Odat e Solomonit HYRJE Ja disa nga këngët më të bukura të paqes dhe gëzimit që zotëron bota. Megjithatë, origjina e tyre, data e shkrimit të tyre dhe kuptimi i saktë i shumë vargjeve mbeten një nga misteret e mëdha letrare. Ato na kanë mbërritur në një dokument të vetëm dhe shumë të lashtë në gjuhën siriake. Me sa duket, ky dokument është një përkthim nga greqishtja origjinale. Debati kritik është ndezur rreth këtyre Odave; një nga shpjegimet më të besueshme është se ato janë këngë të të krishterëve të sapopagëzuar të shekullit të parë. Çuditërisht, atyre u mungojnë aludimet historike. Shkëlqimi i tyre nuk është pasqyrim i ditëve të tjera. Ata nuk huazojnë as nga Dhiata e Vjetër dhe as nga Ungjijtë. Frymëzimi i këtyre vargjeve është i dorës së parë. Ato të kujtojnë vërejtjen e Aristidit: "Një popull i ri me të cilin është përzier diçka Hyjnore". Ja ku është energjia dhe depërtimi me të cilat mund të gjejmë paralele vetëm në pjesët më të larta të Shkrimeve të Shenjta. Për këto oda misterioze verbuese, përkthimin tonë ia detyrohemi J. Rendel Harris, MA., Anëtar i Nderuar i Kolegjit Clare, Kembrixh. Ai thotë për to: "Nuk duket se ka asgjë për të cilën të gjithë duken dakord, përveç nëse Odat kanë një bukuri të veçantë dhe vlerë të lartë shpirtërore." ODE 1 1 Zoti është mbi kokën time si një kurorë, dhe unë nuk do të jem pa Të. 2 Ata thurën për mua një kurorë të së vërtetës, dhe kjo bëri që degët e tua të mbinin sytha në mua. 3 Sepse nuk është si një kurorë e vyshkur që nuk lulëzon, por ti jeton mbi kokën time dhe ke lulëzuar mbi kokën time. 4 Frytet e tua janë të plota dhe të përsosura, janë plot me shpëtimin tënd. ODE 2 (Asnjë pjesë e kësaj Ode nuk është identifikuar ndonjëherë.) ODE 3 1 ... Unë vesh:
2 Dhe gjymtyrët e tij janë me të. Dhe mbi to qëndroj unë, dhe Ai më do. 3 Sepse unë nuk do ta dija si ta doja Zotin, nëse Ai nuk do të më kishte dashur mua. 4 Sepse kush është në gjendje ta dallojë dashurinë, përveç atij që është i dashur? 5 Unë e dua të Dashurin dhe shpirti im e do Atë: 6 Dhe ku është prehja e Tij, atje jam edhe Unë; 7 Dhe unë nuk do të jem i huaj, sepse me Zotin Shumë të Lartë dhe të Mëshirshëm nuk ka mëri. 8 Jam bashkuar me I-vrapimin, sepse i Dashuri ka gjetur të Dashurin, 9 Dhe meqenëse do ta dua Atë që është Biri, do të bëhem bir i tij; 10 Sepse ai që bashkohet me Atë që është i pavdekshëm, do të bëhet edhe vetë i pavdekshëm; 11 Dhe ai që kënaqet me të Gjallin, do të bëhet i gjallë. 12 Ky është Fryma e Zotit, që nuk gënjen, që u mëson bijve të njerëzve të njohin rrugët e Tij. 13 Jini të urtë, të kuptueshëm dhe vigjilentë. Aleluja. ODE 4 1 Askush, o Perëndia im, nuk e ndryshon vendin tënd të shenjtë; 2 Dhe nuk është (e mundur) që ai ta ndryshojë atë dhe ta vendosë në një vend tjetër, sepse ai nuk ka pushtet mbi të. 3 Sepse ti e ke projektuar shenjtëroren tënde përpara se të krijoje vende të tjera: 4 Ajo që është më e vjetër nuk do të ndryshohet nga ata që janë më të rinj se ajo vetë. 5 Ti ua ke dhënë zemrën tënde, o Zot, besimtarëve të tu; nuk do të dështosh kurrë dhe as nuk do të mbetesh pa fryte. 6 Sepse një orë e Besimit tënd është më e çmuar se të gjitha ditët dhe vitet. 7 Sepse kush do të veshë hirin tënd dhe do të pësojë keqardhje? 8 Sepse vula jote është e njohur dhe krijesat e tua e dinë atë dhe ushtritë e tua (qiellore) e zotërojnë atë dhe kryeengjëjt e zgjedhur janë të veshur me të. 9 Ti na dhe bashkësinë tënde; jo se ti kishe nevojë për ne, por ne kemi nevojë për ty. 10 Derdh vesën tënde mbi ne dhe hap burimet e tua të pasura që na derdhin qumësht dhe mjaltë. 11 Sepse nuk ka pendim tek ti, që të pendohesh për asgjë që ke premtuar. 12 Dhe fundi u zbulua para teje: sepse atë që dhe, e dhe falas. 13 Që të mos i tërheqësh mbrapsht dhe t’i marrësh përsëri. 14 Sepse gjithçka u zbulua para teje si Perëndi dhe u vendos që në fillim para teje; dhe ti, o Perëndi, ke bërë të gjitha gjërat. Aleluja.