Rojtari Ezekieli 3:17-21 17 Bir njeriu, unë të kam caktuar roje për shtëpinë e Izraelit; prandaj dëgjo fjalën e gojës sime dhe paralajmëroji nga ana ime. 18 Kur i them të pabesit: "Me siguri do të vdesësh", dhe ti nuk e paralajmëron dhe nuk flet për ta paralajmëruar të pabesin që të largohet nga rruga e tij e keqe për të shpëtuar jetën e tij, i njëjti i pabes do të vdesë në paudhësinë e tij, por për gjakun e tij do të kërkoj llogari nga dora jote. 19 Por nëse ti e paralajmëron të ligun dhe ai nuk heq dorë nga ligësia e tij, as nga rruga e tij e keqe, ai do të vdesë në paudhësinë e tij, por ti e ke shpëtuar shpirtin tënd. 20 Përsëri, kur një njeri i drejtë largohet nga drejtësia e tij dhe kryen paudhësi, dhe unë i vë një pengesë para tij, ai do të vdesë; sepse ti nuk e ke paralajmëruar, ai do të vdesë në mëkatin e tij dhe drejtësia që ka bërë nuk do të kujtohet, por gjakun e tij do ta kërkoj nga dora jote. 21 Megjithatë, nëse e paralajmëron të drejtin që i drejti të mos mëkatojë, dhe ai të mos mëkatojë, ai me siguri do të jetojë sepse është paralajmëruar; edhe ti e ke shpëtuar shpirtin tënd.
Ezekieli 33:1-33 1 Fjala e Zotit m’u drejtua përsëri, duke thënë: 2 "Bir njeriu, folu bijve të popullit tënd dhe u thuaj atyre: Kur të sjell shpatën mbi një vend, në qoftë se populli i vendit merr një njeri nga kufijtë e tij dhe e cakton si roje, 3 Nëse, kur sheh shpatën të vijë mbi vendin, i bie borisë dhe e paralajmëron popullin; 4 Kushdo që dëgjon tingullin e borisë dhe nuk i kushton vëmendje paralajmërimit, nëse shpata vjen dhe e merr me vete, gjaku i tij do të bjerë mbi kokën e tij. 5 Ai dëgjoi tingullin e borisë, por nuk e vuri re paralajmërimin; gjaku i tij do të bjerë mbi të. Por ai që e pranon paralajmërimin do ta shpëtojë shpirtin e tij. 6 Por, nëse roja e sheh shpatën të vijë, por nuk i bie borisë dhe populli nuk paralajmërohet, nëse shpata vjen dhe merr ndonjë person prej tyre, ai do të merret për shkak të paudhësisë së tij; por për gjakun e tij do t’ia kërkoj llogari rojes. 1
7 Kështu, o bir njeriu, unë të kam vënë roje për shtëpinë e Izraelit; prandaj ti do ta dëgjosh fjalën nga goja ime dhe do t’i paralajmërosh nga ana ime. 8 Kur i them të pabesit: "O njeri i pabesë, ti me siguri do të vdesësh", në rast se ti nuk flet për ta paralajmëruar të pabesin të largohet nga rruga e tij, ai i pabesë do të vdesë në paudhësinë e tij, por për gjakun e tij do të kërkoj llogari nga dora jote. 9 Megjithatë, nëse e paralajmëron të pabesin që të largohet prej saj, nëse ai nuk largohet prej saj, ai do të vdesë në paudhësinë e tij, por ti e ke shpëtuar shpirtin tënd. 10 Prandaj, o bir njeriu, i thuaj shtëpisë së Izraelit: Ju flisni kështu: "Në rast se shkeljet dhe mëkatet tona janë mbi ne dhe ne vuajmë prej tyre, si do të jetojmë atëherë? 11 U thuaj atyre: Ashtu siç është e vërtetë që unë rroj, thotë Zoti, Zoti, unë nuk kënaqem me vdekjen e të pabesit, por që i pabesi të kthehet nga rruga e tij dhe të jetojë. Kthehuni, kthehuni nga rrugët tuaja të këqija! Sepse pse të vdisni, o shtëpi e Izraelit? 12 Prandaj ti, bir njeriu, u thuaj bijve të popullit tënd: Drejtësia e të drejtit nuk do ta shpëtojë atë ditën e mëkatit të tij; por pabesia e të pabesit nuk do të rrëzohet ditën kur ai të largohet nga pabesia e tij; dhe i drejti nuk do të mund të jetojë për drejtësinë e tij ditën që ai të mëkatojë. 13 Kur i them të drejtit se ai me siguri do të jetojë; në rast se ai mbështetet në drejtësinë e tij dhe kryen paudhësi, të gjitha drejtësitë e tij nuk do të kujtohen; por për paudhësinë që ka kryer, ai do të vdesë për të. 14 Kur i them të pabesit: “Ti me siguri do të vdesësh”, nëse ai largohet nga mëkati i tij dhe bën atë që është e ligjshme dhe e drejtë, 15 Në rast se i pabesi e kthen pengun, kthen atë që ka vjedhur, ecën sipas statuteve të jetës, pa kryer paudhësi, ai me siguri do të jetojë, nuk do të vdesë. 16 Asnjë nga mëkatet e tij që ka kryer nuk do t’i kujtohet; ai ka bërë atë që është e ndershme dhe e drejtë; ai me siguri do të jetojë. 17 Megjithatë bijtë e popullit tënd thonë: “Rruga e Zotit nuk është e drejtë”, por sa për ta, rruga e tyre nuk është e drejtë. 18 Kur i drejti largohet nga drejtësia e tij dhe kryen paudhësi, ai do të vdesë për këtë arsye. 19 Por nëse i ligu largohet nga ligësia e tij dhe bën atë që është e ligjshme dhe e drejtë, ai do të jetojë për këtë. 20 Megjithatë ju thoni: "Rruga e Zotit nuk është e drejtë". O shtëpi e Izraelit, unë do t'ju gjykoj secilin prej jush sipas rrugëve të tij. 21 Dhe ndodhi në vitin e dymbëdhjetë të robërisë sonë, në muajin e dhjetë, ditën e pestë të muajit, që një nga ata që kishin ikur nga Jerusalemi erdhi tek unë, duke thënë: "Qyteti është goditur". 22 Tani dora e Zotit ishte mbi mua në mbrëmje, para se të vinte ai që kishte ikur; dhe më kishte hapur gojën derisa ai erdhi tek unë në mëngjes; goja ime u hap dhe nuk isha më memec. 23 Atëherë fjala e Zotit m’u drejtua, duke thënë: 24 "Bir njeriu, ata që banojnë në ato shkretëtira të tokës së Izraelit thonë: Abrahami ishte vetëm dhe e trashëgoi tokën; por ne jemi shumë; toka na është dhënë neve në trashëgimi. 25 Prandaj u thuaj atyre: Kështu thotë Zoti, Zoti: Ju hani me gjakun, ngrini sytë nga idhujt tuaj dhe derdhni gjak; dhe do ta zotëroni vendin? 26 Ju mbështeteni mbi shpatën tuaj, kryeni gjëra të neveritshme dhe secili ndot gruan e fqinjit të tij; dhe doni të zotëroni vendin? 27 U thuaj atyre kështu: Kështu thotë Zoti, Zoti: Ashtu siç është e vërtetë që unë rroj, ata që janë në shkretëtira do të bien nga shpata, dhe ata që janë në fushë të hapur do t'ua jap kafshëve për t'u ngrënë, dhe ata që janë në fortesa dhe në shpella do të vdesin nga murtaja. 28 Sepse unë do ta bëj vendin të shkretë dhe krenaria e forcës së saj do të shuhet; dhe malet e Izraelit do të jenë të shkreta, kështu që askush nuk do të kalojë andej. 29 Atëherë do të pranojnë që unë jam Zoti, kur ta kem katandisur vendin në shkretëtirë të plotë për shkak të të gjitha gjërave të neveritshme që kanë kryer.
2
30 "Ti, bir njeriu, bijtë e popullit tënd flasin ende kundër teje pranë mureve dhe te portat e shtëpive, dhe i flasin njëri-tjetrit, secili me vëllain e tij, duke thënë: "Ejani, ju lutem, dhe dëgjoni cila është fjala që del nga Zoti". 31 Ata vijnë tek ti ashtu siç vjen populli, ulen para teje ashtu si vjen populli im dhe i dëgjojnë fjalët e tua, por nuk i vënë në praktikë; sepse me gojën e tyre tregojnë shumë dashuri, por zemra e tyre shkon pas lakmisë së tyre. 32 Dhe ja, ti je për ta si një këngë shumë e dashur e dikujt që ka një zë të këndshëm dhe di të luajë mirë në një instrument; sepse ata i dëgjojnë fjalët e tua, por nuk i vënë në praktikë. 33 Dhe kur të ndodhë kjo, (ja, do të ndodhë), atëherë do ta dinë se midis tyre ka pasur një profet.
Roli i Rojës I vendosur në një mur: Ashtu si një roje e lashtë në një kullë vrojtimi që dallon një armik dhe i bie borisë, Ezekieli u thirr për të parë rrezikun shpirtëror dhe për të dhënë alarmin. Duke dhënë Paralajmërimin: Ai duhej t'u thoshte të ligjve të ktheheshin nga rrugët e tyre mëkatare.
Parimi i Përgjegjshmërisë Nëse roja paralajmëron: Nëse Ezekieli dha paralajmërimin dhe populli refuzoi të dëgjonte, populli ishte përgjegjës për shkatërrimin e vet. Nëse roja dështon: Nëse Ezekieli nuk arrinte ta jepte alarmin, Perëndia e mbante Ezekielin personalisht përgjegjës për jetët e humbura.
Zbërthimi varg pas vargu i Ezekielit 33 Pjesa 1: Detyra e Rojës (Vargjet 1–9) Ky seksion përdor figuracionin e gjallë të një roje ushtarake për të përcaktuar përgjegjësitë shpirtërore të Ezekielit. Vargjet 1–3: Skenari. Zoti përshkruan një praktikë standarde të lashtë: kur një qytet është nën kërcënimin e pushtimit, qytetarët zgjedhin një burrë për të qëndruar në mur. Detyra e tij e vetme është të kërkojë shpatën (armikun) dhe të fryjë borinë për të paralajmëruar njerëzit. Vargjet 4–5: Përgjegjësia e Popullit. Nëse bie boria dhe dikush e injoron atë, vdekja e tyre është faji i tyre. Ata e dëgjuan paralajmërimin dhe zgjodhën mosveprimin. Anasjelltas, ata që e marrin parasysh paralajmërimin shpëtojnë jetën e tyre. Vargu 6: Dështimi i Rojës. Nëse roja e sheh armikun duke ardhur, por nuk i bie borisë , qytetarët prapëseprapë merren për shkak të mëkateve të tyre, por Perëndia e mban rojën përgjegjës për gjakun e tyre. Vargjet 7–9: Zbatimi Shpirtëror. Zoti e emëron në mënyrë të qartë Ezekielin si rojën e shtëpisë së Izraelit . Ezekieli duhet ta dëgjojë fjalën nga goja e Zotit dhe ta paralajmërojë popullin. Nëse Zoti shpall gjykimin mbi të ligjtë dhe Ezekieli hesht, i ligu vdes, por Ezekieli mbahet fajtor. Nëse Ezekieli i paralajmëron ata dhe ata e injorojnë atë, Ezekieli lirohet nga çdo faj.
3
Pjesa 2: Përgjegjësia Individuale dhe Hiri (Vargjet 10–20) Ky seksion trajton dëshpërimin e izraelitëve të mërguar dhe përshkruan dëshirën e vërtetë të Perëndisë për njerëzimin. Vargu 10: Dëshpërimi i Popullit. Të dëbuarit ndihen të rënduar nga mëkatet e tyre, duke pyetur: "si duhet të jetojmë atëherë?" Ata besojnë se gjykimi i tyre është i pandryshuar dhe nuk ka shpëtim. Vargu 11: Zemra e Zotit. Ky është një nga vargjet më të famshme në Ezekielin. Zoti shpall: "Unë nuk kënaqem me vdekjen e të ligut, por që i ligu të kthehet nga rruga e tij dhe të jetojë " . Ai lëshon një lutje të zjarrtë: "Kthehuni, kthehuni nga rrugët tuaja të liga; sepse pse të vdisni, o shtëpi e Izraelit?" Vargjet 12–16: Dinamika e Drejtësisë. Perëndia shpjegon se veprimet e kaluara nuk garantojnë statusin e ardhshëm. Nëse një person historikisht i drejtë beson në veprat e tij të mira të së kaluarës dhe kthehet në mëkat, drejtësia e tij e së kaluarës nuk do ta shpëtojë atë. Nëse një person historikisht i lig pendohet, kthen pronën e vjedhur dhe ecën sipas dekreteve të Perëndisë, mëkatet e tij të kaluara harrohen. Ai me siguri do të jetojë. Vargjet 17–20: Drejtësia e Zotit. Izraelitët ankohen se "Rruga e Zotit nuk është e barabartë " : Zoti kundërpërgjigjet se janë rrugët e tyre ato që janë të padrejta. Ai përsërit se do ta gjykojë çdo individ sipas sjelljes së tij, duke theksuar përgjegjësinë personale mbi fajin e përbashkët. Pjesa 3: Rënia e Jerusalemit e Konfirmuar (Vargjet 21–22) Ky seksion i shkurtër narrativ shënon një pikë kthese të madhe në shërbesën e Ezekielit. Vargu 21: Lajmi mbërrin. Në vitin e 12-të të mërgimit, një i mbijetuar nga Jerusalemi mbërrin dhe jep lajmin tragjik: "Qyteti është i goditur " . Kjo përmbush gjithçka që Ezekieli kishte parashikuar me vite. Vargu 22: Goja e Ezekielit u hap. Mbrëmjen para se të mbërrinte i mbijetuari, dora e Perëndisë ishte mbi Ezekielin dhe ia hapi gojën. Deri në këtë pikë, Ezekieli ishte goditur mbinatyrshëm " memec ", i aftë të fliste vetëm kur Perëndia i dha një profeci të drejtpërdrejtë (Ezekieli 3:26-27). Që nga ky moment, të folurit e tij është rikthyer plotësisht. Pjesa 4: Gjykimi mbi ata që kanë mbetur në Tokë (Vargjet 23–29) Zoti trajton iluzionet e hebrenjve që arritën të qëndronin në tokën e rrënuar të Izraelit. Vargjet 24–26: Arroganca e të Mbeturve. Njerëzit e mbetur në rrënoja po pretendojnë pronësinë e tokës. Ata argumentojnë se nëse Abrahami ishte vetëm një njeri dhe e trashëgoi tokën, ata - si shumë njerëz - kanë një të drejtë edhe më të madhe për të. Zoti kundërshton duke treguar mëkatet e tyre të vazhdueshme: ngrënien e mishit me gjak, idhujtarinë dhe derdhjen e gjakut. Ai pyet: "a do ta zotëroni tokën?" Vargjet 27–29: Shkretim i plotë. Zoti premton se ata që fshihen në rrënoja, shpella dhe fusha të hapura do të vdesin nga shpata, kafshët e egra dhe murtajat. Toka do të bëhet një shkretëtirë e plotë për të thyer krenarinë e tyre. Pjesa 5: Rreziku i dëgjimit sipërfaqësor (Vargjet 30–33)
4
Kapitulli përfundon me një paralajmërim për Ezekielin në lidhje me reputacionin e tij të popullarizuar midis të mërguarve. Vargjet 30–32: Argëtim kundrejt Bindjes. Zoti e paralajmëron Ezekielin se njerëzit flasin për të pas shpine dhe ftojnë njëri-tjetrin të "Ejani, ju lutem, dhe dëgjoni cila është fjala që del nga Zoti". Megjithatë, ata e trajtojnë Ezekielin si një këngëtar këngësh dashurie me një zë të bukur . Ata pëlqejnë t'i dëgjojnë fjalët e tij si argëtim, por nuk kanë absolutisht asnjë qëllim t'i vënë ato në praktikë sepse zemrat e tyre janë lakmitare. Vargu 33: Prova Përfundimtare. Zoti arrin në përfundimin se kur gjithçka që parashikoi Ezekieli më në fund do të bëhet e vërtetë, këta dëgjues sipërfaqësorë do ta kuptojnë shumë vonë se "një profet ka qenë midis tyre".
Zbatimi i Konceptit të Rojës në Dhiatën e Re Dhiata e Re e kalon rolin e rojes nga një profet i vetëm i Dhiatës së Vjetër te ministrat e krishterë, udhëheqësit e kishave dhe besimtarët që ndajnë Ungjillin. 1. Përgjegjësia Ministrore (Pastorët dhe Udhëheqësit) Në Dhiatën e Re, udhëheqësit e kishës përshkruhen si roje shpirtërore që duhet t'i japin llogari Perëndisë për shpirtrat nën kujdesin e tyre. Hebrenjve 13:17: "Bindjuni atyre që kanë sundim mbi ju dhe nënshtrohuni, sepse ata rrinë zgjuar për shpirtrat tuaj , si ata që duhet të japin llogari..." Zbatimi: Pastorët kanë një detyrim të rreptë për të predikuar të vërtetën e plotë - duke përfshirë paralajmërimet për mëkatin dhe gjykimin - në vend që të predikojnë vetëm mesazhe të këndshme, duke pasqyruar përgjegjësinë e Ezekielit. 2. Mbrojtja e Palit me "Duar të Pastra" Apostulli Pal përdori në mënyrë të qartë gjuhën e Ezekielit për të përshkruar punën e tij misionare. Kur po ndahej nga pleqtë e Efesit, ai deklaroi: Veprat 20:26–27: "Prandaj po ju dëshmoj sot se jam i pastër nga gjaku i të gjithë njerëzve . Sepse nuk hezitova t'ju tregoj gjithë këshillën e Perëndisë." Zbatimi: Pali e dinte se, meqenëse predikonte me besnikëri Ungjillin dhe i paralajmëronte të gjithë ata që takonte, ai kishte “çliruar shpirtin e tij” me sukses në stilin e Ezekielit 33:9. 3. Thirrja për Vigjilencë Shpirtërore (Të Gjithë Besimtarët) Fjala greke që shpesh përkthehet si "rri sytë hapur" ose "ji vigjilent" ( gregoreo ) përdoret shpesh nga Jezusi dhe Apostujt, duke e zgjeruar mentalitetin e rojtarit tek të gjithë të krishterët. Marku 13:37 (urdhri i Jezusit): " Dhe atë që po ju them juve, ua them të gjithëve: Rrini zgjuar . " 1 Pjetri 5:8: "Jini të kthjellët, rrini zgjuar ; sepse kundërshtari juaj, djalli, endet rreth e qark si një luan që vrumbullon, duke kërkuar cilin të përpijë." Zbatimi: Besimtarët e Dhiatës së Re thirren të jenë roje të jetës së tyre, të familjeve të tyre dhe të komuniteteve të tyre - duke qëndruar vigjilentë ndaj mashtrimit shpirtëror dhe ardhjes së dytë të Krishtit.
5