Humanitas Van Mens tot Mens - juli 2026

van mens

Inspiratie

voor generaties Uitje bubbel Freek:

verhalen van Humanitas #1 2026

‘Jongeren hebben een andere kijk op dingen’

Koffie, zingeving en een goed gesprek

Levenservaring CLICHÉSFEITEN, EN TRENDS

Humanitas biedt hulp

Vereniging Humanitas is een landelijke vrijwilligersorganisatie. Onze vrijwilligers helpen mensen om op eigen kracht iets aan hun situatie te veranderen. We doen dat op zes thema’s:

eenzaamheid

kan iedereen overkomen. Bijvoorbeeld door ziekte of scheiding. We helpen je een sociaal netwerk op te bouwen.

verlies

van een dierbare, gezondheid of werk is niet makkelijk. Samen met een vrijwilliger kun je leren met het verlies om te gaan en je leven opnieuw inrichten.

opvoeden

valt niet altijd mee. Met een beetje extra aandacht en hulp van een vrijwilliger lukt het vaak toch om je gezin weer zelf goed draaiende te houden.

opgroeien

en jong zijn is niet altijd makkelijk. Een vrijwilliger helpt je bij lastige situaties, zoals op school of met je ouders, en zoekt samen met jou naar een oplossing.

detentie

is ingrijpend, ook voor het gezin. We helpen met praktische zaken tijdens en na je gevangenschap. Zoals met het contact met je kinderen en het behoud van je sociale netwerk.

thuisadministratie

en geldzaken kunnen lastig zijn. Blijf er niet te lang mee tobben; met de hulp van een goed geschoolde vrijwilliger krijg je er weer grip op.

inhoud

#1 juli 2026

‘Alles gebeurt met een reden’

Hany vluchtte uit Oekraïne waar hij studeerde voor arts. Zijn vrijwilligerswerk voor Humanitas – eerst als tolk en later bij het Gezondheidscafé – geeft hem het gevoel dat hij er weer toe doet. P.12

Ouder worden: clichés en trends

Petra van Loon is programmamanager voor ‘Samen Ouder Worden’, waarbij generaties elkaar inspireren. Over clichés en trends rond ouderen en ouder worden.

P.6

Terugblik op 2025

In het hart van dit blad vind je de Terugblik op 2025. Hierin vertellen we wat we het afgelopen jaar hebben gedaan en wat de impact ervan is geweest.

P.17

En verder

Uit je bubbel

Branko (28) en Freek (71) zijn allebei vrijwilliger bij de Kindervakantieweken. Hun leeftijdsverschil haalt ze uit hun eigen bubbel.

P.22

Up! Voor ouderen

Groepsgesprekken voor ouderen. “Het is zo fijn te horen hoe anderen met hun levensvragen omgaan.”

P.26

P.4 Leuke feitjes en cijfers P.10 Weetjes en tips P.11 90-jarige vrijwilligster

P.14 De blik van buiten P.21 De Kwestie P.25 80-jarige vrijwilliger

P.30 Creatieve fondsenwerving P.32 Weetjes en tips P.33 Prijspuzzel

P.34 Weetjes en tips P.35 Verhaal van Rika

Voorwoord

Jerzy Soetekouw

Levenservaring

Laatst vertelde een vrijwilliger mij over de bezoekjes die ze aflegt bij een deelnemer. “Eigenlijk kom ik nergens in het bijzonder voor,” zei ze. “Ik kom gewoon theedrinken.” Ze is 74. Elke week gaat ze langs bij iemand die het moeilijk heeft. Ze drinkt een kopje thee en luistert. Soms praten ze wat, soms zitten ze samen een tijdje stil. “Maar,” zei ze, “ook door gewoon even samen stil te zitten, voelen problemen al minder zwaar.” Dat is Humanitas. We spreken vaak over vernieuwing en over jonge aanwas. Terecht. Maar tegelijkertijd dragen veel van onze vrijwilligers iets met zich mee wat je nergens kunt organiseren of trainen: een heel leven aan ervaring. Mensen die hebben meegemaakt dat het leven soms anders loopt dan gepland. Mensen die verlies kennen, maar ook weten dat er weer licht kan komen. Mensen die begrijpen dat je een ander niet altijd hoeft te redden. Soms is het genoeg om er gewoon te zijn. Binnen Humanitas zetten duizenden oudere vrijwilligers hun tijd en levenservaring in voor anderen. Als je hun gezamenlijk aantal jaren aan inzet optelt bij dat van al onze andere vrijwilligers, kom je op een onvoorstelbaar getal: meer dan een miljoen jaar. Maar uiteindelijk zit de kracht van Humanitas ‘m niet in dat getal. Dat zit in iets veel kleiners. In een deurbel die gaat. In een kop thee die wordt ingeschonken. In iemand die rustig gaat zitten en zegt: ‘Ik ben er.’ Soms is precies dát wat een mens nodig heeft.

Jerzy

Soetekouw Directeur Humanitas

Vrijwilligerswerk is leeftijdsloos

Vrijwilligerswerk stopt niet bij een bepaalde leeftijd, zoals ook blijkt uit het interview met de 90-jarige Anneke in dit nummer. Vaak rollen we na ons ‘werkzame leven’ juist een nieuwe actieve fase in. Met de vrijheid om de dagen naar eigen inzicht in te vullen, zoeken we ook naar voldoening. Met al die levenservaring heb je immers veel te bieden.

Zo zetten bij Humanitas duizenden oudere vrijwilligers hun tijd en levenservaring in voor anderen. Soms vragen deelnemers zèlf om een oudere vrijwilliger. Gewoon iemand bij wie ze zich geborgen kunnen voelen, ongeacht de reden waarvoor ze bij Humanitas aanklopten. Of iemand met de rust en ervaring om nergens meer van op te kijken. Of iemand die voelt als moeder- of vaderfiguur voor henzelf en een opa en oma voor hun kinderen.

Wie zijn die ouderen die zich zo belangeloos voor de deelnemers van Humanitas inzetten? En wanneer ben je eigenlijk een ‘oudere’? We maakten daarvan een overzicht. In dit geval hebben we voor het gemak mensen vanaf 66 jaar ‘ouderen’ genoemd. Maar het is maar een getal. Want vrijwilligerswerk is immers leeftijdsloos.

Levenservaring

Onze tienduizenden vrijwilligers brengen heel wat levenservaring met zich mee. Uitgaande van de cijfers over 2025 qua vrijwilligersinzetten komen we op een getal van 1.238.373 jaren aan levenservaring.

Leeftijdsopbouw vrijwilligers

De inzet van vrijwilligers neemt vanaf het 66ste jaar flink toe. Bijna drie keer zo hoog als die van andere leeftijdsgroepen. Het percentage vrijwilligers van 66 jaar en ouder is 37%.

Leeftijdsopbouw deelnemers

Het percentage deelnemers van 66 jaar en ouder is 26%. Daarmee ligt het aantal oudere vrijwilligers hoger dan het aantal oudere deelnemers

En hoe staat het binnen de groep oudere vrijwilligers?

Het totaal aantal oudere vrijwilligers bij Humanitas is 8.672. Ruimschoots de helft daarvan, 4.788 vrijwilligers, bestaat uit zeventigplussers. De groep tussen de 65 en 70 is kleiner, maar met 3.399 vrijwilligers ook heel aanzienlijk. Vanaf het tachtigste tot het negentigste levensjaar daalt het aantal naar 486. Daarna zijn er evengoed nog 17 negentigplussers als vrijwilligers actief.

Waarom doen ouderen vrijwilligerswerk bij Humanitas?

andere mensen helpen

zinvolle tijdsbesteding

bijdrage maatschappij

werk leuk/interessant

inzetten mijn kennis/talenten

verbondenheid doelstelling

de uitdaging 463 sociale contacten 282

nieuwe vaardigheden en kennis 114 werkervaring opdoen 18 kansen arbeidsmarkt 3 anders 52

Vrijwilligers van 66 jaar en ouder blijven het langst aan Humanitas verbonden.

Ouderen vormen niet alleen de grootste groep vrijwilligers. Ze blijven ook het langst actief als Humanitas-vrijwilliger.

Petra van Loon over de oudere vrijwilligers, clichés en trends:

‘Hun

bijdrage is van onschatbare waarde’

Petra van Loon wil de kijk op ouderen en ouder worden veranderen. We denken nu nog te vaak in clichés over ouderen, terwijl hun bijdrage van onschatbare waarde is. Zo doet juist deze groep ontzettend veel vrijwilligerswerk.

TEKST: JUDITH ZEEMAN FOTOGRAFIE: ANNEKE HYMMEN PORTRETFOTO: AN VAN DE WAL

Wat vertelt het jou dat vrijwilligers van in de zeventig bij Humanitas de grootste groep vormen? “Wauw. Gefeliciteerd. Dat vind ik heel interessant. Het betekent dat jullie werk en missie in de samenleving veel voor die leeftijdsgroep betekent. Het sluit aan bij wat wij zien bij ‘Samen Ouder Worden’. Dat mensen in die fase van hun leven zeggen ‘Ik wil graag nog kunnen groeien en me ontwikkelen en nieuwe dingen en nieuwe mensen leren kennen.’ Ze staan immers nog volop in het leven. Rond onze AOW-leeftijd hebben we gemiddeld nog zeker tien tot twaalf jaren te gaan in goede gezondheid. Bij deze leeftijdsgroep draait het vrijwilligerswerk vaak om zingeving.”

Bij Humanitas zien we dat ook. Op nummer één staat: het fijn vinden anderen te helpen, gevolgd door – inderdaad – de behoefte aan een zinvolle tijdsbesteding. “Zegt ook weer veel over jullie. Die overtuiging dat je als vrijwilliger bij Humanitas

zinvolle dingen kunt gaan doen. Kennelijk is daar iets te vinden wat voor henzelf van waarde is om aan bij te dragen. Of dat nu is op het gebied van eenzaamheid, schuldenproblematiek, detentie of opvoedingsondersteuning. Als oudere vrijwilliger kun je je waardevolle kennis en ervaring met een ander delen, of juist kiezen voor vrijwilligerswerk op onbekend terrein.”

Gebeurt dat laatste veel?

“Jazeker. En het blijkt voor veel vrijwilligers een eyeopener. We horen regelmatig: ‘Het bracht me bij mensen waarover ik wel had gelezen in nieuwsberichten, maar nu hebben zij een gezicht gekregen.’ Denk bijvoorbeeld aan de rapporteurs die als vrijwilliger langere tijd in contact staan met de slachtoffers van de toeslagenaffaire. Bij hen vallen de schellen van de ogen, zou ik bijna zeggen. Maar dat geldt net zo goed voor alle andere activiteiten. En het helpt om meer sympathie, tolerantie en begrip voor elkaar te krijgen. Dus heel mooi dat zoveel ouderen die stap nemen en voor vrijwilligerswerk kiezen.

Petra van Loon (65) is cultureel antropoloog en programmamanager voor ‘Samen Ouder Worden’, een ontwikkel- en leerprogramma voor en door ouderen van Vereniging VrijwilligerswerkNL. Het doel: meedoen en ertoe doen. Ze is vastberaden om een wereld te creëren waarin generaties elkaar verrijken en inspireren.

‘Waar jongere en oudere vrijwilligers elkaar ontmoeten, verdwijnen stereotiepe ideeën over elkaar’

Het maakt de wereld minder zwart-wit?

“Precies. Op een ander terrein gaat dat ook op. De scheiding tussen hulp vragen en hulp bieden is niet zo strikt als we soms denken. Het perspectief van een vrijwilliger kan wisselen van ‘ik kom jou helpen’ naar ‘dit contact betekent ook veel voor mezelf’. Een vrijwilliger kan tenslotte net zo goed tegenslag hebben. En voor een deelnemer is het fijn zelf ook van betekenis te kunnen zijn voor een ander. Dat zie je in maatjescontacten door de jaren heen. Na een jaar verdiept die

relatie zich en draait het niet meer eenzijdig om ‘goed doen’, maar wordt het een gelijkwaardig betekenisvol wederkerig contact.”

‘Samen Ouder Worden’ wil een brug slaan tussen generaties. Zijn er verschillen in maatschappelijke betrokkenheid tussen de huidige jongeren en de babyboomers?

“Jongeren zijn minstens zo maatschappelijk betrokken, maar uiten dat anders, zoals via campagnes, online activisme, informele hulp en tijdelijke acties. Babyboomers verbinden zich

voor langere tijd aan vrijwilligerswerk, ingegeven door plichtsbesef en loyaliteit aan de samenleving. Zij sluiten zich aan bij organisaties als Humanitas. Jongere generaties –millennials en gen-Z’ers – doen vaker vrijwilligerswerk buiten organisaties om en zijn flexibeler bezig, meer projectmatig. Bijvoorbeeld als het gaat om sociale rechtvaardigheid, klimaat of mentale gezondheid. Waar deze generaties elkaar als vrijwilligers ontmoeten, leidt dat tot wederzijds begrip en het wegvallen van stereotiepe ideeën over elkaar.

Het beeld over ouderen is vaak wat clichématig. Ze zijn óf kwetsbaar, of een pensionado en nemen het ervan. Hoe kijk jij daarnaar?

“Ik geloof niet in die tegenpolen. Dat is ageism: het werkt een negatief beeld van ouder worden in de hand. Dat je, gerelateerd aan je leeftijd, wat meer ondersteuning kunt gebruiken, is niet zo vreemd. Maar hulpbehoevendheid of kwetsbaarheid is geen eigenschap van oudere mensen, het is een omstandigheid. We moeten ouderen niet uitsluitend zien als ontvangers van hulp. Zo had een mevrouw haar hele leven pleegkinderen onder haar hoede. Alles stond in het teken van steun aan anderen. Toen zij erg slechtziend werd, had ze zélf hulp nodig. Maar we vroegen haar ook hoe zij bezig wilde blijven. ‘Met wat mij na aan het hart ligt’, zei ze, ‘in contact blijven met anderen en helpen waar dat kan.’ Voor haar is een maatjescontact gewoon mogelijk, desnoods telefonisch. Dat is een andere manier van kijken. En zo is het ook met ouder worden. Je wilt ertoe doen en je wilt meedoen.”

Wat voegen oudere vrijwilligers toe ten opzichte van jongere?

Vaak combineren zij hun levenservaring met emotionele stabiliteit. Ze kijken niet zo gauw meer ergens van op. En ze excelleren in luisteren en relativeren. Uit studies blijkt dat dit bijdraagt aan een gevoel van vertrouwen en gezien worden, met name bij kwetsbare groepen. Het biedt rust en veiligheid. Ook fungeren ze vaak als mentor, rolmodel of de betekenisvolle ander. Jongeren leren van hen het belang van volharding en een moreel kompas.”

Zullen de jongeren van nu zich op latere leeftijd ook aangetrokken voelen tot vrijwilligerswerk? Of zijn de babyboomers daarin een unieke groep?

“Nou, de babyboomers vormen sowieso een grote groep. Zo’n geboortegolf is er sindsdien niet meer geweest, dus het aantal ouderen zal later lager liggen dan nu. En daarmee

wellicht ook het aantal vrijwilligers dat zich aansluit bij organisaties als Humanitas. Maar ik vind dat niet per se verontrustend. Er zijn meerdere manieren van omzien naar elkaar. Al zeker tien, twaalf jaar zien we een trend van georganiseerd vrijwilligerswerk naar activiteiten in onderling verband. Ik noem maar wat: de een repareert de speeltoestellen voor de kinderen, de ander zorgt voor het groen in de omgeving. Ook komen er straks AI-toepassingen, waarvan ik nu nog niet kan overzien hoe die ons leven gaat beïnvloeden. En we zijn niet altijd meer gebonden aan een vaste plek.”

Wanneer is dat bijvoorbeeld handig – niet meer gebonden zijn aan een vaste plek?

“Ik werk samen met de Luisterlijn voor mensen die behoefte hebben aan een vertrouwelijk gesprek. De meerderheid van de vrijwilligers bestaat uit zestigplussers. Op een gegeven moment hoorde ik dat sommigen hun werk doen, terwijl ze met een camper door Europa trekken. Ik dacht: dat zijn de 60+ digital nomads! En we plakken dat digitale etiket toch vooral op jongeren. Het is ook een misverstand om te denken dat alle ouderen niet digitaal onderlegd zijn. Want dat schuift natuurlijk elk jaar op.”

In 2040 is meer dan een kwart van de bevolking 65 jaar en ouder.

“Ja, we hebben nog wel wat uit te zoeken met elkaar. Want de voorzieningen waar die groep dan gebruik van maakt, komen er doordat een jongere, kleinere groep daarvoor aan het werk is. Dus hoe zorgen we dat het later ook nog prettig is voor de generaties na ons? Maar die opgave ligt niet alleen bij ouderen. Dat vraagt om gesprekken tussen generaties en om solidariteit met elkaar.”

Wat zou je Humanitas als tip willen meegeven?

“Probeer als landelijk vrijwillige organisatie niet té koersvast te zijn. Geef ruimte aan wat lokaal aan vrijwillige energie ontstaat. Dat is misschien lastig, maar tegelijkertijd is het mooi als dat er mag zijn, ook als dat vormen aanneemt waarvan je in eerste instantie denkt ‘oei’. Laat het groeien en probeer een middenweg te vinden. Heb er maar vertrouwen in.”

Meer weten?

Kijk voor de activiteiten van Humanitas en/of over vrijwilliger worden op Humanitas.nl

Jaar van de vrijwilliger

Het jaar 2026 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. In Nederland opende Hare Majesteit Koningin Máxima het jaar op 12 februari in Utrecht door een laatste puzzelstuk te leggen aan de tekst ‘Geopend’. “Vrijwilligers zijn onmisbaar voor veerkrachtige samenlevingen,” zegt Jerzy Soetekouw, directeur Humanitas. Samen met vijftig organisaties pleit Humanitas voor langdurige ondersteuning van vrijwilligerswerk. Ook aanwezig bij de opening was Hany, nieuwkomer en nu tolk bij het Gezondheidscafé van Humanitas in Groningen. “Maak het voor asielzoekers en statushouders makkelijker om vrijwilligerswerk te doen”, was zijn boodschap. Lees zijn verhaal op pagina 12 en 13

Digitale

van menstot mens

Het volgend nummer van dit magazine dat rond 7 december verschijnt, zal een digitale editie zijn. We willen namelijk graag uitproberen of we met behulp van alle multimediale middelen die ons ter beschikking staan, ons verhaal nog beter kunnen overbrengen. Bijvoorbeeld door naast de gebruikelijke artikelen ook video’s en interactieve toepassingen in te zetten.

Ki i p jkt

Buddybuddy: serie over jonge vrijwilligers

Steeds meer jongeren en jongvolwassenen doen aan vrijwilligerswerk. Wat drijft ze en wat levert het hun op? In de zesdelige serie Buddybuddy van NPO/Human staat steeds een andere jonge vrijwilliger centraal. Drie van deze afleveringen zijn bovendien gewijd aan het werk van Humanitas met de Kindervakantieweken, de Verschilmakers en Get a Grip voor jongeren met vragen over geld. Het laat zien hoe jonge vrijwilligers niet alleen anderen ondersteunen, maar zelf ook groeien. En hoe betrokkenheid aanstekelijk is. De serie is gemaakt ter ere van het 80-jarig bestaan van vereniging Humanitas en gratis te zien op NPO Start. Zoek online op ‘buddybuddy’ en ‘npostart’. Scroll voor alle afleveringen naar beneden.

Lu i i p stert

Podcast ‘Leve de vergrijzing’

Over 15 jaar is 1 op de 4 Nederlanders 65 jaar of ouder. Dat biedt onverwachte kansen en oplossingen, vindt onderzoeksjournalist Jeroen Smit. Hij maakte voor NPO/Human de podcastserie ‘Leve de vergrijzing’. Daarin confronteert hij wetenschappers met taboedoorbrekende stellingen als ‘ouderen lossen de woningcrisis/het personeelstekort/de klimaatcrisis op’ en ‘maken de gezondheidszorg betaalbaar’. De afleveringen zijn gratis online te beluisteren. Zoek op ‘Leve de vergrijzing’ en ‘podcast’.

Je zou het haar niet geven, maar Anneke is negentig. Zelf gelooft ze het ook nauwelijks: “Ben ik dat? Negentig jaar?” Humanitas haalde Anneke – een geboren vrijwilligster – binnen toen ze meeging met haar zusje die er iets wilde vragen.

“We hadden zo’n gesprekje en ik zei: ‘Och jammer, ik ben te oud’. De reactie was: ‘Welnee, helemaal niet!’ Nu bezoek ik al een jaar lang elke veertien dagen een zestigjarige vrouw. Vanaf de eerste dag klikte het. Het is heel leuk, ze wacht me op als ik kom en vliegt me om de hals. Vanwege haar ziekte komt ze weinig buiten. Voor haar is het heel belangrijk dat ze met iemand kan praten. Zolang als het kan, blijf ik gaan.

Van nature ben ik zorgzaam voor anderen. Mijn ouders waren ook zo.

Als oudste in een gezin met drie kinderen moest ik van school af toen mijn vader ziek werd; meehelpen, thuis en in onze bakkerszaak. Ik was nog geen veertien. Ik was graag maatschappelijk werkster geworden, soms ben ik dat eigenlijk ook. Een ‘papiertje’ zegt niet alles, het is hoe je hart is.

Levenservaring helpt om te begrijpen dat het leven niet altijd even gemakkelijk is. Mijn man is maar 64 geworden. Met hem kreeg ik vier zonen. Intussen zijn daar zeven kleinkinderen en zeven achterkleinkinderen bij gekomen. Ze komen allemaal graag en veel bij oma. Ik klaag nooit. Je hebt wel verdriet soms, maar toch zie je de positieve dingen in het leven ook weer. Vrijwilligerswerk wordt nu benoemd en gewaardeerd, vroeger waren mensen er gewoon voor elkaar. Ik vind het heel goed dat Humanitas er is.

Omzien naar anderen is belangrijk in de samenleving. Het is heel simpel: aandacht voor ieder. Leeftijd speelt geen rol, je bent nooit te oud om er voor iemand te zijn. En je wordt er zelf heel blij van.”

Anneke

‘Leeftijd speelt geen rol’

‘Ik

voelde mijn ambitie terugkomen’

Mogelijkheden. Dat is wat Hany (32) ziet als hij denkt aan zijn leven in Groningen, nadat hij uit Oekraïne vluchtte. Zijn vrijwilligerswerk voor Humanitas – eerst als tolk en later bij het Gezondheidscafé – gaf hem opnieuw het gevoel ertoe te doen en verbonden te zijn met anderen. “Groningen is mijn happy place.”

Hany’s levenspad bestaat uit omwegen. Hij heeft Eritrese roots, maar groeide op in Saoedi-Arabië. Voor zijn droom om arts te worden vertrok hij naar Oekraïne, waar hij in 2020 zijn studie medicijnen afrondde. Middenin de coronapandemie. Het maakte de kansen op werk in zijn vakgebied klein. “Alles ging op slot”, vertelt hij. Dus ging hij zolang aan de slag in een broodfabriek. “Ik dacht: het lukt me wel, al duurt het langer.” Maar toen brak de oorlog uit. Hij vluchtte naar Nederland. “Op zoek naar een toekomst waarin ik alsnog als arts kon werken.”

In het asielzoekerscentrum bleef hij het eerste jaar positief. “Ik wilde graag bijdragen, maar mocht niet werken. In het tweede jaar werd het voor mij al moeilijker. Ik had niets te doen, er was geen perspectief. De onzekerheid groeide en ik voelde me somber.” De omslag kwam toen hij eind 2024 in zijn nieuwe woonplaats Groningen bij

Humanitas binnenstapte, eigenlijk om de taal te leren. “Ik kwam er bij toeval, maar ik geloof dat alles met een reden gebeurt.”

Hany ontdekte dat hij met zijn medische achtergrond en talenkennis – Arabisch, Tigrinya, Russisch, Engels en inmiddels al wat Nederlands – ook zonder officiële artsenrol van betekenis kon zijn. “Ik had veel tijd. Dus ik kon uitleggen wat andere nieuwkomers bedoelen, bijvoorbeeld bij doktersbezoeken. Of doorvragen zodat ze de juiste zorg krijgen. Veel asielzoekers hebben ingrijpende ervaringen achter de rug. Dat werkt door in hun gezondheid, maar wordt niet altijd herkend.”

Vluchten en stilstand

als een succes dat hij daar mocht zijn en zijn verhaal kon delen. “Máxima benadrukte het belang van vrijwilligers, en ook hoe belangrijk het is dat niemand wordt vergeten. Dat raakte me, want zo heb ik het zelf ook ervaren.”

‘Maak het voor asielzoekers en statushouders makkelijker om vrijwilligerswerk te doen’

In het wekelijkse Gezondheidscafé in het pand van Humanitas viel alles op zijn plek. Daar werken geneeskundestudenten van de Rijksuniversiteit Groningen als onderdeel van het team van WIJ Groningen, dat inwoners ondersteunt en adviseert. Zij helpen er nieuwkomers verder met hun vragen over zorg in Nederland. Hany werkt daar nu als tolk en als begeleider van de studenten. “Vaak zijn er cultuurverschillen”, vertelt hij. “En het is belangrijk dat artsen inzicht hebben in iemands achtergrond. Wij helpen dat gesprek op gang te brengen en kijken of er extra ondersteuning nodig is. Ook voor de studenten is het leerzaam. Zij zien hoe groot de impact is van vluchten en stilstand. Dat is voor hen vaak een eyeopener.”

Het vrijwilligerswerk gaf Hany nieuwe energie. “Mijn somberte verdween. Ik voelde dat ik weer iets goeds deed.” Met dat gevoel ging hij op 12 februari naar de opening van het Internationale Jaar van de Vrijwilliger in Utrecht, waar koningin Máxima sprak. “Maak het voor asielzoekers en statushouders makkelijker om vrijwilligerswerk te doen”, was zijn boodschap. “Het helpt hen én de samenleving. Mensen voelen zich beter als ze iets kunnen bijdragen, en tegelijkertijd helpen ze anderen die hulp nodig hebben.” Het voelde voor Hany

Lange weg, helder doel Intussen lacht het leven Hany weer toe. Hij werkt hard om zijn Nederlands nog verder bij te spijkeren. Ook ligt het aanvraagformulier klaar om zijn studie geneeskunde in Nederland te laten erkennen via een BIG-registratie. Een lange weg, maar zijn doel is helder: “Ik wil een eigen praktijk, gericht op preventie. Daarvoor wil ik aan de slag met een opleiding tot huisarts. Dan kan ik mensen helpen die door taal- en cultuurverschillen moeite hebben hun weg te vinden in de zorg.”

Hoewel er een intensieve studieperiode voor hem ligt, hoopt hij actief te blijven als vrijwilliger. Want Groningen heeft zijn hart gestolen. Door zijn inzet vond hij er niet alleen collega’s, maar ook vrienden. Zijn favoriete plek? Het Universitair Medisch Centrum Groningen. “De eerste keer dat ik daar binnenkwam, voelde ik mijn ambitie terugkomen. Dit is de plek waar ik ervaring wil opdoen. Dan kan ik nog meer betekenen voor mensen die hulp nodig hebben.”

De

blik van buiten

Humanitas werkt op alle mogelijke manieren samen met personen en organisaties die de samenleving en in het bijzonder Humanitas een warm hart toedragen. Ze zijn niet alleen onmisbaar, maar kunnen ons ook een spiegel voorhouden. Deze keer in De blik van buiten: de Vebego Foundation.

Josine Dekker van de Vebego Foundation:

‘Jullie helpen vanuit je hart’

Josine Jos Dekker (47)

werkt sinds 2021 bij de Vebego Foundation als coördinator Strategische Partners & Projecten. Vebego is een Nederlands familiebedrijf in dienstverlening, zoals schoonmaak en zorgservices, met 40.000 medewerkers, verdeeld over 4 landen. Sinds september 2025 werken Humanitas en de foundation samen: Vebego-medewerkers krijgen steun en worden tegelijkertijd geïnspireerd voor vrijwilligerswerk bij Humanitas.

Kun je iets vertellen over de bijzondere achtergrond van de Vebego Foundation?

“De foundation ontstond in 2005 na de aardbeving en tsunami in Azië, nu 21 jaar geleden. Vebego is een familiebedrijf en de familie had op tv de verwoestende gevolgen van die aardbeving gezien. Toen zijn ze met een groep collega’s in het vliegtuig gestapt om daar puin te ruimen en te helpen met de wederopbouw. Later gingen we het dichter bij huis zoeken. De foundation behoorde toen al tot een van mijn bezigheden, maar sinds 4,5 jaar ben ik daar helemaal voor vrijgemaakt. Ook het bedrijf zélf is ooit, in 1943, ontstaan vanuit de behoefte om te helpen. De opa van de huidige CEO ging voor mensen werk regelen als glazenwasser of schoonmaker, waarmee ze verplichte tewerkstelling door de Duitse bezetter konden ontlopen. De naam van de familie is, grappig genoeg, Goedmakers.”

Wat doet de foundation voor de medewerkers?

“In eerste instantie hielpen we gezinnen met geldzorgen. Dan ging ik op huisbezoek en regelde bepaalde voorzieningen via het samenwerkingsverband ‘Sam& voor alle kinderen’. Mensen vragen

eerder hulp voor hun kinderen, dan voor zichzelf. Dat is dan de ingang. Maar meestal zijn de problemen groter en is het symptoombestrijding. Dat zat mij dwars. Daarom ben ik gaan zoeken naar samenwerking met andere partijen, zodat we onze mensen kunnen helpen op welk vlak dan ook. Dat lukt intussen aardig.”

En een van die partijen was Humanitas?

Ja. Ik vind het heel belangrijk dat mensen helpen vanuit hun hart. En dat is bij jullie zo. Het is natuurlijk allemaal nog pril, maar er zijn al samenwerkingen geweest op het gebied van Thuisadministratie, Eenzaamheid en HomeStart. Met een interne campagne brengen we deze hulp onder de aandacht, en maken tegelijkertijd onze medewerkers warm om als vrijwilliger voor Humanitas aan de slag te gaan. We kunnen zelfs gericht voor jullie op zoek, want we hebben een groot spreidingsgebied waar we oproepjes kunnen plaatsen, zodat het echt twee kanten op werkt. Ook zelf stimuleerden we onze medewerkers al om vrijwilligerswerk te doen. Zo kunnen ze 500 euro aanvragen voor initiatieven. Zijn ze vrijwilliger bij jullie, dan kunnen ze dat natuurlijk gebruiken voor Humanitas.”

Waarom vind je deze hulp zo belangrijk?

“In een leven kan veel gebeuren: een scheiding, schulden, andere narigheid. Mensen met een uitkering

worden in zo’n geval vrij gemakkelijk doorverwezen naar hulpinstanties. Maar als je werkt, wordt er door overheden gekeken naar je inkomen. Boven een bepaalde grens ben je op jezelf aangewezen. Onze mensen verdienen misschien net iets meer dan de bijstandsnorm en hebben dan geen recht op toeslagen. Dat vind ik niet eerlijk, want zij verdienen dat juist dubbel en dwars. Zij doen belangrijk, vaak ondergewaardeerd werk en staan in weer en wind klaar. Dat wakkert mijn vechtlust aan.”

Hoe help je medewerkers met een hulpvraag over de brug?

“Voordat mensen hulp zoeken, zijn ze vaak al heel lang aan het tobben. Daarom geef ik onder meer trainingen aan onze teamleiders, zodat ze signalen leren herkennen en medewerkers kunnen vertellen dat wij er voor ze zijn. Ook is alles natuurlijk vertrouwelijk.”

Wat is jouw droom?

“Iedereen, of je nou arm bent of rijk, heeft weleens zorgen. Ik zou willen dat iedereen dan op dezelfde manier geholpen kan worden. Want niemand heeft gekozen voor de plek waar z’n wiegje stond. Dus mijn droom is dat we liever, zachter en vooral gelijkwaardiger met elkaar omgaan.”

Samen komen

we er wel uit

Een betere wereld kan dichtbij huis beginnen. Soms gewoon aan de keukentafel. Want geldzaken kunnen je ineens boven het hoofd groeien. Door ziekte, verlies of omdat je voor een ander zorgt. Iets wat eerst vanzelf ging, lukt dan niet meer. Ook schaamte maakt het lastig om hulp te vragen. En zo stapelen de zorgen zich op. Humanitas helpt. Vrijwilligers kijken samen met je naar je administratie. Ze helpen je weer grip te krijgen. Stap voor stap, zodat je er weer bovenop komt. Het mooie werk van Humanitas wordt mede mogelijk gemaakt door de deelnemers van de Postcode Loterij. Vorig jaar brachten zij samen € 378 miljoen bij elkaar voor goede doelen. Dat is de kracht van samen. Dat is The Power of Postcodes.

‘Midden

Terugblik 2025

in de samenleving, dankzij jou.’

Dankzij jouw steun en de inzet van duizenden vrijwilligers stond in 2025 niemand er alleen voor. Niet omdat problemen verdwenen. Maar omdat er iemand naast hen ging staan. Aan de keukentafel waar de stapels post zich bleven opstapelen. Tijdens een wandeling waarin voor het eerst weer hardop werd gesproken over wat vastzat. Aan de telefoon, op een moment dat het anders stil bleef. Vrijwilligers van Humanitas waren er. Niet als hulpverlener tegenover een hulpvrager, maar van mens tot mens.

Jouw (financiële) bijdrage maakte dat verschil mogelijk. Je gaf tijd, aandacht en nabijheid, precies op die momenten waarop zorgen anders te groot worden. Samen werkten vrijwilligers en deelnemers aan overzicht, regie en nieuw vertrouwen. Niet sneller dan kan, maar precies in het tempo dat past bij iemands leven. Tegelijk maakten wij als organisatie scherpere keuzes. We richten ons op waar we het hardst nodig zijn en laten onze stem sterker horen in het maatschappelijk debat. Juist om er beter te kunnen zijn voor de mensen die dat het hardst nodig hebben. Zodat we niet alleen vandaag helpen, maar ook morgen minder mensen in de knel komen. Humanitas blijft zo wat het altijd moet zijn: dichtbij, menselijk en onmisbaar, midden in de samenleving.

Donateur uitgelicht PETER

“De persoonlijke benadering van Humanitas sprak mij meteen aan. Geen mooie praatjes, maar echte aandacht voor mensen. Door mijn eigen ervaring weet ik hoe kwetsbaar je kunt zijn. Met mijn gift steun ik dat iemand naast je staat, precies wanneer je dat nodig hebt. Eigenlijk steun ik zo de menselijkheid in onze samenleving.” Lees hier verder ➜

Dank voor jullie inzet en vertrouwen!

Vrijwilligers die hun tijd en aandacht geven.

Deelnemers die de moed hebben om hulp te vragen.

Leden

die zich verbinden aan onze waarden en Humanitas steunen.

Donateurs en partners

die ons vertrouwen.

Dankzij jouw betrokkenheid kan Humanitas er zijn op momenten waarop dat echt nodig is. Samen maken we het verschil.

Achter elk getal staat een mens met een eigen verhaal. Mensen die steun vonden doordat iemand de tijd nam om te luisteren en naast hen te blijven staan. Dankzij jouw betrokkenheid kon Humanitas in 2025 83.586 mensen ondersteunen op een moment waarop extra aandacht en vertrouwen voor hen het verschil maakten.

Steeds meer mensen

vinden hun weg naar Humanitas

Terwijl steeds meer mensen een beroep doen op Humanitas, groeit ook de inzet van vrijwilligers mee. Vrijwilligers staan

“Het was fijn om te merken dat er iemand naast me stond en met me meekeek. Je voelt je minder alleen en krijgt weer vertrouwen dat je het aankunt. Het geeft rust om te weten dat er iemand is die luistert, meedenkt en er voor je is als het even moeilijk wordt.” Lees hier verder ➜

met tijd, aandacht en betrokkenheid naast mensen in het dagelijks leven, juist nu die ondersteuning steeds harder nodig is. Dankzij jouw steun kan Humanitas nieuwe vrijwilligers werven, begeleiden en opleiden én blijven investeren in deze groeiende inzet.

De inzet van deelnemers en vrijwilligers

De vraag vanuit de samenleving neemt toe en daarmee ook de behoefte aan mensen die het verschil willen maken.

Wil je je inzetten als vrijwilliger?

Kijk dan op humanitas.nl/onze-vrijwilligers

Landelijk actief, lokaal verankerd

Humanitas is een landelijke vereniging met een sterke lokale basis. In vijf districten zijn 76 afdelingen actief, dichtbij mensen en hun leefwereld. Vrijwilligers kennen hun buurt, zien wat er speelt en sluiten aan bij wat daar nodig is.

Samen in groepen én één-op-één

Humanitas ondersteunt mensen persoonlijk, via een maatje én in groepsactiviteiten.

Groepsactiviteiten

groeiden sterk in 2025 en boden ruimte voor ontmoeting en herkenning. Mensen bouwen een netwerk op en voelen zich minder eenzaam.

Maatjestrajecten

zorgen voor persoonlijke begeleiding en vertrouwen.

*Bij groepsactiviteiten kunnen deelnemers vaker naar bijvoorbeeld een financieel spreekuur of een themacafé komen; één persoon kan dus meerdere keren als deelnemer worden geteld.

Onze vrijwilligers zien dagelijks hoe schulden blijven groeien door hoge incassokosten, boetes en ingewikkelde regels. Deze signalen uit de praktijk vormden de aanleiding voor de campagne Stop de Schuldenindustrie.

Dankzij een grote gift konden we het afgelopen jaar maximaal inzetten op zichtbaarheid, onder meer met het onderzoek Struikelblokken Schuldenindustrie en diverse publieksacties. Dat leidde ertoe dat het aantal petitie ondertekenaars in 2025 uitkwam op 86.692 . Zo maken we niet alleen persoonlijke steun mogelijk, maar realiseren we ook maatschappelijke impact.

“Jongeren zitten vaak vol vragen en twijfels, maar hebben niet altijd iemand bij wie ze terecht kunnen. Door er gewoon te zijn en mee te denken, ontstaat er rust en overzicht. Soms is dat ene gesprek op het juiste moment precies wat iemand nodig heeft om weer verder te kunnen.” Lees hier verder ➜

Waar vrijwilligers het verschil maken

Onze vrijwilligers zetten zich in op thema’s die mensen direct raken:

Zij helpen mensen hun administratie op orde te brengen, bieden opvoedondersteuning en creëren plekken voor ontmoeting.

Ook op plekken waa r weinig vertrouwen is, zoals in detentie, staan we al jaren naast mensen.

Dat alles kan alleen met voldoende steun om vrijwilligers te begeleiden en activiteiten mogelijk te maken.

Eenzaamheid

Thuisadministratie

Opvoeden

Opgroeien

Verlies

Deelnemers voelen zich gezien en gesteund:

8,5

de waardering die deelnemers geven aan het werk van Humanitas.

Een bevestiging dat persoonlijke aandacht en nabijheid werkelijk het verschil maken.

Samen sterk met de Postcode Loterij

Dankzij de jaarlijkse bijdrage van 4,5 miljoen euro kan Humanitas flexibel inspelen op wat vrijwilligers en deelnemers nodig hebben. Deze vrij besteedbare steun geeft ruimte om dicht bij mensen te blijven, precies daar waar het verschil wordt gemaakt.

Door maatje Miriam groeit

Ayans zelfvertrouwen

Samen is makkelijker dan alleen. Dat ervaren Miriam (55) en Ayan (27) elke week opnieuw. Via Home-Start, een wereldwijd programma voor opvoed- en gezinsondersteuning, werden ze aan elkaar gekoppeld. Ayan, moeder van drie kinderen, voelde zich onzeker en alleen. Miriam werd haar vaste steun: bij gesprekken met instanties, het leren van de

“Wat

begon als hulp, groeide uit tot een blijvende band.”

“Wij geloven dat iedereen een steentje kan bijdragen om de wereld mooier te maken. Juist zorgen voor sociale cohesie, samen met de mensen om je heen, is wat Humanitas zo goed doet.”

MARIEKE RODENHUIS

Hoofd Goede Doelen

Postcode Loteri j

Dankbaar voor nalatenschappen

We zijn zeer dankbaar voor de mensen die Humanitas opnemen in hun testament. Hun vertrouwen maakt het mogelijk dat mensen zich ook in de toekomst voor elkaar blijven inzetten, zonder oordeel, midden in de samenleving.

Hun band werd snel hecht toen Miriam aanwezig was bij de geboorte van Ayans jongste zoon. “Zonder haar was ik niet wie ik nu ben,” zegt Ayan. “Ze heeft mij geholpen om in mezelf te geloven en vooruit te kijken.” Dankzij deze steun durft Ayan weer te dromen en voelt zij dat ze er niet alleen voor staat, voor zichzelf en haar kinderen.

Ook voor Miriam is het contact waardevol: “Het mooiste vind ik om te zien hoeveel ze gegroeid is. Dat ik daaraan heb mogen bijdragen, voelt als een enorme beloning.”

Meer informatie: humanitas.nl/nalatenschap

Overweeg je een (extra) gift?

Jouw steun maakt direct verschil.

De kwestie van...

Arno

vrijwilliger Thuisadministratie

“Als vrijwilliger ga ik in mijn enthousiasme soms verder met mijn hulp dan de bedoeling is. Vaak functioneer ik als enige niet-professional in een omgeving, die geheel door professionals is bevolkt. Denk aan partijen als het wijkteam, maatschappelijk werk, schulddienstverlening, bewindvoerders, gemeentelijke en landelijke uitvoeringsorganisaties, sociale verhuurders, energiebedrijven, incassobureaus en verzekeraars.

Dan ga ik bijvoorbeeld op verzoek van de professionals zaken regelen of uitzoeken. Pas later realiseer ik me dan dat ik me heb laten meesleuren in complexe problemen waarvoor ik als vrijwilliger helemaal geen verantwoordelijkheid kan nemen. Of ik heb deels de regie van de deelnemer overgenomen. De kwestie is: waar vind ik de middenweg tussen degene zijn die een steuntje in de rug biedt en de hulpverlener?

Reactie van...Joyce

vrijwilliger Thuisadministratie

“Ik herken het gevoel van Arno dat je je als vrijwilliger een klein radertje kunt voelen in een keten van professionals. Ik help als Humanitasvrijwilliger al zo’n vijftien jaar mensen met hun geldzaken en voel me soms overvraagd. Zo krijg ik wel eens het verzoek om mensen te helpen die geen Nederlands spreken. Het is dan de bedoeling dat ik Engels met ze praat of via een app communiceer. Maar communiceren in een andere taal of via een app vind ik iets voor de professionals. Daarnaast houden in mijn gemeente veel verschillende organisaties zich bezig met geldzaken en schulden. Die versnippering maakt het wel eens moeilijk om alle informatie te krijgen die je nodig hebt. En voor de deelnemers betekent het dat ze langs veel verschillende loketten moeten. Als je het mij vraagt, zou het beter zijn wanneer alles rondom geldzorgen vanuit één centraal punt wordt aangestuurd.”

Hoe het afliep met de kwestie van Arno

Arno: “Ik stel er een eer in om de deelnemer zo goed mogelijk te helpen. Maar ik besef dat ik soms zaken regel die niet bij een vrijwilliger horen. Hoe vaker ik me dat realiseer, hoe beter ik mijn vrijwilligersgrenzen kan bewaken. En hoe beter ik uit de rol van hulpverlener kan blijven. Door ‘nee’ te zeggen. Maar het moet groeien.” thuisadministratie

Meer weten?

Benieuwd naar vrijwilligerswerk bij Thuisadministratie, of zélf hulp nodig? Ga dan online naar humanitas.nl/thuisadministratie of scan de QR-code

opgroeien

Kindervakantieweken

Jong en oud in actie voor kinderen

Branko (28) en Freek (71) zijn allebei vrijwilliger bij de Kindervakantieweken van de afdeling Kop van Noord-Holland. Ze maken deel uit van een vrijwilligersteam met heel uiteenlopende leeftijden. Niks bijzonders, vinden ze zelf. Hoewel Freek er wel even aan moest wennen dat de jonge vrijwilligers zoveel op hun telefoons zitten. “Het is een heel andere generatie dan de mijne. Maar ik merkte al snel hoe betrokken ze zijn, en hún kijk op de dingen werkt net zo goed.” Ook Branko ziet de voordelen. “Onze oudere vrijwilligers zijn heel fijne, open mensen. Elke avond bespreken we de dag en kijken dan alvast vooruit naar de morgen. Juist door die leeftijdsverschillen hoor je dan eens iets wat misschien buiten je eigen bubbel valt.”

Lees verder op pagina 24

Meer weten?

Kijk op humanitas.nl/kindervakantieweken

‘Je krijgt er ontzettend veel voor terug’

Freek:

‘Brok in m’n keel’

In zijn leven heeft Freek al veel beroepen uitgeoefend. Toen hij na zijn pensionering werd gevraagd of hij wilde koken bij de Kindervakantieweken hoefde hij daar niet lang over na te denken. “Koken is mijn hobby en ik vind dit vrijwilligerswerk fantastisch. Je gaat wel kapot, omdat je om een uur of zes in de ochtend begint met de voorbereidingen van het ontbijt en vaak pas tegen half één ’s nachts klaar bent. Maar je krijgt er ontzettend veel voor terug.

Voor de kinderen maak ik geen patat met frikandellen, maar lekker en gezond eten. Bij de lunch is het niet alleen boterhammen met beleg maar maak ik ook altijd iets extra’s. Een tijdje terug had ik champignonragout gemaakt. Toen kwam een jongetje uit zichzelf naar de keuken en zei tegen me: ‘Meester Freek, ik heb nog nooit zulke lekkere champignonragout gegeten.’ Ik kreeg er een brok van in mijn keel. Dan kan mijn dag niet meer stuk.”

Branko:

‘Jij bent mijn vriend’

Branko studeert aan de Pabo. Dit jaar gaat hij voor het vierde jaar mee als vrijwilliger van de Kindervakantieweken. “Wat ik het leukst vind aan werken met kinderen? Dat ze altijd onverwachtse dingen doen. In zo’n week kun je echt een band een kind opbouwen. Heel bijzonder. Vaak hebben ze wel het een en ander meegemaakt. Sommigen komen uit Oekraïne en spreken niet heel goed Nederlands. Anderen praten überhaupt niet veel.

Toch merk je dat ze het fijn vinden om in je buurt te zijn en samen dingen te doen. Zo zei een Oekraïens kind in zijn beste Nederlands tegen me: ‘Jij bent mijn vriend’. Dat maakt het moment van afscheid soms wel lastig. Maar daar staan veel mooie momenten tegenover. Ik herinner me dat een vrijwilliger een kamplied had gemaakt dat de kinderen uit volle borst meezongen. Dat gevoel van saamhorigheid zal ik niet snel vergeten.”

In zijn werkzame leven was Jan (80) huisarts. Rond zijn pensionering besloot hij aan de slag te gaan als vrijwilliger bij Humanitas. En wat blijkt? Veel van zijn skills als arts komen ook hier goed van pas.

“Toen ik stopte met werken, leek het me leuk een nieuwkomer te helpen met de Nederlandse taal. Een groot deel van mijn leven zat ik in het onderwijs, in de opleiding voor artsen, en Humanitas koppelde me aan een jonge Afghaanse dokter. Hij kwam wekelijks bij mij thuis en kreeg zo meer inzicht in een Nederlands huishouden. Ook deden we patiënt-artsoefeningen. Want in Afghanistan bepaalt de dokter wat er gebeurt. Hij grapte wel eens dat ik daar een slechte dokter zou zijn. Dan zei hij: ‘Jij bent niet kaal, niet dik en niet autoritair. Allemaal eigenschappen die je in Afghanistan als dokter nodig hebt’, haha! Ik begeleidde hem twee jaar totdat zijn artsdiploma ook in Nederland erkend was. Hij werkt nu als psychiater in de sector transculturele psychiatrie. Het gaat heel goed met hem. Daarna stapte ik over naar het project voor mantelzorgondersteuning en weer later naar netwerkcoaching. Ik kwam dan bij mensen thuis praten om ze te koppelen aan een maatje. Als huisarts had ik voor alles een recept. Hier leerde ik niet zo oplossingsgericht te denken. Luisteren is het belangrijkst. Je kunt een suggestie doen, maar niet meer dan dat. Nu ben ik gespreksleider bij de UP!gesprekken. Tijdens deze bijeenkomsten praten ouderen over wisselende onderwerpen. Voor al het vrijwilligerswerk bij Humanitas geldt dat het gezelligheid brengt en de kans om met allerlei soorten mensen in contact te komen. Als je érgens goed uit je bubbel kunt stappen, is het wel bij Humanitas.”

jaar

Op pagina 26 en verder lees je meer over Jan en de UP!-gesprekken.

‘Uit je bubbel stappen kan hier goed’

Reportage UP!

‘Deze bijeenkomsten zijn echt goud waard’

Op diverse plekken in het land biedt Humanitas groepsgesprekken voor ouderen aan. Elke bijeenkomst heeft een ander onderwerp, en diepgang wordt niet geschuwd. “Het is zo fijn te horen hoe anderen met hun levensvragen omgaan.”

TEKST: SASKIA BOSCH ILLUSTRATIES: IRMA VAN OSCH

‘Gelukkig heeft diaconaal

predikant Fred van Helden de

koffie en thee al klaarstaan’

Er waait een koude wind rond de Hofkerk in Delft. De eerste deelnemers aan de gespreksgroep komen op een gure februari-ochtend letterlijk handenwrijvend van de kou binnen. Gelukkig heeft diaconaal predikant Fred van Helden de koffie en thee al klaarstaan.

De vijf deelnemers, deze keer allemaal vrouwen in de zeventig en tachtig, zijn naar een zaaltje in de kerk gekomen voor een groepsgesprek. De gebruikte methodiek is afkomstig van UP!, een initiatief dat ouderen helpt met elkaar in gesprek te gaan over onderwerpen die met zingeving te maken hebben. In overleg met de deelnemers kiest Humanitas de onderwerpen.

Humanitas biedt deze groepsgesprekken voor ouderen op diverse plaatsen in Nederland aan, zoals Groningen en Zoetermeer. In Delft staan de bijeenkomsten bekend als Koffie en een goed gesprek, maar de opzet is overal hetzelfde. In ongeveer anderhalf uur delen de deelnemers

‘Dat de groepsgesprekken veel dieper gaan dan een praatje aan een willekeurige koffietafel blijkt in Delft al snel’

onder leiding van een of meer gespreksleiders hun verhalen en ideeën over het gekozen onderwerp. Het is een manier om in een vertrouwde setting verdiepende gesprekken te hebben die vaak zorgen voor herkenning, inspiratie en steun.

Levenslessen

Dat de groepsgesprekken veel dieper gaan dan een praatje aan een willekeurige koffietafel blijkt in Delft al snel. Het onderwerp van deze bijeenkomst is ‘Levenslessen’. Coördinator en gespreksleider Letta van Schie, die de groep samen met predikant Fred leidt, opent de bijeenkomst door een nummer met diezelfde titel te draaien van zanger Mark Gerritsen. Als de laatste noot heeft geklonken nodigt ze iedereen uit te delen wat zij tijdens hun leven hebben geleerd. Wat was soms moeilijk en wat heeft jullie geholpen om weer terug in je kracht te komen, wil ze weten.

De vraag is voor een van de vrouwen aanleiding om op indrukwekkende wijze haar verhaal te delen. Ze vertelt hoe ze op een bepaald moment in haar leven emotioneel zo was vastgelopen dat ze niet anders kon dan om hulp vragen. Die kreeg ze in de vorm van gesprekken met een psycholoog die er niet alleen voor zorgden dat ze zelf beter in haar vel kwam te zitten, maar ook dat ze vervolgens anderen beter kon helpen. Alles leidde er

‘Wat ik bijzonder vind aan de gesprekken is de kracht van mensen’

uiteindelijk toe dat ze meer vertrouwen in mensen heeft gekregen, zo laat ze weten.

Het woord vertrouwen zal daarna nog vaak vallen. Het blijkt voor meerdere vrouwen een belangrijk uitgangspunt in hun leven te zijn. Zoals een van hen het verwoordt: “Heb vertrouwen in mensen en deel met elkaar.” Gespreksleider Letta wijst erop dat er in haar ervaring altijd weer een deur opengaat nadat er een is gesloten, maar ze begrijpt dat daarop durven vertrouwen lastig kan zijn.

Knuffelkat

Het geloof blijkt daarbij voor enkelen een grote steun te zijn geweest. Zo delen twee deelnemers de ervaring dat ze bij het overlijden van een dierbare een kracht hebben gevoeld die hen het vertrouwen gaf dat ze zich staande konden houden. Al blijft alleen achterblijven wanneer je partner overlijdt voor iedereen zwaar. “Alles alleen doen, alleen

eten”, verzucht een van de vrouwen. Maar even later krijgt ze de hele groep aan het lachen als ze vertelt dat ze dankzij haar kat toch iets heeft om te knuffelen.

Het valt sowieso op dat het gesprek wel de diepte in gaat, maar niet somber wordt. En ook hoe de vrouwen elkaar de ruimte geven om hun verhaal te doen. Soms wordt er doorgevraagd, of brengen ze een andere invalshoek te berde. Maar er wordt door de deelnemers, die duidelijk allemaal hun eigen ervaringen met zich meedragen, met een open geest naar elkaar geluisterd. En er worden geen vliegen afgevangen.

Geen discussiegroep Ook vrijwilliger Jan Schuling, die de groepsgesprekken in Groningen begeleidt, ziet dat de sessies eigenlijk nooit ontsporen. “Wat ik bijzonder vind aan de gesprekken is de kracht van mensen. Ik ben vaak geraakt door de levensverhalen van de deelnemers. Hoe ze moeilijkheden het hoofd hebben geboden in hun leven en hun eigen oplossingen vonden. Gaandeweg was ik ook onder de indruk van hoe goed ze naar elkaar konden luisteren. Aan het begin van een gesprek leg ik altijd uit dat het geen discussiegroep is. Dat je wel mag doorvragen, maar dat we niet gaan argumenteren. En dat kunnen mensen prima, het gaat eigenlijk altijd goed.” Even afdwalen mag. “Soms slaan ze een zijpaadje in. Dat is prima. Maar ik vraag dan wel even: ‘We zijn een eindje van het onderwerp af, willen we dat of gaan we terug naar het onderwerp?’”

Over politiek praten, is echt niet de bedoeling. Wanneer dat gebeurt, leidt Jan de deelnemers weer met zachte hand terug naar het onderwerp. “Onlangs ging het gesprek opeens over Gaza. Meestal corrigeren ze elkaar dan. Maar als niemand ingrijpt, doe ik dat en benadruk daarbij dat we het over onszelf gaan hebben.”

‘Niet alleen maar over kwalen’ In Delft hebben de vrouwen zich keurig aan het onderwerp gehouden en tevredenheid overheerst. Nadat Letta heeft gevraagd of iemand nog graag iets wil delen, sluit iedereen

de ochtend met een goed gevoel af. Eén deelnemer laat weten dat ze het gesprek weer ‘super’ vond. “Het is zo fijn om te horen hoe anderen met hun levensvragen omgaan en niet alleen maar over kwalen te praten.”

Ook vrijwillig gespreksleider Jan krijgt van zijn deelnemers vaak te horen dat ze het zo fijn vinden om de verhalen van anderen te horen. “Hoe heb jij dat nou gerooid, hoe ging dat bij jou? Daar zijn ze nieuwsgierig naar. Wat ze ook prettig vinden is om bepaalde dingen gemeenschappelijk te hebben. De vrouwen kennen allemaal de emancipatiestrijd. Het is een vast terugkerend thema hoe ze zich met die lastige mannen hebben weten te redden. En ze waarderen dat er echt naar ze wordt geluisterd en dat er sprake is van oprechte belangstelling. Juist omdat mensen tegenwoordig vaak tegen maar niet met elkaar praten, is dat zo fijn. Voor mij is een middag geslaagd als iedereen zijn zegje heeft kunnen doen. En als ze gelachen hebben met elkaar. Want een beetje lichtheid is heel belangrijk. We leven immers al in een enigszins somber stemmende tijd en ouderen maken ook vervelende dingen

‘Het is zo fijn om te horen hoe anderen met hun levensvragen omgaan en niet alleen maar over kwalen te praten’

mee. Familieleden en vrienden gaan dood, je krijgt te maken met beperkingen. Dus je moet de zonnige kant van het leven in de gaten blijven houden.”

‘Ik las erover in de krant’

Voor deelneemster Henny betekent de groep heel veel. Voorafgaand aan het gesprek had ze gedeeld dat ze vanwege een slechte nacht erg moe was.

“Maar hier heb ik weer energie van gekregen”, vertelt ze na afloop. De stap om aan de gesprekken deel te gaan nemen vond ze niet makkelijk. “Ik las erover in de krant en het trok me aan. Maar ergens op af stappen kost me wel veel moeite. Maar ik belde met Fred en voelde me hier vanaf het begin heel fijn. Ik voel de behoefte om met andere mensen in contact te komen. Er is in mijn leven veel gebeurd en ik ben enorm veel mensen kwijtgeraakt. Dus ik moet zelf zorgen dat ik in beweging blijf.”

Zijn de groepsgesprekken geschikt voor iedereen?

“Als je het leuk vindt om te luisteren naar en mee te praten over levensverhalen van andere mensen met vanzelfsprekend ook ruimte voor je eigen verhaal, dan moet je zeker meedoen aan deze gesprekken”, verzekert Jan. “Dan zijn deze bijeenkomsten echt goud waard.”

Meer weten?

Humanitas is een van de organisaties die met de UP!-methode werkt. Zoek online op de trefwoorden Humanitas en UP!, of bekijk de agenda op de website van upinnederland.nl

Samenwerken met een fonds

‘Aan alles voel je: ze vertrouwen ons’

Humanitas-afdelingen kunnen voor financiële steun niet alleen aankloppen bij gemeenten, maar ook bij fondsen. Dat laatste was een uitkomst toen bij de afdeling Delft, Rijswijk en Pijnacker-Nootdorp onverwachts een gat in de begroting ontstond. Het leidde tot een creatieve oplossing en een samenwerking met Fonds 1818.

TEKST: JOSEPHINE KRIKKE PORTRET: PRIVÉ-BEELD ILLUSTRATIE: ISTOCK

Marco:

‘Een volgende keer zijn we een stuk alerter en assertiever’

Dat Marco Zuidam, vrijwillig bestuurslid bij de afdeling Delft, Rijswijk en Pijnacker-Nootdorp, niet gauw klein te krijgen is, kwam goed uit toen hun succesvolle project Thuisadministratie (TA) voor een uitdaging kwam te staan. Het begon allemaal met een verzoek van gemeente Pijnacker-Nootdorp. “Zij overwogen een pilot voor herintreders op de arbeidsmarkt. De gemeente wilde hen een aanbod doen om van ons ondersteuning te krijgen op het gebied van Thuisadministratie.”

De betaalde Thuisadministratie-coördinator van de afdeling had al een contract voor 18 uur per week en kreeg er voor deze pilot zes uur bij.

Marco: “En toen bleef het stil. Het lukte de gemeente niet om voldoende mensen aan te dragen.” Vlak voordat

de tweejarige pilot afliep, trok de gemeente Pijnacker-Nootdorp zich dan ook terug. Maar het jaarcontract van de coördinator was in de tussentijd omgezet in een vast contract voor 24 uur. Marco: “In de periode van de pilot had zij haar handen nog voller gekregen aan Thuisadministratie in twee van de drie gemeentes van onze afdeling. Het lokale netwerk was enorm gegroeid. Dus we konden en wilden haar contract niet zomaar terugschroeven naar 18 uur.” En zo ontstond er een structureel gat op de begroting.

Garantie

Volgens Marco laat de situatie zien hoe kwetsbaar je kunt zijn wanneer je alleen afhankelijk bent van gemeenten. “We hebben hier twee lastige gesprekken over gevoerd met de gemeente. Ook omdat ze pas in november lieten weten dat er na dat jaar definitief geen vervolg

kwam op de pilot. Daarna hebben we de draad weer opgepakt met hen, we hebben elkaar immers nodig.”

De situatie had volgens Marco ook voordelen. “Als Humanitasbestuursleden hebben we hiervan geleerd. Een volgende keer zullen we een stuk alerter en assertiever zijn als ze ons voor een pilot vragen. Ook zijn we heel goed gaan kijken naar andere mogelijke financiële bronnen.” En zo kwamen ze uit bij Fonds1818. Marco had eerder iemand van dit fonds ontmoet en herinnerde zich haar open houding en haar uitspraak dat ze succesvolle initiatieven steunde. “Zij zei: ‘Jullie hadden al naar ons toe kunnen komen vóórdat die pilot was afgelopen.’ Ook kwam ze met de optie van een financiële garantie om zo het gat te dichten. We zitten nu in het tweede jaar en de lichten lijken op groen te staan voor een derde. Daarna moeten we naar verwachting op zoek naar een nieuw fonds.”

Marco krijgt energie van het contact met Fonds1818. “Ze stellen ons goede vragen over onze doelgroep en doen suggesties voor samenwerking met organisaties in de omgeving. Aan alles voel je: ze vertrouwen ons. Het is een prettig idee om niet alleen afhankelijk te zijn van gemeentes. Ook verwácht de gemeente Delft van ons dat wij niet alleen van de gemeentelijke subsidies afhankelijk zijn. De begroting van onze afdeling is nu voor zo’n 20 procent gedekt door fondsen. Een veel hoger percentage dan andere afdelingen.”

Humanitas bij uitstek

Daar ligt Marco geen seconde wakker van. Ervaring heeft hem geleerd dat fondsen makkelijk te vinden zijn en ook bereidwillig lijken om Humanitas financieel te ondersteunen. Het loont volgens hem vooral om bij lokale of regionale fondsen aan te kloppen. “Zij willen graag in contact komen met betrouwbare organisaties die lokale wortels hebben. En dat is Humanitas bij uitstek.”

Over Fonds 1818

Fonds 1818 geeft geld, advies en begeleiding aan organisaties zonder winstoogmerk en aan bewonersinitiatieven.

Dit doet het in negentien gemeenten in Zuid-Holland. De naam komt van het jaartal 1818, toen De Haagse Nutsspaarbank werd opgericht als instelling zonder winstoogmerk. Na een fusie met de VSB gebruikte de stichting achter de Nutsspaarbank haar aandelenpakket voor de oprichting van wat nu Fonds 1818 heet. De rol van de vrijwilliger is onmisbaar in alle projecten die het fonds steunt.

Win: Nieuwe eeuwelingen

Het is een groeiende bevolkingsgroep: honderdjarigen. Ze overleefden de oorlog – waarin ze vochten, trouwden, onderdoken. Ze zagen de opkomst van de tv, de verzorgingsstaat en emancipatie.

Schrijver en journalist Steffie van den Oord vroeg ze het hemd van het lijf. Op het gebied van armoede, onderwijs en gelijke kansen is veel verbeterd. Maar we kunnen nog veel leren van hun levensverhalen. Nieuwe eeuwelingen, Steffie van den Oord, Uitgeverij Querido. Het Algemeen Dagblad: ‘Er zijn van die boeken die je verplicht zou willen stellen, omdat ze lezen als een trein en tegelijk een schat aan cultuurhistorische informatie bevatten.’

Kans maken op dit boek? Maak dan de puzzel hiernaast

Lekker grote letters lezen

Wegduiken in een boek en verdwijnen naar een andere wereld. Voor veel lezers is dat de ultieme ontspanning. Maar als je slechter kunt zien door een aandoening of ouderdom, wordt dat wat inspannend. Naast luisterboeken zijn grootletterboeken dan een uitkomst: boeken met extra

grote letters. Want soms gaat er niets boven het gevoel van een echt boek in je handen dat je in je eigen tempo kunt lezen. Vraag ernaar in de bieb, of kijk op boekenmetgroteletters.nl of grootletterboeken.nl. De laatste heeft romans voor bescheiden prijzen rond de 5 euro.

Fijne kunst- en cultuurcursussen

Zittend op de bank online meedoen aan een cursus, of juist liever ter plekke aanschuiven? De Vrije Academie heeft cursussen over (kunst)geschiedenis, architectuur, muziek, mode, fotografie, filosofie, biologie, literatuur en wetenschap. Professionele sprekers zorgen dagelijks voor actuele en originele lezingen via computer, tablet of laptop, maar ook ter plekke in meer dan vijftig plaatsen in Nederland. Doe mee met dagcursussen of reeksen, wandelingen, excursies of workshops, zoals een ex libris maken, je eigen familieverhaal schrijven, of fotograferen met je smartphone. Kijk op vrijeacademie.nl

Lu i i p stert

In deze NPO-podcast lossen wetenschapsjournalist Anna Grimbrère, cabaretier Stefan Pop en Tex de Wit (van het programma Lubach) grote en kleine problemen uit het leven op. Dat doen ze met feiten, eigen ervaringen en veel humor. Hoe ga je bijvoorbeeld om met pubers? Of met een middelbare-schoolreünie? Hoe zorg je ervoor dat je ouders niet worden opgelicht? Zoek online op ‘Zo opgelost’ en ‘podcast’

Zomerwoordzoeker

Zoek elk woord op in het letterschema en streep door. De woorden kunnen horizontaal, verticaal en diagonaal lopen en zelfs achterstevoren. Zet daarna de overgebleven letters in de vakjes onderin. Samen maken ze een zin die te maken heeft met levenservaring. Begin met de bovenste rij en werk van links naar rechts.

Maak kansop eenmooie prijs!

Z T H C A R K L N E S D N O F

O C R E A T I E F G O U D E R

R K T S E N B V J I L E Z E N

G E Z O N D H E I D S C A F É

Z R I O L L I N R R N K E N V

A P N L N K U S D A I T I I E

A S G S N L U E E A I T H E R

M E E D S T E R B W R S U U G

E G V J N E N V E K E U M W R

R S I I M L M A I J N L A K I

E P N T A E A R L I E T N O J

L E G F A B X I I L R H I M Z

A O T E T B I N M E G C T E I

I R V E J U M G A G I E A R N

E G R L E B A E F N E V S S G

BUBBEL

CREATIEF ENERGIE

FAMILIEBEDRIJF FONDSEN

GELIJKWAARDIG

Oplossing:

Wie de juiste oplossing instuurt, maakt kans op het boek Nieuwe eeuwelingen van schrijfster en journalist Steffie van den Oord (zie ook het berichtje op pagina 32). Met dank aan uitgeverij Querido die de boeken beschikbaar stelde. Mail de oplossing uiterlijk 1 september naar communicatie@humanitas.nl, vermeld je adres erbij en zet in de onderwerpregel: ZOMERPUZZEL. Uit de inzendingen worden twee winnaars getrokken die het boek krijgen thuisgestuurd. Woorden afstrepen

GEZONDHEIDSCAFÉ

GROEPSGESPREK

HUMANITAS

KRACHT

LEEFTIJDSLOOS

LEVENSERVARING

LEZEN

MAATJE

MAXIMA

NIEUWKOMERS

TOLK

VECHTLUST

VERGRIJZING ZINGEVING ZORGZAAM

COLOFON

Van Mens tot Mens is bedoeld voor iedereen die betrokken is bij vereniging Humanitas. Het magazine verschijnt twee keer per jaar. Heb je het uit? Geef het dan door aan anderen. Je kunt het magazine online vinden op Humanitas.nl/magazine

REDACTIE

Saskia Bosch en Helene van Zutphen (hoofdredactie), Judith Zeeman (coördinatie en eindredactie), Gerda Groen, Khalil Chait, Saskia Roest, Marcelle Senden

MET MEDEWERKING VAN

Marja Eestermans, Petro van den Herik, Anneke Hymmen, Josephine Krikke, Henk Kuipers, Tryntsje Nauta, Margriet Oostra, Irma van Osch, Evedien Tukkers, Pé de Wit

CONCEPT

Maters en Hermsen communicatie/journalistiek

VORMGEVING

Wonderwerk

DRUKWERK

Rijser, Purmerend ADVERTEREN h.vanzutphen@humanitas.nl

MEER WETEN

Wil je meer informatie over wat Humanitas voor jou kan betekenen? Of wil je vrijwilliger, lid of donateur worden? Neem contact op via Humanitas.nl, bel (020) 523 11 00 of mail naar info@humanitas.nl Tekst, foto’s en illustraties mogen alleen worden overgenomen na schriftelijke toestemming van Vereniging Humanitas. Humanitas heeft haar best gedaan om de rechten van alle rechthebbenden te achterhalen. Meen je rechthebbende te zijn, neem dan contact op met de redactie.

Wil je dit magazine niet meer ontvangen? Je kunt dit per mail of telefonisch doorgeven: info@humanitas.nl of (020) 523 11 00.

Facebook.com/ humanitasnederland Instagram.com/ humanitasnederland humanitasnederland .bsky.social Youtube.com/ humanitasnederland

Vereniging Humanitas

Postbus 71, 1000 AB Amsterdam (020) 523 11 00 info@humanitas.nl Humanitas.nl

KvK 40530895, ISSN 01661124

Rekeningnr. voor giften: NL63 RABO 0130 432 687 op naam van vereniging Humanitas

WEETJES

Koninklijke onderscheiding voor Gerda Groen

‘Ik? Ik dacht dat je pas een onderscheiding kreeg wanneer je met pensioen gaat’

Gerda Groen (63), programmamanager Home-Start Nederland, is bij de laatste lintjesregen benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Haar reactie: “Ik? Ik dacht dat je pas een onderscheiding kreeg wanneer je met pensioen gaat, of bent.” Al tientallen jaren zet zij zich in voor mensen die een steuntje in de rug nodig hebben. Zo begeleidde ze vanuit kerkelijke gemeenten onder meer jeugdclubs, ondersteunde ze vluchtelingen bij hun integratie en was pastoraal gesprekspartner. Naast een gedreven programmaleider van Home-Start Nederland is ze ambassadeur van Kansrijke Start waar ze zich inzet voor ondersteuning en praktische tips bij het opvoeden van kinderen. Ook is ze intern vertrouwenspersoon bij Humanitas, waar ze een luisterend oor biedt en trainingen rond integriteit verzorgt. Met dit bericht feliciteren wij tevens iedereen die aan Humanitas is verbonden en een lintje heeft ontvangen.

Nederland kampioen vrijwilligerswerk Dit jaar ontvingen 3.633 personen een koninklijke onderscheiding. Daarvan ging het in 95 procent van de gevallen om vrijwilligers die zich langdurig hebben ingezet voor de samenleving. Ank Bijleveld is voorzitter van het Kapittel voor de Civiele Orden die de aanvragen voor een onderscheiding toetst en daarna de regering adviseert: “Volgens het CBS is Nederland kampioen vrijwilligerswerk en zit er een stijgende lijn in het aantal mensen dat vrijwillig actief is. Dat zegt iets moois over waar we staan als samenleving. Misschien zijn we helemaal niet zo gepolariseerd als vaak wordt gedacht. Het is hoe dan ook een opsteker in dit Internationale Jaar van de Vrijwilliger.”

Maak een wildplukwandeling

In Nederland is steeds meer belangstelling voor wildplukken. Buiten groeit van alles wat eetbaar is, zoals vlierbloesem voor limonade, brandnetels voor soep en zevenblad voor pesto. Lekker en gezond. Officieel is wildplukken weliswaar verboden; de eetbare natuur is een voorraadschuur van grote en kleine dieren. Maar er zijn gebieden waar Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten het onder bepaalde voorwaarden toestaan. Ben je nog niet zo thuis in het wildplukken, dan zijn er gidsen met wie je het hele jaar door in alle delen van Nederland op stap kunt. Je leert dan van alles over eetbare kruiden, bloemen en bessen in de natuur. Vaak ook in eigen tuin. Zoek online op ‘Wildplukwandelingen door het hele land.’

Gratis of voordelig dagje uit

Een gratis dagje uit; dat klinkt altijd goed. Gelukkig is er een website met allemaal leuke bestemmingen door heel Nederland, waarbij je niet hoeft te betalen voor toegang. Verder kun je ook zoeken naar voordelige uitstapjes. Die zijn niet gratis, maar door op te geven wat je maximaal wilt besteden, vind je altijd wel iets van je gading. Kijk op gratisdagjeuit.nl

Geheimtip: het Kruideniersmuseum

De kruidenierswinkel van de vorige eeuw speelde een grote sociale rol met vaak tijd voor een praatje. Wie het Kruideniersmuseum in Utrecht bezoekt, stapt een goed bewaarde tijdcapsule binnen. Dat begint al met het 17e-eeuws historisch pand in een autoloos straatje. Binnen sta je meteen in een authentieke kruidenierswinkel. Koop er polkabrokken en ulevellen, alles uiteraard afgewogen met gewichten. Ook leuk voor de kleintjes. Bekijk daarna de grote collectie historische artikelen. Gratis te bezoeken. Kijk op kruideniersmuseum.nl

Een laid back zomerfestival op een bijzondere locatie: fort Werk aan het Spoel bij Culemborg aan de Lek. Muziek, theater en kunst die je vanuit je ligstoel kunt beleven. Voor alle leeftijden. Slippers aan, zorgen uit. Pay what you can. Zondag 30 augustus. Kijk op werkaanhetspoel.nl.

Verhaal van

Rika

‘Ik weet dat er een mooie toekomst ligt voor de vereniging’

“De wereld een beetje mooier maken, dat is iets wat mij drijft. Ik stam uit de tijd dat de vrouwenemancipatie heel erg speelde. Ook in mijn werk ben ik bezig geweest met gelijke kansen voor iedereen. Ik richtte me veelal op onderwijs en volwasseneneducatie. Wat ik echt mooi vond was om te zien hoe vrouwen na hun scholing daar als heel stevige mensen weer uitkwamen. Na een tijdje kwam ik meer in bestuurlijke sferen te werken. Ik ging aan de slag als raadslid en wethouder en was onder meer burgemeester van Ten Boer en Appingedam.

Toen ik stopte met werken was ik nog heel energiek en vond het fijn iets te doen voor mensen die wat kwetsbaarder zijn. Dus toen ik werd gevraagd of ik bij Humanitas voorzitter van het bestuur van district Noord wilde worden, heb ik ja gezegd. Als je zoals ik wat ouder bent, ben je wat wijzer geworden en hebt iets bij te dragen. Maar ik vond het ook juist heel leuk om met mensen te werken die jonger zijn en die je aanjagen en stimuleren.

Na twee termijnen van vier jaar zit mijn werk als voorzitter er nu op. Maar ik weet dat er een mooie toekomst ligt voor de vereniging. Omdat de vrijwilligers echt voldoen aan een maatschappelijke behoefte en het werk van Humanitas van groot belang is voor de samenleving.”

verhalen van humanitas

Rika Pot (75) bleef ook na haar werkzame leven vrijwilliger bij Humanitas om zich hard te maken voor gelijke kansen voor iedereen. Ze vond dat ze juist vanwege haar leeftijd en ervaring iets had bij te dragen. Haar verhaal lees je op pagina 35.

‘Toen ik stopte met werken was ik nog heel energiek’