februari - augustus 2024 erkenningsnummer: P 308499
Lees meer over: De tragische levensloop van irma V.U. Erwin
NieuW
Wenst u vanaf volgende keer het ledenboekje enkel nog online te ontvangen: stuur dan een mailtje naar asiel@hetzilverenmandje.be
vzw Vetas dierenambulanace Jan tieboutstraat 99, 1731 Zellik 070/22 33 22 - info@vetas.be www.vetas.be
be68
Het Zilveren Mandje Vogelzangstraat 11, 9160 Lokeren 09 282 70 55 - asiel@hetzilverenmandje.be www.hetzilverenmandje.be
Volg ons op
POLitie VaNgt VOOr tWeeDe keer OP tWee Jaar tiJD
WiLDe afrikaaNse kat:
Het ziet er een lief katje uit, maar eigenlijk is het een grote afrikaanse katachtige van vijftien kilo. De Dilbeekse lokale politie heeft zondagavond een serval kunnen vangen. een serval is een grote katachtige die normaal alleen leeft op de afrikaanse savanne. Hoe het dier in Dilbeek belandde, is niet duidelijk. Het is al de tweede keer op korte tijd dat in Dilbeek een serval gevangen wordt.
DiLbeek/ZeLLik - Dinsdag 7 mei 2024 - ©Het Nieuwsblad - Matthias Vanhamme
De lokale politie van Dilbeek werd zondagavond gecontacteerd voor een wel heel bizarre voortvluchtige. Enkele buurtbewoners van de Kattebroekstraat hadden er namelijk een serval gespot. In België leeft het dier niet in het wild, het dier houden in privé-bezit is zelfs illegaal. “Zondagavond omstreeks 20.30 uur konden we het beestje vangen met behulp van een vangstok”, bevestigt commissaris Koen Luppens van de Dilbeekse politie. De serval was toen nog vrij kalm, maar zoals elk wild dier kan het ook agressief uit de hoek komen. “Het dier had een halsband aan. Het was niet gewond en verkeerde in goede toestand.”
Vijftien kilo
Dierenambulancedienst Vetas uit Zellik werd opgetrommeld om zich over de serval te ontfermen. “Wij kunnen het dier niet opvangen. Maar omdat het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek zondagavond niet bereikbaar was, hebben we het noodgedwongen een nacht opgevangen. Maandag heb ik het dan naar Opglabbeek gebracht, het beestje was toen al een pak minder rustig”, zegt Erwin Thielemans, voorzitter van Vetas.
De serval valt normaal gezien geen mensen aan. Maar omdat het een grote kat is, deze moet ongeveer vijftien kilogram gewogen hebben, kan het toch gevaarlijk zijn. “In het nauw gedreven valt een serval aan. Toen we het dier maandag wilden vervoeren, sprong het naar ons toe. Eigenlijk mogen wij zulke wilde dieren niet opvangen, maar niemand anders was beschikbaar. Het was dat of het terug loslaten. Er zou dringend een deftige regeling hiervoor uitgewerkt moeten worden.”
terug naar afrika
De lokale politie onderzoekt nu hoe de serval in Dilbeek is geraakt. Opvallend: twee jaar geleden werd er in Dilbeek al eens een serval gevangen. “We zoeken nu beide eigenaars, maar de kans is klein dat zij zich melden”, zegt Koen Luppens. De gevangen serval zal nu in het Natuurhulpcentrum gecontroleerd worden. “Binnenkort kan het dan terug met het vliegtuig naar Zuid-Afrika waar het opnieuw in zijn natuurlijke habitat vrijgelaten wordt. Daar kan het nog enkele mooie jaren beleven.”
Erwin Thielemans van Vetas geeft nog een waarschuwing mee aan mensen die eraan denken om een serval in huis te halen. “Dat zijn echt geen dieren om hier te houden. Dat zijn savannedieren die ruimte nodig hebben en niet aangepast zijn aan onze leefomgeving. Ze horen hier echt niet thuis. En bovendien is het illegaal om in ons land een serval in huis te hebben.”
HOe kaN u Vetas en Het ZiLVereN MaNDJe steuNeN ?
Steunend lid 20€
Beschermend lid 30€
Erelid 50€
Donateur 250€
Meter of peter van een dier, elke meter/peter krijgt een klein cadeau als het dier geadopteerd wordt - 25€ als lid ontvangt u om de vier maanden ons ledenboekje waarin we informatie bezorgen van het voorbije trimester omtrent allerlei dierenzaken, zoals wetswijzigingen, gebeurtenissen, info over dierenrechten, actualiteit. En een overzicht van een aantal merkwaardige interventies. Nu ook mogelijkheid om uw ledenboekje online te ontvangen.
Om lid te worden volstaat het om het gewenste bedrag te storten op rekeningnummer van ‘vetas vzw’ IBAN BE68 0013 4694 5434 met de vermelding ‘lidgeld’.
Om meter of peter te worden kan u informeren op asiel@hetzilverenmandje.be.
Een lidkaart is 12 maanden geldig.
WaarOM is eeN serVaL (Leptailurus serval) Niet gesCHikt aLs HuisDier?
Met hun scherpe tanden en klauwen kunnen ze de mens ernstige letselschade toebrengen. Ook kunnen ze ziektes bij zich dragen die gevaarlijk zijn voor mensen. bovendien hebben deze roofdieren veel ruimte nodig om hun natuurlijke gedrag te kunnen vertonen, zoals het zoeken naar voedsel en het verdedigen van hun territorium.
risico’s voor MeNseN
• ZOöNOseN (ziektes overdraagbaar op mensen)
Bij de serval zijn hoog-risico zoönotische ziekteverwekkers aangetoond, zoals Leptospira spp. en het rabiësvirus.
• LetseLsCHaDe
De serval weegt 9 – 18 kg en beschikt over scherpe snijtanden en klauwen. Servals in gevangenschap vallen aan zonder duidelijke aanleiding. Gezien hun grootte, bouw en hun gedrag kunnen servals zeer ernstig letsel bij de mens veroorzaken.
risico’s voor DiereN
• VOeDseLOPNaMe
Servals moeten dagelijks langdurig kunnen foerageren (naar voedsel kunnen zoeken). Als dit niet voldoende tot uiting kan komen, is er gevaar voor het ontstaan van stereotiep of beschadigend gedrag.
• ruiMtegebruik / VeiLigHeiD
Wist je dat?
• Servals relatief gezien de langste poten van alle katachtigen hebben?
• Ook hebben ze erg grote oren
• Lengte lichaam 59 - 92 cm, staart 20 - 38 cm
• Gewicht 9 - 18 kg
• Leeftijd In het wild gemiddeld 10 jaar, in gevangenschap gemiddeld 22 jaar
• Leefgebied Ten zuiden van de Sahara, het Atlasgebergte, Algerije, Marokko en Ethiopië
• Habitat Voornamelijk graslanden, savannes en rietvelden
Servals hebben in de natuur een groot territorium en vertonen territoriaal patrouilleer- en markeergedrag. Als de dieren hier geen mogelijkheid toe hebben, kan dit tot gedragsproblemen leiden.
De dieren gebruiken een afgezonderde nestplaats. Bij het ontbreken hiervan bestaat onder andere de kans dat de jongen overlijden.
• tHerMOreguLatie
De serval is aangepast aan een tropisch en subtropisch klimaat.
Leefgebied en habitat
De serval is een Afrikaanse katachtige die van nature voorkomt ten zuiden van de Sahara. Ook zijn er kleine populaties servals te vinden in het Atlasgebergte, Algerije, Marokko, Ethiopië en Tanzania. De dieren leven op uitgestrekte savannes en in open graslanden, maar worden ook gezien langs bosranden, in rietvelden en in de buurt van water.
uiterlijk
Volwassen servals hebben een schouderhoogte van ongeveer 60 centimeter. De dieren zien er sierlijk uit: ze hebben een slank postuur, lange poten en grote oren. Hun goudkleurige vacht is bezaaid met zwarte stippen en strepen. Daarnaast hebben servals witte aftekeningen op hun borst, buik en kop. De achterkant van hun oren is zwart met in het midden een witte streep. Verder hebben de dieren een lange staart, een kleine kop en beschikken ze over scherpe tanden en klauwen.
Door zijn elegante uiterlijk is de serval helaas een populair huisdier. En dat terwijl deze exotische katachtige daar helemaal niet geschikt voor is. Veel van hen komen uiteindelijk in de opvang terecht, bijvoorbeeld omdat ze hun eigenaar hebben gebeten.
Voedsel
zilver en mandje
Servals zijn echte carnivoren. Hun dieet bestaat voornamelijk uit kleine zoogdieren, zoals muizen en ratten. Ook staan er af en toe vogels, kikkers en insecten op het menu. Zodra het schemert, gaan de dieren op jacht. Ze gebruiken hun neus en oren om hun prooi te lokaliseren, sluipen er zachtjes naartoe, en vangen hem met een grote sprong. Sommige servals spelen met hun prooi voordat ze hem opeten. Dit gedrag komt met name bij kittens voor.
gedrag en levenswijze
Servals zijn solitaire dieren. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben een eigen territorium van gemiddeld 11,5 vierkante kilometer. De dieren markeren hun territorium door te sproeien met urine, of door met de geurklieren aan de zijkanten van hun kop langs bosjes te wrijven. Ook gebruiken ze hun uitwerpselen om hun terrein af te bakenen. Hoewel de dieren dus niet sociaal zijn, trekken servals die elkaar tegenkomen soms een tijdje met elkaar op tijdens de paringstijd. Daarna scheiden hun wegen weer. Als de dieren niet aan het jagen zijn, brengen ze hun tijd vooral rustend door.
©Alles over servals - Stichting AAP
zilver en mandje het het het het
HONDENPENSION
zilver en mandje
HONDENPENSION
Vogelzangstraat 11, 9160 Lokeren +32 (0)9 282 70 55 pension@hetzilverenmandje.be www.hetzilverenmandje.be H k 40406846
HONDeNPeNsiON Het Zilveren Mandje wordt uitgebaat door het asiel. bij ons kunnen alle honden terecht. Ook minder sociale of minder mobiele honden. Alle opbrengsten vloeien rechtstreeks terug naar de werking van het asiel en vzw Vetas dierenambulance.
zilver en mandje
(Mei 2010 – 12 JuLi 2024)
Het was 7 mei 2011. We krijgen een noodoproep voor een kat in ruisbroek. We haasten ons ter plekke en vinden tussen een keldergat een zwaargewonde kat, ze had haar staart half doorgebeten om zich te bevrijden uit dat keldergat.
Het was een bijzonder wilde poes, geen gemakkelijke klus om haar te bevrijden zonder haar verder te verwonden. Het lukt, de eerste dierenarts wilde haar onmiddellijk euthanaseren, maar onze huisdierenarts wou toch proberen haar te redden.
Het werd een zware operatie, meerdere zelfs. Haar beide achterpoten waren gebroken, haar bekken, heup, heel haar achterlijf was zwaar gehavend. Haar staart werd verder geamputeerd. Er wachtte haar een lange revalidatie. Maar het werkte! Omdat ze moeilijk hanteerbaar was, is ze bij ons in het kantoor van de dierenambulance gebleven om haar verder op te volgen.
Totdat ze duidelijk buiten wilde. We besloten dan haar vrij te laten, maar bij ons in de omgeving. Buren hadden er compassie mee dat ze ’s avonds en ’s nachts buiten wilde maar dat was nu eenmaal haar wens. Ze werd “Irma” gedoopt. Absoluut niet aaibaar, en ze blies naar alles wat in de buurt kwam, behalve honden. Ze was gek op honden en werd meteen vriend met labradors, herders, ook kleine hondjes uit de buurt. Maar een andere kat mocht niet in haar buurt komen.
Op een winteravond vond een “Madame Kat” in de buurt dat Irma binnen moest, het is ongehoord dat katten buiten leven. En manu militari joeg zij zelf Irma naar binnen in ons kantoor. Een ramp. Toen ze tijdens de nacht – de tijd dat Irma normaal gezien buiten jaagt en iedere nacht had ze prijs en ving ze grote muizen – zat opgesloten werd ze gek. Zo erg dat ze een kast opliep, tegen een kader aan, die op de grond viel, recht op een slapend hondje. Het hondje overleefde dit zelfs niet. We hebben het Irma nooit kwalijk genomen, ze was een wilde kat en hoorde thuis in de natuur. Vanaf dan leefde Irma altijd buiten. We hadden uiteraard voor wat beschutting gezorgd.
Toen in 2012 het dierencrematorium opende, kwam ze daar al wel eens binnen gewandeld. Was het om de hondjes te groeten? We weten het niet. Met de jaren die vorderden, werd ze steeds tammer en konden we haar soms zelfs eens aanraken. Maar om haar op te pakken om naar de dierenarts te gaan, dat was een hele karwei. Een katten-mandje kende ze niet.
De jaren passeren en passeren, in 2016 worden een kantoor en afscheidsruimte gebouwd aan het crematorium. Irma wordt ouder en ze ontdekt plaatsjes in dat gebouw waar het ’s avonds rustig en warm is. Ze vindt er haar vaste stekje. En stilaan begint ze van het publiek te houden. Ze gaat naar mensen toe die hun dier komen brengen of weer ophalen. Uiteindelijk evolueert Irma naar een echte troostkat, iedereen die bedroefd langs kwam kreeg van Irma een kopje, en ze liet zich door die mensen gewillig aaien. Ook wij konden haar vastpakken.
Begin 2024 werd ze nog door een grote kat of een vos aangevallen waarbij ze haar achterpoort lelijk bezeerde en ze moest enkele weken rusten in een kooi. Veel mensen waren al ongerust dat er iets met Irma gebeurd was, ze was immers al minstens 14 jaar oud. Maar dappere Irma kwam er vlot door en hernam haar functie als rouwkat met vol enthousiasme.
In maart overkomt haar weer iets waarbij ze haar voorpoot heeft pijn gedaan, gelukkig niet zo erg maar het was voor haar wel teveel dierenarts. 2x op 3 maanden, dus heeft ze de dierenarts maar een beet cadeau gedaan. Het was dezelfde dierenarts die haar in 2011 opereerde en in januari verzorgde. Die kent haar gelukkig en was lichtjes voorbereid.
Ook die tegenslag heeft irma doorstaan en ze gaat door met mensen troosten.
Haar laatste troostbetuiging was op 12/7/2024 om 14u10. Een dame was haar Border Collie verloren en zij besliste om tijdens de crematie ter plaatse te wachten. Irma heeft haar de hele tijd bijgestaan. Totdat... er komen 2 mensen buiten en zij kruisen Irma en de dame in rouw. Irma gaat weg. Dat is al vreemd, want ze gaat altijd naar de mensen toe die hun dier verloren hebben... Ze moet gevoeld hebben dat deze mensen geen dierenvrienden zijn... Irma beslist om zich wat te wassen, op onze parking op een kleine meter van de boord. De 2 mensen stappen in hun wagen, rijden achterwaarts de parkeerplaats uit met Irma vlak voor hun. De auto rijdt weer voorwaarts, maar kan niet afdraaien en stopt dus. Irma zit zich nog steeds te wassen vlak voor die mensen hun neus. De auto rijdt weer een beetje achterwaarts en stopt op een kleine 10 meter van Irma. Die zit zich – van geen kwaad bewust –nog steeds te wassen centraal in het zicht van de mensen in de wagen. De wagen rijdt vooruit, Irma beweegt niet maar blijft zich wassen. Haar kopje is naar de andere kant gericht en ziet het gevaar niet afkomen... mogelijk is het een elektrische wagen want ze lijkt niets te horen...
Niemand die begrijpt waarom die auto daar rijdt, het is op de linkerkant van de oprit van wel 6 meter breed. Er is nog zeker 5 meter plaats naast Irma. De auto raakt Irma en stopt even. Oef… Om daarna gewoon door te rijden, over Irma! Om 14u36 werd Irma dodelijk getroffen door dat soort mensen dat ze zovele jaren heeft getroost. De auto kwam zelfs even van de grond, maar de bestuurder reed gewoon verder naar huis. Irma heeft nog een tijdje bewogen, wat de bestuurder moet gezien hebben in haar
spiegel, maar is zonder enig inzicht doorgereden. We konden niets meer doen voor Irma. Het is de eigenaar van de Border Collie die ons is komen roepen, maar de impact was meteen fataal. De eigenaar van de Border Collie werd door Irma getroost tot een klein kwartiertje voor haar eigen dood. Deze persoon is zelf opgevangen moeten worden. Iemand is haar moeten komen halen. Die persoon is zelfs rond het lichaam van Irma gereden. Ook al lag ze levenloos op het rijvak van die bestuurder. Deze had tenminste respect zelfs voor het levenloze lichaam van Irma. We kunnen maar niet begrijpen wat die andere mensen heeft bezield. Ze konden om haar rond rijden, even claxonneren, uitstappen, ons roepen,... Of zonder scrupules gewoon doodrijden en naar huis alsof er niets gebeurd is.
2x gOeD NieuWs!
klacht ingediend bij de politie er werd klacht neergelegd en we hopen nu dat de dood van irma niet voor niets is geweest en de mensen tot inzicht brengt. De klacht werd bovendien niet in de politiezone van onze gemeente neergelegd, maar in een naburige zone. Onze politiezone stelde dat het aan ons was om de kat binnen te houden, of om het probleem rechtstreeks te regelen met de daders. Op onze vraag om een klacht neer te leggen werd geantwoord dat onze houding niet gepast is en men vroeg ons om weg te gaan. De lezer begrijpt zeker en vast dat onze vereniging, niettegenstaande al 22 jaar gevestigd in politiezone, geen samenwerking heeft met deze zone. Weet dus, beste lezer, dat wanneer u een crimineel feit ziet mbt dierenwelzijn, u een klacht kan en moet neerleggen. Is uw gemeente of politiezone niet diervriendelijk, ga dan naar de zone ernaast.
Het zal nu een hele aanpassing worden voor ons om zonder Irma verder te moeten. Ook klanten van ons crematorium, die haar al vele jaren kennen, dierenartsen en sympathisanten hebben hun medeleven betuigd.
Mijn dank gaat dan ook uit in de eerste plaats naar irma die ons jarenlang trouw is geweest in goede en kwade dagen en haar onbeperkte troostfunctie. tot enkele minuutjes voor haar eigen gruwelijke dood hielp ze nog mensen. Dank ook aan iedereen die haar respecteerde en de dierenarts die haar zo vaak heeft gered, ook aan de dierenarts die de vaststellingen is komen doen na het voorval. en iedereen van ons bedrijf die haar jarenlang heeft vertroeteld en alle bezoekers die irma geaaid hebben.
We hebben gelukkig ook goed nieuws te melden. Op 29 juni werden we opgeroepen door de politie om een verwaarloosde kat op te halen. buren hadden de buurvrouw al enkele dagen niet meer gezien en gevreesd werd voor het ergste. gelukkig hebben de hulpdiensten de vrouw nog kunnen redden en zij werd weggebracht naar het ziekenhuis. ter plaatse vonden ze ook een bos haar met een kop en een staart. Het bleek om een Perzische kat te gaan. In barmhartige toestand, vol klitten, geen tanden, graatmager, maar nog levend. Zij is bij ons gekomen en begon gelukkig te eten en te drinken. Onze supervrijwilligster Mia is dan 3x langs gekomen om de kat te scheren. Dat is heel stressvol dus werd de scheerbeurt gesplitst.
Vandaag is Milkshake (zo werd ze uiteindelijk gedoopt) nog steeds bij ons en dat zal wellicht zo blijven. We weten dat haar baasje inmiddels ook aan de beterhand is, maar zal definitief worden opgenomen in een bejaardentehuis. We konden achterhalen wie de dierenarts was van Milkshake en blijkbaar kwam haar man altijd naar de dokter om haar te laten scheren, maar werd er nooit een vaccin of dergelijk gezet. We hopen haar nog een mooie oude dag te kunnen bezorgen.
en nog goed nieuws!
Op 18 juli ’s avonds laat vindt iemand een blinde kat en brengt ze binnen bij de plaatselijke politie. Omdat de kat op zich niets mankeert (ze ziet niet, maar is goed gevoed en verzorgd) is er niet meteen een reden om haar op te nemen. In feite blijven de mensen hier beter van af. Dergelijke katten kunnen hun weg naar huis nog vinden; in een dierenasiel maken ze veel minder kans om geadopteerd te worden.
We besloten om ’s anderendaags de kat binnen te loodsen in het gemeentelijk sterilisatieproject. Zo wordt zij nog eens gezien door een dierenarts en geraakt ze misschien in haar eigen buurt nog geadopteerd. Maar ’s anderendaags ’s morgens belt de politie terug en zegt dat de kat het heel goed stelt en ze zouden ze terug vrijlaten. Ook goed. Jammer dan dat ze niet steriel is gemaakt geweest. Diezelfde namiddag belt de politie opnieuw om te melden dat de kat erg ziek in hun kennel zit, niets ziet en ze moet direct weg. Geraak daar aan uit... Maar eigenlijk goed. Intussentijd hadden we toch de namen van de dierenartsen opgezocht die zich bezig houden met het zwerfkattenbeleid van die gemeente. En we begonnen ze op te bellen volgens de plaats van vondst van de kat. De eerste dierenarts was in verlof. De tweede nam gelukkig op en we waren welkom.
En wat gebeurt er als de assistente de deur opent? Ze herkent de kat! Ze is van een klant van hen.
En zo kent dit verhaal ook een schitterend einde, de blinde poes kan naar huis!
kat OVerLeeft kaNteLraaM DaNkZiJ aLerte WerkMaNNeN
een kat in ganshoren heeft haar leven te danken aan oplettende gemeentearbeiders. Het incident doet zich voor op een middag aan oude chirolokalen in ganshoren. Het gemeentepersoneel was bezig het groen aan het onderhouden wanneer hen opvalt dat een kat bezig is aan het binnendringen in het chirolokaal.
Ze zat vast tussen het vast en openstaand gedeelte. Haar kop hangt al neer en haar tong steekt uit. De mannen twijfelen niet en duwen haar omhoog het lokaal binnen. De kat lijkt levenloos te liggen, dus onze dierenambulance wordt opgetrommeld. Maar wat goed nieuws: de kat springt alweer rond en verstopt haar. Het slechte nieuws is dat we moeite hadden om haar te vangen, ze is haar gaan verstoppen onder de wastafel.
Na enige tijd is dit dan toch gelukt en ze wordt naar de dierenarts gebracht. Daar kon men vaststellen dat er toch wat hapert met de achterpoten. Ze kan ze nog gebruiken, maar ze slepen wat. De kat is intussen alweer wat gekalmeerd zodat de chip kon worden uitgelezen, en eureka, ze is gechipt! De eigenaar was al enkele dagen op zoek naar haar kat. Zij zijn nu terug herenigd.
Dus aub, laat geen kantelramen zonder toezicht open. Zelfs al heeft u zelf geen kat, er kunnen steeds zwerfkatten proberen binnen te dringen met desastreuse gevolgen. Dit is in zowat alle gevallen dodelijk.
een kantelraam: waarom gevaarlijk?
Kantelramen creëren een opening waar katten in vast kunnen komen te zitten.
Katten zijn nieuwsgierige dieren en kunnen door de opening in het kantelraam naar buiten proberen te gaan. Een kantelraam heeft vaak een smalle opening die niet breed genoeg is voor een kat om erdoorheen te passen, waardoor de kat bekneld kan raken en ernstige verwondingen kan oplopen. Hierdoor kan een kat vast komen te zitten in de opening van het raam, waardoor het risico op verstikking of verwonding toeneemt.
• Aders worden afgekneld
• Ingewanden worden afgekneld
• Verlamming van de achterpoten
• De kat kan uitdrogen
• In het ergste geval overlijdt de kat
Er zijn gevallen bekend waar katten vast kwamen te zitten in een kiepraam, waarna hij zichzelf in paniek los probeerde te krijgen, om zo de rug te breken. De katten lijden hierbij vreselijk.
De oplossing
Om de gevaren met kiepramen te voorkomen, is het belangrijk om voorzorgsmaatregelen te nemen waardoor je kat niet vast kan komen te zitten in het kiepraam. Er zijn een aantal oplossingen die je kunt overwegen om je kat veilig te houden bij het gebruik van kantelramen:
• Wat je direct kunt doen: een handdoek in de kier plaatsen. Zo kan je kat natuurlijk wel uit het raam springen, maar verwondt hij zich in elk geval niet.
• Een beschermrekje werkt vaak heel goed. Er zijn verschillende soorten kantelraambeveiligingen op de markt die voorkomen dat katten vast komen te zitten of eruit kunnen ontsnappen. Sommige beveiligingen worden aan de buitenkant van het raam gemonteerd, terwijl andere aan de binnenkant van het kantelraam worden bevestigd.
• Plaats een hor in het kantelraam om te voorkomen dat je kat er doorheen springt. Dit houdt ook insecten buiten.
• Houd je kat uit de buurt van het kantelraam: laat je kat op een andere verdieping
• Overweeg een ander type raam te installeren als je kat moeite heeft om veilig te blijven bij kantelramen. Een schuifraam of een raam dat naar buiten opent, kan veiliger zijn voor katten.
Ongeacht welke oplossing je kiest, blijf altijd alert en controleer of je kat geen toegang heeft tot de kamer met het kantelraam en veilig is.
©Kantelraam: gevaarlijk voor katten | AniCura Nederland
