Psalmet e Solomonit HYRJE Ky koleksion me tetëmbëdhjetë këngë lufte është dhuratë nga një shkrimtar i lashtë semit. Dorëshkrimi origjinal është zhdukur, por për fat të mirë përkthimet në greqisht janë ruajtur dhe kohët e fundit është shfaqur një version siriak i të njëjtave këngë dhe është botuar në anglisht për herë të parë në vitin 1909 nga Dr. Rendel Harris. Data e shkrimit mund të përcaktohet në mesin e shekullit të parë para Krishtit, sepse tema e këtyre këngëve është ajo e veprimeve të Pompeut në Palestinë dhe vdekjes së tij në Egjipt në vitin 48 para Krishtit. Këto psalme kishin një pozicion të rëndësishëm dhe qarkullonin gjerësisht në Kishën e hershme. Ato përmenden shpesh në Kodekset dhe historitë e ndryshme të shekujve të parë të Epokës së Krishterë. Më vonë, ato humbën për arsye të pashpjegueshme; dhe janë rikuperuar për përdorimin tonë vetëm pas shumë shekujsh. Përveç vlerës letrare të ritmit të ngjashëm me trombën e këtyre vargjeve, këtu kemi një kapitull të historisë së lashtë tronditëse të shkruar nga një dëshmitar okular. Pompeu vjen nga Perëndimi. Ai përdor desh për të goditur fortifikimet. Ushtarët e tij ndotin altarin. Ai vritet në Egjipt pas një karriere të frikshme. Në "të drejtët" e këtyre psalmeve shohim farisenjtë; në "mëkatarët" shohim saducenjtë. Është një epikë e një populli të madh në mes të një krize të madhe. KAPITULLI 1 I thirra Zotit kur isha në ankth, Për Zotin kur mëkatarët sulmuan. Papritmas alarmi i luftës u dëgjua para meje; Unë thashë: Ai do të më dëgjojë, sepse unë jam plot drejtësi. Mendova në zemrën time se isha plot drejtësi, Sepse isha mirë dhe isha bërë i pasur me fëmijë. Pasuria e tyre u përhap në të gjithë tokën, Dhe lavdia e tyre deri në skajin e tokës. Ata u lartësuan deri në yje; Ata thanë se nuk do të bënin kurrë tifozë. Por ata u bënë arrogantë në begatinë e tyre, Dhe ata ishin pa kuptim,
Mëkatet e tyre ishin të fshehura, Dhe as unë nuk kisha njohuri për ta. Shkeljet e tyre i tejkaluan ato të paganëve para tyre; Ata i ndotën plotësisht gjërat e shenjta të Zotit. KAPITULLI 2 Kur mëkatari u bë krenar, me një dash goditës rrëzoi mure të fortifikuara, Dhe ti nuk e ndalove. Kombet e huaja u ngjitën në altarin Tënd, Ata e shkelën me krenari me sandalet e tyre; Sepse bijtë e Jerusalemit kishin ndotur gjërat e shenjta të Zotit, Kishte përdhosur me paudhësi ofertat e Perëndisë. Prandaj Ai tha: Hidhini larg Meje; U përçmua para Zotit, Ishte krejtësisht e çnderuar; Bijtë dhe bijat ishin në një robëri të rëndë, Qafa e tyre ishte e vulosur, ishte e damkosur midis kombeve. Sipas mëkateve të tyre Ai ua ka bërë atyre, Sepse Ai i ka lënë ata në duart e atyre që fituan. Ai e ka kthyer fytyrën e Tij nga mëshira për ta, Të rinj e të moshuar dhe fëmijët e tyre së bashku; Sepse ata kishin bërë të keqen të gjithë, duke mos dëgjuar. Dhe qiejt u zemëruan, Dhe toka i përçmoi ata; Sepse asnjë njeri mbi të nuk kishte bërë atë që bënë ata, Dhe toka i njohu të gjitha Gjykimet e tua të drejta, o Perëndi. Ata i bënë bijtë e Jerusalemit të talleshin në këmbim të prostitutave që banonin në të; Çdo udhëtar hynte brenda në dritën e plotë të ditës. Ata tallën me shkeljet e tyre, siç e kishin zakon të bënin vetë; Në dritën e plotë të ditës ata zbuluan paudhësitë e tyre. Dhe bijat e Jerusalemit u ndotën sipas gjykimit tënd, Sepse e kishin ndotur veten me marrëdhënie seksuale të panatyrshme. Më dhembin zorrët dhe pjesët e brendshme për këto gjëra. E megjithatë unë do të të justifikoj, o Perëndi, në drejtësinë e zemrës, Sepse në gjykimet e tua është shfaqur drejtësia jote, o Perëndi. Sepse Ti u ke shpërblyer mëkatarëve sipas veprave të tyre, Po, sipas mëkateve të tyre, të cilat ishin shumë të liga. Ti ke zbuluar mëkatet e tyre, që gjykimi Yt të mund të bëhet i dukshëm;