Die Wagter Esegiël 3:17-21 17 Mensekind, Ek het jou as wag vir die huis van Israel aangestel; hoor daarom die woord uit my mond en waarsku hulle van my kant. 18 Wanneer Ek aan die goddelose sê: Jy sal sekerlik sterwe, en jy waarsku hom nie en spreek nie om die goddelose van sy goddelose weg te waarsku om sy lewe te red nie, dan sal dieselfde goddelose man deur sy ongeregtigheid sterwe; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis. 19 Maar as jy die goddelose waarsku, en hy hom nie van sy goddeloosheid of van sy goddelose weg bekeer nie, dan sal hy deur sy ongeregtigheid sterwe; maar jy het jou siel gered. 20 Verder, as 'n regverdige van sy geregtigheid afwyk en onreg doen, en Ek 'n struikelblok voor hom lê, sal hy sterwe; omdat jy hom nie gewaarsku het nie, sal hy deur sy sonde sterwe, en aan sy geregtigheid wat hy gedoen het, sal nie gedink word nie; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis. 21 Maar as jy die regverdige waarsku dat die regverdige nie moet sondig nie, en hy nie sondig nie, dan sal hy sekerlik lewe, omdat hy gewaarsku is; en jy het ook jou siel gered.
Esegiël 33:1-33 1 Verder het die woord van die HERE tot my gekom en gesê: 2 Mensekind, spreek met die kinders van jou volk en sê vir hulle: Wanneer Ek die swaard oor 'n land bring, en die volk van die land 'n man uit hulle gebied neem en hom as hulle wag aanstel, 3 As hy die swaard oor die land sien kom, blaas hy die ramshoring en waarsku die volk; 4 Elkeen wat dan die geluid van die basuin hoor en hom nie laat waarsku nie, en die swaard kom en hom wegneem, dan sal sy bloed op sy eie hoof wees. 5 Hy het die geluid van die basuin gehoor en hom nie laat waarsku nie; sy bloed sal op hom wees. Maar hy wat hom laat waarsku, sal sy siel red. 6 Maar as die wag die swaard sien kom en nie die basuin blaas nie, en die volk nie gewaarsku word nie, as die swaard kom en iemand onder hulle wegneem, word hy deur sy ongeregtigheid weggeneem; maar sy bloed sal Ek van die wag se hand eis. 1
7 En jy, o mensekind, Ek het jou as wag oor die huis van Israel aangestel; daarom moet jy 'n woord uit my mond hoor en hulle van my kant waarsku. 8 Wanneer Ek aan die goddelose sê: “O goddelose, jy sal sekerlik sterwe,” as jy nie spreek om die goddelose vir sy weg te waarsku nie, dan sal daardie goddelose deur sy ongeregtigheid sterwe; maar sy bloed sal Ek van jou hand eis. 9 Maar as jy die goddelose waarsku oor sy weg om daarvan af te draai, en hy hom nie van sy weg afdraai nie, sal hy deur sy ongeregtigheid sterwe; maar jy het jou siel gered. 10 Daarom, jy, mensekind, spreek met die huis van Israel: So spreek julle en sê: As ons oortredinge en ons sondes op ons is en ons daardeur wegkwyn, hoe kan ons dan lewe? 11 Sê vir hulle: So waar as Ek leef, spreek die Here HERE, Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose hom van sy weg bekeer en lewe. Bekeer julle, bekeer julle van julle bose weë; want waarom wil julle sterwe, o huis van Israel? 12 Daarom, jy, mensekind, sê aan die kinders van jou volk: Die geregtigheid van die regverdige sal hom nie red op die dag van sy oortreding nie; wat die goddeloosheid van die goddelose betref, hy sal daardeur nie val op die dag as hy hom van sy goddeloosheid bekeer nie; en die regverdige sal nie kan lewe vir sy geregtigheid op die dag as hy sondig nie. 13 Wanneer Ek aan die regverdige sê dat hy sekerlik sal lewe, en hy op sy eie geregtigheid vertrou en onreg doen, sal al sy geregtighede nie onthou word nie; maar vir die onreg wat hy gedoen het, daardeur sal hy sterwe. 14 En as Ek aan die goddelose sê: Jy sal sekerlik sterwe; en hy hom van sy sonde bekeer en doen wat reg en geregtigheid is, 15 As die goddelose die pand teruggee, teruggee wat hy geroof het, in die insettinge van die lewe wandel, sonder om onreg te doen, dan sal hy sekerlik lewe, hy sal nie sterwe nie. 16 Al sy sondes wat hy begaan het, sal hom nie genoem word nie; hy het gedoen wat reg en geregtigheid is; hy sal sekerlik lewe. 17 Tog sê die kinders van jou volk: Die weg van die Here is nie reg nie; maar wat hulle betref, hulle weg is nie reg nie. 18 Wanneer die regverdige hom van sy geregtigheid afkeer en onreg pleeg, sal hy daardeur sterwe. 19 Maar as die goddelose hom van sy goddeloosheid bekeer en doen wat reg en geregtigheid is, sal hy daardeur lewe. 20 Tog sê julle: Die weg van die Here is nie reg nie. O huis van Israel, Ek sal julle oordeel, elkeen volgens sy weë. 21 En in die twaalfde jaar van ons ballingskap, in die tiende maand, op die vyfde van die maand, het een wat uit Jerusalem ontsnap het, na my gekom en gesê: Die stad is verslaan. 22 En die hand van die HERE was op my in die aand voordat die vlugteling gekom het; en Hy het my mond oopgemaak totdat Hy in die môre na my gekom het; en my mond is oopgemaak, en ek was nie meer stom nie. 23 Toe het die woord van die HERE tot my gekom en gesê: 24 Mensekind, die bewoners van daardie woestenye van die land van Israel spreek en sê: Abraham was een, en hy het die land geërf, maar ons is baie; die land is aan ons as erfenis gegee. 25 Daarom, sê vir hulle: So spreek die Here HERE: Julle eet met die bloed saam en slaan julle oë op na julle afgode en vergiet bloed; en julle sal die land in besit neem? 26 Julle staan op julle swaard, julle doen gruwels, en julle verontreinig elkeen die vrou van sy naaste; en julle sal die land in besit neem? 27 Sê vir hulle: So sê die Here HERE: So waar as Ek leef, die wat in die puinhope is, sal deur die swaard val; en hom wat in die oop veld is, sal Ek aan die wilde diere oorgee om opgeëet te word; en die wat in die vestings en in die grotte is, sal deur die pes sterwe. 28 Want Ek sal die land 'n wildernis maak, en die prag van sy mag sal ophou; en die berge van Israel sal woes wees, sodat niemand daardeur sal trek nie.
2
29 Dan sal hulle weet dat Ek die HERE is as Ek die land 'n wildernis maak oor al hulle gruwels wat hulle gedoen het. 30 Ook jy, mensekind, die kinders van jou volk spreek nog steeds teen jou by die mure en in die deure van die huise, en hulle spreek die een met die ander, elkeen met sy broer, en sê: Kom tog en hoor wat die woord is wat van die HERE uitgaan. 31 En hulle kom na jou toe soos die volk kom, en hulle sit voor jou as my volk, en hulle hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie; want met hulle mond betuig hulle baie liefde, maar hulle hart volg hulle hebsug. 32 En kyk, jy is vir hulle soos 'n baie mooi lied van iemand wat 'n aangename stem het en goed op 'n instrument kan speel; want hulle hoor jou woorde, maar hulle doen dit nie. 33 En wanneer dit gebeur – kyk, dit sal gebeur – dan sal hulle weet dat 'n profeet onder hulle was.
Die Wagter se Rol Gestasioneer op 'n Muur: Soos 'n antieke wag op 'n uitkyktoring wat 'n vyand raaksien en 'n trompet blaas, is Esegiël geroep om geestelike gevaar te sien en die alarm te lui. Die waarskuwing gee: Hy moes die goddeloses sê om van hulle sondige weë af te keer.
Die Beginsel van Verantwoordbaarheid As die wagter waarsku: As Esegiël die waarskuwing gegee het en die mense geweier het om te luister, was die mense verantwoordelik vir hul eie vernietiging. As die wagter faal: As Esegiël nie die alarm geblaas het nie, het God Esegiël persoonlik verantwoordelik gehou vir die lewens wat verlore gegaan het.
Vers-vir-vers-uiteensetting van Esegiël 33 Deel 1: Die Plig van die Wagter (Verse 1–9) Hierdie gedeelte gebruik die lewendige beeldspraak van 'n militêre wag om Esegiël se geestelike verantwoordelikhede te definieer. Verse 1–3: Die Scenario. God beskryf 'n standaard antieke praktyk: wanneer 'n stad bedreig word met inval, kies die burgers 'n man om op die muur te staan. Sy enigste taak is om op die uitkyk te wees vir die swaard (die vyand) en die trompet te blaas om die mense te waarsku. Verse 4–5: Die Volk se Verantwoordelikheid. As die basuin blaas en iemand dit ignoreer, is hul dood hul eie skuld. Hulle het die waarskuwing gehoor en gekies om nie op te tree nie. Omgekeerd red diegene wat waarskuwing neem, hul lewens. Vers 6: Die Wagter se Mislukking. As die wagter die vyand sien aankom, maar versuim om die trompet te blaas , word die burgers steeds weggeneem weens hulle sondes, maar God hou die wagter verantwoordelik vir hulle bloed. Verse 7–9: Die Geestelike Toepassing. God benoem Esegiël eksplisiet as die wag vir die huis van Israel . Esegiël moet die woord uit God se mond hoor en die mense waarsku. As God oordeel oor die goddelose verklaar en Esegiël stilbly, sterf die goddelose persoon, maar Esegiël word skuldig bevind. As Esegiël hulle wel waarsku en hulle dit ignoreer, word Esegiël van alle skuld vrygespreek.
3
Deel 2: Individuele Verantwoordelikheid en Genade (Verse 10–20) Hierdie gedeelte spreek die wanhoop van die ballinge Israeliete aan en skets God se ware begeerte vir die mensdom. Vers 10: Die Volk se Wanhoop. Die ballinge voel belas deur hul sondes en vra: "Hoe moet ons dan leef?" Hulle glo dat hul oordeel in klip gegiet is en daar geen ontsnapping is nie. Vers 11: Die Hart van God. Dit is een van die bekendste verse in Esegiël. God verklaar: "Ek het geen behae in die dood van die goddelose nie, maar daarin dat die goddelose hom van sy weg bekeer en lewe . " Hy rig 'n passievolle pleidooi: "Bekeer julle, bekeer julle van julle bose weë! Waarom wil julle sterwe, o huis van Israel?" Verse 12–16: Die Dinamiek van Geregtigheid. God verduidelik dat vorige dade nie toekomstige status waarborg nie. As 'n histories regverdige persoon op hul vorige goeie dade vertrou en tot sonde wend, sal hul vorige geregtigheid hulle nie red nie. As 'n histories goddelose persoon berou toon, gesteelde eiendom teruggee en in God se bevele wandel, word hul vorige sondes vergeet. Hulle sal sekerlik lewe. Verse 17–20: Die Regverdigheid van God. Die Israeliete kla dat "die weg van die Here nie gelyk is nie " : God antwoord dat dit hulle weë is wat onregverdig is. Hy herhaal dat Hy elke individu volgens hul eie gedrag sal oordeel, en beklemtoon persoonlike verantwoordelikheid bo korporatiewe skuld. Deel 3: Die val van Jerusalem bevestig (Verse 21–22) Hierdie kort verhalende gedeelte merk 'n massiewe keerpunt in Esegiël se bediening. Vers 21: Die Nuus Arriveer. In die 12de jaar van ballingskap arriveer 'n oorlewende van Jerusalem en bring die tragiese nuus oor: "Die stad is verslaan. " Dit vervul alles wat Esegiël jare lank voorspel het. Vers 22: Esegiël se mond het oopgegaan. Die aand voor die oorlewende aangekom het, was God se hand op Esegiël en het dit sy mond oopgemaak. Tot op hierdie punt was Esegiël bonatuurlik " stom " geslaan, slegs in staat om te praat toe God hom 'n direkte profesie gegee het (Esegiël 3:26-27). Van hierdie oomblik af is sy spraak ten volle herstel. Deel 4: Oordeel oor diegene wat in die land oorbly (Verse 23–29) God spreek die waanbeelde aan van die Jode wat daarin geslaag het om in die verwoeste land van Israel te bly. Verse 24–26: Die Arrogansie van die Oorblyfsel. Die mense wat in die puin agterbly, eis eienaarskap van die land op. Hulle voer aan dat as Abraham net een man was en die land geërf het, hulle – soos baie mense – 'n selfs groter reg daarop het. God antwoord deur hulle voortdurende sondes uit te wys: vleis met bloed eet, afgodery en bloed vergiet. Hy vra: "Sal julle die land besit?" Verse 27–29: Volkome Verwoesting. God belowe dat diegene wat in die ruïnes, grotte en oop velde wegkruip, deur die swaard, wilde diere en plae sal sterf. Die land sal 'n totale woesteny word om hulle trots te breek.
4
Deel 5: Die Gevaar van Oppervlakkige Luister (Verse 30–33) Die hoofstuk sluit af met 'n waarskuwing aan Esegiël oor sy gewilde reputasie onder die ballinge. Verse 30–32: Vermaak vs. Gehoorsaamheid. God waarsku Esegiël dat die mense agter sy rug oor hom praat en mekaar nooi om te sê: "Kom tog en hoor wat die woord is wat van die HERE uitgaan." Hulle behandel Esegiël egter soos 'n sanger van liefdesliedere met 'n pragtige stem . Hulle hou daarvan om na sy woorde as vermaak te luister, maar hulle het absoluut geen voorneme om dit in die praktyk te bring nie, want hulle harte is gierig. Vers 33: Die Ultieme Bewys. God kom tot die gevolgtrekking dat wanneer alles wat Esegiël voorspel het uiteindelik waar word, hierdie oppervlakkige luisteraars te laat sal besef dat "'n profeet onder hulle was."
Nuwe Testamentiese Toepassing van die Wagterkonsep Die Nuwe Testament verander die rol van die wagter van 'n enkele Ou-Testamentiese profeet na Christelike predikante, kerkleiers en gelowiges wat die Evangelie deel. 1. Bedieningsverantwoordelikheid (Pastore en Leiers) In die Nuwe Testament word kerkleiers beskryf as geestelike wagte wat aan God rekenskap moet gee vir die siele onder hulle sorg. Hebreërs 13:17: "Wees gehoorsaam aan julle voorgangers en onderdanig, want hulle waak vir julle siele as diegene wat rekenskap moet gee..." Toepassing: Pastore het 'n streng verpligting om die volle waarheid te verkondig – insluitend waarskuwings oor sonde en oordeel – eerder as net aangename boodskappe, wat die aanspreeklikheid van Esegiël weerspieël. 2. Paulus se "Skoon Hande" Verdediging Die apostel Paulus het Esegiël se taal eksplisiet gebruik om sy sendingwerk te beskryf. Toe hy van die ouderlinge van Efese afskeid geneem het, het hy gesê: Handelinge 20:26–27: "Daarom getuig ek vandag dat ek rein is van die bloed van alle mense . Want ek het nie nagelaat om aan julle die hele raad van God te verkondig nie." Toepassing: Paulus het geweet dat omdat hy die Evangelie getrou verkondig het en almal wat hy ontmoet het, gewaarsku het, hy suksesvol "sy siel gered het" in die styl van Esegiël 33:9. 3. Die Oproep tot Geestelike Waaksaamheid (Alle Gelowiges) Die Griekse woord wat dikwels vertaal word as "waak" of "wees waaksaam" ( gregoreo ) word gereeld deur Jesus en die Apostels gebruik, wat die wagter-denkwyse na alle Christene uitbrei. Markus 13:37 (Jesus se opdrag): " En wat Ek vir julle sê, sê Ek vir almal: Waak . " 1 Petrus 5:8: "Wees nugter en waaksaam , want julle teëstander, die duiwel, loop rond soos 'n brullende leeu en soek wie hy kan verslind." Toepassing: Nuwe Testamentiese gelowiges word geroep om wagters oor hul eie lewens, hul families en hul gemeenskappe te wees – om waaksaam te bly vir geestelike misleiding en die wederkoms van Christus. 5