የናዝራውያን ስእለት ዘኍልቍ 6:1-21 1፤ እግዚአብሔርም ሙሴን እንዲህ ብሎ ተናገረው። 2 ለእስራኤል ልጆች እንዲህ ብለህ ንገራቸው። ወንድ ወይም ሴት ለእግዚአብሔር ራሱን ለመለየት የናዝራዊነትን ስእለት ለመሳል ራሳቸውን ቢለዩ፥ 3 ከወይንና ከጠንካራ መጠጥ ራሱን ይለያል፤ የወይን ኮምጣጤ ወይም የወይን ኮምጣጤ አይጠጣም፤ የወይን ጠጅ አይጠጣም፤ እርጥብ ወይን ወይም የደረቀ አይብ አይበላም። 4 ራሱን በለየበት ዘመን ሁሉ ከወይን ዛፍ የተሠራውን ምንም ነገር አይበላም፤ ከቅጠል ጀምሮ እስከ ቅርፊቱ ድረስ። 5፤ ራሱን ለመለየት የተሳለበትን ዘመን ሁሉ በራሱ ላይ ምላጭ አይደርስበትም፤ ለእግዚአብሔር ራሱን የለየበት ዘመን እስኪፈጸም ድረስ፥ ቅዱስ ይሆናል፥ የራሱንም ፀጉር ያሳድጋል። 6 ራሱን ለእግዚአብሔር በለየበት ዘመን ሁሉ ወደ ሬሳ አይቀርብም። 7፤ የአምላኩ መቀደስ በራሱ ላይ ነውና አባቱ ወይም እናቱ፥ ወንድሙም ወይም እኅቱ ሲሞቱ ራሱን አያርክስ። 8፤ ራሱን የተለየበት ዘመን ሁሉ ለእግዚአብሔር ቅዱስ ነው። 9፤ ማንም ሰው በአጠገቡ በድንገት ቢሞትና የተቀደሰውንም ራስ ቢያረክስ፥ በሚነጻበት ቀን ራሱን ይላጭ፤ በሰባተኛውም ቀን ይላጭ። 10 በስምንተኛውም ቀን ሁለት ዋሊያዎችን ወይም ሁለት የርግብ ጫጩቶችን ወደ መገናኛው ድንኳን ደጃፍ ወደ ካህኑ ያምጣ። 11 ካህኑም አንዱን ለኃጢአት መሥዋዕት፥ ሌላውንም ለሚቃጠል መሥዋዕት ያቀርባል፥ በሬሳም ኃጢአት ስለሠራም ያስተሰርይለታል፥ በዚያም ቀን ራሱን ይቀድሳል። 12፤ የተለየበትንም ወራት ለእግዚአብሔር ይቀድሳል፥ የአንድ ዓመትም በግ ለበደል መሥዋዕት ያቀርባል፤ መለያየት ግን ረክሶአልና ያለፈው ዘመን ይጠፋል። 13፤ የናዝራዊውም ሕግ ይህ ነው፤ የመለየቱ ወራት ሲፈጸም ወደ መገናኛው ድንኳን ደጃፍ ይወሰድ። 14፤ መባውንም ለእግዚአብሔር ያቅርብ፤ ነውር የሌለበት የአንድ ዓመት በግ ለሚቃጠል መሥዋዕት፥ ነውርም የሌለባትን የአንድ ዓመት በግ የበግ ጠቦት ለኃጢአት መሥዋዕት፥ ነውርም የሌለባትንም አንድ አውራ በግ ለደኅንነት መሥዋዕት፤ 15፤ አንድ ቅርጫት የቂጣ እንጀራ፥ በዘይት የተለወሰ የላመ ዱቄት ኬኮች፥ በዘይትም የተቀባ የቂጣ እንጀራ፥ የእህላቸውንም ቍርባንና የመጠጥ ቍርባናቸውን አዘጋጁ። 16፤ ካህኑም በእግዚአብሔር ፊት ያቀርባቸዋል፥ የኃጢአቱንም መሥዋዕትና የሚቃጠለውን መሥዋዕት ያቀርባል።
1
የናዝራውያን ስእለት
17፤ አውራውንም በግ ከቂጣ እንጀራ መሶብ ጋር ለእግዚአብሔር የደኅንነት መሥዋዕት አድርጎ ያቀርባል፤ ካህኑም የእህሉን ቍርባንና የመጠጥ ቍርባኑን ያቀርባል። 18፤ ናዝራዊውም የመለየቱን ራስ በመገናኛው ድንኳን ደጃፍ ላይ ይላጫል፥ የመለየቱንም ራስ ጠጕር ወስዶ ከደኅንነት መሥዋዕት በታች ባለው እሳት ውስጥ ያጥለዋል። 19 ካህኑም የተቀቀለውን የአውራውን በግ ትከሻ፥ ከቅርጫቱም አንድ ያልቦካ ቂጣ፥ አንድም ያልቦካ ቂጣ፥ የተለየውንም ጠጕር ከተላጨ በኋላ በናዝራዊው እጅ ላይ ያኖራቸዋል። 20፤ ካህኑም በእግዚአብሔር ፊት ለመወዝወዝ ቍርባን ይወዝውዛቸው፤ ይህም ለካህኑ የተቀደሰ ነው፤ ከሚወዘወዘው ፍርምባና ከሚነሣው ወርች ጋር፤ ከዚያም በኋላ ናዝራዊው የወይን ጠጅ ይጠጣ። 21 የተሳለው የናዝራዊ ሕግ፥ እጁም ከሚያገኘው ሌላ ለእግዚአብሔር ስለ መለያየት የሚያቀርበው መሥዋዕት ይህ ነው፤ እንደ ተሳለው ስእለት እንዲሁ እንደ መለያየት ሕግ ያደርጋል።
ሳምሶን መሳፍንት 13 1፤ የእስራኤልም ልጆች በእግዚአብሔር ፊት እንደ ገና ክፉ ሥራ ሠሩ፤ እግዚአብሔርም በፍልስጥኤማውያን እጅ አርባ ዓመት አሳልፎ ሰጣቸው። 2፤ ከዳን ወገን የሆነ ማኑሄ የሚባል አንድ የጾራ ሰው ነበረ፤ ሚስቱም መካን ነበረች፥ ልጅም አልወለደችም። 3 የእግዚአብሔርም መልአክ ለሴቲቱ ተገልጦ። እነሆ፥ አንቺ መካን ነሽ፥ ልጅም አትወልጂም፤ ነገር ግን ትፀንሻለሽ፥ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ አላት። 4 እንግዲህ ተጠንቀቁ፤ የወይን ጠጅና የሚያሰክር መጠጥ አትጠጡ፥ ርኩስም ነገር አትብሉ። 5፤ እነሆ፥ ትፀንሻለሽ፥ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፤ ምላጭም በራሱ ላይ አይድረስበት፤ ልጁ ከማኅፀን ጀምሮ ለእግዚአብሔር ናዝራዊ ይሆናልና፤ እርሱም እስራኤልን ከፍልስጥኤማውያን እጅ ማዳን ይጀምራል። 6፤ ሴቲቱም መጥታ ለባሏ። የእግዚአብሔር ሰው ወደ እኔ መጣ፥ መልኩም እንደ እግዚአብሔር መልአክ ፊት እጅግ የሚያስፈራ ነበር፤ ከወዴት እንደ መጣ አልጠየቅሁትም፥ ስሙንም አልነገረኝም። 7፤ እርሱም። እነሆ፥ ትፀንሻለሽ፥ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፤ አሁን የወይን ጠጅም ሆነ ሌላ የሚያሰክር መጠጥ አትጠጪ፥ ርኩስንም ነገር አትብዪ፤ ልጁ ከማኅፀን ጀምሮ እስከ ሞተበት ቀን ድረስ ለእግዚአብሔር ናዝራዊ ይሆናልና አለኝ። 8 ማኑሄም። ጌታዬ ሆይ፥ የላክኸው የእግዚአብሔር ሰው እንደገና ወደ እኛ ይምጣ፥ ለሚወለደውም ልጅ ምን ማድረግ እንዳለብን ያስተምረን ብሎ እግዚአብሔርን ለመነ። 9፤ እግዚአብሔርም የማኑሄን ድምፅ ሰማ፤ የእግዚአብሔርም መልአክ ሴቲቱ በሜዳ ላይ ተቀምጣ ሳለች ወደ ሴቲቱ ተመለሰ፤ ባልዋ ማኑሄ ግን ከእርስዋ ጋር አልነበረም። 10፤ ሴቲቱም ፈጥና ሮጠች፥ ለባሏም ነገረችውና። እነሆ፥ ባለፈው ቀን ወደ እኔ የመጣው ሰው ተገለጠልኝ አለችው። 11 ማኑሄም ተነሥቶ ሚስቱን ተከተለ፥ ወደ ሰውየውም መጥቶ። ከሴቲቱ ጋር የተነጋገርህ ሰው አንተ ነህን? አለው። እርሱም። እኔ ነኝ አለ። 12 ማኑሄም። አሁን ቃልህ ይፈጸም፤ ሕፃኑን እንዴት እናዝዘው፥ እንዴትስ እናደርገው ዘንድ? አለ። 13 የእግዚአብሔርም መልአክ ማኑሄን። ለሴቲቱ ከነገርኋት ሁሉ ትጠንቀቅ አለው። 14፤ ከወይንም ከሚወጣው ሁሉ አትብላ፥ የወይን ጠጅም ሆነ ሌላ የሚያሰክር መጠጥ አትጠጣ፥ ርኩስንም ነገር አትብላ፤ ያዘዝኋትን ሁሉ ትጠብቅ። 15፤ ማኑሄም የእግዚአብሔርን መልአክ። የፍየል ጠቦት እስክናዘጋጅልህ ድረስ እባክህ ቆይ አለው። 16 የእግዚአብሔርም መልአክ ማኑሄን። ብትጠብቀኝ እንኳ ከእንጀራህ አልበላም፤ የሚቃጠልንም መሥዋዕት ብታቀርብ ለእግዚአብሔር አቅርበው አለው። ማኑሄ የእግዚአብሔር መልአክ መሆኑን አላወቀም ነበርና። 17፤ ማኑሄም የእግዚአብሔርን መልአክ። ቃልህ በተፈጸመ ጊዜ እንድናከብርህ ስምህ ማን ነው? አለው። 2
የናዝራውያን ስእለት
18 የእግዚአብሔርም መልአክ። ስሜ ምስጢር ነውና ለምን እንዲህ ትጠይቃለህ? አለው። 19 ማኑሄም የፍየል ጠቦትን ከእህል ቍርባን ጋር ወስዶ በድንጋይ ላይ ለእግዚአብሔር አቀረበው፤ መልአኩም ድንቅ አደረገ፤ ማኑሄና ሚስቱም ተመለከቱ። 20፤ ነበልባሉም ከመሠዊያው ወደ ሰማይ በወጣ ጊዜ የእግዚአብሔር መልአክ በመሠዊያው ነበልባል ውስጥ ወጣ፤ ማኑሄና ሚስቱም ተመለከቱት፥ በምድርም በግምባራቸው ወደቁ። 21 የእግዚአብሔርም መልአክ ዳግመኛ ለማኑሄና ለሚስቱ አልተገለጠም፤ በዚያን ጊዜ ማኑሄ የእግዚአብሔር መልአክ መሆኑን አወቀ። 22 ማኑሄም ለሚስቱ። እግዚአብሔርን አይተናልና በእርግጥ እንሞታለን አላት። 23 ሚስቱ ግን። እግዚአብሔር ሊገድለን ቢወድስ ኖሮ የሚቃጠል መሥዋዕትና የእህል ቁርባን ከእጃችን ባልተቀበለን ነበር፥ ይህንም ሁሉ ባላሳየን ነበር፥ አሁንም እንደዚህ ያለ ነገር ባልነገረን ነበር አለችው። 24፤ ሴቲቱም ወንድ ልጅ ወለደች፥ ስሙንም ሳምሶን ብላ ጠራችው፤ ልጁም አደገ፥ እግዚአብሔርም ባረከው። 25 የእግዚአብሔርም መንፈስ በጾራና በኤሽታኦል መካከል ባለው በዳን ሰፈር ውስጥ አንዳንድ ጊዜ ያንቀሳቅሰው ጀመር። መሳፍንት 14 1፤ ሶምሶንም ወደ ተምና ወረደ፥ በቲምናም ከፍልስጥኤማውያን ሴቶች ልጆች አንዲት ሴት አየ። 2 ወጥቶም ለአባቱና ለእናቱ እንዲህ ብሎ ነገራቸው። ከፍልስጥኤማውያን ሴቶች ልጆች አንዲት ሴት በተምና አይቻለሁ፤ አሁንም አግብተሽልኝ። 3፤ አባቱና እናቱም። ከወንድሞችህ ሴቶች ልጆች ወይም ከሕዝቤ ሁሉ መካከል ከተገረዙት ፍልስጥኤማውያን ሚስት ለማግባት የምትሄድ ሴት የለችምን? አሉት። ሳምሶንም አባቱን። ደስ ይላታልና እርስዋን አምጣልኝ አለው። 4፤ አባቱና እናቱ ግን በፍልስጥኤማውያን ላይ ምክንያት ይፈልግ ነበር፤ በዚያን ጊዜ ፍልስጥኤማውያን በእስራኤል ላይ ይገዙ ነበርና። 5፤ ሳምሶንም አባቱና እናቱ ወደ ተምና ወረዱ፥ ወደ ተምናም የወይን እርሻ ደረሱ፤ እነሆም፥ የአንበሳ ደቦል እያገሣ ወደ እርሱ መጣ። 6 የእግዚአብሔርም መንፈስ በኃይል ወረደበት፥ ጠቦትንም እንደሚቆርጥ ሁሉ ቀደደው፤ በእጁም ምንም አልነበረውም፤ ያደረገውን ግን ለአባቱና ለእናቱ አልነገራቸውም። 7፤ ወርዶም ከሴቲቱ ጋር ተነጋገረ፤ እርስዋም ሳምሶንን ደስ አሰኘችው። 8፤ ከጥቂት ጊዜ በኋላም ሊያገባት ተመለሰ፥ የአንበሳውንም ሬሳ ለማየት ወደ ኋላ ዞረ፤ እነሆም፥ በአንበሳው ሬሳ ውስጥ የንብ መንጋና ማር ነበረ። 9፤ በእጁም ወስዶ በላ፤ ወደ አባቱና ወደ እናቱም መጣ፥ ሰጣቸውም፥ እነርሱም በሉ። ነገር ግን ማሩን ከአንበሳው ሬሳ እንደወሰደ አልነገራቸውም። 10 አባቱም ወደ ሴቲቱ ወረደ፤ ሳምሶንም በዚያ ግብዣ አደረገ፤ ጎበዞችም እንዲህ ያደርጉ ነበርና። 11፤ ባዩትም ጊዜ ከእርሱ ጋር እንዲሆኑ ሠላሳ ጓደኞችን ወሰዱ። 12፤ ሶምሶንም። እንቆቅልሽ ልነግራችሁ ነው፤ በሰባቱ የድግሱ ቀናት ውስጥ ብትነግሩኝና ብትረዱኝ፥ ሠላሳ የጨርቅ ልብሶችና ሠላሳ የመለወጫ ልብሶችን እሰጣችኋለሁ። 13 ነገር ግን ልትነግሩኝ ካልቻላችሁ፥ ሠላሳ አንሶላዎችና ሠላሳ የመለወጫ ልብሶችን ትሰጡኛላችሁ። እነርሱም። እንቆቅልሹን ንገረን አሉት። 14፤ እርሱም። ከሚበላው ሥጋ ወጣ፥ ከጠንካሩም ጣፋጭ ነገር ወጣ አላቸው። እንቆቅልሹንም በሦስት ቀን ውስጥ መፍታት አልቻሉም። 15፤ በሰባተኛውም ቀን የሳምሶንን ሚስት። አንቺንና የአባትሽን ቤት በእሳት እንዳናቃጥል ባልሽን አታለሽ፥ እንቆቅልሹንም ይነግረን ዘንድ ባልሽን አታለሽ፤ ያለንን ልትወስዱን ጠራሽን?
3
የናዝራውያን ስእለት
16 የሳምሶንም ሚስት በፊቱ እያለቀሰች፣ “አንተ ትጠላኛለህ እንጂ አትወደኝም፤ ለሕዝቤ ልጆች እንቆቅልሽ ነግረኸኛል እንጂ አልነገርከኝም” አለች። እርሱም “እነሆ፣ ለአባቴም ሆነ ለእናቴ አልነገርኳቸውም፤ ልነግርሽ ይገባልን?” አላት። 17፤ በበዓላቸውም ጊዜ ሰባት ቀን በፊቱ አለቀሰች፤ በሰባተኛውም ቀን እጅግ ስለ ታመመችበት ነገራት፤ እንቆቅልሹንም ለሕዝቧ ልጆች ነገረች። 18፤ የከተማይቱም ሰዎች በሰባተኛው ቀን ፀሐይ ከመጥለቋ በፊት። ከማር የሚጣፍጥ ምን አለ? ከአንበሳም የሚበረታ ምን አለ? አሉት። እርሱም። በጊደሬ ባታርሱ ኖሮ፥ እንቆቅልሼን ባልፈታችሁም ነበር አላቸው። 19 የእግዚአብሔርም መንፈስ በላዩ ወረደ፤ ወደ አስቀሎናም ወረደ፥ ከእነርሱም ሠላሳ ሰዎችን ገደለ፥ ምርኮአቸውንም ወሰደ፥ እንቆቅልሹንም ለሚተርኩት ሰዎች ልብስ ሰጣቸው። ቍጣውም ነደደ፥ ወደ አባቱም ቤት ወጣ። 20 የሳምሶን ሚስት ግን ለጓደኛው ተሰጠች፤ እርሱም ለጓደኛው ተሰጠው። መሳፍንት 15 1፤ ከጥቂት ጊዜ በኋላም በስንዴ መከር ጊዜ ሳምሶን ጠቦት ይዞ ሚስቱን ሊጠይቅ ሄደና፡- ወደ ሚስቴ ወደ እልፍኙ እገባለሁ አላት። አባቷ ግን እንዲገባ አልፈቀደለትም። 2፤ አባቷም። ፈጽሞ እንደ ጠላሃት አስቤ ነበር፤ ስለዚህ ለባልንጀራህ ሰጠኋት፤ ታናሽ እህቷ ከእርስዋ ይልቅ ውብ አይደለችምን? እባክሽ በእርስዋ ፋንታ ውሰጂያት አለ። 3፤ ሳምሶንም ስለ እነርሱ። ከእንግዲህ ከፍልስጥኤማውያን ይልቅ ንጹሐን እሆናለሁ፥ ምንም እንኳ ብበድላቸውም፥ እኔ ንጹሐን እሆናለሁ። 4፤ ሳምሶንም ሄዶ ሦስት መቶ ቀበሮዎችን ያዘ፥ የእሳት ችቦም ወስዶ ጅራቱን በጅራቱ አስተካከለ፥ በሁለቱም ጅራቶች መካከል የእሳት ችቦ አደረገ። 5፤ ችቦውንም በእሳት ካቃጠለ በኋላ በፍልስጥኤማውያን እህል ውስጥ ለቀቃቸው፤ ሾላውንም የቆመውንም እህል ከወይን እርሻውና ከወይራ ፍሬው ጋር አቃጠለ። 6፤ ፍልስጥኤማውያንም። ይህን ያደረገ ማን ነው? አሉ። እነርሱም። የቲምናዊው አማች ሳምሶን፥ ሚስቱን ወስዶ ለባልንጀራው ስለ ሰጠ፥ ፍልስጥኤማውያንም ወጥተው እርስዋንና አባቷን በእሳት አቃጠሉ። 7፤ ሶምሶንም። እናንተ ይህን ብታደርጉ እኔ ከእናንተ እበቀላለሁ፥ ከዚያም በኋላ አቆማለሁ። 8፤ ጭናቸውንና ጭናቸውንም በታላቅ ግድያ መታቸው፤ ወርዶም በኤታም ዓለት ራስ ላይ ተቀመጠ። 9፤ ፍልስጥኤማውያንም ወጥተው በይሁዳ ሰፈሩ፥ በሌሂም ተበታተኑ። 10 የይሁዳም ሰዎች። ለምን ወደ እኛ ወጣችሁ? አሉ። እነርሱም። ሳምሶንን ልናስር፥ እንዳደረገልንም እንዲሁ ልናደርግበት መጥተናል አሉት። 11፤ የይሁዳም ሰዎች ሦስት ሺህ ሰዎች ወደ ኤታም ዓለት ራስ ወጡ፥ ሶምሶንንም። ፍልስጥኤማውያን በእኛ ላይ ገዢዎች እንደ ሆኑ አታውቅምን? ይህ ያደረግህብን ምንድር ነው? አሉት። እርሱም። እንዳደረጉብኝ እንዲሁ አደረግሁባቸው አላቸው። 12 እነሱም “እስር ልንይዝህና በፍልስጥኤማውያን እጅ አሳልፈን ልንሰጥህ መጥተናል” አሉት። ሳምሶንም። እናንተ ራሳችሁ እንዳትመቱኝ ማሉልኝ አላቸው። 13፤ እነርሱም፡— አይሆንም፤ አስረንህ በእጃቸው አሳልፈን እንሰጥሃለን፤ ነገር ግን በፍጹም አንገድልህም፡ አሉት። በሁለት አዳዲስ ገመዶችም አስረው ከድንጋዩ አወጡት። 14 ወደ ሌሂ በደረሰ ጊዜ ፍልስጥኤማውያን ጮኹበት፤ የእግዚአብሔርም መንፈስ በኃይል ወረደበት፥ በክንዱም ላይ የነበሩት ገመዶች በእሳት እንደ ተቃጠለ የተልባ እግር ሆኑ፥ ማሰሪያዎቹም ከእጁ ተለቀቁ። 15፤ አዲስ የአህያ መንጋጋ አገኘ፥ እጁንም ዘርግቶ ወሰደው፥ በእርሱም ሺህ ሰዎች ገደለ። 16፤ ሶምሶንም። በአህያ መንጋጋ ክምር በክምር ላይ ነው፤ በአህያ መንጋጋ አንድ ሺህ ሰው ገድያለሁ አለ። 17፤ ንግግሩንም በጨረሰ ጊዜ የመንጋጋውን አጥንት ከእጁ ጣለው፥ የዚያንም ቦታ ራማትሌሂ ብሎ ጠራው።
4
የናዝራውያን ስእለት
18፤ እጅግም ተጠምቶ ነበርና እግዚአብሔርን ጠራና። ይህን ታላቅ ማዳን በባሪያህ እጅ ሰጥተኸኛል፤ አሁን ግን በጥም እሞታለሁ፥ ባልተገረዙትም እጅ እወድቃለሁን? 19 እግዚአብሔርም በመንጋጋው የነበረውን ባዶ ቦታ ሰነጠቀ፥ ውሃም ወጣ፤ ከጠጣም በኋላ መንፈሱ ተመለሰ፥ ሕያውም ሆነ፤ ስለዚህም ስሙን ኤንሃኮሬ ብሎ ጠራው፤ ይህም እስከ ዛሬ ድረስ በሌሂ አለ። 20፤ በፍልስጥኤማውያንም ዘመን ለሃያ ዓመት በእስራኤል ላይ ፈረደ። መሳፍንት 16 1፤ ሳምሶንም ወደ ጋዛ ሄደ፥ በዚያም ጋለሞታ አይቶ ወደ እርስዋ ገባ። 2፤ ጋዛውያንም። ሳምሶን ወደዚህ መጥቶአል ብለው ነገሩት። ከበቡትም፥ ሌሊቱንም ሁሉ በከተማይቱ በር አሸመቁበት፥ ሌሊቱንም ሁሉ ጸጥ ብለው። ማለዳ ሲነጋ እንገድለዋለን ብለው ነበር። 3፤ ሶምሶንም እስከ እኩለ ሌሊት ድረስ ተኛ፥ እኩለ ሌሊትም በሆነ ጊዜ ተነሣ፥ የከተማይቱንም በር በሮች ሁለቱንም መቃኖች ያዘ፥ መወርወሪያውንና ሁሉንም ይዞ በትከሻው ላይ አደረገ፥ በኬብሮንም ፊት ለፊት ወዳለው ኮረብታ ራስ ላይ ተሸከማቸው። 4፤ ከዚያም በኋላ በሶሬክ ሸለቆ የምትኖር ደሊላ የምትባል አንዲት ሴት ወደደ። 5፤ የፍልስጥኤማውያንም አለቆች ወደ እርስዋ ቀርበው። አታልለውና ታላቁ ኃይሉ ወዴት እንደ ሆነ፥ እኛም በእርሱ ላይ እንዴት ማሸነፍ እንደምንችል፥ እናስረውም ዘንድ እንዴት እንደምችል እይ፤ እኛም እያንዳንዳችን 1100 የብር ሳንቲሞችን እንሰጥሻለን አሉት። 6 ደሊላም ሳምሶንን። ታላቅ ኃይልህ ወዴት እንደ ሆነ፥ እንዴትስ ልታስጨንቅህ እንደምትችል እባክህ ንገረኝ አለችው። 7፤ ሳምሶንም። በሰባት ያልደረቁ አረንጓዴ ክር ቢያስሩኝ፥ እደክማለሁ፥ እንደ ሌላም ሰው እሆናለሁ አላት። 8፤ የፍልስጥኤማውያንም አለቆች ሰባት ያልደረቁ አረንጓዴ ፈትል አመጡላት፥ እርስዋም አሰረችው። 9፤ በጓዳዋም ውስጥ ሰዎች አድፍጠው ይጠባበቁ ነበር። እርስዋም። ሳምሶን ሆይ፥ ፍልስጥኤማውያን መጡብህ አለችው። የመጎተቻ ክር እሳት ሲነካ እንደሚሰበር እንዲሁ ገመዱን ሰበረ። ስለዚህም ጥንካሬው አልታወቀም። 10 ደሊላም ሳምሶንን። እነሆ፥ አፌዝብኸኛል፥ ሐሰትም ነግረኸኛል፤ አሁን በምን ታስር ዘንድ እባክህ ንገረኝ አለችው። 11 እርሱም። ባልተሠራ አዲስ ገመድ ቢያስሩኝ፥ እደክማለሁ፥ እንደ ሌላም ሰው እሆናለሁ አላት። 12 ደሊላም አዲስ ገመዶችን ወስዳ አሰረችውና “ሳምሶን ሆይ፥ ፍልስጥኤማውያን መጡብህ” አለችው። በጓዳውም ውስጥ አድፍጠው የነበሩ ሰዎች ነበሩ፤ እርሱም እንደ ክር ከእጁ ሰበረ። 13 ደሊላም ሳምሶንን። እስከ አሁን ድረስ አፌዝብኸኛል፥ ሐሰትም ነግረኸኛል፤ በምን እንደምትታሰር ንገረኝ አለችው። እርሱም። የራሴን ሰባት ጉንጉኖች በድሩ ብትሸምቱብኝ አላት። 14፤ በችንካርም አሰረችውና፡- ሳምሶን ሆይ፥ ፍልስጥኤማውያን መጡብህ አለችው። ከእንቅልፉም ነቃ፥ የችቦውንም ካስማና የድሩንም ያዘ። 15 እርስዋም። ልብህ ከእኔ ጋር ሳይሆን እንዴት እወድሃለሁ ትላለህ? ይህን ሦስት ጊዜ አፌዝኸኛል፥ ታላቅ ኃይልህም ወዴት እንዳለ አልነገርኸኝም አለችው። 16፤ ዕለት ዕለትም በቃልዋ ስትገፋፋው፥ ስትገፋፋውም ነፍሱ እስከ ሞት ድረስ ተጨነቀች። 17፤ የልቡንም ሁሉ ነገራት፥ እንዲህም አላት። ከእናቴ ማኅፀን ጀምሮ ለእግዚአብሔር ናዝራዊ ነኝና በራሴ ላይ ምላጭ አልደረሰም፤ ብላጭ ግን ኃይሌ ከእኔ ይርቃል፥ እደክማለሁ፥ እንደ ሌላም ሰው እሆናለሁ። 18፤ ደሊላም የልቡን ሁሉ እንደነገራት ባየች ጊዜ የፍልስጥኤማውያንን መኳንንት ልካ ጠራቻቸው። የልቡን ሁሉ ገልጦልኛልና ይህን አንድ ጊዜ ኑ ብላ ጠራች። የፍልስጥኤማውያንም መኳንንት ወደ እርስዋ መጡ፥ በእጃቸውም ገንዘብ አመጡ። 19፤ በጉልበቷም ላይ አስተኛችው፤ አንድ ወንድ ጠራችና ሰባቱን የራሱን ጒንጒን እንዲላጭ አደረገችው፤ እርስዋም ታዋርደው ጀመር፤ ኃይሉም ከእርሱ ጠፋ። 20፤ እርስዋም። ሳምሶን ሆይ፥ ፍልስጥኤማውያን መጡብህ አለች። ከእንቅልፉም ነቃና፡- እንደ ቀድሞው ጊዜ እወጣለሁ፥ እነቃለሁም፡ አለ። እግዚአብሔርም ከእርሱ እንደራቀ አላወቀም ነበር።
5
የናዝራውያን ስእለት
21፤ ፍልስጥኤማውያንም ይዘውት ዓይኖቹን አወጡት፥ ወደ ጋዛም ወሰዱት፥ በናስም ሰንሰለት አሰሩት፤ በግዞት ቤትም እህል ይፈጭ ነበር። 22፤ ነገር ግን ከተላጨ በኋላ የፀጉሩ ራስ እንደገና ማደግ ጀመረ። 23፤ የፍልስጥኤማውያንም አለቆች። አምላካችን ጠላታችንን ሳምሶንን በእጃችን አሳልፎ ሰጥቶናል ብለው ለአምላካቸው ለዳጎን ታላቅ መሥዋዕት ይሠዉ ዘንድ ደስም ይላቸው ዘንድ ሰበሰቡአቸው። 24፤ ሕዝቡም ባዩት ጊዜ፡- አምላካችን ጠላታችንን፥ አገራችንን የሚያጠፋውን፥ ብዙዎቻችንንም የገደለውን፥ ጠላታችንን በእጃችን አሳልፎ ሰጠን፡ ብለው አምላካቸውን አመሰገኑ። 25 ልባቸውም ደስ ባለው ጊዜ። ሳምሶንን ጥሩት፥ እኛንም ያዝናናን ዘንድ አሉ። ሳምሶንምን ከእስር ቤት ጠሩት፥ እርሱም አሾፈባቸው፥ በአምዶችም መካከል አቆሙት። 26፤ ሳምሶንም እጁን የያዘውን ልጅ። ቤቱ የቆመባቸውን ምሰሶዎች እዳስስባቸውና እደግፋቸው ዘንድ ፍቀድልኝ አለው። 27 ቤቱም በወንዶችና በሴቶች ተሞልቶ ነበር፤ የፍልስጥኤማውያንም መኳንንት ሁሉ በዚያ ነበሩ፤ ሳምሶንም ሲጫወት የሚያዩት በጣሪያው ላይ ሦስት ሺህ የሚያህሉ ወንዶችና ሴቶች ነበሩ። 28፤ ሶምሶንም ወደ እግዚአብሔር ጮኸ። ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ እባክህ፥ አስበኝ፥ እግዚአብሔር ሆይ፥ ይህን አንድ ጊዜ ብቻ፥ ስለ ሁለቱ ዓይኖቼ ፍልስጥኤማውያንን በአንድ ጊዜ እበቀል ዘንድ እባክህ፥ አበርታኝ አለ። 29፤ ሶምሶንም ቤቱ የቆመባቸውንና በላዩ ላይ የተደገፉባቸውን ሁለቱን መካከለኛ ምሰሶዎች ያዘ፤ አንዱን በቀኝ እጁ ሁለተኛውንም በግራ እጁ ያዘ። 30፤ ሶምሶንም፡- ከፍልስጥኤማውያን ጋር ልሙት፡ አለ። እርሱም በሙሉ ኃይሉ ሰገደ፤ ቤቱም በመኳንንቱና በሕዝቡ ሁሉ ላይ ወደቀ፤ ስለዚህ በሞቱ የገደላቸው ሙታን በሕይወቱ ከገደላቸው በለጡ። 31፤ ወንድሞቹና የአባቱ ቤተ ሰዎች ሁሉ ወረዱ፥ ወሰዱትም፥ አመጡትም፥ በጾርዓና በኤሽታኦል መካከልም በአባቱ በማኑሄ መቃብር ቀበሩት። እርሱም በእስራኤል ላይ ሀያ ዓመት ፈረደ።
ሳሙኤል 1ኛ ሳሙኤል 1 1፤ በተራራማው በኤፍሬም አገር ከአርማቴም መሶፊም የሆነ ስሙ ሕልቃና የሚባል ሰው ነበረ፤ እርሱም የኤሊሁ ልጅ የቶሁ ልጅ የኤፍራታዊውም የሱፍ ልጅ የኢዮሃም ልጅ ነበረ። 2፤ ሁለት ሚስቶችም ነበሩት፤ የአንዲቱ ስም ሐና የሁለተኛይቱም ስም ፍናና ነበረ፤ ለፍናናም ልጆች ነበሯት፥ ለሐና ግን ልጅ አልነበራትም። 3፤ ያም ሰው በሴሎ ለሠራዊት ጌታ ለእግዚአብሔር ይሰግድና ይሠዋ ዘንድ በየዓመቱ ከከተማው ይወጣ ነበር፤ የእግዚአብሔርም ካህናት ሁለቱ የኤሊ ልጆች አፍኒንና ፊንሐስ በዚያ ነበሩ። 4፤ ሕልቃናም የሚያቀርብበት ጊዜ በደረሰ ጊዜ ለሚስቱ ለፍናና ለወንዶችና ለሴቶች ልጆችዋ ሁሉ እድል ፈንታቸውን ሰጣቸው። 5፤ ሐናንም ይወድድ ነበርና ለሐና የሚገባውን ድርሻ ሰጠው፤ እግዚአብሔር ግን ማኅፀንዋን ዘግቶ ነበር። 6፤ እግዚአብሔርም ማኅፀንዋን ስለ ዘጋ ጠላቷም ሊያስጨንቃት እጅግ አበሳጨቻት። 7፤ በየዓመቱም እንዲሁ ያደርግ ነበር፤ እርስዋም ወደ እግዚአብሔር ቤት ስትወጣ እንዲሁ ታበሳጫት ነበር፤ ስለዚህም ታለቅስ ነበር፥ ምግብም አትበላም። 8፤ ባልዋም ሕልቃና። ሐና ሆይ፥ ለምን ታለቅሻለሽ? ለምንስ አትበዪም? ለምንስ ልብሽ ያዝናል? እኔ ከአስር ልጆች አልበልጥብሽምን? አላት። 9፤ በሴሎ ከበሉና ከጠጡ በኋላ ሐና ተነሣች፤ ካህኑም ዔሊ በእግዚአብሔር መቅደስ መቃን አጠገብ በመቀመጫው ላይ ተቀመጠ። 10፤ እርስዋም በነፍሷ ትመረር ነበር፥ ወደ እግዚአብሔርም ጸለየች፥ እጅግም አለቀሰች። 6
የናዝራውያን ስእለት
11፤ እርስዋም ስእለት ተሳለች፥ እንዲህም አለች። የሠራዊት ጌታ ሆይ፥ የባሪያህን መከራ ተመልክተህ ብታስበኝ፥ ባሪያህንም ባትረሳ፥ ለባሪያህም ወንድ ልጅ ብትሰጥ፥ በሕይወቱ ዘመን ሁሉ ለእግዚአብሔር እሰጠዋለሁ፥ ምላጭም በራሱ ላይ አይደርስም። 12፤ በእግዚአብሔር ፊት መጸለይን ስትቀጥልም ዔሊ አፏን ተመለከተ። 13፤ ሐናም በልቧ ተናገረች፤ ከንፈሯ ብቻ ይንቀሳቀስ ነበር፥ ድምፅዋ ግን አልተሰማም፤ ስለዚህም ዔሊ እንደ ሰከረች ቈጠረው። 14፤ ዔሊም። እስከ መቼ ትሰክራለሽ? የወይን ጠጅሽን ከአንቺ አርቂ አላት። 15፤ ሐናም መልሳ። ጌታዬ ሆይ፥ አይደለም፥ እኔ ልብ ያዘንባልና የተከፋች ሴት ነኝ፤ የወይን ጠጅም ሆነ ሌላ የሚያሰክር መጠጥ አልጠጣሁም፥ ነገር ግን ነፍሴን በእግዚአብሔር ፊት አፈሰስሁ አለች። 16፤ እስከ አሁን ድረስ ከጭንቀቴና ከጭንቀቴ ብዛት የተነሣ ተናግሬአለሁና ባሪያህን እንደ ምናምንቴ ልጅ አትቁጠረው። 17፤ ዔሊም። በሰላም ሂጂ፤ የእስራኤልም አምላክ የለመንሽውን ልመና ይስጥሽ አለ። 18 እርስዋም። ባሪያህ በፊትህ ሞገስ ታግኝ አለች። ሴቲቱም ሄደች በላችም፥ ፊቷም ከእንግዲህ ወዲህ አዘነ። 19፤ በማለዳም ተነሥተው በእግዚአብሔር ፊት ሰገዱ፥ ተመልሰውም ወደ ራማ ወደ ቤታቸው መጡ፤ ሕልቃናም ሚስቱን ሐናን አወቃት፤ እግዚአብሔርም አሰባት። 20፤ ሐናም ፀነሰች፥ ወንድ ልጅም ወለደች፥ ስሙንም ሳሙኤል ብላ ጠራችው፥ ከእግዚአብሔር ለምኜዋለሁና። 21፤ ሰውዮውም ሕልቃና ከቤተ ሰቡ ሁሉ ጋር የዓመቱን መሥዋዕትና ስእለቱን ለእግዚአብሔር ያቀርብ ዘንድ ወጣ። 22፤ ሐና ግን አልወጣችም፤ ለባሏም። ሕፃኑ ጡት እስኪጥል ድረስ አልወጣም፤ ከዚያም በኋላ በእግዚአብሔር ፊት ይታይ ዘንድ፥ በዚያም ለዘላለም ይኖራል ብላው ነበርና። 23፤ ባልዋም ሕልቃና። መልካም መስሎ የታየሽን አድርጊ፤ ጡት እስክታስቆርጪው ድረስ ተዪ፤ እግዚአብሔር ግን ቃሉን ያጽና አላት። ሴቲቱም ተቀመጠች፥ ልጇንም እስክታጠባው ድረስ ሰጠችው። 24፤ ጡትም ባስጣለችው ጊዜ፥ ሦስት ወይፈኖች፥ አንድ የኢፍ መስፈሪያ ዱቄት፥ አንድ አቁማዳ የወይን ጠጅ ይዛ ወደ ሴሎ ወደ እግዚአብሔር ቤት አመጣችው፤ ሕፃኑም ገና ታናሽ ነበር። 25፤ ወይፈኑንም አርደው ሕፃኑን ወደ ዔሊ አመጡት። 26 እርስዋም። ጌታዬ ሆይ፥ በሕያው ነፍስህ እምላለሁ፥ ጌታዬ ሆይ፥ እኔ በዚህ በአጠገብህ ቆማ ወደ እግዚአብሔር የምትጸልይ ሴት ነኝ አለች። 27፤ ስለዚህ ሕፃን ጸለይሁ፤ እግዚአብሔርም የለመንሁትን ልመናዬን ሰጥቶኛል፤ 28፤ ስለዚህ ደግሞ ለእግዚአብሔር ሰጥቼዋለሁ፤ በሕይወት እስካለ ድረስ ለእግዚአብሔር ተሰጥቶአል። በዚያም ለእግዚአብሔር ሰገደ።
መጥምቁ ዮሐንስ ሉቃስ 1 1 ብዙዎች በመካከላችን በእርግጥ የሚታመኑትን ነገሮች ለማብራራት ቆርጠው ተነስተዋልና። 2፤ ከመጀመሪያ ጀምሮ የዓይን ምስክሮችና የቃሉ አገልጋዮች የነበሩትን ለእኛ እንዳስተላለፉልን፥ 3፤ ክቡር ቴዎፍሎስ ሆይ፥ ከመጀመሪያው ጀምሮ ሁሉንም ነገር በሚገባ ከተረዳሁ በኋላ፥ በቅደም ተከተል ልጽፍልህ መልካም ሆኖ ታየኝ። 4፤ የተማርህበትን ነገር እርግጠኝነት እንድታውቅ ነው። 5 በይሁዳ ንጉሥ በሄሮድስ ዘመን ከአቢያ ክፍል የሆነ ዘካርያስ የሚባል አንድ ካህን ነበረ፤ ሚስቱም ከአሮን ልጆች ነበረች፥ ስምዋም ኤልሳቤጥ ነበረ። 6 ሁለቱም በእግዚአብሔር ፊት ጻድቃን ነበሩ፤ በጌታም ትእዛዝና ሥርዓት ሁሉ ያለ ነቀፋ እየሄዱ። 7 ኤልሳቤጥም መካን ስለነበረች ልጅ አልነበራቸውም፤ ሁለቱም በዕድሜያቸው አርጅተው ነበር። 7
የናዝራውያን ስእለት
8 እርሱም በእግዚአብሔር ፊት በክህነት አገልግሎቱን በክፍሉ ቅደም ተከተል ሲያከናውን፥ 9 እንደ ካህናት ሹመት ልማድ፣ ወደ ጌታ ቤተ መቅደስ ሲገባ ዕጣው ማጠን ነበር። 10፤ በዕጣንም ጊዜ ሕዝቡ ሁሉ በውጭ ይጸልዩ ነበር። 11 የጌታም መልአክ በዕጣኑ መሠዊያ ቀኝ ቆሞ ታየው። 12 ዘካርያስም ባየው ጊዜ ደነገጠ፥ ፍርሃትም ወደቀበት። 13 መልአኩም እንዲህ አለው። ዘካርያስ ሆይ፥ ጸሎትህ ተሰምቶልሃልና አትፍራ፤ ሚስትህ ኤልሳቤጥም ወንድ ልጅ ትወልድልሃለች፥ ስሙንም ዮሐንስ ትለዋለህ። 14፤ ደስታና ደስታም ይሆንልሃል፤ ብዙዎችም በመወለዱ ደስ ይላቸዋል። 15 በጌታ ፊት ታላቅ ይሆናልና፥ የወይን ጠጅም ሆነ ሌላ የሚያሰክር መጠጥ አይጠጣም፤ ከእናቱ ማኅፀን ጀምሮም በመንፈስ ቅዱስ ይሞላል። 16 ከእስራኤልም ልጆች ብዙዎችን ወደ ጌታ አምላካቸው ይመልሳል። 17፤ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች የማይታዘዙትንም ወደ ጻድቃን ጥበብ ይመልስ ዘንድ፥ ለጌታም የተዘጋጀ ሕዝብን ያዘጋጅ ዘንድ በኤልያስ መንፈስና ኃይል በፊቱ ይሄዳል። 18 ዘካርያስም መልአኩን። እኔ ሽማግሌ ነኝ ሚስቴም በዕድሜዋ አርጅታለችና ይህን በምን አውቃለሁ? አለው። 19 መልአኩም መልሶ። እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆመው ገብርኤል ነኝ፤ እንድናገርህም ይህንም የምሥራች እንድሰብክልህ ተልኬአለሁ አለው። 20 እነሆም፥ እነዚህ ነገሮች እስኪፈጸሙ ድረስ ዲዳ ትሆናለህ መናገርም አትችልም፤ ምክንያቱም በጊዜያቸው የሚፈጸሙትን ቃሎቼን አታምንም። 21 ሕዝቡም ዘካርያስን ይጠብቁት ነበር፤ በቤተ መቅደስም ውስጥ ይህን ያህል ስለ ዘገየ ተደነቁ። 22 በወጣም ጊዜ ሊነግራቸው አልቻለም፥ በቤተ መቅደስም ራእይ እንዳየ አስተዋሉ፤ እርሱ ግን ይጠቅሳቸው ነበር፤ ዝምም ብሎም ቀረ። 23 የማገልገሉም ወራት ሲፈጸም ወደ ቤቱ ሄደ። 24፤ ከዚህም ወራት በኋላ ሚስቱ ኤልሳቤጥ ፀነሰችና አምስት ወር ራሷን ሰወረችና። 25፤ ነቀፌቴን ከሰው መካከል ያስወግድልኝ ዘንድ ጌታ በተመለከተው ወራት እንዲህ አድርጎልኛል። 26 በስድስተኛውም ወር መልአኩ ገብርኤል ከእግዚአብሔር ዘንድ ወደ ገሊላ ከተማ ናዝሬት ተላከ፤ 27፤ ከዳዊት ወገን ለሆነው ዮሴፍ ለሚባል ሰው ወደ ታጨች ድንግል፤ የድንግሊቱም ስም ማርያም ነበረ። 28 መልአኩም ወደ እርስዋ ገብቶ። ደስ ይበልሽ፥ ጸጋ የሞላብሽ ሆይ፥ ጌታ ከአንቺ ጋር ነው፤ አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ አላት። 29 ባየችውም ጊዜ በንግግሩ ደነገጠችና ይህ እንዴት ያለ ሰላምታ ሊሆን እንደሚገባ አሰበች። 30 መልአኩም እንዲህ አላት። ማርያም ሆይ፥ በእግዚአብሔር ፊት ጸጋ አግኝተሻልና አትፍሪ። 31 እነሆም፥ ትፀንሻለሽ፥ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፥ ስሙንም ኢየሱስ ትዪዋለሽ። 32 እርሱ ታላቅ ይሆናል፤ የልዑል ልጅም ይባላል፤ ጌታ አምላክም የአባቱን የዳዊትን ዙፋን ይሰጠዋል፤ 33፤ በያዕቆብም ቤት ላይ ለዘላለም ይነግሣል፥ ለመንግሥቱም ፍጻሜ የለውም። 34 ማርያምም ለመልአኩ። ወንድ ስለማላውቅ ይህ እንዴት ይሆናል? 35 መልአኩም መልሶ። መንፈስ ቅዱስ በአንቺ ላይ ይመጣል፥ የልዑልም ኃይል ይጋርድሻል፤ ስለዚህ ደግሞ ከአንቺ የሚወለደው ቅዱስ የእግዚአብሔር ልጅ ይባላል። 36 እነሆም ዘመድሽ ኤልሳቤጥ፥ እርስዋም በእርጅናዋ ወንድ ልጅ ፀንሳለች፥ ይህችም መካን ትባል ለነበረችው ለእርስዋ ስድስተኛ ወር ናት። 37 በእግዚአብሔር ዘንድ የሚሳነው ነገር የለምና። 38 ማርያምም። እነሆኝ የጌታ ባሪያ፤ እንደ ቃልህ ይሁንልኝ አለች። መልአኩም ከእርስዋ ሄደ። 39 በዚያም ወራት ማርያም ተነሥታ ወደ ተራራማው አገር ወደ ይሁዳ ከተማ ፈጥና ወጣች፤ 40 ወደ ዘካርያስም ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ተሳለመቻት።
8
የናዝራውያን ስእለት
41 ኤልሳቤጥም የማርያምን ሰላምታ በሰማች ጊዜ ፅንሱ በማኅፀኗ ውስጥ ዘለለ፤ ኤልሳቤጥም በመንፈስ ቅዱስ ሞላባት። 42 በታላቅ ድምፅም ጮኸች። አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ፥ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው። 43 የጌታዬ እናት ወደ እኔ ትመጣ ዘንድ ይህ ከወዴት አገኘኝ? 44 እነሆ፥ የሰላምታሽ ድምፅ በጆሮዬ እንደ ሰማ፥ ፅንሱ በማኅፀኔ በደስታ ዘሎአልና። 45፤ ከጌታ የተነገረላት ነገር ይፈጸማልና ያመነች ብፅዕት ናት። 46 ማርያምም አለች። ነፍሴ ጌታን ታከብረዋለች፥ 47 መንፈሴም በእግዚአብሔር በመድኃኒቴ ሐሴት ታደርጋለች። 48 የባሪያይቱን ውርደት ተመልክቶአልና፤ እነሆም፥ ከዛሬ ጀምሮ ትውልድ ሁሉ ብፅዕት ይሉኛልና። 49፤ ብርቱ የሆነ እርሱ በእኔ ታላቅ ሥራ አድርጎአልና፤ ስሙም ቅዱስ ነው። 50፤ ምሕረቱም ከትውልድ እስከ ትውልድ ለሚፈሩት ነው። 51፤ በክንዱ ኃይልን አሳይቷል፤ ትዕቢተኞችን በልባቸው አሳብ በትኖአቸዋል። 52፤ ኃያላንን ከመቀመጫቸው አዋርዶአል፥ የተዋረዱትንም ከፍ አድርጎአል። 53 የተራቡትን በበጎ ነገር አጥግቦአቸዋል፤ ባለጠጎችንም ባዶአቸውን ሰዶአቸዋል። 54፤ ምሕረቱን ለማስታወስ ባሪያውን እስራኤልን ረድቶታል፤ 55 ለአባቶቻችን እንደተናገረ፥ ለአብርሃምና ለዘሩ ለዘላለም። 56 ማርያምም ሦስት ወር ያህል ከእርስዋ ጋር ተቀመጠች፥ ወደ ቤቷም ተመለሰች። 57 የኤልሳቤጥም የመውለጃዋ ጊዜ ደረሰ፥ ወንድ ልጅም ወለደች። 58 ጎረቤቶቿና ዘመዶቿም ጌታ ታላቅ ምሕረቱን እንዳደረገለት ሰምተው ከእርስዋ ጋር ደስ አላቸው። 59 በስምንተኛውም ቀን ሕፃኑን ሊገርዙት መጡ፥ በአባቱም ስም ዘካርያስ አሉት። 60 እናቱም መልሳ። አይሆንም፥ ዮሐንስ ይባል እንጂ አለች። 61 እነርሱም። ከዘመዶችሽ በዚህ ስም የተጠራ የለም አሉአት። 62 አባቱንም እንዴት ሊጠራው እንደሚፈልግ ጠቀሱት። 63፤ የመጻፊያ ጠረጴዛም ለምኖ፡- ስሙ ዮሐንስ ነው፡ ብሎ ጻፈ። ሁሉም አደነቁ። 64 አፉም ወዲያውኑ ተከፈተ፥ አንደበቱም ተፈታ፥ ተናገረም፥ እግዚአብሔርንም አመሰገነ። 65 በዙሪያቸውም በሚኖሩት ሁሉ ላይ ፍርሃት ሆነ፤ ይህም ሁሉ ነገር በይሁዳ በተራራማው አገር ሁሉ ተወራ። 66 የሰሙትም ሁሉ። ይህ ሕፃን እንዴት ይሆናል? እያሉ በልባቸው አኖሩት፤ የእግዚአብሔርም እጅ ከእርሱ ጋር ነበረች። 67 አባቱ ዘካርያስም በመንፈስ ቅዱስ ተሞልቶ። 68 የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ይባረክ፤ ሕዝቡን ጎብኝቶአልና፥ 69 በባሪያውም በዳዊት ቤት የመዳን ቀንድን አስነስቶልናል፤ 70፤ ከዓለም መጀመሪያ ጀምሮ በነበሩት በቅዱሳን ነቢያቱ አፍ እንደተናገረ፥ 71፤ ከጠላቶቻችንና ከሚጠሉን ሁሉ እጅ እንድንድን፥ 72፤ ለአባቶቻችን የተሰጠውን ምሕረት ያደርግ ዘንድ፥ የተቀደሰውንም ቃል ኪዳኑን ያስታውስ ዘንድ፥ 73 ለአባታችን ለአብርሃም የማለውን መሐላ፤ 74፤ ከጠላቶቻችን እጅ ድነን ያለ ፍርሃት እንድናገለግለው ይሰጠን ዘንድ፥ 75 በሕይወታችን ዘመን ሁሉ በቅድስናና በጽድቅ በፊቱ። 76 አንተም ሕፃን ሆይ፥ የልዑል ነቢይ ትባላለህ፤ መንገዱን ልትጠርግ በጌታ ፊት ትሄዳለህና፤ 77፤ የኃጢአታቸው ስርየት የሆነውን የመዳን እውቀት ለሕዝቡ ይሰጥ ዘንድ፥ 78፤ ይህም ከላይ የመጣ የንጋት ብርሃን በጐበኘንበት በአምላካችን ርኅራኄ ምክንያት ነው፤ 79፤ በጨለማና በሞት ጥላ ውስጥ ለሚቀመጡት ብርሃን ለመስጠት፥ እግሮቻችንንም በሰላም መንገድ ለመምራት። 80 ሕፃኑም አደገ፥ በመንፈስም ጠነከረ፥ ለእስራኤልም እስከ ታየበት ቀን ድረስ በምድረ በዳ ኖረ።
9