրան շատ ունեցուածք էր տվել։ 30 Այս նույն Եզեկիան փակեց նաև Գեհոնի վերին հոսանքը և այն ուղիղ իջեցրեց դեպի Դավթի քաղաքի արևմտյան կողմը։ Եվ Եզեկիան հաջողության հասավ իր բոլոր գործերում։ 31 Սակայն Բաբելոնի իշխանների դեսպանների գործի ընթացքում, որոնք նրա մոտ ուղարկեցին՝ հարցնելու երկրում կատարված հրաշքի մասին, Աստված թողեց նրան՝ նրան փորձելու համար, որպեսզի նա իմանա իր սրտում եղած ամեն ինչ։ 32 Եզեկիայի մնացած գործերը եւ նրա բարությունը, ահա, գրված են Ամոսի որդի Եսայի մարգարեի տեսիլքում եւ Հուդայի ու Իսրայելի թագավորների գրքում։ 33 Եզեկիան ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին Դավթի որդիների գերեզմանների վերին մասում։ Նրա մահվան ժամանակ ամբողջ Հուդան ու Երուսաղեմի բնակիչները նրան պատիվ տվեցին։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Մանասեն։ ԳԼՈՒԽ 33 1 Մանասեն տասներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և հիսունհինգ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 2 Այլ չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջին՝ այն հեթանոսների գարշելի գործերի պես, որոնց Տերը վռնդել էր Իսրայելի որդիների առաջից։ 3 Նա վերակառուցեց այն բարձրավանդակները, որոնք իր հայր Եզեկիան քանդել էր, և Բահաղի համար զոհասեղաններ կանգնեցրեց, և կուռքեր պատրաստեց, և երկրպագեց երկնքի բոլոր զորքերին ու ծառայեց նրանց։ 4 Նաեւ սեղաններ շինեց Տիրոջ տանը, որի մասին Տերն ասել էր. «Իմ անունը Երուսաղեմում կլինի հավիտյան»։ 5 Եվ նա զոհասեղաններ կառուցեց երկնքի բոլոր զորքերի համար Տիրոջ տան երկու բակերում։ 6 Եվ նա իր երեխաներին կրակի միջով անցկացրեց Հիննոմի որդու հովտում։ Նա նաև ժամանակներ էր պահում, կախարդանքներ էր անում, կախարդում էր, գործ ուներ գուշակների ու կախարդների հետ։ Նա շատ չարիք էր գործում Տիրոջ աչքում՝ նրան բարկացնելու համար։ 7 Եվ նա մի քանդակված պատկեր, իր պատրաստած կուռքը, դրեց Աստծո տանը, որի մասին Աստված ասել էր Դավթին ու նրա որդի Սողոմոնին. «Այս տանը և Երուսաղեմում, որը ես ընտրել եմ Իսրայելի բոլոր ցեղերի միջից, իմ անունը կդնեմ հավիտյան»։ 8 Ես այլևս չեմ հեռացնի Իսրայելի ոտքը այն երկրից, որը ես նշանակել եմ ձեր հայրերի համար, որպեսզի նրանք զգուշորեն կատարեն այն ամենը, ինչ ես պատվիրել եմ նրանց՝ համաձայն Մովսեսի ձեռքով տրված ամբողջ օրենքի, կանոնների և դատավճիռների։ 9 Այսպես Մանասեն մոլորեցրեց Հուդային ու Երուսաղեմի բնակիչներին, որ նրանք ավելի վատ
բաներ անեն, քան այն հեթանոսները, որոնց Տերը կործանել էր Իսրայելի որդիների առաջից։ 10 Եվ Տերը խոսեց Մանասեի ու նրա ժողովրդի հետ, բայց նրանք չլսեցին։ 11 Ուստի Տերը նրանց վրա բերեց Ասորեստանի թագավորի զորքի հրամանատարներին, որոնք բռնեցին Մանասեին փշերի մեջ, կապեցին շղթաներով և տարան Բաբելոն։ 12 Երբ նա նեղության մեջ էր, աղաչեց իր Տեր Աստծուն և շատ խոնարհվեց իր հայրերի Աստծո առաջ։ 13 Եվ աղոթեց նրան, և նա լսեց նրա աղաչանքը, և նրան վերադարձրեց Երուսաղեմ՝ իր թագավորությանը։ Այն ժամանակ Մանասեն հասկացավ, որ Տերն է Աստված։ 14 Դրանից հետո նա պարիսպ կառուցեց Դավթի քաղաքից դուրս՝ Գեհոնի արևմտյան կողմում, հովտում, մինչև Ձկների դարպասի մուտքը, և շրջապատեց Օֆելը, բարձրացրեց այն շատ բարձր և զորապետներ դրեց Հուդայի բոլոր պարսպապատ քաղաքներում։ 15 Եվ նա Տիրոջ տնից հեռացրեց օտար աստվածներին ու կուռքը, ինչպես նաև բոլոր զոհասեղանները, որոնք կառուցել էր Տիրոջ տան լեռան վրա և Երուսաղեմում, և քաղաքից դուրս նետեց։ 16 Նա նորոգեց Տիրոջ սեղանը և դրա վրա զոհաբերեց խաղաղության ու շնորհակալության զոհեր, և հրամայեց Հուդային ծառայել Իսրայելի Տեր Աստծուն։ 17 Այնուամենայնիվ, ժողովուրդը դեռ զոհեր էր մատուցում բարձունքներում, միայն իրենց Տեր Աստծուն։ 18 Մանասեի մնացած գործերը, նրա աղոթքը իր Աստծուն և այն տեսանողների խոսքերը, որոնք խոսեցին նրա հետ Իսրայելի Տեր Աստծո անունով, ահա դրանք գրված են Իսրայելի թագավորների գրքում։ 19 Նրա աղոթքը, և թե ինչպես Աստված լսեց նրա խնդրանքը, և նրա բոլոր մեղքերը, և նրա հանցանքները, և այն վայրերը, որտեղ նա կառուցեց բարձրավանդակներ, կանգնեցրեց կուռքեր ու քանդակված պատկերներ, նախքան նրա խոնարհվելը. ահա դրանք գրված են տեսանողների խոսքերի մեջ։ 20 Մանասեն ննջեց իր հայրերի հետ, և նրան թաղեցին իր տանը։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Ամոնը։ 21 Ամոնը քսաներկու տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երկու տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 22 Բայց նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքի առաջ, ինչպես իր հայրը՝ Մանասեն. Ամոնը զոհեր էր մատուցում իր հայր Մանասեի պատրաստած բոլոր կուռքերին և ծառայում էր դրանց։ 23 Եվ չխոնարհեց Տիրոջ առաջ, ինչպես խոնարհեցրել էր իր հայրը՝ Մանասեն, այլ Ամոնը ավելի ու ավելի էր ապստամբում։ 24 Եվ նրա ծառաները դավադրություն կազմակերպեցին նրա դեմ ու սպանեցին նրան իր սեփական տանը։ 25 Բայց երկրի ժողովուրդը սպանեց բոլոր նրանց, ովքեր դավադրություն էին կազմակերպել Ամոն թագավորի դեմ, և երկրի ժողովուրդը նրա փոխարեն թագավոր դարձրեց նրա որդուն՝ Հովսիային։
2 Տարեգրություն
ԳԼՈՒԽ 34 1 Յովսիան ութ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեսունմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 2 Եվ նա արեց այն, ինչ ուղիղ էր Տիրոջ աչքում, և քայլեց իր հայր Դավթի ճանապարհներով, և չխոտորվեց ո՛չ աջ, ո՛չ ձախ։ 3 Իր թագավորության ութերորդ տարում, երբ նա դեռ երիտասարդ էր, սկսեց փնտրել իր հայր Դավթի Աստծուն, իսկ տասներկուերորդ տարում սկսեց մաքրել Հուդան ու Երուսաղեմը բարձրավանդակներից, կուռքերից, քանդակված կուռքերից ու ձուլածո կուռքերից։ 4 Եվ նրանք նրա առաջ քանդեցին Բահաղի զոհասեղանները, և նա կտրեց դրանց վերևում գտնվող արձանները, ինչպես նաև անտառները, քանդակված արձաններն ու ձուլածո պատկերները կոտրեց, փոշեպատեց դրանք և ցրեց դրանց զոհաբերողների գերեզմանների վրա։ 5 Եվ նա այրեց քահանաների ոսկորները նրանց զոհասեղանների վրա և մաքրեց Հուդան ու Երուսաղեմը։ 6 Եվ այդպես արեց նա Մանասեի, Եփրեմի և Շմավոնի քաղաքներում, մինչև Նեփթաղիմ՝ նրանց շուրջբոլորը գտնվող խարիսխներով։ 7 Եվ երբ նա քանդեց զոհասեղաններն ու կուռքերը, փոշու վերածեց քանդակված պատկերները և կտրատեց բոլոր կուռքերը ամբողջ Իսրայելի երկրում, նա վերադարձավ Երուսաղեմ։ 8 Իր թագավորության տասնութերորդ տարում, երբ նա մաքրեց երկիրն ու տունը, ուղարկեց Ազալիայի որդի Սափանին, քաղաքի իշխան Մաասիային և Հովաքազի որդի Հովաքին՝ դիվանագետին՝ իր Տեր Աստծո տունը նորոգելու համար։ 9 Եվ երբ նրանք եկան Քեղկիա քահանայապետի մոտ, նրանք հանձնեցին Աստծո տուն բերված փողը, որը դռների պահապան ղևտացիները հավաքել էին Մանասեի և Եփրեմի ձեռքից, Իսրայելի բոլոր մնացորդներից, ամբողջ Հուդայից և Բենիամինից, և վերադարձան Երուսաղեմ։ 10 Եվ նրանք այն հանձնեցին Տիրոջ տան վերակացու աշխատող գործավորների ձեռքը, և նրանք այն տվեցին Տիրոջ տանը աշխատող գործավորներին՝ տունը նորոգելու և բարեկարգելու համար։ 11 Նրանք այն տվեցին արհեստավորներին ու շինարարներին՝ կտված քարեր ու փայտեր գնելու համար՝ միացումների համար, և Հուդայի թագավորների կողմից քանդված տների հատակը ծածկելու համար։ 12 Եվ այդ մարդիկ հավատարմորեն կատարեցին գործը։ Նրանց վերակացուներն էին՝ Մերարիի որդիներից ղևտացիներ Հեթն ու Աբդիան, Կահաթի որդիներից Զաքարիան ու Մեշուղամը՝ գործը ղեկավարելու համար, և ղևտացիներից բոլոր նրանք, ովքեր հմուտ էին նվագելու կամ նվագելու։ 13 Նրանք նաև բեռնակիրների վրա էին վերակացուներ և բոլոր նրանց վերակացուներ, ովքեր ամեն տեսակ աշխատանք էին կատարում։ Ղևտացիներից էլ կային գրագիրներ, ոստիկաններ և դռնապաններ։ 14 Երբ նրանք դուրս հանեցին Տիրոջ տուն բերած փողը, Քեղկիա քահանան գտավ Տիրոջ օրենքի գիրքը, որը տրվել էր Մովսեսի կողմից։
15 Քեղկիան պատասխանեց եւ ասաց Սաֆան գրագրին. «Օրենքի գիրքը գտա Տիրոջ տանը»։ Եւ Քեղկիան գիրքը տուեց Սաֆանին։ 16 Սափանը գիրքը տարավ թագավորին և լուրը բերեց՝ ասելով. «Քո ծառաներին վստահված ամեն ինչ նրանք անում են»։ 17 Եվ նրանք հավաքեցին Տիրոջ տանը գտնված փողը և տվեցին այն վերակացուների ձեռքը և գործավորների ձեռքը։ 18 Այն ժամանակ Սափան գրագիրը պատմեց թագավորին՝ ասելով. «Քեղկիա քահանան ինձ մի գիրք է տվել»։ Եվ Սափանը կարդաց այն թագավորի առաջ։ 19 Եվ երբ թագավորը լսեց օրենքի խոսքերը, պատռեց իր հանդերձները։ 20 Եվ թագավորը հրամայեց Քեղկիային, Սափանի որդի Աքիկամին, Միքայի որդի Աբդոնին, Սափան գրագրին և թագավորի ծառա Ասայիային՝ ասելով. 21 Գնացե՛ք, հարցրե՛ք Տիրոջը ինձ համար և Իսրայելում ու Հուդայում մնացածների համար՝ գտնված գրքի խոսքերի վերաբերյալ, որովհետև մեծ է Տիրոջ բարկությունը, որ թափվել է մեզ վրա, որովհետև մեր հայրերը չպահեցին Տիրոջ խոսքը՝ այս գրքում գրվածի պես անելու համար։ 22 Քեղկիան և թագավորի նշանակած մարդիկ գնացին մարգարեուհի Ողդաի մոտ, որը Հասրայի որդի Թիքվաթի որդի Սաղումի՝ հանդերձապահի կնոջ մոտ էր, որը ապրում էր Երուսաղեմում՝ մագիստրոսական տանը, և նրանք խոսեցին նրա հետ այս մասին։ 23 Նա պատասխանեց նրանց. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի. «Ասացե՛ք այն մարդուն, որը ձեզ ինձ մոտ ուղարկեց. 24 Այսպես է ասում Տերը. «Ահա ես չարիք կբերեմ այս տեղի և նրա բնակիչների վրա՝ բոլոր անեծքները, որոնք գրված են այն գրքում, որը նրանք կարդացել են Հուդայի թագավորի առաջ։ 25 Որովհետեւ ինձ լքեցին եւ ուրիշ աստուածների խունկ ծխեցին, որ ինձ բարկացնեն իրանց ձեռքերի բոլոր գործերովը, ուստի իմ բարկութիւնը կթափուի այս տեղի վերայ եւ չի մարելու։ 26 Իսկ Յուդայի թագավորին, որը ձեզ ուղարկել է Տիրոջը հարցնելու, այսպես ասացեք նրան. «Այսպես է ասում Տեր Աստվածը՝ Իսրայելի, այն խոսքերի մասին, որոնք դու լսեցիր. 27 «Որովհետեւ քո սիրտը մեղմ էր, եւ դու խոնարհեցար Աստծու առաջ, երբ լսեցիր նրա խօսքերը այս տեղի եւ նրա բնակիչների մասին, եւ խոնարհեցար իմ առաջ, եւ պատռեցիր քո հանդերձները եւ լաց եղար իմ առաջ, ես էլ լսեցի քեզ, ասում է Տէրը։ 28 Ահա ես քեզ կհավաքեմ քո հայրերի մոտ, և դու խաղաղությամբ կհավաքվես քո գերեզմանում, և քո աչքերը չեն տեսնի այն բոլոր չարիքները, որ ես բերելու եմ այս տեղի և նրա բնակիչների վրա։ Եվ նրանք լուրը բերեցին թագավորին։ 29 Այն ժամանակ թագավորը մարդ ուղարկեց ու հավաքեց Հուդայի ու Երուսաղեմի բոլոր երեցներին։ 30 Եվ թագավորը բարձրացավ Տիրոջ տունը, և բոլոր Հուդայի մարդիկ, և Երուսաղեմի բնակիչները, և քահանաները, և ղևտացիները, և ամբողջ ժողովուրդը՝ մեծից մինչև փոքր, և նրանց ականջին կարդաց Տիրոջ տանը գտնված ուխտի գրքի բոլոր խոսքերը։ 31 Եվ թագավորը կանգնեց իր տեղում և ուխտ կապեց Տիրոջ առաջ՝ հետևել Տիրոջը, պահել նրա
2 Տարեգրություն
պատվիրանները, նրա վկայությունները և նրա կանոնները ամբողջ սրտով և ամբողջ հոգով, կատարել այս գրքում գրված ուխտի խոսքերը։ 32 Եվ նա Երուսաղեմում ու Բենիամինում գտնվող բոլոր մարդկանց կանգնեցրեց դրա առաջ։ Եվ Երուսաղեմի բնակիչները վարվեցին Աստծո՝ իրենց հայրերի Աստծո ուխտի համաձայն։ 33 Եվ Հովսիան վերացրեց բոլոր գարշելի բաները Իսրայելի որդիների բոլոր երկրներից և ստիպեց Իսրայելում գտնվող բոլոր մարդկանց ծառայել, ծառայել իրենց Տեր Աստծուն։ Եվ նրա բոլոր օրերում նրանք չհեռացան իրենց հայրերի Տեր Աստծուց։ ԳԼՈՒԽ 35 1 Յոսիան Տիրոջ համար զատիկը կատարեց Երուսաղէմում. եւ զատիկը մորթեցին առաջին ամսի տասնչորսերորդ օրը։ 2 Եվ նա քահանաներին նշանակեց իրենց պարտականությունների մեջ և խրախուսեց նրանց ծառայել Տիրոջ տանը։ 3 Եվ ասաց ղևտացիներին, որոնք ամբողջ Իսրայելին ուսուցանում էին և սուրբ էին Տիրոջ համար. «Սուրբ տապանակը դրեք այն տանը, որը կառուցել էր Դավթի որդի Սողոմոնը՝ Իսրայելի թագավորը։ Այն ձեր ուսերին բեռ չպետք է լինի։ Հիմա ծառայեք ձեր Տեր Աստծուն և նրա ժողովրդին՝ Իսրայելին։ 4 Եվ պատրաստվեք ձեր հայրերի տների պես, ձեր կարգերի պես, ըստ Իսրայելի Դավիթ թագավորի գրության և նրա որդի Սողոմոնի գրության։ 5 Եվ կանգնեք սուրբ տեղում՝ ըստ ձեր եղբայրների՝ ժողովրդի հայրերի տոհմերի բաժանումների և ղևտացիների տոհմերի բաժանման։ 6 Ուրեմն մորթեք զատկական գառը, սրբվեք և պատրաստեք ձեր եղբայրներին, որպեսզի նրանք անեն Մովսեսի միջոցով Տիրոջ ասածի համաձայն։ 7 Եվ Հովսիան ժողովրդին՝ հոտերից, գառներ ու այծեր տվեց՝ բոլորը Պասեքի զոհաբերությունների համար, բոլոր ներկաների համար՝ մինչև երեսուն հազար, և երեք հազար ցուլ։ Սրանք թագավորի ունեցվածքից էին։ 8 Նրա իշխանները կամավոր կերպով նվիրաբերություններ արեցին ժողովրդին, քահանաներին ու ղևտացիներին։ Քեղկիան, Զաքարիան ու Եքիելը, որոնք Աստծու տան իշխաններն էին, զատկի համար քահանաներին տվեցին երկու հազար վեց հարյուր մանր եղջերավոր անասուն և երեք հարյուր ցուլ։ 9 Քոնանիան եւ նրա եղբայրները՝ Սեմայիան եւ Նաթանայելը, եւ ղեւտացիների իշխանները՝ Ասաբիան, Յեյելը եւ Յոզաբադը, զատկի համար ղեւտացիներին տվեցին հինգ հազար մանր կով եւ հինգ հարյուր ցուլ։ 10 Այսպիսով, արարողությունը պատրաստվեց, և քահանաները կանգնեցին իրենց տեղերում, իսկ ղևտացիները՝ իրենց դասերում՝ թագավորի հրամանի համաձայն։ 11 Եվ նրանք մորթեցին Պասեքը, և քահանաները արյունը ցանեցին իրենց ձեռքերից, իսկ ղևտացիները մորթեցին նրանց։ 12 Եվ նրանք առանձնացրին ողջակեզները, որպեսզի ժողովրդի տոհմերի խմբերի համաձայն բաժանեն
Տիրոջը՝ մատուցելու համար, ինչպես որ գրված է Մովսեսի գրքում։ Այդպես էլ արեցին եզների հետ։ 13 Եվ նրանք զատկական զոհը կրակով խորովեցին՝ ըստ կանոնի, իսկ մյուս սուրբ զոհերը եփեցին կաթսաների, կաթսաների ու տապակների մեջ և շտապ բաժանեցին ամբողջ ժողովրդին։ 14 Եվ հետո նրանք պատրաստեցին իրենց համար և քահանաների համար, որովհետև քահանաները՝ Ահարոնի որդիները, մինչև գիշեր զբաղված էին ողջակեզներ և ճարպեր մատուցելով։ Հետևաբար, ղևտացիները պատրաստեցին իրենց համար և Ահարոնի որդիների քահանաների համար։ 15 Ասափի որդիները՝ երգիչները, իրենց տեղերում էին, ըստ Դավթի, Ասափի, Եմանի և թագավորի տեսանող Իդիթունի հրամանի։ Դռնապանները կանգնած էին յուրաքանչյուր դարպասի մոտ՝ չհեռանալով իրենց ծառայությունից, որովհետև նրանց եղբայրները՝ ղևտացիները, պատրաստություն էին տեսնում նրանց համար։ 16 Այսպիսով, նույն օրը Տիրոջ ամբողջ ծառայությունը պատրաստվեց՝ Պասեքը կատարելու և Տիրոջ զոհասեղանի վրա ողջակեզներ մատուցելու համար, ըստ Հովսիա թագավորի հրամանի։ 17 Եվ այդ ժամանակ այնտեղ գտնվող Իսրայելի որդիները յոթ օր նշեցին Պասեքը և Անթթխմոր հացի տոնը։ 18 Սամուել մարգարեի օրերից ի վեր Իսրայելում նման Պասեք չէր տոնվել։ Իսրայելի բոլոր թագավորները նույնպես չէին տոնել այնպիսի Պասեք, ինչպիսին տոնեցին Հովսիան, քահանաները, ղևտացիները, ամբողջ Հուդան ու Իսրայելը, որոնք ներկա էին, և Երուսաղեմի բնակիչները։ 19 Հովսիայի թագավորության տասնութերորդ տարում այս Պասեքը կատարվեց։ 20 Այս ամենից հետո, երբ Հովսիան տաճարը պատրաստեց, Եգիպտոսի Նեքավո թագավորը եկավ Եփրատի մոտ գտնվող Քարքեմիշի դեմ պատերազմելու, և Հովսիան դուրս եկավ նրա դեմ։ 21 Բայց նա դեսպաններ ուղարկեց նրա մոտ՝ ասելով. «Ի՞նչ գործ ունեմ ես քեզ հետ, Հուդայի՛ թագավոր։ Այսօր ես քո դեմ չեմ եկել, այլ այն տան դեմ, որի դեմ պատերազմում եմ։ Աստված ինձ հրամայեց շտապել։ Հեռու մնա ինձ հետ եղող Աստծո հետ խառնվելուց, որպեսզի նա քեզ չկործանի»։ 22 Սակայն Հովսիան չուզեց երեսը շրջել նրանից, այլ կերպարանափոխվեց, որպեսզի կռվի նրա հետ, և չլսեց Նեքովի խոսքերը, որ Աստծու բերանից էին, և եկավ պատերազմելու Մեգիդդոյի հովտում։ 23 Եվ աղեղնավորները նետահարեցին Հովսիա թագավորին, և թագավորն ասաց իր ծառաներին. «Հանե՛ք ինձ, որովհետև ծանր վիրավորվել եմ»։ 24 Նրա ծառաները նրան հանեցին կառքից և դրեցին նրա երկրորդ կառքի մեջ։ Նրան տարան Երուսաղեմ, որտեղ նա մահացավ և թաղվեց իր հայրերի գերեզմաններից մեկում։ Եվ ամբողջ Հուդան ու Երուսաղեմը սգացին Հովսիայի համար։ 25 Երեմիան ողբաց Հովսիայի համար։ Բոլոր երգիչներն ու երգչուհիները իրենց ողբերում Հովսիայի մասին խոսեցին մինչև այսօր և դրանք Իսրայելում կանոն դարձրին։ Ահա՛ նրանք գրված են ողբերի մեջ։ 26 Հովսիայի մնացած գործերը և նրա բարությունը՝ ըստ Տիրոջ օրենքում գրվածի,
2 Տարեգրություն
27 Եվ նրա գործերը՝ առաջինից մինչև վերջինը, ահա՛ գրված են Իսրայելի և Հուդայի թագավորների գրքում։ ԳԼՈՒԽ 36 1 Այն ժամանակ երկրի ժողովուրդը վերցրեց Հովսիայի որդի Հովաքազին և նրան թագավոր դարձրեց իր հոր փոխարեն Երուսաղեմում։ 2 Յովաքազը քսաներեք տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեք ամիս թագավորեց Երուսաղեմում։ 3 Եվ Եգիպտոսի թագավորը նրան Երուսաղեմում գահընկեց արեց և երկրին հարյուր տաղանդ արծաթ ու մեկ տաղանդ ոսկի տուգանեց։ 4 Եգիպտոսի թագավորը նրա եղբայր Եղիակիմին թագավոր նշանակեց Հուդայի և Երուսաղեմի վրա և նրա անունը փոխեց Հովակիմ։ Նեքավովը վերցրեց նրա եղբայր Հովաքազին և տարավ Եգիպտոս։ 5 Հովակիմը քսանհինգ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ Նա չարիք գործեց իր Տեր Աստծո աչքում։ 6 Նրա դեմ դուրս եկավ Բաբելոնի Նաբուգոդոնոսոր թագավորը և նրան կապեց շղթաներով՝ Բաբելոն տանելու համար։ 7 Նաբուգոդոնոսորը Տիրոջ տան անօթներից էլ տարավ Բաբելոն և դրեց իր տաճարում՝ Բաբելոնում։ 8 Հովակիմի մնացած գործերի, նրա արած գարշելի գործերի և նրա մեջ գտնված բաների մասին ահա գրված են Իսրայելի և Հուդայի թագավորների գրքում։ Նրա փոխարեն թագավորեց նրա որդի Հովաքինը։ 9 Յովաքինը ութ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և երեք ամիս ու տասը օր թագավորեց Երուսաղեմում։ Նա չարիք գործեց Տիրոջ աչքում։ 10 Երբ տարին լրացավ, Նաբուգոդոնոսոր թագավորը մարդ ուղարկեց և նրան Բաբելոն բերեց՝ Տիրոջ տան թանկարժեք իրերի հետ միասին, և նրա եղբայր Սեդեկիային թագավոր դարձրեց Հուդայի ու Երուսաղեմի վրա։ 11 Սեդեկիան քսանմեկ տարեկան էր, երբ սկսեց թագավորել, և տասնմեկ տարի թագավորեց Երուսաղեմում։ 12 Եվ նա չարիք գործեց իր Տեր Աստծո աչքի առաջ և չխոնարհվեց Երեմիա մարգարեի առաջ, որը խոսում էր Տիրոջ բերանից։ 13 Նա նաև ապստամբեց Նաբուգոդոնոսոր թագավորի դեմ, որը նրան երդվել էր տվել Աստծով։ Բայց նա խստացրեց իր պարանոցը և կարծրացրեց իր սիրտը, որպեսզի չդառնա Իսրայելի Տեր Աստծուն։ 14 Եվ բոլոր քահանաների գլխավորներն ու ժողովուրդը շատ ապստամբեցին հեթանոսների բոլոր գարշելի բաների հետևից և պղծեցին Տիրոջ տունը, որը նա սրբացրել էր Երուսաղեմում։ 15 Եվ նրանց հայրերի Տեր Աստվածը իր պատգամաբերներով ուղարկեց նրանց մոտ՝ կանուխ վեր կենալով ու ուղարկելով, որովհետև կարեկցում էր իր ժողովրդին ու իր բնակավայրին։ 16 Բայց նրանք ծաղրում էին Աստծո պատգամաբերներին, արհամարհում նրա խոսքերը և չարաշահում նրա մարգարեներին, մինչև որ Տիրոջ բարկությունը բարձրացավ նրա ժողովրդի վրա, մինչև որ այլևս միջոց չմնաց։
17 Նա նրանց վրա բերեց քաղդեացիների թագավորին, որը սրով կոտորեց նրանց երիտասարդներին իրենց սրբավայրում և չխնայեց ո՛չ երիտասարդին, ո՛չ կույսին, ո՛չ ծերին, ո՛չ էլ ծերությունից կծկվածին։ Նա բոլորին մատնեց նրա ձեռքը։ 18 Եվ Աստծո տան բոլոր մեծ ու փոքր անօթները, և Տիրոջ տան գանձերը, և թագավորի ու նրա իշխանների գանձերը՝ այս ամենը նա տարավ Բաբելոն։ 19 Եվ նրանք այրեցին Աստծո տունը, քանդեցին Երուսաղեմի պարիսպը, կրակով այրեցին նրա բոլոր պալատները և ոչնչացրին նրա բոլոր գեղեցիկ իրերը։ 20 Եվ սրից փրկվածներին նա գերի տարավ Բաբելոն, որտեղ նրանք ծառաներ էին նրա և նրա որդիների համար մինչև Պարսկաստանի թագավորության թագավորությունը։ 21 Որպէսզի կատարուի Երեմիայի բերանով ասուած Տիրոջ խօսքը, մինչեւ որ երկիրը վայելեց իր շաբաթները. որովհետեւ իր ամայութեան բոլոր օրերը նա պահեց շաբաթը՝ մինչեւ որ լրանայ եօթանասուն տարի։ 22 Պարսկաստանի Կյուրոս թագավորի առաջին տարում, որպեսզի կատարվի Երեմիայի բերանով ասված Տիրոջ խոսքը, Տերը զարթեցրեց Պարսկաստանի Կյուրոս թագավորի հոգին, և նա հրովարտակ հրապարակեց իր ամբողջ թագավորության մեջ և այն նաև գրավոր հրապարակեց՝ ասելով. 23 Այսպես է ասում Պարսկաստանի Կյուրոս թագավորը. «Երկրի բոլոր թագավորությունները Տեր Աստվածն ինձ տվեց, և նա ինձ հանձնարարեց նրա համար տուն կառուցել Երուսաղեմում, որը Հուդայում է։ Ո՞վ կա ձեզանից նրա ամբողջ ժողովրդից։ Տեր Աստվածը նրա հետ լինի, և թող նա գնա։