Antivirus Magazine No 61

Www.pride.be

Connect on facebook: THEBELGIANPRIDE #PRIDE.BE

PRIDEFESTIVAL: 01/05 17/05

14/05: GENDER@PRIDE 15/05: PRIDE@THECITY 16/05 PARADE@PRIDE

PARTIES:

Friday 15/05 Street party + COX party Saturday 16/05 Revelation + Br端xsel DIversity party

SIZED FOR YOU

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

d n a t s a e k ta

Ε Ρ ΠΑ Η Σ ΘΕ 5 1 0 2 Υ Ο Ι Ν ΤΟ 13 ΙΟΥ DE 19:00

ΣΑΒΒΑΘΜΩΝΟΣ, ΠΑΡΕΛΑΣΗ / PARA

ΠΛ. ΚΛΑΥ

ΓΚΕΪ-Λ

4

ΕΣΒ

ΦΙ-ΤΡ Μ Α Σ ΙΕ

ΑΝΣ

34

28

54

60

16. Community: Οι LGBTQ οργανώσεις στέλνουν το μήνυμά τους. /28. Συνέντευξη με την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη: "Ο αποκλεισμός των gay μου θυμίζει πρακτικές ναζιστικές" /34. Αφιέρωμα: Τι σημαίνει πια αυτό το "Queer"; /54. Συνέντευξη με την Βασιλική Κατριβάνου: "Η Εκκλησία δεν έχει λόγο σε θέματα νομων". 5

CONTRIBUTORS

(Σε κάθε τεύχος σας παρουσιάζουμε μερικούς από τους συνεργάτες μας...)

Managing director Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - gp@avmag.gr Marketing director Νίκος Σοφιανός - ns@avmag.gr Editor in Chief Βασίλης Θανόπουλος - vth@avmag.gr

Γιώργος Καλφαμανώλης

Λίνα Λαχανιώτη

Ζακ Κωστόπουλος

O φωτογράφος μας!

Η "queer" θεωρία του τεύχους

Η απάντηση σε όλα!

Creative Director Κωνσταντίνος Γεωργαντάς - k.georgantas@gmail.com Fashion / Beauty Director Lucas Samaltanos-Ferrier - lucas@avmag.gr Marketing-Advertising Manager Μπάμπης Μοσκόφογλου - bm@avmag.gr

Βασίλης Θανόπουλος

Τέλης Ράπτης

Βασίλης Νικορέλος

Τα πάντα όλα

Η πολιτική συνέντευξη

Ελλάδα -Γαλλία: 1-1

Photographers Γιώργος Καλφαμανώλης

(πολύ) λίγο πριν κλείσει το τεύχος # παράνοια!

Makeup Eλευθερία Σαββοπούλου

- Περιοδικό προς εκδότη:

Site administrators Μανώλης Ναζλίδης - admin@avmag.gr Παναγιώτης Σταματόπουλος - pstamat@avmag.gr homo evolution

"Η ώρα 3 (πμ), μα που γυρνάς και με έχει φάει η στεναχώρια.." -Υ.Γ.: Λευτεριά στον Αρχισυντάκτη!!! -Υ.Γ.2: Λευτεριά στον αρτ νταιρέκτορ

ANTIVIRUSeaster2.pdf

1

4/7/15

8:33 AM

61 Τα εξώφυλλο μας έχει φιλοτεχνήσει ο Κωνσταντίνος Γεωργαντάς και τη φωτογράφηση έκανε ο Γιώργος Καλφαμανώλης, ο οποίος έχει επιμεληθεί και τη μόδα

6

Editors Αντωνία Κυδωνάκη Βασίλης Νικορέλος Γρηγόρης Τανός Δημήτρης Βαρελάς Ζακ Κωστόπουλος Κυριάκος Βογιατζής Κωνσταντίνος Παλάζης Λίνα Λαχανιώτη Μανώλης Βαμβούνης Mαρία Μάζη Πέτρος Αλεξανδρής Σοφοκλής Χανος Σπυρίδων Κάγκας Στέλιος Καπετανάκης Τάσος Θεοδωρόπουλος Τάσος Λαζαρίδης

για την gay & lesbian κοινότητα για θέματα πολιτισμού, τουρισμού και ενημέρωσης Χωματιανού 28, 104 39, Αθήνα Τηλέφωνο: 213 0041028 - info@avmag.gr Διμηνιαία έκδοση, διανέμεται δωρεάν. Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, η διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη ©homo evolution

info@avmag.gr facebook.com/Antivirusmagazine • #Antivirusgr Τα σημεία διανομής μας, όλα τα τεύχη online, νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο, διαγωνισμοί παραστάσεις, εκθέσεις, άρθρα, θέματα lifestyle στην σελίδα μας:

www.avmag.gr

C

M

Y

CM

MY

CY

CMY

K

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

EDITORIAL ▶Γιάννης Παπαγιαννόπουλος ✉ gp@avmag.gr

Κάποια πράγματα οι άνθρωποι δε μπορούμε να τα αντέξουμε μονομιάς. Κι αυτά δεν τα βλέπουμε μονομιάς. Και αυτό μπορεί να είναι μέχρι και γλυκό. Η ανακάλυψη της αλήθειας μας ας πούμε... Χαρακτηριστικός μηχανισμός μας πιστεύω είναι να ντύνουμε κεντρικά μας θέματα με πολλά πουλοβεράκια μέχρι να τα κάνουμε κρεμμύδια. Πάρε για παράδειγμα τις σχέσεις. Αν τις βασίσουμε στην ανάγκη για ευτυχία, για αγάπη και επιβεβαίωση, πολύ σπάνια φτάνουμε να καταλάβουμε συμπεριφορές μας μέσα σε αυτές και τι πραγματικά σημαίνουν. Πόσο μάλλον το γιατί τις υιοθετούμε. Κατ'αντιστοιχία και για πιο γενικά θέματα, όπως πχ ο θάνατος και ο φόβος για τον θάνατο, έχουμε βρει πουλοβεράκια που ακούνε στο όνομα μιας θρησκείας, μιας φιλοσοφίας κτλ. Κι ως εδώ όλα καλά. Όταν όμως τα πουλόβερ επιτάσσουν τη μόδα του τι θα ντύνουν θεωρω έχουμε πρόβλημα. Σαν μια σχέση που την κάνεις απο καθαρή ανασφάλεια και την ονομάζεις βαθιά αγάπη, έτσι και μια θρησκεία ή ιδεολογία που σου λέει πως θα αγαπάς και τι θα ονειρεύεσαι, αρχίζει και στενεύει επικίνδυνα. Και εκεί ο πόνος μπορεί να γίνει πολύ βαθύς. Όχι επειδή μπήκε στο πλύσιμο, αλλα επειδή ο πυρήνας που μέχρι τώρα έντυνε ευτυχώς εξελίχθηκε και πλέον μπορεί να δει πέρα απο τα πουλόβερ. Γιατί η ζεστασιά -ακόμη κι αν είναι επίπλαστη- είναι όμορφη, δε λέω. Το ίδιο όμως και η αλήθεια.

ΥΓ:Στα παραμύθια μας 8

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

9

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Καλωσορίζουμε τον Γιώργο Παπαδοπετράκη O Γιώργος o αντιπρόεδρος της Θετικής Φωνής που τα τελευταία χρόνια έχει προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στο κομμάτι της εξέτασης, ενημέρωσης και πρόληψης για τα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα στην κοινότητά μας. Τον ευχαριστούμε! 10

Το πρώτο pride της Κρήτης που θα διοργανωθεί στο Ηράκλειο 26 -27 Ιουνίου Η απάντηση του Μπουτάρη στον Άνθιμο: “Η σεξουαλική ελευθερία περιλαμβάνεται μέσα στα δικαιώματα του ανθρώπου" Η ανακοίνωση του υπουργού Δικαιοσύνης που θέλει το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, να ψηφίζεται άμεσα

The male bunny #easter Η ζωή είναι στιγμές. Η ζωή είναι για να τη μοιράζεσαι! Μοιράσου τη στιγμή σου μαζί μας, στέλνοντάς την στο gp@avmag.gr και ίσως τη δεις τυπωμένη στη στήλη μας!

Για ποιον χτυπάει η Καμπάνα; της Μανουέλας Παπαποστόλου Ρουφ

Καλησπέρα φίλες και φίλες. Νέα στήλη με ποικίλη ύλη. Άκρως ερωτική, τασχπίνικη και γαργαλιστική. Ξεκινάμε? ★ Ντινγκ! Έπεσε η απόλυτη, της απόλυτης, ω απόλυτη Rebel heart. Ανέβηκε με το τσαμπουκά γνήσιας σαρακατσάνας αρχοντόβλαχας (δεν έχω τίποτα με τους βλάχους) και επειδή -λέει- της είπανε να βγει από αλλού (από ότι είχε συμφωνήσει) εσαβουρντίστηκε χαμέ, με αποτέλεσμα χιλιάδες gay καρδούλες να εμφανίσουν κολπική μαρμαριγή. Έπειτα σκώθκε, πλύθκε, ντύθκε (νεγκλιζέ) και συνέχισε ωσαν ο γοφός να ήτο νέος και λειτουργικός. Σε κάθε περίπτωση, ΘΕΑ που λέμε κι εμείς οι μεγαλύτερες (που κατα βάθος τη ζηλεύουμε) ★ Ντανγκ! Δεύτερη καμπάνα μεγάλη και μοχθηρή σαν το κωλομάγουλο της ΚΙΜ! Αν ρωτήσεις "ποια Κιμ" άφησε κάτω το περιοδικό και πιάσε το κοπανέλλι. Μα τι μανία κι αυτή να κάνεις καριέρα με το πωπούι σου. Τώρα βέβαια θα μου πεις αν δεν έχεις κάτι άλλο, αυτό έχεις, αυτό δείχνεις. Αλλά έλεος με τις καριέρες του

κώλου. Εξεγείρομαι και ενίσταμαι η μορφωμένη. ★ Ντονγκ! Φίλες μου τρελλές και κουλτουριάρες σπεύσατε. Έβγαλε δίσκο η Μπγιόρκ. Όχι εκκλησία κι έτσι, αλλά κανονικό, με τραγούδια και εξώφυλλο που κατανοεί αποκλεστικά ο Ζουράρις. Όπως και να χει, το αποτέλεσμα είναι και πάλι εντυπωσιακόν, λέμε παντού ότι μας αρέσει και "πωπω τι τραγούδησε πάλι η πουτάνα" ακόμα κι αν ο ήχος της προσομοιάζει επικίνδυνα σε μοιροιλόι πεσκανδρίτσας με εντεροκωλίτιδα. Καλοτάξιδος και καλές πωλήσεις κούκλα μου...

Η ελληνική κοινωνία που δεν μπορεί να καταλάβει ότι όταν μιλάμε για bullying στην Ελλάδα, μιλάμε κυρίως για ομοφοβία Το “φρένο” του Αρείου Πάγου στην υπόθεση των gay γάμων στην Ελλάδα Ο μητροπολίτης Άνθιμος που πήγε στα Καρντάσιανς και δήλωσε ότι “η ομοφυλοφιλία είναι θανάσιμο αμάρτημα”

★ Ντινγκ (ξανά)! Ντύθηκα ωσαν τη λατέρνα, πήρα ποπκορν διαίτης και πήγα με τις φιληνάδες μου στον κινηματόγραφο να δούμε τις 50 αποχρώσεις. Τέτοια νύστα είχα να τη ζήσω από τους Βαλκανικούς. Περιμέναμε κι εμείς οι πεινασμένες να δούμε λίγο πέος. Αντ αυτού, λίγο μπουτάκι κι αυτό ακροθιγώς, τύπου εξωτερική πολιτική. Ούτε σε ντιβιντί. Α μπιεντό και να θυμάστε... Πάσχα είναι, θα περάσει! 11

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Αthens Djs for Athens Pride Tο πρώτο πάρτι για το φετινό Athens Pride έγινε στο Ρομάντσο και οι παρευρισκόμενοι ξεπέρασαν τους 700!

Graham Moore στα Oscar Το βίντεο με την ομιλία του σεναριογράφου της ταινίας το "Παιχνίδι της Μίμησης" στα Όσκαρ έγινε viral μέσα σε λίγα μόλις λεπτά. Ο Moore παρέλαβε το χρυσό αγαλματίδιο, αφιερώνοντας το σε όλα τα διαφορετικά παιδιά του κόσμου 12

Χρήστος Θηβαίος “Με μεγάλωσε ένα gay ζευγάρι. Έφτασα σε πολύ μεγάλη ηλικία για να συνειδητοποιήσω ότι είναι κοινωνικά κατακριτέο να έχεις ομοφυλοφιλική προτίμηση”.

H “Rebel Heart” της Madonna Queen is back Δίσκος Νο 13 για τη βασίλισσα της ποπ. Το Reber Heart κυκλοφόρησε το Μάρτιο, ενώ τα εισιτήρια για την παγκόσμια περιοδεία της έχουν γίνει ήδη ανάρπαστα! .

Spartacus 2015 International Gay Guide

Jamie Dornan Μπορεί οι αποχρώσεις του γκρι να είναι 50, οι φαντασιώσεις μας όμως με τον εν λόγω ηθοποιό ξεπερνούν σίγουρα τις 100! Αν και στην ταινία δεν είδαμε τα πάντα, παρ' όλα αυτά το σώμα του είναι φτιαγμένο από όνειρα.

Κυκλοφόρησε ο ανανεωμένος gay τουριστικός οδηγός «Spartacus International Gay Guide» με τουριστικές πληροφορίες για περισσότερες από 160 χώρες (εκτενές αφιέρωμα στην Ελλάδα). Διαθέσιμός σε app για smartphone και tablets. 13

grafimaOUT.pdf

1

4/7/15

1:16 AM

ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Πες μου

ΜΙΑ ΛΕΞΗ...

Σ

ας έχει τύχει να θέλετε να περιγράψετε σε κάποιον ένα συναίσθημα ή μια σκέψη σας και να μη βρίσκετε τη σωστή λέξη; Στη συνέχεια να κάνετε μια προσπάθεια να την ανακαλύψετε σε κάποιο λεξικό και να μην υπάρχει πουθενά; Αλήθεια, υπάρχει η πιθανότητα να νιώθω ή να σκέφτομαι κάτι που ο υπόλοιπος κόσμος δεν έχει ανακαλύψει, ώστε να το βαπτίσει λεκτικά; Φανταστείτε τώρα το φαινόμενο αυτό της “μη γλωσσικής αναγνώρισης” να πραγματώνεται, όχι απλώς σε μια σκέψη ή συναίσθημα, αλλά σε ένα σύνολο και των δύο. Ένα σύνολο άρτια συνδεδεμένο με τον ψυχισμό σας και του οποίου η αναγνώριση θα προσφέρει παράλληλα τη δυνατότητα κατάταξης/ένταξης/νομιμοποίησης σας μέσα στην κοινωνία. Πολύ απλά θα απαντά στο ερώτημα “τι είμαι”! Και αφού απαντηθεί, θα σας δώσει τη δυνατότητα να αναζητήσετε και αυτούς που “είναι σαν και εσάς”. Όταν ανακάλυψα ότι δεν είμαι ετεροφυλόφιλος, είχα ένα σορό λέξεις που μπορούσαν να με περιγράψουν “ομοφυλόφιλος”, “gay”μέχρι και “πούστης”, “αδερφή” ή ξέρω εγώ τι άλλο. Δεν ξέρω τι θα έκανα αν δεν υπήρχαν αυτοί οι όροι. Δεν ξέρω πως θα κατάφερνα να νομιμοποιήσω την ύπαρξη μου αν κάποιος, κάποιοι ή κάτι πριν από εμένα δεν είχε ετοιμάσει το έδαφος. Δεν είχε “εφεύρει” δηλαδή τους όρους εκείνους που θα με βοηθούσαν να καταλάβω το τι μου συμβαίνει. Όρους που τώρα μεταφέρω και χρησιμοποιώ, ώστε να περάσω από

την προσωπική στην κοινωνική νομιμοποίηση. Δεν ήταν πάντοτε έτσι τα πράγματα για τα άτομα σαν κι εμένα. Όπως και σήμερα δεν είναι έτσι τα πράγματα για άλλους, που αν και υπάρχουν δεν έχουν ανακαλύψει (ή ανακάλυψαν πολύ πρόσφατα) τους όρους για να μας μιλήσουν για την ύπαρξή τους. Έτυχε να γνωρίσω κάποια από αυτά τα άτομα Για αυτό και είναι σημαντικό να δίνουμε τον χώρο και τον χρόνο σε κάθε άτομο, ομάδα ή ευρύτερο κοινωνικό σύνολο, ώστε να αποσαφηνίσει και να εφεύρει τον όρο εκείνο που επιθυμεί με στόχο τον αυτοπροσδιορισμό του. Όρο που -όπως είπαμεθα βοηθήσει και τους υπόλοιπους να καταλάβουν. Με βάση λοιπόν αυτό τον συλλογισμό, θα σας δώσω μια συμβουλή. Να μην είστε αρνητικοί, ούτε καν καχύποπτοι με ότι σας φαίνεται άγνωστο, καινούριο, ξένο. Χθες ήμασταν οι gay, οι τρανς. κλπ.. Σήμερα οι queer. Αύριο ποιος ξέρει; Σημασία έχει μόνο ότι πάντοτε είμαστε άνθρωποι. Και αυτή τη λέξη νομίζω πως τη γνωρίζουμε όλοι! Υ.Γ Δεν προσπαθώ να μειώσω τη δυναμική της γλώσσας, εν προκειμένω της Ελληνικής (που τόσο περήφανοι είμαστε για αυτή). Την αντιλαμβάνομαι όμως σαν έναν οργανισμό που υπακούει στους νόμους της εξέλιξης και που επιβάλλεται να δημιουργεί νέους όρους για να περιγράψει νέες έννοιες σκέψεις και συναισθημάτων.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

CΟΜΜUNITY

NO MORE KAΡΟ ΠΟΥΚΆΜΙΣΟ (η μήπως όχι;) Λοιπόν σήμερα 6/3/2015 είναι μέρα του Βullying εντός σχολείου και σκεφτόμουν μήπως να φτιάχναμε και μια μέρα για το bullying εντός Κοινότητας. Νομίζω πως τη χρειαζόμαστε, και σ' αυτό συμφωνεί και το καρό μου πουκάμισο που κλαίει μετά απ' αυτό που έπαθε. H διάκριση και ο ρατσισμός είναι κάτι που το κουβαλάμε μέσα μας όχι «απ' έξω» μας. Και σχεδόν πάντα κατηγορούμε τους άλλους ή τις άλλες ομάδες. Εγώ προσωπικά τα είχα λίγο με τις λεσβίες, τις οποίες αγαπώ βέβαια, αλλά είχα ένα θεματάκι, μια μικρή προκατάληψη. Ώσπου αρχικά μπήκα στη ΛΟΑ (την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα) και μετά έπαθα το σοκ με το κάρο μου πουκάμισο. Βλέπετε η κακομοίρα πήγα σε ένα πάρτι να εκτονωθώ, να χορέψω και μου την πέφτει μια τύπισσα. Χαρά εγώ! Λέω στον εαυτό μου: “Μην αποχωρείς πάλι! Κάνε κίνηση επιτέλους!!! Chic virgin θα πεθάνεις!!!” Και να σου ο χορός, να σου τα ύποπτα τα αγγίγματα και κάνω την κίνηση να την φέρω πιο κοντά μου πάλι, χρησιμοποιώντας το καρό μου πουκάμισο (το οποίο, όπως καταλαβαίνετε, είχα βγάλει). Και τι μου λέει; “Δεν μ' αρεσει το καρό” Σοκ εγώ! Και άρχισα να συλλογίζομαι, ότι έφαγα το πρώτο μου Χ. Αλλά όχι, δεν ήταν Χ. Μου το εξήγησε κιόλας. Εμένα με ήθελε τελικά, το καρό δεν ήθελε! Ο λόγος; “Γιατί δείχνει περήφανα ότι είμαι στερεοτυπική λεσβία”. Εννοείται εγώ έπαθα σοκ! Να μονολογώ “Χριστέ μου δεν το πιστεύω με είπανε λεσβία”. Λοιπόν όχι, δεν με ενοχλεί να με πουν λεσβία, θα ήμουν και πολύ περήφανη γι' αυτό το συμπέρασμα. Για να πω την αλήθεια έχω

γνωρίσει υπέροχα άτομα με αυτό το σεξουαλικό προσανατολισμό και στην Colour και στη ΛΟΑ (ειδικότερα στη ΛΟΑ) που έχουν τρέξει για την κοινότητα και που προσπαθούν για όλους μας γκέι ,αμφί, τρανς, λεσβίες, κουήρ πανσεξουαλ,για ΟΛΟΥΣ. Ξέρετε, όταν ήμουν στην επαρχία είχα ακούσει διάφορα για τις λεσβίες, πόσο ρατσίστριες είναι με εμάς τις αμφιφυλόφιλες, με τα τρανς άτομα. Και αυτός ήταν και ο λόγος που είπα στον εαυτό μου, “ναι θα ασχοληθώ κυρίως με την τρανσφοβία πρωτίστως και παράλληλα, με την αμφιφοβία”. Αλλά ξέρετε κάτι; Πλέον θέλω να ασχοληθώ με τη λεσβιοφοβία. Αυτό το καρό πουκάμισο από τότε δεν το έχω ξαναφορέσει. Έχει τύχει να φορέσω πάλι την ίδια μπλούζα, ενώ θέλω να φορέσω το καρό μου πουκαμισάκι, γιατί ντρέπομαι μήπως πάθω τίποτα παρόμοιο. Το αστείο είναι ότι πάντα φοβόμουν, ότι θα πάθω κάτι παρόμοιο από κάποια λεσβία που της λέω ότι είμαι bi και όχι από μια λεσβία που θεωρεί ότι ειμαι, ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΙΚΗ ΛΕΣΒΙΑ, μόνο και μόνο επειδή φοράω καρό πουκάμισο, αποκλειστικά γι’ αυτό. Και τότε θυμήθηκα αυτό που μου μετέφερε μια κοπέλα, ότι πίσω από την πλάτη μου με έλεγαν λεσβία στο σχολειό, επειδή ντυνόμουν λέει περίεργα και επίσης, ότι τελικά οι λεσβίες είναι λίγο παρεξηγημένες (και εντός κοινότητας) και τελικά πολύ τις βρίζουμε. Οπότε, μήπως να σταματήσουμε τις γενικεύσεις; Και μήπως να αρχίσουμε παρέα εκπαιδεύσεις του τύπου, αυτά που φορτωνόμαστε απ' έξω να τα αφήσουμε απ' έξω; Αυτή τη ριμάδα ετεροκανονικότητα που μας πιέζει όλους,

να την κάνουμε αρχικά ένα προσωπικό εμπάργκο, και να εξάγουμε αγάπη μέσα από τον εαυτό μας για όλους σταματήσουμε τις γενικεύσεις; Ξέρω είναι κλισέ και θεωρούνται αυτονόητα, αλλά αυτό μας έφαγε το αυτονόητο!! Όχι παιδιά, τίποτα δεν είναι αυτονόητο, μέχρι να το αποδεχθείς και να εκπαιδευτείς πάνω σ'αυτό, ώστε στο τέλος να το υιοθετήσεις (σε επίπεδο νοοτροπίας και συμπεριφοράς εννοώ) Όποτε πλέον άλλαξα στόχο. Λέω καλύτερα να παλέψω με το bullying εντός κοινότητας. Ξεκινάω λοιπόν με μια γενίκευση που αξίζει να ειπωθεί. Είμαι μια αμφιφυλόφιλη που αγαπώ τις λεσβίες. Και επίσης Stop στη Λεσβιοφοβία. Τώρα το πουκάμισο μου, επιμένει να συμπληρώσω ότι θα το ξαναφορέσω. Ακόμα όμως, φοβάμαι να δηλώσω κάτι τέτοιο, ακόμα ξεπερνάω το σοκ αλλά δεν γαμιέται; Άντε θα το φορέσω. Και παρένθεση, όσους σας λένε θηλυπρεπείς να χαίρεστε και δεν γαμιέται αν δεν σας θέλουν να γνωριστείτε. Και όσες είστε πολύ ανδροπρεπείς, δεν γαμιέται πάλι αυτοί που τα λενε χάνουν και όσοι είστε queer ή gender bender (και δεν καταλαβαίνουν, ας μη καταλάβουν) και όσες σταματήσαμε να φοράμε καρο πουκάμισο ας το ξαναφορέσουμε και ας συνεχίσει το bullying. Εμείς ας μείνουμε σθεναρά αυτό που είμαστε και αυτό που θέλουμε να γίνουμε. Γιατί δυστυχώς, ναι υπάρχει και λεσβιοφοβία, πρέπει να ασχοληθούμε και με αυτήν. Νομίζω σ'αυτό συμφωνεί με χαρά και το καρό μου πουκάμισο. Υ.Γ: Όπου κοινότητα για εμένα, δεν εννοώ μόνο όσους ασχολούνται ακτιβιστικά ή είναι μέλη ομάδων.

COMMUNITY

Jamies Franco

Το δικαίωμα

ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ “Το νόημα του γάμου σήμερα ή γιατί ένας τόσο παρωχημένος θεσμός έχει τόσο κεντρική θέση στις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤ κοινότητας” Με αφορμή τις (ανεκπλήρωτες, μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο) δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ για το σύμφωνο συμβίωσης, νιώθουμε πως είναι μια καλή στιγμή να υπενθυμίσουμε γιατί το σύμφωνο δεν είναι και δεν θα είναι ποτέ αρκετό. Τα τυπικά αλλά και τα νομικά: Το να απολαμβάνει ένα μόνο μέρος του πληθυσμού ένα δικαίωμα, την πρόσβαση σε έναν θεσμό, συνιστά διάκριση και θα έπρεπε να θεωρείται απαράδεκτο για οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος. Από τη στιγμή που οι λεσβίες, οι γκέι, οι αμφί και οι τρανς πληρώνουμε τους ίδιους φόρους και έχουμε τις ίδιες υποχρεώσεις, είναι φυσικό και αναμενόμενο να έχουμε πλήρη και απρόσκοπτη πρόσβαση στα ίδια δικαιώματα. Εναλλακτικά, μπορούμε πάντα να εξετάσουμε το ενδεχόμενο μειωμένων φορολογικών, και όχι μόνο, υποχρεώσεων, έτσι δεν είναι; Τα ουσιαστικά: Η διεκδίκηση του γάμου δεν αποσκοπεί στην συμμετοχή μας στην ίδια ετεροκανονικότητα που μας καταπιέζει. Η ισότιμη αναγνώριση των σχέσεών μας αποτελεί το πρώτο βήμα για την εκ βάθρων αλλαγή του θεσμού και της έννοιας της οικογένειας που τον συνοδεύει. Δεν διεκδικούμε την ισονομία μόνο για τις οικογένειες που έχουμε δημιουργήσει και κανείς δεν μας τις αναγνωρίζει, αλλά και γι’αυτές από τις οποίες προερχόμαστε. Το δικαίωμα στον γάμο δεν θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αγαπάμε τους ανθρώπους της ζωής μας (ή τους ανθρώπους της βραδιάς μας), αλλά τον τρόπο με τον οποίο συλλογικά διαπραγματευόμαστε, στεκόμαστε, και διεκδικούμε το χώρο μας στην κοινωνία. Είναι στο χέρι μας να κάνουμε αυτή τη διεκδίκηση έναρξη για μια κοινωνία που θα μας χωράει όλες, όπως θέλουμε να είμαστε. 'Ωστε μια μέρα να γίνει πιο δίκαιη και όλες οι οικογένειες να "απολαμβάνουμε" ίσα δικαιώματα. Για μια Κοινωνία ίση! Για τους λόγους αυτούς, η ΟΛΚΕ – Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας έχει αναλάβει εξ’ολοκλήρου την κάλυψη των δικαστικών εξόδων των γάμων της Τήλου, από το 2008 έως σήμερα.

Η σημασία του

SAFE SPACE

Το Thessaloniki Pride από 24/2 ως 1/3/2015 πραγματοποίησε στη Σερβία το πρώτο του πρόγραμμα Erasmus+. Ήταν ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο για το HIV/AIDS (H.A.P.P.Y. – HIV & AIDS Prevention & Partnership Youth), όπου αναδείχθηκαν πολλά θέματα γύρω από το αντικείμενο, καθώς δε θίχτηκαν μόνο οι ιατρικές πλευρές του, αλλά και κυρίως οι ψυχοκοινωνικές προσεγγίσεις του. Ένα από σπουδαιότερα πράγματα που έμαθαν οι συμμετέχουσες κι οι συμμετέχοντες από το σεμινάριο ήταν η σημασία του safe space. Πρόκειται για το ασφαλές περιβάλλον, την ασφάλεια που αισθάνεται κάποιος ή κάποια ως μέλος μιας ομάδας, ώστε να μπορεί να εκφραστεί και να συμπεριφερθεί ελεύθερα και χωρίς πίεση ή άγχος. Μέσα σε μόνο 6 μέρες η ομάδα, τα περισσότερα μέλη της οποίας δεν γνωρίζονταν από πριν μεταξύ τους, κατάφερε να χτίσει ένα safe space που έκανε πολλές και πολλούς να μοιραστούν τις πιο προσωπικές (και τραγικές) ιστορίες τους, να ομολογήσουν ότι αισθάνονται σαν να βρήκαν την οικογένειά τους ή να μη θέλουν να αποχωριστούν τις νέες φίλες και φίλους που έκαναν. Ιδίως οι LGBT+ οργανώσεις, ακόμα κι αν το αντικείμενό τους δεν είναι η ψυχοκοινωνική στήριξη LGBT+ ανθρώπων, πρέπει να κατανοήσουν πόσο καίριο ρόλο κατέχει το safe space στη λειτουργία τους. Κατά καιρούς, πολλά παιδιά που προσεγγίζουν το Thessaloniki Pride ζητώντας να προσφέρουν εθελοντικά δηλώνουν ότι το κίνητρό τους είναι να βρεθούν με τους δικούς τους ανθρώπους, να βρουν κάποιον να τους καταλάβει, να νιώσουν μέρος ενός συνόλου, χωρίς να έχει τόση σημασία αν ζωγραφίζουν, γράφουν ή καθαρίζουν. Αντίστροφα, σε μια περίπτωση μια κοπέλα παραδέχτηκε ότι απομακρύνθηκε από την παλιά της οργάνωση, γιατί πια ένιωθε πως έπρεπε να προσέχει τι λέει, πως της την έλεγαν, αν υποστήριζε κάτι με το οποίο διαφωνούσε η πλειοψηφία, και γενικά πως είχε χαθεί το δέσιμο. Ειδικά για τα LGBT+ παιδιά, που συνήθως δε βρίσκουν safe space ούτε στο σχολείο ούτε στο σπίτι, οι οργανώσεις μας πρέπει να λειτουργούν ως ασφαλές περιβάλλον. Αλλιώς το κενό μπορεί να συμπληρώσει η Χρυσή Αυγή…

Gay κατά το ήμισυ δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο αγαπημένος ηθοποιός James Franco. “Βασικά είμαι gay και στη ζωή μου μέχρι το σημείο της συνουσίας, όπου εκεί μπορείς να πεις ότι είμαι straight.” (Έλα James, λίγο έμεινε)

Jussie Smollett.

Ο ηθοποιός του “Empire”, Jussie Smollett μίλησε για πρώτη φορά στην Ellen DeGeneres για το ότι είναι gay. “Δεν υπήρχε ποτέ ντουλάπα. Υπήρχε όμως ένα σπίτι και η ευθύνη μου να το προστατεύσω".

Patricia Velasquez Το supermodel από τη Βενεζουέλα αποφάσισε πρόσφατα να μιλήσει για τη σεξουαλικότητά της. “Τα πάντα άλλαξαν στην ζωή μου, όταν γνώρισα τη σύντροφό μου. Αρχικά δεν μπορούσα να το δεχθώ και προσπάθησα να κάνω σχέση με άλλους άνδρες”.

Mike Pucillo O Mike Pucillo, o πρώην αθλητής πάλης από το Οχάιο που έχει κερδίσει τρεις φορές τον τίτλο του πρωταθλητή πάλης της Αμερικής, δήλωσε πρόσφατα ότι είναι gay, κατά την διάρκεια μιας συνέντευξης του.

community

Athens Pride - Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Αθήνας/ Αθηνα Ετήσιο Φεστιβαλ Υπερηφανειας καθως και επιμερους πολιτιστικες και πολιτικες εκδηλωσεις contact@athenspride.eu / info@athenspride.eu +30 6974 187383 Colour Youth - Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας/ Αθήνα Εβδομαδιαίες συναντήσεις, ακτιβιστικές δράσεις, καταγραφή περιστατικών βίας και υποστηρικτικές υπηρεσίες για τα θύματα, προαγωγή και υπεράσπιση των δικαιωμάτων των LGBTQ νέων, ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση της κοινωνίας σε LGBTQ ζητήματα. info@colouryouth.gr - 6945583395 HOMOphonia Thessaloniki Pride / Θεσσαλονίκη ΛΟΑΔ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ homophonia.thess.pride@gmail.com Lesb.Equal / Αθήνα & Θεσσαλονίκη Είμαστε λεσβίες που αγωνιζόμαστε για την ισότητα lesb.equal@yahoo.gr ΟΛΚΕ - Ομοφυλοφιλική Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας Προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων/Προώθηση της νομικής αναγνώρισης του πολιτικού γάμου μεταξύ ζευγαριών του ίδιου φύλου/Ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση των LGBT ατόμων /Άσκηση πίεσης/πολιτικό lobbying/ Ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης Ερμού 64 – 105 51 Αθήνα, τηλ: 694 562 6890 www.olke.org , info.olke@gmail.com Queertrans /Αθήνα Συναντήσεις κάθε Παρασκευή στις 20:00 στο φεμινιστικό κέντρο Ιπποκράτους & Ερεσσού 12 Εξαρχεια. Οι συναντήσεις είναι ανοιχτές σε όλο το lgbtqi φάσμα αλλά και σε cis straight ατομα. Το πολιτικο πλαίσιο της ομάδας περιλαμβάνει τον φεμινισμό, τον αντιφασισμο, τον αντί καπιταλισμό,τον τρανσφεμινισμο κ.α / Forum : queertrans.espiv.net Mail: contactqueertrans@espiv.net Thessaloniki Pride - Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη κι ευρύτερα Διεξαγωγή του ομώνυμου Φεστιβάλ στην Θεσσαλονίκη. Προαγωγή της ορατότητας και της ισότιμης συμμετοχής στην κοινωνία των lgbtqi. contact@thessalonikipride.com / 6972098273 Αφεντούλη 7,546 30 Θεσσαλονίκη. www.thessalonikipride.com T.R.Y. (Thessaloniki Rainbow Youth) /Θεσσαλονίκη Προβολές ταινιών, Workshops με LGBTQΙ θεματική. Προσπάθεια κοινωνικής ευαισθητοποίησης για τα LGBTQ θέματα μέσω video και δράσεων δρόμου. Σεμινάρια αυτομόρφωσης. Συμμετοχή σε άλλες LGBTQI δράσεις. https://www.facebook.com/ThessRainbowYouth http://thessrainbowyouth.blogspot.gr/ Πρωτοβουλία κατά της ομοφοβίας Ξάνθης /Ξάνθη Ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας για LGBT θέματα. Σημείο αναφοράς για ομοφοβικη/τρανσφοβικη βια και αναδειξη/καταγγελια τετοιων περιστατικων. stop.omofovia.xanthi@gmail.com Σύμπραξη για το κοινωνικό φύλο / Θεσ/νίκη Διοργανώνει κάθε χρόνο το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης ΓκΛΑΤ ταινιών, ημερίδες, διαλέξεις και συνέδρια σχετικά με θέματα φύλου και σεξουαλικότητας. Έχει εκδώσει τρία βιβλία. sympraxigender@gmail.com , 6999249000

Αν θέλετε να συμπεριλάβετε και την ομάδα σας στείλτε στο: info@avmag.gr

18

Πόσα

ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ

ΑΚΟΜΑ;

Χτύπημα Νο1: Ο Domenico Dolce και ο Stefano Gabbana, της γνωστής φίρμας, που ζούσαν ως ζευγάρι για 23 χρόνια, δήλωσαν σε ιταλικό περιοδικό: “Η μοναδική οικογένεια είναι η παραδοσιακή. Όχι χημικοί απόγονοι και ενοικιαζόμενες μήτρες. Η ζωή έχει μια φυσική ροή. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να αλλάξουν…” Χτύπημα Νο2: Αυτή τη φορά από τον Άρειο Πάγο για το γάμο του ζευγαριού γυναικών στην Τήλο: «ο ανώτατος δικαστικός σημειώνει ότι η εισαγγελική παρέμβαση δεν αποτελεί επέμβαση στην οικογενειακή ζωή των εν λόγω προσώπων, για το λόγο κυρίως ότι στην περίπτωση του “γάμου” δυο προσώπων του ιδίου φύλου το ζητούμενο είναι κατά πόσο υπάρχει μεταξύ των προσώπων αυτών ”οικογένεια”». Χτύπημα Νο3: Η κοινωνία συγκλονίζεται από το θάνατο ενός νέου παιδιού, όλοι μιλάνε για bullying και το καταδικάζουν, αλλά ελάχιστοι κατανοούν ότι πρόκειται για ομοφοβικό bullying. Όλοι εμείς δεν ξέρουμε αν ήταν gay ή όχι ο Βαγγέλης αλλά κατηγορήθηκε και βασανίστηκε ως «λιγότερο άντρας» . Οι άνθρωποι κλαίνε και καταδικάζουν τους βασανιστές, αλλά ταυτόχρονα τρέφουν μέσα τους μίσος φανερό ή κρυφό για όλους εμάς που είμαστε «οι ντροπές του έθνους» Χτύπημα Νο4: Η εκκλησία μέσω του Άνθιμου καταδικάζει τα gay pride και σημειώνει: ««Εσάς σας αρέσει ακόμη και να γίνεται γάμος μεταξύ αντρών και μεταξύ γυναικών; Ήτο δυνατόν πριν 10 χρόνια αυτό να ακουστεί;», «Διεφθάρη η εποχή μας, δεν έμεινε τίποτα όρθιο». Όλα τα παραπάνω είναι κομμάτια του ίδιου παζλ αλλά δυστυχώς ελάχιστοι μπαίνουν στον κόπο να τα βάλουν όλα μαζί για να δουν την συνολική εικόνα. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε σε κάθε επίπεδο. Παρά τα χτυπήματα, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε γιατί είναι υποχρέωσή μας απέναντι στα παιδιά μας να τους δώσουμε την οικογένεια που τους αξίζει και την δικαίωση ότι οι γονείς τους είναι πρόσωπα που η μεταξύ τους σχέση νοείται ως «οικογένεια» και από τον νόμο. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, γιατί είναι υποχρέωσή μας και απέναντι σε όλα εκείνα τα παιδιά που η δική τους οικογένεια τους έκλεισε την πόρτα στα μούτρα γιατί δεν ήταν όπως τα ήθελε. Θα συνεχίσουμε μέχρι που να μπορούν όλοι οι lgbt να γίνουν γονείς, εάν το επιθυμούν γιατί το δικαίωμα στην γονεϊκότητα είναι δικαίωμα για όλους τους ανθρώπους και όχι μόνο για μια κατηγορία ανθρώπων.

Πάρε

ΘΕΣΗ Με το σύνθημα ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ, το Athens Pride 2015 παίρνει θέση υπέρ της 100% ισότητας, δικαιοσύνης, αποδοχής και σεβασμού για τις λεσβίες, τους γκέι, τα αμφισεξουαλικά και τρανς άτομα (LGBT), καθώς και για κάθε μέλος της ελληνικής κοινωνίας. Σε διαμαρτυρία, παίρνουμε θέση κατά κάθε εκδήλωσης μίσους, διακρίσεων και βίας. Το Athens Pride είναι μια γιορτή. Ωστόσο η Παρέλαση είναι και μία ισχυρή πολιτική πράξη, της οποίας το μήνυμα μεταφέρεται μέσω πλακάτ και πανό. Στην φετινή αφίσα, το πλακάτ-σύνθημα προσκαλεί σε ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση το τμήμα εκείνο της ελληνικής κοινωνίας, που επιμένει να γυρίζει την πλάτη του στο ενδιαφέρον, την γνώση, την οριστική κατοχύρωση ίσων δικαιωμάτων για τα LGBT άτομα στην Ελλάδα. Στην απρόσωπη, ομοιόμορφη αδιαφορία τους, οι φιγούρες αυτές θυμίζουν τα χαρακτηριστικά «Ανθρωπάκια» του ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη (1923-1984), με τα οποία άσκησε μια καυστική κοινωνικοπολιτική κριτική πάνω στη σύγχρονη μαζική νοοτροπία. Το Athens Pride διεκδικεί το δικαίωμα όλων των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανς ατόμων στην ελεύθερη προσωπική έκφραση, καθώς τονίζει τον αντίκτυπο που αυτή η έκφραση μπορεί να ασκήσει στην κοινωνία, και με την δυναμική συμμετοχή όλων μας στην Παρέλαση Υπερηφάνειας. Σας προσκαλούμε λοιπόν όλες και όλους να πάρετε θέση ατομικά ή ομαδικά στη φετινή Παρέλαση για τα κρίσιμα ζητήματα που θίγουν την LGBT κοινότητα και άλλες ευάλωτες ομάδες στην Ελλάδα. Το αίτημά σας γραμμένο σε πλακάτ ή πανό το Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015, θα προκαλέσει την ελληνική κοινωνία και την πολιτική, θρησκευτική, πολιτιστική ηγεσία να πάρουν θέση, με την σειρά τους, για μια πραγματική δημοκρατική αλλαγή.

Η ομάδα φτιάχτηκε για να ενώσει όλα τα ΛΟΑΤ ΑμεΑ που αντιμετωπίζουν διακρίσεις, αισθάνονται απομονωμένα κ πολλές φορές είναι στο περιθώριο κ εξαιτίας της αναπηρίας τους κ και εξαιτίας του σεξουαλικού τους προσανατολισμού

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Απολαύστε ανάλαφρα! Δύο εξαιρετικούς Πελοποννησιακούς Οίνους µε Προστατευόµενη Γεωγραφική Ένδειξη φέρνει η Ελληνικά Κελλάρια Οίνων Α.Ε. στο καθηµερινό τραπέζι, σε εξαιρετική τιµή. Το Μοσχοφίλερο Λευκός Κύκνος και το Αγιωργίτικο Μαύρος Κύκνος θα εκτιµηθούν ιδιαίτερα από εσάς που ξέρετε από καλό κρασί. Απολαύστε ποιότητα σε προσιτή τιµή, κάθε µέρα µε τα πιάτα που αγαπάτε.

www.greek-wine-cellars.com, τηλ.: 22990-22231, Μαρκόπουλο

ΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ ▶Μανώλης Βαμβούνης ✉ manolis@gmail.com

MOTZO Θέατρο Πόρτα (τηλ 2107711333) Τετάρτη, Σαββατοκύριακο Μετά από μια βραδιά καταχρήσεων και πολλών πολλών (πολλών) λευκών χαπιών στο Σόχο του ‘58, τα καλομαθημένα «πρωτοπαλίκαρα» μιας λονδρέζικης συμμορίας ξυπνούν σε μια σειρά ατυχών εκπλήξεων που θα τους κουνήσουν σιγά σιγά από τις ψευδαισθήσεις της άπιαστης γαματοσύνης τους: το αφεντικό τους τεμαχισμένο και μοιρασμένο σε δυο σκουπιδοντενεκέδες μπροστά από την είσοδο του Ατλάντικ Κλάμπ, ο ανερχόμενος ροκ-εντρολ σταρ του μαγαζιού Σίλβερ Τζώνυ άφαντος (θύμα απαγωγής;) και ένα μυστηριώδες δέμα το οποίο προαναγγέλλει την- από ώρα σε ώρα- έλευση του μεγάλου αφεντικού της νύχτας, Σαμ Ρος. Και τώρα; Φέρτε χάπια και τούρτα, ταμπουρωνόμαστε και περιμένουμε το τέλος. ΝΑΙ-την-ΚΟΛΑΣΗ-μου! Η ταραντινική μαύρη κωμωδία του Τζεζ Μπάτεργουρθ (Βραβείο Καλύτερου

Εργου Lawrence Olivier, Evening Standard) έχει την πυρετώδη ένταση, την αλήθεια των χαρακτήρων, αλλά και την εφευρετική αθυροστομία που επιβεβαιώνουν όλα όσα περιμέναμε από το λαμπρό φετινό νέο άνοιγμα του Πόρτα! Ο Θωμάς Μοσχόπουλος εμπνέεται με άγριες ορμές όταν σκηνοθετεί τα αγαπημένα του αγόρια: Αργύρης Ξάφης, Γιώργος Παπαγεωργίου, Γιώργος Χρυσοστόμου και τα νέα αστέρια Ηλίας Μουλάς και Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος. Όλοι μοναδικοί χαρακτήρες, γλεντούν την πτώση από το απόλυτο high, μέσα από καταιγιστικούς ρυθμούς διαλόγου που χτυπάνε μεδούλι, και πέφτουν σε άψογο λονδρέζικο μπινελιδιάρικο rock n roll beat! Mην τη χάσεις για κανένα λόγο. 21

Ντυμένοι - Γυμνοί Θέατρο Σημείο (τηλ 2109229579) 20, 21, 27 κ' 28/4 «Κάλυψη» ή «αποκάλυψη»; Κλείνοντας 25 χρόνια, ο Κωνσταντίνος Ρήγος και το Χοροθέατρο Οκτάνα συνεχίζουν να εξετάζουν το σώμα ως εργαλείο ομορφιάς ή ως μηχανή φθοράς. Δύο ερμηνευτές χωρίς ταυτότητα, απόγονοι των Κάιν & Άβελ, κληρονόμοι του Προπατορικού Αμαρτήματος. Γδύνονται, ηθελημένα ή αθέλητα, από τα ρούχα της σύγχρονης πραγματικότητας. Προσπαθούν να κατοχυρώσουν την ύπαρξή τους σε ένα σύμπαν που δεν χωράει και τους δυο, από το οποίο όμως κανείς τους δεν μπορεί να ξεφύγει. Η αδελφοκτονία είναι αναπόφευκτη. Όπως και η ενοχή.

Scale #1:100 Σύγχρονο θέατρο 16-19 & 23-26/4

Με άξονα το σύγχρονο χορό, το σώμα και την κοινωνική διάσταση όλων αυτών, ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ παρουσιάζει παραστάσεις, έργα και εργαστήρια σύγχρονου χορού. Κάτω από τον ενιαίο τίτλο «Scale #1:100», η Kunst-Stoff διοργανώνει ημέρες αφιερωμένες στον σύγχρονο χορό εδώ και δεκαπέντε χρόνια, αρχικά στο Σαν Φρανσίσκο και από φέτος μεταφέρει την έδρα της στην Αθήνα. Scale – Κλίμακα... κατά προσέγγιση του μεγέθους, της έκτασης, του βάρους, της απόστασης, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά, οικολογικά ή τεχνολογικά megatrend που περιλαμβάνουν ολόκληρο τον πλανήτη, χρόνoς, κοινή περίοδος πρακτικής, το μέρος ή το σύνολο ενός έργου, συμπεριλαμβανομένων: κίνησης, ήχων, ρυθμού και χρώματος. Η Κunst-stoff productions, η διεθνής εταιρεία παραγωγής σύγχρονου χορού που ιδρύθηκε στο Σαν Φρανσίσκο το 1998 από τους Γιάννη Αντωνίου και Tomi Paasonen, από το 2015 έχει την έδρα της στην Αθήνα. Βραβευμένη με Goldie Award, διακρίνεται για τις ασυνήθιστες και καινοτόμες παραστάσεις της, στις οποίες μεταχειρίζεται διαφορετικές μορφές τέχνης, δημιουργώντας συχνά ανατροπές και μια προκλητική ομορφιά. Τα τελευταία 17 χρόνια παρουσιάστηκε στις μεγαλύτερες σκηνές και φεστιβάλ στην Αμερική και στην Ευρώπη. Στα πλαίσια της παράστασης, τέσσερις νέοι χορογράφοι θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν στο κοινό τη δουλειά τους, με στόχπ την επίτευξη ενός ιδιαίτερου καλλιτεχνικού αποτελέσματος!

Αδερφοί Καραμάζοφ Υπό τους ήχους της Μόνικα Θέατρο Τέχνης (τηλ 2103228706) από 14/4 Η σκηνοθέτις Νατάσα Τριανταφύλλη μεταφράζει κλασσικά κείμενα ως υποβλητικούς σκηνικούς κόσμους, αποτελούμενους από ήχους, ατμόσφαιρες, εικόνες, πρόσωπα και μελωδίες, όπως και στην επιτυχημένη της Αντιγόνη του περσινού Φεστιβάλ Αθηνών. Για το κορυφαίο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκυ, εμπνέεται ένα αυτάρκες θεατρικό σύμπαν, το οποίο συνδυάζει τη μεταφυσική διάσταση με την ποιητικότητα και την κρυφή ειρωνεία του κειμένου. Το χρωματίζει με πρωτότυπη μουσική από τη σταθερή πλέον συνεργάτιδα της Monika και το κατοικίζει με ένα all-star cast από τη δυναμική νέα ελληνική σκηνή: Αντίνοος Αλμπάνης, Λένα Παπαληγούρα, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Βασιλική Τρουφάκου, Αινείας Τσαμάτης, Μελέτης Ηλίας και Μπάμπης Γαλιατσάτος.

Λάκκος της Αμαρτίας Εθνικό - Θέατρο Χώρα, Τετάρτη-Κυριακή Μωρή! Ποιος είδε τον Μπουγιούρη, τρανς ιερόδουλη, να πηδιέται ασύστολα στα τέσσερα κάτω από τις σκαλωσιές επί 20 λεπτά, και δεν λάτρεψε! Δίπλα και λίγο πιο κάτω από τις καθωσπρέπει γειτονιές της Αθήνας βρίσκεις το απόλυτο περιθώριο: ένας λασπωμένος λάκκος όπου κάνουν πιάτσα μια ομάδα από έξι τραβεστί και κάθε νύχτα εξομολογούνται τα πάθη τους μέσα από τραγούδι, σαν άλλες trans/έντεχνες CATS. Ο Πέτρος Φιλιππίδης σκηνοθετεί το αιρετικό έργο του Γιώργου Μανιώτη με θέμα τη σύγκρουση του περιθωρίου με τον θρησκόληπτο συντηρητισμό, αλλά και την χειραγώγηση αμφότερων από τα ΜΜΕ και την πολιτική εξουσία. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης δοξάζει τα τακούνια του ως η αθυρόστομη Ερασμία, στην πιο περήφανη ερμηνεία του, δίπλα στον έμπειρο Φ. Καστρή.

ΘΕΑΤΡΟ - ΧΟΡΟΣ

Όταν ο Παζολίνι συνάντησε το αγόρι που του πρόσφερε τον θάνατο Studio Κυψέλης (τηλ 2108819571) Τετάρτη-Πέμπτη

Bυσσινόκηπος Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών (τηλ 2109005800) 22/4-3/5 «Σε αυτήν τη ζωή ή θα λυγίσεις ή θα σπάσεις». Ο Νίκος Καραθάνος έρχεται επιτέλους στη Στέγη! Σε συνεργασία με τη Λένα Κιτσοπούλου προσεγγίζουν το αριστούργημα του Τσέχοφ ως μια «αιρετική κωμωδία μέσα σε ένα υπέροχο δράμα», με την καθαρή, ευαίσθητη αλλά και εικονοκλαστική ματιά που χαρακτήριζαν την Γκόλφω, τις 8 Γυναίκες και το περσινό Δεκαήμερο. Οι χρεοκοπημένοι αριστοκράτες ιδιοκτήτες του ξακουστού και υπέροχου βυσσινόκηπου αρνούνται να δεχτούν την πραγματικότητα και περνούν το βράδυ του πλειστηριασμού του κτήματος τους σε μια άνευ προηγουμένου γιορτή της απώλειας. Πρωταγωνιστούν μαζί τους: Θανάσης Αλευράς, Χρήστος Λούλης, Λυδία Φωτοπούλου, Μιχάλης Σαράντης, Άγγελος Τριανταφύλλου κ.α.

Στροχάιμ Από Μηχανής Θέατρο (τηλ 2105237297) από 22/4 Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μεταμορφώνεται στη Γκλόρια Σουάνσον, την ηθοποιό πίσω από τον εμβληματικό ρόλο της ξεπεσμένης diva του βωβού κινηματογράφου, Νόρμα Ντέσμοντ, στην queer ταινίασταθμό, «Sunset Boulevard». Το νέο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη ξεκινάει εκεί που τελειώνει η ταινία, με την ήδη νεκρή Σουάνσον να επισκέπτεται για τελευταία φορά τον ετοιμοθάνατο συμπρωταγωνιστή της, Έριχ φον Στροχάιμ (Άκις Βλουτής), παρουσία της επί 20 χρόνια συντρόφου του (Αγλαΐα Παππά). Τρεις τεράστιες ερμηνευτικές δυνάμεις του ελληνικού θεάτρου συναντώνται για πρώτη φορά επί σκηνής, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.

Meta μέσα στο meta μέσα στο cult – και πάντα απενοχοποιημένα γυμνό και παλιομοδίτικα μελωδικό. Ο στυλοβάτης του προκλητικού ελληνικού underground queer θεάτρου, Γιώργος Λιβανός (Leonardo’s Ring), σκηνοθετεί τον εαυτό του ως έναν Έλληνα σκηνοθέτη που καθοδηγεί μια ομάδα στην αναπαράσταση εμβληματικών σκηνών από τα έργα του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Στην πορεία των προβών παρασύρονται μαζί σε μια ανόσια ταύτιση με την ομάδα του, 50 χρόνια πριν. Στη σχεδόν μεσσιανική προσήλωση που ενέπνεε ο Παζολίνι στους συνεργάτες του, αναγνωρίζουμε σημάδια της αξιοζήλευτης πίστης της σταθερής ομάδας του Studio Κυψέλης στο συχνά οριακής αισθητικής, αλλά πάντα ταγμένο, όραμα του σκηνοθέτη.

checklist ▶ Κλείνει εντυπωσιακά η χρονιά για την τρανς εκπροσώπηση στο ελληνικό θέατρο! Τρεις τρανς γυναίκες πρωταγωνιστούν και στο «Ψυγείο» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, μια παρανοϊκή κωμωδία του κομίστα Copi! (από 15/4) ▶ Το αναστενάρικο «Αχ!» της Bijoux de Kant επιστρέφει και ανοίγει τη νέα εποχή στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Η Λένα Δροσάκη κέρδισε φέτος για την ερμηνεία της το πολυπόθητο Βραβείο Μελίνα Μερκούρη! (17-19/4) ▶ Μη φοβάσαι πια την οπερέτα! Η μοντέρνα queer αισθητική του Αδάμ Παναγιώτη αναζωογονεί το είδος, παντρεύοντας την ώριμη πλέον «Ωραία Ελένη» του Offenbach με τους… ναυαγοσώστες του Baywatch στα ηρωικά Qu-θηρα (Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, 9-10/5 και θέατρο Olvio) ▶ Το πρώιμο αυτοβιογραφικό έργο του Φασμπίντερ, «Σταγόνες Πάνω σε Καυτές Πέτρες» στο Baumstrasse, ερευνά τη Βία, τη Σεξουαλικότητα, το Χάος και τη Διχόνοια μέσα από την αγάπη δυο αντρών με μεγάλη διαφορά ηλικίας, στην οποία επεμβαίνουν δύο γυναίκες.

COMIC - BIBΛΙΟ - TV

• Το “Ευχαριστώ που δεν έκανες τον Νικολόπουλο υπουργό” του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου, στον Αλέξη Τσίπρα • H είδηση της σχέσης του Travolta με τον Tom Cruise • Η πέμπτη σεζόν του Game of Thrones

• Οι αρνητικές δηλώσεις των Dolce&Gabanna για τις gay οικογένειες •Το κόψιμo της σειράς “Looking” από την HBO • H διαφημιστική καμπάνια της Jumbo για το bullying (Με κράζεις, με θαυμάζεις...)

Proud TV Περήφανες, μοναδικές, αξέχαστες! Τοπ τηλεοπτικές στιγμές του 2015, εγχώριες και εισαγόμενες. 1. ΕΘΝΙΚΗ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ο προπονητής της Εθνικής μας ομάδας Curling, Χρήστος Μελίτης, κάνει coming out χωρίς ιδιαίτερη φανφάρα, όπως ταιριάζει και στη χαμηλών τόνων (κάποιοι θα έλεγαν δύστροπη) προσωπικότητα του. Ακολουθώντας τον υπέρ-«πολιτικά ορθό» τόνο της σειράς του Γιώργου Καπουτζίδη, συζεί με τον - καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο- Καναδό ολυμπιονίκη σύντροφο του και αντιμετωπίζουν μαζί την ακραία ομοφοβία των γειτόνων τους, σε ένα απρόσμενο επεισόδιο το οποίο για πρώτη φορά στην ελληνική TV δεν «μάσησε» τα λόγια του. 2. GLEE. Η αμερικανική σειρά συνέχισε μέχρι την τελική της σεζόν να είναι υπόδειγμα υπερηφάνειας και πρωτοπορίας στην προβολή LGBT θεμάτων! Ο γνώριμος χαρακτήρας της ανδροπρεπούς Προπονήτριας Beiste κάνει coming out ως trans άντρας και επιστρέφει μετά τη μετάβαση του στο McKinley High, όπου αντιμετωπίζει γενναία μια ομάδα τρανσφοβικών μαθητών. Στο συγκλονιστικό highlight της σεζόν, τον καλωσορίζουν με ένα μουσικό νούμερο η trans μαθήτρια Unique, συνοδεία μιας χορωδίας από 200 trans γυναίκες και άντρες.

Κράζεις; ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ

24

3. ΗΡΩΙΔΕΣ. Οι «Γριές» είναι ΤΟ αγαπημένο μας gay ζευγάρι της χρονιάς. «Τριανταπέντε χρόνων η καθεμία και εβδομήντα το σύνολο», ο ένας κουλτουριάρης διανοούμενος και hardcore fan της Αλίκης, ο άλλος κάπως πειθήνιο ερωτευμένο μαΐμουδάκι του. Θα χωρίσουν προσωρινά σε μια συγκλονιστική σκηνή έξω από τις Κούκλες (ενώ μέσα τραγουδάει ο Άλκης Σακελλαρίου σε trans

ρόλο), και αργότερα θα επαναδιαπραγματευτούν την ανοιχτή πλέον σχέση τους. 4. GLEE. Τι είναι καλύτερο από έναν gay γάμο; Δύο gay γάμοι μαζί! Οι δυο mean μαζόρέτες της πρώτης σεζόν, Brittany και Santana, είναι πλέον επίσημα μαζί και παντρεύονται σε μια glam τελετή (μέσα σε αχυρώνα), ταυτόχρονα με το αγαπημένο gay power-couple της σειράς, Kurt και Blaine! 5. GREY’S ANATOMY. Ο αδερφός του συντρόφου της πρωταγωνίστριας Bailey κάνει coming out ως trans γυναίκα. Η σειρά παρακολουθεί κάθε στάδιο της δύσκολης προσαρμογής για την Rosalyn και τον κύκλο της, «διδάσκοντας» με υπευθυνότητα το κοινό της σε κάθε λεπτομέρεια του θέματος! 6. ΧΡΥΣΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ. Το TRANSPARENT κερδίζει τα βραβεία για best actor και best television series στην κατηγορία Musical or Comedy. Η σειρά του Amazon TV ασχολείται με το coming out του πατέρα μιας οικογένειας ως trans γυναίκα. 7. ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Απλά σαν υπενθύμιση. Αυτή τη στιγμή το Mega σε ΤΡΙΑ από τα τρία σίριαλ του έχει gay ζευγάρια σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Να ζουν μαζί χρόνια, να μεγαλώνουν παιδιά, να αντιστέκονται στην ομοφοβία και να μένουν μακριά από κακά στερεότυπα χωρίς να παύουν να είναι ρεαλιστικοί και διασκεδαστικοί χαρακτήρες. Το φανταζόσασταν ποτέ;

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

CINEMA ▶Δημήτρης Βαρελάς ✉ dimitris.varelas@hotmail.com

15 Out & Proud Ηθοποιοί Ηθοποιοί! Μια ιδιαίτερη κάστα ανθρώπων. Παρόλο που είναι γνωστό πως μεγάλο ποσοστό ηθοποιών ανήκουν στην lgbtq κοινότητα, λίγοι είναι αυτοί που το παραδέχονται ανοιχτά. Εμείς σας παρουσιάζουμε 15 από αυτούς, που όχι μόνο έχουν δηλώσει επίσημα πως είναι gay αλλά και που αποτελούν πρότυπο για αρκετούς ανά την υφήλιο.

IAN MCKELLEN - 1988 Ο Gandalf/Magneto μίλησε ανοιχτά στο ραδιοφωνικό σταθμό BBC3 το 1988, σε μια συζήτηση για ένα βρετανικό νομοσχέδιο που απαγόρευε την «προώθηση της ομοφυλοφιλίας». Παραμένει μέχρι και σήμερα ενεργός ακτιβιστής των lgbtq δικαιωμάτων. ELLEN DEGENERES – 1997 Η Ellen ενέταξε το coming out της στη ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Σήμερα είναι μια από τις πιο επιτυχημένες παρουσιάστριες εκπομπών της Αμερικανικής τηλεόρασης και είναι υπέρμαχος της αποδοχής οποιασδήποτε διαφορετικότητας. STEPHEN FRY Ο Βρετανός κωμικός, ηθοποιός και συγγραφέας με το τεράστιο IQ ήταν out από πάντα. Το 2014 βρέθηκε στο #4 της λίστας του World Pride Power, για το ακτιβιστικό του έργο. Τον Ιανουάριο του 2015 παντρεύτηκε τον stand-up comedian Elliott Spencer.

NEIL PATRICK HARRIS – 2006 Όταν το 2006 ένα δημοσίευμα ανέφερε πως ο Barney Stinson είχε σχέση με τον David Burtka, ο ίδιος έσπευσε να παραδεχθεί πως είναι αλήθεια και πως είναι ιδιαίτερα περήφανος γι’ αυτό! Σήμερα οι δυο τους είναι γονείς διδύμων. DAVID HYDE PIERCE – 2007 Μετά από 263 επεισόδια στο Frasier, ο ατζέντης του επισημοποίησε πως ο ηθοποιός είναι ζευγάρι με τον παραγωγό Brian Hargrove. Ένα χρόνο μετά παντρεύτηκαν, λίγο πριν το Proposition 8 της California. CHRIS COLFER - 2009 Από το 2009 που ξεκίνησε το Glee δίνει πνοή σε έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Out από μικρός, το 2011 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β’ Ανδρικού Ρόλου και έδωσε έναν αξιομνημόνευτο και συγκινητικό λόγο.

CYNTHIA NIXON – 2004 Το 2004, στα τελειώματα του Sex & The City δεν δίστασε να παραδεχθεί τις φήμες που κυκλοφορούσαν. Κάτι που δεν της έκανε κακό στη μετέπειτα πορεία της.

SEAN HAYES - 2010 188 επεισόδια ως Jack McFarland στο Will & Grace και αρνιόταν να επιβεβαιώσει τις φήμες. Το έκανε το 2010 σε συνέντευξη στο περιοδικό Advocate, δηλώνοντας ότι η συμμετοχή του σε αυτή την εξαιρετική σειρά βοήθησε με τον τρόπο του τα lgbtq δικαιώματα στις ΗΠΑ.

GEORGE TAKEI – 2005 Ο Sulu των παλιών Star Trek ήταν ήδη out στους συναδέλφους του από την δεκαετία του ‘70. Το 2005 δήλωσε δημόσια την αγάπη του για τον σύντροφό του Brad Altman και το 2008 ήταν το πρώτο ομόφυλο ζευγάρι που έκανε αίτηση για να παντρευτεί στο West Hollywood. Παραμένει δραστήριος ακτιβιστής με εξαιρετικό χιούμορ...

ZACHARY QUINTO - 2011 Ο Spock των καινούργιων Star Trek, μιλώντας το 2011 στο περιοδικό New York δε δίστασε να παραδεχθεί πως είναι gay. Σε όλες τις απονομές βραβείων συνοδεύεται από τον σύντροφό του, ενώ είναι από τους λίγους που δεν κολλάει να κρατιέται χέρι χέρι ή και να φιλιέται με το φίλο του στο δρόμο.

JIM PARSONS - 2012 Οι New York Times αποκάλυψαν πως ο Sheldon του Bing Bang Theory είναι gay. Ο Jim Parsons ένιωσε πιο άνετα να μιλήσει γι’ αυτό μετά τη δημοσιότητά του και ο πάνω-από-10-χρόνια σύντροφός του Todd Spiewak τον συνοδεύει σε όλες τις απονομές και όχι μόνο. VICTOR GARBER - 2013 Ο Καναδός ηθοποιός (που θα θυμάσαι από το Titanic ή τη σειρά Alias) δήλωσε στο περιοδικό FYI πως ένα από τα πράγματα που τον κάνουν να νιώθει υπερήφανος είναι η 13 ετών σχέση του με το ζωγράφο Rainier Andreesen. MARIA BELLO - 2013 Η δυναμική ηθοποιός έγραψε ένα άρθρο το 2013 που δημοσιεύτηκε στους New York Times με τίτλο "Coming Out as a Modern Family", όπου εξομολογήθηκε πως αποκάλυψε στον γιο της πως έχει σχέση με μια άλλη γυναίκα. KRISTIAN NAIRN - 2014 Ο γίγαντας των 2,1 μέτρων του Game Of Thrones δεν μάσησε τα λόγια του όταν ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε πως νιώθει που έχει bears θαυμαστές: «Ειλικρινά, όταν μιλάτε για την gay κοινότητα, μιλάτε για την ΔΙΚΗ ΜΟΥ κοινότητα»! ELLEN PAGE - 2014 Γνωστή από το Juno και το Inception, πήρε το λόγο στο lgbtq συνέδριο Time to Thrive το 2014 και με έναν συγκλονιστικό λόγο δήλωσε πως “κουράστηκε να κρύβεται μη παραδεχόμενη την αλήθεια”. Άμεση και προσιτή, αποτελεί ιδανικό rode model για νεαρά κορίτσια.

1

2

3

Πότε ήταν που κατάλαβες ότι είσαι straight;

Οι δικοί σου ξέρουν για σένα;

Έλα ρε, μήπως είναι απλά μια φάση;

4 Πως κάνετε σεξ;

8

ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΠΟΥ (ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ) ΘΆ ΘΕΛΆΜΕ ΝΆ ΚΆΝΟΥΜΕ Σ' ΕΝΆΝ STRAIGHT

5 Υπάρχουν στιγμές που εύχεσαι να ήσουν gay;

6

7

8

Υπάρχουν μαγαζιά μόνο για straight;

Αλήθεια γιατι κάνετε straight pride;

Για πες, αυτός απέναντι είναι straight;

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Ο ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΤΩΝ GAY ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΕΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶Λίνα Λαχανιώτη & Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

KAΡΥΟΦΥΛΛΙΆ ΚΆΡΆΜΠΕΤΉ Σε πετυχαίνουμε λίγο πριν την πρόβα για το Στροχάιμ. Μίλησε μας λίγο για το έργο αυτό... Πρόκειται για ένα κείμενο του Δημήτρη Δημητριάδη σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Το “Στρόχαιμ” μιλά για τον Έριχ Φον Στροχάιμ, ο οποίος ήταν ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του βωβού κινηματογράφου στο Χόλιγουντ, κοντά στη δεκαετία του 20. Σκηνοθέτης και ηθοποιός ο ίδιος. Αυτός ο άνθρωπος είχε ένα πολύ ισχυρό καλλιτεχνικό όραμα και μια υπέροχη αισθητική και για αυτό τον λόγο ήταν ασύμφορος καλλιτεχνικά για το Χόλιγουντ. Ξόδευε πάρα πολλά χρήματα και δεν ήταν ποτέ συνεπής με τον χρόνο. Ωθούμενος πάντα από την τελειομανία του έκανε γυρίσματα ξανά και ξανά. Αυτό σήμαινε ότι έβγαινε εκτός προϋπολογισμού. Μία τελευταία ταινία που είχε κάνει, ήταν το 1929 με την ηθοποιό Γκλόρια Σουάνσον στο “Queen Kelly”. Αυτή η ταινία δεν τελείωσε ποτέ και ήταν κατά κάποιον τρόπο μια καταστροφή καλλιτεχνική και οικονομική (η παραγωγή ήταν της Σουάνσον) και για τους δύο. Μέχρι που το 1949 ο Billy Wilder, ο πολύ γνωστός σκηνοθέτης, τους κάλεσε για να παίξουν στην ταινία “Sunset Boulevard”. Σε αυτήν την ταινία και οι δύο, κατά κάποιον τρόπο, έπαιξαν τους εαυτούς τους. Η Γκλόρια Σουάνσον, δηλαδή, υποδυόταν την Νόρμα Ντέσμοντ, μία πρώην σταρ του βωβού που ζει σε μια μεγαλοπρεπή βίλα και την έχουν ξεχάσει οι πάντες. Η ίδια βέβαια ζει με αυταπάτες, μέσα σε ψευδαισθήσεις ότι το κοινό της την θυμάται. Ενώ ο Στροχαιμ υποδύεται τον Max Von Mayerling, έναν πρώην σκηνοθέτη του βωβού και τώρα μπάτλερ της Νόρμα Ντέσμοντ και μάλιστα και πρώην σύζυγός της στην ταινία. Αυτός προσπαθεί να διασώσει αυτές τις αυταπάτες, γράφοντας ο ίδιος δεκάδες γράμματα δήθεν θαυμαστών της κλπ. Η ταινία τελειώνει με έναν φόνο γιατί υπάρχει και ένα τρίτο πρόσωπο.

Οπότε το κείμενο του Δημητριάδη αποτελεί μια συνέχεια της ταινίας; Όχι! Χρονικά μας τοποθετεί στην πραγματική ημερομηνία του θανάτου του Στροχάιμ, στο πραγματικό του σπίτι στη Γαλλία, στην πόλη Μορεπά. O ίδιος, μετά το Sunset Boulevard, επιστρέφει στη Γαλλία και μένει εκεί μέχρι το θάνατο του (1957) με τη Γαλλίδα σύντροφό του, ηθοποιός και αυτή – Denise Vernac. Από εδώ λοιπόν ξεκινάει το έργο. Ο Στροχάιμ και η Denise δέχονται μια επίσκεψη. Και το πρόσωπο που έρχεται είναι η Νόρμα Ντέσμοντ. Προσέξτε! Όχι η Γκλόρια Σουάνσον, αλλά η ίδια ηρωίδα της ταινίας, η Νόρμα! Μέσα λοιπόν από αυτή τη συνάντηση δύο πραγματικών προσώπων και μιας ηρωίδας της μεγάλης οθόνης, ενός προσώπου της μυθοπλασίας, δημιουργείται μια συνθήκη που μόνο το θέατρο μπορεί να επιτρέψει. Με αυτόν τον τρόπο έχουμε την αφορμή να γίνει μια υπέροχη συζήτηση φιλοσοφικού περιεχομένου και ποιητικού ύφους πάνω στα μεγάλα θέματα της ζωής, του θανάτου, της τέχνης, της ψευδαίσθησης, του ψέματος και της κατασκευής γενικότερα. Αυτοί είναι οι μοναδικοί χαρακτήρες του έργου; Ναι, ο Στροχάιμ που τον υποδύεται ο Άκις Βλουτής, η Denise με την Αγλαΐα Παππά και η Νόρμα Ντέσμοντ που την υποδύομαι εγώ! Μίλα μας λίγο για τον δικό σου ρόλο... Η Νόρμα Ντέσμοντ είναι μια ηρωίδα της οθόνης. Είναι μια ηρωίδα της μυθοπλασίας. Δεν είναι πραγματικό πρόσωπο. Και έρχεται από έναν άλλο κόσμο, από μια άλλη διάσταση σαν άγγελος θανάτου για να αναγγείλει στον Στροχάιμ τον θάνατο, προσφέροντας του όμως τον θάνατο που του αξίζει. Γιατί πραγματοποιεί και δίνει ύπαρξη σε μια μεγάλη επιθυμία που

είχε αυτός για χρόνια και ήταν μια ψευδής κατασκευή. Ξέρετε ο Στροχάιμ ήταν μεγάλος θαυμαστής του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας, η καταγωγή του είναι αυστριακή έτσι και αλλίως. Ήταν Εβραίος της Αυστρίας. Έδειχνε μάλιστα στο Χόλιγουντ φωτογραφίες δίπλα στον Αυτοκράτορα, οι οποίες όμως ήταν ψεύτικες, από τα γυρίσματα κάποιας παλιότερης ταινίας. Αυτό είναι που του προσφέρει στο τέλος η Νόρμα Τον φωτογραφίζει πραγματικά με τον Φραγκίσκο Ιωσήφ. Είναι μια δικαίωση και μια αθανασία πια, όπου αυτό το θέμα της κατασκευής, μιας φωτογραφίας που ο ίδιος υποστήριξε για πολλά χρονία, περνά στην αθανασία και του χαρίζει μια εσαεί μνήμη. Έτσι και αλλιώς, πραγματικά έχει μείνει στην ιστορία σαν ένας οραματιστής του κινηματογράφου που ποτέ δεν το κατάλαβε η εποχή του και δεν του έδωσε τη δυνατότητα να αναδείξει το μεγάλο του ταλέντο. Με λίγα λόγια, αυτό που εγώ φέρω στη σκηνή είναι η μνήμη, το πρόσωπο, η κίνηση της Νόρμα Ντέσμοντ όπως την είδαμε στην ταινία, που την έπαιξε η Γκόρια Σουάνσον. Έχουμε κάνει μια προσπάθεια, να πλησιάσουμε στην εικόνα, στο μακιγιάζ που έχει επιμεληθεί ο Αχχιλέας Χαρίτος. Με όλα αυτά τα ψηλά έντονα φρύδια, το έντονο στόμα, τα μαλλιά. Διατηρώ αυτήν την κινησιολογία που έχει μνήμες από τα χρόνια του βωβού κινηματογράφου. Υπήρχαν δυσκολίες στον ρόλο; Είναι πολύ δύσκολο να προσπαθείς να μιμηθείς κάποιον. Έναν χαρακτήρα, έναν ρόλο που είναι ήδη γνωστός και καταγεγραμμένος. Αυτό πρέπει να γίνει με έναν τρόπο, που να είναι μεν κοντά, να παραπέμπει, να θυμίζει, αλλά να μην γίνεται και καρικατούρα. Εξάλλου και τα λόγια που λέει είναι στα Ελληνικά και όχι στα Αγγλικά που μιλούσε εκείνη. Ούτε είναι τα λόγια που έλεγε στην ταινία. Είναι άλλες σκέψεις. Είναι τα λόγια που λέει η Νόρμα, μετά το θάνατό της, υποτίθεται. 29

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Χρειάζεται κάποιος να έχει δει πρώτα την ταινία; Όχι. Ούτως ή άλλως, πριν από κάθε παράσταση, θα γίνεται περιληπτικά μια προβολή όπου θα αναφέρονται τα βασικά στοιχεία της ταινίας, στα οποία γίνονται αναφορές μέσα στο έργο. Κυρίως για να μπορεί να καταλάβει το κοινό, τη σχέση αυτών των δύο (Στροχάιμ – Νόρμα). Προγραμματίζουμε βέβαια και τρεις βραδιές με την προβολή της ταινίας, πριν την έναρξη των παραστάσεων. Γιατί να έρθει κάποιος να δει την παράσταση; Αυτό καλύτερα να μας το απαντήσουν, όσοι την δουν (γέλια). Αυτό που μπορώ πω είναι ότι πρόκειται για ένα στοχαστικό, φιλοσοφικό κείμενο. Το οποίο αφορά σε όλους τους ανθρώπους. Ο καθένας μπορεί να πάρει κάτι. Κατ΄ αρχάς έχει μια εξαιρετική γλώσσα με έναν εσωτερικό ρυθμό λέξεων, υπέροχων φράσεων που η κάθε μια σου δίνει την ευκαιρία να σκεφτείς. Να διανοηθείς πάνω σε αυτά που πραγματεύεται. Τί σημαίνει να δοθεί ένας άνθρωπος σε ένα έργο καλλιτεχνικό. Να αφιερώσει όλη του τη ζωή σε αυτό. Να πέσει και ο ίδιος θύμα τον στόχων του, της αλαζονείας του, της καλλιτεχνικής του παραφοράς. Και στο τέλος να γίνει ένας οποιοσδήποτε, γιατί ο θάνατος μας κάνει όλους οποιουσδήποτε! Γιατί, όπως λέει κάπου και η Νόρμα, “η ζωή θολώνει την όραση. Η ζωή είναι σκοτάδι. Το σκοτάδι του μυαλού μας!” Είναι ένα σπουδαίο ποιητικό κείμενο. Όταν το ακούτε και εσείς, αμέσως δεν ανοίγει κάτι στο μυαλό σας; Αυτό είναι ο ρόλος της τέχνης. Προέρχεσαι από την ερμηνεία ενός αλλού εμβληματικού χαρακτήρα. Αυτό της Πέτρα Φον Καντ. Ήταν δύσκολο για εσένα να υποδυθείς έναν gay ρόλο; Η Πέτρα ήταν για εμένα ο δεύτερος gay χαρακτήρας. Ο πρώτος ήταν στο “La Chunga”. Και στις δύο περιπτώσεις δεν δυσκολεύτηκα καθόλου. Καταρχάς, από την εφηβεία μου θεωρούσα αυτονόητο ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να ζει τη ζωή του, όπως ο ίδιος θέλει και όπως το ορίζει η σεξουαλική του ταυτότητα και γενικά οι επιθυμίες και η προσωπικότητά του. Αυτό το θεωρώ πραγματικά νούμερο ένα ανθρώπινο δικαίωμα. Όταν λοιπόν μου έγιναν αυτές οι προτάσεις, συμμετείχα με πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Ακριβώς γιατί εμείς ως άνθρωποι της τέχνης, του πνεύματος, πρέπει πραγματικά να μιλάμε και να δίνουμε μέσα από τη δουλειά μας βήμα σε όλα αυτά τα προβλήματα της ανθρωπότητας. Προσπαθώντας να γρατζουνίσουμε κάτι στον ψυχισμό των θεατών. Να δώσουμε την ευκαιρία μέσα από ένα έργο τέχνης, να σκεφτούν κάπως διαφορετικά και να αλλάξουν και μια νοοτροπία.

Με πολλή μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα τόσο στο La Chunga, όσο και στα Πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ, ότι αυτό συνέβαινε. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι στο θέατρο έρχονται συνήθως άνθρωποι, οι οποίοι έχουν ήδη μια ανησυχία. Το ξύλο απελέκητο σπάνια θα περάσει την πόρτα ενός θεάτρου. Αυτό είναι δυστυχώς ένα μεγάλο μειονέκτημα της τέχνης μας. Ότι δεν μπορεί να πάει σε κάποιον και να τον πιάσει εξ απήνης και να του πει “κοίτα εδώ”. Παρόλα αυτά, έβλεπα ανθρώπους κάθε ηλικίας και φύλου να σηκώνονται στο τέλος και να φωνάζουν μπράβο ή να έρχονται στο καμαρίνι και να μας λένε ότι τους συγκινήσαμε πάρα πολύ. Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Γιατί αν ένας άνθρωπος, ας πούμε, είναι τόσο προκατειλημμένος δεν θα επέτρεπε στον εαυτό του να συγκινηθεί μέσα από μια ομοφυλόφιλη ιστορία. Ίσα, ίσα θα την χλεύαζε Το γεγονός ότι βλέπαμε ότι η δουλειά μας είχε τόση απήχηση, ήταν για εμάς η μεγαλύτερη δικαίωση. Ερχόντουσαν σε μας αγόρια, κορίτσια, άνδρες, γυναίκες gay, straight Η και ακόμα γυναίκες τρανς, και γνωστές μου που έχουν έρθει σε παραστάσεις, μου έχουν χαρίσει και βιβλία. Βλέπεις ότι ήταν παραστάσεις που απευθύνονυαν στον άνθρωπο και μιλούσαν για τον έρωτα και τις πληγές του έρωτα. Ήσουν πάντοτε ανοιχτή σε θέματα “διαφορετικότητας”; Από μικρή σκεφτόμουν με αυτόν τον τρόπο. Με πάρα πολλούς φίλους μου που ήταν gay και ζούσαν ανοιχτά της ζωής τους. Οι καλύτεροι μου φίλοι ήταν πραγματικά εκπρόσωποι της gay κοινότητας. Και έτσι έζησα από κοντά και τα προβλήματά τους. Τους αγάπησα και τους έκανα φίλους μου, γιατί υπήρχε μια ελευθερία έκφρασης και μια πνευματικότητα ανεπτυγμένη και πολλές φορές τεράστιο χιούμορ και αυτοσαρκασμό. Στοιχεία που θέλεις να τα έχει ο φίλος σου, αλλά και εσύ ο ίδιος. Ζω μέσα σε έναν καλλιτεχνικό χώρο όπου υπάρχει η ομοφυλοφιλία, Κυρίως να επισημάνω εδώ η ανδρική ομοφυλοφιλία. Ίσως και με την έννοια ότι είναι και πιο φανερή. Ότι δηλαδή η γυναικεία δεν εκδηλώνεται και τόσο εύκολα; Δεν ξέρω. Οι άνδρες γενικά είναι πάντα πιο προνομιούχοι (γέλια). Έχουν το θάρρος της ύπαρξής του, της ταυτότητας τους. Και το προνόμιο της κοινωνίας. Γενικά πάντως υπάρχει αυτό το τεράστιο θέμα της κοινωνίας. Έβλεπες και βλέπεις ακόμα, ειδικότερα στην επαρχία αλλά και σε κάποιες άλλες κοινωνικές διαστρωματώσεις, ότι δύσκολα ένας gay άνθρωπος θα εκδηλώσει την πραγματική του ταυτότητα. Και εκεί έχουμε, βεβαίως, τα τεράστια δράματα, τα οποία οδηγούν σε επιλογές που μπορούν να ακυρώσουν τη ζωή του ολόκληρη, να κάνει έναν ψεύτικο και δυστυχισμένο γάμο, να φέρουν μέχρι και παιδιά για το προκάλυμμα της κοινωνίας. Λυπάμαι πολύ όσους έπεσαν θύματα αυτής της κοινωνικής αναγκαιότητας. Μια ζωή την έχουμε και αυτή δεν την ζούμε

έτσι όπως αξίζει στον καθένα μας. Με βάση το δικαίωμα της μοναδικότητας του καθενός. Της μοναδικότητας της ύπαρξης του καθενός. Αυτό το θεωρώ αδιανόητο. Θεωρώ ότι αυτό που οφείλει ο κάθε άνθρωπος στον εαυτό του, καταρχάς, είναι να διεκδικήσει το δικαίωμά του στην ευτυχία. Στη ζωή. Και να κάνει με θάρρος με γενναιότητα. Να αντιμετωπίσει την εχθρότητα της κοινωνίας. Νομίζω ότι όταν η κοινωνία βλέπει ανθρώπους που βγαίνουν σοβαρά και διεκδικούν το δικαίωμά τους αυτό, τότε και η ίδια το αποδέχεται πιο εύκολα. Όλο το άλλο το κρυφό, το μέσα στη ντουλάπα ... αυτό δίνει τη δυνατότητα στους άλλους να κουτσομπολεύσουν, να αμφισβητήσουν και να προβούν σε άλλα χειρότερα, Και σε bullying, που είναι και της μόδας τώρα αυτή η λέξη. Πως βλέπεις όλα αυτά τα περιστατικά εκφοβισμού; Όλες αυτές τις ομοφοβικές επιθέσεις; Είναι ένα πολύ θλιβερό φαινόμενο και κρύβει πολύ βαθύ σκοτάδι. Λυπάμαι τους ανθρώπους που προβαίνουν σε αυτού του τύπου τις συμπεριφορές. Αυτή την ομοφοβική στάση. Θεωρώ ότι τελικά συμβαίνει κάτι με τους ίδιους. Ότι κάτι δεν πάει καλά. Κάτι κρύβεται εκεί για να βγαίνουν αυτοί οι άνθρωποι τόσο έντονα εχθρικοί απέναντι στη gay κοινότητα. Πιστεύω ότι μια κοινωνία η οποία θέλει να προσδιορίζεται ως πολιτισμένη, δεν γίνεται να μη δίνει τον χώρο σε αυτά τα μέλη της να ζήσουν την πραγματική τους ζωή. Ο αποκλεισμός αυτός μου θυμίζει πρακτικές φασιστικές, ναζιστικές. Με παραπέμπει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, σε εξολοθρεύσεις. Φαινόμενα που τα έχει ζήσει η ανθρώπινη ιστορία στις πιο μαύρες της σελίδες. Και οφείλουν οι νεότερες γενιές, να πάρουν τα μαθήματά τους από αυτό όλο και να είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλες απέναντι στις εκφάνσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Όχι μόνο σε θέματα ομοφυλοφιλίας, αλλά σε όλα τα θέματα σκέψεις. Να μην υπάρχει μισαλλοδοξία. Ας επανέλθουμε στην τέχνη. Αρκετές φορές έχουμε δει gay ρόλους να εμφανίζονται ως καρικατούρες. Αυτό δεν είναι τέχνη. Αυτό το βλέπεις στην κακή τηλεόραση. Στο κακό θέατρο. Σκηνές που βασικά αποσκοπούν στο χρήμα. Μιλάμε για κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Που θέλουν να φέρουν την πλατιά μάζα. Είναι και αυτό μια μορφή bullying. Δυστυχώς υπάρχουν και αυτά. Λέμε για την τέχνη. Μα δεν είναι όλα τέχνη. Είναι το σωρού, Με το τσουβάλι. Πολλά πράγματα είναι σκουπίδια. Υπάρχουν τέτοιες ταινίες. Υπάρχουν τέτοια προγράμματα στην τηλεόραση. Και στο θέατρο υπάρχουν. Δυστυχώς. Δεν μπορείς να απαγορεύσεις την ύπαρξή τους. Και αυτό φασιστικό είναι. Απλώς μπορείς να μην συμμετέχεις. Εγώ δεν θα δεχόμουν να παίξω σε μια παράσταση που θα χλεύαζε τους gay, για

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

παράδειγμα. Γενικά παραστάσεις που έχουν τόσο χαμηλή αισθητική. Ένα κακό σενάριο φαίνεται. Λίγο διαβασμένος να είσαι, το καταλαβαίνεις. Έχω πει πάρα πολλά όχι, κυρίως σε προτάσεις τηλεοπτικές. Δεν έχει μου έχει τύχει βέβαια να μου προτείνουν ένα σενάριο που να χλευάζει την gay κοινότητα. Εννοείται όμως, ότι αν μου γινόταν ποτέ, αμέσως θα έλεγα όχι. Γιατί απλά αντίκειται στις ιδέες μου. Οταν είμαι καλλιτέχνης και είμαι ταγμένη σε αυτό, τότε και οι επαγγελματικές μου επιλογές έχουν καθαρά και έναν καλλιτεχνικό γνώμονα. Ως καλλιτέχνες, ως δημόσια πρόσωπα έχουμε μια τεράστια ευθύνη. Και επιλογές μας αυτές και η στάση ζωής μας, είναι μια πολιτική πράξη. Το τι λες, το πως υπάρχεις. Δεν μπορείς άλλα να λες και άλλα να κάνεις. Είναι ένα σύνολο. Ένας καλλιτέχνης πρέπει να είναι επιδραστικός μόνο από την τέχνη του. Στην Αμερική οι καλλιτέχνες πέρα από την τέχνη τους, επιλέγουν να μιλήσουν ανοιχτά και για τις προσωπικές τους επιλογές. Κοιτάξτε, δεν μπορώ να πω σε έναν gay συνάδερφό μου, ότι πρέπει μιλήσει ανοιχτά για το τι είναι. Αντιλαμβάνομαι ότι, επίσης είναι δικαίωμα του καθενός να σταθεί στη ζωή του και στο χώρο, όπως ακριβώς νομίζει. Εάν κάποιος θεωρεί ότι η κοινωνία είναι τόσο συντηρητική που δεν μπορεί να πληρώσει ένα ενδεχόμενο κοινωνικό τίμημα, το καταλαβαίνω πολύ σε ανθρώπινο επίπεδο. Δεν θα το δείξω με το δάχτυλο. Είμαι εναντίον και του outing. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να υπάρχει όπως νομίζει. Αν ήσουν λεσβία, θα επέλεγες να το πεις δημόσια; Είμαι άνθρωπος που δεν μου αρέσει να μιλάω για την προσωπική μου ζωή. Ως straight γυναίκα, ζω και εγώ μια ζωή, η οποία δεν είναι ακριβώς μέσα στις συγκεκριμένες συνθήκες που επικροτεί η κοινωνία. Δηλαδή δεν είμαι παντρεμένη, έχω έναν σύντροφο που είναι νεότερός μου και μάλιστα μη Έλληνας. Είναι μετανάστης οικονομικός. Αυτά τα λέω γιατί ενδεχομένως είναι γνωστά. Δεν θα κατονομάσω τον σύντροφό μου εύκολα. Δεν θα βγω να φωτογραφηθώ μαζί του. Γιατί ξέρεις κάτι, από ένα σημείο και μετά χάνεται η μπάλα. Παίρνει μια μεγάλη έκταση, που περνάει στον χώρο του κουτσομπολιού και στον χώρο του ξεπουλήματος. Υπό αυτήν την έννοια λοιπόν, θα θεωρούσα ότι είναι δικό μου θέμα και δεν θα έβγαινα εύκολα να το διατυπώσω. Αν ζούσα στην Αμερική ή σε μια κοινωνία πιο ανοιχτή και πιο προχωρημένη, ενδεχομένως να το έκανα. Θαυμάζω γυναίκες, π,χ. την Ellen DeGeneres και όλες όσες μιλούν ανοιχτά. Στην Ελλάδα όμως είμαστε μια μικρή κοινωνία που τα πάντα παρεξηγούνται, όχι προς τη δήλωσή τους αλλά ως προς τα κίνητρά τους. Για αυτό το λέω.

Πρόσφατα ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης αποκάλεσε την ομοφυλοφιλία “θανάσιμο αμάρτημα”. Πως σου φαίνεται η δήλωση αυτή; Είναι κρίμα να ακούς από πνευματικούς πατέρες να κάνουν τέτοιες δηλώσεις. Όλοι είναι πλάσματα του θεού. Άσχετα σε ποιον θεό πιστεύει κάποιος, είτε είναι άθεος ή ξέρω εγώ τι. Η εκκλησία πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους. Σε οποιοδήποτε κομμάτι της υφίσταται διωγμούς. Είναι κρίμα! Θα έπρεπε να είναι πιο προσεχτικοί και να αλλάξουν στάση. Έτσι και αλλιώς, είναι γνωστό ότι ακόμη και μέσα στους κόλπους της εκκλησίας έχουν βρει καταφύγιο άτομα που δεν άντεχαν ίσως μια κοινωνική πραγματικότητα. Έχω γνωρίσει τέτοιους ανθρώπους για αυτό το λέω. Θεώρησαν, ότι το να μπουν στους κόλπους της εκκλησίας θα κατεύναζε κάποιους ας πούμε “δαίμονες” προσωπικούς τους ή κοινωνικούς. Οπότε αυτό και μόνο θα έπρεπε αν γίνει μια αφορμή για περισσότερη σκέψη, περισσότερο στοχασμό και μια αλλαγή στους ανθρώπους που δεν το κάνουν, γιατί σαφώς υπάρχουν και πνευματικοί άνθρωποι μέσα στην εκκλησία που φαντάζομαι ότι έχουν και μια προσωπική στάση μεγαλύτερου σεβασμού. Μιας μεγαλύτερης πνευματικότητας εν προκειμένω. Έχουμε ακούσει κατά καιρούς από συναδέλφους σας να βάλλουν κατά των πολλών θεατρικών ομάδων και να ισχυρίζονται οτι "θολώνουν" το τοπίο. Εσείς συνεργαστήκατε πρόσφατα με μια ανερχόμενη θεατρική ομάδα, τους Bijoux de Kant. Ποια είναι η άποψη σας; Όπως και παλιότερα συνεργάστηκα με την ομάδα Νάμα στο θέατρο “Επί Κολωνώ”. Ποιος είναι αυτός που θα κρίνει ποιος δικαιούται να κάνει θέατρο και ποιος όχι; Πολλές φορές από αυτές τις μικρές σκηνές μπορούν να προκύψουν διαμάντια. Και να υπάρχουν πραγματικά νέα παιδιά με πολύ μεγάλο όραμα, ευφυΐα και από εκεί ξεκινώντας να ξεπηδήσουν οι μεγάλοι καλλιτέχνες των επόμενων ετών. Αυτά τα παιδιά ίσα, ίσα δουλεύουν πολλές φορές και κάνουν δεύτερες δουλειές για να μπορέσουν να υπάρξουν σκηνικά. Είναι κάτι πάρα πολύ συγκινητικό. Ας πάψουμε να χτυπάμε αυτά τα παιδιά, αντίθετα να τα αγκαλιάσουμε με γενναιοδωρία και αγάπη και ας τους παρακολουθούμε γιατί διδασκόμαστε από αυτά. Απλώς το θέμα είναι και οι ίδιοι που βρίσκονται μέσα εκεί πρέπει να είναι συγκεντρωμένοι σε ένα καλλιτεχνικό όραμα και να μην σκορπίζονται σε άλλα πράγματα. Άλλα καλλιτεχνικά σχέδια, πέρα από το Στροχάιμ; Το καλοκαίρι θα είμαι με το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο με τις Τρωάδες του Ευριπίδη και θα ερμηνεύσω την Εκάβη.

ΑΠΟΨΗ ▶Βασίλης Νικορέλος ✉ nikorelosvas@gmail.com

Δε μου άρεσε ποτέ η άνοιξη, δεν ξέρω για εσάς...

Ε

μένα πάντα με αποπροσανατόλιζε. Κάτι τα κοντομάνικα, κάτι οι χειμωνιάτικες κολώνιες που επιμένουν, κάτι τα δύο τρία τζιν τόνικ το βράδυ. Δημιουργεί προβλήματα, πιστεύω το καταλαβαίνετε και εσείς. Η άνοιξη, είναι η εποχή που κάνουμε σχέδια. Αυτά έλεγε ο συγγραφέας, αλλά μετά τη μαζεύαμε τη μακαρίτισσα από τα τραίνα. Είναι μια εποχή που πιστεύουμε πως ο χειμώνας έφυγε. Όσοι έχουν διαβάσει Έλιοτ, ξέρουν πόσο μεγάλο ψέμα είναι αυτό. Ο χειμώνας μας κρατάει ζεστούς γιατί διατηρεί την επιθυμία μας. Η άνοιξη, φταίει η γύρη, τα λουλουδία, οι ορμόνες;-επιστημονική απάντηση δεν έχωτα φέρνει όλα στη φόρα. Και αδιάκριτα. Σαν τον ήλιο του Καμύ, που αντί να βοηθά και να λάμπει με θαλπωρή, σκληραίνει και γίνεται σχεδόν συνεργός σε φόνο. Δίδαγμα: αυτά που θεωρούμε ζωοποιόντα στοιχεία στη ζωή μας, μπορεί να μας την πάρουνε κιόλας. Ρωτήστε τον ερωτευμένο δίπλα σας. Θα σας απαντήσει θετικά. Δε θέλω να σας τα μπαρουφιάσω με εικόνες από Πλάκα και Αναφιώτικα. Για εμένα η άνοιξη είναι η χαρά του φραπέ μετά από το ξενύχτι με ανοιχτή

μπαλκονόπορτα να βγαίνει ο καπνός έξω. Το ξέρουν καλά οι αναγνώστες του Μόντη, πως δε θέλει πολύ ο άνθρωπος να σκαρφιστεί την οικειότητα. Τα έχει πει και ο Σαχτούρης άλλωστε στη Μάρνη. Ως ex-pat Αθηναίος για ιδίους λόγους ζηλεύω αφόρητα τη δυνατότητα του να ερωτεύεσαι στη γλώσσα σου. Δεν είμαι από αυτούς που εάν ήμουν φίλος σας στο FB θα με βλέπατε να αναρτώ Χατζιδάκη, Κραουνάκη και γενικά όλο το δεύτερο και τρίτο πρόγραμμα. Ούτε κανένας ex ante εθνικιστής που πέρασε ορθολογισμό στα 12. Απλά, όπως οι αναγνώστες του Χριστιανόπουλου ξέρουν καλά, εάν δεν έχεις τη καψούρα αμετάφραστη μέσα σου, δε τον καταλαβαίνεις το στίχο, και ας είναι αυτός από Ρίτσο μέχρι Πάολα. Η άνοιξη λοιπόν, η εποχή που ο κόσμος σου απαντά, που λέει ο Τζαλαμουντίν Ρούμι. Κοινώς όσο και να στεγνώσεις με το red bull στο χέρι σαν ικέτιδα και σαν τις ευμενίδες που περιμένουν την πλήρωση του χρόνου στο περιγιάλι, άδικα. Δε λέω, ωραίο το αποτέλεσμα, λαγαρό. Αλλά από το όμορφο απέχει πιο πολύ. Αυτά για αυτές τις φίλες μας τις αντι-Καντιανές, που γουστάρουνε

μεγάλες αφηγήσεις. Λες και πρέπει μόνο ίντριγκα και πόνο και μιζέρια και παρτάκια να είμαστε μέσα στη ζωή. Λες και το απλό το «σε γουστάρω» δεν έχει θέση. Όχι, πρέπει να φτάσει η τρανσαμινάση στον ύψιστο για να φανερωθεί. Και όλα αυτά γιατί; Για να κουβαλάς διπλούς φραπέδες στην παραλία. Κοινώς, άσε τη πόζα μάνα μου και πες το το απλό, το πασιφανές, το «είσαι η αιτία της καψούρας μου» και άσε τώρα τη στάση εκπροσώπου τύπου της κυβέρνησης με ύφος «επιφυλάσσομαι να σας απαντήσω». Αγνοώ ειλικρινά γιατί τόση ποζεριά στο κόσμο. Ο φόβος, τα τραύματα, δε ξέρω. Γνωρίζω ωστόσο, πως όλοι δε κολυμπάμε στα ίδια νερά. Κοινώς, όσο και να ακούτε Τσανακλίδου, υπάρχει η περίπτωση το συναισθηματικό σας βάθος είναι τύπου Γωγουλίνι (φυσικά δεν αναφέρομαι στις προσωπικότητες αλλά στη χρήση του έργου τους). Τι να κάνουμε; Ρίσκα είναι αυτά, πάρτε τα. Ας ζήσουμε με ζαβολιές που έλεγε και ο Μπαρτ. Δε λέω ωραία ίσως η άνοιξη. Τώρα ειδικά που θα την επενδύσουμε και με καινούργιες καψούρες, ως παραπτώματα. Επιτελεστικά. Μέχρι να μπει το καλοκαίρι.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ▶Λίνα Λαχανιώτη, Ζακ Κωστόπουλος & Κυριάκος Βογιατζής

Τι είναι αυτό που το λένε queer; Ποιος είναι queer; Τι ακριβώς περιλαμβάνει; Είναι όλα τα LGBT άτομα queer; Το queer αφορά το ντύσιμο; Τη συμπεριφορά; Γιατί queer και όχι gay, λεσβία, τρανς; Γιατί επιμένουμε να χρησιμοποιούμε έναν όρο που όπως διαπιστώνουμε στην καθημερινότητά μας, είναι ακατανόητος (ή και άγνωστος) ακόμα και στα ίδια τα LGBT άτομα; Το Antivirus αναρωτιέται μαζί σας και προσπαθεί να βάλει κάποια πράγματα σε τάξη!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Α

ς κάνουμε μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε αυτή την πολύπλοκη έννοια με μια, κατ’αρχάς, συνοπτική θεωρητική προσέγγιση. Από τις αρχές τις δεκαετίας του 1990, που η μέχρι τότε υβριστική λέξη queer «επανακτήθηκε» από το στόμα της Terese de Lauretis σε ένα συνέδριο για τις gay και λεσβιακές σεξουαλικότητες στην Καλιφόρνια, μέχρι σήμερα, έχουν γραφτεί αναρίθμητα ακαδημαϊκά (και μη) συγγράμματα για την queer θεωρία, έχουν γίνει αναρίθμητα συνέδρια, έχει γίνει πτυχίο major στα περισσότερα πανεπιστήμια της δύσης και έχει καταφέρει να αποδομηθεί, να αμφισβητηθεί και να αναγεννηθεί σε σημείο που πλέον να μιλάμε γα post-queer θεωρία. Αλλά ας μην προτρέχουμε. “Ο όρος queer χρησιμοποιείται, ως επί το πλείστον, ως ένας όρος ομπρέλα που περιλαμβάνει ένα πολύ ευρύ φάσμα σεξουαλικοτήτων και ταυτότητας φύλου στο βαθμό που αυτά “προβληματοποιούν” και “εκθέτουν” τις κυρίαρχες αντιλήψεις για τη σεξουαλικότητα και το φύλο. Λεσβία, gay, transgender, transexual, intersexed, cross-dresser, genderfluid είναι μερικοί μόνο από τους ορισμούς που μπορούν να χωρέσουν κάτω από τον όρο queer” Κομβική σημασία στην queer θεώρηση έχει η αμφισβήτηση της έννοιας της συμπαγούς και ενιαίας ταυτότητας (identity), γι΄αυτό και συχνά αναφέρεται ως μια non-identity theory. Πολύ απλά, η queer θεωρία υποστηρίζει ότι οι ταυτότητες των υποκειμένων βρίσκονται σε διαρκή εξέλιξη και μορφοποίηση, είναι ευέλικτες και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να περιοριστούν μέσα σε ταμπέλες και κατηγορίες. Η ίδια αμφισβητεί την ουσιοκρατική αντίληψη των κατηγοριών της κατηγορίας του φύλου (αυτό που συχνά αναφέρεται ως γυναικεία ή αντρική φύση) και αποφεύγει να τοποθετηθεί μέσα στις κατηγορίες της κανονικότητας ή της παρέκκλισης. Η queer θεωρία αναφέρεται σε όλος το εύρος των σεξουαλικοτήτων, κυρίως όμως σε αυτές που μέχρι την επανάκτηση του όρου queer θεωρού-

νταν περιθωριοποιημένες και μη κανονιστικές. Οι butch γυναίκες, οι θηλυπρεπείς άνδρες, οι τρανς, οι παρενδυτικοί και όλοι όσοι δεν μπορούσαν να ενταχθούν στις μέχρι τότε αδιαπραγμάτευτες και φυσικοποιημένες κατηγορίες του φύλου και της σεξουαλικότητας. Ο διαχωρισμός της σεξουαλικότητας από το φύλο, έτσι ώστε το φύλο να μην προϋποθέτει και κάποια συγκεκριμένη σεξουαλική συμπεριφορά (η αμφισβήτηση δηλαδή της γραμμικότητας βιολογικό φύλο-κοινωνικό φύλο-σεξουαλικότητα) και οι διαφορετικές εκφάνσεις του φύλου από τα queer υποκείμενα που προβληματοποιούν το καθεστώς της ετεροσεξουαλικότητας και τις διπολικές κατηγορίες του είναι πολύ συνοπτικά οι δύο από τις βασικότερες “επιτυχίες” της queer θεωρίας.

Ο όρος queer χρησιμοποιείται, ως επί το πλείστον, ως ένας όρος ομπρέλα που περιλαμβάνει ένα πολύ ευρύ φάσμα σεξουαλικοτήτων και ταυτότητας φύλου στο βαθμό που αυτά “προβληματοποιούν” και “εκθέτουν” τις κυρίαρχες αντιλήψεις για τη σεξουαλικότητα και το φύλο Συνοψίζοντας, η χρήση του όρου queer συμβολίζει την «αντίσταση» σε οποιαδήποτε γενίκευση και σε οποιοδήποτε καθεστώς φυσικοποίησης. (Η έννοια “φυσικοποίηση” αναφέρεται στη διαδικασία όπου κατηγορίες που αποτελούν κοινωνικές κατασκευές, όπως είναι η σεξουαλικότητα, το κοινωνικό φύλο κ.α. παρουσιάζονται ως δημιουργίες της φύσης που δε μπορούν να αμφισβητηθούν). Σε αυτό που κυρίως αντιτίθεται η queer θεωρία είναι στην έννοια

του φυσικού (normal) εν γένει και όχι μόνο στο καθεστώς της ετεροφυλοφιλίας. Ακόμα καλύτερα αντιτίθεται στην ιδέα του φυσικού και στην εξιδανίκευσή του από την κοινωνία αυτή. Η θεωρία αντιτίθεται σε κάθε είδους κατηγοριοποίηση. Ταυτόχρονα στηρίζει την εμφάνιση νέων διαφορετικοτήτων και αντιστέκεται σε κοινωνικούς κανόνες που έχουν στόχο να επιβάλλουν στα υποκείμενα μια ενιαία, συμπαγή ταυτότητα. Αντίθετα επιχειρηματολογεί υπέρ της μη ταυτότητας, υπέρ της υποκειμενικότητας χωρίς συγκεκριμένο όνομα και υπέρ μιας αφηρημένης «ενότητας» των διαφορετικοτήτων. Τέλος, αξίζει να σημειώσουμε ότι η queer θεωρία προσέφερε το θεωρητικό πλαίσιο για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων πολλών ατόμων που μέχρι πρότινος ήταν αποκλεισμένα. Με την ανάπτυξή της, πολλά transgender και transexual άτομα άρχισαν να διεκδικούν την ορατότητά τους και το δικαίωμά τους στον έλεγχο και τη διάθεση των σωμάτων τους. Η δυνατότητα αυτή μπόρεσε να γίνει πραγματικότητα μέσα από τις θέσεις της queer θεωρίας για τις μη ηγεμονικές σεξουαλικότητες και την έμφασή της στην κατάρρευση των κατηγοριοποιήσεων. Η queer θεωρία υποστηρίζει την κατάρρευση των συνόρων ανάμεσα στις ταυτότητες και τις κατηγορίες ή για να το θέσουμε καλύτερα, κυρίως δηλώνει τη ρευστότητά τους και τη δυνατότητα των υποκειμένων να κινούνται ανάμεσά τους. Αυτό που επαναπροκύπτει συνεχώς είναι ότι η queer θεωρία αναφέρεται σε όλες τις υποκειμενικότητες και σε τίποτε συγκεκριμένο και είναι ανοικτή σε συνεχείς αναθεωρήσεις και σε συνεχείς αμφισβητήσεις. Οι θεωρητικοί που αναφέρονται ως queer δεν ακολουθούν μια εννιαία, δογματική οπτική αλλά βρίσκονται σε διαλεκτική συζήτηση και πολύ συχνά αντιπαράθεση, διερευνώντας, ανατρέποντας και προκαλώντας συνεχώς τόσο τις εξουσιαστικές δομές, όσο και τις ίδιες τους τις θέσεις.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Εγώ πάντα με σκεφτόμουν, άλλοτε ως αγόρι, άλλοτε ως κορίτσι. Όχι μόνο σε επίπεδο ρούχων.

36

Γιώργης: “Queer θα πει να αμφισβητείς”

Νέλλη: “Queer θα πει απλώς να είσαι!”

“O Γιώργης είναι 19 ετών, μεγάλωσε στην Αθήνα, σπουδάζει και θέλει να ασχοληθεί επαγγελματικά με την ψυχική υγεία ευπαθών κοινωνικών ομάδων και στον ελεύθερο του χρόνο του αρέσει να κολλάει πράγματα στο πρόσωπό του (από τα διακοσμητικά νυχιών της μάνας του και τα καρφιά της ζώνης του, μέχρι παιδικές πλαστικές αράχνες)” Τον όρο queer τον έχω ανακαλύψει μέσα από ομάδες, εδώ και ένα χρόνο. Είναι μια κατηγορία της LGBTQI κοινότητας. Όταν μιλάμε για άτομα, μιλάμε στην ουσία για “gender queer”. Για άτομα που αμφισβητούν ξεκάθαρα τον πιεστικό αυτό δίπολο γυναίκα – άνδρας και υιοθετούν τα χαρακτηριστικά και των δύο φύλων. Όπως και εγώ! Μεγαλώνοντας, συνειδητοποιούσα ότι δεν ταίριαζα στη νόρμα των κλασικών gay ανδρών – αγοριών, ούτε θεωρούσα και είχα ταυτιστεί με τα τρανς άτομα, οπότε να κάνω κάποια μετάβαση. Οπότε σιγά σιγά, όταν ανακάλυψα τον όρο (gender) queer, κατάλαβα ότι ταιριάζει για να περιγράψει καλύτερα την κατάστασή μου. Ότι θα θέλω μια μέρα να εκφραστώ άλλοτε πιο ανδρικά, άλλοτε πιο γυναικεία και να έχω το φύλο μου όσο πιο ρευστό γίνεται. Γιατί αυτό αισθάνομαι. Στην ελληνική κοινωνία μάς έχουν από μικρούς δημιουργήσει ιδέες, τύπου είσαι αγόρι πρέπει να κάνεις αυτό, να παίξεις ποδόσφαιρο για παράδειγμα. Τα κορίτσια πρέπει να κάνουν κάτι άλλο. Όταν αισθάνεσαι τη ρευστότητα αυτή, αποδομείς όλες τις εικόνες. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Όταν όλο αυτό το νιώθεις και το εκφράζεις, τότε είσαι queer. Σας το λέω κάπως απλοϊκά. Οφείλω να σας πω ότι δεν είναι καθόλου εύκολο να εξηγήσεις όλο αυτό! Μα καθόλου! Ακόμη και στα άτομα του LGBTQI χώρου. Aν τους πεις ότι είσαι queer θα σε κοιτάξουν κάπως και θα σε ρωτήσουν “τι είναι αυτό;”, “είσαι σίγουρος;”. Κάποιοι μάλιστα θα το δουν και λίγο καχύποπτα, γιατί εκείνη την ημέρα ως εικόνα δεν εκφράζεις αυτό το άφυλο. Γενικά, το έχουν συνυφασμένο με την εξωτερική εμφάνιση. Τώρα εκτός κοινότητας; Στην καλύτερη θα νομίζουν ότι το queer είναι κάποιο είδος νέου φαγητού. Οπότε το αφήνεις και λες κάτι πιο εύκολο, ότι είσαι gay ή κάτι τέτοιο. Δεν μπαίνεις στη διαδικασία να εξηγήσεις πάντοτε. Το queer δεν έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητα, ούτε έχει να κάνει με τις σεξουαλικές φαντασιώσεις. Ότι δηλαδή έχω την φαντασίωση να ντύνομαι με γυναικεία ρούχα. Δεν είναι αυτό Αρκετοί ρωτούν για την εικόνα που πρέπει να έχει ένα queer άτομο. Πρέπει όμως να καταλάβετε ότι το queer δεν είναι κάτι που έχει να κάνει με την εξωτερική εμφάνιση. Δηλαδή, το πως εσύ θα εκφραστείς εξωτερικά είναι κάτι δικό σου. Έχει να κάνει με το τι αισθάνεσαι εσύ μέσα σου. Αν δεν προσδιορίζεις τον εαυτό σου και δεν αισθάνεσαι και δεν αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως “ξεκάθαρο” αγόρι ή αντίστοιχα ως “ξεκάθαρο” κορίτσι, το αποτυπώνεις έτσι. Είναι δύσκολο όμως. Αν δέχομαι ρατσισμό μόνο και μόνο με την εικόνα ενός gay ατόμου, ως queer άτομο που το εκφράζει θα είναι πολύ χειρότερα.

“O/Η Νέλλη είναι 31 ετών, ζει στην Αθήνα, ασχολείται με τον προγραμματισμό, τη μουσική και την αναρώτηση για τη ζωή, το σύμπαν και τα πάντα!" Όταν μιλάμε για queer μιλάμε βασικά για πολλά πράγματα. Εξαρτάται από το που χρησιμοποιείς τον όρο και γιατί. Σε ότι αφορά την ταυτότητα, ο πιο απλός τρόπος που το εξηγώ είναι όταν αντιλαμβάνεσαι ότι τα φύλα της σεξουαλικότητας είναι πολύ ρευστά πράγματα. Ότι είναι θολές γραμμές. Και για εμένα το να είσαι queer σημαίνει ότι συνειδητοποιείς αυτό το πράγμα, όχι σε επίπεδο φιλολογικό, ακαδημαϊκό, πολιτικό, αλλά βαθιά προσωπικό. Όταν το φύλο το δικό μου είναι αρκετά ρευστό. Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει με εμένα, είναι ότι κατά καιρούς χρησιμοποίησα διάφορα από τα υπόλοιπα κουτάκια της λεγόμενης LGBTQΙ κοινότητας, τα οποία όταν τα χρησιμοποιούσα, ένιωθα γνήσια ότι με εκφράζουν. Ώσπου τελικά κατέληξα, ότι αν είσαι όλα αυτά ή τίποτα από όλα αυτά, τότε προφανώς είσαι κάτι άλλο. Για πολύ καιρό πάντως ήμουν σε φάση. “Κοίταξε δεν είσαι τρανς, δεν νιώθεις άνδρας, σωστά; Άρα νιώθεις γυναίκα. Περίπου...” Μου πήρε αρκετό καιρό να καταλάβω ότι δεν είναι ανάγκη το ένα να συνεπάγεται το άλλο. Και ότι δεν είναι ανάγκη αν είσαι κάτι άλλο, να είσαι κάτι σαν τη Patty Smith ή σαν το David Bowie. Δηλαδή κάτι εμφανώς ανδρόγυνο. “Εγώ πάντα με σκεφτόμουν, άλλοτε ως αγόρι, άλλοτε ως κορίτσι. Όχι μόνο σε επίπεδο ρούχων. Δεν ήταν αυτό. Αλλά στο επίπεδο του “πως θα ήμουν αν ήμουν αγόρι; Θα με χάλαγε; Καθόλου! Αν αύριο ξυπνούσα σε ένα ανδρικό σώμα, πως θα μου φαινόταν; Μια χαρά! Καλύτερα σε αυτό το σώμα που είμαι; όχι. Χειρότερα; Όχι.” Γενικά θα ήθελα τα πράγματα να είναι πιο αποσυνδεδεμένα από την έννοια των φύλλων. Το βλέπεις παντού αυτό. Από τις αντωνυμίες της ελληνικής γλώσσας μέχρι και τις τουαλέτες που πρέπει να "διευκρινίσουμε" αν είσαι άνδρας ή γυναίκα! Πάντως είναι μια διαδικασία πολύ περίεργη. Γιατί το βασικό θέμα που έχεις, είναι ότι δεν είναι ορατό αυτό το πράγμα καθόλου. Δεν έχει να κάνει με το να ανακαλύψεις τη λέξη. Αλλά με το να ανακαλύψεις ότι όλο αυτό το πράγμα υπάρχει. Δεν μπορώ να σου πω αν είναι εύκολο ή δύσκολο. Μπορώ να σου πω ότι εμένα μου πήρε χρόνο. Περισσότερο χρόνο από ότι η σεξουαλικότητα. Όταν το κατάλαβα και το αγκάλιασα, έβαλε πολλά περισσότερα πράγματα στη θέση τους. Είναι όμως δύσκολο να το εξηγήσεις στους άλλους. Δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να το αποδείξεις. Πολλές φορές ακούω διάφορα ερωτήματα. Για παράδειγμα: "Σε σχέση με το φύλο σου. είσαι ακριβώς στη μέση; Είναι λίγο πιο εδώ, είναι λίγο πιο εκεί; Μήπως είναι μια φάση; Τώρα είσαι εσύ και θες να κάνεις και λίγο drag και λες ότι είναι κάτι και κάνεις μια performance. Ή μήπως είσαι τρανς και δε θέλεις να το αποδεχθείς;" Όχι! Δεν μπορείς να μετρήσεις το φύλο σου! Είναι λίγο σαν να πηγαίνεις ευθεία, ενώ όλος ο κόσμος έχει κλίση 45 μοίρες!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ζακ: “Το Queer δεν είναι ακόμη μια ταμπέλα ή νόρμα” “Ο Ζακ είναι συντάκτης μας, οροθετικός, queer, ακτιβιστής και περήφανος για όλα" Για εμένα queer είναι η αναρχία των φύλων. Η αμφισβήτηση τους! Είναι η επανάσταση απέναντι σε αυτά που θέλουν να μας πλασάρουν ως κανονικότητες, ως φύση. Από πολύ μικρή ηλικία, είχα καταλάβει πως κάτι έτρεχε με μένα, ότι δεν ένιωθα να έχω κοινό σημείο επαφής με τα άλλα αγόρια της ηλικίας μου, ότι ήμουν και ένιωθα κάτι το διαφορετικό. Μεγαλώνοντας και ανακαλύπτοντας την σεξουαλικότητα μου, μαθαίνοντας επιτέλους ότι υπάρχουν και αλλού αγόρια που τους αρέσουν άλλα αγόρια και που αυτά τα αγόρια τα λένε gay (ή σύκα, αδερφές, πουστάρες για όσους δεν τα συμπαθούν) άρχισα να καταλαβαίνω πως αυτό είναι που με έκανε να νιώθω και να φέρομαι τόσο διαφορετικά. Αρχίζοντας λοιπόν να ψάχνω, να μαθαίνω για το τι σημαίνει να είσαι gay και να γνωρίζω και άλλους, κυρίως μέσω του internet, καθότι μεγάλωνα σε επαρχιακή πόλη, άρχισα και να καταλαβαίνω πως ούτε όλοι οι gay είναι έτσι, σαν κι εμένα, σε ο,τι αφορά την έκφραση του φύλου τους και το πως νιώθουν σχετικά με αυτό. Βρε μπας και είμαι τρανς; Ήταν το επόμενο ερώτημα. Εφόσον δεν είμαι σαν τα άλλα αγόρια, ούτε τα straight ούτε τα gay, τι μένει; Μόνο αυτό είχα μάθει ως τρίτη επιλογή και άρα άρχισα να αναρωτιέμαι και να το ψάχνω. Μπέρδεμα πάλι. Ούτε αυτό ήμουν. Δεν ήθελα, δεν θέλω, να αλλάξω το σώμα μου, το όνομα μου, να ντύνομαι και να φέρομαι ούτε αποκλειστικά “γυναικεία”. Αλλά ούτε και “αντρικά”. Ούτε μου κάνει κάποια διαφορά το αν θα χρησιμοποιηθούν (από εμένα η άλλους) αρσενικές ή θηλυκές προσφωνήσεις όταν αναφέρονται στο πρόσωπο μου. Και τι είναι τώρα τούτο; Πάλι αναζητήσεις, πάλι ερωτήματα, πάλι να τσεκάρω μήπως έχω καμιά ουρά ή κέρατα και τελικά είμαι εξωγήινος. Μέχρι που τελικά, με τα πολλά, ανακάλυψα ότι ναι, δεν υπάρχει μόνο το ροζ και το μπλε. Ναι, το φύλο μας και οι τρόποι για να το εκφράσουμε μπορεί να είναι όσα και τα χρώματα του ουράνιου τόξου, μη σου πω κι ακόμα παραπάνω. Ναι, υπάρχει και αυτό το περίεργο πράγμα που το λέμε queer, υπάρχουν ρευστά φύλα, υπάρχει κάτι παραπάνω από το δίπολο άντρας – γυναίκα, υπάρχουν άλλοι και άλλες σαν κι εμένα. Που δηλαδή θέτουν τα φύλα και τις σεξουαλικότητες υπό αμφισβήτηση.

Η queer τέχνη είναι ένας περιεκτικός όρος που περιλαμβάνει κινήματα, έργα και καλλιτέχνες που εξερευνούν και εκφράζουν είτε τη θεωρητική, είτε την ακτιβιστική πλευρά της queer ταυτότητας. ● Δεν μιλάμε για την τέχνη που έχει να κάνει με το σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά για κάτι πολύ ευρύτερο. Η queer τέχνη ξεπερνά τις μεθοδολογικές αγκυλώσεις της ιστορία της τέχνης σχετικά με την αναπαράσταση του φύλου, του σώματος, της σεξουαλικότητας και του σεξ. ● Στον κόσμο της φωτογραφίας για παράδειγμα εντοπίζουμε queer έργα της Diane Arbus και του Brassaï.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Judith Butler- Gender Trouble, Bodies that matter (το ΑΒ της QT) Eve Kosofksy Sedgwick-Epistemology of the closet Judith Halberstam- Female Masculinity Lee Edelmann-Future is kids stuff

● Στον κόσμο του κινηματογράφου, εξαιρετικό παράδειγμα είναι το λεγόμενο “new queer cinema” των αρχών του ’90. Ένα κίνημα ανεξάρτητων δημιουργών, όπως ο Derek Jarman, ο Todd Haynes, ο Isaac Julien και ο , που αναπτύχθηκε στις Η.Π.Α. και το Ηνωμένο Βασίλειο, και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στα κινηματογραφικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο. 37

5 1 7-

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Y A M 5 1 20

W E I V T OU

L A V I EST άφου

F τογρ α μ M η FIL eer Κιν ς Qu

ε Ημέρ

Η Κ ΘΗ

Ο Ι Ν Σ Ι Α Δ ΤΑ Α

Λ ου 134-136 Λ Ε ΤΗ8 &ΣΜεγ.Αλεξάνδερραμεικός ς4

Οδό Ιερά

Ο ΜΕΤΡ

Κ

Η 9η διοργάνωση του Outview Film Festival σας περιμένει και φέτος στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας, 7-15 Μαΐου. Το φεστιβάλ συνεχίζει να κρατά την υπόσχεσή του για ένα πλούσιο πρόγραμμα με ντοκιμαντέρ, ταινίες μυθοπλασίας, ταινίες μικρού μήκους, ταινίες που έχουν διακριθεί κι έχουν βραβευθεί σε φεστιβάλ ανά τον κόσμο.

AN HONEST LIAR Το πολυβραβευμένο ντοκιμαντέρ “An Honest Liar” είναι ένα άκρως διασκεδαστικό πορτραίτο του μάγου James “Φανταστικού” Randi, που ακολούθησε τα χνάρια του ειδώλου του, Χάρι Χουντίνι και ξεσκέπαζε απατεώνες μέντιουμ. Ο Randi έκανε coming out στην ηλικία των 80 ετών και το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την ζωή του Randi με τον σύντροφο του, ο οποίος κρύβει κι αυτός ένα δικό του μυστικό! Η συνέχεια επί της οθόνης. Οι σκηνοθέτες Justin Weinstein και Tyler Measom θα είναι παρών στην προβολή. BLUE AND NOT SO PINK (AZUL Y NO TAN ROSA) Η ταινία μας διηγείται την ιστορία του Ντιέγο, ενός επιτυχημένου φωτογράφου που αποφασίζει να επισημοποιήσει τη σχέση του με τον Φαμπρίσιο, πηγαίνοντας να ζήσει μαζί του. Αναπάντεχα, όμως, αναγκάζεται να αναλάβει το γιό του Αρμάντο, που ζει στην Ισπανία και τον οποίο δεν έχει δει εδώ και πολλά χρόνια. Ο γιός του φτάνει με μια βαλίτσα γεμάτη με παράπονα, κάνοντας ακόμα πιο δύσκολο στο Ντιέγο να αποκαταστήσει τη μεταξύ τους στοργική σχέση. Στο μεταξύ, μια ομάδα από ακραίους ομοφοβικούς επιτίθεται βίαια στον Φαμπρίσιο. Η ταινία κέρδισε πολλά βραβεία, όπως το Βραβείο Γκόγια 2014 BOY MEETS GIRL Η ταινία έχει χαρακτηριστεί από τους κριτικούς ως μια από τις πιο σημαντικές ρομαντικές ταινίες των τελευταίων 20 ετών. Το Boy Meets Girl δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια LGBT ταινία, είναι μια ταινία που ασχολείται με καθολικά θέματα που ξεπερνάνε το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Η νέα ταινία του Eric Schaeffer είναι η ιστορία του Robby και της τρανς Ricky, μια αστεία ρομαντική κωμωδία που δεν φοβάται να εξερευνήσει θέματα ντροπής και μίσους αλλά πάνω από όλα το Boy Meets Girl είναι μια ταινία για την αγάπη. BOYS Τι σημασία έχει αν κερδίσεις τον αγώνα, όταν ξέρεις ότι έχεις χάσει την αγάπη σου; Η ταινία, BOYS γυρίστηκε αρχικά για την τηλεόραση αλλά είχε τόση επιτυχία που κυκλοφόρησε στα φεστιβάλ και στους κινηματογράφους. Είναι η ιστορία του 15χρονου Sieger, που προπονείται για το πρωτάθλημα σκυταλοδρομίας και ερωτεύεται τον συναθλητή του Marc. Ο Sieger θα πρέπει να παλέψει με τα αισθήματα του και να αποδεχτεί τον εαυτό του και

τον έρωτα του για τον Marc. DRAG BECOMES HIM Ένα ντοκιμαντέρ που μας προσφέρει μια προσωπική ματιά στη ζωή της διεθνούς φήμης drag performer Jinkx Monsoon. Μέσα από αυτό το γλυκό και συνάμα «ακατέργαστο» ντοκιμαντέρ θα δούμε την πορεία αυτού του αγοριού της εργατικής τάξης να μεταμορφώνεται σε έναν παγκοσμίου φήμης Performer. Ακόμη και ο RuPaul θαμπώθηκε από το ωμό ταλέντο της Jinkx Monsoon. FUTURO BEACH Δύο γερμανοί τουρίστες αποφασίζουν να κολυμπήσουν στα επικίνδυνα νερά της παραλίας Futuro στην Βραζιλία. Τους παρασέρνει το ρεύμα και σπεύδει ο ναυαγοσώστης Donato για να τους σώσει, αλλά καταφέρνει να σώσει μόνο έναν εκ των δύο, έναν όμορφο πρώην στρατιωτικό που ονομάζεται Konrad. Μια ταινία που έχει διακριθεί στην Berlinale 2014 καθώς και στα φεστιβάλ Frameline και OutFest . KATE BORNSTEIN IS A QUEER & PLEASANT DANGER Ο τρανς σκηνοθέτης Sam Feder παρουσιάζει ένα συγκλονιστικό πορτραίτο για την καλλιτέχνη και συγγραφέα Kate Bornstein. Ένα ντοκιμαντέρ για το φύλο, την ταυτότητα και για την εκπληκτική ζωή της Borstein. Τρανς λεσβία, διστακτική πολυγαμική, σαδομαζοχιστική, μια σαϊεντολόγος σε ανάρρωση και πάνω από όλα μια πρωτοποριακή γυναίκα που καταρρίπτει όλους τους μύθους για το φύλο. Οι Kate Borstein και Sam Feder θα παρουσιάσουν την ταινία στην Αθήνα. LAND OF STORMS Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα. Ο Szabolcs και ο Bernard είναι καλύτεροι φίλοι και παίζουν για την ίδια Γερμανική ομάδα ποδοσφαίρου. Μετά από έναν αγώνα όπου χάνουν, ο Szabolcs απογοητεύεται και αποφασίζει να γυρίσει στην Ουγγαρία, εκεί γνωρίζει έναν οικοδόμο τον Áron με τον οποίο ξεκινάνε μια σχέση. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο Bernard εμφανίζεται από το πουθενά προσπαθώντας να πείσει τον φίλο του να γυρίσει στην ομάδα. OF GIRLS AND HORSES Η καινούρια ταινία της Monika Treut! H Alex είναι ένα 16χρονο προβληματισμένο κορίτσι που συνέχεια μπλέκει σε μπελάδες. Η μητέρα της, για να την στρώσει, αποφασίζει να την στείλει σε ένα

πρόγραμμα πρακτικής άσκησης σε μια φάρμα. Εκεί γνωρίζει την Nina, η οποία προσπαθεί να ξεφύγει από τα δικά της προβλήματα που έχει με την κοπέλα της. Στην αρχή η Alex σιχαίνεται την φάρμα αλλά όσο περνάει ο καιρός ερωτεύεται τα άλογα της φάρμας. Ξαφνικά εμφανίζεται στη φάρμα και η Kathy που έχει έρθει για διακοπές και τότε είναι που θα αρχίσει να αποκτά ενδιαφέρον η ζωή της Alex. REGARDING SUSAN SONTAG Ένα διορατικό ντοκιμαντέρ που εξετάζει τη ζωή και το έργο της θρυλικής Susan Sontag. Ο έρωτα της με τον κόσμο της λογοτεχνίας, η πρώτη της εμπειρία σε γκέι μπαρ, ο πρώτος της γάμος μέχρι και την τελευταία της σχέση, το ντοκιμαντέρ είναι μια συγκλονιστική ματιά στη ζωή αυτής της γυναίκας της οποίας το έργο έχει αντίκτυπο ακόμη και σήμερα. SOMETHING MUST BREAK Μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο άντρες, του ανδρόγυνου Sebastian και του Andreas που ισχυρίζεται ότι δεν είναι gay. Δημιουργείται ένας δεσμός ανάμεσα τους, είναι αυτοί ενάντια στην κοινωνία του ΙΚΕΑ. Ονειρεύονται να αποδράσουν από τις ζωές τους και από τον κίνδυνο να καταλήξουν όπως όλοι οι άλλοι. Ξαφνικά κάνει και την εμφάνιση της και η Ellie, η γυναίκα που κρύβεται μέσα στον Sebastian. Αυτό το καλοκαίρι οι επιλογές τους θα καθορίσουν το υπόλοιπο της ζωής τους. THE SAMURAI Ο φόβος του ανεξήγητου είναι αυτό που κινεί τις περισσότερες ταινίες τρόμου. Για τους χωρικούς της ανατολικής Γερμανίας, στην ταινία “The Samurai”(μια queer, περίεργη και παράλληλα σαγηνευτική ταινία τρόμου) αυτό που τους τρομάζει είναι οι λύκοι που περιφέρονται στα δάση που συνορεύουν το χωριό και έρχονται καμιά φορά μέσα στο χωριό για τροφή. Υπάρχει όμως και κάτι πιο τρομακτικό και απειλητικό που θα βγει από το δάσος ένα βράδυ, μια τραβεστί ντυμένη με ένα κατάλευκο φόρεμα και κρατώντας ένα σπαθί σαμουράι. Αυτός ο ασυνήθιστος σαμουράι θα προκαλέσει περισσότερη ζημιά από οποιονδήποτε λύκο… TRU LOVE Η Tru είναι μια λεσβία 37 ετών που συνεχώς αλλάζει σχέσεις και δουλειές. Πηγαίνει από το ένα κρεβάτι στο άλλο αλλά όλα αυτά θα αλλάξουν όταν θα γνωρίσει την Alice, μια εξηντάχρονη γυναίκα που έχει έρθει στην πόλη για να επισκεφτεί την κόρη της.

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ:

● MATT SHEPARD IS A FRIEND OF MINE Ένα τρομερά επίκαιρο ντοκιμαντέρ, είναι η ιστορία του Matthew Shepard, του gay νεαρού που δολοφονήθηκε με τον πιο απάνθρωπο τρόπο. ● OUT IN THE NIGHT Στη Νέα Υόρκη, τέσσερις νεαρές Αφρο-Αμερικάνες λεσβίες έχουν βγει για μια βόλτα. Δέχονται απειλές και προσβολές από έναν άντρα στο δρόμο.

Προβολή: 5 € / Ημερήσιο: 8 €/ Διαρκείας: 50 € ● Δεν θα υπάρχει προπώληση, η διάθεση των εισιτηρίων θα γίνεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδας την περίοδο του φεστιβάλ. ● Την αφίσα του φεστιβάλ φιλοτέχνησε η ομάδα Cabine,

ΑΠΟΨΗ ▶Κυριάκος Βογιατζής ✉ kyriakos.vogiatzis@gmail.com Κυριάκος Βογιατζής (kyriakos.vogiatzis@gmail.com)

Παιδικά παιχνίδια

Παιδιά που δεν ντρέπονται να χορεύουν, να μιλάνε, ν' αγαπούν...

Όταν ήμουν μικρός, ενός-δύο ετών, είχα αναλάβει τον ρόλο του διασκεδαστή στην οικογένεια. Η αγαπημένη μου λέξη ήταν “ουίσκι” και όλοι με έβρισκαν πολύ χαριτωμένο. Εν τω μεταξύ, δεν έχανα ευκαιρία να επιδείξω τις χορευτικές μου ικανότητες σε πάσης φύσεως χορούς, από χάλι γκάλι μέχρι ζεϊμπέκικο. Ήμουν το αγαπημένο μουσικοχορευτικό θέαμα για θειάδες, παππούδες και λοιπούς συγγενείς. Όλα αυτά μέχρι που πήγα στο σχολείο. Εκεί κάτι άλλαξε. Πάει το κέφι και το μπρίο, πάνε και οι χοροί. Συστολή και μούγκα. Άλλος άνθρωπος. Η μάνα μου προκειμένου να με δικαιολογήσει στο ομολογουμένως απογοητευμένο κοινό μου, έλεγε “μεγάλωσε τώρα και ντρέπεται”. Και είχε δίκιο ως ένα βαθμό η μαμά. Αυτή μου η αλλαγή είχε να κάνει με ένα αίσθημα ντροπής. Όχι όμως ακριβώς με την έννοια που εκείνη είχε στο μυαλό της. Ήταν μια ντροπή πολύ πιο βαθιά, ανεξίτηλη. Ήταν η ντροπή της διαφορετικότητας. Μου είναι ξεκάθαρο τώρα πια, ένιωθα διαφορετικός. Και την ίδια στιγμή ήξερα πολύ καλά πως αυτό οδηγεί μόνο σε προβλήματα. Το ήξερα, το είχα μάθει, όπως το μαθαίνουμε όλοι μας από πολύ νωρίς. Το ήξερα από τον τρόπο που οι γονείς μου μιλούσαν για την οικογένεια μεταναστών που ζούσε δίπλα μας. Από το γεγονός ότι τα δύο μαύρα παιδιά που κάναμε παρέα μικρότεροι δεν ήρθαν ποτέ στα γενέθλιά μου. Από τον τρόπο που όλοι αντιμετώπιζαν το παιδί με δυσλεξία στο σχολείο. Ήταν προφανές λοιπόν: διαφορετικότητα σήμαινε προβλήματα. Κατέβασα λοιπόν το κεφάλι και άνοιγα το στόμα μου μόνο για να πω τα απολύτως απαραίτητα. Σύντομα βεβαία κατάλαβα πως δεν γινόταν να

τη βγάλω έτσι, οπότε υιοθέτησα μια καινούργια προσέγγιση, αυτή του χαμαιλέοντα. Αποφάσισα να καμουφλαριστώ την κανονικότητα του περιβάλλοντος μου. Αφού οι συμμαθητές μου έπαιζαν ποδόσφαιρο, σήμαινε πως έπρεπε να παίζω κι εγώ. Αφού τα υπόλοιπα αγόρια είχαν το φτύσιμο σαν ολυμπιακό άθλημα, έπρεπε να το κάνω κι εγώ. Και αφού τα αγόρια της τάξης μου τα ‘φτιάχναν με κορίτσια, σήμαινε…

μένα ένιωθαν απολύτως φυσικά. Έμαθα επίσης να προσαρμόζομαι στις προσδοκίες των άλλων, προκειμένου να εξασφαλίσω την αποδοχή τους. Για χρόνια έμαθα να ζω σα μαριονέτα, εθισμένος στην επιβεβαίωση από τους γύρω μου. Αυτή είναι η αλήθεια σε μία κοινωνία που κάθε είδους διαφορετικότητας δαιμονοποιείται ή γίνεται το αντικείμενο φιλανθρωπικού οίκτου. Και είναι μία σκληρή και επώδυνη αλήθεια.

Κάπου εδώ η στρατηγική μου χώλαινε. Γιατί άντε κουτσά στραβά έπαιζα ποδόσφαιρο (τι κι αν ήμουν πάντα ο τελευταίος παίκτης που διάλεγαν για την ομάδα). Άντε κι έφτανε το φτύσιμο μου δυο μέτρα μακριά (αν και τις περισσότερες φορές κατέληγε στα ρούχα μου). Το όλο θέμα με τα φτιαξίματα όμως δεν μπορούσα να το καταπιώ. Δεν ήταν ότι δεν μου άρεσαν τα κορίτσια, το αντίθετο μάλιστα, τα πηγαίναμε πολύ καλά. Ίσως επειδή ποτέ δεν απαίτησαν επιδείξεις δύναμης από εμένα, και εγώ ποτέ δεν τις αντιμετώπισα ως τρόπαια. Δεν ήταν η σχέση μου με τα κορίτσια λοιπόν, ήταν κάτι άλλο.

Είναι εύκολο να μιλάμε για την αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και του bullying σαν να είναι φαινόμενα ασύνδετα με τον τρόπο που η κοινωνία μας αντιμετωπίζει τη διαφορετικότητα εν γένει, με το γεγονός ότι οι μηχανισμοί ομοιογενοποίησης είναι τόσο ισχυροί που μπορούν να μας συνθλίψουν κυριολεκτικά. Η βία πριν εκδηλωθεί σε λεκτική ή σωματική, είναι σιωπηλή και εσωτερική. Την κουβαλάμε μέσα μας.

Φυσικά τότε δεν μπορούσα να προσδιορίσω τι ακριβώς ήταν αυτό το “κάτι άλλο” που συνέβαινε. Η ντροπή μου δεν είχε να κάνει με το ότι με έλκυαν τα αγόρια, αλλά με το φόβο πως αυτή μου η -ακόμα ακαθόριστη- διαφορετικότητά, ήταν ένα σύμπτωμα κάποιου μεγαλύτερου προβλήματος. Ο Alan Downs στο βιβλίο του The Velvet Rage μιλάει για το φόβο της εγκατάλειψης και της απόρριψης, πρώτα από τους γονείς και έπειτα από τους συνομηλίκους, που συνδέεται με τη συνειδητοποίηση της διαφορετικότητας. Ποιο το αποτέλεσμα λοιπόν; Έμαθα σταδιακά να καταπιέζω τον εαυτό μου, όλα αυτά που για

Η όλη διδασκαλία της ανοχής λοιπόν είναι απλώς ανεπαρκής. Η ανοχή παραείναι μια ουδέτερη έννοια. Η ουσιαστική αλλαγή έχει να κάνει με την παρότρυνση και το σεβασμό της διαφορετικότητας. Με την ισότητα απέναντι στο νόμο, με την ισοπολιτεία. Και αυτή η προσέγγιση μπορεί να είναι μόνο καθολική και απόλυτη, χωρίς ρήτρες και εξαιρέσεις. Αυτό θα πρέπει να μαθαίνουμε από την πρώτη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας σε αυτό τον κόσμο.

Ειδάλλως δεν αλλάζουμε τίποτα. Αυτός ο κόσμος χρειάζεται περισσότερα παιδιά που δεν ντρέπονται να χορεύουν, να μιλάνε, να αγαπούν· που δεν ντρέπονται να είναι απλώς ο εαυτός τους.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Total suit by Dimitris Petrou, Turtle neck by Tenzenis

AΝΟΙΞΙΣ σ. 44 BEST BUY σ. 50 LIVING THE POSH LIFE σ. 52 Destinations, σ. 54

44

Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης Styling: Διονύσης Κολποδίνος / Make up-μαλλιά: Ελευθερία Σαββοπούλου Models: Γιάννης, Τόμας, Στέργιος, Κωσνταντίνος 45

46

48

BEST BUY

S(H)AVE YOURSELVES! Περιποιήσου τον εαυτό σου, έρχεται και καλοκαίρι! Άντε!

Tesori d' Oriente: Μία ολοκληρωμένη σειρά προσωπικής φροντίδας εμπνευσμένη από τα συστατικά και τα αρώματα της Ανατολής. Απευθύνεται σε ανθρώπους άντρες και γυναίκες που αγαπούν να φροντίζουν τον εαυτό τους, γιατί οι δημιουργοί της πιστεύουν πως η ομορφιά είναι ο χρόνος που αφιερώνουμε για τη ψυχοσωματική μας χαλάρωση. White Musk: με έντονα αρώματα από μόσχο και κεχριμπάρι που δένουν αρμονικά και χαϊδεύουν το δέρμα αφήνοντας μια μεθυστική αίσθηση που διαρκεί. Τα αρωματικά αιθέρια έλαια που περιέχει αναζωογονούν, φρεσκάρουν και τονώνουν ολόκληρο το σώμα, προσδίδοντας μια αίσθηση ευεξίας. Hammam: Η ομορφιά γίνεται ιεροτελεστία και το παραδοσιακό μπάνιο της Ανατολής αναγεννά το σώμα και κατευνάζει το πνεύμα, προσφέροντας στιγμές ευεξίας και αρμονίας. Περιέχει έλαιο Argan καθώς και μια ποικιλία άλλων επιλεγμένων ελαίων που τρέφουν την επιδερμίδα ενώ παράλληλα την καθαρίζουν. Dragon Flower: Βασισμένο στο ομώνυμο φυτό που ευδοκιμεί στην ανατολική Ασία και στην Κίνα. Το βράδυ στο σελινόφως τα μεγάλα λευκά λουλούδια του απελευθερώνουν ένα έντονο άρωμα, ζεστό και βελούδινο που σε αιχμαλωτίζει και εξαφανίζεται με την ανατολή του ήλιου.

50

1

2

3

4

1

STREP: Μια ολοκληρωμένη σειρά αποτρίχωσης σώματος μόνο για άντρες. Σας απαλλάσσει από την ανεπιθύμητη τριχοφυΐα στα πόδια, τα χέρια, το στήθος, την πλάτη και τις μασχάλες. Με ειδική

2

DENIM WILD: Νεανικό και σπορ με αισθησιακό και ελκυστικό άρωμα από εσπεριδοειδή, ανατολίτικα μπαχαρικά και τη λεπτότητα μίας καρδίας λουλουδιών. Για έναν άντρα με αυτοπεποίθηση και

3

BEARDTRIMMER SERIES 7000: Ένα τρίμερ για τους άντρες που θέλουν τα γένια και το μούσι τους να είναι πάντα περιποιημένα. Διαθέτει ειδικό σύστημα απορρόφησης που συλλέγει τις τρίχες

4

MULTIGROOM SERIES 5000: Το απόλυτο πολυεργαλείο για τον σύγχρονο άντρα, για μαλλιά, γένια και σώμα όλα σε ένα. Ιδανικό για κάθε στυλ, με μεταλλικό τρίμερ και ένα σετ 8 εξαρτημάτων

φόρμουλα που περιέχει Ginseng και Βιταμίνη Β5 για απαλό και χωρίς ερεθισμούς δέρμα και δρα μόνο σε 4 λεπτά.

ισχυρή προσωπικότητα που δεν χρειάζεται να προσπαθήσει πολύ. Η σειρά αποτελείται από Eau de toilette, After Shave lotion και Deo body spray.

για λιγότερη ακαταστασία, χτένα για κοντά γένια με ακρίβεια 1 χιλ., οθόνη πολλαπλών λειτουργιών και 75 λεπτά αυτονομίας με φόρτιση 1 ώρας.

από προσαρμοζόμενες χτένες με 18 ρυθμίσεις μήκους. Αδιάβροχο για καλύτερο καθάρισμα και αυτονομία έως 50 λεπτά με 1 ώρα φόρτιση.

51

POSH FASHION ▶Τάσος Λαζαρίδης ✉ pfposhfashion@gmail.com

Living The Posh Life

Η πολυτέλεια δεν "γνωρίζει" την οικονομική κρίση, όπως εξάλλου επιβεβαιώνει και πρόσφατη έρευνα της Euromonitor, η οποία προβλέπει ότι την επόμενη 5ετία ο τζίρος της παγκόσμιας αγοράς πολυτελών ειδών θα ξεπεράσει τα 460 δισ. δολάρια! Η ταχύτερα αναπτυσσόμενη κατηγορία πολυτελών ειδών είναι εκείνη των αξεσουάρ, όπως οι τσάντες Louis Vuitton, των ακριβών αρωμάτων, όπως η σειρά PRIVE του Armani, και της τέχνης, όπως ο ατσάλινος καθρέφτης της ιταλικής Realize, με τη διαμόρφωση μιας νέας τάξης πελατών που χρησιμοποιούν τα προϊόντα πολυτελείας ως στοιχεία κοινωνικής καταξίωσης. Οι εταιρείες, λοιπόν, διαμορφώνουν διάφορες 52

εμπορικές στρατηγικές γιατί το να πουλάς πολλά προϊόντα δεν είναι πάντα καλό... Αντίθετα, μπορεί να γίνει παγίδα για την επιχείρηση. Παραδείγματος χάρη, ο οίκος Burberry έχασε τον έλεγχο της εικόνας του την περασμένη δεκαετία, όταν διάφορες κατηγορίες καταναλωτών, από απλούς φιλάθλους του αγγλικού ποδοσφαίρου ως τα αστέρια της τηλεόρασης, άρχισαν να εμφανίζονται φορώντας από την

κορυφή ως τα νύχια ρούχα με το διάσημο καρό ύφασμα της εταιρείας. Τότε ο οίκος άλλαξε πορεία, και σήμερα είναι στη λίστα με τις 10 πολυτελέστερες και ακριβότερες επωνυμίες πολυτελείας στον κόσμο. Τελικά αντιλαμβανόμαστε ότι ένα δερμάτινο τζάκετ Armani ή ένα κρυστάλλινο κομψοτέχνημα από την Swarovski δεν πωλούνται ως ένα απλό προϊόν, αλλά ως μια εμπειρία πολυτέλειας.

T S BE

S D N E I

FR

everyone’s here

53

DESTINATIONS ▶Σπυρίδων Κάγκας ✉ spyridonkagkas@gmail.com

Maspalomas Pride 2015 Κανάριες Νήσοι (08-17/05)

Το δεύτερο μεγαλύτερο Pride της Ισπανίας Maspalomas, μας περιμένει να απολαύσουμε τον καυτό ήλιο και τα ζεστά νερά του Ατλαντικού Ωκεανού στον Ισημερινό. Ξέρω τι σκέφτεστε! Αποκλείεται το δεύτερο μεγαλύτερο Pride να μην είναι στην Βαρκελώνη ή έστω στην Ibiza. Αλλά -αχ- με απογοητεύετε. Γιατί αν σκεφτόσασταν λίγο σαν και εμένα θα βλέπατε πως μία επίσκεψη στις μαγικές Κανάριες Νήσους είναι το ιδανικό εφαλτήριο για ένα υπέροχο, τροπικό, καυτό και σεξουαλικό καλοκαίρι! Για μία ολόκληρη εβδομάδα η μικρή Μεγάλη Κανάρια Νήσος θα φιλοξενήσει διακεκριμένους διεθνώς DJs, διάσημες Drag Queens, φωτογενείς Porn Stars, προσοντούχα go-go boys & girls, μαυρισμένους

Λατίνους και γενικά κάθε καρυδιάς καρύδι που λέει και η γιαγιά μου στο χωριό. Επί της Λεωφόρου Ηνωμένων Πολιτειών, το pride αυτό υπόσχεται να ξεσηκώσει με τους ρυθμούς του, τα parties του και την καλοκαιρινή του διάθεση, πριν ακόμα μπει το ίδιο το καλοκαίρι! Αν και, όπως όλα τα Pride, το κεντρικό event είναι δωρεάν και υπέρ-αρκετό, τα φρόνιμα παιδιά σαν εμένα, που δεν θέλουν να χάσουν τίποτα από τη διασκέδαση των ημερών, μπορούν να προμηθευτούν ημερήσια ή εβδομαδιαία pass. Μη σας πω ψέματα, εγώ θα πάρω το VIP Pass. Καλά, θα μου το δώσουν, γιατί καλύπτω το event, αλλά και αν δεν ήταν δωρεάν, πάλι αυτό θα έπαιρνα!

Eurovision Song Contest 2015 Βιέννη (19-23/05)

Καλή επιτυχία Ελλάδα. Εγώ ίσως να γιορτάζω τη θέση της Μαρίας – Έλενας Κυριακού (ή όπως αλλιώς λέγεται) με μερικές όχι πάντα αναπαυτικές θέσεις, στο ξενοδοχείο μου, με μέχρι τέσσερις ακόμα eurofans. Πάνω από τέσσερις μπερδεύεσαι, άσε που κουράζεσαι να εξηγείς τι θέλεις ο άλλος να σου κάνει στη γλώσσα της χώρας που φιλοξενεί, στα Αγγλικά και στα Γαλλικά ταυτόχρονα, μέχρι να φτάσουν όλοι στο πολυπόθητο douze points! Αρκετά όμως με αυτό. Ο Ευρωπαϊκός Διαγωνισμός Τραγουδιού συμπληρώνει τα 60 χρόνια και συνεχίζει να μαγεύει και να παιδεύει εξίσου τη Γηραιά Ήπειρο. Φέτος είναι η σειρά της Αυστρίας να φιλοξενήσει το διαγωνισμό μετά την –διόλου αναπάντεχη- νίκη της Conchita Wurst, η οποία με μόνη δύναμη τη φωνή της, την ακτινοβολία της και τη λάμψη της κατάφερε να αναγεννήσει σαν φοίνικα, τη μικρή, αλλά σπουδαία γερμανόφωνη χώρα της, στη Eurovision! Και επειδή δεν έχει νόημα να εξηγήσω τώρα γιατί αυτό είναι event σε μία LGBTQI ατζέντα, θα αρπάξω αυτήν την ευκαιρία και θα σας προτείνω να επισκεφτείτε τα αξιοθέατα της πανέμορφης αυτής πόλης, καθώς και να πάτε σε μία από τις ανοιχτές συναυλίες που θα δώσει η φιλαρμονική της Πόλης.

54

! CONTRIBUTORS â–śÎ’ÎąĎƒÎŻÎťÎˇĎ‚ Î˜ÎąÎ˝ĎŒĎ€ÎżĎ…ÎťÎżĎ‚ ✉ vth@avmag.gr

IGLTA Platinum Partners:

IGLTA Gold Partners: American Airlines | Barefoot Wine | Expedia | Hyatt | LAN

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ▶ Τέλης Ράπτης ✉ telis.raptis@gmail.com

BAΣΙΛΙΚΉ ΚΆΤΡΙΒΆΝΟΥ

Πολιτικός εκλεγμένη με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει ψυχολογία και επίλυση συγκρούσεων στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ και Νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εντάχθηκε από τα φοιτητικά της χρόνια στην Αριστερά και στο αντιφασιστικό κίνημα, με ιδιαίτερη δραστηριοποίηση στις καταπιεζόμενες κοινωνικές ομάδες. Μας μίλησε και μας μάγεψε.

Πως νιώθεις που είσαι μια από τις πρώτες «βουλεύτριες» στην Ελλάδα; Τι εννοείς; Α, ναι, «βουλεύτρια!» Λοιπόν, θα σου πω κάτι. Δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει το «βουλεύτρια» σαν λέξη, ίσως επειδή δεν την έχω συνηθίσει. Μου αρέσει όμως πολύ αυτό που υπονοείς και υπονοεί η χρήση της. Η Βουλή, ξέρεις, είναι ένας παραδοσιακά ανδροκρατούμενος χώρος και αρκετά σεξιστικός, οπότε η δήλωση για εμένα είναι σημαντική. Κατ’ αναλογία, αντί για «παρών» που λέγανε –μέχρι πρόσφατα, τουλάχιστον– όλα τα μέλη της Βουλής, πάλι προτιμώ τη χρήση, από τις γυναίκες, του «παρούσα»! Είδαμε άλλωστε και την πρόσφατη τοποθέτηση του κ. Σαμαρά που είπε «εγώ είμαι της ευθείας, της αντρικής σχολής και φυσικά την αντίδραση της Ζ. Κωνσταντοπούλου για το πόσο σεξιστικός είναι ο λόγος του... Ναι, η μαγκιά και ο σεξισμός και βέβαια η λανθάνουσα αλλά σαφής ομοφοβία είναι σταθερό χαρακτηριστικό του λόγου του κ. Σαμαρά αλλά και αρκετών άλλων μέσα στη Βουλή. Θυμάμαι και παλιότερα που ήμασταν σε μια επιτροπή με την Ζωή Κωνσταντοπούλου και επειδή κάποιοι βουλευτές, νομίζω της ΝΔ, είχαν ενοχληθεί από τις παρεμβάσεις της, έφτασαν να της πουν κάτι του τύπου ότι «πρέπει να τελειώνει» – με σαφές σεξουαλικό υπονοούμενο. Τότε μίλησα «εκτός θέματος», μιας και δεν μίλησα για το νομοσχέδιο. Αναφέρθηκα αποκλειστικά στον βαθύ σεξισμό και στην αντισυναδελφικότητα αυτής της απαράδεκτης

φράσης που είπαν άνδρες βουλευτές, γιατί αυτό ήταν ένα θέμα πολύ σοβαρό, πιο σοβαρό από το νομοσχέδιο. Πως νιώθεις που συνεργάζεστε με τον Ν. Νικολόπουλο από τους ΑΝΕΛ; «Απαίσια!», αν θέλεις να σου απαντήσω μονολεκτικά. Τώρα, αν γίνω πιο αναλυτική, η αλήθεια είναι πως συγκυβερνούμε αλλά δεν έτυχε να συνεργαστούμε – μιλάω για μένα! Η επιλογή της συνεργασίας με τους ΑΝΕΛ δεν μου είναι ευχάριστη, αλλά τη θεωρώ, με τους δεδομένους συσχετισμούς, μονόδρομο. Ο κ. Νικολόπουλος έχει πει πράγματα εξωφρενικά, τα οποία ντρέπομαι και να επαναλάβω. Και σε αυτά προφανώς είμαι εντελώς αντίθετη. Ευρύτερα, βέβαια, στην κοινωνία αντιμετωπίζω το θέμα της ομοφοβίας σαν θέμα που αντιμετωπίζεται με εκπαίδευση και επιμόρφωση – αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας εδώ. Ως προς το σύμφωνο συμβίωσης. Θεωρείς ότι θα προκύψει κάποιο θέμα, εξαιτίας αυτής της Συγκυβέρνησης; Εκτιμώ πως όχι, το σύμφωνο θα περάσει. Πιστεύω ότι θα το στηρίξουν και οι ΑΝΕΛ, αλλά και άλλες πολιτικές δυνάμεις.

υπουργός έχει δεσμευτεί, και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δεσμευτεί. Ήταν διαφορετικής φύσης από το σωφρονιστικό, και έτσι δεν μπορούσαν να κατέβουν μαζί. Και από τη στιγμή που έπρεπε να κατέβουν χώρια, μου είναι δύσκολο να πω ποιο έπρεπε να είναι πρώτο.. Θα κατέβει, αυτό είναι το σημαντικό, και πιστεύω ότι πρέπει να πιέσουμε για να βελτιωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο, ώστε να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της ΛΟΑΔ κοινότητας αλλά και της υπόλοιπης κοινωνίας. Να βελτιωθεί μέσα από ποια διαδικασία; Μέσα από τη διαβούλευση, μόλις δημοσιοποιηθεί, μέσα από τις συγκεκριμένες και συγκροτημένες προτάσεις που θα καταθέσουν βουλευτές, ΛΟΑΔ ομάδες και οργανώσεις. Τι θα περιλαμβάνει δηλαδή αυτό το σύμφωνο; Με βάση την πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει εδώ και καιρό, ως ΣΥΡΙΖΑ, καλύπτει ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά και κληρονομικά θέματα τόσο για τα ομόφυλα όσο και για τα ετερόφυλα ζευγάρια. Ας μην ξεχνάμε ότι το ισχύον σύμφωνο, αφενός δεν περιλαμβάνει τα ομόφυλα ζευγάρια, και αφετέρου δεν καλύπτει τα παραπάνω δικαιώματα ούτε για τα ετερόφυλα ζευγάρια.

Αλήθεια, γιατί έχει αργήσει; Πότε να το περιμένουμε;

Την παιδοθεσία;

Θα ψηφιστεί, και θα ψηφιστεί το ταχύτερο. Δεν ήταν το πρώτο όπως θα θέλαμε πολλοί και πολλές, αλλά εκτιμώ ότι θα είναι το δεύτερο νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Ο

Η προσωπική μου άποψη είναι πως πρέπει να την καλύπτει. Σαφέστατα. Θέλω όμως να είμαι ειλικρινής: τόσο οι κοινοβουλευτικοί συσχετισμοί, αλλά και οι συσχετισμοί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν 57

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΩΝ

με κάνουν να πιστεύω ότι θα προχωρήσουμε σε μια τέτοια κίνηση. Αν ήμασταν σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου τα –υπό διάκριση– άτομα ήταν οι ετεροφυλόφιλοι και κατέβαινε κάτι τέτοιο ως νομοσχέδιο, εσένα θα σε κάλυπτε; Δηλαδή για να σε ρωτήσω και πιο απλά, γιατί όχι κατευθείαν γάμος; Φυσικά και πρέπει να θεσμοθετηθεί ο γάμος μεταξύ και των ομόφυλων ζευγαριών. Είναι, άλλωστε, και απόφαση του ιδρυτικού συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, δεν μπορώ να αγνοήσω τα βήματα που γίνονται. Δηλαδή το –διευρυμένο, επαναλαμβάνω– σύμφωνο συμβίωσης είναι ένα πρώτο, άμεσο βήμα, που έπρεπε να έχει γίνει από χθες. Και μετά πάμε στα επόμενα. Δεν θα είναι εύκολο. Αλλά πρέπει να παλέψουμε να υλοποιηθεί γρήγορα και ο γάμος. Και εγώ και πολλοί άλλοι, μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα αγωνιστούμε γι’ αυτό. Σε κινηματικό επίπεδο πρέπει, πιστεύω, να πιέζουμε την κυβέρνηση, να μιλάμε στην κοινωνία και να την πείθουμε, να θέτουμε προωθημένα αιτήματα, αλλά και να στηρίζουμε όσα γίνονται. Μπορεί να μας φαίνεται το σύμφωνο συμβίωσης λίγο· ας σκεφτούμε όμως πόσα χρόνια εκκρεμεί. Δεν είναι ούτε αυτονόητα ούτε εύκολα όλα. Και θεωρώ ότι μπορούμε να έχουμε τις διαφορετικές μας αντιλήψεις και να παλεύουμε μαζί, για τη διεύρυνση των δικαιωμάτων, την προώθηση των αιτημάτων, αντί να τσακωνόμαστε και να αναλωνόμαστε στο αν το σύμφωνο είναι σημαντικό ή ανεπαρκές βήμα. Για μένα, το στοίχημα είναι το σύμφωνο να ψηφιστεί πολύ γρήγορα, και να προχωρήσουμε στις επόμενες διεκδικήσεις, από καλύτερες θέσεις. Κάθε βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι καλό, οπότε φυσικά και το θέλουμε. Δηλαδή μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχουν διαφωνίες για το σύμφωνο ή τον γάμο ή δείγματα σεξισμού και ρατσισμού; Φυσικά και υπάρχουν, τι λες τώρα; Και στον λόγο, αλλά και στην πρακτική, υπάρχουν δείγματα σεξισμού και ρατσισμού, ρητά αλλά και υπόρρητα. Όπως και σε όλη την ελληνική κοινωνία και τα πολιτικά κόμματα. Αλλά υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, μια κρίσιμη διαφορά: τη 58

ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά, την έχουν επηρεάσει το φεμινιστικό κίνημα, τα κινήματα της ΛΟΑΔ κοινότητας. Μάλλον όχι όσο θα θέλαμε, αλλά την έχουν επηρεάσει σοβαρά. Παράλληλα, στην Αριστερά είναι καθοριστικές οι αξίες της ισότητας και της ισονομίας ενάντια στις διακρίσεις, οπότε υπάρχει χώρος για συζήτηση, ευαισθητοποίηση και αλλαγή, αμφισβήτηση αυτών των δειγμάτων σεξισμού ή ρατσισμού. Και αυτή είναι μια κρίσιμη διαφορά με άλλους χώρους, όπως η Δεξιά, και ιδίως η ελληνική Δεξιά, η οποία ιστορικά κυριαρχείται από τον σεξισμό, τον εθνικισμό, τον συντηρητισμό και την ομοφοβία. Μιας και φτάσαμε εδώ. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μέλη που να είναι ΛΟΑΔ; Όοοοχι κανένα! (γέλια). Φυσικά και έχει! Όλα τα κόμματα έχουν, και τα ακροδεξιά! Το θέμα είναι αν μπορούν να το πουν, αν το θεωρούν δείγμα πλούτου ή το κρύβουν με ντροπή, για να μην πω απαγορεύουν… Τα μέλη αυτά του ΣΥΡΙΖΑ διατίθενται να μιλήσουν ανοιχτά; Έχουμε μέλη στον ΣΥΡΙΖΑ που είναι ανοικτά γκέι και λεσβίες και τμήμα ΛΟΑΔ. Κάποια άλλα δεν το λένε. Είναι ένα σύνθετο θέμα, και προσωπικής επιλογής, αλλά που συνδέεται με τον βαθύ συντηρητισμό και σεξισμό της κοινωνίας μας. Και νομίζω ότι οι συζητήσεις για θέματα φύλου, σεξισμού, ομοφοβίας πρέπει να γίνονται πιο κεντρικά, και σε κάθε Οργάνωση Μελών, όχι σαν «ατομικό ζήτημα», αλλά σαν ζήτημα που συνδέεται με τα δικαιώματα, την ταυτότητα, την ελευθερία και την ισότητα. Θεωρείς πως στο επίπεδο λήψης αποφάσεων πρέπει να υπάρχει εκπροσώπηση από όλο το φάσμα της κοινωνίας; Αυτό που λέμε «ποσόστωση»; Κοίτα, σε μια ιδανική κοινωνία η ίση εκπροσώπηση θα επιτυγχανόταν «φυσικά» δεν θα χρειαζόταν ο θεσμός της ποσόστωσης. Θα ήταν αυτονόητο. Αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί, θεωρώ, ασφαλώς, ότι βοηθάει να υπάρχει πρόβλεψη για ποσόστωση. Και ξέρεις κάτι; Όχι μόνο από την άποψη της ισότητας και της

καταπολέμησης των διακρίσεων. Αλλά στο επίπεδο της λήψης αποφάσεων, το να υπάρχουν λ.χ. γυναίκες στα όργανα εμπλουτίζει, διευρύνει την οπτική και βοηθάει να παίρνονται καλύτερες αποφάσεις. Ας περάσουμε λιγάκι στο κομμάτι της ταυτότητας φύλου. Πως κρίνεις για παράδειγμα τη διαδικασία που υφίστανται τα τρανς άτομα, όταν έρχονται σε επαφή με τους διάφορους θεσμούς της πολιτείας; Την θεωρώ ταπεινωτική και πολύ ψυχοφθόρα για τα τρανς άτομα. Θεωρώ επίσης ότι πρέπει άμεσα να διευθετηθεί αυτό το θέμα με την ταυτότητα φύλου. Είναι κάτι πολύ απλό και πιστεύω πως θα το πετύχουμε πολύ σύντομα. Θα παλέψουμε για να γίνει. Γιατί το να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο είναι καίριο για την καθημερινότητα των τρανς ατόμων, αλλά και την κοινωνική αλλαγή όσον αφορά την τρανσοφοβία. Θα σου πω μια προσωπική ιστορία. Πριν από δυο χρόνια είχα πάει στο συνέδριο του ΣΥΔ και εκεί είδα μια μακρινή μου ξαδέρφη μου με την οποία η οικογένεια είχε κόψει την επαφή. Θυμάμαι όταν ήμουν μικρή να γίνονται κάποιες κρυφές συζητήσεις γι’ αυτό. Πρέπει να ήταν την περίοδο που ξεκίνησε τη διαδικασία φυλομετάβασης. Συγκινήθηκα πολύ που την ξαναβρήκα. Είναι βαθιά οδυνηρό πως σπρώχνουμε ανθρώπους έτσι στο περιθώριο και τους καθιστούμε αόρατους. Θεωρώ ότι χρωστάω να βοηθήσω και προσωπικά σ’ αυτήν την αλλαγή. Να πάμε τώρα λίγο στην 39α του Λοβέρδου. Τι έγινε με αυτή τη διάταξη επιτέλους; Καταργήθηκε; Ναι, καταργήθηκε. Επιτέλους. Το ανακοίνωσε και ο πρωθυπουργός, και το θέμα έχει επιτέλους τελειώσει. Θεωρώ πως πρέπει να ζητήσουμε, ως κράτος, ως πολιτεία, συγγνώμη από ανθρώπους που στιγματίστηκαν και εξευτελίστηκαν με αυτό τον τρόπο. Ήταν απαράδεκτο όλο αυτό. Να διαπομπεύονται έτσι γυναίκες δημόσια, και απέναντι στα παιδιά τους, στην οικογένειά τους που και αυτές κατ’ επέκταση διαπομπεύτηκαν! Και φυσικά, εξίσου, και ακόμα πιο σημαντικό, να αποφευχθεί οτιδήποτε ανάλογο στο μέλλον. Και για να βάλω και άλλη μια διάσταση, η οποία

έχει τονιστεί από τους ειδικούς της υγείας. Όλο αυτό το αίσχος, παρά τις διακηρύξεις Λοβέρδου και Χρυσοχοΐδη, επέφερε πολύ μεγάλη ζημιά στη δημόσια υγεία. Και αυτό γιατί κατέστρεψε, μέσα σε μια μέρα, τους δεσμούς «εμπιστοσύνης» των δημόσιων φορέων υγείας με οργανώσεις και ευάλωτες ομάδες. Δεσμούς που με κόπο χτίζονταν για χρόνια και που είναι πρωτίστης σημασίας για την υγεία και του πάσχοντα, αλλά και για τη δημόσια υγεία. Η διάταξη αυτή ήταν μια τραγωδία, μια ντροπή από όπου κι αν τη δεις – και μάλιστα και για ευτελείς ψηφοθηρικούς λόγους… Μέσα από αυτή τη διαδικασία αντιλήφθηκα το πόσο τελικά μας λείπει η παιδεία και η ενημέρωση. Για παράδειγμα, είχαμε πάει να επισκεφτούμε στις φυλακές κάποιες από τις οροθετικές γυναίκες και υπήρξε σκηνή όπου γιατροί έπρεπε να ενημερώσουν και να πείσουν τους σωφρονιστικούς να μη φοβούνται και ότι δεν κινδύνευαν να κολλήσουν HIV.

Εκκλησία; Όπως στην περίπτωση του Άνθιμου...

Πρόσφατα, είχαμε μια τραγική περίπτωση bullying και άλλες τόσες που δεν ξέρουμε. Και για να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, μιλάμε κυρίως για ομοφοβική βία.

Θα σε δούμε στο Athens Pride φέτος;

Ναι, ο κόσμος φοβάται να μιλήσει για την ομοφοβία. Είναι περισσότερο ταμπού από το να μιλήσει για το για το bullying (μια λέξη κάπως… ακατάληπτη, και άρα «βολική») ή τον ρατσισμό. Φυσικά, πρέπει να υπάρξει εκπαίδευση και ενημέρωση σε όλα τα επίπεδα. Στο σχολείο, στους μαθητές αλλά και στους δασκάλους τους και καθηγητές και φυσικά στους γονιούς. Και πιστεύω ότι ο τρόπος αυτός πρέπει να είναι βιωματικός, όχι γεμάτος διδακτισμό ή μόνο σε επίπεδο πληροφορίας. Αυτό χρειάζεται να γίνει κομμάτι του σχολικού προγράμματος, αλλά και όλης της σχολικής ζωής και πρακτικής, όλου του πνεύματος που διαπερνάει το σχολείο. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές χρειάζονται στήριξη γι’ αυτό, εκπαίδευση και εκπαιδευτικό υλικό Εξίσου σημαντική, βέβαια, θεωρώ και την εκπαίδευση σε θέματα δικαιωμάτων και σεβασμού της διαφορετικότητας σε όλους τους θεσμούς: στην αστυνομία, τη δικαιοσύνη, τη δημόσια διοίκηση και, φυσικά, στη Βουλή! Τι κάνουμε σε περιπτώσεις που αυτός «ο λόγος αγάπης» προέρχεται από την

Η Εκκλησία κανονικά δεν έχει λόγο σε θέματα της πολιτείας. Για παράδειγμα, το αν θα περάσει το σύμφωνο συμβίωσης δεν είναι θέμα της Εκκλησίας. Ωστόσο, ως γνωστόν, το κράτος δεν έχει διαχωριστεί από την Εκκλησία και η Εκκλησία έχει εξουσία και ασκεί μεγάλη επίδραση στην ελληνική κοινωνία, επηρεάζει και διαμορφώνει συμπεριφορές. Σε περιπτώσεις, όπως του Άνθιμου ασφαλώς πρέπει να είμαστε αντίθετοι, και να επικαλεστούμε όλα τα επιχειρήματα. Και αυτά που είπα παραπάνω, για τη διακριτότητα των ρόλων Εκκλησίας και κράτους, αλλά επίσης πρέπει να θυμίσουμε βασικές αρχές της χριστιανικής διδασκαλίας όπως η αγάπη, η ισότητα, το «ουκ έστι άρρεν και θήλυ», και όχι ο λόγος του μίσους

Καλέ ναι! Κάθε χρονιά έρχομαι! Και θα πέσουμε από τα σύννεφα, αν δούμε και για πρώτη φορά τον πρωθυπουργό να έρχεται; Όχι! Εννοώ... όχι, δεν θα πέσετε! Κλείνοντας, τι άλλο θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας; Μάλλον, κάτι προσωπικό πάλι. Κάποια περίοδο όταν ζούσα στην Αμερική με φιλοξενούσε για πολύ καιρό ένα ζευγάρι λεσβιών φίλων, η Dawn και η Renata με τον γιο τους τον Theo. Μέσα από τη ζωή και την καθημερινότητά τους άνοιξε απίστευτα η οπτική μου για τους ανθρώπους, τις σχέσεις, τα στερεότυπα, την αγάπη. Για όλα. Χρωστάω πάρα πολλά στην ΛΟΑΔ κοινότητα προσωπικά . Αλλά και συνολικά σαν ελληνική κοινωνία έχουμε να διεκδικήσουμε την ανάσα και την ισονομία για όλες και όλους μας, θα ζούμε έτσι πιο ελεύθερα και γεμάτα, θα ζούμε καλύτερα. Ο νόμος δεν τα λύνει όλα, αλλά βάζει ένα πλαίσιο ισότητας, δίνει δικαιώματα, ανοίγει χώρους ελευθερίας και διαπαιδαγωγεί, έμπρακτα, προς αυτή την κατεύθυνση, ολόκληρη την κοινωνία.

60

ΑΠΟΨΗ ▶ Τάσος Θεοδωρόπουλος ✉ terra_gelida@hotmail.com

Δεν υπάρχουν φράουλες χωρίς αίμα Μια ερωτική επιστολή χωρίς (?) παραλήπτη.

E

ίχα μεγάλη ανάγκη να γράψω ένα ερωτικό γράμμα απόψε. Όχι σε κάποιον συγκεκριμένο. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή στη ζωή μου κάτι τέτοιο και δεν με φοβίζει αν δεν υπάρξει ξανά. Απλά ήθελα να γυρίσω στις αρχές της αγάπης μου με τη γραφή. Ούτε το σινεμά ήταν, ούτε διάφορες μαλακίες που λέω κατά καιρούς για να ανασκευάσω τον όποιο μύθο μου. Ερωτικές επιστολές ήταν που πολλές φορές τις έγραφα με χαρτί και στιλό μέσα στο τρένο. Λίγο πριν πάω να τον συναντήσω. Παρακολουθώντας από τα παράθυρα του τρένου λαϊκούς άντρες με σορτσάκια και σαγιονάρες, κατακαλόκαιρο, στα μπαλκόνια τους, να πίνουν καφέ. Δεν το παίζω Χριστιανόπουλος όσον αφορά τα λαϊκά τεκνά κι οτιδήποτε. Αλλά υπήρχε μια αγνότητα καύλας σε εκείνη την εικόνα. Μια επιθυμία να βρεθώ στο μπαλκόνι τους κι οπουδήποτε αλλού με έπαιρνε να βρεθώ μαζί τους. Όχι σαν καταραμένος ποιητής ή κάτι υπεράνω, αλλά σαν ένας μικρός πλοίαρχος Νέμο, ταξιδευτής με υποβρύχιο σε άλλες ζωές. Θυμάμαι αποσπασματικά δύο κείμενα – επιστολές για άντρες που μπορεί και να ερωτεύτηκα. Το ένα το έδωσα στον Αντρέα, ένα βράδυ στην και καλά ατημέλητη αλλά επιτηδευμένα σοφιστικέ αποθήκη που έμενε. Είχε μια σόμπα, πάνω της έβαζε φλούδες από μανταρίνια και η μυρωδιά ήταν σαν να μπαίνει μέσα σου λιβάνι με LSD. Το διάβασε και μετά επιδεικτικά το έσκισε μπροστά μου. Τον ρώτησα γιατί το έκανε αυτό. Μου απάντησε ότι το έκανε για το καλό μου. Για να μην εκτίθεμαι συναισθηματικά τόσο εύκολα. Επίσης, μου είπε ότι μια μέρα μπορεί να γίνω κάτι σαν αναγνωρίσιμος, επώνυμος ή όπως αλλιώς το λένε που ναι, με έναν τρόπο σε έναν κύκλο ανθρώπων είμαι. Δεν τον ξαναείδα από τότε. Γιατί τα λόγια του κουβαλούσαν μια φριχτή αλήθεια. Σε σχέση με τις αναπηρίες μου, το ναρκισσισμό μου (πάντα βγαίνει αυτός όταν γράφεις δημόσια ή ιδιωτικά) αλλά φυσικά και τις δικές του. Ο δεύτερος ήταν ένας καθηγητής πανεπιστημίου, ο Γρηγόρης. Θυμάμαι ότι του έγραφα “θα ήθελα να σε γνωρίσω και γύρω μας να γίνεται πόλεμος. Να είμαστε στο Βερολίνο μετά τον βομβαρδισμό και να πηδιόμαστε πάνω στα χαλάσματα, ξορκίζοντας το κακό, με τα σώματα μας γεμάτα από τη σκόνη των ερειπίων, μεταμορφώνοντας το σε σκηνικό ενός κατεστραμμένου σκηνικού από διεστραμμένο παραμύθι”. Ήταν σαν να τον

αποχαιρετώ. Με ευγενικό τρόπο την ώρα που αισθάνθηκα πως και οι δύο μας ήμασταν ερείπια. Αργότερα, αφού ποτέ μου δεν κατάφερα να γίνω πουτάνα που πάντα τόσο το επιθυμούσα, άρχισα να ευτελίζω τις σκέψεις μου, τους πόθους μου, το δάκρυ μου, τη χαρά μου και να τους κάνω ακόμα και στίχους για τραγούδια της Κορομηλά στο Bravo. Ένα αυτομαστίγωμα που δεν το μετανιώνω γιατί πλέον μου θυμίζει μια παιδική χαρά σε φτηνό σκηνικό b movie επιστημονικής φαντασίας και μου έκανε και καλό, αν θες να πω την αλήθεια, ως το πως ο πόνος μπορεί να μεταμορφωθεί σε παράσταση με κλόουν. Δεν ανήκω σε αυτούς που λένε “δεν μετανιώνω για ότι έχω κάνει”. Aλλά λέω δεν “απολογούμαι για ότι έχω κάνει”. H ενοχή είναι δηλητήριο. Και κάπως έτσι, απόψε αποφάσισα να γράψω μετά από καιρό, ακόμα ένα ερωτικό σημείωμα χωρίς παραλήπτη αυτή τη φορά. Έτσι μπας και επαναφέρουμε όλοι μας, εγώ κι εσείς αυτό το υπέροχα ανατριχιαστικό, αναζωογονητικό μπουνίδι της αυθόρμητης, αλογόκριτης συναισθηματικά έκφρασης. Και το επανεφεύρουμε για να ξαναγαπήσουμε μαζί με αυτό και τον εαυτό μας και όποιον πάει να μας χτυπήσει την πόρτα κι εμείς σκληραγωγημένοι και καλά πια να του την κλείσουμε, χωρίς να ακούσουμε ούτε μια λέξη του. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι απευθύνομαι σε κάποιον που είμαι ερωτευμένος ή νομίζω πως είμαι, ή θέλω να είμαι, ή απλά είμαι καυλωμένος μαζί του κι εκείνος πιθανότατα μαζί μου. Κι έχουμε κοιμηθεί δύο τρία βράδια μαζί. Το κείμενο θα ήταν κάπως έτσι: “Tη νύχτα ξύπνησα και παρατηρούσα τις πατούσες σου να εξέχουν από το κρεβάτι. Ήθελα να τις σκεπάσω για να μην κρυώσεις αλλά σαν γνήσιος εγωιστής τις άφησα γυμνές γιατί μου άρεσε να τις κοιτάζω. Να φαντάζομαι τα βήματά σου. Να διαβάζω στα πέλμάτά σου τη ζωή σου όπως άλλοι κάνουν χειρομαντεία. Να ξυπνήσεις σαστισμένος το πρωί και να ψάχνουμε να βρούμε τις κάλτσες σου. Να ξυπνήσω πιο σαστισμένος, πριν από σένα το πρωί και να σου πω μια μαγική φράση: Πώς πίνεις τον καφέ σου; Kι εσύ να γκρινιάξεις που πάλι ήπια πολύ χτες. Να γυρίσω στο κρεβάτι που έχει τη μυρωδιά σου και να σε παρατηρώ, γυμνό, φορώντας κάλτσες, να πίνεις τον καφέ σου με φόντο ένα παράθυρο κι ίσως από πίσω τη θάλασσα. Να βλέπω τον γυμνό κώλο σου και την πλάτη σου σαν ένα καμβά

πιθανοτήτων για τραύματα και θαύματα. Λίγο μετά να φύγεις για τη δουλειά υπενθυμίζοντας μου γιατί είμαι γνωστός ανεύθυνος, να σηκωθώ αμέσως να πάω στη δική μου δουλειά. Και να περιμένω το επόμενο βράδυ, για να γαμηθούμε ανελέητα. Κι όταν κοιμάσαι, χωρίς να το καταλαβαίνεις παρ’ όλο που ξέρω ότι το ξέρεις αλλά έχουμε συνωμοτήσει να μην το παραδεχτούμε ποτέ, να βάφω τα βλέφαρά σου με φώσφορο. Για να σε βλέπω μέσα στη νύχτα, πότε τα ανοίγεις, είτε επειδή σε βασανίζει κάτι και πρέπει να σε αγκαλιάσω για να ηρεμήσεις, είτε για να δεις αν με βασανίζει κάτι κι εγώ να αφεθώ σε αυτό. Χωρίς καμία άλλη συνθήκη ή υποχρέωση.” H μάνα μου και πολλοί φίλοι, καλοπροαίρετα και με χιούμορ αν διαβάσουν το παραπάνω θα με πούνε πάλι “drama queen”. Σόρι για την απογοήτευση αλλά ούτε drama είμαι ούτε queen. Λατρεύω το ωμό χωρίς συναίσθημα σεξ σε υπόγεια το ίδιο με την φωσφορούχα αγκαλιά ενός αγαπημένου. Στη ζωή μπορούν να σου συμβούν και τα δύο, μπορεί μόνο το ένα, μπορεί και κανένα. Αυτό που έχει σημασία είναι πως όλες οι πιθανότητες υπάρχουν. Αρκεί να ορίσεις την ευτυχία με τους δικούς σου όρους κι όχι αυτούς που σου επέβαλλαν. Όσο κι αν με πόνεσε το σκίσιμο του γραπτού μου από τον Αντρέα, η μυρωδιά του μανταρινιού πάνω στη σόμπα είναι μια αίσθηση αξεπέραστης ευτυχίας και του τη χρωστάω. Πιθανότατα χωρίς αυτήν να μην μπορούσα να γράφω. Υπάρχει κάτι πέρα από το καλό και το κακό και την εύκολη κρίση. Κι αυτό είναι η μετάφραση της όποιας εμπειρίας έζησες, τρυφερής ή άγριας, σε τραμπολίνο. Πάνω στο οποίο θα χοροπηδάς γελώντας, κι αν πέσεις καμιά φορά και χτυπήσεις, σε λίγο καιρό θα το θυμάσαι κι αυτό με χαμόγελο. Έτοιμος να το ξανακάνεις. Έτοιμος να ρισκάρεις. Αρκεί να είσαι έτοιμος να αποδεχτείς αυτούς που θέλουν να σε σηκώσουν και ώριμος να τους σηκώσεις κι εσύ αν και όποτε πέσουν. Να γράψεις ένα ερωτικό ακόμα και μελοδραματικό σημείωμα κι ας σου λένε οι άλλοι ότι έγινες ρεζίλι. Δικό τους το ψυχολογικό κούμπωμα, δική σου η απελευθέρωση. Με όσα λάθη και πάθη. Και ευλογίες για να επανεφεύρουμε την πιο ανθρώπινη χαρά. Του να πέφτεις και να σηκώνεσαι.

Δεν υπάρχουν φράουλες χωρίς αίμα.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

Ο ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ (ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ) ΚΟΣΜΟΣ ΤΉΣ ΕΥΡΩΠΉΣ 62

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ▶Πέτρος Αλεξανδρής ✉ petros.alexandris@gmail.com

Το τελευταίο της ταμπού απέναντι στη σεξουαλικότητα φαίνεται να “σπάει” η Ευρώπη, αφού χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότεροι εκπρόσωποι του πολιτικού στίβου επιλέγουν να βγουν από τη ντουλάπα και να μιλήσουν ανοιχτά για τις προτιμήσεις τους. Κι αυτό δεν είναι άσχετο με την πορεία των LGBT θεμάτων και της «ατζέντας» που διαμορφώνεται στις διεθνείς σχέσεις των κυβερνήσεων.

ΆΥΣΤΡΙΆ Η Αυστριακή ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Ulrike Lunacek, είναι από τις πιο σημαντικές λεσβίες πολιτικούς σήμερα, ίσως δεύτερη μετά την πρώην πρωθυπουργό της Ισλανδίας. «Αποκαλύφθηκε» το 1999 και έκτοτε έχει πρωτοστατήσει σε κάθε προσπάθεια να εναρμονιστεί όλη η Ευρώπη με το ότι «οι gay πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα παντού», είτε αυτό αφορά στο γάμο είτε στις διακρίσεις εις βάρος τους. ΕΛΒΕΤΙΆ Μπορεί η Αυστρία να έχει μία επάξια και ιδιαίτερα δυναμική εκπρόσωπο, η γειτονική της Ελβετία έχει όμως πέντε ανοιχτά LGBT πολιτικούς, αλλά σε γενικές γραμμές αθόρυβους: Claude Janiak, Martin Naef Hans-Peter Portmann, Daniel Stolz, Doris Stump (μέλη εθνικού κοινοβουλίου), Martin Klöti, Bernhard Pulver (μέλη κοινοβουλίων καντονιών), Corine Mauch (λεσβία δήμαρχος της Ζυρίχης). ΦΙΝΛΆΝΔΙΆ Πολύ μεγάλη «παράδοση» σε ανοιχτά LGBT πολιτικούς έχει η Φινλανδία με έξι βουλευτές, έναν αρχηγό κόμματος και δύο υπουργούς από το 1987 μέχρι σήμερα. ΔΆΝΙΆ Η Δανία έχει δύο βουλευτές που είναι ανοιχτά gay, την Yvonne Herløv Andersen και τον Torben Lund. Η κυρία Andersen αναγκάστηκε να παραδεχτεί τις σεξουαλικές της προτιμήσεις, μετά από το outing που της… έκανε υφιστάμενός της το 1996, την περίοδο που διατελούσε υπουργός Υγείας και μάλιστα είχαν διαφωνήσει στα θέματα αντιμετώπισης των ασθενών με AIDS και των φορέων HIV. Το 1998 και κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του θητείας, ο κ. Lund είπε δημόσια ότι είναι gay.

ΣΟΥΉΔΙΆ Στη Σουηδία ο τότε βουλευτής, Kent Carlsson αποκαλύφθηκε το 1991 (πέθανε το 1993), ενώ η βουλευτής Elisebeht Markström βγήκε από την ντουλάπα το 2006. Υπουργοί της Σουηδίας που έχουν μιλήσει ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά τους και οι δύο το 2006 - ήταν ο Andreas Carlgren και ο Tobias Billström (bisexual).

κόσμο ανήκει στην Ολλανδία και, πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, αφού ήταν και η πρώτη χώρα που νομιμοποίησε τους gay γάμους. Πρόκειται για τον Coos Huijsen ο οποίος έκανε το «coming out» το 1977. Ακολούθησε η πρώην βουλευτής Evelien Eshuis το 1982 και οι πρώην υπουργοί Οικονομικών, Joop Wijn (2006), Γεωργίας, Gerda Verburg (2007) και Οικονομίας, Jan Kees de Jager (2010).

ΝΟΡΒΉΓΙΆ Η Νορβηγία έχει τέσσερις ανοιχτά gay πολιτικούς, δύο πρώην βουλευτές, έναν πρώην υπουργό Οικονομικών και έναν πρώην πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου του Όσλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι η λεσβία της νορβηγικής LGBT «παρέας» αποκαλύφθηκε το 1979 και στη συνέχεια επανεξελέγη βουλευτής το 1981. Πρόκειται για την Wenche Lowzow. Πάντως, τη σκανδιναβική πολιτική σκηνή έχει σημαδέψει η προσωπικότητα της πρώτης λεσβίας πρωθυπουργού, που τη συναντήσαμε στην Ισλανδία

ΒΕΛΓΙΟ Ο Βέλγος Elio Di Rupo, πρώην πρωθυπουργός, μίλησε για την ταυτότητά του το 2011. Στο Βέλγιο υπάρχουν άλλοι δύο ανοιχτά gay πολιτικοί, ο Pascal Smet και ο Bruno De Lille.

ΙΣΛΆΝΔΙΆ Η Ισλανδή Jóhanna Sigurðardóttir έγινε η πρώτη ανοιχτά gay επικεφαλής εθνικής κυβέρνησης στον κόσμο, το 2009. Οι σεξουαλικές της προτιμήσεις ήταν ήδη γνωστές στους Ισλανδούς ψηφοφόρους, ενώ η δημοτικότητά της ήταν πάντα πολύ ψηλά. Μέχρι το 2012 που αποφάσισε να παραιτηθεί από την πολιτική, εξελέγη 8 φορές βουλευτής και είναι η μακροβιότερη βουλευτής στην ιστορία της Ισλανδίας. Με τον πρώτο της γάμο έκανε δύο παιδιά, αλλά το 1987 πήρε διαζύγιο από τον άντρα της. Το 2002 υπέγραψε σύμφωνο συμβίωσης με τη συγγραφέα Jónína Leósdóttir και μόλις έγιναν νόμιμοι οι γάμοι των ομοφυλοφίλων στη χώρα, ήταν από τα πρώτα ζευγάρια που παντρεύτηκαν, δηλαδή το 2010. Ολλανδία (Πρώτα ήταν η Ολλανδία και μετά όλοι οι άλλοι). Ο πρώτος ανοιχτά gay βουλευτής στον

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ Ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Xavier Bettel, έχει γίνει σταρ στην Ελλάδα όταν ανακοίνωσε την απόφασή του να παντρευτεί με τον άντρα της ζωής του, αφού αυτό «ξεσήκωσε» το... twitter Ελληναρά βουλευτή - ονόματα δε λέμε, ντρεπόμαστε - ο οποίος τελικά το πλήρωσε αφού έμεινε εκτός κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μάλιστα, ειπώθηκε ότι ο κ. Bettel με τον Αλέξη Τσίπρα είχαν μία πολύ εγκάρδια συζήτηση όταν ανέλαβε ο δεύτερος την πρωθυπουργία της Ελλάδας. Τότε του ζήτησε να μην βάλει στη νέα κυβέρνηση το συγκεκριμένο βουλευτή, όπερ και εγένετο. Εν τέλει, τα «παιδιά», ο Xavier Bettel και ο Gauthier Destenay, που είχαν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης από το 2010, ανακοίνωσαν στις 13 Μαρτίου του 2015 την ημερομηνία του γάμου τους: 15 Μαΐου 2016. Ο νόμος ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του 2015. Μικρή λεπτομέρεια: Ο Ξαβιέ έφερε στη Βουλή του Λουξεμβούργου το 2014 και - φυσικά - υπερψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τη νομιμοποίηση των gay γάμων. Στη «σκιά» του σταρ Ξαβιέ και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός και αρχηγός του σοσιαλιστικού κόμματος, Etienne Schneider.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΠΡΩΉΝ ΆΝΆΤΟΛΙΚΉ ΕΥΡΩΠΉ ΚΆΙ ΝΥΝ ΜΕΛΉ ΤΉΣ ΕΥΡΩΠΆΪΚΉΣ ΕΝΩΣΉΣ Τα κράτη της πρώην ανατολικής Ευρώπης, που έχουν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έχουν κάνει άλματα ως προς την αναγνώριση των δικαιωμάτων των gay και των τρανς. ΛΕΤΟΝΙΆ Τελευταία ηχηρή προσθήκη στην ανατολικοευρωπαϊκή κοινότητα των LGBT πολιτικών ήταν ο υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας, Edgars Rinkēvičs, που προκάλεσε αίσθηση όταν αποκάλυψε τη σεξουαλική του ταυτότητα, μέσω twitter, στις 6 Νοεμβρίου του 2014. ΤΣΕΧΙΆ Στην Τσεχία συναντάμε τον πρώην υπουργό Μεταφορών, Gustáv Slamečka (2009-2010) και το πρώην μέλος της Γερουσίας Václav Fischer (1999–2002). ΟΥΓΓΆΡΙΆ Στην Ουγγαρία, η Klára Ungár είχε μιλήσει ανοιχτά για τις προτιμήσεις της από το 1990 και ο Gábor Szetey το 2007. ΛΙΘΟΥΆΝΙΆ Το 2008 είχε μιλήσει ανοιχτά για τις προτιμήσεις του ο Λιθουανός βουλευτής Rokas Žilinskas, ο οποίος εκλέγεται συνεχώς από τότε, αν και έχει αποδειχτεί αμφιλεγόμενη προσωπικότητα: Έχει εναντιωθεί στον γάμο ομόφυλων ζευγαριών. αλλά έχει πάει στο gay pride του Vilnius... ΠΟΛΩΝΙΆ Ακόμα και η Πολωνία έχει ανοιχτά gay πολιτικούς: Krystian Legierski (2010), Robert Biedroń (2011) και η τρανσέξουαλ βουλευτής Anna Grodzka, που εξελέγη το 2011. ΣΛΟΒΆΚΙΆ Tο 2011 αποκαλύφθηκε ο βουλευτής της Σλοβακίας, Stanislav Fořt. ΓΕΡΜΆΝΙΆ - ΓΆΛΛΙΆ Με τα μεγαλύτερα gay pride που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ σε όλο τον κόσμο έχει συνδεθεί το όνομα των δύο πιο γνωστών gay δημάρχων του κόσμου: Klaus Wowereit και Bertrand Delanoë, Βερολίνο και Παρίσι αντίστοιχα, δήμαρχοι από το 2001 μέχρι το 2014 κι οι δύο! Συμμετείχαν στις παρελάσεις, έφεραν όλο τον κόσμο κοντά στην LGBT κοινότητα και, βέβαια, έχτισαν και ολόκληρες καριέρες πάνω στη δημοφιλία τους. Τώρα, όσον αφορά τον γαλλογερμανικό άξονα των LGBT πολιτικών, η Γερμανία έχει σαφή υπεροχή έναντι της Γαλλίας, με έξι εναντίον τρεις «out» πολι-

τικούς, μαζί με τους gay δημάρχους. Ο πιο γνωστός είναι ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Guido Westerwelle, ο οποίος ήταν ανοιχτά gay από το 2004 και το 2010 υπέγραψε σύμφωνο συμβίωσης με τον σύντροφό του Michael Mronz. Είχαν προηγηθεί ως ανοιχτά gay βουλευτές της Γερμανίας οι Herbert Rusche (1985) και Volker Beck (1994), καθώς και ο δήμαρχος Αμβούργου, Ole von Beust (2001). Ενεργή λεσβία πολιτικός είναι η υπουργός Περιβάλλοντος, Barbara Hendricks. Στη Γαλλία, εκτός από τον Delanoë, ανοιχτά gay ήταν ο μακαρίτης βουλευτής, André Labarrère και το πρώην κυβερνητικό στέλεχος, Roger Karoutchi. ΤΆ LGBT «ΝΉΣΙΆ» ΤΉΣ ΕΥΡΩΠΆΪΚΉΣ ΕΝΩΣΉΣ Ιρλανδία και Μεγάλη Βρετανία μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν τη μεγαλύτερη ομάδα LGBT πολιτικών, αφού το να είναι κανείς gay και πολιτικός δεν υπήρχε σε αυτές τις δύο χώρες, παρά την καθολική παράδοση της πρώτης. ΙΡΛΆΝΔΙΆ Στην καινούρια «φουρνιά» των πολλά υποσχόμενων gay πολιτικών ανήκει ο υπουργός Υγείας της Ιρλανδίας, Leo Varadkar, ο οποίος επέλεξε να πει ανοιχτά ότι είναι gay στα 36α γενέθλιά του στις 18 Ιανουαρίου του 2015. Ο Pat Carey ήταν υπουργός το 2010-2011, αλλά «αποκαλύφθηκε» το 2015. Gay βουλευτές της Ιρλανδίας είναι οι Dominic Hannigan και John Lyons, γερουσιαστές οι David Norris και Katherine Zappone. Μ. ΒΡΕΤΆΝΙΆ Για τη Μεγάλη Βρετανία, δεν μπορεί κανείς να πει τίποτα, μόνο να παραθέσει ονόματα, από υπουργούς, ευρωβουλευτές, λόρδους, βαρόνες, δημάρχους: ● Patrick Harvie, αρχηγός του σκωτσέζικου πράσινου κόμματος, ● Ruth Davidson, αρχηγός του σκωτσέζικου συντηρητικού κόμματος, ● Maureen Colquhoun, η πρώτη ανοιχτά λεσβία βουλευτής από το 1976 και πρώτη υπουργός στη συνέχεια, ● Chris Smith, ο πρώτος βουλευτής που ήταν ανοιχτά gay πριν εκλεγεί, ενώ το 2005 έγινε ο πρώτος βουλευτής που αποκάλυψε ότι ήταν οροθετικός ● Stephen Twigg, βουλευτής σήμερα ● Angela Eagle, πρώτη λεσβία βουλευτής που σύναψε σύμφωνο συμβίωσης ● Adam Price, πρώτος συντηρητικός βουλευτής που έκανε «coming out» ● Alan Duncan, βουλευτής σήμερα ● Stephen Williams, βουλευτής σήμερα ● Nick Herbert, πρώτος gay βουλευτής που σύνα-

ψε σύμφωνο συμβίωσης ● David Borrow, βουλευτής σήμερα ● Margot James, βουλευτής σήμερα ● Daniel Kawczynski, ο πρώτος βουλευτής που αποκαλύπτεται ως μπαϊσέξουαλ (το 2013) ● Lord Alli, ο πρώτος ανοιχτά gay λόρδος ● Deborah Stedman-Scott, η πρώτη ανοιχτά λεσβία βαρώνη ● Tom Spencer, ο πρώτος ανοιχτά gay ευρωβουλευτής της Μεγ. Βρετανίας ● Michael Cashman, ευρωβουλευτής έως το 2014 ● Nikki Sinclaire, πρώτη τρανσέξουαλ ευρωβουλευτής ● Σκωτία: Iain Smith, Margaret Smith, Joe FitzPatrick ● Ουαλία: Ron Davies, Milford Haven, Guy Woodham ● Αγγλία: Jenny Bailey (λεσβία και τρανς δήμαρχος του Cambridge), Ian Campbell, Robert Crossman, Colin Inglis, Gary Millar, Brian Coleman, Richard Barnes, Jeff Hook, Jonathan Simpson, Marc Cranfield-Adams. ΙΤΆΛΙΆ Η γειτονική μας χώρα έχει μεγάλο αριθμό LGBT πολιτικών, παρά την εντύπωση που έχουμε στην υπόλοιπη Ευρώπη για το πόσο παρεμβατική είναι η Καθολική Εκκλησία στα ιταλικά τεκταινόμενα της πολιτικής σκηνής. Έτσι έχουμε πρώην και νυν βουλευτές τους Angelo Pezzana (1979), Nichi Vendola (1992), Daniele Capezzone, μπαϊσέξουαλ (2006), Titti De Simone (2001), Paola Concia (2008) και Vladimir Luxuria, τρανσέξουαλ (2006). Ο μοναδικός υπουργός που μίλησε ανοιχτά για τις προτιμήσεις του είναι ο πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Alfonso Pecoraro Scanio, ο οποίος το 2000 δήλωσε μπαϊσέξουαλ, αλλά το 2006 επανήλθε στην κυβέρνηση. Έχουμε, επίσης, και τον περιφερειάρχη Σικελίας, τον Rosario Crocetta, ο οποίος ήταν ο πρώτος ανοιχτά gay δήμαρχος, όταν εξελέγη στην πόλη Gela το 2003. Το 2009 εξελέγη ευρωβουλευτής και από το 2012 περιφερειάρχης. Έχει συνδέσει το όνομά του με την καταπολέμηση της μαφίας στη Σικελία. ΕΝΆΣ ΣΤΉΝ ΠΟΡΤΟΓΆΛΙΆ ΕΠΤΆ ΣΤΉΝ ΙΣΠΆΝΙΆ Η μέρα με τη νύχτα μοιάζει η κατάσταση στην Ιβηρική Χερσόνησο. Στην Πορτογαλία υπήρξε ένας ανοιχτά gay βουλευτής, ο Miguel Vale de Almeida, ενώ στην Ισπανία τα LGBT πολιτικά στελέχη φτάνουν τους επτά, μαζί με τους... περιφερειακούς παίκτες: Ángeles Álvarez Álvarez (2013), Jerónimo Saavedra Acevedo (2000), Jerónimo Saavedra, Manuela Trasobares (τρανσέξουαλ), Miquel Iceta, Iñaki Oyarzábal, Víctor Casco (2014).

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

weskg.gr

65

ΑΠΟΨΗ ▶ Λίνα Λαχανιώτη ✉ linalachanioti@gmail.com

Lesbianhood Is there such a thing?

Συγχωρήστε με για το εγγλέζικο του τίτλου, αλλά it comes handy (πολλές ξένες σειρές, πάρα πολλές, υπερβολικά πολλές). Τι ειναι το lesbianhood θα μου πείτε. Είναι κάτι σαν το sisterhood που αφορά τις γυναίκες, το brotherhood που αφορά τους άντρες κλτ. Με βάση την έννοια του lesbianhood υπάρχει μια αλληλεγγύη ανάμεσα στις λεσβίες που μετουσιώνεται σε αλληλουποστήριξη και συντροφικότητα. Το σκεπτικό είναι ότι μετέχεις σε μια ομάδα (μετέχεις με την αφηρημένη του έννοια, όχι ως φυσική παρουσία) με κοινό παρονομαστή τη λεσβιακή ταυτότητα και αυτό σου «εξασφαλίζει» αλληλεγγύη από τα υπόλοιπα μέλη αυτής της άτυπης ομάδας. Σου δίνει την αμέριστη συμπαράστασή τους, την ενίσχυση που μπορεί να χρειάζεσαι και ούτω καθεξής. Αυτό είναι το περιεχόμενο στο οποίο αναφέρεται η έννοια. Σε γεννικές γραμμές αυτό είναι κάτι που στην Αμερική και ιδιαίτερα στο παρελθόν είχε πράγματι λειτουργήσει και είχε βοηθήσει πολλές λεσβίες να βρουν μια αίσθηση του ανήκειν σε πολύ χαλεπούς καιρούς. Το ίδιο είχε βοηθήσει και πολλούς καλλιτέχνες (γυναίκες και άντρες) που ως δηλωμένοι gay είχαν την αμέριστη υποστήριξη της κοινότητας. Φέρνοντας το θέμα στο σήμερα και στο εδώ, έχουν περάσει πολλές δεκαετίες και ακόμα πιο

πολλές queer αναλύσεις για να γνωρίζουμε ότι η λεσβιακή ταυτότητα δεν είναι μία και εννιαία. Αντιθέτως, είναι πολύ διαφορετική από λεσβία σε λεσβία. Επίσης, δεν είμαστε πλέον στο ’70 και στο ’80 όπου η αποκάλυψη μιας λεσβιακής σεξουαλικότητας ήταν σχεδόν ταυτόσημη με τον αποκλεισμό και την περιθωριοποίηση από όλους, συμπεριλαμβανομένης και της οικογένειας, οπότε και μόνο το ότι ήσουν λεσβία σε έθετε εξορισμού απέναντι από τους «άλλους» (σημειώνω ότι δεν παραγνωρίζω τις υφιστάμενες δυσκολίες του σήμερα για πολλές λεσβίες). Τίθεται επομένως το εξής ερώτημα: η λεσβιακή σεξουαλικότητα είναι επαρκής συνθήκη προκειμένου να αισθάνεσαι αλληλεγγύη με κάποια άλλα λεσβία; Και μόνο που γράφω αυτή την πρόταση και σκέφτομαι πόσες λεσβίες αυτή τη στιγμή που τη διαβάζουν θα σκέφτονται, «μα γιατί χρησιμοποιεί συνέχεια τη λέξη λεσβία;» η απάντηση μου έρχεται τόσο απλά και τόσο αυθόρμητα. ΕΠΟΥΔΕΝΙ! Δεν αισθάνομαι σε κανένα σημείο αλληλέγγυα με καμία λεσβία που δε μπορεί να προφέρει καν τη λέξη, με καμία λεσβία που θεωρεί ότι η σεξουαλικότητά της είναι θέμα που αφορά μόνο το κρεβάτι της, με καμία λεσβία που διαχωρίζει τις λεσβίες σε φυσιολογικές και «άντρες», με καμία λεσβία

που «αν θέλει να πάει με άντρα θα πάει με άντρα, όχι με αυτές που τους μιμούνται», με καμία λεσβία που «δε θέλει να προκαλεί», με καμία λεσβία που δε θεωρεί ότι υπάρχει καταπίεση στις λεσβίες και ζει μια χαρά με τη «συγκάτοικό» της, με καμία λεσβία που θεωρεί ότι οι τρανς πρέπει επιτέλους να διαλέξουν τί θέλουν να είναι, με καμία λεσβία που «την ενδιαφέρει ο άνθρωπος και όχι το φύλο», με καμία διάσημη λεσβία που δημόσια το κρύβει, αλλά κλείνει το μάτι στο λεσβιακό κοινό, με καμία λεσβία χρυσαυγήτισσα, με καμία λεσβία θεούσα. Έχω κι άλλες κατηγορίες, αλλά ας μην το κουράσω άλλο, το πιάσατε το νόημα. Με όλες τις παραπάνω μπορεί να με ενώσουν άλλα πράγματα, να βρω κάποιο σημείο επαφής κάπου αλλού, μπορεί και όχι. Σε καμία περίπτωση όμως η σεξουαλικότητα τους δεν αποτελεί από μόνη της σημείο επαφής. Δεν έχω τίποτα να μοιραστώ σε αυτή τη βάση. Ούτε και με ενδιαφέρει. Αντιθέτως, έχω πολύ περισσότερο να μοιραστώ και ακόμα περισσότερους λόγους να νιώσω αλληλέγγυα με μη λεσβίες που μοιράζονται τις ίδιες αξίες, την ίδια ιδεολογία και την ίδια αντίληψη για τον κόσμο με εμένα. Πιστεύω ότι η σεξουαλικότητα είναι μια βαθειά πολιτική κατηγορία και με βάση αυτή την πεποίθηση νιώθω αλληλέγγυα με όποια συμφωνεί με αυτό.

Η Sarah Goodfriend και η Suzanne Bryant είναι το πρώτο και το μοναδικό ομόφυλο ζευγάρι που παντρεύτηκε στην πολιτεία του Τέξας. O γάμος πραγματοποιήθηκε κατ’ εξαίρεση επειδή μία από τις δύο γυναίκες αντιμετωπίζει σοβαρά και άμεσα προβλήματα υγείας.”

Τον γύρο του διαδικτύου κάνoυν οι φωτογραφίες που απεικονίζουν δύο λεσβίες ακτιβίστριες να φιλιούνται μπροστά από τον Vitaly Milonov, τον άνδρα υπεύθυνο για τον ομοφοβικό νόμο που ποινικοποίησε οτιδήποτε προωθεί την ομοφυλοφιλία στη Ρωσία.

Η Patricia Yurena Rodriguez, πρώην μις Ισπανία, είχε παραδεχτεί στο παρελθόν ότι είναι λεσβία. Κάτι που σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις της δεν έχει μετανιώσει καθόλου. “Είμαι ευτυχισμένη για ότι συμβαίνει στη ζωή μου”!

66

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

67

ΑΠΟΨΗ ▶ FAG HAG - Αντωνία Κυδωνάκη ✉ fifika72@gmail.com

Χωρίς

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

Επειδή εδώ κοιτάτε πρώτα (καθάρματα,σας ξέρω… ) προσοχή στο κεντρικό μου άρθρο, είναι διαφορετικό(χα! )και ζόρικο. Θα επανέλθω δριμύτερη στο επόμενο τεύχος, με χαρά, κονφετί, γιρλάντες και ροζ μονόκερο – αν κάτσει και δεν μουλαρώσει, ως συνήθως η ψωνάρα… Τα στατιστικά στοιχεία δημιουργήθηκαν για να μας μαυρίζουν την ψυχή. Μη διαβάσετε αριθμούς και νούμερα ομοφοβικές επιθέσεις – ΔΡΑΣΤΕ για να μην αυξάνονται τα γαμωνούμερα προς τα πάνω. Οι τραμπούκοι είναι σαν τους καρχαρίες : δεν έχουν ιδέα πώς να αντιμετωπίσουν μια επίθεση ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥΣ – τολμήστε το, τουλάχιστον με λόγια. Το περιθώριο είναι για τα κείμενα στα βιβλία, ΟΧΙ για τους ανθρώπους. ΣΠΑΣΤΕ ΤΑ.

68

Για όλα τελικά υπάρχει η πρώτη φορά. Κλισεδιάρικο, το ξέρω αλλά αληθινό. Και για εμένα, μετά από τόσα άρθρα, τόσο γράψιμο που έχω κάνει στη ζωή μου – εκτός του περιοδικού – ξημέρωσε η ημέρα που για πρώτη φορά δεν θέλω να γράψω για να προσφέρω γέλιο κι ελπίδα. Κουράστηκα. Κουράστηκα να ελπίζω στους ανθρώπους – νέους ανθρώπους , με αρχαία μυαλά. Κουράστηκα να μιλάω και να εξηγώ τα αυτονόητα σε αυτιά ερμητικά κλειστά. Κουράστηκα να διεκδικώ δικαιώματα που έπρεπε να είναι κατοχυρωμένα εξαρχής. Κουράστηκα να ματώνω με κάθε χαστούκι σε άνθρωπο «ενός κατώτερου θεού» από άνθρωπο που επικαλείται έναν θεό μονόφθαλμο κι εκδικητή. Κουράστηκα να αγαπώ σε έναν κόσμο μίσους. Πόσο πόνο να αντέξουν οι ώμοι μου; Πόση αδικία να αντέξει το μυαλό μου; Πότε θα γυρίσει το μάτι μου, θα γυαλίσει επικίνδυνα και όποιον πάρει ο χάρος; Γιατί η κούραση, ο πόνος οδηγούν μοιραία στον θυμό, στην οργή. Τουλάχιστον, εμένα εκεί με πάνε. Κι εκεί ξεδιπλώνεται το ταλέντο μου στο βρισίδι. Που αξίζουν όλα τα καθάρματα, αναθρεμμένα από άλλα καθάρματα που χρήζουν εαυτούς δικαστές και δήμιους και οδηγούν στην απόγνωση νέους ανθρώπους που το μόνο «κακό» που κάνουν είναι ότι υπάρχουν. Αν με ρωτούσατε πριν 10,15 χρόνια αν ήμουν κατά ή υπέρ της βίας ως απάντηση στη βία, θα πέρνατε εντελώς διαφορετική απάντηση από ότι σήμερα. Θέλω να πάρω παλούκια και να ανασκολοπήσω όλους τους ομοφοβικούς που κάνουν πράξη την ομοφοβία τους εις βάρος

αθώων παιδιών. Οπότε ναι, μπορείτε να πείτε ότι είμαι υπέρ της βίας ως τιμωρία. Και μετά από αυτή την – δίκαιη κατά την άποψη μου που είναι πάντα σωστή – βίαιη πράξη , θέλω να πάρω αγκαλιά όλους όσους νιώθουν διαφορετικοί. Δεν με νοιάζουν οι ταμπέλες, queer, gay, λεσβίες, ασεξουαλ, πανσεξουαλ, ερωτευμένοι με το λούτρινο αρκουδάκι τους – δεν με νοιάζει! Έχω μια αγκαλιά και είναι για όλους γαμώ την άδικη κοινωνία μου. Εντάξει, η οργή αργεί λίγο να περάσει. Αλλά μήπως περνάει και η τύφλα των ανθρώπων; Οπότε; Οπότε, νεύρα, πολλά νεύρα. Και κάλλιο νεύρα παρά κούραση και θλίψη και πόνο, πόσο, πόσο πόνο… Τα νεύρα οδηγούν σε δράση, κινητοποίηση, κάτι πρέπει να γίνει γαμώτο! Να μην ξανακούσω για τον «θάνατο» του 20χρονου Βαγγέλη – γιατί δεν είναι θάνατος γαμώ τα άδεια σας κεφάλια, δολοφονία είναι. Δεν μπορώ να κλάψω άλλο σήμερα, στέρεψα. Αύριο είναι μια άλλη ημέρα που είπε και η Σκάρλετ – ξανά μανά κλάμμα κατά πάσα πιθανότητα. Το κλάμα που έχω ρίξει μέχρι τώρα στη ζωή μου για τον κάθε όμορφο Βαγγέλη και την κάθε επίθεση στη διαφορετικότητα/μοναδικότητα, έπρεπε να είχε γίνει φουσκωμένο ποτάμι και να πνίξει όλους όσους κρύβονται πίσω από αυτές. Δεν έχει γίνει ακόμα αλλά έχω ελπίδες – πάντα τελικά έχω ελπίδες. Ελπίδες που ξεπερνούν την όποια κούραση – τελικά. Με λένε Αντωνία Κυδωνάκη και όσο ζω κι αναπνέω θα παλεύω, θα μάχομαι στο δικαίωμα της ίσης αγάπης και ίσης ζωής. Στο δικαίωμα του να είσαι ο εαυτός σου.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

ΑΠΟΨΗ ▶ Μαρία Μάζη ✉ mariamazi@gmail.com

ΔΕΥΤΕΡΑ Ξυπνάς το πρωί, γκρινιάζεις που πάλι δεν χόρτασες τον ύπνο σου, ανοίγεις παράθυρο, βλέπεις ήλιο και ξερνάς το πρώτο χαμόγελο της μέρας σου. Καθώς τεντώνεσαι για πρώτη φορά σήμερα, αισθάνεσαι όλο σου το σώμα λίγο πιασμένο, αλλά το αισθάνεσαι να είναι ολόκληρο και δυνατό και ενωμένο και έτοιμο να ξεκινήσει τη μέρα. Σκέφτεσαι πως το σώμα θυμάται, ό,τι έχετε περάσει μαζί. Θυμάται και τις μαλακίες που έκανε μαζί με το μυαλό σου, που έκανες εσύ δηλαδή, πάντα είσαι εσύ. Φυσικά θυμάται και την τρομερή γυμναστική που έκανες επί έναν ολόκληρο μήνα, ναι ήταν πολύ ωραία τότε και επειδή το σώμα δείχνει κιόλας, δεν έχει παραλείψει να δηλώσει πως η γυμναστική είναι κάτι χρήσιμο και να το βάλει στο καλάθι με τα απαραίτητα. Ένα ακόμα πράγμα που αρέσει στο σώμα να κάνει 70

είναι να ταξινομεί τι είναι καλό για σένα, τι τοξικό, τι επιθυμητό και τι όχι, σε βοηθά να καταλάβεις πότε μια κατάσταση θα πάει κατά διαόλου και πότε θα στρωθεί στα πόδια σου ένας λουλουδάτος δρόμος. Βέβαια, το σώμα μπορεί να είναι ένας πολυλογάς, αλλά δεν μπορείς να ξέρεις πότε όλα τα παραπάνω μπορεί να μπερδευτούν. Αν δύο (ή τρία+) σώματα μπερδευτούν κάνουν έναν διάλογο φοβερό και τρομερό! Δεν μπορείς να το προβλέψεις αυτό (και δεν νομίζω να είναι και επιθυμητό αυτό, που είναι η πλάκα! ). Τα σώματα θυμούνται, μιλάνε, νιώθουν και εσύ δεν μπορείς να ξέρεις ποτέ την πραγματικότητα εντελώς όπως είναι, ξέρεις.. πραγματικά. Φυσικά ενώνεις κουκίδες, γραμμές, σπείρες και ούτω καθεξής, ποτέ όμως δεν ξέρεις όλες τις πλευρές του θέματος. Αυτό που κάνεις είναι να παρουσι-

άζεις τον εαυτό σου στον κόσμο, να δημιουργείς και να λαμβάνεις τις εικόνες στο περιβάλλον που βρίσκεσαι κάθε φορά και να γίνονται τα σχήματα της καθημερινότητάς σου, των αναμνήσεων, των στόχων σου και των ονείρων σου. Φυσικά, το timing παίζει τον βασικότερο ρόλο σε όλα αυτά και άλλοτε είναι φίλος σου, άλλοτε δεν το συμπαθείς και τόσο πολύ. Στο πρώτο σενάριο όλο σου το σώμα ξερνά χαμόγελα και μπράβο, στο δεύτερο ξερνάς κάτι βρισιές, κάποια στιγμή ξερνάς κι ένα «δε γαμείς» και το διαχειρίζεσαι κατάλληλα. Διεκδικείς και διεκδικείσαι και κάπως έτσι δημιουργούνται βήματα, κατρακύλες, κάνεις λίγο τσουλήθρα, περπατάς, τρέχεις, παγώνεις, ανασαίνεις και στο τέλος της μέρας όταν τεντώνεσαι για το βράδυ σου νιώθεις το σώμα σου να έχει ξεπιαστεί και να ζει.

ΑΠΟΨΗ ▶ Kωνσταντίνος Παλάζης ✉ cpala22@hotmail.com Kωνσταντίνος Παλάζης (cpala22@hotmail.com)

Η γοητεία της απογοήτευσης Απογοητευτείτε γιατί χανόμεθα

Για ακόμη μια φορά, ήρθε η ώρα να σκεφτώ το θέμα της επόμενής μου στήλης. Και το βρήκα. Και μονολόγησα,"α,αυτή τη φορά θα είναι διασκεδαστικό το κείμενό μου"! Όταν όμως πήγα να το γράψω, τίποτα, κενό, νεκρούλης. Και όσο περισσότερο πίεζα τον εαυτό μου τόσο πιο έντονο ερχόταν το αίσθημα της απογοήτευσης. Και τελικά, να που βρήκα άλλο θέμα. Το τελευταίο διάστημα έχω απογοητευτεί αρκετές φορές. Σε διάφορα "πεδία" και με διαφορετικές διαβαθμίσεις. Απογοήτευση που με κάνει να σκέφτομαι ή να αναρωτιέμαι, όχι που πληγώνει ή πονάει ανεπανόρθωτα. Συνειδητοποιώ πως ίσως τελικά είναι όλο "προβολή". Το τραβάω εγώ πάνω μου αυτό το συναίσθημα, επειδή ξεκινάει από εμένα τον ίδιο. Τι βρίσκεις γοητευτικό σε έναν άνθρωπο; Είναι η εμφάνιση; Είναι ο χαρακτήρας; Είναι ο τρόπος που φέρεται ή που μιλάει; Μήπως έχει να κάνει με το πως σε κάνει να νιώθεις για τον ίδιο σου τον εαυτό; Όταν τελικά όμως καταλήξει να σε απογοητεύσει λιγάκι αλλά εσύ δεν αλλάζεις γνώμη; Τότε τι συμβαίνει; Τίποτα. Δεν συμβαίνει τίποτα. Δεν αλλάζει τίποτα. Είναι χαζή η ανθρώπινη φύση. Είναι περίεργος ο διαχωρισμός "λογικής" και "συναισθήματος". Πως τα μοιράζεις και πως τα ισορροπείς τα πράγματα; Και τελικά τι υπερισχύει. Όταν γνωρίζεις έναν άνθρωπο λίγο και δεν έχεις μάθει πολλά ακόμη για αυτόν, ο τρόπος σου μπορεί να είναι πιο συγκεκριμένος. Δεν αφήνεσαι πλήρως διότι υπάρχει κίνδυνος να μην γίνεις απόλυτα αντιληπτός. Το ίδιο κάνει και ο άλλος. Σιγά σιγά μαθαίνεις, σιγά σιγά καταλαβαίνεις... Όταν βλέπεις μια ξαφνική αλλαγή σε συμπεριφορά ή εάν ακούσεις κάτι που δεν ταιριάζει με αυτό που έχεις δει και συνηθίσει, τότε είναι λογικό να απογοητεύεσαι; Ή απλά λειτουργεί εντόνως το κομμάτι της συμπάθειας, του ενθουσιασμού, της γοητείας ή του οποιουδήποτε άλλου συναισθήματος; Όταν βλέπεις σπασμωδικές συμπεριφορές, αδιαφορία, χαζά άσκοπα ψέμματα, απογοητεύεσαι; Όταν ο άλλος προσπαθεί να σε βγάλει χαζό και πως κάνεις λάθος, πως το ένστικτό σου είναι

λανθασμένο, πως αντιδράς; Πιθανώς να αντιδράς εσωτερικά και θέλοντας και μη να σκέφτεσαι πως τελικά, ίσως ό,τι έχει ειπωθεί ήταν λόγια του αέρα. Ίσως τελικά,ο μόνος ξεκάθαρος στην κοινωνική αυτή τριβή,ήσουν εσύ. Μπαίνεις σε διαδικασία σκέψης πως τελικά ακόμα και τα σοβαρά πράγματα που έχουν ειπωθεί, όπως για παράδειγμα κάποια πιθανά προβλήματα προσωπικά ή υγείας ή άλλα μεγάλα λογάκια ίσως να μην ισχύουν. Ίσως είναι απλά μια δικαιολογία για να αποφύγεις το να είσαι ξεκάθαρος απέναντι στον άλλο. Και αυτό είναι άσχημο διότι ο άλλος πραγματικά ανησυχεί και ενδιαφέρεται. Ίσως, αυτό είναι ένα στάνταρ σενάριο που ακολουθείς για όλους τους ανθρώπους. Από την άλλη όμως, σκέφτεσαι λογικά. Και αποκλείεις πως κάποιος άνθρωπος θα έμπαινε σε τόσο κόπο να πει ψέμματα ή να αντιδράσει τόσο παιδιάστικα. Και ειδικά ένας άνθρωπος που μπορεί να εκτιμάς. Έπειτα, θυμάσαι πως οι άνθρωποι δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Μπορεί εσύ να έχεις μια συγκεκριμένη διάθεση ή ένα συγκεκριμένο τρόπο ενώ ο άλλος να λειτουργεί διαφορετικά. Και απλά να γίνεσαι υπερβολικά αντιδραστικός. Μπορεί κι εσύ να απογοητεύεις κάποιους ανθρώπους με κάτι που δείχνεις, λες ή πράττεις. Και είναι και λογικό. Είναι ανθρώπινο. Εφόσον δεν κάνεις κακό στον άλλο. Μιλάμε για μια απογοήτευση "επιδερμικού τύπου", ας την ονομάσουμε. Που περισσότερο σε κάνει να σκέφτεσαι και όχι να πονάς. Αν πονέσεις απλά λες "σάλτα γαμήσου ρε χαμούρα" και προχωράς σιγά σιγά. Τελικά λοιπόν, πόσο γοητευτικό είναι το να απογοητεύεσαι; Πολύ. Επειδή σε βάζει να σκέφτεσαι. Επειδή σε κάνει να βιώνεις το δράμα που χρειάζεσαι όταν βαριέσαι. Επειδή σε βγάζει από το comfort zone σου και σε αναγκάζει να χάσεις τον έλεγχο που τόσο θέλεις να έχεις. Για αυτό επιστρέφεις. Για αυτό θέλεις μετά από μιαν αρχή, να υπάρξει και συνέχεια. Οποιασδήποτε μορφής.

ΑΠΟΨΗ ▶ @Salonikios82

update available: Human v.2.0

Ο

καθρέφτης της ανθρώπινης συνείδησης είναι το μοτίβο της έμφυτης επίγνωσης της ιστορίας. Η εξέλιξη και η ανάπτυξη του σύμπαντος οφείλει να είναι σε μεγάλο βαθμό προβλέψιμη, και να περιορίζεται από τις εσωτερικές διαδικασίες της με τον ίδιο τρόπο που ο κύκλος ζωής ενός βιολογικού οργανισμού περιορίζεται από την αναπτυξιακή γενετική εργαλειοθήκη του. Η δε βιολογική αναλογία, όπως αποδεικνύεται, είναι ένα ζωτικής σημασίας μέσο διαμόρφωσης στις αποκλίνουσες και συγκλίνουσες φυσικές τάσεις, οι οποίες θα διαμορφώσουν την μελλοντική νέα τάξη πραγμάτων. Υπάρχουμε σε έναν κόσμο όπου o άνθρωπός ανάγεται και μετατρέπεται σε αλγοριθμικούς καταρράκτες δεδομένων. Η τεχνολογία σήμερα προσφέρει μια αναβάθμιση των εγκεφαλικών δυνατοτήτων του ανθρώπου, η οποία προκύπτει από μια οντολογική υπερβατική διαδικασία. Κι αυτός είναι ο λόγος που χρειαζόμαστε φωτεινές ιδέες. Click here to download Human v.2.0 Οι ιδέες συμπεριφέρονται σαν οργανισμοί, τείνουν να

διαιωνίσουν τη δομή τους και αναπαράγονται. Οι ιδέες προκαλούν ιδέες και υποκινούν καινούργιες ιδέες. Συγχωνεύονται, επαναπροσδιορίζονται και αποσχίζονται σύμφωνα με το περιεχόμενό τους. Μεταπηδούν από τον έναν εγκέφαλο στον άλλο, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και με άλλες νοητικές δυνάμεις στον ίδιο εγκέφαλο, σε γειτονικές εγκεφάλους, και χάρη στην παγκόσμια επικοινωνία, σε πολύ μακρινούς, ξένους εγκεφάλους. Ιδέες που μπορούν να διαλύουν όρια, που μας υπενθυμίζουν ότι οι δυνατότητες μας δεν έχουν σύνορα και μας ενθαρρύνουν να σκεφτόμαστε διαφορετικά, διερευνώντας όλες τις εφαπτόμενες στην πραγματικότητα μας. Κι αν για μια φορά το μυαλό συλλάβει μια λαμπρή ιδέα, από εκείνες που αμφισβητούν κάθε κανόνα ή τάξη, τότε η εξελικτική του πορεία αποτελεί μονόδρομο. Η ανθρώπινη εξέλιξη γίνεται συνάρτηση μιας αλληλουχίας ανορθόδοξων ιδεών, ενός γνωστικού κυκλώνα που μπορεί να μας αποδεσμεύσει από το προσωπικό μας Κάνσας και να μας προσγειώσει στην χώρα του Οζ ή 20.000 λεύγες κάτω από την θάλασσα. Εκεί όπου η αντιπαράθεση, ο σουρεαλισμός, ο μα-

γεμένος κόσμος και το μυστήριο θα ξαναγίνουν αιτίες να αποδειχτεί πως όλα είναι πιθανά. Αυτό κάνουν οι ισχυρές ιδέες. Οριοθετούν την έναρξη, ριζώνουν εκεί και μας μεταμορφώνουν εσωτερικά. Σήμερα ο άνθρωπος δεν είναι πλέον παθητικός αποδέκτης, είναι πομπός. Προγραμματίζει, παράγει, δημοσιεύει και συνδράμει σε κάθε νέο μιμίδιο που επίκειται να αλλάξει το μέγεθος της αντίληψης του. Τα τεχνολογικά μέσα μας εξοπλίζουν να αναβαθμίσουμε συλλογικά την ανθρωπότητα κι αυτό αποτελεί ευθύνη μας, ως συνεπίκουροι αυτών των μιμιδίων για τον ρόλο μας στην εποχή μας. Να σκεφτούμε μεγάλες ιδέες, να γίνουμε οι ίδιοι σημαντικές ιστορίες, να εμφυσήσουμε στη ζωή μας την πρακτικότητα της φαντασίας και να επεκτείνουμε την διανόηση μας πέραν της γνωστικής αντίληψης του Κάνσας. Οι δικές μας ιδέες μένει μόνον να συνδυαστούν στο αύριο για να παράγουν μια νέα βιόσφαιρα, την οποία θα δομούν πληροφορίες από όλες τις μορφές ζωής της γης. Κι αν αυτή η βιόσφαιρα θα στέκεται πάνω από την ανόργανη ύλη, κι αν ο κόσμος μας θα δομείται από πληροφορίες, τότε σε τούτο τον κόσμο

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

GAY SEXUAL HEALTH ▶Σοφοκλής Χάνος

Ο υπεύθυνος του Ath. & Thess Checkpoint απαντάει στις ερωτήσεις σας!

Γεια σας. Ονομάζομαι Αλέξανδρος και είμαι 22 ετών. Θα ήθελα να ρωτήσω αν σε μια απροφύλακτη σεξουαλική επαφή με κάποιον περιστασιακό σύντροφο του ιδίου φύλου κινδυνεύεις περισσότερο να κολλήσεις HIV αν έχεις τον ενεργητικό ή τον παθητικό ρόλο;

είναι δηλαδή οροθετικός ή οροαρνητικός στον ιό. Επιπρόσθετα να μην ξεχνάμε και το γεγονός ότι υπάρχουν και άλλα πολλά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα τα οποία μεταδίδονται πολύ πιο εύκολα από τον HIV, λόγου χάρη τα γνωστά σε όλους κονδυλώματα. Άρα, προσοχή!

Αγαπητέ Αλέξανδρε γεια σου. Αρχικά να ξεκινήσουμε λέγοντας ότι θα πρέπει να ξέρουμε πως είτε τον ενεργητικό ή τον παθητικό ρόλο έχουμε κατά την διάρκεια μιας απροφύλακτης σεξουαλικής επαφής, ο κίνδυνος για μια πιθανή μετάδοση του ιού HIV είναι πάντα υπαρκτός. Παρόλα αυτά και ανάλογα με το ποιόν ρόλο έχεις, ο κίνδυνος αλλάζει. Αυτό συμβαίνει γιατί ο HIV μεταδίδεται κυρίως –και κατά την διάρκεια του διεισδυτικού σεξ- όταν ποσότητα σπέρματος εισέρχεται στον πρωκτό. Ο βλεννογόνος που υπάρχει στον πρωκτό μας, δηλαδή η εσωτερική επένδυση αυτού, να ξέρεις πως είναι πολύ ευαίσθητος και λεπτός πράγμα το οποίο σημαίνει πως μπορεί να τραυματιστεί εύκολα και ως εκ τούτου να υπάρξει απορρόφηση μολυσμένων βιολογικών υγρών. Άρα να θυμάσαι πως αν είσαι οροαρνητικός στον ιό HIV (HIV-) και ο σύντροφός σου οροθετικός (HIV+) και κάνεις ενεργητικό πρωκτικό σεξ υπάρχει μικρότερη πιθανότητα λοίμωξης με τον ιό. Αντίθετα και αν κάνεις παθητικό σεξ, η πιθανότητα λοίμωξης αυξάνει. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αν είσαι οροθετικός στον HIV (HIV+), έχοντας τον παθητικό ρόλο υπάρχει μικρότερη πιθανότητα να μεταδώσεις τον ιό ενώ αν έχεις τον ενεργητικό ρόλο τότε η πιθανότητα μιας μετάδοσης της λοίμωξης αυξάνεται. Σε κάθε περίπτωση όμως καλό θα είναι να μην εμπλεκόμαστε σε απροφύλακτες επαφές όταν πρόκειται για περιστασιακό σεξουαλικό σύντροφο και κυρίως όταν δεν γνωρίζουμε την HIV κατάστασή του, αν

Γεια σας. Θα ήθελα να ρωτήσω τι γίνεται στην περίπτωση που σε κάποιον αρέσουν τα παιχνίδια με τα ούρα. Υπάρχει πιθανότητα να κολλήσει HIV;

74

Αγαπητέ φίλε/φίλη, γεια και σε σένα. Να ξέρεις ότι δεν υπάρχει αρκετή ποσότητα του ιού HIV στα ούρα και επίσης δεν έχει γνωστοποιηθεί –τουλάχιστον μέχρι ώρας- μετάδοση από αυτό το συγκεκριμένο βιολογικό μας υγρό. Στην περίπτωση λοιπόν που σε κάποιον αρέσει να παίζει με τα ούρα (διαφορετικά watersports ή golden shower) καλό είναι να ξέρουμε ότι θεωρητικά τουλάχιστον, υπάρχει μικρή πιθανότητα μετάδοσης του ιού HIV και μόνο στην περίπτωση που εντοπίζεται ποσότητα αίματος στα ούρα. Αυτό μπορεί να συμβεί στην περίπτωση που έχει κάποιος πέτρα στα νεφρά ή υποφέρει για παράδειγμα από ουρολοίμωξη και έτσι τα ούρα έρθουν σε επαφή με ανοιχτή πληγή ή τον βλεννογόνο της στοματικής κοιλότητας και του πρωκτού. Άρα αν δεν υπάρχει παρουσία ή υποψία αίματος, μπορεί κάποιος να «παίζει» άφοβα με τα ούρα. Για περισσότερες πληροφορίες όμως, γρήγορο, ανώνυμο και δωρεάν τεστ για HIV ή Ηπατίτιδα Β και C αλλά και για περαιτέρω ενημέρωση σχετικά με την πρόληψη γύρω από όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και τις πρακτικές ασφαλέστερου σεξ μπορείς να κλείσεις ένα ραντεβού είτε στο Ath (210 33 10 400) είτε στο Thess Checkpoint.

Τα Checkpoint στην Αθήνα & Θεσσαλονίκη, κάνουν δωρεάν τεστ για τον HIV. Τα αποτελέσματα μέσα σε λίγα λεπτά!

athcheckpoint.gr

Στείλτε τις ερωτήσεις σας στο info@avmag.gr

GAY SEXUAL HEALTH ▶Zακ Κωστόπουλος ✉ zach.kost@gmai;com Zακ Κωστόπουλος(zach.kost@gmail.com )

Όταν το περιβάλλον σου σε αντιμετωπίζει συνεχώς ως ασθενή

Είπες λοιπόν σε φίλες, φίλους, οικογένεια, όσες και όσους ήθελες να μοιραστείς το γεγονός ότι έχεις HIV. Κάτι που συμβαίνει συχνά μετά από την αποκάλυψη αυτή σε φιλικά και αγαπημένα μας πρόσωπα είναι ότι κάποιες και κάποιοι θα το φέρουν βαρέως, θα ανησυχούν περισσότερο απ΄ ότι χρειάζεται, θα σε αντιμετωπίζουν συνεχώς ως “ασθενή”, ξεχνώντας πολλές φορές πως είσαι πολλά παραπάνω πράγματα από απλά κάποιος ή κάποια που ζει με HIV. Και αυτό φυσικά είναι κάτι που κανείς μας δεν θέλει, ούτε μας βοηθάει σε τίποτα. Αντιθέτως, δημιουργεί προβλήματα και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ψυχολογία και την διάθεση μας. Ας δούμε λοιπόν μερικούς τρόπους που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε και να ελαχιστοποιήσουμε τέτοιες συμπεριφορές: 1. Συζήτηση: Δύσκολα κάποιο άτομο που έχει τέτοιου είδους στάση απέναντι μας θα καταλάβει από μόνο του πως δεν είναι και η επιθυμητή. Συχνά, θα ακούσουμε πως είναι επειδή μας νοιάζονται, ανησυχούν για εμάς, θέλουν το καλό μας και τα λοιπά. Ειδικά στην περίπτωση των γονιών, όλοι είμαστε οικείοι με την Ελληνίδα μάνα που σε κυνηγάει με τη ζακέτα και την κοτόσουπα επειδή άρπαξες ένα κρυωματάκι, πόσο μάλλον για κάτι τέτοιο. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να τους δώσουμε να καταλάβουν πως το να μας αντιμετωπίζουν σαν να έχουμε ένα HIV με έντονη γραμματοσειρά γραμμένο στο κούτελο, δεν βοηθάει. Καλό είναι να προσπαθούμε να ενημερώνουμε τους ανθρώπους γύρω μας σχετικά με το τι σημαίνει να ζεις με HIV, το γεγονός ότι δεν αποτελεί θανατική καταδίκη και ότι με τα σημερινά φάρμακα και θεραπείες μπορούμε να ζήσουμε μια πλήρη και υγιή ζωή, άρα δεν υπάρχει κανένας λόγος να μας ετοιμάσουν τα κηδειόχαρτα ή το βαλιτσάκι με τα απαραίτητα για μια πιθανή εισαγωγή σε νοσοκομείο.

Στείλτε τις ερωτήσεις σας στο zach.kost@gmail.com

2. Θετική στάση: Το έχω ξαναπεί αλλά επειδή μια επανάληψη δεν έβλαψε ποτέ, καλό είναι να θυμόμαστε πως συχνά, αν και όχι πάντα, ο τρόπος που μας αντιμετωπίζουν οι άλλοι επηρεάζεται και από τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε εμείς

τον εαυτό μας. Με το να κρατάμε μια θετική στάση απέναντι στην οροθετικότητα μας, να δείχνουμε ότι συνεχίζουμε την ζωή μας κανονικά και ότι ο HIV δεν έγινε εμπόδιο, παρά τις όποιες δυσκολίες, στο να ζούμε όπως θέλουμε και να κάνουμε τα πράγματα που θέλουμε, μπορούμε να βοηθήσουμε και τους ανθρώπους γύρω μας να καταλάβουν πως μπορεί να χρειαζόμαστε την στήριξη τους, αλλά σίγουρα δεν έχουμε ανάγκη τον οίκτο ή την υπέρμετρη ανησυχία κανενός. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να πούμε και το “δεν είμαι καλά” όταν δεν είμαστε. Ότι ναι, υπάρχουν και οι δυσκολίες. Απλά ότι πρέπει να φροντίζουμε να κάνουμε κατανοητό όσο μπορούμε πως άλλο πράγμα είναι να ζητάς και να έχεις υποστήριξη και άλλο να σε βλέπουν σαν ανήμπορο ή ανήμπορη. Με άλλα λόγια, μην αφήνεις να πιστεύουν πως επειδή έχεις HIV σημαίνει πως θα είσαι μόνιμα εσύ αυτός ή αυτή με το πρόβλημα. 3. Αποφασιστικότητα αλλά και ευγένεια: Το να σου φέρονται σαν “άρρωστο” ή σαν κάποια ή κάποιον που μόνιμα βρίσκεται σε ανάγκη μπορεί να είναι εξοργιστικό, ταπεινωτικό, να σε θυμώνει ή να σε στεναχωρεί. Μην φοβάσαι να μιλήσεις γι' αυτό όταν συμβαίνει και προσπάθησε με ήπιο, κατανοητό και ευγενικό τρόπο να ενημερώσεις και να συζητήσεις με τους ανθρώπους γύρω σου για το πως νιώθεις. Πες ότι εκτιμάς την ανησυχία τους αλλά ότι έχεις την υγεία σου υπό έλεγχο, μίλα για την αντιρετροϊκή αγωγή, τα αποτελέσματα των εξετάσεων, το τι σου έχει πει ο/η γιατρός σου σχετικά με την αντιμετώπιση του HIV και το τι κάνεις για να έχεις τον έλεγχο και να βελτιώνεσαι. Δείξε ότι η ζωή και η υγεία σου είναι στα χέρια σου και πως όταν χρειάζεσαι βοήθεια ή έχεις κάποιο πρόβλημα δεν θα διστάσεις να το πεις. Και τέλος, εάν κάποιοι επιμένουν παρ' όλες τις προσπάθειες σου για το αντίθετο να σε αντιμετωπίζουν με έναν τρόπο που εσύ δεν επιθυμείς, ίσως χρειαστεί και να αναθεωρήσεις κάποιες από τις σχέσεις σου με άλλους ανθρώπους. 75

INTENSIVE CARE ▶Γρηγόρης Τανος ✉ greg.tanos@gmail.com

botox

Καλοκαίρι έρχεται, ο καιρός ανοίγει, η διάθεση ανεβαίνει, ώρα να κάνουμε κάτι που θα ανανεώσει το πρόσωπο μας: Τι θα έλεγες για ένα μπότοξ; 1) Τι είναι το μπότοξ; Το μπότοξ ή βοτουλυνική τοξίνη Α είναι μια ουσία που παράγεται από ένα βακτήριο, το Clostiridium Botulinum. Η δράση της είναι νευροπαραλυτική, καθώς δεσμεύει τον υποδοχέα, μέσω του οποίου ένα νεύρο, δίνει ερέθισμα σε ένα μυ. 2) Η δράση του είναι μόνιμη; Ναι, η δράση του είναι μόνιμη, αλλά μόνο σε ότι αφορά τους συγκεκριμένους υποδοχείς. Το νεύρο τοπικά αναπτύσσει νέους υποδοχείς, που αρχίζουν σταδιακά την επανανεύρωση του μυός, οπότε και απαιτείται επανάληψη της θεραπείας, συνήθως κάθε 4 ως 6 μήνες. 3) Πώς μπορεί το μπότοξ να ανανεώσει την εμφάνιση μας; Σε αντίθεση με την διαδεδομένη άποψη, το μπότοξ δεν παραλύει το πρόσωπο. Ο μοντέρνος Πλαστικός Χειρουργός το χρησιμοποιεί ώστε να σμιλέψει το πρόσωπο, να τονίσει τη δράση μυών που δίνουν ένα φρέσκο, ξεκούραστο βλέμμα και παράλληλα να αδυνατίσει τους μυς εκείνους που μας προσθέτουν ρυτίδες και χρόνια. 4) Το μπότοξ διορθώνει όλες τις ρυτίδες του προσώπου; Το μπότοξ ενδείκνυται περισσότερο για τις ρυτίδες εκείνες που οφείλονται στη δράση μυών και όχι για αυτές που οφείλονται στη βαρύτητα και τη χαλάρωση των ιστών του προσώπου. Τέτοιες, δυναμικές όπως λέγονται ρυτίδες, συναντάμε κυρίως στο μέτωπο και γύρω από τα μάτια, το πόδι της χήνας. 76

5) Είναι επικίνδυνη η χρήση του; Το μπότοξ χρησιμοποιείται στην Πλαστική Χειρουργική εδώ και 30 χρόνια με πολύ ασφαλή και προβλέψιμα αποτελέσματα. Η χρήση του είναι απόλυτα ασφαλής, η εφαρμογή του όμως από ανειδίκευτους γιατρούς ή άλλους θεραπευτές, μπορεί να οδηγήσει σε όχι και τόσο ωραία αποτελέσματα, ή ακόμα και σε επικίνδυνες επιπλοκές όπως η βλεφαρόπτωση ή αδυναμία κατάποσης και ομιλίας. 6) Εκτός από την αισθητική ιατρική, έχει κ άλλες εφαρμογές; Ναι, οι εφαρμογές του μπότοξ όλο και διευρύνονται. Ενδεικτικά, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της υπερβολικής εφίδρωσης, στους χρόνιους πονοκεφάλους και τις ημικρανίες, σε μυϊκούς πόνους στην πλάτη και στα άκρα. 7) Είμαι κάτω των 30, είναι πολύ νωρίς για να ξεκινήσω μπότοξ; Όχι, γιατί η διαδικασία της γήρανσης αρχίζει από τα 25 και μετά. Και εφόσον η πρόληψη είναι πάντα προτιμότερη της θεραπείας, μπορεί κανείς να αρχίσει να αντιμετωπίζει εκείνες τις μικρές ρυτιδούλες πριν γίνουν βαθιές αύλακες και απαιτήσουν συνδυαστική θεραπεία!

Ο Γρηγόρης Τανός είναι Πλαστικός Χειρουργός, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, με ειδίκευση στην Αθήνα και μετεκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εργάζεται ως Επιστημονικός Συνεργάτης στο NHS Αγγλίας καθώς και σε ιδιωτικές κλινικές στην Αθήνα.

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος ✉ vth@avmag.gr

4

5

PET ▶Μαρία Βαμβακά

#antiviruspet Όλα τα σκυλιά σχεδόν γεννιούνται ισορροπημένα. Τι είναι όμως αυτό που οδηγεί τα σκυλιά σε προβληματικές συμπεριφορές τόσο για τα ίδια όσο και για τους γύρω τους; Το πρόβλημα ξεκινάει από εμάς τους ίδιους, που προσπαθώντας να εξανθρωπίσουμε τα σκυλιά μας για να καλύψουμε δικές μας ανάγκες, δε σεβόμαστε την ψυχολογία τους. Είτε θέλουμε τον σκύλο μας για κυνήγι, είτε για φύλαξη, είτε για συντροφιά του δημιουργούμε μια "υποχρέωση" να μας ικανοποιήσει. Πρέπει όμως να κατανοήσουμε και να δεχτούμε ότι είμαστε διαφορετικά όντα με διαφορετικές ανάγκες και τρόπο σκέψης. Για παράδειγμα, το σκυλί χρειάζεται ένα καταφύγιο για να απομονώνεται όταν 82

νιώθει την ανάγκη για ασφάλεια και ξεκούραση. Την ίδια στιγμή εμείς έχουμε την ανάγκη για παρέα. Όποτε επεμβαίνουμε στη φυσική ανάγκη του για φωλιά, παραχωρώντας του τον καναπέ μας ή ένα χαλάκι δίπλα μας για να το έχουμε κοντά μας. Έτσι, δημιουργούμε στο σκυλί μια υπερεξάρτηση από εμάς, κάτι που ενδεχομένως να το ταλαιπωρήσει πολύ κατά την απουσία μας. Ένα άλλο συχνό λάθος που παρατηρείται είναι η ερμηνεία συμπεριφορών με βάση τα ανθρώπινα συναισθήματα. Άφησα το σκυλί μόνο του σπίτι και με εκδικήθηκε τρώγοντας τον καναπέ. Η εκδίκηση δεν υπάρχει στο μυαλό του σκύλου. Η εκδίκηση που ονομάζουμε εμείς, αν το δούμε από μια άλλη οπτική, είναι ένας τρόπος να

ανακουφιστούν από το άγχος η την ανία τους, όπως εμείς τρώμε τα νύχια μας. Όποτε πριν σκεφτούμε να θυμώσουμε με το σκυλί μας, ας αναλογιστούμε το μερίδιο ευθύνης μας και έτσι να βρούμε τρόπους να το κάνουμε ευτυχισμένο και σίγουρα ξέρει πως να μας το ανταποδώσει.

Μας στέλνετε τη φωτογραφία μαζί με τους καλύτερούς σας φίλους. gp@avmag.gr

Θέατρο στη Στέγη

«Σε αυτήν τη ζωή ή θα λυγίσεις ή θα σπάσεις» CONTRIBUTORS ▶Βασίλης Θανόπουλος vth@avmag.gr αναλογίζεται ο Νίκος ✉ Καραθάνος σκηνοθετώντας την αιρετική κωμωδία του Τσέχωφ.

Από 22 Απριλίου 2015

ησ η λ ώ οπ Η πρ ίνησε ξεκ Παίζουν: Θανάσης Αλευράς, Νίκος Καραθάνος, Λένα Κιτσοπούλου, Έμιλυ Κολιανδρή, Γιάννης Κότσιφας, Αναστασία Κονίδη, Χρήστος Λούλης, Γιώργος Μπινιάρης, Άγγελος Παπαδημητρίου, Δάφνη Πατακιά, Μιχάλης Σαράντης, Έλενα Τοπαλίδου, Άγγελος Τριανταφύλλου, Λυδία Φωτοπούλου, Γαλήνη Χατζηπασχάλη

Συγγρού Ι07 Εισιτήρια από 7€ 2Ι0 900 5 800

sgt.gr