Μανώλης Αναστασάκης, Editorial στο Grad Review No 3/2018, “Διπλωματικές εργασίες, ένας καθρέφτης με δυο όψεις” , σσ.7-9
Στο ξεκίνημα αυτής της εκπνέουσας δεκαετίας του ’10 παρουσιάστηκε η διαδικασία της βράβευσης διπλωματικών εργασιών ελλήνων φοιτητών αρχιτεκτονικής. Σε αυτά τα δέκα σχεδόν χρόνια των ετήσιων διακρίσεων έχει δημιουργηθεί μία ικανοποιητική εικόνα, αν και όχι εξαντλητική ούτε απαραίτητα αντιπροσωπευτική, σχετική με τα θέματα τα οποία επιλέγουν οι φοιτητές, με το περιεχόμενο των προτάσεών τους και με τον τρόπο παρουσίασής τους. Αυτή η εικόνα έχει δύο όψεις. Στη μία της όψη αντανακλάται το εκπαιδευτικό πλαίσιο, η σχολή δηλαδή και το ανθρώπινο δυναμικό της, μέσα στο οποίο ωρίμασε και εκπονήθηκε η εργασία. Είναι η όψη η οποία κλείνει την περίοδο φοίτησης και εμπεριέχει το κεκτημένο της. Στην άλλη όψη αποτυπώνεται η προσωπικότητα και οι ιδιαίτερες ικανότητες του φοιτητή. Είναι μία όψη υπό διαμόρφωση και με ανοιχτή τη δυναμική της.