Malakia KAPITULLI 1 1 Orakulli i fjalës së Zotit drejtuar Izraelit me anë të Malakias. 2 "Unë ju kam dashur", thotë Zoti. "Megjithatë ju thoni: "Si na ke dashur?". "Vallë, a nuk ishte Esau vëllai i Jakobit?", thotë Zoti. "Megjithatë, unë e desha Jakobin, 3 Dhe e urreva Esaun dhe malet e tij dhe trashëgiminë e tij ia ktheva në shkretëtirë dragonjve të shkretëtirës. 4 Ndërsa Edomi thotë: "Jemi të varfër, por do të kthehemi dhe do të rindërtojmë vendet e shkretuara", kështu thotë Zoti i ushtrive: "Ata do të rindërtojnë, por unë do të shemb". Do t'i quajnë "Kufiri i paudhësisë" dhe "Populli kundër të cilit Zoti do të jetë përjetë i indinjuar". 5 Sytë tuaj do të shohin dhe ju do të thoni: “Zoti do të lartësohet nga kufijtë e Izraelit”. 6 Një bir nderon të atin dhe një shërbëtor zotin e tij. Në se unë jam, pra, një atë, ku është nderi im? Dhe në se jam zot, ku është frika ime?, thotë Zoti i ushtrive, juve, priftërinjve, që përçmoni emrin tim. Dhe ju thoni: "Me çfarë e kemi përçmuar emrin tënd?". 7 Ju ofroni bukë të ndotur mbi altarin tim dhe thoni: "Me çfarë të kemi ndotur?". Duke thënë: "Tryeza e Zotit është e përçmuar". 8 Nëse ofroni si flijim një të verbër, a nuk është vallë keq? Nëse ofroni si flijim një të çalë dhe një të sëmurë, a nuk është vallë keq? Ofroja tani guvernatorit tënd! A do të jetë vallë i kënaqur me ty, apo do të të pranojë personin tënd?, thotë Zoti i ushtrive. 9 Dhe tani, ju lutem, lutjuni Perëndisë që të ketë mëshirë për ne. Kjo ka ndodhur me anë të jush. A do t’ju kushtojë vallë vëmendjen ai juve?, thotë Zoti i ushtrive. 10 Kush prej jush do të donte të mbyllte dyert kot? As mos ndizni zjarr kot mbi altarin tim! Unë nuk kam asnjë kënaqësi me ju, thotë Zoti i ushtrive, as nuk do të pranoj asnjë ofertë nga dora juaj. 11 Sepse që nga lindja e diellit deri në perëndim të tij, emri im do të jetë i madh midis kombeve; dhe në çdo vend do t'i ofrohet temjan emrit tim dhe një ofertë e pastër, sepse emri im do të jetë i madh midis kombeve, thotë Zoti i ushtrive. 12 Por ju e keni përdhosur atë duke thënë: "Tryeza e Zotit është e ndotur dhe fryti i saj, madje ushqimi i saj, është i përbuzshëm". 13 Ju thatë gjithashtu: "Ja, çfarë lodhjeje është!". Dhe e keni përçmuar," thotë Zoti i ushtrive. "Keni sjellë kafshë të shqyera, të çala dhe të sëmura; kështu keni sjellë një ofertë. A duhet ta pranoj këtë nga duart tuaja?, thotë Zoti. 14 Por i mallkuar qoftë mashtruesi që ka në kopenë e tij një mashkull, por zotohet dhe i ofron Zotit një gjë të prishur! Sepse unë jam një Mbret i madh, thotë Zoti i ushtrive, dhe emri im është i tmerrshëm midis kombeve. KAPITULLI 2 1 Dhe tani, o ju priftërinj, ky urdhërim është për ju. 2 "Nëse nuk dëgjoni dhe nëse nuk e vini në zemër për t'i dhënë lavdi emrit tim", thotë Zoti i ushtrive, "unë do të dërgoj mbi ju mallkimin dhe do të mallkoj bekimet tuaja;
po, unë i kam mallkuar që tani, sepse nuk e keni vënë në zemër. 3 Ja, unë do ta prish farën tuaj dhe do të përhap pleh mbi fytyrat tuaja, madje edhe plehrat e festave tuaja solemne; dhe do t'ju marr me vete. 4 Dhe ju do ta dini se unë ju kam dërguar këtë urdhërim, që besëlidhja ime me Levin të mund të jetë, thotë Zoti i ushtrive. 5 Besëlidhja ime me të ishte për jetë dhe paqe; dhe unë ia dhashë ato për shkak të frikës me të cilën ai më kishte frikë dhe kishte frikë para emrit tim. 6 Ligji i së vërtetës ishte në gojën e tij dhe paudhësi nuk u gjet në buzët e tij; ai ecte me mua në paqe dhe drejtësi dhe largoi shumë njerëz nga paudhësia. 7 Sepse buzët e priftit duhet të ruajnë diturinë dhe ata duhet ta kërkojnë ligjin nga goja e tij, sepse ai është lajmëtari i Zotit të ushtrive. 8 Por ju jeni larguar nga rruga; keni bërë që shumë njerëz të pengohen në ligj, keni prishur besëlidhjen e Levit, thotë Zoti i ushtrive. 9 Prandaj ju kam bërë të përbuzshëm dhe të poshtëruar përpara gjithë popullit, sepse nuk keni respektuar udhët e mia, por keni qenë të anshëm në ligj. 10 A nuk kemi të gjithë një atë të vetëm? A nuk na ka krijuar një Perëndi i vetëm? Pse sillemi me pabesi secili kundër vëllait të vet, duke përdhosur besëlidhjen e etërve tanë? 11 Juda ka vepruar me pabesi dhe një gjë e neveritshme është kryer në Izrael dhe në Jerusalem, sepse Juda ka përdhosur shenjtërinë e Zotit, të cilën e donte, dhe është martuar me bijën e një perëndie të huaj. 12 Zoti do të shfarosë nga çadrat e Jakobit atë që vepron në këtë mënyrë, mësuesin dhe shkruesin, dhe atë që i ofron një ofertë Zotit të ushtrive. 13 Dhe këtë keni bërë përsëri, duke e mbuluar altarin e Zotit me lot, me të qara dhe me ulërima, aq sa ai nuk e shikon më ofertën dhe nuk e pranon me mirësjellje nga duart tuaja. 14 Megjithatë ju thoni: "Pse? Sepse Zoti është dëshmitar midis teje dhe gruas së rinisë sate, ndaj së cilës je sjellë me pabesi; megjithatë ajo është shoqja jote dhe gruaja e besëlidhjes sate. 15 Dhe a nuk e krijoi ai një? Megjithatë, ai kishte mbetjen e frymës. Dhe pse një të tillë? Që të kërkonte një farë të devotshme. Prandaj kini kujdes për frymën tuaj dhe askush mos u sillni pabesisht me gruan e rinisë së tij. 16 Sepse Zoti, Perëndia i Izraelit, thotë se ai e urren ndarjen. Sepse dhuna mbulohet me rrobën e tij, thotë Zoti i ushtrive. Prandaj kini kujdes për frymën tuaj që të mos silleni pabesisht. 17 Ju e keni lodhur Zotin me fjalët tuaja, megjithatë thoni: "Me çfarë e kemi lodhur?", kur thoni: "Kushdo që bën të keqen është i mirë në sytë e Zotit dhe ai kënaqet me ta; ose: "Ku është Perëndia i gjykimit?". KAPITULLI 3 1 Ja, unë do të dërgoj lajmëtarin tim dhe ai do të përgatisë rrugën para meje; dhe Zoti, që ju kërkoni, do të vijë papritmas në tempullin e tij, madje lajmëtari i besëlidhjes, në të cilin ju kënaqeni. Ja, ai do të vijë, thotë Zoti i ushtrive.