Issuu

Europeâ€™s favourite Ski Pride Festival from January 8 - 15, 2012

New

website with onlin e booking

www.gayskiweek.ch

E-mail: arosa@gayskiweek.ch % +41 (0)21 566 70 20

Meet with a beautiful crowd from all over the world and experience Arosa Ski at its best 10 gay-friendly partner hotels and holiday apartments fitting any budget 70 km fantastic ski & snowboard runs non-skiers always welcome in Arosa cultural events & great theme parties fine dining, apres-ski & wellness spa

Περιεχόµενα

www.avmag.gr

Editorial Τουιτ τουιτ Taking Notes Out Loud Πάρτα Όλα Salonikios My Queer Lady Know how Αγόρι µόνο ψάχνει BIA KATA LGBT Eπαρχιώτης & Χωρισµός Φοιτητής & gay στη µεγάλη πόλη Μarina Abramovic Συνέντευξη: Γιάννης Ξανθούλης Culture Fashion: Bed time stories All that partying Destination: Arosa Gay Ski Week Greek Gay & Lesbian Guide Ρώτα τον Γιατρό Fbing Τα ζώδια Ταυτότητα τεύχους

Βια κατά lgbt To παρόν αφιέρωµα προέκυψε µε αφορµή το περιστατικό που έγινε στο Γκάζι στις 28/8/11 όταν µια παρέα gay αγοριών φλέρταρε ένα νεαρό άνδρα. Εκείνος προφανώς προσβλήθηκε σφόδρα, µάζεψε εν ριπή οφθαλµού 5-6 φίλους του και αποφάσισε να ξεπλύνει την προσβολή πλακώνοντας στο ξύλο τα gay παιδιά. Συνέντευξη: Γιάννης Ξανθούλης, Το τανγκό των Χριστουγέννων Το «Τανγκό των Χριστουγέννων» είναι µια ταινία που θα δούµε στις κινηµατογραφικές αίθουσες. Αλλά κυρίως είναι ένα αγαπηµένο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, ενός από τους σηµαντι-

κότερους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς. Με αφορµή την ταινία, τον ρωτήσαµε για την τέχνη, το κοινό, τις προκαταλήψεις και τη σιωπή. Αφιέρωµα: Φοιτητής & gay στη µεγάλη πόλη Το µικρό µας πόνυ ξαναχτυπά. Είσαι gay, είσαι και νίουφης στα φοιτητικά. Είσαι και από επαρχία. Η ηλικία σου ακόµα θυµίζει βαθµολογία στο λύκειο που τελείωσες. Είσαι ο λόγος που τα 24+ θεωρούνται πιά µικρότερα και όχι µικρά. Καλως όρισες βρε! Fashion: Bed time Stories 2 guys in bed. Waking up. @ Hilton Athens Hotel.

06 08 10 12 16 18 20 22 24 26 38 40 46 48 52 58 66 68 72 76 78 80 82

Destination: Arosa Gay Ski Week Για µια εβδοµάδα κάθε χρόνο έχει γίνει πια συνήθεια, gay άνδρες, κοπέλες και πολλοί φίλοι τους να βρίσκονται στην Arosa της Ελβετίας, στο καντόνιο του Graub?nden για ένα από τα πιο γνωστά διεθνή gay events του χειµώνα.

editorial του Γιάννη Παπαγιαννόπουλου

Εδώ µιλάµε για τον φόβο του “τι µου συµβαίνει;” όταν είσαι παιδί.

Εδώ µιλάµε να µη σε δέχονται σε νυχτερινό σχολείο επειδή είσαι τρανς.

Εδώ µιλάµε για τον φόβο του “να πεις τι σου συµβαίνει” µε το που το καταλάβεις ως έφηβος. Ή τη βία του «πούστη», του «ανώµαλου», «της λεσβίας».

Εδώ µιλάµε για την απόλυσή σου από τη δουλειά επειδή σου φαίνεται.

Εδώ µιλάµε για την επίσκεψη σε ψυχολόγο µε γονείς για να σε κάνει καλά.

Εδώ µιλάµε για την αποξένωση από φίλους.

Kαι µιλάµε για όλα αυτά για να µπορούµε να µιλάµε για το δικαίωµα να κάνουµε τα δικά µας όνειρα και να δηµιουργούµε τη δική µας πραγµατικότητα. Και ας είµαστε ειλικρινείς. Αυτή τη στιγµή δε µπορούµε.

Εδώ µιλάµε για το ξύλο που έφαγες επειδή φιλήθηκες. Ή για το δούλεµα.

Αλλά θα µπορέσουµε.

Εδώ µιλάµε για το φόβο να πιαστείς χέρι χέρι µε τον πρώτο σου έρωτα.

Ο Jamey Rodemeyer, ένα δεκατετράχρονο αγόρι, έδωσε τέλος στη ζωή του εξ αιτίας του bullying που δεχόταν από συνοµήλικους του. Ο Jamey χρειαζόταν βοήθεια. Στα 14 του χρόνια ήταν αντιµέτωπος µε εφήβους-δαίµονες που έκαναν την καθηµερινότητά του δύσκολη. Είχε γράψει γι ‘αυτό στο ίντερνετ στις 9 Σεπτεµβρίου: “Πάντα έλεγα πως είµαι θύµα εκφοβισµού, αλλά κανείς δεν ακούει». “Τι πρέπει να κάνω έτσι ώστε να µε ακούσετε;” Περίπου µία εβδοµάδα αργότερα, ο Jamey βρέθηκε νεκρός έξω από το σπίτι του. Επιπλέον, τους προηγούµενους µήνες, έγραφε αρκετά συχνά στο blog του για τον εκφοβισµο που δεχόταν στο σχολείο, καθώς και τις σκέψεις που έκανε για αυτοκτονία. Στις 8 Σεπτεµβρίου, έγραψε: «Κανείς στο σχολείο µου δε νοιάζεται για το αν θα αυτοκτονήσω ή όχι,

Εδώ µιλάµε για τις αυτοκτονίες παιδιών σε ολόκληρο τον πλανήτη γιατί τα εκφοβίζουν και τα κοροϊδεύουν στο σχολείο.

µιας κι εσείς είστε εκείνοι που µε αποκαλείτε (gay slur) και µε καταστρέφετε»

ρές, δεν µπορούσε να αντέξει την ιδέα πως θα αντιµετώπιζε ακόµα περισσότερο µίσος στο λύκειο, τον επόµενο χρόνο. Τα παρακάτω από κάποιους συµµαθητές του: «Ο Jamie είναι χαζός, οµοφυλόφιλος, χοντρός και άσχηµος. Πρέπει να πεθάνει!” έγραφε µία δηµοσίευση. Μια άλλη έλεγε: «Δεν θα µε νοιάζει αν θα πεθάνεις. Κανέναν δε νοιάζει, γι ‘αυτό κάντο:) Με αυτόν τον τρόπο, όλοι θα είναι πολύ πιο ευτυχισµένοι!”

Ακούγεται πως ο Jamey είχε βοηθηθεί από κάποιον ψυχολόγο και κοινωνικό λειτουργό και η οικογένεια του τον στήριζε – αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Ό,τι βοήθεια είχε πάρει ο Jamey σαφώς δεν ήταν αρκετή για να εξουδετερώσει το µίσος και την κακοποίηση που είχε υποστεί από την πέµπτη τάξη. Σύµφωνα µε τις αναφο-

T Κοίτα να δεις επειδή βαρέθηκα αυτό το θα χρεοκοπήσουµε-δε θα χρεοκοπήσουµε. Έχει βγει ένα τεστ που δείχνει από την πρώτη µέρα, ντάξει; Να ξέρεις ήµουν πάντα µε τον τζίτζικα. Και µε το λαγό. Και µε την αλεπού. Αυτή που δε φτάνει τα όσα. Νοµίζω ότι η πραγµατικότητα δε µε ξεπερνάει απλώς. Μου κάνει και νιάνια νιανιάνια. Τρίζω τα δόντια µου στον ύπνο µου. Στον ξύπνο µου είµαι κότα. Αγόρασα ένα σαρκοφάγο φυτό. Τώρα το εκπαιδεύω.

λο-αλλά-δε-µ-ενοχλεί-στην-παρέα είναι ζήτηµα χρόνου να σ’ ενοχλεί στην παρέα. Καλέ µη λέτε στα παιδιά µαµ, νάνι, τέτοια. Τα παιδιά είναι µικροί άνθρωποι. Δεν είναι ηλίθιοι άνθρωποι. Ο πρώτος άνθρωπος που αντί να πει βαριέµαι έψαξε δικαιολογία χάλασε την πιάτσα. Ξενύχτες πρεµιέρας. Κουνούπι που ‘χεις βάρδια απόψε δε σε κατηγορώ, κι εσύ τη δουλειά σου κάνεις. Ναι γεια σας, θα µπορούσα να µιλήσω µε τον εργαζόµενο του σπιτιού; Άραγε παίρνει επίδοµα τρίτεκνου η άννα βίσση µετά το τρίτο τεκνό; Τα παρακλαίς.

Σβήσε καλέ το φεγγάρι. Μαζεύει κουνούπια. Ο κοέλο ο πάουλο έχει χακέψει εγκεφάλους, όχι αστεία. Αυτός που λες δε-θα-µπορούσα-να-τον-έχω-φί-

we T t

et Πάνω από τις δυνάµεις µου υπάρχει µια δύναµη. Αυτή θέλω. Κατεβάστε την.

Tweet T

Με κάνεις και κοσκινίζω.

et Twee e w

-Μπαµπά τι είναι τα νέα µέτρα; -Μικρά κίτρινα λουλούδια. Προσοχή στο διάκενο µεταξύ αστείου και σοβαρού.

@elenirou Οι άνθρωποι που ξυπνάνε άλλους ανθρώπους τις κυριακές είναι οι ίδιοι οι οποίοι στέκονται αριστερά στις κυλιόµενες. Εννιάµιση ώρα κυριακής µε θυµάσαι; Είµαι εγώ που έβλεπα τα παιδικά. Πότε θα διαλυθούν οι σαββόπουλος; Κάποια µέρα θα πέσει το τουίτερ και δε θα ξέρουµε τι να τις κάνουµε τόσες εξυπνάδες.

Taking Notes του Χρήστου Παπαµιχάλη

Γεια σου. Είµαι µαλάκας. Κι εσύ το ίδιο είσαι. Και δεν εννοώ κυριολεκτικά. Εννοώ, δυστυχώς, µεταφορικά. Με έχουν πιάσει µαλάκα. Με έχουν εξαπατήσει. Με έχουν προσβάλει. Με έχουν κυνηγήσει. Με έχουν απολύσει. Μου έχουν περικόψει και τον ένα µου µισθό. Μου έχουν βάλει έκτακτη εισφορά. Μου έχουν βάλει κεφαλικό φόρο. Δεν έχει περισέψει ούτε για ένα Aussiebum. Με έχουν πνίξει στα δακρυγόνα. Με έχουν κάνει να κοιµάµαι και να ξυπνάω µε ένα χρέος πάνω από το κεφάλι µου. Το δικό µου. Όχι της χώρας. Με το µπαρδόν κιόλας, αλλά ποιος την γαµάει την χώρα; Δεν µου έχουν δώσει καµιά επιλογή. Με έχουν κατακλέψει. Με έχουν βρίσει µε αυτόν τον αηδιαστικό τρόπο του «καθωσπρέπει». Με έχουν τροµοκρατήσει. Στο τέλος δεν θα µου σηκώνεται κιόλας (που λέει ο λόγος). Με έχουν ξεγελάσει. Μου έχουν πει ψέµατα. Με έχουν φλοµώσει στα ψέµατα. Με έχουν προκαλέσει. Με έχουν εξαναγκάσει στο κάτω από το όριο της φτώχιας. Μου έχουν κόψει το ρεύµα. Το τηλέφωνο. Με έχουν αφήσει µέσα στην αβεβαιότητα. Με έχουν βάλει να αγοράσω τα βιβλία. Με έχουν µια ζωή στις εξαιρέσεις. Των νόµων. Των «σύµφωνων συµβίωσης». Κι εγώ κάθοµαι και τους κοιτάω. Ο µαλάκας. Βγήκα στο Σύνταγµα. Πολλές φορές. Πολλές βραδιές. Κατέβηκα σε πορείες. Αισθάνθηκα άνθρωπος. Εσύ όµως που έµεινες στο σπίτι σου, είσαι µαλάκας. Όχι επειδή το λέω εγώ. Επειδή εκείνοι σε είπανε κι εσύ κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις.

Αδερφές µου, αν δεν είναι τώρα η ώρα να βγούµε σαν τρελές στους δρόµους, δεν ξέρω πραγµατικά πότε είναι. Κοινό µυστικό είναι πια. Είµαστε πνευµατώδεις, µε αισθητική (άπιαστη) και χιούµορ, διαβασµένοι, καλλιεργηµένοι, εύστροφοι, µε τα σινεµάδια µας και τα Philippe Starck µας, µε τα Andrew Christian και τα Glee µας, οι µισές τάσεις γεννιούνται µέσα στην κοινότητα και άλλες µισές ξεκινάνε µέσα από την κοινότητα. Αλλά αυτό λέγεται πια, στην συνθήκη που ζούµε, µικρόκοσµος. Ελίτ. Και δεν είναι τούτο εδώ κανένα µανιφέστο. Μπορούµε να µιλάµε για πούτσους όσες ώρες θες. Και για κορµιά. Και για γυµναστήρια (αν και δεν έχω να προσθέσω πολλά σε αυτό το θέµα). Και για Ben Cohen. Και για δίαιτες. Και για τα αγόρια των διακοπών (ολόσωµο µαγιώ θα επιβάλλω του χρόνου σε όλους σας. Dress code θα έχει να το ξέρετε). Και για ό,τι βάζει η ψυχή σου και το άλλο µε το νου του. Μπορούµε να λέµε ό,τι θες, αλλά στο τέλος στο ίδιο θα καταλήγουµε. Είµαστε άνθρωποι και αυτό που ζούµε, δεν ζείται. Δεν ζούµε. Τα κουτσοβολεύουµε. Και αν τα καλοκαταφέρνεις τώρα µην τρίβεις χεράκια. Απλά δεν έχει σε έχει πάρει ακόµα η µπάλλα. Μένω µαλάκας όταν βλέπω στο timeline µου κάτι ουρανοκατάβετες εστέτ εξυπνάδες. Βρε να την πεις την εξυπνάδα, αλλά δυο σειρές πάνω, ή δυο σειρές κάτω, κάνε µε να καταλάβω ότι παίρνεις πρέφα και του τι συµβαίνει γύρω σου. Γιατί και το να γίνει Λασκαρίνα ξαφνικά θα ήταν

και γελοίο. Και εξάλλου µετά την Μιµή πάει αυτό. Έκλεισε. Και η Αλέκα δεν είναι καθόλου ταιριαστή. Θέλω να σου πω ότι δεν είναι δυνατόν να έχει πνιγεί η Αθήνα στο δακρυγόνο κι εσύ να µου µιλάς για ζεστά µπράουνις. Πες µου για Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ, που το έκανε ο Γεράσιµος Ευαγγελάτος και µου άνοιξε τα µάτια. Τέρµα οι γυάλες. Είµαστε όλοι στην ίδια γαλέρα και τραβάµε κουπί. Και παίρνουµε και µάτι τον διπλανό, αλλά τραβάµε κουπί. Και σηµασία έχει να σώσουµε ζωές. Και την δική µας. Και τώρα θα χρειαστεί να ξαναβγούµε στους δρόµους. Ας βγούµε και µε σηµαία το «Ουράνιο Τόξο». Ας βγούµε και µε το Instagram παραµάσχαλα (µα τι φλερτ, και κορµί και µπαλαµούτι είναι αυτό που πέφτει εκεί µέσα!!), ας πάµε και µετά να δούµε το «The Begginers», που είναι γλυκό και ανθρώπινο και πραγµατικό, αλλά να βγούµε πριν. Γιατί έχουµε φάει ένα αγγούρι στον κώλο (όλοι µας και ξέρω αδερφές µου ότι το 90% είναι top. Κανείς δεν τον παίρνει σ’ αυτήν την πόλη, όλοι τον δίνουν. Μόνο!) και δεν είναι αυτό που θα θέλαµε. Τώρα πες ότι αυτό το γράφω 20 Σεπτεµβρίου και αύριο περιµένουµε τον Benny να τα βρει µε την Τρόικα (σεξουαλικό µου κάνει πάντως εµένα αυτό το Τρόικα. Κι ένα παγωτό, αν θυµάµαι καλά) και να πέσουν οι ανακοινώσεις. Θα ακούσουµε πόσοι άνθρωποι θα µείνουν στον δρόµο, πόσοι θα χάσουν κι άλλο κοµµάτι του µισθού τους, πόσοι συνταξιούχοι που πλήρωναν µια ζωή (σαν κι εµάς

τους µαλάκες) θα φάνε περικοπή, και, και, και... Τα ακούς βρε παιδί µου αυτά, η πρώτη σου αντίδραση (µετά το άει γαµήσου) δεν είναι να θελήσεις να κάνεις κάτι; Να βγεις στους δρόµους και να αρχίσεις να ουρλιάζεις. Κάτι. Είσαι οκ µε το να πάρεις αγκαλιά τον άντρα σου και να σου σκίσει το jockstrap; Αυτά λέω εγώ. Και θα µου πεις ποιος είµαι εγώ και τα λέω; Συγνώµη, αλλά συστηθήκαµε στην αρχή. Είµαι ο µαλάκας. Και µαλάκας παραµένω. Με όλες τις έννοιες. Και κάθε µήνα που µου βαράει ο διευθυντής το κουδουνάκι στο mail και µου ζητάει κείµενο, αναρωτιέµαι γιατί εξακολουθεί να το κάνει. Και ποιος το διαβάζει κάθε φορά. Μια µικρή ιδέα πήγα να σχηµατίσω επί Περηφάνειας, αλλά µπα. Νοµίζω ότι ή που δεν το διαβάζει κανείς, ή που δεν ήρθε ποτέ κανείς (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) να µου το πει. Να συµφωνήσει ή να διαφωνίσει. Να µου πει γέλασα ή έκλαψα. Να µου πει ότι λέω µαλακίες. Κι εµένα η σιωπή µε φοβίζει. Με κάνει να σκέφτοµαι ότι ακόµα κρυβόµαστε. Το ότι να έρθει και να µου πει «διάβασα αυτό που έγραψες στο antivirus και..» είναι

statement. Αλλά αν κωλώνεις σε εµένα, που παντρεύτηκα, που έκανα παιδιά, που χώρισα, που βρήκα τον άντρα της ζωής µου και που το λέω, σκέψου τι ζωή ζεις. Και βάλτην στην σούµα µε το απο πάνω σκηνικό που σου περιέγραψα. Δεν ζούµε λοιπόν αδερφές µου και ή που θα κατεβούµε στους δρόµους, ή που θα πάµε στο Reykjavik να τελειώνουµε µια κι έξω. Και µην πεις ότι σε έπρηξα µε την κοινωνικοπολιτική κουβέντα. Δεν παρατήρησες καλά. Και για µόδα είπα. Και για ποίηση. Και για σεξ. Και για σινεµά. Και για applications. Απ’ όλα. Αφού τα καταφέρνουµε οι πούστηδες! Τι να κάνουµε;!

ΟΡΚΙΣΟΥ ΝΑ ΜΗ ΧΩΡΙΣΟΥΜΕ! του Φώτη Σεργουλόπουλου

Πολλοί αναρωτιούνται γιατί µια σχέση µεταξύ δύο ανδρών δεν µπορεί να κρατήσει για πάντα, ή έστω για πολύ. Τώρα το “πολύ” παίζεται. Για άλλους ο µήνας έγινε σχεσάρα. Mπορεί, αλλά ας µιλήσουµε έστω για µια φορά µε ειλικρίνεια. . Οι περισσότεροι έχουν ζήσει ένα δράµα που περιλαµβάνει πάντα ένα κέρατο. Ακόµα κι αν οι δικαιολογίες του τύπου “κουράστηκα”, ή ακόµα, “δεν φταις εσύ, εγώ είµαι σε µία φάση”, το κέρατο υποβόσκει. Οι gay δεν είναι διαφορετικοί από όλους τους άνδρες που τους βλέπεις να κυκλοφορούν ερωτευµένοι να χαϊδεύουν τα δαχτυλάκια της αγαπηµένης τους.

του “staight acting”! Δηλαδή ακόµα και εκεί υποδύεται τον straight. Στους γονείς του, στους φίλους από παλιά, στη δουλειά του και στις κοινωνικές του υποχρεώσεις. Αυτό το “κοινωνικές” είναι µεγάλο κεφάλαιο. Η κοινωνία δεν είναι φτιαγµένη γι’ αυτόν. Το πρότυπο που έχει για τις σχέσεις είναι αυτό που ζει στο σπίτι του

και ανύπαρκτους λόγους επειδή δεν αντέχει τίποτα από όλα αυτά. Α στο διάλο, καλύτερα µόνος να έχεις και την ησυχία σου. Ε;

και στον περίγυρό του. Δηλαδή νυφικά, παιδιά, οικογενειακές συγκεντρώσεις, ο συνάδερφος που έχει υπολογίσει γι’ αυτόν δύο θέσεις για τα βαφτίσια σε ένα κτήµα στο Κορωπί, ακόµα και την πρωτοχρονιά θα αλλάξει τον χρόνο µε τους δικούς σου και µετά θα βγει “µε παρέα που έχει κανονίσει” ενώ θα φύγει σαν κυνηγηµένος, µε την εικόνα της µάνας σου να κοιτάει µε το ύφος “ξέρω” και οι τύψεις να τον κυνηγάνε µέχρι να δει αυτόν που αγαπάει. Αυτόν που θα ήθελε να φιλήσει πρώτον όταν χτύπησε η ώρα δώδεκα. Το αποτέλεσµα είναι να τσακωθεί για άσχετους

Ο άνδρας δεν είναι µονογαµικό όν το ξαναλέµε. Ένας άντρας έχει άλλη σχέση µε το πουλί του. Με την ίδια ευκολία που το βγάζει έξω να κατουρήσει σε µία γωνία, µε την ίδια άνεση µπορεί να απολαύσει ένα στα γρήγορα χωρίς να τρέχει κάστανο. Δεν έχεις αναρωτηθεί γιατί στα µπαρ µε λεσβίες δεν έχει dark room; Μία γυναίκα θέλοντας και µη είναι αυτή που κρατάει το σπιτικό και θα χτίσει τη φωλιά. Δεν είναι σαν εσένα που µε το που θα καυλώσεις θα τρέχεις από δω κι από κει!

Υπάρχει κάποιος λόγος που οι gay είναι άπιστοι; Φταίει η φύση που τους έκανε gay και ταυτόχρονα τους έριξε την κατάρα να µη σταυρώσουν ποτέ τη σχέση που ονειρεύονται; Γιατί ενώ όλοι απεύχονται τον εφιάλτη που θέλει τον gay γέρο και µόνο να σαπίζει σε µία πολυθρόνα µπροστά σε µία τηλεόραση δεν κάνουν κάτι ώστε να ζήσουν το όνειρο; Να γεράσουν µε κάποιον! Τα πράγµατα είναι απλά και δεν µπορώ να καταλάβω γιατί δεν το έχουµε σκεφτεί νωρίτερα. Κατ’ αρχήν πρέπει να παραδεχτούµε ότι ο gay είναι ένας επαναστάτης. Από τη στιγµή που καταλαβαίνει τι του συµβαίνει και φυσικά το παραδέχεται, πάει αντίθετα µε οτιδήποτε του έχουν µάθει, αλλά και οτιδήποτε βλέπει γύρω του. Μαθαίνει λοιπόν να κρύβεται και να εξαφανίζεται. Βρίσκει στιγµές να αποµονωθεί για τις οποίες κανείς δεν πρέπει να καταλάβει πού χάνεται, ώστε να απολαύσει αυτό που πραγµατικά θέλει να κάνει. Το χειρότερο είναι ότι µαθαίνει να λέει ψέµατα. Ακόµα και ως συνειδητοποιηµένος gay στα διάφορα site κοινωνικής συνεύρεσης, γράφει στο profile 12

Ο άντρας από την άλλη δεν είναι µονογαµικός, πάρ’ το χαµπάρι. Ο πατέρας σου την έχει κερατώσει τη µάνα σου κι αυτή το ξέρει. Αυτή είναι η αλήθεια. Οι σχέσεις που είχες σαν πρότυπο κρατιούνται γιατί υπάρχει µία ολόκληρη κοινωνία (άντε πάλι) που τις στηρίζει. Όπως τα παιδιά που θα αποκτούσες, η ξαδέρφη που θα σε έβαζε πάλι στο σωστό δρόµο, ο πολύ ανοιχτός γάµος που θα έκανες και η εικόνα που θα συντηρούσες για τους έξω, ακόµα και το δάνειο που θα έπαιρνες µε τη γυναίκα σου για µια µεζονέτα στα Βριλήσσια είναι παράγοντες που τη σχέση θα την κρατούσαν πάση θυσία. Δεν διαλύονται έτσι εύκολα τα πράγµατα. Η εικόνα του µαγκούφη παραµονεύει και όλα θα καταλήξουν ή συµβατικά ή τελος πάντων µετανιωµένα και συγχωρεµένα για την “τυχαία και άτυχη στιγµή”. Μεταξύ ανδρών όµως η τιµιότης. “Μου την έκανες ρε µαλάκα, δίνε του”. Τι έχεις να φοβηθείς; Θα κάθεσαι να παρακαλάς λες και έχεις καµία υποχρέωση; Σωστά!!!

Υπάρχει σωτηρία; Εσύ ξέρεις, αλλά για σκέψου το. Υπάρχουν τρόποι να γίνεις σχεσάκιας.

Ξεσάλωσε. Πριν µπει κι άλλος στη ζωή σου ζήσε αυτό που πάντα φανταζόσουν. Κάνε ότι τρέλα θες, πήγαινε στο Sitjes µε τους φίλους σου, όργωσε όλο το Γκάζι, φλέρταρε τώρα που είσαι ελεύθερος και µακριά από τους δικούς σου. Αφού έφυγες από την Καλαµάτα µε την δικαιολογία να σπουδάσεις, αυτός που µιλάς τόσο καιρό στο dar δεν είναι η κατάλληλη παρέα να τη σέρνεις στο “φτου ξελευτερία”.

Άσε τα σεµέν. Πρώτ’ απ’ όλα δεν είσαι η µάνα σου. Εκείνη αλλιώς τον κάνει τον ντολµά. Το να πιστεύεις ότι ο άνδρας που αγαπάς τώρα, θα γίνει για εσένα ότι ο πατέρας που δεν αγάπησε τη µαµά σου όσο εσύ είναι µεγάλο λάθος. Η φωλίτσα που έφτιαξες µε τις καθαρές λευκές κουρτίνες και το ζεστό φαγητό έτοιµο ανα πάσα στιγµή, µε πρωταγωνιστή εσένα που µόλις γυρίσεις από τη δουλειά σκοτώνεσαι να τα κάνεις όλα για χάρη του, το µόνο που θα του κάνουν είναι να σου πει “µε πνίγεις”. Κανείς δε θέλει να ζήσει κάτι που έχουν κάνει άλλοι γι’ αυτόν. Είσαι και drama queen!

Ας είµαστε ειλικρινείς. Υπάρχει η θεωρία που λέει: “ας κάνει ότι θέλει αλλά να µην το µάθω”. Από την άλλη υπάρχει η σχολή που λέει: “θα το πω για να είµαι καλά µε τον εαυτό µου”. Σε όποιο στρατόπεδο κι αν πολεµάς, ας είσαι ειλικρινής µε τον εαυτό σου. Υπάρχει µεγάλη πιθανότητα, µη σου πω είναι σίγουρο ότι κάποια στιγµή θα στην κάνει. Έσω έτοιµος. Μην κάνεις σαν να έπεσε ο δορυφόρος και πέτυχε το σπίτι σου. Συµβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

This is it. Τον βρήκες, γελάς µαζί του, κάνεις καλή παρέα, αγαπάει τους φίλους σου, είναι σέξι και καµιά φορά νευριάζει. Πες του πόσο τον αγαπάς, δεν πρόκειται να σε καβαλήσει, µη φοβάσαι. Η αγάπη επιστέφει σε αυτόν που την κάνει ολοφάνερη.

ΠΑΡΤΑ ΟΛΑ 7

«ΜΟΛΙΣ ΧΩΡΙΣΕΣ MANUAL» #Με ξεπερνούσες κι όταν γυρνούσες, ήµουν Δονούσες. Μια φορά θυµάµαι µε φιλούσες. Τώρα σιωπή. # Ναι, η αλήθεια είναι ότι από την αρχή ήµουνα µαζί σου γιατί στόχευα να σου φάω τα λεφτά. Από την πρώτη στιγµή που γδύθηκες, σκεφτόµουν, «τι στο διάολο, αφού έχουµε κράτος πρόνοιας, αν δεν πάρει αυτός αναπηρική σύνταξη ποιος θα την πάρει»;

Όλες οι έξυπνα αδερφίστικες ατάκες που µπορείς να του πεις πριν τον στείλεις, για να πληγώσεις τον εγωισµό ΣΟΥ.

# Κλαίω. Αλλά πρέπει. Για να θυµάµαι ότι σε αγάπησα. # Και η Ισιδόρα Ντάνκαν χορεύτρια ήταν αλλά αυτό που την έπνιξε ήταν το µαντήλι της που πιάστηκε στη ρόδα του αυτοκινήτου. Κι εσύ µου έκανες σκηνή ότι πνίγηκες από µια πίπα που σου έδωσα στο πίσω κάθισµα; # Άει γαµήσου ρε µικροψώλη. Κι αυτό που σου είπα, πίστεψε µε, ήταν συµβουλή καριέρας. # Η αγάπη µας ήταν λίγο πιο µικρή απ’ το σύµπαν αλλά πρέπει να χωράει κάπου όπως λέει και η Μαρινέλα. Συγνώµη, αλλά είµαι πολύ στενός για σένα. # Όσες φορές πίστευες ότι πίστευα αυτά που µου έλεγες, σε έβλεπα σαν τον Γιωργάκη Παπανδρέου. #Χωρίς εσένα θα είµαι ένα τίποτα. Αλλά ακόµα κι αυτό είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που ήµουν µαζί σου. # Θα θυµάσαι να είσαι καλά τουλάχιστον; # Δεν είναι αυτό που νοµίζεις. Γιατί τρίζεις; Γεράµατα θα είναι.

# Ποτέ σου δε διάβασες Ντοστογιέφσκι. Εγώ σε ερωτεύτηκα όταν διάβασα τον «Ηλίθιο». # Να είσαι όµορφος όταν κοιµάσαι ρε. Για να µπορώ κι εγώ να κλαίω που δεν κοιµάσαι πια µαζί µου # Δεν σου πηγαίνει να είσαι drama queen. Ακόµα και η Εθνική Λυρική Σκηνή καταρρέει λόγω ελλιπούς χρηµατοδότησης. # Πονάω…λίγο…τώρα που χωρίζουµε. Είναι ακριβώς το ίδιο συναίσθηµα µε τις φορές που µε πηδούσες. Δώσε έµφαση στο λίγο όµως. # Όταν ξεκίνησα µαζί σου, νόµιζα ότι θα ζήσουµε το «Βέρα στο Δεξί» αλλά εσύ ήσουν πάντα κολληµένος µε τη «Ζωή της Άλλης». # Όταν ήµουν straight και πηδούσα µουνάκια, µου λέγανε ότι ο οργασµός που τους προκάλεσα, ήταν κλειτοριδικός ή κολπικός. Με σένα, το µόνο που άκουγα να µου λες, είναι πως σε έσφαζε ο κολικός. Του νεφρού

# «Όλα έγιναν πια όνειρά στη φωτιά». Το τραγουδούσε µια στο MAD αλλά δεν πρόλαβα να διαβάσω ποια.

# Είναι πιο εύκολο να ξαναβγάλει η Μαντόνα άλµπουµ που να ακούγεται από ηλικίες κάτω των 30, από το να πιστέψω ότι δε θα µε κερατώσεις ξανά.

# Ξέρεις τι σου αξίζει για γκόµενος; Ο Χατζηγιάννης κι εσύ να είσαι η Μακρυπούλια του.

# Είσαι τόσο ενεργητικός στο σεξ, όσο το τέρας χάµπουργκερ Big Μac στα ΜcDonalds θεωρείται σάντουιτς καναπεδάκι.

# Έχω µεγάλο θυµό µέσα µου. Το αντίθετο σε µέγεθος από κάθε φορά που είχα εσένα µέσα µου.

# Τι είναι πιο θλιβερό; Το ότι θα µου λείπεις; Το ότι θα σου λείπω; Ή το ότι µια µέρα µεθυσµένοι και οι δυο θα ρίξουµε ένα λυπητερό γαµήσι µόνο και µόνο για πούµε µετά ότι κανείς δεν λείπει σε κανέναν;

# Με άγγιξες, σε άγγιξα, γλύψαµε ο ένας τον άλλον λέγοντας «σ’ α αγαπώ». Ποιος από τους δυο µας έτρεχε πρώτος να πλυθεί στη ντουζιέρα µετά; #Έχω Aids. Το δεύτερο πράγµα στον κόσµο που πλέον δεν κολλάει αν παίρνεις τα χάπια σου, µετά από σένα κι εµένα.

της Tamta featuring Sakis Ruvas µε µέγιστο πρόβληµα ότι και οι δύο µας θέλαµε να είµαστε η Tamta.

# Αυτό που είχαµε δεν ήταν σχέση. Ήταν το «Θάρρος ή αλήθεια» που είναι τραγούδι

του Τάσου Θεοδωρόπουλου *O Tάσος Θεοδωρόπουλος αρθρογραφεί σε σταθερή εκµεταλλευτική βάση σε Downtown, Nitro, Metropolis free press και www.iefimerida.gr . Είναι απόλυτα λογικό µε τέτοιο φόρτο εργασίας το ότι δεν προλαβαίνει να κάνει σεξ και το ότι ζηλοφθονεί όσους προλαβαίνουν να το κάνουν.

Scratchproof sapphire crystal, Transparent screw caseback, Water resistant up to 10bar ( 100m ), Leather strap

Caliber Valjoux 7750, 28.800 vibrations per hour / 4 Hz, 25 Jewels, PerlĂŠe movement decoration

CH08, Swiss made, Stainless steel case, Ă˜ 42 mm, Turning Bezel, ETA mechanical chronograph movement,

The rebirth of a unique family tradition, a Ferrier family tradition, since 1878.

LUCASFERRIER

SWITZERLAND

shop online at www.lucasferrier.eu

Black Queer Magic

Σκέψου έναν αριθµό από το 1 ως το 52. Έλα µη το παρατάς, πάντα καταλήγω κάπου. Λοιπόν, διάλεξε και σηµείωσε τον αριθµό κάπου. Πρόσθεσε αυτόν τον αριθµό µε το 7 και γράψε κάπου το αποτέλεσµα. Πολλαπλασίασε το αποτέλεσµα µε το 139. Στον αριθµό που βρήκες πρόσθεσε το 1 και διαίρεσε το άθροισµα το µε √9. Στείλε µου το αποτέλεσµα στο twitter @ Salonikios82, είµαι περίεργος να δω πόσο κάνει. Αλήθεια.

Αυτό ήταν ότι πιο σοβαρό θα διαβάσεις σε αυτή τη στήλη, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι δεν θα γράψω ότι µε αβρότητα κληρώνει τώρα ο εγκέφαλος µου. Φαντάζοµαι δεν πίστεψες ότι ξέµεινα µε φθηνά τρικ αριθµητικής για νήπια. Θα µου επιτρέψεις µια συγγραφική παρασπονδία, κι εγώ για ‘σένα…Ι’ll put a spell on you…δωράκι για εσένα αναγνώστη µου. Μαγεία! Γιγαντόσιους γκαβλίσιους! Λέω, γιγαντόσιους καβλίσιους! Πφ, ούτε στα αθηναϊκά πιάνει, ζόρικο ξόρκι! Που το πας τέτοιο µόριο ανάγνωστα µου, ούτε θαύµα δεν σε σώζει. Θα κάνω κάνα

άλλο. Εχµ…φέρτου γκοµενίσιους! Πφ –ξανά! Δώσεους ροµάντισµους! Αααα, ινάφ! Πετάω τη µπαγκέτα κάτω –µπαρδόν το ραβδί- και ας σε αναλάβει κάνας Άγιος.

Άτιµη µαγεία, δεν φτιάχτηκες για ανθρώπους. Στη φωτιά σου κρύβεις σκιές, κρύβεις ζωή, κρύβεις χαρά και οργή. Λίγο η στιγµή, λίγο η αυθυποβολή κι άρχισαν οι χοροί.

Κι ούτε που να σκεφτείς ότι ο Χάρης ο Πότερ ήταν πιο µάγκας. Άλλο µαγεία και άλλο θεϊκή παρέµβαση. Τα λέω στη νύφη να τα ακούει η πεθερά. (ακούς µαρή!) Αλαντίν, άσε κάτω το Δηµητράκη και δώσ’ του πίσω το τυφέκιο. Και

Το φόντο πίσω από τη φλόγα της ευχής σκοτεινιάζει. Μαυρίζει. Ύστερα ακούγονται ένα κουδούνισµα -σκέτη ηµικρανία- και τα ξέγνοιαστα γέλια παιδιών. Αν η κόλαση υπήρχε αυτό θα ήταν. Το φόντο ξεµαυρίζει. Η δασκάλα κουνάει το δάχτυλο ανάµεσα στα φρύδια µου και η απειλή της µαµάς µπαίνει στο παιχνίδι

τα εσώρουχα του, Αλαντίν! Έρχονται ζόρικες µέρες και θα µας χρειαστούν τσολιάδες, πιστολάκια και παραλλαγές. Σεπτέµβρης ακόµα, πέρασε ο µήνας των µυστηρίων, της µεγίστης πανσελήνου και των ποικίλων δαιµονοποιηµένων φυσικών φαινοµένων. Εγώ βέβαια απόψε ζω χίλιες και µια νύχτες, το παραµύθι της Χαλιµάς, λίγη Βαβυλώνα βρε αδερφέ. Και κακά τα ψέµατα, την Βαβυλώνα σου τη βιώνεις όταν έχεις πιάσει το δοξάρι και οι βιολιές σου σπάνε τύµπανα στο χωροχρόνο. Κάθε βιολιά και ξόρκι, ξόρκι και ευχή, ευχή και κόσµος, κόσµος και σύµπαν, σύµπαν και βιολιά. Κύκλος. Ελαφριά ζαλάδα χωρίς ουσίες, µαστουροκατάσταση από µουσική µε τύµπανα και ντέφια που σε κάνει να πεινάς. Συρσίµατα από φίδια στο αµµοχάλικο και ουρές που κροταλίζουν φοβισµένες. Μικρές φωτίτσες σε έγχρωµες ράχες που κάθε τόσο απειλεί ο άνεµος. Ο γητευτής στέκει στο κέντρο του πολυσύµπαντος. Τα ζουµιά από το γδαρµένο κορµί στη µέση, δυσωδούνε ανισότητα κι ανελευθερία. Τα χέρια βουτηγµένα στο αίµα του σφάγιου εξαγνίστηκαν. Η µαύρη ευχή στέκεται ανάµεσα στις ξαναµµένες χούφτες. Μια ανάσα χωρίζει το τώρα από το κυνηγητό µε τους σαράντα κοπρίτες του Αλί-Μπαµπά. Τόσο εύκολο. Τόσο άµεσο. Τόσο ιδεατό. Όµως είναι µια -ευχή µοναδική -µόνη.

-που όµως κανονικά απαγορεύεται για παιδιά. Αλήθεια είναι ακατανόητο αυτό το παιχνίδι των µεγάλων. Τι διάολο θέλουν και χώνονται όταν παίζουµε; Ποτέ δεν είναι για καλό οι µεγάλοι. Ή για διάβασµα θα φωνάζουν ή για να σταµατήσει το παιχνίδι. Κοιτά τι έκανες τώρα µεγάλε άνθρωπε. Όλα τα παιδάκια µε πειράζουν, γιατί µάλλον νοµίζουν ότι φταίω εγώ που σταµάτησε το παιχνίδι τους. Γιατί στο ορκίζοµαι, µέχρι να έρθεις µε το δάχτυλο σου σηκωµένο, κανένα παιδάκι δεν µε κορόιδευε. Θα µου κάνεις παρέα εσύ στα διαλειµµατα για τα επόµενα δέκα χρόνια µεγάλε άνθρωπε; Θα κάθεσαι µαζί µου στο θρανίο; Θα µου κρατάς το χέρι µε χαµόγελο όταν τα σηκωµένα δάχτυλα γίνουν πιο πολλά απ’ τα χρόνια µου; Θα είσαι τα βράδια µου εκεί, όταν θα δαγκώνω το µαξιλάρι για να

µην ακουστεί το ουρλιαχτό µου στο σαλόνι; Θα δίνεις επίγνωση στην εφηβική µου απόγνωση; Ή απλά θα λυπηθείς όταν η µόνη παρέα που µου άφησες είναι αόρατη στα µάτια των µεγάλων; «Και δώσ’ µου πίσω τη κούκλα της Λίνας! Σε εµένα την έδωσε αν θες να ξέρεις!» Ο σκηνοθέτης ξαναρίχνει τα φώτα. Οι σκιές µπερδεύονται. Ακούγονται τα τύµπανα -δυνατά.

Και η φλόγα δυναµώνει. Ο ρυθµός των τυµπάνων γίνεται τρελός κι µοιάζει µε ήχο ριπών από σύγχρονο πολυβόλο. Το πρώτο βλήµα παιρνάει ξυστά. Το δεύτερο βρίσκει τον ωµό και το ντέφι παύει. Θαρρείς και απορρόφησε το βλήµα, ο οµος στιγµιαία δεν αντιδρά. Το τρίτο βλήµα βρίσκει τη κνήµη. Το κόκαλο τσακίζει σαν λευκός, γέρικος κορµός και γονατίζω -αυτή η αίσθηση µουδιάζει και τις δυο γνάθους. Τα τύµπανα σταµατούν κι αυτά.

Σκόνη µόνο µπαίνει µπροστά από το µαύρο µούτρο που έχει την όψη κριτή. Είναι η στιγµή της στέρησης, του κενού, του απείρου, του ατελείωτου στον χρόνο. Αυτός που µού 'δινε ζωή, έπαψε. Κείτεσαι ξέψυχος. Δεν χορταίνω να βλέπω το χαµόγελο σου κι ας µη φαίνεται το πρόσωπο σου. Σε θυµάµαι. Ξέρω, δεν θα αντέξω την ανυπαρξία χωρίς εσένα. Τα άλλα µάτια, στο µαύρο µούτρο του µέγα κριτή, µε τις σπασµένες απ’ την ένταση φλέβες, µου είναι γνωστά. Είναι το ίδιο βλέµµα µε πριν µια στιγµή, όταν οι ικεσίες και ο σπαραγµός µου για ζωή δεν ήταν αρκετά για να λυγίσουν τη κρίση του. Σειρά µου. Ο άνεµος φυσάει, η φλόγα τρεµοπαίζει, και οι σκιές αλλάζουν ρόλο. Το σπασµένο µπουκάλι βότκα στα πάτωµα έχει κρατηµένη µια γουλιά. Το µεθύσι βαρύ, αλλά η απέχθεια στη µυρωδιά που αναδύει το σώµα µου, κάνουν τα µάτια να δακρύζουν απρόσκοπτα. Κατάντια, ξεπεσµός, αδιαφορία. Η θολούρα, στη µνήµη και στα µάτια, µπερδεύει τις διαστάσεις. Το σώµα µου κείτεται στο παρόν, µα ο λογισµός σκιρτάει στο παρελθόν. Τέταρτη µέρα κι ούτε που

σάλεψα από τον καναπέ που µετά βίας µας χωρούσε. Προτού σε πάρουν ζήτησες να µη σ’ αφήσω στιγµή. Η αποστειρωµένη µυρωδιά της εντατικής καταφέρνει και τρυπάει τα ρουθούνια µου, ξανά και ξανά, ερινύες σταλµένες από βαθύ γιατί. Η φλόγα τρεµοπαίζει αλλά ο άνεµος σταµατά για να µε µαστιγώσει µε καθάρια την ηχώ του ουρλιαχτού µου «Αφήστε µε να µπω! Είναι ο άνθρωπος µου, αφήστε µε…» Είναι ζόρικο να ξέρεις και να µην µπορείς να το πεις. Είναι ζόρικο να είσαι και να µη σε θέλει κανείς. Είναι ζόρικο να µιλάς και ο συνοµιλητής να ακούει αυτά που θέλει. Είναι ζόρικο να ποιείς και να µην γίνεσαι αντιληπτός. Είναι ζόρικο τα δικά σου δάκρυα να αξίζουν λιγότερο από άλλων. Είναι ζόρικο να ζεις ζωή δανεική. Είναι όλα ζόρικα τελικά. Ότι θέλουµε είναι πολύ ζόρικο. Ότι το τίποτα σκιάζει µένει ζόρικα να χλευάζει αυτό το αύριο που δεν φίλιωσε µε τον σκοπό µας. Η πόρτα καλά κλεισµένη αλλά ο απόηχος του φεγγιού δηµιουργεί ηχώ. Στο λέω, η µαγεία δεν φτιάχτηκε για ανθρώπους. Αλλά η επιλογή είναι παιδί µας θέλουµε-δεν θέλουµε. Μπορούµε να επιλέξουµε σήµερα αυτό που θα κάνει το αύριο πιο γλυκό, ή έστω λιγότερο οδυνηρό. Η επιλογή στέκει σα φλόγα ανάµεσα στις ξαναµµένες παλάµες, περιµένει µια σκέψη κι ένα φύσηµα. Η βία άνθρωπε είναι µέσω επιβίωσης που έχει περάσει στο DNA µας. Κι όταν θεσπίστηκαν και ψηφίστηκαν συντάγµατα, δεν τη διαγράψαµε. Υπάρχει βία στη σκέψη, στο λόγο, στη κίνηση, στο χέρια και στη συνήθεια. Μη λυπηθείς να δακρύσεις για όσα έκανες –ποτέ δεν είναι αργά. Φύσα. Μηδέν αγάν -άλλ’ως ουδέν' άγεις. Salonikios @Salonikios82

MY QUEER LADY! Οµολογώ ότι µου είναι πολύ δύσκολο να γράψω κάτι εστιασµένο στις gay γυναίκες τη δεδοµένη στιγµή. Έχω ξεµείνει από θέµατα. Οµοφοβία, ετεροκανονικότητα,οµοκανοµικότη τα, οικογένεια,γαµος, παιδιά, υιοθεσίες, γυναικεία αρρεπώνοτητα, τρανς,αµφί κτλ. τα έχουµε πει, τα έχουµε γράψει και πιθανότατα θα τα

υποστηρίζει ανήκουν σε άλλους αιώνες (ούτε καν εποχές). Ότι δεν ξέρει τι του γίνεται. Βαριέµαι να ζω ανάµεσα σε τέτοιους ανθρώπους. Ακόµα περισσότερο βαριέµαι να προσπαθώ να πείσω τους «µορφωµένους» και τους δήθεν «διανοούµενους». Αυτούς που έχουν να σου

Βαριέµαι να σε ακούω! ξαναγράψουµε µέχρι αυτή η γαµωκοινωνία να αντιληφθεί ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το απόλυτο δικαίωµα διαχείρησης του εαυτού του. Βαριέµαι, βαριέµαι να γράφω και να λέω τα ίδια και τα ίδια. Να χρησιµοποιώ ότι λογικό επιχείρηµα υπάρχει και δεν υπάρχει. Να ανατρέχω σε επιστηµονικά κείµενα και µη προκειµένου να πείσω τον κάθε αµόρφωτο και απόλιτιστο νεάτερνταλ ότι η δική του οπτική, εκτός του ότι δεν είναι «δική του» ακριβώς, δεν είναι κατ’ ανάγκη η µια και µοναδική. Δεν είναι η πιο σωστή και δεν κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Αντιθέτως, θέλω να του πω ότι κατέχει την απόλυτη άγνοια και αγραµµατοσύνη. Ότι αυτά που

παραθέσουν ένα τσιτάτο του κώλου για κάθε αποψή τους και να αντλήσουν µια σηµειολογική εικόνα από το «µεγαλείο» του Λαρς Φον Τρίερ ως απαύγασµα της µόρφωσής τους ( είδα πρόσφατα το «ΜELANCHOLIA» και του τα χω µαζεµένα κι αυτουνού) προκειµένου να σε πείσουν ότι δικαίως η κοινωνία δε σε δέχεται ως ισότιµο µέλος, δικαίως δε σου αναγνωρίζει ίσα δικαιώµατα και δικαίως σε περιορίζει στο καθεστώς του µη-ανθρώπου (θα παρέπεµπα και εγώ σε αυτόν που έχει µιλήσει για αυτή την έννοια, αλλά ας µην το παίξω έξυπνη). Πιο πολύ όµως, βαριέµαι όλα τα παραπάνω όταν αυτά συνδιάζονται µε τη gay σεξουαλικότητα του υποκειµένου. Καλά να τα ακούω από τους

straight. Μιλάνε µέσα από τη «δύναµη» που τους δίνει η ετεροσεξουαλικότητά τους, την έπαρση και τη σιγουριά ότι βρίσκονται στη σωστή πλευρά του δρόµου. Όταν όµως ακούω αυτές τις παπαρολογίες από gay άτοµα σκέφτοµαι ότι καλά να πάθουν και αυτοί που τα πιστεύουν και όλοι εµείς οι υπόλοιποι που δεν τα πιστεύουµε και δεν έχουµε καταφέρει να τους κάνουµε να σκάσουν. Που µόνες τους οι ηλίθιες λεσβίες (και τα αγόρια εννοείται) βάζουν τον εαυτό τους σε υποδεέστερη θέση από τους υπόλοιπους. Που δέχονται να κρύβονται µια ζωή γιατι έχουν πείστει ότι αυτή είναι η µόνη δυνατή συνθήκη για την επιβίωσή τους. Που διανοητικοποιουν τα πάντα (όταν δύνανται βέβαια γιατί υπάρχουν περιπτώσεις που η επιχειρηµατολογία είναι σε επίπεδα ουγκ) και τα πασπαλίζουν µε µια δόση ψευδο-ελευθερίας από ταµπέλες. Μόνο που τις ταµπέλες τις απεχθάνονται µόνο για τη δική τους κατάσταση, όχι φυσικά για των άλλων. Βαρέθηκα λοιπόν να γράφω και να λέω πράγµατα που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Και άν δε µπορεί ο άλλος να τα καταλάβει δικό του πρόβληµα. Εγώ τα έχω λύσει τα δικά µου προ πολλού και δεν έχω όρεξη να ανεχτώ την αµορφωσιά και τα κόµπλεξ κανενός. Ας µείνει στη σπηλιά του... Τώρα βέβαια που το ξανασκέφτοµαι δε βαριέµαι ακριβώς...µάλλον εξοργίζοµαι!

Λίνα Λαχανιώτη linalachanioti@gmail.com

Know How

του Βασίλη Ψαριανού

4 ways to leave your lover

Καλά, δεν θα φάω πολύ απ'το χρόνο σου, στείλε ένα µήνυµα, πες του ωραία περάσαµε θέλω να µείνω µόνος µου, γράψε κι'ένα never be sad for what is over, just be glad that it was once yours κι'έληξε. Καλό είναι ν'αλλάξεις και πόλη µετά απ'αυτό. Τώρα, αν θες να µην είσαι τόσο σκληρός γουρούνι σκουλήκι η τελευταία µορφή ζωής στον πλανήτη, έχω κι'άλλους τρόπους.

Έχεις φτάσει στο σηµείο, µετά από 4 χρόνια σχέσης που λιγουρεύεσαι ότι αναπνέει και κινείται. Δε λέω, αγαπάς τον άνθρωπό σου, αλλά οκ, δεν πέφτεις και στα πατώµατα ανάσκελα µε αίµατα στα χέρια και θηλιά στο λαιµό. Σκέφτεσαι, ωραίο παλικάρι είµαι, καινούριοι φοιτητές ήρθαν στη πόλη µας, η ζωή είναι µικρή, πάλι ξέχασα να ποτίσω τον βασιλικό.Ξεκινάς µε το "θέλω να µιλήσουµε". Κλείνεις µουσική, κοντινό πλάνο, µάτια γουρλωµένα. Ρίχνεις στο τραπέζι ότι δεν κάνετε συχνά sex. Αν κάνετε µετά από 4 χρόνια σχέσης, είστε εξωγήινοι, κάτσε δες οι Πύλες του Ανεξήγητου για συµβουλές.Συνεχίζεις µε το δεν βγαίνουµε συχνά, ο καναπές έχει πάρει το σχήµα µου, αν ξανακούσω για µπιρίµπα θα φωνάξω το 100.Θα κλάψει, θα πει όχι, µη, µα, εσύ στο ύψος σου. Δεν γυρίζω πίσω είναι οριστικό. Κλαις κι'εσύ, τον αγκαλιάζεις, αχ βούρκωσα, δεν µπορώ να περιγράψω άλλο.

Μετά έχουµε την εύκολη περίπτωση του να σε κερατώσει. Να µπεις στο σπίτι και να µη παίζει ακριβώς µπιρίµπα. Να βρεις µηνύµατα που έχουν περιγραφή ανατοµικών στοιχείων του σώµατος. Να πηγαίνει καθηµερινά Ισπανικά και να λέει µόνο gracias. Όταν ξεπεράσεις το σοκ και σταµατήσεις να ουρλιάζεις και να τραβάς τα µαλλιά σου, αρχίζεις να τον χτυπάς. Βαράς αλύπητα µέχρι να ξηµερώσει. Πέτα τον και γυµνό στο δρόµο και ξεκίνα τα χάπια. Έξαλλος είµαι, δεν µπορώ να περιγράψω άλλο.

Ακόµη πιο εύκολη περίπτωση είναι η σχέση αστραπή fast food θυµάµαι δεν θυµάµαι τ'όνοµά σου περιµένει κόσµος στην ουρά να γευτεί αυτό το 2µετρο κορµί. Εκεί έχεις το ελεύθερο να στείλεις µηνύµατα, να το πεις απ'το chat του Facebook, να του πεις "καληµέρα, δεν έχω καφέ, άσε που δεν ταιριάζουµε". Κάντε κι'ένα τελευταίο κρεβάτι για να µη σε πει σκληρό γουρούνι σκουλήκι τελευταία µορφή ζωής στον πλανήτη. Τα "είµαι escort", "πάχυνες", "τελικά είµαι straight", καλό είναι να µη τα χρησιµοποιήσεις.

google translate: straight=ευθεία

Αγόρι, µόνο, ψάχνει… του Daemian

Και ενώ σκεφτόµουν να αλλάξω τον τίτλο της στήλης µου σε «αγόρι, µε σχέση, δεν ψάχνει», πρόλαβε και τέλειωσε το καλοκαίρι και µαζί µε αυτό χάθηκε και το πάθος, τα όνειρα και η σχέση µου… Ο έρωτας µε αποχαιρέτισε πριν από µερικές µέρες και αφού έσπασε το τόξο του για να µου δείξει πόσο πολύ τα έχει πάρει µε την πάρτη µου, την έκανε µε ελαφρά πηδηµατάκια λέγοντας µου ότι δεν είµαι ικανός να διαχειριστώ σοβαρές συναισθηµατικές καταστάσεις.

Το λάθος δικό µου… όλο δικό µου! Και τώρα τι; Πώς να γεµίσεις τον χρόνο σου και πώς να αδειάσεις τα σωθικά σου από τα συναισθήµατα που έχεις µέσα σου;

Επιλογή Νο1: Καινούρια αρχή! Βρήκα νέο σπίτι, συµπαθητικούς γείτονες και άψογη θεά! Ξεκίνησα να καθαρίζω, να βάφω, να διακοσµώ και να θεωρώ ζήτηµα ζωής και θανάτου αν το χρώµα του τοίχου θα βγει πιο γαλάζιο ή πιο ροζ… (µωβ αποφάσισα να το κάνω). Έχω γεµίσει το σπίτι µε πινέλα, εργαλεία και κούτες, τόσα ώστε ο Bob ο µάστορας φαίνεται ερασιτέχνης µπροστά µου, ενώ το δροµολόγιο, σπίτι, Ikea, Leroy Merlin έχει γίνει Κολιάτσου- Παγκράτι. Βαφιάδες, υδραυλικοί και όλοι οι σχετικοί µπαινοβγαίνουν στο σπίτι µου και εγώ τους κοιτάζω µε το βλέµµα της αγελάδας. Εδώ θα βάλω το κάδρο που αγόρασα µε τον… και σε αυτό το ράφι θα βάλω το βιβλίο που µου είχε χαρίσει ο ίδιος. Το όνοµα φέρνει την εικόνα, η εικόνα φέρνει την θύµηση

και η θύµηση φέρνει το τέλος. Η καθαρίστρια που έφερα στο σπίτι µε πέτυχε να κοιτάζω για κάµποση ώρα ηλιθίως ένα απόκοµµα από θεατρική παράσταση που είχα πάει µαζί του και αναρωτήθηκε πόσο καλή ήταν αυτή η παράσταση για να είµαι τόσο συγκινηµένος…

Επιλογή Νο2: Εργασιοθεραπεία! Όταν οι έρωτες διακόπτονται άδοξα και πρέπει κάπως να επιβιώσεις, τότε ριξτο στη δουλειά! Τα mails σκάνε συνεχόµενα και τα δικά µου απεσταλµένα είναι ακόµα πιο πολλά. Μιλάω µε συνεργάτες και µελλοντικούς εργοδότες για να σβήσω από το µυαλό µου τα καθηµερινά µου τηλέφωνα µαζί του και τα ερωτικά sms του πρωινού. Φεύγω για έκτακτες συνεργασίες εκτός πόλης και πιάνω τον εαυτό µου να έχει κλείσει διήµερα µε 4 ώρες ύπνο εξαιτίας του επαγγελµατικού φόρτου που έχω δηµιουργήσει από µόνος µου! Βάζω τα ξυπνητήρια µου να χτυπάνε νωρίς για να έχω την µέρα δική µου και κοιµάµαι επίσης νωρίς προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό µου ότι αυτό θα µε κάνει καλό επαγγελµατία, ενώ απλά θέλω να εξαφανιστούν οι ώρες που δεν έχουν δουλειά και µπορεί να τον σκεφτώ. Τα λεφτά από τη δουλειά ίσως να έρθουν αλλά το ταξίδι που σκοπεύαµε να κάνουµε µαζί δεν θα γίνει ποτέ…

Επιλογή Νο3:Φίλοι! Δεν µε νοιάζει! Καλύτερα µόνος µου σκέφτοµαι και η ιδέα και µόνο είναι κεντρί από σφήκα µεγέθους ιπποπόταµου… Τουλάχιστον έχω τους φίλους µου και ξεκινάω τα τηλέφωνα για να πω το καηµό µου, άλλοτε γεµάτος αυτοπεποίθηση για το µέλλον και άλλοτε αξιολύπητος αναζητώντας παρηγοριά. Οι

επισκέψεις αυξάνονται και οι φίλοι κάνουν βάρδιες ανάλογα µε την διάθεση. Ο Μ είναι για τα Χάι χούι µου, ότι δηλαδή θα βρω κάτι καλύτερο και το µέλλον είναι γεµάτο νέες και απρόσµενες γνωριµίες. Ο Λ. είναι για τις καταστάσεις απόδρασης, οπότε φορτώνοµαι στην µηχανή του και ταξιδεύουµε χιλιόµετρα και χιλιόµετρα µέχρι να µου φύγει το σκοτάδι από µέσα µου. Ο Θ. είναι για τα βαριά ναρκωτικά! Όταν σέρνοµαι στο πάτωµα και θέλω να κλαφτώ τόσο ώστε να πιάσω πάτο. Έχουν γίνει ένα πράγµα σαν οι προσωπικοί µου ψυχολόγοι ανάλογα µε την περίσταση. Τις προάλλες ο Θ. µου το ξεκαθάρισε… µερικές εβδοµάδες ακόµα και µετά τέλος οι χάρες και τα νταντέµατα. Όταν η αυτοπεποίθηση σου χάνεται σε µια σχέση τότε περιµένεις από τους φίλους σου να σε αντιµετωπίζουν σαν µωρό. Τυχαίο;

Επιλογή Νο4: Μοναξιά! Τα µαστορέµατα σταµατάνε, τα τηλέφωνα ησυχάζουν και οι φίλοι πέφτουν για ύπνο… κάθοµαι στον καναπέ και κοιτάζω την φωτισµένη Ακρόπολη. Οι νέοι ήχοι από το καινούριο σπίτι αιφνιδιάζουν τις αισθήσεις και η ησυχία φέρνει το φάντασµα του να στέκεται απέναντι µου ολοζώντανο. Αγκαλιάζω το µαξιλάρι αλλά δεν έχει ανάσα µε ρυθµό, σκεπάζοµαι µε το σεντόνι αλλά δεν έχει την θέρµη του κορµιού, κοιτάζω την τηλεόραση αλλά δεν γελάει µε τα αστεία µου. Ανοίγω την πόρτα του µπαλκονιού και η µοναξιά µπαίνει στο σπίτι µου χαµογελώντας, την πιάνω από το χέρι και πέφτουµε µαζί για ύπνο… καληνύχτα! Τις προάλλες πέτυχα έναν γνωστό στο δρόµο… •Τι κάνεις; Στις οµορφιές σου σε βλέπω! •Άστα ρε συ χώρισα και δεν είµαι και πολύ στα καλά µου… •Πλάκα κάνεις; Τότε να χωρίζεις πιο συχνά! Ο χωρισµός σου πάει πολύ…

ΒΙΑ

Tο παρόν αφιέρωµα προέκυψε µε αφορµή το περιστατικό που έγινε στο Γκάζι στις 28/8/11 όταν µια παρέα gay αγοριών φλέρταρε ένα νεαρό άνδρα. Εκείνος προφανώς προσβλήθηκε σφόδρα, µάζεψε εν ριπή οφθαλµού 5-6 φίλους του και αποφάσισε να ξεπλύνει την προσβολή πλακώνοντας στο ξύλο τα gay παιδιά.

ΚΑΤΑ

LGBT

Τέσσερις νεαροί γκέι άντρες, δέχτηκαν επίθεση την Κυριακή, 28 Αυγούστου, τα ξηµερώµατα, γύρω στις 4 π.µ. στο Γκάζι, από οµάδα εφτά αγνώστων. Οι τέσσερις νεαροί που δέχτηκαν την επίθεση, βρίσκονταν σε αυτοκίνητο το οποίο κινούνταν επί της Ιεράς Οδού, µε χαµηλή ταχύτητα λόγω κίνησης. Ο συνοδηγός κοίταξε έναν νεαρό που περνούσε πεζός δίπλα από το αυτοκίνητο και, καθώς τον προσπέρασαν, του είπε: «Πού πας εσύ µόνος σου;». Ο νεαρός, (Έλληνας, ηλικίας γύρω στα 25), όρµηξε τότε στο παράθυρο βρίζοντας και προσπαθώντας να ανοίξει την πόρτα. Ο συνοδηγός ανέβασε το παράθυρο και το αυτοκίνητο επιτάχυνε ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση.

Λίγα µέτρα παρακάτω, το αυτοκίνητο αναγκάστηκε να ακινητοποιηθεί, καθώς υπήρχαν άλλα αυτοκίνητα σταµατηµένα µπροστά στο φανάρι. Ο νεαρός στο µεταξύ –άγνωστο πώς – πρόλαβε σε λιγότερο από δύο λεπτά να ειδοποιήσει άλλους έξι γνωστούς του και όλοι µαζί επιτέθηκαν στο αυτοκίνητο σπάζοντας µε γροθιά (ενδεχοµένως σιδηρογροθιά ή κάποιο άλλο αιχµηρό αντικείµενο – τα θύµατα στον πανικό τους δεν πρόσεξαν ακριβώς) το τζάµι του συνοδηγού, χτυπώντας τον στο πρόσωπο. Οι υπόλοιποι επιβαίνοντες βγήκαν από το αυτοκίνητο και οι εφτά δράστες κατάφεραν να πιάσουν τον οδηγό, τον οποίο αφού χτύπησαν και έριξαν στην άσφαλτο, συνέχιζαν να κλωτσούν στην κοιλιά και το πρόσωπο, φωνάζοντας βρισιές όπως «πουστάρα» και «καριόλη», µε αποτέλεσµα να νοσηλεύεται βαριά τραυµατισµένος κυρίως στο πρόσωπο, ένας ακόµη τραυµατίστηκε (ο συνοδηγός), ενώ οι άλλοι δύο κατάφεραν να διαφύγουν.

σαν υποτιµητικά και έκαναν µορφασµούς, όταν τους είπαν οι τρεις επιβαίνοντες ότι κανείς τους δεν οδηγεί, ώστε να µεταφέρει το αυτοκίνητο. Μετά, ζήτησαν από τον συνοδηγό, ο οποίος ήταν ελαφρά τραυµατισµένος στο πρόσωπο, να πάρει ταξί για να µεταφερθεί στο αστυνοµικό τµήµα και να δώσει κατάθεση (δεν τον µετέφεραν οι ίδιοι, ή κάποιο άλλο περιπολικό), ενώ ο βαριά τραυµατισµένος οδηγός, µεταφέρθηκε µε ασθενοφόρο στο νοσοκοµείο µε τραύµατα και εκδορές στο πρόσωπο (σύµφωνα µε τους γιατρούς ενδεχοµένως χρειαστεί επέµβαση στη γνάθο), συνοδευόµενος από τους δύο φίλους του. Κανείς από τους δεκάδες περαστικούς και διερχόµενα αυτοκίνητα δεν προσφέρθηκε να βοηθήσει τους 4 νεαρούς.

Οι δράστες τράπηκαν σε φυγή, όταν αντιλήφθηκαν διερχόµενο περιπολικό. Η συµπεριφορά των αστυνοµικών απέναντι στα θύµατα δεν ήταν ιδιαίτερα καλή, καθώς όπως είπαν τους κοιτού27

Απειλή, είτε σωµατική είτε λεκτική. Βία, σωµατική ή λεκτική. Έλυσε ποτέ το πρόβληµα; Εναντίον των άτακτων, των τρελών, των απροσάρµοστων, των ανταρτών και των διαφορετικών. Το να δηµιουργήσεις µία ειρηνική και ανεκτική

ΗΠΑ το ίντερνετ επιτρέπει να κάνουν το γύρο του κόσµου περιστατικά βίας εναντίον LGBT ατόµων, στη Ρωσία µαθαίνουµε τι συµβαίνει µόνο κατά την περίοδο του gay pride, δηλαδή εάν θα γίνει, εάν όχι, εάν θα εµφανιστούν ακροδεξιοί, αν θα πέσει ξύλο κ.λπ. Δεν είναι απλό θέµα. Φανταστείτε κάθε χρόνο στο gay pride της Αθήνας να τρώγαµε ξύλο ή να αναγκαζόµασταν κι εµείς να δείρουµε και οι αστυνοµικοί να κάθονται να µας κοιτάνε. Ή αν ζούσαµε στο Βελιγράδι, θα έπρεπε να ξετρυπώνουµε τα γκέι µπαρ σε ορόφους σπιτιών σε αποµακρυσµένα σηµεία της πόλης, µε παραπλανητικές διευθύνσεις, για να µην τη στήνουν απ’ έξω οι τραµπούκοι. Αυτή ήταν η εικόνα της Νέας Υόρκης και των άλλων αµερικάνικων µεγαλουπόλεων της δεκαετίας του ’40 και του ’50, µέχρι τα γεγονότα της Christofer Street και τη δολοφονία του Harvey Milk.

Η διεθνής τροµοκρατία της βίας εναντίον των LGBT κοινωνία είναι πολύ πιο εφικτό στις µέρες µας από το να δηµιουργήσεις µία κοινωνία «καθαρή από µειονότητες», µία κοινωνία των αρίστων, τουλάχιστον όπως θα το ήθελε η ακροδεξιά κουλτούρα. Δείτε τι έπαθε ο Χίτλερ, τι έπαθε ο Στάλιν, τι παθαίνει όποιος θέλει να πνίξει τις διαφορετικές φωνές. Θα µου πείτε, έχουµε απέναντί µας τον Στάλιν, όταν θολωµένοι νέοι βρίζουν και χτυπούν έναν γκέι, µία λεσβία, µία τρανς; Ναι, είναι µικροί Στάλιν, που συµπεριφέρονται µε τον ίδιο τρόπο και στην οικογένειά τους και στους ίδιους τους φίλους και τους συµµαθητές. Ψυχολογικά το θέµα έχει προσδιοριστεί, όπως και η πηγή της βίας. Πρακτικά δεν φαίνεται ότι µπορεί να εξαλειφθεί εύκολα. Η ορατότητα είναι µία λύση. Η ενηµέρωση. Και η δραστηριοποίηση της πανταχού απούσας αστυνοµίας. Σε µερικές χώρες έχουν σχεδόν λυθεί αυτά τα προβλήµατα, στη συντριπτική πλειοψηφία, όµως, όχι. Κι όσο οι µειονότητες µένουµε κλεισµένες, χωρίς να είµαστε ορατές ή χωρίς να «δίνουµε δικαιώµατα», δεν θα πάρουµε και δικαιώµατα. Στις πολιτισµένες χώρες έχουµε περισσότερα κρούσµατα, λένε τώρα, τα γκέι µίντια ανά τον κόσµο. Κι αυτό οφείλεται στη νεανική βία, στο bullying, στη ρητορική µίσους που έχει αναπτυχθεί από ακροδεξιές και θρησκευτικές οµάδες. Οι δύο µεγάλες δυνάµεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία είναι πρωταγωνίστριες για άλλη µια φορά. Κι αν στις

Παγκόσµιο πρόβληµα

δύσης είναι µία τελείως διαφορετική υπόθεση. Το χειρότερο παράδειγµα είναι οι ΗΠΑ, όπου η κατάσταση φαίνεται να έχει ξεφύγει από τον έλεγχο. Μόνο οι δολοφονίες LGBT ατόµων στη συγκεκριµένη χώρα έχουν σπάσει ρεκόρ, το 2008 είχαν καταγραφεί 29 και το 2010 27, σύµφωνα µε την ετήσια έκθεση της οργάνωσης National Coalition of Anti-Violence Programs (www.ncavp.org).

Πέτρος Αλεξανδρής

Από τότε µέχρι σήµερα, έχει κυλήσει πολύ νερό (και αίµα) στ’ αυλάκι. Δικαιώµατα κερδήθηκαν, ζωές χάθηκαν, το να απαριθµήσεις πόσες επιθέσεις έγιναν όλα αυτά τα χρόνια, θα είναι σαν ένας ατέλειωτος επικήδειος µαρτύρων, που οι ίδιοι δεν ήθελαν να µείνουν έτσι στην ιστορία. Να ζήσουν ήθελαν. Με τον τρόπο τους, ελεύθεροι.

Διαβάζω στο wikipedia για επεισόδια βίας που έχουν µείνει στην ιστορία από το Μεσαίωνα και κυρίως προκαλούνταν από την πολιτεία, Θρησκεία, από τις κοσµικές ή θρησκευτικές αρχές. πολιτεία ή Και σήµερα υπάρχουν συνάνθρωποι; καθεστώτα και κυβερνήσεις που έχουν σκληρούς νόµους ενάντια στους οµοφυλόφιλους, σα να µην πέρασε ούτε ένας αιώνας από την εποχή των βασανιστηρίων και των διωγµών των γκέι, στο όνοµα της καθαρότητας και της πίστης. Οι νόµοι του Ιράν ή της Σοµαλίας µας ξεπερνούν σαν άτοµα, αλλά η προστασία µας από τον συνάνθρωπο στις ευνοµούµενες πολιτείες της

Για 60 περιπτώσεις εγκληµάτων µίσους (δολοφονίες) κατά LGBT ατόµων δείτε: http://www.lgbthatecrimes.org/doku.php/

Sakia Gunn Brandon Teena

Matthew Wayne Shepard

Harvey Milk

(Dec 12, 1972 – Dec 31, 1993), τρανσέξουαλ που η ζωή και ο βίαιος θάνατός του µεταφέρθηκαν στον κινηµατογράφο µε τον τίτλο «Boys Don’t Cry», κερδίζοντας όσκαρ το 1999.

(Dec 1, 1976 – Oct 12, 1998), η δολοφονία του έµεινε γνωστή στην ιστορία γιατί οδήγησε στην ψήφιση της «Matthew Shepard Act» το 2008, νοµοθεσίας που ρυθµίζει τις ποινές για εγκλήµατα µίσους.

(May 22, 1930 – Nov 27, 1978) O πρώτος εκλεγµένος ανοιχτά gay πολιτικός στην Αµερική. Πολύ σηµαντικός ακτιβιστής για τα gay δικαιώµατα. Δολοφονήθηκε από τον Dan White το 1978. Η ζωή του έγινε πρόσφατα ταινία.

Lawrence King

Ronnie Antonio Paris Jr. (2001 - January 28, 2005), η ιστορία ενός 4χρονου αγοριού που ο πατέρας του το κακοποίησε µέχρι θανάτου για να µη γίνει γκέι, όπως δήλωσε µετά η µητέρα του στο δικαστήριο...

(May 26, 1987 - May 15, 2003), η πρώτη αναφορά δολοφονίας ανήλικης λεσβίας.

(Jan 13, 1993 – Feb 13, 2008), ανήλικος που τον πυροβόλησε συµµαθητής του µέσα στην τάξη.

Michael Sandy

Thalia Mosqueda

(Oct 12, 1977–Oct 13, 2006), σχεδιαστής του ΙΚΕΑ, που έδωσε ραντεβού από το ίντερνετ και κατέληξε να τρακάρει µε το αυτοκίνητό του, µετά από άγριο κυνηγητό από τέσσερις εγκληµατίες.

(1973-July 29, 2007), Μεξικάνα τρανσέξουαλ, που δολοφονήθηκε από συµπατριώτη της σε ένα από τα πιο φιλελεύθερα µέρη των ΗΠΑ, το Daytona στη Florida.

David Kato Kisuule (1965 - January 27, 2011), δολοφονήθηκε στην Ουγκάντα γιατί υπερασπιζόταν µε πάθος τα δικαιώµατα της κοινότητάς µας.

Bullying Google translate

Bullying: εκφοβισµός,παρενόχληση Bully:o νταής Όσα αναφέρονται παρακάτω βασίζονται αποκλειστικά σε προσωπικές παρατηρήσεις από την έρευνα της οµάδας κατά της οµοφοβίας στην εκπαιδευση, που είναι σε εξέλιξη.

Ταυτότητα Τα άτοµα που συµπλήρωσαν το ερωτηµατολόγιο της Οµάδας κατά της οµοφοβίας στην Εκπαίδευση , για πρώτη φορά στη ζωή τους κλήθηκαν να δηλώσουν µε γραπτό τρόπο τη σεξουαλική τους ταυτότητα. Το λεγόµενο coming out (και ειδικά εγγράφως) σε άτοµα που αισθάνονται gay, λεσβίες ή transgender, είναι σίγουρα µια κίνηση τόσο συµβολική όσο και δύσκολη. Μια κίνηση που µπορεί να φοβίσει, να εγείρει υποψίες αλλά ίσως και να λειτουργήσει κι απελευθερωτικά. Σε όλες τις περιπτώσεις, είναι κάτι ασυνήθιστο. Ειδικά στο σχολείο, δεν είχαµε ποτέ την ευκαιρία να αναφερθούµε µε γραπτό ή προφορικό λόγο σε θέµατα της σεξουαλικότητά µας, ή στην ίδια τη σεξουαλική µας ταυτότητα. Πόσο µάλλον σε ένα τραυµατικό περιστατικό που σχετίζεται µε αυτά.

O θύτης Οι λόγοι για τους οποίους κάποιος/α θα ασκήσει οµοφοβικό εκφοβισµό µπορεί να είναι πολλοί. Η συνήθης αιτία φαίνεται ότι είναι απλά το µίσος, ο φόβος, για το διαφορετικό. Χωρίς δηλαδή να φαίνεται ότι υπάρχει κάποιος σαφής λόγος. Πολλές φορές όµως, µπορούµε να διακρίνουµε ότι ο οµοφοβικός εκφοβισµός χρησιµοποιείται ως όπλο, όταν υπάρχει συγκεκριµένος λόγος, π.χ. όταν θέλει ο «θύτης» να κερδίσει κάτι, να απαξιώσει το άλλο πρόσωπο σε µια διαφωνία τους (παράδειγµα από ένα ερωτηµατολόγιο: Μια συµµαθήτρια µου είπε στο διάλειµµα όταν συζητούσαµε και διαφωνούσαµε «Γίνε άντρας πρώτα και µετά µιλάµε»), να εκδικηθεί το άλλο πρόσωπο για κάτι, να κερδίσει την εύνοια της οµάδας κλπ.

Σε γενικές γραµµές, ο οµοφοβικός εκφοβισµός είναι ένα όπλο που µπορεί να χρησιµοποιηθεί προς διάφορες κατευθύνσεις και για την επίτευξη διαφορετικών στόχων.

Το θύµα Ένα σηµείο που έχει ενδιαφέρον είναι ο αυτοπροσδιορισµός της σεξουαλικής ταυτότητας του «θύµατος». Σε πολλές περιπτώσεις το «θύµα» δηλώνει ότι είναι ετεροφυλόφιλη/ος. Οι περιγραφές των περιστατικών µας δείχνουν ότι ο οµοφοβικός εκφοβισµός απευθύνεται πρωταρχικά σε χαρακτηριστικά του κοινωνικού φύλου, δηλαδή στην ορατή θηλυπρέπεια κάποιων αγοριών ή την ορατή αρρενωπότητα κάποιων κοριτσιών. Κάποια από τα παιδιά αυτά όµως µπορεί να έχουν ετεροφυλόφιλη σεξουαλικότητα. Βεβαίως υπάρχουν αντίστοιχα και περιστατικά που δεν απευθύνονται στα ορατά χαρακτηριστικά του κοινωνικού φύλου (θηλυπρέπεια, αρρενωπότητα), αλλά στη σεξουαλική ταυτότητα του «θύµατος»: Παιδιά που δεν είχαν υποστεί εκφοβισµό προηγουµένως, γίνονται θύµατα οµοφοβικού εκφοβισµού αφού γίνει γνωστή η διαφορετική σεξουαλική τους ταυτότητα (πραγµατική ή όπως τη φαντάζονται οι «θύτες»). Ενίοτε υπάρχουν και περιπτώσεις που το παιδί καταφέρνει να αντιδράσει µε τέτοιο τρόπο ώστε να µην επιτρέψει τη µετατροπή του σε θύµα και να µην συµµετέχει σε αυτό το δίπολο.

Πέτρος Σαπουντζάκης, εκπαιδευτικός. Ζαχαρένια Καραθανάση, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής.

Must Read Προχωρώντας στην ανάγνωση κι επεξεργασία των περιστατικών, ως µέλος της Οµάδας, αναβίωσα προσωπικές εµπειρίες από τα σχολικά µου χρόνια που τις είχα παντελώς «απαλύνει» στη µνήµη µου, είχα φροντίσει να τις ξεχάσω. Αν δεν είχα συµµετάσχει σε αυτή την έρευνα ως µέλος της ερευνητικής οµάδας κι ερχόταν κάποιος να µου ζητήσει να συµπληρώσω το ερωτηµατολόγιο, θα απαντούσα «Όχι, δεν έχω κάποιο περιστατικό να αναφέρω. Δεν έδινα στόχο, δεν έπεσα θύµα οµοφοβικού εκφοβισµού.’ Διαβάζοντας όµως τα περιστατικά, ήρθαν στη µνήµη µου αρκετά µικρά και µεγάλα προσωπικά µου βιώµατα. Αρχικά αυτό ήταν αρκετά σοκαριστικό και τραυµατικό. Για κάποιο χρονικό διάστηµα έβλεπα να βγαίνει επιθετικότητα από µέσα µου, πιο συγκεκριµένη και λιγότερο λογοκριµένη. Δεν κατανοούσα ακόµα το λόγο για τον οποίο µου συνέβαινε αυτό. Πέρασε από το µυαλό µου η σκέψη ότι είναι λάθος να αναµοχλεύει κανείς αυτά που προσπαθεί µια ζωή να «ξεχνάει». Τελικά όµως η µνήµη αυτών των περιστατικών µε βοήθησε να έρθω σε επαφή µε συγκρούσεις που κρατούσα µέσα µου. Να συγχωρήσω τον εαυτό µου αλλά και τους άλλους (είτε τα πραγµατικά πρόσωπα «θύτες», είτε ακόµα και άγνωστα πρόσωπα που ασυνείδητα αντιµετώπιζα ως δυνητικούς «θύτες» απέναντί µου). Αυτό το εσωτερικό «σκούπισµα» µε βοήθησε να ξεφορτώσω ένα βάρος που κουβαλούσα, χωρίς να το καταλαβαίνω. Οι δικοί µου γονείς, φίλοι µου από το παρελθόν, οι γονείς των µαθητών µου, οι συνάδελφοί µου, πλέον δεν ενδύονται αυτόµατα µέσα µου το ρόλο του «εν δυνάµει θύτη». Δεν αποτελούν απειλή. Πέτρος Σαπουντζάκης

Ευχαριστούµε τις οργανώσεις:

IT GETS BETTER Tον τελευταίο καιρό ξεκίνησε στην Αµερική ένα διεθνές πρόγραµµα για την στήριξη ΛΟΑΤ νέων και κυρίως αυτών που έχουν υπάρξει θύµατα bullying. Οι νέοι αυτοί δεν µπορούν να φανταστούν πως θα είναι οι ζωές τους όταν µεγαλώσουν. Έτσι χιλιάδες άνθρωποι από ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά και

Η Colour Youth είναι µία µεγάλη οµάδα νέων παιδιών, που ασχολείται µε ΛΟΑΤ θέµατα, και κυριίως µε θέµατα που αφορούν στούς νέους. Για να µαθετε περισσότερα µπορείτε να επισκευθείτε την επίσηµη ιστοσελίδα τους:

www.colouryouth.gr

διάσηµοι όπως η Μαντόνα, ο Οµπάµα, η Lady Gaga, έχουν γυρίσει ένα βίντεο στο οποίο είτε µιλάνε για τις ζωές τους ως ανοιχτά gay άτοµα, είτε υποστηρίζουν. Το µέλλον που φαντάζεσαι µπορεί να γίνει πραγµατικότητα.

WWW.ITGETSBETTER.ORG

Η Οµοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας είναι από τισ πιο δυναµικές και ενεργές οργανωσεις που αφορούν ΛΟΑΤ δικαιωµατα. Για περισσότερες πληροφορίες µπορείτε να δείτε:

www.olke.org Οµάδα κατά της οµοφοβίας στην Εκπαίδευση

Μια καθηγήτρια (µάθηµα βιολογίας), την οποία είχα την ατυχία να έχω τόσο στο Γυµνάσιο όσο και στο Λύκειο, θεώρησε πως ήταν απαραίτητο (να πάρει) το τετράδιο στο οποίο έγραφα διάφορα πράγµατα που σκεφτόµουν και σε αυτά τα ερωτικά συναισθήµατά µου για µια συµµαθήτρια. Παρέδωσε το τετράδιο στον διευθυντή του σχολείου και µε παρέπεµψε στο πειθαρχικό συµβούλιο. Κυρίως αναφέρθηκε πως µια τέτοια συµπεριφορά εκτός από αποκλίνουσα είναι και ανώµαλη. Επέβαλαν την ποινή της µονοήµερης αποβολής από τα µαθήµατα, αφού µίλησαν προσβλητικά για τη συµπεριφορά και τη σεξουαλική µου προτίµηση. (Το περιστατικό συνέβη στην Αθήνα, το 2001)

Ήταν συµµαθητής µου στα αγγλικά και στα διαλείµµατα µε αποκαλούσε αδερφή κι έκανε επίδειξη στους υπόλοιπους. Μια φορά είχαµε παίξει ξύλο. Ωστόσο 1 χρόνο αργότερα γίναµε φίλοι µ’ αυτό το παιδί και µάλιστα κάποια στιγµή (3η Γυµνασίου) αυνανιστήκαµε µαζί.

Στο χώρο του σχολείου όταν εκµυστηρεύτηκα πώς είµαι γκέι αυτό µεταφέρθηκε στόµα µε στόµα και την επόµενη µέρα µε περιέλουσαν γιαούρτια και προφυλακτικά χρησιµοποιηµένα.

Η «Οµάδα κατά της οµοφοβίας στην Εκπαίδευση» αποτελείται από επιστήµονες που ασχολούνται µε το παιδί (εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους, παιδοψυχίατρους, κοινωνιολόγους κλπ). Ο στόχος των παρεµβάσεων της είναι να βοηθήσουµε όσο το δυνατόν περισσότερο στη µείωση του σχολικού οµοφοβικού εκφοβισµού. Από τον Απρίλιο του ‘10 έχει ξεκινήσει γι αυτό τον λόγο µια έρευνα η οποία συνεχίζεται ακόµα, Η έρευνα βρίσκεται στη διεύθυνση:

http://goo.gl/ZkHTV Σωµατείο υποστήριξης διεµφυλικών ατόµων. Πληροφορίες βρίσκεις στο:

www.transgender-association.gr/ 31

Η φωτογραφία είναι από την καµπάνια της Colour Youth για την παγκόσµια ηµέρα κατά της οµοφοβίας. Ευχαριστούµε για την παραχώρηση.

Οµοφοβία Το περιστατικό που συνέβη το Σεπτέµβρη στο γκάζι, ήρθε να (ξανα)βάλει στον χάρτη το φαινόµενο της οµοφοβικής βίας, να µας το υπενθυµίσει, να τεστάρει τις αντιδράσεις µας και, κατόπιν της επίσηµης καταγγελίας, να µετρήσει τις αντιδράσεις της επίσηµης πολιτείας.

Η ορατότητα

Οι αντιδράσεις εκ των έσω

Ζώντας πλέον σε µια κοινωνία που αποδέχεται λίγο περισσότερο από παλαιότερες εποχές τη διαφορετικότητα, την προσπάθεια ανάδειξης της ΛΟΑΔ ατζέντας και την ανάπτυξη -τα τελευταία χρόνια- της γκέι και λεσβιακής ζωής στο Γκάζι, µας δηµιουργείται πολλές φορές µια ψευδαίσθηση αποδοχής και ασφάλειας, χωρίς να υπολογίζουµε ότι η ορατότητα δεν έχει µόνο θετικές συνέπειες, καθώς όση περισσότερη ορατότητα αποκτά µια κοινωνική οµάδα, όσο περισσότερο διεκδικητική είναι, τόσο θα εντείνονται και οι αντιδράσεις όσων της αντιτίθενται. Και πολλές φορές η ίδια η ΛΟΑΔ κοινότητα στρουθοκαµηλίζει, θεωρώντας ότι αυτά συµβαίνουν πάντα σε κάποια άλλη χώρα, σε κάποια άλλα πρόσωπα και ποτέ σε εµάς. Δεν το βλέπω, άρα δεν υπάρχει. Μέχρι να βρεθείς στο λάθος µέρος, τη λάθος στιγµή.

Αυτό που είναι απογοητευτικό, ήταν κάποιες από τις αντιδράσεις µέσα από την ίδια την κοινότητα. «Προκάλεσαν», «αφού τον φλέρταρε, πήγαινε γυρεύοντας» κ.ο.κ

Η σηµασία της καταγγελίας Πέραν της συνειδητοποίησης ότι η οµοφοβική βία δεν συµβαίνει πάντα «κάπου αλλού», το συγκεκριµένο περιστατικό µας έδωσε και την ευκαιρία να δούµε πώς αντιδρά η ίδια η κοινότητα. Το θετικό εδώ είναι ότι τα θύµατα προχώρησαν σε όλες τις νόµιµες διαδικασίες, προσέφυγαν στη δικαιοσύνη και κατήγγειλαν το περιστατικό, µε αποτέλεσµα να δηµοσιοποιηθεί. Και εάν κάτι πρέπει να µάθουµε από αυτό, είναι να συνειδητοποιήσουµε τη σηµασία της καταγγελίας όταν βιώνουµε τέτοια φαινόµενα, τόσο στην αστυνοµία, όσο και στις αντίστοιχες οργανώσεις. Μόνο έτσι µπορούµε να φέρουµε το θέµα της οµοφοβικής βίας στο προσκήνιο και να το αντιµετωπίσουµε ως φαινόµενο και όχι ως µεµονωµένο περιστατικό. Μόνο έτσι θα καταφέρουµε να ασχοληθεί µε το ζήτηµα σοβαρά η ίδια η κοινότητα και οι αντίστοιχες οργανώσεις και αυτές µε τη σειρά τους να διεκδικήσουν καλύτερη αντιµετώπιση από την αστυνοµία, η

οποία πολλές φορές αγνοεί ακόµη και την ίδια την ύπαρξη της οµοφοβίας και των εγκληµάτων µίσους. Γιατί µπορεί να µην ακούµε για τέτοια περιστατικά συχνά, αλλά αυτό δεν σηµαίνει ότι δεν γίνονται, απλά συνήθως αποσιωπούνται. Η καταγγελία και αντιµετώπιση κάθε τέτοιου περιστατικού είναι και ένα βήµα για την αποτροπή της συνέχισής τους. Και κάθε επίθεση µίσους είναι επίθεση εναντίον όλων µας.

Δυστυχώς, σε µια χώρα χρεοκοπηµένη και σε µια συντηρητική και φοβική κοινωνία που, λόγω της κρίσης, κάνει βήµατα προς τα πίσω, βλέπουµε και εµάς τους ίδιους να δικαιολογούµε ακόµα και τη βία ως µια «φυσιολογική» αντίδραση απέναντι σε κάποιους που «προκάλεσαν». Τέτοιου είδους αντιδράσεις προφανώς αποτελούν µια µορφή εσωτερικευµένης οµοφοβίας, µιας στάσης ενοχικής που βλέπουµε δυστυχώς σε µεγάλο µέρος της ΛΟΑΔ κοινότητας, η οποία απορρέει από µια ανάγκη πολλών ΛΟΑΔ ατόµων να διαχωρίσουν τον εαυτό τους από το στερεότυπο και παράλληλα να τον προστατέψουν από παρόµοιες αντιδράσεις, ακολουθώντας τις προσταγές της ετεροκανονικότητας και αποζητώντας έτσι την αποδοχή.

Πρόκληση ως απάντηση Η «πρόκληση» είναι πολλές φορές η ίδια µας η ύπαρξη, η οποία «προκαλεί» την ηθική µιας κοινωνίας που δυσκολεύεται να αποδεχτεί την διαφορετικότητα. Θα πρέπει λοιπόν να αντιµετωπίσουµε ως κοινότητα το θέµα της βίας, όποιας µορφής και προέλευσης και αν είναι, όχι µε ενοχές και σιωπή, αλλά διεκδικώντας, τόσο ως άνθρωποι όσο και σε επίπεδο οργανώσεων, το αναµφισβήτητο δικαίωµα στην ελεύθερη έκφραση και τη µη-βία.

και το κόστος της της

Ειρήνης Πετροπούλου

Προέδρου της ΟΛΚΕ

Με τον όρο «οµοφοβία» αναφέροµαι σε κάθε πράξη βίας, κακοποίησης, παρενόχλησης, απειλής ή προπηλακισµού κατά των LGBT ατόµων που έχει στόχο να τα αποθαρρύνει από την οποιαδήποτε ορατότητα. Δεν χρειάζεται να κλεινόµαστε σπίτια µας για να αισθανόµαστε ασφαλείς ούτε να κρατάµε αµυντική στάση απέναντι σε µια υποκριτική κοινωνία, που προτιµά να κάνει τα στραβά µάτια όταν βρίσκεται αντιµέτωπη µ’ ένα καθηµερινό φαινόµενο παρά να λαµβάνει δραστικά µέτρα. Ας αφήσουµε τα γεγονότα να µιλήσουν µόνα τους. Στις 28 Αυγούστου είχαµε άλλο ένα περιστατικό «ανδρισµού» στο Γκάζι όπου, ως γνωστόν, λειτουργούν πάρα πολλά γκέι µαγαζιά, από τα οποία ζει η περιοχή. Τέσσερις γκέι πείραξαν νεαρό διερχόµενο και παρ’ ολίγον να θρηνήσουµε άλλον ένα Μπράντον Τήνα ή έναν Μάθιου Σέπαρντ. Αν ο «θιγµένος» νεαρός ήταν κοπελιά – για ν’ ανατρέψω το βιολογικό φύλο θα ήταν «µαγκιά» το λεκτικό πείραγµα, γιατί η µάτσο νοοτροπία – όπως το θέτουν οι Κάλβιν Τόµας και Τζούντιθ Μπάτλερ - θέλει τον άντρα κυνηγό. Στην αντίθετη περίπτωση έχουµε έναν «ανασφαλή» ανδρισµό που, για να µη φανεί κατώτερος ή για να µη ταυτιστεί ως γκέι, παίρνει το νόµο στα χέρια του και γίνεται αυτοµάτως παραβάτης του κοινού Ποινικού Δικαίου.

Χουλιγκανισµός Όταν µια σεξουαλικότητα ξεφεύγει από τη κουλτούρα της ετεροκανονικότητας θεωρείται κατακριτέα, κατώτερη και ενδεχοµένως «µιαρή» που πρέπει να συνετιστεί δια της βίας. Η βία εδώ λειτουργεί ως µέσο παραδειγµατισµού µιας σεξουαλικής πράξης που δεν έχει αναπαραγωγικό χαρακτήρα και, άρα, είναι διαστροφή. Ερώτηση: Πόσες στρέιτ σεξουαλικές επαφές καταλήγουν στη τεκνοποίηση; Απάντηση: Ελάχιστες και µόνο χωρίς τη λήψη µέσων αντισύλληψης, αλλά αυτό θεωρείται δευτερεύουσας σηµασίας. Η αποκλίνουσα σεξουαλικότητα, δηλαδή η οµοερωτική, καθορίζεται µε κοινωνικές νόρµες που φτάνουν να δικαιολογούν ακόµα και το φόνο. Ο στρέιτ-θύτης εκτονώνεται ως απλός χουλιγκάνος εκτός γηπέδου και ο γκέι-θύµα «πληρώνεται µε το αντίτιµο που του αξίζει»!

Ποιος απειλεί ποιον; Μέσα σ’ όλα αυτά έχουµε και το φαινόµενο της κοινωνικής οµοφοβίας που εκφράζεται µε συναισθήµατα απέχθειας απέναντι σε συγκεκριµένες πρακτικές και, κατ’ επέκταση απέναντι στις οµάδες που τις ενστερνίζονται, ως «απειλή» για τον κοινωνικό ιστό. Η «απέχθεια» µας υποβάλλει ν’ αποφεύ-

γουµε οποιαδήποτε (κοινωνική) επαφή µε κόσµο που θεωρείται «µιαρός», δακτυλοδεικτούµενος και στιγµατισµένος, άρα µη-ίσος µε εµάς. Από την άλλη µεριά, ενάγουµε τις εαυτές µας σε κάποιο ανώτερο ον και, άρα, αλάνθαστο, ορθό, νοµοταγές κ.λπ.

Άνιση µεταχείριση Η αντι-γκέι βία δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε και ξενόφερτο, όπως πολλοί θα ήθελαν. Η καθηµερινότητα µας αποδεικνύει περίτρανα τι µπορεί να υποστείς και τι καλείσαι ν’ αντιµετωπίσεις ακόµα και σε επίπεδο οικογένειας. Δυστυχώς, οι Αρχές δεν λαµβάνουν σοβαρά υπόψη τα περιστατικά που καταγγέλλονται (όταν καταγγέλλονται) και αυτό δείχνει πόσο λίγα πράγµατα έχουν αλλάξει µέσα στις τελευταίες δεκαετίες όσον αφορά τη νοµική προστασία που οφείλει να παρέχει ένα κράτος σε όλες τις πολίτισσες και τους πολίτες του. Τα θύµατα ακόµα φοβούνται την έκθεση του σεξουαλικού τους προσανατολισµού, δηλώνουν ότι δεν εµπιστεύονται τις Αρχές ή πιστεύουν ότι θα υποστούν άλλη µια «κακοποίηση» µε κρατικό πρόσωπο αυτή τη φορά. Απαξιώνουν τις LGBT οργανώσεις ως ανίκανες να χειριστούν το θέµα, χωρίς να συνειδητοποιούν ότι µια οργάνωση δεν είναι «δια πάσαν νόσον και πάσαν µ****»! Από στατιστικά στοιχεία πώς πάµε; Το FBI καταγράφει ετησίως ένα 15-20% επί του συνόλου των περιστατικών βίας στις ΗΠΑ. Στην Ολλανδία και δη το Άµστερνταµ, που ήταν µέχρι πρότινος η «γκέι Μέκκα», έχουµε 30% άνοδο των καταγεγραµµένων περιστατικών. Στην Ελλάδα τα στατιστικά στοιχεία… λάµπουν δια της απουσίας τους! Κάτι ο δικός µας φόβος της έκθεσης, κάτι η αδιαφορία του κράτους, κάτι η κωλυσιεργία των αστυνοµικών αρχών και έχουµε από µηδενικά έως και πενιχρά µικρά ποσοστά σε σηµείο που η πραγµατική εικόνα της αντι-γκέι βίας ν’ αγγίζει τα όρια του φανταστικού.

Ενηµέρωση Η οµοφοβική βία µπορεί ν’ αντιµετωπιστεί χωρίς µαθήµατα Πολιτικής Δικονοµίας και χωρίς πτυχίο Εγκληµατολογίας.Θέλει ενηµέρωση. Τη δική µας ενηµέρωση πάνω στα δικαιώµατά µας, των αστυνοµικών αρχών, ώστε να ξεχωρίζουν τα περιστατικά οµοφοβίας, των εκάστοτε κρατικών φορέων ώστε να παρέχουν άµεσα βοήθεια και προστασία στα θύµατα. Θέλει και ένα αποτελεσµατικό σύνολο νόµων που θα καταδικάζουν αυστηρά τα εγκλήµατα και τις ρητορικές µίσους, αλλά θέλει και ένα σύνολο «γενναίων» LGBT, έτοιµων να ασκήσουν τα έννοµα δικαιώµατά τους µε καταγγελίες, δίνοντας «δύναµη» στο Λόγο του Νόµου και µετατρέποντας τις «χάρτινες λέξεις» σε πράξεις!

Για την οµοφοβική βία θα µιλήσω, γιατί αν ξεκινήσω από τη γενική, δεν θα τελειώσω ούτε αύριο :ΡΡΡ. Είµαι κοπέλα (αν και κάποιοι έχουν αντίθετη άποψη) από την Αλβανία, 16 χρονών, κάτοικος Αθηνών και πρέπει να παραδεχτώ πως έχω δεχτεί βία (σε αντίθεση µε κάποιους που δεν µπορούν να παραδεχτούν τις ευθύνες τους). Και αυτή η βία έχει εξελιχθεί σε έναν αξιοσέβαστο χώρο πολιτισµού και µάθησης (υποτίθεται): Το σχολείο! Εκεί που µόλις µετακόµισα από τον Αυλώνα Αττικής στην «υπέροχη Αθήνα», το σχολείο µε υποδέχτηκε µε ανοιχτές… µασχάλες. (Τουλάχιστον και στα δύσκολα διατηρούµε το χιούµορ µας, κάτι είναι κι αυτό.) Θα ήθελα να µιλήσω για τη βία που έχω νιώσει, αλλά τα περιστατικά είναι πολλά, για να τα απαριθµήσω. Θα πω, όµως, ένα-δύο, αν µπορώ να βοηθήσω στο άρθρο. Θεωρείτε βία αν ο κουλ(ός) πρόεδρος του σχολείου σου (ο οποίος να ‘ναι καλά ο άθεος βοηθός έφυγε) να σου λέει µπροστά σε παρέα ότι το ένα σου βλέφαρο γράφει «λες» και το άλλο «βία» (λεσβία) και να τα ανοιγοκλείνει µε ένα τόσο κιτς τρόπο; Είναι βία να σε υπερασπίζεται κάποιος και κάποιοι άλλοι να του λένε ότι «είσαι κι εσύ ανώµαλος-η, που τον υπερασπίζεσαι»; Πρέπει όµως να επισηµάνω τα αποτελέσµατα της βίας. Αυτά είναι υποχρεωτικά να τα ακούσει ο καθένας! Όταν η βία καταλήγει σε µείωση καλής ποιότητας ζωής, µείωση δύναµης, ανθρωπίνων δικαιωµάτων και αύξηση αρνητικών παραγόντων, που επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων, τότε θα βγούµε όλοι στους δρόµους µε βαµµένα τα βλέφαρα ό,τι γουστάρουµε, προειδοποιώντας τα οµοφοβικά όντα να κρυφτούν! Αυτά από εµένα, σας εύχοµαι καλή συνέχεια και πάντα να περνάτε καλά! <3 Μαρία, 16 χρονών

Είχα µια σχέση µ’ ένα συµµαθητή µου και η παρέα του θεώρησε πως εγώ τον είχα διαστρέψει και τον είχα κάνει ανώµαλο. Θεωρώντας πως µε µια σειρά από βίαιες επιθέσεις µας έκαναν καλά, για 4 περίπου µήνες ήµουν αµυνόµενος. Ζήτησα βοήθεια από τη µητέρα µου. Αν δεν το έκανα θα µε σκότωναν ή θα σκοτωνόµουν.

Αγνή παρθένα τρανσφοβία, µε τα τσαρούχια!

αλοκαίρι του 2004. Δίνεται στη δηµοσιότητα καταγγελία σχετικά µε δύο νεαρές τρανς γυναίκες που ο διευθυντής ενός νυκτερινού σχολείου αρνείται να τις γράψει στο σχολείο που διευθύνει.

ύο χρόνια αργότερα, τρανς γυναίκα λόγω προβληµάτων που δηµιούργησε η ίδια η αστυνοµία στο αυτοκίνητό της, θέλει να κάνει µήνυση εναντίον τους, και δεν της το επιτρέπουν στο αστυνοµικό τµήµα, ενώ της συµπεριφέρονται µε αχαρακτήριστο τρόπο.

να χρόνο αργότερα, νεαρό τρανς αγόρι, καταθέτει αίτηµα για να καλυφθούν τα έξοδα της διαδικασίας επαναπροσδιορισµού από το ταµείο του, και αντιµετωπίζει αρχικά την απαξίωση, στη συνέχεια µετά από επιµονή την άρνηση, ο Συνήγορος του Πολίτη δεν δίνει απάντηση, ενώ την καταγγελία του δεν την συµπεριλαµβάνει καν (απλά ως καταγγελία όχι τίποτε παραπάνω) στην ετήσια έκθεσή του για τις διακρίσεις, ως θεσµικός ελεγκτής για την εφαρµογή του νόµου κατά των διακρίσεων.

ίγο αργότερα, τρανς γυναίκα, καταγγέλλει ότι υπάλληλοι ταχυδροµείου περιέφεραν την ταυτότητά της (στην οποία αναφερόταν το αντρικό της όνοµα) εξευτελίζοντάς την µε απαξιωτικά σχόλια όταν απευθύνθηκε σε υπάλληλο ζητώντας συστηµένο γράµµα.

εν έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συµβούλιο έβαλε πρόστιµο σε τηλεοπτική εκποµπή που εµφανίστηκε η Μπέτυ Βακαλίδου, τρανς γυναίκα, χωρίς καµία πειστική δικαιολογία – προφανώς ενόχλησε και µόνο το γεγονός ότι µία τρανς εµφανίστηκε στην τηλεόραση.

ον Μάιο που µας πέρασε, νοσηλεύτηκε στον Ευαγγελισµό τρανς γυναίκα που κατεγγέλθη ότι ενώ ζητούσε µετ’ επιµονής λίγο νερό, δεν βρέθηκε για ώρα συνοδός ή νοσοκόµος να της δώσει.

εν έχουν περάσει λίγες ηµέρες που ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, στην ουσία αρνείται να συναντηθεί µε εκπροσώπους της τρανς κοινότητας, εµπράκτως απαξιεί. Μια τρανσέξουαλ γυναίκα που ήταν το θύµα επίθεσης στη Βαλτιµόρη, επειδή πήγε να χρησιµοποιήσει τις γυναικείες τουαλέτες. Οι γυναίκες που της επιτέθηκαν βρέθηκαν ένοχες για επίθεση πρώτου βαθµού.

Αυτά ήταν µόνο λίγα από τα περιστατικά τρανσφυλοφοβικών διακρίσεων που έγιναν γνωστά τα τελευταία χρόνια, ανάµεσα σε πολύ περισσότερα, και ανάµεσα σε ακόµη πολύ περισσότερα που ποτέ δεν καταγγέλθηκαν, που ποτέ δεν θα δουν το φως της δηµοσιότητας.

Τα σηµαντικότερα όµως είναι αυτά τα «µικρά» επεισόδια µιας καθηµερινής τρέλας που αντιµετωπίζουν τα τρανς άτοµα, όταν βρίσκονται σε νεαρή ηλικία και συχνά διώχνονται απ’ τα σπίτια τους, όταν αργότερα προσπαθούν να βρουν µία δουλειά όπως όλοι οι άνθρωποι και οι πόρτες είναι κλειστές ενώ για τις τρανς γυναίκες είναι περίπου αυτονόητη η πορνεία και για τους τρανς άντρες η ταυτότητά τους πρέπει να είναι αόρατη και ανοµολόγητη για να µπορούν να έχουν πρόσβαση στην εργασία, όταν αναγκάζονται να βάλουν κάποιον γνωστό τους για να ενοικιάσουν σπίτι γιατί συχνά τους αρνούνται, όταν δεν έχουν καµία πρόσβαση στην ασφάλιση και την ιατροφαρµακευτική περίθαλψη, όταν, όταν, όταν....

Οι γονείς µου µε είδαν µαζί µε τον τότε φίλο µου, απείλησαν ότι θα κινηθούν νοµικά εναντίον του αν δε σταµατούσα (ήµουν Γ’ Λυκείου) να τον βλέπω. Σταµάτησα να τον βλέπω και πήγα σε ψυχολόγο για 8 µήνες, ο οποίος ισχυριζόταν ότι µπορεί να µε θεραπεύσει. Το πιο βαρύ που µου είπε ο πατέρας µου ήταν ότι θα προτιµούσε να είµαι ναρκωµανής παρά gay. (Αθήνα, 2009)

Όταν στον έντυπο ή ηλεκτρονικό Τύπο, οι ειδήσεις που αφορούν τρανς άτοµα, διατυπώνονται µε τρόπο εντελώς ειρωνικό στην καλύτερη περίπτωση, στην χειρότερη µε την βία της απαξίωσης. Όταν ακόµη και ανάµεσα στην γκέι κοινότητα δεν είναι καθόλου σπάνιο το: «ε, µην τις ακούς αυτές µωρέ, είναι υπερβολικές», και αυτό είναι ίσως το πιο ευγενικό, ενώ περιµένεις από την γκέι κοινότητα την έµπρακτη αλληλεγγύη... Αγνή παρθένα τρανσφυλοφοβία που στην ούγια γράφει Ελλάδα, θεωρείται σχεδόν φυσιολογική, ελάχιστοι/ες παραξενεύονται µ’ αυτήν και είναι περίπου συνυφασµένη µε την καθηµερινή ζωή µας. Σε όλα αυτά η Πολιτεία δεν δείχνει µέχρι στιγµής την ελάχιστη πρόθεση για την νοµοθέτηση προς την κατεύθυνση της άρσης των διακρίσεων για λόγους ταυτότητας και έκφρασης φύλου, παρά τα Ψηφίσµατα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των παραινέσεων

Κάθε φορά που περνούσε κορόιδευαν τη θηλυπρέπειά του και τον έσπρωχναν. Τον έβριζαν πούστη, αδερφάρα, µουνόπανο, λούγκρα, χυδαµόλια, κραγµένη κλπ.. Ήταν οµάδα 5 ατόµων.

Στρίµωγµα από τρία άτοµα, λεκτική βία, το παιδί ήταν ακίνητο σα να µη συνέβαινε τίποτα. Του φώναζαν: «Κλαίει η µάνα σου για ‘σένα;»

του Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώµατα του Συµβουλίου της Ευρώπης Thomas Hammarmberg, αλλά και πολλών διεθνών οργανισµών. Εδώ είναι λοιπόν που έρχεται η ευθύνη όλων µας, αλλά και καθενός/καθεµιάς ξεχωριστά που θέλουµε µία κοινωνία ισοπολιτείας, δικαιοσύνης, κυρίως όµως µια κοινωνία ανθρώπινη. Γιατί αυτό που αµφισβητείται στα τρανς άτοµα είναι το δικαίωµα σε µία ασφαλή και αξιοπρεπή ζωή, στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και των αναγκών τους· ας µη ξεγελιόµαστε αυτό που τίθεται υπό αίρεση στην ουσία, είναι η ιδιότητα «άνθρωπος». Μαρίνα Γαλανού. Εκδότρια του Πολύχρωµου Πλανήτη http:// www.colourfulplanet.com/ Πρόεδρος του Σωµατείου Υποστήριξης Διεµφυλικών Ιδιοκτήτρια του www.transs.gr

Για τρία χρόνια στο Λύκειο, είχα από συµµαθητές, κυρίως λεκτική βία και λιγότερο σωµατική. Με φώναζαν αδερφή, κορίτσι, πούστη κλπ. Κάποια στιγµή οι εκπαιδευτικοί σταµάτησαν το περιστατικό, όµως µου είπαν πως προκαλώ! Εγώ δεν το αποδεχόµουν αυτό που γινόταν και προσπάθησα να µη διαφέρω. Αποµονώθηκα, µίσησα το σχολείο, έπαθα κατάθλιψη και είχα σκέψης αυτοκτονίας.

Είµαι 20 χρονών και πριν λίγους µήνες υπηρετούσα τη θητεία µου στον στρατό χωρίς να έχω φανερώσει σε κανέναν ότι είµαι οµοφυλόφιλος. Μέσα στον θάλαµο βρισκόµασταν 20 άτοµα. Γινόντουσαν καθηµερινά κουβέντες για διάφορα θέµατα και µια φορά έφερε η συζήτηση την οµοφυλοφιλία. Τότε λοιπόν, φάνηκε ότι ο καθένας είχε και από µια διαφορετική ιστορία που αφορούσε κάποιον οµοφυλόφιλο... Αναφέρω ότι σε όλη τη διάρκεια της κουβέντας, όλοι χρησιµοποιούσαν τη λέξη «πούστης», όταν αναφέρονταν σε οµοφυλόφιλους. Ενδεικτικά γράφω ότι οι ιστορίες που ακούστηκαν, αφορούσαν έναν ο οποίος όταν έµαθε ότι ο καλύτερός του φίλος ήταν οµοφυλόφιλος, του είπε ότι η φιλία τους θα συνεχιστεί µόνο αν δεν το ξανααναφέρει ποτέ µπροστά του, έναν που οδηγούµενος από τη θρησκευτική του πίστη θεωρούσε την οµοφυλοφιλία ως κάτι τελείως αφύσικο και προσβλητικό προς τους υπόλοιπους «φυσιολογικούς» ανθρώπους και έναν που έλεγε για µια οικογένεια που ο πατέρας, ένας «καλός οικογενειάρχης» είχε την ατυχία ο ένας του γιος να πέσει στα ναρκωτικά και ο άλλος να «γίνει πούστης», όπως είπαν. Θεωρούσαν µάλιστα ότι το να είναι κανείς ναρκοµανής είναι πολύ καλύτερο από το να είναι οµοφυλόφιλος και ότι τέτοιους ανθρώπους τους είχανε ως αντικείµενο κοροϊδίας και µάλιστα είχαν διαπράξει και σωµατική βία απλώς και µόνο γιατί «τους χαλούσαν την αισθητική». Όλα αυτά από ανθρώπους ηλικίας 20-24 ετών. Εκείνη τη στιγµή παραδόξως δεν αισθάνθηκα προσβολή ή σοκ. Ένιωσα πολύ καλά µε τον εαυτό µου, γιατί ήξερα ότι από τα 20 αυτά άτοµα ήµουν καλύτερος άνθρωπος. Ή απλώς... ήµουν άνθρωπος. Ορέστης, 20 χρονών

Οµάδα ατόµων πήγε να µε βιάσει. Απειλές για τη ζωή µου, ξύλο. (Οµοφυλόφιλος έφηβος από το Καµατερό. Το περιστατικό έγινε µέσα δεκαετίας 1990. Χρειάστηκε ψυχολογική υποστήριξη.)

Περνούσα µπροστά τους και µε αποκαλούσαν «κωλωνάτο» και ακολουθούσαν ερωτήσεις του τύπου «πόσα έβγαλες χθες στη Συγγρού;»

Το θέµα της βίας κατά των lgbt ατόµων είναι τεράστιο και πολύπλευρο και ανάγεται σε βαθειά ριζωµένες και καθεστυκιές κοινωνικές αντιλήψεις που συντηρούνται από ένα ολόκληρο πλέγµα εξουσιών –πατριαρχία, καπιταλισµός, ετεροσεξουαλικότητα- και τα περιφερειακά συστήµατα που στηρίζουν αυτές τις εξουσίες. Τα lgbt άτοµα αποτελούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, την ενσάρκωση µιας τροµακτικής για το κοινωνικό σύνολο

τρόπο αντιµετώπισης µιας κατάστασης που τους ξεπερνά, που δεν την κατανοούν και που θεωρούν ότι τους απειλεί. Μια απειλή καθόλα κατασκευασµένη και τεχνητή που συντηρεί το φόβο και τη µισαλλοδοξία προς κάθε τι διαφορετικό.

ανατροπής των «φυσικών» κανόνων. Κανόνων που έχουν φυσικοποιηθεί σε τέτοιο βαθµό ώστε να θεωρούνται δεδοµένοι, αδιαµφισβήτοι και αναλλοίωτοι. Η κοινωνία ακολουθεί ευλαβικά και άκριτα την αλυσίδα «αγόρι συναντάει κορίτσι, αγόρι παντρεύεται κορίτσι, αγόρι και κορίτσι κάνουν παιδιά». Οτιδήποτε διαρυγνύει την αλυσίδα αυτή αποτελεί απειλεί για την κοινωνική συνοχή και διαταράσσει την κοινωνική ισορροπία. Η βία κατά των lgbt ατόµων συνδέεται µε τις κυρίαρχες αντιλήψεις περί σεξουαλικότητας, φύλου, αρρενωπότητας, θηλυκότητας, οικογένειας, τεκνοθεσίας κ.α Δεν είναι σε καµία περίπτωση µεµονωµένα περιστατικά. Αντιθέτως είναι όλα ανοπόσπαστο κοµµάτι µιας συνολικότερης νοοτροπίας.

και ψυχολογικοί παράγοντες είναι άρρηκτα δεµένοι µεταξύ τους και επηρεάζουν εξίσου τη συµπεριφορά ΄τοσο των ατόµων όσο και των οµάδων. Οποιαδήποτε µορφή βίας, λεκτική, συναισθηµατική, σωµατική αγγίζει προσωπικά αλλά κοινωνικά κοµµάτια του εαυτού. Όποιος προσπαθεί να τα διαχωρίσει απλώς δε βλέπει τη σφαιρικότητα αυτόυ του φαινοµένου.

Κάθε µορφή βίας προς τα lgbt άτοµα (και γενικότερα η βία ως πράξη) µπορεί και πρέπει να αναλύεται πολυπαραγοντικά. Κοινωνιολογικοί

Stand Up Μέσα στα πλαίσια αυτά οι περισσότεροι άνθρωποι άκριτα, απαίδευτα και συχνότατα επικίνδυνα αποτινάσσουν τη διαφορετικότητα, την περιθωριοποιούν και τη δαιµονοποιούν. Συνεπικουρούµενοι από συχνότατα κυρήγµατα µίσους από θεσµικούς φορείς και παράγοντες που έχουν ακέραιη την ευθύνη για την υπόδαυλισει της βίας, βρίσκουν το δικό τους

Το περιστατικό αυτό µαθεύτηκε γιατί η παρέα το κατείγγελε στην αστυνοµία και το διέδωσε όπως µπορούσε. Το περιστατικό αυτό θα µπορούσε κάλλιστα να µην έχει φτάσει στα αυτιά κανενός, όπως τόσα άλλα περιστατικά δεν υποπίτπουν στην αντίληψή µας γιατί τα θύµατα δεν τολµούν να µιλήσουν και να το κοινοποιήσουν. Καθηµερινά περιστατικά, κυρίως λεκτικής βίας που λανθασµένα θεωρούνται πιο ήπια και αθώα, λαµβάνουν χώρα παντού. Τόσο στην «προοδευτική Αθήνα», όσο και στην επαρχία. Εκεί δε, η αλήθεια είναι, µε πολύ σκληρό και απάνθρωπο συχνά τρόπο. Μια λύση είναι η καταγγελία και η έκθεση των περιστατικών βίας στο φως. Ακόµα κι αν δεν υπάρχουν υποστηρικτικοί µηχανισµοί, ακόµα κι αν βρίσκουµε κλειστές πόρτες, ακόµα

κι αν έχουµε από δύσπιστοι έως εχθρική αντιµετώπιση. Είναι ένα βήµα. Δεν είναι όµως το µόνο. Η καθηµερινότητα είναι αυτή που αποτελεί το µεγαλύτερο και ισχυρότερο όπλο για την αντιµετώπιση των προβληµάτων. Η στάση και η συµπεριφόρα µας σε φαινοµενικά ασήµαντα γεγονότα µε τους φίλους, τους συγγενείς, τους συναδέλφους και τους γνωστούς µας. Μια λέξη που δε θα την αφήσουµε να πέσει κάτω στον καφέ, µια προσβολή που θα αντικρούσουµε στην ταβέρνα και ούτω καθεξής. Πέραν όλων αυτών των θεωρητικών σκέψεων πάντως, αυτό που καθίσταται απόλυτα σαφές είναι η τεράστια ανάγκη για τη δηµιουργία ενός οργανισµού που να µπορεί να επιµελείται αυτών των θεµάτων µε επιστηµονικότητα και υπευθυνότητα και να αποτελεί ένα πλαίσιο ασφαλές και αξιόπιστο στο οποίο να µπορεί να απευθυνθεί όποιο lgbt άτοµο υφίσταται οποιαδήποτε µορφή βίας. Στο αφιέρωµα που φτιάξαµε στο περιοδικό προσπαθήσαµε να παραθέσουµε κάποιες πτυχές του φαινοµένου της βίας κατά των lgbt ατόµων. Διαβάσατε για το ψυχολογικό υπόβαθρο της βίας εν γένει, διαβάσατε για την εσωτερικευµένη οµοφοβία και το πως αυτή παίζει επίσης καταλυτικό ρόλο στην άσκηση βίας, είδατε πως επιδρά στην κοινότητα η βία, ακούσατε και τη φωνή των τρανς ατόµων (άτοµα που πολύ συχνά δέχονται βία και από την υπόλοιπη lgbt κοινότητα) , επίσης διαβάσατε και κάποιες µαρτυρίες. Είναι λίγες, πολύ λίγες σε σχέση µε τον πραγµατικό αριθµό. Το γεγονός αυτό από µόνο του λέει πολλά.

Λίνα Λαχανιώτη linalachanioti@gmail.com

Είσαι θύµα

βίας;

Στο σπίτι σου, στην οικογένεια, στη δουλειά ή στο σχολείο; Ενημέρωσέ μας μέσα από την επικοινωνία της σελίδας μας και θα κάνουμε ότι μπορούμε, ωστε να σε βοηθήσουμε.

www.avmag.gr

Εγώ, αυτός, το νησί και η ντροπή του (true story) Το καλοκαίρι πέρασε (αν και οι υψηλές θερµοκρασίες επιµένουν για το αντίθετο). Έχουµε επιστρέψει σε φυσιολογικές συνθήκες και ετοιµαζόµαστε για τη νέα σεζόν. Συζητώντας για όλα αυτά που θα έρθουν µ ένα φίλο, µου ανέφερε πως πέρασε στις διακοπές του µε τον σύντροφο του. Ο Σωτήρης ( age 29) µένει στην Ορεστιάδα και είχε σχέση µε τον Νίκο ( age 28 ) περίπου 1,5 χρόνο. Η ζωή τους κυλούσε σχετικώς ήρεµα µε πολύ δουλειά και κάποια ευχάριστα διαλείµµατα µε φίλους. Το βασικό πρόβληµα σε όλα αυτά είναι ότι ο Νίκος είναι ακόµη στο πρωταρχικό στάδιο αποδοχής της σεξουαλικής του ζωής αλλά µε την αγάπη και την βοήθεια του Σωτήρη κάνει βήµατα αργά µεν σταθερά δε. Ο Σωτήρης είναι αρκετά ροµαντικός (Καρκίνος)---------έτσι για να µπείτε στο κλίµα!!!! Επειδή η καθηµερινότητα τους και οι µέχρι τώρα επιλογές τους δεν τους επιτρέπουν να

H αστεία πλευρά ενός χωρισµού Το ότι δεν έχει περάσει ούτε ένας µήνας από την ηµέρα που χώρισα και µπορώ κιόλας να δω την αστεία πλευρά κάτι τέτοιου είναι κάτι που δεν ξέρω αν µπορώ να το περιγράψω ως θετική εξέλιξη ή ως ένα ακόµα ψυχολογικό µου κοµφούζιο. Πολλοί ισχυρίζονται πως ο κάθε χωρισµός είναι ένας µικρός θάνατος και άλλοι πως είναι µια µεγάλη απελευθέρωση. Τι γίνεται όµως όταν και τα δύο αναπτύσσονται σε µια σχέση µετά το τέλος της? Όταν η απάντηση στην ερώτηση σου προς το …και καλά έτερον σου ήµισυ ‘’Πως νιώθεις µετά τον χωρισµό µας ?’’ είναι ‘’Η αλήθεια είναι πιο ήρεµος’’ ενώ εσύ ψάχνεις αναπληρωµατι-

ζήσουν στιγµές έντονες οι 2 τους αποφάσισαν να πάνε διακοπές. Απ ότι θυµάµαι σε κάποιο νησί του ιονίου. Σκοπός του Νίκου ήταν να χαλαρώσουν από τις έγνοιες και την ρουτίνα ( όπως όλοι µας). Ο Σωτήρης είχε άλλα σχέδια, να ζήσουν ένα ροµαντικό 4ήµερο µε βραδινές βόλτες στην παραλία πιασµένοι αγκαλιά και το φεγγάρι να καθρεπτίζεται στα ήρεµα νερά ( σαν σκηνή από ταινία της Αλίκης ένα πράγµα) .

Περίµενε ότι εφόσον θα βρίσκονται σ ένα µέρος που δεν θα τους γνωρίζουν ο Νικ θα ήταν πιο χαλαρός και κατ επέκταση πιο διαχυτικός δείχνοντας του την αγάπη σε κάθε στιγµή της ηµέρας (απ ότι µου έχει εκµυστηρευτεί πράγµα που το έκανε εντός των τειχών του σπιτιού ). Τα πράγµατα δεν πήγαν και τόσο καλά παρόλο την ανεβασµένη και θετική διάθεση. Ο ροµαντικός µας φίλος έκανε κινήσεις, οι οποίες έφερναν τον άλλο σε δύσκολη θέση µε αποτέλεσµα να

κά δάκρυα γιατί τα δικά σου έχουν στερέψει σκέφτεσαι δύο πράγµατα. Αρχικά ότι πολύ µοναξιά έχει πέσει στον πλανήτη Αγάπη, ώρα να φεύγω και σε δεύτερο στάδιο ‘’Πολύ σε έκλαψα, ώρα να γλεντήσω’’. Ίσως ότι το παραµύθι καταλήγει έτσι να σε γεµίζει θλίψη και απογοήτευση αλλά ένα είναι σίγουρο, πως όσο συναισθηµατικός και αν είσαι , η λογική σου κάνει την καρδιά θρύψαλα και σου ρίχνει την µπάλα να αποφασίσεις χωρίς περιστροφές αν θα παλέψεις να κρατηθείς στην επιφάνεια ή αν θα βουλιάξεις στον βυθό απαισιοδοξίας , που µόνο το µυαλό σου θα µπορούσε να δηµιουργήσει εκείνη την στιγµή και δεν αντέχεται ούτε µε ένα κουτί ηρεµιστικά. Ξαφνικά συνειδητοποιείς πως όλα αυτά περί δεύτερης ευκαιρίας που του έλεγες και ευχόσουν τόσο καιρό να µπορούσες µε ένα µαγικό τρόπο να γνώριζες πως το τέλος ήταν αναπόφευκτο , ώστε να τα απόφευγες και να κρατούσες την αξιοπρέπεια σου, σε κάνουν ασυναίσθητα και χαµογελάς . Η προοπτική κάποιας ενδεχόµενης συνέχειας της σχέσης στο µέλλον

χαλάει όλη η ατµόσφαιρα. απ ότι µου περιέγραψε βρισκόταν σ ένα beach bar, λίγο οι παγωµένες µπύρες, λίγο ο dj που ΄΄βαρούσε΄΄ ήρθαν στο κέφι και ο Σώτος άρχισε να χορεύει όπως όλοι εκεί… την ίδια στιγµή ο Νίκ κατέβασε ρολά από ντροπή. Ένα άλλο σκηνικό: ενώ κάνανε βόλτα στα σκοτεινά σοκάκια του νησιού την κατάλληλη στιγµή και ενώ δεν τους έβλεπε κανείς ο Σωτήρης έσκυψε να τον φιλήσει ..αυτό ήταν έπαθε εγκεφαλικό ο Νικολάκης. Με µία κίνηση τον έσπρωξε τόσο δυνατά που παραπάτησε και έπεσε χτυπώντας το κεφάλι του στο τσιµέντο. Για ακόµη µία φορά βέβαια τον συγχώρεσε ώσπου επέστρεψαν στα πάτρια εδάφη. Ήρθε η ώρα, ο Νίκος να έπρεπε να επιλέξει την σχέση του και ότι πάει πακέτο µε αυτή ή να µείνει µόνος του µε την ντροπή και της ΄΄ενοχές΄΄ του. Δυστυχώς όλες οι ιστορίες δεν έχουν Happy end. Αν και ο πρώτος έκανε κάποιες κινήσεις να τον ξαναπλησιάσει , ο Σωτήρης δεν πείθεται, τουλάχιστον µέχρι να σταµατήσει να ντρέπεται για τις επιλογές του. Η παραπάνω ιστορία εύχοµαι και ελπίζω να αφυπνίσει µερικούς και να είναι παράδειγµα προς αποφυγήν. Γιατί όταν συνειδητοποιήσεις ότι η ντροπή είναι η λάθος επιλογή και δεν σου ταιριάζει ..ίσως πλέον να είναι αργά. Επαρχιώτης

που τόσο σε παρηγορούσε τις πρώτες µέρες µοιάζει να αποµακρύνεται τόσο απότοµα που απορείς αν όντως το σκέφτηκες ποτέ. Μπορεί το déjà vu σε παλιές καλές στιγµές που ζήσατε να σε οδηγεί σε έναν λαβύρινθο κυκλοθυµίας αλλά να ναι καλά το Facebook οπού κάθε φορά που αποφασίζεις να ρίχνεις κλεφτές µατιές στο προφίλ του (ναι, θα το κάνεις! )και αντιλαµβάνεσαι πλέον πολύ καθαρά πως ο ‘’δικός’’ σου άλλαξε επίπεδο ενώ εσύ έχεις κολλήσει ακόµα στην βάση το δράµα µετατρέπεται σε κωµωδία µε πρωταγωνιστικό ρόλο επιτέλους εσένα και κοµπάρσο επιτέλους εκείνον. Θέλετε να µάθετε τι είναι ακόµα πιο αστείο σε έναν τέτοιο χωρισµό ? Ότι µπορεί στο µυαλό σου πρώτα να έρχεται η λέξη Ξενέρα και µετά το όνοµα του αλλά εσύ συνεχίζεις και τον αγαπάς σαν να επέστρεψες στο παρελθόν και ζεις για δεύτερη φορά την πρώτη σας επέτειο. Αστείο και όµως πολύ αισιόδοξο. Άλλαξες επίπεδο µε τον δικό σου ξεχωριστό τρόπο! Κώστας Πάρης

ne w to o SO w r O n N

/p ol eo s b fi ta s ar rst irs 84 in fl up o

Ko n

GAY&ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΗ 40

photo: Γρηγόρης Μορίκης

Παρασιτώντας Γιατί µπορεί να απασχολεί το Antivirus το τι θα κάνεις εσύ µε τη φοιτητική σου ζωή; Γιατί να απασχολεί τον οποιονδήποτε το πώς συνδέεται η gay, η bi, η str8 κουλτούρα µε τη φοιτητική ζωή; Θα σας δώσω µια απάντηση που είχα πάρει σε αντίστοιχη ερώτηση κάπου στη Dupont Circle πρίν χρόνια. Γιατί είναι όλα ζήτηµα διαµόρφωσης των επιλογών που κάνεις. Σε αντίθεση µε ό,τι µπορεί να πιστεύει κανείς το να είσαι φοιτητής σηµαίνει πάνω από όλα το να είσαι υπεύθυνος και κυρίως ικανοποιηµένος µε τις καθηµερινές σου πράξεις. Κοινώς για πρώτη ίσως φορά στη ζωή σου, το να σηκωθείς και να βάλεις πλυντήριο, να φτιάξεις καφέ και να πας για µάθηµα είναι επιλογή. Για την οποία µάλιστα έκανες σηµαντικό κόπο. Πρώτο κοινό συνεπώς µε την οποιαδήποτε σεξουαλικότητα σε εκφράζει. Το πώς θα τη χειρισθείς, είναι καθαρά στο δικό σου χέρι. Η τουλάχιστον στη δική σου πρόθεση. Όπως και στο πανεπιστήµιο, έτσι και στη κουλτούρα µας, γινόµαστε πιό έµπειροι και πιό

ικανοί από τα περιττά πράγµατα. Είναι το περίσσευµα σε γνώσεις και εµπειρίες που µας κάνει να διαφέρουµε από τις υπόλοιπες βαθµίδες εκπαίδευσης και από τα υπόλοιπα στάδια ζωής. Στη φάση που είσαι το περιττό είναι το απολύτως απαραίτητο. Γιατί εάν πιστεύεις πως θα ασχοληθείς ποτέ µε αυτά που κάνεις στη σχολή σου, στη καθηµερινή ζωή....τότε απλά, πώς πέρασες εκεί αλήθεια; Κάτι ανάλογο συµβαίνει και µε την ευκαιρία που σου δίνεται τώρα. Ναι όντως µπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις και να µη δώσεις σε κανένα σηµασία. Σχεδόν ψέµα είναι αυτό που γράφω αλλά δε πειράζει, ας είµαστε αισιόδοξοι. Το απόλυτο όριο είναι πως όντας φοιτητής δεν υπάρχει αναγκαστικά κάτι λάθος, ή σωστό. Κοινώς πιά δε χρειάζεσαι µια φωνή της συνείδησης να σου λέει τί πρέπει και τι δε πρέπει να κάνεις. Υπάρχεις εσύ να λές στον εαυτό σου τι χρειάζεσαι. Νοµίζω πως είναι περιττό να µιλήσω για το εάν συµβαίνει το ίδιο µε τη σεξουαλικότητα σου.... Για τον περισσότερο κόσµο η φοιτητική ζωή είναι κυρίως η εποχή του πειραµατισµού. Σε όλα τα επίπεδα. Σαφώς και έτσι πρέπει να είναι. Αλλά είπαµε σε όλα τα επίπεδα. Και ξανά το ερώτηµα έρχεται: τι κοινό µπορεί να έχει η

gay/bi/ str8 κουλτούρα µε τη φοιτητική σου ύπαρξη; Δεύτερη απάντηση. Είναι παρασιτικές. Μη φοβάσαι δε το λέω για κακό. Παρασιτικές µε την έννοια πως συµβιώνουν και εκφράζονται δίπλα σε µια άλλη ιδιότητά σου. Το να είσαι gay/bi/ str8 από µόνο του δε σηµαίνει και κάτι το ιδιαίτερο απαραίτητα. Το να είσαι φοιτητής επίσης δε σηµαίνει και το τέλος της ιστορίας. Το να µπορείς όµως να τα συνδυάζεις και να καταφέρνεις να αναπτύσσεις τον εαυτό σου µέσα από αυτά όµως λέει πολλά. Γιατί όσο παράξενο και εάν σου φαίνεται κουλτούρα είναι από το ποιό after διαλέγεις µέχρι και το εάν ξέρεις τον Nola στου Μπενάκη. Από το ποιά είναι η αγαπηµένη σου τσόντα µέχρι το εάν έχεις δεί ότι δίπλα στην Alexnader είναι το κέντρο κινηµατογράφου.. Κατά µία έννοια, το ωραίο σε όλο το σκηνικό είναι πως δεν υπάρχει συνταγή της επιτυχίας. Και εδώ είναι το τρίτο σηµείο που συγκλίνει ερώτηση και απάντηση: διαφορετικότητα σε όλη της την έκφραση .Διαφορετικοί άνθρωποι, γκόµενοι,γκόµενες σκηνικά , καταστάσεις.. Γιατί δεν υπάρχει καλύτερη περίοδος από την ακαδηµαϊκή σου προστασία, για να µπορέσεις να κατανοήσεις αυτή τη λέξη. Βασίλης Νικορέλος

Η επιστροφή του Tambelon. Το µικρό µας πόνυ ξαναχτυπά. Είσαι gay, είσαι και νίουφης στα φοιτητικά. Είσαι και από επαρχία. Η ηλικία σου ακόµα θυµίζει βαθµολογία στο λύκειο που τελείωσες. Είσαι ο λόγος που τα 24+ θεωρούνται πιά µικρότερα και όχι µικρά. Καλως όρισες βρε! Η θρασύτητα της απείρίας σου µεταφράζεται σε οποιαδήποτε υπερβολή µπορεί να βάλει ο νούς σου. Καλά κάνεις, δε παίρνεις κανέναν στα σοβαρά, αλλά µη νοµίζεις ούτε και εσένα παίρνουνε στα σοβαρά. Όχι ακόµα τουλάχιστον. Ήρθε η ώρα να εξαργυρώσεις τη θυσία των πανελλαδικών. Το internet που µόλις έβαλες στο σπίτι µοιάζει µε µάνα του ουρανού. Το modem σου είναι η πηγή της ζωής. Ορθά πράττεις. Το έχεις ανάγκη. Γιατί όλοι ξέρουµε πόσο πιέστηκες στη στενόµυαλη, στη 50 χρόνια πίσω επαρχία. Γιατί ακόµα και εάν έχεις κάνει κάτι στο τόπο καταγωγής σου δε νοµίζω να ήτανε και τόσο ελεύθερα ή οι επιλογές σου να ήτανε απεριόριστες. Συνεπώς η ελευθερία που σου δίνεται είναι σαν αυτή του βαρυποινίτη. Η δίψα για εµπειρίες, σε κάθε τοµέα σε κάνει να έχεις το βλέµµα-καµβά. Περνάς από αξονική οτιδήποτε κινείται και αναπνέει. Σωστά πράττεις και έτσι πρέπει. Μόνο λίγο διακριτικά. Είτε επιλέγεις να βγείς από τη ντουλάπα και να απλωθείς σε κοµοδίνα καναπέδες και λοιπά είδη του IKEA είτε διατηρείς την αποστασιοποίηση του « δεν είναι αυτά για εµένα» το ζήτηµα είναι πως µπορείς πιά να έχεις και να κάνεις αυτό που θέλεις. Χωρίς περιορισµούς. Σωστά σκέφτεσαι. Γιατί πιά δεν υπάρχει κανένας λόγος για καταναγκασµούς, και εσωτερικές έριδες.

Κίνδυνος no.1 Το γεγονός πως ήρθες σε ένα τόπο όπου υπάρχει ανεπτυγµένη gay ζωή, δε σηµαίνει πως είναι ανάγκη να εξαντλήσεις όλες σου τις πιθανότητες. Κοινώς µπορεί να είσαι ενας debutant, ωστόσο κατάλαβέ το, δεν είσαι ο µόνος.

Κίνδυνος no.2 Η χαρακτηριστική έλλειψη εµπειριών µπορεί µεν να µεταφραστεί σε αθωότητα. Ωστόσο όντως δεν έχεις ιδέα πόση βλακεία κυκλοφορεί. Οπότε έχουµε και λέµε. Το ρητό « αν είναι καλή η σκάλα, ας είναι το ρετιρέ ακατοίκητο» µπορεί να ισχύει αλλά ό,τι λάµπει δεν είναι και χρυσός. Ψυχραιµία κοινώς.

Κίνδυνος no.3 Kάψιµο. Είναι εκείνη η κατάσταση που θα ακούσεις να καταλογίζει ο ένας στον άλλον συχνότατα. Ωστόσο, πρίν καν το καταλάβεις µπορεί να έχεις καεί και εσύ. Κάψιµο είναι η υπερβολική έκθεση σε νοοτροπίες και συµπεριφορές στις οποίες δε µπορείς να αντεπεξέλθεις τόσο εύκολα. Κάνε αυτό που θέλεις, όχι αυτό σε κάνουν να νοµίζεις πως θέλεις. Δε θέλω να σε πανικοβάλλω. Αλλά καλό είναι να ακούσεις µερικές συµβουλές.

Το πρώτο σου Ζάππειο. Το είχες ακούσει, το ήξερες ίσως. Το φοβάσαι και το τρέµεις. Καλά κάνεις έχει υγρασία και αστυνοµικούς. Πάρε ταυτότητα και σίγουρα όχι πολλά λεφτά. Ξέρεις εσύ, τα απολύτως απαραίτητα. Επίσης µη πας και µου πάρεις ταξί µπροστά από το συντριβάνι...έλεος δλδ βάλε το µυαλό σου λίγο....Το jardin είναι καλό αλλά να ξέρεις, θα βρείς περισσότερους γνωστούς και από το sodade…

Sexdates. May day…may day λέµε! Είναι όντως η εύκολη και γρήγορη λύση. Είτε απο gaydar, είτε από οπουδήποτε. Όµως, σε θέλω κύριο. Το ποιόν βάζεις σπίτι σου, είναι δική σου δουλειά. Οπότε το αφήνω πάνω σου. Υπάρχει και η λύση του πραγµατικού flirt. Και είναι και τέλεια. Οπότε µη συµβιβάζεσαι µε το να είσαι ο gay του πληκτρολογίου..να ηρεµήσουµε λίγο δλδ.

Θέλω να κάνω ταραχή σε µιά καρδιά σου λέω. Ναι το γυµναστήριο είναι πολύ καλό για την υγεία. Μη πιστέψεις κανένα που θα σου το πεί µε σοβαρό ύφος. Εάν δεν ήταν επιτακτικά a la mode δε νοµίζω να πήγαινε τόσος κόσµος. Μη λέµε και ψέµατα µεταξύ µας. Hot tip όσο έχεις ακόµα λεφτά, πάρε καλό outfit και ίδρωνε. Κερδίζεις πόντους! Επίσης µη και µου διαλέξεις το γυµναστήριο που πάει ο µπαµπάς µου, ξαδέρφη µου η Τούλα κτλ... ρωτάµε, βλέπουµε, προσαρµοζόµαστε.

Ο περιπτεράς της γειτονίας σου. Είναι ο άνθρωπος σου. Τα έχεις πάντα καλά µαζί του. Είναι αυτός που θα σου δώσει τσιγάρα και προφυλακτικά. Είναι ο άνθρωπος πίσω από όλα. Ξέρει χωρίς να τον ξέρουν. Πάρε βαθιά αναπνοή και µη προσπαθείς να κρυφτείς. Σε ξέρει πριν από εσένα. Τα πρώτα σου ψώνια. Με αυταπάρνηση παλικάρι µου. Το γεγονός πως έχεις λεφτά δε σηµαίνει πως µπορείς να τα φορέσεις όλα. Μη µπείς καν σε διαδικασία, σε παρακαλώ όµως.

Η οικονοµική σου κρίση. Είναι tres a la mode να µην έχεις λεφτά φέτος. Να είσαι ένας άνθρωπος που προσπαθεί. Και εδώ που τα λέµε οι γονείς σου δύσκολα τα καταφέρνουν . Οπότε πάτα και λίγο στη σχολή. Πέρνα και κανένα µάθηµα. Μετά θα έχουν τον ασυµµάζευτο και θα γίνεις η κακιά φοιτήτρια της σχολής. Επιπλέον κανείς δε πηδιέται µε έναν άχρηστο( µη το πιστέψεις και πολύ, τις περισσότερες φορές θα ερωτευτείς έναν άχρηστο)

Ο πρώτος σου έρωτας. Λίγο ήρεµα µε τα ποτά µόνο. Και µετα τα ξενύχτια. Επίσης µη τα ξερνάς όλα στους κολλητούς σου, και µη ζητάς και συνέχεια συµβουλές από αυτούς. Τις περισσότερες φορές δεν ακούς κάτι διαφορετικό από αυτά που σκέφτεσαι.. οπότε ό,τι κάνεις κάνε το πρώτα για εσένα. Υ.Γ ζήσε το!

Το Γκάζι. Θα σε βρώ απέναντι µου το ξέρω µικρό µου αγόρι. Θα µου µιλήσεις δε λέω. Θα αισθανθώ....γενικά ...αλλά κυριώς παλιός. Στο ελληνικό παράδειγµα, το Γκά-Ζει. Δε θα σε βοηθήσω µε συµβουλές και hot tips. Βρές το µόνο σου Να θυµάσαι πάντα. Από εδώ και πέρα εσύ ορίζεις τα πράγµατα, τις πράξεις και κυρίως τις συνέπειες τους. Με αγωνιστικούς χαιρετισµούς, 2Lila.

Πάνος 21 Φοιτητής ΤΕΙ Διοίκησης Επιχειρήσεων Θυµάµαι τον εαυτό µου στην Τρίτη λυκείου πόσο ανυπόµονος ήµουν για την ζωή που θα ερχόταν. Φανταζόµουν τον εαυτό µου στην Αθήνα µακριά από το κουτσοµπολιό που πρωταγωνιστούσε στις ζωές των ανθρώπων στην Ρόδο, να είµαι σε µια σταθερή σχέση µε ένα νορµάλ παιδί και να ζω µε απλά λόγια τον έρωτα της ζωής µου. Μου έδινε χαρά και µεγαλύτερη ώθηση να διαβάσω στις πανελλήνιες. Όταν ήρθα στην Αθήνα άρχισα να πηγαίνω σε gay στέκια , έφτιαξα προφίλ στα περισσότερα site γνωριµιών ψάχνοντας τον Mr. Perfect! Απογοητεύτηκα ! Αν και στην αρχή όλοι έδειχναν να ψάχνουν παρόµοια πράγµατα µε εµένα πάντα κατέληγαν να ζητούν µόνο σεξ. Αρχικά νόµιζα πως έφταιγα σε κάτι εγώ , µετά κατάλαβα πως το χάος στην πρωτεύουσα δεν επικρατεί µόνο στους δρόµους της αλλά και στις ανθρώπινες σχέσεις .Πλέον την έχω δει αλλιώς, προσπαθώ να περάσω όσο καλύτερα µπορώ µέχρι να τελειώσω τις σπουδές µου και να επιστρέψω στο νησί µου όπου πλέον µου φαίνεται παράδεισος !

Κώστας 22 Σπουδαστής ΕΠΑΣ Κοµµωτικής Μπορεί να έχω γεννηθεί και να έχω µεγαλώσει στην Αθήνα αλλά στην ουσία κατάλαβα πως ήµουν σε έναν λήθαργο που ξύπνησα όταν γράφτηκα στην ΕΠΑΣ µαθητείας του ΟΑΕΔ. Επειδή ήµουν γενικά πολύ ντροπαλός δεν επιχείρησα ποτέ να ψαχτώ η κάτι τέτοιο .Όλοι νόµιζαν πως είµαι straight και γενικά είχα αποκλείσει το ενδεχόµενο να κάνω κάτι µε άλλον άντρα. Ώσπου γράφτηκα στην σχολή και γνώρισα και άλλα gay άτοµα ,αρχίσαµε να κάνουµε παρέα και σταδιακά µπήκα µέσα στα πράγµατα. Η εγγραφή µου σε αυτή την σχολή µου άλλαξε την ζωή. Μόνο που σκέφτοµαι πως θα µπορούσα ακόµα να είµαι κολληµένος στα παλιά µου πιστεύω και να χάνω µε αυτόν τον τρόπο τα νεανικά µου χρόνια φρικάρω. Επίσης να πω πως ένα χρόνο περίπου µετά την εγγραφή µου έκανα το πρώτο µου come out στους γονείς µου οπού µου είπαν πως το είχαν υποψιαστεί οπότε µάλλον µόνο εγώ θεωρούσα τον εαυτό µου straight !

Δηµήτρης 19 Σπουδαστής ΙΕΚ Τουριστικών Επαγγελµάτων Μπορεί να σας φανεί χαζό αυτό που θα πω αλλά µέχρι να έρθω στην Αθήνα πίστευα πως τους gay εύκολα µπορείς να τους εντοπίσεις από το περπάτηµα, την φωνή ή έστω από τα γούστα τους στην µουσική και στον τρόπο ντυσίµατος. Αγνοούσα πλήρως την ύπαρξη τελείως αρρενωπών bi αντρών και πόσο µάλλον παντρεµένων gay !Οµολογώ πως σοκαρίστηκα όταν άρχισα να βγαίνω ραντεβού και µου έδειχναν φωτογραφίες από τα παιδιά τους. Αυτή ήταν η µόνη διαφορά που αντιµετώπισα όταν έφυγα από τις Σέρρες και ήρθα εδώ . Τώρα πια έχω σταµατήσει την gay ζωή αφού εδώ και ένα χρόνο έχω γνωρίσει έναν συµπατριώτη µου που µένει µόνιµα πια στην πρωτεύουσα και διατηρούµε σχέση. Νιώθω πολύ ξεχωριστός που τον έχω.

Mάριος 22 Φοιτητής ΤΕΙ Πληροφορικής Από την στιγµή που ήρθα στην Αθήνα περνώ την καλύτερη περίοδο της ζωής µου . Δεν είναι µόνο το γεγονός ότι έχω βγει σε τόσα ραντεβού όσα δεν φανταζόµουν ποτέ και ότι η ερωτική µου ζωή είναι στο ζενίθ της αλλά ότι η ζωή εδώ είναι τόσο ενδιαφέρουσα που απορώ πως έµενα 19 χρόνια σε ένα τόσο µικρό νησί (Κως) .Καθηµερινά γνωρίζεις νέα άτοµα , ο φιλικός σου κύκλος µεγαλώνει αµέσως ιδίως αν είσαι έστω λίγο κοινωνικός και πάντα έχεις κάποιο άτοµο να βγεις να διασκεδάσεις. Και επιτέλους ζω την gay ζωή που είχα διαβάσει τόσα πολλά στο ίντερνετ πριν µετακοµίσω. Στην Αθήνα ξέρουν τι πάει να πει νυχτερινό ξεφάντωµα και το βλέπω κάθε φορά που βγαίνω έξω. Παρόλα αυτά είναι κρίµα όλα αυτά που µπορώ και βιώνω εγώ εδώ να µην µπορούν να τα ζήσουν όσοι µένουν σε νησιά γιατί χωρίς υπερβολή είναι σαν 2 διαφορετικοί κόσµοι .

GAY&ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΛΗ Ηξερες ότι; Στο εξωτερικό γίνονται βήµατα για τα δικαιώµατα της LGBT κοινότητας µέσα στις σχολές. Πιο συγκεκριµένα, το αµερικάνικο κολέγιο Elmhurst στην Πολιτεία του Ιλινόις, το οποίο εξειδικεύεται στις ανθρωπιστικές επιστήµες, είναι απ’ τα πρώτα πανεπιστηµιακά ιδρύµατα που εφαρµόζει επίσηµα πολιτική θετικών διακρίσεων υπέρ των οµοφυλοφίλων. Από το 2012 και µετά, οι φοιτητές του συγκεκριµένου ιδρύµατος θα ερωτούνται αν ανήκουν στην LGBT κοινότητα και αν η απάντησή τους είναι θετική, θα τους εξασφαλίζεται προνοµιακή µεταχείριση καθώς και υποτροφίες που θα καλύπτουν µέχρι και το 1/3 των διδάκτρων. Φυσικά η ερώτηση αυτή δεν είναι υποχρεωτικό να απαντηθεί από τον υποψήφιο φοιτητή µιας και αποτελεί προσωπικό δεδοµένο, απλώς η διοίκηση του κολεγίου θέλει να κάνει τους νέους που ανήκουν σε µειονότητες να αισθανθούν πιο άνετα. Ίσως, στο µέλλον, να παραδειγµατιστούν κι άλλα πανεπιστήµια/ εκπαιδευτικά ιδρύµατα από το Elmhurst και να γίνουν ακόµη περισσότερα πράγµατα για τα δικαιώµατα των οµοφυλόφιλων φοιτητών στο εξωτερικό, αλλά και στη χώρα µας. Γιάννης Σκαράκης

Νίκος 24 Φοιτητής ΤΕΙ Νοσηλευτικής

Εγώ ήµουν από τους τυχερούς που έµεναν κοντά στην Αθήνα (συγκεκριµένα Χαλκίδα) έτσι είχα ζήσει κάποια πραγµατάκια πριν µετακοµίσω για σπουδές. Δεν συγκρίνεται όµως το παρελθόν µε το παρών, Παλιά όταν µιλούσα µε διάφορα άτοµα στο ίντερνετ διέκοπταν αµέσως την συνοµιλία όταν άκουγαν πως µένω Χαλκίδα. Τώρα µέσα σε ένα µισάωρο έχεις βρει το άτοµο που θέλεις και έχει έρθει σπίτι σου µέχρι να κάνεις το µπανάκι σου. Αν και η διαδικασία αναζήτησης κάποιου στο διαδίκτυο έχει γίνει κλασσική και βαρετή και άκρως µηχανική το αποτέλεσµα τις περισσότερες φορές µε αποζηµιώνει. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγµα από το να είσαι νέος φοιτητής σε µια µεγάλη πόλη και να έχεις τόσες πολλές επιλογές για να περάσεις καλά. Βέβαια µε τόσα που κυκλοφορούν εκεί έξω πρέπει να είσαι πάντα προσεκτικός και να παίρνεις προφυλάξεις.

Marina ηAbramovic ζωή στην τέχνη του Κυριάκου Βογιατζή

λοι έχουν µια κάποια άποψη για τη Marina Abramovic. Μια περιήγηση στο ίντερνετ αρκεί για να διαβάσει κανείς γνώµες διαµετρικά αντίθετες, οι οποίες εστιάζουν κυρίως στην αµφιλεγόµενη φύση των «έργων» της. Και προσθέτω τα εισαγωγικά γιατί είναι δύσκολο να µιλήσουµε για «έργα» στο έργο της, όπως θα µπορούσαµε ακόµα και για τους πιο ρηξικέλευθους εικαστικούς της εποχής µας. Παρ’ όλα αυτά, είναι αδιαµφισβήτητα µία από τις σηµαντικότερες και πιο αινιγµατικές φυσιογνωµίες της σύγχρονης τέχνης. Ας πάρουµε όµως τα πράγµατα από την αρχή ή µάλλον από το τέλος. Η Abramovic είναι η γυναίκα που στη διαθήκη της ζητάει να υπάρχουν τρία φέρετρα στην κηδεία της: ένα µε το πραγµατικό της σώµα και δύο µε οµοιώµατα. Τα τρία αυτά φέρετρα θα ταφούν σε τρία διαφορετικά

µέρη του κόσµου (στην Αµερική, στην Ευρώπη και στην Ασία). Ζητάει επίσης στην τελετή (η οποία θα είναι εν είδει γιορτής) να υπάρχει ένα γλυκό στο σχήµα του σώµατός της, το οποίο θα µοιραστεί στους καλεσµένους. Αναφέρω αυτό το σηµείο και σταµατώ µε τα µακάβρια, γιατί θεωρώ ότι είναι καίριο για την κατανόηση του έργου και της ζωής της. Η Abramovic γεννήθηκε στη Γιουγκοσλαβία το 1946. Οι γονείς της µέλη του Κοµµουνιστικού Κόµµατος, ήταν φανατικοί υποστηρικτές του Τίτο. Η σχέση της µε τους γονείς της -και κυρίως µε τη µητέρα της- ήταν ιδιαίτερη και πολλές φορές τραυµατική. Η Abramovi¼ µεγάλωσε σε ένα σπίτι µε την αυστηρή πειθαρχία της µητέρας της, όπου θέµατα όπως η σεξουαλικότητα ήταν σχεδόν απαγορευµένα. Μέσα

σε αυτό ασφυκτικό, µητριαρχικό περιβάλλον, έδειξε από πολύ µικρή ότι ήταν ένα πλάσµα ιδιαίτερο, ιδιαζόντως ευαίσθητο (σωµατικά και ψυχικά) και ανήσυχο. Είχε ερωτήσεις τις οποίες κανείς δεν µπορούσε ή δεν ήταν διατεθειµένος να απαντήσει. Το 1965 ξεκίνησε τις σπουδές της στην Ακαδηµία Καλών Τεχνών του Βελιγραδίου, οπού αρχικά ασχολήθηκε µε τη ζωγραφική. Γίνεται µέλος της Κοµµουνιστικής Νεολαίας, σε µία περίοδο µεγάλων αναταραχών στη Γιουγκοσλαβία. Παίρνει µέρος σε διαµαρτυρίες και µάλιστα λαµβάνει και ηγετικές θέσεις στην οργάνωση. Η ενασχόληση της όµως µε την πολιτική κράτησε λίγα µόνο χρόνια. Αµέσως µετά, η Abramovic συµµετέχει στις συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει στους κύκλους της Ακαδηµίας σχετικά µε την τέχνη, τους σκοπούς της και τη σηµασία της. Από αυτές τις συζητήσεις προκύπτει η «οµάδα των έξι», η οποία συστάθηκε από έξι νέους καλλιτέχνες, απόφοιτους της Ακαδηµίας, οι οποίοι ήθελαν να διερευνήσουν τα όρια της τέχνης, καθώς και τη σχέση της µε την κοινωνία και την πολιτική. Μην ξεχνάµε ότι η τέχνη αποτέλεσε ισχυρό όπλο προπαγάνδας στα χέρια των Κοµµουνιστικών καθεστώτων. Οι έξι, χωρίς µεγαλοστοµίες και µανιφέστα, αντιτίθενται σε αυτό, προτείνοντας «να µπει η ζωή στην τέχνη». Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, αυτή η οµάδα αναπτύσσει δειλά ένα νέο είδος πρακτικής στην τέχνη, το οποίο την ίδια περίπου περίοδο χρησιµοποιείται και από άλλους καλλιτέχνες ανά τον κόσµο. Δηµιουργείται αυτό που αργότερα ονοµάστηκε «performance art». Η Abramovic εγκατέλειψε τη ζωγραφική και ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στη σχέση ήχου και χώρου, καθώς και στη σηµασία της παρουσίας του καλλιτέχνη στο ίδιο το έργο. Το 1972 παρουσιάζει το πρώτο από τα πιο γνωστά της έργα, µε τίτλο «Rhythm 10», στο οποίο

χρησιµοποιεί δέκα µαχαίρια, τα οποία χτυπάει ρυθµικά ανάµεσα στα δάχτυλά της. Κάθε φορά που κόβεται, αλλάζει µαχαίρι. Την ίδια στιγµή ηχογραφεί την όλη διαδικασία. Συνεχίζει την ίδια ακριβώς τελετουργία για δεύτερη φορά, παίζοντας στο τέλος και τις δύο ηχογραφήσεις ταυτόχρονα µε σκοπό να τις συγκρίνει. Προς µεγάλη έκπληξη όλων, οι κραυγές πόνου από τους τραυµατισµούς στις δύο ηχογραφήσεις είναι σχεδόν ταυτόχρονες. Δεν νοµίζω ότι έχει νόηµα να ξεκινήσω να γράφω εδώ για κάθε ένα από τα έργα της ξεχωριστά, ούτε φυσικά να προσπαθήσω να τα αναλύσω ή να τα εξηγήσω. Αυτό που έχει σηµασία είναι να κατανοήσουµε το συγκείµενο στο έργο της και το ρόλο που έπαιξε το κοινωνικό, πολιτικό και οικογενειακό της περιβάλλον σε αυτό. Η Abramovic εδώ και τέσσερις δεκαετίες δηµιουργεί έργα υπερβατικά και τραυµατικά, χρησιµοποιώντας το ίδιο της το σώµα ως «υλικό». Στην ουσία, χρησιµοποιεί ως υλικό την ίδια της τη ζωή, τις µνήµες της, τους έρωτες, τη θλίψη της, τα τραύµατά της. Έχω µία φυσική απέχθεια για τις βιογραφίες, αλλά όταν ξεκίνησα να διαβάζω για τη ζωή της Marina Abramovic, κατάλαβα ότι ήταν κάτι πολύ παραπάνω από µία κοινότοπη βιογραφία. Ήταν ο πιο καλογραµµένος και ξεκάθαρος οδηγός για το έργο της. Μπόρεσα, όχι να καταλάβω µε τη «σχολική» έννοια του όρου, αλλά να ανα-γνωρίσω τα σύµβολα, το ρόλο του πόνου, του αίµατος και του θανάτου, τη σηµασία της φυσικής παρουσίας του καλλιτέχνη στο ίδιο το έργο. Είµαι σίγουρος ότι ο καθένας θα µπορέσει να δει τη σχέση του σώµατος µε τη σεξουαλικότητα, µε τον εξευτελισµό, την έκθεση. Την αγωνία της να περάσει τα όρια ανάµεσα στη φυσική υπόσταση του καλλιτέχνη-έργου και το κοινό. Θα κατανοήσει γιατί -παρότι ακραίοη Abramovic έχει την ανάγκη να µοιράσει το σώµα της. Θα µπορέσει να καταλάβει µε άλλα λόγια τι ήθελε να πει µε τη φράση «να µπει η ζωή στην τέχνη». Το ‘πε και το ‘κανε.

Το Τανγκό των Χριστουγέννων Συνέντευξη του Γιάννη Ξανθούλη στο περιοδικό antivirus

Το «Τανγκό των Χριστουγέννων» είναι µια ταινία που θα δούµε στις κινηµατογραφικές αίθουσες. Αλλά κυρίως είναι ένα αγαπηµένο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, ενός από τους σηµαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συγγραφείς. Με αφορµή την ταινία, τον ρωτήσαµε για την τέχνη, το κοινό, τις προκαταλήψεις και τη σιωπή.

χετε ασχοληθεί µε την πεζογραφία, τη δηµοσιογραφία, το θέατρο, το ραδιόφωνο. Υπάρχει κάποιος κοινός κώδικας που διαπνέει όλα αυτά τα µέσα της επικοινωνίας σας µε το κοινό; Αρχικός µου στόχος ήταν το θέατρο. Εξάλλου η γραφή µου είναι θεατρική ακόµη και στο πιο στερεότυπο κείµενό µου. Η δηµοσιογραφία ήταν κατά κάποιον τρόπο ο «Δούρειος Ίππος» για να προσεγγίσω το θέατρο. Όµως η πεζογραφία προέκυψε πολύ πιο αργά. Στην αρχή σαν πείραµα. Όταν το 1984 είδα πως το «Καλοκαίρι που χάθηκε στον χειµώνα» είχε απήχηση, άρχισα να την σκέφτοµαι σοβαρά, κάτι που τεκµηριώθηκε το 1987 µε το «Πεθαµένο λικέρ». Τώρα, ο «κοινός κώδικας» για όλα αυτά που έκανα και κάνω (βάζω µέσα και τα χρήσιµα στάδια της σιωπής πλέον) είναι η ίδια ανησυχία για να ξορκίσω τον χρόνο. Το κατάλαβα µόλις πέρασα τα εξήντα. Αυτό κυρίως.

Θεωρείτε ότι οι άνθρωποι του πνεύµατος και της τέχνης οφείλουν να παίρνουν θέση απέναντι στην επικαιρότητα και τους εκάστοτε προβληµατισµούς που αυτή εγείρει στην κοινωνία ή έχουν δικαίωµα στη σιωπή; Καθένας µε τον τρόπο του. Φυσικά όλοι παλεύουµε µε το σενάριο της εποχής µας. Εµείς το δηµιουργούµε, το απορρίπτουµε, το ερωτευόµαστε και το µισούµε τελεσίδικα. Κάποιοι έχουν το κύρος της φωνής. Κάποιοι άλλοι της σιωπής. Δεν νοµίζω πως ο Μάνος Χατζιδάκις υστερεί σε κύρος πολιτικής και κοινωνικής ευαισθησίας από τον φωνασκούντα (και πολύ καλά κάνει) Θεοδωράκη. Ακόµη και σήµερα, δεκαεφτά χρόνια από τον θάνατό του ο Χατζιδάκις έχει την δύναµη να προβληµατίσει και να ευαισθητοποιήσει µέσω µουσικής αλλά και απ’ τα λίγα γραφτά που άφησε. Δεν είναι τυχαίο που όλο και περισσότεροι νέοι προσηλυτίζονται στο ήθος της µουσικής του.

Παρακολουθείτε τις σύγχρονες λογοτεχνικές εξελίξεις; Υπάρχουν συγγραφείς (Έλληνες ή ξένοι) που έχετε ξεχωρίσει;

Δεν έχω ιδέα τι σηµαίνει «σύγχρονη λογοτεχνική εξέλιξη». Είµαι δογµατικά κλασσικός και παλιοµοδίτης. Πιστός στην καλλιγραφία της λέξης, χωρίς να περνιέµαι για λεξιλάγνος. Μου αρέσει η σαφήνεια και κυρίως η ευγένεια του στιλ στο γράψιµο. Ο ελλειπτικός λόγος που αν µη τι άλλο χρειάζεται τη συνεργασία του έξυπνου και ανήσυχου αναγνώστη. Ας πούµε αυτό που στην ωριµότητά του, κυρίως µετά την «Λολίτα» έκανε ο Ναµπόκοβ. Από τους νέους ξεχωρίζω την Λένα Κιτσοπούλου, τον Λένο Χρηστίδη… την αµερικανίδα Φλάνερι Ο’ Κόνορ που πέθανε νέα… Κι άλλους που παραµένουν µε πάθος νέοι.

Το "Τανγκό των Χριστουγέννων" είναι ένα ακόµα βιβλίο σας που θα δούµε σε οθόνη, µετά το "Πεθαµένο λικέρ" και το "Ύστερα ήρθαν οι µέλισσες". Θεωρείτε ότι η µεταφορά ενός βιβλίου στο σινεµά ή στην τηλεόραση µπορεί να διατηρήσει την ατµόσφαιρα και τον παλµό του κειµένου; Τα βιβλία, πλην εξαιρέσεων, όταν µεταφέρονται στο σινεµά ή ακόµη χειρότερα στην τηλεόραση είναι καταστροφή. Το «Ταγνκό των Χριστουγέννων» απ’ όσο είδα έχει την πρέπουσα υγρή και κλειστοφοβική ατµόσφαιρα της στρατιωτικής ζωής του 1970. Θα δούµε στη συνέχεια. 49

τα «ευρύτερα κλισέ» και τις «ευρύτερες υποκρισίες» στο σινεµά, αν αποδειχτεί ότι είναι ΤΟΣΟ «ευρύτερο» --όσο ελπίζεται να προσέλθει στις κινηµατογραφικές αίθουσες, πιστεύω ότι θα αναγνωρίσει τον εαυτό του.

Όσο για το «ευρύτερο κοινό» µε τα «ευρύτερα κλισέ» και τις «ευρύτερες υποκρισίες» στο σινεµά, αν αποδειχτεί ότι είναι ΤΟΣΟ «ευρύτερο» --όσο ελπίζεται να προσέλθει στις κινηµατογραφικές αίθουσες, πιστεύω ότι θα αναγνωρίσει τον εαυτό του.

Το "Τανγκό των Χριστουγέννων" είναι ένα βιβλίο που διαπνέεται από οµοερωτικά µοτίβα. Στην κινηµατογραφική του εκδοχή αυτά τα στοιχεία διατηρούνται ως έχουν ή έγινε προσαρµογή για την ευκολότερη πρόσληψη από ένα ευρύτερο κοινό; Το «Τανγκό» σαν ταινία ανήκει στον σκηνοθέτη, στην παραγωγή και στους ηθοποιούς. Όλοι ξέρουµε την δύναµη της εικόνας, την ερωτική ενοχή των βλεµµάτων, την υποψία ότι µπορεί να υποβόσκει κάτι πέρα απ’ αυτό που δείχνει η οθόνη… Στο βιβλίο είναι διαφορετικά. Οι λέξεις αναλαµβάνουν να υπογραµµίσουν τις λεπτές ισορροπίες των αισθηµάτων και των χειρονοµιών. Όσο για το «ευρύτερο κοινό» µε

Το «Τανγκό των Χριστουγέννων» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, ενώ η ταινία θα βγει στους Κινηµατογράφους την Ιη Δεκεµβρίου του 2011 από τη Village.

Πιστεύετε ότι η οµοερωτική θεµατολογία προσλαµβάνεται από το ευρύ κοινό χωρίς προκατάληψη; Η προκατάληψη δεν θα πάψει ποτέ. Είναι αστείο να πιστεύουµε πως η λέξη «γκέι» έχει αντικαταστήσει δραστικά τον γνωστό καταρράκτη που χαρακτηρίζει την οµοερωτική συµπεριφορά. Εξάλλου στην Ελλάδα η λεβεντιά συνάδει µε τον δεδηλωµένο ως καβαλάρη. Αυτά σε χοντρές γραµµές για περαιτέρω χοντράδες. Η Αθήνα παίζει ρόλο κλειδί στο έργο σας. Είναι τυχαία συνθήκη ή ένας ήρωας που επανέρχεται; Στην Αθήνα ζω µόνιµα σαρανταπέντε χρόνια. Στο κέντρο. Εισπνέω το ιστορικό δράµα της

κι όπως βλέπω εδώ θα πεθάνω. Την αγαπώ και αποτελεί κέντρο των αποφάσεών µου. Φυσικό και οι ήρωές µου να βασανίζονται στους δρόµους της.

Ήδη από το πρώτο σας βιβλίο, το "Μεγάλο Θανατικό", οι ήρωές σας συµπεριφέρονται συχνά ως µοίρα και νέµεση. Μπορούµε να πούµε ότι τους τελευταίους µήνες στην Ελλάδα σηµειώνεται κάποια δυναµική του πολίτη να επιδράσει στην πολιτική κατάσταση, σαφώς δια του θυµικού όπως οι ήρωές σας. Βλέπετε κάποιο ρεαλισµό σε αυτό; Είµαι έξαλλος γενικά µε την ατιµωρησία. Γι’ αυτό πιστεύω ότι η Παλαιά Διαθήκη – αν και νιώθω αηδία για τις θρησκείες– είναι πιο ισορροπηµένη από την Καινή. Η τιµωρία στην αδικία, στην παραβατικότητα, σε όλους αυτούς που διαφθείρουν την ηθική τής φύσης, έχασε πια το νόηµά της. Τουλάχιστον στα βιβλία µου µπορώ να την υπερασπίζοµαι ακόµη. Θα µου πεις «υπάρχει αποτέλεσµα»; Οµολογώ ότι δεν ξέρω. Ίσως να βάζω κάποιες ιδέες…

Μετά από τριάντα χρόνια λογοτεχνικής πορείας έχετε σχηµατίσει µια εικόνα του µέσου αναγνώστη σας; Τον φαντάζοµαι να συµφωνεί µε το ένα τέταρτο –τουλάχιστον– όσων γράφω στα µυθιστορήµατά µου. Για µένα είναι αρκετό.

Η προκατάληψη δεν θα πάψει ποτέ. Είναι αστείο να πιστεύουµε πως η λέξη «γκέι» έχει αντικαταστήσει δραστικά τον γνωστό καταρράκτη που χαρακτηρίζει την οµοερωτική συµπεριφορά.

CINEMA

Μεσάνυχτα

στο Παρίσι

Πόσο καλός είναι ο νέος Γούντι Άλεν; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική. Το αντίθετο µάλιστα. Από την ηµέρα που τα “Μεσάνυχτα Στο Παρίσι”, η νέα ταινία του Γούντι Άλεν, άνοιξαν το φεστιβάλ των Καννών, η συζήτηση για την ταινία συνεχίζεται αµείωτη. Τα “Μεσάνυχτα” ξεκίνησαν µε τους καλύτερους οιωνούς στις Κάννες… δυνατές κριτικές από τους δηµοσιογράφους και αντίστοιχα καλά σχόλια από τον κόσµο που την παρακολούθησε.

BOX OFFICE Η συνέχεια το ίδιο εντυπωσιακή, µε το γαλλικό και ισπανικό κοινό να την καλωσορίζει, γεµίζοντας εντυπωσιακά τις αίθουσες: 410.000 θεατές είδαν την ταινία τις πρώτες µέρες του Μαΐου στην Γαλλία και 150.000 άτοµα στην Ισπανία, το δεύτερο καλύτερο άνοιγµα για ταινία του σκηνοθέτη στη χώρα, πίσω από το “Vicky Christina Barcelona”, ταινία όµως, η οποία είχε γυριστεί εκεί. Όταν λίγες µέρες µετά, τα “Μεσάνυχτα στο Παρίσι” περνούσαν τον Ατλαντικό, κανείς δεν περίµενε όσα θα επακολουθούσαν. Η ταινία ξεκινούσε µια εντυπωσιακή πορεία σε εισιτήρια, κρατούσε σταθερά τους θεατές της, βδοµάδα τη βδοµάδα, για να καταφέρει τέσσερις µήνες µετά, να ξεπεράσει σε εισπράξεις τα 54 εκατοµµύρια 50

δολάρια. Αποτελεί πλέον τη µεγαλύτερη επιτυχία του Γούντι Άλεν επί αµερικάνικου εδάφους, αφήνοντας στη δεύτερη θέση µια από τις καλύτερες ταινίες της φιλµογραφίας του, την ταινία “Η Χάνα και οι Αδελφές της”. Σε διεθνείς εισπράξεις, η ταινία πλησιάζει τα 110 εκατοµµύρια δολάρια, ξεπερνώντας τα “Vicky Christrina Barcelona” και “Matchpoint”, τις δυο δηλαδή ταινίες του σκηνοθέτη που κατάφεραν να ανοίξουν το κοινό του, σε πιο mainstream θεατές.

ΥΠΟΔΟΧΗ ΑΠΟ ΤΑ MEDIA Η επιτυχία της ταινίας δεν είναι βέβαια τυχαία. Για αρχή συνοδεύεται από θετικότατες κριτικές. Είναι οι καλύτερες κριτικές για τον Άλεν από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και τις ταινίες “Σφαίρες Πάνω από το Μπρόντγουεϊ” και “Παντρεµένα Ζευγάρια”. Είναι, επίσης, µια από τις ταινίες που συζητούνται για τα Όσκαρ του 2012. Θεωρείται πως η ταινία θα είναι υποψήφια για το σενάριο της, όπως και για την ερµηνεία της Μαριόν Κοτιγιάρ, µιας ηθοποιού που έχει καταφέρει να γίνει η πιο αγαπητή και περιζήτητη ευρωπαία ηθοποιός στο Χόλιγουντ (Όσκαρ ερµηνείας για το ρόλο της στην “Ζωή σαν Τριαντάφυλλο” και υποψηφιότητα στις Χρυσές Σφαίρες για το ‘άσφαιρο’ “Nine”).

Η ΤΑΙΝΙΑ Δίπλα στην εκθαµβωτική Κοτιγιάρ, έκπληξη της ταινίας είναι ο Όουεν Ουίλσον, σε ένα ρόλο που είκοσι χρόνια πριν, θα έπαιζε ο ίδιος ο Άλεν. Ο Ουίλσον βέβαια τα καταφέρνει περίφηµα, ως ο 40αρης αµερικάνος που προσπαθεί να ξεκαθαρίσει µέσα του, τα συναισθήµατα του για τη ζωή του, το µέλλον του και τη µέλλουσα σύζυγο του Ινέζ (Ρέιτσελ Μακ Άνταµς). Για τους θεατές όλα ξεκινούν όταν το ζευγάρι µαζί µε τους γονείς της Ινέζ προσγειώνονται στο Παρίσι. Το ζευγάρι -ή για να ακριβολογούµε η Ρέιτσελ- έχει σχέδια για γαµήλια ψώνια, ανάµεσα σε περιπάτους,

γεύµατα και επισκέψεις σε µουσεία, σε ένα από τα οποία θα γνωρίσουν µάλιστα και την συµπαθέστατη κα Σαρκοζί (Κάρλα Μπρούνι), η οποία στην ταινία υποδύεται µια ξεναγό.

Το Δέρµα που Κατοικώ “Το Δέρµα που Κατοικώ” κάνει πρεµιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 20 Οκτωβρίου από την Odeon.

Ο Γκιλ (Ουίλσον) όµως, µόνο στα ψώνια δεν έχει το νου του. Βρίσκοντας καταφύγιο στην έρευνα του για το βιβλίο του, ένα φόρο τιµής στο Παρίσι της δεκαετίας του ‘20, θα ξεκινήσει ένα απρόσµενο για τον ίδιο, αλλά και για τον θεατή, ταξίδι στο χρόνο και το παρελθόν, όπου θα γνωρίσει και θα συναναστραφεί

ορισµένα από τα ινδάλµατα του. Ποιους να πρωτοαναφέρουµε; τον Σαλβαντόρ Νταλί, τον Ματίς, τον Πικάσο, τον Λουίς Μπουνιουέλ, τον .Τ.Σ. Έλιοτ, την Γερτρούδη Στάιν… κάθε ένας και καθεµιά είναι µια νέα έκπληξη στα µάτια του Γκιλ και ένα ακόµη χαµόγελο για τους θεατές. Στο σηµείο αυτό έγκειται ένα από τα µεγαλύτερα πλεονεκτήµατα αυτής της ταινίας του Γούντι Άλεν. Η χαρά και η feel good διάθεση που σου αφήνει, τόσο κατά τη διάρκεια της προβολής, όσο και αφού βγεις από την αίθουσα. Και κάτι ακόµα… είναι ίσως από τις λίγες φορές τα τελευταία χρόνια που ο σκηνοθέτης δεν παρατηρεί απλά τις σχέσεις, τις δυσκολίες τους, τον παραλογισµό τους, αλλά έχει και µια πιο προσωπική στάση, δίνει ένα τέλος στην ιστορία του, µε όλη πάντα την αβεβαιότητα και ασάφεια που µπορεί αυτό να κρύβει… Γούντι είναι άλλωστε, δε θα µπορούσε να µας διηγηθεί κάτι διαφορετικό. Για όλα τα παραπάνω -όπως είπε κι ένας έλληνας δηµοσιογράφος- στα «Μεσάνυχτα στο Παρίσι», δε θες ποτέ να ξηµερώσει.

Η ταινία βγαίνει στις αίθουσες στις 6 Οκτωβρίου από την Village.

Ο Αλµοδόβαρ υπογράφει ένα διαφορετικό θρίλερ εκδίκησης Είκοσι σχεδόν χρόνια µετά την τελευταία τους συνεργασία (“Atame!” / “Δέσε Με”), Πέρδο Αλµοδόβαρ και Αντόνιο Μπαντέρας συνεργάζονται και πάλι, στη νέα ταινία του Ισπανού σκηνοθέτη, “Το Δέρµα που Κατοικώ”.

δέρµατος που να αντιστέκεται στον πόνο. Για τα πειράµατα του, κρατά φυλακισµένη µια νεαρή γυναίκα που αναγκάζεται, να υποτάσσεται στις απαιτήσεις του.

Η ταινία είναι εµπνευσµένη από το βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα, Τιερύ Ζονκέ «Μυγαλή, η δηλητηριώδης αράχνη» (στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Καστανιώτη).

“Το Δέρµα που Κατοικώ”, είναι ένα µείγµα στοιχείων θρίλερ, µυστηρίου και µελοδράµατος, µε αναφορές στον «Φρανκενστάιν» της Μέρι Σέλεϊ και τα «Μάτια Χωρίς Πρόσωπο» του Ζορζ Φρανζί.

Ο Μπαντέρας υποδύεται το βασικό ήρωα του βιβλίου, έναν πλαστικό χειρουργό που πειραµατίζεται πάνω σε ανθρώπους, προσπαθώντας να τελειοποιήσει ένα ανθεκτικό είδος ανθρώπινου

Η πρώτη παρουσίαση τής ταινίας έγινε τον Μάιο στις Κάννες και οι δυο συνεργάτες µίλησαν για το παρελθόν, αλλά και την καινούργια τους κινηµατογραφική συνάντηση.

Μπαντέρας

Αλµοδόβαρ

Μιλώντας µε κινηµατογραφικούς όρους, ο Πέδρο έχει προχωρήσει πολύ, είναι πιο περίπλοκος. Σε επίπεδο έκφρασης, είναι πιο συγκεντρωµένος., πιο λιτός. Σε δηµιουργικό επίπεδο, σε ξεγυµνώνει και σε αφήνει απόλυτα ελεύθερο. Μπροστά από την κάµερα, είσαι γυµνός, νιώθεις πιο ανασφαλής, αλλά το αποτέλεσµα είναι να κάνεις καλύτερες ταινίες. Η νέα µας συνάντηση είναι ταυτόχρονα αναγνώριση και ευγνωµοσύνη. Είναι πολύ σηµαντικός στην ζωή µου, ήταν η αρχή της κινηµατογραφικής µου καριέρας. Χάρη στη δική του βοήθεια, µπόρεσα να κυνηγήσω την καριέρα του ηθοποιού.

Όταν ξεκίνησα, έκανα κυρίως κωµωδίες ποπ αισθητικής. Ήθελα όµως να µετακοµίσω σε διαφορετικού είδους ταινίες, χωρίς απαραίτητα να πρέπει να ακολουθώ τους συνήθεις κινηµατογραφικούς κανόνες. Όταν διάβασα το βιβλίο, µου έκανε εντύπωση ο τρόπος που ο συγγραφέας απέδωσε το θέµα της εκδίκησης. Πολλοί µου λένε ότι η ταινία έχει παραλληλισµούς µε τον Δρ. Φρανκενστάιν. Ενδεχοµένως αυτό να ισχύει. Παρόλα αυτά, στο µυαλό µου είχα περισσότερο την ιστορία των Τιτάνων και του Προµηθέα.”

του Babs Lostath 51

Tomboy Από το Φεστιβάλ Βερολίνου στις ελληνικές αίθουσες

To “Αγοροκόριτσο” βγαίνει στις αίθουσες στις 6 Οκτωβρίου από την FeelGood. Tomboy (αγοροκόριτσο): ένα κορίτσι που εµφανίζει χαρακτηριστικά ή συµπεριφορά που είναι τυπικά για ένα αγόρι. Παράδειγµα, τα αγορίστικα ρούχα ή η συµµετοχή σε δραστηριότητες που απαιτούν περισσότερη φυσική δύναµη και που συνήθως θεωρούνται αγορίστικες…

Έχασε το Βραβείο Teddy -το queer δηλαδή βραβείο του Φεστιβάλ- από το αργεντίνικο “Ausente”, κέρδισε όµως το αντίστοιχο Βραβείο Κοινού. H πορεία στα φεστιβάλ συνεχίστηκε, το ίδιο και τα βραβεία στα Queer Φεστιβάλ της Φιλαδέλφεια, του Σαν Φρανσίσκο και του Τορίνο.

…καθώς στις σύγχρονες κοινωνίες η ένδυση, ανάµεσα σε αγόρια και κορίτσια έχει γίνει αρκετά οµοιόµορφη, η διαφοροποίηση έχει πλέον να κάνει περισσότερο µε την συµπεριφορά…

Στο “Tomboy”, πρωταγωνίστρια είναι η δεκάχρονη Λορ, η οποία έχει µόλις µετακοµίσει σε µια νέα γειτονιά µε τους γονείς και την µικρή της αδελφή. Δεν ξέρει κανένα και προτιµά την µοναξιά του σπιτιού της. Μέχρι τη µέρα που θα γνωρίσει την συνοµήλικη της Λίζα. Η Λίζα νοµίζει πως η Λορ είναι αγόρι, και η Λορ την αφήνει να το πιστεύει, συστηνόµενη ως Μίκαελ. Με το νέο της ρόλο αρχίζει να παίζει µε τα υπόλοιπα παιδιά στην γειτονιά και την ίδια στιγµή να γνωρίζεται καλύτερα µε την φίλη της. Όπως είναι φυσικό ο αµφίσηµος ρόλος της Λορ αρχίζει µετά από λίγο να περιπλέκει αρκετά την καθηµερινότητα και τα συναισθήµατα της. Η ταινία αγγίζει ευαίσθητα θέµατα, όπως ο ερµαφροδιτισµός και η τρανσεξουαλικότητα, προσπαθώντας να αποφύγει την όποια κατηγοριοποίηση και αφήνοντας την ιστορία να µιλήσει από µόνη της.

…µέσα στο χρόνο τα αγοροκόριτσα έπρεπε να παλεύουν µε το στίγµα της οµοφυλοφιλίας ή την κατηγορία ότι ήθελαν να είναι αγόρια. Όλα τα παραπάνω ευτυχώς αναιρέθηκαν τον περασµένο αιώνα από τους ψυχολόγους, οι οποίοι θεωρούν το στάδιο αυτό, µια φυσιολογική συµπεριφορά για κορίτσια κάθε ηλικίας. Για πολλούς όµως, η φάση του αγοροκόριτσου µπορεί να είναι και η πρώτη εκδήλωση ενός ρευστού -όσον αφορά τη σεξουαλική ταυτότητα- ταξιδιού.” Είναι σκόρπιες γραµµές που διαβάζουµε στην Wikipedia, για τα νεαρά κορίτσια µε την “ταµπέλα” του tomboy - αγοροκόριτσου. Μια σαφώς καλύτερη προσέγγιση στο θέµα, µας προτείνει η οµώνυµη ταινία της Σελίν Σιαµά που κάνει πρεµιέρα στις αίθουσες σε λίγες µέρες. Το “Αγοροκόριτσο” έκανε πρεµιέρα στο Φεστιβάλ Βερολίνου τον περασµένο Φεβρουάριο.

Η σκηνοθεσία της ταινίας είναι της Σελίν Σιαµά, µιας νέας φωνής του γαλλικού σινεµά. Το 2007 η Σιαµά υπέγραψε το σενάριο και τη σκηνοθεσία του “Water Lillies”, µιας γλυκιάς ταινίας που εξερευνούσε τη σεξουαλικότητα τριών κοριτσιών στην εφηβεία.

Σχόλια για το “Tomboy” από τα διεθνή media: Observer: Η αίσθηση του ατελείωτου καλοκαιριού αποδίδεται σωστά, τα παιδιά είναι εξαιρετικά και η Ζόι Χέραν είναι όµορφα φυσική και συγκινητική. Daily Mirror: Μια µικρού budget ταινία που δίνει υλικό για σκέψη και ανοίγει ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Total Film: Μια ευαίσθητη µατιά στη σεξουαλικότητα πριν την εφηβεία, από µια σκηνοθέτη που γνωρίζει πως να παίρνει αλάνθαστες ερµηνείες από νεαρούς ηθοποιούς.

του Babs Lostath 52

Φεστιβάλ Διαφορετικότητας

Εμείς, ο Άλλος

www.diaforetikotita.com

Μία διοργάνωση της

Χορηγοί

DIGI FARM digitalprintservices

www.digifarm.gr

210 57 36 588

χορηγοί επικοινωνίας

3-9 Οκτωβρίου 2011

ΘΕΑΤΡΟ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ

Μιλάµε µε το σκηνοθέτη και καλλιτεχνικό διευθυντή του THEATROVICTORIA, Δηµήτρη Κοµνηνό, για όλα αυτά που αφορούν το FUCKING GAMES, την πιο ανατρεπτική ίσως gay παράσταση που συζητήθηκε όσο καµιά άλλη. Γιατί µια gay παράσταση; Γιατί είναι η ζωή µου και µε αφορά. Γιατί δεν έχουµε συχνά την ευκαιρία να ακούσουµε και να δούµε κάτι που µας αφορά. Ζούµε σε µια πόλη που βρίσκεται σε σύγχυση και βράζει. Μια πόλη στην οποία γκρεµίζονται άτσαλα, όπως κτίστηκαν, «αυθαίρετα κτίσµατα» δεκαετιών.

Ο Τέρενς, ένας πενηντάρης µε κυνικό χιούµορ, ακόρεστη επιθυµία για σεξ κι ακραίες επιλογές, έχει ωστόσο και µια δεκάχρονη, σταθερή σχέση µε τον υποταγµένο αλλά και βαθιά ερωτευµένο Τζόνα. Ένα βράδυ τους επισκέπτεται ένας παλιός φίλος, ο όµορφος, νεαρός Τζουντ που φέρνει µαζί του τον εξ ίσου γοητευτικό εραστή του, τον Ντάννυ µε τον οποίο επιθυµεί να καταθέσει σε µια πιο ουσιώδη, ειλικρινή και βαθιά σχέση. Ο Τέρενς θα επαναδιεκδικήσει τον Τζουντ µε τον οποίο διατηρεί ερωτικό δεσµό. Στήνει ένα παιχνίδι εξουσίας και θέτει τους όρους του, παγιδεύοντας τον Ντάννυ ο οποίος στην προσπάθειά του να διασώσει τον άγουρο έρωτά του µε τον Τζουντ, δέχεται τον εκβιασµό του Τέρενς… (η συνέχεια επί Σκηνής στο THEATROVICTORIA).

Πολλά πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξουν, αυτό είναι σίγουρο. Όµως το καινούργιο κοµίζει κάτι καλύτερο; Η συµµετοχή µας, από το µικρό βήµα που µας δίνεται στο θέατρο, οφείλει να είναι ουσιαστική και αυτό επιτυγχάνεται µόνο άµα είναι αληθινή. Δικαιούµαστε, για να µην πω ότι έχουµε την υποχρέωση, να µιλάµε µόνο για πράγµατα που γνωρίζουµε. Γι αυτά που δεν γνωρίζουµε ας σιωπήσουµε κι ας φροντίσουµε να τα µάθουµε πριν µιλήσουµε. Η στιγµή είναι πολύ ενδιαφέρουσα αλλά και σοβαρή. Ποια ήταν η ανταπόκριση του κοινού; Το κοινό είναι µόνο gay; Το κοινό είναι µεικτό. Μπορώ δε να πω ότι το straight κοµµάτι το κατάλαβε και ταυτίστηκε σε πολύ εντυπωσιακό βαθµό – ίσως το βοήθησε η αποστασιοποίηση από τη συνθήκη του έργου. Πολλοί είχαν να µου περιγράψουν µια ολόιδια προσωπική εµπειρία τους από το παρελθόν. Ένα κοµµάτι του gay κοινού ενοχλήθηκε. Ίσως γιατί περίµενε να χαϊδέψουµε αυτιά και

να του πούµε αυτό που αρνείται να πει στον εαυτό του. Το «it’s OK». Δεν θα έπρεπε να περιµένει κανείς από ένα θεατρικό έργο να του αποτινάξει την προσωπική του ντροπή. Ούτε είναι ακτιβισµός το θέατρο. Το θέατρο είναι ιστορία, αφήγηση, συναίσθηµα και όποιος έχει ένα δράµι µυαλό ας βρει το δρόµο του για την προσωπική του σκέψη. Χωρίς να είµαι ελιτιστής, δεν βρίσκω ενδιαφέρον στον «χρυσό» µέσο όρο. Με ενδιαφέρει η ακραία στιγµή των πραγµάτων. Εκεί που σταµατάει ο έλεγχος και η λογική. Αυτή που υποχρεώνει τις λέξεις σε εφεδρεία. Εκεί αναπνέω κι απ’ αυτήν διαδάσκοµαι. Άρα η παράσταση αφορά τους πάντες; Σαφέστατα! Διότι ενδεχοµένως το περιεχόµενο του έργου είναι γκέι, αλλά µέσα από αυτό πέφτουν στο τραπέζι ζητήµατα που αφορούν τους πάντες, ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τους προσανατολισµό. Υπάρχει µια ατάκα στο έργο που είναι απολύτως χαρακτηριστική και αφορά όλους τους τύπους των σχέσεων: «Υπάρχουν πολλοί που βολεύονται µε πολύ λιγότερα από ό,τι αξίζουν, επειδή φοβούνται µη µείνουν µόνοι». Υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες στην gay ζωή, όµως ακόµα και µέσα από αυτές διακρίνουµε τα ίδια ψυχικά ελλείµµατα, την ίδια αδυναµία να χτίσουµε και µετά να διατηρήσουµε σχέσεις. Πολλές συµπεριφορές οι ήρωες του έργου υποκινούνται από τον φόβο, µε αποτέλεσµα βίαιες συµπεριφορές. Είναι θεωρείς έντονο στοιχείο στα gay άτοµα; Φυσικά. Ο άνθρωπος γενικά από τη φύση του είναι βίαιο ον. Ίσως το πιο βίαιο του πλανήτη. Συγκεκριµένα για τους gay, θα έλεγα ότι η αδιαχείριστη αυτή οργή πηγάζει από τον εκρηκτικό συνδυασµό της τοξικής ντροπής που µας εµποτίζουν στη παιδική µας ηλικία και της υποκρισίας µέσα στην οποία µαθαίνουµε να ελισσόµαστε. Ο φόβος µήπως και αποκαλυφθεί το βαθύτερο µας µυστικό, που εντέλει δεν είναι άλλο από την έλλειψη εκτίµησης γι’ αυτό που είµαστε. Ένα λανθασµένο, µειωτικό συναίσθηµα που δηµιουργείται και φωλιάζει από τη χρόνια απόρριψη. Ως κριτικός τι θα έλεγες για το Fucking Games; Δεν θα µπορούσα να µιλήσω ποτέ σαν κριτικός του έργου µου. Θα µπορούσα µόνο να αιτιολογήσω µια απόφαση που ζυµώνονταν µέσα µου πολλά χρόνια. Με κινητοποιούν οι αδυναµίες των ανθρώπων. Αυτό που µας κάνει πιο ευάλωτους, µας κάνει πιο γοητευτικούς. Στο FUCKING GAMES, µέσα από τη

σκληρότητα και το κυνικό χιούµορ, αποκαλύπτεται, από την ανάποδη, η ανάγκη όλων µας να αγαπήσουµε και να αγαπηθούµε... Αυτό δηλαδή που κανιβαλίζουµε πρώτο και διαπραγµατευόµαστε τελευταίο! Όταν έπαιρνα την απόφαση να το σκηνοθετήσω, αυτό που µε διέγειρε, ήταν η συνθετότητα των χαρακτήρων και η πολύχρωµη ουσία τους. Oµολογώ πως το fucking games είχε µια από τις καλύτερες επικοινωνίες στο gay κοινό που εχω δει. Πώς σχεδιάστηκε; Γενικά, δεν είχαµε κάποιο απόλυτα στοχοποιηµένο σχεδιασµό και πιστεύω πως αν θέλεις να δηµιουργήσεις φασαρία γύρω από κάτι, αυτό είναι σχετικά εύκολο, ειδικά σε αυτή τη χώρα. Το να µετατρέψεις όµως αυτή τη φασαρία σε γόνιµη, έναρθρη κραυγή, απαιτεί σκέψη, περιεχόµενο και µεράκι. Ο κόσµος πέρσι µας τίµησε και πιστεύω πως, από µόνη της µια διαφηµιστική καµπάνια ποτέ δεν κατάφερε να διατηρήσει ένα προϊόν στην επιφάνεια. Χρειάζεται να είναι κάτι και το ίδιο το προϊόν. Έχουµε δείγµατα βίας ή οµοφοβίας; Είναι θεωρείς µια κυρίαρχη απειλή για ένα νέο gay; Σαφέστατα! Αν και ο νέος gay απειλείται πρώτα από το περιβάλλον του και εν συνεχεία από τον ίδιο του τον εαυτό. Χρειάζεται χρόνος να ξεπεράσει την ντροπή που του έχει εµποτιστεί. Πώς θα έκρινες τη gay πραγµατικότητα στην Ελλάδα; Παραµένει, παρά τις κατακτήσεις, η ίδια. Και είναι γεµάτη ενοχή, θυµό, αγανάκτηση, φόβο, άγχος, θλίψη, ντροπή. Απόρροια της «ηθικής» της εκκλησίας, της κοινωνίας και της «οικογένειας». Ο Έλληνας gay οφείλει στον εαυτό του. Πρέπει να αναλάβει αµέσως την ευθύνη του και να συµφιλιωθεί µε αυτό που είναι. Σχετικά µε τα πρόσφατα επεισόδια στο Γκάζι, τι γνώµη έχεις;

Θεωρώ ότι καθρεφτίζουν τον ελληνικό αναχρονισµό και την καταπιεσµένη οµοφυλοφιλία ορισµένων. Έχω πέσει και ο ίδιος θύµα επίθεσης παλιότερα. Φρονώ ότι ο κίνδυνος που εκθέτει ο gay τον εαυτό του προκειµένου να βρει τον ερωτικό του σύντροφο είναι εξόχως µεγαλύτερος από τον αντίστοιχο του straight. Αυτό είναι αποτέλεσµα, επίσης, µιας κοινωνίας ανέτοιµης να δεχτεί τη διαφορετικότητα και πανέτοιµης να υποκύψει στη φοβία και το ρατσισµό. Χαρακτηριστικά επισηµαίνω την αδιαφορία των περαστικών και της αστυνοµίας σχετικά µε το θλιβερό αυτό περιστατικό. Εκφράσεις µιας µέτριας κοινωνίας που χρειάζεται να ξυπνήσει από το λήθαργό της αµέσως, αν θέλει να ονοµαστεί κάποτε ανθρώπινη, για να µη γίνω θρασύς και πω.... ελληνική. ΙΝFO: THEATROVICTORIA Μαγνησίας 5, Αθήνα Τηλ κρατήσεων 210 8233125 www.theatrovictoria.gr Προπώληση εισιτηρίων από IANOS – Σταδίου και PUBLIC – Σύνταγµα Συντελεστές: Μετάφραση / σκηνοθεσία: Δηµήτρης Κοµνηνός, Σκηνικά / κοστούµια: Γιώργος Λυντζέρης, Σχεδιασµός φωτισµών: Βασίλης Κλωτσοτήρας. Μουσική / visuals: Ανδρέας Τρούσσας. Παίζουν: Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός, Χάρης Μπόσινας, Μαρίνος Παναγιωτάκης. ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ & ΣΑΒΒΑΤΟ 9:00µµ ΚΥΡΙΑΚΗ 8:00µµ ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Είσοδος µε ποτό 17,00 € & Νεανικό (έως 30 ετών) 14,00€

bedtime stories Fashion director Lucas Samaltanos-Ferrier Photography by M. Production assistant : Manolis Nazlidis Special thanks for the hospitality to:

Models : Dimitris A. & Παύλος / www.vnmodels.gr Όλα τα εσώρουχα είναι της Modus Vivendi / http://www.e-modusvivendi.com

all those gay parties Στις 28 Αυγούστου ολοκληρώθηκε µε απόλυτη επιτυχία το 3ο κατά σειρά XLSIOR FESTIVAL που εξέπληξε τους πάντες µε την εντυπωσιακή συµµετοχή του κοινού. 5 events, όλα sold out και µε τους fans να συνωστίζονται για τα εισιτήρια στις εισόδους, το µεγαλύτερο ποσοστό των fans του XLSIOR FESTIVAL είχε ταξιδέψει από όλες τις µεριές της γης για να απολαύσει το πρώτο πετυχηµένο gay dance Festival της Ελλάδας, και µε ξεχωριστό προσκεκληµένο τον George Michael που δήλωσε ενθουσιασµένος από το Festival και την διοργάνωση. Δύσκολο να ξεχωρίσουµε την κορυφαία στιγµή του XLSIOR, σίγουρα όµως η εµφάνιση της REBEKA BROWN και του παγκόσµια κορυφαίου DJ Peter Rauhofer ανήκουν στα Highlights του Festival, όπως και ο µεγάλος ενθουσιασµός του κοινου για τους 2 Έλληνες DJ , GSP (Γιωργος Σπιλιόπουλος) και NICKA (Νικος Αναγνωστοπουλος) που αναµένεται να µεσουρανήσουν στα πιο γνωστά club του κόσµου Μέτα από την

επιτυχία τους και την έκδηλη αγάπη του κοινού µέσα στο FESTIVAL. ΤΟ XLSIOR FESTIVAL αποτελεί το <> στην παγκόσµια gay σκηνή που βοήθησε και φέτος σηµαντικά τον διεθνή τουρισµό της Μυκόνου, όπου για τις 5 ήµερες του Festival δεν υπήρχε δωµάτιο ελεύθερο σε κανένα Ξενοδοχείο, εστιατόρια και bar όλα γεµάτα σε µια όµορφη, εορταστική ατµόσφαιρα party µε µουσική και θέαµα.

XLSIOR FESTIVAL

Το µέλλον προµηνύεται ακόµα πιο δυναµικό αφού ήδη πολλοί το παροµοιάζουν µε το CIRCUIT FESTIVAL της Βαρκελώνης που κάθε χρόνο προσελκύει πάνω από 30.000 τουρίστες. Η οµάδα της lifezone events διαβεβαιώνει ότι το 2012 το XLSIOR FESTIVAL θα είναι ακόµα καλύτερο και µεγαλύτερο µε πολλές απρόβλεπτες εκπλήξεις !! Οι κρατήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει.

n Party Upsessio να στην Αθή

lcone. ρ Stany Fa πορνοστά an Gaydar.gr, 11, στο C ivirus, µε το ν Ιουλίου 20 ω nt 8 µ A υή τό η: α σ κε σ 0+ νω α ν 70 Παρ Διοργά Το πάρτι τω τα, , Fc_uk. dybar Club. τελικής πτώσης. Φώ το El cielo ν ι ιο ρ π έχ µ το ε ν α τη σ ά φυλακτικώ τη κρ η, των προ ας. ς το κατέσ ιξ ρ ο ήν θ τή ήχ Α σ ι , ς ο K κα R τη Video ink SHA καιριού Με την υπ τι του καλο υ energy dr SEXY πάρ P και της ROJAN, το T O T U FR ν ν ι φυσικά το αναψυκτικώ TON Athens. ν κα , τω ee N Kappa EN του HIL Με τους dj λώνη STEV φιλοξενίας ο την Βαρκε resident dj του π α dj t es %, το gaygu ςο νίας: το 10 -γνωστός ω έλγιο- η βραδιά οί επικοινω gayathens. ηγ ρ REDANT Β ο Χ το σ ce party ς gitv και το La Demen διάρκεια τι world, το ε. Κατά τη λέον π ηκ ς θ ο ιώ ηµ γε σ ο απ ο διά φανίστηκε βραδιάς εµ

Από τις 4 έως και τις 14 Αυγούστου η καλοκαιρινή Βαρκελώνη υποδέχτηκε δεκάδες χιλιάδες οµοφυλοφίλους άντρες και γυναίκες, προσφέροντας τους µία πλειάδα από πάρτι και όχι µόνο, δίνοντας τους τη δυνατότητα να διασκεδάσουν, να κάνουν νέες γνωριµίες, να γνωρίσουν την πόλη της Βαρκελώνης αλλά και να συµµετέχουν σε πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις και συζητήσεις για τα πιο καυτά θέµατα που απασχολούν τον κάθε σύγχρονο οµοφυλόφιλο. Το Matinee Group, σε συνεργασία µε το gaydar.net αλλά και πάντα υπό την αιγίδα του Δήµου της Βαρκελώνης καθώς και των επίσηµων οργανισµών τουρισµού της Βαρκελώνης και της Καταλονίας, διοργάνωσαν τη µεγαλύτερη gay fiesta που διεξάγεται στον κόσµο, το Circuit Festival.

Για 4η συνεχόµενη χρονιά η Βαρκελώνη µεταµορφώθηκε στην πιο gay ευρωπαϊκή πόλη.

Με µερικούς από τους µεγαλύτερους και πιο δηµοφιλείς DJ του κόσµου, όπως οι Offer Nissim, Luca G, Ana Paula, Paulo Pacheco και πολλοί άλλοι, διεξήχθησαν 26 πάρτι τα περισσότερα από τα οποία ήταν sold out από την περίοδο προπώλησης των εισιτηρίων. Όπως και τα προηγούµενα χρόνια, έτσι και φέτος το πάρτι το οποίο συγκέντρωσε το µεγαλύτερο αριθµό επισκεπτών και όπου όλοι διασκέδασαν από το µεσηµέρι µέχρι τo πρωί της επόµενης ηµέρας, ήταν το water park day and night. Στο εντυπωσιακό σκηνικό του water park isla fantasia, χιλιάδες νέες και νέοι, τα «έδωσαν» όλα µέσα και έξω από τις πισινές, υπό τους µουσικούς ήχους των DJs του Matinee Group. Το πάρτι τελείωσε µε ένα φαντασµαγορικό θέαµα πυροτεχνηµάτων ενώ από τα ηχεία ακουγόταν η φωνή και τα τραγούδια της Amy Winehouse. Όσοι είχαν τις απαιτούµενες αντοχές, έπειτα από 8 ώρες χορού κάτω από τον ήλιο, µεταφέρθηκαν

στην εσωτερική αίθουσα του venue για να συνεχίσουν ακατάπαυστα έως και τις πρωινές ώρες. Φέτος διοργανώθηκαν περισσότερα από τις προηγούµενες χρονιές πάρτι στις πισίνες της πόλης, κάτι που φυσικά ταίριαζε απόλυτα µε τον καλοκαιρινό καιρό αλλά και τα αψεγάδιαστα κορµιά που έψαχναν κάθε ευκαιρία για να διασκεδάσουν φορώντας µονάχα το µαγιό τους. Ένα θέαµα που σίγουρα δεν ενόχλησε και δεν προσέβαλε κανέναν, αντίθετα ικανοποίησε και τους πιο αυστηρούς επικριτές. Μεγάλη επιτυχία είχε και το La Leche που διεξήχθη την τελευταία ηµέρα του φεστιβάλ στην πόλη Sitges, στο παραθαλάσσιο club L’ Atlantida. «Υπερχείλισε» κυρίως από άνδρες που βρέθηκαν εκεί απ΄όλο τον κόσµο, χορεύοντας όλοι µαζί µέχρι το κλείσιµο. Τη στιγµή που η ζέστη γινόταν αφόρητη, αντλίες φύσαγαν κρύο αέρα προκαλώντας ευχάριστη έκπληξη, αναζωογόνηση και διάθεση για ακόµη περισσότερο χορό και διασκέδαση. Οι δέκα αυτές ηµέρες δεν αποτέλεσαν µόνο γιορτή για τους οµοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι δίνουν πλέον στη Βαρκελώνη το ετήσιο καλοκαιρινό τους ραντεβού, αλλά αναµφίβολα τεράστια τουριστική προβολή για την πόλη της Βαρκελώνης και οικονοµική ανάσα για τους επιχειρηµατίες, µεσούσης της µεγαλύτερης οικονοµικής κρίσης που βιώνει ολόκληρη η Ισπανία. Μήπως θα µπορούσε να αποτελέσει παράδειγµα προς µίµηση και για άλλες ευρωπαϊκές πόλεις; Ανδρέας Μαυροµάτης

Destination

Arosa Gay Ski Week

8 – 14 Iανουαρίου 2012 Για µια εβδοµάδα κάθε χρόνο έχει γίνει πια συνήθεια, gay άνδρες, κοπέλες και πολλοί φίλοι τους να βρίσκονται στην Arosa της Ελβετίας, στο καντόνιο του Graubunden για ένα από τα πιο γνωστά διεθνή gay events του χειµώνα. του Λουκά Σαµαλτάνου-Ferrier και την υπέροχη Sandra Love, αλλά και single dinners για του εργένηδες της εβδοµάδας, όπου µπορείτε να γνωρίσετε άνδρες και γυναίκες από διάφορα µέρη. Η διοργάνωση προσελκύει και αρκετές κοπέλες, οι οποίες ξεχωρίζουν στα χειµερινά σπόρ για το θάρρος τους, µιας και επιλέγουν δύσκολες πίστες. Όι κοπέλες της παρέας µας κάλεσαν σε ένα µοναδικό γεύµα µόνο για κοπέλες, όπου µπορούν να γνωριστούν και να µοιραστούν τη µοναδική εµπερία του Arosa Gay Ski Week.

Μετά από µια άνετη και ευχάριστη πτήση µε την Swiss International Airlines, φτάσαµε στη Ζυρίχη για να ξεκινήσουµε ένα τρίωρο ταξίδι µε τρένο στα µοναδικά τοπία της Ελβετίας και να φτασουµε στην Arosa µέσω Chur. Το χιονοδροµικό κέντρο της Arosa είναι από τα πιο αγαπηµένα και δηµοφιλή για τους λάτρεις των χειµερινών σπόρ, µιας και η µοναδική και άριστη οργάνωση του χιονοδροµικού κέντρου το κάνει να ξεχωρίζει. Πολλές πίστες, υπέροχα ξενοδοχεία και απίστευτα φιλικός κόσµος. Η Arosa Gay Ski Week, είναι µια µοναδική διοργάνωση, µε αξέχαστα party, παραδοσιακή ελβετική fondue σε καταφύγιο, αγώνες µε έλκηθρα καθώς και το διάσηµο Drag Race ( βλέπε φωτογραφίες) µε τους νικητές να κερδίζουν

µοναδικά δώρα, όπως µεταξύ άλλων µια εδοµάδα στο υπέροχο Siam Kempinski στη Bangkok της Ταϊλάνδης. Μια εβδοµάδα µε αγαπητούς στη ΛΟΑΤ κοινότητα καλλιτέχνες, διάσηµους DJ από τα καλύτερα µαγαζιά της Ευρώπης , κοντσέρτο κλασικής µουσικής µε διάσηµους πιανίστες και πολλά άλλα events. Οι συµµετέχοντες από την Ελβετία, τη Γαλλία, τις Η.Π.Α, το Ηνωµένο Βασίλειο, τη Γερµανία, την Ισπανία, την Ολλανδία, την Ελλάδα και πολλές άλλες χώρες, πέρασαν το 2011 τις ηµέρες τους στις πίστες κάνοντας ski ή snowboard, ενώ αρκετοί άνδρες και αρκετές κοπέλες, επέλεξαν να κάνουν περιπάτους ή και shopping στα καταστήµατα της Arosa. Τα βράδια έχουν µοναδικά events µε καλλιτέχνες όπως η µοναδική και ταλαντούχα LaDiva Live από τις Βρυξέλλες καθώς

Κέντρο της διοργάνωση ήταν το αγαπητό Eden Hotel ( www.edenarosa.ch ) το οποίο φιλοξένησε για πολλά χρόνια τη διοργάνωση και το οποίο θα παραδώσει για τη διοργάνωση του 2012 τη σκυτάλη στο Robinson Club, µιας και το Eden µετά από πολλά χρόνια λειτουργίας θα κλείσει για να κατεδαφιστεί και δηµιουργηθούν διαµερίσµατα πολυτελείας. Το σηµαντικότερο είναι οτι κατά τη διάρκεια της Arosa Gay Ski Week µπορείτε να γνωρίσετε υπέροχο κόσµο από διάφορα µέρη της γης και να κάνετε µοναδικές φιλίες, µιας και το φιλικό και υπέροχο κλίµα το οποίο επικρατεί θα σας κάνει να θέλετε να επιστρέψετε κάθε χρόνο. Οι πίστες θα σας κάνουν να µη θέλετε να σταµατήσετε το αγαπηµένο σας άθληµα, το χιονισµένο υπέροχο τοπίο να µη θέλετε να φύγετε ποτέ. Μόνος ή µε παρέα, το σίγουρο είναι οτι θα περάσετε υπέροχα. To Arosa Gay Ski Week 2012 θα γίνει από τις 8 εώς τις 14 Ιανουαρίου 2012.

Προγραµµατισµός Ταξιδιού Αρχικά µείνετε συντονισµένοι στο

www.avmag.gr

γιατί θα έχουµε διάφορες εκπλήξεις που αφορούν και στην Arosa. Η επίσηµη ιστοσελίδα του Arosa gayskiweek σας δίνει τη δυνατότητα να κλείσετε ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ µε πολλές επιλογές για διαµονή. Για οποιαδήποτε απορία ή διευκόλυνση µπορείτε φυσικά πάντα να έρχεστε και σε επαφή µαζί µας.

Πρόγραµµα 2012

Sunday 08/01 18:00 Welcome Party 19:00 La Diva Live Monday 09/01 18:30 Classical Concert 20:30 Single Table “thaï style” Tuesday 10/01 08:45 VIP Excursion to St. Moritz 20:00 Single Table “mexican style” 22:00 I * Disco* Wednesday 11/01 18:00 Swiss Fondue Night 22:00 Sauna * 1001 Night * Thursday 12/01 19:30 Single Table “chinese fondue” 19:30 Gourmet Dinner 20:00 Splash Pool Party Friday 13/01 11:00 * Drag Queen Race * 22:00 White Snow Ball Saturday 14/01 22:00 Avalanche Final Party

www.e-modusvivendi.com

www.iglta.org

Γονόρροια ή Bλενόρροια Neisseria Gonorrhoeae ΤΙ

Μια ακόµη βακτηριακή λοίµωξη (µάλιστα από τις πιο απλές που θα µπορούσαν να σου τύχουν).

ΠΟΥ

Πουλί, κώλος ή στοµατοφάρυγγας (ό,τι εµπλέκεται εν ολίγοις).

ΠΩΣ

Μεταδίδεται µε σεξ χωρίς προφυλάξεις, πίπα ή γλείψιµο κώλου (γλειφοκώλι ελληνιστί)

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Αν βγαίνει ένα κιτρινοειδές ή πρασινοειδές υγρό από το πουλί σου δεν είναι από το Alien Nation. Μάλλον βλενόρροια είναι. Να πονηρευτείς. Επίσης µια αίσθηση καψίµατος όταν κατουράς (αχ τσούζειιιιιι), ενώ µπορεί να πρηστούν και να πονάνε τα αρχίδια σου. Αν το πιάσεις στον κώλο, τότε µπορεί να βγάζεις υγρό ή και αίµα και να πονάς.

ΠΡΟΛΗΨΗ

Η χρήση προφυλακτικού µειώνει σοβαρά τις πιθανότητες να κολλήσεις. Επίσης η ενηµέρωση των προηγούµενων συντρόφων (είδες τι κοµψά που τα γράφω;) επιβάλλεται!

ΔΙΑΓΝΩΣΗ-ΕΞΕΤΑΣΗ

Η εξέταση είναι απλή και γίνεται µε τη περισυλλογή δείγµατος του υγρού που βγάζεις από την ουρήθρα σου. Πρόσεξε γιατί αν δεν το κοιτάξεις γρήγορα θα µεταπέσει σε χρόνια γονόρροια που έχει πολύ λιγότερα συµτώµατα (και αυτό δε σηµαίνει ότι θεραπεύτηκες)

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Θεραπεύεται εύκολα και γρήγορα µε αντιβιοτικά.

ΡΩΤΑ ΤΟ ΓΙΑΤΡΟ

Η σταθερή µας στήλη για την υγεία µε στόχο την ενηµέρωση και ευαισθητοποίηση σε θεµατα σεξουαλικής υγείας. Μέσα από το site µας µπορείτε να βρείτε ολόκληρο το manual που εκδόθηκε µε την επιστηµονική επιµέλεια του ΚΕΕΛΠΝΟ και να µας στείλετε ότι απορίες έχετε. Παρακάτω έχουµε συντοµες ερωτο-απαντήσεις για ευρέως διαδεδοµένες απόψεις που υπάρχουν και ακούµε ή µας στέλνετε, όσο αφορά στα Σεξουαλικώς µεταδιδόµενα νοσήµατα και επικίνδυνες πρακτικές. Καλοκαίρι έρχεται, καλό είναι να τα έχεις κατά νου.

Κατά τη διάρκεια του σεξ έσπασε το προφυλακτι-

Προχτές βρέθηκα µε ένα παιδί και µέσα στον

κό. Τί κάνω;

ενθουσιασµό του πήρα πίπα. Κινδυνεύεω να κολλήσω AIDS;

Δεν πανικοβαλλόµαστε. Αλλάζουµε το προφυλακτικό και συνεχίζουµε. Αν ο σύντροφός σου έχει τελειώσει µέσα σου (ή αντιστρόφως) ενδείκνυται να ακολουθηθεί προφυλακτική θεραπεία κατά του ιού HIV (Post Exposure Prophylaxis). Σε κάθε περίπτωση µπορείς να ζητήσεις τη συµβουλή γιατρού.

Πριν από ένα µήνα πήγα στον γιατρό και µου αφαίρεσε κονδυλώµατα. Παρολαυτά διαπιστώνω ότι επανεµφανίστηκαν. Πώς θα ξεµπλέξω;

Λίγο υποµονή και να ακολουθήσεις πιστά τις οδηγίες του γιατρού σου. Φανταζόµαστε ότι σε περίπτωση που τα κονδυλώµατα βρίσκονταν πίσω, έχεις ψάξει και πιο µέσα µε τις κατάλληλες εξετάσεις. Τα κοδνυλώµατα είναι θεραπεύσιµο νόσηµα και τα δηµόσια νοσοκοµεία µας, παρέχουν εξαιρετική φροντίδα.

Πρώτον, θέλω να πιστεύω ότι δε µείνατε µόνο στην πίπα. Δεύτερον, δε λέγεται AIDS. Λέγεται HIV λοίµωξη ή πιο απλά HIV. Το AIDS παρουσιάζεται στα πιο όψιµα στάδια της νόσου και ευτυχώς ζεις σε µια χώρα (µη λέµε πάλι τα ίδια) που λόγω της δωρεάν αντιρετροϊκής αγωγής δε θα φτάσεις σε αυτό το στάδιο, αν την τηρείς σωστά. Και τρίτο, η πιθανότητα µετάδοσης του ιού HIV είναι σχεδόν µηδενική µε τον στοµατικό έρωτα. (µην τυχόν και ψυχαναγκαστείς µε τη λέξη σχεδόν, ε; -- το αναφέρουµε για λόγους ιατρικής πληρότητας)

Χώρος επικοινωνίας, πληροφόρησης και δραστηριοποίησης ατόμων, οροθετικών στον HIV

241 μέλη, 21.638 θέματα

http://hiv.humanism.gr

ΕΜΑΘΕΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ HIV...

Η νέα κατάσταση σε φοβίζει, σε προβληματίζει, σε δυσκολεύει και σε κάνει να νοιώθεις μόνος. Ο καθένας μας βιώνει τη νέα αυτή κατάσταση ανάλογα με την ψυχική δύναμη που διαθέτει, τα βιώματά του και τη βοήθεια που έχει από τους γύρω του.

Μια πρωτοβουλία της

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ.

Κοντά μας θα βρείς άλλους οροθετικούς, που θα σε ενημερώσουν, θα σου πουν τη δική τους εμπειρία, θα σε συμβουλεύσουν σε θέματα καθημερινότητας. Δε θα σου δώσουμε έτοιμες λύσεις. Δε θα υποκαταστήσουμε το γιατρό σου, θα προσπαθήσουμε όμως να σε βοηθήσουμε να ξεκινήσεις μια πορεία ζώντας πλέον με τον HIV αλλά και με την οικογένειά σου, τους φίλους σου, τη δουλειά σου,τους ερωτικούς σου συντρόφους.

Ειμαστε εδώ! http://hiv.humanism.gr

Facebooking Τα έχουµε δει κατά καιρούς όλα. Δείτε τα κι εσείς. Έξυπνα, χαζά, ειρωνικά, ξεκούδουνα. Status που είδαµε στο fb και δεν αντέξαµε να µη σχολιάσουµε. Beach Party st sxoinia ...h megaluterh apotuxia t kalokairiou! Δε γνώρισες τους πρώην µου µάλλον.

Tha theles ton poutso mu h ton kolo mou?? i kaliteri erotisi nomizo Με βάζεις σε διλήµµατα. Και κάνω πλάκα.

...για όλα φταίνε οι Ελ!!! (...πώς αλλιώς εξηγείται να του φωνάζουν "είσαι η ελπίδα µας", και να ακούει "πήδα µας πήδα µας"!!) Θεϊκό.

ΚΑΠΟΙΟ ΜΩΡΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ ΜΟΥ; Το δόλιο. Μη γράφετε µε κεφαλαία! Με πιάνει πονοκέφαλος.

Ήταν µια φορά η αγάπη και η φιλία και λέει η αγάπη στη φιλία: -Τί κάνεις εδώ ανόητη; Και απαντά η φιλία: -Κάνω να χαµογελούν αυτούς που εσύ κάνεις να δακρύζουν. Ουφ! Κουβέντες που κάνουν κι αυτές βραδιάτικα!

Καλύτερα ένα τέλος µε πόνο, παρά ένας πόνος χωρίς τέλος... Τι βαρύγδουπα είναι αυτά καλέε.

les na psinomai gia sexaki??? Άρπαξες λίγο στις άκρες όµως;;;

I feel shit! Morning Just flush.

H varemara k h anes9hsia dn exoun TELOS!!:-/ Και η βλακεία όρια. Ο σύζυγος κάθεται στον καναπέ στο σαλόνι κάνοντας συνεχώς ζάπινγκ ανάµεσα σε δυο κανάλια όταν από το βάθος ακούγεται η φωνή της συζύγου - Τι κάνεις εκεί ρε Δηµήτρη, θα την κάψεις την τηλεόραση! - Τι να κάνω ρε γυναίκα; Αφού βάλανε το µπάσκετ µαζί µε την τσόντα και δεν ξέρω ποιο από τα δυο να δω... και η γυναίκα: - Την τσόντα δες... µπάσκετ ξέρεις! Το αντίστοιχο σε gay είναι η Eurovision να υποθέσω...

Θα τρελαθώ! Τι είναι τέχνη τελικά; Κάθε φορά που πάω σε έκθεση τελευταία τα ίδια αναρωτιέµαι.

GAY WEB TV 8elo parea gia na pai3o to kauli m...... Ακόµη δεν έµαθες µόνος σου καλέ µου;

¼...to mellon sou basizete sta oneira sou... min xaneis xrono...KOIMISOY!!!!! lol Για το καλό όλων µας!

Οι µονογαµικοί τύποι σταθερής επικέντρωσης σε ποιο group είναι? Κοινός τα παιδιά για σπίτι! Σε γκρουπ σεξ. Το κοινός να γραφέται κοινώς παρακαλώ.

says: my relationship status has been updated... ;) Πόσα χρόνια το περιµένω δε ξέρεις...

ΕΡΧΕΤΑΙ CIN CIN Η ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ONLINE MARILENA GAY σειρά #1 επεισοδίου “ΒΑΣΙΛΗΣ” στις 3, 10 και που παρακολουθεί τη ζωή µιας παρέας 17 Οκτωβρίου 2011 στο www.cincin.gr πέντε ιδιόρρυθµων τριαντάρηδων που ζουν στην Αθήνα του σήµερα. Κάθε Αφήστε πίσω σας οποιαδήποτε επεισόδιο κι ένας χαρακτήρας. Δείτε προκατάληψη, τσουγκρίστε τα ποτήρια δωρεάν σε live streaming τα τρία µέρη του σας και αφεθείτε!

1η προπόνηση

δωρεάν

Μαριλένα Λιβανού K: 6932967285 marilen2@otenet.gr Η Προσωπική σας Γυµνάστρια µυική τόνωση. τεχνικές: fit ball & pillates. διατροφή

Λούκα Σβόντζου Καλαϊτσάκη TA ZΩΔΙΑ

Κριός Θα είµαι καταπέλτισσα. Θα είµαι αγανακτισµένη και το ίδιο θα είσαι και εσύ, ή τουλάχιστον Κριέ είναι καιρός να αγανακτήσεις κι εσύ. Ως πότε παλικάρια θα ζείτε έτσι και θα ανέχεστε ότι σας εµποδίζει; Στα επαγγελµατικά, στα ερωτικά, στη µαγειρική, στην αιωνιότητα. Ήρθε που λέτε η ώρα να εκραγείτε και να φύγουν όλα από γύρω σας τα κακά και στάσιµα ενώ εσείς καµαρώνετε µέσα στους καπνούς που δηµιουργήσατε που αν µη τι άλλο σας προσθέτει ένα κύρος κακίας. Θα λάµψετε κερασφόρα θηλαστικά µου, όλα θα καπνίζουν γύρω σας και εσείς πρέπει να το χαρείτε είναι η λύση για τα πάντα σας. Ίβολ λαφ.

Ταύρος Είσαι σε µία φούσκα ταύρο και δε το περίµενα αυτό από σένα. Κάθεσαι και αναµοχλεύεις παλιά πράµατα, γιατί; Υπάρχει νόηµα; Θα µου πεις δεν έχεις δουλειά και δίκιο θα έχεις, γιατί και να έχεις δουλειά στέκεσαι σα το βόδι και θα τη χάσεις και αυτή διότι οι καιροί δύσκολοι και ένας άγριος κριός θα σου τη φάει. Ένας πλανήτης σου είναι ανάδροµος αλλά δε θυµάµαι ποιος γιατί έχω αφήσει τα κιτάπια έξω στη βεράντα και στεγνώνουν επειδή έχυσα καφέ πάνω και έχουν µουλιάσει. Τέλος πάντων είναι ανάδροµος πράγµα το οποίο εγώ πιστεύω πως δηλώνει ότι πρέπει να σκεφτείς λίγο το µέλλον σου τα προσωπικά, τα επαγγελµατικά σου και να πάψεις να κάνεις φλασµπάκς. Λαλα.

Δίδυµοι Δίδυµοι. Αγάπη. Ευτυχία. Ανάσταση. Αναγέννηση. Διαφωτισµός. Είναι το φθινόπωρό σου. Βέβαια έχεις αρχίσει και λούζεσαι όσα κορόιδευες κάποτε. Το θέµα µου εµένα είναι, πως σου αρέσει τούτο το πράµα και ίσως ανακαλύπτεις πως είσαι κατά βάθος ένα πλάσµα άλλο, διαφορετικό από αυτό που νόµιζες. Ψυχαναλύεσαι δίδυµε. Σε χαίροµαι φιλενάδα. Κλείνουν οι κύκλοι σου οι ανοιγµένοι και οι µαύροι. Βάφεσαι και τελειώνεις πράγµατα, ανοίγεις άλλους καινούριους και τέτοια. Λεφτά τσουβάλια, ταξίδια µίλια και τα ξύδια λίτρα (εδώ είµαι έως και λογοτέχνισσα και παρακαλώ πολύ ας µου αναγνωριστεί.) Ε όλα καλά τέλος πάντων τι άλλο θες να διαβάσεις;

Καρκίνος Τι θα µπορούσα να πω για τους καρκίνους; Τι παραπάνω; Δεν έχω τίποτα καινούριο να πω, είστε καλά, πολύ καλά, ευχαριστώ. Μία ευεξία βλέπω; Μία ευµάρεια; Μία ευηµερία; Μία ευτυχία; Μία ευρωστία; Ναι, δεν ντρέποµαι να το πω. Μία ευρωστία. Αυτή η εισαγωγή θα γίνει το κόπιπέιστ µου στα επόµενα τεύχη στη θέση του καρκίνου. Λεφτά θα σου ‘ρθουν µην αγχώνεσαι. Έρωτας; Έρωτας; Ερεθίστηκα και µόνο που σκέφτηκα την πορεία των ερωτικών σου µέχρι να βγει το επόµενο τευχος.

Λέων Βαριέσαιιιιιι. Βαριέσαι θανάσιµα. Θες να γίνει κάτι σα κολασµένος. Καλό και κακό. Δεν ξέρω σεισµός, τσουνάµι, κάτι. Έχεις υπερβολικές και ακραίες ψυχικές αντιδράσεις. Σα να έχεις µόλις κόψει το κάπνισµα και όλα σου φταίνε. Το έχω ζήσει ορκίζοµαι, και ήµουν και µε γκόµενο και εκτέθηκα ανεπανόρθωτα και ήµασταν

Τοξότης και διακοπές. Τέλος πάντων επιστρατεύεις ότι βρεις, φάρµες, στρουµφάκια, πολιτισµούς στο φέισµπουκ καλλιεργείς καρύδες κολοκύθες στρουµφόρουρα, ξανασκέφτεσαι τον πρώην σου, τον φαντάζεσαι καραφλό. Ε λοιπόν αυτό δεν είναι λύση. Στο λέω εγώ που έχω ζήσει τα πάντα. Σκέψου το άµεσο µέλλον και κινητοποιήσου καλέ. Περνάει και ο Άρης σε κάποια φάση από τα αστέρια σου και αυτό το δίχως άλλο σου δίνει ενέργεια να πολεµήσεις να διεκδικήσεις, να γίνεις κι εσύ η Λασκαρίνα.

Παρθένος Εεεεµ βασικά έχεις κι εσύ τον Άρη στα αστέρια σου. Πάλι ίντριγκες νιώθεις, πάλι συνοµωσίες φαντάζεσαι, πάλι σου φταίνε τα πάντα, πάλι πήρες περιττά κιλά. Ε, λοιπόν σταµάτα επιτέλους σε έχει βαρεθεί το συκώτι µου. Άσε τον Άρη, µην ασχολείσαι άλλο, σταµάτα και πήγαινε διακοπές να ησυχάσουν και τα άλλα ζώδια από σένα και εσύ από αυτά. Κλείσε τα τηλέφωνα τα πάντα όλα. Μείνε µε λίγους και καλούς ποιοτικούς και πνευµατικούς ανθρώπους. Και ξέρεις και κάτι; είσαι πολύ αδιάφορο ζώδιο αυτή τη σεζόν και δεν θα ασχοληθώ άλλο… ειλικρινά, πίξελ χαλάω. Καλός είσαι αλλά σταµάτα τη µίρλα.

Ζυγός Λοιπόν σε εσάς τα άστρα λένε πως είστε δυναµικοί και δε θα δεχθείτε εκπτώσεις στα θέλω σας. Μαλακίες δηλαδή, γιατί ένα πολύ συγγενικό µου πρόσωπο είναι ζυγός και µια ζωή ήταν ένα κοµµάτι κρέας και παραµένει και θα παραµείνει. Τα άστρα πολλές φορές λένε και βλακείες για να σε παρηγορήσουν, αλλά µην πιστέψεις γιατί µπορεί και να πιστέψεις όντως πως θα είσαι δυναµικός την ερχόµενη σεζόν. Άκου λοιπόν εµένα που θα σου τα πω που είµαι πρακτικιά γυναίκα. Ξεκουνήσου. Γίνε κακός, δεν ξέρω πως, αλλά γίνε, γιατί έτσι όπως πας θα λιώσεις. Είστε το µόνο ζώδιο που δεν έχει χάσει τη δουλειά του αυτή την περίοδο. Εδώ τα άστρα λένε πως υπάρχει µία δύναµη που σε σπρώχνει µπροστά. Σκατά. Κούνα τον κώλο σου.

Σκορπιός Διχασµένα τα βρίσκετε τα άστρα. Δηλαδή όχι διχασµένα, απλά λίγο τσαντισµένα. Γενικά το ζώδιο σας αυτή την περίοδο ερωτεύεται και περνάει καλά. Καινούρια ζωή µε µένα µαζί. Πόρτες ανοίγονται καινούριες. Γεµίζετε ενέργεια και άλλα τέτοια ζωδιακά. Είναι και εσάς το φθινόπωρο σας. Ειδικά όµωωωως -Και εδώ θα έιµαι πάλι καταπέλτισσα- όσοι είστε γεννηµένοι στις 11 Νοεµβρίου (και σηµειώστε την ηµεροµηνία παρακαλώ) σχεδόν θα καταστραφείτε. Οι Κατάρες των άστρων θα σας κυνηγούν χρόνια γιατί δεν σβήσατε τα κρίµατα σας και αυτό φάνηκε. Κάνατε καινούρια λάθη, πιο µεγάλα, είπατε ψέµατα καινούρια, κλέψατε άντρες, σκοτώσατε, καταπατήσατε περιουσίες. Θα ξαναχάσετε τη δουλειά σας. Που κακό χρόνο νά' χετε και να µην βρείτε ησυχία και απάγκιο. Κάπου εδώ να φωνάξω µία ινδική θεότητα να σας ρίξει πληγές ουράνιες. Καηµένοι, θλιβεροί. Μου θέλατε και καλόγριες που ούτε ντέλφ δεν έχετε πάρει. Στην κόλαση να πάτε. Ευχαριστώ. Καταραµένοι να ‘στε.

Τοξοτάκια µου, αγάπες µου, καλά µου πλάσµατα. Είστε η ήσασταν κρυωµένα αυτό τον καιρό αλλά να ξέρετε πως η υγεία σας καλυτερεύει. Φεύγουν τα µπουκώµατα, τα συνάχια, οι µύξες και όλα τα βλαβερά. Χάνετε κιλά και το σώµα σας µεταµορφώνεται σε κάτι αιθέριο και αέρινο. Ταξίδια πολλά θα κάνετε. Λονδίνο, Παρίσι, Ρώµη, Μαδρίτη, Βαρκελώνη, Κωνσταντινούπολη. Ο έρωτας παναγία µου σας χτυπά την πόρτα, αναζωπυρώνεται. Τα επαγγελµατικά πάνε περίφηµα, λεφτά µε τη σέσουλα. Εκπέµπετε γοητεία. Έρχεται ένα φθινόπωρο γεµάτο συγκινήσεις και νέες εµπειρίες. Θα κάνετε σπορ µε φίλους. Είστε έτοιµες µπότες; Ξεκινήστε το περπάτηµα. Τα άστρα και εγώ είµαστε πολύ περήφανοι για σας.

Αιγόκερως Είναι κρίσιµος ο µήνας που έρχεται παιδιά. Πρέπει να σηκώσετε τα µανίκια και να δουλέψετε σκληρά. Να είστε έτοιµοι να αντιµετωπίσετε αλήθειες και διάφορες εντάσεις παντού σε όλους τους τοµείς. Μη το βάλετε κάτω γιατί είστε χείµαρροι. Βρίσκετε τον Πλούτωνα σε όρθια θέση και αυτό µόνο του προκαλεί πράµατα έντονα. Είχες ενδοιασµούς για κάποια πράγµατα αλλά ο Άρης, ο οποίος έρχεται να ταρακουνήσει την πραγµατικότητα σου, σε κάνει να λειτουργήσεις χωρίς δεύτερες σκέψεις. Επαναστατείς, χτύπα κι εσύ το κεφάλαιο και τον καπιταλισµό. Κλείσε τα αυτιά σου στις κίβδηλες υποσχέσεις. Μαζί για µια Ελλάδα νέα. Εξωραϊσµός.

Υδροχόος Μιζέρια πάλι καλέ υδροχόε; Μα τι κατάσταση είναι αυτή γλυκό µου; Τι θες; χαστούκια θες; Κατάλαβε επιτέλους ψυχούλα µου πως είσαι άξιος να γευτείς τη ζωή σου. Κάνε την τρέλα σου. Την επανάσταση σου. Να, κάνε παρέα µε µία αιγόκερω που θα γίνει κουµουνίστρια την ερχόµενη σεζόν. ΛΟΛ. Σας βαράνε από παντού και κάθεστε µάλιστα και τα τρώτε έτσι αµάσητα. Ε καλά να πάθετε. Έχετε αναλάβει ξένες ευθύνες και χέσε µε τώρα εκνευρίζοµαι η αστρολόγα. Πάψε να δουλεύεις τόσο πολύ να καλύπτεις ξένες τρύπες. Συγνώµη που είµαι έτσι αυστηρή, αλλά πραγµατικά µε έχετε στεναχωρήσει πολύ. Σας τα έχω πει τόσες φορές και δεν κάνετε τίποτα. Να! Μα τη παναγία θα πάω να τους πιάσω όλους εγώ και θα τους βρίσω. Σε περιµένω για καφέ στις 6, το κουδούνι γράφει Καλαϊτσάκη- Οραµατίστρια.

Ιχθύες Αφροδίτη έχεις εσύ. Σεξ θα κάνεις εσύ πολύ. Και καλά θα κάνεις γιατί δουλειά δεν έχεις. Μέσο δεν έχεις να µπεις κάπου. Είσαι και λίγο βόδι-ζώον εδώ που τα λέµε µεταξύ µας και δε σε βοηθάει καθόλου. Κάνε σεξ λοιπόν και τελείωνε. Με προφυλάξεις όµως γιατί σέρνεται και µια γρίπη που εµένα µε έχει γκρεµίσει αυτές τις µέρες. Τα άστρα λένε να δροµολογήσεις κάποια επαγγελµατικά και κάποια σχέδια γενικά. Αλλά εντάξει µη φανταστείς τίποτα σπουδαίο. Ότι µπορείς θα κάνεις και εσύ. Ασχολήσου µε την οικογενειακή επιχείρηση εν ανάγκη. µπορείς αν θες να ξεκινήσεις και γυµναστήριο. Δεν ξέρω κάνε ότι θες. Μια συµβουλή µόνο. Λύσε κανένα σουντόκου να πάρει µπρός το µυαλό σου, µην βαριέσαι και µη φοβάσαι δεν είναι κακό. Και δες τον πλανήτη των πιθήκων το καινούριο να πάρεις ιδέες.

homo evolution Εκδοση:

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Διανέμεται δωρεάν σε 12.000 αντίτυπα

★ the best hotels ★ the coolest bars ★ the hottest clubs ★ 22, 000 addresses worldwide!

Τα κείμενα του εντύπου εκφράζουν την άποψη των συντακτών και όχι της homo evolution. Η αναδημοσίευση ή μετάδοση μέρους η ολόκληρου του εντύπου επιτρέπεται με την έγγραφη άδεια του εκδότη.

Υπεύθυνος έκδοσης: Γιάννης Παπαγιαννόπουλος gp@avmag.gr Υπεύθυνος Marketing: Νίκος Σοφιανός ns@avmag.gr 0030-6932101127 Creative Director: Γιώργος Κεφάλας gkefalas@avmag.gr Fashion Director: Lucas Samaltanos-Ferrier lucas@avmag.gr Συντάκτες Τεύχους:

WHAT ARE YOU INTO? Spartacus as book, website or iPhone-App.

Curious? WWW.SPARTACUSWORLD.COM

Ανδρέας Μαυρομάτης Βασίλης Νικορέλος Βασίλης Ψαριανός Γεράσιμος Ευαγγελάτος Γιάννης Σκαράκης Ειρήνη Πετροπούλου Ελένη Ρουμπάνη Ζαχαρένια Καραθανάση Ζαχαρίας Κωστόπουλος Κυριάκος Βογιατζής Κώστας Πάρης Λίνα Λαχανιώτη Μαρίνα Γαλανού Lucas Samaltanos-Ferrier Παναγιώτης Λασπίδης Πέτρος Αλεξανδρής Πέτρος Σαπουντζάκης Τάσος Θεοδωρόπουλος Φώτης Σεργουλόπουλος Χρήστος Παπαμιχάλης BabsLostAth Daemian Salonikios Λούκα Σβώντζου Καλαϊτζάκη

Επιμέλεια κειμένων: Πέτρος Αλεξανδρής Φωτογράφοι τεύχους: Mορικης Γρηγόρης Μ. Εξώφυλλο:

Κωνσταντίνος Γεωργαντάς k.georgantas@gmail.com