Issuu

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

See you from 10 - 17 January, 2016 at Europe’s favourite Ski Pride Festival Après-Ski, Concerts, Pool Party, Snow White Ball, Swiss Fondue Night, ... and many more!

www.arosa-gayskiweek.com

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

16. Community: Οι οργανώσεις παίρνουν τον λόγο./29. Heros: Άνθρωποι, πλάσματα μυστήρια. /36. Ταπεινογραφία: "Ούτε κλαίει, ούτε γελάει". /47. Fall in Love: Η γήινη πλευρά της μόδας. /66. Τι χρωστάς της Μιχαλούς; "Γυναίκα αλλά όχι χαζογκόμενα"./ 80. Ζώδια: Μοναδικές αστρολογικές προβλέψεις.

CONTRIBUTORS

(Σε κάθε τεύχος σας παρουσιάζουμε μερικούς από τους συνεργάτες μας...)

Managing director Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - gp@avmag.gr Marketing director Νίκος Σοφιανός - ns@avmag.gr Editor in Chief Βασίλης Θανόπουλος - vth@avmag.gr

Marie des fleurs

Aθηνά Λιάσκου

Χριστίνα Μιχαλού

Nέα στήλη. Les héros...

Η φωτογράφος των héros...

Φρέσκια στήλη!!!

Creative Director Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - k.georgantas@gmail.com Fashion / Beauty Director Lucas Samaltanos-Ferrier - lucas@avmag.gr Editors

Παναγιώτης Σιμόπουλος

Μαρία Βαμβακά

Νίκος Σοφιανός

Φωτογραφάρα λέμε!

Τα πάντα για το κατοικίδιό σας

Σταθερή αξία, σταθερή αγάπη

(πολύ) λίγο πριν κλείσει το τεύχος # παράνοια!

Photographers Παναγιώτης Σιμόπουλος, Γρηγόρης Μορίκης

Site administrators Μανώλης Ναζλίδης - admin@avmag.gr Παναγιώτης Σταματόπουλος - pstamat@avmag.gr homo evolution

- Bασίλη άμα κάτσεις μόνος να κλειδώσεις... - Γιατί; - Μπάνιο έχεις κάνει; -Γιατι;

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Χωματιανού 28, 104 39, Αθήνα Τηλέφωνο: 213 0041028 - info@avmag.gr

-Tέλος πάντων, άμα κάτσεις να κλειδώσεις...

64 Τα εξώφυλλο μας έχει φιλοτεχνήσει ο Κωνσταντίνος Γεωργαντάς

Αντωνία Κυδωνάκη Βασίλης Νικορέλος Γρηγόρης Τανός Δημήτρης Βαρελάς Ζακ Κωστόπουλος Κυριάκος Βογιατζής Κωνσταντίνος Παλάζης Λίνα Λαχανιώτη Μανώλης Βαμβούνης Μαρία Βαμβακά Mαρία Μάζη Σοφοκλής Χανος Σπυρίδων Κάγκας Στέλιος Καπετανάκης Τάσος Θεοδωρόπουλος Τάσος Λαζαρίδης Χριστίνα Μιχαλού Marie des Fleur

Διμηνιαία έκδοση, διανέμεται δωρεάν. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη ©homo evolution

info@avmag.gr facebook.com/Antivirusmagazine • #Antivirusgr Τα σημεία διανομής μας, όλα τα τεύχη online, νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαγωνισμοί παραστάσεις, εκθέσεις, άρθρα, θέματα lifestyle στην σελίδα μας:

www.avmag.gr

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

TRY ME

EDITORIAL ▶Γιάννης Παπαγιαννόπουλος ✉ gp@avmag.gr

Φοβερό πράγμα τελικά η ειλικρίνεια. Εδώ που τα λέμε είναι πιο εύκολο να ζεις μέσα σε ένα παραμυθάκι πλασμένο στα μέτρα σου. Είσαι ο τεηλορμέηντ ήρωας του παραμυθιού σου, γιου σέηβ δε ντέη, γιου σέηβ δε γκομενακι κι όλα πάνε κατ' ευχήν. Ντάξει που και που μπορεί να χρειαστεί να κάνεις και κανά δυο υποχωρήσεις. Να το γυρίσεις λίγο στο νταρκ σαιντ για το καλό της ιστορίας με την απολύτη πάντα βεβαιότητα οτι στο τέλος το "καλό" σου θα θριαμβεύσει πανηγυρικά. Είναι βέβαια και κάποιες φορές που η αλήθεια σου χορεύει μπροστά σου γυμνή τάνγκο που μπορεί και να προβληματίζεσαι λίγο για την ηρωική σου υπόσταση και την βεβαιότητα των πεποιθήσεων και του ρόλου σου. Αλλά "σιγά μωρέ τώρα..." και γυρνάς πλευρό. Είναι περίεργο πράγμα τα παραμύθια. Τα προσωπικά. Τα πολιτικά. Τα κοινωνικά. Τα δικά μου, τα δικά σου. Όσο καλοφτιαγμένα κι αν είναι έρχονται που και που κάτι όνειρα και στα κάνουν κομμάτια. Και εκείνες τις στιγμές είμαστε πιο ευάλωτοι από ποτέ. Όταν όλα έχουν σπάσει, όταν ο πρίγκιπας δεν ήταν ακριβώς τέηλορ μέηντ, ο παπάς δεν είναι τόσο αγγελικός, ο βασιλιάς τόσο καλός και η μάγισσα τόσο τερατώδης οι αποφάσεις μας είναι πιο καθοριστικές από ποτέ. Καλό φθινόπωρο!

ΥΓ: Η εξέλιξη προκύπτει από την αμφισβήτηση, όχι τη βεβαιότητα. Το ίδιο και η αγάπη τελικά.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Καλωσορίζουμε τον Φίλιππο Λοράνδο O Φίλιππος Λοράνδος είναι ενεργό μέλος στην ομάδα φύλου και σεξουαλικότητας Ηρακλείου ConQueer και στο Συντονιστικό για το LGBTQI+ Pride Kρήτης και μάχεται για την εξάλειψη της ομοφοβίας, του σεξισμού και της τρανσφοβίας στην Κρήτη. 10

Η πρόσφατη καταδίκη των δραστών της επίθεσης κατά τρανς γυναίκας στη Θεσσαλονίκη Η μη υπουργοποίηση Νικολόπουλου, λόγω ομοφοβίας Ο Μ. Αλέξανδρος, ο Ηφαιστίωνας και ο τάφος στην Αμφίπολη

Belgrade Pide #Τοίχος Η ζωή είναι στιγμές. Η ζωή είναι για να τη μοιράζεσαι! Μοιράσου τη στιγμή σου μαζί μας, στέλνοντάς την στο gp@avmag.gr και ίσως τη δεις τυπωμένη στη στήλη μας!

Για ποιον χτυπάει η Καμπάνα; της Μανουέλας Παπαποστόλου Ρουφ ★ Ντινγκ! Κάναμε εκλογές και τι καταλάβαμε; Όχι σας ρωτώ, πείτε μου εσείς πούστε (μια λέξη) επιστημόνισσες και πολιτικά ενημερωμένες (όπως η Λιάνα -το πουλάκι μου- αλλά στο λιγοτερο ΚΚ). Τα ίδια Παντελάκι μου, τα ίδια Παντελή μου. Απροπό είχα ένα γκόμενο Παντελή -προ μεταπολίτευσης αυτά- που είχε ψηλά τα ποσοστά του. Αυτά! Αχ... ★ Ντανγκ! Πήγε ο Αλέξης μετά της Νταβ (η Περιστέρα στο πιο λάιφστάηλ) και την κράξανε την κοπέλα αλλά κατά τη γνώμη μου ήτανε μια χαρά, κομψοτάτη κι όχι σαν την άλλη την αλόγα τη Μισέλ που φοράει 48 νούμερο γόβα, σαν το Βασιλάκη μας, καλή του ώρα.... ★ Ντονγκ! Στο μεταξύ, κάτσε να στα πω, στη ΝουΔού -λέειέχουν εκλογές φορ πρέζιντεντ. Καλλιαρντοσύνες αισχύστου είδους, για ένα κόμμα που δεν είναι κόμμα. Ο Μπουμπούκος κατάφερε να κόψει το νήμα με μαλλί Βαμβακούλα και τώρα είναι κι επικρατέστερος. Αιτήθηκε δε ο Μειμαράκης -ο γαμπρός της Νίτσας, της Μαρούδα, γνωρίζειςνα πληρώνουν 20 ευρώ όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία. ΤΙ ΛΕΣ ΚΟΥΚΛΑ μου, που κάλλιο το χω να τα δώσω στη

παραδουλεύτρα μου που τα μαζεύει να πάρει Ερμές. Σιχτίρ δηλαδή...Μας τα πρήξατε που μαύρη η ώρα και η στιγμή! ★ Ντινγκ! (δι σίκουελ)... Κλείνω την καλύτερη στήλη του περιοδικού (παύση, σχολιάστε...) με μια αναφορά στις τροπολογίες που τούτη την ώρα εγκρίνονται συνολικά από τη βουλή μας και θα μας κάνουν ευτυχέστερους. Τι να πρωτοπώ? Νταξ, εγώ είμαι καλυμμένη μιας και η μπουτίκ και τα λεφτά μου είναι στα νησιά Φίτζι, αλλά -βρε χρυσά μου- λαός είναι. Πόσο ν' αντέξει; Δεν είπαμε να τον αφήσετε και να αναπνεύσει (αφεντικά και δούλοι...) αλλά κι αυτή η -πώς τη λένε- "litotita" είναι κομματάκι πασέ. Εν ανάγκη να σας βοηθήκω κι εγώ, πόσα χρειάζεστε; Ένα, δυό εκατομμύρια; Σας τα δίνω, και με χαρά. Μια πλατεία θέλω με το όνομά μου κι ένα μικρό άγαλμα. Τίποτα δηλαδής. Κάτι άκουσα να φωνάζουν για μέλλον, ελπίδα, αισιοδοξία και ανάπτυξη. Αυτά να τα ξεχάσετε. Ορίστε μας! Κι αν δεν έχετε να φάτε, μη σκάτε. Οι φιλελέ (ναι, ναι, αυτοί του Θάνου Τζη.) εκπροσωπούνται από το Λεβέντη. Νόστιμος νεαρούλης. Επίμονος.

Η επιμονή του πάπα να λέει όχι στους gay γάμους Το ομοφοβικό σχόλιο του Μεϊμαράκη για τα ομόφυλα ζευγάρια Η (έστω και για λίγες ώρες) υπουργοποίηση του Δημήτρη Καμμένου

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Η Μυροβόλος επιστέφει... Δίπλα στο κέντρο της Αθήνας, όχι πολύ μακριά από το Θησείο, βρίσκεται η πλατεία Αυδή. Κάπου εκεί θα βρείτε την πρόσφατα ανακαινισμένη Μυροβόλο. Με vintage και industrial στοιχεία πλήρως εναρμονισμένη με το ύφος της περιοχής, η Μυροβόλος σε καλωσορίζει προσέχοντας και την παραμικρή λεπτομέρεια. Μεγάλα της ατού η κουζίνα, η μουσική και το άκρως φιλικό της περιβάλλον. Το σημαντικοτερο όμως ολων ειναι πως πρόκειται για ενα αγαπημένο μερος αναμνησεων, δημιουργιας, χαλαρωσης, συναντησεων, διασκεδασης, μερος ανθρωπων! Ανοιχτά από τις 12 το μεσημέρι

EVANGELOS Η νέα κολεξιόν του Ευάγγελου Καβαθά έχει τον τίτλο "NORMA" και μας μαθαίνει ότι η μόδα δεν έχει στερεοτύπα! Δεν είναι θέμα φύλου αλλά συμπεριφοράς! 12

Rebel Heart Tour Κακά τα ψέμματα. Τα live είναι το δυνατό της σημείο. Η Μαντόνα γυρίζει την υφήλιο με το "Rebel Heart Tour" και εμφανίζεται ως gipsy girl, χορεύτρια του τσάρλεστον, παθιασμένη κινέζα, τρανς καλόγρια... και άλλα πολλά!

Inside Out To animation της Pixar που όχι μόνο "έσπασε ταμεία" σε όλο τον κόσμο, αλλά και που θεωρείται από πολλούς η καλύτερη παιδική ταινία των τελευταίων ετών...

Spiti Yoga Για τους λάτρεις της Yoga και όχι μόνο. Ο Γιώργος Ανδουλάκης έφτιαξε για εμάς ένα διαφορετικό σπίτι στο κέντρο της Αθήνας (Λεωχάρους 6). Πρόκειται για έναν χώρο σωματικής άσκησης κι έκφρασης που θα φιλοξενεί μαθήματα Yoga, Thai chi και Χορού. Παράλληλα όμως, θα σε κάνει να νιώθεις σαν να είσαι, αν όχι στο δικό σου, σίγουρα στο σπίτι ενός φίλου! 'Ενας χώρος μέσα στον οποίο ο καθένας θα νιώθει πως αυτό που είναι, είναι αρκετό και μοναδικό και όμορφο. "Ευχή μου, να γίνει τόπος συνάντησης κι αφορμή να γνωριστούμε, να γυμναστούμε και φυσικά να διασκεδάσουμε παρέα..."

Doritos Rainbows κατά της ομοφοβίας H rainbow έκδοση των γνωστών σνακ "Doritos" θα πωλείται στις ΗΠΑ μέσω της καμπάνιας It Gets Better, που μάχεται την ομοφοβία στη χώρα. Κάθε συσκευασία θα φέρει επίσης και το μήνυμα «Δεν υπάρχει τίποτα πιο τολμηρό από το να είσαι ο εαυτός σου!». 13

grafimaOUT.pdf

10/13/15

5:31 PM

ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Και αδερφή και φασίστας...

MA ΓΙΝΕΤΑΙ;

νέκαθεν πίστευα ότι οι πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός εξαρτώνται άμεσα από το κοινωνικό του γίγνεσθαι. Δεν αναφέρομαι απαραίτητα στο διπολο “πλούσιος- δεξιός”, “φτωχός – αριστερός” (εξάλλου για να είμαστε και λιγάκι ειλικρινείς οι όροι αυτοί είναι κομματάκι αναχρονιστικοί), αλλά θεωρώ απόλυτα λογικό τα πολιτικά σου πιστεύω να διαμορφώνονται από τις κοινωνικές εμπειρίες που βιώνεις. Εδώ όμως είναι που αρχίζει και το παράδοξο. Γιατί, ενώ μπορείς να αντιληφθείς την επίδραση που έχουν οι εμπειρίες αυτές πάνω στην πολιτική αντίληψη ενός ατόμου, δεν μπορείς (με τίποτα όμως) να αντιληφθείς τον τρόπο με τον οποίο αυτές επιδρούν. Για παράδειγμα. Στο δικό μου το μυαλό, με το που δηλώσω σε κάποιον ότι είμαι αδερφή (ας μου επιτραπεί ο όρος) είναι σαν να του δηλώνω ταυτόχρονα και τις μη φασιστικές μου διαθέσεις. Όχι γιατί ως απόγονος των μονόκερων αγαπώ όλο το κόσμο, αλλά γιατί ως LGBTQ ελληνόπουλο έχω πέσει θύμα ρατσισμού, οπότε τον έχω γνωρίσει, οπότε και τον αντιμάχομαι. Συλλογισμός απλός και γραμμικός. Σωστός όμως; Μάλλον όχι. Γιατί πως δικαιολογείται η ύπαρξη 14

άλλων "αδερφών" με περισσότερα βιώματα κοινωνικού ρατσισμού που υποστηρίζουν εξίσου ακραίες ρατσιστικές συμπεριφορές εις βάρος άλλων (ή και παρόμοιων) κοινωνικών ομάδων; Γίνεται να είσαι και αδερφή και φασίστας; Κι όμως γίνεται. Γιατί ο ρατσισμός δεν πραγματώνεται μόνο μέσα από αυτόν που τον ασκεί, αλλά κυρίως μέσα από αυτόν που τον βιώνει. Από εκεί και πέρα υπάρχουν δύο δρόμοι. Το θύμα ή θα παραμείνει (ευτυχώς) θύμα ή θα γίνει θύτης. Θα γίνει δηλαδή φορέας ρατσισμού, ως αντίδραση στην κοινωνική κατάσταση που βίωσε. Θα θελήσει το κακό των άλλων, επειδή κάποιος θέλησε το δικό του κακό. Οπότε επανέρχομαι και λέω ότι, το τι βιώνω κοινωνικά καθορίζει και την πολιτική μου σκέψη και δράση. Αυτό που άλλαξε, είναι ότι τώρα πίστευω ότι το να είσαι gay, πρόσφυγας, τρανς, μετανάστης, ΑμεΑ, χονδρός στην Ελλάδα του σήμερα, στον κόσμο του σήμερα, ίσως μπορεί να σε κάνει πιο εύκολα φασίστα από τους άλλους. Είναι πιο εύκολο εμείς να μπούμε σε αυτό το μονοπάτι. Δεν είναι όμως και απαραίτητο. Γιατί αν τελικά καταφέρεις και παραμείνεις “θύμα”, τότε σίγουρα μετά θα γίνεις καλύτερος άνθρωπος.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Σταμάτα τον μαραθώνιο πορνό και αυτοϊκανοπόιησης

Αγόρασε καινούρια και σέξι εσώρουχα

Φούσκωσε αλτρουισμό κ΄επικεντρώσου περισσότερο στην ικανοποίηση του-ης παρτενέρ

4 Παίξε με τους ρόλους (α): Από ενεργητικός, παθητικός και τούμπαλιν

πραγματα που πρεπει να κανεισ, OTAN

TO sex ΕΧΕΙ

βαλτωσει

5 Παίξε με τους ρόλους (β): Σέξι νοσοκόμα, αστυνομικός, πυροσβέστης... όλα παίζουν

Δοκίμασε νέες στάσεις και πόζες

Πηγαίντε ένα ρομαντικό ταξίδι και ζήστε ξανά τον έρωτά σας

Στους δύο, ίσως να χωρά κι ένας τρίτος (στο σεξ πάντα)

καθώς και εθελοντές/ριες που συμμετείχαν ενεργά στους Ολυμπιακούς Αγώνες Αθήνα 2004 και Παγκόσμιους Αγώνες των Special Olympics 2011, μας κάνουν ήδη υπερήφανους/ες με τη διάθεση και τον χρόνο που έχουν προσφέρει ήδη προσυνεδριακά! Εθελοντές/ριες όλων των ηλικιών και όλων των ταυτοτήτων. Εθελοντές/ριες με πολλές διαφορετικές ταυτότητες, με την ίδια όμως αγάπη και προσφορά για την επιτυχία του συνεδρίου! Σε αυτό το συνέδριο, η τοπική οργανωτική επιτροπή κατάφερε να αναδείξει την σωματική αναπηρία, την τρανσεξουαλικότητα, τη θρησκευτική ταυτότητα, τα μη όρια στην ηλικία, το προσφυγικό και το HIV/ AIDS, ως θεματικές που πρέπει να απασχολήσουν κάθε σύνεδρο, κάθε ακτιβιστή, κάθε ερευνητή, ώστε να μη υπάρχουν διακρίσεις ούτε εντός ούτε εκτός κοινότητας.

Κrzystof Charamsa O 43χρονος Πολωνός υψηλόβαθμος κληρικός και θεολόγος απόφασισε να αποκαλύψει ότι είναι ένας "ομοφυλόφιλος και ευτυχής ιερέας", σε συνέντευξη του σε ιταλική εφημερίδα. Λίγο μετά βέβαια, το Βατικανό τον έπαψε από τα καθήκοντα του.

THESSALONIKI PRIDE

Colour Youth

Tamal Ray O Tamal συμμετέχει στο βρετανικό σόου "Bake Off". Όταν σε συνέντευξη ερωτήθηκε αν έχει σχέση με κοπέλα, εκείνος απάντησε: "Δεν θα είχα με κοπέλα, αλλά με αγόρι... αυτή τη περίοδο όμως είμαι μόνος".

Keegan Hirst Ο 27χρονος σταρ του βρετανικού ράγκμπι δήλωσε πριν από λίγους μήνες ότι είναι gay και ότι αισθάνεται σαν να έφυγε από πάνω το ένα μεγάλο βάρος. "'Ολη μου η ζωή περιστρεφόταν γύρω απο στερεότυπα".

Waylon Smithers Η πασίγνωστη τηλεοπτική σειρά "The Simpsons" μετρά ήδη 27 χρόνια ζωής. Στη νέα σεζόν θα γίνει γνωστό πως ο συγκεκριμένος χαρακτήρας είναι gay, κάτι που αποκάλυψε ένας από τους παραγωγούς της σειράς. .

Σε ένα σύγχρονο γεφύρι της Άρτας φαίνεται πως έχει μετατραπεί η αναγνώριση του συμφώνου συμβίωσης για ομόφυλα ζευγάρια στην Ελλάδα. Για μια ακόμα φορά, οι ελπίδες για ψήφιση του νέου νόμου τον Ιούλιο γκρεμίστηκαν στο παρά πέντε, λόγω πολιτικών συγκυριών και βεβαρημένου φόρτου εργασίας της Βουλής. Και, αν το γεφύρι της Άρτας απαιτούσε την ανθρωποθυσία της γυναίκας του Πρωτομάστορα για να στεριώσει, το σύμφωνο συμβίωσης φαίνεται να απαιτεί την διαρκή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την διατήρηση διακρίσεων. Η δε νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου αποτελεί όνειρο θερινής νυκτός για την ελληνική πραγματικότητα, την ώρα που σε άλλες χώρες, όπως η Ιρλανδία και η Μάλτα, οι εξελίξεις προς ένα πιο προοδευτικό νομικό πλαίσιο με σεβασμό στην αυτοδιάθεση του ατόμου ήταν ταχύτατες. Και ενώ η κατάσταση φαινόταν να βελτιώνεται σταδιακά, με τις εξελίξεις να κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, η προεκλογική περίοδος που μόλις διανύσαμε μας απογοήτευσε δυσάρεστα. Το ζήτημα της προστασίας των LGBTQ απασχόλησε ελάχιστα τον πολιτικό κόσμο, με ελάχιστους ανοιχτά LGBTQ υποψήφιους και οποιαδήποτε αναφορά στην κοινότητα μας να γίνεται με σκοπό την απόκτηση πλεονεκτήματος σε ένα άτυπο αγώνα συντηρητισμού. Με το σχηματισμό της νέας κυβέρνησης μένει να δούμε αν θα υπάρξει κάποια άμεση εξέλιξη ως προς τα προαναφερθέντα ζητήματα. Ένα πράγμα, όμως, έχει καταστεί σαφές: οποιαδήποτε νομοθετική εξέλιξη και η επιτυχής έκβασή της απαιτούν την επαγρύπνηση της κοινότητας μας, την μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των επιμέρους LGBTQ οργανώσεων και την πιο εντατική και μεθοδευμένη άσκηση πίεσης για διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας.

ΟΛΚΕ Βρισκόμαστε πλέον κάποιες μέρες μακριά από την διοργάνωση του συνεδρίου της ILGA-Europe στην Αθήνα. Τόσο στην ILGA-Europe, όσο και στην τοπική οργανωτική επιτροπή, περιμέναμε 350 συμμετοχές. Οι προσδοκίες μας ξεπεράστηκαν κατά πολύ! Οι σύνεδροι πλησίασαν τους/τις 450, το μεγαλύτερο νούμερο συμμετοχών στο πανευρωπαϊκό συνέδριο της ILGA-Europe! Και όλα αυτά δε θα γινόντουσαν χωρίς τη συνδρομή των τοπικών οργανώσεων, ακόμα και μη LGBTI MKO και ομάδων, και χωρίς φυσικά τη θέληση της ILGA-Europe που επεδίωξε με κάθε τρόπο να δώσει έμφαση στο συνέδριο της Αθήνας. Οι εθελοντές κι εθελόντριές μας που εκπροσωπούν τις LGBTI οργανώσεις (ΣΥΔ, Queer Trans, Οικογένειες Ουράνιο Τόξο, Ομοφοβία και Τρανσφοβία στην Εκπαίδευση, ΛΟΑΤ ΑμεΑ, Athens Pride, Thessaloniki Pride), όσο και οργανώσεις που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα (Praksis, Θετική Φωνή),

Σαν έθιμο κάθε χρόνο το Σεπτέμβρη το Thessaloniki Pride στέλνει αντιπροσωπεία στο Belgrade Pride. Η αποστολή αυτή είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για την επανενεργοποίηση των δραστηριοτήτων μετά τις καλοκαιρινές διακοπές, καθώς ο ενθουσιασμός είναι πάντα μεγάλος. Κι αυτό γιατί όχι μόνο χαιρόμαστε να βλέπουμε αγαπημένα πρόσωπα, αλλά και κυρίως γιατί αισθανόμαστε ότι η συμμετοχή μας είναι ουσιαστική. Το Belgrade Pride είναι ένα από τα πιο μεγάλα, εξωστρεφή, αλλά ταυτόχρονα και προβληματικά φεστιβάλ LGBTI υπερηφάνειας της περιοχής μας. Η καθυστερημένη βούληση των αρχών να το στηρίξουν και οι δύσκολες κοινωνικές συνθήκες των προηγούμενων δεκαετιών κάθε άλλο παρά ευνοούσαν την ανάπτυξή του, παρά την εξαιρετική δουλειά των συντελεστών και συντελεστριών. Η παρουσία διεθνών αποστολών στο pride τους, και ιδιαίτερα στην παρέλασή τους, δημιουργεί μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλειας στην ντόπια LGBTI κοινότητα να συμμετέχει κι αυτή. Με τον καιρό συνειδητοποιήσαμε ότι μοιραζόμαστε περισσότερες κοινές ανησυχίες και οράματα και ότι μπορούμε να δουλέψουμε μαζί, για να έχουμε πολλαπλασιαστικά το επιθυμητό αποτέλεσμα. Την κοινή και συνδυασμένη αυτή πορεία θελήσαμε να την επισημοποιήσουμε μέσα από την παραδοσιακή τελετή της αδελφοποίησης, για δείξουμε την αφοσίωσή μας στη συνεργασία και τους δεσμούς μας. Το Βελιγράδι είναι το πρώτο pride με το οποίο αδελφοποιούμαστε, σίγουρα όμως όχι το τελευταίο. Μέσα σε ένα παγκοσμιοποιημένο διεθνές περιβάλλον το LGBTI κίνημα πρέπει να περάσει από το τοπικό στο περιφερειακό κι από το περιφερειακό στο διεθνές, για να δημιουργήσει και οριζόντιες συνέργειες, να επεκτείνει και να εμβαθύνει την επιρροή του και να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες της LGBTI κοινότητας. Κι αυτό είναι μέρος της αποστολής μας.

THESSALONIKI RAINBOW YOUTH Κατά καιρούς συναντάμε μία σύνδεση της LGBTQ κοινότητας με... τους μονόκερους. Έχει κάτι ο μονόκερος που τον καθιστά «σύμβολο» μας; Μαζευτήκαμε ποτέ σαν κοινότητα και είπαμε «ο μονόκερος θα είναι η φανταστική μασκότ μας»; Μέσα σ’όλη αυτή τη σύγχιση του «μα γιατί μονόκερος;» σκεφτήκαμε πως αντί να ψάξουμε για κάποια εξήγηση για την παρουσία αυτού του πλάσματος, γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε τον μονόκερο για να μπορέσουμε να μιλήσουμε για κάποια θέματα που αφορούν την κοινότητα. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα για το “Project Unicorn”. Μέσω του project αυτού, θέλαμε να προσεγγίσουμε κάποια θέματα με καλλιτεχνικά ή και χιουμοριστικά μέσα, έτσι ώστε να βοηθήσουμε άτομα της κοινότητας και όχι μόνο, να αποκτήσουν μία διαφορετική εικόνα για τα προβλήματα αυτά. Το πρώτο μέρος, που φέρει τον τίτλο “Project Unicorn: Uncensored” αφορά στην απενοχοποίηση της γλώσσας και παρουσιάζει την εναλλακτική λύση της επανοικειοποίησης της. Δεδομένου πως η κοινωνία δεν σταματάει να είναι ευρυματική

όσον αφορά τους χαρακτηρισμούς προς τα εμάς, μπορούμε να γίνουμε εμείς αυτές και αυτοί που θα πούνε «Θα ακούσεις πολλά... αλλά στο τέλος, όλα είναι μονάχα λέξεις». Το δεύτερο μέρος, φέρει τον τίτλο “Project Unicorn: Exposed” και αφορά σ'ένα ακόμη πολύ μεγάλο θέμα με το οποίο ερχόμαστε συχνά αντιμέτωπες-οι: τα στερεότυπα. Λαμβάνοντας υπόψη μας πως η εμπέδωση των στερεοτύπων, ακυρώνει τις εμπειρίες του ατόμου, εμείς με την σειρά μας καλούμαστε να τα απομυθοποιήσουμε αλλά ακόμη και να τα υπερασπιστούμε αν χρειαστεί. Το τρίτο και τελευταίο μέρος , έχει τίτλο “Project Unicorn: Untagged” το οποίο αφορά στο αναφαίρετο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Μέσα από αυτό εξηγούμε πως είμαστε αυτό που εμείς δηλώνουμε και ακόμα και αν δεν δηλώσουμε κάτι, αρνούμαστε να δεχτούμε «τίτλους» από άλλες-ους πέρα από τις εαυτές και τους εαυτούς μας. Είμαστε όλες και όλοι διαφορετικές και διαφορετικοί, ξεχωριστές και ξεχωριστοί μα πάνω απ’όλα μοναδικές και μοναδικοί.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ Οι εκλογές έγιναν λοιπόν και έχουμε και πάλι συνκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τι μπορεί να περιμένει η lgbtq κοινότητα από αυτό το κυβερνητικό σχήμα; Τι θα μπορούσε να περιμένει το άτομο που αυτοχαρακτηρίζεται ως lgbtq από την νέα κυβέρνηση; Τι περνάει από το μυαλό των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ που ανέμιζαν την σημαία ουράνιο τόξο έξω από τα γραφεία του κόμματος στην Κουμουνδούρου; Τι μπορούμε να περιμένουμε και τι είναι βέβαιο ότι δεν θα γίνει; Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές φαίνεται ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης θα είναι ο ίδιος και σε αυτόν τον κυβερνητικό σχηματισμό. Δεν ξέρουμε όμως εάν ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου είναι ο ίδιος ή έχει αλλάξει. Δεν γνωρίζουμε αν ισχύουν ακόμα οι δεσμεύσεις προς την κοινότητά μας, ότι τουλάχιστον αυτό το έρημο και μάλλον όχι ικανοποιητικό σύμφωνο συμβίωσης για όλ@ς θα γίνει επιτέλους νόμος. Προεκλογικά δεν απασχολήσαμε καθόλου τα κομματικά επιτελεία, τους υποψήφιους βουλευτές κλπ εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων. Μετεκλογικά θα συνεχίσουμε να είμαστε πολίτες β’ κατηγορίας κατάλληλοι μόνο για να πληρώνουμε φόρους αλλά αμελητέα ποσότητα όταν αφορά τα δικαιώματά μας που συνεχίζουν να καταπατούνται με άνεση και χωρίς δεύτερη σκέψη; Οι συγκυβερνήτες από τους ΑΝΕΛ, Νικολόπουλοι και άλλοι ανάλογοι θα συνεχίσουν να μιλούν για μας με τον ίδιο τρόπο; Θα συνεχίσουμε να ζούμε μέσα στο νομικό κενό; Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι τα παιδιά μας θα εξακολουθήσουν να στερούνται τον έναν γονιό τους. Δυστυχώς στην περίπτωσή τους δεν μετράει το «καλό του παιδιού» αλλά οι συντηρητικές απόψεις όσων είναι στην εξουσία. Ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τις δεσμεύσεις του στο ιδρυτικό του συνέδριο και παρά τις ανακοινώσεις του υπουργείου Δικαιοσύνης πριν το δημοψήφισμα δεν έκανε κανένα βήμα προς τα μπρος. Μένει τώρα να δούμε αν «Ο Αλέξης έμαθε να γράφει το ίδιο καλά και με το δεξί του χέρι» και «έγραψε» με αυτό τις δεσμεύσεις του προς την κοινότητα στα παλαιότερα των υποδημάτων του.

ΛΟΑΤ ΑμεΑ Η ελληνική κοινωνία, κι οι άλλες κοινωνίες γενικότερα, πιστεύουν πως η αναπηρία συνεπάγεται και μείωση της σεξουαλικότητας. Όταν ο κόσμος δει ένα φυσιολογικό άτομο μαζί με ένα άναπηρο, αμέσως υποθέτει ότι το μη ανάπηρο άτομο βρίσκεται μαζί του από λύπηση ή ότι έχει κέποια περίεργη διαστροφή. Αυτή η εντύπωση δημιουργείται από την αντίληψη ότι οι ανάπηροι πρέπει να συναναστρέφονται μονο με ανάπηρους. Για τον γκέι κόσμο, είμαστε ασήμαντοι, αφού δεν διαθέτουμε τα γκέι στερεότυπα

ομορφιάς. Το ανάπηρο άτομο αντιμετωπίζεται ως κάτι το ιδιαίτερο κι όχι ως ολοκληρωμένο άτομο που δεν διαφέρει από το μη ανάπηρο σύντροφο του. Εαν κάποιος δει ένα ανάπηρο άτομο, υποσυνείδητα θυμάται το πόσο φθαρτός είναι και πόσο εύθραστη είναι η ζωή μας. Κάποιοι άλλοι σκέφτονται πως θα ήταν αν εκείνοι ήταν ανάπηροι, κι έτσι τους αποφεύγουν για να προστατευτούν από τις σκέψεις αυτές. Έτσι, και μόνο η ιδέα να τους αγγίξουν ή ακόμα και να τους πλησιάσουν, είναι απολύτως αδιανόητη. “Συχνά, ο κόσμος αγνοεί ότι είμαι άνθρωπος, και με βλέπει ως ανάπηρο ή κοιτάζει μόνο το αυτί μου. Κοιτάξτε με συνολικά σαν άτομο, που η αναπηρία είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου, κι όχι όλος μου ο εαυτός. Η ταυτότητα μου καθορίζεται από την ιστορία μου. Η έκφραση της σεξουαλικότητας είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία όλων των ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων με αναπηρία. Το σεξ δεν μας ανακουφίζει μόνο. Είναι μια επικοινωνία με αγάπη. Μείνετε με κάποιον που δεν θα σας μεταχειριστεί σαν σκουπίδι, που θα σας βλέπει ως ένα ελκυστικό, ερωτικό και αξιαγάπητο πλάσμα. Αν είστε μη ανάπηρος, μην αναζητάτε κάποιον με αναπηρία επειδή τον θεωρείτε διαφορετικό ή περίεργο (kinky ή βλέπε αναπηροφιλια). Πρέπει να τον δείτε συνολικά σαν άτομο. Διαφορετικά φαίνεται ότι χρησιμοποιείτε την αναπηρία του άλλου για να ικανοποιήσετε τις σεξουαλικές σας διαστροφές. Με αυτό τον τρόπο δεν σέβεστε τον άλλον, άλλα ούτε και τον εαυτό σας. Πάρα πολύς κόσμος είναι αρνητικός ακόμα και στην ιδέα να αποκτήσουν κάποια σχέση με ένα ανάπηρο άτομο. Ξεπεράστε τους φόβους σας, και μην είστε ένας από αυτούς. Συνειδητοποιήστε ότι το πνεύμα, η καρδιά και τα συναισθήματα καθορίζουν τη σεξουαλικότητα κι όχι η εμφάνιση μας ή τα γεννητικά μας όργανα. Η αγάπη κι η αποδοχή του εαυτού μας είναι το κλειδί που θα ανοίξει τη σεξουαλικότητα μας και θα μας κάνει ελκυστικούς στους άλλους. Μην μισείτε και μην απορρίπτετε τον εαυτό σας επειδή είστε γκέι και ανάπηροι. Αν κάποιος σας απορρίψει εξαιτίας της αναπηρίας σας δεν αξίζει να σπαταλάτε γιαυτό τον χρόνο και την ενεργεία σας. Ως γκέι άτομα με αναπηρίες, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια μοναδική κατάσταση. Όχι μόνο η κοινωνία μας απορρίπτει λόγω της αναπηρίας και της σεξουαλικότητας μας, άλλα κι ο ίδιος ο γκέι κόσμος δεν μας αποδέχεται. Αν ένα γκέι ανάπηρο άτομο πάει σε ένα γκέι μπαρ, όλοι θα τον αγνοήσουν, λες και το ακουστικό βαρηκοϊας μειώνει την αξία του ως άνθρωπο. Η σεξουαλική του οντότητα θα αγνοηθεί, αφού είναι πολύ πιθανό κανένας να μην του μιλήσει. Μονό όταν η κοινωνία, τόσο η ετεροφυλόφιλη όσο και η ομοφυλόφιλη, καταφέρει να δει πέρα από το αμαξιού ή το δεκανίκι ή το ακουστικό βαρηκοΐας, θα μπορέσουμε να βγούμε ραντεβού με κάποιον, η να παντρευτούμε τον ανάπηρο ή αγαπημένο μας. Ισότητα δεν σημαίνει μόνο πρόσβαση στα πεζοδρομία,στα κτίρια ή και στην ενημέρωση. Τα άτομα με αναπηρίες χρειάζεται να απολαμβάνουν και τη σεξουαλική ισότητα: ισότητα στο να μην καταπιέζουν τις ορμές τους λόγω του φόβου της απόρριψης ή της επίκρισης, ισότητα στο να νιώθουν ότι μπορούν να ικανοποιήσουν τον σύντροφο τους, ισότητα στο να βιώνουν την ύπαρξη τους ως ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να μιλάμε για μια κοινωνία ελεύθερη και δίκαιη για όλους.”

KOINOTHTA (info) Athens Pride

Ετήσιο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας 6974 187383/ contact@athenspride.eum, info@ athenspride.eu

Blender- Oμάδα για τα LGBT δικαιώματα στην Πάτρα / blender_patra@yahoo.com Colour Youth – Κοινότητα LGBTQ νέων Αθήνας / 6945 583395/ info@colouryouth.gr HOMOphonia Thessaloniki Pride - Συλλογικότητα για το φεστιβάλ υπερη-

φάνειας Θεσσαλονίκης(Thessaloniki Pride) και τα δικαιώματα του ανθρώπου / Πτολεμαίων 29α, 6ος όροφος, Θεσσαλονίκη/ homophonia.thess.pride@ gmail.com

Λ.Ο.Α – Λεσβιακή Ομάδα Αθήνας / www.loa.gr/ lesbiangroup@hotmail.com ΛΟΑΤ ΑμεΑ - Greek LGBT PwD Η φωνή των ΛΟΑΤ ΑμεΑ, κάθε αναπηρίας / greeklgbtdisabled@gmail.com

Λ.Ο.Β - Λεσβιακή Ομάδα Βόλου lesviaki.omada.volou@gmail.com Lesb.Equal – Λεσβίες για την ισότητα lesb.equal@yahoo.gr Οικογένειες Ουράνιο Τόξο

Οργάνωση για τα δικαιώματα των οικογενειών με ΛΟΑΤ γονείς / ouraniotoksofamilies.blogspot.gr/ ouraniotoksofamilies@gmail.com

ΌΛΚΕ – Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας / Ερμού 64, Αθήνα / 6972 098273/ info.olke@gmail.com Queertrans – Ομάδα στην Αθήνα για τον φεμινισμό, τον αντιφασισμό, τον τρανσφεμινισμό, τον αντικαπιταλισμό κ.α. / Queertrans.espiv.net/ contactqueertrans@espiv.net

Thessaloniki Pride- Ετήσιο φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης / Αφεντούλη 7, Θεσσαλονίκη / thessalonikipride.com/ 2311 289320/ contact@thessalonikipride.com T.R.Y (Thessaloniki Rainbow Youth) - Κοινότητα LGBTQ νέων Αθήνας

thessrainbowyouth.blogspot.gr

Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας Ξάνθης – Ομάδα Ξάνθης για

LGBT θέματα / stop.omofovia.xanthi@gmail.com

Σύμπραξη για το κοινωνικό φύλο – Διοργάνωση Διεθνούς Φεστιβάλ

Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ ταινιών, δράσεις με θέμα το φύλο και τη σεξουαλικότητα / 6999 249000 / sympraxigender@gmail.com

Σ.Υ.Δ (Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών) - Αναγνωρισμένη συλλο-

γικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της ελληνικής τρανς κοινότητας / www.transgenderassociation.gr/ transgender.support.association@ gmail.com (Αν επιθυμείτε να συμπεριλάβετε και την δική σας ομάδα στείλτε στο info@avmag.gr) 17

Απολαύστε ανάλαφρα! Δύο εξαιρετικούς Πελοποννησιακούς Οίνους µε Προστατευόµενη Γεωγραφική Ένδειξη φέρνει η Ελληνικά Κελλάρια Οίνων Α.Ε. στο καθηµερινό τραπέζι, σε εξαιρετική τιµή. Το Μοσχοφίλερο Λευκός Κύκνος και το Αγιωργίτικο Μαύρος Κύκνος θα εκτιµηθούν ιδιαίτερα από εσάς που ξέρετε από καλό κρασί. Απολαύστε ποιότητα σε προσιτή τιµή, κάθε µέρα µε τα πιάτα που αγαπάτε.

www.greek-wine-cellars.com, τηλ.: 22990-22231, Μαρκόπουλο

TEXNH

Κομμάτια σπασμένου καθρέφτη

O Σπύρος-Ανδρέας Παπαδάτος υπογράφει τη συγγραφή και τη σκηνοθεσία σε ένα ψυχωτικό ερωτικό θρίλερ με πρωταγωνιστές ένα gay ζευγάρι που ζει στα άκρα. Ο συνδετικός τους κρίκος σπάει και βρίσκονται μπροστά στη σκοτεινή τους πραγματικότητα. Ο Παράδεισος και η Κόλαση μορφοποιούνται στους πρωταγωνιστές. Η Κόλαση του ενός είναι ο Παράδεισος του άλλου. Και οι δύο παλεύουν να φανούν άξιοι των ιδανικών και των πιστεύω τους. Μοιραία φτάνει η στιγμή που αντικρίζουν και συνομιλούν με το εγώ τους στον καθρέφτη και τον ραγίζουν. Οι ενοχές, η βία, το πάθος, ο πόθος, οι μετάνοιες, οι φόβοι και τα ισχυρά τους θέλω τους κάνουν κομμάτια. Θέατρο Παραμυθίας (τηλ 210 3457904) Παρ. -Σάβ. 19

ΘΕΑΤΡΟ ▶Mανώλης Βαμβούνης ✉ manolis@gmail.com

Νέες παραστάσεις,

νέος αέρας

Σπίτι από γέφυρες

Τέφρα και σκιά

Το Σπίτι από Γέφυρες σας καλωσορίζει. Εδώ όλα αιωρούνται και όλα ίπτανται. Ο χορογράφος και σκηνοθέτης Παύλος Κουρτίδης δουλεύει με 9 χορευτές και ηθοποιούς για το sequel της παράστασης «Το Τρελόσπιτο». Ένα χρόνο μετά, όλα έχουν αλλάξει. Τίποτα δε θυμίζει το σκοτεινό παρελθόν του Τρελόσπιτου. Οι γέφυρες στην παράσταση ζωντανεύουν και είναι αυτές που κινούν τα νήματα μέσα στο σπίτι. Ένα σπίτι που μεταλλάσσεται στον μικρόκοσμο του οικοδεσπότη και ξεδιπλώνεται αναζητώντας ένα χέρι βοηθείας για να γεφυρώσει τους δύο κόσμους της λογικής και της τρέλας. Εδώ κανένα ύψος, κανένα κενό δεν μένει αγεφύρωτο. (Με τον επιστημονικό όρο ‘γέφυρα’ ορίζεται η γεφύρωση των ανωτέρων και κατωτέρων λειτουργιών του εγκεφάλου)

Ο Δημήτρης Καραντζάς σκηνοθετεί το έργο του Χάρολντ Πίντερ ως μια κρυπτογραφημένη παραβολή για τη συναίνεση στη βία, για την υπακοή και την ατομική ευθύνη. Στο μέσον ενός τόπου, δύο ηθοποιοί-αφηγητές (Χρήστος Λούλης και Εύη Σαουλίδου) κατοικούν μια φαινομενικά ασφαλή, αλλά και αυστηρή συνθήκη ενώ σταδιακά εγκλωβίζονται μέσα σε μνήμες από οδυνηρά γεγονότα. Ο τόπος γίνεται αναπόδραστος και οι δυο φωνές είναι υποχρεωμένες να φτάσουν μέχρι το τέλος. Η παράσταση επιχειρεί να αναδείξει τη δραματουργία του Πίντερ μέσα από τη διερεύνηση της διαστολής και της συστολής του χρόνου, μέσω της επιλεκτικής κίνησης και της απόλυτης ακινησίας, μέσω της μουσικότητας του κειμένου και παρεμβάλλοντας, σ’ αυτή τη θεατρική «διφωνία», φωνές από τον πόνο της ανθρωπότητας.

Θέατρο ΠΚ (τηλ. 2109011677) ΣΚ από 17/10

Θέατρο Ροές (τηλ. 2103479426) από 26/10

Billy Eliot Το musical των musicals έρχεται Αθήνα: η υπερπαραγωγή «Billy Elliot The Musical» του Lee Hall, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη και με την πρωτότυπη μουσική του Elton John. Πρωταγωνιστούν ο Αιμίλιος Χειλάκης, η Αθηνά Μαξίμου, ο Αποστόλης Τότσικας και η Τιτίκα Στασινοπούλου μαζί με τρία νέα ταλαντούχα αγόρια σε διαφορετικές διανομές του ανήλικου πρωταγωνιστή. Ο εντεκάχρονος Μπίλυ, γιος ενός από τους απολυμένους ανθρακωρύχους επί πρωθυπουργίας της Θάτσερ, το σκάει από το μάθημα του μποξ για να ανακαλύψει τυχαία σε μια αίθουσα μπαλέτου το πάθος του για χορό. Το πάθος αυτό θα ηλεκτρίσει την οικογένεια του και την κοντινή τους κοινωνία στην Αγγλία της οικονομικής κατάρρευσης του 1984, και θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα. Θέατρο Παλλάς (τηλ. 2111000365) από 16/10

Λίλα λέει! Μια άκρως τολμηρή, ποιητική ιστορία για την απώλεια της αθωότητας σε μια διεφθαρμένη εποχή. Τη δική μας. Ο Σιμώ (Βασίλης Μαυρογεωργίου) γεννιέται και μεγαλώνει στα αραβικά γκέτο της Γαλλίας χωρίς λεφτά, ελπίδα και όνειρα. Ώσπου γνωρίζει τη Λίλα (η βραβευμένη με το Μελίνα Μερκούρη, Λένα Δροσάκη), ένα πανέμορφο πλάσμα με αγγελικό πρόσωπο αλλά γλώσσα σοκαριστικά χυδαία, μια «Παναγία με στόμα πουτάνας». Κι όμως η Λίλα, λέει τα πιο ακραία πράγματα απλά, απαλά σαν αναγγελίες πτήσεων που δε θα προσγειωθούν ποτέ. Κι αυτό την κάνει μοναδική. Μαζί της ο Σιμώ, βρίσκει επιτέλους νόημα στην άθλια ζωή του. Γράφει μια ιστορία από όσα του περιγράφει η Λίλα και τον τρελαίνουν: οι ερωτικές εμπειρίες της με άλλους άντρες, οι φαντασιώσεις της, η εμμονή της με το σεξ. Θέατρο Τέχνης - Υπόγειο Κουν (τηλ. 2103228706)

Μια Χούφτα Βαλεριάνες Μια μουσική -μαύρη- κωμωδία ταξιδέψει τον θεατή στα τηλεοπτικά πλατό της δεκαετίας του ‘90 μέχρι και σήμερα και αναδεικνύει χωρίς ενοχές όλη την glam-κιτς γοητεία τους, από την ομάδα του περσινού επιτυχημένου «Μαύρες Γαλλικές Τρούφες». Η κεντρική ηρωίδα Ντίνα Κουτσούμπα, σαν άλλη Ρούλα Βροχοπούλου, έχει εξαρτήσει ολόκληρη τη ζωή της από την τηλεόραση: παντρεύτηκε στο Χρυσό Κουφέτο, βρήκε τον gay γιο της στο Πάμε Πακέτο, ψάχνει (πλέον) τον άντρα της στη Νικολούλη και όταν έρχεται επιτέλους αντιμέτωπη με την προσωποποίηση της Μοναξιάς της, εκείνη έχει σάρκα και οστά ως… Ζωζώ Σαπουντζάκη: φοράει ψηλά τακούνια, χορεύει, τραγουδά και δεν αποχωρίζεται ποτέ τις βαλεριάνες της – αν και η τηλεόραση έχει ήδη σχεδόν την ίδια αποχαυνωτική δράση. Θέατρο Λύχνος Τέχνης & Πολιτισμού (τηλ. 2110121686) ΠΣΚ από 24/10

Ντε Σαντ στη Ζυστίν Η 12χρονη κατατρεγμένη μυξοπαρθένα Ζυστίν ζητάει καταφύγιο στη Μαντάμ από όσους θέλησαν να την εκμεταλλευτούν, θα βρεθεί όμως ξανά στο έλεος τους ως η νεότερη πόρνη του μπορντέλου της. Η Μαντάμ της περιγράφει με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες, τα αυξανόμενης περιπλοκότητας βίτσια που πρόκειται να τους ικανοποιήσει και εκμυστηρεύεται τα σχέδια της για έναν καινούριο κόσμο με γκρεμισμένους τους προστατευτικούς πύργους του καθωσπρεπισμού και ξεγυμνωμένους να σούρνονται στα πόδια της όσους είχαν κάποτε εξουσία να επιβάλουν στους άλλους κανόνες ηθικής. Θέατρο Φούρνος από 17/10 21

CINEMA ▶Δημήτρης Βαρελάς ✉ dimitris.varelas@hotmail.com

Οι πολυαναμενόμενες LGBTQ ταινίες της σεζόν Είθισται η κινηματογραφική σεζόν να ξεκινά το Σεπτέμβρη-Οκτώβρη για να κορυφωθεί λίγο αργότερα. Αυτή είναι η περίοδος που κυκλοφορούν τα μεγάλα χαρτιά που έχουν σκοπό να συζητηθούν κι ευελπιστούν να πλασαριστούν για τα μεγάλα κινηματογραφικά βραβεία της χρονιάς. Αυτές είναι ορισμένες ταινίες με LGBTQ περιεχόμενο που ανυπομονούμε να δούμε στη μεγάλη οθόνη:

The Danish Girl Ο σκηνοθέτης Tom Hooper (The King's Speech, Les Misérables) μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του David Ebershoff. Μια μοναδική ιστορία αγάπης εμπνευσμένη από τους καλλιτέχνες Lili Elbe και Gerda Wegene, το γάμο τους και το πρωτοποριακό ταξίδι της πρώτης. Ο Eddie Redmayne στον πρωταγωνιστικό ρόλο δείχνει ικανός να διεκδικήσει το δεύτερο συνεχόμενο Oscar Ανδρικής Ερμηνείας (μετά το περσινό για το The Theory Of Everything). Βραβείο Queer Lion στο φετινό φεστιβάλ Βενετίας. Carol Ο εξαιρετικός Todd Haynes (Safe, Far From Heaven) σκηνοθετεί τις Cate Blanchett και Rooney Mara στο διήγημα της Patricia Highsmith. Νέα Υόρκη, 50s, ο έρωτας μια νεαρής υπαλλήλου πολυκαταστήματος με μια ώριμη κυρία της υψηλής κοινωνίας. Έρχεται υποσχόμενο μια βαριά αύρα μελαγχολίας αλλά ταυτόχρονα επισημαίνοντας πως ο έρωτας είναι ένα στοίχημα με υψηλό ρίσκο, κι όμως τόσο απαραίτητο στη ζωή. Queer Φοίνικας στις Κάννες. I Am Michael Ο gay ακτιβιστής και ιδρυτής περιοδικού Michael Glatze “σώζεται” από την ομοφυλοφιλία του όταν “βρίσκει το Θεό”. Ψύχραιμο πορτρέτο που φαίνεται να μην πέφτει σε φτηνές παγίδες και συμπεράσματα. Μεγάλο cast με τους James Franco και Zachary Quinto να ξεχωρίζουν. 22

Freeheld Βασισμένο στην αληθινή ιστορία της αστυνομικού στο New Jersey Laurel Hester και τον αγώνα της τόσο με τον καρκίνο, όσο και με το να μεταφέρει τη σύνταξή της στη σύντροφό της Stacie Andree, πολύ πριν τα ίσα δικαιώματα που έφερε το σύμφωνο συμβίωσης και ο γάμος. Ρομαντικό δράμα με τις Julianne Moore και Ellen Page στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, αλλά και το καινούργιο τραγούδι της Miley Cyrus “Hands Of Love”. Stonewall Χρόνια περιμέναμε μια αξιόλογη ταινία για τα σημαντικότατα γεγονότα του Stonewall. Απ’ ό,τι έχει ακουστεί έως τώρα η ταινία του Roland Emmerich (Independence Day, The Day After Tomorrow) δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων λόγω σεναρίου και ουσιαστικών διαφοροποιήσεων στα αληθινά συμβάντα και τους κεντρικούς ήρωες. Desde Allá (From Afar) Μια δραματική ιστορία που προκάλεσε αίσθηση στο Φεστιβάλ της Βενετίας με το σκηνοθέτη Lorenzo Vigas να κερδίζει το Χρυσό Λέοντα. O Armando είναι ένας 50άρης ευκατάστατος άνδρας που πληρώνει νεαρούς για παρέα. Όταν γνωρίσει το Elder, έναν 17χρονο αρχηγό μιας τοπικής συμμορίας, οι ζωές τους θα αλλάξουν. Ήρεμη απόγνωση και αποξένωση, ένα σύγχρονο αστικό παραμύθι. Ήρεμη απόγνωση και αποξένωση, ένα σύγχρονο αστικό παραμύθι.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ

ΜΑΝΟΥ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶Γιάννης Παπαγιαννόπουλος, Βασίλης ΘΑνόπουλος ✉ vth@gmail.com

"Επιστρέφω σ’ εσένα ξανά σαν τρελή, να σε δω που θα βγαίνεις την ανατολή Βασιλιά της καρδιάς μου κι απ’ το τατουάζ μου, εσύ με πονάς και με καις πιο πολύ." Κυρίες και κύριοι... η Αφροδίτη Μάνου

ιάβασα πρόσφατα στον τοίχο σας στο Facebook “Όποιος ανακατεύεται με τα στερεότυπα τον τρώνε οι κότες”. Τι σκεφτόσασταν και κάνατε αυτό

το σχόλιο;

Τις τελευταίες μέρες, όλο και περισσότερο συνειδητοποιώ κάτι που φαίνεται ότι κι εμένα μου είχε ξεφύγει σαν μέγεθος, όσο και σε πολλούς άλλους. Έβλεπα την τροχοπέδη των στερεοτύπων σε μεμονωμένους τομείς, π.χ. στην πολιτική, στη γλώσσα ή και αλλού αλλά δεν είχα προσέξει ότι όλη η ζωή μας, τουλάχιστον των ανθρώπων μιας κάποιας ηλικίας, είναι ένα τεράστιο στερεότυπο, μια κοινωνία που μηχανικά και αυτόματα προσλαμβάνει, κρίνει και ενεργεί με βάση τις “παλιές καλές παραδοσιακές συνταγές” της γιαγιάς και του παππού. Η “γενιά της αμφισβήτησης” δεν ξέρει τι να αμφισβητήσει. Ο κόσμος έχει αλλάξει. Οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν αλλάξει. Αλλά εμείς, χαμπάρι. Έχουμε παγκοσμιοποίηση, έχουμε παγκοσμιότητα κι εμείς ακόμα ζούμε σ’ ένα στάδιο παρατεταμένης άρνηση. Ελπίζω στις νεότερες γενιές, τι να κάνω; Φαίνεται πως τα πάτε καλά με την τεχνολογία; Σας βοήθαει στο να εμπνέεστε; Η τεχνολογία, είναι από τα λίγα πράγματα που αυτή τη στιγμή με προκαλούν (με την έννοια του challenge). Ένας δύσκολος αντίπαλος, μια αστείρευτη πηγή γνώσης, ένα καινούριο παράθυρο στον κόσμο, κάθε μέρα. Αγαπάω το κομπιούτερ μου πολύ και το βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρον από πολλούς ανθρώπους γύρω μου. Η έμπνευση όμως έχει να κάνει με άλλες, πιο εσωτερικές διεργασίες. Και δημιουργία σημαίνει μοναξιά. Μοναξιά και γύμνια. Την προηγούμενη φορά που σας ακούσαμε να τα βάζετε με τα κοινωνικά στερεότυπα ήταν τον Ιούνιο, όταν ανεβήκατε στη σκηνή

του Athens Pride. Μήνες λοιπόν μετά, τι σας έχει μείνει από εκείνη τη βραδιά (τα θέλουμε όλα, εντυπώσεις, συναισθήματα); Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την ώρα που βρέθηκα εγώ πάνω στη σκηνή. Τραγούδησα σχεδόν τελευταία, σ’ ένα κοινό που “τα είχε δώσει όλα” και για αρκετές ώρες νωρίτερα. Ένα κοινό που με άκουσε με πολλή προσοχή και αγάπη, με γνώριζε καλά και ήξερε τι να περιμένει από μένα. Μου έμεινε η εικόνα ενός “κόσμου” συγκινητικά - ίσως και λίγο αδέξια ακόμα - αποφασισμένου, με τη σοβαρότητα που απαιτεί η διεκδίκηση αλλά και τη χαρά της γιορτής στα μάτια, που ξέρει να γίνεται πλήθος αλλά και προσπαθεί να μη φοβάται να γίνεται ζευγάρι. Νέα παιδιά, αγκαλιασμένα, όπως σε κάθε συναυλία, να τραγουδούν “H νύχτα ό,τι και να γίνει, αναλαμβάνει την ευθύνη…” Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που τραγουδάτε για τα ΛΟΑΤ δικαιώματα, αφού το 1983 είχατε λάβει μέρος στην ιστορική συναυλία “για την απελευθέρωση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας”. Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε; Έχουν αλλάξει πολλά. Κι αυτό οφείλεται τόσο στους αγώνες των ομοφυλόφιλων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, όσο και στη χειραφέτηση πολλών καλλιτεχνών, γκέι η μη γκέι, που συμπεριέλαβαν στη θεματολογία τους χαρακτήρες και εικόνες από τη ζωή των ομοφυλόφιλων, με σοβαρότητα και ευθύνη (να ‘τη πάλι η ευθύνη). Πιστεύω ότι σε ένα μεγάλο ποσοστό οι άνθρωποι έχουν καταλάβει ότι οι ομοφυλόφιλοι ...“ζουν ανάμεσά μας” και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνίας μας. Αλλά βέβαια υπάρχουν πάντα και οι ρατσιστές. Και μάλιστα, στην εποχή μας που τα φασιστοειδή πάσης φύσεως βρίσκονται σε έξαρση και σέρνουν μαζί τους όλες αυτές τις ανατριχιαστικές διακρίσεις που η ανθρωπότητα έχει γνωρίσει με τραγικές συνέπειες, η ομοφοβία

εύκολα μπορεί να μετατραπεί σε ωμοφαγία και χρειάζεται μεγάλη προσοχή και επαγρύπνηση από όλους μας. Έχουμε πολύ δρόμο να κάνουμε ακόμα ως κοινωνία, ώστε ένα γονιός να μπορεί να αποδέχεται τη “διαφορετικότητα” του παιδιού του χωρίς δράματα και ψυχικούς ακρωτηριασμούς αλλά νομίζω ότι η αρχή έχει γίνει. Και, έχει γίνει σωστά και αμετάκλητα! Πέρα από αυτές, έχετε λάβει μέρος σε παρόμοιες εκδηλώσεις ή σε εκδηλώσεις κάτα του AIDS; Όχι ακριβώς... Όπου με κάλεσαν όμως, πήγα! Δεν νομίζω ότι έχουν γίνει και πολλές. Ίσως να κάνω και λάθος, δεν ξέρω. Πόσο εύκολο ήταν για μια γυναίκα να εκφράζεται ελεύθερα τη δεκαετία του 80. Πόσο είναι σήμερα; Όταν έχεις την ανάγκη να εκφραστείς, θα το κάνεις, ακόμα κι αν απέναντί σου έχεις τούβλα και τσιμεντόλιθους. Τα πάντα ξεκινούν από μέσα μας. Δεν ήταν εύκολο και δεν είναι ακόμα. Ακόμα υπάρχουν κάποιοι που λένε ότι είμαι μια από τις καλύτερες γυναίκες τραγουδοποιούς! Ε λοιπόν, όχι. Είμαι μια από τους καλύτερους τραγουδοποιούς αγαπητοί... (χα-χα) Και πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα να αγαπάει μια άλλη γυναίκα; Φαντάζομαι, εξίσου δύσκολο αλλά και ωραίο, όπως το να αγαπάς έναν άντρα. Πρέπει να υπάρχουν όρια στις σχέσεις των ανθρώπων; Αν αποδεχόμαστε ότι υπάρχουν όρια στην ατομική κοινωνική συμπεριφορά, πράγμα που εγώ αποδέχομαι, εννοείται ότι υπάρχουν και στις σχέσεις των ανθρώπων. Πώς το λένε; Η ελευθερία μου σταματά εκεί που αρχίζει η 25

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

στο ATHENS PRIDE Μου έμεινε η εικόνα ενός “κόσμου” συγκινητικά αποφασισμένου, με τη σοβαρότητα που απαιτεί η διεκδίκηση αλλά και τη χαρά της γιορτής στα μάτια, που ξέρει να γίνεται πλήθος αλλά και προσπαθεί να μη φοβάται να γίνεται ζευγάρι. 26

δικιά σου! Αλλά αυτά σε προσωπικό επίπεδο με βάση την καλή συμπεριφορά και κατόπιν κοινής αποδοχής. Αν το θέτεις σε φιλοσοφικό επίπεδο, εκεί υπάρχουν οι οργανωμένες κοινωνίες που οριοθετούν τα πράγματα με βάση τις εκάστοτε διατυπωμένες ανάγκες των πολιτών τους. Γι αυτό, όσο πιο ώριμοι και υγιείς πολίτες, τόσο πιο ισορροπημένες κοινωνίες... (Αλήθεια, τι έγινε με το πολυσυζητημένο σύμφωνο συμβίωσης;)

εκεί που θέλω να παρασυρθώ. μέχρι την επόμενη φάση, προχωρώ και επιστρέφω, ανάλογα με τις συνθήκες και τις ανάγκες μου.

Στις ΗΠΑ υπάρχει μια φράση που λέει ότι “όλοι οι πραγματικοί καλλιτέχνες έχουν ένα gay παρελθόν”. Πως το σχολιάζετε εσείς αυτό; Πρώτη φορά το ακούω, αλλά μου θυμίζει κάτι ανάλογο που είχε πει ο Μάνος Χατζιδάκις σε μια απ’ τις τελευταίες του συνεντεύξεις στο περιοδικό “Γυναίκα”. Δεν το θυμάμαι επακριβώς! Ειλικρινά, δεν με απασχολεί καθόλου το φύλο των ανθρώπων γύρω μου. Με απασχολεί η ποιότητά τους, ο χαρακτήρας, η εντιμότητα, το ταλέντο, η γνώση τους, αλλά όχι το φύλο. Απλώς, στις ερωτικές μου επιλογές, υπήρξα στρέιτ.

Δεν πολυβγαίνω πια. Δεν μου πολυαρέσει η Αθήνα όπως έχει γίνει. Έχει χάσει τον χαρακτήρα της. Έχει γίνει σαν πολλές άλλες ευρωπαικές πόλεις, αλλά χειρότερη, γιατί αυτοί που ανέλαβαν να την φτιάξουν δεν είχαν ούτε φαντασία, ούτε αισθητική. Αντέγραψαν αυτά που είδαν στα ταξιδάκια που τους εξασφάλισε η επιχορήγηση. Και φάγανε και τα μισά λεφτά από τα πακέτα καθώς φαίνεται. Θα πήγαινα όμως ευχαρίστως σε ένα μουσείο ή σε μια θεατρική παράσταση αλλά και σε ένα μαγαζί με υπολογιστές και αναλώσιμα, να χαζέψω τα καινούρια μοντέλα. Κι αν νομίζετε ότι αυτά δεν είναι underground μέρη, είστε γελασμένοι (χα-χα),

Υπάρχει κάποιο τραγούδι σας που να αναφέρεται σε έναν gay έρωτα;

Πως νιώθετε στην παρούσα συγκυρία (πολιτική, οικονομική, κοινωνική);

Όχι ακόμα, δυστυχώς. Παρότι πολλοί φίλοι μου είναι γκέι κι έχω πολλά ερεθίσματα, δεν αξιώθηκα ακόμα να στρωθώ να κάνω αυτόν τον περίφημο πέμπτο προσωπικό μου δίσκο.

Αυτή τη στιγμή, πολύ αποκομμένη από τους γύρω μου και τις αντιλήψεις τους. Έχω χάσει τους όποιους συντρόφους μου και τους αναζητώ με όλους τους τρόπους. Μόνο στη Νικολούλη δεν έχω πάει… Αιτούμαι το κοινό αίτημα!

Και μιας που μιλάμε για τα τραγούδια σας. Ποιο είναι το δικό σας αγαπημένο τραγούδι; Απ’ τα δικά μου; Βραχεία κεφαλή μεταξύ “Νύχτας” και “Ο βασιλιάς κι εγώ”. Κάπου εκεί στην ηλικία των 18 η Αφροδίτη Μάνου τραγουδά με τον Γιάννη Φέρτη το “Σαν με κοιτάς”, ομολογουμένως το πιο ρετρό ελληνικό καλοκαιρινό τραγούδι. Ήσασταν καθόλου υποψιασμένη για το τι θα ακολουθήσει μετά; Σε μεγάλο βαθμό, ναι. Την προκάλεσα τη ζωή μου, με τα θετικά της και τα αρνητικά της. Δύσκολες επιλογές, ριψοκίνδυνες στροφές, ολισθηρό οδόστρωμα. Έχετε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα στην ιστορία της ελληνικής μουσικής. Ποιο είναι όμως αυτό που σας επηρέασε περισσότερο; Δεν υπάρχει αυτό το ένα όνομα. Είμαι πολύ δεκτικός σε επιδράσεις άνθρωπος. Αφήνομαι

Ένα από τα αφιερώματά μας σε αυτό το τεύχος, έχει να κάνει με τη underground πλευρά της Αθήνας. Ποια είναι τα δικά σας underground αγαπημένα μέρη στην πόλη;

Τελικά θα το αλλάξουμε τον κόσμο; Αλίμονό μας αν δεν προσπαθούμε, τουλάχιστον, να αλλάξουμε αυτόν τον άδικο και δυστυχισμένο κόσμο. Με την τέχνη; Η Τέχνη είναι βοηθός, είναι στήριγμα. Είναι χαρά, παρηγοριά, ανάταση και προέκταση της ζωής, όπως τα όνειρα. Αλλά τη ζωή την αλλάζουν οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους. Καλλιτεχνικά σχέδια που θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας; Αυτός ο 5ος προσωπικός δίσκος που λέγαμε! Μόλις τελείωσα τα τραγούδια για το παιδικό μιούζικαλ των Ρέππα-Παπαθανασίου “Η συμμορία της Χιονάτης” που ανεβαίνει στις 24 Οκτωβρίου στο θέατρο Βέμπο και συνομιλώ με χώρους και ανθρώπους για μια σειρά εμφανίσεων σε μουσικές σκηνές, τόσο στην Αθήνα, όσο και εκτός.

COMIC▶Μανώλης Βαμβούνης ✉ manolis@gmail.com

• Η επίσκεψη του Λουκ Έβανς στη Μύκονο, έχοντας στο πλευρό του τον αγαπημένο του • Η εμφάνιση της Miley Cyrus με τις Drag Queens του RuPaul στη σκηνή των MTV Awards • Ta επιπλέον δύο EMMY βραβεία που κέρδισε φέτος η αγαπημένη μας σειρά "Transparent"

• Η φωτογράφηση του Δ. Αλεξάνδρου με στρινγκ για γαλλικό gay περιοδικό • Η απόφαση να κοπεί από την κυπριακή σειρά "Καταιγίδα" η σκηνή του gay φιλιού • Ο Γ. Σεϊτερίδης που δεν θα ξαναπάει σε gay bar, μιας και τον χουφτώνουν

Virgil

δε θα ξαναπάω σε gay bar

Απήγαγαν τον γκόμενο του. Σκότωσαν τους queer φίλους και φίλες του. Τον άφησαν για νεκρό. Και τώρα, θα πληρώσουν. O Virgil είναι ένας διεφθαρμένος μπάτσος στη Τζαμάικα, μια χώρα όπου το 70% του πληθυσμού ακόμα και σήμερα θεωρεί ότι στους gay και τις λεσβίες δεν αξίζουν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και η αστυνομία κάνει τακτικά βίαιες εφόδους σε σπίτια και συναθροίσεις gay. Ο Virgil είναι επίσης κρυφά ομοφυλόφιλος, και σχεδιάζει να το σκάσει για Καναδά με τον σύντροφο του - μέχρι που οι συνάδερφοι του μαθαίνουν την αλήθεια για αυτόν. Ο Steve Orlando και ο JD Faith μας δίνουν έναν gay πρωταγωνιστή πολύ μακριά από τα ρομαντικά πρότυπα του queer κινηματογράφου και τα θηλυπρεπή στερεότυπα της mainstream κουλτούρας, πιο κοντά ίσως στους ήρωες των ταινιών του blaxploitation. Είναι ο «Django Unchained» για την queer κουλτούρα και η αποστολή βεντέτας την οποία θα ξεκινήσει θα είναι εξίσου αιματηρή και πέρα από κάθε όριο βίαιη. Έτσι κάπως οι δυο δημιουργοί εγκαινιάζουν το νέο είδος που βαφτίζουν «queersploitation»!

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Φαίδων Καστρής / ηθοποιός Ο Φαίδων Καστρής θα παίζει στην παράσταση"Διασκεδάζοντας τον κύριο Σλόουν", Κεντρική Σκηνή του "Αγγέλων Βήμα" από 5 Φεβρουαρίου & στο "Οφσάιντ - Εκτός Παιδιάς" στο Από Μηχανής Θέατρο από 25 Ιανουαρίου 29

ΤΑ ΣΥΚΑ ΚΑΙ Η ΣΚΑΦΗ ▶Κυριάκος Βογιατζής ✉ kyriakos.vogiatzis@gmail.com

Τα σύκα και η σκάφη

ιατί είναι σημαντική η αναγνώριση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων του σεξ από τη Διεθνή Αμνηστία, και η υποστήριξη της αποποινικοποίησης του λεγόμενου sex work; Γιατί πρέπει να με νοιάζει; Και κυρίως, γιατί έχει σημασία για τα δικαιώματα των LGBT ατόμων; Αμέσως μετά την ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστίας, διάφοροι σελέμπριτι όπως η Lena Dunham, η Meryl Streep, και η Anne Hathaway, έσπευσαν να εκφράσουν την δυσαρέσκιά τους σχετικά με την κίνηση αυτή. Βασικά επιχειρήματά τους, η προστασία των γυναικών (λες και οι γυναίκες έχουν το μονοπώλιο) και η αντιμετώπιση του trafficking. Η διαλεκτική τους βασίζεται κυρίως στην ηθικοπλαστική, και σε μεγάλο βαθμό επηρεασμένη από τις θρησκευτικές αντιλήψεις, άποψη πως κάποιος ή κάποια μπορεί να είναι sex worker μόνο ως θύμα εξαναγκασμού. Η Αμνηστία υποστηρίζει, πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου, πως η ποινικοποίηση του sex work δημιουργεί επιπλέον εμπόδια στα άτομα να αντιμετωπίσουν τις συνθήκες που τους οδήγησαν σε αυτή την επιλογή, δυσχεραίνει κάθε πιθανότητα εξόδου από αυτή, καθώς και στιγματίζει στα τυφλά όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Μας νοιάζουν όλα αυτά; Θα μου πεις, από πίτα που δεν τρώω, τι με νοιάζει κι αν καεί. Οι αγαπητοί λευκοί και βαθύπλουτοι σελέμπριτι δεν βλέπουν πως η ποινικοποίηση επηρεάζει σε τεράστιο βαθμό κυρίως LGBT άτομα και ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Ανθρώπους για τους οποίους το sex work είναι μία επιλογή επιβίωσης αφού δεν έχουν πρόσβαση σε άλλες επαγγελματικές επιλογές λόγω διακρίσεων και γενικότερων οικονομικών συνθηκών. Η Αμνηστία είναι κατηγορηματική: οι ομάδες που κινδυνεύουν περισσότερο από δια-

κρίσεις και καταπίεση αποτελούν την πλειοψηφία των εργαζομένων του σεξ. Το 20% των τρανς γυναικών στην Αμερική έχουν ή θα βρεθούν άστεγες κάποια στιγμή στη ζωή τους. Οι LGBT νέοι έχουν επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να καταλήξουν στο sex work προκειμένου να καλύψουν ανάγκες για φαγητό και στέγη. Οι αριθμοί είναι σκληροί, το όμως βασικό σημείο εδώ είναι πως αυτοί οι άνθρωποι είναι σπανίως θύματα trafficking. Δουλεύουν για να επιβιώσουν. Στις ΗΠΑ τεράστιο είναι και το θέμα των διακρίσεων ενάντια στα μη λευκά LGBT άτομα. Δεκάδες τρανς γυναίκες συλλαμβάνονται κάθε χρόνο με την υποψία ότι είναι sex workers μόνο και μόνο επειδή ανήκουν σε συγκεκριμένες φυλετικές ομάδες. Ο Διεθνής Οργανισμός Υγείας λέει πως το sex work είναι σημαντική πηγή εισοδήματος για πολλά τρανς άτομα σε όλο τον κόσμο, λόγω του αποκλεισμού τους από άλλες επαγγελματικές επιλογές. Επιπλέον, πολύ συχνά έχουν να αντιμετωπίσουν την αστυνομική βια, ενώ οι φωνές του για προστασία αγνοούνται αφού αντιμετωπίζονται ως παρίες από το νόμο. Και τι συμβαίνει με τον HIV; Πως είναι δυνατόν να υπάρξει ο οποιοσδήποτε έλεγχος και προστασία σε έναν κλάδο που λειτουργεί παράνομα και υπογείως; Αποποινικοποίηση σημαίνει δυνατότητα επιλογής, σημαίνει εκπαίδευση, ρυθμιστικό πλαίσιο, υγειονομικοί κανονισμοί, δύναμη σε τοπικές οργανώσεις. Σημαίνει προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η πρόταση της Αμνηστίας υποστηρίζει την αντιμετώπιση του trafficking, την προστασία των ανθρώπων που εξαναγκάζονται. Αλλά επιδιώκει

επίσης να αντιμετωπίσει το στίγμα σε βάρος των εργαζομένων του σεξ, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας τους από τις διακρίσεις και τη βία, καθώς και την πρόσβασή τους σε υγειονομική περίθαλψη, στέγαση, εκπαίδευση και κοινωνική ασφάλιση. Η αποποινικοποίηση θα δώσει το δικαίωμα σε ανθρώπους να ζητούν την προστασία της αστυνομίας. Θα τους προστατέψει ενάντια στη βία, την κακοποίηση, τον εξαναγκασμό. Και κυρίως θα επιτρέψει σε όλους εμάς να δούμε κάτι πέρα από τη μύτη μας, θα ανοίξει ένα δημόσιο διάλογο σε διεθνές επίπεδο. Γιατί τα δικαιώματα δεν είναι μόνο για τον Tom Daley και τη Caitlyn Jenner. Μπράβο τους και καλά να είναι οι άνθρωποι, αλλά ας μην ξεγελιόμαστε. Άλλοι είναι αυτοί εκεί έξω που δίνουν πραγματικές μάχες σε καθημερινή βάση, χωρίς να έχουν την παραμικρή αναγνώριση ή υποστήριξη. Πολύ λίγο βοηθούν το Instagram του Daley και οι γκλαμουράτες φωτογραφίσεις της Jenner. Ή μάλλον βοηθούν περισσότερο τους ίδιους. Τα πρότυπα των λευκών, πλούσιων και ωραίων, δεν έχουν να πουν τίποτα σε εκείνους που μάχονται για τη ζωή τους καθημερινά, που προσπαθούν να υψώσουν τη φωνή τους σε συνθήκες από εχθρικές μέχρι επικίνδυνες. Ας θαυμάσουμε κι ας υποστηρίξουμε τους πραγματικούς ήρωες εκεί έξω. Και ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Σύκα και σκάφη. Ας δούμε πέρα από το άσπρο και το μαύρο της κανονικότητας που μας πλασάρουν, ακόμα και στους κόλπους της LGBT κοινότητας. Κι ας μην αρέσει σε πολλούς. Όλοι εμείς -ειδικά εμείς- δεν είμαστε απλώς θεατές. Έχουμε την ευθύνη. Όπως λέει και η Λίνα, το έχουν στο αίμα να πίνουν φωτιά οι πρώτοι ρόλοι. 31

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ▶Ζακ Κωστόπουλος ✉ zack.kost@gmail.com

Σε αυτό το αφιέρωμα (το λες κι οδοιπορικό) είπαμε να σας πάμε μια βόλτα σε μια πλευρά της Αθήνας που δεν ανήκει στο mainstream, που είναι περισσότερο αθέατη, μυστηριώδη ίσως για κάποιες και κάποιους, πιο... underground. Πήρα λοιπόν τον φίλο μου τον Νίκο και κάναμε “A walk on the wild side” όπως λέει και το τραγούδι του Lou Reed. Δεν είναι η πρώτη φορά – ούτε και η τελευταία – που πήγα στα μέρη αυτά. Απλά αυτή τη φορά το έκανα με σκοπό να μοιραστώ εδώ την εμπειρία. 33

Ας τα πάρουμε (όσα πήραμε) λοιπόν με τη σειρά και ας δούμε κάποια από αυτά τα underground μέρη:

Εδώ, ξέρεις... στο Σινεμά Αβέρωφ Μια μορφή cruising, όχι πια δημοφιλής, είναι αυτή των τσοντοσινεμά. Τα βρίσκει κανείς κυρίως στα πέριξ της Ομόνοιας, φαίνονται (και μάλλον είναι) βγαλμένα από μια άλλη εποχή ή μάλλον επιβιώνουν από μια άλλη εποχή μέχρι και σήμερα. Ένα από αυτά στο οποίο πήγαμε, το Αβέρωφ, είναι όντως σαν σταματημένο στο χρόνο. Παλιό κτίριο, με την επιγραφή “2 έργα σεξ” πάνω από την είσοδο και αφίσες από (στρειτ) ταινίες πορνό γύρω από αυτή και στους τοίχους καθώς μπαίνεις, παρ' ότι δεν απευθύνεται σε αυτό το κοινό. Αλλά να μην καρφωνόμαστε κιόλας! Φαντάζομαι πως και οι θαμώνες θα το προτιμούν έτσι, καθώς μπορεί να είναι παντρεμένοι, να ζουν στη ντουλάπα, να κάνουν σεξ με αμοιβή και να νιώθουν πιο άνετα να μπαινοβγαίνουν σε έναν χώρο που δεν “προδίδει” στον ανυποψίαστο τουλάχιστον κόσμο περι τίνος πρόκειται. Μέσα, είναι ένα κλασικό, παλιό σινεμά, με πλατεία, εξώστη και τις τουαλέτες αλλά και έναν χώρο με τοίχους, πατώματα και “παγκάκια” από μάρμαρο, σαν από σάουνα, που μπορεί να χρησιμεύσει για... ένα στα όρθια (καθώς το να καθίσεις μάλλον δεν ενδείκνυται). Στη μεγάλη οθόνη παίζει τσόντα (στρέιτ, όπως αυτές που διαφημίζονται με τις αφίσες στην είσοδο) ενώ υπάρχει και μια μικρότερη οθόνη, ψηλά, η οποία φαίνεται μόνο από το εξώστη και παίζει (άκου τώρα) γκέι τσόντες. Κόσμος λίγος, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας άντρες και κάποιοι νεαροί που κόβουν βόλτες κοιτώντας

ερευνητικά τους γύρω τους, είτε κάθονται σε κάποια από τις θέσεις και βλέπουν...ταινία περιμένοντας μάλλον κάποιος να τους πλησιάσει. Ένας από αυτούς μου κάνει νόημα να πάω προς το μέρος του, όπως και κάνω (καθότι έχω και ένα ρεπορτάζ να κάνω συν τοις άλλοις). Με ρωτάει αν ψάχνω παρέα, “Εξαρτάται” του λέω, “εξαρτάται” και μου λέει πως ωραίο παιδί είμαι αλλά αυτός παίρνει δωράκι (να βγαίνει και το μεροκάματο). Δεν ξέρω αν έχει πέσει η δουλειά, αν έκανε κάποιου είδους εξαίρεση ή είναι η τακτική του, αλλά εφόσον με βλέπει διστακτικό μου λέει “Ο,τι έχεις, τα τσιγάρα μου να βγάλω”. Τελικά τον κέρασα απλά ένα τσιγάρο, καθότι διάθεση για περαιτέρω κουβέντα δεν είχε και ούτε εγώ χρήματα για τέτοιο σκοπό και έτσι έφυγε αυτός για να αναζητήσει τον επόμενο υποψήφιο και μετά από λίγο κι εγώ για το επόμενο μέρος.

Ζάππειο: Όταν η Ομόνοια συναντά το Γκάζι Μην μου πείτε ότι δεν το ξέρετε, οτι δεν ξέρετε για το Ζάππειο ή έστω ότι δεν το έχετε ακουστά, γιατί θα φαρμακωθώ! Δεν εννοώ βέβαια να το ξέρετε ως το μέρος όπου γίνονται κοινωνικές εκδηλώσεις, εκδηλώσεις κομμάτων, εκθέσεις βιβλίου και τα λοιπά. Μιλάω για το Ζάππειο, τις βραδινές κυρίως ώρες, όπου πας για crusing- ελληνιστί ψωνιστήριτο οποίο λαμβάνει χώρα στο πάρκο και τα γύρω δρομάκια εδώ και πολλά πολλά χρόνια, με το αγαλματάκι του Έρωτα να παρακολουθεί και να δίνει τις ευλογίες του. Ιδιαίτερα τις δεκαετίες 70 – 90, είχε γνωρίσει μεγάλες δόξες αλλά κι όχι μόνο. Το ψωνιστήρι βλέπεις και το γεγονός ότι αυτό γίνεται από άντρες που ψάχνουν άλλους άντρες για σεξ, το έχει κάνει ένα μέρος που έχει ζήσει και προσφέρει εκτός

από πολλές ηδονές κι επιχειρήσεις της αστυνομίας, όπως η “Αρετή” παλιότερα, μέχρι και επιθέσεις, οργανωμένες και μη από ομάδες αγνώστων (ή γνωστών) φασιστικών ομάδων και ατόμων. Αλλά ο κίνδυνος, λένε πως είναι και ένα από τα μεγαλύτερα διεγερτικά. Αν και απ' ότι ξέρω και όπως μου είπε και ο Γ. που συνάντησα εκεί: “Τέτοια έχουν γίνει κατά καιρούς, αλλά δεν είναι και συχνό φαινόμενο. Σπάνια. Γενικά δε φοβάμαι, απλά δεν θα πάω ας πούμε κάπου πολύ σκοτεινά ή με κάποιον που δεν μου γεμίζει το μάτι. Αν δω ότι κάτι δεν μου κάθεται καλά, θα απομακρυνθώ με τρόπο, θα φύγω.” Και έτσι, παρόλα αυτά και παρόλο που στις μέρες μας δεν είναι ίσως όσο πολυσύχναστο ήταν παλιότερα, συνεχίζει και είναι από τα δημοφιλή μέρη για αυτή τη...δουλειά. Εδώ δεν γίνεται ψωνιστήρι επί χρήμασι, έχει κόσμο κυρίως τις βραδινές ώρες μέχρι και τις πρώτες πρωινές, ειδικά τα Σαββατοκύριακα καθώς πηγαίνει και κόσμος μετά το ποτό ή την έξοδο σε κάποιο μπαρ ή άλλο μέρος. Είναι νομίζω το μέρος όπου θα συναντήσεις ανθρώπους διαφορετικών προελεύσεων, ηλικιών κλπ, το μέρος όπου ο κόσμος των στεκιών της Ομόνοιας μπορεί να συναντήσει τον κόσμο του Γκαζιού. Το παιχνίδι εδώ, όπως και στα τσοντάδικα και τα μέρη που γίνεται crusing είναι απλό. Κάνεις τη βόλτα σου, ή στέκεσαι κάπου και το ενδιαφέρον συνήθως εκδηλώνεται αρχικά με ένα βλέμμα, με το να σταθεί κάποιος κοντά ή απέναντι σου, να σου πει μια καλησπέρα, ένα άγγιγμα τύπου “συγνώμη, ήταν τυχαίο” και τα γνωστά. Και αναλόγως την αντίδραση το πράγμα προχωράει ή όχι. Αν είναι να προχωρήσει έχεις δύο επιλογές, είτε να πάτε αλλού αν υπάρχει διαθέσιμος χώρος, είτε σε κάποιον “φιλόξενο” θάμνο για τους πιο τολμηρούς αλλά και σε όσους αρέσει η ιδέα του να βλέπουν κι άλλοι

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Για ένα... ποτό στο Sammis Άφησα το αγαπημένο μου για το τέλος. Το μπαρ Sammis. Ένα από τα λεγόμενα boys bars, μπαρ δηλαδή στα οποίο επίσης γίνεται crusing και ως επί το πλείστον μπορείς να βρεις αγόρια που το κάνουν επί χρήμασι. Βρίσκεται στην οδό Φυλής, έναν δρόμο γνωστό για το αγοραίο σεξ που προσφέρει, κυρίως από γυναίκες και που το Sammis, το Test Me και μέχρι πρόσφατα το Fantastico (στο οποίο θα πηγαίναμε πριν από το Sammis αλλά ανακαλύψαμε ότι είχε οριστικά κλείσει) τα οποία βρίσκονται στην περιοχή. Το Sammis λοιπόν, λειτουργεί από το 1995 όπως έμαθα και δεν είχε πάντα γκέι κοινό, το απέκτησε με το καιρό, λίγο αργότερα. Ήρθε κάπως από μόνο του το πράγμα και από τον κόσμο που άρχισε να συχνάζει εκεί. Φτάνοντας, βλέπεις την μεγάλη, παλιά ξύλινη πόρτα στο νεοκλασικό κτίριο όπου στεγάζεται και που αν δεν δεις κόσμο απ' έξω ή δεν πλησιάσεις αρκετά για να ακούσεις την μουσική, μπορεί να σου φανεί αρχικά ότι είναι και κλειστό. Μπαίνοντας μέσα, θα σου κάνει ίσως εντύπωση η (υπέροχη κατ' εμε) οριεντάλ διακόσμηση σε όλο το μαγαζί κι ο κόσμος. Κόσμος που δύσκολα θα δεις σε οποιοδήποτε άλλο γκέι μπαρ. Και δεν είναι μόνο ο κόσμος που ψωνίζεται και που ψωνίζει, τα αγόρια που δουλεύουν και οι μεγαλύτεροι συνήθως ηλικίας άντρες που πάνε για αυτά. Είναι και κόσμος, που θα νιώσει πιο άνετα εκεί απ' ότι σε ένα οποιοδήποτε αντίστοιχο μαγαζί, κόσμος που δεν νιώθει ότι τον “χωράει” το Γκάζι, κόσμος ίσως πιο περιθωριοποιημένος που έχει πάει απλά να διασκεδάσει σε ένα μέρος όπου θα νιώσει άνετα.

Όπως μου είπε και η Κ, τρανς γυναίκα και εργαζόμενη του σεξ “Δεν ψάχνω εδώ πελάτες. Έρχομαι για ένα ποτό, για διάλειμμα απ' τη δουλειά. Ε οκ, μπορεί να κάτσει και τίποτα αλλά κυρίως περνάω καλά”. Και πραγματικά ο κόσμος εκεί μπορεί να διασκεδάσει. Κι εγώ έχω περάσει απίστευτες βραδιές εκεί με παρέα, με τη μουσική που μπορεί να είναι από ανατολίτικη, μέχρι ελληνικά λαϊκά και Μαντόνα, με τον κόσμο να χορεύει, να φλερτάρει είτε για το κέφι του είτε για να βγάλει λεφτά, με τσιφτετέλια πάνω στο μπαρ, σαμπάνιες να ανοίγονται, χαρτοπετσέτες αλλά και ψεύτικα χαρτονομίσματα να πετιούνται στο αέρα και να προσγειώνονται ανάμεσα στον κόσμο που χορεύει. Και ένα περίεργο πράγμα, ενώ μπορεί μεγάλο μέρος των ανθρώπων που συχνάζουν εκεί να είναι άνθρωποι που στην καθημερινότητα τους δεν είναι out, που δεν θεωρούν ίσως καν τον εαυτό τους γκέι ή μπάι (θα ακούσεις συχνά την φράση “Δεν είμαι γκέι, το κάνω για τα λεφτά”) το κλίμα εκεί μέσα έχει μια απελευθέρωση, μια αίσθηση ότι δεν θα σε κοιτάξει κανείς περίεργα για τον τρόπο που είσαι, για το χρώμα που έχει το δέρμα σου, για τον τρόπο που θα χορέψεις και θα διασκεδάσεις. Που πράγματα και άνθρωποι που μπορεί φαινομενικά να μην “δένουν” μεταξύ τους, να συνυπάρχουν αρμονικά και να περνάνε καλά μαζί, χωρίς ταμπού και πρέπει. Χωρίς τις νόρμες που βλέπεις να κυριαρχούν αλλού. Δεν ξέρω, ίσως να τα βλέπω εγώ πολύ ρομαντικά τα πράγματα (το ΄χω αυτό γενικά) αλλά κι εγώ και παρέες που έχουμε πάει μαζί στο Sammis, πάντα έχουμε περάσει καλά, ανέλπιστα καλά πολλές φορές και πάντα μου έχουν πει...

Σημείωση νο1: Τα μέρη αυτά δεν θα βρείτε σε γκέι οδηγούς και χάρτες της πόλης, μέρη που ίσως να θυμίζουν άλλες εποχές, όπου το φλερτ, το νταραβέρι, η διασκέδαση έχουν άλλους “κανόνες” κι άλλους τρόπους έκφρασης από αυτά που έχουμε συνηθίσει. Μέρη που – αν θέλετε τη γνώμη μου-αξίζει έστω και μία φορά να επισκεφτεί κανείς. Σημείωση νο2: Ο περισσότερος κόσμος που θα συναντήσεις, δεν είναι ο κόσμος που θα συναντήσεις στα mainstream γκέι μαγαζιά. Εδώ μιλάμε για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μετανάστες, Ρομά, τρανς, sex workers, άνθρωποι που συχνά είναι στο περιθώριο ακόμα και της ίδιας της lgbtq κοινότητας, που δεν χωράνε στα πρότυπα ομορφιάς και συμπεριφοράς, ούτε στις νόρμες, που δυστυχώς δεν είναι χαρακτηριστικό μόνο της “στρέιτ” κουλτούρας και ανθρώπων αλλά και των lgbtq.

“Να ξαναπάμε”. 35

ΤΑΠΕΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ▶Τάσος Θεοδωρόπουλος ✉ terra_gelida@hotmail.com

ΟΥΤΕ ΚΛΑΙΕΙ ΟΥΤΕ ΓΕΛΑΕΙ Στα χρόνια που ποινικοποιήθηκε η χαρά και η λύπη, επειδή είναι συναισθήματα, ο ΤΑΖ προσπαθεί να κρατήσει χρωματιστά στη γκαρνταρόμπα του.

πλά με κουρασμένο, απαθές βλέμμα κοιτάει. Οι πιο τρομακτικές στιγμές είναι όταν κοιτάει το ίδιο του το βλέμμα στον καθρέφτη κι ο καθρέφτης με τη σειρά του αντανακλάται στα μάτια, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ενός πολυπρισματικού διαδρόμου μέσα στο βλέμμα. Που αντανακλά πολλαπλά το κενό. Με μία κρυφή, ζαλισμένη ίσως από τα χάπια, υποψία απορίας κάπου χαμμένη στο ζοφερό βάθος. Αυτό πλέον είναι το βλέμμα του έλληνα. Μπορεί να κάνω προβολή γράφοντάς το, αναλύοντας το δικό μου, αλλά δε νομίζω. Συναντώ αυτό το βλέμμα πλέον παντού. Στο δρόμο, στους παρουσιαστές στην τηλεόραση, στη συγκοινωνία, παντού όλα χωρίς επικοινωνία. Μια καταθλιπτική, παθητική στάση που κάποιοι μεταφράζουν ως υγιή. Ούτε κλαίει, ούτε γελάει, επομένως ο ασθενής είναι ασφαλής στη μέση ζώνη. Οι ανθρώπινες εκφράσεις ξαφνικά έγιναν ταυτόσημο ασθένειας ή ασθενειών με διάφορα ονόματα που βασικά λένε το ίδιο. Διπολισμός, μανιοκατάθλιψη, διαταραχή προσωπικότητας. Σαν να εφευρέθηκε ένα μέτρο συναισθημάτων που σου δείχνει μέχρι πιο σημείο μπορείς να γελάς ή να κλαις ή να ερωτεύεσαι ή να θυμώνεις και να θεωρείσαι υγιής. Αν ξεπεράσεις αυτό το μέτρο, κάτι δεν πάει καλά μαζί σου. Εννοείται πως η απαγορευμένη λέξη στη μέση ζώνη είναι το πάθος. Απαγορεύεται ως και η αναφορά σου σε αυτήν. Είναι συνώνυμο της τρέλας και η τρέλα όπου χρησιμοποιείται έστω και με μεταφορικό, θετικό τρόπο μεταφράζεται κυριολεκτικά, σαν ασθένεια που πρέπει να θεραπευτεί. Το “σε θέλω τρελά” πχ, είναι σαν παραδοχή εκ μέρους σου της ασθένειας σου και πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Κάθε επιθυμία, η οποία μπορεί να σε βγάλει από τη μέση ζώνη, πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Δεν ξέρω πότε άρχισε όλο αυτό. Πάντως σίγουρα δεν ήμασταν πάντα έτσι. Θυμάμαι πολύ έντονα βλέμματα έτοιμα να εκραγούν από την επιθυμία τους να χωρέσουν μέσα τους τα πάντα από τη ζωή, και μετά να τα αντανακλάσουν με

λάμψεις θαυμασμού. Θυμάμαι τρελά γέλια για ασήμαντη αφορμή και οπερατικές συνθέσεις μεταμεσονύχτιων δακρύων για έναν χαμένο έρωτα. Θυμάμαι πάνω από όλα, προσμονή, για αυτό το κάτι το απροσδιόριστο που θα έρθει και θα σου μετατρέψει τη ζωή σε μιούζικαλ. Η προσμονή δεν υπάρχει πια. Δεν μιλάω για την προσμονή κάτι πρακτικού. Λέω για την προσμονή ενός απροσδιόριστου κάτι, τη μετατροπή του ταπεινού σε μεγαλλειώδες, σαν τα μάτια ενός πεντάχρονου που κοιτάζει ανυπόμονα μια σοκολάτα γνωρίζοντας τις ηδονές που θα του προσφέρει. Η προσμονή ειδικά για ηδονή από την καθημερινότητα της ζωής, όχι, δεν υπάρχει πια. Και μαζί με την απώλεια της άλλαξαν και τα βλέμματα των ανθρώπων. Αυτή ίσως ήταν και η πιο καταστροφική συνέπεια της επονομαζόμενης κρίσης. Τον αρχικό πανικό, το πάθος για την εξεύρεση λύσεων, τον αγωνιστικό οίστρο τα έπνιξε όλα μια τεράστια απάθεια. Η οποία εξαπλώθηκε και δε στάθηκε μόνο στα της κρίσης, αλλά επεκτάθηκε σε όλους τους τομείς της ζωής. Σαν ένα ψυχοφάρμακο που ναι μεν, αποκαθιστά ή ελέγχει το συγκεκριμένο πρόβλημα για το οποίο σου συνταγοραφείται, πχ, ένα αντιεπηλιπτικό, αλλά ταυτόχρονα επιδρά κατασταλτικά και σε όλα τα υπόλοιπα κέντρα του μυαλού σου, αλλοιώνοντας τη συμπεριφορά σου. Και με τον καιρό, μετατρέπεται από παράδειγμα σε “vόμος”, ότι δηλαδή έτσι πρέπει να είσαι, ότι η ζωή δεν είναι σινεμά μη σου πω ότι θα πρέπει να απαγορευτεί κι όποια ταινία, μουσική ή βιβλίο μιλάνε για την ποικιλία στην άγρια ομορφιά της ζωής. Το μόνο που έχει μείνει ως θέμα συζήτησης είναι το μνημόνιο και οι εκλογές. Από το σερφάρισμα στο pc μέχρι τη συζήτηση με τη γειτόνισα, μέχρι και σε ένα πάρτι. Που πλέον μόνο πάρτι δεν τα λες γιατί και κει το κέφι, το όποιο πάθος δημιουργείται τεχνητά, στην τρίτη βότκα. Πριν, όλοι περιφέρονται με το ίδιο κενό βλέμμα, προσπαθωντας να γελάσουν ή να υποδυθούν ότι επικοινωνούν μεταξύ τους, ότι υπάρχει μια

αλληλεπίδραση. Καταλήγοντας να μοιάζουν περισσότερο με τρόφιμους φυλακών που τους εξανάγκασαν να παίξουν τους κομπάρσους σε μια ταινία για ένα πάρτι. Με τη συμβατική ψυχιατρική να επικροτεί φαρμακολογικά αυτό το “ούτε κλαίει ούτε γελάει”. Να το θεωρεί δείγμα υγιούς, ισορροπημένης συμπεριφοράς. Σαν να σου λένε ότι το κυρίαρχο συναίσθημα πρέπει να είναι το μη συναίσθημα. Σε έναν κόσμο κουρδισμένο και καφκικά σχεδόν στημένο. Χωρίς τρελές εκρήξεις παθιασμένου έρωτα και ζήλιας, χωρίς ένα παλιομοδίτικο μπουνίδι για τα μάτια ενός αγοριού ή ενός κοριτσιού, χωρίς ένα δημιουργικό πυρετό που σε κρατάει ξύπνιο σε έναν καμβά που ζωγραφίζεις, χωρίς τσιγάρο, χωρίς αλκοολ, χωρίς ανησυχία και πανικό επομένως και χωρίς ελπίδα. Γιατί τελικά όπως το βλέπεω, εκεί καταλήγουν όλα. Στο να εξοικειωθείς με την απώλεια της ελπίδας. Όσο δεν αισθάνεσαι δεν ελπίζεις και όσο δεν ελπίζεις είσαι ακίνδυνος. Κυρίως και πάνω από όλα για το ίδιο το σύστημα, τις τράπεζες και το αφεντικό σου που σε άλλες συνθήκες θα του πέταγες κι ένα “σάλτα γαμήσου”. Σε απόλυτη απάθεια, ακόμα κι αν ένα πρεζάκι κατρακυλάει δίπλα σου στο δρόμο ή μια γυναίκα κλαίει. Πας να τη ρωτήσεις “γιατί κλαίτε, μπορώ να βοηθήσω σε κάτι”; και σε κοιτάζει σαν άλιεν ή ψυχοπαθή δολοφόνοόπως σε κοιτάζουν και οι περαστικοί. Σε κοιτάζουν σαν να να διέπραξες έγκλημα, γιατί ναι, το διέπραξες. Ενδιαφέρθηκες για κάποιον άλλο στη μέση του δρόμου. Έδειξες συναίσθημα και θυμήθηκες, αυτό ειδικά δε θα στο συγχωρέσουν ποτέ, την εποχή που φορούσες χρωματιστά ρούχα κι όχι ένα γκρίζο σακάκι, μέσα σε ένα εφιαλτικά ομοιόμορφο πλήθος. Την εποχή που αν σε έβλεπα από μακριά θα καταλάβαινα ότι είσαι εσύ και θα ερχόμουν χαμογελαστός να σε αγκαλιάσω, έχοντας χαρά που σε είδα και προσμονή για το μετά. 37

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ: ΚΟΝΤΟΣ ΨΑΛΜΟΣ ΑΛΛΗΛΟΥΙΑ 38

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

KΩΣΤΗΣ

ΠΑΠΑЇΩΑΝΝΟΥ Όταν έχεις μπροστά σου τον γ. γ. του υπουργείου Δικαιοσύνης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, σίγουρα τα πράγματα που θες να τον ρωτήσεις είναι πολλά. Ο Κωστής Παπαϊωάννου μιλά στο antivirus και μας απαντά, μεταξύ άλλων, στο “γιατί η Ελλάδα δεν έχει ακόμη σύμφωνο συμβίωσης” αλλά και στο “τι άλλο μπρούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση σε επίπεδο κοινωνικών δικαιωμάτων”

ριν από λίγες ημέρες, ο υπουργός Δικαιοσύνης εξήγγειλε (και πάλι) την επέκταση του Συμφώνου Συμβίωσης και για τα ομόφυλα ζευγάρια. Για ποιο λόγο βρισκόμαστε ακόμη σε επίπεδο εξαγγελιών και όχι μιας πολιτικής πραγματικότητας; Οι προγραμματικές δηλώσεις, ειδικά όταν αφορούν ένα από καιρό έτοιμο νομοσχέδιο –από τα πρώτα που επεξεργαστήκαμε- το οποίο δυστυχώς συνέπεσε με την εκπλήρωση μνημονιακών υποχρεώσεων της χώρας και χρονικά "έπεσε θύμα τους", δεν αποτελούν εξαγγελία. Σε ό,τι αφορά στην προώθησή του στη Βουλή και την ψήφισή του, "κοντός ψαλμός Αλληλούια". Πέρα από της “μνημονιακές υποχρεώσεις”, η συγκυβέρνηση με τους ΑΝ.ΕΛ και έντονη δυσφορία της εκκλησίας έπαιξαν ρόλο στην καθυστέρηση ψήσισης του νομοσχεδίου; Επαναλαμβάνω πως το νομοσχέδιο προωθείται στη Βουλή το επόμενο διάστημα. Η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στη ροή και τον φόρτο του νομοθετικού έργου. Δεν γνωρίζω τίποτα περί άλλης θέσης των ΑΝΕΛ. Η θέση της εκκλησίας έγινε επισήμως γνωστή, είναι φυσικά σεβαστή αλλά δεν τη θεωρώ ούτε κατά διάνοια καθοριστική στο συγκεκριμένο θέμα, που αφορά τον σεβασμό και την προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Και αποτελεί και μια νομική υποχρέωση της χώρας, ας μην ξεχνάμε άλλωστε, μετά την απόφαση Βαλλιανάτος. Με την ευκαιρία πάντως, θέλω να κάνω δυο παρατηρήσεις. Η πρώτη αφορά την βασική μας επιλογή να μην συμπεριλάβουμε με πρόχειρο τρόπο απλώς τα ομόφυλα ζευγάρια στο προβληματικό σύμφωνο συμβίωσης που προϋπήρχε. Κάτι τέτοιο θα ήταν εύκολο και γρήγορο. Επιλέξαμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο, πιο δεσμευτικό σύμφωνο που παρέχει περισσότερα δικαιώματα

χωρίς διακρίσεις. Αυτό έγινε σε πλήρη συνεννόηση με τις οργανώσεις της LGBT κοινότητας και χωρίς κανέναν αιφνιδιασμό κανενός. Η δεύτερη παρατήρηση: εκείνοι που κατεξοχήν πέφτουν θύματα διακρίσεων απαιτείται να επιδεικνύουν πιο ανεκτικό και ανοιχτό πνεύμα. Διάβασα μερικά πικρόχολα σχόλια για το γεγονός ότι προωθήθηκε ο νόμος για την χορήγηση ιθαγένειας στα μεταναστόπουλα πριν από το σύμφωνο συμβίωσης. Σχόλια πολύ κατώτερα των περιστάσεων, που υποκρύπτουν, κατά τη γνώμη μου, κοινωνικές προκαταλήψεις. Με λυπεί το γεγονός ότι προήλθαν από άτομα που έχουν αποτελέσει οι ίδιοι στόχο τέτοιων φαινομένων. Αν σας ζητούσαμε να κάνετε μια χρονική πρόβλεψη σχετικά με το πότε θα ψηφιστεί; Είναι ζήτημα των επόμενων πολύ λίγων μηνών! Κατά την παρουσία σας στο Athens Pride τον περασμένο Ιούνιο, είχατε χαρακτηρίσει το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης «ιστορική στιγμή» γιατί αποτελεί την πρώτη νομική αναγνώριση των ομόφυλων ζευγαριών στην Ελλάδα και ταυτόχρονα «πρώτο σημαντικό βήμα για πλήρη ισονομία». Ποια είναι τα άλλα βήματα, κατά τη γνώμη σας, για να επιτευχθεί αυτή η ισονομία; Η πορεία προς την άρση των διακρίσεων είναι διαρκής. Σημαντικοί επόμενοι σταθμοί, με ουσιαστική αλλά και παιδευτική αξία για την κοινωνία, είναι, θεωρώ, το σύμφωνο συμβίωσης με τη συμπερίληψη των ομόφυλων ζευγαριών, η νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου, η κατάργηση του άρθρου 347 από τον Ποινικό Κώδικα και νομοτελειακά η συζήτηση για το ζήτημα του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Η αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμη για κοινωνικές αλλαγές;

Με δεδομένο το ασφυκτικό πλαίσιο που θέτουν οι διεθνείς υποχρεώσεις και συμφωνίες στο οικονομικό/δημοσιονομικό επίπεδο και αντιστρέφοντας το ερώτημα, θα σας έλεγα πως εάν δεν είναι έτοιμη για αλλαγές δεν έχει λόγο ύπαρξης. Δεν έχει μάλιστα και καμιά πιθανότητα να ασκήσει ουσιαστικά τη διακυβέρνηση, χωρίς θεσμικές τομές και μεταρρυθμιστικές ανατροπές. Διευκρινίζω: μεταρρύθμιση δε σημαίνει αναγκαστικά την πλήρη στρέβλωσή της που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια. Εάν λοιπόν δε γίνουν δύσκολες σταθμίσεις, εάν δε ληφθούν δύσκολες αποφάσεις, αν μείνουμε στη μη διάκριση μεταξύ δικαιωμάτων και προνομίων, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα και το περιθώριο κοινωνικών αλλαγών ανύπαρκτο. Επιπλέον, ας μην παραγνωρίζουμε πως υπάρχουν και μέτρα που χωρίς να επιφέρουν δημοσιονομικό κόστος συμβάλλουν στον εκδημοκρατισμό του κράτους, καθώς και στην άρση παραβιάσεων και την προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Οπότε η κοινωνική πολιτική πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα, ανεξαρτήτως συνθηκών; Δεν αντιλαμβάνομαι τι εννοείτε "ανεξαρτήτως συνθηκών." Πάντως, σε ένα τόσο γενικό επίπεδο συζήτησης περί προτεραιοτήτων, η απάντηση είναι αυτονόητα, άκοπα και άκαπνα "ναι". Είναι σαν να με ρωτάτε αν προτιμάω μια κοινωνικά ευαίσθητη κυβέρνηση από μια κυβέρνηση με κτηνώδη αναλγησία. Φυσικά θα διαλέξω την πρώτη. Το ζήτημα όμως είναι να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση που λαμβάνει υπόψη τις δεδομένες συνθήκες, όχι μια συζήτηση ανεξαρτήτως συνθηκών. Το ζήτημα είναι το πώς ασκείται κοινωνική πολιτική για τους πιο ευάλωτους σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας και πρωτόγνωρης ύφεσης. Ειδάλλως απλώς ασκούμαστε σε διαγωνισμό διακηρύξεων. 39

τα δικα μας αυτονοητα δεν ειναι αυτονοητα για ολους

Παρά την ύπαρξη του αντιρατσιστικού νόμου και την ποινικοποίηση της υποκίνησης βίας κατά ατόμων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου, οι ομοφοβικές-τρανσφοβικές επιθέσεις συνεχίζονται κανονικά. Πέρα επίσης από τις επιθέσεις, τα θύματα έχουν να αντιμετωπίσουν συχνά και την απροθυμία των αρχών να διαχειριστούν τα περιστατικά αυτά. Πώς θα μπορέσει να γίνει πράξη η τιμωρία του ρατσιστικού εγκλήματος και κυρίως η προστασία των θυμάτων; Έχουμε ήδη ξεκινήσει να υλοποιούμε μια σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση του ρατσισμού, της ρατσιστικής βίας και της ρητορικής του μίσους. Για παράδειγμα, έχουμε συστήσει μια Ομάδα εργασίας με τη συμμετοχή της αρμόδιας Εισαγγελέως για θέματα ρατσισμού, αστυνομικών αρχών, του Υπουργείου Δικαιοσύνης, του Δικτύου Καταγραφής περιστατικών ρατσιστικής βίας, της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ΔΑ και της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες για να εντοπίσουμε τις δυσκολίες στην εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας και να τις αντιμετωπίσουμε. Επίσης, θα συσταθεί, κατόπιν νομοθετικής πρωτοβουλίας της Γραμματείας μας, Εθνικό Συμβούλιο κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας, το πρώτο όργανο στη χώρα που θα ασχολείται αποκλειστικά με θέματα καταπολέμησης του ρατσισμού και θα συντονίζει τις πολλές υπηρε-

σίες που εμπλέκονται στην αντιμετώπιση του φαινομένου. Το όργανο αυτό θα εκπονήσει και το πρώτο Σχέδιο Δράσης για την Καταπολέμηση του Ρατσισμού. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι παρακολουθούμε στενά την εφαρμογή της νέας αντιρατσιστικής νομοθεσίας για να επέμβουμε διορθωτικά εάν χρειαστεί. Συνεργαζόμαστε με τα Γραφεία Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της ΕΛ.ΑΣ που είναι οι κατεξοχήν αρμόδιοι για την άμεση αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών και ανταλλάσσουμε προτάσεις για τη λήψη μέτρων που θα μπορούσαν να συμβάλλουν στην βελτίωση της ποινικής καταστολής του φαινομένου. Συμμετέχουμε επίσης σε ομάδες εργασίας της Κομισιόν και του FRA (Οργανισμός Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ) για τα εγκλήματα μίσους, από τις οποίες αντλούμε βέλτιστες πρακτικές που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας. Πόσο εύκολο είναι για μια κυβέρνηση να υποστηρίξει τα δικαιώματα συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων (ΛΟΑΤ κοινότητα, πρόσφυγες- μετανάστες, κλπ) όταν συγκυβερνά με έναν πολιτικό σχηματισμό με διαφορετική κοινωνική αντίληψη αλλά και με ένα (τουλάχιστον) ακροδεξιό κόμμα στη βουλή; Δεν είναι εύκολο, ακόμα και αν κυβερνά κανείς

μόνος του. Θέλω να πω πως ο ρατσισμός, ο σεξισμός, ο αντισημιτισμός, η ισλαμοφοβία, η ομοφοβία, η τρανσφοβία τέμνουν οριζόντια το κοινωνικό σώμα και τις πολιτικές αποτυπώσεις του. Φυσικά στα δεξιά του πολιτικού φάσματος οι αντιλήψεις αυτές πυκνώνουν, στα άκρα δεξιά γίνονται σχεδόν συμπαγείς. Σε επίπεδο δημόσιου λόγου τα πράγματα επιδεινώθηκαν πολύ τα τελευταία χρόνια, η ρητορική του μίσους δυνάμωσε. Από επίσημα χείλη έχουν ακουστεί απίστευτα πράγματα. Έχουμε την ανάγκη για διαρκή πάλη σε όλα τα μέτωπα, ακόμα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης φυσικά. Η προστασία των δικαιωμάτων δεν είναι, ποτέ δεν είναι, εξίσου υψηλή προτεραιότητα για όλους. Τα δικά μας αυτονόητα δεν είναι για όλους αυτονόητα. Πράγμα που δυσκολεύει τον δικό σας ρόλο... Δεν έχει τόση σημασία ο βαθμός δυσκολίας. Φυσικά σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας και με μέτρα ακραίας λιτότητας, η λειτουργία μας δυσχεραίνεται. Όμως προσπαθούμε να ανοίξουμε ζητήματα δικαιωμάτων. Ανέφερα ήδη τα μέτρα που λαμβάνουμε στο πεδίο της θεσμικής καταπολέμησης του ρατσισμού και της ρητορικής του μίσους. Εργαζόμαστε για τη σύνταξη και εφαρμογή Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Προωθούμε ζητήματα θρησκευτικής ελευθερίας στο πλαίσιο της αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα. Εργαζόμαστε για την εκπαίδευση στα δικαιώματα, τόσο στην τυπική εκπαίδευση όσο και σε ειδικές ομάδες. Σχετικά με το θέμα των μεταναστών και των προσφύγων; Πώς μπορεί η Ελλάδα να το διαχειριστεί όλο αυτό, σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα κι αποφεύγοντας τις εικόνες εξαθλίωσης των ανθρώπων αυτών; Μόνη της δεν μπορεί, να είμαστε ειλικρινείς. Η συνέργεια με την ΕΕ είναι μονόδρομος. Ας δούμε όμως, μέσα στον ζόφο του προσφυγικού, και τις θετικές πλευρές που έχουν αναδειχθεί. Η μια είναι πως, χάρη και στην κυβερνητική στάση των μηνών αυτών, μιλάμε για προσφυγικό ζήτημα και όχι για «λαθρομετανάστευση». Θυμίζω πως η ρητορική μεγάλου μέρους του πολιτικού προσωπικού έλεγε ότι εμείς τραβάμε εδώ τους μετανάστες με την πολιτική μας. Χρειάστηκε χιλιάδες άνθρωποι να διασχίζουν τα ημίκλειστα σύνορα των ευρωπαϊκών κρατών για να πάψει αυτή η ανόητη και επικίνδυνη ρητορική. Υπάρχουν όμως ακόμα εκείνοι που βλέπουν μέσα στο προσφυγικό μια ευκαιρία να σπείρουν μίσος. Η δεύτερη θετική πλευρά έχει να κάνει με την πρωτοφανή αλληλεγγύη, τις ομάδες πρωτοβουλίας, την προσφορά αγαθών από απλούς πολίτες, πολίτες που ταυτόχρονα δοκιμάζονται οι ίδιοι από την κρίση. Δείτε πόσοι άνθρωποι, έλληνες και ξένοι, έσπευσαν στη Μυτιλήνη να συνδράμουν τους πρόσφυγες. Φυσικά τα προβλήματα είναι τεράστια, οι ελλείψεις σε σχεδιασμό και υποδομές είναι οξείες, η μισάνθρωπη μικρόνοια ορισμένων δημάρχων παραμένει. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. 41

Ενημέρωση

Ψυχαγωγία

Lifestyle

Υγεία

Κοινότητα

Posh Fashion / σ. 44 Fall in Love / σ. 46 Best Buy / σ. 52 Destinations / σ. 54

POSH FASHION ▶Τάσος Λαζαρίδης ✉ pfposhfashion@gmail.com

Living The Posh Life

Επιτέλους φθινόπωρο! 44

ροσιά και ευκαιρία να φορέσουμε κάτι παραπάνω ώστε να αναδείξουμε καλύτερα το στυλ μας! Το φθινόπωρο είναι η αρχή μιας νέας "εποχής" και ως εκ τούτου πρέπει να δένει με μπόλικο στυλ, διάθεση και φαντασία. Φέτος οι τάσεις αγκαλιάζουν τις απλές γραμμές, αλλά παράλληλα υιοθετούν έντονα χρώματα και σχέδια, κάνουν mix n match από προηγούμενες δεκαετίες, αλλά και λανσάρουν ένα πιο μοντέρνο look μέσα από μικρές πινελιές. Πώς θα το πετύχετε αυτό; Με διάφορα αξεσουάρ! Τα αξεσουάρ μου

αρέσουν γιατί δεν έχουν φύλο, δεν έχουν νούμερο, δεν έχουν ηλικία! Όλοι στο κρύο φοράμε ένα ωραίο κασκόλ, άνδρες, γυναίκες, είτε είμαστε 20, είτε 40.. Είτε είμαστε εύσωμοι, είτε λεπτοκαμωμένοι.. Έχετε ακούσει πως «η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά»; Είτε πρόκειται για καθημερινό outfit, είτε για κουστούμι, υπάρχουν κάποια αξεσουάρ που όλοι πρέπει να έχουμε.

Tip 1: Η μονοχρωμία είναι βαρετή. Ξεχάστε το σκουρόχρωμο κοστούμι με το σκουρόχρωμο πουκάμισο και τα μαύρα αξεσουάρ. Φέτος τολμήσετε να είστε διαφορετικοί!

Tip 2: Tο backpack παραμένει και φέτος το

νούμερο 1 trend στις τσάντες: ευκολοφόρετο, πρακτικό και υπερμεγέθες θα σας "συντροφεύει" στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας.

Tip 3: Συνδυάστε τα έντονα χρωμάτα, όπως το πορτοκαλί ή το κόκκινο με τις γήινες αποχρώσεις. Αφού, λοιπόν, βρείτε τα ρούχα που θα βάλετε φέτος το φθινόπωρο, δείτε με τι θα μπορούσατε να τα συνδυάσετε. Αυτή τη φορά επέλεξα για εσάς τα καλύτερα από τον Tommy Hilfiger για το φθινόπωρο του 2015. 45

FALL (in love)

Φωτογρaφίες: Παναγιώτης Σιμόπουλος Μοντέλο: Αριστοτέλης Μπολοβίνος (ACE models)

Koστούμι, πουκάμισο, παντελόνι και γραβάτα: Kiğılı (kigili.com)

Tζάκετ, πουκάμισο και παντελόνι: Kiğılı (kigili.com)

Koστούμι, πουκάμισο, παντελόνι και γραβάτα: Kiğılı (kigili.com) / Βραχιόλι: Τοd's (Tod's boutique) από προσωπική συλλογή

Koστούμι, πουκάμισο, παντελόνι και γραβάτα: Kiğılı (kigili.com)

BEST BUY

*Affordable Design Ανανέωση ΤΩΡΑ! Όλα τα προϊόντα θα τα βρείτε στα νέα καταστήματα οικιακών προϊόντων JYSK που άνοιξαν στην Αθήνα, τη Λάρισα και στο jysk.gr. KLARUP καρέκλα τραπεζαρίας: Άνετη καρέκλα με σταθερό κάλυμμα μαξιλαριού και πόδια από βερνικωμένο μασίφ ξύλο σε απόχρωση δρυός (Π49×Υ82×Β55 cm)

FALSLEV καναπές με σεζλόνγκ: Τριθέσιος καναπές με ανθεκτικά καλύμματα και μαξιλάρια από αφρό συγκράτησης αφρού (Π219xΥ80xΒ83/151 cm) ● OLAFUR επιτραπέζιο φωτιστικό: Επιτραπέζιο φωτιστικό με πόδια από ατσάλι και καπέλο φωτιστικού από πολυεστέρα (ύψους 26 cm ) ● TERNDRUP γραφείο: Ανθεκτικό γραφείο από καπλαμά σε απόχρωση του γκρι και λευκού (Π118xΥ74xΒ59 cm) ● TERNDRUP έπιπλο τηλεόρασης: Έπιπλο τηλεόρασης ποιότητας με ροδάκια από καπλαμά σε απόχρωση του γκρι και λευκού(Π119xΥ28xΒ39 cm) ● PRICE STAR πετσέτα μπάνιου: Πετσέτα μπάνιου από 100% βαμβάκι. Σε διάφορα χρώματα (65x130 cm)

DESTINATIONS ▶Σπυρίδων Κάγκας ✉ spyridonkagkas@gmail.com Σπυρίδων Κάγκας (spyridonkagkas@gmail.com)

Σας υπόσχομαι, δεν έχω κάνει συμφωνία με τη KLM, ούτε με την πρωτεύουσα των Κάτω Χωρών, δεν με ωφελούν άμεσα οι συνεχείς προτάσεις μου για το Άμστερντάμ, μα είναι αλήθεια, πως αγαπώ πολύ αυτήν την πόλη και είμαι πάντα θετικός στα RSVP που μου στέλνει! Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, το μεγαλύτερο φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής με καλεί να θυμηθώ πως θα έπρεπε να είναι τα club στον κόσμο! Το Amsterdam Dance

A.d.e., 14-18/10

Event ανοίγει τις πόρτες του και υποδέχεται τους κορυφαίους DJs, Party Hosts, Dance Event Organizers, τους σημαντικότερους ιδιοκτήτες club, top δημοσιοσχεσίτες καθώς και όλους τους πραγματικούς fan της ηλεκτρονικής – dance μουσικής, στις 14 Οκτωβρίου, μέχρι τις 18! Για 5 ημέρες χιλιάδες επαγγελματίες του χώρου και 350.000 επισκέπτες θα παραστούν στα συνεχή party και event που θα γίνουν σε 80 διαφορετι-

Cologne,

κές τοποθεσίες, με μουσική από 2000DJs και 300 performances! Είναι αλήθεια πως τεχνικά δεν είναι ένα “gay” event, αλλά gay, bi, straight ή οτιδήποτε, σίγουρα δεν θέλεις να το χάσεις! Tώρα αν δεν προλαβαίνεις για φέτος, βάλτο στο ημερολόγιο και κάνε τα κουμάντα σου για του χρόνου. #WordsOfWisdom: Αν ταξιδέψεις όμως με KLM η Ολλανδική αεροπορική εταιρεία θα σου δώσει pass για το ade!

25-29/11

Αγαπημένα μου αρκουδάκια, αρκούδες, κάστορες και μάστορες, μουσάτοι και μουστακαλήδες, ξυλοκόποι, δασονόμοι και οτιδήποτε άλλο βάζει ο νους σας, η εποχή για να πάμε ξανά ένα γρήγορο ταξιδάκι μέχρι τη Γερμανία έφτασε! Η Κολωνία, η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Γερμανικής Ομοσπονδίας, υποδέχεται όλες τις τρίχες του κόσμου (με εξαίρεση τη σειρά του Antenna), για μία εβδομάδα διασκέδασης! Λίγο πριν τα Χριστούγεννα, πάνω από 5000 αρκουδοπαρέες μαζεύονται και απολαμβάνουν μουσικά και εικαστικά δρώμενα, πάρτι, πολύ χορό, σάουνα, βόλτες, μπόουλινγκ, ψώνια στο Bear X-Mas Market αλλά και διαγωνισμούς όπως το Bear-On-Ice και το MR Bear 2015, στο ετήσιο Bear Pride της Κολωνίας. Φέτος η διοργάνωση εμπνέεται από τους Bear Geeks και έχει πιο Star Wars επιρροές, κάνοντας άτομα σας εμένα να αισθανθούν σαν το σπίτι τους. Επιλέξτε το Darth Vadbear Package για να έχετε πρόσβαση σε όλα τα δρόμενα ή το Last Tedi Package για να μην παρασυρθείτε από την σκοτεινή πλευρά της Bear δύναμης, αλλά διατηρώντας όλη το fun!

IGLTA Platinum Partners:

IGLTA Gold Partners: American Airlines | Barefoot Wine | Expedia | Hyatt | LAN

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

AΦΙΕΡΩΜΑ ▶Δημήτρης Βαρελάς ✉ dimitris.varelas@hotmail.com / Ζακ Κωστόπουλος ✉ zach.kost@gmail.com

Μεγαλώσαμε πιστεύοντας πως το ευγενικό βασιλόπουλο με το άσπρο άλογο θα έρθει και θα λύσει τα μάγια της Ωραίας Κοιμωμένης η οποία θα ξυπνήσει και θα είναι για πάντα μαζί. Θέλησαν να μας πείσουν πως η αληθινή αγάπη της Πεντάμορφης θα έλυνε τα ξόρκια, θα μεταμόρφωνε το Τέρας σε όμορφο πρίγκιπα και θα είναι κι αυτοί για πάντα μαζί. Αργότερα είδαμε πλειάδα ταινιών που οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια σε ένα φινάλε εκδήλωσης πραγματικής αγάπης, σμίξιμο του ζευγαριού και μετά fade to black. “Έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα”! Είναι αυτή όμως η μοναδική εικόνα μιας ιδανικής σχέσης; Στο αφιέρωμα αυτό τον λόγο παίρνουν τα ζευγάρια, σε μια προσπάθεια να σπάσουν τα στερεότυπα και μας δείξουν ότι α) όταν μιλάμε για σχέση μπορεί να μιλάμε για πολλά πράγματα κaι β) ότι ο έρωτας δεν φτιάχτηκε αποκλειστικά για δυο! Ας τα ακούσουμε...

Mονογαμία

Δημήτρης και ο Χρήστος είναι μαζί επτά χρόνια και χαρακτηρίζουν τη σχέση τους ως αμιγώς μονογαμική. Αποφάσισαν να συγκατοικήσουν σχετικά γρήγορα, μόλις μετά από έξι μήνες σχέσης. “Ήταν και θέμα συγκυριών, το σπίτι του ενός ήταν πολύ κοντά στη δουλειά του άλλου. Ρομαντισμός με πρακτικά αποτελέσματα!”. Τους ζήτησα να μου αναφέρουν τα θετικά και τα αρνητικά μιας μακροχρόνιας συγκατοίκησης και μου ανέφεραν τα εξής: “Στα θετικά είναι πως αντί να συντηρούμε δύο σπίτια, τα χρήματα που εξοικονομούμε τα χρησιμοποιούμε για ταξίδια και προσωπικές απολαύσεις. Επίσης είναι πολύ ικανοποιητικό και όμορφο να γυρίζεις από μια δύσκολη μέρα και να είναι ο άνθρωπός σου εκεί. Στα αρνητικά είναι η φθορά της σχέσης από την συνεχή επαφή καθώς και η σχετική ελάττωση του σεξ (καθώς αν το έχεις εύκολο δεν γίνεται και τόσο συχνά). Στις ερωτικές όπως και σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις μεγάλο ρόλο παίζουν οι υποχωρήσεις. Παρόλο που συγκατοικούμε λοιπόν από πολύ νωρίς, σχεδόν πάντα είχαμε ωράρια εργασίας που μας επέτρεπαν είτε το πρωί είτε το απόγευμα να έχουμε λίγο χρόνο ο καθένας μόνος του στο σπίτι για να αποσυμπιέζεται από την ένταση της ημέρας, να κάθεται στη σιωπή, να παίρνει τον χρόνο του να ηρεμήσει, πράγματα που χρειάζεται ο καθένας μας, όσο κι αν απολαμβάνεις την παρέα του άλλου. Το γεγονός που οι οικογένειες μας γνωρίζουν για την σχέση μας και μας υποστηρίζουν βοηθάει να είμαστε κι εμείς πιο ανοιχτοί με τους ανθρώπους γύρω μας, είτε είναι

φίλοι, είτε συνάδελφοι. Επομένως, δεν έχουμε πίεση από τον κοινωνικό ή οικογενειακό κύκλο που ίσως να μας δημιουργούσε προβλήματα μέσα στη σχέση.”

Βασίλης και ο Γιάννης σε λίγο καιρό θα κλείσουν τα δέκα χρόνια σχέσης και μου εκμυστηρεύονται πως είχαν και οι δύο από την αρχή την αίσθηση –χωρίς απαραίτητα και τη θέληση- πως αυτή η σχέση θα ήταν “σχέση ζωής”. Έτσι κι εξελίχθηκε στην πορεία, έχοντας περάσει διάφορες φάσεις, με καλές κι άσχημες στιγμές, ενώ μετά από τόσα χρόνια συνυπάρχουν ο έρωτας, η αγάπη και η συντροφικότητα. Σχετικά με το θέμα της συγκατοίκησης μου αναφέρουν: “Αν και είναι κάτι που επιθυμούμε από τις αρχές της σχέσης μας, παρ' όλα αυτά, δυστυχώς δεν το έχουμε καταφέρει, λόγω οικονομικών δυσκολιών αλλά κι εξαιτίας της περιπλοκότητας των χειρισμών που θα απαιτούνταν σε οικογενειακό επίπεδο. Ίσως δεν έγινε βασική, ουσιαστική προτεραιότητά μας, την περίοδο που θα μπορούσε να γίνει.” Στη συνέχεια τους ρώτησα σχετικά με τα θετικά και τα αρνητικά της μη συμβίωσης και το αν έχει βοηθήσει τη σχέση τους η μη καθημερινή τριβή της συγκατοίκησης: “Η απουσία κοινού χώρου από ένα σημείο και μετά δεν βοηθάει στην εξέλιξη της σχέσης. Σίγουρα όταν ο καθένας έχει τον δικό του χώρο μπορεί να παίρνει "ανάσες" από τον άλλον και να ασχολείται περισσότερο με τα ενδιαφέροντα του και με τον εαυτό του. Αυτό βοηθάει τη σχέση να μη φθαρεί στα αρχικά της στάδια. Όμως, καθώς εξελίσσεται, απαιτείται κόπος και υπομονή, για να αντιμετωπισθούν η έλλειψη και η ανάγκη που νιώθει ο ένας για τον άλλον, σε κάθε επίπε-

δο. Όσο δεν βιώνεις αυτό που πιθανόν θα σε κούραζε, άλλο τόσο το επιθυμείς. Κι έτσι γίνεται ρουτίνα αυτό που για άλλους θα ήταν "διάλειμμα", την οποία –ρουτίνα- πολεμάς με κοινές δραστηριότητες, θαυμασμό για τον άλλον και με τακτική -αβίαστη- επιστροφή στο κοινό "θέλω" σας. Με κατά διαστήματα "απώλειες", εν τέλει, δεν έχει φθείρει τη σχέση η μη ύπαρξη κοινού χώρου και γι' αυτό αποτελεί κύριο μέλημα και στόχο η απόκτησή του.” Λένε πως βασικό στοιχείο σε μια σχέση είναι η δυνατότητα να είσαι με το σύντροφό σου όσο το δυνατόν περισσότερο. Τι γίνεται όμως όταν αυτό δεν γίνεται και πολύ συχνά; Πολλά έχουν ειπωθεί για τις σχέσεις εξ αποστάσεως και το κατά πόσο είναι εφικτό να λειτουργήσουν, ειδικά μακροχρόνια.

Π. είναι Έλληνας και ο Η. Σκανδιναβός, τριαντάρηδες και μαζί τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο Π. δουλεύει στην Ελλάδα, αλλά ο Η. καταφέρνει να πηγαινοέρχεται μεταξύ της χώρας του και της Ελλάδας προσπαθώντας να περνάει εδώ τουλάχιστον 5-6 μήνες το χρόνο. Τους ρωτάω πως θα χαρακτήριζαν τη σχέση τους και μου απαντούν: “Ήρεμη” και “Καλή”. Πως νιώθουν άραγε που δεν μένουν μόνιμα στην ίδια χώρα; Η: “Κάποιες φορές είναι δύσκολο αλλά δεν μας έχει δημιουργήσει πρόβλημα ως τώρα”. Π: “Είναι κάτι που το συνηθίζεις και το εντάσσεις στην καθημερινότητα σου”. Στα αρνητικά της μη συμβίωσης αναφέρουν την έλλειψη συναισθηματικής επαφής και το γεγονός πως δεν μπορείς να μοιραστείς την καθημερινότητα σου με τον άνθρωπο σου και να αναγκάζεσαι να χρησιμοποιείς συσκευές επικοινωνίας. Το μόνο θετικό 57

που βρίσκουν είναι ότι η απόσταση εμποδίζει τη φθορά της καθημερινότητας της σχέσης. Σκοπεύουν να συγκατοικήσουν στο μέλλον; Η: “Αν είναι δυνατόν, ναι”. Π: “Είναι μέσα στις επιλογές που εξετάζουμε”. Τους ρωτάω τι θα έλεγαν σε όσους πιστεύουν πως οι σχέσεις εξ αποστάσεως δεν λειτουργούν; “Σε κάποια σημεία λειτουργούν καλυτέρα σε κάποια άλλα υστερούν. Εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους, αλλά αν το θέλεις πραγματικά όλα γίνονται!” Το τελευταίο μονογαμικό ζευγάρι του αφιερώματος πήγε ένα βήμα παραπέρα κι αποφάσισε να παντρευτεί!

Michi και ο Άλκης είναι μαζί 15 χρόνια. Στη συνομιλία μας επισημαίνουν πως αυτό το διάστημα είναι μεγάλο, καθώς κι ότι έχουν περάσει πολλά μαζί, αλλά μετά απ΄όλα αυτά δεν μπορούν να φανταστούν την ζωή τους ξεχωριστά. Τους ρωτάω πως θα μου περιέγραφαν τη σχέση τους και μου απαντούν: "Θα λέγαμε πως έχουμε μια αρκετά στάνταρ σχέση. Όχι μόνο έχουμε συνηθίσει ο ένας τον άλλον, αλλά για μας φαντάζει φυσιολογικό να πορευόμαστε στη ζωή ως ομάδα. Μπορεί αυτό να ακούγεται λίγο μελό, αλλά όπως κι όλα τα ζευγάρια αντιμετωπίζουμε τα θέματά μας, μπορεί να διαφωνούμε και να τσακωνόμαστε για διάφορα -χαζά πολλές φορές- θέματα, αλλά πάντα τα βρίσκουμε και αυτό κάνει το δεσμό μας ακόμα πιο δυνατό, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες και διαφορές. Μετά από τόσα χρόνια έχουμε βρει το ρυθμό μας, και είναι σαφές ότι ο ένας έχει επηρεάσει το χαρακτήρα του άλλου. Οφείλουμε να είμαστε ανοιχτοί ο ένας προς τον άλλον, και διατεθειμένοι να συμβιβαστούμε κι ορισμένες φορές να θυσιάσουμε κάτι για να δουλέψει η σχέση μας. Καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι κάτι που ταιριάζει σε όλους, αλλά στην περίπτωσή μας όλα αυτά έκαναν το δεσμό μας ισχυρότερο.” Η επόμενη μου ερώτηση αφορά το γάμο. Πως πήραν την απόφαση και υπήρχε άραγε κάποια καθοριστική στιγμή που το αποφάσισαν; "Μόλις είχαμε μετακομίσει μόνιμα στην Ελλάδα κι ακούσαμε πως στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε περάσει ο νόμος για τους gay γάμους. Ο Michi είναι Βρετανός πολίτης, οπότε 58

ήταν πιο εύκολο να οργανώσουμε τις διαδικασίες. Κανείς μας δεν έκανε πρόταση γάμου στον άλλον! Το διαβάσαμε και λίγο πολύ καταλήξαμε ότι θα το κάνουμε! Μας φάνηκε το λογικό επόμενο βήμα, ένας ακόμα τρόπος για να δείξουμε την αφοσίωσή μας καθώς και να νιώσουμε ότι έχουμε ίσα δικαιώματα. Προφανώς ο γάμος είναι ένα συμβόλαιο με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις, αλλά επίσης σε προστατεύει και ήταν αυτονόητο για μας πως δεν θέλαμε να συνεχίσουμε να νιώθουμε αποκλεισμένοι νομικά." Πόσο εύκολο/δύσκολο ήταν να πραγματοποιηθεί και ποια η αντίδραση των φίλων και συγγενών σας; "Όπως ανέφερα λόγω της υπηκοότητας ήταν σχετικά απλή διαδικασία. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτα αντίστοιχο κι έτσι ο γάμος μας δεν αναγνωρίζεται. Δεν καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει και η καινούργια κυβέρνηση δεν προχωράει προς αυτή την κατεύθυνση, παρά τις υποσχέσεις της. Οι φίλοι μας και η οικογένειά μας είναι πραγματικά χαρούμενοι για μας. Δεν είχαμε ποτέ κανένα θέμα για το γεγονός πως είμαστε gay. Την ημέρα του γάμου στο δημαρχείο οι οικογένειές μας και στενοί μας φίλοι ήρθαν στο Λονδίνο. Μερικούς μήνες αργότερα, στην Ελλάδα, διοργανώσαμε ένα μεγάλο πάρτι με πάνω από 200 καλεσμένους, όπου όλοι πέρασαν όμορφα και δεν ειπώθηκε τίποτα αρνητικό, ήταν απλά μια γιορτή." Πως σας αντιμετωπίζει ο κόσμος όταν μαθαίνει πως είστε παντρεμένοι; Υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις αντιδράσεις στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες; "Ποτέ, κανείς δεν έχει αντιδράσει αρνητικά όταν μαθαίνει πως είμαστε παντρεμένοι. Στο εξωτερικό προφανώς είναι κάτι διαδεδομένο και ο κόσμος το θεωρεί κάτι δεδομένο. Αλλά ακόμα κι εδώ στην Ελλάδα κανείς δεν μας έχει πει κάτι άσχημο. Συνηθίζουμε να το λέμε σε κόσμο, χωρίς να μας νοιάζει που και σε ποιον. Σε έναν ταμία στο σούπερ μάρκετ, την υπάλληλο στην εφορία, έναν ταξιτζή... Ίσως είναι απλά ευγενικοί, αλλά δεν αντιδρούν αρνητικά. Φυσικά η ελληνική κοινωνία είναι συντηρητική και υπάρχει ομοφοβία αλλά παρατηρούνται βήματα προόδου και θεωρούμε πως πάντα υπήρχε στην κουλτούρα το "live and let live". Με το να δηλώνουμε πως είμαστε παντρεμένοι ίσως προσπαθούμε και να τους διδάξουμε κάτι παραπάνω. Να έρθουν αντιμέτωποι με κάτι που δεν

ήξεραν ότι υπάρχει ή δεν έχουν αποδεχθεί είναι κάτι δυνατό και δεν μπορούν να αποφύγουν την αλήθεια.” Τέλος τους ρωτάω αν νομίζουν πως η σχέση τους θα ήταν διαφορετική σήμερα αν δεν είχαν πάρει την απόφαση να παντρευτούν. "Όχι, δεν νομίζουμε πως θα ήταν διαφορετική. Προφανώς υπάρχουν πολλά ζευγάρια -straight και gay- που δεν επιθυμούν να παντρευτούν κι αυτό είναι κάτι θεμιτό. Σε πρακτικά θέματα θεωρούμε σημαντικό να μπορεί νομικά ο ένας να πάρει αποφάσεις για τον άλλον σε διάφορα θέματα, όπως σε περίπτωση κάποιας ασθένειας. Για μας πάντως ο γάμος ήταν μια ξεχωριστή στιγμή που ανταλλάξαμε όρκους. Ίσως είμαστε αθεράπευτα ρομαντικοί, αλλά υπάρχουν ορισμένες στιγμές στη ζωή που αξίζει να γιορτάσεις, να μοιραστείς με τους αγαπημένους σου ανθρώπους και θα θυμάσαι για πάντα."

Ανοιχτή σχέση

Χριστόφορος έμενε στην Αθήνα και ο Μίμης στη Βοστώνη. Γνωρίστηκαν το 2009, βρισκόντουσαν και τα επόμενα καλοκαίρια, και το 2013 πήραν την απόφαση να δοκιμάσουν να μείνουν μαζί για κάποιο διάστημα να δουν πως θα πάει. Ο Χριστόφορος πήγε στη Βοστώνη και αφού τα πράγματα κυλούσαν ιδανικά αποφάσισαν πως το καλύτερο πλάνο ήταν να μείνει εκεί. Ο γάμος ήταν κάτι που είχε συζητηθεί αλλά επισπεύτηκε, καθώς η άδεια παραμονής τελείωνε. Η τελετή έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2014 και μου εξηγούν πως η διαδικασία δεν είναι δύσκολη – μερικές αιτήσεις και σε μια βδομάδα όλα ήταν έτοιμα. Τους ρωτάω πως αντιμετωπίζει ο κόσμος ένα παντρεμένο ομόφυλο ζευγάρι στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα και ο Χριστόφορος μας απαντά: “Εδώ ο κόσμος γενικά είναι πολύ ανοιχτός, υπάρχουν πολλά παντρεμένα ομόφυλα ζευγάρια, αλλά η κατάσταση διαφέρει από πολιτεία σε πολιτεία. Στην Ελλάδα είναι δύσκολο. Πολλοί φίλοι, γνωστοί καθώς και οι οικογένειές μας γνωρίζουν για τη σχέση και το γάμο μας και το δέχονται κανονικά. Δε δηλώνουμε όμως ανοιχτά στον κόσμο ούτε τη σχέση μας, πόσο μάλλον

AΦΙΕΡΩΜΑ

το γάμο. Η Ελλάδα έχει κάνει πρόοδο και είναι πιο ανοιχτή στο διαφορετικό, αλλά η κοινωνία είναι ακόμη ομοφοβική σε μεγάλο βαθμό. Το πρόβλημα δεν είναι όμως μόνο κοινωνικό. Για παράδειγμα, εγώ είναι πλέον μόνιμος κάτοικος ΗΠΑ. Διαμένω, δουλεύω και πληρώνω φόρους εδώ, παρ’ όλα αυτά, είμαι αναγκασμένος να πληρώνω φόρους και στην Ελλάδα γιατί ο γάμος μου δεν αναγνωρίζεται από τη ελληνικό κράτος”. Στη συζήτηση έρχεται και το θέμα της ανοιχτής σχέσης, και μου εξηγούν πως “Στην αρχή, προέκυψε ως ανάγκη, λόγω της απόστασης. Στη συνέχεια το συζητήσαμε και απλώς βάλαμε κάποιους όρους. Κανένας από τους δυο δεν πιστεύει πως ο άνδρας είναι μονογαμικός. Δεν ξέρουμε αν βοηθάει τη σχέση η πολυγαμία, αλλά σίγουρα το γεγονός ότι έχουμε ανοιχτή σχέση είναι πιο υγιές απ’ την απιστία ή την καταπίεση μιας μονογαμικής σχέσης”.

Polyamory

ταν συναντήσαμε τη Λίζα, μας βοήθησε να αντιληφθούμε καλύτερα τον όρο πολυσυντροφικότητα. “Όταν μιλάω για ανοιχτές σχέσεις, εννοώ όλες τις σχέσεις που είναι συναινετικά μη μονογαμικές. Περιλαμβάνουν ανθρώπους κάθε φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού και μπορούν να παίρνουν ποικίλες μορφές. Για παράδειγμα, κάποια ζευγάρια είναι μονογαμοειδή (monogamish), δηλαδή επιτρέπουν τις σεξουαλικές επαφές με τρίτα άτομα αλλά όχι τη δημιουργία άλλων ερωτικών σχέσεων. Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετά ζευγάρια που ασχολούνται με το swinging (ανταλλαγή συντρόφων) – συνευρίσκονται με άλλα ζευγάρια ή και μεμονωμένα άτομα. Η πολυσυντροφικότητα (polyamory) διαφέρει από τα παραπάνω γιατί δεν εστιάζεται στο σεξ αλλά στη δημιουργία σταθερών ερωτικών σχέσεων. Μπορεί να περιλαμβάνει τη συμβίωση τριών ή περισσότερων ατόμων και τη δημιουργία πολυσυντροφικών οικογενειών. Κάποιοι άνθρωποι συγχέουν αυτό το είδος σχέσεων με την πολυγυνία ή πατριαρχική πολυγαμία (polygyny, patriarchal polygamy), η οποία ασκείται σε

κάποιες ισλαμικές χώρες, στις κοινότητες των Μορμόνων κ.α. Ωστόσο, η πολυσυντροφικότητα γεννήθηκε μέσα από το κίνημα της σεξουαλικής απελευθέρωσης των δεκαετιών ’60-’70. Έχει ριζοσπαστικό χαρακτήρα, δίνει έμφαση στην ισότητα των φύλων και είναι sex positive. Επίσης, συχνά περιλαμβάνει ομόφυλες σχέσεις και έχει στους κόλπους της ένα σημαντικό ποσοστό αμφί ατόμων. Ως προς τη δική της εμπειρία; “Έχω πειραματιστεί κατά καιρούς με ποικίλες μορφές ανοιχτών σχέσεων. Τα τελευταία χρόνια ακολουθώ την ανεξάρτητη πολυσυντροφικότητα (solo polyamory), δηλαδή διατηρώ ειλικρινείς παράλληλες σχέσεις που σέβονται στην αυτονομία όλων μας. Επίσης, εφαρμόζω τις ιδέες της σχεσιακής αναρχίας (relationship anarchy), η οποία είναι ένα παρακλάδι της πολυσυντροφικότητας. Αυτό το στιλ σχέσεων πρωτοδημιουργήθηκε από ασεξουαλικά άτομα. Δεν ιεραρχεί τις σχέσεις με κριτήριο τον έρωτα ή το σεξ και δεν αποδέχεται τις νόρμες της κοινωνίας. Στην παρούσα φάση προτιμώ τις σχέσεις ερωτικής φιλίας. Μας λένε ότι το σεξ και η φιλία δεν μπορούν να συνυπάρξουν και ότι οι ερωτικές σχέσεις είναι ανώτερες από τις φιλικές. Μας ωθούν να ψάχνουμε για χρόνια ολόκληρα τον «πρίγκιπα» ή την «πριγκίπισσα» που θα μας φέρει την αγάπη και την ευτυχία – μόνο και μόνο για να καταλήγουμε από τη μία απογοήτευση στην άλλη και να κλαίμε στους ώμους των φίλων μας. Η σχεσιακή αναρχία ανατρέπει τους ρομαντικούς μύθους υποστηρίζοντας ότι κάθε σχέση είναι σημαντική στη ζωή μας, είτε είναι ερωτική είτε όχι. Μας μαθαίνει να εκτιμάμε τις σχέσεις που ήδη έχουμε αντί να γκρινιάζουμε γιατί μας λείπει ο «μεγάλος έρωτας»! Η ερώτησή μας έχει να κάνει με την κοινωνία και το πως το αντιμετωπίζει. “Υπάρχει πολυφοβία (σ.σ διακρίσεις εις βάρος των πολυγαμικών και πολυσυντροφικών ατόμων). Η πολυφοβία είναι προϊόν της μονοκανονικότητας (mononormativity), δηλαδή της αντίληψης που θεωρεί ότι οι μόνες σοβαρές και ουσιαστικές σχέσεις είναι οι μονογαμικές. Ζούμε σε μια κοινωνία που αποθεώνει το ετεροφυλόφιλο μονογαμικό ζευγάρι και στιγματίζει κάθε άλλη μορφή σχέσης. Έτσι, βιώνουμε καθημερινά χίλιες δύο πολυφοβικές συμπεριφορές. Μια απ’

αυτές είναι το slut-shaming, ο στιγματισμός της σεξουαλικής ελευθερίας. Οι όροι «τσούλα» ή «πουτάνα», όταν χρησιμοποιούνται προσβλητικά, δεν είναι μόνο σεξιστικοί, είναι και πολυφοβικοί. Αλλά και ένας άνδρας που δεν είναι μονογαμικός μπορεί εύκολα να στιγματιστεί σαν «γαμίκουλας, αναίσθητος, γυναικάς» κ.ά. Αυτό που έχω συναντήσει συχνά στην προσωπική ζωή μου είναι το φαινόμενο της αντικειμενοποίησης. Με άλλα λόγια, μια γυναίκα που εκφράζεται ανοιχτά υπέρ των ανοιχτών σχέσεων τοποθετείται στην κατηγορία της «εύκολης γκόμενας», του σεξουαλικού αντικειμένου. Έχω βιώσει άπειρες φορές τη σεξουαλική παρενόχληση, άλλοτε απροκάλυπτα κι άλλοτε με ύπουλους τρόπους. Σε αρκετές περιπτώσεις έχω υποστεί και σεξουαλική βία, η οποία έφτασε ως την απόπειρα βιασμού. Φυσικά αυτά τα φαινόμενα δεν είναι και τόσο σπάνια. Μπορεί να τα αντιμετωπίσει οποιαδήποτε γυναίκα. Όμως, μέσα σε μια πολυφοβική και σεξιστική κοινωνία, οι μη μονογαμικές γυναίκες στοχοποιούνται πολύ εύκολα...”; Μπορείς επόμενως να αγαπάς ερωτικά όχι μόνο έναν άνθρωπο αλλά περισσότερους; “Φυσικά, κανείς δεν έχει κάνει τον κόπο να προσκομίσει κάποιο επιστημονικό στοιχείο που να αποδεικνύει ότι κάτι τέτοιο είναι αλήθεια. Αν κάποια άτομα επιθυμούν να ζουν μονογαμικά, αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους. Όμως, για πάρα πολλούς ανθρώπους η μονογαμία πάει κόντρα στη φύση τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι επιπόλαιοι, άκαρδοι ή ανήθικοι, όπως συχνά παρουσιάζονται. Σημαίνει ότι έχουν ανάγκη να βιώσουν την αγάπη, τον έρωτα ή το σεξ με περισσότερα από ένα άτομα. Πού είναι το κακό σ’ αυτό; Ωστόσο, υπάρχει και ο μύθος που λέει ότι τα πολυσυντροφικά άτομα είναι «πιο εξελιγμένα» γιατί έχουν ξεπεράσει τη ζήλια, την κτητικότητα και τον εγωισμό. Πολύ θα ήθελα να είναι αληθινό αυτό αλλά δυστυχώς και στις πολυσυντροφικές σχέσεις εμφανίζονται τέτοια φαινόμενα”.

Μπορείτε να βρείτε τη Λίζα στην ομάδα «Ανοιχτές Σχέσεις» (polysyntrofikotita.wordpress. com), με αντικείμενο την πολυσυντροφικότητα στις σχέσεις! 59

ΔΟΚΙΜΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΑΝ ▶Βασίλης Νικορέλος ✉ nikorelosvas@gmail.com

Δοκιμαστήρια και παραβάν Για άλλη μια φορά η ονοματοδοσία παίζει καθοριστικό ρόλο στο τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα πράγματα. Ας σκεφτούμε τη διαφορά ανάμεσα στη λέξη «μετανάστης », « πρόσφυγας », ή απλά « εργάτης ». Η εντύπωση που έχω είναι πως ενώ είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τους πρόσφυγες (και αυτό υπό όρους) είμαστε εχθρικοί στο να υποδεχθούμε τους μετανάστες ή απλά τους εργάτες. Δεν είμαστε η μόνη χώρα με αυτού του είδους τα προβλήματα. Εάν διαβάσει κανείς τον γαλλικό και τον γερμανικό τύπο, θα βρεί αντίστοιχα άρθρα με την ίδια προβληματική. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Γιατί εμείς οι Εσπέριοι (Δυτικοί) να φοβόμαστε έναν τύπο που ήρθε ξυπόλυτος απο τη Συρία, πέρασε θάλασσα και βουνά για να φάει δακρυγόνα έξω απο τη Βουδαπέστη; Οι απαντήσεις είναι πολλές. Η πρώτη απο αυτές είναι γιατί ίσως να αναγνωρίζουμε κρυφά πως και εμείς τέτοιου είδους μετανάστες ή εργάτες είμαστε. Με τη μόνη διαφορά πως δεν είμαστε ξυπόλυτοι και πως έχουμε τραπεζικό λογαριασμό. Συνεπώς, σύμφωνα με τον απλό loi du marché, ο ξυπόλυτος

Σύριος είναι πιο ανταγνωνιστικός απο εμάς. Απο αυτού του είδους το σκεπτικό ξεκινά το μεγάλο επιχείρημα διάφορων φασισταριών της χώρας μας αλλά και όχι μόνο. Αντί να αναλογιστούμε γιατί εμείς δεν είμαστε καλά, προτιμούμε να διαχειριζόμαστε εχθρικά τους πρόσφυγες, ή τους μετανάστες εάν θέλετε, γιατί απλά η κατάστασή τους μας τρίβει στη μούρη την αποτυχία των πολιτικών μας. Είναι απλό το πράγμα, έχουμε κρίση ταυτότητας. Η πολιτική συζήτηση, τώρα που οι εκλογές είναι φρέσκες, αντιμετώπισε αυτά τα θέματα; Οι απαντήσεις δικές σας. Ωστόσο, πιστεύω πως εάν όντως συζητούσαμε για τέτοια θέματα δε θα είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο που βρισκόμαστε τώρα. Ποιό σήμειο είναι αυτό; Το να συζητάμε με όρους καθαρά συναισθηματικούς, με επιχειρήματα που πέφτουνε στον όποιο λογικό έλεγχο συνοχής. Και φυσικά να πιστεύουμε πως έτσι προωθούμε θέσεις και λύσεις για τα προβλήματα που μας απασχολούν. Ο οχετός της χιπστεροποίησης και στην πολιτική κρύβει αυτή τη βαθειά ανικανότητα να σκεφτούμε τι πραγματικά διακυβεύεται. Είναι σα να ποστάρεις

την εικόνα του μικρού παιδιού στη Τουρκία απο το MacPro σου βουτιγμένος στο καπουτσίνο σου απο το Τροκαντερό. Είναι σαν τα τσιτάτα «όλοι μαζί», «μαζί μπορούμε». Ναι, έχουν δίκιο όλα αυτά τα συνθήματα, ωστόσο αγνοούν ένα βασικό σημείο: δε ψηφίζουμε για να είμαστε «όλοι μαζί», δε κρινόμαστε επίσης «όλοι μαζί». Και αυτό γιατί δεν έχουμε «όλοι μαζί» την ίδια πρόσβαση στα ίδια μέσα για να διαχειρισθούμε τις πολιτικές που μας αφορούν. Αποτέλεσμα αυτής της χιπσετροποίησης είναι η ανάδυση κάτι τύπων που ειλικρινά ούτε καφενείο δε θα τους έδινες να διαχειρισθούνε. Γιατί αυτό; Άγνωσται αι βουλαί του λαού. Ίσως γιατί μπροστά στη πολυπλοκότητα και την απογοήτευση απο το πολιτικό προσωπικό αλλά και απο τις δικές μας πολιτικές επιλογές, το τρολάρισμα, ως χειρονομία, να φαίνεται το πιο αποδοτικό μέσο άσκησης πολιτικής. Δύο πράγματα πρέπει ωστόσο να κρατάμε εδώ κατά νου. Πρώτον, η χειρονομία απο τη μανιέρα δεν απέχουνε και πολύ, και ως γνωστόν η μανιέρα είναι κενή περιεχομένου. Δεύτερον, το τρολάρισμα είναι καλό για 5 λεπτά, όχι για 4 χρόνια. 61

FAG HAG ▶Αντωνία Κυδωνάκη ✉ fifika72@gmail.com

Οι ντουλάπες είναι εξαιρετικά έπιπλα. Αν είσαι ρούχο δηλαδή. Για τους ανθρώπους είναι μια ωραία κρυψώνα, με ημερομηνία λήξεως καθορισμένη απο αυτόν που την έχει. Όταν ενηλικιώνεσαιπληρώνεις φόρους δηλαδή σε ένα κράτος κατά παράδοση μπουρδέλο, το κρυφτό παύει να είναι παιχνίδι. Προσωπικά, κρύβω μόνο τα κιλά μου. Αυτό που είμαστε, ο χαρακτήρας μας, τα καλά και τα στραβά, τα οφείλουμε σε πολλούς παράγοντεςγονίδια, ανατροφή, προσωπικά βιώματα, οι φίλοι και γκόμενοι. Στο τέλος, η επιλογή- γιατί για επιλογή πρόκειται- είναι δική μας. Αν επιλέξεις να μισείς τον κόσμο, τον μισείς. Αν ρισκάρεις, το επιλέγεις. Τα δώρα, τα ανεκτίμητα δώρα είναι οι φίλοι που μας αγαπούν για ότι σκατά αποφασίσαμε να είμαστε και οι αναπάνταχες χαρές. Οι οργασμοί, έτσι όπως έχει γίνει πια το σεξ, αναπάντεχη χαρά είναι κι αυτοί. Όπως το έλεγε και η Μαρία Αλιφέρη στο πάλαι ποτέ τηλεοπτικό παιχνίδι “ Τα τετράγωνα των αστέρων” στο κλείσιμο της εκπομπής, “ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ!”(αδέλφια μου, αλήτες πουλιά)

ΔΕΙΞΕ ΜΟΥ... τον φίλο σου!

υτός που πρωτοείπε το "αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα" πόσο σοφός πια; Πόσο δίκιο έχει; Διότι, την οικογένεια δεν τη διαλέγεις, απλά την τρως στη μάπα με τα καλά αλλά και με τα κακά της για μια ολόκληρη ζωή! Τι μας μένει λοιπόν; Μα φυσικά οι φίλοι! Οι φίλοι που τους διαλέγουμε και μας διαλέγουν. Οι άνθρωποι εκείνοι που θα σταθούν στο πλάι μας παντού. Στις χαρές αλλά και στις λύπες μας. Ειδικά στις λύπες μας, γιατί αυτές είναι που (τελικά) σκάνε πιο συχνά. Οι φίλοι, αυτά τα διαμάντια... Έχοντας στο μυαλό μου τη δική μου προβληματική οικογένεια και με τον τελευταίο τσακωμό που είχα με τον πατέρα μου, βγήκα για καφέ με τον πολύ καλό μου φίλο Γιάννη. Με τα ζεστά καφεδάκια στο τραπέζι και τα καπνά έτοιμα να γίνουν τσιγάρα πιάσαμε τη κουβέντα, σχεδόν έτοιμοι (ποτέ δεν είσαι πραγματικά έτοιμος 100%) να ανοίξουμε τους ασκούς του Αιόλου, μη σου πω και το κουτί της Πανδώρας μαζί. Ο διάλογος έγινε κάπως έτσι... - Γιάννη, θα μου φέρνεις τσιγάρα στη φυλακή; Και κανά πορνοπεριοδικό γιατί δε το βλέπω να με αφήνουν να βλέπω τις τσοντούλες μου στη φυλάκα. - Τι έγινε πάλι... Όχι, άσε με να μαντέψω: ξέφυγε πάλι ο πατέρας και σε έκανε τούρμπο, σωστά; - Εσύ με ξέρεις πιο πολύ απο όλους στη ζωή μου. - Ναι, άσε τη Χαρούλα στη θέση της και πάμε στο προκείμενο. Τι έκανε πάλι ο νεάτερνταλ; - Έμαθε οτι γράφω σε περιοδικό για “γκέηδες και τοιούτους” και έγινε της πόρνης. Για κανά μισάωρο δηλαδή, τόσο άντεξα. Μετά σηκώθηκα

κι εφυγα! Τι την ήθελα την επίσκεψη στο πατρικό μου, τόσο κοντά στη πανσέληνο, η ρουφιάνα και εγώ; - Ααα, μάλιστα. Ήρθε η ώρα της αποκάλυψης. - Δε το έιχα κρυμμένο, δεν ήταν κάτι που τον αφορούσε να ξέρει και ποσώς να κριτικάρει. Κάπως το έφερε η κουβέντα και φυσικά δεν είχα κανένα λόγο να το αρνηθώ ή να το κρύψω. Αλλά... - Καταλαβαίνω. Δηλαδή φαντάζομαι τι θα έγινε. - Με τα παλαιά μυαλά που κουβαλάει και με την απορία του “τι σε νοιάζει εσένα τι κάνουν αυτοί οι ανώμαλοι στα κρεβάτια τους;” φθάσαμε στο κρεσέντο μου, “ εσύ είσαι ο ανώμαλος, στο μυαλό !” Ωραίες στιγμές. - Ίσως δεν έπρεπε... - Μην το πεις. Μην τολμήσεις να το πεις! Είμαι αυτή που είμαι και δε θα κρυφτώ από κανένα. Εσύ βγήκες από τη μεταφορική ντουλάπα για να είσαι ελεύθερα αυτός που είσαι, εγώ γιατί να μείνω κλεισμένη στη δική μου; - Έχεις δίκιο βρε αγάπη, άλλα δε παύει να σε στενοχωρεί η στάση του. Έλα εδώ να σε κάνω μια αγκαλίτσα... - Μήπως σου βρίσκεται και τηλέφωνο μελαχροινού με ... - Έλα εδώ να σε κάνω μια αγκαλίτσα, είπα. - Φίλος σου λέει ο άλλος, πφφ. Δε την έκλεισα τη ντουλάπα μου, της έβαλα φωτιά και την έκαψα. Είμαι περήφανη για τους φίλους μου, για εσένα και για εμένα. - Μπράβο το κορίτσι μου. Όσες αγκαλίτσες θες τις έχεις, τηλέφωνο γκόμενου ξέχνα το. - Μωρέ καλά λέω οτι εσύ με ξέρεις πιο καλά από όλους στη ζωή μου.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

MY QUEER LADY ▶Λίνα Λαχανιώτη ✉ linalachanioti@gmail.com

Tρεις... ΚΑΙ ΜΙΑ*

ρεις άνδρες και μία γυναίκα είναι οι μονοι ανοιχτά gay υποψήφιοι στις εκλογές τις 20ης Σεπτεμβρίου. Σε αυτούς αναφέρεται ο τίτλος, αν και τώρα που το σκέφτομαι θα μπορόυσε να περιγράφει γλαφυρά αυτό που αισθάνονται οι υπόλοιποι υποψήφιοι που ενώ είναι gay και λεσβίες το κρατάνε ακόμα μυστικό. Κοινό μεν, μυστικό δε. Δικό τους θέμα όμως και όπως έχω γράψει πολλές φορές, ούτε χρειάζεται να λογοδοτήσουν για αυτό, ούτε είναι υπόλογοι. Ειδικά μάλιστα όταν η παρουσία τους στη δημόσια σφαίρα είναι τέτοια ώστε να μην εκθέτει και να μην στοχοποιεί τα ΛΟΑΤ άτομα (το τι πρέπει να γίνεται σε αντίθετη περίπτωση, είναι μια μεγάλη κουβέντα που συνεχίζει να διχάζει την κοινότητα). Τέσσερις λοιπόν υποψήφιοι ανάμεσα σε εκατοντάδες που έχουν την τόλμη να μην κρύψουν τη σεξουαλικότητά τους. Τη διαφορετική απ΄τη νόρμα σεξουαλικότητά τους. Γιατί όλοι οι υπόλοιποι που έχουν τη «σωστή» σεξουαλικότητα, σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, όχι απλώς μας το λένε, το διατυμπανίζουν κανονικότητα. Και περιφέρονται παντού συν γυναιξί και τέκνοις. Και μας λένε πόσο αρσενικά και πόσα θυληκά είναι και πόσο σέβονται την οικογένεια και τα παιδιά και την παράδοση και τη θρησκεία και ότι άλλο αρέσει στο «νοικοκυραίο» να ακούει για να μην του διαταράσσεται η τάξης. Και η ηθική. Και η (επίπλαστή) ασφάλεια. Είναι όμως τόσο ρηξικέλευθο αυτό που κάνουν οι συγκεκριμμένοι τέσσερις; Είναι άξιο σχολιασμού και προβολής; Μήπως το παρακάνουμε θεματάκι για να έχουμε να λέμε; Μήπως τελικά το μόνο

που θέλουν είναι να χρησιμοποιήσουν τη σεξουαλικότητά τους για να τους ψηφίσουν οι gay και οι λεσβίες; Συνοπτικά: Ναι, ναι, όχι και αν ναι, γιατί όχι; Και αναλυτικά. Εν έτη 2015, το ελληνικό κοινοβούλιο ακόμα, ΑΚΟΜΑ, δεν έχει καταφέρει να τοποθετηθεί συνολικά και κυρίως θεσμικά κατά της ομοφοβίας, των διακρίσεων με βάση τη σεξουαλικότητα και την ταυτότητα φύλου και να νομοθετήσει κατά όλων των παραπάνω και υπέρ όλων των ΛΟΑΤ ατόμων. Εν έτη 2015, το ελληνικό κοινοβούλιο δεν έχει καταφέρει να ψηφίσει το ένα και μοναδικό θεσμικό δικαιωμα που έχει τεθεί υπό συζήτηση, το Σύμφωνο Συμβίωσης. Για πολιτικό γάμο με πλήρη δικαιώματα, όπως όλα τα ετερόφυλα ζευγάρια δεν τίθεται καν θέμα. Ούτε επίσης για την τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια. Εν έτη 2015, μέχρι στιγμής, το ελληνικό κοινοβούλιο δεν έχει κανέναν ανοιχτά gay ή λεσβία βουλευτή/τρια, όχι γιατί δεν υπάρχουν, αλλά γιατί η κοινωνία είναι έτσι εκπαιδευμένη ώστε αυτό να θεωρείται μειονέκτημα στην κατάληψη δημόσιου αξιώματος και κατά συνέπεια οι υποψήφιοι προτιμούν να το κρύβουν για να μην «προκαλέσουν» (ποιούς άλλους;) τους νοικοκυραίους. Εν έτη 2015, στο Ελληνικό κοινοβούλιο, όχι μόνο δεν ακούγονται οι λέξεις λεσβία, τρανς, ομοφυλόφιλος ως υποκειμενικότητες με, συχνά, διαφορετικά προβλήματα λόγο της σεξουαλικότητάς τους και των πολλαπλών διακρίσεων που συνήθως υφίστανται, αλλά αντιθέτως η αναφορά στον σεξουαλικό προσανατολισμό γίνεται μόνο με τη χρήση μειωτικών συνονύμων για να θίξουν και να προσβάλουν αλλήλους. Εν έτη 2015 στο

Ελληνικό Κοινοβούλιο μετέχει μια φασιστική οργάνωση, ένα ακροδεξιό κόμμα, ένα συντηρητικό δεξιό κόμμα και ένα ολοκληρωτικό αριστερό κόμμα με έτος παλαίωσης το 1917. Όλα αυτά είτε θεωρούν τα ΛΟΑΤ άτομα βδελύγματα της κοινωνίας, ανώμαλους κλπ, είτε θεωρούν ότι η ύπαρξή τους είναι άνευ (προλεταριακής) αξίας. Για όλα τα παραπάνω λοιπόν, αλλά και για πολλά άλλα, θεωρώ ότι είναι και τολμηρό και σημαντικό και άξιο αναφοράς το ότι έχουμε τέσσερις ανθρώπους να δηλώνουν ότι ανήκουν στη ΛΟΑΤ κοινότητα. Είναι αυτοί που θα δείξουν τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο και ίσως, ίσως, συμβάλλουν στο να ανοίξουν κάποιες ντουλάπες εκεί μέσα και εν συνεχεία και στην κοινωνία.

Mε τη σύντροφό της Samantha Thomas εμφανίστηκε η Ellen Page στο κόκκινο χαλί του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο. Η Ellen και η Samantha αποτελούν ζευγάρι εδώ και αρκετούς μήνες και δεν ντρέπονται να το δείχνουν!

Συνέντευξη στο περιοδικό «Elle» έδωσε η 22 Miley Cyrus, όπου μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για τη σεξουαλικότητά της. "Είμαι πολύ ανοιχτή γι' αυτό. Είμαι πανσέξουλ (pansexual). Αλλά δεν έχω σχέση αυτό τον καιρό"

Υποβρύχια πρόταση γάμου έκανε η Markie Beth στη σύντροφό της Sarah. Όσο βρίσκονταν στο νερό η Beth άρχιζε να δείχνει κάποια μηνύματα στη Sarah. Tο τελευταίο έκλεινε με την ερώτηση: «Θα με παντρευτείς;»…

Υγ. Σε καμία περίπτωση δε θεωρώ ότι αυτό είναι το μόνο κριτήριο για να ψηφίσεις κάποιον, ούτε ότι από μόνη της είναι μια επαρκής συνθήκη για την αποτελεσμάτικότητα και το έργο ενός βουλευτή όσον αφορά τα ΛΟΑΤ δικαιώματα. Αντιθέτως, θεωρώ ότι δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη και ακόμα μεγαλύτερες προσδοκίες στις οποίες θα πρέπει να ανταποκριθούν. *για την ιστορία οι υποψήφιοι είναι: η Κατερίνα Παπανικολάου και ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης από το Ποτάμι και οι Διονύσης Καντιώτος και Αντώνης Σιγάλας από τη Λαϊκή Ενότητα. *επί του πιεστηρίου: με βάση το επίσημο δελτίο τύπου της ΟΛΚΕ οι ανοιχτά ΛΟΑΤ υποψήφιοι είναι τελικά 5. Επιπλέον αυτών που αναφέρονται παραπάνω είναι η Κωνσταντίνα Κοσμίδου από τη Δημοκρατική Παράταξη.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

ΤΙ ΧΡΩΣΤΑΣ ΤΗΣ ΜΙΧΑΛΟΥΣ; ▶Χριστίνα Μίχαλου ✉ mic_christina@hotmail.com

Είμαι γυναίκα...

αλλά όχι χαζογκόμενα Κυρίως διότι χαζογκόμενες δεν υπάρχουν. Και διότι μετά το “γυναίκα” κανένα “αλλά” δε χρειάζεται ώστε να ωραιοποιήσει την κατάσταση. Τι λάθος υπάρχει να ωραιοποιηθεί; Και τι ακριβώς είναι η χαζογκόμενα; Εφεύρεση της πατριαρχικής κοινωνίας που αντιμετωπίζει ό,τι κουβαλά αιδοίο ως πιθανή “γκόμενα”, αλλά και μυθικό ον με συμπεριφορά βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, χαζογκόμενα είναι η γυναίκα που κάνει σεξ (και το λέει), διασκεδάζει σε κλαμπ (χωρίς όνειδο), και βασικά περνάει καλά χωρίς να κάνει κάτι άλλο (ενώ ξεκάθαρα εσύ προσωπικά δεν το εγκρίνεις αυτό καθόλου). Κυκλοφορεί και με τον τίτλο της τσούλας, και εικοσιεννιά κατασκευαστές φαλλοκρατίας δεν βρίσκουν σε αυτό κανένα λάθος. Και κανένα λάθος δεν υπάρχει, αφού δεν είναι παρά η κουλτούρα του βιασμού αυτή που επιβάλλει το διαχωρισμό των γυναικών στις δύο αιώνιες κατηγορίες: τη χαζογκόμενα, που τα θέλει ο κώλος της, που κάνει γκάφες, που της αξίζει ο χλευασμός, και την “σοβαρή”, που δίνει κάθε μέρα εξετάσεις ηθικοπλαστικής ευπρέπειας και περνάει με εννιά στα δέκα. Γιατί δέκα στα δέκα δεν υπάρχει. Το δεκάρι είναι υπόθεση αντρική – πολύ καλό για μια γυναίκα. Γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε. Οι γυναίκες δεν είναι ποτέ τέλειες. Βγάλε ένα πόντο γιατί έδειξε τα βυζιά της πολύ και είναι εύκολη, βγάλε άλλον ένα γιατί δεν τα έδειξε καθόλου και είναι ξενέρωτη, πέφτει η βαθμολογία. Και έρχεται η μέρα που κάτι φοβερό μπορεί να συμβεί. Και ακούς πως μία γυναίκα βιάστηκε. Κακοποιήθηκε. Ξυλοκοπήθηκε από τον άντρα, τον φίλο, τον εργοδότη της. Και διχάζεσαι. Σίγουρα,

φοβερό. Αλλά σαν να προκάλεσε κιόλας, ναι; Όλο κοντά φορούσε. Όλο έπινε. Και φλέρταρε. Συνέχεια φλέρταρε. Διχάζεσαι. Η κοινωνία διχάζεται. Η μάνα λέει στην κόρη “ντύσου σεμνά”. Η κόρη κρύβει το σώμα της. Ο άντρας λέει στη γυναίκα του “μην προκαλείς”. Εκείνη απομακρύνεται από τους άντρες φίλους της. Η γυναίκα λέει στον εαυτό της “μη δείχνεις όμορφη”. “Μη δείχνεις το σώμα σου. Μην είσαι προκλητική. Μην φλερτάρεις αν δεν είσαι έτοιμη να κάνεις σεξ αμέσως. Κρύψου. Καλύψου. Μη μιλάς. Μην δείχνεις το σώμα σου. Μην δείχνεις την προσωπικότητά σου. Μη δείχνεις την ερωτική σου διάθεση. Μην είσαι φιλική. Μην είσαι χαζογκόμενα. Μην είσαι χαζογκόμενα. Γίνε σοβαρή. Μην είσαι σοβαρή. Μην είσαι σοβαρή. Κανένας δεν θα θέλει να κάνει σεξ μαζί σου. Μη δείχνεις ότι θέλεις σεξ. Μην είσαι εύκολη. Μην είσαι δύσκολη. Μην είσαι. Μην… είσαι.” Θέλω να είμαι. Θέλω να υπάρχω. Και θέλω να υπάρχεις κι εσύ. Εσύ που το διαβάζεις αυτό, και δεν είσαι αυτό που θέλεις, γιατί κάτι σ’εμποδίζει, γύρω σου ή μέσα σου. Θέλω να σου πω ότι καμία αυτοθυσία δε θα φέρει τον παράδεισο. Ο βιαστής θα βιάσει. Ο ληστής θα κλέψει. Ο κακοποιός θα σηκώσει χέρι όσο χαμηλούς τόνους κι αν κρατήσεις. Ο γάιδαρος θα πετάει πάντα γι’αυτούς που θέλουν να βρουν ευκαιρία να τον θανατώσουν. Είτε φοράς βαθύ ντεκολτέ, είτε τεράστιο γαριασμένο φούτερ, είτε είσαι μία γυναίκα αισθησιακή, είτε είσαι άντρας, η υποταγή σου στην ανυπαρξία, στην αναμονή για έγκριση ευπρέπειας, δεν θα σε απαλλάξει από τον κίνδυνο. Θα είσαι πάντα χαζογκόμενα στα μάτια αυτού που θέλει να σε κατηγορήσει.

Αν φυλαχτώ, αν επιλέξω να ζω τη ζωή μου με το φόβο της οποιασδήποτε επίθεσης, αν βασιστώ στα κοινωνικά πρέπει και τους κανόνες προστασίας που θα μειώσουν (αμφιβόλως) τις πιθανότητες της επίθεσης, το μόνο που θα καταφέρω θα είναι να επωμισθώ μερίδιο των εθυνών. Αν αποδεχθώ ότι μία αλλαγή στη δική μου συμπεριφορά μπορεί να με σώσει, θα ξέρω πάντα ότι αν δε σώθηκα, κάτι δεν έκανα καλά. Κι όσο αισθάνομαι υπεύθυνη θα φταίω πάντα, που δεν προστατεύτηκα αρκετά, που δεν κρύφτηκα αρκετά, που δεν ήμουν ικανοποιητικά συνετή, αόρατη, άχρωμη, αδιάφορη. Είμαι γυναίκα χωρίς “αλλά”. Είμαι γυναίκα και ξέρω πως οι χαζογκόμενες δεν είναι ανεύθυνες. Ανεύθυνη είναι η κοινωνία που βιάζει τα θύματα βιασμού ξανά και ξανά με επικρίσεις. Ανεύθυνη είναι η κουλτούρα που διδάσκει “πρόσεχε μην πάθεις κακό” αντί να φωνάξει δυνατά “πρόσεξε μην κάνεις κακό.” Επιλέγω να πω όχι στο φόβο που με θέλει άξια τιμωρίας. Επιλέγω να πω όχι στην επιβεβλημένη σεμνοτυφία, το ακατάσχετο slut shaming, τον πολιτισμό που υπονοεί συνεχώς πως μία γυναίκα αρκετά έξυπνη, αρκετά σεμνή, αρκετά μετρημένη, δε μπορεί ποτέ να την πατήσει. Δεν φοβάμαι μην πάθω κακό. Ένας τέτοιος φόβος θα ήταν καταστροφικός. Φοβάμαι όμως, μη δεν καταφέρω να ανταποκριθώ στις αξίες μου, μην κάνω κακό άθελα μου, μη βλάψω κάποιον χωρίς να το αντιληφθώ. Φοβάμαι πως αμέτρητες γυναίκες σώπασαν στην έμμεση απειλή να χαρακτηριστούν χαζογκόμενες που τα ήθελε ο κώλος τους. Είμαι γυναίκα, και είμαι χαζογκόμενα. 67

ΔΥΟ ΜΙ ▶Μαρία Μάζη ✉ marizamazi@gmail.com

Ένα φόρεμα, οι άνθρωποι κι εσύ...

χεις νιώσει ποτέ το πόσο μικρός είναι ένας άνθρωπος μέσα στον κόσμο; Από τότε που γεννιέσαι οι πάντες και τα πάντα γύρω σου υπογραμμίζουν το πως πρέπει να είσαι σωστή. Άλλες φορές γίνεται έμμεσα, με χαμόγελα έγκρισης για το καινούργιο σου λουλουδάτο φόρεμα, άλλες φορές άμεσα, με φωνές για το πόσο δε σου πάει αυτό το λουκ, το πόσο «αντροφέρνεις», το πόσο γλυκιά γυναίκα δεν είσαι. Μικρές, καθημερινές κινήσεις και συμπεριφορές γαντζώνονται τόσο γερά μέσα σου και σε κάνουν (ή δεν) «σωστή». Πότε καταλαβαίνεις τι σου αρέσει να είσαι και τι όχι μέσα από όλα αυτά τα μικροπράγματα (που καθόλου μικρής σημασίας δεν είναι) σε αυτόν τον τεράστιο κόσμο; Γεννιέσαι, σε ντύνουν με ροζ κιτς φορεματάκια, σε κανακεύουν όπως κάνουν στα κοριτσάκια, σου παίρνουν μακριά οτιδήποτε μη χαριτωμένο (σε κρατάνε σίγουρα μακριά από τα συγκρουόμενα και τις μπάλες ποδοσφαίρου) και μπορεί να σου τρυπήσουν και τα αυτάκια σου όταν φτάσεις 6 χρονών και από δω και πέρα πρέπει να φοράς σκουλαρικάκια, ανεξάρτητα από το αν σε πονάνε ή όχι. Μπαίνεις στο σχολείο, διαβάζεις 68

και μαθαίνεις πότε πρέπει (ή δεν) να μιλάς. Οι υπογραμμίσεις των γύρω σου συνεχίζονται, τώρα πιο έντονα. Δεν τους αρέσει η αμφισεξουαλική σου ιδιότητα, τα χαμόγελα παγώνουν και σχηματίζουν γραμμές προς τα κάτω, ίσως ανοίγουν και τα στόματα και βγαίνουν άναρθρες κραυγές. Τα δάχτυλα σε δείχνουν, δεν είσαι «σωστή». Μέσα σου αισθάνεσαι να είσαι μια χαρά «σωστή» για σένα, αλλά το έξω σου δε σου κάνει πια. (Άραγε δε σου έκαναν πράγματα από πάντα και τώρα το αντιλήφθηκες;) Εσύ, κάπου μέσα σε όλο αυτό, διαβάζεις, βγαίνεις στον τεράστιο κόσμο, μιλάς, γνωρίζεις, μαθαίνεις. Βλέπεις «σωστά» και λιγότερο κοντά (αυτά τα αγαπάς λίγο περισσότερο) σε αυτό πράγματα και ανθρώπους. Μπαίνεις στο πανεπιστήμιο, σε ΛΟΑΤΚΙ ομάδες, πας σε συναυλίες, ταξιδεύεις, ζεις μόνη σου. Γνωρίζεις μικρόκοσμους συνεχώς, τονίζονται πλευρές του κόσμου που δεν είχες δει. Μερικές φορές νιώθεις τον κόσμο πόσο μεγάλος σου φαίνεται και τα πόσα έχεις να γνωρίσεις ακόμα, άλλες φορές νιώθεις τόσο γεμάτη και φουσκώνεις, φουσκώνεις μέσα σου. Αρχίζεις να νιώθεις τα αντικείμενα, τους

ανθρώπους που σε δείχνουν επιδοκιμαστικά, όλες εκείνες τις επιτηρητικές συμπεριφορές που σε βάζουν σε καλούπια που εκείνοι γουστάρουν, τόσο μικρές. Να μη σε αγγίζουν και να μη σε τρομάζουν. Δεν είσαι καθόλου μικρή τώρα. Βλέπεις όλες εκείνες τις κανονιστικές και στερεότυπες μαλακίες που σου πλασάρουν καθημερινά (άθελά τους ή εντελώς συνειδητά), τις εντοπίζεις και τις βάζεις στα σκουπίδια- εκεί που είναι πραγματικά η θέση τους για σένα. Χαμογελάς πονηρά στις γιαγιάδες που σταυροκοπιούνται αντικρίζοντας το πράσινο μαλλί και το «περίεργο» σκουλαρίκι σου και διαολοστέλνεις το «σωστό αρσενικό» που σου λέει πως θα του κάτσεις εύκολα, εσύ που φοράς τα μίνια σου μπροστά του. Κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα, η παλιά σου εαυτή χαιρετάει την καινούργια και ενώνονται, μαζεύοντας στοιχεία και ιδιότητες που εσύ γουστάρεις και σηκώνεις νοητά το μεσαίο σου δάχτυλο με ένα μικρό, κοφτό, χαριτωμένο χαμογελάκι. Όπως ακριβώς αρέσει, έτσι;

ΕΓΩ ΝΑ ΣΤΑ ΠΩ ▶Kωνσταντίνος Παλάζης ✉ cpala22@hotmail.com

Καλή σεζόν... Με υγεία

κάθε χρονιά τελικά, ξεκινάει κάθε Σεπτέμβριο. Τότε είναι που λες "ωπ! Καιρός να δούμε τι θα κάνω". Θα βρεις καινούρια δουλειά, έχεις τρελή όρεξη για τα πάντα, θα μπεις σε πρόγραμμα. Ξεκινάει η φρέσκια η σεζόν και αυτή τη φορά, θα τα κάνεις όλα σωστά. Τελευταία ευκαιρία πριν τελειωσει και το έτος μωρε... Ναι,σωστά! Θα απογοητευτείς το πιθανότερο. Παρόλα αυτά, ίσως καταφέρεις κάποια. Απλώς πρέπει να βρεθεί η σωστή κινητήριος δύναμη. Η ώθηση, το ερέθισμα που θα δεχτείς και θα κάνεις στροφή. Μπορεί να μην πρόκειται για στροφή 360 ή 180 μοιρών. Βρε ούτε καν 90, ας μην είναι. Και μόνο που θα μπείς στη διαδικασία να στρίψεις έστω και δυο πόντους το βαρύ, άχρηστο κορμάκι σου είναι ενα βήμα πιο πέρα απο το τέλμα, το έλος της υφέρπουσας δυστυχίας σου. Ωραία λοιπόν. Θέλεις να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου. Μπράβο, συγχαρητηρια, "μια διαρκής εξέλιξη είναι η ζωή" και λοιπά σοφά του λαού. Μη 70

λες απλά λογάκια. Κάνε και κάτι για αυτό. Ξεκίνα απλά. Με ερωτήσεις στον ίδιο σου τον εαυτό. Τι θέλεις να κάνεις όταν ξυπνάς; Τι θέλεις να φοράς για να πας στη δουλειά σου; Σκέψου το πρακτικό μέρος της ερωτησης "τι θέλω να κάνω". Πώς θέλεις να είναι η ζωή σου; Ας πούμε, (ακολουθεί ενδεικτικός αριθμός. Σε αυτή την ηλικία, υποτίθεται πως εχεις στρώσει κάποια πράγματα και εμπειρικά τα εχεις βρει τα θέλω σου. Υπογραμμίζουμε το ρήμα "υποτίθεται" βέβαια) ξυπνάς στα 40 σου... Έχεις παιδιά; Τι ώρα δουλεύεις; Φοράς κοστουμι ή τζιν παντελόνι; Πουκαμισάκι ή κανένα τσίτι; Περπατάς για να πας στη δουλειά σου; Τι παπούτσια φοράς; Τι χόμπυ έχεις; Οι ερωτήσεις μπορούν να συνεχιστούν μέχρι μεθαύριο. Ο καθένας όπως βολεύεται. Παρόλα αυτά, το νόημα των ερωτήσεων είναι η πρακτικότητα των αποφάσεών μας. Δεν μπορείς να ζήσεις μια ζωή που δεν σε βολεύει καθόλου και πουθενά. Ψέμματα, διόρθωση. Δεν μπορείς να

ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή. Εαν δεν είσαι ικανοποιημένος με τη ζωή σου τώρα, πως νομίζεις οτι θα είσαι σε 5, 10, 15 χρόνια; Ας κάνουμε σήμερα, άντε καλά αύριο, μικρά, πρακτικά βηματάκια, για να καταλήξουμε σε μεγαλύτερα και πιο σταθερά. Ο φοβος, για ακόμη μια φορά, είναι εκείνη η φωνούλα που μπορεί να μας σταματάει. Παρόλα αυτά, προτείνω οι ερωτήσεις μας να είναι πιο δυνατές απο αυτή τη φωνούλα. Ξεκίνα γυμναστήριο, ποδήλατο, περπάτημα. Ξεκίνα να βγαίνεις ραντεβού, να γίνεσαι πιο κοινωνικός, να διασκεδάζεις πιο πολύ. Προσπάθησε να κάνεις ανοίγματα στη δουλειά σου ή βρες μια φρέσκια δουλίτσα, μια νέα ασχολία. Βάλε τον εαυτό σου σε ένα πρόγραμμα που θα σε κάνει να νιώθεις πως κάτι καταφέρνεις. Απάντα σιγά, σιγά σε κάθε μια ερώτηση και σκέψη σου ξεχωριστά. Κάν 'το όμως. Ασε τα λογάκια και κάν 'τα πράξη. Και όταν το καταφέρεις, πες μου τι θα γίνει. Εχω αγωνία. Καλή σεζόν. Με υγεία.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

SALONIKIOS ▶@SALONIKIOS82

το λάθος των μονών διαστάσεων

να από τα προβλήματα όταν συζητάμε για τη συνείδηση είναι ότι η συνείδηση είναι αδιαμφισβήτητα υποκειμενική. Κι αυτό φυσικά δεν περίμενες να το ακούσεις από μένα, μάλλον το έχεις ξαναδιαβάσει από Nagel, Sorrell ή Chalmers. Δεν συμφωνώ με όλα όσα γράφουν για τη συνείδηση, συμφωνώ μαζί τους σε αυτό: συνείδηση είναι το πως είναι να είσαι ο εαυτός σου. Αν υπάρχει μια βιωματική εσωτερική ποιοτική διάσταση σε οποιοδήποτε φυσικό σύστημα τότε αυτό είναι η συνείδηση. Δε γίνεται, ή καλύτερα δεν πρέπει, να μειώνουμε τη βιωματική αυτή διάσταση και να μιλάμε απλά για επεξεργασία πληροφοριών και νευροδιαβιβαστές, και την τυχόν τρέχουσα κατάσταση ενός εγκεφάλου. Τύποι σαν τον Crick, ο οποίος είπε το περίφημο “δεν είσαι τίποτε παραπάνω από ένα μάτσο νευρώνες”, ξεχνάνε ότι αυτό είναι το ήμισυ της πραγματικότητας – το άλλο μισό είναι η ποιοτική βιωματική πλευρά μας. Αν θες να μελετήσεις την ανθρώπινη συνείδηση, ο συσχετισμός των βιωματικών αλλαγών με τις τυχόν αλλαγές στην τρέχουσα κατάσταση του εγκεφάλου είναι μονόδρομος. Και μπορεί οι συσχετισμοί να είναι χαλαροί, αλλά αυτό δεν εξουσιοδοτεί κανέναν να εξαιρεί την βιωματική πλευρά του καθενός μας από τον ορισμό της συνείδησης. Θα ήταν σαν 72

να υποθέτουμε, πως αν ένα νόμισμα βρίσκεται πεσμένο για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα έχει μόνο μία πλευρά. Οπότε βάσει συνεπαγωγής μπορεί να καταλήξουμε να αναλύουμε μόνον αυτή τη μία πλευρά, αλλά η πραγματικότητα ότι υπάρχει κι άλλη πλευρά δεν μειώνεται. Για παράδειγμα έχουμε αμέτρητες αντικειμενικές μετρήσεις για καταστάσεις όπως ο φόβος και το άγχος. Εργαστηριακά αποδεικνύεται η αυξημένη κορτιζόλη στο αίμα, η αυξημένη γαλβανική αντίδραση στις παλάμες και η διογκωμένη αμυγδαλή, κι έτσι καταγράφεται αντικειμενικά ο φόβος. Τι θα γινόταν όμως αν οι μισοί επέστρεφαν την επόμενη μέρα και ισχυρίζονταν ότι αισθάνονται φόβο αλλά χωρίς κανένα από τα παραπάνω να καταγράφονται εργαστηριακά; Οι μετρήσεις θα έπαυαν να θεωρούνται αντικειμενικές. Συμπερασματικά, η τρέχουσα αξία μιας αλλαγής στη φυσιολογία παραμένει μια αλλαγή της προσωπικής συνειδητής πλευράς των πραγμάτων. Αναπόφευκτα πάντοτε θα βασιζόμαστε σε υποκειμενικές αναφορές για να καταλάβουμε αν οι συσχετισμοί μας είναι ακριβείς. Έτσι, η ιδέα να μιλάμε για τη συνείδηση απογυμνωμένη από κάθε είδους εσωτερικής ποιοτικής βιωματικής γλώσσας, είναι φρούδα. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα ισχυρίζονταν ότι η συνείδηση είναι μια

πραγματικότητα πέρα από την επιστήμη ή πέρα από τον εγκέφαλο ή ότι επιπλέει ελεύθερη μετά τον θάνατο. Ισχυρίζομαι όμως ότι ο εαυτός μας είναι μια αυταπάτη. Η αίσθηση του να είσαι ένα εγώ, να ξεχωρίζεις δηλαδή ως στοχαστής από τις σκέψεις σου, να αυτοπροσδιορίζεσαι ως μονάδα εμπειριών ανεξάρτητα από τις εμπειρίες σου, είναι μια αυταπάτη. Ότι ζεις ανεξάρτητα από τη ζωή σου είναι μια αυταπάτη. Αυτή η αίσθηση ότι το εγώ μας είναι ένα είδος επιβάτη στο όχημα του σώματος. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αισθάνονται ότι το εγώ τους ταυτίζεται με το σώμα τους. Νιώθουν ότι έχουν σώματα. Νιώθουν ότι είναι μέσα στο σώμα τους. Λοιπόν αυτή η αίσθηση ό,τι το εγώ μας κατοικεί σε μια χώρα συνείδησης μέσα στο κεφάλι μας, είναι μια ψευδαίσθηση. Δεν τέμνεται πουθενά με την επιστήμη της νευρο-ανατομίας. Είμαστε ένα μεταβαλλόμενο σύστημα. Είμαστε μια διαδικασία και δεν υπάρχει ούτε ένας μοναδικός εαυτός, που μπορεί να μεταφερθεί από τη μια στιγμή στην άλλη αμετάβλητος. Ο ορισμός του εγώ μας αλλάζει από μυριάδες διαφορετικές διαδικασίες του εγκεφάλου, που εκρηγνύονται ανεξάρτητα και δημιουργούν τη μια μοναδική συνείδηση της στιγμής του καθενός μας.

weskg.gr

GAY SEXUAL HEALTH ▶Σοφοκλής Χάνος, Υπεύθυνος Checkpoint

Ο υπεύθυνος των Checkpoint απαντάει στις ερωτήσεις σας! Ονομάζομαι Αλέξανδρος και θα ήθελα να ρωτήσω μερικές πληροφορίες σχετικά με το στοματικό σεξ στον πρωκτό. Συγκεκριμένα, αν είναι επικίνδυνο αυτό για να κολλήσω HIV ή κάποιο άλλο νόσημα. Ευχαριστώ πολύ. Αγαπητέ Αλέξανδρε, σε ευχαριστούμε για την επικοινωνία σου μαζί μας. Η σεξουαλική αυτή πρακτική ονομάζεται αλλιώς και rimming. Πρόκειται για μια ασφαλή πρακτική κάτω από συγκεκριμένες βέβαια συνθήκες όπως η μη ύπαρξη αιμορροΐδων, ραγάδων ή γενικών μικροτραυματισμών της περιοχής, ενώ μέχρι σήμερα τουλάχιστον δεν υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις μετάδοσης του ιού HIV μέσω αυτής της πρακτικής. Παρόλα αυτά και όπως και εσύ πολύ σωστά αναφέρεις στην ερώτησή σου, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και κάποια άλλα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα (ΣΜΝ) που υπάρχει πιθανότητα να κολλήσουμε μέσω του rimming όπως λόγου χάρη τα κονδυλώματα (HPV) ή η ηπατίτιδα Α (HAV). Όταν υπάρχουν κοψίματα ή πληγές στο στόμα ή στον πρωκτό, αυτό δημιουργεί ένα ρίσκο. Ειδικά μετά από πρωκτικό σεξ, σεξ χρησιμοποιώντας την γροθιά του κάποιος (fisting) ή σεξ με σεξουαλικά βοηθήματα και παιχνίδια, πχ. toys, didlos, δονητές κα., συστήνεται να αποφεύγεται το στοματικό σεξ στον πρωκτό. Άρα, αν μας αρέσει αυτή η πρακτική ας φροντίσουμε τουλάχιστον να είμαστε εμβολιασμένοι για τις ηπατίτιδες Α (HAV) και Β (HBV). Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ασφαλέστερο σεξ και το ρίσκο που μπορεί να έχουν οι διάφορες σεξουαλικές πρακτικές, μπορείς να απευθυνθείς τόσο στο Ath (210 33 10 400) όσο και στο Thess Checkpoint (2310 282 284).

Γεια σας. Είμαι ο Μάριος, 47 ετών. Θα ήθελα να αναφέρω πως τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζω προβλήματα στην χρήση και διατήρηση του προφυλακτικού για όλη την διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Έτσι κάνω πολλές φορές απροφύλακτο σεξ. Παρόλα αυτά αποφεύγω πάντα να «τελειώνω» μέσα στον εκάστοτε σύντροφό μου. Πόσο 74

επικίνδυνο ή ασφαλές μπορεί να είναι αυτό; Αγαπητέ Μάριε, καταρχάς να πούμε το εξής: αν έχεις ελεγχθεί παθολογικά/οργανικά (πχ. σε έναν ουρολόγο) και δεν υπάρχει κάποιο οργανικό πρόβλημα, τότε αντιλαμβάνεσαι πως το να μην μπορείς να διατηρήσεις το προφυλακτικό για όλη την διάρκεια της επαφής, οφείλεται καθαρά σε ψυχολογικούς λόγους (πχ. κάποια μορφή αγχώδους διαταραχής). Πέρα από αυτό και ερχόμενοι στο 2ο σκέλος της ερώτησής σου, αντιλαμβάνεσαι ότι εμπλεκόμενος κάποιος σε απροφύλακτο σεξ αυτό είναι από μόνο του μια σχετικώς επικίνδυνη πρακτική για μια πιθανή μετάδοση του HIV και άλλων Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενων Νοσημάτων (ΣΜΝ), ειδικά αν μιλάμε για επαναλαμβανόμενο σεξ ή για σεξ με τακτική εναλλαγή ερωτικών συντρόφων των οποίων την HIV κατάσταση δεν γνωρίζουμε. Παρόλα αυτά, το γεγονός ότι αποφεύγεις να «τελειώνεις» μέσα, κάνει τα πράγματα λίγο πιο ασφαλή χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι μειώνεται εντελώς το ρίσκο μιας πιθανής μετάδοσης. Και αυτό γιατί να υπενθυμίσουμε ότι α) κατά την διάρκεια πρωκτικής σεξουαλικής επαφής πάντα υπάρχει το ενδεχόμενο να δημιουργηθούν τραυματισμοί στον βλεννογόνο μια και η περιοχή είναι πολύ ευαίσθητη, άρα να έρθουμε και σε επαφή με μικρο-ποσότητα μολυσμένου αίματος ή και πρωκτικής βλέννης και β) ο HIV υπάρχει και στα προσπερματικά υγρά μας. Ναι μεν σε μικρότερη περιεκτικότητα και συγκέντρωση από ό,τι υπάρχει στο σπέρμα και στο αίμα, αλλά δεν παύει να υπάρχει και εκεί άρα και να μπορεί να μεταδοθεί. Παρόλα αυτά, ναι, στην περίπτωση που μιλάμε για απροφύλακτο σεξ (κάτι που φυσικά δεν συστήνουμε όταν πρόκειται για επαφή της μιας βραδιάς ή για άνθρωπο που δεν γνωρίζουμε την HIV κατάστασή του), είναι πολύ προτιμότερο να μην «τελειώνουμε» μέσα γιατί έτσι μειώνεται η πιθανότητα μετάδοσης του HIV ή άλλων ΣΜΝ. Παρόλα αυτά, δεν μας κοστίζει κάτι να έχουμε πάντα μαζί μας ένα προφυλακτικό και λιπαντικό ώστε έτσι ξέρουμε ότι έχουμε πάρει τις μέγιστες δυνατές προφυλάξεις και για εμάς τους ίδιους αλλά και για τον σύντροφό μας.

Τα Checkpoint σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη, κάνουν δωρεάν τεστ για HIV/ Aids, Hep B, Hep C. Aποτελέσματα μέσα σε λίγα λεπτά!

athcheckpoint.gr

Στείλτε τις ερωτήσεις σας στο info@avmag.gr

GAY SEXUAL HEALTH ▶Ζακ Κωστόπουλος ✉ zach.kost@gmail.com

Πως να το πω στους φίλους μου;

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους και προβληματισμούς, αφού μάθει κανείς ότι είναι οροθετικός ή οροθετική, είναι το αν, πότε, πως, σε ποιους και σε ποιες να το πει. Υπάρχουν δυστυχώς πολλοί άνθρωποι που ζουν με HIV και δεν το μοιράζονται και μια από τις πιο συχνές απορίες που ακούω και συζητήσεις που κάνω είναι το πως να το πω στους φίλους και στις φίλες μου. Το πως, που, πότε το λέω είναι ένα θέμα στο οποίο γενικά έχουμε αναφερθεί παλιότερα σε αυτή τη στήλη, αλλά είναι και μια ερώτηση που συνεχίζει να επανέρχεται σε διαφορετικές μορφές και για διαφορετικές καταστάσεις. Είναι ένας φόβος λογικός, καθώς όλες και όλοι ξέρουμε ότι το στίγμα του HIV, οι προκαταλήψεις και ο φόβος γύρω από αυτό είναι ακόμη πολύ ισχυρά, από την άλλη όμως είναι και κάτι που θα πρέπει κι εμείς να μάθουμε να καταπολεμούμε και – όσο είναι δυνατόν – να μην το αφήνουμε να επηρεάζει αρνητικά την ζωή και τις αποφάσεις μας. Και αυτό είναι κάτι που ξεκινά από εμάς. Δηλαδή, αν κάποιος ή κάποια με HIV έχει εσωτερικεύσει το στίγμα αυτό, δεν είναι η ίδια ή ο ίδιος καλά με τον εαυτό του, τόσο πιο δύσκολο είναι να το μοιραστεί και με άλλους και άλλες. Με άλλα λόγια, για να μας αποδεχτούν οι άλλοι, πρέπει πρώτα να μας αποδεχτούμε εμείς. Και αυτό είναι κάτι που μπορεί να πάρει χρόνο, είναι κάτι που θέλει δουλειά με τον εαυτό μας. Είναι επίσης πολύ σημαντικό να έχουμε και υποστήριξη από άλλους ανθρώπους. Το να ζεις με HIV είναι από μόνο του δύσκολο. Αν δεν έχεις και κανέναν ή καμία να το μοιραστείς, μπορεί να γίνει ακόμη δυσκολότερο, άρα χρειάζεται να αναζητήσουμε και συμμάχους.

Στείλτε τις ερωτήσεις σας στο zach.kost@gmail.com

Η αναζήτηση λοιπόν αυτή των συμμάχων, των ανθρώπων που θα το μοιραστούμε δεν είναι ανάγκη να γίνει μαζικά. Διάλεξε έναν φίλο, μια φίλη που πιστεύεις ότι πιθανόν θα το αντιμετωπίσει καλύτερα, θα είναι πιο δεκτικός ή δεκτική, που εμπιστεύεσαι περισσότερο και ξεκίνα από εκεί. Η εμπειρία η δική μου αλλά και άλλων που

έχω ακούσει λέει ότι, εάν το πάρεις απόφαση και το πεις στο πρώτο άτομο, φύγει ο φόβος της πρώτης “αποκάλυψης”, μετά γίνεται ευκολότερο. Κάτι άλλο που παίζει μεγάλο ρόλο, είναι και το πως το λέμε και το αντιμετωπίζουμε εμείς. Όσο πιο και ψύχραιμοι, ενημερωμένοι και χαλαροί είμαστε εμείς όταν θα το πούμε, τόσο πιο πιθανό είναι να το μεταδώσουμε αυτό και στο άλλο άτομο. Το άγχος, ο πανικός και τα “Πω πω τι με βρήκε φιλενάδα” δεν βοηθάνε. Στην δική μου περίπτωση, ήμουν τυχερός γιατί όλες οι φίλες και οι φίλοι μου είχαν την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση. Ξέρω πως αυτό δεν συμβαίνει πάντα, αλλά δεν μπορούμε και να εγκλωβιζόμαστε στο τι νομίζουν ή τι μπορεί να νομίσουν οι άλλοι για εμάς, εάν το μάθουν. Στο κάτω – κάτω, εάν μιλάμε για πραγματικούς φίλους, θα πρέπει να είναι εκεί για να σε στηρίξουν και όχι να σε κατακρίνουν. Μπορείς να το δεις και σαν έναν τρόπο να “τεστάρεις” τις φιλίες σου και να δεις ποιος πραγματικά αξίζει να είναι στη ζωή σου και ποιος όχι. Να θυμάσαι πως το ότι είσαι οροθετικός ή οροθετική δεν σε κάνει ούτε χειρότερο άνθρωπο, ούτε λιγότερο ικανό, ούτε ανάξιο ή ανάξια να αγαπήσεις και να αγαπηθείς όπως όλες και όλοι. Σε κάνει απλά έναν άνθρωπο που ζει με HIV, για οποιονδήποτε λόγο και αν έγινε αυτό. Και αν αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να δουν και να καταλάβουν οι φίλοι και οι φίλες σου, ίσως για κάποιους από αυτούς να πρέπει να αναθεωρήσεις. Τέλος, ένας ακόμη τρόπος να αρχίσεις να ανοίγεσαι, να νιώθεις καλύτερα με τον εαυτό σου και να αντιμετωπίζεις καλύτερα την ζωή σου με τον HIV, είναι να έρθεις σε επαφή με άλλους και άλλες που ζουν το ίδιο, να ανταλλάξεις εμπειρίες, να μάθεις, να δεις ότι δεν είσαι ο μόνος ή η μόνη. Υπάρχουν οργανώσεις όπως η “Θετική Φωνή” και το “Κέντρο Ζωής” και ιντερνετικά φόρουμ όπως το hiv.humanism.gr που μπορούν να σε βοηθήσουν. 75

INTENSIVE CARE ▶Γρηγόρης Τανός ✉ greg.tanos@gmail.com

Αποκατάσταση μαστού H μικροχειρουργική αποκατάσταση μαστού αποτελεί ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα της μοντέρνας Πλαστικής Χειρουργικής. Στο εξωτερικό αποτελεί την θεραπεία επιλογής, στην Ελλάδα όμως εφαρμόζεται ελάχιστα καθώς λείπει η επάρκεια εξειδίκευμένων χειρουργών. Aποτελώντας το κύριο αντικείμενο εξειδίκευσης μου στην Πλαστική Χειρουργική, επέλεξα να γράψω για ένα θέμα που αφορά πολλές γυναίκες που προσβάλλονται από τον καρκίνο του μαστού, δυστυχώς σε όλο και νεαρότερες ηλικίες. 1) Τι είναι η αποκατάσταση του μαστού; Είναι η μέθοδος της Πλαστικής Χειρουργικής που στόχο έχει να επαναδημιουργήσει το μαστό που χρειάστηκε να αφαιρεθεί με μαστεκτομή, στο πλαίσιο της θεραπείας του καρκίνου του μαστού. Αφορά μία στις επτά γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με τη νόσο στη διάρκεια της ζωής τους. 2) Τι ωθεί μια γυναίκα στο να αναζητήσει αποκατάσταση μετά από μαστεκτομή; Η μαστεκτομή, αν και αποτελεί σωτήρια επέμβαση για την αντιμετώπιση του καρκίνου, αφήνει τη γυναίκα τραυματισμένη τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Μία σύγχρονη γυναίκα και ιδίως νέας ηλικίας, είναι απολύτως λογικό να αναζητήσει την αποκατάσταση του μαστού της. Έτσι μπορεί να επαναφέρει την κανονικότητα στη ζωή της και να αφήσει τη νόσο και τα σημάδια της οριστικά στο παρελθόν! 3) Τι έχει αλλάξει στην αποκατάσταση του μαστού; Η Πλαστική Χειρουργική έχει κάνει άλματα τα τελευταία χρόνια και η πρόοδος έρχεται από το εξωτερικό. Νέες μέθοδοι έχουν αποδείξει ότι η αποκατάσταση είναι δικαίωμα κάθε γυναίκας που χρειάζεται μαστεκτομή και πλέον τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με άμεση αποκατάσταση χωρίς το ενδίαμεσο στάδιο της μαστεκτομής. 4) Τι είναι η μικροχειρουργική και τι νέο έχει να προσφέρει; Είναι η μέθοδος με την οποία ο νέος μαστός δημιουργείται με ιστούς από την κοιλιά, ενώ 76

η επιτυχία στηρίζεται στη συρραφή αγγείων διαμέτρου 1-2mm με το χειρουργικό μικροσκόπιο. Αποτελεί ότι πιο νέο στην επανορθωτική χειρουργική και απαιτεί ο γιατρός να έχει την κατάλληλη εκπαίδευση. 5) Σε τι διαφέρει από τις προηγούμενες μεθόδους αποκατάστασης; Ως πρόσφατα, στις ασθενείς προσφερόταν η αποκατάσταση με ενθέματα σιλικόνης. Αν και σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να αποτελέσει μια ικανοποιητική λύση, συνήθως αποδεικνύεται μέτρια μέθοδος με πολλές επιπλοκές και φτωχά αποτέλεσματα λόγω της προηγηθείσας ακτινοθεραπείας. Η μικροχειρουργική αντιθέτως προσφέρει άριστα αποτελέσματα ανώτερης αισθητικής, αφού δημιουργεί νέο μαστό, μαλακό στην αφή και φυσικό στην όψη, με διάρκεια εφ΄όρου ζωής. 6) Μπορεί η αποκατάσταση του μαστού να επηρεάσει την αρχική νόσο; Η απάντηση πλέον είναι καθαρή και βασίζεται σε επιστημονικά δεδομένα έγκειρων κλινικών ερευνών από μελέτες στο εξωτερικό. Η αποκατάσταση μαστού είναι απολύτως ασφαλής, αφού δεν προκαλεί ούτε εμποδίζει την διάγνωση πιθανής υποτροπής του καρκίνου του μαστού. Τα σύγχρονα πρωτόκολλα θεραπείας επιβάλλουν η αποκατάσταση να προσφέρεται ως επιλογή σε όλες τις γυναίκες που έρχονται αντιμέτωπες με τη μαστεκτομή. 7) Εφαρμόζεται η μικροχειρουργική αποκατάσταση του μαστού στην Ελλάδα; Προς το παρόν όχι στο βαθμό που θα έπρεπε, αφού οι Πλαστικοί Χειρουργοί που έχουν τη σχετική εμπειρία είναι ελάχιστοι και επίσης λείπει η σχετική υποδομή στα περισσότερα νοσοκομεία. Παρόλα αυτά, με την άφιξη νέων γιατρών με εξειδίκευση στη Μικροχειρουργική, η νέα αυτή μέθοδος κερδίζει έδαφος και μπορεί πλέον να χαρίσει στις σύγχρονες γυναίκες μια αρίστη αποκάτασταση του μαστού με κορυφαίο και φυσικό αποτέλεσμα!

Ο Γρηγόρης Τανός είναι Πλαστικός Χειρουργός, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, με ειδίκευση στην Αθήνα και μετεκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργάζεται ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο NHS Αγγλίας καθώς και σε ιδιωτικές κλινικές στην Αθήνα.

Πως μπορώ και εγώ να γίνω

γονέας Εδώ και χρόνια η έννοια της οικογένειας έχει πάψει να υπακούει στη συνθήκη εκείνη που επέβαλε την πραγμάτωση της αποκλειστικά και μόνο μέσα από τη συνύπαρξη ενός ετερόφυλου ζευγαριού (μαμάς - μπαμπάς). Εκατομμύρια άτομα (μονογονεϊκές οικογένειες, ομόφυλα ζευγάρια) ανά τον κόσμο έχουν ξεπεράσει αυτή τη σύμβαση και έχουν επιλέξει να δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια χωρίς την απαραίτητη παρουσία ενός – αντίθετου φύλου προς αυτούς- συντρόφου. Εξάλλου, ο ρόλος του γονέα δεν αναφέρεται σε κανόνες σεξουαλικού προσανατολισμού ή φύλου. Αλλά στην ανάγκη κάθε ανθρώπου να προχωρήσει και να δημιουργήσει τη δική του συνέχεια. Καθοριστική στην εξέλιξη αυτή είναι η παρουσία της επιστήμης, η οποία- μέσω νέων ιατρικών υπηρεσιών- έδωσε τη δυνατότητα σε όλα αυτά τα άτομα να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα και να αποκτήσουν το δικό τους παιδί. Οι υπηρεσίες με λίγα λόγια Σπερματέγχυση: Η γυναίκα δέχεται το σπέρμα (από τράπεζα σπέρματος), το οποίο γονιμοποιεί τα δικά της ωάρια (18% επιτυχία για γυναίκες έως 35 ετών) Εξωσωματική γονιμοποίηση: Η γυναίκα δέχεται ένα ήδη γονιμοποιημένο ωάριο (τράπεζα σπέρματος) (50 % επιτυχία για γυναίκες έως 35 ετών) Σε περίπτωση ομόφυλου ζευγαριού, η γυναίκα μπορεί να δεχθεί το ωάριο της συντρόφου της. Παρένθετη μητρότητα: Απευθύνεται κυρίως σε ομόφυλα ζευγάρια ανδρών. Η παρένθετη μητέρα καλείται να κυοφορήσει το έμβρυο που προέρχεται από το ωάριο άγνωστης δότριας και τα σπερματοζωάρια ενός άνδρα από το ομόφυλο ζευγάρι (75% πιθανότητα επιτυχίας) Αν θες να λάβεις περισσότερες πληροφορίες σχετικά, επικοινώνησε μαζί μας. (2130041028 - ns@avmag.gr)

FITNESS

Κάντο όπως ο

Ρονάλντο! (Έτσι θα αποκτήσεις το σώμα του διεθνούς άσσου)

Αναρωτηθήκατε ποτέ για το τι κάνει ο Κριστιάνο Ρονάλντο για να κρατήσει τη φόρμα του; Τι είδους ασκήσεις και προγράμματα ακολουθεί για να είναι πάντα στην καλύτερη φόρμα;

Άσκηση: Ο Ρονάλντο εξασκείται γύρω στις 5 φορές τη βδομάδα, ανάλογα με το πρόγραμμα των αγώνων που έχει. Κατά μέσο όρο προπονείται 3 με 4 ώρες την ημέρα και ακολουθεί αυστηρό πρόγραμμα διατροφής. Ο ίδιος αναφέρει, επίσης, ότι σέβεται τις ώρες του ύπνου του και ότι του αρέσει μάλιστα να πηγαίνει νωρίς για ύπνο, ώστε να μπορεί να ξυπνάει νωρίς.

Το Καθημερινό Πρόγραμμα του: ● 3 με 4 ώρες προπόνηση την ημέρα ώστε να διασφαλίσει μικρό ποσοστό λίπους στο σώμα του (Κάτω από 10%) ● αρκετές περιόδους αερόβιας άσκησης και τρεξίματος(25-30 λεπτά) ● Αρκετά έντονες ασκήσεις και εκρηκτικά προγράμματα(μικρής διάρκειας) ● Ασκήσεις τεχνικής για βελτίωση δεξιοτήτων και ελέγχου της μπάλας ● Ασκήσεις ποδοσφαιρικής στρατηγικής για να βελτιωθεί η συννενόηση με τους συμπαίκτες του ● Ασκήσεις στο γυμναστήριο για να βελτιώσει κάποιους μύες του αλλά και την γενικότερη δύναμη και αντοχή του

Ανακτήστε τις δυνάμεις σας: Σε μια ρουτίνα εκγύμνασης είναι σημαντική η ξεκούραση μέσω του ύπνου και η ήρεμη ζωή, καθώς το στρες και η νευρικότητα δρουν ανασταλτικά στην πυκνότητα των μυών.

για κοιλιακούς ΡΟΝΑΛΝΤΟ Το να αποκτήσεις το περίφημο σιξ πακ του Ρονάλντο είναι μια δύσκολη πρόκληση. Όχι όμως και ακατόρθωτη. Ας δούμε τρεις συμβουλές που θα μας βοηθήσουν να το καταφέρουμε: 1. Κράτα χαμηλά το λίπος σου Ένα πράγμα που πρέπει να έχεις στο νου σου είναι ότι θα πρέπει να διατηρείς ελάχιστα ποσοστά λίπους στο σώμα σου για να αρχίσουν να σχηματίζονται οι κοιλιακοί σου. Πρέπει να δουλέψεις, ώστε να ρίξεις τα επίπεδα του λίπους σου στο 10% (ή και χαμηλότερα) και να εξασφαλίσεις ότι καις το παραπάνω λίπος γρηγορότερα από ότι συνήθως. 2. Δυνάμωσε τον κορμό σου Για να βελτιώσεις τη δύναμη του κορμού θα πρέπει να στοχεύεις σε ασκήσεις όπως οι γέφυρες και οι άρσεις με βαράκια, καθώς αυτές θα βοηθήσουν περισσότερο από τα συνηθισμένα ροκανίσματα στο να κάψεις το κοιλιακό λίπος 3. Τόνωνε καθημερινά τους κοιλιακούς σου Προσπάθησε να εντάξεις στην καθημερινότητά σου ασκήσεις που γυμνάζουν, έστω και λίγο, τους κοιλιακούς σου. Μπορείς για παράδειγμα να σφίγγεις την κοιλιά σου στην περιοχή αυτή για λίγα δευτερόλεπτα. Ο Ρονάλντο μπορεί να περάσει πάνω από μία ώρα την ημέρα τονώνοντας τους κοιλιακούς του, μερικές φορές ακόμα και χαζεύοντας τηλεόραση ή κάνοντας κάποιες άλλες καθημερινές ασχολίες. Στο σπίτι ή και έξω!!!

FITNESS

Πρόγραμμα

ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Είναι γνωστό ότι ακόμα και ένα υπέροχο πρόγραμμα γυμναστικής αν δεν συνδυαστεί με σωστή διατροφή δεν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Ο Κ. Ρονάλντο το ξέρει πολύ καλά αυτό και δίνει ιδιαίτερη σημασία σε αυτά που τρώει. Πιο κάτω σας δίνουμε ένα πρότυπο πρόγραμμα που μπορείτε να ακολουθήσετε: Συχνότητα Γευμάτων: ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες είναι το πόσο συχνά τρώτε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η συνιστώμενη περίοδος ανάμεσα σε γεύματα/σνακ είναι 2 με 4 ώρες, το οποίο σημαίνει περίπου 6 γεύματα ημερησίως. Τρώγοντας λιγότερο, αλλά πιο μοιρασμένα μέσα στην ημέρα, βοηθάει το σώμα σας να γίνει δυνατότερο αλλά και κρατάει τον μεταβολισμό σας στα ύψη. Θα πρέπει να αποφεύγετε τις τροφές και τα ποτά με ζάχαρη (ναι, και τα αναψυκτικά) καθώς ανεβάζουν το ζάχαρο στο αίμα. Πρωινό: Ένας καλός βραδινός ύπνος θα πρέπει να θεωρηθεί το πρώτο βήμα (συνιστάται γύρω στις 8 ώρες ύπνου για να ξεκουραστεί πλήρως το σώμα). Έπειτα θα πρέπει να στοχεύσεις σε φαγητό με πρωτεϊνες και υδατάνθρακες, όπως τα φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως, αυγά ή γάλα. Αυτό είναι το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας, οπότε δώσε μεγάλη σημασία στο τι τρως και μην αφήνεις να περάσει διάστημα πάνω από 2-3 ώρες πριν φας ένα σνακ. Μεσημεριανό Γεύμα: Πρώτος κανόνας για το μεσημεριανό είναι: μην τρως πολύ φαγητό. Θα πρέπει να στοχεύσεις σε γεύμα χαμηλό σε θερμίδες με φρούτα και πολλά λαχανικά. Μπορείς να διαλέξεις από ελαφριά ζυμαρικά ή μια σαλάτα του Καίσαρα με κοτόπουλο, μιας και είναι πλήρη σε βιταμίνες, πρωτεϊνες και αμινοξέα (χαμηλά σε θερμίδες). Βραδινό: Το τελευταίο γεύμα της ημέρας (χωρίς τα περιοδικά σνακ) θα πρέπει να συνίσταται από τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, πρωτεϊνες, βιταμίνες και υδατάνθρακες.Μπορείς να διαλέξεις διάφορα για αυτό το γεύμα όπως: στήθος κοτόπουλου, φασολάκια, ρύζι και φρούτο για επιδόρπιο. Να αποφεύγεις να τρως κοντά στην ώρα του ύπνου καθώς αυτό δε θα βοηθήσει καθόλου.

Έκπτωση 15%

στους Φοιτητές (για φαγητό & Μπύρα Draft) κάθε Δευτέρα & Τρίτη

Margarita night στις 2 Μαργαρίτες η 3η κερασμένη κάθε Πέμπτη Ιάκχου 8 & Ευμολπιδών ΓΚΑΖΙ-t:2103421142 Ευδήλου 15 ΖΩΓΡΑΦΟΥ-t:2107716900 79

ΛΟΥΚΑ ΣΒΩΤΖΟΥ ΚΑΛΑΙΤΣΑΚΗ - ΖΩΔΙΑ

Διάσημος Σκορπιός: GEORGE CLOONEY (αχ!)

Σκορπιοί: Ό,τι γουστάρετε θα το πετυχένετε και προς το παρόν είστε οβερκουόλιφάιντ Κριός / Κριέ το επόμενο δίμηνο είναι μία καθαρά επαγγελματική περίοδος. Ωραία ήταν, καλά κακά, δεν έχω ιδέα πως τα περάσατε, αλλά ελπίζω να είχατε περάσει καλά, γιατί ήρθε η ώρα να αφοσιωθείς στην εργασία σου. Εντάξει, αν δουλεύεις σε καμιά δουλειά του κώλου, μη σκάσεις κιόλας αλλά αν ας πουμε είσαι ελευθερος επαγγελματίας, καλλιτέχνης ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, καλό θα ήταν να στρωθείς και να δουλέψεις, γιατί μπήκαν και τα κρύα οπότε δεν μπορείς να είσαι και όλη μέρα έξω. Πρέπει να βγάλεις και κανένα φράγκο και τα άστρα βοηθούν προς αυτήν την κατευθυνση, αν σκεφτούμε πως αυτή την περίοδο αποφάσισες ή θα αποφασίσεις να πλασάρεις κάπως αλλιώς τον ευατό σου γιατί βαρέθηκες. Βασικά και να μην το αποφάσισες, θα το κάνεις γιατί το λέω εγώ. Από κει και πέρα στα ερωτικά πάλι θα σχολείσαι με υποθέσεις τους παρελθόντος που έρχονται και φεύγουν όλη την ώρα, εκτός αν θες να ψάξεις κι εκει πέρα τι θες στην τελική, που αυτό είναι εργασία που θα σου δώσω για το επόμενο δίμηνο. Ταύρος / Εσείς για το επόμενο δίμηνο παθαίνετε οργάνωση, δεν χρειάζεται να καταλάβετε πως, αλλά σίγουρα καταλαβαίνετε πως το παθαίνετε. Γίνεστε, έτσι, λίγο κοντρόλ φρικ πράγμα το οποίο δεν είναι απαραίτητα 80

κακό, γιατί γενικά είστε ένα τεμπέλικο ζώδιο, οπότε ένα πρόγραμμα μόνο καλό μπορεί να σας κάνει στην κοινωνία που ζούμε, που έχω να καταγγείλω πως δεν συγχωρεί τους ανθρώπους που έχουν τους χρόνους τους, εκτός αν τους έχει βαφτίσει χαριτωμένους και εκκεντρικούς. Τέλος πάντων δρομολογείτε σχέδια, δουλειές ακόμα και σχέσεις και έρωτες, αλλά προσοχή μην το κάνετε σε υπερβολικό βαθμό, γιατί θα γίνει λίγο ρομπότ η φάση και θα πετάξετε το γιόλο στα σκουπίδια και εντάξει είναι κρίμα, αν και παράλληλα αυτήν την περίοδο θα έχετε έντονη ερωτική επιθυμία, οπότε κάπου εκεί μπορεί να το σώσετε, δεν ξέρω πως αλλά θα έχει ένα επιστημονικό ενδιαφέρον κι εγώ που είμαι επιστημόνισσα θέλω να παρακολουθήσω αυτή τη διαδικασία. Γενικά προσπαθήστε μεσα σε όλη αυτή την οργάνωση να περάσετε και όμορφα ή τέλος πάντων οργανώστε το. Δίδυμος / Κάτι με τις ορμόνες σας. Δεν βγάζω άκρη. Ζείτε το δράμα σας ή μπορεί και την ευτυχία σας στα άκρα και ελπίζω προς το παρόν να μην έχετε τρομάξει κόσμο γιατί σας φοβάμαι κιόλας. Το σίγουρο για το επόμενο δίμηνο είναι πως τον Οκτώβρη κάτι αλλάζει επαγγελματικό ή τέλος πάντων σταθεροποιείται και τον Νοέμβρη κάτι αλλάζει και προσωπικό ή χαλαρώνετε και αποφασίζετε τι θέλετε για το επόμενο εξάμηνο, μπορεί και τετράμηνο. Από τέλη Οκτώβρη θα είναι όλα καλύτερα, οπότε υπομονη και ελέγχετε, σας παρακλαώ τις αντιδράσεις και τις εκρήξεις σας για να έχετε και το πάνω χέρι μετά, αν σας κάνουν καμία ας πούμε μαλακία, οπότε θα τινάξετε και το μαλλί και θα συνεχίσετε τον δρόμο σας. Με την οικογένειά σας προσέξετε να μην χεστείτε αν είναι ευκολο που δεν είναι αλλά τέλος πάντων κάνετε προσπάθειες προς αυτήν την κατευθυνση και επιτέλους βάλετέ τους στη θέση τους ξεκάθαρα να ξέρετε και σεις και αυτοί που βαδίζετε.

περιμένατε τόσο καιρό να γίνει και το ξερατε πιθανότατα πως θα γίνει αλλά δεν το σκεφτόσασταν και τόσο πολύ γιατί σας ήταν άγνωστο. Τώρα λοιπόν, αυτό γίνετε επιτέλους κάπου εκει τον Νοέμβριο, όποτε μετά όλα καλά. Ο καθένας θα δει τι θα κάνει, γιατί κι εγώ δεν βλέπω το μέλλον τόσο καθαρά. Θα έχετε απεριόριστο χρόνο μεσα στο επόμενο δίμηνο να σκεφτείτε για εσάς, για τη σχέση σας για το σώμα σας για το πνευμα σας και γενικά θα σκεφτείτε πολύ. Εντάξει συμπεράσματα μπορεί να μην βγάλετε ακόμα, αλλά σε κάθε περίπτωση θα σκεφτείτε λίγο διαφορετικά. Αλλάζει κατα κάποιον τρόπο ο τρόπος σκέψης σας, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω; Αλλάζει ρε παιδί μου ολόκληρο το αυτό σας. Όλα καλα, έτσι λένε τα άστρα. Παρθένος / Παλιανθρώποι. Τα επαγγελματικά σας αυτή τη στιγμή αν και θεωρητικά βρίσκονται σε μια καλή φάση πρακτικά είναι πάρα πολύ σκατά και αυτό εμένα με χαροποιεί γιατί σας σιχαίνομαι. Τα άσχημα βέβαια είναι πως μεσα στο επόμενο δίμηνο όλα θα φτιάξουν, γιατί θα κινητοποιηθείτε και θα κάνετε τις κατάλληλες κινησεις προς αυτό τον δρόμο, οπότε θα μου κοπεί εμένα η χαρά που θα σας βλέπω χαρούμενους αλλά θα ξέρω πως δεν θα είναι για πολύ γιατί στα ερωτικά σας όλα είναι απαίσια. Και πως να μην είναι άλλωστε; Είστε εγωισταράδες και κώλοι οπότε και θα φάτε ένα καλό ξεχεσίδι και θα σας παρατήσουν όλοι σας οι παρτενέρ. Το άσχημο είναι πως σας αγαπάνε και δεν θα σας αφήσουν έτσι να καείτε στην κόλαση, όπως πραγματικά σας αξίζει, οπότε αν τους κάνετε λίγο τα γλυκά μάτια θα σας συγχωρήσουν και μετά όλα πάλι καλά για εσάς και άσχημα γι αυτούς. Εκτός αν το ερωτικό σας αντικείμενο είναι παρθένος, οπότε όλη αυτή η σύνοδος αποβλήτων αποκτήσει κάποιο νόημα και ταλαιπωρείστε και οι δύο. Αυτά.

Καρκίνος / Λοιπόν το επόμενο δίμηνο θα είναι εξαιρετικό, όχι οτι θα συμβεί κάτι σπουδαίο και τόσο σημαντικό (μπορεί στα επαγγελματικά, αλλά αυτά παίζουν από άνθρωπο σε άνθρωπο και ανάλογα με τους πλανήτες οπότε δεν θα ασχοληθώ προς το παρόν) αλλά μάλλον θα αποφασίσετε - ή τουλάχιστον πρέπει - να ασχοληθείτε περισσότερο με ό,τι έχει πραγματικά σημασία για εσάς, οπότε οτιδήποτε άλλο παράπλευρο που το κάνατε κάπως μηχανικά ή που δεν σας απέφερε και κάποιο σημαντικό κέρδος θα το αφήσετε στην άκρη. Καλό θα ήταν να καταπιαστείτε με κάτι όμορφο αυτό το δίμηνο που σας γεμίζει χαρά και σας χαλαρώνει. Δεν θα σας πω να πέσετε με τα μούτρα γιατί έτσι κι αλλιώς θα πέσετε. Μην βάζετε παράπλευρους καινούριους μπελάδες στο κεφάλι σας γιατί δεν μπορείτε να τα κάνετε όλα. Ερωτικά καλά προς το παρόν, λεφτά νταξει θα βρείτε, γιατί και οικογένεια να μην έχετε πάντα θα είστε η μάνα που θα κρατάει το πορτοφόλι τους σπιτιού.

Ζυγός / Αγαπημένα μου γλυκά μου πλάσματα. Το επόμενο δίμηνο καλό θα ήταν να μην παρασκέφτεστε τις κινήσεις των άλλων και να μην απογοητεύεστε τόσο ευκολα. Εντάξει είναι δυσκολο γιατί είστε ένα βαθιά συναισθηματικό ζώδιο αλλά στο κάτω κάτω χεστήκατε και πάμε παρακάτω και αν έχετε και κανένα γκομενάκι όλα καλά, γιατί αν κιολας, δεν του/της περάσετε όλα σας τα άγχη και τις ανασφάλειες όλα θα πάνε εξαιρετικά και θα ζήσετε έναν έρωτα χωρίς προηγούμενο. Και να σας πω και κάτι, το αξίζετε ζυγοί μου γιατί όπως με ενημερώνουν τα άστρα έχετε φάει χοντρή ταλαίπα και το πιστεύω, γιατί ο κόσμος δεν είναι καλά και εσείς είσαστε ένα κομμάτι βούτυρο. Με τα επαγγελματικά μη μου σκάτε, προσπαθήστε μόνο να είστε τυπικοί και διεκπεραιωτικοί μέχρι να γίνει κάτι που θα σας κεντρίσει το ενδιαφερον. Καλό θα ήταν προς τον Νοέμβριο να σχεδιάσετε και τα επόμενά σας βήματα γιατί είναι καλή περίοδος για τέτοια πράγματα και όσο να πεις το να έχετε έναν στόχο θα σας γεμίσει χαρά. Εκτός αν σας γεμίσει άγχος απότε αλλάξτε στόχο.

Λέων / Λιονταράκια μου καλά το επόμενο δίμηνο είναι μία περίοδος που θα σας έρθουν όλα τούμπα. Όχι καλέ, μην τρομάξετε, δεν είναι απραίτητα κακό μπορεί να είναι και καλό όπως βεβαια μπορεί να είναι και αδιάφορο και να μην γίνει τίποτα αλλά τέλος πάντων θα γίνει αυτό που

Σκορπιός / Σκορπιουδάκια μου όμορφα, το επόμενο δίμηνο θα είναι ένα καλό δίμηνο. Θα είστε γεμάτοι ενέργεια και αυτοπεποίθηση. Ό,τι γουστάρετε θα το πετυχένετε και προς το παρόν είστε οβερκουόλιφάιντ για αυτά που έχετε να βγάλετε σε πέρας αυτήν την περίοδο οπότε μην αγχώ-

νεστε και χαλαρώστε γιατί κανένας δεν είναι καλύτερος από εσάς. Έχετε και αυτό το πείσμα το περίεργο το γοητευτικό και ό,τι θέλετε μπορείτε να το κατακτήσετε, έρωτας είναι αυτός; φιλίες καινούριες ειναι αυτές; Ίσως η αναγνωρηση στην εργασία σας; Δεν έχω ιδέα αλλά τέλος πάντων, τώρα πια που έχει φύγει κι ο Κρόνος και έχει πάει στα τσακίδια και να μην ξαναγυρίσει ο γελοίος, θα νιώσετε έτσι μία ενέργεια άλλο πράμα. Αφιερώστε όσο χρόνο θέλετε όπου θέλετε. Βασικά είναι η περίοδος όπου και δουλειες πολλές να έχετε αντιμετοπίστε το σαν διακοπές και όλα θα πάνε καλά.

EXPLORE THE GAY WORLD

Τοξότης / Τοξότες μου, εσάς σας περιμένει μία πάρα πολύ καλή περίοδος, η οποία θα είναι γεμάτη χαρά και σίγουρα ενέργεια, αν βέβαια φροντίσετε λίγο τη διατροφή και την υγεία σας γιατί πιες πιες κάθε βράδυ, τι να σου κάνει το έρμο το συκώτι; συκώτι είναι, θα πέσει. Τέλος πάντων ξεκινάει μία περίοδος δημιουργικότητας και ίσως ταξιδιών γιατί ανοιξανε οι δρόμοι και σας και επαγγελματικά και όπου θέλετε, οπότε θα κάνετε αρκετά απο δαύτα γιατί γιόλο. Τα επαγγελματικά ίσως μονοπωλήσουν τον Οκτώβριο και είναι πολύ πιθανό να σας γεμίσουν άγχος αλλά μην ψαρώσετε γιατί όλα μαζί δεν γίνονται ποτέ, οπότε φτιάχτε ένα σχέδιο δράσης που σας αρέσει έστω και σε ορίζοντα κάποιων μηνών και ξεκινήστε το χαλαρά χαλαρά γιατί αφαιρείστε ευκολα. Όλα τα σενάρια είναι πιθανά τους επόμενους μήνες και γενικά είστε σε περίοδο διευρευνησης των δυνατοτήτων σας. Συνεχίστε και θα βγάλετε άκρη εκει προς το τέλος Νοεμβρίου, αρκεί βέβαια να μην ακούτε και πολύ τους άλλους που το κάτω κάτω δεν ξέρουν και τι τραβάει ένας τοξότης. Αιγόκερως / Μπράβο ρε Αιγόκεροι, πολύ ωραία περίοδος η ερχόμενη. Επιτέλους, δε θα σκεφτεστε μόνο τα λεφτα και υπάρχει πιθανότητα να σκεφτείτε πως θα περάσετε καλά με τον/την σύντροφό σας ή απλά και μόνοι σας. Κάτι γίνεται και αναθεωρείτε τουλάχιστον αυτήν την περίοδο σχετικά με τη δουλεια και τα επαγγελματικά και τα λεφτά (που ασφαλώς έχετε) κάτι το οποίο δεν το περίμενα σε καμία περίπτωση, γιατί ξέρω τι φιλάργυροι που είστε και σκέφτεστε το πορτοφόλι σας ακόμα κι όταν είστε ερωτευμένοι γιατί θέλετε να παίρνετε τα καλύτερα και ακριβότερα δώρα ακόμα κι αν είναι τα πιο κανγκούρικα και εξώφθαλμα αντικείμενα τα οποία τελικά καταλήγουν να τα αλλάζουν γιατί δεν φοριούνται και πως να κυκλοφορήσουν οι άνθρωποι. Τέλος πάντων, μέσα σε όλο αυτό το κλίμα βλέπω μια διάθεση να ξεκινήσετε κάτι καινουριο και να ζήσετε βρε αδερφέ. Μπορείτε βεβαια και απλά να θελετε να κοψετε το κάπνισμα, τι να σας πω; Υδροχόος / Ωραία έφτασε η περίοδος που θα ασχοληθείς μοιραία με τα ερωτικά σου, ένας τομέας που είχες αφήσει στην τύχη του και ίσως είχες φορτωθεί μια δύο ή τρεις σχέσεις που δεν σου πρόσφεραν και τίποτα το σπουδαίο, όχι οτι ήταν κακά παιδιά αλλά εσένα δεν σε κάλυπταν και έλεγες πως εντάξει καλά είναι ας κάτσω και γινόσουν εσύ ο μαλάκας μετά, γιατί αν είχες και κανέναν ωροσκόπο παρθένο νόμιζες πως ήσουν και ξεκάθαρος απέναντί τους και χέστα κι άστα φιλενάδοι μου. Τέλος πάντων τέρμα τα ψέματα, αφου δεν μπορείτε να σταθεροποιήσατε τα επαγγελματικά σας, σας κάνει όρεξη να σταθεροποιήσετε τα ερωτικά και συναισθηματικά σας. Καλό είναι αυτό γιατί μεχρι τώρα χάσκατε και στους δύο τομείς, οπότε εμένα αυτό με χαροποιεί. Θα αποφασίσετε ξαφνικά τι ζητάτε απο τον/την συντροφό σας ή απο τον επίδοξο τέτοιονα τέλος πάντων και θα ξεκινήσει έτσι μια συζήτηση που θα μας πάει μέχρι τον Δεκέμβριο, όπου και ίσως έχετε βγάλει άκρη. Πιο μετα δεν ξέρω μπορεί να φορτωθείτε άλλα παρόμοια, αλλά τέλος πάντων τώρα γίνετε μία μικρή εκρηξη. Ιχθύες / Υπέροχο δίμηνο. Δεν έχετε ανάγκη εσείς, λίγος έρωτας, λίγη δουλειά, λίγο φαϊ, λίγο ποτό, λίγη κουλτούρα έτσι και χωρίς να καταλαβαίνετε και τίποτα (πράγμα μοιραίο γιατί και η αντιληψή σας δεν είναι και το δυνατότερο, να πεις, σημείο σας) και όλα θα πάνε εξαιρετικά. Μία επαφή στη δουλειά σας κεντρίζει το ενδιαφέρον, όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και φιλικά και ερωτικά. Εντάξει όσον αφορά τα ερωτικά, λίγη προσοχή γιατί είναι και δουλειά και δεν είναι καθόλου εύκολο. Τα έχω κάνει κι εγώ τότε που δούλευα σερβιτόρα στα ταμπούρια και τα είχα φτιάξει με τον Βασίλη και τον φορτώθηκα 2 χρόνια τον κοντοστούπη και έπρεπε να επιλέξω ή να είμαι στη δουλειά και να φάω τον κοντοστούπη ή θα ημουν άνεργη και θα είχα την ελευθερία μου, που κι όταν το έκανα πάλι σε κοντοστούπη έπεσα που κακό χρόνο να χει κι αυτός. Τελος πάντων όλα τέλεια την επόμενη περίοδο. Σας αγαπώ. 47_Anzeige_E_105x275mm.indd 1

81 18.03.14 17:27

PET STORIES

Στάθης & Mαρία

#antiviruspet Μας στέλνετε φωτογραφία με τους καλύτερούς σας φίλους.στο gp@avmag.gr

Πως μαθαίνει το κουτάβι να πηγαίνει τουαλέτα; της Μαρίας Βαμβακά

εκπαίδευση του σκύλου μας, ώστε να πηγαίνει τουαλέτα εκεί που πρέπει, ξεκινάει από την πρώτη κιόλας μέρα που θα έρθει στο σπίτι. Αρχικά, πρέπει να ορίσουμε ένα μέρος κυρίως έξω από το σπίτι, στο μπαλκόνι ή στην αυλή, όπου θα οδηγούμε το κουτάβι κάθε φορά που θέλει να κάνει την ανάγκη του. Τα κουτάβια από την τρίτη κιολας εβδομάδα της ζωής τους αρχίζουν να απομακρύνονται από τη φωλιά τους, 82

όταν θέλουν να ανακουφιστούν. Αυτό το ένστικτο εκμεταλλευόμαστε ώστε να μάθουν γρηγορότερα που πρέπει να πηγαίνουν. Για να το πετύχουμε αυτό, ορίζουμε έναν περιορισμένο χώρο ως φωλιά για το κουτάβι μας, είτε ένα μικρό χώρο του σπιτιού, είτε ειδικό πάρκο για σκύλους, όπου θα έχει και το κρεβατάκι του για να ξεκουράζεται. Στην αρχή οδηγούμε το κουτάβι κάθε μια ώρα ή και λιγότερο στο σημείο που εχουμε ορίσει ως τουαλέτα. Περιμένουμε μαζί του πέντε-δεκα λεπτά. Αν κάνει την ανάγκη του το επιβραβεύουμε αμέσως λεκτικά και με λιχουδιές. Όσο ανακουφίζεται μπορούμε να του λέμε μια λέξη όπως ‘’τουαλέτα’’ για να συνδυάσει τη λέξη με την πράξη και αργότερα να το ενθαρρύνουμε με αυτή. Αν δεν κάνει την ανάγκη του παίρνουμε το σκυλί μέσα στο σπίτι μαζί μας και το δένουμε με ένα λουράκι στη μέση μας. Έτσι αποφεύγουμε τυχόν ατύχημα και βελτιώνουμε και το δεσμό μας με το κουτάβι. Μισή ώρα μετά το οδηγούμε πάλι στο σημείο και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία. Επίσης, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα κουταβια πρέπει να πάνε τουαλέτα 5-30 λεπτά μετά από κάθε γεύμα, μετά από παιχνίδι ή έντονη διέγερση και πριν και μετά

τον ύπνο τους. Αν χρειαστεί να λείπουμε πολλές ώρες από το σπίτι μαθαίνουμε το κουτάβι να πηγαίνει σε μια πάνα που τοποθετούμε μακριά καπως από το κρεβάτι του, αλλά αυτό δεν πρέπει να κρατήσει περισσότερο από μερικές εβδομάδες. Καλό θα ήταν, όταν πάρουμε κουτάβι να έχουμε πολύ ελευθερο χρόνο τουλάχιστον για τις πρώτες μέρες. Σε περίπτωση ατυχήματος ποτέ μα ποτέ δεν μαλώνουμε το κουτάβι. Δεν χρησιμοποιούμε εφημερίδες για να το τρομάξουμε ούτε βαζουμε τη μουσούδα του εκεί που τα έκανε. Το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να τρομοκρατήσουμε το σκυλί, να κρύβεται την ώρα που τα κανει και να καταστρέψουμε τη σχέση μας. Όσο επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία το κουτάβι θα μας δείχνει την ώρα που θέλει να πάει τουαλέτα αρκεί να το παρατηρούμε και να μαθαίνουμε τις κινήσεις του. Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να εφοδιαστούμε με πολύ υπομονή και επιμονή κι ο κόπος μας σίγουρα θα πιάσει τόπο για μια χαρούμενη ζωή με το σκυλί μας, αν αναλογιστούμε ότι κάθε χρόνο εγκαταλείπονται περισσότερα σκυλιά λόγω προβλήματος με την τουαλέτα τους απ' ότι λόγω επιθετικότητας.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Η ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ OKT 2015—ΙΑΝ 2016

Με την Yποςτηριξη:

Χορηγος επικοινωνιας:

Xορηγος: