Սերմնացանի առակը Մատթեոս 13։1-23 1 Նոյն օրը Հիսուսը տնից դուրս եկավ և նստեց ծովեզերքին։ 2 Եվ նրա շուրջը մեծ բազմություն հավաքվեց, այնպես որ նա մտավ նավակ ու նստեց, և ամբողջ բազմությունը կանգնած էր ափին։ 3 Եվ նա շատ բաներ էր խոսում նրանց հետ առակներով՝ ասելով. « Ահա մի սերմնացան դուրս եկավ ցանելու։ 4 Երբ նա ցանում էր, մի քանի սերմեր ընկան ճանապարհի եզրին, և թռչունները եկան ու կուլ տվեցին դրանք։ 5 Մի քանիսը ընկան քարքարոտ տեղերի վրա, որտեղ շատ հող չկար, և անմիջապես բուսան, որովհետև հողի խորություն չկար։ 6 Եվ երբ արևը ծագեց, այրվեցին, և քանի որ արմատ չունեին, չորացան։ 7 Եվ մի քանիսը ընկան փշերի մեջ, և փշերը բուսնեցին ու խեղդեցին նրանց։ 8 Իսկ մյուսները ընկան լավ հողի մեջ և պտուղ տվեցին՝ մեկը հարյուրապատիկ, մեկը վաթսունապատիկ, մեկը երեսունապատիկ։ 9 Ով ականջ ունի լսելու, թող լսի։ 10 Աշակերտները մոտեցան ու ասացին նրան. «Ինչո՞ւ ես նրանց հետ առակներով խոսում»։ 11 Նա պատասխանեց եւ ասաց նրանց. « Որովհետեւ ձեզ տրուած է իմանալ երկնքի արքայութեան խորհուրդները, իսկ նրանց՝ ոչ։ 12 Որովհետև ով ունի, նրան կտրվի, և նա ավելի շատ կունենա. բայց ով չունի, նրանից կվերցվի նույնիսկ այն, ինչ նա ունի։ 13 Դրա համար էլ ես նրանց հետ առակներով եմ խոսում, որովհետև տեսնելով՝ չեն տեսնում, լսելով՝ չեն լսում և ոչ էլ հասկանում են։ 14 Եվ նրանց վրա կատարվում է Եսայիի մարգարեությունը, որն ասում է. «Լսելով կլսեք, բայց չեք հասկանա, տեսնելով կտեսնեք, բայց չեք տեսնի։ 15 Որովհետև այս ժողովրդի սիրտը կարծրացել է, և նրանց ականջներով ծանր են լսում, և նրանց աչքերը փակել են, որպեսզի երբեք աչքերով չտեսնեն, ականջներով չլսեն, սրտով չհասկանան, դարձի չգան, և ես նրանց չբժշկեմ։ 16 Բայց երանելի են ձեր աչքերը, որովհետև տեսնում են, և ձեր ականջները, որովհետև լսում են։ 17 Ճշմարիտ եմ ասում ձեզ, որ շատ մարգարեներ և արդար մարդիկ ցանկացել են տեսնել այն, ինչ դուք տեսնում եք, բայց չեն տեսել, և լսել այն, ինչ դուք լսում եք, բայց չեն լսել։ 18 Ուրեմն լսեցե՛ք սերմնացանի առակը։
1
19 Երբ մեկը լսում է արքայության խոսքը և չի հասկանում, գալիս է չարը և հափշտակում նրա սրտում ցանվածը։ Սա նա է, ով ճանապարհի եզրին սերմ ստացավ։ 20 Բայց ժայռոտ տեղերում ցանվածը նա է, որ լսում է խոսքը և անմիջապես ուրախությամբ ընդունում այն։ 21 Բայց իր մեջ արմատ չունի, այլ մի որոշ ժամանակ է մնում. երբ խոսքի պատճառով նեղություն կամ հալածանք է լինում, շուտով գայթակղվում է։ 22 Եվ փշերի մեջ սերմանվածը նա է, ով լսում է խոսքը, բայց այս աշխարհի հոգսերը և հարստության խաբեությունը խեղդում են խոսքը, և նա անպտուղ է դառնում։ 23 Բայց լավ հողի մեջ ցանվածը նա է, ով լսում է խոսքը և հասկանում այն, և որը պտուղ է տալիս և բերում՝ մեկը հարյուրապատիկ, մեկը վաթսունապատիկ, մեկը երեսունապատիկ։
Մարկոս 4։1-20 1 Եվ նա նորից սկսեց սովորեցնել ծովեզերքի մոտ, և նրա շուրջը մեծ բազմություն հավաքվեց, այնպես որ նա մտավ մի նավակ ու նստեց ծովի մեջ, իսկ ամբողջ բազմությունը ծովի մոտ՝ ցամաքում էր։ 2 Եվ նա շատ բաներ էր սովորեցնում նրանց առակներով և ասում նրանց իր ուսմունքում. 3 Լսեցե՛ք, ահա՛ սերմնացան դուրս եկավ ցանելու։ 4 Եվ եղավ այնպես, որ երբ նա ցանում էր, մի մասը ընկավ ճանապարհի եզրին, և երկնքի թռչունները եկան ու կուլ տվեցին այն։ 5 Եվ մի մասն ընկավ ժայռոտ հողի վրա, որտեղ շատ հող չկար, և անմիջապես բուսնեց, որովհետև հողը խորը չէր։ 6 Բայց երբ արևը ծագեց, այն այրվեց, և քանի որ արմատ չուներ, չորացավ։ 7 Եվ մի քանիսը ընկան փշերի մեջ, և փշերը բարձրացան ու խեղդեցին այն, և այն պտուղ չտվեց։ 8 Եվ ուրիշներ ընկան լավ հողի վրա և պտուղ տվեցին, որը բուսնեց ու աճեց, և բերեցին՝ մեկը երեսուն, մեկը վաթսուն, մեկը հարյուր։ 9 Եվ նա ասաց նրանց. « Ով ականջ ունի լսելու, թող լսի»։ 10 Երբ նա մենակ մնաց, նրա շուրջը գտնվողները՝ տասներկուսի հետ միասին, հարցրին նրան այս առակի մասին։ 11 Եվ նա ասաց նրանց. « Ձեզ տրված է իմանալ Աստծո արքայության խորհուրդը, բայց նրանց համար, ովքեր դրսում են, այս ամենը առակներով է արվում։ 12 Որ տեսնելով՝ տեսնեն, բայց չտեսնեն, լսելով՝ լսեն, բայց չիմանան, որպեսզի երբեք չդառնան, և իրենց մեղքերը չներվեն։ 13 Եվ նա ասաց նրանց. « Չգիտե՞ք այս առակը։ Ապա ինչպե՞ս կհասկանաք բոլոր առակները։ 14 Սերմնացանը ցանում է խոսքը։ 15 Եվ սրանք ճանապարհի եզրին են, որտեղ խոսքը ցանվում է։ Բայց երբ լսում են, Սատանան անմիջապես գալիս է և վերցնում նրանց սրտերում ցանված խոսքը։ 16 Եվ սրանք նույնպես նրանք են, որ ցանվել են ժայռոտ հողի վրա, որոնք, երբ լսում են խոսքը, անմիջապես ընդունում են այն ուրախությամբ։ 17 Եվ իրենց մեջ արմատ չունենալով՝ մի որոշ ժամանակ են մնում։ Հետո, երբ խոսքի պատճառով նեղություն կամ հալածանք է լինում, անմիջապես գայթակղվում են։ 18 Եվ սրանք են, որ փշերի մեջ ցանվեցին, նրանք, ովքեր լսում են խոսքը, 19 Եվ այս աշխարհի հոգսերը, հարստության խաբեությունը և այլ բաների ցանկությունները, մտնելով, խեղդում են խոսքը, և այն անպտուղ է դառնում։ 20 Եվ սրանք են, որ լավ հողի վրա ցանվեցին, նրանք են, որ լսում են խոսքը, ընդունում և պտուղ են տալիս՝ մեկը երեսուն, մեկը վաթսուն, մեկը հարյուր։
Ղուկաս 8։4-15 4 Եվ երբ շատ ժողովուրդ հավաքվեց և բոլոր քաղաքներից նրա մոտ եկան, նա առակով խոսեց. 5 Մի սերմնացան դուրս եկավ իր սերմը ցանելու։ Երբ նա ցանում էր, մի մասը ընկավ ճանապարհի եզրին, և այն ոտնակոխ եղավ, և երկնքի թռչունները կուլ տվեցին այն։ 6 Եվ մի քանիսը ընկան ժայռի վրա, և հենց որ ծլեցին, չորացան, որովհետև խոնավություն չունեին։ 7 Եվ մի քանիսը ընկան փշերի մեջ, և փշերը բուսնեցին դրա հետ և խեղդեցին այն։ 8 Իսկ մյուսները ընկան լավ հողի վրա, բուսնեցին և հարյուրապատիկ պտուղ տվեցին։ Եվ երբ այս ասաց, աղաղակեց. « Ով ականջ ունի լսելու, թող լսի»։ 9 Եվ նրա աշակերտները հարցրին նրան՝ ասելով. «Ի՞նչ է նշանակում այս առակը»։
2
10 Նա էլ ասեց. « Ձեզ տրված է իմանալ Աստծո արքայության խորհուրդները, իսկ ուրիշներին՝ առակներով, որպեսզի տեսնելով՝ չտեսնեն, և լսելով՝ չհասկանան»։ 11 Այս է առակի իմաստը. Սերմը Աստծո խոսքն է։ 12 Ճանապարհի եզերքին գտնվողները նրանք են, որ լսում են, ապա սատանան գալիս է և խոսքը հանում նրանց սրտերից, որպեսզի չհավատան և չփրկվեն։ 13 Ժայռի վրայիները նրանք են, որ լսելով՝ ուրախությամբ ընդունում են խոսքը։ Բայց սրանք արմատ չունեն, որոնք մի որոշ ժամանակ հավատում են, բայց փորձության ժամանակ հեռանում են։ 14 Իսկ փշերի մեջ ընկածները նրանք են, որոնք լսելով՝ գնում են, բայց խեղդվում են այս կյանքի հոգսերով, հարստությամբ ու հաճույքներով և ոչ մի պտուղ չեն տալիս։ 15 Իսկ լավ հողի վրա ցանվածները նրանք են, որոնք բարի և անկեղծ սրտով լսելով խոսքը՝ պահում են այն և համբերատարությամբ պտուղ են տալիս։
3