Skip to main content

Hardt voor Hulp - ROC Mondriaan

Page 1


HARDT

Tijdens een schrijfworkshop vertaalden de studenten dez eigen woorden Die verhalen lees je Later brachten met een professionele cameraplo

Hardt voor hulp

Deze ontmoetingen zijn onderdeel van Politie M dat jongeren uitdaagt om zich te verdiepen in de le Dank aan alle politieprofessionals die hun ervaringen open de jongeren die deze verhalen met aandach

Veel le

30 MESSTEKEN

Op donderdagmiddag rond 16:45 op een herfstige dag hoorde een vrouw, we noemen haar even Barbara Elsing, een geluid wat leek op hard geschreeuw van haar buurvrouw. Ze dacht dat het een ruzie was, maar had voor de zekerheid de politie gebeld omdat ze gegil hoorde, maar dacht er verder niet veel van De politie was onderweg, in de veronderstelling dat er een burenruzie was Niets bleek minder waar.

Het was een doodnormale dag toen Floortje een melding binnen kreeg over geluidsoverlast. Floortje werkt nog niet zo lang bij de politie, maar kent de buurt waar de geluidsoverlast is wel.

Het is een appartementencomplex waar af en toe wel meldingen van binnenkomen.

Meestal zijn die meldingen van jongeren die harde muziek draaiden, dus gingen Floortje en haar partner erheen. Eenmaal aangekomen kwamen we bij mevrouw Barbara Elsing aan, die de melding had gemaakt Barbara deed de deur open en gaf aan dat zij de sleutel had van de buurvrouw waar de ruzie plaatsvond De politie heeft een paar keer aangeklopt, maar er reageerde niemand

Even later hoorden ze een hoop gegil en wisten ze dat ze met spoed naar binnen moesten

De politie trof een vrouw aan, we noemen haar even Patricia. Patricia lag op de grond, in Floortje haar woorden in een 'bloedbad'.

De politieagent rende er gelijk op af en heeft geprobeerd te reanimeren, maar ze kwamen er al snel achter dat het al te laat was

Achteraf kwam de politie erachter dat ze neergestoken was met 30 messteken, wat ook uiteindelijk de doodsoorzaak van Patricia was Doordat er daarvoor meldingen waren geweest en alles was vastgelegd in het systeem, wisten ze wie de mogelijke dader was, namelijk haar partner, we noemen hem even Pieter Pieter stond al bekend bij de politie voor eerdere meldingen De meldingen waren vooral huiselijk geweld en nog andere meldingen.

Pieter was op het moment dat de politie was aangekomen nergens meer te bekennen, maar door genoeg opsporing van de politie en gebruik te maken van het politiesysteem is Pieter uiteindelijk binnen een uur opgespoord en hebben zowel Floortje als de rest van haar team Pieter aangehouden.

Pieter werd aangetroffen met bloed op zijn armen en handen Patricia bleek achteraf 30 keer neergestoken te zijn door haar partner Pieter

Wat begon als een gewone melding van geluidsoverlast, veranderde in een zaak die de hele buurt nooit meer zou vergeten

‘DE POLITIEAGENT RENDE ER GELIJK

OP AF EN HEEFT GEPROBEERD TE

REANIMEREN, MAAR ZE KWAMEN

ER AL SNEL ACHTER DAT

HET AL TE LAAT WAS. ’

VLAGGETJESDAG

Het was een gezellige dag, maar plots veranderde alles

Het was 22 juni 2024, Vlaggetjesdag, een feest in Scheveningen dat de start van het haringseizoen viert.

Het evenement, dat traditioneel begon met de eerste haringvangst na de winter, wordt nu gevierd met een rijk programma van optredens, activiteiten en visproeven

De haven van Scheveningen bruist van muziek, schepen, traditie en gezelligheid

Het was een warme dag, het zweet liep over mijn hele lichaam. Ik was gezellig samen met mijn collega aan het fietsen in Scheveningen Het zag er heel gezellig uit, de sfeer was goed, geen problemen die dag

Het leek alsof er niets fout kon gaan die dag

We waren al een tijdje aan het fietsen langs de kraampjes, met leuke muziek en dat maakte de dag nog leuker. Maar toen... uit het niets kwam een vrouw dansend uit de menigte.

Toen sloeg de sfeer opeens om de vrouw leek toch meer in paniek dan we dachten.

Mijn collega en ik namen het nog niet echt serieus omdat we dachten dat die vast dronken zou zijn Tot ze plots riep: 'Help! Help!'

We renden achter haar aan naar een paar kraampjes verder.

Toen zagen we plots een man zitten, eerst dachten we dat hij zwart gekleed was, maar hoe dichterbij we kwamen, hoe meer er duidelijk werd De man was helemaal niet zwart gekleed, maar de man was voor 80% verbrand En iedereen eromheen was ook in paniek.

Wat bleek, er was een gasexplosie geweest van een gaspit die onder een bak met eten staat om het warm te houden, en de man die verbrand was wilde daar eten halen. Het was een naar gezicht om te zien, want de vellen hingen van meneer zijn armen en benen af. We hebben gelijk de traumahelikopter met spoed laten komen en toen hebben we het in handen gegeven van de ambulance We hebben het plaats delict nog afgezet zodat niemand er kon komen.

Dit was toch weer een les voor mij en mijn collega’s, dat niets is wat het lijkt en we alles serieus moeten nemen, ook al lijkt het niet zo. Met de meneer gaat het ondertussen goed en meneer is gelukkig hersteld, maar goed geschrokken

‘NIETS IS WAT HET LIJKT

EN WE ALLES SERIEUS

MOETEN NEMEN, OOK AL

LIJKT HET NIET ZO.’

NIETSVERMOEDEND

Hoe verder Sandra van de drukte van de stad vandaan loopt, hoe dichter ze bij het gevaar komt.

Het was een late avond als vele andere. Er was een vrouw, die wordt benoemd als Sandra (dit is niet de echte naam van de vrouw) Sandra was op een zaterdagavond uit geweest in de stad Rotterdam. Ze heeft een hele leuke avond gehad tot het moment dat zij alleen naar huis liep. Op het moment dat ze weg was van de drukte in de stad, werd het steeds stiller op straat. Er liep een man langzaam achter haar aan Ze kreeg door dat zij constant werd achtervolgd.

Haar hartslag ging omhoog van de spanning, ze durfde zich niet om te draaien. Even later besloot

Sandra 112 te bellen

Ze kreeg iemand aan de lijn van de meldkamer Ze fluisterde voorzichtig dat zij werd achtervolgd. Ze was heel bang. De politie was niet meteen met spoed naar de vrouw toegegaan, maar zij moest aan de lijn blijven met de meldkamer voor gevaar Sandra had per ongeluk de telefoon opgehangen

Eenmaal thuisgekomen belde ze nogmaals de politie Ze kreeg te horen dat ze haar deur op slot moest doen. Uiteindelijk heeft Sandra snel de deur op slot gedraaid. Tijdens het bellen met de politie hoorde ze plotseling hard gebonk op haar voordeur

Haar hartslag ging steeds meer omhoog uit spanning, hing zij de telefoon op

Een moment later kreeg de politie een melding van de overburen dat er mogelijk een inbraak was bij het huis van Sandra.

Politieagent Michael krijgt de melding te horen tijdens zijn dienst. Nietsvermoedend dat het uit de hand zou lopen. De politieagent Michael is met scheurende banden onderweg naar het huis van Sandra. Plotseling kwam er nogmaals een melding binnen, maar deze keer van de bovenburen

Deze mensen vertelden dat zij huiselijk geweld hoorden.

De politie was gearriveerd en constateerde dat het raam opengebroken was Michael voelde de adrenaline oplopen door zijn lichaam. Er hing een gordijn voor het raam, de politieagent trok het gordijn open. Toen zagen ze opeens de man staan naast Sandra.

Sandra gooit de sleutel van haar huis naar Michael Uiteindelijk zijn de agenten binnen en hebben ze de man getaserd. Ze troffen

Sandra zwaargewond aan Sandra vertelt hen dat de man haar heeft verkracht en bijna vermoord. Ze vertelt dat de man, voordat de politie er was, in haar oor fluisterde: ‘dit is het laatste moment dat je meemaakt’

Ze hebben de man uiteindelijk aangehouden en meegenomen

‘ZE FLUISTERDE VOORZICHTIG DAT ZIJ WERD ACHTERVOLGD.
ZE WAS HEEL BANG. ’

MANIS B OP DE BANK

De zoveelste saaie melding.

Peter ging nietsvermoedend naar het adres, maar kwam een bekende tegen op de bank. Agent Peter staat alleen tegenover de agressieve Manis B. Eén verkeerd woord en de situatie escaleert

Peter was op surveillance op de motor in Bergen op Zoom

Peter kreeg een melding van de meldkamer dat er iets gevonden was in een huis. Peter ging nietsvermoedend naar het adres. Toen hij bij dat adres aankwam, belde hij aan en deed de melder de deur open. De melder was een vrouw rond de 30 jaar met wilde haren en een pyjama aan. De vrouw liet Peter binnen.

Peter liep de vrouw achterna de woonkamer in. Daar zat haar vriend op de bank Peter kon zijn ogen niet geloven

Toen hij de woonkamer inliep zag hij Manis B op de bank Peter kende Manis B als beruchte crimineel. Peter was alleen en voelde zich gespannen en kwetsbaar. ‘De mond is het beste wapen in deze situatie’, legt hij uit

Manis stond geïrriteerd op van de bank Hij was duidelijk niet blij met de aanwezigheid van Peter. Manis voelde zich bedreigd en maakte zichzelf groot. Luidkeels begon hij naar Peter te roepen. Peter was erg geschrokken, maar wist dat hij kalm moest blijven. Manis begon dreigende gebaren te maken

Het schreeuwen werd erger en de bedreigingen steeds wreder.

Peter voelde een golf van angst, maar onderdrukte het. Terwijl de zon door de gordijnen scheen, begon Peter met het kalmeren van Manis B. Peter wist dat als hij zijn collega’s erbij riep, de situatie zou escaleren.

Manis kwam steeds dichterbij en Peter zette af en toe een stap naar achter om de situatie onder controle te houden. Peter wist goed in te spelen op de situatie en kreeg het voor elkaar Manis rustig te maken. Hij zette een paar stappen naar achter en ging weer zitten op de bank.

Eenmaal buiten voelde Peter nog steeds veel stress. Hij moest even goed in- en uitademen Peter ging weer zitten op de motor. Zijn helm op zijn schoot. Hij keek naar boven, naar de blauwe lucht en schijnende zon, en zuchtte. Hij was erg geschrokken. Hij zette zijn helm weer op en ging verder met zijn surveillance.

‘HIJ KEEK NAAR BOVEN, NAAR DE BLAUWE LUCHT

EN SCHIJNENDE ZON, EN ZUCHTTE.’

DE NAALDWIJKSE INBRAAK

Het meeste politiewerk vindt plaats op de weg, op het bureau, in de wijk en de stad. Maar soms voer je het werk uit op een heel ander niveau

Peter was op maandag 16 april 1998 aan het surveilleren in Naaldwijk. Peter had een avonddienst, heel de avond bleef het rustig met de meldingen, tot er een melding binnenkwam van een inbraak Dat was het begin van een bizarre, perswaardige situatie. Peter voelt zijn hart sneller kloppen Dit is zijn eerste inbraakmelding. Peter en zijn collega stappen in de 9552 en rijden op hoge snelheid naar de Piet Heinsstraat in Naaldwijk om 21.46 uur.

Eenmaal ter plaatse zien Peter en zijn collega dat de inbraak al gepleegd is

Hierna zien ze iemand op het dak staan en hard weglopen Peter en zijn collega zijn hierna ook het dak op gegaan om de inbreker te zoeken Ze hebben dertig tot veertig minuten moeten zoeken naar de inbreker, na die tijd hebben ze de inbreker toch nog te pakken gekregen. Tijdens het zoeken kwam er ook allemaal pers om de agenten te interviewen en foto’s van de inbraak te maken

Peter en zijn collega hebben de inbreker naar het bureau gebracht

Als Peter thuiskomt, komt zijn buurjongen meteen naar hem toe. De buurjongen vertelt dat hij alles heeft gezien en dat hij erg trots op Peter is Ook vertelt de buurjongen dat Peter nu echt een voorbeeld voor hem is en hij later ook dit dankbare werk door Peter wil gaan doen.

OMA DOET NIET OPEN

Het verhaal gaat over de eerste melding met bloed voor de student van Jackie.

Jackie en een student kregen een melding van een van de buren over haar buurvrouw, dat zij niet opendeed De buren gingen vaak rond hetzelfde tijdstip kijken hoe het met hun buurvrouw ging, alleen deed ze niet open

Jackie en haar student kwamen aan bij de melding en hadden in de auto onderweg ernaartoe een kleine briefing over wat ze zouden gaan doen. Een tijdje later kwamen ze aan en stapten ze uit de auto richting het huis van de melding. Ze belden aan en klopten op de deur, maar er werd niet opengedaan Toen er niet werd opengedaan gingen ze met een ram naar binnen om te kijken hoe het ging met mevrouw

Toen ze binnen liepen was het donker, maar ze zagen wel iemand op de grond liggen, wat de bewoner van het huis was. Jackie pakte haar zaklamp om te kijken wat er aan de hand was.

Jackie en de student zagen mevrouw bewusteloos op de grond liggen in een plas bloed.

Jackie scheen haar zaklamp richting de voeten van mevrouw op de grond en ze zagen haar bot uitsteken bij haar enkel.

De student van Jackie was helemaal in shock omdat het de eerste melding met bloed was. Jackie ging gelijk met collega’s kijken hoe het ging met mevrouw en of ze nog wel leefde, alleen de student was nog steeds in shock.

Aan het eind van de melding wilde Jackie liever dat ze haar student hier beter voor had kunnen beschermen, omdat het best een grote shock voor hem was.

De oma is met de ambulance naar het ziekenhuis gegaan en heeft het gelukkig nog overleefd. Met de student ging het uiteindelijk ook goed

‘ZE BELDEN AAN EN KLOPTEN OP DE DEUR, MAAR ER WERD NIET

OPENGEDAAN.’

JE STAAT ER ALLEEN VOOR

‘Het ene moment sta je tegenover iemand, en even later moet je dezelfde persoon helpen met zijn wonden.’

Het was kort na middernacht toen agent Peter een melding kreeg van overlast bij een café in het centrum van een kleine gemeente Jongeren zouden ruzie zoeken, schreeuwen en vernielingen veroorzaken op het plein Terwijl hij onderweg was, hoorde hij via de porto dat directe ondersteuning niet beschikbaar was Collega’s zaten vast op andere meldingen. Dat besef bracht direct spanning met zich mee In een kleine gemeente weet je dat je er soms alleen voor staat.

Bij aankomst trof Peter een grote groep jongeren aan

Sommigen waren duidelijk onder invloed en de sfeer was direct grimmig. Hij probeerde de groep rustig toe te spreken en naar huis te sturen, maar praten hielp niet

De jongeren kwamen dichterbij, begonnen te duwen en zochten bewust de confrontatie op Toen de situatie verder escaleerde, moest Peter optreden Alleen tegenover een grote groep probeerde hij de controle terug te krijgen terwijl hij ondertussen om assistentie vroeg. In het gedrang ging het plots mis Een van de jongeren kwam hard ten val tegen de rand van een terras en bleef bewegingloos liggen

Het geschreeuw verstomde direct.

Voor Peter veranderde het moment onmiddellijk

De boosheid en adrenaline maakten plaats voor iets anders: hulpverlening

Terwijl hij de andere jongeren op afstand hield, knielde hij naast de gewonde jongen om eerste hulp te verlenen en het bloeden te stoppen tot de ambulance arriveerde. Later bleef vooral die omschakeling hangen. Het ene moment sta je tegenover iemand in een vechtpartij, het volgende moment probeer je dezelfde persoon te helpen Juist dat maakt politiewerk in een kleine gemeente zo intens.

‘HET

ENE MOMENT STA JE TEGENOVER IEMAND, EN EVEN LATER MOET JE DEZELFDE PERSOON HELPEN MET ZIJN WONDEN. ’

DE LANGE WEG

Wanneer je maar een korte rit te maken hebt, en het voelt alsof het honderd jaar duurt, dan weet je dat je een van je ergste dagen hebt als agent

In kleine zinnen weet je het: aanrijding met gewonden

Je kijkt je collega aan en knikt, je draait het stuur om en rijdt met spoed die kant op Onderweg weet je nog weinig over de melding, je gaat er blanco in. Dit waren de gedachtes van agent Peter (leeftijd) werkzaam bij de politie Politie Westland toen hij net van de politieacademie kwam.

Zaterdagmiddag aan het eind van de middag kregen we een melding binnen via de portofoon: ‘5211, willen jullie met spoed rijden naar Arckelweg, er is een aanrijding geweest met gewonden.’

Ik twijfelde geen moment en draaide het stuur om, mijn collega zette de optische en geluidssignalen aan. Met spoed zijn we onderweg zonder te weten wat je gaat aantreffen. Eenmaal aangekomen zien we een persoon liggen, boven op hem ligt een fiets in de kreukels. Snel stappen we uit Ik ren naar de jongen en kijk of hij nog te reanimeren is. Ondertussen is de ambulance ook aangekomen, de ambulance medewerker loopt naar me toe en legt een hand op mijn schouder en zegt: ‘laat maar gaan, deze jongen is overleden’.

Mijn collega en ik zijn onderweg naar de ouders van de jongen die we hebben gevonden. Het is verschrikkelijk om zulk nieuws te moeten brengen. Het was een korte afstand, maar de reis leek wel honderd jaar te duren

Eenmaal aangekomen bij de woning van de jongen klop ik aan, omdat ik nog net uit de opleiding kwam zou mijn collega het gesprek doen Er deden twee personen open. Mijn collega vroeg: ‘Zijn jullie de ouders van ****’

De meneer knikte en zei: ‘Ja dat klopt’ Ik zag dat ze beiden gelijk schrokken toen mijn collega vroeg of mijn collega en ik binnen mochten komen. Hopelijk hoef ik nooit meer over zo’n drempel te stappen

‘HOPELIJK HOEF IK NOOIT MEER OVER ZO’N DREMPEL TE STAPPEN.’

is een publicatie van Politie MDT. Deze uitgave presenteert de gesprekken die studenten van het ROC Mondriaan h bb d li i f i l l

Met dank aan:

Alle vertellers voor het delen van hun verhalen en de docenten voor de leuke samenwerking

Meer weten?

Ga naar www.tinofable.nl

Copyright © 2026 TINO Educare

Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Hardt voor Hulp - ROC Mondriaan by TINO Educare - Issuu