ምዕራፍ 1
ምዕራፍ 2
1 በታላቂቱ ከተማ በነነዌ የነገሠ ናቡከደነፆር በነገሠ በአሥራ ሁለተኛው ዓመት። በኤቅባታን በሜዶን ላይ በነገሠ በአርፋክስድ ዘመን። 2 በኤቅባታንም ዙሪያ ወርዱ ሦስት ክንድ ርዝመቱም ስድስት ክንድ በሆነ ድንጋይ በተጠረበ ድንጋይ ሠራ፤ የቅጥሩንም ከፍታ ሰባ ክንድ ወርዱንም አምሳ ክንድ አደረገ። 3 ግንቦቹን በበሮቹ ላይ ቁመታቸው መቶ ክንድ፥ ስፋቱንም በመሠረቱ ላይ ስድሳ ክንድ አድርግ። 4 ደጆችዋንም እስከ ሰባ ክንድ ከፍታ ድረስ ያሉትን በሮች ሠራ፥ ወርዳቸውም አርባ ክንድ ነበረ፥ ለኃያላኑ ሠራዊቱም መውጫ ለእግሮቹም አሰላለፍ። 5 በዚያም ዘመን ንጉሡ ናቡከደነፆር በታላቁ ሜዳ በራጋው ዳርቻ ካለው ከአርፋክስድ ንጉሥ ጋር ተዋጋ። 6 በተራራማውም አገር የሚኖሩ ሁሉ፣ በኤፍራጥስም አጠገብ የሚኖሩ ሁሉ፣ ጤግሮስ፣ ሃይዳስፔስ፣ የኤልማውያን ንጉሥ የአርዮክ ሜዳ፣ እንዲሁም እጅግ ብዙ የኬሎድ ልጆች አሕዛብ ወደ እርሱ መጡ። ወደ ጦርነቱ ። 7 የዚያን ጊዜም የአሦር ንጉሥ ናቡከደነፆር በፋርስ ወደሚኖሩት ሁሉ ወደ ምዕራብም ወደሚኖሩት በኪልቅያም በደማስቆም ሊባኖስም አንቲሊባኖስም በባሕር ዳርቻም ወደሚኖሩት ሁሉ ላከ። 8፤ በቀርሜሎስም፥ በገለዓድም፥ በገሊላ ሁሉ ላይ፥ በታላቁም የኤስድሬሎም ሜዳ ላሉ አሕዛብ። 9 በሰማርያና በከተሞቿም፥ በዮርዳኖስ ማዶ እስከ ኢየሩሳሌም፥ እስከ ቤታን፥ ኬሎስ፥ ቃዴስ፥ የግብፅም ወንዝ፥ ቴፍንስ፥ ራምሴ፥ የጌሴም ምድር ሁሉ፥ 10 ወደ ኢትዮጵያ ዳርቻ እስክትገቡ ድረስ ከታኒስና ከሜምፊስ ባሻገር በግብፅም የሚኖሩ ሁሉ እስከምትደርሱ ድረስ። 11 በአገሩም የሚኖሩ ሁሉ የአሦርን ንጉሥ የናቡከደነፆርን ትእዛዝ ናቁ፥ ከእርሱም ጋር ወደ ሰልፍ አልሄዱም። አልፈሩትም ነበርና፥ በፊታቸውም እንደ አንድ ሰው ነበረ፥ መልእክተኞቹንም ያለ ውርደት ከእነርሱ ሰደዱ። 12 ናቡከደነፆርም በዚህች አገር ሁሉ ላይ እጅግ ተቈጣ፥ በኪልቅያም በደማስቆም በሶርያም ዳርቻ ሁሉ ላይ በእውነት ይበቀሉ ዘንድ በዙፋኑም በመንግሥቱም ማለ፥ የሚኖሩትንም ሁሉ በሰይፍ እንደሚገድላቸው ተናገረ። ወደ ሁለቱ ባሕር ዳርቻ እስክትደርሱ ድረስ የሞዓብ ምድር፥ የአሞንም ልጆች፥ ይሁዳም ሁሉ፥ በግብፅም የነበሩት ሁሉ። 13 በአሥራ ሰባተኛውም ዓመት በንጉሡ በአርፋክስድ ላይ ሠልፍ ዘምቶ ድል አደረገ፤ የአርፋክስድን ኃይል ሁሉ ፈረሰኞቹንም ሁሉ ሰረገሎቹንም ሁሉ ገልብጦአልና። 14 የከተሞቹም ጌታ ሆነ፥ ወደ ኤቅባታንም መጣ፥ ግንቦቹን ወሰደ፥ ጎዳናዋንም ዘረፈ፥ ውበትዋንም ወደ እፍረት ለወጠው። 15 አርፋክስድን በራጋው ተራራ ወሰደ፥ በጦሩም መታው፥ በዚያም ቀን ፈጽሞ አጠፋው። 16፤ከዚያም፡በዃላ፡ወደ፡ነነዌ፡ተመለሰ፥ርሱና፡የአሕዛብ፡ጉባኤ፡ዅሉ ፡እጅግ፡እጅግ፡ታጋዮች፡ነበሩበት፤በዚያም፡ጸናና፡ርሱና፡ሠራዊቱ፡መ ቶ ሀያ፡ቀን፡በላ።
1፤በዐሥራ፡ስምንተኛውም፡ዓመት፡በመዠመሪያው፡ወር፡በኻያ፡ኹ ለቱ፡ቀን፡በአሦር፡ንጉሥ፡ናቡከደነሶር፡ቤት፡እንደ፡ተናገረ፡ራሱን፡በም ድር፡ዅሉ፡ላይ፡ይበቀል፡ዘንድ፡ተነግሮ፡ነበር። 2 አለቆቹንም ሁሉ መኳንንቱንም ሁሉ ወደ እርሱ ጠርቶ ሚስጥራዊ ምክሩን ነገራቸው፥ የምድርንም ሁሉ መከራ ከአፉ ወሰደ። 3 የአፉንም ትእዛዝ የማይታዘዙትን ሥጋ የለበሰ ሁሉ ያጠፉ ዘንድ ወሰኑ። 4 ምክሩንም በፈጸመ ጊዜ የአሦር ንጉሥ ናቡከደነፆር የሠራዊቱን አለቃ ሖሎፈርኒስን ጠርቶ ከእርሱ ቀጥሎ ያለውን የሠራዊቱን አለቃ ጠራው። 5 ታላቁ ንጉሥ የምድርም ሁሉ ጌታ እንዲህ ይላል፡— እነሆ፥ ከፊቴ ትወጣለህ፥ በራሳቸውም ኃይል የሚታመኑትን መቶ ሀያ ሺህ እግረኞችን ከአንተ ጋር ትወስዳለህ። የፈረሶችም ቍጥር አሥራ ሁለት ሺህ ከፈረሰኞቻቸው ጋር። 6 ትእዛዜን ስላልታዘዙ በምዕራብ ምድር ሁሉ ላይ ትወጣለህ። 7 ምድርንና ውኃን እንዲያዘጋጁልኝ ትነግራቸዋለህ፤ በመዓቴም እወጣባቸዋለሁና የምድርንም ፊት ሁሉ በሠራዊቴ እግሮች እሸፍናቸዋለሁ፥ ለምርኮም እሰጣቸዋለሁ። እነሱን፡8 የተገደሉትም ሸለቆቻቸውንና ወንዞችን ይሞላሉ፥ ወንዙም እስኪፈስ ድረስ በሬሳዎቻቸው ይሞላል። 9 ወደ ምድር ዳርቻም ሁሉ በምርኮ እመራቸዋለሁ። 10 ስለዚህ ውጣ። ድንበራቸውንም ሁሉ አስቀድመኝ ውሰድ፤ ለአንተም ቢገዙ፥ እስከ ቅጣታቸው ቀን ድረስ ጠብቀኝላቸው። 11 ስለ ዓመፀኞች ግን ዓይንህ አይራራላቸው። ነገር ግን ለእርድ ግደላቸው ወደምትሄድበትም አብዝዛቸው። 12 እኔ ሕያው ነኝና በመንግሥቴም ኃይል የተናገርሁትን ሁሉ በእጄ አደርገዋለሁ። 13 የጌታህንም ትእዛዝ እንዳትተላለፍ ተጠንቀቅ፥ ነገር ግን እንዳዘዝሁህ ፈጽማቸው፥ ለመፈጸምም አትዘግይ። 14 ሖሎፈርኔስም ከጌታው ፊት ወጣ፥ አለቆችንም ሁሉ አለቆችንም አለቆችንም የአሦርንም ሠራዊት አለቆች ጠራ። 15 ጌታውም እንዳዘዘው የተመረጡትን ወደ መቶ ሀያ ሺህ አሥራ ሁለት ሺህም ቀስተኞች ፈረሰኞችን ለሰልፍ አሰለፈ። 16 ለሰልፍም ብዙ ሠራዊት እንደ ታዘዘ አስረዳቸው። 17 ግመሎችንና አህዮችን ለሠረገላቸው እጅግ ብዙ ወሰደ። ለእነርሱም ቍጥር የሌላቸው በጎችና በሬዎች ፍየሎችም። 18 ለሠራዊቱም ሁሉ ብዙ መብል፥ ከንጉሡም ቤት እጅግ ብዙ ወርቅና ብር። 19 ኃይሉም ሁሉ በንጉሥ ናቡከደነፆር ፊት ይሄድ ዘንድ ወደ ምዕራብ አቅጣጫ በሰረገሎቻቸው በፈረሰኞችም በተመረጡት እግራቸውም የምድርን ፊት ሁሉ ይሸፍን ዘንድ ወጣ። 20 ብዙ አገሮችም እንደ አንበጣና እንደ ምድር አሸዋ መጡባቸው፤ የሕዝቡ ብዛት ቍጥር የለውምና። 21፤ከዘጠነኛውም፡መንገድ፡የሦስት፡ቀን፡መንገድ፡ወደ፡ቢቅቲል፡አድ ማድ፡ኼዱ፥ከበቅቲልም፡በላይኛው፡ኪልቅያ፡ግራ፡በግራ፡ ባለው ተራራ፡ፊት፡ሰፈሩ። 22፤ ሠራዊቱንም ሁሉ፥ እግረኛዎቹንም፥ ፈረሰኞቹንም ሰረገሎቹንም ወሰደ፥ ከዚያም ወደ ተራራማው አገር ሄደ። 23 ፉድንንና ሉድን አጠፋ፥ በኬልያውያንም ምድር በደቡብ በኩል በምድረ በዳ የነበሩትን የራሴን ልጆች ሁሉ የእስራኤልንም ልጆች ዘረፈ።
24 በኤፍራጥስም በኩል ተሻገረ፥ በሜሶጶጣሚያም አለፈ፥ ወደ ባሕርም እስክትገቡ ድረስ በአርቦናይ ወንዝ ላይ የነበሩትን የኮረብታ ከተሞች ሁሉ አጠፋ። 25 የኪልቅያንም ዳርቻ ወሰደ፥ የተቃወሙትንም ሁሉ ገደለ፥ በደቡብም በኩል ባለው በዓረብ አንጻር ወደ ያፌት ዳርቻ መጣ። 26 የምድያምንም ልጆች ሁሉ ከበበ፥ ማደሪያቸውንም አቃጠለ፥ በጎቻቸውንም ዘረፈ። 27 በስንዴ መከር ጊዜ ወደ ደማስቆ ሜዳ ወረደ፥ እርሻቸውንም ሁሉ አቃጠለ፥ በጎቻቸውንና ላሞችን አጠፋ፥ ከተሞቻቸውንም ዘረፈ፥ አገራቸውንም ፈጽሞ አጠፋ፥ ወጣቶቻቸውንም ሁሉ መታ። የሰይፍ ጫፍ. 28 ስለዚህ ፍርሃትና ድንጋጤው በባሕር ዳር በሚኖሩ በሲዶናና በጢሮስ በሱርና በኦሲና በሚኖሩት በየምናንም በሚኖሩ ሁሉ ላይ ወደቀ። በአዞጦስና በአስቃሎንም የሚኖሩ እጅግ ፈሩት። ምዕራፍ 3 1 ስለ ሰላምም መልእክት ወደ እርሱ ላኩ። 2 እነሆ፥ እኛ የታላቁ ንጉሥ የናቡከደነፆር ባሪያዎች በፊትህ ተኛን። በፊትህ መልካም እንደ ሆነ አድርገን ተጠቀምን። 3 እነሆ፥ ቤቶቻችንና ስፍራዎቻችን ሁሉ፥ የስንዴ እርሻችንም ሁሉ በጎችንም ላምሞቻችንም የድንኳኖቻችንም ቤቶች በፊትህ ተኝተዋል። እንዳሻህ ተጠቀምባቸው። 4 እነሆ ከተሞቻችንና ነዋሪዎችዋ አገልጋዮችህ ናቸው፤ መጥተህ ደስ የሚያሰኝህን አድርግላቸው። 5 ሰዎቹም ወደ ሆሎፈርኔስ መጡ፥ እንዲህም ብለው ነገሩት። 6 እርሱና ሠራዊቱ ወደ ባሕር ዳር ወረደ፥ በኮረብታዎቹም ከተሞች ጭፍሮችን አቆመ፥ ከእነርሱም የተመረጡትን ሰዎች ወሰደ። ፯ ስለዚህ እነርሱና በዙሪያው ያሉት አገር ሁሉ የአበባ ጉንጉን፣ በዘፈንና በከበሮ ተቀበሉአቸው። 8 ድንበራቸውን ጣለ፥ የማምለኪያ ዐፀዶቻቸውንም ቈረጠ፤ የምድርንም አማልክት ሁሉ እንዲያጠፉ አሕዛብ ሁሉ ለናቡከደነፆር ብቻ እንዲሰግዱ ቋንቋዎችና ነገዶችም ሁሉ አምላክ ብለው እንዲጠሩት አዝዞ ነበር። 9 ደግሞም ወደ ይሁዳ ቅርብ በሆነው በኤስድራኤሎን ፊት ለፊት በይሁዳም ታላቅ ችግር ፊት ለፊት መጣ። 10፤የሠራዊቱንም፡ሰረገላ፡ዅሉ፡ይሰበስብ፡ዘንድ፡በጌባና፡በእስኩቶ ፖሊስ፡መካከል፡ሰፈረ፥በዚያም፡ወር፡ሙሉ፡ተቀመጠ። ምዕራፍ 4 1 በይሁዳም የተቀመጡ የእስራኤል ልጆች የአሦር ንጉሥ የናቡከደነፆር ዋና አዛዥ ሆሎፈርኒስ በአሕዛብ ላይ ያደረገውን ሁሉ፥ ቤተ መቅደሶቻቸውንም ሁሉ እንደ ዘረፈና እንዳፈረሰ ሰሙ። 2 ስለዚህም እጅግ ፈሩት፥ ስለ ኢየሩሳሌምና ስለ አምላካቸውም ስለ እግዚአብሔር ቤተ መቅደስ ደነገጡ። 3 ከምርኮ ገና ተመልሰው መጥተዋልና፥ የይሁዳም ሰዎች ሁሉ ዘግይተው ተሰበሰቡ፤ ዕቃውም መሠዊያውም ቤቱም ከርኵሰት በኋላ ተቀደሱ።
4፤ስለዚህ፡ወደ፡ሰማርያ፡ዳርቻ፡ዅሉ፡መንደሮች፡ወደ፡ቤቶሮን፡ወደ፡ ቤልመን፡ኢያሪኮም፡ወደ፡ሖባ፡ወደ፡ኤሶራም፡ወደ፡ሳሌም፡ሸለቆ፡ሰደ ዱ። 5፤ከተራሮችም፡ራስ፡ዅሉ፡ቀድመው፡ገዙ፥በእነርሱም፡ያሉትን፡መን ደሮች፡መሸጉ፥ለጦርነትም፡መብል፡አከማቹ፤እርሻቸው፡ዘግይቶ፡ታ ጭዶ ነበርና። 6 ደግሞም በዚያን ጊዜ በኢየሩሳሌም የነበረው ሊቀ ካህናቱ ዮአኪም በባቱሊያ ለሚኖሩት ቤቶምስቴም በኤስድራይሎን ፊት ለፊት በአደባባይ በዶታይም አጠገብ ለነበሩት ጻፈ። 7 በተራራማው አገር ያሉትን መተላለፊያዎች ይጠብቁ ዘንድ አዘዛቸው፤ በእነርሱ በኩል ወደ ይሁዳ መግቢያ ነበረ፥ መውጫውንም ሊከለክላቸው ቀላል ነበረ፥ ለሁለቱም ቢበዛ ለቀና ነበረ። 8 የእስራኤልም ልጆች ሊቀ ካህናቱ ዮአኪም እንዳዘዛቸው፥ በኢየሩሳሌምም ከተቀመጡት ከእስራኤል ሕዝብ ሁሉ ሽማግሌዎች ጋር አደረጉ። 9 የእስራኤልም ሰዎች ሁሉ በታላቅ ትጋት ወደ እግዚአብሔር ጮኹ፥ በታላቅም ቍጣ ነፍሳቸውን አዋረዱ። 10 እነሱም ሚስቶቻቸውም ልጆቻቸውም ከብቶቻቸውም በገንዘብም የተገዙ እንግዶችና ሞያተኞች ሎሌዎቻቸውም ሁሉ በማቅ ለበሱ። 11፤ ወንድና ሴት ልጆችም ሕፃናትም በኢየሩሳሌምም የሚኖሩ ሁሉ በቤተ መቅደሱ ፊት ወደቁ፥ በራሳቸውም ላይ አመድ ጣሉ፥ ማቅ ልብሳቸውንም በእግዚአብሔር ፊት ዘረጉ፤ በመሠዊያውም ዙሪያ ማቅ ለበሱ። 12 ልጆቻቸውንም ለምርኮ፥ ሚስቶቻቸውንም ለምርኮ፥ የርስታቸውንም ከተሞች ለጥፋት፥ መቅደሱንም ለውርደትና ለስድብ፥ ለርስታቸውም እንዳይሰጥ የእስራኤልን አምላክ ሁሉ በአንድ ልብ ጮኹ። ብሔራት ደስ እንዲላቸው. 13፤እግዚአብሔርም፡ጸሎታቸውን፡ሰማ፥መከራቸውንም፡አየ፤ሕዝ ቡም፡በይሁዳ፡ዅሉ፡በኢየሩሳሌምም፡በሠራዊት፡እግዚአብሔር፡መ ቅደስ፡ፊት፡ብዙ፡ቀን፡ጾመዋልና። 14 ሊቀ ካህናቱም ዮአኪም፥ በእግዚአብሔርም ፊት የሚቆሙ ካህናት ሁሉ፥ እግዚአብሔርንም የሚያገለግሉት ወገባቸውን ማቅ ታጥቀው በየዕለቱ የሚቃጠለውን መሥዋዕት ከሕዝቡም ሥእለትና ነጻ መባ ጋር አቀረቡ። 15 በጭመታቸውም ላይ አመድ ነበራቸው፥ የእስራኤልንም ቤት ሁሉ በቸርነት ያይ ዘንድ በፍጹም ኃይላቸው ወደ እግዚአብሔር ጮኹ። ምዕራፍ 5 1 የእስራኤልም ልጆች ለጦርነት እንደ ተዘጋጁ፥ የተራራውንም አገር መተላለፊያ እንደ ዘጉ፥ የኮረብታዎችንም ራስዎች ሁሉ እንደ መሽጉ ለአሦርም ሠራዊት አለቃ ለሆሎፈርኔስ ተገለጸለት። በሻምፓኝ አገሮች ውስጥ እንቅፋቶች ተፈጥረዋል2 እጅግም ተቈጣ የሞዓብን አለቆች ሁሉ የአሞንም አለቆች የባሕሩንም ዳርቻ ገዥዎች ሁሉ ጠርቶ። 3፤ርሱም፦እናንተ፡የከነዓን፡ልጆች፡ሆይ፥በኰረብታው፡ላይ፡የሚኖረ ው፡ሕዝብ፡ማን፡እንደ፡ኾነ፡ንገሩኝ፥የሚቀመጡባቸውም፡ከተማዎች ፡ናቸው፥የሠራዊታቸውም፡ብዛት፡እንዴት፡እንደ፡ነበሩ፥በውስጥም፡ የሚኖሩባት፡ከተማ፡እንደ፡ነበሩ፡ንገሩኝ፡አላቸው። ኃይል እና
ጥንካሬ, እና በእነርሱ ላይ የሚሾመው ንጉሥ ወይም የሠራዊታቸው አለቃ; 4 በምዕራብ ካሉት ሰዎች ሁሉ ይልቅ መጥተው እንዳይገናኙኝ ለምን ወሰኑ? 5 የአሞንም ልጆች ሁሉ አለቃ አኪዮር አለ፡— ጌታዬ ከባሪያህ አፍ ቃልን ስማ፥ በአጠገብህም ስለሚኖረው በተራሮችም ምድር ስለሚኖረው ስለዚህ ሕዝብ እውነቱን እነግርሃለሁ። ፤ ከባሪያህም አፍ ውሸት አይወጣም። 6 ይህ ሕዝብ የከለዳውያን ዘር ነው፤ 7 በከለዳውያንም ምድር የነበሩትን የአባቶቻቸውን አማልክት ስላልተከተሉ ከዚህ በፊት በሜሶጶጣሚያ ተቀመጡ። 8፤ የአባቶቻቸውን መንገድ ትተው ለሰማይ አምላክ ለሚያውቁት አምላክ ሰገዱ፤ ከአማልክቶቻቸውም ፊት አሳደዷቸው፥ ወደ መስጴጦምያም ሸሹ፥ በዚያም ብዙ ቀን ተቀመጡ። 9 አምላካቸውም ከተቀመጡበት ስፍራ ተነሥተው ወደ ከነዓን ምድር እንዲሄዱ አዘዛቸው፤ በዚያም ተቀመጡ በወርቅና በብር ብዙ እንስሶችም በዙ። 10 ነገር ግን የከነዓንን ምድር ሁሉ ራብ በጋረ ጊዜ ወደ ግብፅ ወረዱ፥ ሲመገቡም በዚያ ተቀመጡ፥ ሕዝባቸውንም አንድ ሰው ሊቈጠር እስኪሳነው ድረስ በዚያ እጅግ ብዙ ሕዝብ ሆኑ። 11፤የግብጽም፡ንጉሥ፡ተነሥቶባቸው፡አታለሉባቸው፥በጡብም፡ሥ ራ፡አዋረዳቸው፥ባሪያም፡አደረጋቸው። 12፤ ወደ አምላካቸውም ጮኹ፥ የግብፅንም አገር ሁሉ በማይፈወስ መቅሠፍት መታ፤ ግብፃውያንም ከፊታቸው አስወጧቸው። 13 እግዚአብሔርም ቀይ ባሕርን በፊታቸው አደረቃቸው። 14 ወደ ሲና ተራራና ወደ ቃዴስ በርኔ አመጣቸው፥ በምድረ በዳም የሚኖሩትን ሁሉ አወጣቸው። 15 በአሞራውያንም ምድር ተቀመጡ፤ የኤሴቦንንም ሁሉ በኃይላቸው አጠፉ፥ ዮርዳኖስንም ተሻግረው ኮረብታውን አገር ሁሉ ያዙ። 16 በፊታቸውም ከነዓናዊውን ፌርዛዊውንም ኢያቡሳዊውንም ሴኬማዊውንም ጌርጌሳዊውንም ሁሉ አባረሩ፥ በዚያም አገር ብዙ ቀን ተቀመጡ። 17፤በአምላካቸው፡ፊት፡ኀጢአትን፡ ባላደረጉ፡ጊዜ፡ተሳካላቸው፥ኃጢአትን የሚጠላ አምላክ ከእነርሱ ጋር ነበረና። ፲፰ ነገር ግን እርሱ ከሾማቸው መንገድ በወጡ ጊዜ በብዙ ጦርነቶች እጅግ ተደመሰሱ፥ ለእነርሱም ወደ ማይሆነው ምድር ተማረኩ፥ የአምላካቸውም ቤተ መቅደስ በምድር ላይ ወድቆ፥ ከተሞቻቸውም ተጣሉ። በጠላቶች ተወስዷል. 19 አሁን ግን ወደ አምላካቸው ተመለሱ፥ ከተበተኑበትም ስፍራ ወጥተዋል መቅደሳቸውም ያለበትን ኢየሩሳሌምን ወርሰዋል፥ በተራራማ አገር ተቀምጠዋል። ባድማ ነበርና። 20፤ አሁንም፥ ጌታዬና ገዥዬ፥ በዚህ ሕዝብ ላይ ስሕተት ቢኖርባቸው፥ አምላካቸውንም ቢበድሉ፥ ይህ ለእነርሱ ጥፋት እንደሆነ እናስብ፥ እንውጣ፥ እናሸንፋቸዋለን። 21 ነገር ግን በብሔራቸው ላይ ኃጢአት ከሌለ፥ ጌታዬ እንዳይከላከልላቸው፥ አምላካቸውም እንዳይሆንላቸው፥ እኛም በዓለም ሁሉ ፊት መሰደቢያ እንዳይሆን፥ ጌታዬ አሁን ይለፍ። 22፤አኪዮርም፡ይህን፡ነገር፡በጨረሰ፡ጊዜ፡በድንኳኑ፡ዙሪያ፡የቆሙት፡ ሕዝብ፡ዅሉ፥የሆሎፌርኔስ፡አለቃዎች፥በባሕርም፡ዳርና፡በሞዓብ፡የ ሚኖሩ፡ዅሉ፡እርሱን እንዲገድለው፡አጉረመረሙ።
23፤ እነርሱ፡— የእስራኤልን ልጆች ፊት አንፈራም፤ እነሆ፥ ለጽኑ ሰልፍ ብርታትና ኃይል የሌለው ሕዝብ ነውና ይላሉ። 24፤ አሁንም፥ አቤቱ ሆሎፈርኔስ፥ እንወጣለን፥ እነርሱም ከሠራዊትህ ሁሉ የሚበላ ምርኮ ይሆናሉ። ምዕራፍ 6 1 በሸንጎው ዙሪያ ያሉት ሰዎች ጩኸት በቀረ ጊዜ የአሱር ሠራዊት አለቃ የሆነው ሆሎፈርነስ አኪኦርንና ሞዓባውያንን ሁሉ ከሌሎች አሕዛብ ጉባኤ ሁሉ ጋር። 2 አንተ አኪዮር የኤፍሬምም ሞያተኞች ማን ነህ? ከናቡከደነፆር በቀር አምላክ ማን ነው? 3 ኃይሉን ይልካል ከምድርም ፊት ያጠፋቸዋል አምላካቸውም አያድናቸውም፤ እኛ ባሪያዎቹ ግን እንደ አንድ ሰው እናጠፋቸዋለን። የፈረሶቻችንን ኃይል መቋቋም አይችሉምና. 4 በእነርሱም እንረግጣቸዋለን፣ተራሮቻቸውም በደማቸው ይሰክራሉ፣እርሻቸውም በሬሳ ይሞላል፣እግራቸውም በፊታችን ሊቆም አይችልም፣ፈጽሞ ይጠፋሉና። የምድር ሁሉ ጌታ የሆነው ንጉሥ ናቡከደነፆር፡— ቃሌ ሁሉ ከንቱ አይሆንም ብሎአልና። 5 አንተም በበደልህ ቀን ይህን ቃል የተናገርህ የአሞን ሞያተኛ አኪዮር ሆይ፥ ይህን ከግብፅ የወጣውን ሕዝብ እስክበቀል ድረስ ከዛሬ ጀምሬ ፊቴን አታይም። ፮ እናም የዚያን ጊዜ የሰራዊቴ ሰይፍ እና የሚያገለግሉኝ ብዙ ሰዎች በአንተ በኩል ያልፋሉ፣ እናም በተመለስኩ ጊዜ ከተገደሉት ጋር ትወድቃለህ። 7 አሁንም ባሪያዎቼ ወደ ተራራማው አገር ይመልሱሃል፥ በመንገዶቹም ባሉ ከተሞች ያቆሙሃል። 8 ከእነርሱም ጋር እስክትጠፋ ድረስ አትጠፋም። 9 እንዲወሰዱም በልብህ ራስህ ብታሳምን ፊትህ አይውደቅ፤ ተናግሬአለሁ፥ ቃሌም ሁሉ ከንቱ አይሆንም። 10 ሆሎፈርኔስ በድንኳኑ ውስጥ የሚቀመጡትን ባሪያዎቹን አኪዮርን ወስደው ወደ ባቱሊያ እንዲያመጡት አዘዘ፥ በእስራኤልም ልጆች እጅ አሳልፈው ይሰጡታል። 11 ባሪያዎቹም ወስደው ከሰፈሩ ወደ ሜዳ አወጡት፥ ከቈላውም መካከል ወደ ኮረብታው አገር ሄዱ፥ በባቱሊያም በታች ወዳለችው የውኃ ምንጮች መጡ። 12፤የከተማይቱም፡ሰዎች፡ባዩአቸው፡ጊዜ፡ጦራቸውን፡አንሥተው፡ከ ከተማይቱ፡ወጥተው፡ወደ ኮረብታው፡ራስ፡ላይ፡ወጡ፤ወንጭፍም፡የሚጠቀሙ፡ዅሉ፡በድንጋ ይ እየወረወሩ እንዳይወጡ ከለከላቸው። 13 ነገር ግን ከተራራው በታች በስውር ገብተው አኪዮርን አስረው ጣሉት፥ ከተራራውም በታች ትተውት ወደ ጌታቸው ተመለሱ። 14 እስራኤላውያን ግን ከከተማቸው ወረዱ፥ ወደ እርሱም መጡ፥ ፈቱትም፥ ወደ ባቱሊያም ወሰዱት፥ ለከተማይቱም አለቆች አቀረቡት። 15፤ በዚያም ወራት ከስምዖን ነገድ የሆነ የሚካ ልጅ ዖዝያስ፥ የጎቶንያልም ልጅ ቃብርስ፥ የመልከኤልም ልጅ ከርሚስ ነበሩ። 16 የከተማይቱንም ሽማግሌዎች ሁሉ፥ ጕልማሶቻቸውም ሁሉ፥ ሴቶቻቸውንም ወደ ጉባኤው በአንድነት ጠሩ፥ አኪዮርንም በሕዝባቸው ሁሉ መካከል አቆሙት። ዖዝያስም የተደረገውን ነገር ጠየቀው።
17፤የሆሎፌርኔስንም፡ጉባኤ፡ቃል፥በአሦርም፡አለቃዎች፡መካከል፡የ ተናገረውን፡ቃል፡ዅሉ፥በእስራኤልም፡ቤት፡ላይ፡የኰራውን፡ነገር፡ዅ ሉ፡መለሰላቸው። 18 ሕዝቡም ወድቀው ለእግዚአብሔር ሰገዱ፥ ወደ እግዚአብሔርም ጮኹ። እያለ። 19 አቤቱ የሰማይ አምላክ፣ ትዕቢታቸውን ተመልከት፣ ለሕዝባችንም ዝቅጠት እራራ፣ እናም ዛሬ ለአንተ የተቀደሱትን ፊት ተመልከት። 20 አኪዮርንም አጽናኑት፥ እጅግም አመሰገኑት። 21 ዖዝያስም ከጉባኤው ወደ ቤቱ ወሰደው፥ ለሽማግሌዎችም ግብዣ አደረገ። በዚያም ሌሊት ሁሉ የእስራኤልን አምላክ እርዳታ ለማግኘት ጠሩ። ምዕራፍ 7 1፤በነገው፡ሆሎፌርኔስ፡ሠራዊቱን፡ዅሉና፡ሊወስዱት፡የመጡትን፡ሕ ዝቡን፡ዅሉ፡ከእስራኤል፡ልጆች፡ጋራ፡ይወጉ፡በባቱሊያ፡ላይ፡ሰፈራቸ ውን፡እንዲወጡ፡አዘዘ። . 2፤በዚያም፡ቀን፡ኃያላኖቻቸው፡ከሰፈራቸው፡ተፈናቀሉ፤የሰልፈኞቹ ም፡ሠራዊት፡መቶ፡ሰባ፡ሺሕ፡እግረኞች፥ዐሥራ፡ኹለት፡ሺሕ፡ፈረሰኞች ፥ከሸቀጦቹ፡ጋራ፡በመካከላቸውም፡የነበሩት፡ሌሎች፡ሰዎች፡እጅግ፡ብ ዙ፡ነበረ። . 3 በባቱሊያ አጠገብ ባለው ሸለቆ ውስጥ በምንጩ አጠገብ ሰፈሩ፤ በዶታይምም ላይ እስከ ቤልማይም ድረስ በሰፊው ተዘረጉ፤ ርዝማኔውም ከባቱሊያ አንስቶ በኤስድራኤሎን አንጻር እስከ ቂናሞን ድረስ ተዘረጉ። 4 የእስራኤልም ልጆች ብዙአቸውን ባዩ ጊዜ እጅግ ደነገጡ፥ እያንዳንዱም ባልንጀራውን። ከፍ ያሉ ተራራዎች፣ ሸለቆዎች፣ ኮረብቶችም ክብደታቸውን ሊሸከሙ አይችሉምና። ፭ እናም እያንዳንዱ ሰው የጦር መሳሪያውን አነሳ፣ እና በግምባዎቻቸው ላይ እሳት ካነደዱ በኋላ እዚያው ቆዩ እና ሌሊቱን ሁሉ ተመለከቱ። 6 በሁለተኛውም ቀን ሖሎፈርኔስ ፈረሰኞቹን ሁሉ በእስራኤል ልጆች ፊት በቢቱሊያ ያሉትን አወጣ። 7 ወደ ከተማይቱም የሚወስደውን መንገድ ተመለከተ፥ ወደ ውኃቸውም ምንጭ መጣ፥ ወሰዳቸውም፥ የሰልፈኞችንም ጭፍሮች በላያቸው አኖረ፥ እርሱም ወደ ሕዝቡ ሄደ። 8 የዔሳውም ልጆች አለቆች ሁሉ የሞዓብም ሕዝብ አለቆች ሁሉ የባሕርም ዳርቻ አለቆች ወደ እርሱ ቀረቡ፥ እንዲህም አሉ። 9 በሠራዊትህ ውስጥ ጥፋት እንዳይሆን ጌታችን አሁንም አንድ ቃል ስማ። 10፤ይህ፡የእስራኤል፡ልጆች፡ሕዝብ፡በጦራቸው፡አይታመኑም፤ነገር፡ግ ን፥በተራራው፡ከፍታ፡ላይ፡አይታመኑም፤ምክንያቱም፡ወደ፡ተራራ ው፡ራስ፡ላይ፡መውጣት፡ቀላል፡አይደለም። 11፤ አሁንም፥ ጌታዬ ሆይ፥ በጦርነት ተሰልፈህ ከእነርሱ ጋር አትዋጋቸው፥ ከሕዝብህም አንድ ሰው አይጠፋም። 12 በሰፈርህ ተቀመጥ፥ የሰራዊትህንም ሰዎች ሁሉ ጠብቅ፥ ባሪያዎችህም ከተራራው ግርጌ የሚወጣውን የውኃውን ምንጭ በእጃቸው እንግባ። 13 በባቱሊያ ለሚኖሩ ሁሉ ከዚያ ውኃ አላቸው፤ እነርሱን ይጠማሉ፥ ከተማቸውንም አሳልፈው ይሰጣሉ፥ እኛና ሕዝባችንም በአቅራቢያው ወዳለው ተራሮች ራስ ላይ እንወጣለን፥ ከከተማም ማንም እንዳይወጣ እንጠብቅባቸው።
14፤ እነርሱና ሚስቶቻቸውም ልጆቻቸውም በእሳት ይቃጠላሉ፥ ሰይፍም ሳይመጣባቸው በሚቀመጡባቸው መንገዶች ይገለበጣሉ። 15፤እንዲሁም ክፉን ዋጋ ትሰጣቸዋለህ። እነርሱ ዐምፀዋልና፥ ፊትሽንም በሰላም አላገኙም። 16፤እነዚህም፡ቃሎች፡ሆሎፌርኔስንና፡ባሪያዎቹን፡ዅሉ፡አስደሰታቸ ው፥እርሱም፡እንደ ተናገሩት፡ያደርግ፡ዘንድ፡አዘዘ። 17 የአሞንም ልጆች ሰፈር ከእነርሱም ጋር አምስት ሺህ የአሦራውያን ሰዎች ተነሡ፥ በሸለቆውም ሰፈሩ፥ የእስራኤልንም ልጆች የውኃውን ምንጮች ወሰዱ። 18 የዔሳውም ልጆች ከአሞን ልጆች ጋር ወጡ፥ በተራራማውም አገር በዶታይም ፊት ሰፈሩ፤ ከእነርሱም አንዳንዶቹን ወደ ደቡብና ወደ ምሥራቅ ሰደዱ፥ እርሱም በኵሲ አጠገብ ባለው በዔቅሬቤል ፊት ለፊት። በሞክሞር ወንዝ ላይ; የቀሩትም የአሦር ሠራዊት በሜዳው ላይ ሰፈሩ፥ የምድሪቱንም ፊት ሁሉ ሸፈኑ። ድንኳኖቻቸውና ሰረገሎቻቸውም ለብዙ ሕዝብ ተተከሉ። 19 የእስራኤልም ልጆች ልባቸው ደክሞ ነበርና ጠላቶቻቸው ሁሉ ከበቡአቸው፥ ከመካከላቸውም የሚያመልጡበት መንገድ አልነበረምና ወደ አምላካቸው ወደ እግዚአብሔር ጮኹ። 20፤ የአሦርም ጉባኤ ሁሉ፥ እግረኛዎቻቸውም ሰረገሎቻቸውም ፈረሰኞቻቸውም፥ ሠላሳ አራት ቀንም በዙሪያቸው ተቀመጡ፤ የውኃ ዕቃዎቻቸውም ሁሉ የባቱሊያን የሚከለክሉትን ሁሉ ከከሱ። 21 ጕድጓዶቹም ባዶ ሆኑ፥ አንድ ቀንም የሚጠግቡት ውኃ አጡ። በመጠን ያጠጡ ነበርና። 22፤ስለዚህም ሕፃናት ልጆቻቸው ልባቸው ደነዘዘ፥ሴቶቻቸውና ጐበዛዝቶቻቸውም በውኃ ጥም ደከሙ፥በከተማይቱም አደባባይና በበሮች መተላለፊያ አጠገብ ወደቁ፥ከእንግዲህም ወዲያ ኃይል አልነበረባቸውም። 23 ሕዝቡም ሁሉ ወደ ዖዝያስና ወደ ከተማይቱ አለቆች ጐበዛዝቱም ሴቶቹም ሕፃናቶቹም ተሰበሰቡ፥ በታላቅ ድምፅም ጮኹ በሽማግሌዎቹም ሁሉ ፊት። 24፤እግዚአብሔር፡በእኛና፡በእናንተ፡መካከል፡ይፍረድ፤ከአሦር፡ልጆ ች፡ሰላምን፡አልለመናችሁምና፡አስከፋችኹና። 25 አሁንም የሚረዳን የለንም፤ ነገር ግን በውኃ ጥምና በታላቅ ጥፋት እንድንወድቅ እግዚአብሔር በእጃቸው አሳልፎ ሰጥቶናል። 26፤ አሁንም እነርሱን ወደ እናንተ ጥሩ፥ ከተማይቱንም ሁሉ ለሆሎፈርኔስ ሰዎችና ለሠራዊቱ ሁሉ ምርኮ አድርጋችሁ ስጡ። 27 በጥማት ከምንሞት ብንበዘበዝባቸው ይሻለናልና፤ ለነፍሳችንም በሕይወት ትኖር ዘንድ ለእርሱ ባሪያዎች እንሆናለንና፥ የሕፃናቶቻችንንም ሞት በዓይናችን እያየን፣ የሚስቶቻችንንና የራሳችንን ሞት እንዳናይ ልጆቻችን እንዲሞቱ. 28 እንደ ኃጢአታችንና እንደ አባቶቻችን ኃጢአት የሚቀጣን፥ ሰማይና ምድር፥ አምላካችንና የአባቶቻችን ጌታ፥ ዛሬ እንደተናገርነው እንዳያደርግ በአንተ ላይ እንመሰክርባለን። 29 በዚያን ጊዜ በአንድ ፈቃድ ታላቅ ልቅሶ በማኅበሩ መካከል ሆነ። በታላቅ ድምፅም ወደ እግዚአብሔር አምላክ ጮኹ። 30 ዖዝያስም አላቸው። ወንድሞች ሆይ፥ አይዞአችሁ፥ አምላካችን እግዚአብሔር ምሕረቱን እንዲመልስልን አምስት ቀን እንታገሥ። ፈጽሞ አይተወንምና። 31 እነዚህም ቀኖች ካለፉ፥ እርዳታም ባይመጣብን፥ እንደ ቃልህ አደርጋለሁ።
32 ሕዝቡንም እያንዳንዱን እንደ ገዛ ራሳቸው በተነ። ወደ ከተማቸው ግንብና ግንብ ሄዱ፥ ሴቶቹንና ሕፃናቶቹንም ወደ ቤታቸው ሰደዱ፥ ወደ ከተማይቱም እጅግ ዝቅ አሉ። ምዕራፍ 8 1 በዚያን ጊዜ ዮዲት የሜራሪ ልጅ፣ የሬፍ ልጅ፣ የዮሴፍ ልጅ፣ የኦሴል ልጅ፣ የኤልቂያ ልጅ፣ የሐናንያ ልጅ፣ የጌዴዎን ልጅ፣ የራፋይም ልጅ፣ የሜራሪ ልጅ የሆነች ዮዲት ሰማች። ፤ የአሲቶ ልጅ፥ የኤልዩ ልጅ፥ የኤልያብ ልጅ፥ የናትናኤል ልጅ፥ የሣምኤል ልጅ፥ የሣላሳዳል ልጅ፥ የእስራኤል ልጅ። 2 ምናሴም በገብሱ መከር የሞተው ከነገዷና ከዘመዶቿ የሆነ ባልዋ ነበር። 3 እርሱም በእርሻ ላይ ነዶ የሚያስሩትን ሲጠብቅ በቆመ ጊዜ ትኩሳቱ በራሱ ላይ ወደቀ፥ በአልጋውም ላይ ወድቆ በባቱሊያ ከተማ ሞተ፤ በዶታይምና በባላሞ መካከል ባለው ሜዳ ከአባቶቹ ጋር ቀበሩት። . 4 ስለዚህ ዮዲት በቤቷ ሦስት ዓመት ከአራት ወር መበለት ነበረች። 5 በቤቷም ራስ ላይ ድንኳን ሠራች፥ ማቅንም በወገብዋ ላይ አደረገች፥ የመበለትዋንም ልብስ አቀረበች። 6 ወይቤሎ ፡ ውስተ ፡ መበለትነ ፡ ውስተ ፡ መበለትነ ፡ ውስተ ፡ ሰንበት ፡ ሰንበት ፡ ውስተ ፡ ወርኅ ፡ መባእ ፡ ወርኅ ፡ በዓላት ፡ በዓላት ፡ ዕለተ ፡ ቤተ ፡ እስራኤል ። 7 እርስዋም ደግሞ ፊቷ የተዋበች፥ ለማየትም የተዋበች ነበረች፤ ባልዋ ምናሴም ወርቅና ብርን፥ ወንዶች ባሪያዎችንና ሴቶች ባሪያዎችን፥ ከብቶችንና እርሻዎችን ትቶ ሄደ። እርስዋም በእነርሱ ላይ ቀረች። 8 ክፉ ቃል የሰጣት ማንም አልነበረም። እግዚአብሔርን እጅግ እንደምትፈራ። 9 እርስዋም የሕዝቡን ክፉ ቃል በገዥው ላይ በሰማች ጊዜ፥ ውኃ ከማጣት የተነሣ ደከሙ። ዮዲት ዖዝያስ የነገራቸውን ቃል ሁሉ ሰምታ ነበርና፥ ከአምስት ቀንም በኋላ ከተማይቱን ለአሦራውያን አሳልፎ ሊሰጥ የማለላቸውን ቃል ሁሉ ሰምታ ነበርና። 10፤የዚያን ጊዜም፡ባለቤትዋ፡የነበረችውን፡ዅሉ፡አስተዳዳሪ፡ነበረች፡የከተማይቱ ን፡ሽማግሌዎች፡ ዖዝያንንና፡ኬብሪስን፡ ካርሚስንም፡ ትጠራቸው ዘንድ ላከች። 11 ወደ እርስዋም መጥተው እንዲህ አለቻቸው፡— እናንተ የባቱሊያ ከተማ ገዥዎች ሆይ፥ አሁን ስሙኝ፤ በዚህ ቀን በሕዝብ ፊት የተናገራችሁት ቃላችሁ ትክክል አይደለም፥ ስለዚህም ስለ መሐላችሁና ስለ ተናገራችሁት መሐላ። በእግዚአብሔርና በእናንተ መካከል፥ በእነዚህ ቀናት ውስጥ እግዚአብሔር ሊረዳችሁ ካልተመለሰ ከተማይቱን ለጠላቶቻችን አሳልፈን ለመስጠት ቃል ገብተናል። 12 አሁንም እናንተ ዛሬ እግዚአብሔርን የፈተናችሁ፥ በእግዚአብሔርም ፋንታ በሰው ልጆች መካከል የቆማችሁ እነማን ናችሁ? 13 አሁንም የሠራዊትን ጌታ እግዚአብሔርን ሞክሩት፥ እናንተ ግን ከቶ አታውቁም። 14 የሰውን የልብ ጥልቅ ነገር ልታገኙ አትችሉምና፥ የሚያስበውንም ማስተዋል አትችሉም፤ እንግዲህ ይህን ሁሉ
የፈጠረውን እግዚአብሔርን እንዴት ልትመረምሩ ትችላላችሁ? አይደለም ወንድሞቼ ጌታ አምላካችንን አታስቆጡ። 15 በእነዚህ አምስት ቀናት ውስጥ ካልረዳን በየቀኑም ቢሆን ሲፈቅድ ሊጠብቀን ወይም በጠላቶቻችን ፊት ሊያጠፋን ሥልጣን አለው። 16 የአምላካችንን የእግዚአብሔርን ምክር አታሥሩ፤ ይፈራ ዘንድ እግዚአብሔር እንደ ሰው አይደለምና። እርሱም ይጠራጠር ዘንድ እንደ ሰው ልጅ አይደለም። 17፤እንግዲህ፡የእርሱን፡ማዳን፡እንጠባበቅ፡እርሱንም እንዲረዳን፡እንጥራው፥ደስ፡እንደ፡ኾነ፡ድምጻችንን፡ ይሰማል። 18 በዘመናችን አልተነሣምና፥ ዛሬም እንደ ቀድሞው በእጅ የተሠሩ አማልክትን የሚያመልክ ነገድ ወይም ቤተሰብ ወይም ሕዝብ ወይም ከተማ በመካከላችን የለምና። 19 ስለዚህም አባቶቻችን ለሰይፍና ለምርኮ ተሰጥተው በጠላቶቻችን ፊት ታላቅ ውድቀት ደረሰባቸው። 20 እኛ ግን ሌላ አምላክ አናውቅም፤ ስለዚህም እርሱ እኛንና ሕዝባችንን ሁሉ እንደማይናቅ እናምናለን። 21 እንዲሁ ብንወሰድ ይሁዳ ሁሉ ትወድቃለች መቅደሳችንም ይፈርሳል። ርኵሱንም ከአፋችን ይጠይቃል። 22 የወንድሞቻችንን ገድል፣ የአገርን ምርኮ፣ የርስታችንንም ጥፋት፣ በባርነት በምንሆንበት በአሕዛብ መካከል ራሳችንን ይመልስልናል። ለያዙንም ሁሉ ማሰናከያና መሰደቢያ እንሆናለን። 23 ባሪያችን ለቸርነት አይሆንምና፤ እግዚአብሔር አምላካችን ግን ወደ ውርደት ይመልሰዋል። 24 እንግዲህ፣ ወንድሞች ሆይ፣ ልባቸው በኛ ላይ ስለሚደገፍ፣ መቅደሱ፣ ቤቱ እና መሠዊያው በእኛ ላይ ስላረፈ ለወንድሞቻችን ምሳሌ እናሳይ። 25 አባቶቻችንን እንዳደረገ የሚፈትነንን አምላካችንን እግዚአብሔርን እናመስግን። 26፤አብርሃም፡ያደረገውን፥ይስሐቅን፡እንደፈተነ፥ያዕቆብም፡በመስ ጴጦምያ፡ሶርያ፡የእናቱን፡ወንድም፡የላባን፡በጎች፡በጠበቀ፡ጊዜ፡ያደረገ ውን፡አስታውስ። 27 ልባቸውንም ይፈትናልና እንደ እነርሱ በእሳት አልፈተነንምና፥ እኛንም አልበቀልም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ይገሥጻቸው ዘንድ ወደ እርሱ የሚቀርቡትን ይገርፋቸዋል። 28 ዖዝያስም። የተናገርሽውን ሁሉ በቅን ልብ ተናገርሽ፥ ቃልሽንም የሚቃወም የለም አላት። 29 ይህ ጥበብህ የምትገለጥበት የመጀመሪያ ቀን አይደለምና። የልብህ አሳብ መልካም ነውና ከዘመንህ መጀመሪያ ጀምሮ ሕዝቡ ሁሉ ማስተዋልህን ያውቃሉ። 30 ነገር ግን ሕዝቡ እጅግ ተጠምተው ነበር፥ እንደ ተናገርነውም እናደርግባቸው፥ የማንፈርሰውንም መሐላ በራሳችን ላይ እንሰጥ ዘንድ አስገደዱን። 31፤ አሁንም ስለ እኛ ጸልይ፥ እግዚአብሔርን የምትፈራ ሴት ነሽና፥ እግዚአብሔርም ጕድጓዳችንን እንዲሞላ ዝናቡን ያዘንብልናልና፥ እኛም አንታክትም። 32 ዮዲትም። 33 እናንተ ዛሬ ሌሊት በበሩ ላይ ትቆማላችሁ፥ እኔም ከጠባቂዬ ጋር እወጣለሁ፤ ከተማይቱንም ለጠላቶቻችን አሳልፋችሁ ትሰጧት ዘንድ በተገባችሁበት ቀን እግዚአብሔር እስራኤልን በእጄ ይጎበኛቸዋል። 34 ነገር ግን ስለ ድርጊቴ አትጠይቁ፤ የማደርገው ነገር እስኪፈጸም ድረስ አልነግራችሁምና።
35 ዖዝያንና መኳንንቱ። 36 ከድንኳኑም ተመለሱ፥ ወደ ክፍላቸውም ሄዱ።
ምዕራፍ 9 1 ዮዲት በግምባዋ ወደቀች በራስዋም ላይ አመድ ነስንሶ የለበሰችውን ማቅ ገለጠላት። የዚያም ቀን ዕጣን በኢየሩሳሌም በእግዚአብሔር ቤት በተሠዋ ጊዜ ዮዲት በታላቅ ድምፅ ጮኸች። 2 አቤቱ የአባቴ የስምዖን አምላክ ሆይ፤ መጻተኞችን ለመበቀል ሰይፍ የሰጠህበት፤ የባሪያይቱን መታጠቂያ የፈታህ፥ ጭኑንም ለውርደት የገለጥክ፥ ድንግልናዋንም ከስድብዋ ያረከሰ፤ እንዲህ አይሆንም ብለሽ ነበርና; አሁንም እንዲህ አደረጉ። 3፤ስለዚህም፡አለቆቻቸውን እንዲገደሉ ሰጠሃቸው፥ተታለውም፡አልጋቸውን፡በደም፡ለሰው፥ባሪያዎቹንም ከጌቶቻቸው ጋር፡መኳንንቱንም በዙፋኖቻቸው ላይ መቱአቸው። 4 ሚስቶቻቸውንም ለምርኮ፥ ሴቶች ልጆቻቸውንም ለምርኮ ሰጠሃቸው፥ ብዝበዛቸውንም ሁሉ ለምትወዳቸው ልጆችህ ታካፍል። በቅንዓትህ ተቃውተው የደማቸውንም ርኵሰት የተጸየፉአቸውን፥ አንተንም ለመርዳት የለመኑአቸው፥ አቤቱ አምላኬ ሆይ፥ መበለት ሆኜ ስማኝ። 5 አንተ እነዚያን ብቻ አይደለም ያደረግህውና፥ በፊት የነበረውንና በኋላም የሆነውን ደግሞ ነው እንጂ። አሁን ያለውንና የሚመጣውን አስበሃል። 6 የወሰንከው ነገር ቀርቦ ነበርና፡— እነሆ፥ በዚህ አለን፤ መንገድህ ሁሉ ተዘጋጅቷል፥ ፍርድህም አስቀድሞ በማወቅህ ነው። 7 እነሆ፥ አሦራውያን በኃይላቸው በዝተዋል፤ በፈረስና በሰው ከፍ ከፍ ይላሉ; በእግራቸው ብርታት ይመካሉ; በጋሻና በጦር ቀስት እና ወንጭፍ ይታመናሉ; አንተ ጦርን የምታፈርስ እግዚአብሔር እንደ ሆንህ አታውቅም፤ ስምህ እግዚአብሔር ነው። 8 መቅደስህን ሊያረክሱ፥ የክብርህም ስም ያረፈበትን ድንኳን ሊያረክሱ፥ የመሠዊያህንም ቀንድ በሰይፍ ሊጥሉ አስበዋልና ኃይላቸውን በኃይልህ ጣል፥ ኃይላቸውንም በመዓትህ አውረድ። 9 ትዕቢታቸውን ተመልከት ቍጣህንም በራሳቸው ላይ ላክ፤ የጸነስሁትንም ኃይል እኔ ባልቴት የሆንኩን በእጄ ስጠኝ። 10 በከንፈሬ ሽንገላ ባሪያውን ከአለቃው ጋር አለቃውንም ከባሪያው ጋር ምታ፤ ክብራቸውን በሴት እጅ አፍርሱ። 11 ኀይልህ በብዛቱ አይጸናምና፥ ኃይልህም በኃያላን ላይ አይደለም፤ አንተ የተቸገሩ አምላክ፥ የተገፉትን ረዳት፥ የደካሞችን ደጋፊ፥ ትጉህ ጠባቂ፥ ተስፋ የሌላቸውን አዳኝ ነህና። . 12 የአባቴ አምላክ የእስራኤልም የርስት አምላክ የሰማይና የምድር ጌታ የውኃ ፈጣሪ የፍጥረት ሁሉ ንጉሥ ሆይ ጸሎቴን ስማ። 13 በቃል ኪዳንህና በተቀደሰው ቤትህ ላይ በጽዮንም ራስ ላይ በልጆችሽም ቤት ላይ ክፉ ነገርን ስላሰቡ ንግግሬንና ሽንገላን ለእነርሱ ቍስልና መገረፍ አድርጋቸው። 14፤ ሕዝብና ነገድ ሁሉ አንተ የኀይልና የኀይል ሁሉ አምላክ እንደ ሆንህ ከአንተም በቀር የእስራኤልን ሕዝብ የሚጠብቅ ማንም እንደሌለ እንዲያውቁ አድርግ።
ምዕራፍ 10 1 እርስዋም ወደ እስራኤል አምላክ መጮህዋን ካቆመች በኋላ፥ ይህንም ቃል ሁሉ ከጨረሰች በኋላ። 2 በወደቀችበትም ተነሥታ ባሪያዋን ጠርታ በሰንበትና በበዓልዋ ወራት ወደ ተቀመጣችበት ቤት ገባች። 3 የለበሰችውንም ማቅ አወለቀች የመበለትነትዋንም ልብስ አወለቀች፥ ገላዋንም ሁሉ በውኃ ታጠበች፥ የከበረም ሽቱ ቀባች፥ የራሷንም ጠጕር ጠለፈች፥ ጎማም ለበሰች። በባሏ በምናሴም ዘመን ተጐናጽፋ የነበረችውን የደስታ ልብስዋን አለበሳት። 4፤ ጫማዋንም በእግሯ ወሰደች፥ አምባሮችዋንም፥ ሰንሰለቶችዋንም፥ ቀለበትዋንም፥ የጆሮ ጒትቻዋንም፥ ጌጧንም ሁሉ አደረገች፥ የሚያዩአትንም ሁሉ ዐይን ትማረክ ዘንድ በድፍረት ራስዋን አጌጠች። 5 ለባሪያዋም አንድ አቁማዳ የወይን ጠጅ፥ አንድ መስቀያ ዘይትም ሰጠቻት፥ ከረጢትም የደረቀ እህል፥ የሾላ ፍሬ፥ በጥሩም እንጀራ ሞላች፤ እርስዋም ይህን ሁሉ ሰብስባ በእሷ ላይ ጫነችባት። 6 ወደ ባቱሊያም ከተማ በር ወጡ፥ በዚያም ዖዝያንና የከተማይቱ ሽማግሌዎች ቀብሪስና ክራሚስ ቆመው አገኙ። 7 ፊቷም እንደ ተለወጠ ልብሷም እንደ ተለወጠ ባዩአት ጊዜ በውበቷ እጅግ ተደነቁ፥ አሏት። 8 የአባቶቻችን አምላክ እግዚአብሔር ሞገስን ይስጥህ፥ ሥራህንም ለእስራኤል ልጆች ክብር ለኢየሩሳሌምም ከፍ ከፍ አድርግ። ከዚያም እግዚአብሔርን አመለኩ። 9 እርስዋም፦ ከእኔ ጋር የተናገራችሁትን ነገር እፈጽም ዘንድ የከተማይቱ በሮች ይከፈቱልኝ ዘንድ እዘዙ። እርስዋም እንደተናገረች ወጣቶቹ ይከፈቱላት ዘንድ አዘዙ። 10 ይህንም ባደረጉ ጊዜ ዮዲት እርስዋና ባሪያዋ ከእርስዋ ጋር ወጡ። ከተራራው እስክትወርድ ድረስ፣ ሸለቆውንም እስክታልፍ ድረስ የከተማይቱ ሰዎች ተመለከቱአት። 11፤በሸለቆውም፡ላይ፡ወጡ፤የአሦራውያንም፡የመጀመሪያው፡ጠባ ቆች፡አገኟት፤ 12 ወስዶም። አንቺ የማን ሕዝብ ነሽ? ብሎ ጠየቃት። አንተስ ከየት መጣህ? እና ወዴት ትሄዳለህ? እርስዋም፦ እኔ ከዕብራውያን ሴት ነኝ ከእነርሱም ሸሽቻቸዋለሁ፤ እንድትጠፋ ይሰጡሃልና አለች። 13 የእውነትን ቃል እናገር ዘንድ በሠራዊትህ አለቃ በሆሎፈርኒስ ፊት እመጣለሁ። የሚሄድበትንም መንገድ አሳየዋለሁ፥ ተራራውንም አገር ሁሉ ያሸንፋል፥ የወንዶቹም ሥጋና ነፍስ ሳይጠፋ። 14 ሰዎቹም ቃሏን ሰምተው ፊቷን ባዩ ጊዜ በውበቷ እጅግ ተደነቁ፥ እርስዋንም። 15 ወደ ጌታችን ፊት ለመውረድ ፈጥነህ ነፍስህን አድነሃል፤ አሁንም ወደ ድንኳኑ ግባ፥ በእጁም እስኪሰጡህ ድረስ ከእኛ አንዳንዶቻችን እንመራሃለን። 16 በፊቱም በቆምህ ጊዜ በልብህ አትፍራ፥ ነገር ግን እንደ ቃልህ አሳየው። እርሱም መልካም ይለምንሃል። 17 ከእነርሱም ከእርስዋና ከገረድዋ ጋር አብረው የሚሄዱትን መቶ ሰዎች መረጡ። ወደ ሆሎፌርኔስ ድንኳን አመጧት። 18 የዚያን ጊዜ በሰፈሩ ሁሉ ጉባኤ ሆነ፤ መምጣትዋ በድንኳኑ መካከል ተስማምቶ ነበርና፥ ስለ እርስዋም እስኪነግሩት ድረስ ከሆሎፎርኔስ ድንኳን ውጭ ቆማ ወደ እርስዋ መጡ።
19 በውበቷም ተደነቁ ከእርስዋም የተነሣ የእስራኤልን ልጆች አደነቁ፤ እያንዳንዱም ባልንጀራውን፡— በመካከላቸው እንደዚህ ያሉ ሴቶች ያላቸውን ይህን ሕዝብ ማን ይንቃል? ከእነርሱም አንድ ሰው ተፈትቶ ምድርን ሁሉ ያታልል ዘንድ መልካም አይደለምና። 20 በሆሎፈርኔስም አጠገብ የነበሩት ባሪያዎቹ ሁሉ ወጡ፥ ወደ ድንኳኑም አገቡአት። 21፤ሆሎፈርኔስም፡በሐምራዊ፡በወርቅ፡በወርቅም፡በዕመራልድም፡ በከበረ፡ዕንቍም፡ በተሸመነ፡መጋረጃው፡በታች፡በአልጋው፡ላይ፡ተኛ። 22 ስለ እርስዋም አሳዩት። በፊቱም የብር መቅረዞችን ይዞ ከድንኳኑ ፊት ወጣ። 23 ዮዲትም በእርሱና አገልጋዮቹ ፊት በቀረበች ጊዜ ሁሉም ከገጽዋ ውበት የተነሣ ተደነቁ። እርስዋም በግምባሯ ወድቃ ሰገደችለት፤ ባሪያዎቹም አነሷት። ምዕራፍ 11 1 ሆሎፈርኔስም፦ አንቺ ሴት፥ አይዞሽ፥ በልብሽ አትፍሪ፤ የምድር ሁሉ ንጉሥ ለናቡከደነፆር ሊገዛ የሚወድ ከቶ አልበደልሁም አላት። 2፤ አሁንም በተራራ ላይ የሚኖረው ሕዝብህ በእኔ ባያያዩኝ ጦሬን ባነሳሁባቸው ነበር፤ ነገር ግን ይህን ለራሳቸው አደረጉ። 3 አሁን ግን ለምን ከእነርሱ ሸሽተህ ወደ እኛ መጥተሃል፤ ለደኅንነት መጥተሃልና፤ አይዞህ በዚህች ሌሊት እና ከዚህ በኋላ ትኖራለህ። 4፤ እንደ ጌታዬ የንጉሥ ናቡከደነፆር ባሪያዎች መልካም ለምኑህ እንጂ የሚጐዳህ የለምና። 5 ዮዲትም፦ የባሪያህን ቃል ተቀበል፥ ባሪያህንም በፊትህ እንድትናገር ፍቀድልኝ፥ በዚህች ሌሊትም ለጌታዬ ሐሰት አልናገርም አለችው። 6 የባሪያህን ቃል ብትከተል እግዚአብሔር ነገሩን በአንተ ዘንድ ፍጹም ያደርግልሃል። ጌታዬም ከዓላማው አይጠፋም። 7 በምድር ሁሉ ላይ ንጉሥ ለሆነው ለናቡከደነፆር ሕያውና ሕያው በሆነው ኀይሉ እምላለሁ፥ አንተን ለሕያው ፍጥረት ሁሉ ትደግፍ ዘንድ እንደ ላከህ፤ በአንተ የሚገዙት ሰዎች ብቻ አይደሉም፥ የምድረ በዳ አራዊትም እንስሳትም ጭምር። የሰማይ ወፎችም ከናቡከደነፆርና ከቤቱ ሁሉ በታች በአንተ ኃይል ይኖራሉ። 8 እኛ ጥበብህንና አሳብህን ሰምተናልና፥ አንተም ብቻ በመንግሥት ሁሉ የከበረ ነህ፥ በእውቀትም የጸና በጦርነትም ድንቅ እንደ ሆንህ በምድር ሁሉ ተነግሮአል። 9 አሁን አኪዮር በሸንጎህ የተናገረውን ነገር በተመለከተ ቃሉን ሰምተናል። የባቱሊያ ሰዎች አዳኑት፥ የተናገረውንም ሁሉ ነገራቸው። 10 ስለዚህ፥ ጌታና ገዥ ሆይ፥ ቃሉን አታድርጉ። ነገር ግን እውነት ነውና በልብህ አኑረው፤ ሕዝባችን አይቀጣም ሰይፍም አያሸንፋቸውም፥ በአምላካቸው ላይ ኃጢአት ካልሠሩ። ፲፩ እናም አሁን፣ ጌታዬ እንዳይሸነፍ እና በዓላማው እንዳይሰናከል፣ አሁን እንኳን ሞት በእነርሱ ላይ ወድቋል፣ እናም ኃጢአታቸው በላያቸው ላይ ደርሶባቸዋል፣ እናም በዚህ ጊዜ የማይገባውን በሚያደርጉበት ጊዜ አምላካቸውን ያስቆጣሉ። ተከናውኗል፡
12 መብልያቸው ጠፍቶአልና፥ ውኃቸውም ሁሉ ጥቂት ነው፥ እጃቸውንም በከብቶቻቸው ላይ ሊጭኑ ወሰኑ፥ እግዚአብሔርም በሕጉ እንዳይበሉ የከለከላቸውን እነዚያን ሁሉ ሊበሉ አሰቡ። 13 የቀደሱትንና በአምላካችን ፊት በኢየሩሳሌም ለሚያገለግሉ ካህናት የተቀመጡትን ከአሥረኛው የወይን ጠጅና ከዘይቱ በኵራት ሊያጠፉ ቈርጠዋል። እነዚያም ከሰዎች አንድም በእጃቸው ሊነኩ የማይፈቀድላቸው ናቸው። 14 ከእነርሱም አንዳንዶቹን ወደ ኢየሩሳሌም ልከዋልና፥ በዚያም የሚኖሩ ደግሞ ከሸንጎ ፈቃድ ያመጡላቸው ዘንድ እንዲሁ አድርገዋልና። 15፤ነገር፡በነገራቸው፡ጊዜ፡ፈጥነው፡ያደርጉታል፥በዚያም፡ቀን፡ለመጥ ፋት፡ለአንተ፡ይሰጣሉ። 16 ስለዚህ እኔ ባሪያህ ይህን ሁሉ አውቄ ከፊታቸው ሸሽቻለሁ። ምድርም ሁሉ የሚደነቅበትንም የሚሰማውንም ሁሉ ከአንተ ጋር እሠራ ዘንድ እግዚአብሔር ላከኝ። 17 ባሪያህ ሃይማኖተኛ ነኝና፥ የሰማይንም አምላክ በቀንና በሌሊት አመልካለሁ፤ አሁንም፥ ጌታዬ ሆይ፥ ከአንተ ጋር እኖራለሁ፥ ባሪያህም በሌሊት ወደ ሸለቆው እወጣለሁ፥ ወደ እግዚአብሔርም እጸልያለሁ እርሱም ኃጢአታቸውንም በሠሩ ጊዜ ይነግሩኛል፤ 18 መጥቼም አሳይሃለሁ፤ አንተም ከሠራዊትህ ሁሉ ጋር ትወጣለህ፥ የሚቃወሙህም ማንም የለም። 19 ወደ ኢየሩሳሌምም እስክትገባ ድረስ በይሁዳ መካከል እመራሃለሁ። ዙፋንህንም በመካከልዋ አኖራለሁ; አንተም እረኛ እንደሌላቸው በጎች ትነዳቸዋለህ ውሻም አፉን ከቶ አይከፍትብህም፤ ይህ ነገር አስቀድሞ እንዳወቅሁ ተነግሮኛልና፥ ተነግሮኛልም፥ እንድነግራቸውም ተላክሁ። አንተ። 20 ቃሏም ሆሎፈርንስና ባሪያዎቹን ሁሉ ደስ አሰኘ። በጥበብዋም ተደነቁ። 21፤ ለፊት ውበትና ለቃል ጥበብም ከምድር ዳር እስከ ዳርቻ እንደዚህ ያለች ሴት የለችም። 22 እንዲሁም ሆሎፈርኔስ አላት። ኃይላችን በእጃችን ይሆን ዘንድ ጌታዬንም በሚናቁ ላይ ጥፋት ይሆን ዘንድ እግዚአብሔር በሕዝቡ ፊት ሊልክህ መልካም አደረገ። 23 አሁንም በፊትህ የተዋብ ነህ በቃልህም አስተዋይ ነህ፤ በእውነት እንደ ተናገርህ አምላክህ ብታደርግ አምላኬ ይሆናል፥ በንጉሡም በናቡከደነፆር ቤት ትቀመጣለህ፥ በሁሉ ዘንድም ታዋቂ ትሆናለህ። ምድር. ምዕራፍ 12 1 ከዚያም ሰሃን ወደ ተቀመጠበት እንዲያገቡአት አዘዘ። ከራሱም መብል እንዲያዘጋጁላትና ከወይኑም እንድትጠጣ አዘዛቸው። 2 ዮዲትም፡— ኃጢአት እንዳይሆን ከእርሱ አልበላም፥ ነገር ግን ካመጣሁት ነገር ይዘጋጅልኝ፡ አለችው። 3 ሆሎፈርኔስም። ስንቅሽ ቢያልቅ እንዴት እንሰጥሻለን? ከሕዝብህ ከእኛ ጋር ማንም የለምና። 4፤ ዮዲትም፡— ጌታዬ፡ በነፍስህ፡ እምላለሁ፡ ለባሪያህ፡ ያለኝን፡ ነገር፡ እንዳታሳልፍ፡ እግዚአብሔር፡ የወሰነውን፡ ነገር፡ በእጄ፡ ሳይሠራ፡ አለች። 5 የሆሎፈርኔስም አገልጋዮች ወደ ድንኳኑ አገቡአት፥ እስከ መንፈቀ ሌሊትም ድረስ ተኛች፥ በማለዳም ጊዜ ተነሣች።
6 ወደ ሆሎፌርኔስም ላከ፡— ጌታዬ አሁን ባሪያህ ወደ ጸሎት እንድትሄድ እዘዝ። 7 ሆሎፈርኔስም እንዳይከለክሏት ዘበኞችን አዘዛቸው፤ እንዲሁ በሰፈሩ ሦስት ቀን ተቀመጠች፥ በሌሊትም ወደ ባቱሊያ ሸለቆ ወጣች፥ በሰፈሩም አጠገብ ባለው የውኃ ምንጭ ታጠበች። 8 በወጣችም ጊዜ የሕዝቧን ልጆች ትንሣኤ ያቀናላት ዘንድ የእስራኤልን አምላክ እግዚአብሔርን ለመነችው። 9 ንጽህናም ገባች፥ በማታም ጊዜ ምግቧን እስክትበላ ድረስ በድንኳኑ ውስጥ ተቀመጠች። 10፤በአራተኛውም፡ቀን፡ሆሎፈርኔስ፡ለአገልጋዮቹ፡ብቻ ግብዣ፡አደረገ፥ከአለቆቹም፡ጋራ፡አንድን፡አልጠራም። 11 በያዘውም ሁሉ ላይ የሚሾመውን ጃንደረባውን ባጎአስን። 12 እነሆ፥ እንደዚህ ዓይነተኛ ሴት ብንለቅቃት እርስዋም ሳንገናኝ እንድንሄድ በእኛ ላይ ነውር ይሆናልና። እኛ ወደ እኛ ካልሳብናት፥ በንቀት ትስቃናለችና። 13 ባጎአስም ከሆሎፌርኔስ ፊት ሄዶ ወደ እርስዋ መጣ፥ እንዲህም አለ፡— ይህች የተዋበች ልጅ ወደ ጌታዬ ትመጣ ዘንድ በፊቱም ትከብር ዘንድ፥ ወይንንም ትጠጣ ዘንድ፥ ከእኛም ጋር ደስ ይበልሽ፥ ትሆኚ ዘንድ አትፍራ። ይህን ቀን በናቡከደነፆር ቤት ከሚያገለግሉ ከአሦራውያን ሴቶች ልጆች እንደ አንዲቱ አደረገው። 14 ዮዲትም። ጌታዬን እቃወም ዘንድ አሁን እኔ ማን ነኝ? እርሱን ደስ የሚያሰኘውን ሁሉ ፈጥኜ አደርገዋለሁ፥ እናም እስከ ሞት ቀን ድረስ ደስታዬ ይሆናል። 15 ተነሥታም በልብሷና በሴቶች ልብስዋ ሁሉ እራሷን አጌጠች፤ ገረዷም ሄዳ በሆሎፌርኔስ ፊት ለፊት ትቀመጥ ዘንድ ከባጎአስ በተቀበለችው ፊት ለስላሳ ቆዳን በምድር ላይ አኖረችላት። በእነርሱ ላይ ብሉ. 16 ዮዲትም ገብታ ተቀመጠች፤ ሆሎፈርኔስም ልቡ ከእርስዋ ጋር አዘነ፥ ልቡም ታወከ፥ ጉባኤዋንም እጅግ ወደደ። ካያት ቀን ጀምሮ ሊያታልላት ጥቂት ጊዜ ጠብቋልና። 17 ሆሎፈርኔስም። አሁን ጠጣ፥ ከእኛም ጋር ደስ ይበልሽ አላት። 18፤ዮዲትም፡— ጌታዬ ሆይ፥ አሁን እጠጣለሁ፥ ከተወለድሁበት ጊዜ ሁሉ ይልቅ ሕይወቴ በእኔ ታላቅ ሆናለችና አሁን እጠጣለሁ፡ አለችው። 19 ባሪያዋም ያዘጋጀችውን ወስዳ በፊቱ በላች ጠጣች። 20 ሆሎፌርኔስም በእርስዋ ደስ ብሎት እጅግ ደስ አለው፥ ከተወለደ ጀምሮ በአንድ ቀን ውስጥ ከጠጣው ይልቅ ብዙ የወይን ጠጅ ጠጣ። ምዕራፍ 13 1 በመሸም ጊዜ ባሪያዎቹ ሄዱ፤ ባጎአስም ድንኳኑን በውጭ ዘጋ፥ አገልጋዮቹንም ከጌታው ፊት አሰናበተ። ሁሉም ደክመው ነበርና ወደ መኝታቸው ሄዱ። 2፤ዮዲትም፡ብቻውን፡በድንኳኑ፡ውስጥ፡ቀረች፥ሆሎፈርኔስም፡ብቻ ውን፡በአልጋው፡ላይ፡ተኛ፥የወይን፡ጠጅ፡ጠግቦ፡ነበርና። 3 አሁን ዮዲት ባሪያዋን ከመኝታዋ ውጭ እንድትቆምና እንድትጠብቃት አዝዛ ነበር። ዕለት ዕለት እንደምታደርግ ውጣ፤ ወደ ጸሎትዋ እወጣለሁ ብላ ነበርና፥ ለባጎአንም እንዲሁ ተናገረች። 4 ሁሉም ወጡ፥ በመኝታ ክፍልም ውስጥ አንድም አልቀረም፥ ታናሽም ሆነ ታላቅ። ዮዲትም በአልጋዋ አጠገብ ቆማ በልቧ፡—
የኀይል ሁሉ አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፥ ለኢየሩሳሌም ክብር ይህን የእጄን ሥራ ተመልከት፡ አለችው። 5 ርስትህን የምትረዳበት ጊዜ ነውና፥ በላያችንም የተነሱትን ጠላቶች ታጠፋ ዘንድ ንግድህን የምታደርግበት ጊዜ አሁን ነው። 6 እርስዋም በሆሎፈርኔስ ራስ አጠገብ ወዳለው ወደ አልጋው ዓምድ ቀረበች፥ ጕልበቱንም ከዚያ አወረደች። 7 ወደ መኝታውም ቀርቦ የፀጉሩን ጠጕር ይዞ፡— አቤቱ የእስራኤል አምላክ ሆይ፥ ዛሬ አጽናኝ፡ አለ። 8 በፍጹም ኃይሏም ሁለት ጊዜ አንገቱን መታች፥ ራሱንም ከእርሱ ነቀፈች። 9 ገላውንም ከአልጋው ላይ ወድቆ ከአዕማዱ ላይ ያለውን ጣራ አወረደ። እርስዋም በኋላ ወጥታ ለሆሎፌርኔስ ራሱን ለባሪያዋ ሰጠችው። 10 ወደ ከረጢትዋም እህል አኖረች፤ ሁለቱም እንደ ልማዳቸው ለጸሎት አብረው ሄዱ፤ ሰፈሩንም አልፈው ሸለቆውን ከበቡ፥ ወደ ባቱሊያም ተራራ ወጡ፥ ወደ ደጆቹም መጡ። 11 ዮዲትም በሩቅ የበሩ ጠባቂዎችን፡— ክፈቱ፥ አሁንም በሩን ክፈቱ፤ እግዚአብሔር አምላካችን ከእኛ ጋር ነው፥ ገና በኢየሩሳሌም ኃይሉን ያሳይ ዘንድ ሠራዊቱንም በጠላት ላይ ያሳይ ዘንድ አለቻቸው። በዚህ ቀን ተከናውኗል. 12 የከተማዋም ሰዎች ድምፅዋን በሰሙ ጊዜ ወደ ከተማቸው በር ቸኩለው የከተማይቱን ሽማግሌዎች ጠሩ። 13 ያን ጊዜም መምጣቱ ለእነርሱ እንግዳ ሆኖባቸው ነበርና ታናናሾችም ሆኑ ታላላቆች ሁሉ በአንድነት ሮጡ፤ በሩንም ከፍተው ተቀበሉአቸው፥ ለመብራትም እሳት አደረጉ፥ በዙሪያቸውም ቆሙ። 14 በታላቅ ድምፅም እንዲህ አለቻቸው፡— እግዚአብሔርን አመስግኑ፥ አመስግኑት፤ እላለሁ፥ ምሕረቱን ከእስራኤል ቤት አልራቀም፤ ነገር ግን በዚህች ሌሊት ጠላቶቻችንን በእጄ አጠፋ። 15፤ራስዋንም ከከረጢቱ አውጥታ አሳየቻቸው፥እነሆ የሆሎፋርኔስ ራስ የአሱር ሠራዊት አለቃ፥እነሆም በስካር ተኝቶበት የነበረበትን መጋረጃ እነሆ፥እነሆ፥እነሆ፥የሆሎፈርኔስ ራስ፥የእሱር ሠራዊት አለቃ። እግዚአብሔርም በሴት እጅ መታው። 16፤በሄድሁበት፡መንገዴ፡የጠበቀኝ፡ሕያው፡እግዚአብሔርን፡ፊት፡አ ሳሳተኝ፥ነገር፡ግን፡ያረከሰኝና፡ያሳፍረኝ፡ከእኔ፡ጋራ፡ኀጢአት፡አልሠራ ም። 17 የዚያን ጊዜም ሕዝቡ ሁሉ እጅግ ተገረሙ፥ አንገታቸውንም ደፍተው እግዚአብሔርን አመለኩ በአንድም ልብ ሆነው፡— አምላካችን ሆይ፥ ዛሬ የሕዝብህን ጠላቶች ያጠፋህ የተባረክህ ነህ፡ አሉ። 18 ዖዝያስም፦ ልጄ ሆይ፥ አንቺ በምድር ላይ ካሉ ሴቶች ሁሉ በላይ የልዑል አምላክ የተባረክሽ ነሽ፤ ሰማያትንና ምድርን የፈጠረ የጠላቶቻችንን ራስ ጭንቅላት እንድትቆርጥ ያደረገህ እግዚአብሔር አምላክ ይባረክ። 19 ስለዚህ መታመንህ የእግዚአብሔርን ኃይል ለዘላለም ከሚያስቡት ከሰዎች ልብ አይራቅም። 20፤እግዚአብሔርም፡ይህን፡ነገር፡ለዘላለም፡ምስጋና፡ወደ፡አንተ፡ይመ ልስልኽ፥በመልካም፡ነገር፡ይጐበኝኽ፡ምክንያቱም፡ነፍስኽን፡ስለ ሕዝባችን፡መከራ፡አልራራኽምና፥ነገር፡ግን፥በአምላካችን፡ፊት፡ቅን፡ መንገድ፡መኼድኽ፡ ጥፋታችንን፡በቀልህ። ሕዝቡም ሁሉ። እንደዚያ ይሁን, እንደዚያም ይሁን.
ምዕራፍ 14 1፤ ዮዲትም፡— ወንድሞቼ ሆይ፥ ስሙኝ፥ ይህንም ራስ ውሰዱ በቅጥርዎም ከፍታ ላይ ስቀሉት፡ አለቻቸው። 2 ንጋትም በመጣ ጊዜ ፀሐይም በምድር ላይ በወጣ ጊዜ፥ እያንዳንዳችሁ የጦር ዕቃውን ውሰዱ፥ ኃያላኑም ሁሉ ከከተማይቱ ውጡ፥ እንደምትፈልጉም መኰንን በላያቸው ሹሙ። ወደ አሦራውያን ጥበቃ ወደ ሜዳ ውረዱ። ነገር ግን አትውረድ. 3፤ ጋሻቸውንም ያዙ፥ ወደ ሰፈራቸውም ገቡ፥ የአሦርንም ሠራዊት አለቆች አንሡ፥ ወደ ሖሎፈርኔስም ድንኳን ሮጡ፥ አላገኙትምም፤ ፍርሃትም ወደቀባቸው፥ እነርሱም በፊትህ ይሸሻሉ። 4፤ እናንተና በእስራኤል ዳርቻ የምትኖሩ ሁሉ፥ አሳደዱአቸው፥ ሲሄዱም ታጠፉአቸው። 5 ነገር ግን ይህን ከማድረጋችሁ በፊት የእስራኤልን ቤት የናቀውን፥ ለሞትም ሲል ወደ እኛ የላከውን አይቶ ያውቅ ዘንድ አሞናዊውን አኪዮርን በሉኝ። 6 ከዖዝያንም ቤት አኪዮርን ጠሩት። መጥቶም የሆሎፋርኔስን ራስ በሕዝቡ ማኅበር በሰው እጅ ባየ ጊዜ በግምባሩ ተደፋ ነፍሱም ወደቀ። 7 ባፈውሰውም ጊዜ በዮዲት እግር ሥር ወድቆ አከበራት እንዲህም አለ፡— ስምሽን ሰምተው የሚደነቁ በይሁዳ ድንኳኖችና በአሕዛብ ሁሉ የተባረክሽ ነሽ። 8 አሁንም በእነዚህ ቀኖች ያደረግኸውን ሁሉ ንገረኝ። ዮዲትም ከወጣችበት ቀን ጀምሮ እስከዚያች ሰዓት ድረስ የነገራትን ሁሉ በሕዝቡ መካከል ተናገረችው። 9 ንግግሯንም ካቆመች በኋላ ሕዝቡ በታላቅ ድምፅ ጮኹ በከተማቸውም እልል አሉ። 10 አኪዮርም የእስራኤልን አምላክ ያደረገውን ሁሉ ባየ ጊዜ በእግዚአብሔር እጅግ አመነ የቍልፈቱንም ሥጋ ገረረ፥ እስከ ዛሬ ድረስ ከእስራኤል ቤት ጋር ተባበረ። 11 በነጋም ጊዜ የሆሎፋርኔስን ራስ በግንቡ ላይ ሰቀሉት፥ እያንዳንዱም የጦር መሣሪያ ዕቃውን ወሰደ፥ እየታሰሩም ወደ ተራራው ዳርቻ ወጡ። 12፤ አሦራውያንም ባዩአቸው ጊዜ ወደ አለቆቻቸውና ወደ አለቆቻቸው ወደ አለቆቻቸውም ሁሉ ወደ አለቆቻቸው ላኩ። 13 ወደ ሆሎፈርኔስ ድንኳን መጡ፥ የነገሩንም ሁሉ አዛዥ፡— አሁን ጌታችንን አንቃው፤ ባሪያዎቹ ፈጽመው እንዲጠፉ ወደ እኛ ሊወጉ ደፍረው ነበርና አሉት። 14 ወደ ባጎአስም ሄዶ የድንኳኑን ደጃፍ አንኳኳ። ከዮዲት ጋር የተኛ መስሎት ነበርና። 15 ነገር ግን ማንም አልመለሰም ነበርና ከፍቶ ወደ መኝታ ክፍል ገባ፥ በምድርም ላይ ተጥሎ ሞቶ አገኘው፥ ራሱንም ከእርሱ ወስዶ አገኘው። 16 ስለዚህም በታላቅ ድምፅ በልቅሶና በዋይታ በታላቅም ጩኸት ጮኸ ልብሱንም ቀደደ። 17 ዮዲት ወዳለችበት ድንኳን ከገባ በኋላ ባያገኛትም ጊዜ ወደ ሕዝቡ ዘሎ ዘሎ። 18 እነዚህ ባሪያዎች አታላይ ሆነዋል። ከዕብራውያን አንዲት ሴት በንጉሥ ናቡከደነፆር ቤት ላይ አሳፈረች፤ እነሆ፥ ሆሎፋርኔስ ጭንቅላት ሳይኖረው በምድር ላይ ተኝቶአልና።
19 የአሦራውያንም ጭፍራ አለቆች ይህን ቃል በሰሙ ጊዜ ልብሳቸውን ቀዱ፥ ልባቸውም እጅግ ደነገጠ፥ በሰፈሩም ሁሉ ጩኸትና ታላቅ ድምፅ ሆነ። ምዕራፍ 15 1 በድንኳኑም የነበሩት በሰሙ ጊዜ በሆነው ነገር ተገረሙ። 2፤ ፍርሃትና መንቀጥቀጥም ወረደባቸው፥ በባልንጀራውም ፊት ሊቀመጥ የሚደፍር ማንም አልነበረም፥ ነገር ግን ሁሉም በአንድነት ሆነው ወደ ሜዳውና ወደ ተራራማው አገር መንገድ ሁሉ ሸሹ። 3 በባቱሊያም ዙሪያ በተራሮች ላይ የሰፈሩት ሸሹ። የእስራኤልም ልጆች በመካከላቸው ጦረኛ የነበሩት ሁሉ ፈጥነው ወጡባቸው። 4 ዖዝያንም ወደ ቤቶማስጤም ወደ ቤባይም ወደ ኮባይም ወደ ኮላም የእስራኤልም ዳርቻ ሁሉ የሆነውን ነገር የሚናገሩትን ሁሉ ያጠፉአቸው ዘንድ በጠላቶቻቸው ላይ ይጣደፉ ዘንድ ላከ። 5፤የእስራኤልም፡ልጆች፡ይህን፡በሰሙ፡ጊዜ፡ዅሉ፡በአንድ፡ተስማምተ ው፡በላያቸው፡ወደቁ፥እስከ፡ቾባይም፡ገደሉአቸው፤እንዲሁም፡ከኢየ ሩሳሌምና፡ከተራራማው፡ አገር፡ዅሉ፡የመጡ፡ዅሉ፡የተደረገውን፡ነገር፡ተነግሯቸው ነበርና። በጠላቶቻቸው ሰፈር) በገለዓድም በገሊላም የነበሩት ደማስቆንና ዳርቻዋን እስኪሻገሩ ድረስ ብዙ ገድለው አሳደዷቸው። 6 በባቱሊያም የተቀመጡት የቀሩት በአሦር ሰፈር ላይ ወደቁ፥ ዘረፉአቸውም፥ እጅግም ባለ ጠጎች ሆኑ። 7 የእስራኤልም ልጆች ከእርድ የተመለሱት ተረፈ። በተራራና በሜዳ ላይ ያሉ መንደሮችና ከተሞች ብዙ ምርኮ ወሰዱ፤ ሕዝቡ እጅግ ብዙ ነበርና። 8 የዚያን ጊዜም ሊቀ ካህናቱ ዮአኪም በኢየሩሳሌምም የተቀመጡ የእስራኤል ልጆች ሽማግሌዎች እግዚአብሔር ለእስራኤል ያሳየውን መልካም ነገር ለማየት ዮዲትንም አይተው ሰላምታ ሊሰጡአት መጡ። 9 ወደ እርስዋም በመጡ ጊዜ በአንድ ልብ ሆነው ባረኩአት እንዲህም አሏት፡- አንቺ የኢየሩሳሌም ከፍያለ ነሽ፥ አንቺ የእስራኤል ታላቅ ክብር ነሽ፥ አንቺ የሕዝባችን ታላቅ ደስታ ነሽ። 10 ይህን ሁሉ በእጅህ አድርገሃል፤ ለእስራኤልም ብዙ መልካም ነገር አድርገሃል፥ እግዚአብሔርም በእርሱ ደስ አለው፤ አንተ ለዘላለም ሁሉን የሚገዛ ጌታ የተባረክ ነህ። ሕዝቡም ሁሉ። 11 ሕዝቡም ሰፈሩን ለሠላሳ ቀን ዘረፉ፤ ለዮዲት ሆሎፈርኔስ ድንኳኑን፥ ሰሃንዋንም ሁሉ፥ አልጋውንም፥ ዕቃውንም ሁሉ ሰጡአት፤ ወስዳም በበቅሎዋ ላይ አኖረች። ሰረገላዋንም አዘጋጀችና በላዩ ላይ አስቀመጣቸው። 12 የእስራኤልም ሴቶች ሁሉ ሊያዩአት በአንድነት ሮጡ፥ ባረኩአትም፥ ዘመሩባትም፤ በእጇም ቅርንጫፎችን ወሰደች፥ ከእርስዋም ጋር ላሉት ሴቶች ደግሞ ሰጠቻቸው። 13 በእርስዋና ከእርስዋም ጋር በነበረች ባሪያዋ ላይ የወይራ የአበባ ጉንጉን አደረጉ፥ ሴቶቹንም ሁሉ እየመራች በዘፈኑ በሕዝቡ ሁሉ ፊት ሄደች፤ የእስራኤልም ሰዎች ሁሉ ጋሻና የአበባ ጉንጉን ይዘው በዘፈን ተከተሉ። በአፋቸው. ምዕራፍ 16 1 ዮዲትም ይህን ምስጋና ለእስራኤል ሁሉ መዘመር ጀመረች፤ ሕዝቡም ሁሉ ከእርስዋ በኋላ ይህን የምስጋና መዝሙር ዘመሩ።
2 ዮዲትም፡— ለአምላኬ በከበሮ ጀምር፥ ለጌታዬም በጸናጽል ዘምሩለት፥ አዲስ መዝሙርም አምጡለት፥ ከፍ ከፍ አድርጉት፥ ስሙንም ጥሩ። 3፤እግዚአብሔር፡ሰልፍ፡ያፈርሳልና፡ከሰፈር፡መካከል፡በሕዝቡ፡መካከ ል፡ከሚያሳድዱኝ፡እጅ፡ አዳነኝ። 4 አሱር ከሰሜን ከተራራው ወጣ፥ እልፍ አእላፋትም ሠራዊቱን አስከትሎ መጣ፥ ሕዝቡም ወንዞችን ከለከለ፥ ፈረሰኞቻቸውም ኮረብታዎችን ሸፈኑ። 5 ድንበሬን አቃጥሎአል፥ ጎበዞቼንም በሰይፍ እገድላለሁ፥ የሚጠቡትንም ሕፃናትን በምድር ላይ እጋጫለሁ፥ ሕፃናቶቼንም እንደ ምርኮ፥ ደናግል ልጆቼንም እንደ ብዝበዛ ያደርጋል ብሎ ፎከረ። 6 ነገር ግን ሁሉን ቻይ የሆነው ጌታ በሴት እጅ አሳዝኗቸዋል። 7 ኃያሉ በጐበዛዝቱ አልወደቀምና የታይታኖቹም ልጆች አልመቱትም ኃያላንም አልጫኑበትም፤ የሜራሪ ልጅ ዮዲት ግን ከፊትዋ ውበት የተነሣ ደከመችው። 8 በእስራኤልም ዘንድ የተገፉትን ከፍ ከፍ ለማድረግ የመበለትነቷን ልብስ አውልቃለችና፥ ፊትዋንም ሽቱ ቀባች፥ ጠጕርዋንም በጎማ አሰረች፥ ያታልለውም ዘንድ የበፍታ ልብስ ወሰደች። 9 ጫማዋ ዓይኖቹን አንኳኳ፣ ውበቷም አእምሮውን አስሮ፣ እና ፊሹ አንገቱ ውስጥ አለፈ። 10 ፋርሳውያን ከድፍረትዋ የተነሣ ተናወጡ፤ ሜዶናውያንም ከጽናትዋ የተነሣ ደፈሩ። 11 የዚያን ጊዜ ችግረኛዬ በደስታ ጮኹ፥ ደካሞቼም ጮኹ። ነገር ግን ተገረሙ፤ እነዚህ ድምፃቸውን ከፍ አድርገው ወደቁ። 12 የቈነጃጅት ልጆች ወጉአቸው እንደ ኰበለሉም ልጆች አቈሰሉአቸው በእግዚአብሔርም ሰልፍ ጠፉ። 13 ለእግዚአብሔር አዲስ መዝሙር እቀኛለሁ፤ አቤቱ፥ አንተ ታላቅና ክቡር ነህ፥ በኃይልም ድንቅ የማትችልም ነህ። 14 ፍጥረት ሁሉ ለአንተ ይገዛ አንተ ተናገርህ ተፈጥረዋልና መንፈስህን ላክህ ፈጣቸውም፥ ድምፅህንም የሚቃወም የለም። 15 ተራሮች ከመሠረታቸው በውኃ ይንቀጠቀጣሉ፥ ዓለቶችም በፊትህ እንደ ሰም ይቀልጣሉ፤ አንተ ግን ለሚፈሩህ ምሕረትን ታደርጋለህ። 16፤መሥዋዕቱ፡ዅሉ፡ለአንተ፡የጣፈጠ፡ሽታ፡ጥቂት፡ነውና፥ስቡም፡ ዅሉ፡ለሚቃጠል፡መሥዋዕትኽ፡አይበቃም፤እግዚአብሔርን፡የሚፈ ራ፡ዅሉ፡ጊዜው፡ይበዛል። 17 በዘመዶቼ ላይ ለሚነሱ አሕዛብ ወዮላቸው! የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር በፍርድ ቀን ይበቀላቸዋል፥ እሳትንና ትልን በሥጋቸው ላይ ያኖራል። ያዳምጡአቸዋል ለዘላለምም ያለቅሳሉ። 18 ወደ ኢየሩሳሌምም በገቡ ጊዜ ለእግዚአብሔር ሰገዱ። ሕዝቡም ሲነጻ የሚቃጠለውን መሥዋዕታቸውንና የነጻ መባቸውንና መባቸውን አቀረቡ። 19 ዮዲትም ሕዝቡ የሰጧትን የሆሎፌርኔስን ዕቃ ሁሉ ቀደሰች፥ ከመኝታ ቤቱም የወሰደውን ጣራ ለእግዚአብሔር ስጦታ አድርጋ ሰጠቻት። 20 ሕዝቡም ሦስት ወር ያህል በኢየሩሳሌም በመቅደሱ ፊት በሉ፤ ዮዲትም ከእነርሱ ጋር ተቀመጠች። 21፤ከዚህም፡ጊዜ፡በዃላ፡እያንዳንዱ፡ወደ፡ርስቱ፡ተመለሰ፥ዮዲትም፡ ወደ፡ባቱሊያ፡ኼደች፥በይዞታዋም፡ተቀመጠች፥በርሷም፡ጊዜ፡በአገሩ ፡ዅሉ፡የተከበረ፡ነበረች።
22 ብዙዎችም ወደዋት፤ ነገር ግን ባልዋ ምናሴ ከሞተ በኋላ ወደ ወገኖቹ ከተከማቸ በኋላ በሕይወትዋ ዘመን ሁሉ ማንም አላወቃትም። 23፤ነገር፡ግን፡አክብር፡አበዛ፥በባልዋም፡ቤት፡አረጀች፥መቶ አምስት፡ዓመት፡ነበረች፥ብላቴናይቱንም፡ነጻ አወጣች። በቤቱሊያም ሞተች፥ በባልዋም በምናሴ ዋሻ ቀበሩአት። 24፤የእስራኤልም፡ቤት፡ሰባት፡ቀን፡አዘኑላት፤ርሷም፡ሳትሞት፡ዕጣዋ ን፡ለባልዋ፡ምናሴ፡ለዘመድ፡ለነበሩት፡ዅሉ፡ለዘመዶችዋም፡ቅርብ፡ለነ በሩት ሰጠች። 25 በዮዲት ዘመን ወይም ከሞተች ከብዙ ዘመን በኋላ የእስራኤልን ልጆች የሚያስፈራ ማንም አልነበረም።