Joshua KAPITULLI 1 1 Mbas vdekjes së Moisiut, shërbëtorit të Zotit, ndodhi që Zoti i foli Jozueut, birit të Nunit, ministrit të Moisiut, duke i thënë: 2 Moisiu, shërbëtori im, ka vdekur; tani, pra, çohu, kaloni këtë Jordan, ti dhe gjithë ky popull, në vendin që unë u jap atyre, bijve të Izraelit. 3 Çdo vend ku do të shkelë tabani i këmbës sate, të kam dhënë, siç i thashë Moisiut. 4 Nga shkretëtira dhe ky Liban deri në lumin e madh, lumin Eufrat, tërë vendi i Hitejve dhe deri në detin e madh deri në perëndim të diellit, do të jetë bregu juaj. 5 Askush nuk do të mund të të rezistojë gjatë gjithë ditëve të jetës sate; ashtu si isha me Moisiun, kështu do të jem me ty; nuk do të të lë dhe nuk do të të braktis. 6 Ji i fortë dhe guximtar, sepse këtij populli do t'i ndash si trashëgimi vendin që u betova t'ua jap etërve të tyre. 7 Vetëm ji i fortë dhe shumë guximtar, që të ruash të bësh sipas gjithë ligjit që të ka urdhëruar Moisiu, shërbëtori im; mos u kthe prej tij djathtas as majtas, që të kesh mbarësi kudo që të shkosh. 8 Ky libër i ligjit nuk do të dalë nga goja jote; por do të meditosh ditë e natë për të, që të kesh kujdes të bësh sipas të gjitha atyre që janë shkruar në të, sepse atëherë do ta bësh të mbarë rrugën tënde dhe do të kesh sukses të mirë. 9 A nuk të kam urdhëruar? Jini të fortë dhe me guxim; mos ki frikë dhe mos u tremb, sepse Zoti, Perëndia yt, është me ty kudo që të shkosh. 10 Atëherë Jozueu urdhëroi oficerët e popullit, duke thënë: 11 Kaloni nëpër ushtrinë dhe urdhëroni popullin, duke thënë: "Përgatitni ushqime; sepse brenda tri ditësh do të kaloni këtë Jordan për të hyrë për të pushtuar vendin që Zoti, Perëndia juaj, ju jep për ta zotëruar. 12 Dhe Jozueu u foli Rubenitëve, Gaditëve dhe gjysmës së fisit të Manasit, duke thënë: 13 Kujtoni fjalën që ju ka urdhëruar Moisiu, shërbëtori i Zotit, duke thënë: "Zoti, Perëndia juaj, ju ka dhënë prehje dhe ju ka dhënë këtë vend". 14 Gratë tuaja, fëmijët tuaj dhe bagëtia juaj do të mbeten në vendin që ju ka dhënë Moisiu në këtë anë të Jordanit; por ju do të kaloni përpara vëllezërve tuaj të armatosur, të gjithë burrave të fortë dhe trima, dhe do t'i ndihmoni; 15 Derisa Zoti t'u ketë dhënë vëllezërve tuaj prehje, ashtu siç ju ka dhënë, dhe ata të kenë zotëruar tokën që Zoti, Perëndia juaj, u jep; atëherë do të ktheheni në tokën që zotëroni dhe do të gëzoni, që ju dha Moisiu, shërbëtori i Zotit, në këtë anë të Jordanit, në drejtim të lindjes së diellit. 16 Ata iu përgjigjën Jozueut, duke i thënë: "Do të bëjmë gjithçka që do të na urdhërosh dhe kudo që të na dërgosh, do të shkojmë". 17 Ashtu si i dëgjuam ne në çdo gjë Moisiut, kështu do të të dëgjojmë ty; vetëm Zoti, Perëndia yt, qoftë me ty, ashtu siç ishte me Moisiun. 18 Kushdo që rebelohet kundër urdhërimit tënd dhe nuk dëgjon fjalët e tua në të gjitha ato që ti e urdhëron, do të dënohet me vdekje; vetëm ji i fortë dhe i guximshëm.
KAPITULLI 2 1 Jozueu, bir i Nunit, dërgoi nga Shitimi dy burra për të vëzhguar fshehurazi, duke thënë: "Shkoni të shikoni vendin, Jerikonë". Ata shkuan, hynë në shtëpinë e një prostitute, që quhej Rahab, dhe e kaluan natën. 2 Kështu i thanë mbretit të Jerikos: "Ja, erdhën këtu natën disa njerëz nga bijtë e Izraelit për të kontrolluar vendin". 3 Mbreti i Jerikos dërgoi t'i thotë Rahabit: "Nxirri jashtë burrat që kanë ardhur te ti dhe që kanë hyrë në shtëpinë tënde, sepse kanë ardhur për të kontrolluar gjithë vendin". 4 Dhe gruaja i mori dy burrat, i fshehu dhe tha: "Më erdhën burra, por nuk e di se nga ishin. 5 Dhe ndodhi që në kohën e mbylljes së portës, kur u errësua, njerëzit dolën; ku shkuan njerëzit nuk e di; sepse ju do t'i arrini. 6 Por ajo i kishte ngritur në çatinë e shtëpisë dhe i kishte fshehur me kërcell liri, që i kishte vendosur në çati. 7 Dhe këta njerëz i ndoqën rrugën për në Jordan deri në vale; dhe ata që i ndoqën, sapo dolën, mbyllën portën. 8 Dhe para se të shtriheshin, ajo u ngjit tek ata në çati; 9 Dhe ajo u tha njerëzve: "Unë e di që Zoti jua ka dhënë tokën dhe se tmerri juaj ka rënë mbi ne dhe se të gjithë banorët e vendit po ligështohen për shkakun tuaj". 10 Sepse kemi dëgjuar se si Zoti ju tha ujin e Detit të Kuq, kur dolët nga Egjipti; dhe atë që u bëtë dy mbretërve të Amorejve, që ndodheshin matanë Jordanit, Sihonit dhe Ogut, të cilët i shfarosët plotësisht. 11 Dhe, sapo i dëgjuam këto gjëra, zemrat tona u tretën dhe askush nuk pati më guxim për shkakun tuaj, sepse Zoti, Perëndia juaj, është Perëndia lart në qiejt dhe poshtë në tokë. 12Tani, pra, të lutem, më betohu në Zotin, duke qenë se kam treguar dashamirësi ndaj teje, që edhe ti të tregosh mirësi ndaj shtëpisë së atit tim dhe të më japësh një shenjë të vërtetë. 13 Dhe që ju të shpëtoni të gjallë babanë tim, nënën time, dhe vëllezërit e mi, dhe motrat e mia dhe gjithçka që ata kanë, dhe të çlironi jetën tonë nga vdekja. 14 Dhe ata burra iu përgjigjën: "Jeta jonë për tënden, nëse nuk e thua këtë çështjen tonë". Dhe do të ndodhë që kur Zoti të na japë vendin, ne do të sillemi me mirësi dhe sinqeritet me ju. 15 Pastaj i zbriti me një litar nga dritarja, sepse shtëpia e saj ishte mbi muret e qytetit dhe ajo banonte mbi muret. 16 Dhe ajo u tha atyre: "Shkoni në mal që të mos ju ndeshen ndjekësit; dhe fshihuni atje tri ditë, deri sa të kthehen ndjekësit; pastaj mund të shkoni. 17 Dhe njerëzit i thanë asaj: "Ne do të jemi të paqortueshëm për këtë betim që na ke bërë të betohemi". 18 Vini re, kur të hyjmë në tokë, do të lidhni këtë fije të kuqe flakë në dritaren që na hoqët poshtë; dhe do të sillni në shtëpi atin tuaj, nënën tuaj, vëllezërit e tu dhe gjithë shtëpinë e atit tënd. 19 Dhe do të ndodhë që kushdo që do të dalë nga portat e shtëpisë sate në rrugë, gjaku i tij do të jetë mbi kokën e tij dhe ne do të jemi të pafajshëm; 20 Dhe nëse e thua këtë çështjen tonë, atëherë ne do të heqim dorë nga betimi që na ke bërë të betohemi. 21 Dhe ajo tha: "U bëftë sipas fjalëve të tua". Dhe ajo i nisi dhe ata u nisën; dhe ajo lidhi litarin e kuq në dritare.