Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus Toe het Moses al die oudstes van Israel geroep en vir hulle gesê: “Gaan haal vir julle 'n lam volgens julle families en slag die pasga. Neem 'n bossie hisop en doop dit in die bloed wat in die skottel is, en smeer die bloed aan die bo-drumpel en aan die twee syposte met die bloed wat in die skottel is. Niemand van julle mag tot die môre toe uit die deur van sy huis uitgaan nie. Want die HERE sal deurtrek om die Egiptenaars te slaan. En as Hy die bloed aan die bo-drumpel en aan die twee syposte sien, sal die HERE by die deur verbygaan en die verderwer nie toelaat om in julle huise in te kom om julle te slaan nie.” Eksodus 12:21-23 En as iemand 'n sonde begaan wat die dood verdien, en hy moet gedood word, en jy hang hom aan 'n paal op, dan mag sy liggaam nie die hele nag aan die paal bly nie, maar jy moet hom sekerlik dieselfde dag begrawe; want hy wat opgehang is, is deur God vervloek; sodat jou land wat die HERE jou God jou as erfenis gee, nie verontreinig word nie. Deuteronomium 21:22-23 Want honde het my omsingel, die vergadering van die goddelose het my ingesluit; hulle het my hande en my voete deurboor. Ek kan al my bene tel; hulle kyk en staar na my. Hulle verdeel my klere onder mekaar en werp die lot oor my gewaad. Psalm 22:16-18 En ná twee-en-sestig weke sal die Messias uitgeroei word, maar nie vir Homself nie; en die volk van 'n vors wat sal kom, sal die stad en die heiligdom verwoes; en die einde daarvan sal met 'n oorstroming wees, en tot die einde toe sal oorlog vasbeslote verwoestings wees. Daniël 9:26 En oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem sal Ek die Gees van genade en smekinge uitstort; en hulle sal opsien na My vir wie hulle deurboor het, en hulle sal oor Hom rouklaag soos 'n mens rouklaag oor 'n enigste seun en bitterlik oor Hom ween soos 'n mens bitterlik ween oor 'n eersgeborene. Sagaria 12:10 Want ek het aan julle in die eerste plek oorgelewer wat ek ook ontvang het, dat Christus vir ons sondes gesterf het volgens die Skrifte; en dat Hy begrawe is en dat Hy op die derde dag opgewek is volgens die Skrifte; 1 Korintiërs 15:3-4
Profeet Jesaja Jesaja 53 1 Wie het ons verslag geglo, en aan wie is die arm van die HERE geopenbaar? 2 Want soos 'n teer plant sal hy voor sy aangesig opspruit, soos 'n wortel uit droë grond; hy het geen gestalte of sierlikheid nie; en as ons hom sien, is daar geen skoonheid dat ons hom sou begeer nie. 3 Hy is verag en deur die mense verwerp; 'n man van smarte en bekend met krankheid; en ons het ons aangesigte vir Hom verberg; Hy was verag, en ons het Hom nie geag nie. 4 Waarlik, Hy het ons lyding op Hom geneem, en ons smarte het Hy gedra; tog het ons Hom beskou as geplaag, deur God geslaan en verdruk.
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
5 Maar Hy is ter wille van ons oortredinge deurboor, ter wille van ons ongeregtighede is Hy verbrysel; die straf wat vir ons vrede aanbring, was op Hom, en deur sy wonde het daar vir ons genesing gekom. 6 Ons almal het gedwaal soos skape; ons het elkeen sy eie pad geloop; en die HERE het die ongeregtigheid van ons almal op Hom laat neerkom. 7 Hy is verdruk, en Hy is geteister, maar Hy het sy mond nie oopgemaak nie; soos 'n lam word Hy na die slagplek gebring, en soos 'n skaap wat stom is voor sy skeerders, so maak Hy sy mond nie oop nie. 8 Hy is uit die tronk en uit die oordeel geneem, en wie sal sy geslag vertel? Want Hy is uitgesny uit die land van die lewendes; weens die oortreding van my volk is Hy geslaan. 9 En hy het sy graf by die goddelose gemaak, en by die rykes in sy dood; omdat hy geen geweld gepleeg het nie, en geen bedrog in sy mond was nie. 10 Tog het dit die HERE behaag om Hom te verbrysel; Hy het Hom krank gemaak; as U sy siel as 'n offer vir die sonde aanbied, sal Hy 'n nageslag sien en die dae verleng, en die welbehae van die HERE sal in sy hand voorspoedig wees. 11 Hy sal die moeitevolle arbeid van sy siel sien en versadig word; deur sy kennis sal my regverdige kneg baie regverdig maak, want hy sal hulle ongeregtighede dra. 12 Daarom sal Ek Hom 'n deel gee met die grotes, en Hy sal die buit deel met die sterkes, omdat Hy sy siel in die dood uitgestort het en saam met die oortreders getel is; en Hy het die sonde van baie gedra en vir die oortreders gebid.
Evangelie van Matteus Matteus 26 1 En toe Jesus al hierdie woorde geëindig het, sê Hy vir sy dissipels: 2 Julle weet dat oor twee dae die fees van die pasga is, en die Seun van die mens word verraai om gekruisig te word. 3 Toe het die owerpriesters en die skrifgeleerdes en die ouderlinge van die volk bymekaargekom in die paleis van die hoëpriester wat Kajafas genoem word, 4 en hulle het beraadslaag om Jesus met listigheid te vang en dood te maak. 5 Maar hulle het gesê: Nie op die feesdag nie, sodat daar nie miskien 'n oproer onder die volk kom nie. 6 En toe Jesus in Betanië was, in die huis van Simon die melaatse, 7 Toe kom daar 'n vrou na Hom toe met 'n albaste fles met baie kosbare salf, en sy gooi dit op sy hoof uit terwyl Hy aan tafel was. 8 Maar toe sy dissipels dit sien, was hulle verontwaardig en sê: Waarvoor is hierdie verkwisting? 9 Want hierdie salf kon vir baie verkoop en aan die armes gegee gewees het. 10 Toe Jesus dit verstaan, sê Hy vir hulle: “ Waarom val julle die vrou lastig? Sy het immers ’n goeie werk aan My gedoen.” 11 Want die armes het julle altyd by julle, maar My het julle nie altyd nie. 12 Want deur hierdie salf op my liggaam uit te giet, het sy dit gedoen met die oog op my begrafnis. 13 Voorwaar Ek sê vir julle, oral waar hierdie evangelie in die hele wêreld verkondig word, daar sal ook vertel word wat hierdie vrou gedoen het, tot 'n gedagtenis aan haar. 14 Toe gaan een van die twaalf, met die naam Judas Iskariot, na die owerpriesters toe. 15 En hy sê vir hulle: Wat sal julle my gee, en ek sal Hom aan julle oorlewer? En hulle het met hom 'n ooreenkoms gesluit vir dertig silwerstukke. 16 En van toe af het hy 'n goeie geleentheid gesoek om Hom te verraai. 17 En op die eerste dag van die fees van die ongesuurde brode kom die dissipels na Jesus en sê vir Hom: Waar wil U hê moet ons vir U klaarmaak om die pasga te eet?
2
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
18 Toe sê Hy: Gaan na die stad na so 'n man en sê vir hom: Die Meester sê: My tyd is naby; Ek sal die pasga by jou huis hou met my dissipels. 19 En die dissipels het gedoen soos Jesus hulle beveel het; en hulle het die pasga voorberei. 20 En toe dit aand geword het, het Hy saam met die twaalf gaan sit. 21 En terwyl hulle geëet het, sê Hy: Voorwaar Ek sê vir julle, een van julle sal My verraai. 22 En hulle was baie bedroef en het elkeen van hulle vir Hom begin sê: Is dit miskien ek, Here? 23 En Hy antwoord en sê: Hy wat sy hand saam met My in die skottel insteek, hy sal My verraai. 24 Die Seun van die mens gaan wel heen soos daar van Hom geskrywe is, maar wee daardie man deur wie die Seun van die mens verraai word! Dit sou vir daardie man beter gewees het as hy nie gebore was nie. 25 Toe antwoord Judas, wat Hom verraai het, en sê: “Is dit miskien ek, Meester?” Hy antwoord Hom: “ U het dit gesê.” 26 En terwyl hulle eet, neem Jesus brood en dank dit, breek dit en gee dit aan die dissipels en sê: Neem, eet; dit is my liggaam. 27 Toe neem Hy die beker, en nadat Hy gedank het, gee Hy dit aan hulle en sê: Drink almal daaruit; 28 Want dit is my bloed, die bloed van die nuwe testament, wat vir baie uitgestort word tot vergifnis van sondes. 29 Maar Ek sê vir julle: Ek sal van nou af nie meer van hierdie vrug van die wynstok drink nie, tot op daardie dag wanneer Ek dit nuut saam met julle drink in die koninkryk van my Vader. 30 En nadat hulle die lofsang gesing het, het hulle uitgegaan na die Olyfberg. 31 Toe sê Jesus vir hulle: Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My, want daar is geskrywe: Ek sal die herder slaan, en die skape van die kudde sal verstrooi word. 32 Maar nadat Ek opgestaan het, sal Ek voor julle uit na Galilea gaan. 33 Petrus antwoord en sê vir Hom: Al sal almal ook aanstoot neem aan U, ek sal nooit aanstoot neem nie. 34 Jesus sê vir hom: Voorwaar Ek sê vir jou, in hierdie nag, voordat die haan kraai, sal jy My drie maal verloën. 35 Petrus sê vir Hom: Al moes ek saam met U sterwe, ek sal U nooit verloën nie. So het al die dissipels ook gesê. 36 Toe kom Jesus saam met hulle in 'n plek met die naam Getsemane, en Hy sê vir die dissipels: “ Sit hier terwyl Ek daar gaan bid.” 37 En Hy het Petrus en die twee seuns van Sebedeüs saamgeneem en begin bedroef en baie benoud te word. 38 Toe sê Hy vir hulle: My siel is diep bedroef tot die dood toe; bly hier en waak saam met My. 39 En Hy het 'n bietjie verder gegaan en op sy aangesig geval en gebid en gesê: My Vader, as dit moontlik is, laat hierdie beker by My verbygaan; nogtans nie soos Ek wil nie, maar soos U wil. 40 En Hy kom by die dissipels en vind hulle aan die slaap, en Hy sê vir Petrus: Kon julle dan nie een uur saam met My waak nie? 41 Waak en bid, sodat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gewillig, maar die vlees is swak. 42 Weer het Hy vir die tweede maal weggegaan en gebid en gesê: “ My Vader, as hierdie beker nie by My kan verbygaan sonder dat Ek dit drink nie, laat u wil geskied.” 43 En Hy het gekom en hulle weer aan die slaap gevind, want hulle oë was swaar. 44 En Hy het hulle verlaat en weer weggegaan en vir die derde maal gebid en dieselfde woorde gesê. 45 Toe kom Hy na sy dissipels en sê vir hulle: Slaap nou verder en rus; kyk, die uur is naby, en die Seun van die mens word oorgelewer in die hande van sondaars. 46 Staan op, laat ons gaan; kyk, hy wat My verraai, is naby. 47 En terwyl Hy nog spreek, daar kom Judas, een van die twaalf, en saam met hom 'n groot menigte met swaarde en stokke, gestuur deur die owerpriesters en ouderlinge van die volk.
3
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
48 En hy wat Hom verraai het, het met hulle 'n teken gegee en gesê: Die een wat ek sal soen, dit is Hy; hou Hom styf vas. 49 En dadelik kom hy na Jesus en sê: “Gegroet, Meester!” en soen Hom. 50 En Jesus sê vir hom: Vriend, waarvoor is jy hier? Toe kom hulle en slaan die hande aan Jesus en gryp Hom. 51 En meteens het een van die wat saam met Jesus was, sy hand uitgesteek en sy swaard getrek en 'n dienaar van die hoëpriester geslaan en sy oor afgekap. 52 Toe sê Jesus vir hom: Sit jou swaard terug in sy plek, want almal wat die swaard neem, sal deur die swaard omkom. 53 Dink jy dat Ek nie nou tot my Vader kan bid, en Hy sal My binnekort meer as twaalf legioene engele gee nie? 54 Maar hoe sal die Skrifte dan vervul word dat dit so moet wees? 55 In dieselfde uur het Jesus vir die skare gesê: “ Het julle soos teen 'n dief uitgekom met swaarde en stokke om My gevange te neem? Dag vir dag het Ek by julle in die tempel gesit en geleer, en julle het My nie gegryp nie.” 56 Maar dit alles het gebeur sodat die Skrifte van die profete vervul sou word. Toe het al die dissipels Hom verlaat en gevlug. 57 En die wat Jesus gevange geneem het, het Hom weggelei na Kajafas, die hoëpriester, waar die skrifgeleerdes en die ouderlinge vergader het. 58 Maar Petrus het Hom van ver af gevolg tot by die hoëpriester se paleis, en hy het ingegaan en by die dienaars gaan sit om die einde te sien. 59 En die owerpriesters en die ouderlinge en die hele Raad het valse getuienis teen Jesus gesoek om Hom dood te maak; 60 Maar hulle het niemand gevind nie; ja, alhoewel baie valse getuies gekom het, het hulle niemand gevind nie. Uiteindelik het twee valse getuies gekom, 61 en gesê: Hierdie man het gesê: Ek kan die tempel van God afbreek en dit in drie dae opbou. 62 Toe staan die hoëpriester op en sê vir Hom: Antwoord U niks nie? Wat is dit wat hulle teen U getuig? 63 Maar Jesus het stilgebly. En die hoëpriester antwoord en sê vir Hom: Ek besweer U by die lewende God dat U vir ons sê of U die Christus, die Seun van God, is. 64 Jesus sê vir hom: U het dit gesê; maar Ek sê vir julle: Van nou af sal julle die Seun van die mens sien sit aan die regterhand van die krag van God en kom op die wolke van die hemel. 65 Toe skeur die hoëpriester sy klere en sê: Hy het godslasterlik gespreek; wat het ons nog getuies nodig? Kyk, nou het julle sy godslastering gehoor. 66 Wat dink julle? Hulle antwoord en sê: Hy is skuldig aan die dood. 67 Toe het hulle in sy gesig gespoeg en Hom met die vuis geslaan, en ander het Hom met hulle hande geslaan, 68 en sê: Profeteer vir ons, Christus, wie is dit wat U geslaan het? 69 Petrus het buite in die binnehof gesit, en 'n diensmeisie het na hom gekom en gesê: Jy was ook by Jesus, die Galiléër. 70 Maar hy het dit voor almal ontken en gesê: Ek weet nie wat jy sê nie. 71 En toe hy uitgaan na die voorportaal, sien 'n ander diensmeisie hom en sê vir die wat daar was: Hierdie man was ook by Jesus van Nasaret. 72 En hy het dit weer met 'n eed ontken: Ek ken die man nie. 73 En 'n bietjie later kom die wat daar staan na Hom toe en sê vir Petrus: Waarlik, jy is ook een van hulle, want jou spraak verraai jou. 74 Toe begin hy te vloek en te sweer en te sê: Ek ken die man nie. En dadelik het die haan gekraai. 75 Toe onthou Petrus die woord van Jesus wat Hy vir hom gesê het: Voor die haan kraai, sal jy My drie maal verloën. En hy het uitgegaan en bitterlik geween.
4
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Matteus 27 1 Toe dit môre geword het, het al die owerpriesters en die ouderlinge van die volk saam beraadslaag teen Jesus om Hom dood te maak. 2 En nadat hulle Hom geboei het, het hulle Hom weggelei en Hom aan Pontius Pilatus, die goewerneur, oorgelewer. 3 Toe Judas, wat Hom verraai het, sien dat Hy veroordeel was, het hy berou gekry en die dertig silwerstukke teruggebring na die owerpriesters en ouderlinge, 4 En hulle het gesê: Ek het gesondig deurdat ek onskuldige bloed verraai het. Toe sê hulle: Wat gaan dit ons aan? Doen u daarvoor voorsiening. 5 En hy het die silwerstukke in die tempel neergegooi en weggegaan en homself gaan ophang. 6 En die owerpriesters het die silwerstukke geneem en gesê: Dit is nie geoorloof om dit in die skatkis te stort nie, want dit is bloedgeld. 7 En hulle het raad gehou en die pottebakker se grond daarmee gekoop om vreemdelinge daarin te begrawe. 8 Daarom is daardie stuk grond tot vandag toe die Bloedgrond genoem. 9 Toe is vervul wat gespreek is deur Jeremia, die profeet, toe hy gesê het: En hulle het die dertig silwerstukke geneem, die prys van hom wat gewaardeer is, wat hulle uit die kinders van Israel gewaardeer het; 10 En het hulle gegee vir die pottebakker se veld, soos die Here my beveel het. 11 En Jesus het voor die goewerneur gestaan, en die goewerneur het Hom gevra en gesê: Is U die Koning van die Jode? En Jesus antwoord hom: U sê dit. 12 En toe Hy deur die owerpriesters en ouderlinge beskuldig is, het Hy niks geantwoord nie. 13 Toe sê Pilatus vir Hom: Hoor U dan nie hoeveel dinge hulle teen U getuig nie? 14 En Hy het hom op geen woord geantwoord nie, sodat die goewerneur hom baie verwonder het. 15 En op daardie fees was die goewerneur gewoond om vir die volk een gevangene vry te laat, die een wat hulle wou hê. 16 En hulle het toe 'n aansienlike gevangene gehad, met die naam Barabbas. 17 Toe hulle dan bymekaar was, sê Pilatus vir hulle: Wie wil julle hê moet ek vir julle loslaat? Barábbas of Jesus wat Christus genoem word? 18 Want hy het geweet dat hulle Hom uit afguns oorgelewer het. 19 Terwyl hy op die regterstoel gaan sit het, het sy vrou na hom gestuur en gesê: “Moet tog niks met daardie regverdige man te doen hê nie, want ek het vandag in 'n droom baie oor hom gely.” 20 Maar die owerpriesters en die ouderlinge het die skare oorgehaal om Barabbas te eis en Jesus om te bring. 21 Die goewerneur antwoord en sê vir hulle: “Wie van die twee wil julle hê moet ek vir julle loslaat?” Hulle antwoord: “Barábbas.” 22 Pilatus sê vir hulle: “Wat moet ek dan doen met Jesus wat Christus genoem word?” Hulle sê almal vir Hom: “Laat Hom gekruisig word.” 23 Toe sê die goewerneur: “Watter kwaad het Hy dan gedoen?” Maar hulle het nog harder geskreeu en gesê: “Laat Hom gekruisig word.” 24 Toe Pilatus sien dat niks help nie, maar dat daar eerder 'n oproer kom, het hy water geneem en sy hande voor die skare gewas en gesê: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige man; julle moet toesien. 25 Toe antwoord die hele volk en sê: Laat sy bloed op ons en op ons kinders kom! 26 Toe laat hy Barábbas vir hulle los; maar nadat hy Jesus laat gesel het, het hy Hom oorgelewer om gekruisig te word. 27 Toe het die soldate van die goewerneur Jesus in die openbare vertrek geneem en die hele leërafdeling by Hom versamel. 28 En hulle het hom uitgetrek en 'n skarlakenrooi mantel om hom gegooi.
5
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
29 En hulle het 'n kroon van dorings gevleg en dit op sy hoof gesit en 'n riet in sy regterhand. En hulle het voor Hom op die knieë gebuig en Hom bespot en gesê: Wees gegroet, Koning van die Jode! 30 En hulle het op Hom gespoeg en die riet geneem en Hom op die kop geslaan. 31 En nadat hulle Hom bespot het, het hulle die mantel van Hom uitgetrek en Hom sy eie klere aangetrek en Hom weggelei om Hom te kruisig. 32 En toe hulle uitgaan, kry hulle 'n man van Cirene met die naam Simon; hom het hulle gedwing om sy kruis te dra. 33 En toe hulle kom by 'n plek wat Golgota genoem word, dit wil sê, plek van die skedel, 34 Hulle het Hom asyn gemeng met gal gegee om te drink; en toe Hy dit proe, wou Hy nie drink nie. 35 En hulle het Hom gekruisig en sy klere verdeel deur die lot te werp, sodat vervul sou word wat deur die profeet gespreek is: Hulle het my klere onder mekaar verdeel en oor my gewaad het hulle die lot gewerp. 36 En terwyl hulle gaan sit het, het hulle Hom daar bewaak; 37 en bo sy hoof het hulle sy beskuldiging in skrif gestel: DIT IS JESUS, DIE KONING VAN DIE JODE. 38 Toe is daar twee rowers saam met Hom gekruisig, een aan die regter- en een aan die linkerhand. 39 En die verbygangers het Hom gesmaad terwyl hulle hul koppe skud, 40 en sê: “Jy wat die tempel afbreek en dit in drie dae opbou, red jouself! As jy die Seun van God is, kom af van die kruis.” 41 Net so het ook die owerpriesters saam met die skrifgeleerdes en ouderlinge Hom gespot en gesê: 42 Ander het Hy gered; Homself kan Hy nie red nie. As Hy die Koning van Israel is, laat Hom nou van die kruis afkom, en ons sal Hom glo. 43 Hy het op God vertrou; laat Hy hom nou red as Hy behae in hom het, want hy het gesê: Ek is die Seun van God. 44 Ook die diewe wat saam met Hom gekruisig was, het Hom dieselfde aangeval. 45 En van die sesde uur af het daar duisternis oor die hele aarde gekom tot die negende uur toe. 46 En omtrent die negende uur het Jesus met 'n groot stem uitgeroep en gesê: Eli, Eli, lama sabagtani? dit wil sê: My God, my God, waarom het U My verlaat? 47 Sommige van die wat daar gestaan het, het dit gehoor en gesê: “Hierdie man roep na Elía.” 48 En dadelik hardloop een van hulle en neem 'n spons en vul dit met asyn, en sit dit op 'n riet en laat Hom drink. 49 Die ander het gesê: “Wag, laat ons sien of Elia kom om Hom te red.” 50 Jesus het weer hard uitgeroep en die gees gegee. 51 En kyk, die voorhangsel van die tempel het in twee geskeur van bo tot onder; en die aarde het gebewe, en die rotse het geskeur; 52 En die grafte het oopgegaan, en baie liggame van die ontslape heiliges het opgestaan, 53 en het ná sy opstanding uit die grafte uitgegaan en in die heilige stad ingegaan en aan baie verskyn. 54 Toe die hoofman oor honderd en die wat saam met hom Jesus bewaak het, die aardbewing sien en al die dinge wat gebeur het, het hulle baie bang geword en gesê: Waarlik, Hy was die Seun van God. 55 En daar was baie vroue wat van ver af aanskou het, wat Jesus van Galiléa gevolg en Hom gedien het. 56 Onder hulle was Maria Magdalena en Maria, die moeder van Jakobus en Joses, en die moeder van die kinders van Sebedeüs. 57 En toe dit aand geword het, het daar 'n ryk man van Arimatea gekom met die naam Josef, wat self ook 'n dissipel van Jesus was. 58 Hy het na Pilatus gegaan en die liggaam van Jesus gevra. Toe het Pilatus beveel dat die liggaam afgelewer moes word. 59 En toe Josef die liggaam geneem het, het hy dit in 'n skoon linnedoek toegedraai,
6
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
60 en dit in sy nuwe graf neergelê wat hy in die rots uitgekap het, en nadat hy 'n groot steen teen die opening van die graf gerol het, het hy weggegaan. 61 En Maria Magdalena was daar en die ander Maria, en hulle het teenoor die graf gesit. 62 Die volgende dag, die dag ná die voorbereiding, het die owerpriesters en die Fariseërs by Pilatus saamgekom. 63 en gesê: “Meneer, ons onthou dat daardie bedrieër, toe hy nog in die lewe was, gesê het: Oor drie dae sal ek opstaan.” 64 Gee dan bevel dat die graf tot die derde dag toe bewaak word, sodat sy dissipels nie miskien in die nag kom en Hom steel en vir die volk sê: Hy het uit die dode opgestaan nie. So sal die laaste dwaling erger wees as die eerste. 65 Pilatus sê toe vir hulle: “Julle het ’n wag; gaan julle gang en verseker julleself daarvan.” 66 Toe het hulle gegaan en die graf verseker deur die klip te verseël en 'n wag te plaas. Matteus 28 1 Aan die einde van die sabbat, toe dit begin lig word teen die eerste dag van die week, het Maria Magdalena en die ander Maria gekom om na die graf te kyk. 2 En kyk, daar was 'n groot aardbewing, want 'n engel van die Here het uit die hemel neergedaal en gekom en die steen van die opening weggerol en daarop gaan sit. 3 Sy aangesig was soos weerlig en sy klere wit soos sneeu. 4 En uit vrees vir hom het die wagte gebewe en soos dooies geword. 5 En die engel antwoord en sê vir die vroue: Moenie vrees nie, want ek weet dat julle Jesus soek wat gekruisig is. 6 Hy is nie hier nie, want Hy het opgestaan, soos Hy gesê het. Kom kyk na die plek waar die Here gelê het. 7 Gaan gou en sê vir sy dissipels dat Hy uit die dood opgestaan het; en kyk, Hy gaan voor julle uit na Galilea; daar sal julle Hom sien. Kyk, Ek het dit vir julle gesê. 8 En hulle het haastig van die graf af weggegaan met vrees en groot blydskap, en gehardloop om sy dissipels te vertel. 9 En terwyl hulle op pad was om dit aan sy dissipels te vertel, kom Jesus hulle meteens tegemoet en sê: “ Laat julle gegroet wees!” En hulle het nader gekom en Hom by die voete gegryp en Hom aanbid. 10 Toe sê Jesus vir hulle: “ Moenie vrees nie; gaan sê vir my broers dat hulle na Galilea moet gaan, en daar sal hulle My sien.” 11 Terwyl hulle op pad was, het sommige van die wagte die stad binnegekom en aan die owerpriesters alles vertel wat gebeur het. 12 En nadat hulle saam met die ouderlinge vergader en raad gehou het, het hulle baie geld aan die soldate gegee, 13 en gesê: “Sê nou, sy dissipels het in die nag gekom en Hom gesteel terwyl ons geslaap het.” 14 En as dit die goewerneur ter ore kom, sal ons hom oorreed en julle beveilig. 15 Toe het hulle die geld geneem en gedoen soos hulle geleer is; en hierdie gesegde word tot vandag toe algemeen onder die Jode vertel. 16 Toe het die elf dissipels na Galilea gegaan, na die berg waar Jesus hulle bestem het. 17 En toe hulle Hom sien, het hulle Hom aanbid; maar sommige het getwyfel. 18 Toe kom Jesus nader en spreek met hulle en sê: Aan My is gegee alle mag in die hemel en op die aarde. 19 Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; 20 en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het. En kyk, Ek is met julle al die dae tot die voleinding van die wêreld. Amen.
7
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Evangelie van Markus Markus 14 1 Twee dae later was dit die fees van die pasga en van die ongesuurde brode. Die owerpriesters en die skrifgeleerdes het gesoek hoe hulle Hom met list gevange kon neem en doodmaak. 2 Maar hulle het gesê: Nie op die feesdag nie, sodat daar nie miskien 'n oproer onder die volk kom nie. 3 En terwyl Hy in Betanië was, in die huis van Simon die melaatse, terwyl Hy aan tafel was, kom daar 'n vrou met 'n albaste fles met baie kosbare nardussalf; en sy breek die fles en gooi dit op sy hoof uit. 4 En daar was sommige wat verontwaardig was en gesê het: Waarvoor is hierdie vermorsing van die salf gemaak? 5 Want dit kon vir meer as driehonderd pennings verkoop en aan die armes gegee gewees het. En hulle het teen haar gemor. 6 Toe sê Jesus: “ Laat haar staan; waarom val julle haar lastig? Sy het ’n goeie werk aan My gedoen.” 7 Want die armes het julle altyd by julle, en wanneer julle wil, kan julle aan hulle goed doen; maar My het julle nie altyd nie. 8 Sy het gedoen wat sy kon; sy het vooraf gekom om my liggaam vir die begrafnis te salf. 9 Voorwaar Ek sê vir julle, oral waar hierdie evangelie in die hele wêreld verkondig sal word, sal ook van wat sy gedoen het, gespreek word tot 'n gedagtenis aan haar. 10 En Judas Iskariot, een van die twaalf, het na die owerpriesters gegaan om Hom aan hulle te verraai. 11 En toe hulle dit hoor, was hulle bly en het belowe om hom geld te gee. En hy het gesoek hoe hy Hom gerieflik kon verraai. 12 En op die eerste dag van die ongesuurde brode, wanneer hulle die pasga geslag het, sê sy dissipels vir Hom: Waar wil U hê moet ons gaan en voorberei, sodat U die pasga kan eet? 13 Toe stuur Hy twee van sy dissipels uit en sê vir hulle: Gaan na die stad, en daar sal julle 'n man ontmoet wat 'n kruik water dra; volg Hom. 14 En waar hy ook al mag ingaan, sê vir die eienaar van die huis: Die Meester vra: Waar is die gastekamer waar Ek die pasga met my dissipels kan eet? 15 En hy sal julle 'n groot bovertrek wys, toeberei en ingerig; daar moet julle vir ons gereed maak. 16 En sy dissipels het uitgegaan en in die stad gekom en dit gevind soos Hy vir hulle gesê het, en hulle het die pasga voorberei. 17 En in die aand kom Hy met die twaalf. 18 En terwyl hulle sit en eet, sê Jesus: Voorwaar Ek sê vir julle, een van julle sal My verraai wat saam met My eet. 19 Toe begin hulle bedroef te word en een vir een vir Hom te sê: Is dit Ek? en 'n ander een sê: Is dit Ek? 20 En Hy antwoord en sê vir hulle: Dit is een van die twaalf wat saam met My in die skottel indoop. 21 Die Seun van die mens gaan wel heen soos daar van Hom geskrywe is, maar wee daardie man deur wie die Seun van die mens verraai word! Dit was goed vir daardie man as hy nooit gebore was nie. 22 En terwyl hulle geëet het, het Jesus brood geneem en gedank, dit gebreek en aan hulle gegee en gesê: Neem, eet, dit is my liggaam. 23 Toe neem Hy die beker, en nadat Hy gedank het, gee Hy dit aan hulle, en hulle het almal daaruit gedrink. 24 En Hy sê vir hulle: Dit is my bloed, die bloed van die nuwe testament, wat vir baie uitgestort word. 25 Voorwaar Ek sê vir julle, Ek sal van nou af nie meer van die vrug van die wingerdstok drink nie, tot op daardie dag wanneer Ek dit nuut drink in die koninkryk van God. 8
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
26 En nadat hulle die loflied gesing het, het hulle uitgegaan na die Olyfberg. 27 En Jesus sê vir hulle: Julle sal almal in hierdie nag aanstoot neem aan My, want daar is geskrywe: Ek sal die herder slaan, en die skape sal verstrooi word. 28 Maar nadat Ek opgestaan het, sal Ek voor julle uit na Galilea gaan. 29 Maar Petrus sê vir Hom: Al sal almal ook aanstoot neem, ek tog nie. 30 En Jesus sê vir hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag, in hierdie nag, voordat die haan twee maal kraai, sal jy My drie maal verloën. 31 Maar hy het nog vuriger gesê: “Al moes ek saam met U sterwe, ek sal U nooit verloën nie.” Net so het hulle almal ook gesê. 32 En hulle kom by 'n plek met die naam Getsemane, en Hy sê vir sy dissipels: Sit hier terwyl Ek bid. 33 En Hy het Petrus en Jakobus en Johannes saamgeneem en begin baie ontsteld en benoud te word; 34 En Hy sê vir hulle: “ My siel is diep bedroef tot die dood toe; bly hier en waak.” 35 En Hy het 'n bietjie verder gegaan en op die grond geval en gebid dat, as dit moontlik was, die uur by Hom sou verbygaan. 36 En Hy het gesê: Abba, Vader, alle dinge is vir U moontlik; neem hierdie beker van My af weg; nogtans nie wat Ek wil nie, maar wat U wil. 37 En Hy kom en vind hulle aan die slaap en sê vir Petrus: Simon, slaap jy? Kon jy nie een uur waak nie? 38 Waak en bid, sodat julle nie in versoeking kom nie. Die gees is wel gereed, maar die vlees is swak. 39 En weer het Hy weggegaan en gebid en dieselfde woorde gespreek. 40 En toe Hy terugkom, vind Hy hulle weer aan die slaap, (want hulle oë was swaar), en hulle het nie geweet wat om Hom te antwoord nie. 41 En Hy kom vir die derde keer en sê vir hulle: Slaap nou voort en rus! Dit is genoeg; die uur het gekom; kyk, die Seun van die mens word oorgelewer in die hande van sondaars. 42 Staan op, laat ons gaan; kyk, hy wat My verraai, is naby. 43 En dadelik, terwyl Hy nog spreek, kom Judas, een van die twaalf, en saam met hom 'n groot menigte met swaarde en stokke, gestuur deur die owerpriesters en die skrifgeleerdes en die ouderlinge. 44 En sy verraaier het hulle 'n teken gegee en gesê: Die een wat ek sal soen, dit is Hy; gryp Hom en lei Hom veilig weg. 45 En toe hy kom, gaan hy dadelik na Hom toe en sê: Meester, Meester! en soen Hom. 46 En hulle het Hom die hande opgelê en Hom gegryp. 47 En een van die wat daar gestaan het, het 'n swaard uitgetrek en 'n dienaar van die hoëpriester geslaan en sy oor afgekap. 48 Toe antwoord Jesus en sê vir hulle: Het julle soos teen 'n dief uitgetrek met swaarde en stokke om My gevange te neem? 49 Dag vir dag was Ek by julle in die tempel besig om te leer, en julle het My nie gegryp nie; maar die Skrifte moet vervul word. 50 En hulle het Hom almal verlaat en gevlug. 51 En 'n sekere jongman met 'n linnedoek om sy naakte lyf het Hom gevolg; en die jongmanne het hom gegryp. 52 En Hy het die linnedoek laat staan en naak van hulle gevlug. 53 En hulle het Jesus weggelei na die hoëpriester, en al die owerpriesters en die ouderlinge en die skrifgeleerdes het by Hom vergader. 54 En Petrus het Hom van ver af gevolg, tot in die paleis van die hoëpriester, en hy het by die dienaars gaan sit en hom by die vuur warm gemaak. 55 En die owerpriesters en die hele Raad het getuienis teen Jesus gesoek om Hom dood te maak, en hulle het niks gevind nie. 56 Want baie het vals teen Hom getuig, maar hulle getuienis het nie met mekaar ooreengestem nie. 57 En daar het sekere mense opgestaan en vals teen Hom getuig en gesê:
9
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
58 Ons het Hom hoor sê: Ek sal hierdie tempel wat met hande gemaak is, afbreek en binne drie dae 'n ander een bou wat nie met hande gemaak is nie. 59 Maar hulle getuienis het ook nie so ooreengestem nie. 60 Toe staan die hoëpriester in hul midde op en vra Jesus en sê: Antwoord U niks nie? Wat is dit wat hulle teen U getuig? 61 Maar Hy het stilgebly en niks geantwoord nie. Weer het die hoëpriester Hom gevra en vir Hom gesê: Is U die Christus, die Seun van die geseënde? 62 En Jesus sê: Ek is; en julle sal die Seun van die mens sien sit aan die regterhand van die krag van God en kom op die wolke van die hemel. 63 Toe skeur die hoëpriester sy klere en sê: Wat het ons nog getuies nodig? 64 Julle het die godslastering gehoor, wat dink julle? En hulle het Hom almal tot die dood veroordeel. 65 En sommige het begin om op Hom te spoeg en sy aangesig te bedek en Hom met die vuis te slaan en vir Hom te sê: Profeteer! En die dienaars het Hom met die handpalms geslaan. 66 En terwyl Petrus onder in die binnehof was, kom daar een van die diensmeisies van die hoëpriester. 67 En toe sy Petrus sien, besig om homself warm te maak, kyk sy na hom en sê: Jy was ook by Jesus van Nasaret. 68 Maar hy het dit ontken en gesê: “Ek weet nie en verstaan nie wat jy sê nie.” En hy het uitgegaan na die voorportaal, en die haan het gekraai. 69 En 'n diensmeisie het hom weer gesien en aan die wat daar staan, begin sê: Hierdie een is een van hulle. 70 En hy het dit weer ontken. En 'n bietjie later sê die wat daar staan, weer vir Petrus: Waarlik, jy is een van hulle, want jy is 'n Galileër, en jou spraak stem daarmee ooreen. 71 Maar hy het begin vloek en sweer en gesê: Ek ken nie hierdie man van wie julle praat nie. 72 En die haan het die tweede keer gekraai. En Petrus het die woord onthou wat Jesus vir hom gesê het: Voor die haan twee keer kraai, sal jy My drie maal verloën. En toe hy dit onthou, het hy geween. Markus 15 1 En dadelik die volgende môre het die owerpriesters saam met die ouderlinge en skrifgeleerdes en die hele Raad 'n besluit geneem; en hulle het Jesus geboei en Hom weggevoer en aan Pilatus oorgelewer. 2 Toe vra Pilatus Hom: Is U die Koning van die Jode? En Hy antwoord en sê vir Hom: U sê dit. 3 En die owerpriesters het Hom van baie dinge beskuldig, maar Hy het niks geantwoord nie. 4 En Pilatus het Hom weer gevra en gesê: Antwoord U niks nie? Kyk hoeveel dinge hulle teen U getuig. 5 Maar Jesus het nog niks geantwoord nie, sodat Pilatus hom verwonder het. 6 En op daardie fees het Hy vir hulle een gevangene vrygelaat, wie hulle ook al gevra het. 7 En daar was 'n man met die naam Barábbas, wat saam met die owerstanders gevange geneem was, wat tydens die opstand 'n moord begaan het. 8 En die skare het hard geroep en begin vra dat hy aan hulle moes doen soos hy altyd gedoen het. 9 Maar Pilatus antwoord hulle en sê: Wil julle hê ek moet vir julle die Koning van die Jode loslaat? 10 Want hy het geweet dat die owerpriesters Hom uit afguns oorgelewer het. 11 Maar die owerpriesters het die skare aangehits dat hy liewer Barabbas vir hulle moes loslaat. 12 Toe antwoord Pilatus en sê weer vir hulle: Wat wil julle dan hê moet ek doen aan Hom wat julle die Koning van die Jode noem? 13 En hulle het weer uitgeroep: Kruisig Hom! 14 Toe sê Pilatus vir hulle: “Watter kwaad het Hy dan gedoen?” En hulle het nog harder geskreeu: “Kruisig Hom!” 15 Omdat Pilatus die skare tevrede wou stel, het hy Barábbas vir hulle losgelaat en Jesus, nadat hy Hom gegesel het, oorgelewer om gekruisig te word.
10
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
16 En die soldate het Hom weggelei na die binnehof, wat die pretorium genoem word, en hulle het die hele leërafdeling bymekaargeroep. 17 En hulle het Hom 'n purperkleed aangetrek en 'n kroon van dorings gevleg en dit op sy hoof gesit, 18 en hulle het Hom begin groet en gesê: “Wees gegroet, Koning van die Jode!” 19 En hulle het Hom met 'n riet op die kop geslaan en op Hom gespuug en op hul knieë gebuig en Hom aanbid. 20 En nadat hulle Hom bespot het, het hulle Hom die purperkleed uitgetrek en Hom sy eie klere aangetrek en Hom uitgelei om Hom te kruisig. 21 En hulle het 'n sekere Simon van Cirene wat van die veld af gekom het, die vader van Alexander en Rufus, gedwing om sy kruis te dra. 22 En hulle het Hom gebring na die plek Golgota, dit is, as dit vertaal word, Plek van die Skedel. 23 En hulle het Hom wyn met mirre gemeng te drinke gegee, maar Hy het dit nie geneem nie. 24 En nadat hulle Hom gekruisig het, het hulle sy klere verdeel deur die lot daaroor te werp oor wat elkeen moes kry. 25 En dit was die derde uur, en hulle het Hom gekruisig. 26 En die opskrif van sy beskuldiging was bo-oor geskrywe: DIE KONING VAN DIE JODE. 27 En saam met Hom het hulle twee rowers gekruisig, een aan sy regterhand en die ander aan sy linkerhand. 28 En die Skrif is vervul wat sê: En Hy is by die oortreders gereken. 29 En die verbygangers het Hom gesmaad terwyl hulle hul hoofde skud en sê: Ag, U wat die tempel afbreek en in drie dae opbou, 30 Red jouself en kom af van die kruis. 31 Net so het ook die owerpriesters saam met die skrifgeleerdes gespot en vir mekaar gesê: Ander het Hy verlos, Homself kan Hy nie verlos nie. 32 Laat Christus, die Koning van Israel, nou van die kruis afkom, sodat ons kan sien en glo. En die wat saam met Hom gekruisig is, het Hom beledig. 33 En toe die sesde uur kom, het daar duisternis oor die hele land gekom tot die negende uur toe. 34 En die negende uur het Jesus met 'n groot stem uitgeroep en gesê: Eloï, Eloï, lama sabagtani? dit is, as dit vertaal word, My God, my God, waarom het U My verlaat? 35 En sommige van die wat daar gestaan het, het dit gehoor en gesê: Kyk, Hy roep Elía. 36 Toe hardloop een en maak 'n spons vol asyn, en sit dit op 'n riet en laat Hom drink en sê: Wag, laat ons sien of Elía kom om Hom af te haal. 37 En Jesus het met 'n groot stem geroep en die gees gegee. 38 En die voorhangsel van die tempel het van bo tot onder in twee geskeur. 39 En toe die hoofman oor honderd wat reg voor Hom gestaan het, sien dat Hy so uitgeroep en die gees uitgegee het, sê hy: Waarlik, hierdie Man was die Seun van God. 40 Daar was ook vroue wat van ver af toekyk, onder wie Maria Magdalena was, en Maria, die moeder van Jakobus die kleine en van Joses, en Salome; 41 (wat Hom ook gevolg en Hom gedien het toe Hy in Galilea was) en baie ander vroue wat saam met Hom na Jerusalem opgegaan het. 42 En toe dit aand geword het, omdat dit die voorbereiding was, dit wil sê die dag voor die sabbat, 43 Josef van Arimatea, 'n geëerde raadslid, wat ook die koninkryk van God verwag het, het gekom en vrymoedig na Pilatus gegaan en die liggaam van Jesus gevra. 44 En Pilatus was verwonderd dat Hy al dood was; en hy het die hoofman oor honderd na hom geroep en hom gevra of Hy al 'n tyd lank dood was. 45 En toe hy dit van die hoofman oor honderd te hore kom, het hy die liggaam aan Josef gegee. 46 En hy het fyn linne gekoop en Hom afgehaal en in die linne toegedraai en Hom in 'n graf gelê wat in 'n rots uitgekap was, en 'n klip teen die opening van die graf gerol. 47 En Maria Magdalena en Maria, die moeder van Joses, het gekyk waar Hy neergelê is.
11
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Markus 16 1 En toe die sabbat verby was, het Maria Magdalena en Maria, die moeder van Jakobus, en Salome, speserye gekoop om Hom te gaan salf. 2 En baie vroeg op die eerste dag van die week het hulle by die graf gekom, net ná sonopkoms. 3 Toe sê hulle vir mekaar: Wie sal vir ons die klip van die opening van die graf afrol? 4 En toe hulle opkyk, sien hulle dat die klip weggerol was, want dit was baie groot. 5 En toe hulle in die graf ingaan, sien hulle 'n jongman aan die regterkant sit, bekleed met 'n lang wit kleed, en hulle was verskrik. 6 En Hy sê vir hulle: Moenie verskrik wees nie. Julle soek Jesus van Nasaret wat gekruisig is. Hy het opgestaan; Hy is nie hier nie. Kyk na die plek waar hulle Hom neergelê het. 7 Maar gaan julle weg en sê vir sy dissipels en vir Petrus dat Hy voor julle uit na Galilea gaan; daar sal julle Hom sien, soos Hy vir julle gesê het. 8 En hulle het vinnig uitgegaan en van die graf gevlug, want hulle het gebewe en was verbaas; en hulle het vir niemand iets gesê nie, want hulle was bang. 9 Nadat Jesus vroeg op die eerste dag van die week opgestaan het, het Hy eers aan Maria Magdalena verskyn, uit wie Hy sewe duiwels uitgedryf het. 10 En sy het gegaan en dit aan die wat saam met hom was, vertel terwyl hulle getreur en geween het. 11 En toe hulle hoor dat hy lewe en deur haar gesien is, het hulle nie geglo nie. 12 Daarna het Hy in 'n ander gedaante aan twee van hulle verskyn terwyl hulle loop en in die veld uitgaan. 13 En hulle het gegaan en dit aan die ander vertel, maar hulle het hulle nie geglo nie. 14 Daarna het Hy aan die elf verskyn terwyl hulle aan tafel was, en Hy het hulle oor hulle ongeloof en hardheid van hart verwyt, omdat hulle nie die geglo het wat Hom ná sy opstanding gesien het nie. 15 En Hy het vir hulle gesê: Gaan die hele wêreld in en verkondig die evangelie aan die ganse mensdom. 16 Hy wat glo en gedoop word, sal gered word; maar hy wat nie glo nie, sal veroordeel word. 17 En hierdie tekens sal die wat glo volg: In my Naam sal hulle duiwels uitdryf; hulle sal met nuwe tale spreek; 18 Hulle sal slange optel, en as hulle iets dodeliks drink, sal dit hulle geen kwaad doen nie; hulle sal die siekes die hande oplê, en hulle sal gesond word. 19 Nadat die Here dan met hulle gespreek het, is Hy opgeneem in die hemel en het gaan sit aan die regterhand van God. 20 En hulle het uitgegaan en oral gepreek, en die Here het met hulle saamgewerk en die woord bevestig deur die tekens wat daarop gevolg het. Amen.
Evangelie van Lukas Lukas 22 1 En die fees van die ongesuurde brode, wat Pesach genoem word, het naby gekom. 2 En die owerpriesters en skrifgeleerdes het gesoek hoe hulle Hom kon ombring, want hulle was bang vir die volk. 3 Toe het Satan in Judas gevaar, met die bynaam Iskariot, wat uit die getal van die twaalf was. 4 En Hy het weggegaan en met die owerpriesters en hoofde gepraat oor hoe hy Hom aan hulle sou oorlewer. 5 En hulle was bly en het 'n ooreenkoms aangegaan om hom geld te gee. 6 En hy het belowe en 'n goeie geleentheid gesoek om Hom aan hulle oor te lewer sonder dat die skare daar was. 7 Toe kom die dag van die ongesuurde brode, waarop die pasga geslag moes word. 8 Toe stuur Hy vir Petrus en Johannes en sê: Gaan berei die pasga vir ons, sodat ons dit kan eet. 9 En hulle sê vir Hom: Waar wil U hê moet ons dit voorberei? 12
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
10 En Hy sê vir hulle: Kyk, wanneer julle die stad ingaan, sal 'n man julle ontmoet wat 'n kruik water dra; volg hom na die huis waar hy ingaan. 11 En julle moet vir die eienaar van die huis sê: Die Meester vra u: Waar is die gastekamer waar Ek die pasga met my dissipels kan eet? 12 En hy sal julle 'n groot bovertrek wys wat ingerig is; daar moet julle julle gereedmaak. 13 En hulle het gegaan en dit gevind soos Hy vir hulle gesê het, en hulle het die pasga voorberei. 14 En toe die uur kom, het Hy gaan sit, en die twaalf apostels saam met Hom. 15 En Hy sê vir hulle: Met groot verlange het Ek daarna verlang om hierdie pasga met julle te eet voordat Ek ly. 16 Want Ek sê vir julle: Ek sal daarvan sekerlik nie meer eet totdat dit in die koninkryk van God vervul is nie. 17 Toe neem Hy die beker, en nadat Hy gedank het, sê Hy: Neem dit en deel dit onder julle. 18 Want Ek sê vir julle: Ek sal sekerlik nie drink van die vrug van die wingerdstok voordat die koninkryk van God gekom het nie. 19 Toe neem Hy brood, en nadat Hy gedank het, breek Hy dit en gee dit aan hulle en sê: Dit is my liggaam wat vir julle gegee word; doen dit tot my gedagtenis. 20 Net so ook die beker ná die maaltyd en sê: Hierdie beker is die nuwe testament in my bloed wat vir julle uitgestort word. 21 Maar kyk, die hand van hom wat My verraai, is saam met My aan tafel. 22 En die Seun van die mens gaan wel heen soos bepaal is, maar wee daardie man deur wie Hy verraai word! 23 En hulle het onder mekaar begin navraag doen wie van hulle dit moes doen. 24 En daar het ook twis onder hulle ontstaan oor wie van hulle as die grootste geag moes word. 25 En Hy het vir hulle gesê: Die konings van die nasies heers oor hulle, en die wat gesag oor hulle uitoefen, word weldoeners genoem. 26 Maar so moet julle nie wees nie; maar wie die grootste onder julle is, moet word soos die jongste; en wie die hoof is, soos een wat dien. 27 Want wie is groter: hy wat aan tafel is, of hy wat bedien? Is hy wat aan tafel is nie? Maar Ek is onder julle soos hy wat bedien. 28 Julle is hulle wat in my versoekinge by My gebly het. 29 En Ek beskik vir julle 'n koninkryk, soos my Vader dit vir My beskik het; 30 sodat julle kan eet en drink aan my tafel in my koninkryk en op trone kan sit om die twaalf stamme van Israel te oordeel. 31 Toe sê die Here: Simon, Simon, kyk, die Satan het begeer om julle soos koring te sif, 32 Maar Ek het vir jou gebid dat jou geloof nie ophou nie; en wanneer jy eendag bekeerd is, versterk jou broeders. 33 En hy sê vir Hom: Here, ek is gereed om saam met U te gaan, selfs in die gevangenis en in die dood. 34 En Hy sê: Ek sê vir jou, Petrus, die haan sal vandag nie kraai voordat jy drie maal geloën het dat jy My ken nie. 35 En Hy sê vir hulle: Toe Ek julle uitgestuur het sonder beursie en reissak en skoene, het julle enigiets kortgekom? En hulle antwoord: Niks nie. 36 Toe sê Hy vir hulle: “ Maar nou, wie 'n beursie het, laat hom dit neem, en so ook sy reissak; en wie geen swaard het nie, laat hom sy kleed verkoop en 'n koop.” 37 Want Ek sê vir julle dat dit wat geskrywe is, nog in My vervul moet word: En Hy is onder die oortreders gereken; want aan die dinge wat aangaande My is, is daar 'n einde. 38 En hulle sê: Here, kyk, hier is twee swaarde. En Hy sê vir hulle: Dit is genoeg. 39 En Hy het uitgegaan en soos Hy gewoond was, na die Olyfberg gegaan, en sy dissipels het Hom ook gevolg. 40 En toe Hy op die plek kom, sê Hy vir hulle: Bid dat julle nie in versoeking kom nie.
13
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
41 En Hy het Hom van hulle afgesonder omtrent 'n klipgooi, en neergekniel en gebid, 42 en gesê: Vader, as U wil, neem tog hierdie beker van My af weg! Laat nogtans nie my wil geskied nie, maar u wil. 43 En 'n engel uit die hemel het aan hom verskyn en hom versterk. 44 En terwyl hy in 'n sware stryd kom, het hy met groter inspanning gebid, en sy sweet het geword soos bloeddruppels wat op die grond val. 45 En toe Hy van die gebed opstaan en by sy dissipels kom, vind Hy hulle aan die slaap van droefheid, 46 En hy sê vir hulle: “ Waarom slaap julle? Staan op en bid, sodat julle nie in versoeking kom nie.” 47 En terwyl Hy nog spreek, daar was 'n menigte; en hy wat Judas genoem word, een van die twaalf, het voor hulle uit geloop en nader gekom na Jesus om Hom te soen. 48 Maar Jesus sê vir hom: Judas, verraai jy die Seun van die mens met 'n soen? 49 Toe die wat rondom Hom was, sien wat sou gebeur, sê hulle vir Hom: Here, moet ons met die swaard slaan? 50 En een van hulle het die dienaar van die hoëpriester geslaan en sy regteroor afgekap. 51 En Jesus antwoord en sê: “ Verdra dit tot dusver.” En Hy het sy oor aangeraak en hom genees. 52 Toe sê Jesus vir die owerpriesters en hoofde van die tempel en die ouderlinge wat na Hom gekom het: Het julle soos teen 'n dief uitgekom met swaarde en stokke? 53 Elke dag was Ek saam met julle in die tempel, en julle het nie julle hande teen My uitgesteek nie. Dit is julle uur en die mag van die duisternis. 54 Toe neem hulle Hom en lei Hom weg en bring Hom in die huis van die hoëpriester. En Petrus het Hom van ver af gevolg. 55 En nadat hulle 'n vuur in die middel van die saal aangesteek en bymekaar gaan sit het, het Petrus tussen hulle gaan sit. 56 Maar 'n sekere diensmeisie het hom by die vuur sien sit en hom stip aangekyk en gesê: Hierdie man was ook saam met hom. 57 En hy het Hom verloën en gesê: Vrou, ek ken Hom nie. 58 En 'n rukkie later het iemand anders hom gesien en gesê: Jy is ook een van hulle. En Petrus sê: Man, ek is nie. 59 En ná verloop van omtrent 'n uur het 'n ander een met vertroue bevestig en gesê: Waarlik, hierdie man was ook saam met Hom, want hy is 'n Galileër. 60 Toe sê Petrus: “Man, ek weet nie wat jy sê nie.” En dadelik, terwyl hy nog spreek, het die haan gekraai. 61 Toe draai die Here Hom om en kyk na Petrus, en Petrus het die woord van die Here onthou wat Hy vir hom gesê het: Voor die haan kraai, sal jy My drie maal verloën. 62 En Petrus het uitgegaan en bitterlik geween. 63 En die manne wat Jesus gevange gehou het, het Hom bespot en Hom geslaan. 64 En hulle het Hom geblinddoek en Hom in die gesig geslaan en Hom gevra en gesê: Profeteer, wie is dit wat U geslaan het? 65 En baie ander dinge het hulle godslasterlik teen Hom gespreek. 66 En sodra dit dag geword het, het die ouderlinge van die volk en die owerpriesters en die skrifgeleerdes bymekaargekom en Hom voor hulle raad gebring en gesê: 67 Is U die Christus? Vertel ons. Toe sê Hy vir hulle: “ As Ek vir julle sê, sal julle nie glo nie. 68 En as Ek julle ook vra, sal julle My nie antwoord nie en My nie laat gaan nie. 69 Van nou af sal die Seun van die mens sit aan die regterhand van die krag van God. 70 Toe sê hulle almal: “Is U dan die Seun van God?” En Hy sê vir hulle: “ Julle sê dat Ek is.” 71 Toe sê hulle: Wat het ons nog getuienis nodig? Ons het dit self uit sy eie mond gehoor. Lukas 23 1 En die hele menigte van hulle het opgestaan en Hom na Pilatus gelei.
14
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
2 Toe begin hulle Hom beskuldig en sê: Ons het gevind dat hierdie man die nasie verlei en verbied om aan die keiser belasting te betaal, terwyl hy sê dat hy self Christus, die Koning, is. 3 En Pilatus het Hom gevra en gesê: Is U die Koning van die Jode? En Hy antwoord Hom en sê: U sê dit. 4 Toe sê Pilatus vir die owerpriesters en die volk: Ek vind geen skuld in hierdie man nie. 5 En hulle was nog heftiger en het gesê: Hy maak die volk oproerig deur die hele Judea te leer, van Galiléa af tot hiertoe. 6 Toe Pilatus van Galilea hoor, het hy gevra of die man 'n Galileër was. 7 En sodra hy geweet het dat hy aan die magsgebied van Herodes behoort het, het hy hom na Herodes gestuur, wat self ook in daardie tyd in Jerusalem was. 8 En toe Herodes Jesus sien, was hy baie bly, want hy was al lank begerig om Hom te sien, omdat hy baie van Hom gehoor het; en hy het gehoop om 'n teken deur Hom te sien doen. 9 Toe het Hy Hom met baie woorde uitgevra, maar Hy het hom niks geantwoord nie. 10 En die owerpriesters en skrifgeleerdes het gestaan en Hom heftig beskuldig. 11 En Herodes saam met sy krygsmanne het Hom verag en bespot, Hom 'n pragtige kleed aangetrek en Hom teruggestuur na Pilatus. 12 En op dieselfde dag het Pilatus en Herodes vriende geword, want voorheen was hulle vyandiggesind teenoor mekaar. 13 En Pilatus het die owerpriesters en die owerstes en die volk bymekaargeroep, 14 En Hy het vir hulle gesê: Julle het hierdie man na my gebring as een wat die volk aflei. En kyk, ek het hom in julle teenwoordigheid ondervra en geen skuld in hierdie man gevind aangaande die dinge waarvan julle hom beskuldig nie. 15 Nee, ook nie Herodes nie, want Ek het julle na hom gestuur; en kyk, niks wat die dood verdien, is aan hom gedoen nie. 16 Ek sal hom dus tugtig en loslaat. 17 (Want Hy moes noodwendig vir hulle een by die fees loslaat.) 18 Toe skreeu hulle almal tegelyk en sê: Weg met hierdie man, en laat vir ons Barabbas los! 19 (Hy is oor 'n sekere oproer wat in die stad ontstaan het, en oor moord in die gevangenis gewerp.) 20 Omdat Pilatus Jesus wou loslaat, het hy toe weer met hulle gepraat. 21 Maar hulle het uitgeroep en gesê: Kruisig Hom, kruisig Hom! 22 En hy sê vir hulle die derde keer: Watter kwaad het hy dan gedoen? Ek het geen oorsaak van die dood in hom gevind nie. Ek sal hom dan tugtig en loslaat. 23 En hulle het met harde geroep aangehou en geëis dat Hy gekruisig moes word, en die geroep van hulle en van die owerpriesters het die oorhand gekry. 24 En Pilatus het uitspraak gelewer dat dit sou wees soos hulle dit wou hê. 25 En hy het die een wat vir opstand en moord in die tronk gewerp was, die een wat hulle gevra het, vir hulle vrygelaat; maar Jesus het hy aan hulle wil oorgegee. 26 En terwyl hulle Hom weglei, gryp hulle 'n sekere Simon, 'n Sireneër, wat van die platteland af gekom het, en sit die kruis op hom, sodat Hy dit agter Jesus aan kon dra. 27 En 'n groot menigte van mense het Hom gevolg, en ook van vroue wat ook oor Hom gerou en getreur het. 28 Maar Jesus het Hom na hulle gedraai en gesê: Dogters van Jerusalem, moenie oor My ween nie, maar ween oor julleself en oor julle kinders. 29 Want kyk, daar kom dae waarin hulle sal sê: Geseënd is die onvrugbares en die moederskote wat nooit gebaar het nie en die borste wat nooit gesoog het nie. 30 Dan sal hulle vir die berge begin sê: Val op ons! en vir die heuwels: Bedek ons! 31 Want as hulle dit aan 'n groen boom doen, wat sal dan aan die droë gedoen word? 32 En daar is ook twee ander, kwaaddoeners, saam met hom weggelei om tereggestel te word. 33 En toe hulle by die plek kom wat Golgota genoem word, het hulle Hom daar gekruisig en die kwaaddoeners, een aan die regter- en die ander aan die linkerkant.
15
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
34 Toe sê Jesus: “ Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” Toe verdeel hulle sy klere en werp die lot. 35 En die volk het dit aanskou. En die owerstes het Hom ook saam met hulle bespot en gesê: Ander het Hy gered; laat Hy Homself red as Hy die Christus, die Uitverkorene van God, is. 36 En die soldate het Hom ook bespot en na Hom toe gekom en Hom asyn aangebied, 37 en gesê: As U die koning van die Jode is, red Uself. 38 En daar was ook 'n opskrif bo Hom geskrywe in letters van Grieks en Latyn en Hebreeus: DIT IS DIE KONING VAN DIE JODE. 39 En een van die kwaaddoeners wat opgehang is, het Hom gesmaad en gesê: As U die Christus is, verlos Uself en ons. 40 Maar die ander een antwoord en bestraf hom en sê: Vrees jy God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? 41 En ons wel regverdiglik, want ons ontvang die verdiende loon vir ons dade, maar hierdie man het niks verkeerds gedoen nie. 42 En hy sê vir Jesus: Here, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom. 43 En Jesus sê vir hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees. 44 En dit was omtrent die sesde uur, en daar het duisternis oor die hele aarde gekom tot die negende uur toe. 45 En die son is verduister, en die voorhangsel van die tempel het middeldeur geskeur. 46 En Jesus het met 'n groot stem geroep en gesê: Vader, in u hande gee Ek my gees oor! En nadat Hy dit gesê het, het Hy die gees uitgegee. 47 Toe die hoofman oor honderd sien wat gebeur het, het hy God verheerlik en gesê: Waarlik, hierdie man was regverdig. 48 En al die mense wat vir daardie gesig bymekaargekom het, het, toe hulle sien wat gebeur het, op hulle borste geslaan en teruggekeer. 49 En al sy bekendes, ook die vroue wat Hom van Galilea gevolg het, het ver weg gestaan en hierdie dinge aanskou. 50 En kyk, daar was 'n man met die naam Josef, 'n raadgewer; en hy was 'n goeie man en 'n regverdige. 51 (Hy het nie met hulle raad en daad saamgestem nie;) hy was van Arimatea, 'n stad van die Jode, wat self ook die koninkryk van God verwag het. 52 Hierdie man het na Pilatus gegaan en die liggaam van Jesus gevra. 53 En hy het dit afgehaal en in linne toegedraai en dit in 'n graf gelê wat in 'n klip gekap was, waarin nog nooit tevore 'n mens neergelê was nie. 54 En daardie dag was die voorbereiding, en die sabbat het aangebreek. 55 En die vroue wat saam met Hom van Galilea gekom het, het ook gevolg en die graf gesien en hoe sy liggaam neergelê is. 56 En hulle het teruggekeer en speserye en salf voorberei en die sabbatdag gerus volgens die gebod. Lukas 24 1 En op die eerste dag van die week, baie vroeg in die môre, het hulle by die graf gekom en die speserye gebring wat hulle voorberei het, en sommige ander saam met hulle. 2 En hulle het die klip van die graf afgerol gevind. 3 En toe hulle ingaan, het hulle die liggaam van die Here Jesus nie gevind nie. 4 En terwyl hulle hieroor baie verward was, staan daar twee manne in blink klere by hulle. 5 En toe hulle bang word en met hul aangesigte na die aarde buig, sê die Here vir hulle: Waarom soek julle die Lewende by die dooies? 6 Hy is nie hier nie, maar Hy het opgestaan. Onthou hoe Hy met julle gespreek het toe Hy nog in Galilea was,
16
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
7 en gesê: Die Seun van die mens moet oorgelewer word in die hande van sondige mense en gekruisig word en op die derde dag opstaan. 8 En hulle het sy woorde onthou, 9 En hulle het van die graf teruggekeer en al hierdie dinge aan die elf en aan al die ander vertel. 10 Dit was Maria Magdalena en Johanna en Maria, die moeder van Jakobus, en die ander vroue wat saam met hulle was, wat dit aan die apostels vertel het. 11 En hulle woorde het vir hulle soos ydele praatjies gelyk, en hulle het dit nie geglo nie. 12 Toe staan Petrus op en hardloop na die graf; en toe hy vooroor buk, sien hy die linnedoeke alleen lê; en hy gaan weg, verwonderd oor wat gebeur het. 13 En kyk, twee van hulle het dieselfde dag na 'n dorp met die naam Emmaus gegaan, wat omtrent sestig myl van Jerusalem af was. 14 En hulle het met mekaar gepraat oor al hierdie dinge wat gebeur het. 15 En terwyl hulle met mekaar praat en redeneer, het Jesus self nader gekom en saam met hulle gegaan. 16 Maar hulle oë was versper, sodat hulle Hom nie sou herken nie. 17 En Hy sê vir hulle: Watter soort woorde is dit wat julle met mekaar het terwyl julle loop en bedroef is? 18 En een van hulle, wie se naam Kleopas was, antwoord en sê vir Hom: Is U alleen 'n vreemdeling in Jerusalem en weet U nie van die dinge wat in hierdie dae daar gebeur het nie? 19 En Hy sê vir hulle: “ Watter dinge?” En hulle antwoord Hom: “Aangaande Jesus van Nasaret, wat 'n profeet was, magtig in daad en woord voor God en die hele volk. 20 en hoe die owerpriesters en ons owerstes Hom oorgelewer het om ter dood veroordeel te word en Hom gekruisig het. 21 Maar ons het gehoop dat dit Hy was wat Israel sou verlos; en bo dit alles is dit vandag die derde dag vandat dit gebeur het. 22 Ja, en sekere vroue uit ons geselskap het ons ook verbaas, wat vroeg by die graf was; 23 En toe hulle sy liggaam nie vind nie, het hulle gekom en gesê dat hulle ook 'n gesig van engele gesien het wat gesê het dat Hy lewe. 24 En sommige van die wat saam met ons was, het na die graf gegaan en dit net so gevind soos die vroue gesê het; maar Hom het hulle nie gesien nie. 25 Toe sê Hy vir hulle: “O, dwase, met harte wat traag is om te glo alles wat die profete gespreek het! 26 Moes Christus nie hierdie dinge ly en in sy heerlikheid ingaan nie? 27 En Hy het begin van Moses en al die profete af en vir hulle in al die Skrifte die dinge wat op Hom betrekking het, uitgelê. 28 En hulle het naby die dorp gekom waarheen hulle op pad was, en hy het gemaak of hy verder wou gaan. 29 Maar hulle het Hom aangespoor en gesê: “Bly by ons, want dit is amper aand en die dag het gedaal.” En Hy het ingegaan om by hulle te bly. 30 En terwyl Hy saam met hulle aan tafel was, het Hy brood geneem en gedank, dit gebreek en aan hulle gegee. 31 En hulle oë is geopen, en hulle het Hom herken; en Hy het uit hulle gesig verdwyn. 32 Toe sê hulle vir mekaar: Het ons hart nie in ons gebrand toe Hy met ons op die pad gepraat en vir ons die Skrifte uitgelê het nie? 33 En in dieselfde uur het hulle opgestaan en na Jerusalem teruggegaan en die elf en die wat saam met hulle was, bymekaargekom, 34 en gesê: Die Here het waarlik opgestaan en het aan Simon verskyn. 35 En hulle het vertel wat op die pad gebeur het, en hoe Hy deur hulle herken is by die breking van brood. 36 En terwyl hulle dit spreek, het Jesus self in hul midde gestaan en vir hulle gesê: Vrede vir julle! 37 Maar hulle was verskrik en bang, en het gedink dat hulle 'n gees gesien het.
17
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
38 En Hy sê vir hulle: Waarom is julle ontsteld, en waarom kom daar gedagtes in julle harte op? 39 Kyk na my hande en my voete, want dit is Ek self; voel aan My en kyk, want 'n gees het nie vlees en bene soos julle sien dat Ek het nie. 40 En toe Hy dit gesê het, wys Hy hulle sy hande en sy voete. 41 En toe hulle van blydskap nog nie glo nie en verwonderd was, sê Hy vir hulle: Het julle hier iets te ete? 42 En hulle het Hom 'n stuk gebraaide vis en 'n stuk heuningkoek gegee. 43 En hy het dit geneem en voor hulle oë geëet. 44 En Hy sê vir hulle: Dit is die woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die wet van Moses en in die profete en in die psalms, vervul moet word. 45 Toe het Hy hulle verstand oopgemaak, sodat hulle die Skrifte kon verstaan, 46 en sê vir hulle: So is dit geskrywe, en so moes die Christus ly en op die derde dag uit die dood opstaan. 47 en dat bekering en vergewing van sondes in sy Naam verkondig moet word aan al die nasies, van Jerusalem af en verder. 48 En julle is getuies van hierdie dinge. 49 En kyk, Ek stuur die belofte van my Vader op julle; maar julle moet in die stad Jerusalem bly totdat julle toegerus is met krag uit die hoogte. 50 En Hy het hulle uitgelei tot by Betanië, en Hy het sy hande opgehef en hulle geseën. 51 En terwyl Hy hulle seën, is Hy van hulle geskei en na die hemel opgeneem. 52 En hulle het Hom aanbid en met groot blydskap na Jerusalem teruggekeer. 53 En hulle was gedurig in die tempel en het God geprys en gedank. Amen.
Evangelie van Johannes Johannes 18 1 Nadat Jesus hierdie woorde gespreek het, het Hy met sy dissipels oor die spruit Kedron gegaan waar 'n tuin was, waarin Hyself en sy dissipels gegaan het. 2 En Judas, wat Hom verraai het, het ook die plek geken, want Jesus het daar dikwels met sy dissipels bymekaargekom. 3 Judas het toe 'n groep manne en dienaars van die owerpriesters en Fariseërs ontvang en daarheen gekom met lanterns en fakkels en wapens. 4 Omdat Jesus alles geweet het wat oor Hom sou kom, het Hy uitgegaan en vir hulle gesê: “ Wie soek julle?” 5 Hulle antwoord Hom: “Jesus van Nasaret.” Jesus sê vir hulle: “ Dit is Ek.” En Judas, wat Hom verraai het, het ook by hulle gestaan. 6 Toe Hy dan vir hulle sê: Dit is Ek, het hulle agteruitgegaan en op die grond geval. 7 Toe vra Hy hulle weer: “Wie soek julle?” Hulle antwoord: “Jesus van Nasaret.” 8 Jesus antwoord: Ek het vir julle gesê dat dit Ek is. As julle My dan soek, laat hierdie mense gaan. 9 sodat die woord vervul sou word wat Hy gespreek het: Uit die wat U My gegee het, het Ek niemand verloor nie. 10 Toe trek Simon Petrus, wat 'n swaard gehad het, dit uit en slaan die dienaar van die hoëpriester en kap sy regteroor af. Die naam van die dienaar was Malchus. 11 Toe sê Jesus vir Petrus: Steek jou swaard in die skede; die beker wat die Vader My gegee het, sal Ek dit nie drink nie? 12 Toe het die afdeling en die hoofman en die dienaars van die Jode Jesus geneem en Hom geboei, 13 en Hom eers na Annas gelei, want hy was die skoonvader van Kajafas, wat daardie jaar hoëpriester was. 14 Dit was Kajafas wat die Jode raad gegee het dat dit voordelig is dat een man vir die volk sterwe. 18
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
15 En Simon Petrus het Jesus gevolg, en so ook 'n ander dissipel; daardie dissipel was bekend aan die hoëpriester, en hy het saam met Jesus ingegaan in die paleis van die hoëpriester. 16 Maar Petrus het buite by die deur gestaan. Toe gaan die ander dissipel wat bekend was met die hoëpriester uit en praat met die deurwagter en bring Petrus in. 17 Toe sê die diensmeisie wat die deur bewaak het vir Petrus: “Jy is tog nie ook een van die dissipels van hierdie man nie?” Hy antwoord: “Ek is nie.” 18 En die diensknegte en dienaars het daar gestaan en 'n koolvuur gemaak, want dit was koud, en hulle het hul warm gemaak; en Petrus het by hulle gestaan en homself warm gemaak. 19 Die hoëpriester het Jesus toe uitgevra oor sy dissipels en oor sy leer. 20 Jesus antwoord hom: Ek het openlik tot die wêreld gespreek; Ek het altyd in die sinagoge en in die tempel geleer waar die Jode altyd saamkom, en in die geheim het Ek niks gespreek nie. 21 Waarom vra jy My? Vra die wat My gehoor het, wat Ek vir hulle gesê het; kyk, hulle weet wat Ek gesê het. 22 En toe Hy dit gesê het, het een van die dienaars wat daar gestaan het, Jesus met die palm van sy hand geslaan en gesê: Antwoord U die hoëpriester so? 23 Jesus antwoord hom: As Ek kwaad gepraat het, getuig van die kwaad; maar as Ek reg gepraat het, waarom slaan U My? 24 Annas het Hom geboeid na Kajafas, die hoëpriester, gestuur. 25 En Simon Petrus het gestaan en homself warm gemaak. Hulle sê toe vir hom: Is jy nie ook een van sy dissipels nie? Hy het dit ontken en gesê: Ek is nie. 26 Een van die dienaars van die hoëpriester, sy familie wie se oor Petrus afgekap het, sê: Het ek jou nie in die tuin saam met Hom gesien nie? 27 Petrus het dit toe weer ontken, en dadelik het die haan gekraai. 28 Toe het hulle Jesus van Kájafas na die regtersaal gelei. En dit was vroeg in die nag; en hulle het self nie in die regtersaal gegaan nie, sodat hulle nie verontreinig sou word nie, maar sodat hulle die pasga kon eet. 29 Pilatus het toe na hulle uitgegaan en gesê: “Watter beskuldiging bring julle teen hierdie man in?” 30 Hulle antwoord en sê vir hom: As Hy nie 'n kwaaddoener was nie, sou ons Hom nie aan u oorgelewer het nie. 31 Toe sê Pilatus vir hulle: “Neem julle Hom en oordeel Hom volgens julle wet.” Die Jode sê toe vir hom: “Dit is ons nie geoorloof om iemand dood te maak nie. 32 sodat die woord van Jesus vervul sou word wat Hy gespreek het om aan te dui hoedanige dood Hy sou sterwe. 33 Toe gaan Pilatus weer in die regtersaal in en roep Jesus en sê vir Hom: Is U die Koning van die Jode? 34 Jesus antwoord hom: “ Sê jy dit uit jouself, of het ander dit jou van My vertel?” 35 Pilatus antwoord: “Is ek nie 'n Jood nie? Jou eie volk en die owerpriesters het jou aan my oorgelewer. Wat het jy gedoen?” 36 Jesus antwoord: My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, dat Ek nie aan die Jode oorgelewer word nie; maar nou is my koninkryk nie van hier nie. 37 Pilatus sê toe vir Hom: “Is U dan wel ’n koning?” Jesus antwoord: “ U sê dat Ek ’n koning is. Hiervoor is Ek gebore en hiervoor het Ek in die wêreld gekom om van die waarheid te getuig. Elkeen wat uit die waarheid is, luister na my stem.” 38 Pilatus sê vir Hom: “Wat is waarheid?” Nadat Hy dit gesê het, gaan Hy weer uit na die Jode en sê vir hulle: “Ek vind geen skuld in Hom nie.” 39 Maar julle het 'n gewoonte dat ek vir julle met die pasga een moet loslaat. Wil julle dan hê dat ek vir julle die Koning van die Jode moet loslaat? 40 Toe skreeu hulle almal weer en sê: Nie vir hom nie, maar vir Barábbas. Barábbas was 'n rower.
19
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Johannes 19 1 Toe het Pilatus Jesus geneem en Hom gegesel. 2 En die soldate het 'n kroon van dorings gevleg en dit op sy hoof gesit en 'n pers mantel om Hom gegooi, 3 en gesê: “Wees gegroet, Koning van die Jode!” en hulle het Hom met hulle hande geslaan. 4 Pilatus het toe weer uitgegaan en vir hulle gesê: “Kyk, ek bring Hom vir julle uit, sodat julle kan weet dat ek geen skuld in Hom vind nie.” 5 Toe kom Jesus vorentoe met die doringkroon en die pers mantel om. En Pilatus sê vir hulle: Dáár is die Man! 6 Toe die owerpriesters en die dienaars Hom dan sien, skreeu hulle en sê: Kruisig Hom, kruisig Hom! Pilatus sê vir hulle: Neem julle Hom en kruisig Hom, want ek vind geen skuld in Hom nie. 7 Die Jode antwoord Hom: “Ons het ’n wet, en volgens ons wet moet Hy sterf, omdat Hy Homself die Seun van God gemaak het.” 8 Toe Pilatus dan hierdie woord hoor, het hy nog meer bevrees geword; 9 En hy het weer in die regtersaal gegaan en vir Jesus gesê: Waar is U vandaan? Maar Jesus het hom geen antwoord gegee nie. 10 Toe sê Pilatus vir Hom: “Praat U dan nie met My nie? Weet U dan nie dat Ek mag het om U te kruisig en mag het om U los te laat nie?” 11 Jesus antwoord: U sou geen mag teen My hê as dit u nie van bo gegee was nie; daarom het hy wat My aan u oorlewer, 'n groter sonde. 12 En van toe af het Pilatus probeer om Hom los te laat, maar die Jode het geskreeu en gesê: As u Hom loslaat, is u nie die keiser se vriend nie. Elkeen wat homself koning maak, praat teen die keiser. 13 Toe Pilatus dan hierdie woord hoor, het hy Jesus buitentoe gebring en op die regterstoel gaan sit op die plek wat Plaveisel genoem word, maar in Hebreeus Gabbata. 14 En dit was die voorbereiding van die pasga en omtrent die sesde uur; en Hy sê vir die Jode: Dáár is julle Koning! 15 Maar hulle het uitgeroep: “Weg met Hom, weg met Hom, kruisig Hom!” Pilatus sê vir hulle: “Moet ek julle koning kruisig?” Die owerpriesters antwoord: “Ons het geen koning behalwe die keiser nie.” 16 Toe het hy Hom aan hulle oorgegee om gekruisig te word. En hulle het Jesus geneem en Hom weggelei. 17 En Hy het sy kruis gedra en uitgegaan na die plek wat Skedelplek genoem word, in Hebreeus Golgota. 18 waar hulle Hom gekruisig het, en twee ander saam met Hom, een aan elke kant, en Jesus in die middel. 19 En Pilatus het 'n opskrif geskrywe en dit op die kruis gesit, en die skrif was: JESUS VAN NASARET, DIE KONING VAN DIE JODE. 20 Hierdie opskrif het toe baie van die Jode gelees, want die plek waar Jesus gekruisig is, was naby die stad; en dit was geskrywe in Hebreeus en Grieks en Latyn. 21 Toe sê die owerpriesters van die Jode vir Pilatus: Moenie skrywe: Die Koning van die Jode nie, maar skrywe: Skryf: Ek is die Koning van die Jode. 22 Pilatus antwoord: “Wat ek geskryf het, het ek geskryf.” 23 Nadat die soldate Jesus gekruisig het, het hulle sy klere geneem en dit in vier dele gemaak, vir elke soldaat 'n deel, en ook sy onderkleed; die onderkleed was sonder naat, van bo af deurgaans geweef. 24 Toe sê hulle vir mekaar: “Laat ons dit nie skeur nie, maar laat ons die lot daaroor werp, wie s’n dit sal wees, sodat die Skrif vervul sou word wat sê: Hulle het my klere onder mekaar verdeel en oor my gewaad het hulle die lot gewerp.” Dit het die soldate toe gedoen. 25 En by die kruis van Jesus het sy moeder gestaan en sy moeder se suster, Maria, die vrou van Kleopas, en Maria Magdalena.
20
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
26 Toe Jesus dan sy moeder sien en die dissipel wat Hy liefgehad het, wat by haar staan, sê Hy vir sy moeder: Vrou, dáár is u seun! 27 Toe sê Hy vir die dissipel: “ Dáár is jou moeder!” En van daardie uur af het die dissipel haar in sy huis geneem. 28 Hierna, omdat Hy geweet het dat alles al volbring was, sodat die Skrif vervul sou word, het Jesus gesê: Ek is dors. 29 En daar het 'n kan vol asyn gestaan; en hulle het 'n spons met asyn gevul en dit op 'n hisop gesit en dit aan sy mond gebring. 30 Toe Jesus dan die asyn geneem het, sê Hy: Dit is volbring! En Hy het sy hoof gebuig en die gees gegee. 31 Die Jode het toe, omdat dit die voorbereiding was en die liggame nie op die sabbatdag aan die kruis sou bly nie – want daardie sabbatdag was 'n groot dag – vir Pilatus gesmeek dat hulle bene gebreek en dat hulle weggeneem moes word. 32 Toe kom die soldate en breek die bene van die eerste een en ook van die ander een wat saam met Hom gekruisig was. 33 Maar toe hulle by Jesus kom en sien dat Hy alreeds dood was, het hulle sy bene nie gebreek nie. 34 Maar een van die soldate het met 'n spies in sy sy gesteek, en dadelik het daar bloed en water uitgekom. 35 En hy wat dit gesien het, het getuig, en sy getuienis is waaragtig; en hy weet dat hy die waarheid spreek, sodat julle kan glo. 36 Want hierdie dinge het gebeur, sodat die Skrif vervul sou word: Geen been van hom sal gebreek word nie. 37 En weer sê 'n ander Skrifgedeelte: Hulle sal kyk na Hom wat hulle deurboor het. 38 En daarna het Josef van Arimatea, wat 'n dissipel van Jesus was, maar in die geheim uit vrees vir die Jode, vir Pilatus gevra dat hy die liggaam van Jesus mag wegneem. En Pilatus het hom toestemming gegee. Hy het toe gegaan en die liggaam van Jesus weggeneem. 39 En Nikodemus, wat die eerste keer in die nag na Jesus gegaan het, het ook gekom en 'n mengsel van mirre en aalwyn gebring, omtrent honderd pond gewig. 40 Toe het hulle die liggaam van Jesus geneem en dit in linnedoeke toegedraai saam met die speserye, soos die gewoonte van die Jode is om te begrawe. 41 En op die plek waar Hy gekruisig is, was daar 'n tuin, en in die tuin 'n nuwe graf waarin nog nooit 'n mens neergelê was nie. 42 Daar het hulle Jesus toe neergelê vanweë die voorbereiding van die Jode, omdat die graf naby was. Johannes 20 1 Op die eerste dag van die week kom Maria Magdalena vroeg, terwyl dit nog donker was, by die graf en sien dat die klip van die graf weggeneem was. 2 Sy hardloop toe en kom by Simon Petrus en die ander dissipel vir wie Jesus liefgehad het, en sê vir hulle: Hulle het die Here uit die graf weggeneem, en ons weet nie waar hulle Hom neergelê het nie. 3 Petrus en die ander dissipel het toe uitgegaan en by die graf gekom. 4 En hulle twee het saam gehardloop, en die ander dissipel het Petrus vinniger gehardloop en eerste by die graf gekom. 5 En toe hy vooroor buk en inkyk, sien hy die linnedoeke lê; maar hy het nie ingegaan nie. 6 Toe kom Simon Petrus agter Hom aan en gaan in die graf in en sien die linnedoeke lê, 7 En die doek wat om sy hoof was, nie by die linnedoeke nie, maar afsonderlik saamgedraai in een plek. 8 Toe het ook die ander dissipel wat eerste by die graf gekom het, ingegaan, en hy het gesien en geglo. 9 Want hulle het toe nog nie die Skrif verstaan dat Hy uit die dood moes opstaan nie. 10 Toe het die dissipels weer huis toe gegaan.
21
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
11 Maar Maria het buite by die graf gestaan en geween; en terwyl sy geween het, het sy vooroor gebuk en in die graf gekyk. 12 en sien twee engele in wit sit, een by die hoof en die ander by die voete waar die liggaam van Jesus gelê het. 13 En hulle sê vir haar: Vrou, waarom ween jy? Sy sê vir hulle: Omdat hulle my Here weggeneem het, en ek weet nie waar hulle Hom neergelê het nie. 14 En toe sy dit gesê het, draai sy haar om en sien Jesus staan, maar sy het nie geweet dat dit Jesus was nie. 15 Jesus sê vir haar: “ Vrou, waarom ween jy? Wie soek jy?” Sy het gedink dit is die tuinier en gesê: “Meneer, as u Hom weggedra het, sê vir my waar u Hom neergelê het, en Ek sal Hom wegneem.” 16 Jesus sê vir haar: “Maria.” Sy draai haar om en sê vir Hom: “Rabboeni!” dit beteken: “Meester.” 17 Jesus sê vir haar: Raak My nie aan nie, want Ek het nog nie opgevaar na my Vader nie; maar gaan na my broers en sê vir hulle: Ek vaar op na my Vader en julle Vader, en na my God en julle God. 18 Maria Magdalena het gekom en vir die dissipels vertel dat sy die Here gesien het en dat Hy dit vir haar gesê het. 19 Toe dit aand was op dieselfde dag, die eerste dag van die week, en die deure waar die dissipels vergader het uit vrees vir die Jode gesluit was, het Jesus gekom en in hul midde gestaan en vir hulle gesê: “ Vrede vir julle!” 20 En nadat Hy dit gesê het, wys Hy hulle sy hande en sy sy. Toe was die dissipels bly toe hulle die Here sien. 21 Toe sê Jesus weer vir hulle: Vrede vir julle! Soos my Vader My gestuur het, stuur Ek julle ook. 22 En nadat Hy dit gesê het, blaas Hy op hulle en sê vir hulle: Ontvang die Heilige Gees! 23 Wie julle ook al julle sondes vergewe, dit word hulle vergewe; en wie julle ook al julle sondes behou, dit word behou. 24 Maar Thomas, een van die twaalf, wat Didimus genoem word, was nie saam met hulle toe Jesus gekom het nie. 25 Die ander dissipels sê toe vir hom: “Ons het die Here gesien.” Maar hy sê vir hulle: “As ek nie die merk van die spykers in sy hande sien en my vinger in die merk van die spykers steek en my hand in sy sy steek nie, sal ek nooit glo nie.” 26 En agt dae later was sy dissipels weer binne, en Thomas saam met hulle. Toe kom Jesus terwyl die deure gesluit was, en Hy gaan in hul midde staan en sê: Vrede vir julle! 27 Toe sê Hy vir Thomas: “Bring jou vinger hier, en kyk na my hande; en bring jou hand hier en steek dit in my sy; en moenie ongelowig wees nie, maar gelowig.” 28 En Thomas antwoord en sê vir Hom: My Here en my God. 29 Jesus sê vir hom: Thomas, omdat jy My gesien het, het jy geglo; gelukkig is die wat nie gesien het nie, en tog geglo het. 30 En baie ander tekens het Jesus voor sy dissipels gedoen wat nie in hierdie boek geskryf is nie: 31 Maar hierdie is beskrywe, sodat julle kan glo dat Jesus die Christus is, die Seun van God, en sodat julle deur te glo die lewe kan hê in sy Naam. Johannes 21 1 Ná hierdie dinge het Jesus weer aan die dissipels verskyn by die see van Tiberias, en so het Hy Homself vertoon. 2 Daar was bymekaar Simon Petrus en Thomas wat Didimus genoem word, en Natanael van Kana in Galilea en die seuns van Sebedeüs en twee ander van sy dissipels. 3 Simon Petrus sê vir hulle: “Ek gaan visvang.” Hulle sê vir hom: “Ons gaan ook saam met jou.” Hulle het dadelik in die skuit gegaan en in daardie nag niks gevang nie. 4 En toe dit môre geword het, het Jesus op die strand gestaan; maar die dissipels het nie geweet dat dit Jesus was nie. 5 Toe sê Jesus vir hulle: “ Kinders, het julle iets te ete?” Hulle antwoord Hom: “Nee.”
22
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
6 Toe sê Hy vir hulle: Gooi die net aan die regterkant van die skuit uit, en julle sal vind. Hulle het toe uitgegooi, en nou kon hulle dit nie meer trek nie vanweë die menigte visse. 7 Die dissipel vir wie Jesus liefgehad het, sê toe vir Petrus: “Dit is die Here.” Toe Simon Petrus hoor dat dit die Here is, het hy sy visserskleed omgegord – want hy was naak – en homself in die see gegooi. 8 En die ander dissipels het in 'n klein skuitjie gekom, want hulle was nie ver van die land af nie, maar omtrent twee honderd el, en hulle het die net met die visse gesleep. 9 Toe hulle aan land kom, sien hulle dadelik ’n kolevuur en vis daarop lê en brood. 10 Jesus sê vir hulle: Bring van die vis wat julle nou gevang het. 11 Simon Petrus het in die skuit geklim en die net op land getrek, vol groot visse, honderd drie en vyftig; en alhoewel daar so baie was, het die net nie geskeur nie. 12 Jesus sê vir hulle: “Kom eet!” Nie een van die dissipels het dit gewaag om Hom te vra: “Wie is U?” Hulle het geweet dat dit die Here was. 13 Toe kom Jesus en neem brood en gee dit aan hulle, en net so ook visse. 14 Dit is nou die derde keer dat Jesus Homself aan sy dissipels verskyn het nadat Hy uit die dood opgestaan het. 15 Nadat hulle klaar geëet het, sê Jesus vir Simon Petrus: Simon, seun van Jona, het jy My lief, meer as hulle? Hy antwoord Hom: Ja, Here, U weet dat ek U liefhet. Hy sê vir Hom: Laat my lammers wei. 16 Hy vra hom weer die tweede keer: Simon, seun van Jona, het jy My lief? Hy antwoord Hom: Ja, Here, U weet dat ek U liefhet. Hy sê vir Hom: Laat my skape wei. 17 Hy vra hom die derde keer: Simon, seun van Jona, het jy My lief? Petrus was bedroef omdat Hy hom die derde keer vra: Het jy My lief? En hy sê vir Hom: Here, U weet alles; U weet dat Ek U liefhet. Jesus sê vir hom: Laat my skape wei. 18 Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, toe jy jonk was, het jy jouself omgord en gegaan waar jy wou; maar wanneer jy oud is, sal jy jou hande uitsteek, en 'n ander sal jou omgord en jou dra waar jy nie wil nie. 19 Dit het Hy gesê om aan te dui deur hoedanige dood Hy God sou verheerlik. En nadat Hy dit gesê het, sê Hy vir hom: Volg My. 20 Toe draai Petrus hom om en sien die dissipel volg vir wie Jesus lief was; die een wat ook by die maaltyd op sy bors geleun en gesê het: Here, wie is dit wat U verraai? 21 Toe Petrus hom sien, sê hy vir Jesus: “Here, wat moet hierdie man doen?” 22 Jesus sê vir hom: As Ek wil hê dat hy bly totdat Ek kom, wat gaan dit jou aan? Volg jy My. 23 Toe het hierdie woord onder die broeders uitgegaan dat daardie dissipel nie sou sterwe nie; maar Jesus het nie vir hom gesê: Hy sal nie sterwe nie; maar: As Ek wil hê dat hy bly totdat Ek kom, wat gaan dit jou aan? 24 Dit is die dissipel wat van hierdie dinge getuig en hierdie dinge geskryf het, en ons weet dat sy getuienis waar is. 25 En daar is nog baie ander dinge wat Jesus gedoen het, waarvan, as hulle elkeen afsonderlik beskrywe moes word, ek dink dat die wêreld self die geskrewe boeke nie sou bevat nie. Amen.
Handelinge van die Apostels Handelinge 1
1 Die vorige verhandeling, o Teofilus, het ek opgestel oor alles wat Jesus begin doen en leer het, 2 tot op die dag dat Hy opgeneem is, nadat Hy deur die Heilige Gees aan die apostels wat Hy uitverkies het, bevele gegee het, 3 Aan wie Hy ook ná sy lyding lewend vertoon het deur baie onfeilbare kentekens, nadat Hy veertig dae lank aan hulle verskyn het en oor die dinge van die koninkryk van God gespreek het, 4 En toe Hy nog met hulle saam was, het Hy hulle bevel gegee om nie van Jerusalem weg te gaan nie, maar te wag op die belofte van die Vader, wat julle, het Hy gesê, van My gehoor het. 5 Want Johannes het wel met water gedoop, maar julle sal met die Heilige Gees gedoop word oor nie lank nie. 23
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
6 Toe hulle dan bymekaargekom het, het hulle Hom gevra en gesê: Here, gaan U in hierdie tyd die koninkryk vir Israel weer oprig? 7 En Hy sê vir hulle: Dit kom julle nie toe om die tye of geleenthede te weet wat die Vader deur sy eie mag bepaal het nie. 8 Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judéa en Samaría en tot aan die uiterste van die aarde. 9 En nadat Hy dit gesê het, is Hy opgeneem terwyl hulle dit sien, en 'n wolk het Hom uit hulle oë weggeneem. 10 En terwyl hulle stip na die hemel staar terwyl Hy opvaar, staan daar twee manne in wit klere by hulle; 11 wat ook gesê het: “Manne van Galilea, waarom staan julle en kyk na die hemel? Hierdie Jesus wat van julle na die hemel opgeneem is, sal net so kom soos julle Hom na die hemel sien wegvaar het.”
Evangelie van Nikodemus Hoofstuk 1 1 Annas en Kajafas en Summas en Datam en Gamaliël, Judas, Levi, Neftali, Alexander, Kores en ander Jode het na Pilatus gegaan oor Jesus en Hom van baie slegte dinge beskuldig. 2 En gesê: Ons is verseker dat Jesus die seun van Josef die timmerman is, gebore uit Maria, en dat Hy Homself die Seun van God en 'n koning verklaar; en nie net dit nie, maar hy probeer ook die sabbat en die wette van ons vaders ontbind. 3 Pilatus antwoord: Wat verklaar hy, en wat probeer hy oplos? 4 Die Jode het vir Hom gesê: “Ons het ’n wet wat verbied om op die sabbatdag mense te genees, maar Hy genees op daardie dag kreupeles en dowes en verlamdes en blindes en melaatses en besetenes met bose metodes.” 5 Pilatus antwoord: “Hoe kan Hy dit met bose metodes doen?” Hulle antwoord: “Hy is ’n besweerder en dryf duiwels uit deur die owerste van die duiwels, en so word alle dinge aan Hom onderwerp.” 6 Toe sê Pilatus: “Dit lyk nie of die uitdryf van duiwels die werk van ’n onreine gees is nie, maar dat dit deur die krag van God kom.” 7 Die Jode het Pilatus geantwoord: “Ons smeek u hoogheid om hom voor u regbank te laat verskyn en hom self aan te hoor.” 8 Toe roep Pilatus 'n boodskapper en sê vir hom: Waardeur sal die Christus hierheen gebring word? 9 Toe gaan die boodskapper uit en ken Christus en aanbid Hom; en hy sprei die mantel wat hy in sy hand gehad het, op die grond uit en sê: Here, loop hierop en gaan in, want die goewerneur roep U. 10 Toe die Jode verstaan wat die boodskapper gedoen het, het hulle by Pilatus uitgeroep en gesê: Waarom het u hom nie deur 'n bondel opgeroep nie, en nie deur 'n boodskapper nie? Want toe die boodskapper hom sien, het hy hom aanbid en die mantel wat hy in sy hand gehad het, voor hom op die grond uitgesprei en vir Hom gesê: Here, die goewerneur roep U. 11 Toe roep Pilatus die boodskapper en sê: Waarom het u so gemaak? 12 Die boodskapper antwoord: Toe u my van Jerusalem na Alexander gestuur het, het ek Jesus sien sit in 'n ligte gedaante op 'n eselin, en die kinders van die Hebreërs het uitgeroep: Hosanna, met takke van bome in hulle hande. 13 Ander het hulle klere op die pad oopgesprei en gesê: “Red ons, U wat in die hemel is! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here.” 14 Toe skreeu die Jode teen die boodskapper en sê: Die kinders van die Hebreërs het hulle lofgesang in die Hebreeuse taal gemaak, en hoe sou jy, wat 'n Griek is, die Hebreeuse taal verstaan? 15 Die boodskapper het hulle geantwoord en gesê: Ek het een van die Jode gevra en gesê: Wat is dit wat die kinders in die Hebreeuse taal uitroep? 16 En hy het dit vir my verduidelik en gesê: Hulle roep Hosannah uit, wat, as dit vertaal word, beteken: O Here, red my; of: O Here, red. 17 Pilatus sê toe vir hulle: “Waarom getuig julle self van die woorde wat deur die kinders gespreek is, naamlik deur julle stilswye? Waarin het die boodskapper verkeerd gedoen?” En hulle het stilgebly. 18 Toe sê die goewerneur vir die boodskapper: Gaan uit en probeer hom op enige manier inbring. 24
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
19 Maar die boodskapper het uitgegaan en gedoen soos voorheen en gesê: Here, kom binne, want die goewerneur roep U. 20 En toe Jesus met die vaandels wat die vaandels gedra het, ingaan, het die vernaamstes van hulle neergebuig en Jesus aanbid. 21 Waarop die Jode nog heftiger teen die vaandrigte uitgeroep het. 22 Maar Pilatus sê vir die Jode: Ek weet dat dit julle nie behaag dat die hoogste vaandels vanself voor Jesus buig en Hom aanbid nie; maar waarom roep julle uit teen die vaandels asof hulle buig en aanbid het? 23 Hulle antwoord Pilatus: “Ons het die wagte self sien buig en Jesus aanbid.” 24 Toe roep die goewerneur die vaandrigte en sê vir hulle: Waarom het julle so gedoen? 25 Die vaandels het vir Pilatus gesê: “Ons is almal heidene en aanbid die gode in die tempels, en hoe sou ons enigiets daarvan dink om Hom te aanbid? Ons het net die vaandels in ons hande gehou, en hulle het neergebuig en Hom aanbid.” 26 Toe sê Pilatus vir die owerstes van die sinagoge: Kies julle self sterk manne uit en laat hulle die vaandels hou, en ons sal sien of hulle dan vanself sal buig. 27 Toe het die ouderlinge van die Jode twaalf van die sterkste en bekwaamste ou manne gesoek en hulle die vaandels laat opdra en hulle het voor die goewerneur gaan staan. 28 Toe sê Pilatus vir die boodskapper: “Bring Jesus uit en bring Hom tog weer in.” Jesus en die boodskapper het toe uit die binnehof gegaan. 29 Toe roep Pilatus die vaandels wat voorheen die vaandels gedra het, en sweer vir hulle dat as hulle nie die vaandels so gedra het toe Jesus ingegaan het nie, hy hulle koppe sou afkap. 30 Toe het die goewerneur vir Jesus beveel om weer in te kom. 31 En die boodskapper het gedoen soos hy voorheen gedoen het, en Jesus dringend gesmeek om op sy mantel te klim en daarop te loop, en hy het daarop geloop en ingegaan. 32 En toe Jesus ingaan, het die vaandels soos voorheen voor Hom neergebuig en Hom aanbid. Hoofstuk 2 1 Toe Pilatus dit sien, het hy bang geword en wou van sy stoel opstaan. 2 En terwyl hy wou opstaan, het sy vrou, wat op 'n afstand gestaan het, na hom gestuur en gesê: Moet niks met daardie regverdige man te doen hê nie, want ek het vannag in 'n gesig baie oor hom gely. 3 Toe die Jode dit hoor, sê hulle vir Pilatus: Het ons nie vir jou gesê: Hy is 'n besweerder nie? Kyk, hy het jou vrou laat droom. 4 Pilatus het Jesus toe geroep en gesê: “U het gehoor wat hulle teen U getuig, en U antwoord nie?” 5 Jesus antwoord: As hulle nie kon spreek nie, sou hulle nie kon spreek nie; maar omdat elkeen sy eie tong kan beheers, om goed en kwaad te spreek, laat hom daarna kyk. 6 Maar die ouderlinge van die Jode het geantwoord en vir Jesus gesê: Waarop sal ons let? 7 Ten eerste weet ons van jou dat jy deur hoerery gebore is; tweedens dat die babas in Betlehem weens jou geboorte gedood is; derdens dat jou vader en moeder Maria na Egipte gevlug het omdat hulle hul eie mense nie kon vertrou nie. 8 Party van die Jode wat daar gestaan het, het gunstiger geantwoord: “Ons kan nie sê dat Hy uit hoerery gebore is nie, maar ons weet dat sy moeder Maria aan Josef verloof was, en daarom is Hy nie uit hoerery gebore nie.” 9 Toe sê Pilatus vir die Jode wat beweer het dat hy uit hoerery gebore is: “Hierdie verhaal van julle is nie waar nie, aangesien daar 'n verlowing was, soos die wat van julle eie volk is, getuig. 10 Annas en Kajafas het vir Pilatus gesê: “Hierdie hele menigte mense wat uitroep dat Hy uit hoerery gebore is en 'n besweerder is, moet in ag geneem word; maar die wat ontken dat Hy uit hoerery gebore is, is sy proseliete en dissipels.” 11 Pilatus het vir Annas en Kajafas geantwoord: “Wie is die proseliete?” Hulle het geantwoord: “Dit is die kinders van die heidene, en nie Jode geword nie, maar volgelinge van Hom.”
25
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
12 Toe antwoord Eleasar en Asterius en Antonius en Jakobus, Karas en Samuel, Isak en Pinehas, Krispus en Agrippa, Annas en Judas: Ons is nie proseliete nie, maar kinders van Jode, en ons spreek die waarheid, en was teenwoordig toe Maria verloof is. 13 Toe spreek Pilatus hom tot die twaalf manne wat dit gespreek het, en sê vir hulle: Ek besweer julle by die lewe van die keiser dat julle betroubaar moet verklaar of hy uit hoerery gebore is, en dat die dinge wat julle vertel het, waar is. 14 Hulle antwoord Pilatus: “Ons het ’n wet waardeur ons verbied word om te sweer, want dit is sonde. Laat hulle sweer by die lewe van die keiser dat dit nie is soos ons gesê het nie, en ons sal tevrede wees om gedood te word.” 15 Annas en Kajafas het toe vir Pilatus gesê: “Daardie twaalf manne sal nie glo dat ons weet dat hy van lae geboorte en 'n besweerder is nie, al gee hy voor dat hy die Seun van God en 'n koning is. Ons is so ver daarvan om te glo dat ons sidder om te hoor.” 16 Toe het Pilatus almal beveel om uit te gaan, behalwe die twaalf manne wat gesê het dat Hy nie uit hoerery gebore is nie, en Jesus om Hom op 'n afstand te onttrek, en vir hulle gesê: Waarom wil die Jode Jesus doodmaak? 17 Hulle antwoord Hom: “Hulle is kwaad omdat Hy op die Sabbatdag genesings gedoen het.” Pilatus vra: “Sal hulle Hom oor goeie werk doodmaak?” Hulle sê vir Hom: “Ja, Meneer.” Hoofstuk 3 1 Toe het Pilatus woedend uit die binnehof gegaan en vir die Jode gesê: “Ek roep die hele wêreld as getuies dat ek geen skuld in daardie man vind nie.” 2 Die Jode antwoord Pilatus: As Hy nie 'n goddelose mens was nie, sou ons Hom nie voor u gebring het nie. 3 Pilatus sê toe vir hulle: “Neem Hom en veroordeel Hom volgens julle wet.” 4 Toe sê die Jode: Dit is ons nie geoorloof om iemand dood te maak nie. 5 Pilatus sê toe vir die Jode: “Die gebod dat julle nie mag doodmaak nie, kom julle toe, maar nie my nie.” 6 Toe gaan hy weer in die binnehof in en roep Jesus, alleen, en sê vir Hom: Is U die Koning van die Jode? 7 Toe antwoord Jesus en sê vir Pilatus: “Sê U dit uit Uself, of het die Jode dit vir U van My gesê?” 8 Pilatus antwoord en sê vir Jesus: “Is ek nie 'n Jood nie? Die hele nasie en die owerstes van die Jode het U aan My oorgelewer. Wat het U gedoen?” 9 Jesus antwoord en sê: My koninkryk is nie van hierdie wêreld nie; as my koninkryk van hierdie wêreld was, sou my dienaars geveg het, en Ek sou nie aan die Jode oorgelewer gewees het nie; maar nou is my koninkryk nie van hier nie. 10 Pilatus sê toe: “Is U dan wel ’n koning?” Jesus antwoord: “U sê dat Ek ’n koning is. Hiervoor is Ek gebore en hiervoor het Ek in die wêreld gekom, en hiervoor het Ek gekom om van die waarheid te getuig. En elkeen wat uit die waarheid is, luister na my stem.” 11 Pilatus sê vir Hom: Wat is waarheid? 12 Jesus het gesê: Die waarheid kom uit die hemel. 13 Pilatus het gesê: Daarom is die waarheid nie op die aarde nie. 14 Jesus sê vir Pilatus: Glo dat die waarheid op aarde is onder die wat mag het om te oordeel, deur die waarheid regeer word en 'n regverdige oordeel vel. Hoofstuk 4 1 Toe laat Pilatus Jesus in die binnehof agterbly en na die Jode uitgaan en sê: Ek vind geen enkele skuld in Jesus nie. 2 Die Jode sê vir Hom: Maar Hy het gesê: Ek kan die tempel van God afbreek en dit in drie dae weer opbou. 3 Pilatus sê vir hulle: Wat vir 'n tempel is dit waarvan Hy spreek?
26
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
4 Die Jode sê vir hom: Wat Salomo ses-en-veertig jaar lank gebou het, het hy gesê hy sal afbreek en in drie dae weer opbou. 5 Pilatus sê weer vir hulle: “Ek is onskuldig aan die bloed van daardie man; julle moet daarna kyk.” 6 Die Jode sê vir Hom: “Laat sy bloed op ons en ons kinders kom!” Toe roep Pilatus die ouderlinge en skrifgeleerdes, priesters en Leviete bymekaar en sê vir hulle in die geheim: “Moenie so doen nie; ek het niks in julle beskuldiging gevind dat Hy siekes genees en die sabbat gebreek het wat die dood verdien nie.” 7 Die priesters en die Leviete het Pilatus geantwoord: “So waar as die keiser leef, as iemand ’n godslasteraar is, verdien hy die dood; maar hierdie man het teen die Here gelaster.” 8 Toe het die goewerneur die Jode weer bevel gegee om uit die paleis te gaan; en hy het Jesus geroep en vir Hom gesê: Wat moet Ek met U doen? 9 Jesus antwoord hom: Doen soos geskrywe is. 10 Pilatus sê toe vir Hom: “Hoe staan dit geskrywe?” 11 Jesus sê vir hom: Moses en die profete het geprofeteer oor my lyding en opstanding. 12 Toe die Jode dit hoor, was hulle kwaad en het vir Pilatus gesê: “Waarom wil u nog langer na die godslastering van daardie man luister?” 13 Pilatus sê vir hulle: “As hierdie woorde vir julle soos godslastering lyk, neem Hom dan en bring Hom na julle geregshof en oordeel Hom volgens julle wet.” 14 Die Jode antwoord Pilatus: “Ons wet sê dat hy nege-en-dertig houe moet kry, maar as hy op hierdie manier teen die Here laster, sal hy gestenig word.” 15 Pilatus sê vir hulle: As daardie woord van hom godslastering was, veroordeel hom dan volgens julle wet. 16 Die Jode sê vir Pilatus: “Ons wet beveel ons om niemand dood te maak nie; ons wil hê dat Hy gekruisig word, want Hy verdien die dood van die kruis.” 17 Pilatus sê vir hulle: Dit is nie werd dat Hy gekruisig word nie; laat Hom net gegesel en wegstuur. 18 Maar toe die goewerneur die aanwesige mense en die Jode aankyk, sien hy dat baie van die Jode in trane is. Hy sê toe vir die owerpriesters van die Jode: “Die hele volk begeer nie sy dood nie.” 19 Die ouderlinge van die Jode het Pilatus geantwoord: “Ons en die hele volk het juis daarom hierheen gekom, dat Hy moes sterwe.” 20 Pilatus sê vir hulle: Waarom moet Hy sterwe? 21 Hulle het vir Hom gesê: “Omdat Hy Homself as die Seun van God en 'n Koning bely.” Hoofstuk 5 1 Maar Nikodemus, 'n sekere Jood, het voor die goewerneur gestaan en gesê: Ek smeek u, regverdige regter, dat u my die vrymoedigheid sal gee om 'n paar woorde te spreek. 2 Pilatus sê vir Hom: “Spreek maar!” 3 Nikodemus het gesê: “Ek het met die ouderlinge van die Jode en die skrifgeleerdes en die priesters en die Leviete en die hele menigte van die Jode in hulle vergadering gespreek: Wat wil julle met hierdie man doen? 4 Hy is 'n man wat baie nuttige en glorieryke wonderwerke verrig het, soos geen mens op aarde ooit tevore verrig het nie, en ook nooit sal werk nie. Laat hom gaan en doen hom geen kwaad nie; as hy van God kom, sal sy wonderwerke (sy wonderbaarlike genesings) voortduur; maar as dit van mense kom, sal hulle tot niet gaan. 5 So het Moses, toe hy deur God na Egipte gestuur is, die wonderwerke gedoen wat God hom beveel het voor Farao, die koning van Egipte; en alhoewel die towenaars van daardie land, Jannes en Jambres, deur hulle towery dieselfde wonderwerke gedoen het wat Moses gedoen het, kon hulle tog nie alles doen wat hy gedoen het nie; 6 En die wonderwerke wat die towenaars gedoen het, was nie van God nie, soos julle weet, o skrifgeleerdes en Fariseërs; maar die wat dit gedoen het, het omgekom, en almal wat dit geglo het.
27
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
7 Laat hierdie man nou gaan, want die wonderwerke waarvan julle hom beskuldig, kom van God, en hy verdien die dood nie. 8 Die Jode sê toe vir Nikodemus: “Het jy sy dissipel geword en praat jy ten gunste van Hom?” 9 Nikodemus sê toe vir hulle: “Het die goewerneur ook sy dissipel geword en praat hy vir hom? Het die keiser hom nie in daardie hoë amp geplaas nie?” 10 Toe die Jode dit hoor, het hulle gebewe en op hulle tande gekners teen Nikodemus en vir hom gesê: Mag jy sy leer as waarheid aanneem en jou lot met Christus hê! 11 Nikodemus antwoord: Amen; ek sal sy leer aanneem en my lot met hom, soos u gesê het. 12 Toe het 'n ander Jood opgestaan en die goewerneur toestemming gevra om 'n paar woorde na hom te luister. 13 Toe sê die goewerneur: “Sê wat jy wil.” 14 En hy het gesê: Agt-en-dertig jaar lank het ek by die skaappoel in Jerusalem gelê en aan 'n groot siekte gely en gewag op genesing deur die koms van 'n engel wat op 'n sekere tyd die water sou roer; en elkeen wat ná die roering van die water die eerste ingestap het, is genees, van watter siekte hy ook al gehad het. 15 En toe Jesus my daar sien kwyn, sê Hy vir my: Wil jy gesond word? En ek antwoord: Here, ek het niemand om my in die bad te sit as die water geroer word nie. 16 En hy sê vir my: Staan op, neem jou bed op en loop. En dadelik is ek gesond gemaak en het my bed opgetel en geloop. 17 Die Jode het toe vir Pilatus gesê: “Here, goewerneur, vra hom asseblief watter dag dit was waarop hy van sy siekte genees is.” 18 Die sieke antwoord: “Dit was op die sabbat.” 19 Die Jode sê toe vir Pilatus: “Het ons nie gesê dat Hy sy genesings op die sabbat gedoen het en duiwels deur die owerste van die duiwels uitgedryf het nie?” 20 Toe kom daar 'n ander Jood vorentoe en sê: Ek is blind en kan geluide hoor, maar ek kan niemand sien nie; en terwyl Jesus verder loop, hoor ek die skare verbygaan, en ek vra wat daar is? 21 Hulle het my vertel dat Jesus verbygaan; toe roep ek uit en sê: Jesus, Seun van Dawid, wees my barmhartig! En Hy het stilgestaan en beveel dat ek na Hom gebring moet word en vir my gesê: Wat wil U hê? 22 Ek het gesê: Here, dat ek weer kan sien. 23 Hy het vir my gesê: “Kry jou oë weer.” En dadelik het ek gesien en Hom gevolg met blydskap en danksegging. 24 'n Ander Jood het ook vorentoe gekom en gesê: Ek was melaats, en Hy het my net deur sy woord genees en gesê: Ek wil, word rein; en gou is ek van my melaatsheid gereinig. 25 En 'n ander Jood het vorentoe gekom en gesê: Ek was verkeerd, en hy het my deur sy woord reguit gemaak. 26 En 'n sekere vrou met die naam Veronica het gesê: Ek was twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely, en ek het die soom van sy klere aangeraak, en gou het die vloeiing van my bloed opgehou. 27 Die Jode het toe gesê: “Ons het ’n wet dat ’n vrou nie as getuie toegelaat mag word nie.” 28 En daarna het 'n ander Jood gesê: Ek het Jesus gesien wat saam met sy dissipels na 'n bruilof genooi was, en daar was 'n gebrek aan wyn in Kana in Galilea; 29 En toe die wyn heeltemal gedrink was, het hy die dienaars beveel om ses kruike wat daar was met water te vul, en hulle het dit tot die rand toe volgemaak, en hy het hulle geseën en die water in wyn verander, en al die mense het gedrink, verbaas oor hierdie wonderwerk. 30 En 'n ander Jood het vorentoe gestaan en gesê: Ek het Jesus in die sinagoge in Kapernaüm sien leer; en daar was in die sinagoge 'n man wat van die duiwel besete was; en hy het uitgeroep en gesê: Laat My staan; wat het ons met U te doen, Jesus van Nasaret? Het U gekom om ons te vernietig? Ek weet dat U die Heilige van God is. 31 En Jesus het hom bestraf en gesê: “Bly stil, onreine gees, en gaan uit die man uit!” En dadelik het hy uit hom uitgegaan en hom glad nie seergemaak nie.
28
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
32 Die volgende is ook deur 'n Fariseër gesê: Ek het gesien dat 'n groot menigte na Jesus toe kom van Galilea en Judea en die kusgebied en baie lande rondom die Jordaan, en baie siekes het na Hom gekom, en Hy het hulle almal genees. 33 En ek het die onreine geeste hoor uitroep en sê: U is die Seun van God. En Jesus het hulle streng bevel gegee om Hom nie bekend te maak nie. 34 Hierna het 'n ander man, met die naam Centurio, gesê: Ek het Jesus in Kapernaüm gesien en Hom gesmeek en gesê: Here, my dienaar lê tuis verlam. 35 En Jesus het vir my gesê: Ek sal kom en hom gesond maak. 36 Maar ek het gesê: Here, ek is nie werd dat U onder my dak inkom nie; maar spreek net 'n woord, en my kneg sal gesond word. 37 Toe sê Jesus vir my: “Gaan heen, en soos jy geglo het, so sal dit met jou gebeur.” En my dienaar is van daardie uur af genees. 38 Toe sê 'n sekere man van hoë gehalte: Ek het 'n seun in Kapernaüm gehad wat op sterwe gelê het; en toe ek hoor dat Jesus in Galilea gekom het, het ek gegaan en Hom gesmeek om na my huis af te kom en my seun gesond te maak, want hy was op sterwe. 39 Hy het vir my gesê: Gaan heen, jou seun leef. 40 En my seun was van daardie uur af genees. 41 Behalwe hulle het ook baie ander Jode, manne sowel as vroue, uitgeroep en gesê: Hy is waarlik die Seun van God, wat alle siektes alleen deur sy woord genees, en aan wie die duiwels heeltemal onderworpe is. 42 Sommige van hulle het verder gesê: Hierdie mag kan van niemand anders as van God uitgaan nie. 43 Pilatus sê toe vir die Jode: “Waarom is die duiwels nie aan julle dokters onderdanig nie?” 44 Sommige van hulle het gesê: Die mag om duiwels te onderwerp, kan nie van God kom nie. 45 Maar ander het vir Pilatus gesê dat Hy Lasarus uit die dood opgewek het, nadat hy vier dae in die graf was. 46 Toe die goewerneur dit hoor, het hy bewerig aan die menigte Jode gesê: “Wat baat dit julle om onskuldige bloed te vergiet?” Hoofstuk 6 1 Toe roep Pilatus vir Nikodemus en die vyftien manne wat gesê het dat Jesus nie uit hoerery gebore is nie, en sê vir hulle: Wat moet ek doen? Daar gaan waarskynlik 'n oproer onder die volk kom. 2 Hulle sê vir hom: Ons weet nie; laat húlle wat die oproer oprig, daarna kyk. 3 Pilatus het toe die skare weer bymekaargeroep en vir hulle gesê: “Julle weet dat julle die gewoonte het dat ek vir julle een gevangene op die pasga moet loslaat; 4 Ek het 'n bekende gevangene, 'n moordenaar, met die naam Barabbas, en Jesus wat Christus genoem word, in wie ek niks vind wat die dood verdien nie; wie van hulle wil julle dan hê dat ek vir julle moet loslaat? 5 Hulle roep almal uit en sê: Laat vir ons Barabbas los! 6 Pilatus sê vir hulle: Wat moet ek dan doen met Jesus wat Christus genoem word? 7 Hulle antwoord almal: “Laat Hom gekruisig word.” 8 Weer roep hulle uit en sê vir Pilatus: “Jy is nie die vriend van die keiser as jy hierdie man loslaat nie, want hy het verklaar dat hy die Seun van God en 'n koning is. Maar wil jy hê hy moet koning wees en nie die keiser nie?” 9 Toe sê Pilatus, vervul met woede, vir hulle: Julle volk was nog altyd oproerig, en julle is altyd teen die wat julle dien? 10 Die Jode het geantwoord: “Wie is dit wat vir ons diensbaar was?” 11 Pilatus antwoord hulle: Julle God wat julle verlos het uit die harde slawerny van die Egiptenare en julle oor die Rooi See gelei het soos droë grond en julle in die woestyn gevoed het met manna en kwartelsvleis en water uit die rots laat kom het en julle 'n wet uit die hemel gegee het,
29
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
12 Julle het Hom op alle maniere geterg en vir julleself 'n gegote kalf begeer en dit aanbid en daaraan geoffer en gesê: Dit is jou gode, o Israel, wat jou uit Egipteland uitgelei het 13 Daarom wou julle God julle vernietig, maar Moses het vir julle gebid, en julle God het Hom verhoor en julle ongeregtigheid vergewe. 14 Daarna was julle woedend teen julle profete, Moses en Aäron, en wou julle doodmaak toe hulle na die tabernakel gevlug het, en julle het gedurig teen God en sy profete gemor. 15 En hy het van sy regterstoel opgestaan en wou weggaan; maar al die Jode het uitgeroep: Ons bely die keiser as koning en nie Jesus nie. 16 Terwyl hierdie man, sodra hy gebore is, die wyse manne gekom en vir hom geskenke aangebied het; en toe Herodes dit hoor, was hy baie ontsteld en wou hom doodmaak. 17 Toe sy vader dit weet, het hy saam met hom en sy moeder Maria na Egipte gevlug. Toe Herodes hoor dat hy gebore is, wou hy hom ombring, en hy het gestuur en al die kinders van twee jaar en jonger in Betlehem en in al die omliggende gebiede laat ombring. 18 Toe Pilatus hierdie verhaal hoor, het hy bang geword; en nadat hy die skare stilgemaak het, het hulle 'n geraas gemaak en vir Jesus gesê: Is U dan tog 'n koning? 19 Al die Jode het Pilatus geantwoord en gesê: “Dit is die man wat Herodes wou laat ombring.” 20 Toe neem Pilatus water, was sy hande voor die mense en sê: Ek is onskuldig aan die bloed van hierdie regverdige man; julle moet toesien. 21 Die Jode antwoord en sê: “Laat sy bloed op ons en ons kinders kom!” 22 Toe het Pilatus bevel gegee dat Jesus voor hom gebring moes word, en hy het met Hom die volgende woorde gespreek: 23 Jou eie volk het jou daarvan beskuldig dat jy jouself 'n koning maak; daarom vonnis ek, Pilatus, jou om gegesel te word volgens die wette van vorige goewerneurs; en dat jy eers gebind word, dan aan 'n kruis gehang word in die plek waar jy nou 'n gevangene is; en ook twee misdadigers saam met jou, wie se name Dimas en Gestas is. Hoofstuk 7 1 Toe het Jesus uit die binnehof uitgegaan, en die twee diewe saam met Hom. 2 En toe hulle by die plek kom wat Golgota genoem word, het hulle hom sy klere uitgetrek en Hom met 'n linnedoek omgord en 'n doringkroon op sy hoof gesit en 'n riet in sy hand gesit. 3 En net so het hulle ook gedoen aan die twee rowers wat saam met Hom gekruisig is, Dimas aan sy regterhand en Gestas aan sy linkerhand. 4 Maar Jesus sê: “My Vader, vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie.” 5 En hulle het sy klere verdeel en oor sy gewaad geloot. 6 Intussen het die mense daar gestaan, en die owerpriesters en ouderlinge van die Jode het Hom bespot en gesê: Ander het Hy gered; laat Hom nou Homself red as Hy kan; as Hy die Seun van God is, laat Hom nou van die kruis afkom. 7 Die soldate het Hom ook bespot en asyn en gal geneem en dit vir Hom aangebied om te drink en vir Hom gesê: As U die koning van die Jode is, verlos Uself. 8 Toe neem Longinus, 'n sekere soldaat, 'n spies en deurboor hy sy sy, en kort daarna het daar bloed en water uitgekom. 9 En Pilatus het die opskrif op die kruis in Hebreeuse, Latynse en Griekse letters geskryf, naamlik: Dit is die koning van die Jode. 10 Maar een van die twee diewe wat saam met Jesus gekruisig is, wie se naam Gestas was, sê vir Jesus: As U die Christus is, verlos Uself en ons. 11 Maar die dief wat aan sy regterhand gekruisig was, wie se naam Dimas was, antwoord en bestraf hom en sê: Vrees jy nie God wat tot hierdie straf veroordeel is nie? Ons ontvang wel regverdig en regverdig die skuld van ons dade, maar watter kwaad het hierdie Jesus gedoen? 12 Na hierdie gekreun sê hy vir Jesus: “Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom.”
30
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
13 Jesus antwoord en sê vir hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees. Hoofstuk 8 1 En dit was omtrent die sesde uur, en duisternis het oor die hele aarde gekom tot die negende uur toe. 2 En terwyl die son verduister was, kyk, die voorhangsel van die tempel het van bo tot onder geskeur; en die rotse het ook geskeur, en die grafte het oopgegaan, en baie liggame van heiliges wat ontslaap het, het opgestaan. 3 En omtrent die negende uur het Jesus met 'n groot stem uitgeroep en gesê: “Hely, Hely, lama sabagtani?” dit, as dit vertaal word, beteken: My God, my God, waarom het U My verlaat?” 4 En ná hierdie dinge het Jesus gesê: Vader, in u hande gee Ek my gees oor; en nadat Hy dit gesê het, het Hy die gees gegee. 5 Maar toe die hoofman oor honderd sien dat Jesus so uitgeroep het, die gees uitgegee het, het hy God verheerlik en gesê: Waarlik, hierdie man was regverdig. 6 En al die mense wat daar gestaan het, was uitermate ontsteld oor die gesig; en terwyl hulle nadink oor wat gebeur het, het hulle op hulle borste geslaan en toe na die stad Jerusalem teruggekeer. 7 Die hoofman oor honderd het na die goewerneur gegaan en hom alles vertel wat gebeur het; 8 En toe hy al hierdie dinge hoor, was hy baie bedroef; 9 En Hy het die Jode bymekaargeroep en vir hulle gesê: Het julle die teken van die sonsverduistering gesien en die ander dinge wat gebeur het terwyl Jesus sterwe? 10 Toe die Jode dit hoor, het hulle die goewerneur geantwoord: “Die sonsverduistering het volgens gewoonte gebeur.” 11 Maar almal wat Christus geken het, het op 'n afstand gestaan, en ook die vroue wat Jesus van Galilea af gevolg het, en al hierdie dinge aanskou. 12 En daar het 'n man van Arimatea met die naam Josef gekom, wat ook 'n dissipel van Jesus was, maar nie openlik nie, uit vrees vir die Jode. Hy het na die goewerneur gekom en die goewerneur gesmeek om hom toestemming te gee om die liggaam van Jesus van die kruis weg te neem. 13 En die goewerneur het hom toestemming gegee. 14 En Nikodemus het gekom en 'n mengsel van mirre en aalwyn, omtrent honderd pond gewig, saamgebring; en hulle het Jesus met trane van die kruis afgehaal en Hom met linnedoeke met speserye toegedraai, volgens die gebruik van begrawe onder die Jode, 15 en hulle het Hom in 'n nuwe graf gelê wat Josef gebou en in 'n rots laat uitkap het, waarin nog nooit iemand gelê was nie; en hulle het 'n groot klip teen die opening van die graf gerol. Hoofstuk 9 1 Toe die onregverdige Jode hoor dat Josef die liggaam van Jesus gesmeek en begrawe het, het hulle Nikodemus gesoek, en daardie vyftien manne wat voor die goewerneur getuig het dat Jesus nie uit hoerery gebore is nie, en ander goeie mense wat goeie dade teenoor Hom bewys het. 2 Maar toe almal hulle uit vrees vir die Jode verberg het, het Nikodemus alleen aan hulle verskyn en gesê: Hoe kan sulke mense in die sinagoge ingaan? 3 Die Jode antwoord hom: “Maar hoe durf jy in die sinagoge ingaan terwyl jy 'n medepligtige van Christus is? Laat jou lot saam met hom wees in die ander wêreld.” 4 Nikodemus antwoord: Amen; laat dit so wees, dat ek my lot saam met Hom in sy koninkryk mag hê. 5 Net so het Josef ook by die Jode gekom en vir hulle gesê: Waarom is julle so kwaad vir my, omdat ek die liggaam van Jesus van Pilatus begeer? Kyk, ek het Hom in my graf gelê en Hom in skoon linne toegedraai en 'n klip voor die opening van die graf gelê.
31
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
6 Ek het reg teenoor Hom gehandel, maar julle het onregverdig teenoor daardie regverdige gehandel deur Hom te kruisig, Hom asyn te gee om te drink, Hom met dorings te kroon, Hom met swepe te verskeur en die skuld van sy bloed op julle af te bid. 7 Toe die Jode hiervan hoor, was hulle ontsteld en verontrus; en hulle het Josef gegryp en beveel dat hy voor die sabbat in bewaring gestel word, en daar aangehou word totdat die sabbat verby was. 8 Toe sê hulle vir hom: “Doen belydenis, want op hierdie tydstip is dit nie geoorloof om jou kwaad aan te doen tot die eerste dag van die week nie. Maar ons weet dat jy nie waardig geag sal word om begrawe te word nie, maar ons sal jou vlees aan die voëls van die hemel en die diere van die aarde gee.” 9 Josef het geantwoord: “Daardie woorde is soos die woorde van die trotse Goliat, wat die lewende God gesmaad het deur teen Dawid te praat. Maar julle, skrifgeleerdes en geleerdes, weet dat God deur die profeet sê: ‘Die wraak kom my toe, en Ek sal julle net soveel kwaad vergeld as wat julle met my gedreig het.’” 10 Die God wat u aan die kruis gehang het, is in staat om my uit u hande te verlos. Al u boosheid sal op u terugkeer. 11 Want nadat die goewerneur sy hande gewas het, het hy gesê: Ek is vrygespreek van die bloed van hierdie regverdige man. Maar julle het geantwoord en uitgeroep: Laat sy bloed op ons en ons kinders kom! Soos julle gesê het, mag julle vir ewig vergaan. 12 Toe die ouderlinge van die Jode hierdie woorde hoor, was hulle baie woedend; en hulle het Josef gegryp en hom in 'n kamer gesit waar daar geen venster was nie; en hulle het die deur toegemaak en die slot verseël; 13 En Annas en Kajafas het 'n wag daarop geplaas en met die priesters en Leviete beraadslaag dat hulle almal ná die sabbat sou vergader, en hulle het beplan hoe hulle Josef sou laat sterwe. 14 Toe hulle dit gedoen het, het die owerstes, Annas en Kajafas, bevel gegee dat Josef voorgebring moet word. Hoofstuk 10 1 Toe die hele vergadering dit hoor, was hulle verbaas en verbaas, want hulle het dieselfde seël op die slot van die kamer gevind, maar kon Josef nie vind nie. 2 Annas en Kajafas het toe uitgegaan, en terwyl hulle almal bewonderend was dat Josef weg was, het een van die soldate wat die graf van Jesus bewaak het, in die vergadering gepraat. 3 Terwyl hulle die graf van Jesus bewaak het, was daar 'n aardbewing; en ons het 'n engel van God die klip van die graf sien wegrol en daarop gaan sit; 4 En sy aangesig was soos weerlig en sy kleed soos sneeu; en ons het van vrees geword soos dooies. 5 En ons het 'n engel aan die vroue by die graf van Jesus hoor sê: Moenie vrees nie; Ek weet dat julle Jesus soek wat gekruisig is; Hy het opgestaan soos Hy voorspel het. 6 Kom kyk na die plek waar Hy neergelê is, en gaan gou en sê vir sy dissipels dat Hy uit die dood opgestaan het, en Hy sal voor julle uit na Galilea gaan; daar sal julle Hom sien soos Hy vir julle gesê het. 7 Toe roep die Jode al die soldate wat die graf van Jesus bewaak het, bymekaar en sê vir hulle: Wie is daardie vroue met wie die engel gespreek het? Waarom het julle hulle nie gegryp nie? 8 Die soldate het geantwoord en gesê: Ons weet nie wie die vroue was nie; boonop het ons van vrees soos dooies geword, en hoe sou ons daardie vroue kon gryp? 9 Die Jode het vir hulle gesê: “So waar as die Here leef, ons glo julle nie.” 10 Die soldate het geantwoord en vir die Jode gesê: “As julle Jesus soveel wonderwerke sien en hoor doen het, en Hom nie geglo het nie, hoe sou julle ons glo? Julle het tereg gesê: ‘So waar as die Here leef, want die Here leef waarlik.’” 11 Ons het gehoor dat julle Josef, wat die liggaam van Jesus begrawe het, in 'n kamer onder 'n verseëlde slot toegesluit het; en toe julle dit oopmaak, het julle hom nie daar gevind nie.
32
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
12 Bring dan Josef wat julle in die kamer bewaak het, en ons sal Jesus bring wat ons in die graf bewaak het. 13 Die Jode antwoord en sê: “Ons sal Josef bring, bring julle Jesus?” Maar Josef is in sy eie stad Arimatea. 14 Die soldate antwoord: “As Josef in Arimatea is en Jesus in Galilea, dan het ons die engel dit aan die vroue hoor sê.” 15 Toe die Jode dit hoor, was hulle bang en het onder mekaar gesê: “As hierdie dinge ooit bekend word, sal almal in Jesus glo.” 16 Toe het hulle 'n groot som geld bymekaargemaak en dit aan die soldate gegee en gesê: “Julle sê vir die mense dat die dissipels van Jesus in die nag gekom het terwyl julle geslaap het en die liggaam van Jesus gesteel het. En as Pilatus, die goewerneur, hiervan hoor, sal ons hom tevrede stel en julle beveilig.” 17 Die soldate het toe die geld geneem en gesê soos die Jode hulle beveel het, en hulle verslag is onder die volk versprei. 18 Maar 'n sekere priester Pinehas en Ada, 'n skoolmeester, en 'n Leviet met die naam Ageus, het drie van Galiléa na Jerusalem gekom en aan die owerpriesters en almal wat in die sinagoges was, gesê: 19 Ons het Jesus, wat julle gekruisig het, gesien terwyl Hy met sy elf dissipels praat en tussen hulle op die Olyfberg sit en vir hulle sê: 20 Gaan uit in die hele wêreld, verkondig die evangelie aan al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en elkeen wat glo en gedoop word, sal gered word. 21 En toe Hy dit aan sy dissipels gesê het, het ons Hom na die hemel sien opvaar. 22 Toe die owerpriesters en die ouderlinge en die Leviete dit hoor, sê hulle vir hierdie drie manne: Gee die God van Israel eer en bely Hom of die dinge wat julle sê julle gesien en gehoor het, waar is. 23 Hulle antwoord en sê: “So waar as die Here van ons vaders leef, die God van Abraham en die God van Isak en die God van Jakob, soos ons Jesus met sy dissipels hoor spreek het en Hom na die hemel sien opvaar het, so het ons die waarheid aan julle vertel.” 24 En die drie manne het verder geantwoord en gesê en hierdie woorde bygevoeg: As ons nie die woorde erken wat ons Jesus hoor spreek het nie, en dat ons Hom na die hemel sien opvaar het, sou ons skuldig wees aan sonde. 25 Toe staan die owerpriesters dadelik op en hou die boek van die wet in hulle hande en besweer hierdie manne en sê: Julle sal van nou af nie meer vertel wat julle oor Jesus gesê het nie. 26 En hulle het hulle 'n groot som geld gegee en ander persone saam met hulle gestuur om hulle na hul eie land te begelei, sodat hulle nooit in Jerusalem sou bly nie. 27 Toe het die Jode almal bymekaargekom en die betreurenswaardigste kommer uitgespreek en gesê: Wat is hierdie buitengewone ding wat in Jerusalem gebeur het? 28 Maar Annas en Kajafas het hulle getroos en gesê: Waarom sou ons die soldate glo wat die graf van Jesus bewaak het, as hulle vir ons sê dat 'n engel die klip van die opening van die graf weggerol het? 29 Miskien het sy eie dissipels dit vir hulle gesê en geld gegee om dit te sê, en hulle het self die liggaam van Jesus weggeneem. 30 Besef boonop dít, dat daar geen krediet aan buitelanders gegee kan word nie, want hulle het ook 'n groot som van ons geneem en aan ons getuig volgens die instruksies wat ons hulle gegee het. Hulle moet óf getrou aan ons wees óf aan die dissipels van Jesus. Hoofstuk 11 1 Toe staan Nikodemus op en sê: Julle spreek reg, kinders van Israel, julle het gehoor wat daardie drie manne by die wet van God gesweer het, wat gesê het: Ons het Jesus met sy dissipels op die Olyfberg sien spreek, en ons het Hom na die hemel sien opvaar.
33
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
2 En die Skrif leer ons dat die geseënde profeet Elia na die hemel opgeneem is; en toe Elisa deur die profete-seuns gevra is: Waar is ons vader Elia? Hy antwoord hulle dat hy na die hemel opgeneem is. 3 Toe sê die profete-seuns vir hom: Miskien het die gees hom na een van die berge van Israel gedra, daar sal ons hom miskien vind. Toe smeek hulle Elisa, en hy het drie dae lank saam met hulle rondgetrek, maar hulle kon hom nie vind nie. 4 En nou, luister na my, o kinders van Israel, en laat ons manne na die berge van Israel stuur, sodat die gees Jesus nie miskien weggevoer het nie, en daar Hom miskien sal vind en tevrede wees. 5 En die raad van Nikodemus het die hele volk behaag, en hulle het manne uitgestuur wat Jesus gesoek het, maar Hom nie kon vind nie. En hulle het teruggekom en gesê: Ons het oral rondgegaan, maar Jesus nie gevind nie, maar ons het Josef in sy stad Arimatea gevind. 6 Toe die leiers en die hele volk dit hoor, was hulle bly en het die God van Israel geprys omdat Josef gevind is, wat hulle in 'n kamer toegesluit het en nie kon vind nie. 7 En toe hulle 'n groot vergadering byeengebring het, sê die owerpriesters: Waarmee moet ons Josef na ons bring, dat hy met hom kan praat? 8 En hulle het 'n stuk papier geneem en aan hom geskryf en gesê: Vrede vir jou en jou hele gesin! Ons weet dat ons teen God en jou gesondig het. Besoek ons gerus, julle vaders, want ons was heeltemal verbaas oor julle ontsnapping uit die tronk. 9 Ons weet dat ons bose raad teen jou geneem het, en dat die Here vir jou gesorg het, en die Here self jou van ons planne verlos het. Vrede vir jou, Josef, wat geëerd is onder die hele volk. 10 En hulle het sewe van Josef se vriende gekies en vir hulle gesê: Wanneer julle by Josef kom, groet hom in vrede en gee hom hierdie brief. 11 Toe die manne dus by Josef kom, het hulle hom in vrede gegroet en hom die brief gegee. 12 Toe Josef dit lees, sê hy: “Geseënd sy die Here God, wat my van die Israeliete verlos het, sodat hulle my bloed nie kon vergiet nie. Geseënd sy God, wat my onder u vlerke bewaar het.” 13 En Josef het hulle gesoen en hulle in sy huis geneem. En die volgende dag het Josef op sy esel geklim en saam met hulle na Jerusalem gegaan. 14 En toe al die Jode dit hoor, het hulle uitgegaan hom tegemoet en geroep en gesê: Vrede met u inkoms, vader Josef! 15 Toe antwoord hy: “Voorspoed van die Here mag die hele volk bykom.” 16 En hulle het hom almal gesoen; en Nikodemus het hom na sy huis geneem en 'n groot onthaal voorberei. 17 Maar die volgende dag, omdat dit voorbereiding was, het Annas en Kajafas en Nikodemus vir Josef gesê: “Doen belydenis aan die God van Israel en beantwoord ons alles wat ons jou sal vra; 18 Want ons was baie bekommerd dat u die liggaam van Jesus begrawe het; en toe ons u in 'n kamer toegesluit het, kon ons u nie vind nie; en ons was van toe af bang tot op hierdie tyd dat u onder ons verskyn. Vertel ons dan voor God alles wat gebeur het. 19 Toe antwoord Josef en sê: Julle het my wel op die dag van voorbereiding tot die môre toe in bewaring gehou. 20 En terwyl ek in die middel van die nag besig was om te bid, was die huis omring deur vier engele; en ek het Jesus gesien soos die glans van die son, en uit vrees het ek op die aarde neergeval. 21 Maar Jesus het my hand gegryp en my van die grond af opgetel, en die dou het toe op my gesprinkel; maar Hy het my gesig afgevee, my gesoen en vir my gesê: Moenie vrees nie, Josef; kyk na my, want dit is ek. 22 Toe kyk ek na Hom en sê: “Rabboeni Elia!” Hy antwoord my: “Ek is nie Elia nie, maar Jesus van Nasaret, wie se liggaam U begrawe het.” 23 Ek het vir hom gesê: Wys my die graf waarin ek jou neergelê het. 24 Toe neem Jesus my hand en lei my na die plek waar ek Hom neergelê het, en Hy wys my die linnedoeke en die doek wat ek om sy hoof gesit het. Toe weet ek dat dit Jesus is, en ek het Hom aanbid en gesê: Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!
34
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
25 Jesus het my weer by die hand geneem en my na Arimatea, na my huis, gelei en vir my gesê: “Vrede vir jou, maar moenie uit jou huis gaan tot die veertigste dag nie; maar Ek moet na my dissipels gaan.” Hoofstuk 12 1 Toe die owerpriesters al hierdie dinge hoor, was hulle verbaas en het soos dooies met hulle aangesigte op die grond neergeval en na mekaar geskreeu en gesê: Wat is hierdie buitengewone teken wat in Jerusalem plaasgevind het? Ons ken die vader en moeder van Jesus. 2 En 'n sekere Leviet het gesê: Ek ken baie van sy familie, godsdienstige manne, wat gewoond is om slagoffers en brandoffers aan die God van Israel in die tempel te bring, met gebede. 3 Toe neem die hoëpriester Símeon Hom in sy arms en sê vir Hom: Here, laat U nou u dienaar in vrede gaan volgens u woord, want my oë het u verlossing gesien wat U voor die aangesig van al die volke berei het, 'n lig tot verligting van die heidene en die heerlikheid van u volk Israel. 4 Net so het Simeon Maria, die moeder van Jesus, geseën en vir haar gesê: “Ek verklaar aan jou aangaande daardie Kindjie dat Hy bestem is tot 'n val en 'n opstanding van baie en tot 'n teken wat weerspreek sal word.” 5 Ja, ’n swaard sal ook deur jou eie siel gaan, en die gedagtes van baie harte sal geopenbaar word. 6 Toe sê al die Jode: Laat ons na daardie drie manne stuur wat gesê het dat hulle Hom met sy dissipels op die Olyfberg sien praat het. 7 Hierna het hulle die dissipels gevra wat hulle gesien het. Die dissipels het eenparig geantwoord: “In die teenwoordigheid van die God van Israel verklaar ons duidelik dat ons Jesus met sy dissipels op die Olyfberg sien praat en na die hemel sien opvaar het.” 8 Annas en Kajafas het hulle toe na afsonderlike plekke geneem en hulle afsonderlik ondervra; en hulle het eenparig die waarheid bely en gesê: Hulle het Jesus gesien. 9 Toe sê Annas en Kajafas: “Ons wet sê: Deur die mond van twee of drie getuies sal elke woord vasstaan.” 10 Maar wat het ons gesê? Die geseënde Henog het God behaag en is deur die woord van God weggevoer; en die begraafplaas van die geseënde Moses is bekend. 11 Maar Jesus is aan Pilatus oorgelewer, gegesel, met dorings gekroon, bespoeg, met 'n spies deurboor, gekruisig, aan die kruis gesterf en begrawe, en sy liggaam is deur die eerwaarde Josef in 'n nuwe graf begrawe, en hy getuig dat hy Hom lewend gesien het. 12 En boonop het hierdie manne verklaar dat hulle Hom met sy dissipels op die Olyfberg sien praat het en na die hemel sien opvaar het. 13 Toe staan Josef op en sê vir Annas en Kajafas: “Julle is tereg verbaas dat julle vertel is dat Jesus lewe en na die hemel opgevaar het.” 14 Dit is inderdaad iets besonders dat Hy nie net self uit die dood opstaan nie, maar ook ander uit die grafte opwek, wat deur baie in Jerusalem gesien is. 15 En luister nou 'n bietjie na my: Ons almal het die geseënde Simeon, die hoëpriester, geken wat Jesus as baba in die tempel in sy arms geneem het. 16 Hierdie selfde Simeon het twee seuns van sy eie gehad, en ons was almal teenwoordig by hulle dood en begrafnis. 17 Gaan dan en kyk na hulle grafte, want dié is oop, en hulle het opgestaan. En kyk, hulle is in die stad Arimatea en bring saam hulle tyd deur in godsdienstige dienste. 18 Sommige het wel die geluid van hulle stemme in gebed gehoor, maar hulle wil met niemand praat nie, maar hulle bly stom soos dooies. 19 Maar kom, laat ons na hulle toe gaan en ons met alle eerbied en versigtigheid teenoor hulle gedra. En as ons hulle tot 'n eed kan bring, sal hulle ons miskien van die geheimenisse van hulle opstanding vertel. 20 Toe die Jode dit hoor, was hulle baie bly.
35
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
21 Annas en Kajafas, Nikodemus, Josef en Gamaliël het toe na Arimatea gegaan, maar hulle nie in hul grafte gevind nie; maar hulle het in die stad rondgegaan en hulle by hul godsdienstige aanbidding op hul knieë geboei. 22 Toe groet hulle hulle met alle eerbied en eerbied voor God en bring hulle na die sinagoge in Jerusalem. Nadat hulle die poorte gesluit het, het hulle die boek van die wet van die Here geneem. 23 en Hy het dit in hulle hande gelê en hulle gesweer by God Adonai en die God van Israel, wat tot ons vaders deur die wet en die profete gespreek en gesê het: As julle in Hom glo wat julle uit die dood opgewek het, naamlik Jesus, vertel ons wat julle gesien het en hoe julle uit die dood opgewek is. 24 Charinus en Lenthius, die twee seuns van Simeon, het gebewe toe hulle dit hoor, en was ontsteld en het gekreun; en terselfdertyd het hulle na die hemel opgekyk en die kruisteken met hul vingers op hul tonge gemaak. 25 En hulle het dadelik gespreek en gesê: Gee elkeen van ons 'n papier, en ons sal vir u alles opskryf wat ons gesien het. Toe gaan hulle elkeen sit en skryf en sê: Hoofstuk 13 1 O HERE Jesus en Vader, wat God is, ook die opstanding en die lewe van die dooies, gee ons toestemming om u geheimenisse te verkondig, wat ons na die dood gesien het, wat aan u kruis behoort; want ons is by u Naam gesweer. 2 Want U het u dienaars verbied om die geheime dinge te openbaar wat deur u goddelike mag in die hel verrig is. 3 Toe ons saam met ons vaders in die dieptes van die hel geplaas is, in die swartheid van die duisternis, het daar skielik die kleur van die son soos goud verskyn, en 'n aansienlike perskleurige lig het die plek verlig. 4 Kort daarna het Adam, die vader van die hele mensdom, saam met al die patriarge en profete, hom verheug en gesê: Daardie lig is die outeur van ewige lig, wat belowe het om ons na ewige lig te bring. 5 Toe roep die profeet Jesaja uit en sê: Dit is die lig van die Vader en die Seun van God, volgens my profesie, toe ek op die aarde geleef het. 6 Die land Sébulon en die land Náftali oorkant die Jordaan, ’n volk wat in duisternis wandel, het ’n groot lig gesien; en vir die wat woon in die land van die skaduwee van die dood, het ’n lig opgegaan. En nou het Hy gekom en ons verlig wat in die dood sit. 7 En terwyl ons almal verheug was in die lig wat op ons geskyn het, het ons vader Simeon onder ons gekom en die hele gemeente gelukgewens en gesê: Verheerlik die Here Jesus Christus, die Seun van God. 8 Hom het ek in my arms geneem toe ek 'n kindjie in die tempel was, en deur die Heilige Gees gedrywe, het ek vir hom gesê en bely: 1 Nou het my oë u verlossing gesien wat U voor die aangesig van al die volke berei het, 'n lig tot verligting van die heidene en die heerlikheid van u volk Israel. 9 Al die heiliges wat in die dieptes van die hel was, het hulle des te meer bly gemaak toe hulle dit hoor. 10 Daarna het daar iemand soos 'n klein kluisenaar te voorskyn gekom, en almal het hom gevra: Wie is jy? 11 Waarop Hy geantwoord het: Ek is die stem van een wat roep in die woestyn, Johannes die Doper en die profeet van die Allerhoogste, wat voor Hom uitgegaan het om sy weg voor te berei, om aan sy volk die kennis van saligheid te gee tot vergifnis van sondes. 12 En ek, Johannes, toe ek Jesus na my sien kom het, deur die Heilige Gees gedrywe, het ek gesê: Dáár is die Lam van God, dáár is Hy wat die sondes van die wêreld wegneem. 13 En ek het Hom in die Jordaanrivier gedoop en die Heilige Gees in die vorm van 'n duif op Hom sien neerdaal en 'n stem uit die hemel gehoor wat sê: Dit is my geliefde Seun in wie Ek 'n welbehae het.
36
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
14 En nou, terwyl ek voor Hom uit gegaan het, het ek hierheen afgekom om julle te vertel dat die Seun van God ons volgende sal besoek, en soos die dagbreek uit die hoogte na ons sal kom, wat in duisternis en die skaduwee van die dood is. Hoofstuk 14 1 Maar toe die eerste mens, ons vader Adam, hierdie dinge hoor dat Jesus in die Jordaan gedoop is, het hy sy seun Set geroep en gesê: 2 Verkondig aan jou seuns, die aartsvaders en profete, alles wat jy van Migael, die aartsengel, gehoor het toe ek jou na die poorte van die Paradys gestuur het, om God te smeek dat Hy my hoof sou salf toe ek siek was. 3 Toe het Set nader gekom na die patriarge en profete en gesê: Ek, Set, toe ek tot God gebid het by die poorte van die Paradys, het die engel van die Here, Migael, aan my sien verskyn en gesê: Ek is van die Here na jou gestuur; ek is aangestel om oor menslike liggame te heers. 4 Ek sê vir jou, Set, moenie tot God in trane bid en Hom smeek om die olie van die boom van barmhartigheid waarmee Hy jou vader Adam kan salf vir sy hoofpyn nie; 5 Omdat jy dit geensins kan verkry tot op die laaste dag en tye nie, naamlik totdat vyfduisend-envyfhonderd jaar verby is. 6 Dan sal Christus, die barmhartigste Seun van God, na die aarde kom om die menslike liggaam van Adam weer op te wek, en terselfdertyd om die liggame van die dooies op te wek, en wanneer Hy kom, sal Hy in die Jordaan gedoop word: 7 Dan sal Hy almal wat in Hom glo, met die olie van sy barmhartigheid salf; en die olie van sy barmhartigheid sal voortduur tot in die toekomstige geslagte, vir die wat uit die water en die Heilige Gees gebore sal word tot die ewige lewe. 8 En wanneer die barmhartigste Seun van God, Christus Jesus, op die aarde neerdaal, sal Hy ons vader Adam in die Paradys inbring, aan die boom van barmhartigheid. 9 Toe al die aartsvaders en profete al hierdie dinge van Set hoor, was hulle nog meer bly. Hoofstuk 15 1 Terwyl al die heiliges hulle verheug het, kyk, Satan, die vors en kaptein van die dood, het aan die vors van die hel gesê: 2 Maak gereed om Jesus van Nasaret self te ontvang, wat gespog het dat Hy die Seun van God was, en tog 'n man was wat vir die dood bang was en gesê het: My siel is bedroef tot die dood toe. 3 Boonop het hy my en baie ander baie beserings aangerig; want diegene wat ek blind en kreupel gemaak het en diegene wat ek ook met verskeie duiwels gepynig het, het hy deur sy woord genees; ja, en diegene wat ek dood na jou gebring het, neem hy met geweld van jou weg. 4 Hierop het die vors van die hel vir Satan geantwoord: Wie is daardie magtige vors, en tog 'n man wat bang is vir die dood? 5 Want al die maghebbers van die aarde is onderworpe aan my mag, wat U deur u mag onderworpe gebring het. 6 Maar as Hy so magtig is in sy menslike natuur, verseker ek jou in waarheid dat Hy almagtig is in sy goddelike natuur, en geen mens kan sy krag weerstaan nie. 7 Toe Hy dan gesê het dat Hy vir die dood bang was, het Hy beplan om jou te verstrik, en ongelukkig sal dit vir jou wees tot in ewigheid. 8 Toe antwoord die Satan en sê vir die vors van die hel: Waarom het jy so getwyfel en gevrees om Jesus van Nasaret aan te neem, jou teëstander sowel as myne? 9 Wat my betref, ek het hom versoek en my ou mense, die Jode, met ywer en toorn teen hom opgehits? 10 Ek het die spies geslyp vir sy lyding; Ek het die gal en asyn gemeng en beveel dat hy dit moes drink; Ek het die kruis voorberei om hom te kruisig, en die spykers om deur Ibis se hande en voete te steek; en nou is sy dood naby, Ek sal hom hierheen bring, onderworpe aan beide jou en my.
37
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
11 Toe antwoord die vors van die hel en sê: U het nou net vir my gesê dat hy die dooies met geweld van my weggeneem het. 12 Diegene wat hier bewaar is totdat hulle weer op aarde sou lewe, is hiervandaan weggeneem, nie deur hul eie krag nie, maar deur gebede tot God, en hulle almagtige God het hulle van my af weggeneem. 13 Wie is dan daardie Jesus van Nasaret wat deur sy woord die dooies van my weggeneem het sonder om tot God te bid? 14 Miskien is dit dieselfde wat Lasarus van my weggeneem het, nadat hy vier dae dood was, en hy het gestink en verrot was, en van wie ek as 'n dooie in besit was, en hom deur sy krag lewend gemaak het. 15 Satan antwoord en sê vir die vors van die hel: Dit is dieselfde persoon, Jesus van Nasaret. 16 Toe die vors van die hel dit hoor, sê hy vir hom: Ek besweer jou by die magte wat aan jou en my behoort, dat jy hom nie na my toe bring nie. 17 Want toe ek van die krag van sy woord hoor, het ek van vrees gebewe, en al my goddelose geselskap was tegelykertyd ontsteld; 18 En ons kon Lasarus nie ophou nie, maar hy het homself geskud en met alle tekens van kwaadwilligheid dadelik van ons weggegaan; en die aarde self waarin die dooie liggaam van Lasarus was, het hom gou lewend uitgedryf. 19 En ek weet nou dat Hy die Almagtige God is wat sulke dinge kan doen, wat magtig is in sy heerskappy en magtig in sy menslike natuur, wat die Verlosser van die mensdom is. 20 Bring hierdie man dan nie hierheen nie, want Hy sal almal vrylaat wat Ek onder ongeloof in die gevangenis hou en gebind het met die boeie van hulle sondes, en Hy sal hulle na die ewige lewe lei. Hoofstuk 16 1 En terwyl Satan en die vors van die hel so met mekaar gepraat het, was daar skielik 'n stem soos van donderweer en die gedreun van winde wat sê: Hef op julle poorte, o vorste, en verhef julle, o ewige poorte, en die Koning van die heerlikheid sal ingaan. 2 Toe die vors van die hel dit hoor, sê hy vir Satan: Gaan weg van my en verlaat my wonings; as jy 'n magtige kryger is, veg teen die Koning van die Heerlikheid. Maar wat het jy met Hom te doen? 3 En Hy het hom uit sy wonings weggewerp. 4 En die prins het aan sy goddelose offisiere gesê: Maak die koperpoorte van wreedheid toe en maak hulle vas met ystertralies en veg dapper, sodat ons nie gevange geneem word nie. 5 Maar toe die hele menigte van die heiliges dit hoor, het hulle met 'n groot stem van toorn met die vors van die hel gespreek: 6 Maak jou poorte oop sodat die Koning van die heerlikheid kan inkom. 7 En die goddelike profeet Dawid het uitgeroep en gesê: Het ek nie waarlik toe ek op aarde was, geprofeteer en gesê: Ag, mag die mense die Here prys vir sy goedheid en vir sy wonderlike werke aan die mensekinders nie? 8 Want Hy het die koperpoorte verbreek en die ystergrendels stukkend gekap. Hy het hulle gegryp vanweë hulle ongeregtigheid, en vanweë hulle ongeregtigheid word hulle geteister. 9 Hierna het 'n ander profeet, naamlik die heilige Jesaja, op dieselfde manier tot al die heiliges gespreek: Het ek nie tereg vir julle geprofeteer toe ek op aarde geleef het nie? 10 Die dooies sal lewe, en die wat in hulle grafte is, sal weer opstaan, en die wat in die aarde is, sal bly wees; want die dou wat van die Here kom, sal vir hulle verlossing bring. 11 En ek het op 'n ander plek gesê: Dood, waar is jou oorwinning? Dood, waar is jou angel? 12 Toe al die heiliges hierdie dinge hoor wat deur Jesaja gespreek is, sê hulle vir die vors van die hel: Maak nou jou poorte oop en neem jou ystergrendels weg, want jy sal nou gebind word en geen mag hê nie. 13 Toe was daar 'n groot stem, soos die geluid van donderweer, wat sê: Hef op julle poorte, o vorste, en verhef julle, o poorte van die hel, en die Koning van die heerlikheid sal ingaan.
38
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
14 Die vors van die hel het dieselfde stem gehoor wat herhaal word en uitgeroep asof hy onkundig was: Wie is daardie Koning van die heerlikheid? 15 Dawid het die vors van die hel geantwoord en gesê: Ek verstaan die woorde van daardie stem, want ek het dit deur sy gees gespreek. En nou, soos ek hierbo gesê het, sê ek vir jou: Die Here, sterk en magtig, die Here, magtig in die stryd: Hy is die Koning van die heerlikheid, en Hy is die Here in die hemel en op die aarde; 16 Hy het neergekyk om die gekreun van die gevangenes te hoor en om die wat tot die dood bestem is, los te laat. 17 En nou, jy vuil en stinkende vors van die hel, maak jou poorte oop, sodat die Koning van die Heerlikheid kan ingaan; want Hy is die Here van hemel en aarde. 18 Terwyl Dawid dit gesê het, het die magtige Here in die vorm van 'n mens verskyn en die plekke verlig wat voorheen in duisternis was, 19 En het die boeie verbreek wat voorheen nie gebreek kon word nie; en met sy onoorwinlike krag diegene besoek wat in die diepe duisternis deur ongeregtigheid en die skaduwee van die dood deur sonde gesit het. Hoofstuk 17 1 Die goddelose Dood en haar wrede beamptes het hierdie dinge gehoor en is in hul onderskeie koninkryke met vrees beetgepak toe hulle die helderheid van die lig sien, 2 En Christus self het skielik in hulle wonings verskyn; hulle het toe uitgeroep en gesê: Ons is deur u gebind; u lyk asof u ons voor die Here in verwarring wil bring. 3 Wie is jy, wat geen teken van verdorwenheid het nie, behalwe daardie helder voorkoms wat 'n volle bewys is van jou grootheid, waarvan jy tog skynbaar geen notisie neem nie? 4 Wie is jy, so magtig en so swak, so groot en so klein, 'n geringe en tog 'n soldaat van die eerste rang, wat in die vorm van 'n dienaar as 'n gewone soldaat kan beveel? 5 Die Koning van die Heerlikheid, dood en lewend, alhoewel eens aan die kruis gedood? 6 Wie het dood in die graf gelê en lewend na ons neergedaal, en in u dood het al die wesens gebewe en al die sterre is beweeg, en nou het u u vryheid onder die dooies en veroorsaak u versteuring vir ons legioene? 7 Wie is jy, wat die gevangenes vrylaat wat deur die oorspronklike sonde in kettings gehou is, en hulle in hul vorige vryheid bring? 8 Wie is jy, wat so 'n glorieryke en goddelike lig versprei oor diegene wat blind gemaak is deur die duisternis van sonde? 9 Net so is al die legioene van duiwels met dieselfde afgryse beetgepak, en met die grootste onderdanige vrees het hulle uitgeroep en gesê: 10 Waar kom dit vandaan, o Jesus Christus, dat U so magtig en glorieryk in majesteit is, so helder dat daar geen vlek op is nie, en so rein dat daar geen misdaad op is nie? Want daardie laer wêreld van die aarde, wat tot nou toe aan ons onderworpe was, en vanwaar ons belasting ontvang het, het nog nooit tevore so 'n dooie man vir ons gestuur nie, nog nooit sulke geskenke soos hierdie aan die vorste van die hel gestuur nie. 11 Wie is jy dan, wat met soveel moed ons wonings binnegaan, en nie net nie bang is om ons met die grootste strawwe te dreig nie, maar ook daarna streef om al die ander te red uit die kettings waarin ons hulle vashou? 12 Miskien is U daardie Jesus, van wie Satan nou net met ons vors gepraat het, dat U deur die dood van die kruis die mag van die dood sou ontvang. 13 Toe het die Koning van die Heerlikheid die dood vertrap, die vors van die hel gegryp, hom van al sy mag beroof en ons aardse vader Adam saam met hom na sy heerlikheid geneem.
39
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Hoofstuk 18 1 Toe het die vors van die hel Satan geneem en met groot aanduiding vir hom gesê: O jy vors van vernietiging, bewerker van Beëlsebul se nederlaag en verbanning, die veragting van God se engele en verafsku deur alle regverdige persone! Wat het jou beweeg om so op te tree? 2 Jy wou die Koning van Heerlikheid kruisig, en deur sy vernietiging het jy ons beloftes van baie groot voordele gemaak, maar soos 'n dwaas was jy onkundig oor wat jy gedoen het. 3 Want kyk nou hoe Jesus van Nasaret, met die helderheid van sy glorieryke goddelikheid, al die verskriklike magte van duisternis en dood op die vlug jaag; 4 Hy het ons gevangenisse van bo tot onder afgebreek, al die gevangenes weggestuur, almal wat gebonde was, vrygelaat, en almal wat voorheen onder die gewig van hulle pyniging gekreun het, het ons nou beledig, en ons is op die punt om deur hulle gebede verslaan te word. 5 Ons goddelose heerskappye is onderwerp, en geen deel van die mensdom is nou in ons onderwerping oor nie, maar aan die ander kant tart hulle ons almal dapperlik uit; 6 Alhoewel die dooies voorheen nooit durf het om hulself onbeskof teenoor ons te gedra nie, en as gevangenes ook nooit by enige geleentheid vrolik kon wees nie. 7 O Satan, jy vors van al die goddeloses, vader van die goddeloses en verlatenes, waarom sou jy hierdie prestasie probeer, aangesien ons gevangenes tot dusver altyd sonder die minste hoop op redding en lewe was? 8 Maar nou is daar nie een van hulle wat ooit kreun nie, en daar is ook nie die geringste skynsel van 'n traan op enigeen van hulle gesigte nie. 9 O prins Satan, jy groot bewaarder van die helse streke, al jou voordele wat jy verkry het deur die verbode boom, en die verlies van die Paradys, het jy nou verloor deur die hout van die kruis; 10 En al jou geluk het toe geëindig toe jy Jesus Christus, die Koning van die heerlikheid, gekruisig het. 11 Jy het teen jou eie belang en myne opgetree, soos jy binnekort sal sien uit daardie groot pynigings en oneindige strawwe wat jy op die punt staan om te ly. 12 O Satan, prins van alle kwaad, outeur van die dood en bron van alle trots, jy moes eers navraag gedoen het oor die bose misdade van Jesus van Nasaret, en dan sou jy bevind het dat hy skuldig was aan geen skuld wat die dood verdien nie. 13 Waarom het u dit gewaag, sonder rede of geregtigheid, om Hom te kruisig, en 'n onskuldige en regverdige persoon na ons streke gebring, en daardeur al die sondaars, goddelose en onregverdige persone in die hele wêreld verloor? 14 Terwyl die vors van die hel so met Satan gepraat het, het die Koning van die Heerlikheid vir Beëlsebul, die vors van die hel, gesê: Satan, die vors sal vir ewig aan jou heerskappy onderworpe wees, in die plek van Adam en sy regverdige seuns, wat myne is. Hoofstuk 19 1 Toe steek Jesus sy hand uit en sê: Kom na My toe, al julle heiliges, wat na my beeld geskape is, wat veroordeel is deur die boom van die verbode vrugte en deur die duiwel en die dood; 2 Leef nou by die hout van my kruis; die duiwel, die vors van hierdie wêreld, is oorwin, en die dood is oorwin. 3 Toe het al die heiliges saamgevoeg onder die hand van die Allerhoogste God; en die Here Jesus het Adam se hand gegryp en vir hom gesê: Vrede vir jou en al jou regverdige nageslag wat myne is. 4 Toe val Adam homself aan die voete van Jesus neer en wend hom aan, met trane, in nederige taal en met 'n harde stem, en sê: 5 Ek sal U verhef, o Here, want U het my opgehef en my teëstanders nie oor my laat bly wees nie. O Here my God, ek het tot U geroep, en U het my genees. 6 Here, U het my siel uit die doderyk opgetrek; U het my in die lewe gehou, sodat ek nie in die kuil sou neerdaal nie.
40
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
7 Sing tot eer van die Here, al sy heiliges, en loof sy heiligheid, want sy toorn duur net vir 'n oomblik; in sy welbehae is die lewe. 8 Net so het al die heiliges aan die voete van Jesus neergeval en met een stem gesê: U het gekom, o Verlosser van die wêreld, en alles volbring wat U vooruit verkondig het deur die wet en u heilige profete. 9 U het die lewendes deur u kruis verlos en na ons neergedaal, sodat U ons deur die dood van die kruis van die hel kan verlos en deur u krag van die dood. 10 O, Here, soos U die tekens van u heerlikheid in die hemel geplaas het, en die teken van u verlossing, naamlik u kruis, op aarde opgerig het, so, Here, plaas die teken van die oorwinning van u kruis in die hel, sodat die dood nie langer 'n kneg mag hê nie. 11 Toe strek die Here sy hand uit en maak die teken van die kruis oor Adam en al sy heiliges. 12 En hy het Adam aan sy regterhand gegryp en uit die hel opgevaar, en al die heiliges van God het Hom gevolg. 13 Toe het die koninklike profeet Dawid vrymoediglik uitgeroep en gesê: 1 Sing tot eer van die Here 'n nuwe lied, want Hy het wonders gedoen; sy regterhand en sy heilige arm het Hom die oorwinning bewerkstellig. 14 Die Here het sy heil bekend gemaak, sy geregtigheid het Hy openlik voor die oë van die heidene geopenbaar. 15 En die hele menigte van die heiliges het geantwoord en gesê: Hierdie eer kom al sy heiliges toe! Amen, loof die Here! 16 Daarna het die profeet Habakuk 3 uitgeroep en gesê: U het uitgetrek tot redding van u volk, ja, tot redding van u volk. 17 En al die heiliges het gesê: 4 Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here, want die Here het ons verlig. Dit is onse God vir ewig en altyd; Hy sal oor ons regeer tot in ewigheid. Amen. 18 Net so het al die profete die heilige dinge van sy lof gespreek en die Here gevolg. Hoofstuk 20 1 Toe het die Here Adam by die hand gehou en hom aan die aartsengel Migael oorgegee; en Hy het hulle na die Paradys gelei, vol barmhartigheid en heerlikheid; 2 En twee baie ou manne het hulle ontmoet, en is deur die heiliges gevra: Wie is julle wat nog nie saam met ons in die hel was nie, en julle liggame in die Paradys neergelê is? 3 Een van hulle antwoord en sê: Ek is Henog, wat deur die woord van God weggery is, en hierdie man wat saam met my is, is Elía die Tisbiet, wat weggery is in 'n wa van vuur. 4 Hier was ons tot dusver en het die dood nie gesmaak nie, maar staan nou op die punt om terug te keer met die koms van die Antichris, gewapen met goddelike tekens en wonderwerke, om teen hom in die geveg te veg, en deur hom in Jerusalem gedood te word, en na drie en 'n half dae weer lewend in die wolke opgeneem te word. 5 En terwyl die heilige Henog en Elias dit vertel het, kyk, daar het 'n ander man in 'n ellendige gestalte gekom wat die teken van die kruis op sy skouers gedra het. 6 En toe al die heiliges Hom sien, sê hulle vir Hom: Wie is U? Want u aangesig is soos dié van 'n dief, en waarom dra U die kruis op u skouers? 7 Toe antwoord hy en sê: Julle spreek reg, want ek was 'n dief wat allerhande kwaad op aarde gepleeg het. 8 En die Jode het my saam met Jesus gekruisig; en ek het die verbasende dinge gesien wat in die skepping gebeur het by die kruisiging van die Here Jesus. 9 En ek het geglo dat Hy die Skepper van alle dinge en die Almagtige Koning was; en ek het tot Hom gebid en gesê: Here, dink aan my wanneer U in u koninkryk kom. 10 Hy het dadelik my smeking aangehoor en vir my gesê: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees.
41
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
11 En hy het my hierdie teken van die kruis gegee en gesê: Dra dit en gaan na die Paradys; en as die engel wat die wag van die Paradys is, jou nie toelaat nie, wys hom die teken van die kruis en sê vir hom: Jesus Christus wat nou gekruisig is, het my hierheen na jou gestuur. 12 Toe ek dit gedoen het en die engel wat die wag van die Paradys is, al hierdie dinge vertel het, en hy dit gehoor het, het hy dadelik die poorte oopgemaak, my voorgestel en my aan die regterhand in die Paradys geplaas, 13 en gesê: Bly 'n klein tydjie hier totdat Adam, die vader van al die mense, sal ingaan met al sy seuns, wat die heilige en regverdige dienaars van Jesus Christus is, wat gekruisig is. 14 Toe hulle al hierdie verhaal van die dief hoor, het al die patriarge met een stem gesê: Geseënd is U, o Almagtige God, die Vader van ewige goedheid en die Vader van barmhartigheid, wat sulke guns bewys het aan diegene wat teen Hom sondaars was, en hulle na die genade van die Paradys gebring het en hulle te midde van u groot en geestelike voorsienings in 'n geestelike en heilige lewe geplaas het. Amen. Hoofstuk 21 1 Dit is die goddelike en heilige geheimenisse wat ons gesien en gehoor het. Ek, Charinus en Lenthius word nie toegelaat om die ander geheimenisse van God te verkondig nie, soos die aartsengel Michael ons beveel het, 2 en gesê: Julle moet saam met my broeders na Jerusalem gaan en volhard in die gebede en die opstanding van Jesus Christus verkondig en verheerlik, aangesien Hy julle saam met Homself uit die dood opgewek het. 3 En julle sal met geen mens praat nie, maar as stommes sit totdat die tyd kom wanneer die Here julle sal toelaat om die geheimenisse van sy goddelikheid te vertel. 4 Die aartsengel Migael het ons verder beveel om oor die Jordaan te gaan, na 'n uitstekende en vet land, waar baie is wat saam met ons uit die dood opgestaan het as die bewys van die opstanding van Christus. 5 Want ons het nog net drie dae uit die dood toegestaan, ons wat opgestaan het om die pasga van onse Here saam met ons ouers te vier en om ons getuienis vir Christus die Here te dra, en ons is gedoop in die heilige rivier van die Jordaan. En nou word hulle deur niemand gesien nie. 6 Dit is soveel as wat God ons toegelaat het om aan julle te vertel; gee Hom dan lof en eer en bekeer julle, en Hy sal julle barmhartig wees. Vrede vir julle van die Here God Jesus Christus en die Verlosser van ons almal. Amen, Amen, Amen. 7 En nadat hulle klaar was met skryf en op twee afsonderlike stukke papier geskryf het, het Charinus dit wat hy geskryf het, in die hande van Annas, Kajafas en Gamaliël gegee. 8 Lenthius het ook die geskrifte in die hande van Nikodemus en Josef gegee; en onmiddellik het hulle in besonder wit gestaltes verander en is nie meer gesien nie. 9 Maar wat hulle geskryf het, het volkome ooreengestem, sonder dat een letter meer of minder as die ander bevat het. 10 Toe die hele vergadering van die Jode al hierdie verrassende berigte van Charinus en Lenthius hoor, het hulle vir mekaar gesê: Waarlik, al hierdie dinge is deur God gedoen, en geloofd sy die Here Jesus vir ewig en ewig, Amen. 11 En hulle het rondgegaan met groot angs en vrees en bewing, en op hul borste geslaan en elkeen na sy huis gegaan. 12 Maar al hierdie dinge wat deur die Jode in hulle sinagoges aangaande Jesus vertel is, is dadelik deur Josef en Nikodemus aan die goewerneur vertel. 13 En Pilatus het al hierdie transaksies neergeskryf en al hierdie verslae in die openbare registers van sy saal geplaas.
42
Die Dood, Begrafnis en Opstanding van Jesus Christus
Hoofstuk 22 1 Na hierdie dinge het Pilatus na die tempel van die Jode gegaan en al die owerstes en skrifgeleerdes en wetgeleerdes bymekaargeroep en saam met hulle in die kapel van die tempel ingegaan. 2 En hy het bevel gegee dat al die poorte gesluit moes word en vir hulle gesê: Ek het gehoor dat julle 'n groot boek in hierdie tempel het; ek versoek julle dan dat dit voor my gebring word. 3 En toe die groot boek, gedra deur vier dienaars van die tempel, en versier met goud en edelgesteentes, gebring is, sê Pilatus vir hulle almal: Ek besweer julle by die God van julle vaders, wat hierdie tempel gebou en beveel het dat dit gebou word, dat julle die waarheid nie vir my verberg nie. 4 Julle weet alles wat in daardie boek geskryf is; sê my dan nou, as julle in die Skrifte iets gevind het van daardie Jesus wat julle gekruisig het, en in watter tyd van die wêreld Hy moes kom, wys dit my. 5 Nadat hulle Annas en Kajafas met 'n eed bevel gegee het, het hulle al die ander wat saam met hulle was, beveel om uit die kapel te gaan. 6 En hulle het die poorte van die tempel en die kapel gesluit en vir Pilatus gesê: U het ons, o regter, laat sweer by die bou van hierdie tempel om aan u te verklaar wat waar en reg is. 7 Nadat ons Jesus gekruisig het, sonder om te weet dat Hy die Seun van God was, maar omdat ons gedink het dat Hy sy wonderwerke deur middel van towerkunste verrig, het ons 'n groot vergadering in hierdie tempel byeengeroep. 8 En toe ons onder mekaar oor die wonderwerke beraadslaag het wat Jesus verrig het, het ons baie getuies van ons eie land gevind wat verklaar het dat hulle Hom lewend gesien het ná sy dood, en dat hulle Hom met sy dissipels hoor praat het, en Hom sien opvaar na die hoogtes van die hemele, en in hulle ingaan het; 9 En ons het twee getuies gesien wie se liggame Jesus uit die dood opgewek het, wat ons vertel het van baie vreemde dinge wat Jesus onder die dode gedoen het, waarvan ons 'n geskrewe verslag in ons hande het. 10 En dit is ons gewoonte om jaarliks hierdie heilige boek voor 'n vergadering oop te maak en daarin die raad van God te soek. 11 En ons het in die eerste van die sewentig boeke gevind, waar Migael, die aartsengel, met die derde seun van Adam, die eerste mens, praat, 'n verslag dat Christus, die mees geliefde Seun van God, na vyfduisend vyfhonderd jaar na die aarde gekom het, 12 En ons het verder oorweeg dat hy miskien die einste God van Israel was wat met Moses gespreek het: Jy moet die ark van die Getuienis maak; twee el en 'n half moet die lengte daarvan wees, en 'n el en 'n half die breedte daarvan, en 'n el en 'n half die hoogte daarvan. 13 Deur hierdie vyf el en 'n half vir die bou van die ark van die Ou Testament, het ons waargeneem en geweet dat Jesus Christus oor vyfduisend jaar en 'n half (eenduisend) jaar in die ark of tabernakel van 'n liggaam sou kom; 14 En so getuig ons Skrifte dat Hy die Seun van God is, en die Here en Koning van Israel. 15 En omdat ons owerpriesters ná sy lyding verbaas was oor die tekens wat deur hom gedoen is, het ons daardie boek oopgemaak om al die geslagte te ondersoek tot by die geslag van Josef en Maria, die moeder van Jesus, in die veronderstelling dat Hy uit die nageslag van Dawid was; 16 En ons het die verslag van die skepping gevind, en wanneer Hy die hemel en die aarde gemaak het en die eerste mens Adam, en dat van daar af tot die vloed tweeduisend tweehonderd en twaalf jaar was. 17 En van die vloed tot Abraham negehonderd-en-twaalf. En van Abraham tot Moses vierhonderden-dertig. En van Moses tot koning Dawid vyfhonderd-en-tien. 18 En van Dawid tot die Babiloniese ballingskap, vyfhonderd jaar. En van die Babiloniese ballingskap tot die vleeswording van Christus, vierhonderd jaar. 19 Die som van alles wat vyfduisend en 'n half ('n duisend) beloop. 20 En so blyk dit dat Jesus wat ons gekruisig het, Jesus Christus, die Seun van God, en ware en almagtige God, is. Amen.
43