Vdekja , Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit Atëherë Moisiu thirri të gjithë pleqtë e Izraelit dhe u tha atyre: “Nxirrni, merrni nga një qengj për familjet tuaja dhe flijoni Pashkën. Merrni një tufë hisopi, zhyteni në gjakun që është në legen dhe lyeni arkitraun dhe dy shtyllat me gjakun që është në legen; dhe askush prej jush nuk do të dalë nga dera e shtëpisë së tij deri në mëngjes, sepse Zoti do të kalojë për të goditur Egjiptasit; dhe kur të shohë gjakun mbi arkitraun dhe mbi dy shtyllat, Zoti do të kalojë derën dhe nuk do ta lejojë shkatërruesin të hyjë në shtëpitë tuaja për t'ju goditur. Eksodi 12:21-23 Dhe nëse një njeri ka kryer një mëkat që meriton vdekjen dhe ai duhet të vritet, dhe ti e var në një pemë, trupi i tij nuk do të rrijë gjithë natën mbi pemë, por do ta varrosësh atë ditë; (sepse ai që është varur është i mallkuar nga Perëndia); që toka jote të mos ndotet, që Zoti, Perëndia yt, të jep si trashëgimi. Ligji i Përtërirë 21:22-23 Sepse qentë më kanë rrethuar, një turmë të pabesësh më kanë rrethuar; më kanë shpuar duart dhe këmbët. Mund t’i numëroj të gjitha kockat e mia; ata më shikojnë dhe më këqyrin. Ndajnë rrobat e mia midis tyre dhe hedhin short për veshjen time. Psalmi 22:16-18 Dhe pas gjashtëdhjetë e dy javësh Mesia do të shfaroset, por jo për veten e tij; dhe populli i princit që do të vijë do të shkatërrojë qytetin dhe shenjtëroren; fundi i tij do të jetë me një përmbytje, dhe deri në fund të luftës janë caktuar shkretime. Danieli 9:26 Dhe do të derdh mbi shtëpinë e Davidit dhe mbi banorët e Jerusalemit Frymën e hirit dhe të lutjes; dhe ata do të vështrojnë drejt meje, të cilin e kanë shpuar, dhe do të vajtojnë për të, ashtu siç vajton dikush për birin e tij të vetëm, dhe do të jenë në hidhërim për të, ashtu si dikush është në hidhërim për të parëlindurin e tij. Zakaria 12:10 Sepse unë ju kam transmetuar para së gjithash atë që edhe unë vetë e mora, se Krishti vdiq për mëkatet tona sipas Shkrimeve, dhe se u varros dhe se u ringjall të tretën ditë sipas Shkrimeve, 1 Korintasve 15:3-4
Profeti Isaia Isaia 53 1 Kush i ka besuar predikimit tonë? Dhe kujt i është zbuluar krahu i Zotit? 2 Sepse ai do të rritet para tij si një bimë e njomë, si një rrënjë nga një tokë e thatë; ai nuk ka as formë as bukuri; dhe kur ta shohim, nuk ka bukuri që ta dëshirojmë. 3 Ai është i përçmuar dhe i hedhur poshtë nga njerëzit, njeri i dhembjeve dhe i njohur me pikëllimin: dhe ne ia fshehëm fytyrën sikur të ishte; ai ishte i përçmuar dhe ne nuk e çmuam aspak. 4 Me siguri ai mbante dhembjet tona dhe i kishte marrë përsipër dhembjet tona; megjithatë ne e konsideronim të goditur, të rrahur nga Perëndia dhe të përulur.
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
5 Por ai u plagos për shkeljet tona, u ndëshkua për paudhësitë tona; ndëshkimi i paqes sonë ishte mbi të; dhe me plagët e tij ne u shëruam. 6 Ne të gjithë si dele kemi humbur rrugën; secili prej nesh ka ndjekur rrugën e vet; dhe Zoti ka bërë që të bjerë mbi të paudhësia e ne të gjithëve. 7 I shtypur dhe i munduar, por nuk e hapi gojën; si qengj e çojnë në thertore, si dele e heshtur përpara atyre që i qethin, kështu nuk e hapi gojën. 8 Ai u mor nga burgu dhe nga gjykimi; dhe kush do ta tregojë brezin e tij? Sepse ai u shfaros nga toka e të gjallëve; për shkak të shkeljes së popullit tim ai u godit. 9 Dhe e varrosi me të pabesët dhe me të pasurit në vdekjen e tij, sepse nuk kishte kryer dhunë dhe nuk kishte pasur mashtrim në gojën e tij. 10 Megjithatë, Zotit i pëlqeu ta rrihte; e bëri të vuajë. Kur ta ofrosh shpirtin e tij si flijim për mëkatin, ai do të shohë pasardhësit e tij, do të zgjasë ditët e tij dhe pëlqimi i Zotit do të ketë sukses në duart e tij. 11 Ai do të shohë mundin e shpirtit të tij dhe do të jetë i kënaqur; me anë të diturisë së tij, shërbëtori im i drejtë do të shfajësojë shumë veta, sepse ai do të mbajë paudhësitë e tyre. 12 Prandaj do t’i jap një pjesë me të mëdhenjtë, dhe ai do ta ndajë plaçkën me të fuqishmit, sepse e ka përkushtuar jetën e tij deri në vdekje; dhe u përfshi midis shkelësve; dhe ai mbajti mëkatin e shumë vetave dhe ndërhyri për shkelësit.
Ungjilli i Mateut Mateu 26 1 Dhe ndodhi që, mbasi Jezusi i mbaroi të gjitha këto fjalë, u tha dishepujve të vet: 2 Ju e dini se pas dy ditësh është festa e Pashkës dhe Biri i njeriut do të tradhtohet për t’u kryqëzuar. 3 Atëherë krerët e priftërinjve, skribët dhe pleqtë e popullit u mblodhën në pallatin e kryepriftit që quhej Kajafa, 4 Dhe bënë këshillë për ta zënë Jezusin me dredhi dhe ta vrasin. 5 Por ata thanë: “Jo gjatë festës, që të mos bëhet ndonjë trazirë në popull.” 6 Kur Jezusi ishte në Betani, në shtëpinë e lebrozit Simon, 7 Një grua që mbante një enë alabastri me vaj të çmuar shumë të kushtueshëm iu afrua dhe ia derdhi mbi kokën e tij, ndërsa ai ishte ulur në tryezë. 8 Kur e panë këtë, dishepujt e tij u indinjuan dhe thanë: “Për çfarë bëhet gjithë kjo shpërdorim? 9 Sepse ky vaj mund të shitej shumë shtrenjtë dhe t’u jepej të varfërve. 10 Kur Jezusi e kuptoi, u tha atyre: “ Pse e shqetësoni këtë grua? Ajo bëri një vepër të mirë ndaj meje.” 11 Sepse të varfrit i keni gjithmonë me ju, por mua nuk më keni gjithmonë. 12 Sepse, duke derdhur këtë vaj të parfumuar mbi trupin tim, ajo e bëri për varrimin tim. 13 Në të vërtetë po ju them se kudo që të predikohet ky ungjill në të gjithë botën, do të tregohet edhe ajo që bëri kjo grua, në përkujtim të saj. 14 Atëherë një nga të dymbëdhjetët, i quajtur Judë Iskarioti, shkoi te krerët e priftërinjve, 15 Dhe u tha atyre: “Çfarë do të më jepni që unë t’jua dorëzoj?” Dhe ata bënë një besëlidhje me të për tridhjetë monedha argjendi. 16 Dhe që nga ajo kohë ai kërkonte rastin e duhur për ta tradhtuar. 17 Tani ditën e parë të festës së bukës pa maja, dishepujt iu afruan Jezusit dhe i thanë: “Ku don të të përgatisim për të ngrënë Pashkën?” 18 Dhe ai u tha: “ Shkoni në qytet te filani dhe i thoni: "Mësuesi thotë: Koha ime është afër; do ta bëj Pashkën në shtëpinë tënde me dishepujt e mi". 19 Dhe dishepujt bënë ashtu siç i kishte urdhëruar Jezusi; dhe përgatitën Pashkën. 20 Kur u ngrys, ai u ul në tryezë me të dymbëdhjetët. 21 Dhe, ndërsa po hanin, tha: “ Në të vërtetë po ju them se njëri prej jush do të më tradhtojë.” 2
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
22 Ata u pikëlluan shumë dhe secili prej tyre filloi t’i thoshte: “Mos jam unë, Zot?” 23 Dhe ai duke u përgjigjur tha: “ Ai që do të ngjyejë dorën bashkë me mua në çanak, ai do të më tradhtojë.” 24 Biri i njeriut po shkon ashtu siç është shkruar për të; por mjerë ai njeri që e tradhton Birin e njeriut! Më mirë do të ishte për të të mos kishte lindur kurrë. 25 Atëherë Juda, ai që po e tradhtonte, u përgjigj dhe tha: “Mësues, mos jam unë?” Ai i tha: “ Ti e the.” 26 Ndërsa po hanin, Jezusi mori bukën, e bekoi, e theu dhe ua dha dishepujve duke thënë: “ Merrni, hani; ky është trupi im.” 27 Pastaj mori kupën, falënderoi dhe ua dha atyre duke thënë: “ Pini prej saj të gjithë! 28 Sepse ky është gjaku im i besëlidhjes së re, i cili derdhet për shumë për faljen e mëkateve. 29 Por unë po ju them, se që tani e tutje unë nuk do të pi më nga ky fryt i hardhisë deri në atë ditë kur ta pi të re bashkë me ju në mbretërinë e Atit tim. 30 Dhe, mbasi kënduan një himn, dolën në malin e Ullinjve. 31 Atëherë Jezusi u tha atyre: “ Këtë natë të gjithë ju do të skandalizoheni për shkakun tim, sepse është shkruar: “Do ta godas bariun dhe delet e kopesë do të shpërndahen.” 32 Por, pasi të jem ringjallur, do të shkoj përpara jush në Galile. 33 Pjetri duke u përgjigjur i tha: “Edhe sikur të gjithë të skandalizohen për shkakun tënd, unë nuk do të skandalizohem kurrë.” 34 Jezusi i tha: “ Në të vërtetë po të them se këtë natë, para se të këndojë gjeli, ti do të më mohosh tri herë.” 35 Pjetri i tha: “Edhe sikur të më duhej të vdisja me ty, nuk do të të mohoj.” Po kështu thanë edhe të gjithë dishepujt. 36 Atëherë Jezusi shkon me ta në një vend që quhet Gjetsemani, dhe u thotë dishepujve: “ Uluni këtu, ndërsa unë po shkoj atje të lutem.” 37 Dhe mori me vete Pjetrin dhe të dy bijtë e Zebedeut, dhe filloi të ndjente trishtim dhe ankth të madh. 38 Atëherë ai u tha atyre: “ Shpirti im është thellësisht i trishtuar, deri në vdekje; qëndroni këtu dhe rrini zgjuar bashkë me mua.” 39 Dhe shkoi pak më tej, ra me fytyrë përtokë dhe u lut duke thënë: “ Ati im, nëse është e mundur, largoje prej meje këtë kupë; megjithatë, jo si dua unë, por si do ti.” 40 Dhe ai u kthye te dishepujt dhe i gjeti duke fjetur, dhe i tha Pjetrit: “ Po si, nuk mundët të vigjëloni me mua as edhe një orë? 41 Rrini zgjuar dhe lutuni, që të mos bini në tundim; fryma është e gatshme, por mishi është i dobët. 42 U largua përsëri për herë të dytë dhe u lut duke thënë: “ Ati im, nëse kjo kupë nuk mund të largohet prej meje pa e pirë, u bëftë vullneti yt.” 43 Dhe ai erdhi dhe i gjeti përsëri duke fjetur, sepse sytë e tyre ishin rënduar. 44 Dhe, mbasi i la ata, u largua përsëri dhe u lut për të tretën herë, duke thënë të njëjtat fjalë. 45 Atëherë erdhi te dishepujt e vet dhe u tha atyre: “ Tani flini dhe pushoni; ja, ora erdhi dhe Biri i njeriut do të bjerë në duart e mëkatarëve.” 46 Çohuni, të shkojmë; ja, ai që po më tradhton është afër. 47 Ndërsa ai ende po fliste, ja, erdhi Juda, një nga të dymbëdhjetët, dhe me të një turmë e madhe me shpata dhe shkopinj, nga krerët e priftërinjve dhe pleqtë e popullit. 48 Tani ai që e tradhtonte u kishte dhënë atyre një shenjë, duke thënë: “Atë që do të puth, ai është; mbajeni fort.” 49 Dhe menjëherë iu afrua Jezusit dhe tha: “Tungjatjeta, Mësues!” dhe e puthi. 50 Dhe Jezusi i tha: “ Mik, pse ke ardhur?.” Atëherë ata erdhën, vunë duart mbi Jezusin dhe e kapën. 51 Dhe ja, një nga ata që ishin me Jezusin, shtriu dorën, nxori shpatën, goditi një shërbëtor të kryepriftit dhe ia preu veshin.
3
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
52 Atëherë Jezusi i tha: “ Ktheje shpatën në vendin e vet, sepse të gjithë ata që marrin shpatën, prej shpate do të vdesin.” 53 A mendon vallë se unë nuk mund t’i lutem Atit tim, që ai të më dërgojë më shumë se dymbëdhjetë legjione engjëjsh? 54 Po si do të përmbushen atëherë Shkrimet e Shenjta, sipas të cilave duhet të ndodhë kështu? 55 Në atë orë Jezusi u tha turmave: “ Ju dolët të më kapni me shpata dhe shkopinj si kundër një kusari? Çdo ditë isha ulur me ju duke mësuar në tempull, dhe ju nuk më kapët. 56 Por e gjithë kjo ndodhi që të përmbusheshin Shkrimet e profetëve. Atëherë të gjithë dishepujt e lanë dhe ikën. 57 Dhe ata që e kishin kapur Jezusin e çuan te Kajafa, kryeprifti, ku ishin mbledhur skribët dhe pleqtë. 58 Por Pjetri e ndoqi nga larg deri në pallatin e kryepriftit, dhe hyri brenda dhe u ul me shërbëtorët, për të parë fundin. 59 Kryepriftërinjtë, pleqtë dhe gjithë sinedrit kërkuan dëshmi të rreme kundër Jezusit, për ta vrarë. 60 Por nuk gjetën asnjë; edhe pse erdhën shumë dëshmitarë të rremë, nuk gjetën asnjë. Më në fund erdhën dy dëshmitarë të rremë, 61 dhe tha: “Ky njeri tha: “Unë mund ta shkatërroj tempullin e Perëndisë dhe ta ndërtoj për tri ditë.” 62 Atëherë kryeprifti u ngrit dhe i tha: “Nuk po përgjigjesh fare? Çfarë po dëshmojnë këta kundër teje? 63 Por Jezusi heshtte. Dhe kryeprifti iu përgjigj dhe i tha: “Unë të përbetohem për Perëndinë e gjallë të na thuash në se ti je Krishti, Biri i Perëndisë.” 64 Jezusi i tha: “ Ti the; megjithatë unë po ju them se në të ardhmen do ta shihni Birin e njeriut të ulur në të djathtën e Pushtetit dhe duke ardhur mbi retë e qiellit.” 65 Atëherë kryeprifti ia shqeu rrobat, duke thënë: “Ai blasfemoi; ç’na duhen më dëshmitarë? Ja, tani e dëgjuat blasfeminë e tij.” 66 Çfarë mendoni ju? Ata, duke u përgjigjur, thanë: “Ai është fajtor për vdekje.” 67 Atëherë e pështynë në fytyrë dhe e goditën me shuplaka; dhe të tjerë e goditën me pëllëmbët e duarve, 68 duke thënë: “O Krisht, profetizo, kush të ra?” 69 Tani Pjetri rrinte ulur jashtë në pallat; dhe një shërbëtore iu afrua duke thënë: “Edhe ti ishe me Jezusin Galileas.” 70 Por ai e mohoi para të gjithëve, duke thënë: “Nuk di çfarë thua.” 71 Dhe kur ai doli në hajat, e pa një shërbëtore tjetër dhe u tha atyre që ishin atje: “Edhe ky ishte me Jezusin nga Nazareti.” 72 Ai përsëri e mohoi me betim, duke thënë: “Unë nuk e njoh atë njeri.” 73 Pas pak, ata që ishin aty iu afruan dhe i thanë Pjetrit: “Sigurisht, edhe ti je një nga ata, sepse e folura jote të zbulon.” 74 Atëherë ai filloi të mallkonte dhe të betohej, duke thënë: “Unë nuk e njoh atë njeri!” Dhe menjëherë këndoi gjeli. 75 Atëherë Pjetri kujtoi fjalën e Jezusit, që i kishte thënë: “Para se të këndojë gjeli, do të më mohosh tri herë.” Dhe doli përjashta dhe qau me hidhërim. Mateu 27 1 Kur u agua mëngjesi, të gjithë krerët e priftërinjve dhe pleqtë e popullit bënë këshill kundër Jezusit për ta vrarë. 2 Dhe, mbasi e lidhën, e çuan dhe ia dorëzuan Ponc Pilatit, guvernatorit. 3 Atëherë Juda, që e kishte tradhtuar, kur pa se ishte dënuar, u pendua dhe ua ktheu tridhjetë monedhat prej argjendi krerëve të priftërinjve dhe pleqve, 4 duke thënë: “Kam mëkatuar duke tradhtuar gjakun e pafajshëm.” Ata thanë: “Ç’na duhet neve? Kujdesu ti për këtë.”
4
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
5 Dhe ai i hodhi monedhat e argjendta në tempull, u largua dhe shkoi e vari veten. 6 Kryepriftërinjtë morën monedhat prej argjendi dhe thanë: “Nuk është e ligjshme t’i vësh në thesar, sepse është çmim gjaku.” 7 Dhe, pasi u këshilluan, blenë me to arën e poçarit, për të varrosur të huajt. 8 Prandaj ajo arë u quajt deri më sot, "Ara e gjakut". 9 Atëherë u përmbush ajo që ishte thënë nga profeti Jeremi, që thotë: “Dhe ata morën tridhjetë monedhat prej argjendi, çmimin e atij që u çmua, të cilin e çmuan bijtë e Izraelit; 10 dhe i dhanë për arën e poçarit, ashtu siç më caktoi Zoti. 11 Dhe Jezusi qëndroi para guvernatorit; dhe guvernatori e pyeti duke thënë: “A je ti Mbreti i Judenjve?.” Dhe Jezusi i tha: “ Ti po thua.” 12 Kur e akuzuan krerët e priftërinjve dhe pleqtë, ai nuk u përgjigj fare. 13 Atëherë Pilati i tha: “A nuk po dëgjon sa gjëra po dëshmojnë kundër teje? 14 Dhe ai nuk iu përgjigj asnjë fjale, aq sa guvernatori u çudit shumë. 15 Tani në atë festë guvernatori e kishte zakon t’i lironte popullit një të burgosur, këdo që populli dëshironte. 16 Atëherë ata kishin një të burgosur të shquar, të quajtur Baraba. 17 Kur u mblodhën, Pilati u tha atyre: “Kë doni t’ju liroj, Barabën apo Jezusin, që quhet Krisht?” 18 Sepse ai e dinte se ata e kishin dorëzuar nga zilia. 19 Ndërsa ai ishte ulur në fronin e gjyqit, gruaja e tij i dërgoi fjalë: “Mos u përziej fare me atë të drejtë, sepse sot kam vuajtur shumë në ëndërr për shkak të tij.” 20 Por krerët e priftërinjve dhe pleqtë e bindën turmën që të kërkonin Barabën dhe të vrisnin Jezusin. 21 Guvernatori duke u përgjigjur u tha atyre: “Cilin nga të dy doni t’ju liroj?” Ata thanë: “Barabën.” 22 Pilati u tha atyre: “Çfarë të bëj, pra, me Jezusin, që quhet Krisht?.” Të gjithë i thanë: “Le të kryqëzohet.” 23 Dhe guvernatori tha: “Çfarë të keqe ka bërë?.” Por ata bërtisnin edhe më fort, duke thënë: “Le të kryqëzohet.” 24 Kur Pilati pa se nuk po arrinte asgjë, por po bëhej një trazirë, mori ujë dhe lau duart para turmës, duke thënë: “Unë jam i pafajshëm për gjakun e këtij të drejti; kujdesuni ju.” 25 Atëherë gjithë populli u përgjigj dhe tha: “Gjaku i tij qoftë mbi ne dhe mbi fëmijët tanë.” 26 Atëherë ua liroi Barabën; dhe mbasi e fshikulloi Jezusin, e dorëzoi që të kryqëzohej. 27 Atëherë ushtarët e guvernatorit e çuan Jezusin në pretorium dhe mblodhën rreth tij gjithë kohortën e ushtarëve. 28 E zhveshën dhe i veshën një rrobë të kuqe të ndezur. 29 Dhe, mbasi thurën një kurorë me gjemba, ia vunë mbi kokë dhe një kallam në dorën e djathtë; dhe u gjunjëzuan para tij dhe e tallën duke thënë: “Tungjatjeta, o Mbret i Judenjve!”. 30 Dhe pështynë mbi të, morën kallamishtin dhe e goditën në kokë. 31 Dhe pasi e tallën, ia hoqën rrobën, e veshën me rrobat e tij dhe e çuan për ta kryqëzuar. 32 Dhe, duke dalë, gjetën një njeri nga Kirena, me emrin Simon, të cilin e detyruan të mbante kryqin e tij. 33 Dhe kur arritën në një vend të quajtur Golgota, që do të thotë, Vendi i një Kafke, 34 I dhanë të pijë uthull të përzier me vrer; dhe mbasi e shijoi, nuk deshi ta pinte. 35 Dhe e kryqëzuan dhe i ndanë rrobat e tij duke hedhur short, që të përmbushej ajo që ishte thënë nga profeti: “I ndanë rrobat e mia midis tyre dhe hodhën short mbi rrobën time.” 36 Dhe ata u ulën dhe e vëzhguan atje; 37 Dhe i vunë mbi kokë shkrimin e akuzës së tij: KY ËSHTË JEZUSI, MBRETI I JUDENJVE. 38 Atëherë u kryqëzuan bashkë me të dy hajdutë, njëri në të djathtë dhe tjetri në të majtë. 39 Dhe ata që kalonin andej e fyenin duke tundur kokën, 40 dhe duke thënë: “Ti që e shkatërron tempullin dhe e rindërton për tre ditë, shpëto veten; nëse je Biri i Perëndisë, zbrit nga kryqi!” 41 Po ashtu edhe krerët e priftërinjve, duke e tallur, bashkë me skribët dhe pleqtë, thoshin:
5
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
42 Ai shpëtoi të tjerët; veten nuk mund ta shpëtojë; nëse është Mbreti i Izraelit, le të zbresë tani nga kryqi dhe ne do t’i besojmë. 43 Ai i besoi Perëndisë; le ta lirojë tani, nëse e do me të vërtetë, sepse tha: "Unë jam Biri i Perëndisë". 44 Edhe hajdutët që ishin kryqëzuar me të, ia qortuan të njëjtën gjë. 45 Që nga ora gjashtë errësira e mbuloi gjithë vendin deri në orën nëntë. 46 Rreth orës nëntë, Jezusi thirri me zë të lartë duke thënë: “ Eli, Eli, lama sabaktani?” që do të thotë: “Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur?”. 47 Disa nga ata që ishin aty, kur e dëgjuan këtë, thanë: “Ky po thërret Elian.” 48 Dhe menjëherë njëri prej tyre vrapoi, mori një sfungjer, e mbushi me uthull, e vuri në një kallam dhe ia dha të pinte. 49 Të tjerët thanë: “Lëre, të shohim nëse do të vijë Elia për ta shpëtuar.” 50 Jezusi, si bërtiti përsëri me zë të lartë, dha frymën. 51 Dhe ja, perdja e tempullit u ça më dysh nga maja deri në fund; dhe toka u drodh dhe shkëmbinjtë u çanë. 52 Dhe varret u hapën; dhe shumë trupa të shenjtorëve që flinin u ringjallën, 53 Dhe dolën nga varret pas ringjalljes së tij, hynë në qytetin e shenjtë dhe iu shfaqën shumë njerëzve. 54 Kur centurioni dhe ata që ishin me të duke ruajtur Jezusin, panë tërmetin dhe gjërat e tjera që kishin ndodhur, u frikësuan shumë dhe thanë: “Me të vërtetë ky ishte Biri i Perëndisë.” 55 Dhe ishin aty shumë gra që shikonin nga larg, të cilat e ndiqnin Jezusin që nga Galilea për t’i shërbyer. 56 Ndër të cilat ishte Maria Magdalena, Maria, nëna e Jakobit dhe e Joseut, dhe nëna e fëmijëve të Zebedeut. 57 Kur u ngrys, erdhi një njeri i pasur nga Arimatea, me emër Jozef, i cili ishte edhe vetë dishepull i Jezusit. 58 Ai shkoi te Pilati dhe i kërkoi trupin e Jezusit. Atëherë Pilati urdhëroi që trupi t’ia dorëzonin. 59 Dhe Jozefi, mbasi e mori trupin, e mbështolli me një pëlhurë të pastër prej liri, 60 Dhe e vendosi në varrin e tij të ri, që e kishte hapur në shkëmb; pastaj rrokullisi një gur të madh në hyrje të varrit dhe u largua. 61 Dhe aty ishte Maria Magdalena dhe Maria tjetër, ulur përballë varrit. 62 Të nesërmen, që pasonte ditën e Përgatitjes, krerët e priftërinjve dhe farisenjtë u mblodhën te Pilati, 63 duke thënë: “Zotëri, na kujtohet se ai mashtruesi, sa ishte ende gjallë, tha: “Pas tri ditësh do të ringjallem.” 64 Prandaj, urdhëro që varri të ruhet deri në ditën e tretë, që të mos vijnë dishepujt e tij natën, ta vjedhin dhe t’i thonë popullit: “U ringjall nga të vdekurit”. Kështu, mashtrimi i fundit do të jetë më i keq se i pari. 65 Pilati u tha atyre: “Roja është; shkoni dhe sigurojeni sa më shumë që të jetë e mundur.” 66 Ata shkuan dhe e siguruan varrin, duke vulosur gurin dhe duke vënë roje. Mateu 28 1 Në fund të së shtunës, kur po agonte dita e parë e javës, Maria Magdalena dhe Maria tjetër erdhën për të parë varrin. 2 Dhe ja, ra një tërmet i madh, sepse engjëlli i Zotit zbriti nga qielli, erdhi dhe e rrokullisi gurin nga dera dhe u ul mbi të. 3 Pamja e tij ishte si vetëtima dhe veshja e tij e bardhë si bora. 4 Dhe nga frika e tij, rojet u drodhën dhe u bënë si të vdekur. 5 Engjëlli, duke iu përgjigjur, u tha grave: “Mos kini frikë, sepse unë e di se ju kërkoni Jezusin, që u kryqëzua.”
6
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
6 Ai nuk është këtu, sepse është ringjallur, siç tha; ejani, shikoni vendin ku qe shtrirë Zoti. 7 Shkoni shpejt dhe u thoni dishepujve të tij se ai u ringjall nga të vdekurit; dhe ja, ai po shkon përpara jush në Galile; atje do ta shihni; ja, jua thashë. 8 Dhe ata u larguan shpejt nga varri me frikë dhe gëzim të madh; dhe vrapuan t’u çonin lajmin dishepujve të tij. 9 Dhe, ndërsa po shkonin t’u tregonin dishepujve të tij, ja Jezusi u doli përpara duke thënë: “ Tungjatjeta!”. Ato iu afruan, i rrëmbyen këmbët dhe e adhuruan. 10 Atëherë Jezusi u tha atyre: “ Mos kini frikë; shkoni u thoni vëllezërve të mi që të shkojnë në Galile dhe atje do të më shohin.” 11 Ndërsa ata po shkonin, ja, disa nga rojet arritën në qytet dhe u treguan krerëve të priftërinjve të gjitha gjërat që kishin ndodhur. 12 Dhe, mbasi u mblodhën me pleqtë dhe bënë këshill, u dhanë ushtarëve shumë para, 13 duke thënë: “Thoni: Dishepujt e tij erdhën natën dhe e vodhën, ndërsa ne flinim.” 14 Dhe nëse kjo i bie në vesh guvernatorit, ne do ta bindim dhe do t’ju sigurojmë. 15 Ata i morën paratë dhe bënë ashtu siç i kishin mësuar; dhe kjo thënie është përhapur gjerësisht midis Judenjve deri në ditën e sotme. 16 Atëherë të njëmbëdhjetë dishepujt shkuan në Galile, në malin ku ua kishte caktuar Jezusi. 17 Dhe kur e panë, e adhuruan; por disa dyshuan. 18 Dhe Jezusi u afrua dhe u foli atyre duke thënë: “ Mua më është dhënë çdo pushtet në qiell e në tokë.” 19 Shkoni, pra, dhe bëni dishepuj nga të gjitha kombet, duke i pagëzuar në emër të Atit, të Birit dhe të Frymës së Shenjtë. 20 duke u mësuar atyre të zbatojnë të gjitha gjërat që unë ju kam urdhëruar; dhe ja, unë jam me ju gjithë ditët, deri në mbarim të botës. Amen.
Ungjilli i Markut Marku 14 1 Pas dy ditësh ishte festa e Pashkës dhe e bukës pa maja; dhe krerët e priftërinjve dhe skribët kërkonin mënyrën se si ta kapnin me dredhi dhe ta vrisnin. 2 Por ata thanë: “Jo gjatë festës, që të mos bëhet ndonjë trazirë nga populli.” 3 Ndërsa ai ishte në Betani, në shtëpinë e Simonit lebrozit, dhe ndërsa ai ishte ulur në tryezë, erdhi një grua që mbante një enë alabastri me vaj të parfumuar me nard të çmuar, shumë të shtrenjtë; e theu enën dhe ia derdhi mbi kokë. 4 Dhe disa u indinjuan me vete dhe thanë: “Pse bëhet gjithë kjo humbje e vajit? 5 Sepse mund të shitej për më shumë se treqind denarë dhe t’u jepej të varfërve. Dhe ata murmurisnin kundër saj. 6 Por Jezusi tha: “ Lëreni të qetë; pse e shqetësoni? Ajo bëri një vepër të mirë ndaj meje.” 7 Sepse të varfrit i keni gjithmonë me ju dhe, kur të doni, mund t’u bëni mirë; por mua nuk më keni gjithmonë. 8 Ajo bëri atë që mundi; ajo erdhi përpara për të vajosur trupin tim për varrim. 9 Në të vërtetë po ju them: Kudo që të predikohet ky ungjill në të gjithë botën, do të flitet edhe për atë që bëri ajo, në përkujtim të saj. 10 Dhe Juda Iskarioti, një nga të dymbëdhjetët, shkoi te krerët e priftërinjve, për t’ua dorëzuar Atë. 11 Ata, kur e dëgjuan, u gëzuan dhe i premtuan se do t’i jepnin para. Ai kërkonte mënyrën e duhur për ta tradhtuar. 12 Dhe ditën e parë të festës së bukës pa maja, kur flijohej Pashka, dishepujt e tij i thanë: “Ku don të shkojmë dhe të përgatisim që ta hash Pashkën?” 13 Atëherë ai dërgoi dy nga dishepujt e vet dhe u tha atyre: “ Shkoni në qytet dhe atje do t’ju dalë përpara një njeri që mban një brokë me ujë; ndiqeni atë.” 7
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
14 Dhe kudo që të hyjë, i thoni të zotit të shtëpisë: "Mësuesi pyet: Ku është dhoma e mysafirëve, ku do të ha Pashkën me dishepujt e mi?". 15 Ai do t'ju tregojë një dhomë të madhe të sipërme, të mobiluar dhe të përgatitur; aty përgatitni për ne. 16 Dishepujt e tij shkuan dhe, kur arritën në qytet, gjetën ashtu siç u kishte thënë; dhe përgatitën Pashkën. 17 Dhe në mbrëmje ai vjen me të dymbëdhjetët. 18 Dhe, ndërsa po rrinin ulur dhe po hanin, Jezusi tha: “ Në të vërtetë po ju them: Njëri prej jush që do të hajë me mua do të më tradhtojë.” 19 Atëherë ata filluan të trishtoheshin dhe t’i thoshin njëri pas tjetrit: “Mos jam unë?” dhe një tjetër tha: “Mos jam unë?” 20 Dhe ai, duke u përgjigjur, u tha atyre: “ Është një nga të dymbëdhjetët që po zhyt me mua në çanak.” 21 Biri i njeriut po shkon, ashtu siç është shkruar për të; por mjerë ai njeri me anë të të cilit tradhtohet Biri i njeriut! Më mirë do të ishte për të nëse ai njeri nuk do të kishte lindur kurrë. 22 Dhe, ndërsa po hanin, Jezusi mori bukën, e bekoi, e theu dhe ua dha atyre duke thënë: “ Merrni, hani; ky është trupi im.” 23 Dhe mori kupën, dhe pasi falënderoi, ua dha atyre; dhe të gjithë pinë prej saj. 24 Dhe ai u tha atyre: “ Ky është gjaku im i besëlidhjes së re, që derdhet për shumë njerëz.” 25 Në të vërtetë po ju them, nuk do të pi më nga fryti i hardhisë deri në atë ditë kur ta pi të ri në mbretërinë e Perëndisë. 26 Dhe, mbasi kënduan një himn, dolën në malin e Ullinjve. 27 Dhe Jezusi u tha atyre: “ Ju të gjithë do të skandalizoheni për shkakun tim sonte, sepse është shkruar: “Do ta godas bariun dhe delet do të shpërndahen.” 28 Por, pasi të ngjallem, do të shkoj përpara jush në Galile. 29 Por Pjetri i tha: “Edhe sikur të gjithë të skandalizohen, unë nuk do të skandalizohem.” 30 Dhe Jezusi i tha: “ Në të vërtetë po të them se sot, pikërisht në këtë natë, para se gjeli të këndojë dy herë, ti do të më mohosh tri herë.” 31 Por ai thoshte edhe më me ngulm: “Edhe nëse do të vdes me ty, nuk do të të mohoj kurrë.” Po kështu thanë të gjithë. 32 Dhe ata arritën në një vend që quhej Gjetsemani; dhe ai u tha dishepujve të tij: “ Uluni këtu, ndërsa unë do të lutem.” 33 Dhe mori me vete Pjetrin, Jakobin dhe Gjonin, dhe filloi të shqetësohej shumë dhe të ankohej shumë; 34 dhe u tha atyre: “ Shpirti im është thellësisht i trishtuar, deri në vdekje; qëndroni këtu dhe rrini zgjuar.” 35 Dhe, si shkoi pak përpara, ra përtokë dhe lutej që, nëse ishte e mundur, të largohej prej tij ajo orë. 36 Dhe ai tha: “Abba, Atë, çdo gjë është e mundur për ty; largoje këtë kupë nga unë; megjithatë, jo atë që dua unë, por atë që do ti.” 37 Dhe ai u kthye, i gjeti duke fjetur dhe i tha Pjetrit: “ Simon, po fle? Nuk munde të rrije zgjuar as një orë? 38 Rrini zgjuar dhe lutuni, që të mos bini në tundim; fryma është me të vërtetë gati, por mishi është i dobët. 39 Dhe përsëri u largua, u lut dhe tha të njëjtat fjalë. 40 Dhe kur u kthye, i gjeti përsëri në gjumë, (sepse sytë e tyre ishin rënduar) dhe ata nuk dinin çfarë t’i përgjigjeshin. 41 Dhe vjen për të tretën herë dhe u thotë atyre: “ Tani flini dhe pushoni; mjaft, erdhi ora; ja, Biri i njeriut po tradhtohet në duart e mëkatarëve.” 42 Çohuni, të shkojmë; ja, ai që po më tradhton është afër.
8
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
43 Dhe menjëherë, ndërsa ai ende po fliste, erdhi Juda, një nga të dymbëdhjetët, dhe me të një turmë e madhe me shpata dhe shkopinj, nga krerët e priftërinjve, nga skribët dhe nga pleqtë. 44 Dhe ai që e tradhtonte u kishte dhënë atyre një shenjë, duke thënë: “Atë që do të puth, ai është; kapeni dhe çojeni shëndoshë e mirë.” 45 Dhe sapo arriti, iu afrua menjëherë dhe tha: “Mësues, mësues!” dhe e puthi. 46 Dhe ata vunë duart mbi të dhe e kapën. 47 Dhe një nga ata që ishin aty pranë nxori shpatën, goditi një shërbëtor të kryepriftit dhe ia preu veshin. 48 Dhe Jezusi u përgjigj dhe u tha atyre: “ Ju dolët me shpata e me shkopinj si kundër një vjedhësi që të më kapni? 49 Unë isha çdo ditë me ju në tempull duke i mësuar njerëzit dhe ju nuk më kapët; por duhet të përmbushen Shkrimet e Shenjta. 50 Dhe të gjithë e braktisën dhe ikën. 51 Dhe një djalosh i ndiqte, i mbështjellë me një çarçaf liri rreth trupit të zhveshur, dhe të rinjtë e kapën. 52 Dhe ai e la çarçafin dhe iku lakuriq prej tyre. 53 Dhe e çuan Jezusin te kryeprifti; dhe me të u mblodhën të gjithë krerët e priftërinjve, pleqtë dhe skribët. 54 Dhe Pjetri e ndoqi nga larg, deri në pallatin e kryepriftit; dhe u ul me shërbëtorët dhe ngrohej pranë zjarrit. 55 Dhe krerët e priftërinjve dhe gjithë sinedrit kërkuan dëshmi kundër Jezusit për ta vrarë, por nuk gjetën. 56 Shumë veta në fakt jepnin dëshmi të rreme kundër tij, por dëshmitë e tyre nuk përputheshin. 57 Atëherë u ngritën disa dhe dëshmuan rrejshëm kundër tij, duke thënë: 58 Ne e dëgjuam të thoshte: “Unë do ta shkatërroj këtë tempull të bërë me duar, dhe brenda tre ditësh do të ndërtoj një tjetër të bërë pa duar.” 59 Por as kështu dëshmia e tyre nuk përputhej. 60 Atëherë kryeprifti u ngrit në mes dhe e pyeti Jezusin, duke thënë: “Nuk po përgjigjesh fare? Çfarë po dëshmojnë këta kundër teje? 61 Por ai heshtte dhe nuk përgjigjej fare. Kryeprifti e pyeti përsëri dhe i tha: “A je ti Krishti, Biri i të Bekuarit?” 62 Dhe Jezusi tha: “ Unë jam; dhe ju do ta shihni Birin e njeriut të ulur në të djathtën e Pushtetit dhe duke ardhur mbi retë e qiellit.” 63 Atëherë kryeprifti ia shqyeu rrobat e veta dhe tha: “Ç’na duhen më dëshmitarë? 64 Ju e dëgjuat blasfeminë: çfarë mendoni ju? Dhe të gjithë e dënuan me vdekje. 65 Dhe disa filluan ta pështyjnë, t’ia mbulojnë fytyrën, ta qëllojnë me shuplaka dhe t’i thonë: “Profetizo!” Dhe shërbëtorët e goditën me shuplaka. 66 Ndërsa Pjetri ishte poshtë në pallat, erdhi një nga shërbëtoret e kryepriftit. 67 Dhe kur pa Pjetrin duke u ngrohur, e shikoi dhe i tha: “Edhe ti ishe me Jezusin e Nazaretit.” 68 Por ai e mohoi duke thënë: “Nuk e di, as nuk kuptoj çfarë thua.” Doli jashtë në hajat dhe gjeli këndoi. 69 Një shërbëtore e pa përsëri dhe filloi t’u thoshte atyre që ishin aty: “Ky është një prej tyre.” 70 Por ai e mohoi përsëri. Dhe pak më vonë, ata që ishin aty i thanë përsëri Pjetrit: “Me të vërtetë ti je një nga ata; sepse ti je Galileas dhe e folura jote përputhet me këtë.” 71 Por ai filloi të mallkonte dhe të betohej, duke thënë: “Unë nuk e njoh këtë njeri për të cilin po flisni.” 72 Dhe gjeli këndoi për herë të dytë. Atëherë Pjetri kujtoi fjalën që Jezusi i kishte thënë: “ Para se gjeli të këndojë dy herë, ti do të më mohosh tri herë.” Dhe, duke menduar për këtë, qau.
9
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
Marku 15 1 Dhe menjëherë në mëngjes, krerët e priftërinjve bënë një këshill me pleqtë, skribët dhe gjithë sinedrin, e lidhën Jezusin, e çuan jashtë dhe ia dorëzuan Pilatit. 2 Dhe Pilati e pyeti: “A je ti mbreti i Judenjve?.” Dhe ai, duke u përgjigjur, i tha: “ Ti e thua.” 3 Dhe krerët e priftërinjve e akuzonin për shumë gjëra; por ai nuk përgjigjej fare. 4 Pilati e pyeti përsëri, duke thënë: “Nuk po përgjigjesh fare? Shiko për sa gjëra dëshmojnë kundër teje.” 5 Por Jezusi nuk u përgjigj më asgjë, kështu që Pilati u çudit. 6 Tani në atë festë ai u lironte atyre një të burgosur, këdo që ata dëshironin. 7 Dhe ishte në burg një njeri me emrin Baraba, bashkë me ata që kishin bërë kryengritje me të, të cilët kishin kryer vrasje gjatë kryengritjes. 8 Dhe turma, duke bërtitur me të madhe, filloi të kërkonte që ai të bënte ashtu siç kishte bërë gjithmonë me ta. 9 Por Pilati iu përgjigj atyre duke thënë: “A doni që t’ju liroj Mbretin e Judenjve?” 10 Sepse ai e dinte që krerët e priftërinjve e kishin dorëzuar nga smira. 11 Por krerët e priftërinjve e nxitën turmën që ai t’u lironte atyre Barabën. 12 Dhe Pilati u përgjigj përsëri dhe u tha atyre: “Çfarë doni, pra, të bëj me atë që ju e quani Mbret të Judenjve? 13 Dhe ata bërtitën përsëri: “Kryqëzoje!.” 14 Atëherë Pilati u tha atyre: “Çfarë të keqe ka bërë?.” Por ata bërtitën edhe më fort: “Kryqëzoje.” 15 Atëherë Pilati, duke dashur ta kënaqte turmën, ua liroi Barabën dhe, mbasi e fshikulloi, ua dorëzoi Jezusin që të kryqëzohej. 16 Dhe ushtarët e çuan në oborrin e quajtur Pretorium, dhe mblodhën gjithë kohortën. 17 E veshën me të purpurta, thurën një kurorë me gjemba dhe ia vunë rreth kokës, 18 Dhe filluan ta përshëndesnin duke thënë: “Tungjatjeta, o Mbret i Judenjve!”. 19 Dhe e goditën në kokë me një kallam, pështynë mbi të dhe, duke u gjunjëzuar, e adhuruan. 20 Dhe mbasi e tallën, ia hoqën purpurën, e veshën me rrobat e tij dhe e nxorën jashtë për ta kryqëzuar. 21 Ata e detyruan njëfarë Simoni nga Kirena që po kthehej nga vendi, babai i Aleksandrit dhe i Rufit, që të mbante kryqin e tij. 22 Dhe e çuan në vendin Golgota, që përkthehet si "Vendi i Kafkës". 23 Dhe i dhanë të pijë verë të përzier me mirrë, por ai nuk e mori. 24 Dhe mbasi e kryqëzuan, i ndanë rrobat e tij duke hedhur short, për të parë çfarë do të merrte secili. 25 Ishte ora e tretë dhe e kryqëzuan. 26 Dhe mbishkrimi i akuzës së tij ishte shkruar sipër, Mbreti i Judenjve. 27 Dhe bashkë me të kryqëzuan dy hajdutë, njërin në të djathtën e tij dhe tjetrin në të majtën e tij. 28 Kështu u përmbush Shkrimi i Shenjtë, që thotë: “Dhe ai u numërua me shkelësit.” 29 Dhe ata që kalonin andej e fyenin, duke tundur kokën dhe duke thënë: “Mjerë ti që e shkatërron tempullin dhe e rindërton për tre ditë! 30 Shpëto veten tënde dhe zbrit nga kryqi. 31 Po ashtu edhe krerët e priftërinjve, duke u tallur me skribët, thoshin midis tyre: “Të tjerët i shpëtoi, veten nuk mund ta shpëtojë.” 32 Krishti, mbreti i Izraelit, le të zbresë tani nga kryqi që ta shohim dhe ta besojmë!” Edhe ata që ishin kryqëzuar bashkë me të e fyenin. 33 Kur erdhi ora e gjashtë, errësira e mbuloi gjithë vendin deri në orën e nëntë. 34 Dhe në orën e nëntë Jezusi thirri me zë të lartë, duke thënë: “ Eloi, Eloi, lama sabaktani?” , që përkthehet: “Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur?”. 35 Dhe disa nga ata që ishin aty, kur e dëgjuan, thanë: “Ja, ai po thërret Elian.” 36 Njëri prej tyre vrapoi, mbushi një sfungjer me uthull, e vuri në një kallam dhe ia dha të pijë, duke thënë: “Lëreni, le të shohim nëse do të vijë Elia ta zbresë poshtë.”
10
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
37 Dhe Jezusi, duke bërtitur me zë të lartë, dha frymën. 38 Dhe perdja e tempullit u ça në dy pjesë nga maja deri në fund. 39 Dhe centurioni që qëndronte përballë tij, kur pa se ai bërtiti kështu dhe dha frymën, tha: “Me të vërtetë ky njeri ishte Biri i Perëndisë.” 40 Kishte edhe gra që shikonin nga larg; midis tyre ishte Maria Magdalena, Maria, nëna e Jakobit të vogël dhe e Joses, dhe Salomeja; 41 (të cilat edhe kur ishte në Galile, e ndiqnin dhe i shërbenin;) dhe shumë të tjera që ishin ngjitur me të në Jerusalem. 42 Dhe tani, kur erdhi mbrëmja, sepse ishte Përgatitja, domethënë dita përpara së Shtunës, 43 Jozefi nga Arimatea, një këshilltar i nderuar, i cili priste edhe ai mbretërinë e Perëndisë, erdhi dhe hyri me guxim te Pilati dhe kërkoi trupin e Jezusit. 44 Dhe Pilati u çudit që ai kishte vdekur tashmë; dhe, si thirri centurionin, e pyeti nëse kishte vdekur prej kohësh. 45 Dhe, mbasi e mori vesh nga centurioni, ia dha trupin Jozefit. 46 Dhe ai bleu li të hollë, e zbriti nga kryqi, e mbështolli me li të dhe e vendosi në një varr të hapur në shkëmb; pastaj rrokullisi një gur te dera e varrit. 47 Dhe Maria Magdalena dhe Maria, nëna e Joses, panë se ku ishte vënë. Marku 16 1 Si kaloi e shtuna, Maria Magdalena dhe Maria, nëna e Jakobit, dhe Salomeja blenë aroma për të shkuar ta vajosin Jezusin. 2 Dhe shumë herët në mëngjes, ditën e parë të javës, ato erdhën te varri, në lindje të diellit. 3 Dhe thoshin midis tyre: Kush do të na rrokullisë gurin nga dera e varrit? 4 Dhe kur shikuan, panë se guri ishte rrokullisur, sepse ishte shumë i madh. 5 Dhe, mbasi hynë në varr, panë një djalosh të ulur në të djathtë, të veshur me një rrobë të gjatë të bardhë; dhe mbetën të trembura. 6 Dhe ai u tha atyre: “Mos u trembni! Ju kërkoni Jezusin Nazareas që u kryqëzua. Ai është ringjallur; nuk është këtu; ja vendi ku e vunë.” 7 Por shkoni, u thoni dishepujve të tij dhe Pjetrit se ai po ju paraprin në Galile; atje do ta shihni, ashtu siç ju tha. 8 Dhe ato dolën shpejt dhe ikën nga varri; sepse dridheshin dhe ishin të habitura; nuk i thanë asgjë askujt, sepse kishin frikë. 9 Tani, mbasi u ringjall herët në ditën e parë të javës, Jezusi iu shfaq së pari Marisë Magdalenë, nga e cila kishte dëbuar shtatë demonë. 10 Dhe ajo shkoi dhe ua tregoi atyre që kishin qenë me të, ndërsa ata po vajtonin dhe po qanin. 11 Ata, kur dëgjuan se ai ishte gjallë dhe se ishte parë prej saj, nuk i besuan. 12 Pas kësaj, iu shfaq në një trajtë tjetër dyve prej tyre, ndërsa po ecnin dhe po shkonin në fshat. 13 Edhe ata shkuan dhe ua treguan të tjerëve; as atyre nuk u besuan. 14 Më pas, ai iu shfaq të njëmbëdhjetëve, ndërsa ishin ulur në tryezë, dhe i qortoi për mosbesimin dhe ngurtësinë e zemrës së tyre, sepse nuk u besuan atyre që e kishin parë pasi ishte ringjallur. 15 Dhe ai u tha atyre: “ Shkoni në mbarë botën dhe predikojini ungjillin çdo krijese.” 16 Ai që beson dhe pagëzohet do të shpëtohet; por ai që nuk beson do të dënohet. 17 Dhe këto shenja do t’i ndjekin ata që besojnë; në emrin tim do të dëbojnë demonë; do të flasin gjuhë të reja; 18 Do të kapin gjarpërinj; dhe nëse pinë ndonjë gjë vdekjeprurëse, nuk do t’u bëjë keq; do të vënë duart mbi të sëmurët dhe ata do të shërohen. 19 Pasi Zoti u foli atyre, ai u mor lart në qiell dhe u ul në të djathtë të Perëndisë. 20 Ata shkuan dhe predikuan kudo, ndërsa Zoti bashkëvepronte me ta dhe e vërtetonte fjalën me shenjat që e shoqëronin. Amen.
11
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
Ungjilli i Lukës Luka 22 1 Po afrohej festa e të ndormëve, që quhet Pashkë. 2 Dhe krerët e priftërinjve dhe skribët kërkonin mënyrën se si ta vrisnin, sepse kishin frikë nga populli. 3 Atëherë Satani hyri në Judën, të mbiquajtur Iskariot, që ishte një nga të dymbëdhjetët. 4 Ai shkoi dhe bisedoi me krerët e priftërinjve dhe me kapitenët se si do t’ua tradhtonte. 5 Dhe ata u gëzuan dhe u zotuan t’i jepnin para. 6 Dhe ai premtoi dhe kërkoi rastin e duhur për t’ua tradhtuar atyre pa qenë e pranishme turma. 7 Pastaj erdhi dita e bukës pa maja, kur duhej therur pashka. 8 Dhe dërgoi Pjetrin dhe Gjonin duke thënë: “ Shkoni e na përgatitni Pashkën, që të hamë.” 9 Dhe ata i thanë: “Ku don të përgatisim?” 10 Dhe ai u tha atyre: “ Ja, kur të hyni në qytet, do t’ju dalë përpara një njeri që mban një brokë me ujë; ndiqeni në shtëpinë ku ai do të hyjë.” 11 Dhe do t’i thoni të zotit të shtëpisë: “Mësuesi të thotë: Ku është dhoma e mysafirëve, ku do të ha Pashkën me dishepujt e mi?” 12 Ai do t'ju tregojë një dhomë të madhe të sipërme të mobiluar; aty përgatitni. 13 Ata shkuan dhe gjetën ashtu siç u kishte thënë; dhe përgatitën Pashkën. 14 Dhe kur erdhi ora, ai u ul dhe bashkë me të ishin dymbëdhjetë apostujt. 15 Dhe ai u tha atyre: “ Kam pasur shumë dëshirë të ha këtë Pashkë me ju, para se të vuaj. 16 Sepse po ju them, nuk do të ha më prej saj derisa të përmbushet në mbretërinë e Perëndisë. 17 Pastaj mori kupën, falënderoi dhe tha: “ Merrni këtë dhe ndani midis jush! 18 Sepse unë po ju them, se nuk do të pi më nga fryti i hardhisë derisa të vijë mbretëria e Perëndisë. 19 Pastaj mori bukë, falënderoi, e theu dhe ua dha atyre duke thënë: “ Ky është trupi im që është dhënë për ju; bëni këtë në përkujtimin tim.” 20 Po ashtu edhe kupën, pas darkës, duke thënë: “ Kjo kupë është besëlidhja e re në gjakun tim, që është derdhur për ju.” 21 Por ja, dora e atij që më tradhton është me mua mbi tryezë. 22 Dhe me të vërtetë Biri i njeriut shkon, siç është caktuar; por mjerë ai njeri që e tradhton! 23 Dhe ata filluan të pyesnin njëri-tjetrin se cili prej tyre do ta bënte këtë gjë. 24 Dhe midis tyre pati edhe një grindje se cili prej tyre duhej të konsiderohej më i madhi. 25 Dhe ai u tha atyre: “ Mbretërit e kombeve ushtrojnë sundim mbi to; dhe ata që ushtrojnë pushtet mbi to quhen bamirës. 26 Por ju mos u bëni kështu; por ai që është më i madhi ndër ju le të jetë si më i vogli; dhe ai që është kryesor, si ai që shërben. 27 Sepse kush është më i madh, ai që rri në tryezë apo ai që shërben? A nuk është vallë ai që rri në tryezë? Por unë jam midis jush si ai që shërben. 28 Ju jeni ata që qëndruat me mua në sprovat e mia. 29 Dhe unë ju caktoj një mbretëri, ashtu siç ma ka caktuar mua Ati im; 30 Që të hani e të pini në tryezën time në mbretërinë time dhe të uleni në frone duke gjykuar dymbëdhjetë fiset e Izraelit. 31 Edhe Zoti tha: “ Simon, Simon, ja, Satani ka kërkuar t’ju shoshë ashtu siç shoshet gruri. 32 Por unë jam lutur për ty, që besimi yt të mos mpaket; dhe kur të jesh kthyer, forco vëllezërit e tu. 33 Dhe ai i tha: “Zot, unë jam gati të shkoj me ty edhe në burg edhe në vdekje.” 34 Dhe ai tha: “ Pjetër, unë të them se gjeli nuk do të këndojë sot, para se ti të mohosh tri herë se më njeh.” 35 Dhe ai u tha atyre: “ Kur ju dërgova pa trastë, pa thes dhe pa sandale, vallë ju mungoi gjë?” Ata thanë: “Asgjë.”
12
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
36 Atëherë ai u tha atyre: “ Po tani, kush ka një trastë le ta marrë me vete, dhe po kështu edhe thesin e tij; dhe kush nuk ka shpatë, le të shesë rrobën e vet e të blejë një.” 37 Sepse unë po ju them se kjo që është shkruar duhet të përmbushet ende në mua: "Dhe ai u llogarit midis shkelësve", sepse gjërat që kanë të bëjnë me mua kanë një fund. 38 Ata thanë: “Zot, ja ku janë dy shpata.” Dhe ai u tha atyre: “ Mjaft! 39 Dhe ai doli dhe shkoi, si zakonisht, në malin e Ullinjve; dhe edhe dishepujt e tij e ndiqnin. 40 Dhe kur arriti në vend, u tha atyre: “ Lutuni që të mos hyni në tundim.” 41 Dhe ai u largua prej tyre, aq sa mund të hidhet një gur, dhe u gjunjëzua e u lut, 42 duke thënë: “ Atë, nëse do, largoje këtë kupë nga unë; megjithatë, jo vullneti im, por yti u bëftë.” 43 Dhe iu shfaq një engjëll nga qielli, duke e forcuar. 44 Dhe, duke qenë në agoni, ai lutej edhe më me zell; dhe djersa e tij po i bëhej si pika të mëdha gjaku që binin për tokë. 45 Dhe si u ngrit nga lutja, erdhi te dishepujt e tij dhe i gjeti duke fjetur nga hidhërimi, 46 dhe u tha atyre: “ Pse flini? Çohuni dhe lutuni që të mos bini në tundim.” 47 Ndërsa ai ende po fliste, ja një turmë; dhe ai që quhej Judë, një nga të dymbëdhjetët, i printe dhe iu afrua Jezusit për ta puthur. 48 Por Jezusi i tha: “Judë, po e tradhton Birin e njeriut me një puthje? 49 Kur ata që ishin përreth tij panë çfarë do të ndodhte, i thanë: “Zot, a t’u biem me shpatë?” 50 Dhe njëri prej tyre e goditi shërbëtorin e kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë. 51 Jezusi, duke u përgjigjur, tha: “Duroni deri këtu.” Dhe ia preku veshin dhe e shëroi. 52 Atëherë Jezusi u tha krerëve të priftërinjve, krerëve të tempullit dhe pleqve që kishin ardhur tek ai: “ A keni dalë me shpata dhe shkopinj si kundër një vjedhësi? 53 Kur isha çdo ditë me ju në tempull, ju nuk vutë dorë kundër meje; por kjo është ora juaj dhe pushteti i errësirës. 54 Atëherë ata e morën, e çuan dhe e shtinë në shtëpinë e kryepriftit. Dhe Pjetri e ndoqi nga larg. 55 Dhe mbasi ndezën një zjarr në mes të sallës dhe u ulën bashkë, Pjetri u ul midis tyre. 56 Por një shërbëtore e pa ndërsa ishte ulur pranë zjarrit, e shikoi me vëmendje dhe tha: “Edhe ky njeri ishte me të.” 57 Por ai e mohoi duke thënë: “O grua, nuk e njoh.” 58 Pak më vonë e pa një tjetër dhe tha: “Edhe ti je një nga ata.” Pjetri tha: “O njeri, unë nuk jam.” 59 Dhe rreth një orë më vonë, një tjetër pohoi me bindje, duke thënë: “Në të vërtetë edhe ky ishte me të, sepse është galileas.” 60 Dhe Pjetri tha: “Njeri, nuk di çfarë thua.” Dhe menjëherë, ndërsa ai ende po fliste, këndoi gjeli. 61 Dhe Zoti u kthye dhe e shikoi Pjetrin. Dhe Pjetrit iu kujtua fjala e Zotit, se si i kishte thënë: “ Para se të këndojë gjeli, do të më mohosh tri herë.” 62 Atëherë Pjetri doli jashtë dhe qau me hidhërim. 63 Dhe burrat që e mbanin Jezusin e tallnin dhe e rrihnin. 64 Dhe, mbasi ia mbuluan sytë, e goditën në fytyrë dhe e pyetën duke thënë: “Profetizo, kush të ra?”. 65 Dhe shumë gjëra të tjera thanë kundër tij duke blasfemuar. 66 Dhe, sapo u bë ditë, u mblodhën pleqtë e popullit, krerët e priftërinjve dhe skribët dhe e çuan në sinedrin e tyre, duke thënë: 67 “A je ti Krishti? Na e thuaj.” Ai u tha atyre: “ Edhe nëse jua them, nuk do ta besoni. 68 Edhe sikur t’ju pyesja, nuk do të më përgjigjeshit dhe as nuk do të më linit të shkoja. 69 Që nga e tutje Biri i njeriut do të ulet në të djathtën e fuqisë së Perëndisë. 70 Atëherë të gjithë thanë: “Je ti, pra, Biri i Perëndisë?.” Dhe ai u tha atyre: “ Ju thoni se unë jam.” 71 Ata thanë: “Ç’na duhet më dëshmi? Sepse ne vetë e kemi dëgjuar nga goja e tij.” Luka 23 1 Atëherë gjithë turma e tyre u ngrit dhe e çoi te Pilati.
13
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
2 Dhe filluan ta paditnin, duke thënë: “E gjetëm këtë njeri duke përmbysur kombin dhe duke ndaluar t’i jepen taksa Cezarit, duke u vetëshpallur si Krishti Mbret.” 3 Dhe Pilati e pyeti, duke thënë: “A je ti mbreti i Judenjve?.” Dhe ai iu përgjigj dhe tha: “ Ti e thua.” 4 Atëherë Pilati u tha krerëve të priftërinjve dhe popullit: “Unë nuk po gjej asnjë faj te ky njeri.” 5 Ata ishin edhe më të ashpër, duke thënë: “Ai po e ngre popullin në krye, duke mësuar në të gjithë Judenë, duke filluar nga Galilea e deri këtu.” 6 Kur Pilati dëgjoi për Galilenë, pyeti nëse ai njeri ishte Galileas. 7 Dhe, sapo mori vesh se i përkiste juridiksionit të Herodit, e dërgoi te Herodi, i cili në atë kohë ndodhej edhe ai në Jerusalem. 8 Kur Herodi pa Jezusin, u gëzua shumë, sepse kishte shumë dëshirë ta shihte, sepse kishte dëgjuar shumë për të dhe shpresonte të kishte parë ndonjë mrekulli të bërë prej tij. 9 Atëherë ai e pyeti me shumë fjalë, por ai nuk iu përgjigj fare. 10 Kryepriftërinjtë dhe skribët u ngritën dhe e paditën me furi. 11 Atëherë Herodi me ushtarët e tij e përçmoi dhe e talli, e veshi me një rrobë të shkëlqyer dhe e dërgoi përsëri te Pilati. 12 Po atë ditë Pilati dhe Herodi u bënë miq, sepse më parë ishin armiq. 13 Dhe Pilati, pasi thirri krerët e priftërinjve, krerët dhe popullin, 14 u tha atyre: “Ju ma sollët këtë njeri si një që çorodit popullin; dhe ja, unë, pasi e hetova para jush, nuk gjeta asnjë të metë tek ky njeri në lidhje me gjërat për të cilat ju e akuzoni. 15 As Herodi, sepse unë ju dërgova tek ai; dhe ja, atij nuk i është bërë asgjë që të meritojë vdekjen. 16 Prandaj, do ta ndëshkoj dhe do ta lëshoj. 17 (Sepse me kusht do t’u lironte dikë në festë.) 18 Atëherë ata të gjithë bërtitën njëzëri, duke thënë: “Vraje këtë njeri dhe na liro Barabën!” 19 (i cili u hodh në burg për një trazirë të bërë në qytet dhe për vrasje.) 20 Pilati, pra, duke dashur ta lironte Jezusin, u foli përsëri atyre. 21 Por ata bërtitën, duke thënë: “Kryqëzoje, kryqëzoje.” 22 Për të tretën herë ai u tha atyre: “Çfarë të keqe ka bërë? Unë nuk gjeta në të asnjë faj që të meritojë vdekjen; prandaj, pasi ta ndëshkoj, do ta lë të shkojë.” 23 Por ata ngulnin këmbë me zë të lartë, duke kërkuar që ai të kryqëzohej; dhe zërat e tyre dhe të krerëve të priftërinjve u bënë mbisunduese. 24 Dhe Pilati dha vendim që të bëhej ashtu siç kërkonin ata. 25 Dhe ua liroi atë që ishte burgosur për kryengritje dhe vrasje, të cilin e kishin kërkuar; por Jezusin ua dorëzoi vullnetit të tyre. 26 Ndërsa po e çonin, kapën një farë Simoni nga Kirena, që po kthehej nga vendi, dhe i ngarkuan kryqin që ta mbante pas Jezusit. 27 Dhe e ndiqte një turmë e madhe njerëzish dhe grash, të cilat gjithashtu qanin dhe vajtonin për të. 28 Por Jezusi, duke u kthyer nga ato, tha: “ Bija të Jerusalemit, mos qani për mua, por qani për veten tuaj dhe për fëmijët tuaj.” 29 Sepse ja, po vijnë ditët, kur do të thuhet: “Lum gratë shterpe dhe barqet që nuk kanë pjellë dhe gjinjtë që nuk kanë mëndur!” 30 Atëherë do të fillojnë t’u thonë maleve: “Bini mbi ne!” dhe kodrave: “Na mbuloni!” 31 Sepse, nëse i bëjnë këto gjëra në një pemë të gjelbër, çfarë do të bëhet në pemën e thatë? 32 Dhe bashkë me të u çuan edhe dy keqbërës të tjerë për t’u vrarë. 33 Dhe kur arritën në vendin që quhet Kalvar, atje e kryqëzuan atë dhe keqbërësit, njërin në të djathtë dhe tjetrin në të majtë. 34 Atëherë Jezusi tha: “ Atë, fali ata sepse nuk dinë çfarë bëjnë.” Dhe ata i ndanë rrobat e tij dhe hodhën short. 35 Dhe populli rrinte aty duke parë. Edhe krerët me ta e tallnin, duke thënë: “Ai i shpëtoi të tjerët; le të shpëtojë veten, nëse është me të vërtetë Krishti, i zgjedhuri i Perëndisë.” 36 Edhe ushtarët e tallën, duke iu afruar dhe duke i ofruar uthull,
14
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
37 dhe duke thënë: “Nëse ti je mbreti i Judenjve, shpëto veten.” 38 Dhe mbi të ishte shkruar edhe një mbishkrim me shkronja greke, latine dhe hebraike: KY ËSHTË MBRETI I JUDENJVE. 39 Dhe një nga keqbërësit që ishin varur e shau duke thënë: “Nëse ti je Krishti, shpëto veten dhe ne.” 40 Por tjetri duke iu përgjigjur e qortoi duke thënë: “A nuk ke frikë nga Perëndia, që je nën të njëjtin dënim? 41 Dhe ne me të vërtetë me të drejtë, sepse marrim shpërblimin e merituar për veprat tona, por ky njeri nuk ka bërë asgjë të keqe. 42 Dhe i tha Jezusit: “Zot, kujtohu për mua kur të vish në mbretërinë tënde.” 43 Dhe Jezusi i tha: “ Në të vërtetë po të them: sot do të jesh me mua në parajsë.” 44 Ishte afërsisht ora e gjashtë dhe errësira e mbuloi gjithë tokën deri në orën e nëntë. 45 Dhe dielli u errësua dhe perdja e tempullit u shqye në mes. 46 Dhe Jezusi, pasi bërtiti me zë të lartë, tha: “ Atë, në duart e tua po e dorëzoj frymën time!” Dhe, si tha këto, dha frymën. 47 Kur centurioni pa çfarë kishte ndodhur, përlëvdoi Perëndinë duke thënë: “Me të vërtetë ky ishte një njeri i drejtë.” 48 Dhe gjithë populli që ishte mbledhur për të parë atë pamje, duke parë gjërat që kishin ndodhur, rrihte gjoksin dhe kthehej. 49 Dhe të gjithë të njohurit e tij dhe gratë që e kishin ndjekur që nga Galilea, qëndruan larg, duke parë këto gjëra. 50 Dhe ja, ishte një burrë me emrin Jozef, një këshilltar; dhe ai ishte një njeri i mirë dhe i drejtë. 51 (ky nuk kishte miratuar këshillën dhe veprimin e tyre); ai ishte nga Arimatea, një qytet i Judenjve; dhe ai vetë priste mbretërinë e Perëndisë. 52 Ky njeri shkoi te Pilati dhe i kërkoi trupin e Jezusit. 53 Dhe e zbriti nga kryqi, e mbështolli me li të hollë dhe e vendosi në një varr të gdhendur në gur, ku nuk ishte varrosur kurrë më parë njeri. 54 Dhe ajo ditë ishte Përgatitja dhe e shtuna po afrohej. 55 Edhe gratë që kishin ardhur me të nga Galilea e ndoqën nga pas, panë varrin dhe mënyrën se si ishte vënë trupi i tij. 56 Dhe ata u kthyen dhe përgatitën erëza dhe vajra; dhe pushuan ditën e shtunë sipas urdhërimit. Luka 24 1 Tani ditën e parë të javës, shumë herët në mëngjes, ato shkuan te varri, duke sjellë erërat që kishin përgatitur, dhe disa të tjerë me vete. 2 Dhe e gjetën gurin të rrokullisur nga varri. 3 Dhe ata hynë brenda, por nuk e gjetën trupin e Zotit Jezus. 4 Ndërsa ishin shumë të hutuar nga kjo, ja, dy burra iu paraqitën pranë me rroba të shndritshme. 5 Dhe, mbasi ata ishin të frikësuar dhe i ulën fytyrat përtokë, ata u thanë atyre: “Pse e kërkoni të gjallin midis të vdekurve? 6 Ai nuk është këtu, por është ringjallur; kujtohuni si ju foli kur ishte ende në Galile, 7 duke thënë: “Biri i njeriut duhet të dorëzohet në duart e njerëzve mëkatarë, të kryqëzohet dhe të ringjallet ditën e tretë.” 8 Dhe ata i kujtuan fjalët e tij, 9 Dhe u kthyen nga varri dhe ua treguan të gjitha këto gjëra të njëmbëdhjetëve dhe të gjithë të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana, Maria, nëna e Jakobit, dhe gra të tjera që ishin me to, ato që ua treguan këto gjëra apostujve. 11 Dhe fjalët e tyre u dukeshin si përralla të kota, dhe ata nuk u besonin atyre. 12 Atëherë Pjetri u ngrit dhe vrapoi drejt varrit. Dhe, duke u përkulur, pa vetëm çarçafët e lëna; dhe u largua, i mrekulluar në vetvete për atë që kishte ndodhur.
15
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
13 Dhe ja, dy prej tyre shkuan po atë ditë në një fshat të quajtur Emaus, që ishte rreth gjashtëdhjetë stade larg Jerusalemit. 14 Dhe ata biseduan me njëri-tjetrin për të gjitha këto gjëra që kishin ndodhur. 15 Dhe ndodhi që, ndërsa ata po bisedonin dhe po diskutonin me njëri-tjetrin, vetë Jezusi u afrua dhe shkoi me ta. 16 Por sytë e tyre ishin të zënë që të mos e njihnin. 17 Dhe ai u tha atyre: “Çfarë bisedash bëni me njëri-tjetrin udhës dhe jeni të trishtuar? 18 Dhe njëri prej tyre, që quhej Kleopa, iu përgjigj dhe i tha: “Je ti i vetmi i huaj në Jerusalem, që nuk i di gjërat që kanë ndodhur atje në këto ditë? 19 Dhe ai u tha atyre: “Çfarë?” Ata i thanë: “Çështje të Jezusit nga Nazareti, që ishte një profet i fuqishëm në vepra dhe në fjalë përpara Perëndisë dhe gjithë popullit. 20 Dhe si krerët e priftërinjve dhe krerët tanë e dorëzuan për t’u dënuar me vdekje dhe e kryqëzuan. 21 Por ne kishim besim se ai do të ishte ai që do ta kishte çliruar Izraelin; dhe, megjithë të gjitha këto, sot është dita e tretë që kur ndodhën këto gjëra. 22 Po, edhe disa gra nga grupi ynë na çuditën, të cilat kishin ardhur herët te varri; 23 Dhe mbasi nuk e gjetën trupin e tij, erdhën duke thënë se kishin parë edhe një vegim engjëjsh, të cilët thanë se ai ishte gjallë. 24 Edhe disa nga ata që ishin me ne shkuan te varri dhe e gjetën ashtu siç kishin thënë gratë, por atë nuk e panë. 25 Atëherë ai u tha atyre: “ O budallenj dhe zemërngathët për të besuar gjithçka që kanë thënë profetët! 26 A nuk duhej që Krishti të vuante këto gjëra dhe të hynte në lavdinë e tij? 27 Dhe duke filluar nga Moisiu dhe nga të gjithë profetët, ai u shpjegoi atyre në të gjitha shkrimet e shenjta gjërat që kishin të bënin me të. 28 Dhe ata iu afruan fshatit ku po shkonin; dhe ai bëri sikur do të kishte shkuar më tej. 29 Por ata e detyruan duke thënë: “Rri me ne, sepse po ngryset dhe dita po mbaron.” Dhe ai hyri që të rrinte me ta. 30 Dhe ndodhi që, ndërsa ishte ulur në tryezë me ta, mori bukë, e bekoi, e theu dhe ua dha atyre. 31 Dhe sytë e tyre u hapën dhe ata e njohën; dhe ai u zhduk nga sytë e tyre. 32 Dhe ata i thanë njëri-tjetrit: “A nuk na digjej zemra përbrenda, ndërsa ai na fliste rrugës dhe na hapte Shkrimet? 33 Dhe ata u ngritën në të njëjtën orë dhe u kthyen në Jerusalem, ku gjetën të njëmbëdhjetët të mbledhur dhe ata që ishin me ta, 34 duke thënë: “Zoti është ringjallur me të vërtetë dhe iu shfaq Simonit.” 35 Ata treguan çfarë kishte ndodhur gjatë rrugës dhe si e kishin njohur në thyerjen e bukës. 36 Ndërsa po flisnin kështu, vetë Jezusi u shfaq në mes tyre dhe u tha atyre: “ Paqja qoftë me ju!.” 37 Por ata u tmerruan dhe menduan se kishin parë një frymë. 38 Dhe ai u tha atyre: “ Pse jeni të shqetësuar? Dhe pse lindin mendime në zemrat tuaja? 39 Shikoni duart e mia dhe këmbët e mia, sepse unë jam vetë; më prekni dhe shikoni; sepse një frymë nuk ka mish e kocka, si po shihni se unë kam. 40 Dhe, pasi tha këtë, u tregoi atyre duart dhe këmbët. 41 Ndërsa ata ende nuk besonin nga gëzimi dhe çuditeshin, ai u tha atyre: “ A keni këtu diçka për të ngrënë?” 42 Ata i dhanë një copë peshk të pjekur në skarë dhe një huall mjalti. 43 Dhe ai e mori dhe hëngri para tyre. 44 Dhe ai u tha atyre: “ Këto janë fjalët që ju thashë, ndërsa isha ende me ju, se duhet të përmbushen të gjitha gjërat që janë shkruar për mua në ligjin e Moisiut, në profetët dhe në psalmet.” 45 Atëherë ai ua hapi të kuptuarit, që të kuptonin shkrimet e shenjta, 46 dhe u tha atyre: “ Kështu është shkruar dhe kështu duhej që Krishti të vuante dhe të ringjallej nga të vdekurit ditën e tretë.
16
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
47 Dhe që pendimi dhe falja e mëkateve të predikohet në emrin e tij ndër të gjitha kombet, duke filluar nga Jerusalemi. 48 Dhe ju jeni dëshmitarë të këtyre gjërave. 49 Dhe ja, unë po dërgoj mbi ju premtimin e Atit tim; por ju qëndroni në qytetin e Jerusalemit derisa të visheni me pushtet nga lart. 50 Dhe i çoi jashtë deri në Betani; dhe, si i ngriti duart lart, i bekoi. 51 Dhe ndodhi që, ndërsa ai po i bekonte, u nda prej tyre dhe u mor lart në qiell. 52 Ata e adhuruan dhe u kthyen në Jerusalem me gëzim të madh. 53 Dhe ishin vazhdimisht në tempull, duke lavdëruar dhe bekuar Perëndinë. Amen.
Ungjilli i Gjonit Gjoni 18 1 Pasi i tha këto fjalë, Jezusi doli me dishepujt e tij përtej përroit të Kedronit, ku ishte një kopsht, në të cilin hyri ai dhe dishepujt e tij. 2 Edhe Juda, ai që e tradhtoi, e dinte vendin, sepse Jezusi shpesh mblidhej atje me dishepujt e tij. 3 Atëherë Juda, pasi mori një grup burrash dhe rojash nga krerët e priftërinjve dhe farisenjtë, erdhi atje me fenerë, pishtarë dhe armë. 4 Atëherë Jezusi, duke ditur të gjitha gjërat që do t’i ndodhnin, doli dhe u tha atyre: “ Kë kërkoni?” 5 Ata iu përgjigjën: “Jezusi Nazareas!.” Jezusi u tha atyre: “ Unë jam.” Edhe Juda, që e tradhtoi, ishte me ta. 6 Sapo u tha atyre: “Unë jam”, ata u tërhoqën prapa dhe ranë për tokë. 7 Atëherë ai i pyeti përsëri: “ Kë kërkoni?” Ata thanë: “Jezusin nga Nazareti.” 8 Jezusi u përgjigj: “ Ju kam thënë se unë jam; prandaj nëse më kërkoni mua, lërini këta të shkojnë.” 9 që të përmbushej fjala që tha: “ Nuk kam humbur asnjë nga ata që më dhe.” 10 Atëherë Simon Pjetri, që kishte një shpatë, e nxori, i ra shërbëtorit të kryepriftit dhe ia preu veshin e djathtë. Shërbëtori quhej Malk. 11 Atëherë Jezusi i tha Pjetrit: “ Fute shpatën tënde në mill; a nuk do ta pi unë kupën që më ka dhënë Ati?” 12 Atëherë grupi, kapiteni dhe rojet e Judenjve e kapën Jezusin dhe e lidhën. 13 Dhe e çuan më parë te Ana, sepse ai ishte vjehrri i Kajafës, i cili ishte kryeprifti atë vit. 14 Kajafa ishte ai që u dha këshillën Judenjve se ishte e leverdishme që një njeri të vdiste për popullin. 15 Edhe Simon Pjetri e ndiqte Jezusin, si dhe një dishepull tjetër; ai dishepull ishte i njohur i kryepriftit dhe hyri me Jezusin në oborrin e kryepriftit. 16 Por Pjetri qëndroi jashtë te dera. Atëherë dishepulli tjetër, që ishte i njohur i kryepriftit, doli dhe i foli portieres dhe e bëri të hyjë Pjetri. 17 Atëherë shërbëtorja portiere i tha Pjetrit: “Mos je edhe ti një nga dishepujt e këtij njeriu?.” Ai tha: “Nuk jam.” 18 Shërbëtorët dhe rojat qëndronin aty, të cilët kishin ndezur një zjarr me qymyr, sepse bënte ftohtë; dhe ngroheshin; edhe Pjetri qëndronte me ta dhe ngrohej. 19 Kryeprifti atëherë e pyeti Jezusin për dishepujt e tij dhe për doktrinën e tij. 20 Jezusi iu përgjigj: “ Unë i kam folur hapur botës; gjithmonë kam mësuar në sinagogë dhe në tempull, ku mblidhen gjithmonë Judenjtë, dhe nuk kam thënë asgjë në fshehtësi. 21 Pse më pyet mua? Pyet ata që më kanë dëgjuar çfarë u kam thënë atyre; ja, ata e dinë çfarë kam thënë. 22 Dhe, mbasi tha këto gjëra, një nga rojat që i rrinte pranë, i ra Jezusit me shuplakë, duke thënë: “Kështu i përgjigjesh kryepriftit? 23 Jezusi iu përgjigj: “ Nëse kam folur keq, dëshmo për të keqen; por nëse kam folur mirë, pse më bie? 17
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
24 Tani Ana e kishte dërguar të lidhur te Kajafa, kryeprifti. 25 Ndërkaq Simon Pjetri qëndronte aty e ngrohej. I thanë pra: “Mos je edhe ti një nga dishepujt e tij?.” Ai e mohoi dhe tha: “Nuk jam.” 26 Një nga shërbëtorët e kryepriftit, farefisi i tij, të cilit Pjetri ia preu veshin, tha: “A nuk të pashë në kopsht me të?” 27 Atëherë Pjetri e mohoi përsëri; dhe menjëherë këndoi gjeli. 28 Atëherë e çuan Jezusin nga Kajafa në sallën e gjyqit. Ishte mëngjes herët; dhe ata vetë nuk hynë në sallën e gjyqit, që të mos ndoteshin, por të mund të hanin Pashkën. 29 Atëherë Pilati doli jashtë tek ata dhe tha: “Çfarë akuze sillni kundër këtij njeriu? 30 Ata iu përgjigjën dhe i thanë: “Nëse ai nuk do të ishte keqbërës, nuk do të ta kishim dorëzuar.” 31 Atëherë Pilati u tha atyre: “Merreni ju dhe gjykojeni sipas ligjit tuaj.” Atëherë Judenjtë i thanë: “Neve nuk na lejohet të vrasim askënd. 32 që të përmbushej fjala e Jezusit, të cilën e tha, duke treguar se me çfarë vdekjeje do të vdiste. 33 Atëherë Pilati hyri përsëri në sallën e gjyqit, e thirri Jezusin dhe i tha: “A je ti Mbreti i Judenjve?” 34 Jezusi iu përgjigj: “ E thua ti këtë nga vetja, apo ta kanë thënë të tjerë për mua?” 35 Pilati iu përgjigj: “Jam unë jude? Kombi yt dhe krerët e priftërinjve të dorëzuan tek unë; çfarë ke bërë?” 36 Jezusi u përgjigj: “ Mbretëria ime nuk është e kësaj bote; po të ishte mbretëria ime e kësaj bote, shërbëtorët e mi do të luftonin që të mos u dorëzohesha Judenjve; por tani mbretëria ime nuk është prej këtej. 37 Atëherë Pilati i tha: “Ti, pra, je mbret?.” Jezusi u përgjigj: “ Ti thua se unë jam mbret; për këtë kam lindur dhe për këtë kam ardhur në botë, që të dëshmoj për të vërtetën. Kushdo që është për të vërtetën e dëgjon zërin tim. 38 Pilati i tha: “Ç’është e vërteta?” Dhe, si tha këtë, doli përsëri te Judenjtë dhe u tha atyre: “Unë nuk po gjej në të asnjë faj.” 39 Por ju keni një zakon që unë t’ju liroj dikë për Pashkë; a doni, pra, që t’ju liroj Mbretin e Judenjve? 40 Atëherë të gjithë bërtitën përsëri, duke thënë: “Jo këtë, por Barabanë!” Por Baraba ishte një kusar. Gjoni 19 1 Atëherë Pilati mori Jezusin dhe e fshikulloi. 2 Dhe ushtarët thurën një kurorë me gjemba, ia vunë në kokë dhe i veshën një mantel të purpurt, 3 dhe thoshin: “Tungjatjeta, o Mbret i Judenjve!” dhe e qëllonin me duar. 4 Pilati, pra, doli përsëri dhe u tha atyre: “Ja, po jua sjell jashtë, që ta dini se nuk gjej asnjë faj tek ai.” 5 Atëherë Jezusi doli jashtë, duke mbajtur kurorën me gjemba dhe mantelin e purpurt. Dhe Pilati u tha atyre: “Ja njeriu!” 6 Kur e panë krerët e priftërinjve dhe rojet, bërtitën, duke thënë: “Kryqëzoje, kryqëzoje!” Pilati u tha atyre: “Merreni ju dhe kryqëzojeni, sepse unë nuk gjej asnjë faj tek ai.” 7 Judenjtë iu përgjigjën: Ne kemi një ligj dhe sipas ligjit tonë ai duhet të vdesë, sepse e bëri veten Bir të Perëndisë. 8 Kur Pilati dëgjoi këto fjalë, u frikësua edhe më shumë; 9 Dhe hyri përsëri në sallën e gjyqit dhe i tha Jezusit: “Nga je ti?.” Por Jezusi nuk i dha asnjë përgjigje. 10 Atëherë Pilati i tha: “Nuk po më flet? A nuk e di se unë kam pushtet të të kryqëzoj dhe pushtet të të liroj? 11 Jezusi u përgjigj: “ Ti nuk do të kishe asnjë pushtet kundër meje, po të mos të ishte dhënë prej së larti; prandaj ai që më dorëzoi tek ti ka faj më të madh.” 12 Që nga ajo kohë Pilati kërkoi ta lironte; por Judenjtë bërtisnin, duke thënë: “Nëse e liron këtë, nuk je mik i Cezarit; kushdo që e bën veten mbret, flet kundër Cezarit.” 13 Kur Pilati dëgjoi këto fjalë, e nxori jashtë Jezusin dhe u ul në fronin e gjykimit, në një vend që quhet "Kalldrëm", por në hebraisht "Gabatha".
18
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
14 Ishte dita e përgatitjes së Pashkës, afërsisht ora e gjashtë; dhe u tha Judenjve: “Ja Mbreti juaj!”. 15 Por ata bërtitën: “Largoje, largoje, kryqëzoje!” Pilati u tha atyre: “Ta kryqëzoj mbretin tuaj?” Krerët e priftërinjve u përgjigjën: “Ne s’kemi mbret tjetër përveç Cezarit.” 16 Atëherë ua dorëzoi që të kryqëzohej. Dhe ata e morën Jezusin dhe e çuan tutje. 17 Dhe ai, duke mbajtur kryqin e tij, doli në një vend të quajtur Vendi i Kafkës, që në hebraisht quhet Golgota. 18 Ku e kryqëzuan atë, dhe me të dy të tjerë, njërin në njërën anë dhe tjetrin në tjetrën, dhe Jezusin në mes. 19 Dhe Pilati shkroi një mbishkrim dhe e vuri në kryq. Dhe mbishkrimi ishte: "JEZUSI NAZAREAS, MBRETI I JUDENJVE". 20 Këtë mbishkrim e lexuan shumë nga Judenjtë, sepse vendi ku u kryqëzua Jezusi ishte afër qytetit; dhe ishte shkruar në hebraisht, greqisht dhe latinisht. 21 Atëherë krerët e priftërinjve të Judenjve i thanë Pilatit: “Mos shkruaj: Mbreti i Judenjve, por se ai tha: Unë jam Mbreti i Judenjve.” 22 Pilati u përgjigj: “Çfarë kam shkruar, kam shkruar!” 23 Atëherë ushtarët, mbasi e kryqëzuan Jezusin, morën rrobat e tij dhe bënë katër pjesë, një pjesë për secilin ushtar; dhe gjithashtu rrobën e tij; por rrobja ishte pa qepje, e endur nga maja deri në fund. 24 Prandaj ata thanë midis tyre: “Le të mos e grisim, por të hedhim short kujt t’i bjerë”, që të përmbushej Shkrimi i Shenjtë, që thotë: “I ndanë rrobat e mia midis tyre dhe hodhën short për tunikën time”. Këto gjëra, pra, bënë ushtarët. 25 Tani, pranë kryqit të Jezusit, qëndronin nëna e tij dhe motra e nënës së tij, Maria, gruaja e Kleopas, dhe Maria Magdalena. 26 Atëherë Jezusi, kur pa nënën e tij dhe dishepullin që e donte duke qëndruar pranë, i tha nënës së tij: “ O grua, ja biri yt!”. 27 Atëherë i tha dishepullit: “ Ja nëna jote!” Dhe që nga ajo orë ai dishepull e mori në shtëpinë e vet. 28 Pas kësaj, Jezusi, duke ditur se tashmë gjithçka ishte kryer, që të përmbushej Shkrimi i Shenjtë, tha: “ Kam etje.” 29 Atje ishte vendosur një enë plot me uthull. Ata mbushën një sfungjer me uthull, e vunë mbi një hisopi dhe ia afruan te goja. 30 Kur Jezusi e mori uthullën, tha: “ U krye!” Dhe duke ulur kokën, dha frymën. 31 Duke qenë se ishte dita e përgatitjes, që trupat të mos qëndronin mbi kryq të shtunën (sepse ajo e shtunë ishte një ditë e rëndësishme), Judenjtë iu lutën Pilatit që t’u thyheshin kërcinjtë dhe të hiqeshin që andej. 32 Atëherë erdhën ushtarët dhe ia thyen kërcinjtë të parit dhe të tjetrit që ishte kryqëzuar me të. 33 Por kur erdhën te Jezusi dhe panë se ai tashmë kishte vdekur, nuk ia thyen këmbët. 34 Por njëri nga ushtarët ia shpoi brinjën me një shtizë, dhe menjëherë doli gjak e ujë. 35 Dhe ai që e pa këtë dëshmoi, dhe dëshmia e tij është e vërtetë; dhe ai e di se thotë të vërtetën, që ju të besoni. 36 Këto gjëra në fakt ndodhën që të përmbushet Shkrimi i Shenjtë: “Nuk do t’i thyhet asnjë kockë.” 37 Dhe përsëri një Shkrim tjetër thotë: “Ata do të vështrojnë atë që e shpuan.” 38 Pas kësaj, Jozefi nga Arimatea, që ishte dishepull i Jezusit, por fshehurazi nga frika e Judenjve, i kërkoi Pilatit që ta merrte trupin e Jezusit. Dhe Pilati i dha leje. Ai erdhi, pra, dhe e mori trupin e Jezusit. 39 Erdhi edhe Nikodemi, i cili më parë kishte shkuar te Jezusi natën, dhe solli një përzierje mirre dhe aloe, rreth njëqind paund. 40 Atëherë ata e morën trupin e Jezusit dhe e mbështollën në pëlhura prej liri me erëza, siç është zakoni i varrimit midis Judenjve. 41 Tani në vendin ku u kryqëzua ai kishte një kopsht; dhe në kopsht një varr i ri, në të cilin nuk ishte varrosur ende njeri. 42 Atje, pra, e vunë Jezusin për shkak të ditës së Përgatitjes së Judenjve, sepse varri ishte afër.
19
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
Gjoni 20 1 Ditën e parë të javës, herët në mëngjes, kur ishte ende errësirë, Maria Magdalena erdhi te varri dhe pa gurin të hequr nga varri. 2 Atëherë ajo vrapon dhe vjen te Simon Pjetri dhe te dishepulli tjetër, të cilin Jezusi e donte, dhe u thotë atyre: “E kanë hequr Zotin nga varri dhe nuk e dimë ku e kanë vënë.” 3 Atëherë Pjetri dhe dishepulli tjetër dolën jashtë dhe shkuan te varri. 4 Kështu vrapuan të dy bashkë: dhe dishepulli tjetër vrapoi përpara Pjetrit dhe arriti i pari te varri. 5 Dhe ai, duke u përkulur, shikoi brenda dhe pa rrobat prej liri që ishin shtrirë, por nuk hyri brenda. 6 Atëherë erdhi Simon Pjetri duke e ndjekur, hyri në varr dhe pa rrobat prej liri që ishin shtrirë, 7 Dhe peceta, që ishte vënë mbi kokën e tij, nuk ishte bashkë me çarçafët, por e mbështjellë në një vend, veçmas. 8 Atëherë hyri edhe ai dishepull tjetër, që kishte ardhur i pari te varri, pa dhe besoi. 9 Sepse ata ende nuk e dinin Shkrimin e Shenjtë, sipas të cilit ai duhet të ringjallet nga të vdekurit. 10 Pastaj dishepujt u kthyen përsëri në shtëpitë e tyre. 11 Por Maria qëndronte jashtë te varri duke qarë; dhe, ndërsa qante, u përkul dhe shikoi brenda varrit, 12 Dhe pa dy engjëj të veshur me të bardha ulur, njëri te kryet dhe tjetri te këmbët, ku ishte trupi i Jezusit. 13 Ata i thanë: “O grua, pse po qan?” Ajo u përgjigj atyre: “Sepse e kanë hequr Zotin tim, dhe nuk e di ku e kanë vënë.” 14 Dhe, si tha këtë, u kthye prapa dhe pa Jezusin në këmbë, por nuk e dinte se ishte Jezusi. 15 Jezusi i tha: “ O grua, pse qan? Kë po kërkon?” Ajo, duke menduar se ishte kopshtari, i tha: “Zotëri, nëse e ke marrë ti që këtej, më trego ku e ke vënë dhe unë do ta marr.” 16 Jezusi i tha: “ Mari!.” Ajo u kthye dhe i tha: “Rabboni!”, që do të thotë: “Mësues!.” 17 Jezusi i tha asaj: “ Mos më prek, sepse unë ende nuk jam ngjitur tek Ati im; por shko te vëllezërit e mi dhe u thuaj atyre: Unë po ngjitem tek Ati im dhe Ati juaj, te Perëndia im dhe Perëndia juaj.” 18 Maria Magdalena erdhi dhe u tregoi dishepujve se kishte parë Zotin dhe se ai i kishte thënë këto gjëra. 19 Pastaj, në mbrëmje të po asaj dite, që ishte dita e parë e javës, ndërsa dyert e vendit ku ishin mbledhur dishepujt ishin të mbyllura nga frika e Judenjve, erdhi Jezusi, qëndroi në mes dhe u tha atyre: “ Paqja me ju!.” 20 Dhe, si tha këtë, u tregoi atyre duart e veta dhe brinjën. Atëherë dishepujt u gëzuan kur panë Zotin. 21 Atëherë Jezusi u tha atyre përsëri: “ Paqja qoftë me ju! Sikurse më ka dërguar mua Ati, ashtu unë po ju dërgoj ju.” 22 Dhe, si tha këto, fryu mbi ta dhe u tha atyre: “ Merrni Frymën e Shenjtë! 23 Kujt ua falni mëkatet, do t’i jenë falur; kujt ua mbani mëkatet, do t’i jenë mbajtur. 24 Por Thomai, një nga të dymbëdhjetët, i quajtur Binjak, nuk ishte me ta kur erdhi Jezusi. 25 Dishepujt e tjerë, pra, i thanë: “E pamë Zotin.” Por ai u tha atyre: “Po nuk e pashë në duart e tij shenjën e gozhdëve, po nuk e vura gishtin tim te shenja e gozhdëve dhe po nuk e vura dorën time në brinjën e tij, nuk do të besoj.” 26 Dhe pas tetë ditësh, dishepujt e tij ishin përsëri brenda, dhe Thomai me ta. Atëherë Jezusi erdhi, ndonëse dyert ishin të mbyllura, dhe qëndroi në mes tyre dhe tha: “ Paqja qoftë me ju!.” 27 Pastaj i tha Thomait: “ Vëre gishtin këtu dhe shiko duart e mia; shtrije edhe dorën tënde dhe vëre në brinjën time; dhe mos ji mosbesues, por besimtar.” 28 Atëherë Thomai u përgjigj dhe i tha: “Zoti im dhe Perëndia im.” 29 Jezusi i tha: “ Sepse më pe, Thoma, ti besove; lum ata që nuk kanë parë dhe kanë besuar.” 30 Jezusi bëri edhe shumë shenja të tjera në prani të dishepujve të tij, të cilat nuk janë shkruar në këtë libër. 31 Por këto janë shkruar që ju të besoni se Jezusi është Krishti, Biri i Perëndisë; dhe që duke besuar të keni jetë nëpërmjet emrit të tij.
20
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
Gjoni 21 1 Pas këtyre gjërave, Jezusi iu shfaq përsëri dishepujve pranë detit të Tiberiadës; dhe në këtë mënyrë u shfaq ai vetë. 2 Ishin bashkë Simon Pjetri, Thomai i quajtur Binjaku, Natanaeli nga Kana e Galilesë, të bijtë e Zebedeut dhe dy të tjerë nga dishepujt e tij. 3 Simon Pjetri u tha atyre: “Po shkoj të peshkoj.” Ata i thanë: “Edhe ne po vijmë me ty.” Dolën dhe hipën menjëherë në barkë, por atë natë nuk zunë asgjë. 4 Kur u agua mëngjesi, Jezusi qëndroi në breg; por dishepujt nuk e dinin se ishte Jezusi. 5 Atëherë Jezusi u tha atyre: “ O djema, a keni ndonjë gjë për të ngrënë?” Ata iu përgjigjën: “Jo.” 6 Dhe ai u tha atyre: “ Hidhni rrjetën në anën e djathtë të barkës dhe do të gjeni.” Ata e hodhën, pra, dhe nuk ishin në gjendje ta tërhiqnin për shkak të shumicës së peshqve. 7 Atëherë dishepulli, të cilin Jezusi e donte, i tha Pjetrit: “Është Zoti.” Simon Pjetri, kur dëgjoi se ishte Zoti, u mbështoll me rrobën e peshkatarit (sepse ishte lakuriq) dhe u hodh në det. 8 Dishepujt e tjerë erdhën me një barkë të vogël (sepse nuk ishin larg nga toka, vetëm dyqind kubitë), duke tërhequr rrjetën me peshq. 9 Sapo dolën në tokë, panë aty një zjarr me qymyr, peshk të vendosur mbi të dhe bukë. 10 Jezusi u tha atyre: “ Sillni disa nga peshqit që zutë tani.” 11 Simon Pjetri hipi përsëri në barkë dhe nxori rrjetën në tokë, plot me peshq të mëdhenj, njëqind e pesëdhjetë e tre; dhe, megjithse ishin kaq shumë, rrjeta nuk u shqye. 12 Jezusi u tha atyre: “ Ejani të hani darkë.” Por asnjë nga dishepujt nuk guxoi ta pyeste: “Kush je ti?”, duke ditur se ishte Zoti. 13 Atëherë erdhi Jezusi, mori bukë dhe ua dha atyre, si dhe peshq. 14 Kjo është hera e tretë që Jezusi iu shfaq dishepujve të vet, mbasi u ringjall prej së vdekurish. 15 Mbasi kishin ngrënë, Jezusi i tha Simon Pjetrit: “ Simon, bir i Jonas, a më do ti mua më shumë se këta?.” Ai i tha: “Po, Zot, ti e di se unë të dua.” Ai i tha: “ Kulloti qengjat e mi.” 16 Ai i tha përsëri për të dytën herë: “ Simon, bir i Jonas, a më do ti mua?” Ai i tha: “Po, Zot, ti e di se unë të dua.” Ai i tha: “ Kulloti delet e mia.” 17 Ai i tha për të tretën herë: “ Simon, bir i Jonas, a më do ti mua?” Pjetri u trishtua sepse i tha për të tretën herë: “A më do ti mua?” Dhe i tha: “Zot, ti di gjithçka; ti e di se unë të dua.” Jezusi i tha: “ Kulloti delet e mia.” 18 Në të vërtetë, në të vërtetë po të them: Kur ishe i ri, e ngjeshje veten dhe shkoje ku të doje; por kur të jesh plak, do t’i shtrish duart dhe dikush tjetër do të të ngjeshë e do të të çojë atje ku nuk do të doje. 19 Ai i tha këto gjëra për të treguar se me çfarë vdekjeje do ta lavdëronte Perëndinë. Dhe, pasi i tha këto, i tha: “ Ndiqmë.” 20 Atëherë Pjetri u kthye dhe pa se po e ndiqte dishepulli, të cilin Jezusi e donte, i cili gjatë darkës ishte mbështetur mbi kraharorin e Jezusit dhe i kishte thënë: “Zot, kush është ai që po të tradhton?” 21 Pjetri, duke e parë, i tha Jezusit: “Zot, dhe ky çfarë do të bëjë?” 22 Jezusi i tha: “ Nëse dua që ai të mbetet derisa të vij unë, ç’të duhet ty? Ti më ndiq.” 23 Atëherë u përhap kjo fjalë midis vëllezërve se ai dishepull nuk do të vdiste; por Jezusi nuk i tha: “Ai nuk do të vdesë, por: “ Nëse dua që ai të mbetet derisa të vij unë, ç’të duhet ty?” 24 Ky është dishepulli që dëshmon për këto gjëra dhe i shkroi këto gjëra; dhe ne e dimë se dëshmia e tij është e vërtetë. 25 Ka edhe shumë gjëra të tjera që bëri Jezusi, të cilat, po të shkruheshin një nga një, mendoj se as bota vetë nuk do të mjaftonte për t’i nxënë librat që do të shkruheshin. Amen.
Veprat e Apostujve Veprat 1
1 Traktatin e parë e kam bërë, o Teofil, mbi të gjitha ato që Jezusi filloi të bënte dhe të mësonte,
21
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
2 Deri në ditën në të cilën u ngrit në qiell, pasi me anë të Frymës së Shenjtë u kishte dhënë urdhërime apostujve që kishte zgjedhur: 3 të cilëve iu shfaq i gjallë pas mundimeve të tij me shumë prova të pagabueshme, duke u parë prej tyre për dyzet ditë dhe duke folur për gjërat që kishin të bënin me mbretërinë e Perëndisë. 4 Dhe, duke qenë se ishte mbledhur bashkë me ta, u dha urdhër të mos largoheshin nga Jerusalemi, por të prisnin premtimin e Atit, të cilin, tha ai, e keni dëgjuar nga unë. 5 Sepse Gjoni pagëzoi me ujë; por ju do të pagëzoheni me Frymën e Shenjtë s’do të ketë shumë ditë. 6 Kur ata, pra, u mblodhën, e pyetën, duke thënë: “Zot, a do ta rivendosësh në këtë kohë mbretërinë e Izraelit?” 7 Dhe ai u tha atyre: “ Nuk është puna juaj të dini kohët ose stinët, që Ati ka vënë në pushtetin e vet.” 8 Por ju do të merrni fuqi, pasi Fryma e Shenjtë të vijë mbi ju; dhe do të bëheni dëshmitarë për mua si në Jerusalem, ashtu edhe në gjithë Judenë, në Samari dhe deri në skajin më të largët të tokës. 9 Dhe mbasi i tha këto gjëra, ndërsa ata po e shikonin, u ngrit lart; dhe një re e mori nga sytë e tyre. 10 Ndërsa ata po shikonin drejt qiellit, ndërsa ai po ngjitej lart, ja, dy burra iu paraqitën pranë tyre me rroba të bardha. 11 të cilët thanë edhe: “Burra të Galilesë, pse qëndroni duke shikuar lart në qiell? Ky Jezus, që u mor lart nga ju në qiell, do të vijë në të njëjtën mënyrë, siç e keni parë të shkojë në qiell.”
Ungjilli i Nikodemit Kapitulli 1 1 Ana dhe Kajafa, Suma, Datami, Gamalieli, Juda, Levi, Neftalimi, Aleksandri, Kiri dhe Judenj të tjerë shkuan te Pilati për Jezusin, duke e akuzuar atë për shumë krime të rënda. 2 Dhe tha: Jemi të sigurt se Jezusi është biri i Jozefit, zdrukthëtarit, i lindur nga Maria, dhe se ai e shpall veten Bir të Perëndisë dhe mbret; dhe jo vetëm kaq, por përpiqet të shpërbëjë të shtunën dhe ligjet e etërve tanë. 3 Pilati u përgjigj: “Çfarë pohon ai dhe çfarë përpiqet të zgjidhë? 4 Judenjtë i thanë: “Ne kemi një ligj që ndalon shërimin ditën e shtunë; por ai shëron të çalët dhe të shurdhërit, të paralizuarit, të verbërit, lebrozët dhe të demonizuarit, atë ditë me metoda të liga.” 5 Pilati u përgjigj: “Si mund ta bëjë ky këtë me metoda të liga?” Ata u përgjigjën: “Ai është magjistar dhe i dëbon demonët me anë të princit të demonëve; dhe kështu çdo gjë i nënshtrohet atij.” 6 Atëherë Pilati tha: “Dëbimi i demonëve nuk duket se është vepër e një fryme të ndyrë, por se del nga fuqia e Perëndisë.” 7 Judenjtë iu përgjigjën Pilatit: “Ju lutemi, madhëri, ta thërrisni para gjykatës suaj dhe ta dëgjoni vetë.” 8 Atëherë Pilati thirri një lajmëtar dhe i tha: “Me çfarë mënyre do të sillet Krishti këtu? 9 Atëherë lajmëtari doli dhe, duke e njohur Krishtin, e adhuroi; dhe, pasi e shtriu mantelin që mbante në dorë përtokë, tha: “Zot, ec mbi këtë dhe hyr brenda, sepse guvernatori të thërret.” 10 Kur Judenjtë e kuptuan çfarë kishte bërë lajmëtari, i bërtitën Pilatit dhe i thanë: “Pse nuk e thirre me anë të një xhakete dhe jo me anë të një lajmëtari?” Sepse lajmëtari, kur e pa, e adhuroi, e shtriu përtokë mantelin që mbante në dorë dhe i tha: “Zot, guvernatori po të thërret.” 11 Atëherë Pilati e thirri lajmëtarin dhe i tha: “Pse e bëre këtë? 12 Lajmëtari u përgjigj: “Kur më dërgove nga Jerusalemi te Aleksandri, pashë Jezusin të ulur mbi një gomare, në një figurë të ligë, dhe bijtë e hebrenjve thirrën: “Hosana”, duke mbajtur në duar degë pemësh. 13 Të tjerë i shtronin rrobat e tyre në rrugë dhe thoshin: “Shpëtona, ti që je në qiell; i bekuar është ai që vjen në emër të Zotit!” 14 Atëherë Judenjtë bërtitën kundër lajmëtarit dhe thanë: “Bijtë e Hebrenjve brohoritën në gjuhën hebraike; si vallë ti, që je grek, e kupton hebraishten?” 15 Lajmëtari iu përgjigj atyre dhe tha: “Pyeta një nga Judenjtë dhe i thashë: “Çfarë është kjo që fëmijët bërtasin në gjuhën hebraike? 16 Dhe ai ma shpjegoi, duke thënë: “Ata bërtasin Hosana,” që përkthyer do të thotë: “O Zot, më shpëto” ose: “O Zot, shpëtomë”. 22
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
17 Atëherë Pilati u tha atyre: “Pse ju vetë dëshmoni për fjalët e fëmijëve, domethënë, me heshtje? Çfarë të keqe ka bërë lajmëtari?” Dhe ata heshtën. 18 Atëherë guvernatori i tha lajmëtarit: “Dil dhe përpiqu me çdo mënyrë ta sjellësh brenda.” 19 Por lajmëtari doli dhe bëri si më parë; dhe tha: “Zot, hyr brenda, sepse guvernatori po të thërret.” 20 Dhe ndërsa Jezusi po hynte pranë flamujve që mbanin flamujt, majat e tyre u përkulën dhe e adhuruan Jezusin. 21 Atëherë Judenjtë bërtitën edhe më me zjarr kundër flamujve. 22 Por Pilati u tha Judenjve: “E di që nuk ju pëlqen që majat e flamujve u përkulën dhe adhuruan Jezusin; por pse bërtisni kundër flamujve, sikur të ishin përkulur dhe adhuruar? 23 Ata iu përgjigjën Pilatit: “Ne i pamë vetë flamurtarët duke u përkulur dhe duke adhuruar Jezusin.” 24 Atëherë guvernatori thirri nënoficerët dhe u tha atyre: “Pse vepruat kështu?” 25 Flamujt i thanë Pilatit: “Ne të gjithë jemi paganë dhe adhurojmë perënditë në tempuj; si mund të na duket sikur e adhurojmë? Ne vetëm flamujt i mbanim në duar dhe ata u përkulën dhe e adhuruan.” 26 Atëherë Pilati u tha krerëve të sinagogës: “Zgjidhni ju disa burra të fortë dhe le të mbajnë flamujt; dhe do të shohim nëse do të përkulen.” 27 Kështu, pleqtë e Judenjve kërkuan dymbëdhjetë nga pleqtë më të fortë dhe më të aftë, i vunë të mbanin flamujt dhe qëndruan në prani të guvernatorit. 28 Atëherë Pilati i tha lajmëtarit: “Nxirre jashtë Jezusin dhe sille përsëri brenda!.” Dhe Jezusi dhe lajmëtari dolën nga hajati. 29 Pilati thirri flamurtarët që më parë kishin mbajtur flamujt dhe u betua se, nëse nuk do t’i kishin mbajtur flamujt në atë mënyrë kur Jezusi të hynte më parë, ai do t’ua priste kokat. 30 Atëherë guvernatori i urdhëroi Jezusit të hynte përsëri. 31 Dhe lajmëtari bëri siç kishte bërë më parë, dhe iu lut shumë Jezusit që të vishte rrobën e tij dhe të ecte mbi të, dhe ai eci mbi të dhe hyri brenda. 32 Dhe kur Jezusi hyri brenda, flamujt u përkulën si më parë dhe e adhuruan. Kapitulli 2 1 Kur Pilati e pa këtë, pati frikë dhe do të ngrihej nga vendi i tij. 2 Ndërsa ai donte të ngrihej, gruaja e tij, që qëndronte larg, i dërgoi një fjalë: “Mos u përziej fare me atë njeri të drejtë, sepse sonte kam vuajtur shumë për shkak të tij në një vegim.” 3 Kur Judenjtë dëgjuan këtë, i thanë Pilatit: “A nuk të thamë ne se ai është magjistar? Ja, ai e bëri gruan tënde të ëndërrojë.” 4 Atëherë Pilati e thirri Jezusin dhe i tha: “A i dëgjove çfarë po dëshmojnë kundër teje dhe nuk po përgjigjesh fare? 5 Jezusi u përgjigj: “Nëse nuk do të kishin të drejtë të flisnin, nuk do të kishin mundur të flisnin; por, meqenëse secili ka të drejtë të flasë si mirë, ashtu edhe keq, le ta shikojë me kujdes gjuhën e vet.” 6 Por pleqtë e Judenjve iu përgjigjën dhe i thanë Jezusit: “Çfarë duhet të kërkojmë?” 7 Së pari, ne e dimë këtë për ty, se ti linde nëpërmjet kurvërisë; së dyti, se për shkak të lindjes sate, foshnjat u vranë në Betlehem; së treti, se babai dhe nëna jote, Maria, ikën në Egjipt, sepse nuk mund t’u besonin popullit të tyre. 8 Disa nga Judenjtë që ishin aty folën më mirë: “Nuk mund të themi se ai lindi nga kurvëria; por dimë që nëna e tij, Maria, ishte e fejuar me Jozefin, prandaj ai nuk lindi nga kurvëria.” 9 Atëherë Pilati u tha Judenjve, të cilët pohonin se ai kishte lindur nga kurvëria: “Ky rrëfim juaj nuk është i vërtetë, meqenëse pati një fejesë, siç dëshmojnë ata që janë nga kombi juaj.” 10 Ana dhe Kajafa i thanë Pilatit: “Është për t’u konsideruar gjithë kjo turmë njerëzish që bërtasin se ai ka lindur nga kurvëria dhe është një magjistar; por ata që mohojnë se ai ka lindur nga kurvëria, janë prozelitët dhe dishepujt e tij.” 11 Pilati u përgjigj Anës dhe Kajafës: “Kush janë prozelitët?” Ata u përgjigjën: “Janë ata që janë bij paganësh dhe nuk janë bërë judenj, por ithtarë të tij.”
23
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
12 Atëherë Eleazeri, Asteri, Antoni, Jakobi, Karasi dhe Samueli, Isaku dhe Finesi, Krispi dhe Agripa, Ana dhe Juda u përgjigjën: “Ne nuk jemi prozelitë, por bij Judenjsh dhe flasim të vërtetën, dhe ishim të pranishëm kur Maria u fejua.” 13 Atëherë Pilati, duke iu drejtuar të dymbëdhjetë burrave që folën kështu, u tha atyre: “Ju përgjërohem për jetën e Cezarit, që të deklaroni me besnikëri nëse ai lindi nga kurvëria dhe nëse gjërat që keni treguar janë të vërteta.” 14 Ata iu përgjigjën Pilatit: “Ne kemi një ligj sipas të cilit na ndalohet të betohemi, sepse është mëkat; le të betohen për jetën e Cezarit se nuk është ashtu siç thamë; dhe ne do të jemi të kënaqur të na dënojnë me vdekje.” 15 Atëherë Ana dhe Kajafa i thanë Pilatit: “Ata dymbëdhjetë burra nuk do të besojnë se ne e dimë se ai ka lindur keq dhe është një magjistar, megjithëse ai pretendon se është bir i Perëndisë dhe një mbret; gjë që ne jemi aq larg nga të besuarit, saqë dridhemi kur e dëgjojmë.” 16 Atëherë Pilati urdhëroi të gjithë të dilnin, përveç dymbëdhjetë burrave që thanë se ai nuk kishte lindur nga kurvëria, dhe Jezusi të largohej larg. Dhe u tha atyre: “Pse kanë ndërmend Judenjtë ta vrasin Jezusin? 17 Ata iu përgjigjën: “Janë të zemëruar sepse ai shëroi të shtunat.” Pilati tha: “Vallë do ta vrasin për vepër të mirë?” Ata i thanë: “Po, Zot.” Kapitulli 3 1 Atëherë Pilati, plot zemërim, doli nga salla dhe u tha Judenjve: “Unë e thërras gjithë botën të dëshmojë se nuk gjej asnjë faj tek ai njeri.” 2 Judenjtë iu përgjigjën Pilatit: “Nëse nuk do të kishte qenë njeri i lig, nuk do ta kishim sjellë para teje.” 3 Pilati u tha atyre: “Merreni ju dhe gjykojeni sipas ligjit tuaj.” 4 Atëherë Judenjtë thanë: “Neve nuk na lejohet të vrasim askënd.” 5 Pilati u tha Judenjve: “Urdhri, pra, mos vrit, është për ju, por jo për mua.” 6 Dhe ai hyri përsëri në pretorium, e thirri Jezusin mënjanë dhe i tha: “A je ti mbreti i Judenjve?” 7 Jezusi, duke iu përgjigjur, i tha Pilatit: “E flet ti këtë nga vetja, apo ta thanë Judenjtë për mua?” 8 Pilati iu përgjigj Jezusit dhe i tha: “Jam unë jude? Gjithë kombi dhe krerët e judenjve të kanë dorëzuar tek unë. Çfarë ke bërë?” 9 Jezusi u përgjigj dhe tha: “Mbretëria ime nuk është e kësaj bote; po të ishte mbretëria ime e kësaj bote, shërbëtorët e mi do të luftonin dhe unë nuk do t’u kisha dorëzuar Judenjve; por tani mbretëria ime nuk është prej këtej. 10 Pilati tha: “Ti, pra, je mbret?.” Jezusi u përgjigj: “Ti thua se unë jam mbret; për këtë kam lindur dhe për këtë kam ardhur në botë; dhe për këtë kam ardhur që të dëshmoj për të vërtetën; dhe kushdo që është për të vërtetën e dëgjon zërin tim. 11 Pilati i tha: “Çfarë është e vërteta?” 12 Jezusi tha: “E vërteta është nga qielli.” 13 Pilati tha: “Prandaj e vërteta nuk është mbi tokë.” 14 Jezusi i tha Pilatit: “Beso se e vërteta është mbi tokë midis atyre që, kur kanë pushtetin e gjykimit, drejtohen nga e vërteta dhe formojnë gjykim të drejtë.” Kapitulli 4 1 Atëherë Pilati e la Jezusin në pretorium dhe doli jashtë te Judenjtë, duke thënë: “Unë nuk po gjej asnjë faj te Jezusi.” 2 Judenjtë i thanë: “Por ai tha: “Unë mund ta shkatërroj tempullin e Perëndisë dhe ta rindërtoj për tri ditë.” 3 Pilati u tha atyre: “Çfarë lloj tempulli është ai për të cilin flet? 4 Judenjtë i thanë: “Atë që Salomoni ndërtoi për dyzet e gjashtë vjet, ai tha se do ta shkatërrojë dhe do ta rindërtojë për tri ditë.”
24
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
5 Pilati u tha përsëri atyre: “Unë jam i pafajshëm nga gjaku i atij njeriu; shikojeni ju.” 6 Judenjtë i thanë: “Gjaku i tij qoftë mbi ne dhe mbi fëmijët tanë!” Atëherë Pilati, mbasi thirri pleqtë, skribët, priftërinjtë dhe levitët, u tha atyre fshehurazi: “Mos veproni kështu; unë nuk kam gjetur asgjë në akuzën tuaj kundër tij për shërimin e të sëmurëve dhe shkeljen e së shtunës që të meritojë vdekjen.” 7 Priftërinjtë dhe Levitët iu përgjigjën Pilatit: “Për hir të jetës së Cezarit, nëse dikush blasfemon, meriton vdekjen; por ky njeri ka blasfemuar kundër Zotit.” 8 Atëherë guvernatori u urdhëroi përsëri Judenjve të dilnin nga oborri; dhe, pasi e thirri Jezusin, i tha: “Çfarë të bëj me ty? 9 Jezusi iu përgjigj: “Bëj ashtu siç është shkruar.” 10 Pilati i tha: “Si është shkruar?” 11 Jezusi i tha: “Moisiu dhe profetët kanë profetizuar për vuajtjet dhe ringjalljen time.” 12 Kur dëgjuan këtë, Judenjtë u zemëruan dhe i thanë Pilatit: “Pse do ta dëgjosh më blasfeminë e atij njeriu? 13 Pilati u tha atyre: “Nëse këto fjalë ju duken blasfemi, kapeni, çojeni në gjykatoren tuaj dhe gjykojeni sipas ligjit tuaj.” 14 Judenjtë i përgjigjen Pilatit: “Ligji ynë thotë se ai do të detyrohet të marrë nëntë e tridhjetë e tre kamxhike, por nëse në këtë mënyrë blasfemon kundër Zotit, do të vritet me gurë.” 15 Pilati u tha atyre: “Nëse ajo fjalë e tij ishte blasfemi, ju e gjykoni sipas ligjit tuaj.” 16 Judenjtë i thanë Pilatit: “Ligji ynë na urdhëron të mos e vrasim askënd; ne duam që ai të kryqëzohet, sepse meriton vdekjen e kryqit.” 17 Pilati u tha atyre: “Nuk është e drejtë që ai të kryqëzohet; vetëm të fshikullohet dhe të lihet tutje.” 18 Por, kur guvernatori shikoi popullin që ishte i pranishëm dhe Judenjtë, pa shumë Judenj duke qarë, dhe u tha krerëve të priftërinjve të Judenjve: “Nuk e dëshiron i gjithë populli vdekjen e tij.” 19 Pleqtë e Judenjve iu përgjigjën Pilatit: “Ne dhe gjithë populli kemi ardhur këtu pikërisht për këtë qëllim, që ai të vdesë.” 20 Pilati u tha atyre: “Pse duhet të vdesë?” 21 Ata i thanë: “Sepse ai e deklaron veten Bir të Perëndisë dhe Mbret.” Kapitulli 5 1 Por Nikodemi, një farë Judeu, qëndroi para guvernatorit dhe tha: “Të lutem, o gjykatës i drejtë, të më japësh lirinë të flas pak fjalë.” 2 Pilati i tha: “Fol, vazhdo!.” 3 Nikodemi tha: “Unë u fola pleqve të Judenjve, skribëve, priftërinjve, Levitëve dhe gjithë turmës së Judenjve në asamblenë e tyre; çfarë doni të bëni me këtë njeri?” 4 Ai është një njeri që ka kryer shumë mrekulli të dobishme dhe të lavdishme, të tilla që asnjë njeri në tokë nuk i ka kryer më parë dhe as nuk do t’i kryejë kurrë. Lëreni të shkojë dhe mos i bëni asnjë dëm; nëse vjen nga Perëndia, mrekullitë e tij (shërimet e tij të mrekullueshme) do të vazhdojnë; por nëse vijnë nga njerëzit, ato do të zhduken. 5 Kështu, kur u dërgua nga Perëndia në Egjipt, Moisiu kreu mrekullitë që Perëndia i urdhëroi, para Faraonit, mbretit të Egjiptit; dhe megjithëse magjistarët e atij vendi, Janesi dhe Jambresi, kryen me magjinë e tyre të njëjtat mrekulli që bëri Moisiu, ata nuk mundën të bënin të gjitha ato që bëri ai. 6 Dhe mrekullitë që kryen magjistarët nuk ishin nga Perëndia, siç e dini ju, o skribë dhe farisenj; por ata që i bënë ato humbën, dhe të gjithë ata që u besuan atyre. 7 Dhe tani lëreni këtë njeri të shkojë, sepse pikërisht mrekullitë për të cilat ju e akuzoni janë nga Perëndia; dhe ai nuk meriton vdekjen. 8 Atëherë Judenjtë i thanë Nikodemit: “A je bërë ti dishepull i tij dhe flet në favor të tij?” 9 Nikodemi u tha atyre: “Mos vallë edhe guvernatori është bërë dishepull i tij, dhe a i flet atij? A nuk e vuri Cezari atë në atë post të lartë?
25
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
10 Kur e dëgjuan këtë, Judenjtë u drodhën dhe kërcëllitën dhëmbët kundër Nikodemit, duke i thënë: “Pranoje doktrinën e tij si të vërtetë dhe ki pjesën tënde me Krishtin!” 11 Nikodemi u përgjigj: “Amen! Unë do ta pranoj mësimin e tij dhe trashëgiminë time me të, siç thatë ju.” 12 Atëherë një hebre tjetër u ngrit dhe kërkoi leje nga guvernatori që ta dëgjonte disa fjalë. 13 Atëherë guvernatori tha: “Thuaj çfarë të duash.” 14 Dhe ai tha: “Unë qëndrova shtrirë për tridhjetë e tetë vjet pranë pellgut të deleve në Jerusalem, duke vuajtur nga një sëmundje e madhe, dhe duke pritur një shërim që do të bëhej nga ardhja e një engjëlli, i cili në një kohë të caktuar e trazonte ujin; dhe kushdo që hynte i pari pas trazimit të ujit, shërohej nga çfarëdo sëmundjeje që të kishte.” 15 Kur Jezusi më pa duke u munduar aty, më tha: “A do të shërohesh?.” Unë iu përgjigja: “Zot, unë nuk kam njeri që, kur uji trazohet, të më fusë në pellg.” 16 Dhe ai më tha: “Çohu, merr shtratin tënd dhe ec!.” Dhe unë u shërova menjëherë, mora shtratin tim dhe eca. 17 Atëherë Judenjtë i thanë Pilatit: “Zot, qeveritar, të lutem pyete në cilën ditë u shërua nga sëmundja e tij.” 18 I sëmuri u përgjigj: “Ishte e shtunë.” 19 Judenjtë i thanë Pilatit: “A nuk thamë ne se ai i kryente shërimet e tij të shtunën dhe i dëbonte demonët me anë të princit të demonëve? 20 Atëherë doli një jude tjetër dhe tha: “Isha i verbër, dëgjoja zëra, por nuk shihja askënd.” Ndërsa Jezusi po ecte, dëgjova turmën që po kalonte dhe pyeta se çfarë kishte atje? 21 Më thanë se po kalonte Jezusi. Atëherë unë thirra duke thënë: “Jezus, Bir i Davidit, ki mëshirë për mua!.” Ai u ndal dhe urdhëroi të më sillnin tek ai dhe më tha: “Çfarë do?”. 22 Unë thashë: “Zot, që të më kthehet drita e syve.” 23 Ai më tha: “Rimer dritën e syve!”. Dhe menjëherë unë pashë dhe e ndoqa duke gëzuar dhe duke falënderuar. 24 Doli edhe një hebre tjetër dhe tha: “Isha lebroz dhe ai më shëroi vetëm me fjalën e tij, duke thënë: “Po e dua, qofsh i pastër!” Dhe menjëherë u pastrova nga lebra ime. 25 Dhe një hebre tjetër doli dhe tha: “Isha i shtrembër, dhe ai më drejtoi me fjalën e tij.” 26 Një grua me emrin Veronika tha: “Kam pasur një fluks gjaku prej dymbëdhjetë vjetësh; preka cepin e rrobave të tij dhe menjëherë fluksi i gjakut më pushoi.” 27 Atëherë Judenjtë thanë: “Ne kemi një ligj që një grua nuk duhet të lejohet si dëshmi.” 28 Pas kësaj, një Jude tjetër tha: “E pashë Jezusin të ftuar në një dasmë me dishepujt e tij, dhe në Kanë të Galilesë kishte mungesë vere.” 29 Dhe kur vera u pi e gjitha, ai u urdhëroi shërbëtorëve që të mbushnin gjashtë enë që ishin aty me ujë, dhe ata i mbushën deri në grykë, dhe ai i bekoi, dhe e shndërroi ujin në verë, dhe të gjithë njerëzit pinë, duke u habitur nga kjo mrekulli. 30 Një Jude tjetër doli përpara dhe tha: “E pashë Jezusin duke mësuar në sinagogën e Kapernaumit; dhe në sinagogë ishte një njeri që kishte një demon; dhe ai bërtiti duke thënë: “Lërmë të qetë! Çfarë ke ne me ty, o Jezus Nazareas? A erdhe të na shkatërrosh? Unë e di se ti je i Shenjti i Perëndisë.” 31 Atëherë Jezusi e qortoi duke thënë: “Hesht, frymë e ndyrë, dhe dil nga ai njeri!” Dhe menjëherë ai doli prej tij pa i bërë asnjë të keqe. 32 Gjërat e mëposhtme u thanë gjithashtu nga një farise: Pashë se një turmë e madhe erdhi tek Jezusi nga Galilea dhe Judeja, nga bregdeti dhe nga shumë vende përreth Jordanit, dhe shumë të sëmurë erdhën tek ai, dhe ai i shëroi të gjithë. 33 Dhe dëgjova frymërat e ndyra duke bërtitur dhe duke thënë: “Ti je Biri i Perëndisë.” Dhe Jezusi i qortoi rreptësisht që të mos e tregonin se kush ishte ai. 34 Pas këtyre, një tjetër, me emër Centurion, tha: “E pashë Jezusin në Kapernaum dhe iu luta duke thënë: “Zot, shërbëtori im rri shtrirë në shtëpi i paralizuar.” 35 Dhe Jezusi më tha: “Do të vij dhe do ta shëroj.”
26
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
36 Por unë thashë: Zot, unë nuk jam i denjë që ti të hysh nën strehën time; por vetëm thuaj një fjalë dhe shërbëtori im do të shërohet. 37 Dhe Jezusi më tha: “Shko dhe u bëftë ashtu siç besove!” Dhe shërbëtori im u shërua që në atë orë. 38 Një fisnik tha: “Kisha një djalë në Kapernaum, i cili ishte në prag të vdekjes; dhe kur dëgjova se Jezusi kishte ardhur në Galile, shkova dhe iu luta që të zbriste në shtëpinë time e ta shëronte djalin tim, sepse ishte në prag të vdekjes.” 39 Ai më tha: “Shko, djali yt jeton.” 40 Dhe djali im u shërua që nga ajo orë. 41 Përveç këtyre, edhe shumë të tjerë nga Judenjtë, burra dhe gra, bërtisnin dhe thoshin: “Ai është me të vërtetë Biri i Perëndisë, që shëron të gjitha sëmundjet vetëm me anë të fjalës së tij dhe të cilit i nënshtrohen të gjithë demonët.” 42 Disa prej tyre thanë më tej: “Kjo fuqi nuk mund të vijë nga askush tjetër përveç Perëndisë.” 43 Pilati u tha Judenjve: “Pse djajtë nuk u nënshtrohen mjekëve tuaj? 44 Disa prej tyre thanë: “Pushteti i nënshtrimit të demonëve nuk mund të vijë veçse nga Perëndia.” 45 Të tjerë i thanë Pilatit se e kishte ringjallur Lazarin prej së vdekurish, pasi kishte qenë katër ditë në varr. 46 Kur dëgjoi këtë, guvernatori, duke u dridhur, i tha turmës së Judenjve: “Çfarë dobie do t’ju sjellë derdhja e gjakut të pafajshëm? Kapitulli 6 1 Atëherë Pilati thirri Nikodemin dhe pesëmbëdhjetë burrat që thoshin se Jezusi nuk kishte lindur nga kurvëria, dhe u tha atyre: “Çfarë të bëj, sepse po bëhet një rrëmujë në popull?” 2 Ata i thanë: “Nuk e dimë; le ta shohin ata që e ngrenë rrëmujën.” 3 Pilati, pra, e thirri përsëri turmën dhe u tha atyre: “Ju e dini se keni një zakon që unë t’ju liroj një të burgosur për festën e Pashkës; 4 Kam një të burgosur të njohur, një vrasës, që quhet Baraba, dhe Jezusin që quhet Krisht, tek i cili nuk gjej asgjë që të meritojë vdekjen; cilin prej tyre, pra, doni t’ju liroj? 5 Të gjithë bërtasin dhe thonë: “Liro Barabën!.” 6 Pilati u tha atyre: “Çfarë të bëj, pra, me Jezusin, që quhet Krisht?” 7 Të gjithë u përgjigjën: “Le të kryqëzohet.” 8 Ata bërtitën përsëri dhe i thanë Pilatit: “A nuk je miku i Cezarit nëse e liron këtë njeri? Sepse ai e ka shpallur veten Bir të Perëndisë dhe mbret. Por a do që ai të jetë mbret dhe jo Cezari? 9 Atëherë Pilati, plot zemërim, u tha atyre: “Kombi juaj ka qenë gjithmonë kryengritës dhe ju jeni gjithmonë kundër atyre që ju kanë shërbyer? 10 Judenjtë u përgjigjën: “Cilët janë ata që na kanë shërbyer? 11 Pilati u përgjigj atyre: “Perëndia juaj që ju çliroi nga skllavëria e rëndë e egjiptianëve, që ju kaloi Detin e Kuq sikur të ishte tokë e thatë, që ju ushqeu në shkretëtirë me manë dhe mish shkurtash, që nxori ujë nga shkëmbi dhe ju dha një ligj nga qielli. 12 Ju e provokuat me çdo mënyrë dhe dëshiruat një viç të shkrirë, e adhuruat dhe i ofruat flijime, duke thënë: "Këta janë perënditë e tua, o Izrael, që të nxorrën nga vendi i Egjiptit". 13 Për shkak të kësaj, Perëndia juaj deshi t'ju shkatërronte; por Moisiu ndërhyri për ju; dhe Perëndia juaj e dëgjoi dhe e fali paudhësinë tuaj. 14 Më pas ju u zemëruat kundër profetëve tuaj, Moisiut dhe Aaronit, dhe donit t’i vrisnit kur ata ikën në tabernakull, dhe murmuritnit vazhdimisht kundër Perëndisë dhe profetëve të tij. 15 Dhe, mbasi u ngrit nga froni i gjykimit, donte të dilte; por të gjithë Judenjtë bërtitën: “Ne pranojmë Cezarin si mbret dhe jo Jezusin.” 16 Ndërsa ky person, sapo lindi, erdhën dijetarët dhe i ofruan dhurata; dhe kur Herodi dëgjoi për këtë, u shqetësua shumë dhe donte ta vriste.
27
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
17 Kur i ati e mori vesh këtë, iku me të dhe me nënën e tij, Marinë, në Egjipt. Herodi, kur dëgjoi se ai kishte lindur, donte ta vriste; dhe për këtë arsye dërgoi e vrau të gjithë fëmijët që ishin në Betlehem dhe në të gjitha kufijtë e tij, nga dy vjeç e poshtë. 18 Kur Pilati dëgjoi këto fjalë, pati frikë; dhe, duke urdhëruar heshtje në turmë, të cilët bënë zhurmë, i tha Jezusit: “Prandaj, je ti mbret? 19 Të gjithë Judenjtë iu përgjigjën Pilatit se ky është pikërisht ai që Herodi kërkonte ta vriste. 20 Atëherë Pilati mori ujë, lau duart para popullit dhe tha: “Unë jam i pafajshëm për gjakun e këtij të drejti; shikojeni ju.” 21 Judenjtë u përgjigjën dhe thanë: “Gjaku i tij qoftë mbi ne dhe mbi fëmijët tanë!.” 22 Atëherë Pilati urdhëroi që ta sillnin Jezusin para tij dhe i tha këto fjalë: 23 Kombi yt të ka akuzuar se po e bën veten mbret; prandaj unë, Pilati, të dënoj të rrihesh me kamzhik sipas ligjeve të guvernatorëve të mëparshëm; dhe që së pari të lidhesh, pastaj të varesh në kryq në atë vend ku je tani i burgosur; dhe gjithashtu dy kriminelë me ty, emrat e të cilëve janë Dimas dhe Gestas. Kapitulli 7 1 Atëherë Jezusi doli nga oborri, bashkë me të edhe dy hajdutët. 2 Dhe kur arritën në vendin që quhet Golgota, e zhveshën nga rrobat e tij, e mbështollën me një çarçaf prej liri, i vunë mbi kokë një kurorë me gjemba dhe i dhanë një kallam në dorë. 3 Dhe në të njëjtën mënyrë vepruan me të dy hajdutët që u kryqëzuan me të, Dima në të djathtën e tij dhe Gesta në të majtën e tij. 4 Por Jezusi tha: “Ati im, fali ata, sepse nuk dinë çfarë bëjnë.” 5 Pastaj i ndanë rrobat e tij dhe hodhën short për rrobën e tij. 6 Ndërkohë, populli rrinte aty pranë. Kryepriftërinjtë dhe pleqtë e Judenjve e tallnin, duke thënë: “Ai i shpëtoi të tjerët; le të shpëtojë veten nëse mundet; nëse është Biri i Perëndisë, le të zbresë tani nga kryqi.” 7 Edhe ushtarët e tallën, morën uthull dhe vrer dhe ia dhanë të pinte, duke i thënë: “Nëse je mbreti i Judenjve, çliro veten.” 8 Atëherë Longini, një ushtar, mori një shtizë, ia shpoi brinjën dhe menjëherë i doli gjak dhe ujë. 9 Dhe Pilati shkroi mbi kryq titullin me shkronja hebraike, latine dhe greke, domethënë: Ky është Mbreti i Judenjve. 10 Por një nga dy hajdutët që u kryqëzuan me Jezusin, emri i të cilit ishte Gestas, i tha Jezusit: “Nëse ti je Krishti, çliro veten tënde dhe ne.” 11 Por hajduti që ishte kryqëzuar në të djathtën e tij, emri i të cilit ishte Dimas, duke iu përgjigjur, e qortoi dhe i tha: “A nuk ke frikë nga Perëndia, që je i dënuar me këtë ndëshkim? Ne me të vërtetë e pranojmë me të drejtë dhe me të drejtë fajin e veprimeve tona; por ky Jezus, çfarë të keqe ka bërë? 12 Pasi rënkoi, i tha Jezusit: “Zot, kujtohu për mua kur të vish në mbretërinë tënde.” 13 Jezusi iu përgjigj dhe i tha: “Në të vërtetë po të them se sot do të jesh me mua në Parajsë.” Kapitulli 8 1 Ishte afërsisht ora e gjashtë dhe errësira mbuloi gjithë sipërfaqen e dheut deri në orën e nëntë. 2 Ndërsa dielli po perëndonte, ja, veli i tempullit u ça nga maja deri në fund; dhe shkëmbinjtë gjithashtu u çanë, dhe varret u hapën, dhe shumë trupa shenjtorësh, që flinin, u ngritën. 3 Rreth orës nëntë, Jezusi bërtiti me zë të lartë duke thënë: “Hely, Helly, lama zabaktani?”, që përkthyer do të thotë: “Perëndia im, Perëndia im, pse më ke braktisur?”. 4 Dhe pas këtyre gjërave, Jezusi tha: “Atë, në duart e tua po e dorëzoj frymën time!” Dhe, si tha këto, dha frymën. 5 Kur centurioni pa Jezusin duke bërtitur kështu dhe duke dhënë shpirt, përlëvdoi Perëndinë dhe tha: “Me të vërtetë ky ishte një njeri i drejtë.”
28
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
6 Dhe të gjithë njerëzit që qëndronin aty pranë u tronditën shumë nga kjo pamje; dhe, duke reflektuar mbi atë që kishte ndodhur, rrahën gjoksin dhe pastaj u kthyen në qytetin e Jerusalemit. 7 Centurioni shkoi te guvernatori dhe i tregoi të gjitha ato që kishin ndodhur. 8 Dhe kur i dëgjoi të gjitha këto gjëra, u trishtua shumë; 9 Dhe, si i mblodhi Judenjtë, u tha atyre: “A e keni parë mrekullinë e eklipsit të diellit dhe gjërat e tjera që ndodhën, ndërsa Jezusi po vdiste? 10 Kur Judenjtë dëgjuan, iu përgjigjën qeveritarit: “Eklips i diellit ndodhi sipas zakonit të tij.” 11 Të gjithë ata që e njihnin Krishtin, si dhe gratë që e kishin ndjekur Jezusin që nga Galilea, qëndronin larg, duke i parë të gjitha këto gjëra. 12 Dhe ja, një njeri nga Arimatea, me emër Jozef, i cili ishte edhe ai dishepull i Jezusit, por jo haptazi nga frika e Judenjve, shkoi te guvernatori dhe iu lut që t’i jepte leje të hiqte trupin e Jezusit nga kryqi. 13 Dhe guvernatori i dha leje. 14 Atëherë erdhi Nikodemi, duke sjellë me vete një përzierje mirre dhe aloe, rreth njëqind kilogramë; dhe e zbritën Jezusin nga kryqi me lot dhe e mbështollën me pëlhura liri me erëza, sipas zakonit të varrimit midis Judenjve, 15 Dhe e vendosën në një varr të ri, që e kishte ndërtuar Jozefi, dhe bëri që të gdhendej nga një shkëmb, në të cilin nuk ishte vënë kurrë askush; dhe ata rrokullisën një gur të madh në hyrje të varrit. Kapitulli 9 1 Kur dëgjuan Judenjtë e padrejtë se Jozefi kishte kërkuar dhe varrosur trupin e Jezusit, kërkuan Nikodemin dhe ata pesëmbëdhjetë burra që kishin dëshmuar para qeveritarit se Jezusi nuk kishte lindur nga kurvëria, si dhe njerëz të tjerë të mirë që kishin treguar ndonjë vepër të mirë ndaj tij. 2 Por, mbasi të gjithë u fshehën nga frika e Judenjve, vetëm Nikodemi iu shfaq atyre dhe tha: “Si mund të hyjnë këta njerëz në sinagogë? 3 Judenjtë iu përgjigjën: “Po ti, që ishe aleat i Krishtit, si guxove të hyje në sinagogë? U bëftë fati yt bashkë me të në botën tjetër.” 4 Nikodemi u përgjigj: “Amen! Kështu qoftë, që të kem pjesën time me të në mbretërinë e tij.” 5 Në të njëjtën mënyrë, kur Jozefi shkoi te Judenjtë, u tha atyre: Pse jeni të zemëruar me mua që dua trupin e Jezusit të Pilatit? Ja, unë e kam vënë në varrin tim, e kam mbështjellë me li të pastër dhe kam vënë një gur në derën e varrit. 6 Unë kam vepruar drejt ndaj tij; por ju e keni tmerruar padrejtësisht atë njeri të drejtë, duke e kryqëzuar, duke i dhënë uthull për të pirë, duke e kurorëzuar me gjemba, duke ia shqyer trupin me kamzhik dhe duke u lutur që faji i gjakut të tij të bjerë mbi ju. 7 Judenjtë, kur dëgjuan këtë, u shqetësuan dhe u shqetësuan; e kapën Jozefin dhe urdhëruan që ta fusin në paraburgim para se të vinte e shtuna, dhe e mbajtën aty deri sa të mbaronte e shtuna. 8 Dhe ata i thanë: “Rrëfehu, sepse në këtë kohë nuk është e ligjshme të të bëjmë ndonjë të keqe, deri në ditën e parë të javës. Por ne e dimë se ti nuk do të konsiderohesh i denjë për varrim, por ne do t’ua japim mishin tënd zogjve të qiellit dhe bishave të tokës.” 9 Jozefi u përgjigj: “Ky ligjërim është si ai i Goliathit krenar, i cili e qortoi Perëndinë e gjallë duke folur kundër Davidit. Por ju skribë dhe doktorë e dini se Perëndia thotë me anë të profetit: “Hakmarrja është imja dhe unë do t’ju shpaguaj me të keqen që më keni kërcënuar”. 10 Perëndia që e ke varur në kryq, është në gjendje të më çlirojë nga duart e tua. E gjithë ligësia jote do të kthehet mbi ty. 11 Sepse guvernatori, mbasi lau duart, tha: “Jam i pastër nga gjaku i këtij të drejti.” Por ju u përgjigjët dhe bërtitët: “Gjaku i tij qoftë mbi ne dhe mbi fëmijët tanë! Siç thatë, u shfarosni përgjithmonë.” 12 Pleqtë e Judenjve, kur i dëgjuan këto fjalë, u tërbuan shumë; dhe, si e kapën Jozefin, e futën në një dhomë ku nuk kishte dritare; e mbyllën derën dhe e vulosën me vulë.
29
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
13 Ana dhe Kajafa vendosën roje mbi të dhe u këshilluan me priftërinjtë dhe Levitët që të mblidheshin të gjithë pas së shtunës, dhe ata kurdisën vdekjen e Jozefit. 14 Kur e bënë këtë, krerët, Ana dhe Kajafa, urdhëruan që të sillnin Jozefin. Kapitulli 10 1 Kur e gjithë asambleja e dëgjoi këtë, u admirua dhe u habit, sepse gjetën të njëjtën vulë në drynin e dhomës, por nuk e gjetën dot Jozefin. 2 Atëherë Ana dhe Kajafa dolën jashtë dhe, ndërsa të gjithë po admironin largimin e Jozefit, ja një nga ushtarët, që ruante varrin e Jezusit, foli në kongregacion. 3 Ndërsa ata po ruanin varrin e Jezusit, ra një tërmet; dhe ne pamë një engjëll të Perëndisë duke rrokullisur gurin e varrit dhe duke u ulur mbi të; 4 Dhe fytyra e tij ishte si vetëtima dhe veshja e tij si bora; dhe ne u bëmë nga frika si njerëz të vdekur. 5 Dhe dëgjuam një engjëll duke u thënë grave te varri i Jezusit: Mos kini frikë; unë e di se ju kërkoni Jezusin që u kryqëzua; ai është ringjallur siç kishte parathënë. 6 Ejani dhe shikoni vendin ku u varros; shkoni menjëherë dhe u thoni dishepujve të tij se ai u ringjall nga të vdekurit dhe se do të shkojë përpara jush në Galile; atje do ta shihni, ashtu siç ju tha. 7 Atëherë Judenjtë mblodhën të gjithë ushtarët që ruanin varrin e Jezusit dhe u thanë atyre: “Cilat janë ato gra, të cilave u foli engjëlli? Pse nuk i kapët?” 8 Ushtarët u përgjigjën dhe thanë: “Nuk e dimë se cilat ishin gratë; për më tepër, nga frika u bëmë si të vdekur; si mund t’i kapnim ato gra? 9 Judenjtë u thanë atyre: “Siç është e vërtetë që Zoti rron, ne nuk ju besojmë.” 10 Ushtarët, duke iu përgjigjur, u thanë Judenjve: “Kur e patë dhe e dëgjuat Jezusin duke bërë kaq shumë mrekulli dhe nuk i besuat, si do të na besoni neve? Mirë thatë: “Zoti rron, sepse Zoti rron me të vërtetë.” 11 Kemi dëgjuar se e mbyllët Jozefin, i cili varrosi trupin e Jezusit, në një dhomë, nën një dryn të vulosur; dhe kur e hapët, nuk e gjetët aty. 12 Më sillni, pra, Jozefin, të cilin e keni ruajtur në dhomën e varrit; dhe ne do të sjellim Jezusin, të cilin e ruajtëm në varr. 13 Judenjtë u përgjigjën dhe thanë: “Ne do ta sjellim Jozefin, ju sillni Jezusin!.” Por Jozefi është në qytetin e tij, në Arimatea. 14 Ushtarët u përgjigjën: “Nëse Jozefi është në Arimate dhe Jezusi në Galile, ne e dëgjuam engjëllin duke u thënë grave.” 15 Kur dëgjuan këtë, Judenjtë u frikësuan dhe thanë me njëri-tjetrin: “Nëse këto gjëra do të bëhen të ditura, të gjithë do të besojnë në Jezusin.” 16 Atëherë ata mblodhën një shumë të madhe parash dhe ua dhanë ushtarëve, duke thënë: “A t’i thoni popullit se dishepujt e Jezusit erdhën natën kur ju flinit dhe vodhën trupin e Jezusit; dhe nëse Pilati, guvernatori, do ta dëgjojë këtë, ne do ta bindim dhe do t’ju sigurojmë.” 17 Ushtarët, pra, morën paratë dhe thanë siç i kishin udhëzuar Judenjtë; dhe lajmi i tyre u përhap në popull. 18 Por një prift, Finezi, Ada, mësues shkolle dhe një levit me emrin Age, erdhën të tre nga Galilea në Jerusalem dhe u thanë krerëve të priftërinjve dhe të gjithë atyre që ishin në sinagoga: 19 Ne e pamë Jezusin, të cilin ju e kryqëzuat, duke folur me njëmbëdhjetë dishepujt e tij, dhe duke ulur midis tyre në malin e Ullinjve, dhe duke u thënë atyre: 20 Shkoni në mbarë botën, predikoni Ungjillin në të gjitha kombet, duke i pagëzuar në emër të Atit, të Birit dhe të Frymës së Shenjtë; dhe kushdo që do të besojë dhe do të pagëzohet, do të shpëtohet. 21 Dhe mbasi ua tha këto gjëra dishepujve të tij, ne e pamë duke u ngjitur në qiell. 22 Kur krerët e priftërinjve, pleqtë dhe Levitët i dëgjuan këto gjëra, u thanë këtyre tre burrave: “Jepini lavdi Perëndisë së Izraelit dhe rrëfejini atij nëse janë të vërteta ato që thoni se i keni parë dhe dëgjuar.”
30
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
23 Ata duke u përgjigjur thanë: “Ashtu siç është e gjallë Zoti i etërve tanë, Perëndia i Abrahamit, Perëndia i Isakut dhe Perëndia i Jakobit, ashtu siç e dëgjuam Jezusin duke folur me dishepujt e tij dhe ashtu siç e pamë të ngjitej në qiell, kështu ju kemi shpallur të vërtetën.” 24 Dhe të tre burrat u përgjigjën më tej dhe thanë, duke shtuar këto fjalë: “Nëse nuk i pranojmë fjalët që dëgjuam Jezusin të fliste dhe se e pamë të ngjitej në qiell, do të ishim fajtorë për mëkat.” 25 Atëherë krerët e priftërinjve u ngritën menjëherë dhe, duke mbajtur librin e ligjit në duar, i thirrën këta njerëz duke thënë: “Nuk do t’i shpallni më ato që thatë për Jezusin.” 26 Dhe ata u dhanë atyre një shumë të madhe parash dhe dërguan me ta edhe persona të tjerë, të cilët do t'i çonin në vendin e tyre, që të mos qëndronin kurrë në Jerusalem. 27 Atëherë Judenjtë u mblodhën të gjithë së bashku dhe, pasi shprehën shqetësimin më të madh, thanë: “Çfarë është kjo gjë e jashtëzakonshme që ka ndodhur në Jerusalem? 28 Por Ana dhe Kajafa i ngushëlluan, duke thënë: “Pse duhet t’u besojmë ushtarëve që ruanin varrin e Jezusit, të cilët na thanë se një engjëll e rrokullisi gurin nga dera e varrit? 29 Ndoshta dishepujt e tij ua thanë këtë dhe u dhanë para që ta thoshin këtë, dhe ata vetë e morën trupin e Jezusit. 30 Përveç kësaj, mbani mend se nuk u jepet asnjë merita të huajve, sepse edhe ata morën një shumë të madhe parash nga ne dhe na kanë deklaruar sipas udhëzimeve që u dhamë. Ata duhet të jenë ose besnikë ndaj nesh, ose ndaj dishepujve të Jezusit. Kapitulli 11 1 Atëherë Nikodemi u ngrit dhe tha: “Mirë thoni, o bij të Izraelit! Ju keni dëgjuar çfarë betuan këta tre burra për Ligjin e Perëndisë, të cilët thanë: “E pamë Jezusin duke folur me dishepujt e tij në malin e Ullinjve dhe e pamë të ngjitej në qiell.” 2 Dhe shkrimi i shenjtë na mëson se profeti i bekuar Elia u mor në qiell; dhe Eliseu u pyet nga bijtë e profetëve: “Ku është ati ynë Elia?” Ai u tha atyre se u mor në qiell. 3 Bijtë e profetëve i thanë: “Ndoshta Fryma e ka çuar në një nga malet e Izraelit; ndoshta atje do ta gjejmë”. Ata iu lutën Eliseut dhe ai eci me ta tri ditë, por ata nuk e gjetën. 4 Dhe tani më dëgjoni, o bij të Izraelit, dhe le të dërgojmë njerëz në malet e Izraelit, që të mos e ketë marrë fryma Jezusin, dhe atje ndoshta do ta gjejmë dhe do të jemi të kënaqur. 5 Këshilla e Nikodemit u pëlqye nga të gjithë njerëzit; dhe ata dërguan njerëz që e kërkuan Jezusin, por nuk e gjetën. Dhe ata u kthyen duke thënë: “Shkuam kudo, por nuk e gjetëm Jezusin, por e gjetëm Jozefin në qytetin e tij, Arimatea.” 6 Kur dëgjuan këtë, krerët dhe tërë populli u gëzuan dhe lëvduan Perëndinë e Izraelit, sepse u gjet Jozefi, të cilin e kishin mbyllur në një dhomë të mbyllur dhe nuk po e gjenin dot. 7 Dhe mbasi mblodhën një kuvend të madh, krerët e priftërinjve thanë: “Si ta sjellim Jozefin tek ne që të flasim me të? 8 Dhe, duke marrë një copë letër, i shkruan atij dhe i thanë: “Paqja qoftë me ty dhe me gjithë familjen tënde! Ne e dimë që kemi mëkatuar kundër Perëndisë dhe kundër teje. Ki kënaqësi të na vizitosh ne, etërit e tu, sepse u habitëm shumë nga arratisja jote nga burgu.” 9 Ne e dimë se ishte një këshillë e ligë që morëm kundër teje, dhe se Zoti u kujdes për ty dhe vetë Zoti të çliroi nga planet tona. Paqja qoftë me ty, Jozef, që je i nderuar midis gjithë popullit. 10 Dhe zgjodhën shtatë nga miqtë e Jozefit dhe u thanë atyre: “Kur të vini te Jozefi, përshëndeteni në paqe dhe i jepni këtë letër.” 11 Kështu, kur burrat erdhën te Jozefi, e përshëndetën në paqe dhe ia dorëzuan letrën. 12 Dhe Jozefi, mbasi e lexoi, tha: “I bekuar qoftë Zoti Perëndi, që më çliroi nga bijtë e Izraelit, që të mos mundën të derdhnin gjakun tim! I bekuar qoftë Perëndia, që më ka mbrojtur nën krahët e tu! 13 Dhe Jozefi i puthi dhe i çoi në shtëpinë e tij. Të nesërmen, Jozefi hipi mbi gomarin e tij dhe shkoi me ta në Jerusalem. 14 Dhe të gjithë Judenjtë, kur i dëgjuan këto gjëra, i dolën përpara dhe thirrën, duke thënë: “Paqja qoftë me ty, o atë Jozef, kur vjen këtu!.”
31
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
15 Ai u përgjigj: “Paqja qoftë mbi të gjithë popullin nga Zoti!” 16 Dhe të gjithë e puthën; dhe Nikodemi e çoi në shtëpinë e tij, pasi kishte përgatitur një gosti të madhe. 17 Të nesërmen, meqenëse ishte ditë përgatitjeje, Ana, Kajafa dhe Nikodemi i thanë Jozefit: “Rrëfeju Perëndisë së Izraelit dhe përgjigju të gjitha pyetjeve që do të të bëjmë.” 18 Sepse ne u shqetësuam shumë që ti varrose trupin e Jezusit; dhe sepse, kur të mbyllëm në një dhomë, nuk të gjetëm; dhe kemi pasur frikë që atëherë, deri në këtë kohë kur u shfaqe midis nesh. Na trego, pra, përpara Perëndisë të gjitha ato që ndodhën. 19 Atëherë Jozefi u përgjigj dhe tha: “Më keni futur në burg ditën e Përgatitjes deri në mëngjes.” 20 Ndërsa po lutesha në mes të natës, shtëpia ishte e rrethuar nga katër engjëj; dhe e pashë Jezusin si shkëlqimi i diellit dhe rashë për tokë nga frika. 21 Por Jezusi, duke më kapur për dore, më ngriti nga toka dhe vesa u spërkat mbi mua; por ai, duke më fshirë fytyrën, më puthi dhe më tha: “Mos ki frikë, Jozef; shiko mua, sepse jam unë.” 22 Atëherë e shikova dhe i thashë: “Rabboni, Elia!” Ai më tha: “Unë nuk jam Elia, por Jezusi nga Nazareti, trupin e të cilit ti e varrose.” 23 Unë i thashë: “Më trego varrin ku të kam vënë.” 24 Atëherë Jezusi, duke më kapur për dore, më çoi në vendin ku e kisha vënë, dhe më tregoi rrobat prej liri dhe ricetën që ia kisha vënë rreth kokës. Atëherë e dija se ishte Jezusi, dhe e adhurova duke thënë: “I bekuar qoftë ai që vjen në emër të Zotit.” 25 Jezusi më mori përsëri për dore, më çoi në Arimatea, në shtëpinë time, dhe më tha: “Paqja qoftë me ty! Por mos dil nga shtëpia jote deri në ditën e dyzetë, por unë duhet të shkoj te dishepujt e mi.” Kapitulli 12 1 Kur krerët e priftërinjve i dëgjuan të gjitha këto gjëra, u habitën dhe ranë me fytyrë përtokë si të vdekur, dhe duke i bërtitur njëri-tjetrit thanë: “Çfarë shenje është kjo e jashtëzakonshme që ka ndodhur në Jerusalem? Ne i njohim atin dhe nënën e Jezusit.” 2 Një levit tha: “Unë njoh shumë nga të afërmit e tij, njerëz fetarë, të cilët kanë zakon t’i ofrojnë flijime dhe olokauste Perëndisë së Izraelit në tempull, me lutje.” 3 Dhe kryeprifti Simeon e mori në krahë dhe i tha: “Zot, tani lejo që shërbëtori yt të vdesë në paqe, sipas fjalës sate, sepse sytë e mi e panë shpëtimin tënd, që e ke përgatitur para të gjithë popujve: dritë për të ndriçuar johebrenjtë dhe lavdi për popullin tënd, Izraelin.” 4 Në të njëjtën mënyrë, Simeoni e bekoi Marinë, nënën e Jezusit, dhe i tha asaj: “Unë po të njoftoj për atë fëmijë; ai është caktuar për rënien dhe ngritjen e shumë njerëzve dhe si një shenjë kundër të cilës do të flitet.” 5 Po, një shpatë do të të shpojë edhe shpirtin tënd dhe mendimet e shumë zemrave do të zbulohen. 6 Atëherë të gjithë Judenjtë thanë: “Le t’u dërgojmë njerëz atyre tre burrave, të cilët thanë se e panë duke folur me dishepujt e tij në malin e Ullinjve.” 7 Pas kësaj, i pyetën se çfarë kishin parë; dhe ata u përgjigjën me një mendje: “Në prani të Perëndisë së Izraelit pohojmë qartë se e pamë qartë Jezusin duke folur me dishepujt e tij në malin e Ullinjve dhe duke u ngjitur në qiell.” 8 Atëherë Ana dhe Kajafa i çuan në vende të ndryshme dhe i morën në pyetje veçmas; të gjithë rrëfyen njëzëri të vërtetën dhe thanë se e kishin parë Jezusin. 9 Atëherë Ana dhe Kajafa thanë: “Ligji ynë thotë: Çdo fjalë do të vërtetohet me gojën e dy ose tre dëshmitarëve.” 10 Por çfarë kemi thënë? Enoku i bekuar i pëlqeu Perëndisë dhe u zhvendos me anë të fjalës së Perëndisë; dhe vendi i varrimit të Moisiut të bekuar është i njohur. 11 Por Jezusi iu dorëzua Pilatit, u fshikullua, u kurorëzua me gjemba, u pështy, u shpua me shtizë, u kryqëzua, vdiq në kryq dhe u varros, dhe trupi i tij nga Jozefi i nderuar u varros në një varr të ri, dhe ai dëshmon se e pa të gjallë.
32
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
12 Përveç kësaj, këta burra kanë deklaruar se e kanë parë duke folur me dishepujt e tij në malin e Ullinjve dhe duke u ngjitur në qiell. 13 Atëherë Jozefi u ngrit dhe u tha Anës dhe Kajafës: “Ju me të drejtë habiteni që ju është thënë se Jezusi është gjallë dhe është ngritur në qiell.” 14 Është me të vërtetë një gjë vërtet e çuditshme, që ai jo vetëm që ringjallet nga të vdekurit, por edhe ringjall të tjerë nga varret e tyre, të cilët janë parë nga shumë njerëz në Jerusalem. 15 Dhe tani më dëgjoni pak: Ne të gjithë e njihnim të bekuarin Simeon, kryepriftin, i cili e mori Jezusin në krahët e tij kur ishte foshnjë në tempull. 16 Ky Simeon kishte dy bij të vetët, dhe ne të gjithë ishim të pranishëm në vdekjen dhe funeralin e tyre. 17 Shkoni, pra, dhe shikoni varret e tyre, sepse ato janë hapur dhe ata janë ringjallur; dhe ja, ata janë në qytetin e Arimatesë, duke kaluar kohën së bashku në shërbesa fetare. 18 Disa, me të vërtetë, kanë dëgjuar zërin e tyre në lutje, por nuk duan të flasin me askënd, por mbeten të heshtur si të vdekur. 19 Por ejani, le të shkojmë tek ata dhe të sillemi me ta me gjithë respektin dhe kujdesin e duhur. Dhe nëse mund t’i bëjmë të betohen, ndoshta do të na tregojnë disa nga misteret e ringjalljes së tyre. 20 Kur Judenjtë e dëgjuan këtë, u gëzuan shumë. 21 Atëherë Ana, Kajafa, Nikodemi, Jozefi dhe Gamalieli shkuan në Arimatea, por nuk i gjetën në varre; por, duke ecur nëpër qytet, i lidhën në gjunjë gjatë lutjeve të tyre. 22 Pastaj, pasi i përshëndetën me gjithë respektin dhe nderimin ndaj Perëndisë, i çuan në sinagogën e Jerusalemit; dhe, mbasi mbyllën portat, morën librin e ligjit të Zotit, 23 Dhe mbasi ua dhanë në dorë, betoheshin për Perëndinë, Adonai, dhe për Perëndinë e Izraelit, i cili u foli etërve tanë me anë të ligjit dhe të profetëve, duke thënë: “Nëse i besoni atij që ju ringjalli prej së vdekurish, që të jetë Jezusi, na tregoni çfarë keni parë dhe si u ringjallët prej së vdekurish.” 24 Karini dhe Lenthi, dy bijtë e Simeonit, u drodhën kur i dëgjuan këto gjëra, u shqetësuan dhe rënkuan; dhe në të njëjtën kohë, duke shikuar lart drejt qiellit, bënë shenjën e kryqit me gishtat në gjuhë. 25 Dhe menjëherë ata folën dhe thanë: “Jepni secilit prej nesh nga një letër dhe ne do t’ju shkruajmë të gjitha ato që kemi parë.” Dhe secili prej tyre u ul dhe shkroi, duke thënë: Kapitulli 13 1 O Zot Jezus dhe Atë, që je Perëndi, gjithashtu ringjallja dhe jeta e të vdekurve, na jep leje të shpallim misteret e tua, të cilat i pamë pas vdekjes, që i përkasin kryqit tënd; sepse jemi betuar në emrin tënd. 2 Sepse ti ua ke ndaluar shërbëtorëve të tu të shpallin gjërat e fshehta, të cilat u bënë nga fuqia jote hyjnore në ferr. 3 Kur ne u vendosëm me etërit tanë në thellësinë e ferrit, në errësirën e zezë, papritmas u shfaq ngjyra e diellit si ari dhe një dritë e konsiderueshme me ngjyrë vjollce që ndriçoi vendin. 4 Menjëherë pas kësaj, Adami, ati i gjithë njerëzimit, me të gjithë patriarkët dhe profetët, u gëzua dhe tha: “Ajo dritë është autori i dritës së përjetshme, i cili ka premtuar të na përkthejë në dritë të përjetshme.” 5 Atëherë profeti Isaia thirri dhe tha: “Kjo është drita e Atit dhe e Birit të Perëndisë, sipas profecisë sime, kur isha gjallë mbi tokë.” 6 Toka e Zabulonit dhe toka e Neftalimit përtej Jordanit, një popull që ecte në errësirë, pa një dritë të madhe; dhe për ata që banonin në rajonin e hijes së vdekjes, lindi drita. Dhe tani ai ka ardhur dhe na ka ndriçuar ne që rrinim në vdekje. 7 Ndërsa të gjithë po gëzoheshim për dritën që ndriçonte mbi ne, ati ynë Simeon erdhi midis nesh dhe, duke i përgëzuar të gjithë ata që ishin aty, tha: “Lëvdoni Zotin Jezu Krisht, Birin e Perëndisë.”
33
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
8 Të cilin e mora në krahë kur isha foshnjë në tempull, dhe i shtyrë nga Fryma e Shenjtë, i thashë dhe e rrëfeva: 1 Se tani sytë e mi e panë shpëtimin tënd, që e ke përgatitur para fytyrës së të gjithë popujve, dritë për të ndriçuar johebrenjtë dhe lavdinë e popullit tënd, Izraelit. 9 Të gjithë shenjtorët që ishin në thellësitë e ferrit, duke dëgjuar këtë, u gëzuan edhe më shumë. 10 Më pas doli dikush që i ngjante një eremiti të vogël dhe të gjithë e pyetën: Kush je ti? 11 Ai u përgjigj: “Unë jam zëri i atij që bërtet në shkretëtirë, Gjon Pagëzori dhe profeti i Shumë të Lartit, i cili shkoi përpara ardhjes së tij për të përgatitur udhën e tij, për t’i dhënë popullit të tij njohurinë e shpëtimit për faljen e mëkateve.” 12 Dhe unë, Gjoni, kur pashë Jezusin duke ardhur tek unë, i shtyrë nga Fryma e Shenjtë, thashë: “Ja Qengji i Perëndisë, ja ai që heq mëkatet e botës.” 13 Dhe e pagëzova në lumin Jordan dhe pashë Frymën e Shenjtë duke zbritur mbi të në formën e një pëllumbi dhe dëgjova një zë nga qielli, duke thënë: Ky është Biri im i dashur, në të cilin jam shumë i kënaqur. 14 Dhe tani, ndërsa po shkoja përpara tij, zbrita këtu për t'ju njoftuar se Biri i Perëndisë do të na vizitojë më pas dhe, si agimi nga lart, do të vijë tek ne, që jemi në errësirë dhe në hijen e vdekjes. Kapitulli 14 1 Kur i pari njeri, ati ynë, Adami, dëgjoi këto gjëra, se Jezusi u pagëzua në Jordan, thirri të birin, Sethin, dhe tha: 2 Shpallu bijve të tu, patriarkëve dhe profetëve, të gjitha ato gjëra që dëgjove nga Mikaeli, kryeengjëlli, kur të dërgova te portat e Parajsës, për t'iu lutur Perëndisë që të më vajoste kokën kur të isha i sëmurë. 3 Atëherë Sethi, duke iu afruar patriarkëve dhe profetëve, tha: “Unë, Sethi, kur po i lutesha Perëndisë në portat e Parajsës, pashë engjëllin e Zotit, Mikaelin, që më shfaqej, duke thënë: “Jam dërguar tek ti nga Zoti; jam caktuar të drejtoj trupat njerëzorë.” 4 Unë të them ty Seth, mos i lutu Perëndisë me lot dhe mos i lutu për vajin e pemës së mëshirës me të cilin ta vajosësh babanë tënd, Adamin, për dhimbjen e kokës; 5 Sepse nuk mund ta fitosh atë në asnjë mënyrë deri në ditën dhe kohët e fundit, domethënë, derisa të kalojnë pesë mijë e pesëqind vjet. 6 Atëherë Krishti, Biri më i mëshirshëm i Perëndisë, do të vijë në tokë për të ringjallur trupin njerëzor të Adamit dhe në të njëjtën kohë për të ringjallur trupat e të vdekurve, dhe kur të vijë, ai do të pagëzohet në Jordan: 7 Pastaj me vajin e mëshirës së tij ai do të vajosë të gjithë ata që besojnë në të; dhe vaji i mëshirës së tij do të vazhdojë për brezat e ardhshëm, për ata që do të lindin nga uji dhe Fryma e Shenjtë për jetë të përjetshme. 8 Dhe kur në atë kohë Biri më i mëshirshëm i Perëndisë, Krishti Jezus, do të zbresë në tokë, ai do ta fusë atin tonë Adam në Parajsë, në pemën e mëshirës. 9 Kur të gjithë patriarkët dhe profetët i dëgjuan të gjitha këto gjëra nga Sethi, u gëzuan edhe më shumë. Kapitulli 15 1 Ndërsa të gjithë shenjtorët po gëzoheshin, ja Satani, princi dhe kapiteni i vdekjes, i tha princit të ferrit: 2 Përgatituni të pranoni vetë Jezusin e Nazaretit, i cili mburrej se ishte Biri i Perëndisë, e megjithatë ishte një njeri që kishte frikë nga vdekja dhe tha: Shpirti im është i trishtuar deri në vdekje. 3 Përveç kësaj, ai më bëri shumë dëme mua dhe shumë të tjerëve; sepse ata që i bëra të verbër dhe të çalë dhe ata që i mundova me disa demonë, ai i shëroi me fjalën e tij; po, dhe ata që t’i solla të vdekur, ai t’i merr me forcë. 4 Princi i ferrit iu përgjigj Satanit: Kush është ai princ kaq i fuqishëm, e megjithatë një njeri që ka frikë nga vdekja?
34
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
5 Sepse të gjithë sundimtarët e tokës i nënshtrohen pushtetit tim, të cilët ti i nënshtrove me fuqinë tënde. 6 Por nëse është kaq i fuqishëm në natyrën e tij njerëzore, unë po të pohoj për të vërtetën se ai është i plotfuqishëm në natyrën e tij hyjnore dhe askush nuk mund t'i rezistojë fuqisë së tij. 7 Kur pra tha se kishte frikë nga vdekja, ai vendosi të të zërë në grackë, dhe kjo do të jetë e mjerë për ty në shekuj të shekujve. 8 Atëherë Satani, duke iu përgjigjur, i tha princit të ferrit: “Pse shprehe dyshim dhe pate frikë ta pranosh Jezusin e Nazaretit, kundërshtarin tënd dhe timin? 9 Sa për mua, unë e tundova dhe i nxita pleqtë e mi, Judenjtë, me zell dhe zemërim kundër tij? 10 E mpreha shtizën për vuajtjet e tij; përzieva vrerin me uthullën dhe urdhërova që ta pinte; përgatita kryqin për ta kryqëzuar dhe gozhdët për të shpuar duart dhe këmbët e Ibit; dhe tani që vdekja e tij është afër, do ta sjell këtu, të nënshtruar si ndaj teje ashtu edhe ndaj meje. 11 Atëherë princi i ferrit u përgjigj dhe tha: “Ti më the tani se ai më mori të vdekurit me forcë.” 12 Ata që janë mbajtur këtu derisa të jetojnë përsëri në tokë, u morën që këtej, jo me fuqinë e tyre, por me anë të lutjeve drejtuar Perëndisë, dhe Perëndia i tyre i plotfuqishëm i mori ata prej meje. 13 Kush është, pra, ai Jezusi i Nazaretit që me anë të fjalës së tij i mori të vdekurit prej meje pa iu lutur Perëndisë? 14 Ndoshta është i njëjti që ma mori Lazarin, pasi kishte vdekur katër ditë, dhe që mbante erë të keqe dhe ishte i kalbur, dhe të cilin e kisha në zotërim si një të vdekur, megjithatë ai e solli në jetë me fuqinë e tij. 15 Satani duke u përgjigjur i tha princit të ferrit: “Është i njëjti njeri, Jezusi i Nazaretit.” 16 Kur princi i ferrit dëgjoi, i tha: “Të përgjërohem për pushtetet që të përkasin ty dhe mua, që të mos ma sjellësh atë.” 17 Sepse kur dëgjova për fuqinë e fjalës së tij, u drodha nga frika dhe gjithë shoqëria ime e pafe u shqetësua në të njëjtën kohë; 18 Dhe ne nuk mundëm ta ndalonim Lazarin, por ai u tund dhe, me të gjitha shenjat e ligësisë, u largua menjëherë prej nesh; dhe pikërisht dheu, në të cilin ndodhej trupi i pajetë i Lazarit, e nxori menjëherë të gjallë. 19 Dhe unë e di tani se ai është Perëndia i Plotfuqishëm që mund të kryejë gjëra të tilla, që është i fuqishëm në sundimin e tij dhe i fuqishëm në natyrën e tij njerëzore, që është Shpëtimtari i njerëzimit. 20 Mos e sillni pra këtë këtu, sepse ai do t’i lirojë të gjithë ata që unë i mbaj të burgosur për mosbesim dhe të lidhur me prangat e mëkateve të tyre, dhe do t’i çojë në jetën e përjetshme. Kapitulli 16 1 Ndërsa Satani dhe princi i ferrit po bisedonin kështu me njëri-tjetrin, papritmas u dëgjua një zë si bubullimë dhe si fryrje ere, duke thënë: “Hapni portat tuaja, o princa; dhe ngrihuni, o porta të përjetshme, dhe Mbreti i Lavdisë do të hyjë.” 2 Kur princi i ferrit e dëgjoi këtë, i tha Satanit: “Largohu prej meje dhe largohu nga banesat e mia; nëse je luftëtar i fuqishëm, lufto kundër Mbretit të Lavdisë.” Por çfarë ke ti të bësh me të? 3 Dhe e dëboi nga banesat e tij. 4 Dhe princi u tha oficerëve të tij të pabesë: Mbyllini portat prej bronzi të mizorisë dhe shtrëngojini me shufra hekuri, dhe luftoni me guxim, që të mos na zënë robër. 5 Por kur e gjithë turma e shenjtorëve e dëgjoi këtë, ata i folën me zë të lartë zemërimi princit të ferrit: 6 Hap portat e tua që Mbreti i Lavdisë të hyjë. 7 Dhe profeti hyjnor David thirri duke thënë: “A nuk profetizova unë me të vërtetë kur isha në tokë dhe thashë: “Oh, që njerëzit ta lëvdojnë Zotin për mirësinë e tij dhe për veprat e tij të mrekullueshme ndaj bijve të njerëzve?” 8 Sepse ai ka thyer portat prej bronzi dhe ka prerë shufrat prej hekuri në copa. Ai i ka marrë ata për shkak të paudhësisë së tyre dhe për shkak të padrejtësisë së tyre ata janë të pikëlluar.
35
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
9 Pas kësaj, një profet tjetër, domethënë Isaia i shenjtë, u foli në të njëjtën mënyrë të gjithë shenjtorëve: “A nuk ju profetizova mirë kur isha gjallë në tokë?” 10 Të vdekurit do të jetojnë dhe do të ringjallen ata që janë në varret e tyre, dhe ata që janë në tokë do të gëzohen; sepse vesa që vjen nga Zoti do t'u sjellë çlirim. 11 Dhe thashë në një vend tjetër: “O vdekje, ku është fitorja jote? O vdekje, ku është thumbi yt?” 12 Kur të gjithë shenjtorët dëgjuan këto gjëra të thëna nga Isaia, ata i thanë princit të ferrit: Hap tani portat e tua dhe hiqi shufrat e tua të hekurta; sepse tani do të jesh i lidhur dhe nuk do të kesh pushtet. 13 Atëherë u dëgjua një zë i madh, si bubullima, që thoshte: “Ngrini portat tuaja, o princa; dhe ngrihuni, o porta të ferrit, dhe Mbreti i Lavdisë do të hyjë.” 14 Princi i ferrit, duke dëgjuar të njëjtin zë të përsëritur, thirri sikur të mos kishte qenë në dijeni: Kush është ai Mbret i Lavdisë? 15 Davidi iu përgjigj princit të ferrit dhe tha: “I kuptoj fjalët e atij zëri, sepse i fola me anë të frymës së tij. Dhe tani, siç thashë më sipër, unë të them ty, Zoti i fortë dhe i fuqishëm, Zoti i fuqishëm në betejë: ai është Mbreti i Lavdisë, dhe ai është Zoti në qiell dhe në tokë; 16 Ai ka shikuar poshtë për të dëgjuar rënkimet e të burgosurve dhe për të liruar ata që janë të dënuar me vdekje. 17 Dhe tani, ti princ i ndyrë dhe i qelbur i ferrit, hap portat e tua, që Mbreti i Lavdisë të hyjë; sepse ai është Zoti i qiellit dhe i tokës. 18 Ndërsa Davidi po thoshte këto, Zoti i fuqishëm u shfaq në formën e një njeriu dhe ndriçoi ato vende që më parë kishin qenë në errësirë, 19 Dhe i theu prangat që më parë nuk mund të thyheshin; dhe me fuqinë e tij të pamposhtur vizitoi ata që uleshin në errësirën e thellë nga paudhësia dhe në hijen e vdekjes nga mëkati. Kapitulli 17 1 Vdekja e pabesë dhe oficerët e saj mizorë, duke dëgjuar këto gjëra, u pushtuan nga frika në mbretëritë e tyre të ndryshme, kur panë qartësinë e dritës, 2 Dhe vetë Krishti, duke u shfaqur papritur në banesat e tyre, thirrën dhe thanë: “Jemi të lidhur prej teje; duket se ke ndërmend të na ngatërrosh para Zotit”. 3 Kush je ti, që nuk ke asnjë shenjë prishjeje, përveç asaj pamjeje të ndritshme që është një provë e plotë e madhështisë sate, së cilës megjithatë duket se nuk i kushton vëmendje? 4 Kush je ti, kaq i fuqishëm dhe kaq i dobët, kaq i madh dhe kaq i vogël, një i ulët dhe megjithatë një ushtar i rangut të parë, që mund të komandosh në formën e një shërbëtori si një ushtar i zakonshëm? 5 Mbreti i Lavdisë, i vdekur dhe i gjallë, megjithëse dikur i vrarë në kryq? 6 Kush shtrihesh i vdekur në varr dhe zbrite i gjallë tek ne, dhe në vdekjen tënde të gjitha krijesat u drodhën dhe të gjitha yjet u lëvizën, dhe tani ke lirinë tënde midis të vdekurve dhe u jep shqetësim legjioneve tona? 7 Kush je ti, që i liron robërit që mbaheshin në zinxhirë nga mëkati fillestar dhe i sjell ata në lirinë e tyre të mëparshme? 8 Kush je ti, që përhap një dritë kaq të lavdishme dhe hyjnore mbi ata që u verbuan nga errësira e mëkatit? 9 Në të njëjtën mënyrë, të gjitha legjionet e demonëve u kapën nga e njëjta tmerr dhe me frikën më të nënshtruar bërtitën dhe thanë: 10 Nga vjen, o Jezu Krisht, që je një njeri kaq i fuqishëm dhe i lavdishëm në madhështi, kaq i ndritshëm sa të mos kesh asnjë njollë dhe kaq i pastër sa të mos kesh asnjë krim? Sepse ajo botë më e ulët e tokës, e cila deri më tani na ishte nënshtruar neve dhe nga e cila merrnim haraç, nuk na dërgoi kurrë më parë një të vdekur të tillë, nuk u dërgoi kurrë dhurata të tilla princave të ferrit. 11 Kush je ti, pra, që me kaq guxim hyn në banesat tona dhe jo vetëm që nuk ke frikë të na kërcënosh me ndëshkimet më të mëdha, por edhe përpiqesh t’i shpëtosh të gjithë të tjerët nga zinxhirët në të cilët i mbajmë?
36
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
12 Ndoshta ti je ai Jezusi, për të cilin Satani sapo i foli princit tonë, se me anë të vdekjes së kryqit do të merrje pushtetin e vdekjes. 13 Pastaj Mbreti i Lavdisë, duke shkelur vdekjen, e kapi princin e ferrit, e privoi nga gjithë pushteti i tij dhe e mori me vete babanë tonë tokësor, Adamin, në lavdinë e tij. Kapitulli 18 1 Atëherë princi i ferrit e mori Satanin dhe me një shenjë të madhe i tha: “O ti princ i shkatërrimit, autor i disfatës dhe dëbimit të Beelzebubit, përbuzje e engjëjve të Perëndisë dhe i urryer nga të gjithë të drejtët! Çfarë të shtyu të veprosh kështu?” 2 Ti do të kryqëzoje Mbretin e Lavdisë dhe, me shkatërrimin e tij, na bëre premtime për përfitime shumë të mëdha, por si një budalla ishe i paditur për atë që bëje. 3 Sepse vini re tani që Jezusi i Nazaretit, me shkëlqimin e hyjnisë së tij të lavdishme, i largon të gjitha fuqitë e tmerrshme të errësirës dhe vdekjes; 4 Ai i ka shembur burgjet tona nga maja në fund, i ka liruar të gjithë robërit, i ka liruar të gjithë ata që ishin të lidhur dhe të gjithë ata që më parë rënkonin nën peshën e mundimeve të tyre, tani na kanë fyer dhe ne jemi sikur të jemi të mundur nga lutjet e tyre. 5 Sundimet tona të pabesa janë nënshtruar dhe asnjë pjesë e njerëzimit nuk ka mbetur tani nën nënshtrimin tonë, por nga ana tjetër, të gjithë na sfidojnë me guxim; 6 Edhe pse më parë të vdekurit nuk guxonin kurrë të silleshin me paturpësi ndaj nesh, as duke qenë të burgosur, nuk mund të gëzoheshin kurrë në asnjë rast. 7 O Satan, ti princ i të gjithë të ligjve, ati i të pabesëve dhe i të braktisurve, pse do ta provoje këtë shfrytëzim, duke qenë se të burgosurit tanë deri më tani ishin gjithmonë pa shpresën më të vogël për shpëtim dhe jetë? 8 Por tani asnjëri prej tyre nuk rënkon kurrë, as nuk duket asnjë lot në fytyrat e tyre. 9 O princ Satan, ti rojtar i madh i rajoneve të ferrit, të gjitha avantazhet e tua që fitove nëpërmjet pemës së ndaluar dhe humbjes së Parajsës, tani i ke humbur nëpërmjet drurit të kryqit; 10 Dhe lumturia jote mori fund atëherë, kur e kryqëzove Jezu Krishtin, Mbretin e Lavdisë. 11 Ti ke vepruar kundër interesit tënd dhe timin, siç do ta kuptosh së shpejti nga ato mundime të mëdha dhe ndëshkime të pafundme që do të vuash së shpejti. 12 O Satan, princ i çdo të keqeje, autor i vdekjes dhe burim i çdo krenarie, ti së pari duhej të kishe hetuar krimet e liga të Jezusit të Nazaretit dhe pastaj do të kishe zbuluar se ai nuk ishte fajtor për asnjë faj që meriton vdekjen. 13 Pse guxove, pa arsye dhe pa drejtësi, ta kryqëzosh atë dhe solle në rajonet tona një person të pafajshëm dhe të drejtë, dhe kështu humbe të gjithë mëkatarët, të pabesët dhe të padrejtët në të gjithë botën? 14 Ndërsa princi i ferrit po i fliste kështu Satanit, Mbreti i Lavdisë i tha Beelzebubit, princi i ferrit, Satan, princi do t'i nënshtrohet sundimit tënd përgjithmonë, në vend të Adamit dhe bijve të tij të drejtë, të cilët janë të mitë. Kapitulli 19 1 Atëherë Jezusi e shtriu dorën dhe tha: “Ejani tek unë, të gjithë ju shenjtorët e mi, që u krijuat sipas shëmbëlltyrës sime, që u dënuat nga pema e frutave të ndaluara dhe nga djalli dhe vdekja; 2 Jeto tani me drurin e kryqit tim; djalli, princi i kësaj bote, është mposhtur dhe vdekja është mposhtur. 3 Atëherë menjëherë të gjithë shenjtorët u bashkuan nën dorën e Perëndisë më të lartë; dhe Zoti Jezus ia kapi dorën Adamit dhe i tha: Paqja qoftë me ty dhe me të gjithë pasardhësit e tu të drejtë, që janë të mitë. 4 Atëherë Adami, duke rënë në këmbët e Jezusit, iu drejtua atij me lot në sy, me gjuhë të përulur dhe me zë të lartë, duke thënë:
37
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
5 Do të të lëvdoj, o Zot, sepse ti më ngrite lart dhe nuk i bëre armiqtë e mi të gëzohen me mua. O Zot, Perëndia im, unë të thirra ty, dhe ti më shërove. 6 O Zot, ti e ke nxjerrë shpirtin tim nga varri; ti më ke mbajtur gjallë që të mos zbres në gropë. 7 Këndojini Zotit, ju të gjithë shenjtorët e tij, dhe falënderoni për kujtimin e shenjtërisë së tij, sepse zemërimi i tij zgjat vetëm një çast, por në mirësinë e tij është jeta. 8 Në të njëjtën mënyrë, të gjithë shenjtorët, duke rënë përmbys para këmbëve të Jezusit, thanë me një zë: “Ti ke ardhur, o Shëlbues i botës, dhe ke kryer të gjitha gjërat që paratha me anë të ligjit dhe të profetëve të tu të shenjtë.” 9 Ti i ke shpenguar të gjallët me anë të kryqit tënd dhe ke zbritur tek ne, që me vdekjen e kryqit të na çlirosh nga ferri dhe me fuqinë tënde nga vdekja. 10 O Zot, ashtu siç ke vendosur shenjat e lavdisë sate në qiell dhe ke ngritur shenjën e shpengimit tënd, madje kryqin tënd në tokë, ashtu, Zot, vendos shenjën e fitores së kryqit tënd në ferr, që vdekja të mos ketë më ndikim mbi shërbëtorët e tu. 11 Pastaj Zoti, duke shtrirë dorën e tij, bëri shenjën e kryqit mbi Adamin dhe mbi të gjithë shenjtorët e tij. 12 Dhe duke e kapur Adamin nga dora e djathtë, ai u ngjit nga ferri dhe të gjithë shenjtorët e Perëndisë e ndoqën. 13 Atëherë profeti mbretëror David thirri me guxim dhe tha: 1 Këndojini Zotit një këngë të re, sepse ai ka bërë gjëra të mrekullueshme; dora e tij e djathtë dhe krahu i tij i shenjtë i kanë siguruar fitoren. 14 Zoti e ka bërë të njohur shpëtimin e tij, drejtësinë e tij e ka shfaqur hapur në sytë e johebrenjve. 15 Dhe gjithë turma e shenjtorëve u përgjigj, duke thënë: “Ky nder është i gjithi shenjtorëve të tij! Amen, lëvdoni Zotin! 16 Më pas, profeti Habakuk 3 thirri dhe tha: “Ti dole për shpëtimin e popullit tënd, po, për shpëtimin e popullit tënd.” 17 Dhe të gjithë shenjtorët thanë: 4 I bekuar është ai që vjen në emër të Zotit, sepse Zoti na ndriçoi. Ky është Perëndia ynë përgjithnjë e përgjithmonë; ai do të mbretërojë mbi ne në shekuj të shekujve. Amen. 18 Në të njëjtën mënyrë, të gjithë profetët folën për gjërat e shenjta të lavdisë së tij dhe e ndoqën Zotin. Kapitulli 20 1 Atëherë Zoti, duke e mbajtur Adamin për dore, ia dorëzoi kryeengjëllit Mikael; dhe ai i çoi ata në Parajsë, plot mëshirë dhe lavdi. 2 Dhe dy burra shumë të lashtë i takuan ata dhe shenjtorët i pyetën: Kush jeni ju, që nuk keni qenë ende me ne në ferr dhe trupat tuaj nuk janë vendosur në Parajsë? 3 Njëri prej tyre u përgjigj dhe tha: “Unë jam Enoku, i cili u zhvendos me anë të fjalës së Perëndisë; dhe ky njeri që është me mua është Elia, Tishbiti, i cili u zhvendos në një qerre të zjarrtë.” 4 Ja ku kemi qenë deri më tani dhe nuk e kemi shijuar vdekjen, por tani jemi gati të kthehemi me ardhjen e Antikrishtit, të armatosur me shenja dhe mrekulli hyjnore, për t'u përballur me të në betejë, për t'u vrarë prej tij në Jerusalem dhe për t'u marrë përsëri të gjallë në retë, pas tre ditësh e gjysmë. 5 Ndërsa Enoku dhe Elia i shenjtë po e tregonin këtë, ja, erdhi një burrë tjetër me një figurë të mjerë duke mbajtur shenjën e kryqit mbi shpatulla. 6 Dhe të gjithë shenjtorët, kur e panë, i thanë: “Kush je ti? Sepse fytyra jote është si ajo e një hajduti; dhe pse mban një kryq mbi supe?” 7 Ai u përgjigj dhe tha: “Mirë thua, sepse unë isha një hajdut që bëra të gjitha llojet e të këqijave mbi tokë.” 8 Dhe Judenjtë më kryqëzuan mua bashkë me Jezusin; dhe unë vura re gjërat e habitshme që ndodhën në krijim në kryqëzimin e Zotit Jezus. 9 Dhe unë e besova atë të ishte Krijuesi i të gjitha gjërave dhe Mbreti i Plotfuqishëm; dhe iu luta atij, duke thënë: “Zot, më kujto mua, kur të vish në mbretërinë tënde.”
38
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
10 Ai menjëherë e mori parasysh lutjen time dhe më tha: “Në të vërtetë po të them, sot do të jesh me mua në Parajsë.” 11 Dhe ai më dha këtë shenjë të kryqit duke thënë: “Merr këtë dhe shko në Parajsë; dhe nëse engjëlli që është roja e Parajsës nuk të lejon, tregoji shenjën e kryqit dhe i thuaj: Jezu Krishti, i cili tani është kryqëzuar, më ka dërguar këtu tek ti.” 12 Kur e bëra këtë dhe ia tregova të gjitha këto gjëra engjëllit që është roje e Parajsës, dhe ai i dëgjoi, ai menjëherë hapi portat, më prezantoi dhe më vendosi në të djathtë të Parajsës, 13 duke thënë: “Qëndroni këtu pak kohë, derisa të hyjë Adami, ati i gjithë njerëzimit, me të gjithë bijtë e tij, të cilët janë shërbëtorët e shenjtë dhe të drejtë të Jezu Krishtit, i cili u kryqëzua.” 14 Kur dëgjuan të gjithë këtë rrëfim nga hajduti, të gjithë patriarkët thanë me një zë: I bekuar qoftë ti, o Perëndi i Plotfuqishëm, Ati i mirësisë së përjetshme dhe Ati i mëshirave, që u ke treguar një favor të tillë atyre që ishin mëkatarë kundër tij dhe i ke sjellë ata në mëshirën e Parajsës dhe i ke vendosur midis furnizimeve të tua të mëdha dhe shpirtërore, në një jetë shpirtërore dhe të shenjtë. Amen. Kapitulli 21 1 Këto janë misteret hyjnore dhe të shenjta që pamë dhe dëgjuam. Unë, Karini dhe Lenthi nuk lejohemi të shpallim misteret e tjera të Perëndisë, siç na urdhëroi kryeengjëlli Mikael, 2 duke thënë: “Do të shkoni me vëllezërit e mi në Jerusalem dhe do të vazhdoni në lutje, duke shpallur dhe duke lavdëruar ringjalljen e Jezu Krishtit, sepse ai ju ringjalli nga të vdekurit në të njëjtën kohë me veten e tij.” 3 Dhe nuk do të flisni me askënd, por do të uleni si persona memecë derisa të vijë koha kur Zoti do t'ju lejojë të tregoni misteret e hyjnisë së tij. 4 Kryeengjëlli Mikael na urdhëroi më tej të shkonim përtej Jordanit, në një vend të shkëlqyer dhe të pjellë, ku ka shumë që u ringjallën së bashku me ne si provë e ringjalljes së Krishtit. 5 Sepse neve na janë dhënë vetëm tre ditë nga të vdekurit, të cilët u ringjallën për të festuar Pashkën e Zotit tonë me prindërit tanë dhe për të dëshmuar për Krishtin, Zotin, dhe ne u pagëzuam në lumin e shenjtë të Jordanit. Dhe tani ata nuk shihen nga askush. 6 Kjo është aq sa Perëndia na lejoi t'ju tregojmë; jepini, pra, lavdi dhe nder atij, dhe pendohuni, dhe ai do të ketë mëshirë për ju. Paqja qoftë mbi ju nga Zoti Perëndi Jezu Krisht dhe Shpëtimtari i të gjithëve ne. Amen, Amen, Amen. 7 Dhe pasi mbaruan së shkruari dhe shkruan në dy copa të dallueshme letre, Karini ua dha atë që shkroi Anas, Kajafës dhe Gamalielit. 8 Po kështu, Lenthiusi ua dha atë që shkroi Nikodemit dhe Jozefit; dhe menjëherë ata u shndërruan në forma jashtëzakonisht të bardha dhe nuk u panë më. 9 Por ajo që kishin shkruar u gjet se përputhej plotësisht, pasi ajo që kishin shkruar nuk përmbante asnjë shkronjë më shumë ose më pak se tjetra. 10 Kur gjithë asambleja e Judenjve dëgjoi të gjitha këto të afërm të habitshëm të Karinit dhe Lenthit, i thanë njëri-tjetrit: “Me të vërtetë të gjitha këto gjëra u bënë nga Perëndia dhe i bekuar qoftë Zoti Jezus për jetë të jetëve, Amen.” 11 Dhe ata endeshin përreth me shqetësim të madh, me frikë dhe duke u dridhur, dhe duke rrahur gjoksin e tyre, secili kthehej në shtëpinë e vet. 12 Por menjëherë të gjitha këto gjëra që Judenjtë i treguan në sinagogat e tyre për Jezusin, Jozefi dhe Nikodemi ia treguan guvernatorit. 13 Dhe Pilati i shkroi të gjitha këto transaksione dhe i vendosi të gjitha këto llogari në regjistrat publikë të sallës së tij. Kapitulli 22 1 Pas këtyre gjërave, Pilati shkoi në tempullin e Judenjve, thirri të gjithë krerët, skribët dhe mësuesit e ligjit dhe shkoi me ta në një faltore të tempullit.
39
Vdekja, Varrimi dhe Ringjallja e Jezu Krishtit
2 Dhe, duke urdhëruar që të gjitha portat të mbylleshin, u tha atyre: “Kam dëgjuar se keni një libër të madh në këtë tempull; prandaj ju lutem që ta sillni para meje.” 3 Dhe kur u soll libri i madh, i mbajtur nga katër shërbëtorë të tempullit dhe i stolisur me ar dhe gurë të çmuar, Pilati u tha të gjithëve: “Ju përgjërohem për Perëndinë e etërve tuaj, i cili ndërtoi dhe urdhëroi të ndërtohej ky tempull, që të mos ma fshihni të vërtetën.” 4 Ju i dini të gjitha gjërat që janë shkruar në atë libër; më thoni pra tani, nëse keni gjetur në Shkrimet diçka për atë Jezusin që e kryqëzuat, dhe në cilën kohë të botës duhej të vinte ai, ma tregoni. 5 Pasi i betuan Ana dhe Kajafa, u urdhëruan të gjithë të tjerëve që ishin me ta të dilnin nga kisha. 6 Dhe mbyllën portat e tempullit dhe të kapelës dhe i thanë Pilatit: “Ti na bëre të betohemi, o gjykatës, për ndërtimin e këtij tempulli, që të të shpallim atë që është e vërtetë dhe e drejtë.” 7 Pasi e kryqëzuam Jezusin, pa e ditur se ishte Biri i Perëndisë, por duke menduar se ai i bënte mrekullitë e tij me anë të ndonjë arti magjik, mblodhëm një kuvend të madh në këtë tempull. 8 Dhe kur po diskutonim mes njëri-tjetrit rreth mrekullive që kishte kryer Jezusi, gjetëm shumë dëshmitarë nga vendi ynë, të cilët deklaruan se e kishin parë të gjallë pas vdekjes së tij dhe se e kishin dëgjuar duke biseduar me dishepujt e tij dhe e kishin parë të ngjitej në lartësinë e qiejve dhe të hynte në to; 9 Dhe pamë dy dëshmitarë, trupat e të cilëve Jezusi i ringjalli nga të vdekurit, të cilët na treguan për shumë gjëra të çuditshme që Jezusi bëri midis të vdekurve, për të cilat ne kemi një rrëfim të shkruar në duart tona. 10 Dhe është zakon që ne çdo vit ta hapim këtë libër të shenjtë para një asambleje dhe të kërkojmë atje këshillën e Perëndisë. 11 Dhe gjetëm në të parin nga shtatëdhjetë librat, ku kryeengjëlli Mikael i flet birit të tretë të Adamit, njeriut të parë, një rrëfim se pas pesë mijë e pesëqind vjetësh, Krishti, Biri më i dashur i Perëndisë, erdhi në tokë, 12 Dhe ne menduam më tej se ndoshta ai ishte vetë Perëndia i Izraelit që i tha Moisiut: “Ti do të bësh arkën e dëshmisë; gjatësia e saj do të jetë dy kubitë e gjysmë, gjerësia e saj një kubit e gjysmë dhe lartësia e saj një kubit e gjysmë.” 13 Me anë të këtyre pesë kubitëve e gjysmë për ndërtimin e arkës së Dhiatës së Vjetër, ne e kuptuam dhe e dinim se pas pesë mijë vjetësh e gjysmë (një mijë) vjetësh, Jezu Krishti do të vinte në arkën ose tabernakullin e një trupi; 14 Dhe kështu shkrimet tona të shenjta dëshmojnë se ai është biri i Perëndisë dhe Zoti dhe Mbreti i Izraelit. 15 Dhe meqenëse, pas vuajtjes së tij, krerët e priftërinjve tanë u habitën nga shenjat që u kryen me anë të tij, ne e hapëm atë libër për të kërkuar nga të gjitha brezat deri në brezninë e Jozefit dhe të Marisë, nënës së Jezusit, duke menduar se ai ishte nga pasardhja e Davidit. 16 Dhe ne gjetëm rrëfimin e krijimit, dhe kohën kur ai krijoi qiellin dhe tokën dhe njeriun e parë, Adamin, dhe se që prej andej deri në përmbytje, ishin dy mijë e dyqind e dymbëdhjetë vjet. 17 Dhe nga përmbytja deri te Abrahami, nëntëqind e dymbëdhjetë. Dhe nga Abrahami deri te Moisiu, katërqind e tridhjetë. Dhe nga Moisiu deri te mbreti David, pesëqind e dhjetë. 18 Dhe nga Davidi deri te robëria babilonase, pesëqind vjet. Dhe nga robëria babilonase deri te mishërimi i Krishtit, katërqind vjet. 19 Shuma e të gjithave që arrin në pesë mijë e gjysmë (një mijë). 20 Dhe kështu duket se Jezusi, të cilin ne e kryqëzuam, është Jezu Krishti, Biri i Perëndisë, dhe Perëndia i vërtetë dhe i Plotfuqishëm. Amen.
40