Skip to main content

Antivirus54web

Page 1

2

jeanpaulgaultier.com


14

26

32

56

36

54

14: Πολλές είναι οι μαλακίες, με τις οποίες οι gay και λεσβίες έρχονται αντιμέτωποι σε συζητήσεις. Ο οδηγός για να μην πήξει το κεφάλι σας είναι εδώ // 26: Η GALA, pop idol των 90's μιλάει με αφορμή το comeback της στο antivirus // 32 Θέμης Καραμουρατίδης: Αν μπορώ να κάνω κάτι που μπορεί να προκαλέσει έστω και ένα χαμόγελο, αυτό μου αρκεί.// 36: Και οι gay κάνουν οικογένειες. Τίποτα το διαφορετικό ή το ιδιαίτερο σε αυτές εκτός από ένα λεπτό σημείο. Οι οικογένειες των gay ακόμα δεν αναγνωρίζονται ως τέτοιες στην Ελλάδα Τι μπορεί να σημαίνει η διάκριση αυτή; //. 56: RuPaul Drag Race: Τι εννοείς, δεν παρακολουθείς το πιο εθιστικό Show στην TV αυτή τη στιγμή; 3


(Σε κάθε τεύχος σας παρουσιάζουμε μερικούς από τους συνεργάτες μας...)

Managing director / Editor in chief: Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - gp@avmag.gr Marketing director Νίκος Σοφιανός - ns@avmag.gr Creative Director Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - k.georgantas@gmail.com Fashion / Beauty Director Lucas Samaltanos-Ferrier - lucas@avmag.gr

Παναγιώτης Σιμόπουλος

Μανώλης Βαμβούνης

Βασίλης Θανόπουλος

Ο πολυαγαπημένος μας φωτογράφος. Και μοντελο απ'τα λίγα Λίγο καγκουρας, αλλά του το συγχωρούμε γιατί ειναι και όμορφος. Και καλό παιδί. Την αγάπη μας!

Ο Μανώλης είναι ο ηθικός αυτουργός για την πιο ενημερωμένη στήλη θεάτρου που είχαμε ποτε. Και γι αυτό τον ευχαριστούμε. Και για κάτι αφιερώματα βασικά (βλ. drag race). E και γενικά! @ http://gkoultoura.gr/

Tον ξαναβάλαμε τουτονα πριν απο κάποια τεύχη αλλά μιας και ειναι υπεύθυνος για το μισό μας τευχος ας πάει το παλιάμπελο. Κυρίες και κύριοι σας ξανα παρουσιάζουμε τον Βασίλη Θανόπουλο. Πληροφορίες εντός!

Editors Αντωνία Κυδωνάκη Βασίλης Θανόπουλος Βασίλης Νικορέλος Βασίλης Ψαριανός Κυριάκος Βογιατζής Κωνσταντίνος Παλάζης Κώστας Πάρης Λίνα Λαχανιώτη Μανώλης Βαμβούνης Μπάμπης Μοσκόφογλου Σοφία Ζησίμου Τάσος Θεοδωρόπουλος Daemian ΜusicBug Salonikios

Photographers Γρηγόρης Μορίκης Παναγιώτης Σιμόπουλος Κόμικ Harry Victor Saxon - Gerry “Steve” Στιβακτής

(πολύ) λίγο πριν κλείσει το τεύχος # παράνοια!

Site administrator Μανώλης Ναζλίδης - admin@avmag.gr

-Σ' έχω κάνει θεό, μια φορά να σε δω.... - Είσαι λαικός Γιάννη...

homo evolution

-Μιλάς κι εσύ που μ' έχεις ταράξει στην Πάολα;

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Χωματιανού 26, 104 39, Αθήνα Τηλέφωνο: 213 0041028 - info@avmag.gr

-Εγώ μόνο για την Αννούλα έκανα λόγο. -Ωχθεμουθεμου!

av54COVER_OUT.pdf

1

2/9/14

2:56 PM

4

Διμηνιαία έκδοση, διανέμεται δωρεάν. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη ©homo evolution

info@avmag.gr facebook.com/Antivirusmagazine • #Antivirusgr Τα σημεία διανομής μας, όλα τα τεύχη online, νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαγωνισμοί παραστάσεις, εκθέσεις, άρθρα, θέματα lifestyle στην σελίδα μας:

www.avmag.gr Το εφώφυλλό μας είναι μια δημιουργία του Κωνσταντίνου Γεωργαντά για το αφιερωματικό μας τεύχος στην ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

4

M

Y

CM

MY

CY

Επιμέλεια Κειμένων: Πέτρος Αλεξανδρής

(3:43 π.μ.)

C

CMY

K


editorial Γιάννης Παπαγιαννόπουλος (gp@avmag.gr)

Ζούμε λοιπόν σε αυτή την εξαιρετικά γοητευτική περίοδο της ευκολίας. Χωρίς καμία ειρωνία. Ανοίγεις τον υπολογιστή ή το κινητό και μπορείς μέσα σε 10 λεπτά να ενημερωθείς σφαιρικότατα -αν το θες δατ ιζ- για τα πάντα. Να βρεις σεξ, έναν ώμο να ακουμπήσεις και τόσα τόσα άλλα. Η μόνη μου ένσταση στην παραπάνω χρήση των ευκολιών της περιόδου είναι η συνειδητοποίηση της διαφοράς των όρων. Της ενημέρωσης με την γνώσή. Της γνωριμίας με τη φιλία κοκ. Είναι πολύ ωραία η αίσθηση του “πόσο γαμάτος είμαι τελος πάντων”, αλλά δυστυχώς τα τελευταία χρόνια έχει καταλήξει υπέρβαρη και εξαιρετικά ενοχλητική. Προσωπικά είμαι από τους ανθρώπους με μία δόση τελειομανίας οπότε βρίσκω πολύ δύσκολο να κάνω ψυχαναλυτική “κουβέντα” με τους “φίλους” μου στο facebook. Άλλο τόσο δύσκολο επίσης βρίσκω το να ανεχτώ κόσμο που έχει wiki-εμπεριστατωμένη άποψη για τα πάντα που μπορεί να εκτείνονται από πυρηνική φυσική μέχρι το καινούριο χτένισμα της Κικίτσας. Ή -ακόμη χειρότερα- προσωπικήπροβολή κριτική σε άλλους ανθρώπους. Θεωρώ ακόμη πολύ σημαντική την προσωπική ταυτότητα του κάθε ατόμου. Πόσο μάλλον μέσα σε μια κοινότητα που πασχίζει να την αποδεχτούν, αλλά ταυτόχρονα έχει εσωτερικευμένα μια τάση να ταυτιστεί με το “καλύτερο” εκεί έξω, όσο και αν αυτό το “καλύτερο” μπορεί να μην την εκφράζει. Πες το μάτσο, πες το τζίνιους, πες το καύλα. Όπως θες. Η ελευθερία πιστεύω στην πραγματικότητα ταυτίζεται με το να αναγνωρίζεις τις επιρροές που δέχεσαι και κριτικά και με θάρρος να επιλέγεις πως θα εξελίσεσαι -ή και όχι-. Γιατί τελευταία νιώθω πως θέλει πολύ περισσότερο θάρρος απ'ότι ήθελε για να ομολογήσει κάποιος οτι δεν ξέρει πυρηνική φυσική, δεν γνωρίζει από θεατρολογία και οικονομική θεωρία ή απλά οτι δεν θέλει να κάνει σεξ με κάποιον. Και όσο και αν απολαμβάνω την εύκολη αυτή περίοδο με όλες της τις ανέσεις, θεωρώ εξισου σημαντικό όταν προχωράμε μπροστά, να μην αφήνουμε ζωτικά μας χαρακτηριστικά να χάνονται. Και κυρίως χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι. Ίσως ο τίτλος τελικά να είχε μια μικρή ειρωνία. 6


7


Καλωσορίζουμε τoν Matthew Mitcham O Matthew Mitcham είναι ο Ολυμπιονίκης καταδύσεων στα 10μ στους Ολυμπιακούς του 2008. Φιγουράρει στη σελίδα μας γιατί από το 2008 - πολύ πριν ξεκινήσουν να βγαίνουν εκτός ντουλάπας άλλοι αθλητές- έκανε περήφανα το come out του. 8


Η εκδήλωση-διαμαρτυρία φιλιών στα Θεοφάνεια σε απάντηση στον Σεραφείμ. Σικ! Pussy Riot. Μόνο έτσι αλλάζει ο κόσμος. Pusti Riot.Μόνο έτσι αλλάζει η Ελλάδα. Εκδηλώσεις διαμαρτυρίας την ημέρα έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών σε όλη την Ελλάδα. Μπράβο μας!

“Donald” (Γρηγόρης Μορίκης.) Η ζωή είναι στιγμές. Η ζωή είναι για να τη μοιράζεσαι! Μοιράσου τη στιγμή σου μαζί μας, στέλνοντάς την στο gp@avmag.gr και ίσως τη δεις τυπωμένη στη στήλη μας!

Πολλά Μπραβο στον Φώτη Σεργουλόπουλο για την αξιοπρεπέστατη στάση που κράτησε στο θέμα του παιδιού & της οικογένειάς του.

10 μήνες φυλάκιση για καθύβριση θρησκεύματος στο Φίλιππο Λοϊζο, δημιουργό του «Γέροντα Πατσίτσιου». Μεσαίωνας εν έτει 2014. Οι θρησκευτικοί ταγοί που επιμένουν να μπλέκονται στις ζωές των άλλων. Άσε μας κουκλίτσα μου. Ο βρετανός πολιτικός Ντέϊβιντ Σίλβεστερ, ο οποίος κατηγόρησε τους gay γάμους για τις πλημμύρες στη χώρα του (το τι γέλια κάναμε...).

Κύριε Πούτιν, τι ακριβώς θα χρειαστεί για να καταλάβετε;

9


Jessica Lange Έδωσε ρέστα στο American Horror Story: Coven Έχετε δει έστω και ένα επεισόδιο από το Am;erican Horror Story: Coven; Αν ναι τότε καταλαβαίνετε απόλύτα για τι μιλάμε. Η Jessica Lange χωρίς καμία απολύτως διάθεση να το παίξει σέξι είναι πιο όμορφη και συνοχική από ποτέ δίνοντας απλά ρέστα ως Φιόνα και κρατώντας μια ολόκληρη σειρά στους ώμους της.

FROZEN The cold never bothered me anyway... To βασικό τρακ από τη νέα ταινία της Disney "Frozen" ερμηνευμένο μοναδικά από την Idina Menzel. Nούμερο 1 στο itunes και χρυσή σφαίρα για το καλύτερο τραγούδι... 10


Aegean Airlines Γιατί η ποιότητα μετράει

Τα φθηνά εισιτήρια είναι πλέον γεγονός στην Aegean Airlines. Η ελληνική αεροπορική εταιρία έριξε κατά πολύ την τιμή του απλού εισιτηρίου σε όλες τις πτήσεις τις εσωτερικού και εξωτερικου, χωρις να επηρεάσει την μοναδική ποιότητά της. Δεν έιναι τυχαίο άλλωστε που για 3η χρονια κερδίζει το βραβείο της καλύτερης περιφερειακής εταιρίας στην Ευρώπη. www.aegeanair.com

Into the blue Kylie Minogue To πολυαναμενόμενο άλμπουμ της πριγκίπησσας της ποπ KYLIE MINOGUE είναι πλέον γεγονός. Η τραγουδίστρια φρόντισε να ενημερώνει τους θαυμαστές της για τα γυρσίματα του βίντεοκλίπ για το πρώτο σίνγκλ του δίσκου "into the blue"... Από εμάς, καλή επιτυχία! We looove Kylie!

GOOGLE GAY DOODLE Sochi 2014

PANTI BLISS Drag Queen Panti Bliss: «Μερικές φορές μισώ τον εαυτό μου. Μισώ… τον εαυτό μου, γιατί με τσεκάρω όταν στέκομαι στις διαβάσεις». «Και μερικές φορές, μισώ εσένα που το κάνεις σε εμένα». Ετοιμαστείτε να συγκινηθείτε από αυτήν την ειλικρινή, ωμή και διορατική ομιλία. google it!

Μια έκπληξη μας περίμενε όλους και όλες όταν ξεκινήσαμε για τα καθιερωμένα search της ημέρας. Η google με αφορμή την έναρξη των Χειμερινών Ολυμπιακών αγώνων στο Sochi άλλαξε την αρχική της σελίδα στην παρακάτω με την ένδειξη: «Ο αθλητισμός είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Κάθε άτομο πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αθλείται, χωρίς να υφίσταται διακρίσεις και με βάση το Ολυμπιακό πνεύμα, που απαιτεί αμοιβαία κατανόηση στο φρόνημα της φιλίας, της αλληλεγγύης και της ευγενούς άμιλλας.» – Μετάφραση του Ολυμπιακού Καταστατικού Χάρτη από την Google 11


community

Πρόγραμμα “ψήφισε για τα δικαιώματά σου” Tι είναι και ποιούς αφορά; Μιλήσαμε με τον Γιώργο Χαρώνη από την Colour Youth και μας εξήγησε τα πάντα! Γιατί γίνεται το πρόγραμμα; Το «Ψήφισε για τα δικαιώματά σου» είναι μια πρωτοβουλία του Athens Pride και της Colour Youth εν όψει των ευρωεκλογών και των δημοτικών εκλογών (Μάιος 2014). Οι στόχοι του προγράμματος είναι τρεις: Η ενθάρρυνση των LGBTQ, και ειδικά των νέων, ψηφοφόρων να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους ψηφίζοντας με συνείδηση και προσμετρώντας ιδιαίτερα αυτά τα δικαιώματα όταν επιλέγουν πολιτικό κόμμα ή υποψηφίους. Η άσκηση πολιτικής πίεσης σε κόμματα, υποψήφιους και υποψήφιες ώστε να λάβουν υπόψη τους την LGBTQ κοινότητα και τα ζητήματα που την αφορούν, καθώς και η ανάδειξη του ομοφοβικού και τρανσφοβικού πολιτικού λόγου. Η ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού, ώστε να λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τα ζητήματα που άπτονται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν ψηφίζει. Το πρόγραμμα υλοποιείται στα πλαίσια του Open Society Initiative for Europe. Όταν λέμε LGBTQ δικαιώματα ποια εννοούμε; Η LGBTQ κοινότητα έχει πολλές διεκδικήσεις, οι οποίες δεν αφορούν μόνο το γάμο ή το σύμφωνο συμβίωσης. Ενώ το σύμφωνο είναι ένα σημαντικό θέμα το οποίο έχει έρθει στην δημοσιότητα αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό, δεν είναι σε καμία περίπτωση το μόνο, ή ακόμη και το πιο σημαντικό. Όταν μιλάμε για LGBTQ δικαιώματα, μιλάμε για δικαιώματα σε όλους τους τομείς: στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην υγεία, κλπ... Μιλάμε και για δικαιώματα που μπορεί να έχουμε θεωρητικά, αλλά όχι απαραίτητα στην πράξη. Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι ο ομοφοβικός και τρανσφοβικός σχολικός εκφοβισμός (bullying), η ρητορική μίσους κατά LGBT ατόμων και πολλά ακόμη. Γιατί θεωρείτε σημαντικό να ψηφίσουν τα LGBTQ άτομα με βάση τις θέσεις των κομμάτων για τα LGBT δικαιώματα; Αρχικά θεωρούμε σημαντικό πρωτίστως το να πάμε να ψηφίσουμε για την καλύτερη δυνατή αντιπροσώπευσή μας. Ο στόχος του προγράμματος είναι κυρίως η ενθάρρυνση και η ενημέρωση. Δηλαδή πρωτίστως να ενημερώσουμε τα LGBTQ άτομα ως προς τις θέσεις των κομμάτων -γιατί στην τελική μας αφορούν- και μετέπειτα η ενθάρρυνση οχι στο τι να ψηφίσουμε, αλλά στο

να γνωρίζουμε τι θέση έχει και τι υποστηρίζει το άτομο ή το κόμμα που ψηφίζουμε πάνω στα LGBTQ δικαιώματα, και εν τέλει οι επιλογές μας να είναι ανάμεσα σε κόμματα και άτομα που σέβονται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Πως θα μπορούσατε θεωρείτε να μεταφέρετε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από την οικονομία στα ανθρώπινα δικαιώματα; Είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε πως τα περισσότερα φασιστικά καθεστώτα ανέβηκαν σε καιρούς κρίσης και ακριβώς επειδή οι πολίτες μετατόπισαν το ενδιαφέρον από τον άνθρωπο σε άλλες ανάγκες και ιδεολογίες. Νομίζω είναι σημαντικό να ενημερώσουμε και να δώσουμε όσο περισσότερο μπορούμε βάση στους ανθρώπους, ιδιως αυτή την περίοδο. Επίσης ως μέλος της Ευρωπαϊκής κοινότητας η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να σταματήσει να είναι επιλεκτική στο τι ακολουθεί και τι όχι. Έχουμε ως χώρα καταδικαστεί ξεκάθαρα για αντιανθρωπιστική συμπεριφορά και νομοθεσία. Αν θέλουμε να είμαστε ίσοι εταίροι στην Ευρώπη τότε δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να αγνοούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή να τα θεωρούμε πολυτέλεια. Και πως θα κινητοποίησετε την LGBTQ κοινότητα να συμμετέχει και να αλληλεπιδράσει με το πρόγραμμα; Η εμπλοκή των LGBTQ ψηφοφόρων και ειδικά η ενθάρρυνση των νέων να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους αποτελεί βασικό άξονα του προγράμματος. Αρχικά θα γίνει έρευνα για τις τάσεις ψήφου, στην οποία θέλουμε να ακουστούν οι φωνές των LGBTQ νέων και να εντοπίσουμε ποια δικαιώματα θεωρούν προτεραιότητα. Θέλουμε να δώσουμε την ευκαιρία σε LGBTQ άτομα να έρθουν σε επαφή με υποψήφιους και υποψήφιες ώστε να ακουστούν οι απόψεις και οι ανησυχίες τους, και αυτό είναι επίσης κάτι το οποίο θα επιδιώξουμε, είτε ηλεκτρονικά είτε μέσω κάποιας εκδήλωσης. Οι εκλογές τυχαίνει να είναι λίγο μετά τις 17 Μαΐου, τη διεθνή ημέρα κατά της ομοφοβίας και της τρανσφοβίας (IDAHOT), όπου θα διοργανωθεί δράση δρόμου από νέους και νέες. Αυτή θα είναι μια μεγάλη και σημαντική ευκαιρία για την ορατότητα της LGBTQ κοινότητας όταν θα έχουμε μπει πλέον στην τελική ευθεία πριν τις εκλογές. Γενικότερα όμως, θα θέλαμε αυτό το πρόγραμμα να είναι

ένα κληροδότημα για την LGBTQ κοινότητα στην Ελλάδα – ένα κληροδότημα για τις οργανώσεις και τους ίδιους τους ψηφοφόρους, καθώς στους ψηφοφόρους λογοδοτούν οι πολιτικοί. Το πρόγραμμα έχει διάρκεια οχτώ μήνες, και όταν λήξει τον Σεπτέμβριο θα πρέπει μετά όλοι και όλες μας να βεβαιωθούμε ότι δεν θα μείνουν απλά στα λόγια τα κόμματα και οι πολιτικοί αλλά ότι θα προχωρήσουν και στην πράξη. Θα δώσετε βάση στις ευρωεκλογές ή και στις δημοτικές; Το πρόγραμμα υλοποιήτει στα πλαίσια των ευρωεκλογών καθώς και των δημοτικών εκλογών. Ενω η ενημέρωση των ψηφοφόρων για τις θέσεις όλων των υποψιφίων πανελλαδικά, τόσο στις δημοτικές εκλογές όσο και στις ευρωεκλογές μπορεί να μην είναι εφικτή, σκοπός μας είναι να ασκήσουμε πολιτική πίεση προς όλα σχεδόν τα πολιτικά κόμματα. Σε μεγάλο βαθμό οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν και τα δικαιώματα τα οποία διεκδικεί η LGBTQ κοινότητα είναι εσωτερική, εθνική υπόθεση. Ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και συγκεκριμένα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει περιορισμένες αρμοδιότητες, παίζει σημαντικό ρόλο στην προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, στις 4 Φεβρουαρίου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της κατάρτησης ενός Ευρωπαϊκού χάρτη πορείας για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων των LGBT ατόμων. Θα προσεγγίσετε και κόμματα των άκρων; Για τα φασιστικά κόμματα δεν υπάρχει η έννοια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οπότε δεν έχουμε σκοπό και ούτε υπάρχει ιδιαίτερο νόημα να ανοίξουμε διάλογο μαζί τους. Με το ΚΚΕ, που έχει ξεκάθαρα αρνητική ιδεολογία απέναντί μας; Το ΚΚΕ έχει αρκετά σαφή θέση, σε δηλώσεις τους στο παρελθόν στελέχη του κόμματος έχουν ισχυριστεί πως το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει διαφοροποιήσεις πέρα από τις ταξικές. Εκτός αν θεωρούμε πως έχει αλλάξει κάτι τα τελευταία χρόνια ή πως η προσέγγισή μας θα είναι εντελώς διαφορετική από προηγούμενες, θα μπορούσαμε να το επιδιώξουμε, αλλά δεν θα περίμενα μια τέτοια προσπάθεια να αποδώσει καρπούς.


Πηνελόπη Καούνη (info@colouryouth.gr)

Tom

Daley

Ο σέξι νεαρός βρετανός πρωταθλητής καταδύσεων έκανε πρόσφατα το come out του με ένα πολύ γλυκο βιντεάκι στο youtube. Λίγες μέρες μετά κυκλοφόρησε και φωτογραφία με το αγόρι του! Μπράβο του!

Thomas

Hitzlspeger

«Γιατι το σεξ είναι μια άλλη ιστορία» Ξέρω τι θα μου πεις. Ότι δεν έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου, αλλά σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα διαφωνούμε. Πώς να το κάνουμε, οι LGBT δεν πράττουν σωστά, ελεύθερ@ είναι βέβαια να επιλέξουν τη ζωή τους αλλά όχι μπροστά στη μούρη σου, όχι ισότιμα με σένα, εξ ορισμού άλλωστε δεν είναι φυσιολογικ@, η φύση έπλασε τον άντρα και τη γυναίκα για να αλληλοσυμπληρώνονται, οπότε τι σύμφωνο και πράσινα άλογα θέλουν αυτ@ τώρα; Στο κάτω-κάτω, με τη συμπεριφορά τους είναι μια ζωντανή αμφισβήτηση της έννοιας της οικογενειακής νόρμας – εκ των πραγμάτων φαίνεται να βρίσκονται τόσο «μπροστά» σε σχέση με «παραδοσιακές» αξίες όπως ο γάμος, που γιατί τον διεκδικούν καν; Ξέρω επίσης ποιες είναι οι απαντήσεις που μπορώ αυτόματα να σου δώσω. Ότι αν όντως «δε σε νοιάζει τι κάνω στο κρεβάτι μου», κανείς δε σε υποχρεώνει να ασχοληθείς με τις τεχνικές λεπτομέρειες του πώς και με ποι@ κάνω σεξ. Ότι αυτό που διεκδικώ δεν είναι το δικαίωμά μου στην «πρόκληση» αλλά το δικαίωμά μου στην ισονομία. Ότι όπως κι εσύ, κι εγώ θέλω τις σχέσεις αγάπης και συντροφικότητας μου να μην τις κρύβω και να μπορώ να τις κατοχυρώνω θεσμικά. Γιατί τελικά, δεν είμαι και τόσο διαφορετικ@ από σένα όσο νομίζεις. Τώρα όμως, δε θα σου πω για αυτά. Θα σου πω για αυτό που πραγματικά σε ενοχλεί. Ναι, το σεξ που κάνω μάλλον συχνά διαφέρει από το δικό σου. Ξέρω γιατί η σεξουαλικότητά μου σε ενοχλεί: Το σεξ μου είναι στο μυαλό σου μια εικόνα που διαισθητικά φαντάζει τόσο χυδαία, που η αναγνώρισή του ως φυσιολογικού μοιάζει ηθική έκπτωση. Μάντεψε: Και το δικό σου το σεξ δεν πάει πίσω. Ας είμαστε ειλικρινείς, ο μέσος άνθρωπος, ασχέτως σεξουαλικής ταυτότητας, ξοδεύει αξιοθαύμαστο ποσό χρόνου, ψυχικού αποθέματος, φαιάς ουσίας και ενέργειας

ψάχνοντας παρτενέρ, πάνω ή μέσα στο σώμα των οποίων θα τρίψει τα γεννητικά του όργανα, προκειμένου να αποκομίσει μερικά λεπτά ηδονής και κάποιες στιγμές οργασμού. Έτσι, γυμνό από συναισθηματισμούς, χωρίς το κίνητρο της τεκνοποίησης, το σεξ ενδεχομένως να φαντάζει έως και χυδαίο, ειδικά στα πλαίσια μιας κυρίαρχης κουλτούρας που επί χρόνια καταπιέζει τη σεξουαλικότητα (ιδίως τη γυναικεία), και υποβιβάζει το γυμνό σώμα σε άσεμνο θέαμα, όταν δεν το αντιμετωπίζει ως εμπορικό προϊόν. Ο μόνος τρόπος «εξαγνισμού» του γυμνού σώματος ή του σεξ σε αυτή την κουλτούρα, είναι ο ισχυρισμός πως υπηρετούν κάποιο υψηλό ιδεώδες: Την τέχνη, την αγάπη, τη δημιουργία νέας ζωής. Η βιολογική πραγματικότητα πως το σεξ μεταξύ ετερόφυλων μπορεί να οδηγήσει σε εγκυμοσύνη, ίσως ως τώρα σου έχει χρησιμέψει ως έξοχη δικαιολογία για να καθαγιάζεις το σεξ σου, αλλά όχι το δικό μου. Σου έχω νέα: Δε με ενδιαφέρει τι κάνεις στο κρεβάτι σου, ούτε το πώς το δικαιολογείς με βάση την προσωπική, υποκειμενική ηθική σου. Το ξέρω, θα με δεχτείς στ’ αλήθεια, σε όλα τα επίπεδα, όταν ΣΕ δεχτείς, όταν αντιληφθείς πως η σεξουαλική απόλαυση δεν είναι κάτι μεμπτό και δε χρειάζεται δικαιολογίες. Ως τότε όμως, σε παρακαλώ: Τουλάχιστον μη με υποβιβάζεις σε πολίτη δεύτερης κατηγορίας, μόνο και μόνο λόγω των προσωπικών σου αγκυλώσεων.

«Εκφράζω ανοιχτά τη σεξουαλικότητά μου διότι θέλω να προωθήσω τη δημόσια συζήτηση σχετικά με την ομοφυλοφιλία στον χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού» δήλωσε στην zeit ο πρώνη άσσος της Εθνικής Γερμανίας..

Barbara Hendricks

Η 61χρονη υπουργός περιβάλλοντος της Γερμανίας αποκάλυψε οτι είανι λεσβία στην εφημερίδα Rheinische Post. Το γεγονός αυτό προκάλεσε την έκπληξη της κοινή γνώμης με αρκετούς να μεταφέρουν τα μηνύματα υποστήριξης προς το πρόσωπο της υπουργού!

Chris

Voth

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Winnipeg Free Press», μίλησε για τη δυσκολία που αντιμετώπισε μέχρι να παραδεχτεί την ομοφυλοφιλία του. και συνέχισε λέγοντας ότι αν η κίνηση του αυτή βοηθήσει έστω και ένα άτομο, τότε άξιζε να γίνει.


Πολλές είναι οι μαλακίες, με τις οποίες οι gay και λεσβίες έρχονται αντιμέτωποι σε συζητήσεις. Γι αυτό λοιπόν σας παρουσιάζουμε τον απόλυτο... τον τιτανομέγιστο...

του Κωνσταντίνου Νικολαίδη

Είναι αφύσικο Υπάρχουν πάρα πολλά είδη ζώων στη Φύση που εκδηλώνουν ομοφυλοφιλική συμπεριφορά. Είτε ως σεξουαλικό ξέσπασμα, είτε ως ζευγαρώματα εφ’ όρου ζωής. Καμηλοπαρδάλεις, που έχουν ομοφυλοφιλικές δραστηριότητες συχνότερα από ό,τι ετεροφυλοφιλικές, ταύροι και κριάρια, αγριόπαπιες, περιστέρια, λιοντάρια, άλμπατρος, βασιλικοί πιγκουίνοι, σχεδόν 1 στα 5 ζευγάρια είναι ομοφυλόφιλα, μαϊμούδες bonobos, στις οποίες το 75% των συνευρέσεων είναι μη αναπαραγωγικό μιας και σχεδόν όλα τα bonobos είναι αμφιφυλόφιλα, δελφίνια bottlenose, γλάροι, πρόβατα grouphorn, ελέφαντες, Στο αντεπιχείρημα ότι κάποια ζώα επίσης τρώνε και τα μικρά τους για λόγους κυριαρχικούς, άρα το «φυσιολογικό» δεν είναι και «ηθικό», απλώς να υπερτονίσουμε τα ζώα που διαλέγουν σύντροφο ίδιου φύλου ως σύντροφο ζωής. 14

Δε μας ενδιαφέρει το κρεβάτι τους Νομίζω κανέναν δεν ενδιαφέρει τι κάνει στο κρεβάτι του ο άλλος. Μήπως όμως το να το κατακρίνεις, σημαίνει ότι σε ενδιαφέρει; Γιατί να κατακρίνεις ένα φιλί ομοφυλόφιλων στο δρόμο; Γιατί να σε προκαλεί; Και γιατί να μην προκαλεί το δικό σου ετεροφυλόφιλο φιλί; Αν απλά το θεωρείς αφύσικο, σε παραπέμπω στο 1. Αν απλά δε σε ενοχλεί αλλά γιατί να το δεις, σου απαντώ πως θα το δεις με την ίδια ανέχεια που βλέπω εγώ να χουφτώνεις τα οπίσθια της γκόμενάς σου, ή να κοιτάς τα στήθη της μπροστινής σου στο λεωφορείο ή να ανεβάζεις φωτογραφίες στο διαδίκτυο με τα φιλιά σου με το ταίρι σου. Δε με ενδιαφέρει τι κάνεις στο κρεβάτι σου, αλλά το βλέπω. Δε θα κρίνω με τι τρόπο φλερτάρεις και ποιον, αν ο τρόπος αυτός δε βλάπτει κάποιον. Το κατάλαβες ή να το ξαναπώ? Άντε!

Δεν το “θέλει” ο Χριστιοσ Όπως δε θέλει και προγαμιαίες σχέσεις, όπως θέλει αυστηρή νηστεία 40 ημερών γιατί αλλιώς θα καείς στην Κόλαση. Αφού όμως χαρακτηρίσαμε αναχρονιστικά κάποια πράγματα και «βολέψαμε» τον καβάλο μας όσον αφορά τις προγαμιαίες, τώρα ας ασχοληθούμε και με τον καβάλο των άλλων.. Επίσης, πολλοί gay δεν είναι χριστιανοί ή απλά είναι μόνο στα χαρτιά. Γιατί να τους κρίνεις με τα δικά σου πιστεύω και όχι αυτοί εσένα με τα δικά τους;

Τζίζας σέϊβς


Πριν κλείσω τα μάτια βρε ανεπρόκοπε Έχουμε σοβαρότερα να ασχοληθούμε Μα δε σου ζήτησε κανείς να ασχοληθείς μαζί μου! Σίγουρα υπάρχουν σοβαρά ζητήματα στην καθημερινότητά μας! Δε σημαίνει πως θα κρίνουμε τον κάθε εργαζόμενο που κάνει απεργία, γιατί έχουμε σοβαρότερα να ασχοληθούμε. Ούτε πως θα κλείσουμε τα μάτια στους φτωχούς, γιατί έχουμε σοβαρότερα να ασχοληθούμε. Δε σου ζήτησε κανείς gay ούτε χρήματα, ούτε μετανάστευση, ούτε φόρο, ούτε να αλλάξεις κάτι στο σώμα σου. Απλά να δέχεσαι τους συμπολίτες σου όπως αυτοί εσένα. Ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όσο και να μη σε αφορούν, κάποια στιγμή θα χτυπήσουν και τη δική σου πόρτα, με άλλη μορφή. OI στρέιτ δεν κάνουμε παρελάσεις Και η πορεία της Πρωτομαγιάς δε γίνεται για να υποδεχτούμε την Άνοιξη. Όταν σε κάποιες χώρες θανατώνεσαι γιατί είσαι στρέιτ, όταν σε κράζουν στο δρόμο γιατί είσαι στρέιτ και τρως ξύλο γιατί είσαι προκλητικά στρέιτ στη συμπεριφορά σου στο δρόμο, όταν κάποιοι γονείς ντρέπονται, γιατί φωνάζουν στρέιτ το παιδί τους τα άλλα απαίδευτα παιδάκια στο σχολείο, τότε νομίζω πως θα το συζητήσουμε επί ίσοις όροις. Είναι αηδία Αηδία είναι το διπλόπιτο γεμάτο χοιρινό σουβλάκι με τα λάδια που τρως, για τους χορτοφάγους. Αηδία είναι ένα φιλί 2 ανθρώπων, για τα 8χρονα. Αηδία είναι να τρως τις μύξες σου στο φανάρι. Αηδία είναι το μουρουνέλαιο που σου έδινε η μάνα σου. Το τι είναι αηδία άσε να το κρίνει ο καθένας, ειδικά όταν αυτή η αηδία δε σε αφορά. Ο ΚΩΛΟΣ φτιάχτηκε για να ΧΕΖΕΙ Το λένε άλλωστε και οι οδηγίες χρήσεως. Και το στόμα φτιάχτηκε για να επιχειρηματολογεί, όμως κάποιοι το χρησιμοποιούν για να κρίνουν. Φτιάχτηκε για να τρώει τροφές δυναμωτικές όμως κάποιοι τρώνε και junk food. Ο πρωκτός, σαφώς και προορίζεται και για να αφοδεύει. Και το δέρμα δεν υπάρχει για να κάνουμε τατουάζ. Αλλά, πάμε πάλι, άμα δεν κάνουμε κακό στον διπλανό μας, τι μας νοιάζει τι κάνει ο καθένας στο σώμα του; Ε, όχι και να παντρευτούν! Ησύχασε. Δε μιλάμε για τη θρησκεία πάλι. Δε μιλάμε για εκκλησία, ρύζια, κουφέτα και τραπέζωμα. Μιλάμε για ισονομία. Γιατί να έχουμε ίδιες υποχρεώσεις σαν πολίτες αλλά όχι ίσα δικαιώματα; Τι παραπάνω έχεις από μένα εσύ, ετεροφυλόφιλε φίλε μου, απέναντι στο Κράτος; Αν όντως είσαι καλύτερος, πιο χρήσιμος, πιο μορφωμένος, πιο δυνατός, πιο όμορφος, ανώτερος γονιδιακά ρε παιδί μου, ας κοιτάξουμε τότε και τις υποχρεώσεις μας. Μήπως να πληρώνω και λιγότερο φόρο στην τελική… Αν το ότι είσαι στρέιτ είναι ό,τι σημαντικότερο έχεις καταφέρει στη ζωή σου ως τώρα, λυπάμαι για τη μηδαμινή συνεισφορά σου στην παγκόσμια κοινότητα. ΓεμίσαΜΕ ΠΟΥΣΤΗΔΕσ Δε γεμίσαμε. Δεν είμαστε ψείρες. Πήραμε

θάρρος και διεκδικούμε. Δεν καταλαβαίνω τί πρόβλημα έχεις. Ένας γκέι που γνωρίζεις είναι και ένας λιγότερος ανταγωνισμός για σένα, βρε! Ίσως και αυτός να είναι ο μόνος τρόπος να βρεις ταίρι. Δεν μεγάλωσε με πατέρα Ούτε με γελάδια μεγάλωσε, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που δε βελάζει. Υπάρχουν πολλών ειδών οικογένειες για πάρα πολλούς λόγους. Μονογονεϊκές, με γιαγιά, με θείους, σε ορφανοτροφείο, με θετούς, σε καταυλισμό, στη ζούγκλα, με δυο μητέρες, με δυο πατέρες κ.λπ. Δε χρειάζεται μια μαμά και ένα μπαμπά. Αγάπη, φροντίδα και ενδιαφέρον χρειάζεται ένα παιδί. Καλούς γονείς. Όποιοι κι αν είναι. Αποδεδειγμένα οι προβληματικοί άνθρωποι μεγάλωσαν σε προβληματικά σπίτια. Καμία αιτία δεν ήταν οι ομόφυλοι γονείς. Δεν πάω σε γκέι μπαρ, θα μου την πέσουν Μιας και είσαι ο Mr Sexy της χρονιάς. Και τα γκέι αγόρια αποφεύγουν τα στρέιτ μαγαζιά, γιατί με το που μπαίνουν μέσα, τρέχουν όλες πίσω τους. Έχετε μπερδέψει το αν είστε ωραίοι με το ότι είστε στρέιτ. Και οι γκέι έχουν ο καθένας τα δικά του γούστα. Όπως και εσείς δε θα πηγαίνατε με οποιαδήποτε γυναίκα, γιατί απλά είστε στρ8, ούτε θα γουστάρατε οποιαδήποτε λεσβία, επειδή απλά είναι γυναίκα. Ρε νά ‘σαι ό,τι θες αλλά όχι και να κουνιέσαι Όταν θα σταματήσεις να είσαι πολύ βαρβάτος και να βάζεις ledάκια κάτω από το αμάξι σου, θα αποφασίσουμε και μεις, γιατί αυτή είναι η αντίδρασή μας. Όχι ότι το θέλουμε. Κάνε ό,τι θες βρε φίλε μου! Σταμάτα να κρίνεις. Τρέφεις μια κουτσομπόλα μέσα σου, όταν αρχίζεις να κρίνεις τέτοια πράγματα και σε σημαντικότερα λες «δεν ξέρω εγώ από πολιτικά», «δεν ξέρω από επιστήμες», «δεν έχω γνώμη, δε βλέπω ειδήσεις». Ένας άνθρωπος χαρακτηρίζεται στο τέλος ή και κατά τη διάρκεια της ζωής του από το τι πρόσφερε στους γύρω του, στην κοινωνία που ζει και, αν είναι και ευλογημένος, στην παγκόσμια κοινότητα. Τι σε νοιάζει; πραγματικά! Να το πάμε σε ένα γιατρό «Όμορφο γιατρό»... παρακαλάει το παιδί από μέσα του. Ως γνωστόν η Ιατρική έχει κάνει θαύματα πάνω σε αυτό το ζήτημα και δεν υπάρχουν πια γκέι στον πλανήτη. Βλέπουν και μικρά παιδιά Τα μικρά παιδιά δε βλέπουν κάτι, που δε θα δουν όταν μεγαλώσουν έτσι και αλλιώς. Να προσέχετε τι ταινίες βλέπουν, περισσότερο. Να προσέχετε όταν τσακώνεστε μπροστά τους και όταν βρίζετε το θείο σας, που δε σας άφησε τίποτα από κληρονομιά. Αναπόφευκτα θα καταλάβουν μεγαλώνοντας ότι είναι σε μια κοινωνία με καλούς ανθρώπους, αλλά και κακούς, με σκοτωμούς μα και γεννήσεις, με κλέφτες και αστυνόμους, με βία και συλλογικές πορείες Ειρήνης, έτσι θα καταλάβουν πως κάποιοι άνθρωποι αγαπάνε κάποιους άλλους.

Κι γω πότε θα δω εγγόνια; Δε σου ανήκει η ζωή του άλλου. Επίσης, αν η Δυναστεία που έχτισες τόσα χρόνια δε συνεχιστεί με απογόνους, αυτό είναι επιλογή του παιδιού σου. Δεν κάνεις παιδιά για να κερδίσεις κάτι, πέρα από την αγάπη τους. Και αυτά, αυτήν ψάχνουν στη ζωή τους. Και αν τα αγαπάτε πραγματικά, αυτό θα σας αρκεί, να είναι ευτυχισμένα. Κι αν μου πειράξει το γιο μου; Πολλοί μπερδεύουν την ομοφυλοφιλία με την παιδεραστία. Παιδεραστής είναι κάποιος άρρωστος άνθρωπος που αρέσκεται στο να πειράζει σεξουαλικά μικρά παιδιά. Μπορεί να είναι άντρας, γυναίκα, στρέιτ ή γκέι. Αυτό είναι αρρώστια. Όχι το να είσαι ένα από αυτά. Θα κολλήσει αρρώστιες Αναπόφευκτα όλοι μας αρρωσταίνουμε στη ζωή μας κάποιες φορές. Και μετά από χρόνια πεθαίνουμε κι όλας. Αν αναφέρεστε, όμως, στον ιό του HIV, τότε το πιο χρήσιμο θα είναι να μιλάτε στα παιδιά σας για το σεξ με προφύλαξη, από όταν είναι μικρά. Αν κολλήσουν κάτι, φταίτε και σεις λίγο που δεν ήσασταν καλοί γονείς. Σκεφτείτε το. Είναι αμαρτία Άντε πάλι με τη θρησκεία. Σε ποια από τις 10 εντολές λέει κάτι; Σταματήστε να μπερδεύετε την όποια θρησκεία με τους όποιους κληρικούς. Τι είπε ο Χριστός και τι λένε οι παπάδες είναι δύο άκρα αντίθετα. «Αμαρτία» είναι η παιδεραστία, ο φόνος, η κλεψιά, να χτυπάς κάποιον, να κρίνεις και πολλά άλλα. Και αυτά γίνονται από ανθρώπους, άσχετα με τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις. ΠΗΓΕΣ ΜΕ ΓΚΟΜΕΝΑ; Μπορεί να σου αρέσει. Δοκίμασες εσύ να πας με αγόρι, δε σου άρεσε και έγινες στρέιτ ή έτσι απλά σου έβγαινε; Αυτό. Ε, όχι και να υιοθετήσουν παιδιά.! Θα βγάλουν καλούς ανθρώπους αν τους μεγαλώσουν σωστά. Ίσως βγάλουν και κακούς αν αδιαφορούν. Ίσως βγάλουν την επόμενη μητέραΤερέζα, ίσως βγάλουν τον επόμενο serial killer. Όπως και τα στρέιτ ζευγάρια. Ας μην αναφέρουμε γνωστότατα παραδείγματα στη χώρα μας με ανθρώπους που σκότωσαν, βίασαν, πούλησαν, εκμεταλλεύτηκαν για οικονομικούς λόγους ή φυλάκιζαν τα παιδιά τους. Παρ’ όλα αυτά, είχαν το δικαίωμα να τεκνοποιήσουν. Μα φιλήθηκαν τη μέρα των Φώτων; Όταν φιλιέστε την Ανάσταση, γιατί δεν κάνουμε έτσι; Εκδήλωση τρυφερότητας είναι καλέ μου άνθρωπε το φιλί… Δε φιλιέται κανένας με το ζόρι… Δε σας προκαλεί πιο πολύ το γεγονός ότι κάποιος εκπρόσωπος μιας θρησκείας Αγάπης σας λέει να μισείτε κάποιους; Έχετε σκεφτεί, για λίγα δευτερόλεπτα, πως τα παραπάνω επιχειρήματα χρησιμοποιούνε και οι φασίστες; Όσοι άνετα βάζαν ανθρώπους στους φούρνους κάποτε; Δε σας τρομάζει να συγκλίνουν οι απόψεις σας με κάτι τέτοιους;


Απευθείας από το West End του Λονδίνου Andrew Lloyd Webber’s

Originally Produced by Cameron Mackintosh and The Really Useful Group Limited

TM © 1981 RUG LTD. CATS LOGO DESIGNED BY DEWYNTERS.

26 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου 2014

12 - 23 Φεβρουαρίου 2014 Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης Εισιτήρια απο

15€

Η παράσταση είναι στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους

Εισιτήρια: abcd.gr | viva.gr | Kαταστήματα Public, Παπασωτηρίου & Seven Spots | 210 88 40 600 ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ


culture

Μήδεια Η Μήδεια είναι το μαχαίρι που κρατάει. «Είμαι επειδή κάνω, κάνω επειδή είμαι» επαναλαμβάνει στο καινούριο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη: τερατώδης, ερωτική, θρυλική. Κι αν της πάρεις το μαχαίρι ή αν αυτό χάσει τη δύναμή του μέσα στην κατάρρευση του πολιτισμού; Τα συντρίμμια του σύμπαντος της Ευριπιδικής Μήδειας, όπως το γνωρίζαμε, είναι το δαιδαλώδες, χαοτικό σκηνικό installation των Bijoux de Kant. Μέσα σε αυτό, μπροστά στα μάτια μας, η αποκαθήλωση της πομπώδους, Μήδεια της Επιδαύρου. Η Καραμπέτη παραδίδει την πιο σπαρακτική και έντονη ερμηνεία της χρονιάς. Ξεφεύγει επιτέλους πάλι από το safe zone της, ξεφουσκώνει, “κρεμάει”, σπάει στη μύξα και στο κλάμα, όλα σε μια απόλυτα μετρημένη ισορροπία. Είναι τώρα μπροστά μας «η κακομοίρα η Μήδεια», με το ξεχειλωμένο κομπινεζόν: ταπεινωμένη, ανεπιθύμητη, αδύναμη, ανθρώπινη. Ίσως πολύ ανθρώπινη για να αντέξει (και να αντέξουμε) την τελική της φρικαλεότητα. Αν δεν μπορεί να είναι η Μήδεια, τότε… Τι, αλήθεια; Τι μένει από τη Μήδεια, αν της αφαιρέσεις την

info: Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννης Τετάρτη - Κυριακή 210 3418550 www.mcf.gr

εκδίκηση της; 17


Θέατρο

Cleansed Θέατρο Σημείο (210 9229579) Δε-Τρ από 24/2 έως 1/4 Μια πρώην πανεπιστημιούπολη μετατρέπεται σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο σαδιστής Τίνκερ (Μιχάλης Οικονόμου), σαν άλλος Μένγκελε, παρακολουθεί τους κρατούμενούς του, «εξαγνίζοντας» τους βάναυσα από κάθε εκδήλωση αγάπης. Ανάμεσα τους, ένα ζευγάρι gay, μια ανώνυμη στρίπερ και η νεαρή Γκρέης, η οποία αναζητά το φάντασμα του ηρωινομανή αδερφού της, και καταλήγει -παγιδευμένη εκείνα γίνεται αυτός, μέσα από μια φρικαλέα, τραυματική αλλαγή φύλου. Η σκηνοθέτις Έφη Γούση ανεβάζει για δεύτερη φορά το απαιτητικό σε σκηνικές οδηγίες Cleansed στην Ελλάδα, μετά τον Βογιατζή το 2001: «είναι το μόνο έργο της Σάρα Κέιν, το οποίο έχει ακόμα ζωντανή την φλόγα της ελπίδας. Υπάρχει βία ναι, αλλά υπάρχει και φως. Σ’ αυτό το φως και τη λαχτάρα, θέλω να μείνω. Έτσι, επέλεξα να στήσω μια πλατφόρμα γηπέδου κι εκεί να δείτε τους ήρωες-παίκτες να παίρνουν μέρος στο ‘παιχνίδι της αγάπης’, μέχρι τελικής πτώσης. Θα δείτε όλες τις πίστες του παιχνιδιού και θα επιλέξετε εσείς, ποιοι είναι οι χαμένοι και ποιοι οι νικητές

Κασσάνδρα Μπαρ Άνθρωπος, (τηλ 6942 220045), Πα-Σά You know Kassandra, yes? From Troy? You know... Κι όμως, you don’t know her, όπως νομίζεις. Η Kassandra της Δέσποινας Σαραφείδου είναι ένα αγόρι που γουστάρει να ντύνεται κορίτσι και να κάνει σεξ με άλλα αγόρια. “Transvestite, you know?” Γυρίζει τα bar και πουλάει τσιγάρα, δέχεται τηλεφωνήματα από «πελάτες» και λέει την ιστορία της, όσο καλύτερα μπορεί με τα «σπασμένα» της αγγλικά (you know)... για τον Hector, τον Agamemnon και την bitch, την φόνισσα Clytemnestra. Πίσω από την «καρικατούρα» κρύβεται η αλήθεια της Kassandra: μια ευαίσθητη φιγούρα που προσκολλάται σε παιδικές εικόνες του Μπαγκς Μπάνυ για να διατηρήσει την αθωότητα της, ένα σύμβολο για όλες όσες βρέθηκαν να πουλούν το σώμα τους εδώ, μίλια μακριά από τις πατρίδες τους. Έχει καθεμία, μέσα της, την ίδια πονεμένη ιστορία, σαν αρχαία ελληνική τραγωδία, γεμάτη φόνους, βιασμούς και κακοποίηση. Και μπορεί να ακούγεται αστεία, μέσα από τα σπασμένα αγγλικά τους, είναι όμως η δική τους τραγική αλήθεια. 18

Μαζί ποτέ Άβατον, Τε-Πε, μέχρι 20/2 - (τηλ 2103412689) Ποτέ μη λες ποτέ - ή μαζί. Ο Ηλίας Παρασκευόπουλος (Υγρά Μάτια, Virtual Reality) γράφει, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί σε μια ερωτική ιστορία, από αυτές που είναι καταραμένες -όχι λόγω απόστασης, τρίτου πρόσωπου ή ασθένειας (αν και παίζουν και τα τρία εδώ)- αλλά από την απλή ανθρώπινη αδυναμία να κρατήσεις την απόσταση από αυτό(ν) που σε πληγώνει. Η σχέση του Άρη και της Ελένης (ή του άντρα που συμβολίζει αυτή, όπως υπονοεί η παρενδυτική εισαγωγή) αποκαλύπτεται σαν σκόρπια στιγμιότυπα, που συντονίζονται ανάμεσα στα χιόνια του χρόνου σε μια παλιά τηλεόραση ή αναμνήσεις από ρούχα, τα οποία σπρώχνονται βιαστικά σε μια βαλίτσα. Μέσα από τα όσα σκηνοθετικά «παράσιτα», ξεχωρίσαμε τις μικρές, οδυνηρές, άβολες ή αστείες στιγμές αλήθειας των ετεροκαταστροφικών χαρακτήρων, αλλά και την εξαιρετική κινησιολογία.


Μανώλης Βαμβούνης (manolis@gmail.com)

Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην Άνεσις (τηλ 2107488881) Τετάρτη-Κυριακή Η προώθηση της παράστασης του Γιώργου Μιχαλακόπουλου απλά ως «η μεγάλη επιτυχία των 25000 εισιτηρίων», δεν μας είχε προετοιμάσει για την «ανατροπή» του διαλείμματος που την ξεχωρίζει ως την κατ’ εξοχήν ενδεδειγμένη επιλογή για coming out στη μαμά. Το δελτίο τύπου αναφέρεται μόνο σε «κάποιες ιδιαιτερότητες» που χαρακτηρίζουν τους δυο ήρωες: τον ηλικιωμένο εβραίο χήρο (Μιχαλακόπουλος) και τον νεαρό (Τάσος Ιορδανίδης), ο οποίος υποχρεώνεται δικαστικά να τον επισκέπτεται, «Κάθε Πέμπτη», για να τον φροντίζει. Μετά το άνευρο (και κλισέ) πρώτο μισό, ο νεαρός σκάει την αποκάλυψη της «ιδιαιτερότητας» του και του κεντρικού θέματος του έργου, που δεν είναι άλλο από την σύγκρουση της παλαιότερης συντηρητικής γενιάς με έναν νεαρό, περήφανο ομοφυλόφιλο. Η διαδοχική κατάρριψη όλων των κακών στερεοτύπων που τους χωρίζουν, μέσα από έξυπνο, κωμικό και συγκινητικό διάλογο, αναδεικνύει μια εμπορική παράσταση που τολμάει ακομπλεξάριστα «εντός των θυρών» όσα -για αδιευκρίνιστους λόγους- δεν παραδέχεται δημόσια.

Shopping & Fucking - Βασίλης Μπισμπίκης (Lisbon Traviata): τα προδωμένα από τα όνειρα τους παιδιά του Μαρκ Ρέηβενχιλ βρίσκουν θολή αντανάκλαση σε αντίστοιχα αυτοκαταστροφικά είδωλα: Μέριλιν, Μάηκλ Τζάκσον, Φρέντι Μέρκιουρι. (από 6/2 στο Cartel) Το Φιλί της Γυναίκας Αράχνης - (Αλέξης Ρίγλης) στην Αργεντινή του 1976, ένας αριστερός επαναστάτης και ένας ομοφυλόφιλος μοιράζονται το ίδιο κελί και ανταλλάσσουν φανταστικές ιστορίες,. Ο Αποστόλης Τότσικας στον ρόλο που έκανε διάσημο στην κινηματογραφική εκδοχή ο Γουίλιαμ Χερτ. (από 28/2 στο 104)" Blanche / Μετεπιβίβαση - Μιχάλης Παλίλης: ο Φαίδων Καστρής είναι η Blanche, μετά. Μια άλλη, μια «αιρετική» μετ-εγγραφή, στο επόμενο λεωφορείο της γραμμής, εκτροχιασμένη στο ψυχιατρείο ή σε μια όποια άλλη σημερινή ψύχωση. (από 16/2 στο Σημείο) Ριχάρδος ΙΙ - Έλλη Παπακωνσταντίνου: ο Βασιλιάς και ο Μπόλιμπροκ σ’ ένα θανάσιμο εναγκαλισμό, σώμα με σώμα, τότε και τώρα, και μια αποδιαρθρωμένη, ποιητική, ωμή Σαιξπηρική παρέμβαση με έμφαση στο στοιχείο του άφυλου & ερμαφρόδιτου (από 17/2 στο Βυρσοδεψείο) Διαβολιάδα - Ομάδα Ubuntu: στη βλάσφημη σάτιρα του Μπουλγκάκοφ (ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα), ο δυστυχής Κοροτκόφ ξεχνάει ποιος είναι και χάνεται στον παράλογο λαβύρινθο του ρωσικού δημοσίου, κυνηγημένος από δαίμονες (;) και γραφειοκράτες (από 17/2 στο Bios)

Έλλην Βρυκόλαξ Δημ.Θέατρο Πειραιά (τηλ 2104194550) Δε-Τρ ως25/2 Η παράσταση του Κωνσταντίνου Ντέλλα και της ομάδας Βouλούki είναι άρρηκτα δεμένη με τον χώρο του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά - σαν στοίχειωμα αιώνων που τώρα μόλις ξεσκεπάζεται από τα (νάυλον) στρώματα της λήθης. Είναι ταυτόχρονα περιήγηση στην ιστορία των βρυκολάκων στην ελληνική παράδοση και ξενάγηση στους αποκατεστημένους χώρους του ιστορικού κτιρίου. Οι αληθινές (;) ιστορίες των βορδολάκων ή βουρκουλάκων ή καταχανάδων ντύνονται με παραδοσιακές στολές, νυφικά και μάσκες εμπνευσμένες από τα καθηλωτικά νεκρώσιμα πορτραίτα του Φαγιούμ, παντρεύοντας τον παραδοσιακό δεκαπεντασύλλαβο με στοιχεία του ιαπωνικού θεάτρου Noh και ηπειρώτικους χορούς.

ΤΟΠ10 1. Πολιτισμός: μια Κοσμική Τραγωδία (Ίδρ. Μ. Κακογιάννη) 2. Μένγκελε (Faust) 3. Έλλην Βρυκόλαξ (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά) 4. Kassandra (Bar Άνθρωπος) 5. Παραλλαγές Θανάτου (Πορεία) 6. Αύξηση (104) 7. Κάθε Πέμπτη Κύριε Γκρην (Άνεσις) 8. Πνιγμονή (Vault) 9. Σερλοκ Χολμς & το Σκυλί των Μπάσκερβιλ (Αμιράλ) 10. Timeline Project (Κινητήρας) 19


Σινεμά

Get ready for...

NympΗ(o)maniac Λίγους μήνες πριν, όταν το studio πίσω από το “Nymphomaniac” ξεκινούσε την καμπάνια του για την νέα ταινία του Λαρς Φον Τρίερ, τίποτα δεν μας είχε προετοιμάσει για αυτή την τόσο ιδιαίτερη καμπάνια marketing που ακολούθησε. Promo clips κυκλοφορούσαν κάθε τόσο στο Διαδίκτυο, αποκαλύπτοντας μικρά κομμάτια από την πλοκή, ενώ τα εξαιρετικά πόστερ της ταινίας μας γνώριζαν τους πρωταγωνιστές του «Nymphomaniac” τη στιγμή του οργασμού. Ταυτόχρονα συνέχιζε και μια κουβέντα για το αν και κατά πόσο το «Nymphomaniac» αγγίζει τα όρια της πορνογραφίας. Η σχετική συζήτηση θα ενισχύονταν από την είδηση ότι το κινηματογραφικό κοινό θα έβλεπε στις αίθουσες ένα «Nymphomaniac» μονταρισμένο, μιάμιση σχεδόν ώρα μικρότερο από την αρχική κόπια που παρέδωσε ο σκηνοθέτης στο studio. Το τι τελικά κόπηκε και τι κρατήθηκε στην κινηματογραφική version που ξεκίνησε να προβάλλεται σε 20

αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, μια εκ των οποίων και η Ελλάδα, θα το μάθουμε κατά το ήμισυ στο Φεστιβάλ του Βερολίνου. Εκεί θα κάνει πρεμιέρα το director’s cut, πρώτο μισό του «Nymphomaniac» και έπειτα (μάλλον στις Κάννες), θα δούμε το δεύτερο μισό της ταινίας, όπως την έβγαλε η μονταζιέρα του ίδιου του Τρίερ.Όλη αυτή η παραφιλολογία γύρω από τις ερωτικές σκηνές του «Nymphomaniac» κατάφερε βέβαια να ανεβάσει την ανυπομονησία των θεατών, προκαλώντας έξυπνα και χτίζοντας ένα momentum που συνεχίζει ακάθεκτο ακόμη και σήμερα. Το πρώτο μέρος της ταινίας έκανε πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 30 Ιανουαρίου, ενώ το δεύτερο μέρος θα ακολουθήσει 3 εβδομάδες μετά. Όπως αναμένονταν, το σεξ είναι απλά το πρόσχημα που χρησιμοποιεί ο σκηνοθέτης για να μιλήσει για μια ακόμη φορά για την ανθρώπινη συμπεριφορά. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον ο τρόπος που ο Τρίερ καταφέρνει να βρει παραλληλισμούς ανάμεσα στην αρ-

μονία και την απλότητα της φύσης με την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, ξεγυμνώνοντας κατά κάποιο τρόπο κάθε επιχείρημα που προσπαθεί να μας διαχωρίσει από τα ένστικτά μας. Παρότι δεν έχουμε ακόμη δει ολόκληρο το πόνημα του Τρίερ, αυτό που μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα είναι πως το «Nymphomaniac» είναι μια άξια συνέχεια της μέχρι σήμερα φιλμογραφίας του σκηνοθέτη και σίγουρα ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα κινηματογραφικά events του 2014. Tips: Προσέξτε ιδιαίτερα την αγνώριστη Ούμα Θέρμαν, στην καλύτερη ίσως ερμηνεία του πρώτου μέρους και την πρωτοεμφανιζόμενη Στέισι Μάρτιν, η οποία υποδύεται την νεαρή Τζο. Η Σάρλοτ Γκέινσμπουργκ έχει μπροστά της δύσκολο έργο, όταν θα παραλάβει τα ηνία στο δεύτερο μέρος, υποδυόμενη την ενήλικη Τζο. 30 Ιανουαρίου (Μέρος Α’), 20 Φεβρουαρίου (Μέρος Β’), από την Seven Films και την Spentzos Films


Μπάμπης Μοσκόφογλου (bmoskofoglou@gmail.com)

DALLAS BUYERS CLUB Μακ Κόναχι και Λέτο έτοιμοι για τα Όσκαρ

Η απονομή των Όσκαρ για τις καλύτερες ταινίες του 2013 πλησιάζει και κάποιες από τις υποψηφιότητες έχουν ήδη αρχίσει να ξεχωρίζουν και να πλησιάζουν προς το χρυσό αγαλματίδιο. “Gravity” και “12 Χρόνια Σκλάβος” θα κονταροχτυπηθούν για τα δυο μεγάλα βραβεία, αυτά της Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, στις ερμηνείες όμως ξεχωρίζει ο “Οδηγός Διαπλοκής” και το “Dallas Buyers Club”, με τους Μάθιου ΜακΚόναχι και Τζάρεντ Λέτο. Οι δυο ηθοποιοί είναι υποψήφιοι στις κατηγορίες Α’ και Β’ Ανδρικού Ρόλου, με μεγάλες πιθανότητες να φύγουν από το Kodak Theatre νικητές. Έχουν ήδη κάνει το double, κερδίζοντας τόσο στις Χρυσές Σφαίρες, όσο και στα Βραβεία SAG, τα βραβεία που απονέμουν κάθε χρόνο οι ίδιοι οι ηθοποιοί στους συνυποψήφιους τους. Οι πιθανότητες είναι υπέρ τους, τα βραβεία στοιχημάτων τους δίνουν τις καλύτερες αποδόσεις, αλλά το σημαντικότερο είναι πως και οι δυο έχουν ξεπεράσει εαυτόν, στις καλύτερες ίσως ερμηνείες της μέχρι τώρα καριέρας τους. Το “Dallas Buyers Club” είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Το 1986, ο Ρον Γούντρουφ, ένας ομοφοβι-

κός καουμπόι από το Ντάλας διαγνώστηκε με AIDS. Ενώ οι γιατροί του έδιναν μόνο τριάντα μέρες ζωής, ο Γούντρουφ αποφάσισε να παλέψει για τη ζωή του. Ίδρυσε το Dallas Buyers Club και νομιμοποίησε τη διακίνηση εναλλακτικών θεραπειών από το εξωτερικό, εξασφαλίζοντας τη χορήγησή τους σε όποιον τις είχε ανάγκη. Ο Γούντρουφ κατάφερε όχι μόνο να ζήσει περισσότερο από τις προβλέψεις των γιατρών -6 χρόνια για την ακρίβεια- αλλά και να δει τη ζωή με διαφορετικό μάτι. Το ρόλο του Γούντρουφ υποδύεται ο Μάθιου ΜακΚόναχι, ο οποίος κυριολεκτικά μεταμορφώθηκε για τις ανάγκες της ταινίας, χάνοντας 20 κιλά προκειμένου να υποδυθεί τον ομοφοβικό, macho άντρα που ανακάλυψε ότι πάσχει από AIDS στα δύσκολα χρόνια του ιού ΗΙV, τη δεκαετία του ‘80. Δίπλα του ο Λέτο υποδύεται την απρόσμενη βοηθό του Ρέιον, μια τρανσέξουαλ χρήστη ναρκωτικών και φορέα του ιού HIV που συνεργάζεται με τον Γούντρουφ, παρέχοντας φάρμακα στο απεγνωσμένο πελατολόγιο τους. Παρά το γεγονός πως όλο αυτό το διάστημα τα media ασχολούνται με την μεταμόρφωση του ΜακΚόναχι από τον υπεργυμνασμένο πρωταγωνι-

στή του “Magic Mike” στον αγνώριστο οροθετικό του “Dallas Buyers Club”, η μεταμόρφωση του Λέτο είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή. Όχι απλά έχασε και εκείνος βάρος φτάνοντας τα 51 κιλά, αλλά δούλεψε πολύ σκληρά για να αποδώσει όσο πιο ειλικρινά μπορούσε τον ρόλο μιας τρανσέξουαλ φορέα του HIV, στο Ντάλας του 1980. Όπως χαρακτηριστικά έχει δηλώσει σε συνέντευξη του στο Out, όταν τον είχαν προσεγγίσει για το ρόλο, αυτό που τον ενδιέφερε ήταν να εξασφαλίσει πως «η ερμηνεία του θα ήταν ενός ατόμου που επέλεξε να ζήσει ως γυναίκα και όχι ως cross dresser. Υπάρχει αρκετός κόσμος που ακόμη δεν καταλαβαίνει τη διαφορά». Η ειλικρινής και διακριτική ερμηνεία του, μακριά από τα συνήθη στερεότυπα που βλέπουμε στην μικρή ή μεγάλη οθόνη δείχνει να τον δικαιώνει για την επιλογή του. Την ταινία σκηνοθετεί ο Ζαν-Μαρκ Βαλέ, σκηνοθέτης του “The Young Victoria”, και του αγαπημένου μας “C.R.A.Z.Y.”, μιας ακόμη ταινίας που προσέγγισε με ευαισθησία και ρεαλισμό την πραγματικότητα της LGBTQ κοινότητας. Το “Dallas Buyers Club” κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες στις 13 Μαρτίου από την Feel Good.


Μουσική Music Bug (www.facebook.com/musicourtalbumreviews)

Πάνος Μουζουράκης Στόχος Δυο χρόνια μετά τον αξιόλογο "Ιπτάμενο Δίσκο", ο Πάνος Μουζουράκης επιστρέφει με το τέταρτο προσωπικό του άλμπουμ. Ο "Στόχος" ξεκινάει με το απολαυστικότατο "Madame", μια ανατρεπτική κι άκρως χιουμοριστική διασκευή του Παντελή Αμπαζή στο κλασικό τραγούδι της Edith Piaf "Padam Padam" ενώ στο "Κάτι Καλύτερο" η καμπαρετζίδικη διάθεση σε παρασύρει από την πρώτη κιόλας νότα. Το "Πως να την Πεις την Αγάπη" είναι ακόμα μία επιτυχημένη διασκευή, η οποία είναι απίστευτα feel-good ενώ το "Απλά" "φωνάζει" να γίνει επιτυχία. Συνέχεια έχει η μπαλάντα "Ένα Τραγούδι που Δεν Μπορεί να Γραφτεί" στην οποία ο Πάνος Μουζουράκης δίνει ερμηνευτικά "ρέστα" κι αποτελεί ένα από τα καλύτερα τραγούδια του άλμπουμ. Ο θεατράλε "Στόχος" εντυπωσιάζει ενώ οι μπλουζ και folk "πινελιές" στα "Θεριά Όνειρα" σε συνδυασμό με τον εξαιρετικό στίχο και την ερμηνεία το θέτουν σε σοβαρή υποψηφιότητα ως ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχει πει ο Πάνος Μουζουράκης. Κι εκεί που λες ότι "οκ, φτάσαμε στο όγδοο τραγούδι, όλο και κάποιο θα είναι έστω και μέτριο", έρχεται ο "Ηράκλειτος" να σε φτύσει στα μούτρα με την ιδιαιτερότητά του και το "παιχνιδιάρικο" "Skoubidubidubidu" το οποίο έχει μεγάλες προοπτικές για "βιασμό" του repeat. "Ο Χαζός" είναι από εκείνες τις αμήχανες στιγμές του "Στόχου" που η διασκευή είναι καλύτερη από το πρωτότυπο, στην προκειμένη περίπτωση το "Demain J'arrête" του Ben l'Oncle Soul. Το άλμπουμ κλείνει με την "ειλικρινέστατη" και άκρως μελωδική "Σονάτα σε Ντο Μείζονα για Πιάνο, Τέσσερα Χέρια και Φωνάρα" η οποία μπορεί να δημιουργήσει αντιφατικά συναισθήματα, να ενοχλήσει λόγω χύμα στίχου ή να ταυτιστείς μαζί της. Ο "Στόχος" δεν είναι απλά ένας από τους καλύτερους ελληνικούς δίσκους της χρονιάς που μας πέρασε αλλά και μακράν η πιο ολοκληρωμένη, ώριμη και αξιόλογη δουλειά του Πάνου Μουζουράκη. (8.5/10) 22

Beyonce

Μέλισσες

Beyonce

Η μόνη επιλογή

Σχεδόν δυο μήνες πριν, η Beyoncé εξέπληξε ευχάριστα κοινό και κριτικούς όταν αποφάσισε να κυκλοφορήσει στα ξαφνικά το νέο της άλμπουμ, χωρίς promo ή κάποιο δελτίο τύπου. Το "Beyoncé" μπορεί να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ της ταλαντούχας Αμερικανίδας τραγουδίστριας αλλά είναι σίγουρα το πιο ιδιαίτερο κι ενδιαφέρον, μια ακρόαση των “Haunted”, “XO”, “Blow”, του supersexy “No Angel”, “Jealous” ή των εξαιρετικών “Pretty Hurts”, “Drunk in Love”, “Blow” και “Heaven” θα σε πείσουν για το παραπάνω. Δυστυχώς το άλμπουμ έχει 4-5 τραγούδια τα οποία μπορεί να μην είναι κακά, αλλά σίγουρα είναι τόσο μέτρια κι αδιάφορα που σου χαλάνε όλο το mood, Το "Beyoncé" είναι ένα αξιόλογο άλμπουμ που πρέπει να ακούσεις ακόμα κι αν δεν είσαι fan της τραγουδίστριας! (7/10)

Δύο χρόνια μετά το "Άκου", οι Μέλισσες δεν κυκλοφορούν ακόμα ένα καλό άλμπουμ, αλλά ξεπερνούν τον εαυτό τους. "Η Μόνη Επιλογή" αποτελεί ένα από τα καλύτερα album της χρονιάς. Μετρώντας ήδη τρεις μεγάλες επιτυχίες με το εξαιρετικό "Έλεγες", "Η μόνη επιλογή" και "Σε θυμάμαι", η νέα δουλειά των Μελισσών ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος χωρίς να μπεις καν στον πειρασμό να πατήσεις το stop. Ξεκινάει με τον χορευτικό δυναμίτη "Ένα", ενώ η φωνή του Χρήστου Μάστορα απογειώνει κάθε κομμάτι με αποκορύφωμα τις πιο μελωδικές στιγμές του άλμπουμ ("Όσα Μου'χες Χαρίσει", "I Won't Give up", "Χάρτινα Καράβια"). Υπέροχες και οι πιο ποπ στιγμές όπως το sexy "Όλα Μοιάζουν Καλοκαίρι" ή το "Μαζί Σου" Αφεθείτε στο "βουητό" των Μελισσών! (9/10)

Britney Spears

Καίτη Γαρμπή

Britney Jean

Περίεργες Μέρες

H Britney έφτασε αισίως στο όγδοο άλμπουμ, κι εκεί που περιμένεις μια πρόοδο ή έστω καλύτερα ποπ τραγούδια, κυκλοφορεί το χειρότερο άλμπουμ της καριέρας της. Τραγούδια κάτω του μετρίου έως πολύ κακά, «άδεια» μουσική και «ρηχός» στίχος, με μόνο τρία κομμάτια να σώζουν το άλμπουμ από την ολική καταστροφή, “Alien”, “Body Ache” και “Til it’s gone” τα οποία έχουν μια δυναμική που σε κάνουν να θες να τα ακούσεις λίγες φορές ακόμα. Οι hardcore fans της τραγουδίστριας θα το τιμήσουν δεόντως Οι υπόλοιποι προσπεράστε το με ελαφρά! (3/10)

Οι "Περίεργες Μέρες" είναι το 19ο studio άλμπουμ της ερμηνεύτριας, και περιέχει τις ήδη μεγάλες επιτυχίες "Ανεμοδαρμένα ύψη", "Στην άδεια σου καρέκλα", "Πιο πάνω από σένα" και την επανεκτέλεση της κλασικής πια "Ιεροσυλίας". Οι "Περίεργες Μέρες" πετυχαίνουν το σκοπό τους και είναι ένας άκρως διασκεδαστικός δίσκος, χωρίς όμως να είναι "ευκολιάρικος" ή "φτηνός". Μόνη ένσταση το μετριότατο "Λόγια Μέλι" το οποίο θα ήθελε πολύ να γίνει "Περασμένα-Ξεχασμένα". Οι "Περίεργες Μέρες" θα συναρπάσουν τους fans της Καίτης και θα κερδίσουν πολλούς καινούριους! (8/10)


SEMINARIO_AV_OUT.pdf

Μανώλης Βαμβούνης (manolis@gmail.com)

Priscilla queen of the desert Θέατρο Badminton (από 1/5, έναρξη προπώλησης 17/2) Δεν έχεις ξαναδεί τέτοιο gay υπερθέαμα! Έχοντας κερδίσει TONY, OLIVIER και 4 βραβεία WhatsOnStage.com (μαζί και Καλύτερου Νέου Μιούζικαλ), η Priscilla το μιούζικαλ είναι βασισμένο στην πολυβραβευμένη ομότιτλη ταινία του 1994 και ανέβηκε με τεράστια επιτυχία στο Σύδνεϋ το 2006, στο Λονδίνο το 2009 και στη Νέα Υόρκη το 2011. Ήμασταν κι εμείς εκεί, στο Λονδίνο, και ανυπομονούμε να δούμε την ελληνική μεταφορά στο Θέατρο Badminton, με τα 500 αυθεντικά βραβευμένα κοστούμια και εντυπωσιακά σκηνικά της αγγλικής παραγωγής, σε σκηνοθεσία

Φωκά Ευαγγελινού και με ένα εκπληκτικό ελληνικό καστ! Τρεις drag queens (Γιώργος Καπουτζίδης, Φώτης Σεργουλόπουλος και Παναγιώτης Πετράκης) διασχίζουν την έρημο της Αυστραλίας, σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας με ένα σαραβαλιασμένο λεωφορείο, που ονόμασαν Priscilla. Ο Τικ (με καλλιτεχνικό όνομα Μίτζι) έχει προσκληθεί από την πρώην σύζυγό του, για να παρουσιάσει το σώου του στο καζίνο που διευθύνει και να δει το γιο του που έχει γίνει 8 ετών. Αναζητώντας την αγάπη και την φιλία, ανακαλύπτουν πολλά περισσότερα, από αυτά που ονειρεύονταν…

Cats Θέατρο Badminton (26/2 - 15/3) Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (12/2 – 23/2) Η πιο εκρηκτική συνάντηση μουσικής, χορού, τραγουδιού και ποίησης στην ιστορία του μιούζικαλ, έρχεται στην Ελλάδα, σαν μέρος της μεγάλης ευρωπαϊκής της περιοδείας για το 2014! Παιχνιδιάρικο, αστείο, τρυφερό και πέρα για πέρα απολαυστικό, το μυθικό μιούζικαλ του κορυφαίου συνθέτη Andrew Lloyd Weber αναδείχτηκε ως το απόλυτο θεατρικό φαινόμενο: απ’ την πρεμιέρα του το 1981 ως σήμερα, αποθεώθηκε από 50.000.000 θεατές σε 26 χώρες και 300 πόλεις σε όλον τον κόσμο, κερδίζοντας επτά βραβεία Tony, δύο βραβεία Laurence Olivier και δύο βραβεία Grammy! Η υπόθεση είναι βασισμένη σε μια ποιητική συλλογή του T.S. Eliot. Το εκπληκτικό σκηνικό είναι ένας πελώριος σκουπιδότοπος, μεγέθους τριπλάσιου του πραγματικού με 1.500 διαφορετικά αντικείμενα, όπου μαζεύονται οι Jellicle Cats για να παίξουν. Τη νύχτα του καθιερωμένου ετήσιου χορού τους, οι γάτες περιμένουν την αυγή και την ανακοίνωση της γάτας που θα ξαναγεννηθεί, διηγούμενες παλιές ιστορίες για τις πιο διάσημες και δημοφιλείς γάτες της ράτσας τους. Memories...

1

2/9/14

1:45 PM


TV/ DVD/ σειρές Μανώλης Βαμβούνης (manolis@gmail.com)

"Looking" - η νεα σειρά του HBO με θέμα τη ζωές τριών gay φίλων στο Σαν Φρανσίσκο. Σε παραγωγή του σκηνοθέτη του "Weekend", Andrew Haigh. Η υπερ-ταλαντούχα τραγουδοποιός Sma Rag Da, μόλις 18 χρόνων. Unrepentant Geraldines Tour 2014 - Η Tori Amos παίρνει τους δρόμους. Χαρά!

Όλοι αυτοί οι μουσικοί/συγγραφείς/ ηθοποιοί/δημοσιογράφοι κτλ που έχουν βρει τη χαρά τους στα social media. Ας ανοίγουμε το στόμα μας μόνο όταν έχουμε κάτι ουσιαστικό να πούμε. Το καινούριο CD της Britney. Κρίμα Έφυγε από τη ζωή η Τζένη Βάνου

Looking Η νέα gay σειρα του HBO Η νέα εβδομαδιαία ημίωρη gay σειρά του HBO από τον σκηνοθέτη Andrew Haigh (Weekend) και τον Michael Lannan (παραγωγό του Interior. Leather Bar) σίγουρα δεν είναι απαραίτητα αυτό που νομίζεις ότι «ψάχνεις». Δεν είναι το νέο Queer As Folk, δεν έχει εμμονή με την club σκηνή, τα ναρκωτικά, την πρόκληση. Δεν είναι ούτε το «gay Sex & the City», δεν κλείνει τους τρεις πρωταγωνιστές του σε γενικευμένες

κατηγορίες, δεν κινείται γύρω από το sex της εβδομάδας, δεν έχει brunch. Δεν είναι ούτε καν το «gay Girls» - αν και δεν αδικούμε τόσο όσους το πάνε εκεί. Δεν προσπαθεί να «είναι κάτι», και αυτό είναι που το κάνει ήδη νικητή σε ό,τιδήποτε αποδειχθεί πως είναι τελικά. Μια νατουραλιστική, ειλικρινή ματιά στη σύγχρονη καθημερινή gay ζωή στο Σαν Φρανσίσκο που δεν κρύβεται από τα ναρκωτικά, το cruising, τα dating apps, τις παρτούζες κτλ. Τα παρουσιάζει απλά ως επιμέρους στοιχεία της ζωής τριών φίλων στην πόλη, ανάμεσα στο zumba, τα game nights και τις μπύρες.

Chozen Animated Show

Κάνω καμπάκ, καμπάκ στον έρωτά σου...

Άντζελα Δημητρίου (δι λέιντι) 24

Πόσο όχι-gay μπορεί να είναι ένα ενήλικο animated show για έναν χοντρούλη (και χοντροειδέστατο) λευκό gay ράππερ ο οποίος προσπαθεί να ξαναχτίσει την καριέρα του μετά την αποφυλάκιση του; Η νέα σειρά από τους δημιουργούς του κατασκοπευτικού Archer έκανε πρεμιέρα με ένα κύμα δυσπιστίας από το gay κοινό, λόγω του τρόπου που, ε, κλάνει στα μούτρα των κοινωνικών ευαισθησιών και faux-pas μας. Ο “Chozen” απλά δεν ενδιαφέρεται, ούτε για αισθήματα, σίγουρα όχι για ταμπέλες. Γίνεται (σιγά σιγά, δώστε του 2-3 επεισόδια) αξιαγάπητος για τον αφελή, χοντροκομμένο τρόπο που αντιμετωπίζει την ομοφυλοφιλία του: σαν ένας τυπικός str8 μπουνταλάς των αμερικάνικων σειρών, ο οποίος απλά τυχαίνει να γουστάρει άντρες, και δεν βλέπει τίποτα κακό με αυτό.


Απολαύστε ανάλαφρα! Δύο εξαιρετικούς Πελοποννησιακούς Οίνους µε Προστατευόµενη Γεωγραφική Ένδειξη φέρνει η Ελληνικά Κελλάρια Οίνων Α.Ε. στο καθηµερινό τραπέζι, σε εξαιρετική τιµή. Το Μοσχοφίλερο Λευκός Κύκνος και το Αγιωργίτικο Μαύρος Κύκνος θα εκτιµηθούν ιδιαίτερα από εσάς που ξέρετε από καλό κρασί. Απολαύστε ποιότητα σε προσιτή τιµή, κάθε µέρα µε τα πιάτα που αγαπάτε.

www.greek-wine-cellars.com, τηλ.: 22990-22231, Μαρκόπουλο


A taste of me!

26


συνέντευξη G A L A Βασίλης Θανόπουλος (bill_thanau@yahoo.gr)

Την πρωτογνωρίσαμε πριν από δεκαεφτά χρόνια όταν όλος κόσμος χόρευε στους ρυθμούς του «Freed from Desire». Ακόμα και για αυτούς που δεν καταλάβαιναν τους στίχους, το αξέχαστο «νανανανανα» που ακουγόταν στη διάρκεια του τραγουδιού, ήταν αρκετό για να τους ξεσηκώσει. Το «Let a Boy Cry»και το «Come Into My Life» έρχονται να συμπληρώσουν τη μεγάλη επιτυχία της Ιταλίδας τραγουδίστριας, που χρωστάει το όνομά της στη μούσα του Salvador Dali. Σήμερα, πιο κατασταλαγμένη από ποτέ και με αφορμή το νέο της single «Taste of me», η Gala μας μιλά για τον ανδροκρατούμενο κόσμο της μουσικής βιομηχανίας, για το δύσκολο δρόμο της καταξίωσης, για τη σεξουαλική της ταυτότητα αλλά και για αυτό που αγαπά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Τη μουσική της!

Tο βρίσκω εγωιστικό και υποκριτικό να μην χρησιμοποιείς τη φήμη σου,ώστε να βοηθήσεις άλλους ανθρώπους να εκφραστούν.

Όταν σας γνωρίσαμε θέλατε να «απελευθερωθείτε από την επιθυμία» (Freed from desire), τώρα μας προκαλείτε να σας γευτούμε (Taste of me). Πόσο έχετε αλλάξει όλα αυτά τα χρόνια και σε τι φάση πετυχαίνουμε την Gala του σήμερα; Σαν τραγουδίστρια και συνθέτρια ακούω πολύ προσεκτικά τους στίχους των τραγουδιών. Τα περισσότερα από αυτά μιλάνε για τον έρωτα. Για εκείνη την ιδανική στιγμή που ερωτεύεσαι και είναι κάτι το μοναδικό, το τέλειο. Μιλάνε επίσης, για χωρισμό, για όταν τελειώσει αυτή η αγάπη, για κάποιον που απάτησε κάποιον άλλον. Οι συζητήσεις όμως που κάνω εγώ για τη ζωή και τον έρωτα με τους φίλους μου και γενικότερα, είναι διαφορετικές. Αυτό που βρίσκω περισσότερο ενδιαφέρον στους ανθρώπους και στην αγάπη είναι η σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία για τον έρωτα ενός μόνο ατόμου για όλη μας τη ζωή, τη δυνατότητα να είμαστε ελεύθεροι και να ερωτευόμαστε με περισσότερα από ένα άτομα. Θέλοντας με αυτό τον τρόπο να μάθουμε από διαφορετικές εμπειρίες και να αισθανόμαστε ακόμα ζωντανοί… Αυτή την επιθυμία της ασφάλειας και την επιθυμία της εξερεύνησης. Δεν πίστευα ότι υπήρχε ένα τέτοιο τραγούδι. Ο Sting έγραψε ένα τραγούδι που έλεγε: «Αν αγαπάς κάποιον, ελευθέρωσέ τον…» Μου αρέσει πολύ, αλλά ειλικρινά ποτέ δεν το πίστεψα. Από το τραγούδι έλειπε ένα στοιχείο. 27


συνέντευξη G A L A

Εντάξει, όταν αγαπάμε κάποιον πρέπει να τον αφήνουμε ελεύθερο. Αλλά πού χωράει ο αρνητισμός και η ζήλια στην όλη εικόνα; Οι άνθρωποι δεν είμαστε τέλειοι. Αυτό που έχει ενδιαφέρον σε εμάς είναι η συνεχής μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, στην ανάγκη για ανεξαρτησία και στην ανάγκη που μας κάνει να χρειαζόμαστε τους άλλους. Επίσης, το να απελευθερωθείς από τις επιθυμίες του χρήματος, της δύναμης, της δόξας. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η μάχη. Χωρίς αυτήν θα ήμασταν όλοι άγγελοι. Η δύναμή μας είναι να αισθανόμαστε αυτές τις διαφορετικές επιθυμίες, τη ζήλια και τις υπόλοιπες επιθυμίες που έχουν να κάνουν με εμάς και να τις προσπερνάμε.Με αυτό το σκεπτικό το «Taste of Me» μοιάζει πολύ με το «Freed from Desire». Η εσωτερική διαμάχη ανάμεσα στο θέλω και δε θέλω, στην επιβολή και στην επιθυμία να απαλλαγούμε από αυτήν. Τραγουδίστρια, στιχουργός, μουσικός, παραγωγός και χορογράφος. Πολλές ιδιότητες σε ένα και μόνο άτομο. Ποια από αυτές σας χαρακτηρίζει περισσότερο; Κάνω πολλά περισσότερα από το να γράφω ή να χορογραφώ. Σε ένα show που έκανα πρόσφατα στην Νέα Υόρκη, ήμουν υπεύθυνη για το φωτισμό, τις προβολές, την προώθηση και πολλά άλλα… Το δυσκολότερο πράγμα είναι να βρεις έναν μάνατζερ και μια συγκεκριμένη ταμπέλα, μια ομάδα που πραγματικά σκέφτεται όπως εσύ, να είναι αποτελεσματικοί και αφοσιωμένοι σε αυτό που κάνουν. Είχα έναν εξαιρετικό μάνατζερ (ο μάνατζερ του Prince), αλλά μετά από αυτόν ήταν πολύ δύσκολο να βρω κάποιον σοβαρό και καλό. Επίσης, οι περισσότεροι καλοί μάνατζερ είναι ήδη πιασμένοι και δεν ενδιαφέρονται να δουλέψουν για νέους καλλιτέχνες, κυρίως όταν είναι γυναίκες και μεγαλύτερες από την ηλικία των 18. Δεν βγάζουν πια τα εκατομμύρια, όπως κάνουν οι Djs στις ημέρες μας. Το να βρω το σωστό συνεργάτη, ο οποίος θα φροντίσει όλες τις πτυχές της προώθησης και της οργάνωσης της δουλειάς μου, είναι ένα όνειρο. Αποτελεί την πιο σημαντική συνεργασία στην καριέρα ενός καλλιτέχνη. Οι καλλιτέχνες που βρίσκουν αυτό το άτομο και που μπορούν να το εμπιστευθούν 100% (όπως η Beyonce έχει τον πατέρα της που την μανατζάρει από τα 13 της), είναι πραγματικά πολύ τυχεροί. Αλλάζει τα πάντα. Οι καλλιτέχνες που έχουν αυτού του είδους την ομάδα διαρκούν περισσότερο. Οι άλλοι εξαφανίζονται. Εγώ πιστεύω ότι είμαι μια ιδιαίτερη περίπτωση. Συνεχίζω να το κάνω, κόντρα στο ρεύμα και ολομόναχη. Κάθε χρόνος που περνά γίνεται κατά μια έννοια δυσκολότερος, αλλά νιώθω εντάξει με αυτό. Όπως είχε γράψει και ένας δημοσιογράφος για εμένα: «Η Gala ανοίγει τις πόρτες και όταν αυτές δεν ανοίγουν ζωγραφίζει παράθυρα 28

σε γυάλινες οροφές και χορεύει ακριβώς μέσα σε αυτά». Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές; Prince, Beatles, Depeche Mode, Eurythmics, Patti Smith, Blues, Flamenco και όπερα. Και φυσικά καινούρια ακούσματα. Ακούω συνέχεια καινούρια μουσική, νέους καλλιτέχνες. Τόσο η απόφαση να φτιάξετε τη δική σας δισκογραφική εταιρεία, όσο και το όνομα που επιλέξατε (Matriarchy Records) περνούν ένα μήνυμα ανεξαρτητοποίησης από το κατεστημένο. Συμφωνείτε με αυτό; Τι σας ώθησε να το κάνετε; Φυσικά! Έφτιαξα τη Matriarchy Records, γιατί πιστεύω ότι ζούμε σε ένα καθεστώς πατριαρχίας. Κυρίως στο χώρο της μουσικής. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή σας δηλώσατε ότι όλοι οι εργαζόμενοι στη δισκογραφική σας είναι γυναίκες. Γιατί αυτό; Δεν είναι μόνο γυναίκες. Όχι ακόμα. Πρόκειται για ένα δύσκολο στόχο. Αλλά είναι κυρίως γυναίκες. Γιατί; Για να ισορροπήσω τα 20 χρόνια μουσικής που συνεργάζομαι μόνο με άνδρες. Μου αρέσει να δίνω δουλειά στις γυναίκες όταν μπορώ. Γιατί το να βγάλουμε λεφτά είναι κάτι πιο δύσκολο για εμάς. Αν γυρίζατε το χρόνο πίσω τι θα ήταν αυτό που θα αλλάζατε; Τον θάνατο του μάνατζέρ μου, Steve Fargnoli, το 1999. Ήταν επίσης μάνατζερ του Prince και της Sinead o’Connor. Άγγιξα το όνειρο μαζί του και μέσα σε μια μέρα έχασα τα πάντα. Έπρεπε να τα ξαναχτίσω από την αρχή όλα ολομόναχη. Το «Freed from Desire» παίζεται ακόμα από αρκετούς ραδιοφωνικούς σταθμούς. Έχει τύχει να το ακούσετε ξαφνικά σε κάποιον από αυτούς; Είναι πάντα ευχάριστο. Είναι ένα πολύ ευγενές μήνυμα. Είμαι χαρούμενη που οι άνθρωποι τραγουδούν αυτούς τους στίχους. Είναι μια βουδιστική προσευχή. Είστε εξαιρετικά δημοφιλής στην Ελλάδα. Τo τραγούδι «Faraway» έγινε μεγάλη επιτυχία (ερμηνεύτηκε από την Τάμτα), ενώ μία από τις πιο επιτυχημένες τραγουδίστριες της χώρας, Έλενα Παπαρίζου, ερμήνευσε σε μια νέα εκδοχή το «Freed From Desire», κατά τη διεξαγωγή γνωστών μουσικών βραβείων (Mad TV Awards). Πώς σας κάνει να αισθάνεστε όλο αυτό; Είναι καλό που το ακούω. Δεν έχω παρουσιάσει κάτι στην Ελλάδα ούτε σχεδιάζω να προωθήσω τη νέα μου δουλειά. Οπότε δεν μπορώ να δω τα πρακτικά αποτελέσματα. Είμαι όμως χαρούμενη που οι άνθρωποι αγαπούν αυτό το τραγούδι (Faraway). Δεν είναι ένα «ελαφρύ» τραγούδι.

Χρειάστηκε πολλή σκέψη. Είναι ένα τραγούδι, που έγραψα σε μια στιγμή ειλικρίνειας με τον εαυτό μου και πραγματικά έγραψα αυτό που ένιωθα και πιστεύω ότι το κοινό το κατάλαβε. Είχα εμπνευστεί από το έργο της ποιήτριας Marguerite Yourcenar. Το εν λόγω ποίημα έχει τον τίτλο «Το όνομά σου», στα Γαλλικά «Τon nom». Εκτός από τον κόσμο της μουσικής, δραστηριοποιείστε έντονα και στο χώρο των LGBT δικαιωμάτων. Επίσης, έχετε μιλήσει ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά σας (σ.σ. έχει δηλώσει bisexual). Πόσο εύκολο είναι για έναν καλλιτέχνη να μιλήσει ανοιχτά για αυτά τα θέματα; Έχει ρίσκο. Για χρόνια διάσημοι καλλιτέχνες απέφευγαν να το κάνουν και εξακολουθούν να το αποφεύγουν. Καταλαβαίνω την ανάγκη της ιδιωτικής ζωής, αλλά το βρίσκω εγωιστικό και υποκριτικό να μην χρησιμοποιείς τη φήμη σου, ώστε να βοηθήσεις άλλους ανθρώπους να εκφραστούν. Είμαι ανοιχτή με τη σεξουαλικότητά μου. Πιστεύω ότι θα πρέπει να επιτρέπεται σε όλους να ελκύονται και από τα δύο φύλα. Κι αν μιλάμε για δύο ενήλικους που και οι δύο συμφωνούν ελεύθερα να αγαπιούνται μεταξύ τους, κανείς δεν πρέπει να διαμαρτύρεται ή να αντιτίθεται σε αυτή την αγάπη. Γιατί να μην ανησυχούμε για τον πόλεμο, τα βασανιστήρια και το κακό που υπάρχει σε αυτό τον κόσμο, από να τα βάζουμε με την αγάπη, το σεξ και το πάθος; Έχετε ζήσει το μεγάλο έρωτα. Αν ναι, ήταν με άνδρα η γυναίκα; Και με τους δύο… Έχετε επισκεφθεί ποτέ τη χώρα μας; Σας άρεσε; Ναι, την αγαπώ και θέλω να την επισκεφθώ και πάλι. Μελέτησα για χρόνια την ελληνική κουλτούρα στο σχολείο και για χρόνια μετέφραζα αρχαία ελληνικά σε λατινικά. Από τα 13 μέχρι και τα 18 μελετούσα αρχαία ελληνικά. Αν θα αφιερώνατε ένα τραγούδι σας στους αναγνώστες μας, ποιο θα ήταν αυτό; Το «Taste of Me (Bimbo Jones Remix)» που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες.


To μαγικό κουτί «Η ζωή δεν μιμείται την τέχνη αλλά την κακή τηλεόραση.» - Woody Allen

30


To μαγικό κουτί Kυριάκος Βογιατζής (kyriakos.vogiatzis@gmail.com)

Η κοινωνία γίνεται όλο και πιο δεκτική ως προς την LGBT κοινότητα. Όχι σε όλα τα μέρη του κόσμου δυστυχώς και φυσικά όχι παντού στον ίδιο βαθμό. Όμως τα πράγματα πηγαίνουν προς το καλύτερο. Ένα βήμα τη φορά. Άλλοτε σταθερό και αποφασισμένο και άλλοτε στραβοπατημένο κι άτσαλο. Από την εξάλειψη των κοινωνικών ταμπού μέχρι την πλήρη ισότητα απέναντι στο νόμο. Και από το δικαίωμα στο γάμο μέχρι μία πιο δίκαιη και ισορροπημένη δημόσια εικόνα. Με αφορμή τη νέα σειρά του αμερικάνικου HBO «Looking» - που έχει να κάνει με τις ζωές τριών γκέι φίλων στο Σαν Φρανσίσκο - θα ήταν χρήσιμο να κάνουμε όλοι μας δυο-τρεις σκέψεις σχετικά με το ρόλο της τηλεόρασης στη δημόσια εικόνα και την απεικόνιση των LGBT ατόμων σήμερα. Αλλά και για την πραγματικότητα που η τηλεόραση μιμείται και κατασκευάζει ταυτόχρονα. Τι πραγματικά βλέπω όταν παρακολουθώ μία σειρά όπως το «Looking»; Τη ζωή μου; Αυτό που θα ήθελα να είναι η ζωή μου; Αυτό που οι άλλοι πιστεύουν πως είναι η ζωή μου; Ή μήπως αυτό που οι άλλοι πιστεύουν πως θα με κάνει να νιώσω ότι βλέπω τη ζωή μου; Αυτή η ιστορία δεν είναι τίποτα καινούργιο βέβαια. Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει γύρω από τη σχέση της εικόνας των γυναικών και της λεγόμενης σαπουνόπερας. Οι δεκαετίες ’80 και ’90 βρίθουν παραδειγμάτων απεικόνισης των γυναικών μέσα από το πρίσμα της μητέρας-τροφού και του πατέρα-πάροχου. Θέματα όπως γάμοι, χωρισμοί, παιδιά, παραπαίδια και οικογενειακή ζωή παρουσιαζόταν ως προσφιλή και φυσικά απολύτως συσχετισμένα με τη ζωή των γυναικών. Ταυτόχρονα, εικόνες υπέρμετρης γκλαμουριάς και λούσων προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μία ψευδαίσθηση επιθυμητού και άπιαστου. Επίσης, οι γυναικείοι χαρακτήρες υπάκουαν πιστά σε δοτές ιδιότητες όπως της αυτοθυσίας για το καλό της οικογένειας, της καρτερίας, αλλά και του κουτσομπολιού και της ραδιουργίας. Καλώς ή κακώς, η τηλεόραση και τα μέσα εν γένει αντανακλούν και δημιουργούν ιδεολογίες. Και εδώ φυσικά θα μπορούσαμε να μπούμε σε ένα θεωρητικό χάος, μιλώντας για κυρίαρχες ιδεολογίες, το κατεστη-

μένο και την κοινωνική κατασκευή της πραγματικότητας. Αλλά ας μείνουμε στα του κουτιού. Τηλεοπτικές σειρές όπως το «Will & Grace» και το «Queer as folk», έβαλαν τις βάσεις - αισθητικές και πολιτικές - για την απεικόνιση των ομοφυλόφιλων σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από ουδέτερο έως και εχθρικό. Χρησιμοποιώ αυτά τα δύο παραδείγματα, γιατί εκφράζουν δύο πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις. Είναι προφανές πως οι ήρωες του «Queer as folk» απευθυνόταν κυρίως στην LGBT κοινότητα, παίζοντας με θέματα οικεία αλλά και τρομερά κλισέ. Η μονομανία με το σεξ, εκτός από ένα στοιχείο πρόκλησης, αποτελούσε και το εύκολο δόλωμα για μεγαλύτερη τηλεθέαση. Αντίθετα, το «Will & Grace» προσπάθησε και πέτυχε σε μεγάλο βαθμό μία πιο εύπεπτη και ίσως αποστειρωμένη προσέγγιση, απευθυνόμενο όμως και σε ένα σαφώς ευρύτερο κοινό. Ο Will ως ομοφυλόφιλος άντρας σίγουρα δεν είχε να κάνει και πολλά με τους ήρωες του «Queer as folk». Η απεικόνιση των LGBT ατόμων ενέχει μια βαθιά πολιτική διάσταση. Κι αυτό γιατί οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες καθορίζονται κυρίως από αυτή τους την ιδιότητα. Αυτό είναι που τους κάνει ενδιαφέροντες, αυτό είναι η δραματική τους βάση από άποψη σεναρίου. Και το σεξ πού πάει μέσα σε όλα αυτά; Έχει κι αυτό πολιτική διάσταση ή απλώς πουλάει; Κακά τα ψέματα, σε όλους μας αρέσει να ασχολούμαστε με το σεξ και τις σχέσεις. Είναι χωρίς αμφιβολία από τα βασικά θέματα συζήτησης μεταξύ φίλων, οικείων και γνωστών. Δεν είναι όμως τα μόνα. Τι θα γινόταν άραγε αν χρησιμοποιούσαμε κάτι ανάλογο με το σουηδικό Bechdel τεστ, το οποίο εφαρμόζει μία μέθοδο μέτρησης του βαθμού προκατάληψης σχετικά με το φύλο στις ταινίες; Η βασική ερώτηση που θέτει είναι πολύ απλή: Υπάρχουν δύο τουλάχιστον γυναικείοι χαρακτήρες που μιλούν μεταξύ τους για ό,τι άλλο εκτός από άντρες; Ζόρικο, ε; Πόσες φορές έχουμε δει ομοφυλόφιλους χαρακτήρες στην τηλεόραση ή το σινεμά να μιλούν για κάτι άλλο εκτός από το σεξ ή σχέσεις στην καλύτερη των

περιπτώσεων; Και ακόμα παραπέρα, πόσες φορές έχουμε δει διεμφυλικούς χαρακτήρες οι οποίοι δεν παρουσιάζονται ως ψυχικά ασθενείς ή ως μελοδραματικές καρικατούρες; Πόσο μάλλον να έχουν μία ισορροπημένη κοινωνική ζωή και καριέρα. Το τεστ εδώ θα χτυπούσε κόκκινο. Απο την άλλη, το ίδιο παράδοξο είναι το γεγονός πως μια εικόνα ετερο-κανονικότητας είναι πιο επιθυμητή από τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους. Θα προτιμούσαμε να δούμε τους ήρωες του «Looking» να ζουν ευτυχισμένοι σε προσεγμένα νοικοκυριά, με γάτες, σκύλους και πολλά χαριτωμένα μούλικα να παίζουν στον κήπο. Κι εδώ επανερχόμαστε στην πολιτική βαρύτητα της απεικόνισης ή της αναπαράστασης των LGBT ατόμων. Δεν μιλάμε απλώς για ένα χαρακτήρα ο οποίος τυγχάνει να είναι ομοφυλόφιλος, αλλά η κουβέντα πηγαίνει κατευθείαν σε μία πολιτική/κοινωνική/αισθητική ατζέντα. Μιλάμε ουσιαστικά για μία απόφαση που θα πρέπει να πάρουμε όλοι μας - ομαδικώς και δημοσίως - για το ποια εικόνα μας αντιπροσωπεύει καλύτερα. Κι αυτό είναι κομμάτι γελοίο, αν όχι και επικίνδυνο. Όλα αυτά σίγουρα θα πάρουν χρόνο να εξαλειφθούν ή έστω να αποδυναμωθούν. Προϋποτίθεται η εξισορρόπηση των ανισοτήτων και η καταπολέμηση των προκαταλήψεων. Ας σκεφτούμε μόνο πόση δύναμη έχει ακόμα η εικόνα του Ομπάμα ως πρώτου μαύρου Προέδρου των ΗΠΑ. Προσωπικά πιστεύω πως το «Looking» πετυχαίνει κάτι το σημαντικό. Μια νότα καθημερινότητας, συνηθισμένης ζωής αν θέλετε, χωρίς όμως να επιδιώκει μια ηθικιστική αποστείρωση και χωρίς να πέφτει σε ξεπερασμένα στεγανά. Και αυτό σε τελική ανάλυση είναι θετικό. Η τηλεόραση δεν είναι η αληθινή ζωή και ποτέ δεν θα είναι, ας το πάρουμε απόφαση. Ευτυχώς δεν θα δούμε ποτέ τη ζωή μας εκεί μέσα. Βέβαια, είναι εύκολο να μιλήσεις για τη ζωή ενός ομοφυλόφιλου σε μία πόλη όπως το Σαν Φρανσίσκο. Τι θα γινόταν όμως αν οι χαρακτήρες μας ήταν στη Ρωσία ή στην Ουγκάντα του σήμερα; Σίγουρα το φιλοθεάμον κοινό δεν θα ήταν τόσο πρόθυμο να στρωθεί μπροστά από το μαγικό του κουτί για κάτι τέτοιο.


φωτογραφία: Γρηγόρης Μορίκης


συνέντευξη Θέμης Καραμουρατίδης Βασίλης Θανόπουλος (bill_thanau@yahoo.gr)

Απόγευμα Πέμπτης. Η ημέρα δείχνει κάπως μεγαλύτερη και εμείς βρισκόμαστε ήδη στον «Μπλε Παπαγάλο» (ή αλλιώς στο καφέ της Νατάσσας) στο Μεταξουργείο, περιμένοντας τον Θέμη Καραμουρατίδη για την επόμενή μας «ανάκριση». Έχουμε φτάσει λίγο νωρίτερα, οπότε η σκέψη μας προσπαθεί να ταξινομήσει όλες εκείνες τις πληροφορίες που έχει συλλέξει για αυτόν, διατηρώντας παράλληλα ενεργή την ανάμνηση της μελωδίας του «Εν λευκώ». Οι εσωτερικές διεργασίες διακόπτονται απότομα τη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε την παρουσία του. Ο Θέμης Καραμουρατίδης, χαμογελαστός και ευδιάθετος εισβάλλει στο χώρο. Μας εξηγεί ότι έρχεται κατευθείαν από τις πρόβες για τις εμφανίσεις του με την Γιώτα Νέγκα και εμείς προσπαθούμε να κλέψουμε λίγο από αυτή την ενέργεια που αποπνέει. Λίγα λεπτά αργότερα και η συζήτηση ανάβει, με μοναδική προϋπόθεση τη χρήση του ενικού. Όπως ακριβώς θα έκαναν και δύο φίλοι. Πρώτος σταθμός της συζήτησης η ευαισθητοποίηση του καλλιτέχνη απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα.


συνέντευξη Θέμης Καραμουρατίδης

Θέμη, ανήκεις στους καλλιτέχνες με ιδιαίτερη κοινωνική δράση. Πώς προέκυψε αυτό; Θεωρώ καθήκον μου ως πολίτης να προσφέρω οτιδήποτε μπορώ, από τη θέση που βρίσκομαι. Αν μπορώ να κάνω κάτι που μπορεί να προκαλέσει έστω και ένα χαμόγελο, αυτό μου αρκεί. Ακριβώς αυτός είναι και ο στόχος του Αγάπη Ρε+. Πρόκειται για μια καλλιτεχνική κολεκτίβα αγάπης, στην οποία αγωνιζόμαστε να αποδείξουμε πόσο ίδιοι και ίσοι είμαστε όλοι. Μπορείς να μας πεις σύντομα πώς ξεκίνησε η προσπάθεια αυτή; Η ιδέα ξεκίνησε από τη Νατάσσα Μποφίλιου, το Στάθη Δρογώση και το Μανώλη Φάμελλο, οι οποίοι θέλησαν να κάνουν μια φιλανθρωπική εκδήλωση με τους δικούς τους όρους. Υπήρξε μια γρήγορη κινητοποίηση, τηλεφωνήματα σε φίλους που θα μπορούσαν να συμμετέχουν και να προσφέρουν στον πνεύμα της ιδέας. Μετά από κάποιες συναντήσεις αποφασίσαμε την πρώτη μας δράση, τη μεγάλη φιλανθρωπική συναυλία στο Κατράκειο Θέατρο, τον περασμένο Ιούλιο. Τώρα ετοιμάζουμε και τη δεύτερη. Πιστεύεις ότι είναι στη φύση του μουσικού να είναι ευαισθητοποιημένος με την κοινωνία; Νομίζω ότι δεν ισχύει αυτό. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο και όχι με την ιδιότητα. Εμείς βρεθήκαμε να κάνουμε αυτό, γιατί είναι το αντικείμενό 34

μας. Αυτό ξέρουμε να κάνουμε. Θα μπορούσε να είμαστε χτίστες για παράδειγμα και να φτιάχναμε σπίτια. Υπάρχουν και άτομα που ανήκουν στο χώρο της μουσικής και που τους ακούς να κάνουν αισχρές δηλώσεις. Έχει να κάνει βέβαια και με το τι καταπιάνεσαι. Υπάρχουν τρόποι να κάνεις μουσική, οι οποίοι απαιτούν καλλιέργεια και τρόποι που απλώς απαιτούν να είσαι μέσα στην πιάτσα, να έχεις τα μέσα, να το παίζεις μάγκας κ.λπ. Το τραγούδι είναι ένας καθρέφτης της κοινωνίας. Μέσα εκεί μπορείς να βρεις από πολύ ευαισθητοποιημένα άτομα, μέχρι και τα πιο φασιστικά σκουπίδια. Κάτι που συμβαίνει και σε οποιοδήποτε άλλο επάγγελμα, βέβαια. Σε αυτή σου την ευαισθητοποίηση οφείλεται και η συμμετοχή σου στο Athens Pride, τον περασμένο Ιούνιο; Πώς ήταν η εμπειρία; Θεωρώ σπουδαίο οι άνθρωποι να αγωνίζονται και να διεκδικούν τα θέλω τους, την ελευθερία τους, το δικαίωμα να εκφράζονται με τον τρόπο που επιθυμούν. Δεν θα μπορούσα, λοιπόν, να λείπω από μια εκδήλωση, στην οποία ο βασικός άξονας είναι η διαφορετικότητα και η υπεράσπιση του δικαιώματος να είσαι αυτός που είσαι. Ήταν πολύ συγκινητικά. Υπήρχε θετική διάθεση. Ήταν μια μεγάλη γιορτή για όλους. Ήταν υπέροχα. Ποια είναι η άποψή σου για την κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας;

Κοίτα, δε θέλω να είμαι απαισιόδοξος. Θεωρώ ότι γίνονται αρκετά βήματα προς τα εμπρός, αλλά εξακολουθούν να γίνονται ακόμα πολλά βήματα προς τα πίσω. Ουσιαστικά καταλήγουμε στα ίδια, ίσως λίγο πιο κάτω. Βρισκόμαστε πίσω από τον ήλιο σε πολλά θέματα. Για παράδειγμα, η ιστορία με το σύμφωνο συμβίωσης μέχρι τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των μεταναστών… Με θλίβουν. Ζούμε ακόμη με φαντάσματα. Έχουμε τη νοοτροπία του Ελληναρά. Αλλά είναι πρόσχημα. Είναι σπουδαίο να είσαι Έλληνας, γιατί ως λαός έχουμε πολλά θετικά στοιχεία, τα οποία δεν αναδεικνύονται με αυτόν τον τρόπο. Νευριάζω που χρησιμοποιούν τα σύμβολα έτσι. Που τα λερώνουν για τους προσωπικούς τους στόχους. Υπάρχει έντονα το φαινόμενο του εκφοβισμού (bullying). Έχει πάρα πολλές μορφές. Πέρα από τη γνωστή και βίαιη έκφανσή του, υπάρχουν και οι υπόγειες που γίνονται με χαμόγελο και αγάπη. Που είναι ακόμα πιο επικίνδυνες. (Ξαφνικά μια φίλη του Θέμη διακόπτει τη συνέντευξη για να τον χαιρετήσει. Ο ίδιος ξεσπά σε γέλια. Μετά τη σύντομη διακοπή, συνεχίζουμε τη συζήτηση μας σχετικά με τον καλλιτεχνικό κόσμο του δημιουργού.) Αν κάποιος σε ρωτήσει με τι ασχολείσαι. Τι του απαντάς; Γράφω μουσική. Αυτό κάνω. Όλα τα υπόλοιπα τα κάνω, σαν να εξηγώ αυτό. Μπορεί να μου αρέσει να τραγουδάω, αλλά τραγουδάω σαν ένας


Βασίλης Θανόπουλος (bill_thanau@yahoo.gr)

συνθέτης που τραγουδάει. Γράφω στίχους σαν ένας συνθέτης που γράφει. Ουσιαστικά όμως γράφω μουσική, ενορχηστρώνω. Σε αυτό νιώθω ο εαυτός μου. Είμαι λίγο εγωιστής, οπότε θέλω να κάνω αυτό που νιώθω ότι κάνω καλά. Είμαι τραγουδιστής, αλλά δεν είμαι σπουδαίος και γράφω στίχους, αλλά όχι σπουδαίους. Θεωρώ όμως ότι είμαι ένας καλός συνθέτης. Αν έψαχνες το σημείο μηδέν της σχέσης σου με τη μουσική, ποιο θα ήταν αυτό; Θα ήταν μάλλον τότε που η θεία μου αγόρασε στη ξαδέρφη μου ένα πιάνο. Πήγαινα εκεί μικρός και το σκάλιζα συνέχεια. Η θεία μου είπε τότε στη μάνα μου, ότι μάλλον έχω ταλέντο στη μουσική και μου αγοράσανε και εμένα. Αυτό σημαίνει να έχεις δίπλα σου τους γονείς σου. Η παρουσία τους ήταν καταλυτική. Με υποστήριξαν. Ήταν εκατό τοις εκατό εκεί.

Αν μπορώ να κάνω κάτι που μπορεί να προκαλέσει έστω και ένα χαμόγελο, αυτό μου αρκεί.

Πότε άρχισες να το βλέπεις πιο επαγγελματικά; Πάντα έγραφα μουσική. Θυμάμαι το πρώτο μου ορχηστρικό το οποίο διαρκούσε 8,5 λεπτά και θυμάμαι και το πρώτο μου τραγούδι, το οποίο το είχα γράψει στα 15 μου για έναν παιδικό έρωτα. Του είχα δώσει τον τίτλο «αχ και να 'ξερες» (γέλια). Ένα απαίσιο τραγούδι, το οποίο για εμένα ήταν τότε το πιο ωραίο τραγούδι του κόσμου. Μέχρι τα 16-17 είχα φτιάξει ολόκληρους δίσκους. Έγραφα συνέχεια. Όταν στα 18 ήρθα στην Αθήνα είχα γράψει πάνω από 300 τραγούδια. Αλλά και πάλι δεν το σκεφτόμουν επαγγελματικά. Ένας πολύ καλός μου φίλος επέμεινε να πάω σε κάποια οντισιόν. Είχε βέβαια προηγηθεί μια προσπάθεια με μια μεγάλη τραγουδίστρια που της είχα στείλει ένα δισκάκι. Δεν μου απάντησε ποτέ. Εντάξει, γίνονται αυτά. Τώρα το καταλαβαίνω. Κάποιες φορές δεν προλαβαίνεις. Σε είχε απογοητεύσει; Πολύ. Ήθελα να τα παρατήσω. Ο φίλος μου όμως δεν με άφησε. Πήρε από μόνος του και με δήλωσε στην οντισιόν. Μετά ήρθε από μόνο του. Πέρασα την οντισιόν και βγήκε ο πρώτος δίσκος της Μικρής Άρκτου, στην οποία είχα δύο τρα-

γούδια. Στη Μικρή Άρκτο γνώρισα τη Νατάσσα (Μποφίλιου), τον Γεράσιμο (Ευαγγελάτο) και τον Κώστα (Τσίρκα) και έτσι ξεκίνησε μια φιλία με τα παιδιά που κατέληξε σε μια υπέροχη συνεργασία. Είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι της ζωής μου. Αισθάνομαι πολύ γεμάτος και τυχερός που τους γνώρισα. Τους αγαπάω και τους θαυμάζω απεριόριστα. Παράλληλα, ήρθαν και κάποια τραγούδια που είχα κάνει με τον Παρασκευά Καρασούλο για τον δίσκο του Μάριου Φραγκούλη και σιγά σιγά ξεκίνησε όλο αυτό. Χάρη στο πείσμα ενός φίλου μου. Πώς νιώθεις τώρα που έχεις εδραιωθεί στο χώρο; Δεν νιώθω σίγουρος. Αν ένας καλλιτέχνης νιώσει σίγουρος για τη δουλειά του, τα πακετάρει και φεύγει. Το μόνο που νιώθω με σιγουριά είναι η διάθεση να κάνω νέα πράγματα. Οι άνθρωποι που την ψωνίζουν είναι αστείοι. Από πού εμπνέεσαι; Από παντού… Πιστεύω πολύ στην αλήθεια του καλλιτέχνη. Εμπνέεσαι από τις καταστάσεις. Το «Σ΄ έχω βρει και σε χάνω» αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού αναφέρεται σε μια πολύ προσωπική μου στιγμή. Ποια από τα κομμάτια σου ξεχωρίζεις; Το «Ευχαριστήριο» και το «Δεμένη». Ποια είναι τα καλλιτεχνικά σου σχέδια; Σε λίγες μέρες κυκλοφορεί ο δίσκος μου με την Γιώτα Νέγκα με τον τίτλο «Καινούριο φιλί». Είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν το δίσκο, γιατί είναι ένα άλλο πρόσωπό μου. Από τις 10 Φεβρουαρίου (κάθε Δευτέρα) ξεκινάμε και τις εμφανίσεις μας στο «Σταυρό του Νότου Plus». Παράλληλα, συνεχίζεται η περιοδεία με την Νατάσσα Μποφίλιου της παράστασης «Πάμε Ξανά». Τέλος, στα σχέδια είναι ένας ολόκληρος δίσκος με τον Οδυσσέα Ιωάννου με δύο πολύ σημαντικούς ερμηνευτές. Α! Την άνοιξη βγαίνει και ο καινούριος δίσκος της Ελευθερίας Αρβανιτάκη με τέσσερα δικά μου τραγούδια. 35


36


aφιέρωμα ME OIKOΓΕΝΕΙΑ Βασίλης Νικορέλος (nikorelosvas@gmail.com) - επιμέλεια Βασίλης Θανόπουλος (bill_thanau@yahoo.gr)

Και οι gay κάνουν οικογένειες. Αγαπιούνται και αγαπούν, χτίζουν από κοινού ζωές, με τα προβλήματα και τις χαρές που έρχονται πακέτο με την απόφαση να δεσμευτείς με έναν άλλο άνθρωπο. Μερικές φορές τα καταφέρνουν καλά, άλλες όχι. Τίποτα το διαφορετικό ή το ιδιαίτερο σε αυτό που μόλις περιέγραψα εκτός από ένα λεπτό σημείο. Οι οικογένειες των gay ακόμα δεν αναγνωρίζονται ως τέτοιες στην Ελλάδα. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η διάκριση;

Σ

ε επίπεδο πολιτειακής αναγνώρισης, προκύπτουν καθημερινά ζητήματα ρυθμιστικού περιεχομένου. Περιουσία, δάνεια, υιοθεσίες, γραφειοκρατικές δοσοληψίες, κληρονομιές και πάει λέγοντας. Στα καθημερινά πάρε- δώσε μας με το κράτος και τις υπηρεσίες του. Σε επίπεδο κοινωνικής αποδοχής, δημιουργούνται αντιλήψεις, σκέψεις και συμπεριφορές που δεν εμποδίζουν μόνο τη (μάθε το πια) φυσιολογική ζωή των ομόφυλων ζευγαριών αλλά και ενός ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Ο όρος «κοινωνική δυσλειτουργία» είναι ίσως ο πιο κατάλληλος. Ένα κομμάτι χαρτί δε σου αναγνωρίζει την ουσία. Ωστόσο, ένα κομμάτι χαρτί σου παρέχει τη δυνατότητα να μην χρειάζεται να αποδείξεις αυτό που για τον υπόλοιπο πληθυσμό είναι αυτονόητο. Ενώ τα υπόλοιπα ετερόφυλα ζευγάρια έχουν στη διάθεση τους μια γκάμα επιλογών, θρησκευτικό, πολιτικό γάμο και σύμφωνο συμβίωσης, τα ομόφυλα ζευγάρια είναι καθηλωμένα στο κοινωνικό status μιας αιώνιας σχέσης. Κανένα πρόβλημα εάν αυτό είναι προσωπική επιλογή του καθενός. Τι συμβαίνει όμως όταν κάποια άλλα ζευγάρια θέλουν απλά να προχωρήσουν στο επόμενο βήμα; Τότε απλά δε διαθέτουν τα ίδια μέσα για να πετύχουν ένα βασικό και κοινό σκοπό, την αναγνώριση τους ως οικογένεια. Η πρόσβαση σε αυτές τις επιλογές είναι αποκλεισμένη. Το Δεκέμβριο που μας πέρασε ήτανε από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, η πρώτη φορά που στην Ελλάδα ακούσαμε κάτι διαφορετικό για την έννοια ομοφυλόφιλος. Με αφορμή την κατάθεση τροπολογίας από το ΠΑΣΟΚ για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, (Δεκέμβρης 2013) η ελληνική κοινωνία ανακάλυψε πως gay δε σημαίνει μόνο και αποκλειστικά ποτά, ξενύχτια, sex till drop dead, και άλλα. Είχε προηγηθεί ο Σύρριζα και συγκεκριμένα ο αρχηγός του που δήλωσε το απλό αυτονόητο: πως οι gay μπορούν να γίνουν καλοί γονείς και πως θα έπρεπε να έχουν αυτήν τη

δυνατότητα (27/06/2012, www.skai.gr αλλά και LIFO). Η ΔΗΜΑΡ εξίσου υιοθέτησε την επέκταση του συμφώνου και παρείχε εξίσου τη στήριξη της. Η ΝΔ επέλεξε να μη προχωρήσει το θέμα. Ακόμα και εάν υποθέσουμε πως όλα αυτά γίνονται για ψηφοθηρικούς λόγους πρέπει να αναγνωρίσουμε τουλάχιστον πως αυτές οι ενέργειες έρχονται να αντιμετωπίσουν πρακτικά προβλήματα. Αναλογιστείτε για παράδειγμα την περίπτωση του δημοσίου υπαλλήλου. Ένας άνδρας που έχει κάνει οικογένεια με έναν άλλον άνδρα δεν απολαμβάνει τα ίδια προνόμια όπως ένας ετερόφυλος έγγαμος, π.χ. άδειες, μοριοδότηση, μεταθέσεις κ.ο.κ. Φανταστείτε ακόμα περισσότερο τι πρόκειται να συμβεί εάν κάποιος πάει να πάρει δάνειο. Πολύ περισσότερο ας σκεφθούμε περιπτώσεις κληρονομικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε δεν υπάρχει καμιά απλή κάλυψη ενός συντρόφου σε περίπτωση που κάτι συμβεί. Αναφέρομαι με τον όρο «απλή» γιατί θέλω να προλάβω την απάντηση τύπου «ας πάνε σε συμβολαιογράφο». Το ζήτημα της όλης συζήτησης είναι να μη χρειαστεί κανείς να πάει σε ένα συμβολαιογράφο. Τόσο απλά όσο συμβαίνει και στα ετερόφυλα ζευγάρια. Γιατί λοιπόν να χρειάζεται το ομόφυλο ζευγάρι να κάνει παραπάνω πράγματα για να διασφαλίσει κάτι που για τους υπόλοιπους είναι αυτονόητο; Η μη αναγνώριση της σύστασης και ύπαρξης μιας οικογένειας αποστερεί τη δυνατότητα να κυνηγήσει κάποιος τους προσωπικούς του στόχους. Με αυτή την έννοια η απουσία μιας νομικής αναγνώρισης από το κράτος ισοδυναμεί με μια πράξη παραβίασης ενός θεμέλιου δικαιώματος: της απρόσκοπτης συμμετοχής στη κοινωνική ζωή. Με ποια δικαιολογία λοιπόν εθελοτυφλούμε (υπό την έννοια του εθνικού συνόλου) απέναντι σε μια αντισυνταγματική αρχή; Γιατί χρειάζεται τόση ενέργεια για να αποδείξουμε ότι δεν διεκδικούμε κάποια «επιπλέον» ευνοϊκή μεταχείριση

αλλά απαιτούμε όλα αυτά που μας αναλογούν ως ισότιμους κοινωνικά ενεργούς πολίτες; Η πιο κλασσική αντίδραση στην επέκταση του σύμφωνου έρχεται με μια νομιμοφανή προκάλυψη. Μιλώ για το επιχείρημα πως ο γάμος και η συμβίωση θεωρούνται πως απευθύνονται, ως πολιτιστικά και κοινωνικά φαινόμενα, σε ετεροφυλόφιλους (δες το σκεπτικό του ΣτΕ για την μη αναγνώριση των γάμων της Τήλου). Συζητώ για αυτό το επιχείρημα με τον Γιώργο Π. πολιτικό μηχανικό που ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Η άποψη του είναι πως «όλοι οι θεσμοί μεταβάλλονται και αποκτούν διαφορετικό νόημα ανά εποχή. Όντως δε νομίζω πως χρειαζόμαστε ένα σύμφωνο συμβίωσης ή έναν γάμο. Είναι τελείως αναχρονιστικοί θεσμοί και δεν υπάρχει κανένα νόημα να προσπαθούμε να μοιάσουμε σε κάτι ήδη παλιό. Ας το πούμε και Γεωργία, το ζήτημα είναι να έχουμε την ικανότητα να κάνουμε οικογένεια και να αναγνωριζόμαστε ως τέτοια». Συνεπώς ακόμα και εάν το επιχείρημα ευσταθεί, για ποιό λόγο απλά να μην ζητήσουμε την δημιουργία ενός άλλου θεσμού που να μας καλύπτει; Γιατί οι ομόφυλες σχέσεις είναι κατάπτυστες «εφευρέσεις». Τουλάχιστον αυτό μαθαίνουμε από τον επικεφαλής την Ορθόδοξης Εκκλησίας, κ.κ. Βαρθολομαίο (www.avmag.com 09.01.2014). Γιατί οι ομοφυλόφιλοι συγκρίνονται με κτηνοβάτες και παιδεραστές έρμαια του βυθίος δράκοντος της αμαρτίας των (Σεραφείμ Πειραιώς Α’επιστολή). Γιατί οι ομοφυλόφιλοι έχουν το «κουσούρι» (Μακαριστός Χριστόδουλος Αθηνών). Το πιο εύκολο είναι να αντεπιτεθεί κανείς σε αυτό το υβραιολόγιο θυμίζοντας τους άπειρους παπάδες του sodade. Τις κατά καιρούς καταγγελίες για τη ζωή μερικών εκ των επιφανέστερων κληρικών και άλλα τέτοια. Ωστόσο θεωρώ πως αυτό είναι απλά χυδαίο και ως εκ τούτου δε θα ήθελα να έχω σχέση με αυτό. Αντίθετα θέλω να τονίσω τη θετική πλευρά του πράγματος. 37


Η ομάδα «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο» έχει στα σκαριά το 1ο παιδικό βιβλίο στα Ελληνικά για LGBT οικογένειες και σύντομα θα εκδοθεί. Το βιβλίο είναι μία ιστορία – ποίημα με δύο αβγουλάκια που μιλάνε για διαφορετικές μορφές οικογένειας. Διαβάζοντάς το βιβλίο αντιλαμβάνεσαι εύκολα, το απλό και ζεστό μήνυμα του: «άσχετα με το πώς μοιάζει η οικογένεια, το βασικό που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει χαρούμενο, είναι αγάπη.» «Στη χώρα μας οι μη-ετεροκανονικές οικογένειες είναι αόρατες, ακόμα διεκδικούμε βασικά LGBT δικαιώματα και η ομοφοβία είναι βαθιά ριζωμένη στην κουλτούρα μας. Γι’ αυτό πιστεύουμε ότι το βιβλίο πραγματικά μας χρειάζεται». 38

Φυσικά το να απαιτείς να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και με τους γύρω σου δεν είναι ανεκτό από όλους. Κυρίως από αυτή τη μερίδα ανθρώπων που η δουλεία τους είναι να επενδύουν στην ενοχή, στη μη-ειλικρίνεια με τον εαυτό μας. Κατά τη γνώμη μου αυτή είναι η μόνη λογική εξήγηση για το χυδαίο υβραιολόγιο που οι επικεφαλής της Εκκλησίας εξαπέλυσαν εναντίον όσων τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Απλά ξεμένουν από αμαρτίες. Το σοκαριστικό ωστόσο της υπόθεσης δεν είναι η γνώμη της Εκκλησίας, όσο η αξίωση να γίνουν σεβαστοί και να εφαρμοστούν οι προσταγές τους. Το γεγονός αυτό δε δηλώνει μόνο μια αδικαιολόγητη συσχέτιση Εκκλησίας-Κράτους. Περισσότερο δηλώνει το εύρος στο οποίο η δική μας οκνηρία δίνει πάτημα στην ίδια μας την εκμετάλλευση. Κάποια στιγμή θα πρέπει να ξεχωρίσουμε την ιδιότητα του πολίτη στο ελληνικό κράτος από αυτή του χριστιανού. Επίσης κάποια στιγμή θα πρέπει να λειτουργούμε με τα ίδια κριτήρια απέναντι σε όλους, όχι από τη μια να καταδικάζουμε για καθύβριση θρησκεύματος έναν 28χρονό, και από την άλλη να αφήνουμε ένα μητροπολίτη να βρίζει τόσους ανθρώπους ως ανώμαλους και ψυχοπαθείς από άμβωνος. Μπορεί στο μυαλό των περισσότερων η λέξη γάμος να προϋποθέτει την παρουσία ενός γαμπρού και μιας νύφης. Μπορεί επίσης, να εξακολουθεί ο θεσμός αυτός να είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την εκκλησία. Εδώ όμως, μιλάμε για κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν είναι ούτε το φολκλόρ στοιχείο του θεσμού που μας λείπει, ούτε καν η πολιτιστική του ερμηνεία. Έχει να κάνει καθαρά με την περιχαράκωση των ορίων της σχέσης μας. Μπορεί, λοιπόν, να διατηρήσει όποιος θέλει τον όρο «γάμος», ώστε να αναφέρεται καθαρά και μόνο στα ετερόφυλα ζευγάρια, διασφαλίζοντας στο ακέραιο οποιοδήποτε (συνταγματικά αναγνωρισμένο) θρησκευτικό φρόνημα. Ας μείνει όμως εκεί και

ας μην αντιταχθεί στην προσπάθεια μας να περιχαρακώσουμε τη σχέση μας. Σε μια σχέση στην οποία θα μπορώ και εγώ να αναγνωρίζομαι ως ζευγάρι, να αναλαμβάνω και εγώ τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που προκύπτουν από και προς τον σύντροφό μου. Να μπορώ να παίρνω ένα επίδομα οικογένειας όταν το χρειάζομαι, ένα δάνειο με ευνοϊκότερους όρους όταν θέλω να φτιάξω το σπιτικό μου, το υλικό και κυρίως ηθικό μερίδιο που μου αναλογεί όταν και αν ο σύντροφος μου χαθεί από τη ζωή. Όχι γιατί απλά το είχαμε προνοήσει, αλλά γιατί αποτελεί, όπως και αλλού, de facto δικαίωμα. Αλλά το πιο σημαντικό να μπορώ και εγώ να αισθάνομαι ότι αποτελώ μέλος μιας οικογένειας. Μιας οικογένειας που δεν έτυχε να βρεθώ αλλά που επέλεξα εγώ να δημιουργήσω και να παλέψω περήφανα για αυτήν. Μέσα σε μια τόσο «ευτυχισμένη ατμόσφαιρα» θεωρεί κανείς πως μπορεί κάποιος να αναπτύξει πλήρως την προσωπικότητα του και να συμμετάσχει απρόσκοπτα στη κοινωνική και οικονομική ζωή μιας κοινωνίας; Θεωρώ πως όχι. Συνεπώς μη παραξενευόμαστε για τις τάσεις φυγής προς τα εξωτερικά. Δεν είναι μόνο η οικονομική κρίση αλλά και η πολιτιστική και κοινωνική κρίση που δέρνει αυτή τη χώρα. Ο Γ.Α ειδικευόμενος γιατρός στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού μου τονίζει ακριβώς αυτό το σημείο: για αυτόν η μετανάστευση δεν ήτανε μόνο επιλογή για καλύτερη οικονομική αποκατάσταση αλλά κυρίως για περισσότερη ελευθερία. «Εδώ οι γκέι είναι παιδία στρέητ γονιών. Είναι παιδιά μιας στρέητ κοινωνίας και μεγαλώνουν σαν ενεργοί γκέι πολίτες, που παντρεύονται, φορολογούνται, υιοθετούν στρεητ και γκέι παιδιά, πηγαίνουν τα Χριστούγεννα στις στρεητ οικογένειες τους για να φάνε και να διασκεδάσουνε, όλοι μαζί. Εδώ οι κοινωνίες έχουν φτιάξει ειδικά γηροκομεία για γκέι, διότι οι γκέι που δεν είχαν οικογένεια γερνάνε και η κοινωνία πήρε μιαν απόφαση, να τους πάρει στην αγκαλιά της


σαν γέρους. Διότι ήτο σωστοί γκέι πολίτες. Ο Έλληνας γκέι που ζει στην Ελλάδα όσο και αν απελευθερωθεί από τον κοινωνικό/ εκκλησιαστικό βρυγμό της χριστιανικής αμορφωσιάς, που του πρήζει χρονίως τον πούτσο, θα βιώνει τον κατατρεγμό της πούστρας.» Πως μπορεί να δικαιολογηθεί μια τέτοια απαισιόδοξη άποψη; Ας σκεφθούμε λίγο καλύτερα. Ζούμε σε ένα τόπο όπου μια θεατρική παράσταση αναγκάστηκε να κατέβει γιατί δε συμβάδιζε με τα χρηστά ήθη (corpus cristi), όπου εννοείται δεν έχουμε και δε θα έχουμε ποτέ ομοφυλόφιλους ή αμφί βουλευτές, όπου στα σχολεία η έννοια της διαφορετικότητας είναι κάτι το τραγικό. Το πρόβλημα όμως παραμένει: γιατί σε μια gay οικογένεια να μην της επιτρέπεται να αποκτήσει παιδιά; Η πιο γκλάμουρ απάντηση είναι πως οι ομοφυλόφιλοι έχουν παραιτηθεί από το βιολογικό ρόλο της αναπαραγωγής τέκνων. Το πόσο ανερυθρίαστα ρατσιστική και άκυρη είναι αυτή η απάντηση το αφήνω στη κρίση του καθενός. Γιατί με την απλή λογική όλοι αναγνωρίζουμε πως αυτό που χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει είναι αγάπη και σταθερό περιβάλλον. Χρειάζεται γονείς που να το φροντίζουν και να το αγαπούν. Η σεξουαλική ταυτότητα των γονιών συνεπώς δεν έχει σχέση με την αγάπη τους για το παιδί τους και το πως θα την εκφράσουν. Επιπλέον με την απλή λογική πάντα, δε μπορώ να δικαιολογήσω γιατί τα ετερόφυλα ζευγάρια κάνουν καλύτερους γονείς από τα ομόφυλα. Τότε θα φθάσουμε σε μια «βιομηχανία μωρών» όπως κάποτε είχε δηλώσει μια λαοπρόβλητη φίλη μας; Ρωτώ τον Η.Κ ιδιωτικό υπάλληλο, openly gay και πατέρα ενός υπέροχου παιδιού. Συμφωνεί με την υιοθεσία παιδιών από gay γονείς « με την προϋπόθεση πως αυτή θα γίνει μετά από καλή διερεύνηση του καθενός από τους υποψηφίους και του ζευγαριού μαζί, από ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό, κάτι που ούτως ή άλλως θα έπρεπε να γίνεται και με τα ετερόφυλα ζευγάρια

που θέλουν να γίνουν γονείς» Το επιχείρημα εδώ είναι απλό. Κανείς δε ζήτησε να ανοίξουν οι κλινικές και τα ιδρύματα και να ψωνίζει ο κόσμος μωρά σαν να είναι τσαντάκια. Το ζητούμενο είναι να ισχύουν τα ίδια πράγματα για όλους. Ό,τι ισχύει για τα ετερόφυλα ζευγάρια να ισχύει και για τα ομόφυλα. Είτε αυτό είναι υιοθεσία είτε αναδοχή. Για να συμβεί αυτό ωστόσο, θα πρέπει να υπάρχει και μια υποστηρικτική δομή από πίσω. Και εκεί είναι το στοίχημα των πραγματικών πολιτικών για την οικογένεια. Γιατί δεν αρκεί μόνο να αναγνωρίσουμε τις οικογένειες αλλά να φροντίσουμε αυτές να ενταχθούν πλήρως και λειτουργικά μέσα σε μια κοινωνία. Αυτό μεταφράζεται σε πρακτικά και καθημερινά πράγματα. Για παράδειγμα, φέτος είναι η πρώτη φορά που θα εκδοθεί βιβλίο για παιδιά που μεγαλώνουν σε LGBT οικογένειες. Αυτό το φαινομενικά απλό βηματάκι, είναι πραγματικά γιγάντιο. Είναι τεράστιο γιατί ουσιαστικά επιδιώκει τη μόρφωση ανθρώπων πάνω σε πράγματα που θα αντιμετωπίσουν στη πραγματική τους ζωή. Γιατί αυτό που χρειαζόμαστε για να σταματήσουν οι δομικές αυτές διακρίσεις είναι μόρφωση και κυρίως ειλικρίνεια απέναντι στα παιδιά. «Να μπορούν να διαχωρίσουν την αξία και την προσφορά των βιολογικών ή μη γονέων τους από τη σεξουαλικότητα τους». Στη τελική ανάλυση όσοι αγαπάμε τους γονείς μας, το κάνουμε επειδή ήτανε ετερόφυλοι ή επειδή ήτανε οι γονείς μας; Ολοκληρώνοντας λοιπόν, με κάπως ρομαντικό και ελπιδοφόρο τρόπο, δε γνωρίζω πότε πρόκειται η επέκταση του συμφώνου ή η αναγνώριση γάμου να εδραιωθούν δια νόμου στην Ελλάδα. Δε γνωρίζω πότε θα μπορεί ένα gay ζευγάρι να κάνει ό,τι κάνει ένα ετερόφυλο ζευγάρι. Γνωρίζω όμως πως αυτοί είναι δυο από του καλύτερους λόγους για να αγωνίζεται και να απαιτεί κανείς πράγματα: την οικογένεια του, τους ανθρώπους που αγαπά.

Ήδη αρκετές δεκάδες ζευγάρια γκέι γυναικών και αντρών έχουν δηλώσει συμμετοχή στη νέα προσφυγή που θα γίνει από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, το οποίο μαζί με τη Σύνθεση έκαναν την τελευταία προσφυγή, με την οποία καταδικάστηκε η Ελλάδα σπό το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να αλλάξει τον νόμο και να περιλαμβάνει στο σύμφωνο συμβίωσης και τα ομόφυλα ζευγάρια γιατί παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα 39


Taπεινογραφία

40


Tάσος Θεοδωρόπουλος (terra_gelida@hotmail.com)

THE GUILT VERSION Ο Τάσος (ΤΑΖ) Θεοδωρόπουλος μετράει ενοχές και απολαύσεις, «σκηνοθεσίες», προσδοκίες, τραύματα και θαύματα, στον πληρωμένο έρωτα.

Αν το σεξ είναι η απάντηση, τότε ποια είναι η ερώτηση; Ή μάλλον οι ερωτήσεις. Ανήκω σε αυτή τη γενιά των gay, που μεγάλωσαν και βίωσαν τις πρώτες τους σεξουαλικές εμπειρίες, σε ένα πολύ περίεργο, ειδικά για την Ελλάδα, χρονικό μεταίχμιο. Ένα σημείο στο οποίο αργά αλλά σταθερά, ο ομοφυλόφιλος πόθος είχε αρχίσει να απενοχοποιείται, τα gay bar είχαν αποκτήσει τη δική τους στήλη στους οδηγούς της πόλης, τα mainstream περιοδικά αναφερόντουσαν ανοιχτά στο gay lifestyle και η τηλεόραση δεν φοβόταν τόσο πλέον με το να χρησιμοποιήσει gay χαρακτήρες. Εννοείται κατά πλειοψηφία σε κωμικά πλαίσια, με εκμοντερνισμένoυς «Φίφηδες» εφ’ όσον αν το πράγμα σοβάρευε, το ΕΣΡ θεωρούσε ότι προσβάλλονται ιερά και όσια. Όπως εννοείται πως για την πλειοψηφία των «straight» δεν είχαμε πάψει να είμαστε «πουστάρες». Ναι, πραγματικά μια περίεργη αλλαγή εποχής, με την ελευθερία της έκφρασης του πόθου να προβάλλει για πρώτη φορά σαν προοπτική, την ώρα που η επιδημία του ΑIDS δημιουργούσε ένα καινούργιο κύμα νεοσυντηρητισμού και κυνηγιού μαγισσών. Και στο πίσω μέρος του μυαλού μας, όσο κι αν χορεύαμε ημίγυμνοι στο Factory, υπήρχε ακόμα έντονος ο καταραμένος πόθος, ο Φασμπίντερ, ο Ζενέ, η κάβλα της ενοχής, του υπονόμου, του λιμανιού, ένα αμάλγαμα υψηλής λογοτεχνίας και μαυρόασπρου ελληνικού μελό στα «κόκκινα φανάρια». Και κάπως έτσι, διχασμένοι ανάμεσα στον Ταχτσή, τον Χατζιδάκη, τον Καβάφη και τα go go boys, μεγαλώσαμε, πηδηχτήκαμε, χαρήκαμε, γκομενίσαμε, στήσαμε υστερικά δράματα. Ανάμεσα στην ενοχή και την απελευθέρωση. Λίγο μουδιασμένοι απέναντι στην ατόφια χαρά του πόθου και του έρωτα. Κάτι που σε πολλούς από μας, σ’

εμένα σίγουρα, δημιούργησε μια διαστρεβλωμένη εκδοχή στο συναίσθημα του έρωτα. Σαν να έπρεπε με το ζόρι, να πονέσω για να το βιώσω, να εξαπατηθώ, να κάνω «αμαρτίες». Ένα ηδονικό αυτομαστίγωμα. Το ξεχνάω συχνά, έχω κάνει προόδους με την αυτοψυχοθεραπεία μου, είναι όμως κάποιες φορές, δυο τρεις το χρόνο, που για κανένα μήνα κυλάω ξανά, σαν πρεζάκι. Και πιάνω τον εαυτό μου καθηλωμένο στο gay romeo να αναζητώ escorts ή να περιπλανιέμαι σε «μυστικά» μπαρ με ειδικότητα στον πληρωμένο έρωτα. Και μετά σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, να χειρίζω και να χειρίζομαι έχοντας πληρώσει τη φαντασίωση, τον ρόλο, το παιχνίδι της πουτάνας και του σκληρού εραστή. Δημιουργώντας μια αυταπάτη τόσο πειστική που για μερικές μέρες ξεχνάω ότι είναι φτιαχτή. Αυτή του καταραμένου έρωτα που έγραψα παραπάνω. Του αρχέτυπου ενός σκληρού άντρα που θα με χρησιμοποιήσει , θα με πονέσει και θα με εκμεταλλευτεί, παρέχοντας μου μια προσομοίωση ανταλλακτικής αγάπης. Ναι, το σύνδρομο της Κατερίνας Χέλμη και του «μη μ’ αφήνεις Ντορή μου θα φαρμακωθώ, βγάλε με ακόμα και στο πεζοδρόμιο αρκεί να είσαι ο άντρας μου». Οκ, δεν είναι τόσο δραματικό όπως το περιγράφω, γιατί πάντα, δυο τρεις μέρες αργότερα και ένα δυο κατοστάρικα (που δεν τα έχω) πιο ελαφρύς από την τσέπη μου, συνέρχομαι. Και ομολογώ ότι έχω περάσει υπέροχες ερωτικές στιγμές με escort . Αυτό που είναι άγριο, είναι η συνειδητοποίηση μετά, μέσα σε ένα συναισθηματικό κενό. Ότι αυτό που νοίκιασα, δεν ήταν σώμα, πέος, σάλια, σωματικά υγρά. Αυτό που πλήρωσα σαν γνήσιος μαλάκας για να αποκτήσω, ήταν η προσομοίωση του έρωτα. Η ψευδαίσθηση του πάθους. Ο εξαγνισμός της

αμαρτίας. Αν αυτό που με ενδιέφερε ήταν απλά να πηδηχτώ, υπήρχαν χίλιοι τρόποι να το πετύχω με απλό καμάκι, χωρίς τη θεατράλε υπερβολή του «πάω με escort». Και κάπως έτσι, κάθε φορά που τελειώνει αυτή η ερωτική μου παραζάλη, νοιώθω πιο άδειος από πριν. Ούτε καν αμαρτωλός. Αυτό θα είχε έστω μια ηδονή. Απλά άδειος. Ένας ακόμα ανάπηρος που δεν τολμά να αναμετρηθεί με το συναίσθημα και επιλέγει να το αναπαράγει μέσα από σκηνοθεσίες φτηνού σινεμά. Μη με παρεξηγείς. Τρέφω μεγάλη εκτίμηση ως και θαυμασμό για το επάγγελμα του escort, το θεωρώ απαραίτητο και εξαιρετικό σαν παροχή υπηρεσιών πρώτης ανάγκης. Δεν υποτιμώ την ηδονή ούτε τη συνδέω απαραίτητα με το συναίσθημα. Μια χαρά αυτόνομη μπορεί να υπάρξει και να μεγαλουργήσει και εύχομαι να είμαι πάντα πομπός και δέκτης της. Όμως είναι μόνο ηδονή αυτό που κάποιος ζητά όταν κάνει μπουρδελότσαρκα; Ή κάτω από την στιγμιαία χαρά, τον «μικρό θάνατο» και την αναγέννηση του οργασμού, κρύβουμε άλλα πράγματα; Τι περιμένεις ενδόμυχα, αρκετές από τις φορές που πληρώνεις για σεξ; Ή ακόμα περισσότερο, τι προσπαθείς να αποφύγεις από τον ίδιο του τον εαυτό; Πιθανή απάντηση: Μα τον ίδιο σου τον εαυτό. Την παραδοχή της ανάγκης σου να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Τη δυσκολία του να υπερβείς ένα κάρο εμφυτεύματα μέσα σου, προκειμένου να το πετύχεις αυτό. Το φόβο της αποτυχίας απέναντι σε αυτό. Η ενοχή ήταν πάντα πιο βολική από την τόλμη. Και η ουσία είναι ένα συστατικό που χωρίς να πρέπει πάντα να είναι παρών, χρειάζεται κάποιες στιγμές να βρίσκει τη θέση του μέσα στη συνουσία. Ίσως πάλι απλώς να γερνάω και να ηθικολογώ… 41


shave in style, σελ. 46 Fashion: My, meself and I, σελ. 48 Destinations, σελ. 56 Ο Μιχάλης φοράει: Φούτερ Diamond (AYCE) Πουκάμισο Stylist’s Own Σόρτς Stylist’s Own Διπλό Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης Βραχιόλι Art Wear Dimitriadis Καπέλο Diamond (AYCE


Best buy

2

3

1

Treat yourself Το ξύρισμα είναι προσωπική υπόθεση για κάθε άντρα... Απολαύστε το!

1 Shaving Brush Synthetic πινέλο Ξυρισμ./ Body shop Eνισχύει το αφρώδες αποτέλεσμα της κρέμας που χρησιμοποιείτε. Από ξύλο σημύδας, με animal free συνθετικές τρίχες.(13.00€) 2 Aψέντι Αφρός Ξυρίσματος/ Korres Ιδανικός και για ευαίσθητες επιδερμίδες. Το εκχύλισμα Αψιθιάς καταπραΰνει την επιδερμίδα και προστατεύει από ερεθισμούς. Το έλαιο Αμυγδάλου μαλακώνει την τρίχα, διευκολύνοντας το ξύρισμα, ενώ αφήνει την επιδερμίδα φρέσκια και ενυδατωμένη. (€9,80) 3 Καλέντουλα & Ginseng / Korres Μη λιπαρό γαλάκτωμα για τη φροντίδα μετά το ξύρισμα. Το εκχύλισμα από Ginseng διευκολύνει την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών από την επιδερμίδα. Οι αντισηπτικές ιδιότητες της Καλέντουλας και η στυπτική δράση της Αμαμελίδας προστατεύουν αποτελεσματικά από τους ερεθισμούς. Η Αλόη και η προβιταμίνη Β5 καταπραΰνουν

44

τη φλόγωση και τις κοκκινίλες και ενυδατώνουν το δέρμα.(€13,80) Πλούσια κρέμα ξυρίσματος που προετοιμάζει το δέρμα για ένα βαθύ και άνετο ξύρισμα, ενώ παράλληλα το ενυδατώνει, κρατώντας το 4 Facial Fuel Energizing Face Wash/ Kiehl’s Απομακρύνει τους ρύπους και την επιφανειακή λιπαρότητα & xαρίζει απαλό και λείο. Κατάλληλο για κάθε τύπο δέρματος.(9.50€,125 ml) στην επιδερμίδα πιο φρέσκια και υγιή όψη. Συμβάλλει στον σωστό 8 ΚΡΕΜΑ ΞΥΡΙΣΜΑΤΟΣ Apivita με βάλσαμο και πρόπολη. καθαρισμό για ακριβές ξύρισμα και αίσθηση άνεσης. (18€/250 ml ) Μαλακώνει τα γένια και προσφέρει βαθύ και εύκολο ξύρισμα χωρίς ερεθισμούς. Προστατεύει την επιδερμίδα και χάρη στη δράση των 5 Facial Fuel Sky Flying Foaming Multi Gel / Kiehl’s Σύνθεση διπλής δράσης που δρα ταυτόχρονα ως gel ξυρίσματος και βιολογικών αιθερίων ελαίων. Τονώνει τη διάθεση και αναζωογονεί ως αποτελεσματικό προϊόν καθαρισμού. Εξασθενεί τους πόρους και την επιδερμίδα. 99% φυσικά συστατικά - (Λ.Τ 13,20€) απομακρύνει την επιφανειακή λιπαρότητα και τους ρύπους. Διαθέτει 9 AFTER SHAVE Apivita με βάλσαμο και πρόπολη ανακουφιστικές και θρεπτικές ιδιότητες.(8€/150 ml ) Περιποιείται την επιδερμίδα και καταπραΰνει πιθανούς ερεθισμούς μετά το το ξύρισμα.. Ενυδατώνει την επιδερμίδα χαρίζοντας αίσθη6 Maca Root Razor Relief/ Body shop Κρέμα ενυδάτωσης και ανακούφισης της επιδερμίδας ιδανική για ση δροσιάς και παράλληλα την προστατεύει από τις μολύνσεις μετά αμέσως μετά το ξύρισμα.(11.50 € (100ml)) το ξύρισμα χάρη στις αντισηπτικές ιδιότητες της πρόπολης. 97% φυσικά συστατικά- (Λ.Τ 19,40€) 7 Maca Root Shave Cream/ Body shop


5

6

4

7

9

8

45


Destinations

Το Ρίο εί ναι υπερ βολ υπερβολ ικά ήσυχη ικά µακριά, η Βεν ετία και η Πά δηµοφιλ τρα υπερ ής, αλλά βολικά ξέρετε µ καρναβά έσα σας λι δεν µπ πως ορείτε να τη χρονιά το περάσ το σ ετε ΚΑΙ α πετάτε σ το σπίτι της αδερ υτήν ερπαντίν φής σας. ες στην κο Α Ισπανία κα υζίνα, πετ ντί να ι συγκεκρ ά ξτ πόλη Sit ιµ ges. Πάνω ένα στο gay θέρ ε µέχρι την ετρο της, Καστεγιά από 250 την .00 νο Γερµανο ι, Άγγλοι, Γάλλοι, 0 Καταλανοί, ί και… πιά Πορτογά νε λλοι, δρόµους τε το νόη και τα νυ µα, κατα χτ κλύζουν και γεµά τους τοι διάθεσ ερινά µαγαζιά, µ ασκαρεµ η να µην επόµενη ένοι θυµ ηµ Κυριακή, έρα! Το lgbtq κοιν ούνται τίποτα τη ν 23 Φεβρ ουαρίου, ό θα µαζευτεί απ ηµέρες π ό τέσσερις ριν ολόκληρ την κάγκελο!!! την επίσηµη ένα ες ρξη!!! Τη ! ς Marico n το

αρτίου, µε ιτηριάκια για 1 Μ Tσακώστε 2 εισ άστε εδ σκ νδίνο,και δια προορισµό το Λο ς WE, τη αρ στ ερ υπ Ο σο µέσα στο χρήµα! στιο ρά τε ο ιστρέφει στ Nacho Garcia επ σει την κώ ση ξε να για Coronet Theatre ήθεια των εύουσα µε την βο βρετανική Πρωτ θώς και κα s ι Gonzalo Riva Steve Pitron κα ς WE, τη ι ρτ πά σε νο ιζόµε τον πρωτοεµφαν πάει α ήµ χρ το Μα επειδή DJ Zach Burns! ιακά θα δισ ρο αφ τα ξ, σε χέρι, χέρι µε το στο ιδιαίτερη χροιά πάρουν µία πιο… δεν µου µα , 2) m oo (R δεύτερο χώρο ς αποκαλύψω. επιτρέπεται να σα

Sitges

Sitges

Carniv

(23Fe

al

b-5Ma

r.)

WE money London ) (1st of March

Τι παραπάνω έχουν οι γαλαζοαίµατοι δηλαδή ; Περιουσία; Φήµη; Λεφ τά; Τίτλο; Άνεση; Επάγγελµα; Σκήπτρο; Τιά ρα; Απλοί, καθηµερινοί άνθρωποι είναι και αυτ οί σαν κάθε Βασίλισσα της Νύχτας! Με δυο-τρεις υποχρεώσεις κιόλας! Γιατ ί τα είπα όλα αυτά; Το Σάββατο 26 Απριλίου, το Άµστερνταµ, Πρωτεύουσ α της χώρας, φοράει τα καλά του και γιορτάζει, µαζί µε όλη την χώρα, τον Βασιλιά τους, Αυτού Εξο χότης Βίλεµ Αλεξάντερ και ουσιαστικά ο,τι κάν ουν την Ολλανδία ξεχωριστή! Η ηµέρα είνα ι διάσηµη για τον εσωτερικό και τον gay τουρισµό της, καθιστώ ντας αδύνατο να βρει κανείς καλό δωµάτιο, αλλά υπόσχεται στους επισκέπ τες να γνωρίσουν καλύτερα από ποτέ άλλ οτε τα… προτερήµατα του Άµστερνταµ. Μη µε βάλ ετε να τα γράψω!

Koningstag Amesterdam

(26th April)


kAVAFIScOVERfINAL.pdf 1 11/27/2013 2:20:33 AM


Photography: Panayiotis Simopoulos / Styling: Nikos Zanas / Make up-Hair: Vasia Politou / Model: Michail kampourakis, Agencia Direction: Lucas Samaltanos-Ferrier


Πουκάμισο Huf (AYCE), Βερμούδα Diamond (AYCE), Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης, Καπέλο Diamond (AYCE), Ράντες Stylist’s Own


Πουκάμισο Mi-Ro, Τζάκετ Adidas (AYCE), Παντελόνι Mi-Ro, Τριπλό Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης, Γυαλιά Stylist’s Own, Καπέλο Diamond (AYCE)


Ζακέτα Adidas (AYCE), Πουκάμισο Mi-Ro, Παντελόνι Mi-Ro, Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης, Τσάντα Stylist’s Own, Παπούτσια Adidas by Jeremy Scott (AYCE)Πουκάμισο


52


53

Μπλούζα Diamond (AYCE), Ζακέτα Adidas (AYCE), Φόρμα Diamond (AYCE), Διπλό Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης, Βραχιόλι Boudoir Διονύσης Πυρομάλης


Τζάκετ Mi-Ro Πουκάμισο Huf (AYCE) Βερμούδα Diamond (AYCE) Κολιέ Boudoir Διονύσης Πυρομάλης Καπέλο Diamond (AYCE) Ράντες Stylist’s Own


Μανώλης Βαμβούνης (manolis@gmail.com)


57


Τι εννοείς, δεν παρακολουθείς το πιο εθιστικό Show στην TV αυτή τη στιγμή; Κλείσε το The Voice, σου μιλάω. Γι’αυτό είμαστε εδώ. Μην το βλέπεις σαν άλλο ένα άρθρο για TV σε gay περιοδικό, δες το σαν κατήχηση στο hottest thing in gay culture παγκοσμίως. Ναι, το RuPaul’s Drag Race είναι ένας διαγωνισμός reality για drag queens, ήτοι άντρες που ντύνονται γυναίκες επί σκηνής στα πλαίσια ενός performance - τα έχουμε τα βασικά, έτσι; Aλλά είναι επίσης και... Τα Πάντα Όλα.

...and may the best woman, WIN! Κάθε σεζόν, η Αυτής Εκθαμβώτης RuPaul, ξέρεις, η πιο διάσημη και πετυχημένη drag queen στον πλανήτη, ξεκινάει την αναζήτηση για την Επόμενη Drag Superstar της Αμερικής που θα τη διαδεχτεί. Κάποια που να διαθέτει το απαραίτητο... Charisma, Uniqueness, Nerve και Talent - ένα ακρώνυμο ικανοτήτων, «τόσο-όσο» πονηρό για δημόσια κατανάλωση, όπως και το ίδιο το σόου. Κανείς δεν είπε όμως πως είναι εύκολο να είσαι η Ru. Κάθε σεζόν, 13-14 drag queens περνούν τις δοκιμασίες «της δουλειάς». Ράβουν τα δικά τους φορέματα-υπερπαραγωγές, χτίζουν τις εξαντρίκ περούκες τους, ποζάρουν για φωτογραφίσεις μόδας, παρουσιάζουν χορογραφίες, γυρίζουν βίντεο παρωδίες, κάνουν πασαρέλα και στο τέλος λένε και ένα τραγούδι (καλά, οκ, lipsync). Σε ΚΑΘΕ επεισόδιο. Μόνο που δεν μαγειρεύουν κιόλας! Όσο φρανκενσταϊνικό κι αν ακούγεται αυτό το «ρίχνω όλα τα reality στο μίξερ», το αποτέλεσμα στην οθόνη είναι κάτι παραπάνω από το σύνολό τους. Η Ru απορροφά τις αποδεχτές αναλήθειες του genre μέσα στο ημι-σόβαρο grande ύφος του σόου, και τα κάνει τόσο απολαυστικά δικά της. Ως η μεγαλομανής bitch-αφέντρα του βασιλείου της, απολαμβάνει τον σχιζοφρενικό διπλό ρόλο του μέντορα (με την TimGunn-ική «male drag» περσόνα της) και της απόλυτης τελικής δικαστίνας. Φαντάζει πιο Tyra και από την Tyra, κάθε φορά που διατάζει το panel των κριτών της σε «ΣΙΓΗ!» για να λάβει τη δική ΤΗΣ απόφαση ή ραντίζει κάθε μικρή λεπτομέρεια της διαδικασίας με ξεδιάντροπες τοποθετήσεις προϊόντων και ανελέητα σλόγκαν (δες «RuPaulisms») με το προσωπικό της brand. Κάθε reality ένα catchphrase, στο δικό μας χίλια. Όλοι οι παίκτες είναι όμως μαζί της στο «κόλπο», δίνοντας DRAMA! στον λαό με κάθε ευκαιρία, σαν άλλες ΆσπαΤσίνες: Από το φονικό ναρκοπέδιο κακίας του εξομολογητηρίου στις κατινομαχίες και τα δακρύβρεχτα breakdown του «Untucked» after-show. Ακόμα και με τον σκηνοθετημένο φακό ενός reality, όμως, η στιγμή όπου ένας γονιός παραδέχεται για πρώτη φορά ποσο περήφανος είναι για τον γιο του που ειναι drag queen και gay, μιλάει σε όλους.

Responsitrannity Η εκπομπή έφερε για πρώτη φορά στο mainstream πολλά από τα μυστικά της τέχνης του drag (κάποτε το πιο underground κομμάτι της gay κουλτούρας), όπως το αιώνιο ερώτημα «πού κρύβουν τα ξέρεις-ποια», το λεξιλόγιο και τις ειδικές τεχνικές που δημιουργούν την ψευδαίσθηση. Θυμάμαι ακόμα τα πρώτα μου ανόητα στερεότυπα περί της drag

58

κουλτούρας που έσπασε η πρεμιέρα του σόου. Εκτός «πίστας», οι drag queens ξεκουμπώνονται, βγάζουν τους γοφούς από αφρό, τα πλαστικά βυζιά, τις περούκες και το μακιγιάζ τους. Αν και δεν χρησιμοποιούν τα «boy names» τους, είναι gay άντρες που ντύνονται ως γυναίκες για τις ανάγκες της δουλειάς/τέχνης τους. Φορώντας το «πρόσωπό» τους, δεν αλλάζουν μόνο εμφάνιση και «φύλο» - μπαίνουν σε έναν larger than life ρόλο, μια προσποιητή περσόνα, σαν άλλοι υπερήρωες.

This is the Main Event, are you ready? To αναπάντεχο success story της εκπομπής εκτίναξε τη RuPaul (και το συνδρομητικό κανάλι Logo που εμπιστεύτηκε ένα τόσο παράτολμο concept) στην κορυφή: Από την πρώτη σεζόν του 2009 -που γυρίστηκε στο γκαράζ της Ru με φόντο κρεμασμένες κουρτίνες και τον περίφημο «φακό από βαζελίνη»- μέχρι την πρεμιέρα της 5ης σεζόν με 1,4 εκατομμύρια θεατές, καταιγιστική νίκη στις reality κατηγορίες των βραβείων του TV.com, ένα εκατομμύριο fans στο facebook και φανατικό κοινό από celebrities (Lady Gaga, Nicki Minaj, Cher κ.α.). Όλοι ζουν, αναπνέουν και αναπαράγουν πιστά ατάκες για το Drag Race - και όλοι έχουν δικό τους προσωπικό top 5 από drag queens που λατρεύουν σαν το Second Coming της Madonna. Δεν τολμάς να θέσεις ζήτημα Alaska Thunderfuck Vs Jinkx Monsoon μέσα σε gay club. Better believe. Τι κάνει τη διαφορά; Οι διαγωνιζόμενες εδώ δεν είναι (αποκλειστικά) τυχάρπαστες ρηαλιτατζούδες, αλλά οι καλύτερες του πεδίου τους, καθεμιά με δικό της προσωπικό branding, και η ώθηση της δημοσιότητας που τους δίνει το show τους επιτρέπει όντως να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους. Ποιο άλλο reality έχει να παινεύεται ότι «απόφοιτοί» του έχουν καταφέρει να βγάλουν #1 singles στο iTunes, να πρωταγωνιστήσουν στο Broadway, να χτυπήσουν κάτι εκατομμύρια views στο youtube ή να εμφανιστούν σε σειρές όπως Glee, Looking, Community, CSI...

And remember... Το Drag Race, πέρα από ένα απλό reality, είναι ένα παράθυρο σε μια ως τώρα αφανή κουλτούρα και μορφή τέχνης, ο περήφανος εορτασμός κάθε τι queer σήμερα. Στο τέλος της ημέρας, μέσα από όλα τα ψευτοπισώπλατα μαχαιρώματα, τις σατιρικές δοκιμασίες, το SHADE of it all, οι #dardanes του Drag Race είναι πραγματικές αδερφές - πως το λένε, sisters. Αντικατοπτρίζουν τους γερούς δεσμούς που έχουν στηρίξει αυτή τη μικροκοινότητα - ή την ευρύτερη «gay κοινότητα» και μας κρατούν δεμένους, σαν οικογένεια. Τα υπόλοιπα είναι απλά θέατρο και φτερά.


RuPaulism #1 It’s time for you to lipsync for your life! GOOD LUCK ...and don’t fuck it up!

RuPaulism #3 If you can’t love yourself, how the hell you gonna love somebody else?

RuPaulism #2 Chanté, you stay Shashay, away!

RuPaulism #4

Can I get an AMEN up in here?

Το Λεξικό της καλής drag queen (10 fundamentals) • Fishy = η «αληθοφανής» drag queen που περνιέται για βιολογική γυναίκα • Reading (for filth) = η Υψηλή Τέχνη της αμείλικτης προσβολής κατά πρόσωπο • Throwing Shade = όταν μια queen κακολογεί μια άλλη πίσω από την πλάτη της • The T = η αλήθεια (εξού και «No T, No Shade» = χωρίς παρεξήγηση) • Drag mother = η έμπειρη queen που μυεί μια αρχάρια στα μυστικά του drag • Serving... Realness = πλασάρω τέλεια τον εαυτό μου ως... • Tucking = η τεχνική του «κρύψε το πακέτο», με πολύ πόνο και μονωτική ταινία • Squirrel friends = φίλες που κρύβουν μαζί τα «καρύδια» τους • Ηunty = φιλενάδα (από το honey + cunt) • Kaikai = σεξ ανάμεσα σε δύο drag queens

Join us!

Πρεμιέρα 6ου Κύκλου: 24/2/14 Twitter hashtag: #dardanes Facebook group bit.ly/dardanes ... και κάθε εβδομάδα σχολιασμός στο avmag.gr & gkoultoura.gr! #dardanes


My queer lady Λίνα Λαχανιώτη (linalachanioti@gmail.com)

10 χρόνια απ’ το L Word (ή όταν οι λεσβίες μπήκαν στα σαλόνια)

Σαν σήμερα θυμάμαι να κάθομαι στο σπίτι της κολλητής μου στη Σάμο και να προσπαθεί να μου διαβάσει σε ένα γερμανικό περιοδικό την είδηση για μια νέα λεσβιακή σειρά, που μόλις είχε ξεκινήσει στην Αμερική. Από τη μέρα αυτή περάσαν κιόλας 10 χρόνια και το L Word είναι πλέον αναγνωρισμένο ως η απόλυτη σειρά ορόσημο για τη λεσβιακή ορατότητα στην τηλεόραση. Ήταν 2004 όταν το κανάλι Showtime αποφάσισε να φέρει στη μικρή οθόνη (και κατά συνέπεια στο σαλόνι του μέσου Αμερικάνου, που είναι εθισμένος με την τηλεόραση) τη ζωή μιας παρέας λεσβιών. Αγάπη, έρωτες, προδοσίες, κέρατο, φιλία και σεξ. Πολύ λεσβιακό σεξ για το έτος 2004, αλλά και για την τηλεόραση. Η σειρά έγινε instant hit στο λεσβιακό κοινό (όχι μόνο, αλλά κυρίως) που κάθε Κυριακή καθηλωνόταν για να δει την Bette, την Tina, την Shane και την υπόλοιπη παρέα. Η απήχησή της ήταν διεθνής, στην Αμερική όμως οι εκδηλώσεις ήταν κάτι παραπάνω από θερμές. Οργανώνονταν πάρτυ με θέμα τη σειρά, αφιερώματα και συνέδρια, στα οποία καλούνταν οι πρωταγωνίστριες, που γίνονταν δεκτές με παραληρήματα από τις θαυμάστριες και γενικά για όλο το διάστημα υπήρχε μια L Word-mania. Όμως αυτό που έβαλε το L Word στην καρδιά των λεσβιών δεν ήταν ούτε το σε γενικές γραμμές καλό σενάριο, ούτε η καλή παραγωγή, ούτε καν οι, ως επί το πλείστον, κουκλάρες πρωταγωνίστριες. Ίσα ίσα που του έχει ασκηθεί κριτική για το καθένα από τα παραπάνω, πολλάκις. Αυτό που έκανε το L Word μοναδικό, είναι ότι 60

ήταν κυριολεκτικά μοναδικό (literally που λέμε). Ήταν μοναδικό στο είδος του, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει τίποτα άλλο στο είδος του. Μέχρι την εμφάνισή του, οι λεσβιακοί χαρακτήρες στην τηλεόραση, εκτός του ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα, ήταν πάντα δεύτεροι ή τρίτοι ρόλοι με περιορισμένες εμφανίσεις και συνήθως η μοναδική ένδειξη ότι ήταν λεσβίες ήταν απλώς ότι αυτοπροσδιορίζονταν ως τέτοιες. Πέραν τούτου ουδέν. Το L Word έφερε στο προσκήνιο τη λεσβιακή σεξουαλικότητα, όπως δεν είχε έρθει ποτέ μέχρι τότε. Σε ένα τόσο δυνατό και διεισδυτικό μέσο όπως η τηλεόραση, αυτό δεν ήταν απλώς πολύ σημαντικό, ήταν καταλυτικό. Ακολουθώντας το δρόμο που είχε χαράξει λίγα χρόνια πριν το Queer as Folk για τους γκέι άνδρες, το L Word μίλησε για όλα όσα δεν είχε μιλήσει πότε κανείς και (πολύ πριν απ’ την αγαπημένη μου «Adele») έδειξε όλα όσα δεν είχε δείξει ποτέ κανείς. Οι σκηνές σεξ της σειράς νομίζω ότι ακόμα δεν έχουν ξεπεραστεί από καμία άλλη. Πάνω από όλα όμως, δημιούργησε ένα σημείο αναφοράς για τις λεσβίες. Ακόμα και για αυτές που ποτέ δεν απεικονίστηκαν σε κάποιον από τους χαρακτήρες, η δημιουργία ενός δημόσιου διαλόγου εξαιτίας της σειράς σήμαινε την αύξηση της αποδοχής τους και της ορατότητάς τους. Επιπροσθέτως, το γεγονός ότι όλο αυτό συνέπεσε με μια κομβική χρονική περίοδο, που τα αιτήματα της αμερικάνικης ΛΟΑΤ κοινότητας για απόκτηση ίσων δικαιωμάτων είχαν αρχίσει να ακούγονται όλο και περισσότερο, έδωσε μια πραγματική

ώθηση στη λεσβιακή σεξουαλικότητα. Εκτός από αυτό όμως, το L word άνοιξε την πόρτα για την εμφάνιση πλήθους λεσβιακών χαρακτήρων στην τηλεόραση. Μετά την απήχηση της σειράς και την τεράστια εισπρακτική επιτυχία, η αμερικάνικη τηλεόραση που, όσο προοδευτική κι αν είναι, αυτό που την ενδιαφέρει στην τελική είναι το χρήμα, είδε ότι οι λεσβιακοί χαρακτήρες φέρνουν τηλεθέαση και κατά συνέπεια χρήμα και άρχισε την «παραγωγή». Πλέον θεωρείται must ένας λεσβιακός χαρακτήρας (ακόμα κι αν απλώς περιφέρεται στο σήριαλ) και οι σειρές με λεσβιακό ενδιαφέρον είναι τόσες, που δεν προλαβαίνεις να τις κατεβάζεις. (Νέα hit της λεσβιακής σκηνής είναι βέβαια το Orange is the new black και το Lost Girl) Δεν είναι όμως μόνο η ποσότητα, που έχει αυξηθεί. Η αλήθεια είναι ότι και η ποιότητα την ακολουθεί απο κοντά. Οι λεσβιακοί χαρακτήρες έχουν εξελιχθεί και οι θεματικές έχουν μετατοπιστεί από την απλή καταγραφή μιας λεσβιακής καθημερινότητας, στις κυρίαρχες προβληματικές της εποχής. Η διαφορετικότητα μέσα στη λεσβιακή κοινότητα, η καταπολέμηση της ομοφοβίας και της ομοκανονικότητας, η μητρότητα, ο γάμος είναι πλέον κυρίαρχα θέματα, που διαπραγματεύονται τα αμερικάνικα σήριαλ μέσα από τους λεσβιακούς χαρακτήρες. Από το lifestyle του L word το 2004 έχουμε φτάσει στον διαπολιτισμικό γάμο λεσβιών και την υιοθεσία παιδιών στο The Fosters. Έχει διανυθεί αρκετός δρόμος, δε νομίζετε;


61


Εγώ να στα πω! Kωνσταντίνος Παλάζης (cpala@hotmail.com)

Ποιός είσαι εσύ; Πρέπει ο εγκέφαλος να μουσκέψει... Οι λέξεις να γίνουν το λιπαντικό

Αχ, άσε, είναι μεγάλη ιστορία. Την ερώτηση αυτή την έχω ακούσει τόσες φορές(αυτολεξεί ή με διαφορετική σύνταξη) στη ζωή μου. Μου την έκαναν και πάλι τις προάλλες. Δεν ξέρω για ποιο λόγο ακριβώς αυτή τη φορά ήταν πολύ πιο έντονο, μα μπήκα στη διαδικασία να το ψάξω. Ποιoς είσαι εσύ; Είμαι εκείνος, που έκανε τον γκόμενό σου να καταλάβει πως αξίζει να προσπαθήσεις να γνωρίσεις εναν άνθρωπο. Πραγματικά. Δεν ξέρω πώς το κάνω. Χάρισμα, κατάρα; Σύμπτωση; Παρατηρώ πως, όταν γνωρίζω έναν άνθρωπο που τα πηγαίνουμε εξαιρετικά, αναπτύσσονται έντονα συναισθήματα, μα παρόλα αυτά δεν μπορούμε να είμαστε μαζί για κάποιους λόγους, όταν παίρνουμε την απόφαση πως «όχι βρε μάνα μου, το ξέρω και το ξέρεις πως δεν μπορεί να γίνει», μετέπειτα πηγαίνουν και δημιουργούν σχέσεις. Τους βάζω στη διαδικασία να σκεφτούν κάποια πράγματα ίσως που είχαν καιρό να σκεφτούν ή να νιώσουν και πηγαίνουν και τα κάνουν πράξη εκεί που μπορούν. Στην ίδια πόλη. Στην ίδια χώρα. Στην ίδια φάση που βρίσκεται και το δικό τους το μυαλό. Σε κάποιον που έχει να δώσει. Ποιος είσαι εσύ; Είμαι εκείνος, που δυσκολεύτηκε τρομερά να σε αναγνωρίσει και να θυμηθεί από πού σε γνωρίζει, παρόλο που ήσουν ένα από τα καλύτερα σεξ ever. 62

Και για ακόμα μια φορά, μέσω αυτής της «κακής μνήμης», βλέπω πόσο εγκεφαλικός είμαι. Το σεξ, σαν πράξη, είναι βασικό. Πολύ... Ναι, εντάξει, πάρα πολύ. Κι όμως, από μόνο του δεν μου λέει και πολλά. Το εύκολο σεξ, το «έλα-έχωκαύλες-γύρνα-και-μη-μιλάς-και-τώρα-πήγαινεστο-καλό» σεξ το βαριέμαι. Και συνήθως, δεν μένει ως έντονη ανάμνηση. Πρέπει ο εγκέφαλος να μουσκέψει... Οι λέξεις να γίνουν το λιπαντικό, για να διεισδύσεις μέσα στο μυαλό. Να ακρωτηριάσουμε σχεδόν τη λογική μας με ένα ρηματικό πινγκ πονγκ. Ναι, αυτό είναι ανάμνηση. Μετά από ένα πολύ καλό γαμήσι, χρειάζεσαι ένα τσιγάρο. Μετά από ένα πολύ καλό εγκεφαλικό γαμήσι, χρειάζεσαι λοβοτομή. Αυτή είναι η διαφορά. Μια συζήτηση, μια ατάκα, ένα βλέμμα, θα σου αφήσουν χαρακιά στο μυαλουδάκι. Τα υγρά, μονάχα έναν λεκέ... Κι αυτή η ανάμνηση, η χαρακιά αυτή, μπορεί να σε βάλει σε έναν προσωρινό φαύλο κύκλο. Ξανά και ξανά και ξανά, να ζεις μέσα σε αυτήν. Έντονα. Αχόρταγα. Ατελείωτα. Κι αυτό θα συνεχίζεται έως ότου βρεθεί η επόμενη χαρακιά. Έως ότου ξαναζητήσεις τη λοβοτομή. Την οποία δεν θα έκανες ποτέ. Οι αναμνήσεις αυτές είναι που σε κρατάνε ζωντανό. Και η ερώτηση συνεχίζει: Ποιος είσαι εσύ; Είμαι εκείνος, που δεν έχει να δώσει. Ίσως να ζω στο μυαλό μου, στις αναμνήσεις μου. Και να περ-

νάω τέλεια. Μπορεί να φταίει ακόμα η ανάμνηση του στρατού και να προσπαθώ -ναι, ακόμα- να επανεντάξω τον γενειοφόρο μου εαυτό στο παρελθοντικό comfort zone μου. Ίσως βρίσκομαι σε διαδικασία απαρίθμησης των «what ifs» μου. Ερωτικά, επαγγελματικά, φιλικά. Τι θα γινόταν εάν; Από το χρώμα των ματιών μου, μέχρι τη γλυκόπικρη «γεύση» του εγκεφάλου σου. Πώς θα απαντούσα σε αυτή την απλή ερώτηση, αν ήμουν δυο βήματα αριστερά της συγκεκριμένης προσωπικότητας; Ίσως φταίει η «κρίση των 25». Ναι, το έγραψα. Να νιώθω απλά «πολύς», ενώ θα μπορούσα να είμαι «πολύ περισσότερος». Ίσως... πολλά ακόμα. Το αποτέλεσμα είναι ένα όμως: Δεν έχω να δώσω αυτή τη στιγμή. Μπορεί να έχω αύριο. Μπορεί πάλι όχι. Η μόνη σιγουριά είναι το «τώρα». Όχι το «σε δέκα λεπτά», ούτε το «σε 2 χρόνια». Ούτε καν το «πριν 4 μήνες», ακόμα και το παρελθόν μπορεί να είναι σχετικά αβέβαιο, μιας και πιθανότατα έχει εξιδανικευτεί στην αποθήκη της ανάμνησης. Τώρα, λοιπόν, δεν δίνω αυτό που αξίζεις. Και δεν μιλάω μόνο σε σένα. Μιλάω και στον ίδιο μου τον εαυτό. Και είναι τόσο κρίμα. Να μην παίρνεις αυτό που σου αξίζει. Και μεταφορικά. Και κυριολεκτικά. Και τα λοιπά. Και όλα τα λοιπά.

Ποιος είσαι εσύ; Όντως, ποιος;


Know how Βασίλης Ψαριανός (psarianosvassilis@gmail.com)

Σχέση εξ’αποστάσεως Δεν ξέρω γιατί το κάνετε αυτό στον εαυτό σας, μπορεί να θέλετε να τον πονέσετε, θέλετε να σας δείτε να υποφέρετε, εδώ είμαι εγώ να σας δείξω τον τρόπο.

Γνωρίζεστε σε νησί το καλοκαίρι. Αυτός από Θεσσαλονίκη, εσείς από Αθήνα, τι πιο λογικό να κάνετε όνειρα για κοινή ζωή, πρωινό στο κρεβάτι και επιλογή πλευράς κρεβατιού. Βγήκατε δύο φορές στο νησί, ερωτευτήκατε, γιατί έτσι είναι αυτά τα πράγματα, δεν μπορείς να τα ελέγξεις, το λένε και οι ταινίες, ποιος είμαι εγώ να πω κάτι διαφορετικό;Όταν πλησιάζει το τέλος των διακοπών, αρχίζεις τα «θα μου λείψεις», «δεν μπορώ χωρίς την ανάσα σου δίπλα μου», «θα γεμίσω φωτογραφίες σου όλο το σπίτι, το ασανσέρ και θα κρεμάσω ένα μεγάλο πανό απέναντι απ' το μπαλκόνι μου. Τι να κάνει ο άνθρωπος, σου λέει ας δοκιμάσουμε κάτι εξ αποστάσεως, μη σέρνεσαι κι εσύ στα πατώματα. Ξεκινάτε αυτό το υπέροχο ταξίδι στη σχέση, με όπλα το τηλέφωνο και το internet. Και δέματα, που στέλνει με το ΚΤΕΛ, γιατί έχεις μια αδυναμία στα τρίγωνα Πανοράματος. Στέλνεις συνέχεια μηνύματα, όπου περιγράφεις τι σημαντικό κάνεις. Παράδειγμα: Ξύπνησα, φτιάχνω καφέ και χαζεύω τα σύννεφα και φαντάζεσαι ότι περιμένει με αγωνία να ακούσει τη συνέχεια. Επισυνάπτεις και μια φωτογραφία το προσωπάκι σου, μην ξεχάσει πώς είσαι. Το βράδυ έρχεται η ώρα του internet. Φτιά-

χνεις μαλλί, φωτισμό, διακόσμηση, ανάβεις κεράκια και μπαίνεις Skype. Όλα αυτά, αν δεν έχει κανονίσει να βγει ο άνθρωπος, που, αν έχει κανονίσει, ξεκινάς να πίνεις και σε βρίσκει το ξημέρωμα στα πατώματα να αναρωτιέσαι πώς σου το έκανε αυτό. Κάνεις και μια μικρή σκηνή λίγο, ίσα για να μη σε στείλει κάπου που δεν θες. Έρχεται και η ώρα του σεξ εξ αποστάσεως. Το σκηνικό ίδιο, κεράκια, φωτισμός, απλά με λιγότερα ρούχα. Αρχίζεις ένα αισθησιακό στριπτήζ, πρέπει όμως να απομακρύνεσαι απ' την κάμερα, για να σε βλέπει ολόκληρο, αλλά μετά δεν σ' ακούει που λες βρωμόλογα και άντε πάλι κοντινό πλάνο. Λίγο άχαρο γενικά αν σκεφτείς ότι μπορεί και να χτυπήσει και η από κάτω για τα κοινόχρηστα ή να μη μπορεί να εστιάσει καλά η κάμερα. Τους πρώτους μήνες έχετε κάνει το Θεσσαλονίκη-Αθήνα κουζίνα-χωλάκι. Ξεκινάς Παρασκευή με δυο βρακιά στη τσάντα και γυρνάς Κυριακή. Στα ΚΤΕΛ έχουν το όνομά σου στους χορηγούς. Φυσικά μετά από λίγο λες «εντάξει, δεν μου λείπεις και τόσο, μια χαρά είσαι και απ' την κάμερα». Το δύσκολο κομμάτι είναι η ζήλεια. Άνθρωποι είστε, εκεί που κινείστε έχει άλλους ανθρώπους,

ε, δεν αργεί να γίνει το κακό. Από το πρωί που ξυπνάς, μέχρι να πέσεις για ύπνο, σκέφτεσαι ότι την ώρα που μιλάτε είναι με άλλον. Και αυτός ο άλλος του πιάνει το χέρι αυτή τη στιγμή και μπορεί και να είναι στους γονείς του τώρα και να ανταλλάσουν όρκους. Εννοείται ότι ρωτάς πού είσαι και με ποιον συνέχεια και μετά ανοίγεις χάρτη να δεις πού είναι αυτό το μέρος και ψάχνεις λεπτομέρειες, σελίδα στο facebook, αν έχει καθαρά ποτά και καλό εξαερισμό. Όλα τα παραπάνω άντε να κρατήσουν 5-6 μήνες. Μετά έρχεται η μεγάλη ζήλεια απ' τη μία πλευρά και η μεγάλη βαρεμάρα απ' την άλλη. Εσύ αρχίζεις τα «ποιος είναι αυτός που αναπνέει δίπλα σου» και αυτός τα «πάλι πήρες; Πριν τρεις μέρες μιλήσαμε». Ο χωρισμός είναι εύκολος. Ανοίγεις Skype αυτή τη στιγμή, κάνεις τον φωτισμό λίγο πιο δραματικό, βάζεις και ένα ψυχοπονιάρικο να παίζει και το λες. Βασικά δεν το λες, στο έχει ήδη πει, αλλά δεν το δέχεσαι και λες εγώ θα στο πω. Άντε και στις επόμενες διακοπές, πριν ερωτευτείτε, ρωτήστε πρώτα αν είναι στον νομό Αττικής. 63


Straight talkin’

Painting by Keith Haring

Κώστας Πάρης (kostasp_r@yahoo.gr)

Love...liness Πρόσφατα διάβασα μια έρευνα, σύμφωνα με την οποία η αγάπη είναι το μόνο πράγμα στον κόσμο που μπορεί να κάνει τον άνθρωπο αυθεντικά ευτυχισμένο. Όσο μελοδραματικό και αν το θεωρεί η κυνική πλευρά του εαυτού μας, δεν μπορούμε να αρνηθούμε πως κρύβει μια δόση αλήθειας. Ένα άτομο, όταν αγαπιέται, νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια, νιώθει πως έχει ένα στήριγμα σε ό,τι στραβό και αν συμβεί. Η ασφάλεια «γεννά» την ηρεμία και επομένως την ευτυχία. Ένας σκεπτικιστής άνετα θα μπορούσε να ισχυριστεί πως το βασικό συστατικό της αγάπης είναι ο εγωκεντρισμός. Μπορώ να φτιάξω έναν κατάλογο με άτομα που έπαψαν να με «αγαπούν», όταν η παρέα μου σταμάτησε να είναι διασκεδαστική, όταν οι πράξεις μου εναντιώνονταν στα κοινωνικά κατεστημένα, όταν δεν ναρκωνόταν άλλο πια από τα φιλιά μου. Οι «αγάπες της σεζόν» χάθηκαν, αφήνοντάς μου ως παρηγοριά όσους ήρθαν για να μείνουν. Έτσι πίστευα... Πρωί Πρωτοχρονιάς κουδουνίζει το τηλέφωνο. «Έφυγε η γιαγιά μας» μου ανακοινώνει η μητέρα μου με τρεμάμενη φωνή. Γνώριζα πως νοσηλευ64

όταν σοβαρά στο νοσοκομείο, αλλά, μιας και δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε συμβεί πίστευα, πως θα ήταν «ακόμα μία». Σοκαρισμένος, με μια ομπρέλα στο χέρι στην πλημμυρισμένη Συγγρού να περιμένω το λεωφορείο, αδυνατούσα να πιστέψω όσα άκουσα. «Η γυναίκα που με μεγάλωσε, που στήριζε τα όνειρά μου και γινόταν ασπίδα απέναντι σε ό,τι με απειλούσε από μικρό παιδί, νεκρή;» Ήταν τόσο μεγάλη η θλίψη μου, που η βροχή μου φαινόταν δάκρυα. Σα να συμμεριζόταν ο θεός τον πόνο μου. Αφού ξεγέλασα τη λύπη μου με κρασί, μια σκέψη έσκασε σα σωσίβιο στον ωκεανό λύπης που βούλιαζα. «Η γιαγιά μου είχε τόσο μεγάλη καρδιά, που ήταν αδύνατο να χωρέσει στο αδύνατο σώμα της. Πέθανε από αγάπη». Αγαπούσε υπερβολικά τον εδώ και 30 χρόνια άντρα της, για να ξεχάσει την τελευταία του πνοή στην αγκαλιά της, την κόρη της, για να ανεχτεί την άδικη κοινωνική κατακραυγή λόγω μιας απιστίας, εμένα, που προσπαθώ με μηδαμινά χρήματα να ζήσω σε μια «ζούγκλα» όπως χαρακτήριζε την Αθήνα, τις άρρωστες αδερφές της, για να τις

βλέπει να υποφέρουν. Μέχρι την τελευταία στιγμή με συμβούλευε. Μέχρι την τελευταία στιγμή με φρόντιζε και ποτέ δε ζήτησε τίποτα, πέρα από το να την αγαπώ. Ένα «Σ’ αγαπώ», που τα χείλη μου ξεστόμισαν άπειρες φορές σε άτομα ανίκανα να το εκτιμήσουν και ούτε μία σε εκείνη που άξιζε κάθε γράμμα του, μόνο και μόνο επειδή ντρεπόμουν. Ε, λοιπόν, έστω και τώρα, θα στο πω. «Σ’ αγαπώ, γιατί ήσουν το στήριγμά μου ακόμα και όταν δε σου το ζητούσα. Σ’ αγαπώ, γιατί μου χάρισες συναισθήματα που δεν θα μπορέσω να προσφέρω ούτε σε δυο ζωές. Σ’ αγαπώ, γιατί δεν προσπάθησες ποτέ να με αλλάξεις. Σ’ αγαπώ, γιατί κάθε φορά που χαμογελούσα, χαμογελούσες και, όποτε δάκρυζα, δάκρυζες. Σ’ αγαπώ, γιατί μου έμαθες τι πάει να πει... Αγάπη. Ελπίζω να έχεις βρει την ηρεμία που αποζητούσες γιαγιά μου». Γιατί τίποτα δεν πονάει περισσότερο από τα ανείπωτα «Σ’ αγαπώ». Είναι απλά μια λέξη η ρημάδα:

Πείτε την!


rooster cafe 4 Ag. Irinis Square

facebook: www.facebook.com/rooster.ath twitter: @rooster_ath www.roostercafe.gr

65


Salonikios Salonikios (salonikios_virus@hotmail.com)

Kαι βρήκαμε την άκρη της Γης, και είπαμε “ετούτη ήταν επίπεδη”

Από το σκοτάδι του φόβου στον ελεύθερο λόγο, πίσω στο σκοτάδι και τον αστυνομοκρατούμενο δεσποτισμό, μπροστά στον ελεύθερο λόγο και τα ιδεώδη, πίσω στην εμπορευματοποίηση των αναγκών, μπροστά στην επιστήμη, πίσω στην κεφαλαιοκρατία, πίσω στην φορολόγηση των αναγκών, πίσω στην ελευθεριότητα των αξιών. πρελούδιο Δια βοής. Δια ανατάσεως της χειρός. Δια ψήφου. Δια της ατόπου απαγωγής. Δια της απουσίας. Δια της βίας. Δημοκρατία: έργα και ημέραι. Το κέντρο απομακρύνεται από τα άκρα και οι ατροφικοί αδένες της νοημοσύνης της συλλογικότητας αδυνατούν να αιμοδοτήσουν άρτια το σύνολο. Όσο η απόσταση μεγαλώνει τόσο σμικρύνεται η σπουδαιότητα των άκρων έναντι του κέντρου. Για κάθε εκατοστό ισχύος στο κέντρο, η βαρυτική εισπνοή καταναλώνει ανεξέλεγκτα τους ασήμαντους δορυφόρους του. Καταπίνει την ανθρώπινη αγχίνοια εκλύοντας ράθυμες αμβλείες νευρικές εντολές, σχεδόν ληθάργου. Η συστημική κοινωνία δρα αντικοινωνικά, όπερ και εγένετο η κρίση σε οργανικούς θεσμούς που συνθέτουν το αξιακό υπόβαθρό της. δια ταύτα ο λόγος Ίωνες, Αιολείς, Δωριείς, Αχαιοί. Τα τέσσερα ελληνικά φύλλα που εξαπλώθηκαν στην Ελλάδα σε διαφορετικές περιόδους κατά τη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ. και διαμόρφωσαν το ελληνικό έθνος. Ελληνική Βουλή: Η δημοκρατική διαδικασία μόνη υπεύθυνη για την υποβάθμιση του ελληνικού έθνους. Ξεκινήσαμε τέσσερα φύλλα και καταλήξαμε επτά κόμματα, χωρισμένα στρατόπεδα ορκισμένων εχθρών. Από τη μια οι ιδεαλιστές κι απέναντι οι σκοταδιστές, από πάνω οι ειρηνιστές κι από κάτω οι ναζιστές. Στη μια όχθη οι οπισθοδρομικοί, στην άλλη οι πραγματιστές και κάπου πάνω σε ένα βουνό οι αδιάφοροι. Το καλό του ενός εκπορεύεται από τη δυσμένεια του άλλου. 66

Εχθροί μεταξύ τους στο παλκοσένικο της Βουλής των Ελλήνων, κοινωνοί από το ίδιο δισκοπότηρο του μακρινού κέντρου εξουσίας. Ζούμε στην ίδια κονσέρβα και μαλώνουμε για τον φορέα που θα κάνει την τυποποίηση. Ελληνικό έθνος: Το πρώτο έθνος που εγκατέλειψε τον ήλιο για το φως του αναπτήρα. Το μοντέλο αυτής της οικουμενικής διακυβέρνησης δείχνει να έχει κολλήσει στη λάσπη. Η ανθρωπότητα έχει δοκιμάσει πολλές άλλες μορφές προηγούμενα, κι όταν το σύνολο έφτανε σε αδιέξοδο όλες μεταλλάσσονταν σε κάτι νέο. Άλλοτε υιοθετώντας κάτι από το παρελθόν που θα ικανοποιούσε τις σύγχρονες για την εποχή κοινωνικές συνθήκες, και άλλοτε κάνοντας ένα άλμα στο μέλλον. Η παρούσα μορφή όμως έχει φρακάρει σαν πιτσικαρισμένη πόρτα σε ασυντήρητο νεοκλασικό της Βαλαωρίτου. Η Ελλάδα, η Ευρώπη, ο κόσμος μας χρειάζεται νέα μορφή διακυβέρνησης. (“Γλυκό Μανιφέστο”*, απόσπασμα, "Η αντίστροφη σημαντικότητα του ανθρώπου στα κοινωνικά σύνολα")[..] Ο άνθρωπος επιθυμεί να ανήκει. Ο άνθρωπος επιθυμεί να είναι μέρος ενός ισχυρού συνόλου. Ο άνθρωπος επιθυμεί περισσότερο να είναι ένα σημαντικό μέρος ενός κατώτερου συνόλου, από ότι ένα ασήμαντο μέρος ενός ανώτερου συνόλου. Ο άνθρωπος επιθυμεί να δημιουργεί συμμαχίες για την ενίσχυση του κατώτερου συνόλου του, υπό την απειλή μιας πιθανής επιβολής ενός ανώτερου συνόλου. Ο άνθρωπος επιθυμεί να μη μοιράζεται την εξουσία για την ενδυνάμωση της συμμαχίας. Ο άνθρωπος επιθυμεί να εξελίσσεται, όμως ξαποσταίνει αβίαστα στηριζόμενος στον ίδιο τοίχο που προσεύχεται να πέσει. Ο άνθρωπος είναι πρόθυμος στην χρήση του μεγαλόσχημου όρου της ανθρωπότητας, αλλά δεδομένου ότι αυτή αποτελείται από ασήμαντα σωματίδια μικρής διάρκειας ζωής, ο ίδιος προτιμά να επαναπροσδιορίζει τη σημαντικότητά του μέσω μικρότερων συνόλων, στα οποία αυξάνει το ειδικό βάρος της. [..]

φινάλε: Ο άνθρωπος περπάτησε στην γραμμή της ιστορίας εφευρίσκοντας έννοιες και υιοθετώντας ‘τες, διότι υπήρχε ακόμα ορίζοντας. Ο κόσμος ήταν ακόμη μεγάλος. Η Γης έφτανε για το παρέκει κι ο ουρανός για το ανεπιστρεπτί. Σήμερα ο κόσμος μικραίνει κάθε μέρα. Οι σπιθαμές λιγόστεψαν, και απέμεινε ο αχόρταγος -που με βιά μετράει τη γη- να μην του βγαίνουν τα κουκιά στο ζύγι. Δεν έχει παρακάτω αυτός ο δρόμος για τον άνθρωπο, τον περπάτησε ως το τέλος. Το σκάκι πρέπει να αλλάξει πιόνια, να υιοθετήσει νέο κανονιστικό πλαίσιο παιχνιδιού, το έπαθλο να μην είναι η νίκη και εμείς στο τέλος να λέμε ότι παίξαμε σκάκι. Οι γνώσεις, οι τέχνες και οι επιστήμες θα πρέπει να αναχθούν σε ανθρώπινα δικαιώματα που ολοκληρώνουν την έννοια της ελευθερίας και όπου θα εδράζεται η δημοκρατία. Είναι εδώ που πλέκονται τα όνειρα, εδώ που χτίζεται το όραμα, εδώ που χαράζονται νέοι ορίζοντες. Γιατί όταν φτάνεις τον ορίζοντα, ή που θα σβήσεις στην λαμπρότητα του χτες ή που θα εφεύρεις έναν. Δυστυχής! Παρηγορία
μόνη σου ἔμεινε νὰ λὲς 
περασμένα μεγαλεῖα 
καὶ διηγώντας τα νὰ κλαῖς.**

*Το “Γλυκό Μανιφέστο” αποτελεί μέρος ανέκδοτου έργου μου και του οποίου τα πνευματικά δικαιώματα διατηρώ. **[Διονύσιος Σολωμός - Ὁ Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν, 5η στροφή εκ συνόλου των 158]


η

PRODUCTIONS σε συνεργασία με NULLARBOR PRODUCTIONS και MGM ON STAGE παρουσιάζει

Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ το µιούζικαλ

book by STEPHAN ELLIOTT and ALLAN SCOTT based on the Latent Image/Specific Films Motion Picture distributed by Metro-Goldwyn-Mayer Inc.

Πρωταγωνιστούν

ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΑΠΟΥΤΖΙΔΗΣ ΦΏΤΗΣ ΣΕΡΓΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΟΡΚΟΠΟΥΛΟΣ και η ΤΑΝΙΑ ΤΡΥΠΗ Απόδοση στα ελληνικά

ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΑΠΟΥΤΖΙΔΗΣ

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΠΑΤΡΏΝΗΣ

Σκηνοθεσία

ΦΏΚΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΝΟΣ

από

1η Μαΐου 2014

67 Εισιτήρια: abcd.gr | viva.gr | Kαταστήματα Public, Παπασωτηρίου & Seven Spots | 210 88 40 600


Fag hag Αντωνία Κυδωνάκη (fifika72@gmail.com)

Μάμα μία, δεν είναι μόνο μία! Όταν είσαι γυναίκα και έχεις φίλο άνδρα γκέι, έχεις – σαφώς – περισσότερες πιθανότητες αυτός ο άνδρας να σε νιώσει κάπως περισσότερο από ό,τι ο Βρασίδας, που έχει το συνεργείο αυτοκινήτων στη πλατεία. Όταν είσαι γυναίκα και έχεις φίλο άνδρα γκέι, που παραπονιέται ότι έχει φανταστικούς πόνους περιόδου, αρχίζεις να αναθεωρείς την αποψή σου για τον Βρασίδα του συνεργείου αυτοκινήτων στη πλατεία. Δηλαδή, Μάνο μου, για να καταλάβω *η δόλια η γυναίκα*: Πονάς πού ακριβώς; Στην κοιλιά μου χαμηλά – εκεί που θα ήταν κανονικά οι σάλπιγγές μου. *Γυρίζει το μάτι μου και, ναι, τώρα ξέρω τι υπάρχει στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου.* ...αν ήμουν γυναίκα. Που δεν είσαι. Τέθηκε θέμα και δεν ενημερώθηκα; *μετράω μέχρι το 20, τι σκατά, κάτι θα ξέρουν οι Αμερικάνοι που το κάνουν συνέχεια πριν μιλήσουν.* Κάτι ακούστηκε για πόνο περιόδου, πριν λίγο. -Ναι... -Ναι; ...... -Μάνο, στο ορκίζομαι, αν δεν μου πεις τι συμβαίνει μέσα σε αυτό που εσύ λες μυαλό – εγώ κενό χώρο – στο κεφάλι σου, θα κάνω στόχο ζωής, όχι να σου έρθει περίοδος, αλλά εγκυμοσύνη – εκεί να δεις πόνους! - *με ψιθυριστή φωνή* Χαλάλι αυτοί οι πόνοι με τέτοιο κέρδος. -*γκλουπ* Μάνο... -Δεν θέλω να το συζητήσω, εντάξει; 68

- Λυπάμαι κύριε, παίξατε και χάσατε. Δεν τσακίστηκα εγώ από τα εξοχικά Σπάτα στα Πατήσια νυχτιάτικα, για να μου πεις ότι δεν θες να το συζητήσεις. Η πρώτη μου ερώτηση... - Θα υπάρξουν κι άλλες δηλαδή; - ...είναι: Πόσον καιρό; - Πόσο καιρό τι; - Μάνο... - ...αρκετό. Δεν κάνω και τίποτα άλλο, όλο αυτό σκέφτομαι. - Οk. Δεύτερη ερώτηση: Σε ενδιαφέρει η πατρότητα ή η μητρότητα; Και μη με κοιτάς έτσι, δεν μασάμε τα λόγια μας για κανέναν και ο χαμένος χρόνος μόνο ρυτίδες αφήνει, ο μπάσταρδος κι αυτός. - Παιδί θέλω, Αντωνία, όχι αλλαγή ζωής – μια χαρά είμαι με τον εαυτό μου. - Ωραία, ξεκαθαρίστηκε κι αυτό. Στα δύσκολα τώρα. - Τι εννοείς, το να με ρωτάς αν θέλω να αλλάξω φύλο ήταν εύκολο; - Ε; Ναι, φυσικά. - *Γυναίκες. Και μετά τολμά να με ρωτά αν θέλω να γίνω μία!* - Σταμάτα τη μουρμούρα, έχουμε σοβαρά θέματα να μιλήσουμε. Λοιπόν, μωρό μου... -Ωχ... - Ξεπερνώντας – προσωρινά – το γεγονός ότι είχες ένα αγκάθι και δεν μου έλεγες τίποτα καιρό τώρα, τολμώ να υποθέσω ότι, τουλάχιστον, ο Κώστας γνωρίζει για το θέμα. - Ναι. Όχι ότι αλλάζει τίποτα αυτό βέβαια... - Μάλιστα. Και ένα παιδί είναι κάτι που θα θέλατε και οι δύο;

- Ναι, αλλά... - Δεν έχει αλλά, Μάνο μου. Στη ζωή μετράει η θέληση και οι περιστάσεις. Με λίγη θέληση παραπάνω, οι περιστάσεις έρχονται εκεί που τις θες. - Δεν ξέρεις τι λες, δεν βλέπεις τι γίνεται... - Και βλέπω και ακούω. Και σαν τρίτος μπορώ να δω τα πράγματα πιο ψύχραιμα. Τα πάντα είναι θέμα προτεραιοτήτων, Μάνο μου. Θυμάσαι τι θυσίασες, για να είσαι με τον Κώστα; - Δεν θυσίασα τίποτα! - Το λες τώρα αυτό. Τότε, όμως, σκεφτόσουν διαφορετικά. Τώρα δεν τίθεται θέμα θυσίας, τώρα το να είσαι με τον Κώστα είναι αυτονόητο, όπως το να ξυπνάς το πρωί. - Τι θέλεις να πεις; - Θέλω να πω, μωρό μου, ότι, αν κάτι το θέλεις πολύ, κάνε τα πάντα για να το καταφέρεις. Ακόμα κι αν φαίνεται οτι θυσιάζεις πράγματα και καταστάσεις. Και το να φύγεις από την Ελλάδα δεν είναι και τραγωδία, στην τελική. - Δεν ξέρω... - Μάθε. Κι αν θες παρένθετη μητέρα και μπορείς εντός των συνόρων, μάθε το γρήγορα – δεν είμαι 25 χρονών, damn it… - Τι; - Τα μαύρα σύννεφα, που μας κατατρέχουν ενίοτε, χάνουν την εχθρική τους υπόσταση, όταν «τολμάς» και απλώνεις το χέρι για βοήθεια. Θα εκπλαγείς με το πόση προσφορά θα υπάρξει. Σήκω τώρα από το κρεβάτι του πόνου *της περιόδου, τζίζας* και βάλε καφέ να κάτσουμε να τα συζητήσουμε διεξοδικά – οκ baby; - Ok, mama <3 *σλουρπωτά φιλιά*


Σοφία Ζησίμου (peroxidess@gmail.com)

Παιδιά στους ΤΟΙΟΥΤΟΥΣ; Αχ, 2014. Χωρίς λεφτά, χωρίς αγάπη, χωρίς τίποτα. Όχι ότι πειράζει, Κούλα μου αλλά να ... θα ήθελα να αλλάξει ο πετεινός να κοιτάξει αλλού. Δύσκολο θα μου πεις. Πράγματι. Κάτι άκουσα Κούλα μου που θα σε βγάλει από τα ρούχα σου. Α ναι, ένα κάποιος Σεργουλόπουλος θα κάνει παιδί άκουσα. Τον έχεις δει αυτόν... Τοιούτος από τους λίγους. Απορώ με την κατάσταση μας ως χώρα Κούλα μου. Έχουμε Υπουργό έναν υγιέστατο άνθρωπο χωρίς μνήμη, ένα χρυσόψαρο και δίνουμε παιδιά στους τοιούτους. Δηλαδή τι να πω. Ντροπής πράγματα. Αντί να πάρουμε αυτά τα ΧΡΥΣΑ παιδιά, αυτούς τους ωραίους μπρατσαράδες με τα ιδανικά τα σωστά και τα πρόστυχα και να τα κεράσομε ένα πακλαβάδακι, μια φακή εκεί που κάνονε και το συσσίτιο το «Ελληνικό» που μας προστατεύουν και από τους κακούς και μπατίρηδες παππούδες μας που την έκαναν από τη χώρα τότε που τους κυνηγούσαν δίνουμε παιδιά σε τοιούτους. ΑΠΟΡΩ.. Κούλα μου απορώ. Να για αυτό δεν πάει μπροστά αυτή η χώρα. Γιατί όταν χαλάει το ματάκι της Τράπεζας Κούλα μου

δεν κλείνουν τις πόρτες να μείνονε όλοι έξω να παγώσονε αλλά δίνουν και προτεραιότητα στις γριές. Τι να πεις. Βέβαια εγώ τα 20 λεπτά μου τα έκανα και ξέχασα τη σακούλα μου με τα εβαπορέ και το ζαμπόν. Α τώρα που είπα εβαπορέ. Της συνυφάδας μου ο άντρας καλέ δουλεύει σε ένα πανεπιστήμιο και τους σούφρωσαν Κούλα μου. Τους πήραν έναν υπολογιστή του διαβόλου και τα εβαπορέ του ανθρώπου. Διάβολος-Φτώχεια 1-1 Κούλα μου. Αχ μη με βάζεις να σου λέω τι είναι ο υπολογιστής πάλι Κούλα. Αυτό το πράγμα που πρέπει να χρησιμοποιούμε για να κάνουμε τις δηλώσεις στην εφορία που έχουν οι λογιστάδες και βλέπουν κάτι μεγάλες οθόνες με γράμματα και παίζουν τα προπά τους. Αυτό. Δεν είχαμε πάει στο γραφείο του λογιστή σου και φώναζε που έχασε... και μας έδειχνε μια οθόνη όλο νούμερα... αυτό είναι ο υπολογιστής. Πως θα κάνεις τη δήλωση τώρα με τη μισή σύνταξη και το κατοστάρικο στο λογιστή; Μα πως θα πάει η χώρα μπροστά Κούλα μου; Θες να μου πεις πως; Σίγουρα όχι αν δίνουμε παιδιά στους τοιούτους πάντως.

Ντονατσάκι (από το Donut) Από τον Demian

Δεν ξέρω πώς κατάφερα να χάσω την πύλη μου αλλά να ‘μαι πάλι σαν τον τρελό να τρέχω στο El Venizelos. Ξέρω μόνο πως είμαι στον έλεγχο αποσκευών ασθμαίνοντας - η πτήση μου φεύγει σε δέκα λεπτά και από πίσω μου είναι δύο κυρίες που συζητούν για αποτυχημένες πλαστικές (με ονόματα) και πόσο κοστίζει η διαμονή κοντά στο ελικοδρόμιο του Μόντε Κάρλο. Μου φαίνεται ότι η ουρά προχωράει βασανιστικά αργά, ενώ ανοίγουν τη βαλίτσα μου και κοιτάνε τα πράγματα μου. - «Μήπως έχετε κάποιο ipad εδώ μέσα;», με ρωτάει ο κύριος στο μηχάνημα. «Ισιωτή μαλλιών; Πιστολάκι;» - Τι να το κάνω ρε υπνωτισμένε το πιστολάκι; Σιγά μην έχω και τη θεία μου τη χίπισσα, σκέφτομαι ξύνοντας το κοντοκουρεμένο κεφάλι μου. Τρέχω σαν τον τρελό - ευτυχώς, ακόμα υπάρχουν τρεις άνθρωποι που επιβιβάζονται στο αεροπλάνο. Περιμένω στην ουρά, όταν η

αεροσυνοδός κοιτάει το διαβατήριο του μπροστινού μου. «Πλαστό», λέει ξερά και το δίνει σε έναν αστυνομικό. Κοιτάω τον αστυνομικό δεξιά μου. Σαστίζω όταν βλέπω ότι ακριβώς από πίσω του βρίσκονται καθισμένοι 10 άνθρωποι: άντρες, γυναίκες παιδιά, μαύροι στην πλειονότητά τους. Moιάζουν να περιμένουν κάτι, μια κυρία με μοβ πουλόβερ κρατάει μάλιστα τη βαλίτσα της. Δίνω το διαβατήριό μου στην αεροσυνοδό. «Καλό ταξίδι», μου λέει. Την ίδια ώρα ο αστυνομικός στέκεται μπροστά στους μαζεμένους ανθρώπους. «Follow me», τους λέει και εκείνοι σηκώνονται και τον ακολουθούν πειθήνια. Αρκετές ώρες αργότερα περπατάω στη Νέα Υόρκη με την ανάσα κομμένη από αυτά που βλέπω γύρω μου και ένα μυαλό μουδιασμένο από το Jet Lag. Χαζεύω τους ουρανοξύστες του Manhattan, την απίστευτη κίνηση, τα διαμερίσματα των κτιρίων που θυμίζουν μελίσσια με εκατοντάδες κόσμου. Αγοράζω καφέ Starbucks στη μισή τιμή από

αυτή της Ελλάδας, τσιγάρα στη διπλή τιμή από αυτή της Ελλάδας και ένα donut να πάνε τα φαρμάκια κάτω. Μου έκανε πάντα εντύπωση ότι στην Ελλάδα το Donut το μικρό δεν το λένε Donut αλλά “Ντονατσάκι”, από πού βγαίνει τώρα αυτό θα σε γελάσω. Ανάβω τσιγάρο στο δρόμο – ούτε λόγος για μέσα σε café, αλλά το σέβομαι – και στην πρώτη ρουφηξιά μια στριμμένη κυρία με κοιτάζει σαν παραδείσιο πουλί από αυτά τα πολύχρωμα επειδή καπνίζω. Το βράδυ μετά από μερικές ώρες λήθαργου μιλάω με μια Αμερικάνα σε ένα υπόγειο μπαρ που είναι ξύλινο και παράξενα ψηλοτάβανο. Λέμε διάφορα, μέχρι που με ρωτάει με συγκαταβατικό τόνο πώς είναι τα πράγματα στην Ελλάδα. Της απαντάω όσο καλύτερα μπορώ και προσπαθώ να δείξω αισιόδοξος. «Και η Αθήνα; Τι απασχολεί τους Αθηναίους; Πώς είναι τα πράγματα στην Αθήνα;». Δεν ξέρω τι να της απαντήσω. Νιώθω φοβερή αμηχανία όταν καταλαβαίνω ότι με κοιτάει με οίκτο….


Gay sexual health (info@avmag.gr )

Καλή σεξουαλική υγεία δεν σημαίνει μόνο να μην έχεις κάποιο ΣΜΝ. Οτιδήποτε μπορεί να επηρεάσει την καλή λειτουργία σου στο σεξ, είτε έχει σωματική, είτε ψυχολογική βάση μπορεί να είναι πρόβλημα.

Σπέρμα & ΣΜΝ Κάποια από τα ΣΜΝ μπορεί να βρίσκονται στο σπέρμα σου, ενώ κάποια άλλα στην ουρήθρα. Και στις δύο περιπτώσεις χύνοντας, το σπέρμα μαζί με τα υγρά του τα παρασύρει και σε περίπτωση που τελειώσεις στο στόμα ή μέσα στον παρτενέρ σου, είναι πολύ πιθανό να τον κολλήσεις (και αντίστροφα). Με το χύσιμο πάνω στο δέρμα δεν υπάρχει φόβος να κολλήσει κάποιος κάτι, εκτός αν έχει ανοιχτή πληγή. Επίσης αποφεύγεις να τελειώνεις ή να τελειώνουν στα μάτια, στην ουρήθρα, τον πρωκτό ή στο στόμα σου γιατί και πάλι οι πιθανότητες να κολλήσεις ή να σε κολλήσουν κάτι είναι σημαντικά υψηλότερες . Στο πουλί σου Πολλά ΣΜΝ μπορούν να μπουν στο σώμα σου από το άνοιγμα της ουρήθρας στο πουλί σου και να εγκατασταθούν στην ουρήθρα. Αυτά είναι και τα πιο συχνά ΣΜΝ, αλλά και αυτά που θεραπεύονται πιο εύκολα. Ο κίνδυνος όμως αυτά να εξαπλωθούν και σε άλλα σημεία του σώματος, όπως αρχίδια ή νεφρά υπάρχει πάντα. Οπότε είναι καλό με το που καταλάβεις πως έχεις κάποιο ΣΜΝ να πας 100 άμεσα για θεραπεία. 95 Στον κώλο ΣΟΥ Πολλά ΣΜΝ μπορούν να μπουν στο σώμα σου από τον κώλο σου όταν το πουλί κάποιου μπαίνει 75 στην περιοχή που λέγεται “ορθό”. Μια και είναι σχεδιασμένος να απορροφά υγρά μπορεί να απορροφήσει μέρος του σπέρματος ή προ-σπερματικών με ότι ΣΜΝ αυτό περιέχει. Από την άλλη αν εσύ έχεις κάποιο ΣΜΝ με τον ίδιο τρόπο μπορείς να το περάσεις στον παρτενέρ σου που σε γαμάει. Ο ιός του HIV για παράδειγμα 25 κολλάει και από τον ενεργητικό στον παθητικό, αλλά και από τον παθητικό στον ενεργητικό.

Ενδείξεις για ΣΜΝ

5 0

Εδώ και ένα χρόνο λειτουργεί το πρώτο δωρεάν εξεταστικό κέντρο για HIV στο Μοναστηράκι, έτσι ώστε όποιος θέλει να κάνει το τεστ να έχει το αποτέλεσμα μέσα σε λίγα λεπτά!

www.athcheckpoint.gr 70

• ΣΤΟΜΑ: Μια μικρή ουλή που να μην σε πονάει μπορεί να σημαίνει πως έχεις κολλήσει σύφιλη. Μια επίπονη πληγή στα χείλη μπορεί να είναι έρπις. • ΛΑΙΜΟΣ: Ξηρό λαιμό σε γενικές γραμμές έχεις όταν έχεις κάποια μόλυνση ή αν καπνίζεις πολύ. Μπορεί όμως να είναι και σύμπτωμα της γονόρροιας. • ΕΦΗΒΑΙΟ: Αν σε «τρώει» κάτι στις τρίχες που έχεις πάνω από τον πούτσο σου, μπορεί να έχεις ψείρες ή αν νιώσεις κάτι σαν κάψιμο να εμφανίσεις έρπητα. • ΛΕΜΦΑΔΕΝΕΣ: Πρησμένοι λεμφαδένες (οι αδένες που έχεις στον λαιμό ή στις μασχάλες) μπορεί να είναι ένδειξη για πολλές 100 λοιμώξεις, ακόμη και για μια απλή γρίπη. Σε περίπτωση που επιμένουν μπορεί να είναι κάτι σοβαρότερο όπως HIV. • ΠΟΥΛΙ: Μικρά εξογκώματα στο πουλί σου μπορούν να είναι πολλά πράγματα. Από ένδειξη πως 95 πρόσφατα μολύνθηκες με σύφιλη ή απλά κονδυλώματα ή έρπις. Ή και απολύτως τίποτα. Σε κάθε περίπτωση καλό είναι με75το που τα δεις να τα ελέγξεις. Ένα κίτρινο- ή πράσινο- ειδές υγρό είναι σαφής ένδειξη γονόρροιας. • ΚΩΛΟΣ: Όταν βγάζεις αίμα από τον κώλο μπορεί να είναι αιμορροΐδες, κονδυλώματα ή ραγάδα του πρωκτού. Αν το αίμα βγαίνει μαζί με παχύρρευστο υγρό τότε κατά πάσα πιθανότητα είναι γονόρροια. 25 Μικροί όγκοι γύρω και μέσα στην κωλοτρυπίδα είναι σχεδόν σίγουρα κονδυλώματα, ενώ μεγαλύτεροι είναι πιθανότατα αιμορροΐδες. Αν έχεις συχνά φαγούρα μπορεί να οφείλεται σε αιμορροΐδες ή ψείρες ή μια φλεγμονή5 του πρωκτού που οφείλεται ή στον πολύ ιδρώτα ή στην συνεχή και σε υπερβολικό βαθμό καθαριότητα. 0


comic Harry Saxon (facebook.com/HarryAsaphSaxonArt), Steve (skitsarw_kai_xairomai@hotmail.com)

Μύθοι και αλήθειες ένας επιστημονικά ελεγμένος, εικονογραφημένος οδηγός - μέρος 5ο

71


Ζώντας με τον HIV Ζακ Κωστόπουλος (zach.kost@gmail.com)

Οι εποχές που οι άνθρωποι που ζούμε με HIV συζητούσαμε για το αν και το πόσο θα ζήσουμε, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Πλέον, με την εξέλιξη της επιστήμης και τις διαθέσιμες αντιρετροϊκές θεραπείες που συνεχώς βελτιώνονται, κάποιος ή κάποια που ζει με HIV έχει σχεδόν το ίδιο προσδόκιμο ζωής με τον μέσο άνθρωπο. Σήμερα λοιπόν, μιλάμε όχι για το αν και το πόσο αλλά για το πως θα ζήσουμε και αυτό είναι μια τεράστια νίκη. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι το να ζεις με HIV είναι εύκολο αλλά ότι μπορούμε να βρούμε τρόπους να το ζούμε καλύτερα.

Όντας οροθετικός εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια και δουλεύοντας για την πρόληψη, την ενημέρωση αλλά και την υποστήριξη ανθρώπων με HIV, έχω καταλάβει ότι μια τέτοια διάγνωση σίγουρα δεν θα σε αφήσει ανεπηρέαστο ή ανεπηρέαστη. Είναι μια κατάσταση που είτε το θέλουμε είτε όχι, θα φέρει αλλαγές στην ζωή και την καθημερινότητα μας, νέα δεδομένα και προκλήσεις. Το ζητούμενο λοιπόν, είναι οι αλλαγές αυτές να γίνουν προς το καλύτερο, να το δούμε σαν μια ευκαιρία να βελτιωθούμε και να έχουμε καλή ποιότητα ζωής. Αυτός λοιπόν είναι και ο σκοπός της νέας αυτής στήλης, να δούμε πως μπορούμε να κάνουμε το “Ζώντας με τον HIV” με τον καλύτερο δυνατό τρόπο! Για αρχή, ας ξεκινήσουμε με τρία βασικά βήματα για κάνουμε την συμβίωση με τον HIV ευκολότερη.

Ενημέρωση Ένα από τα πρώτα πράγματα που έκανα όταν έμαθα ότι έχω HIV, ήταν να προσπαθήσω να μάθω όσο γίνεται περισσότερα για το τι σημαίνει να είναι κανείς οροθετικός. Είναι πολύ σημαντικό για την ενδυνάμωση μας να είμαστε όσο το δυνατόν καλύτερα ενημερωμένες και ενημερωμένοι. Καλοί, χρυσές και απαραίτητοι οι γιατροί, ψυχολόγοι, φίλες, σύμβουλοι και λοιπά αλλά πρέπει πρώτα απ’ όλα εσύ να γνωρίζεις τι είναι και τι σημαίνει αυτό που έχεις προκειμένου να μην ακολουθείς τυφλά ό,τι σου λένε οι άλλες/οι. Να συμμετέχεις ενεργά στις αποφάσεις που αφορούν τη ζωή και την υγεία σου, αλλά και να μπορείς να απαντήσεις σε τυχών ερωτήσεις όταν θα αποφασίσεις να μιλήσεις σε άλλους/ες για την οροθετικότητα σου. Η σωστή ενημέρωση και οι απαραίτητοι σύμμαχοι είναι τα κατάλληλα εργαλεία για την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση. Προσοχή όμως. Ψάχνοντας στο ίντερνετ ή ζητώντας γνώμες φίλων, μπορεί να διαβάσεις και να ακούσεις από πολύ σωστές και σημαντικές πληροφορίες μέχρι και απύθμενες βλακείες για να μην πω τίποτα χειρότερο. Πάντα ελέγχουμε την πηγή μιας πληροφορίας και την αξιοπιστία της και δεν πιστεύουμε τυφλά οτιδήποτε μπορεί να διαβάσουμε ή να ακούσουμε.

Δεν είσαι μόνος/μόνη, βρες υποστήριξη Αρκετά συχνά, μια διάγνωση με HIV συνοδεύεται από αυξημένο στρες, άγχος και κατάθλιψη, συνθήκες που μπορεί να είναι δύσκολο να αντιμετωπίσει κανείς και που εκτός από την ψυχολογική κατάσταση επιβαρύνουν και το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Όπως λέει και η Melissa Lopez (καμία σχέση με την τραγουδίστρια, Αμερικανίδα ψυχοθεραπεύτρια που ειδικεύεται σε ασθενείς με HIV) “Όταν έχεις να κάνεις με ένα ανοσοποιητικό σύστημα που δοκιμάζεται, η κατάθλιψη και το άγχος μπορεί να το επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο και να δυσκολέψουν την αντιμετώπιση. Επίσης μπορεί να γίνει εμπόδιο στο να αποφασίσει κανείς να ξεκινήσει θεραπεία, ή να την τηρήσει σωστά.” “Μάθε ποια είναι τα συμπτώματα της κατάθλιψης και του στρες, έτσι ώστε να γνωρίζετε τι σας συμβαίνει και να κάνεις κάτι γι’ αυτό πριν η κατάσταση επιδεινωθεί.”Είναι σημαντικό να μην το περάσεις μόνος ή μόνη σου. Μπορείς να αναζητήσεις υποστήριξη σε οργανώσεις όπως η Θετική Φωνή, να μιλήσεις σε φίλους, φίλες ή την οικογένεια σου εάν θεωρείς ότι θα μπορέσουν να δεχτούν και να σε υποστηρίξουν σε μια τέτοια κατάσταση ή σε επαγγελματίες όπως στον γιατρό που σε παρακολουθεί ή ψυχολόγο.

Δες το Θετικά Ακόμα και όταν τα πράγματα φαίνεται να μην πηγαίνουν όπως τα θες , το να διατηρείς μια θετική στάση μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό στο να περάσεις μια δύσκολη κατάσταση και να πάρεις τις σωστές αποφάσεις. Πολλές φορές τα ποιός-που-πότε-γιατί, οι ενοχές, ο φόβος μπορεί να κάνουν το να σκέφτεσαι θετικά να ακούγεται σχεδόν αστείο, αλλά δεν βοηθάνε σε τίποτα. Προσωπικά, προτιμώ να επικεντρώνομαι στο τι γίνεται από εδώ και πέρα, στο πως θα κάνω την ζωή μου καλύτερη. Για ‘μένα ο HIV έχει υπάρξει ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι, με τα πάνω και τα κάτω του, από το οποία έμαθα πολλά, έγινα καλύτερος άνθρωπος και προσπαθώ σε όποια κατάσταση να παραμένω “θετικός”. Μπορούμε λοιπόν, να δούμε τον HIV σαν μια ευκαιρία να κάνουμε μια ανασκόπηση και επανεκκίνηση, να κάνουμε ίσως κάποια πράγματα διαφορετικά, να το δούμε σαν μια καινούρια αρχή


fitness

για το απλό κρυολόγημα 1. Ξεκούραση Όταν νιώθεις κρυωμένος μην ταλαιπωρείς τον οργανισμό σου, αν τον αφήσεις να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί θα καταφέρεις να αναρρώσεις πιο γρήγορα. Ο ύπνος πρέπει να γίνει σύμμαχος σου όλες τις ώρες της ημέρας, ακόμα και αν δεν σου είναι εύκολο.

2. υγρά

Η επίπεδη κοιλιά δεν θέλει κόπο αλλά...

τον σωστό τρόπο Το να κάνεις ατελείωτες ώρες κοιλιακούς και ραχιαίους για να αποκτήσεις μία επίπεδη κοιλιά μπορεί και να μην είναι αποτελεσματικό αν δεν συνδυάσεις την γυμναστική με την διατροφή σου. Το τι τρως και τι πίνεις έχει άμεση σχέση με την εμφάνιση της κοιλιάς σου. Ρωτήσαμε τους ειδήμονες -από τον μαγικό κόσμο των εντυπωσιακών six-pack- να μας πουν πέρα από την γυμναστική, που συνιστούν ότι πρέπει να γίνεται τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα, τι άλλο πρέπει να κάνουμε ή να μην κάνουμε για να χάσουμε τα περιττά κιλά της κοιλιάς. Υπάρχουν τροφές και υγρά που βοηθάνε στην καταπολέμηση του τοπικού πάχους και με ένα σωστό ρυθμό άσκησης θα καταφέρεις να έχεις μία επίπεδη κοιλία.

ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η κατανάλωση 1,5 L (8 ποτήρια περίπου) νερού κατά την διάρκεια της ημέρας, το γιαούρτι ,τα λαχανικά και τα προϊόντα ολικής άλεσης είναι σύμμαχοι σου. Το ξύδι από μήλο καεί το λίπος για αυτό το αγαπάμε, το αλάτι αντίθετα σε υπερβολική ποσότητα κάνει κατακράτηση υγρών και πρέπει να το αποφεύγουμε. Τα αμύγδαλα και γενικά οι ξηροί καρποί χορταίνουν χωρίς να παχαίνουν, τα αυγά (κυρίως τα ασπράδια) καίνε το λίπος και φτιάχνουν γερούς μύες. Το φυστικοβούτιρο σε απαλλάσσει από το λίπος και σε γεμίζει ενέργεια, αντίθετα το αλκοολ, τα αναψυκτικά και τα φρουτοποτά σε γεμίζουν περιττές θερμίδες. Δοκίμασε να τρως μια φορά την εβδομάδα σολωμό που μειώνει τις λιγούρες και έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες. Τα μήλα, τα μούρα (σε όλες τις αποχρώσεις τους) αν καταναλώνονται καθημερινά θα σε βοηθήσουν στον στόχο σου.

Δεν πάω γυμναστήριο: Καθιέρωσε 3 μέρες την εβδομάδα με ένα 15 λεπτό άθλησης. Κοιλιακοί και ραχιαίοι σε μία επίπεδη επιφάνια, αν τους βαριέσαι κάνε ποδήλατο, περπάτα γρήγορα ή κάνε τζόκινγ. Γενικά η αερόβια γυμναστική βοηθάει στην καταπολέμηση του τοπικού πάχους. 74

Τα υγρά βοηθάνε τον οργανισμό να απομακρύνουν τις βλέννες και επιταχύνουν την καθαριότητα στους πνεύμονες και τα ιγμόρεια. Το νερό, το ζεστό τσάι, οι σούπες αλλά και οι φυσικοί χυμοί (κυρίως πορτοκάλι) θα πρέπει να είναι στην καθημερινή μας διατροφή την περίοδο της ανάρρωσης.

3. Το φύσημα της μύτης Όταν η μύτη μας είναι μπουκωμένη δεν χρειάζεται να την φυσάμε δυνατά για να αποβάλουμε ότι υπάρχει μέσα της. Με επίμονο και δυνατό φύσημα μπορεί να προκαλέσουμε σύμφωνα με μελέτες αντίθετο αποτέλεσμα πχ να σπρώξουμε τα μικρόβια στα ιγμόρεια και να προκαλέσουμε άλλες λοιμώξεις.

4. Γαργάρες Αν ο λαιμός σου πονάει ή τον νιώθεις ερεθισμένο από τον βήχα, καλό είναι να κάνεις γαργάρες κατά την διάρκεια της ημέρας. Αυτό μπορεί να γίνει με αλατόνερο, χαμομήλι ή ροδόνερο που περιέχουν αντισηπτικές ιδιότητες και βοηθάνε τον λαιμό να «μαλακώσει».

5. Εισπνοές Ο ατμός βοηθάει αποτελεσματικά στο ξεβούλωμα της μύτης αλλά και στον καλύτερο ύπνο που είναι δύσκολός όταν είμαστε κρεβατωμένοι. Βράσε νερό, βάλε το σε ένα μπολ και άρχισε να εισπνέεις από πάνω του. Μαζί με το νερό μπορείς να προσθέσεις και κάποιο βότανο πχ χαμομήλι, ευκάλυπτο.


Massage

πηγή ζωής Σελήνιο

Στιγμές χαλάρωσης και ευεξίας με χαλαρωτικό massage σε νέο χώρο στο κέντρο τής Θεσσαλονίκης.

Το Σελήνιο είναι ένα ιχνοστοιχείο απαραίτητο για τον άνθρωπο με πολλές ευεργετικές δράσεις και η έλλειψη του μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα αποτελέσματα στον οργανισμό, σε συνδυασμό με άλλες βιταμίνες μπορεί να γίνει ο καλύτερος σύμμαχος για την υγεία σας. Τα οφέλη του: προστατεύει την καρδιά, έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, τονώνει το ανοσοποιητικό, καταπολεμά την γήρανση, έχει ευεργετική δράση σε περίπτωση λοίμωξης ακόμα και του HIV και είναι καλός φίλος με όσους έχουν προβλήματα με τον θυρεοειδή τους. Που το βρίσκεις: στα φυστίκια Βραζιλίας, στο συκώτι, στα οστρακοειδή (μύδια, στρείδια), στο ψάρι (σολωμό, αντζούγιες, ξιφία, ρέγκα), στους ηλιόσπορους, στο μπέικον και το χοιρινό, στο χαβιάρι και για όσους δεν μπορούν να διατηρήσουν μία ισορροπημένη διατροφή μπορούν να το προμηθευτούν από το φαρμακείο τις γειτονιά τους σε δισκία μόνο του ή σε συνδυασμό με άλλες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.

Stevia

το ήξερες; Μία κουτάλια του γλυκού από εκχύλισμα του φυτού στέβια αντιστοιχεί περίπου με ένα φλιτζάνι λευκή κρυσταλλική ζάχαρη. Ένα gr ζάχαρης περιέχει 4 θερμίδες ενώ η στέβια όση ποσότητα και να καταναλώσεις δεν περιέχει καμία. Προέρχεται από το φυτό «Stevia Rebaudiana Bertoni» και έχει καταγωγή από την Λατινική Αμερική. Τα τελευταία χρόνια η χρήση της έχει αυξηθεί κυρίως σε ροφήματα, αναψυκτικά, γλυκίσματα και σε ειδικά προϊόντα διατροφής. Θα την βρεις κυρίως σε σκόνη ή σε εκχύλισμα σε καταστήματα με βιολογικά προϊόντα και σε ορισμένα μεγάλα super market. Ακόμα μπορείς να την παράγεις και στο σπίτι σου αφού η χώρα μας διαθέτει ευνοϊκό κλίμα για την ανάπτυξη της και δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη φροντίδα.

Διάρκεια συνεδρίας 60’ ή 90’ κατόπιν ραντεβού Αθλητικό, Θεραπευτικό, Μυοχαλαρωτικό μασάζ

Τ:6986584418 Fb: euphoria massage Γρηγορίου Παλαμά 7, θεσσαλονίκη


76


77


!

IGLTA Platinum Partners:

IGLTA Gold Partners: American Airlines | Barefoot Wine | Expedia | Hyatt | LAN 78


photo: © Rick Day (RickDayNYC.vom) / istockphoto.com; Model: Davey Wavey (daveywavey.tv)

Join the experience 24,000 listings in 143 countries worldwide, making it the most famous travel guide for gay men! www.spartacusworld.com VERS AVAILA ION 2.0 BLE SO O

N

For more information: spartacusworld.com/iphone-app Available in the iTunes-Store. iPhone is © Apple Inc. All rights reserved


Διάσημos Ιχθύς: Albert Einstein

Ιχθύς:

Στα ερωτικά βαριέσαι. Εσυ. Όχι οι άλλοι Κριός Λοιπόν είναι Φλεβάρης. Βασικά τα ίδια και τα ίδια, κάθισα χθές βράδυ να κοιτάξω τους χάρτες και τα άστρα, αλλά: πρώτον είχε συννεφιά, εδώ στην εξορία που βρίσκομαι, και δεύτερον δεν έχουν και κάτι να πουν. Εννοώ πως ντάξει δεν τρελαίνονται κιόλας. Είδα πως έχεις κάτι προβλήματα επικοινωνίας ας πούμε και κάτι τρεχάματα στη δουλειά. Και με το γκόμενο κάτι δεν πάει καλά, αλλά χεστήκαμε που κλάναμε κι η βάρκα έγειρε. Γενικά δεν ήταν πολύ δραστήρια τα άστρα σου. Δεν θα γίνει κάτι συνταρακτικό, καμία ένταση. Μπορείς να συνεχίσεις τη ζωή σου όπως πριν ας πουμε, μην τρελαίνεσαι. Αυτά για το φλεβάρη. Ντύσου ας πούμε κάτι αποκριάτικο, πιες, περίμενε την τσικνοπέμπτη γιατί αγίου βαλεντινου θα βαριέσαι το γκώλο σου. Θα μου πεις βαριεμαι να σου μιλήσω. Εδώ βαριούνται τα άστρα σου χρυσέ μου, εγώ σε πέιραξα; Άσε μας απο δω χάμω να πουμε.

80

Ταύρος Στο ίδιο ύφος θα συνεχίσω τη γραφή μου, διότι και τα δικά σας τα ζώδια ειναι κάπως βαριόκωλα για τον Φλεβάρη. Τον μάρτη κάτι μπορεί να αυτό... αλλά και πάλι μη φανταστείς τίποτα τρελό, εκτός αν σκέφτεσαι να αλλάξεις δουλειά για παράδειγμα ή να αλλάξεις σύντροφο, όπου τότε κάτι μπορεί να αυτό. Θα πέσει καμιά σφαλιάρα ας πούμε ή κανένα ξεχεστήρι αλλά και πάλι τα άστρα σου θα παραμένουν έτσι(-_-). Και εδώ που τα λέμε, τι να αλλάξεις σύντροφο; Μεταξύ μας τώρα, κανείς μας δεν έχει γκομενάκι. Εγώ ειμαι μόνη μου από το 2011, που χώρισα. Πάσχα ήτανε, μεγάλη τετάρτη. Και γενικά πάσχα χωρίζω. Μία αλλη φορά χώρισα κυριακή των βαϊων. Στο τραπέζι είχαμε ψάρι και κολιό και σκορδαλιά και πήγαν να με χωρίσουν. Με χώρισαν μέσα σε ένα δεκάλεπτο, και μετά έμεινα μόνη στους δρόμους και βρώμαγα και σκορδίλα να πούμε. Που δεν την ήθελα κιόλας, για το καλό την είχα φάει. Δίδυμοι Γλέντια λέει εδώ, κοινωνικές επαφές, γνωριμίες, ιστορίες, κακό. Τα άστρα σου είναι γενικά σε ενδιαφέρουσα θέση, και οι πλανήτες σου βέβαια πολυ καλα οργανωμένοι. Αλλά εσύ έχεις δουλειά αυτόν τον καιρό που δεν πρέπει να την παραμελήσεις. Αυτό δεν το λενε οι πλανήτες, εγώ το λέω. Όταν λέω δουλειά εννοώ και στόχους ας πούμε προσωπικούς, γιατί αν κάνεις δουλειά που βαριέσαι νταξει χέστηκες. Αλλά να σου εξηγήσω τι εννοώ, γιατί μιλάω λίγο μπερδεμένα και αφαιρούμαι συχνά -πράγμα που με καθιστά βεβαια γοητευτική- αλλά να συνεννοηθούμε και καμιά ώρα. Εννοώ λοιπόν πως εφόσον θα έρθουν τα κοινωνικά έτσι κι αλλιώς, κάτσε εσύ ασχολησου με αυτά που έχεις να κάνεις και όταν αδειάσεις πας και τους βρισκεις τους άλλους. Δεν ειναι δα και τραγικό. Καρκίνος Τα λοιπόν τα δικά σας τα άστρα μου αρέσουν αυτή την περίοδο, παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον. Μη φανταστείτε βεβαια πως θα έχετε κάποια αλλαγή προσωπικότητας, ή τίποτα τέτοιο. Όχι μην αγχώνεστε, θα παραμείνετε οι ίδιες ντράμα κουίν που ψάχνουν να βρουν μία άλλη ντράμα κουίν κάποιου άλλου ζωδίου, που ειναι ντράμα κουίν λόγω χάρτη αστρικού , για να ζήσουν ένα δράμα σε κάθε τομέα, όχι ερωτικά μόνο. Απλά το θέμα, τώρα που ξανακοιτάζω τους πλανητες, είναι πως αυτή την περίοδο ξανασυστήνεστε. Μιλάω βαριά αλλά δώσε βάση. Κάτι ριμπούτ έγινε στο σύμπαν και αυτό ειναι καλό και για σας και για τους άλλους που τρώγαν το πακέτο. Ερωτικά δεν ξέρω, ποτέ δεν ήξερα για τα ερωτικά σας και, ας μη γελιόμαστε, ούτε το σύμπαν μπορεί να συλλάβει τα ερωτικά σας. Ντάξει μπορεί να τα λέω λίγο χαοτικά, και να μη βγάζεις άκρη, αλλά δε χρειάζεται κιόλας. Νιώθω πως πρέπει να πω μία μεγάλη

φιλοσοφία τώρα αλλά δε μου έρχεται. Τι βαρετή που μου βγήκε αυτή η παράγραφος για τον καρκίνο. Λέων Χαλάρωσε μανούλα μου, είσαι μες στην τσίτα να πούμε. Την προηγούμενη περίοδο είχαμε τα αισθηματικά σου, που τα σκεφτόσουν, τσαντιζόσουν, έσκαγες σε πιάνανε και κολικοί και άει σιχτίρ. Τώρα τα περάσαμε τα αισθηματικά και κάθεσαι και ασχολεισαι με ό,τι τσιλιμπιρδόνι βρεθεί μπροστά σου, και άντε πάλι τσαντίζεσαι και άντε πάλι σκας. Σου κλέψανε ας πουμε την ομπρέλλα αυτές τις μέρες και κάτι έγινε να πουμε. Θα μου πεις αυτή η ομπρέλλα ήταν ακριβή , την είχες καιρό, είχατε φωτογραφίες μαζί κλπ κλπ. Τα καταλαβαινω αλλά μην πορώνεσαι, λίγο στ’αρχίδια σου. Βεβαια αυτό δικαιολογείται απόλυτα, τώρα που βλέπω το αστέρια σου γιατι κι αυτά δεν πάνε με τα καλά τους. Τώρα θα σου έδινα μία συμβουλή, αλλά κι εμένα εχθές μου χαλάσανε πάλι τα ηλεκτρικά που ειχαν χαλάσει και την περασμένη βδομάδα αλλά δεν είχε κάνει καλή δουλειά ο μάστορας. Παρθένος Ρε δε σας αντέχω. Αλήθεια. Τόσα χρόνια προσποιούμαι πως σας συμπαθώ έστω και λίγο, αλλά ναματημπαναγία δεν πάει άλλο. Σας σιχαίνομαι. Θα μου πείτε πως πληγώθηκα από παρθένο και άλλα τέτοια, αλλά χέστηκα. Το μόνο καλό αυτή την περίοδο είναι πως βρίσκεστε στα χωρίσματα γιατί σας έχουν πάρει χαμπάρι με την αυστηρότητά και τον καθορισμό σε κάθε κίνησή σας ακόμα και στα ερωτικά σας. Τους έχετε αναγκάσει όλους να σας βαρεθούν και να λειτουργουν σαν εσάς, γιατί αλλιώς θα έχετε πρόβλημα και μετά θα κάνετε πως δεν υπάρχει, αλλά αυτό θα φανει γιατί ειστε ατάλαντοι. Τέλος πάντων ούτε εγώ καταλαβα τι είπα μόλις αλλά βγήκε από μέσα μου. Με λίγα λόγια κάποιος/κάποιοι μπορεί να σας συμπεριφερθουν μέ τον τρόπο που λετουργειτε εσείς. Τι έγινε; Δε σας άρεσε; Καλά να πάθετε. Με βγάλατε από τα ρουχα μου. Ζυγός Ζυγοί μου, αγαπημένα μου πλάσματα. Κάθε φορά λέω πόσο σας συμπαθώ, το λέω και στις φίλες μου καμιά φορά. Είστε ένα κομμάτι κρέας, και μερικές όσο καλόψυχοι ειναι και Υδροοχόοι που επίσης αγαπώ και τους γράφω με τρυφερότητα. Φλεβάρης, Μάρτης τώρα έρχεται και ήρθε η ώρα λιγάκι να σκεφτειτε, να τα βάλετε κάτω και να δείτε, τι σας χαλάει και τί όχι. Ας πουμε εγώ έχω αιμορροίδες, αλλά τρελαινομαι για τα καυτερά. Ε τρώγε τρώγε καυτερά την περασμένη βδομάδα την πέρασα τουρλόκωλη. Δε μπορούσα να κάτσω. Τι έπρεπε να κάνω λοιπόν; Να κόψω την πίτσα πεπερόνι και τα λεχματζουν. Δεν ξέρω τι θα κάνετε πάντως εγώ υπέφερα.


Σκορπιός Όσο πληρώσατε πληρώσατε. Έπιασα τους παρθένους για την επόμενη σεζόν, οπότε υπάρχει περίπτωση να διαβάσετε και κανένα ζώδιο από μένα. Βέβαια πριν είχε περισσότερο ενδιαφέρον και ας πουμε ειχε και χιούμορ. Αφου λοιπόν ψυχαλήθηκα και ο τελευταίος σκορπιός πλήρωσε πριν λίγους μήνες για το κακό που μου εκανε, (Το καταευχαρηστήθηκα) σας λέω πως Φλεβάρης-Μάρτης θα πάνε περίφημα, αρκεί λίγο να ελέγξεις τα νεύρα σου, γιατι δεν ειναι κατάσταση αυτή. Δε μπορείς χρυσή μου να ξεσπάς όπου βρεις. Εσύ γενικά τα διαχειριζόσουν αυτά. Μπορεί να ήσουν κάθαρμα, αλλά ησουν πιο μουλωχτός. Ο Άρης αυτον το καιρό σε έχει ταράξει. Ηρέμησε και δεν χρειάζεται τόσος σαματάς, θα περάσει. Τοξότης Λοιπον. Είναι τα καλύτερα άστρα που έχω μελετήσει. Μπορεί τις προηγουμενες φορές να τα τραβαγα από τα μαλλιά επειδή σας αγαπούσα. Αλλά τώρα από μόνα τους τα άστρα λένε τα καλυτερα. Μία αφροδίτη ήρθε και σου κατσε και αυτό είναι καλό σχετικά. Δεν έχεις ίδεα γιατί και δεν χρειάζεται, αλλά ειναι καλό. Όχι πια τα ίδια λάθη, όχι τις ίδιες κινήσεις. Περισσότερη ενέργεια. Ίσως κόψεις και το κάπνισμα. Έχεις τρομερή όρεξη. Εκτός αν είσαι ένας φίλος μου τοξότης που που δεν έχει όρεξη ποτέ για τίποτα, έχει περιεργο οροσκόπο; τι να πω; Δεν ξέρω. Τέλος πάντων οι υπόλοιποι θα έχετε καλά νεά, Φλεβάρης-Μάρτης θα ειναι οι μήνες σας, προς το παρόν δηλαδη, γιατι στο μέλλον μπορεί να έχετε και άλλους μηνες σας. Δεν μπορώ να ξέρω, άνθρωπος ειμαι κι εγώ. Αιγόκεrως Σα να έχω γίνει λίγο καλή. Έχω ηρεμήσει κατα κάποιον τρόπο γενικά. Περνάω καλά. Δε σας ενδιαφέρει, το γνωρίζω, αλλά εμένα δε με ρώτησε κανεις τι κάνω. Μόνο εγώ σας ρωτάω και ασχολουμαι μαζί σας. Εμένα κανεις. Τέλος πάντων. Οι δύο επόμενοι μήνες είναι καλοί. Επίσης έχω βαρεθεί να κάθομαι να λέω τα ίδια και ίδια. Όλο καλοί καλοί καλοί. Δεν έχει ενδιαφέρον. Μόνο όταν σας τα χώνω έχει ενδιαφέρον. Θα μου πεις, πως πρέπει να τα γράφω για να σας δίνω ελπίδα και να εμπνεεστε και άλλα τέτοια. Αλλά τι σκατά ρε παιδιά; Δεν είμαι και ταινία της ντίσνει. Άνθρωπος είμαι κι εγώ. Τελος παντων. Ερωτικά καλά. Λεφτά καλά. Βασικά μετά από καιρό νιώθετε μία σχετική σταθερότητα που το χρειαζόσασταν αρκετά. Υδροχοος Χάχας ήσουν, χαχας είσαι, χάχας θα παραμείνεις. Δεν έχω να πω κάτι. Καλά όλα. Γιατί να σου χαλάσω το κέφι; Γιατί να σου πω δηλαδή πως στη δουλειά σου κάτι γινεται και βρίσκεσαι μπλεγμένος σε λόγια και άλλα τέτοια μικροαστικά; Σε κυνηγάνε εσένα αυτά. Υπομονή. Χαλάρωσε, κάνε ένα τσιγάρο και πρόσεξε πως θα κινηθείς. Και επιτέλους πάρε κανενα τηλέφωνο που με έχουν πιασει η μοναξιές μου και το έχω παράπονο. Τώρα στα ερωτικά σου, έχεις την εικόνα του μπουχέσα. Μπούχεψες μωρή φιλενάδα. Δεν ξέρω αν ειναι καλό αυτό η κακό. Πάντως διακρίνω σταθερότητα. Ο καθένας όπως το παρει. :) Ιχθύες Ναι βασικά δε σας έχω και πολύ σε εκτίμηση. Αλλά ένεκα η ανακωχή με το σκορπιό ίσως κάτι γίνει. Κάτι περιμένεις να γίνει. Δεν ξέρω τι αλλά κάτι. Εσύ ξέρεις. Και πρόσεξε λιγάκι γιατί αυτό ειναι καλό. Γενικά δε νομιζω πως έχεις το νου να το συλλάβεις αυτό το καλό, αλλά για να το λένε τα άστρα κάτι θα ξέρουν. Ειμαι και επιστημόνισσα οπότε πρέπει να τα καταθέσω όπως τα λένε. Στα ερωτικά βαριέσαι. Εσυ. Όχι οι άλλοι, μη νομιζεις πως επειδη δεν γίνεται τίποτα σπουδάιο φταέι η κοινωνία. Αν πεις πως ασχολεισαι σοβαρα θα γίνουν όλα και τα ερωτικά και τα επαγγελματικά και όλα. Αλλά μη βαριεσαι. Αυτό. Βεβαια δεν ευνοουνται τα ερωτικά από τους πλανήτες αλλά τι σας ενδιαφέρει; Ξεβαρεθείτε εσείς και μέχρι τότε θα έχουν αλλάξει οι όψεις.


strike a pose

Διαμαρτυρίες κατά για τη στάση της Ρωσίας κατά των LGBT με αφορμή την έναρξη των χειμερινών Ολυμπιακών Επιλογή φωτογραφίας: Ζακ Kωστόπουλος

82


83


ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

WWW.GFA.GR Υπό την αιγίδα:

Δωρητής:

Χορηγοί:

Χορηγοί επικοινωνίας:

Με την υποστήριξη:


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Antivirus54web by Antivirus Magazine - Issuu