Gonzo (circus) #93

Gratis Mind The Gap-cd

Happy New Ears-downloadsampler Narrominded-downloadsampler Incubate - festivalgids Tickets winnen

David Sylvian Voorbij popsong

Dylan Carlson (Earth) Bijvoorbeeld

MTG #80

Peter Broderick Serene folkvariaties

Master Musicians of Bukkake Luistertest

Benjamin Verdonck

Kunstenaar tussen Meir en marge

Peter Broderick Kreng Little Women Master Musicians Of Bukkake Silvester Anfang II Hadewych Human Greed Isaac Mandelbrot Cathode The Sight Below Lysn brunk

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12 13

Redshape

Gemaskerde techno-producer

Lula C么rtes Stan Brakhage Hilary Jeffery Kreng Yuri Landman

115

De Nieuwe Gonzo

U hebt er langer op moeten wachten dan u van ons gewoon bent, maar hier is hij dan: De Nieuwe Gonzo (circus). En met ‘nieuw’ bedoelen we niet ‘hij lag deze ochtend op de deurmat, en er staat ‘september 2009’ op, dus hij zal wel nieuw zijn’. We bedoelen iets als ‘godverdomme, dit is duidelijk Gonzo (circus), maar Sudden Infant heeft ‘em gecoverd, Girl Talk heeft de remix gemaakt en ten slotte heeft Leonard Cohen er alle ballast uitgesneden’.

Jawel: de Gonzo (circus)-redactie heeft zich teruggetrokken op de hoogste berg die in het budget paste (een terril in Charleroi, voor wie het echt wil weten), alwaar diep in het eigen hert werd gekeken, en vervolgens een sessie ‘teambuilding voor reeds serieus geteambuilde teams’ door Christian Van Thillo gevolgd. Christian vond dat de muziekjournalistiek anno 2009 iets meer aandacht mag besteden aan de Laura’s Pausini en de Kylieën Minogue van deze wereld, ‘omdat dat uitstekende producten en voor hun leeftijd best nog sappige wijven zijn’. We hebben dan maar beslist dat popmuziek weer mag, maar dat David Sylvian (p. 16) óók popmuziek maakt. Op die terril-retraite hebben we ook even de geest van Opper-Gonzo Hunter S.Thompson aangeroepen. We parafraseren: “kids, het mag allemaal iets minder nuchter en correct. Van een beetje fictie in de journalistiek is nog niemand doodgegaan (mezelf uitgezonderd, maar dat telt niet, want ik heb auto-euthanasie gepleegd).” Boodschap ontvangen, Hunter, of mogen we - in het kader van de nieuwe subjectieve journalistiek - Gunter zeggen?

Alle gekken in een hokje: we hebben vergaderd tot we zuivere cafeïne zweetten, elkanders bloed konden drinken en we - aha! eindelijk wisten hoe we de Gonzo (circus) het tweede decennium van de 21ste eeuw wilden intrekken (één stem meer en we waren een dagblad geworden dat u gratis bij de bakker en op de trein kon meenemen).

U hebt uw ogen niet in uw zak zitten en hebt dus gemerkt dat ‘de Gonzo’ ook een visuele make-over heeft ondergaan? Proficiat! Dat heeft u goed gezien. Met tegenzin zeggen wij gedag aan Janine, die de Gonzo (circus)-layout de afgelopen vijf jaar voor haar rekening nam. Maar als we het blad dan toch gingen heruitvinden, kon een talentenjacht er ook nog wel bij. Dus verwelkomen wij met open armen Kimberley, die met kop en schouders

boven de driehonderd andere kandidatenvormgevers uitstak.

Of we temidden van al dat format-gepeins en vormgeef-geneuzel ook een beetje over de inhoud hebben nagedacht? Wel: amper. Maar toch: we hebben een heroïsche discussie gevoerd over het verschil tussen Fidget House en Midget House. Het eerste bleek uiteindelijk een muzikale, het tweede een architecturale stroming. Of we een artikel moeten wijden aan Idjut House, blijft een lastige discussie. (We love you anyway, Pds.) Verder gaat het in Gonzo (circus) #93 als vanouds over kunst en muziek, natuurlijk. Lees op p. 28 hoe Master Musicians of Bukkake zich niet alleen ter inspiratie in Tibetaanse kloosters terugtrekken, maar meteen ook een Yeti meezeulen op tour. Of hoe Dylan Carlson - de man die ooit Kurt Cobain van een schietijzer voorzag en temidden van een druk-druk-drukke heroïneverslaving bijna per abuis de hedendaagse drone/doom-scene uitvond - eigenlijk een kattenmens is (p. 62). De rest laten we u graag zelf ontdekken. De nieuwe Gonzo (circus) ligt voor u en we zijn benieuwd naar uw oordeel. Vroeger-washet-beter brieven mogen naar redactie@gonzocircus.com. Maar feitelijk zijn we er nogal gerust op dat u gewoon een tweede én een derde abonnement neemt. Doe er uw meest smakeloze collega een plezier mee of smeer desnoods uw arme oma er een aan; een beetje loyaliteit (aan ons) zou u niet misstaan. Ten slotte willen wij ons nog even radicaal niet-akkoord verklaren met de Geluidsarchitect (p. 13): Michael Jackson was wél goed. Jammerlijk verdwaald na 1983, dat wel. Verder vinden wij Metallica natuurlijk ook kut met peren en luisteren we bij het ontbijt gewoon naar Menstruation Sisters en Merzbow, zoals iedereen. Voor de redactie, (sb)

3

Circuit Kunst Bewogen stadswandeling

Drop it like it’s hot

Contour, de vierde biënnale voor bewegend beeld, zal de komende weken opnieuw Mechelen innemen. Film, video en installaties van onder anderen Michaël Borremans, Herman Asselberghs en David Maljkovic worden in bijzondere, onverwachte of ongebruikelijke plekken in de binnenstad ondergebracht. Onder de titel Hidden In Remembrance Is The Silent Memory Of Our Future stelt de tentoonstelling indringende vragen over de geschiedenis zoals ze tot ons komt en over het belang ervan, alsook over beeldvorming en geschiedschrijving. Contour, tot 18 oktober, www.contour2009.be

Duck on the loose

Badeend gaat zelf op stap, of beter: dobbert gezellig rond. Dit kunstwerk laat de tentoonstellingsruimte achter zich en ontdekt al zwemmend de (Belgisch-)Limburgse wateren. De gigantische gele badeend van de Nederlandse kunstenaar Florentijn Hofman is het startproject voor ZOOM-OUT, een nieuw project rond kunst in de publieke ruimte in Limburg dat zich begeeft op het snijvlak tussen kunst, architectuur en het landschap. Vanaf 2010-2011 zal het in verschillende fases originele kunstprojecten in open ruimtes in Limburg realiseren. Vanaf 4 september is Badeend te vinden in de kom van Neerpelt, en vanaf 11 september zal het de toevallige voorbijganger voor de laatste keer vriendelijke begroeten aan de Blauwe Kei in Lommel. Badeend, dobberend op verschillende locaties, www.zoom-out.be

The Rubber Duck knows no frontiers, it doesn’t discriminate people and doesn’t have a political connotation. The friendly, floating Rubber Duck has healing properties: it can relieve mondial tensions as well as define them. The rubber duck is soft, friendly and suitable for all ages! (Badeend van Florentijn Hofman)

Chris Burden werd bekend door zijn performances in de jaren 1970 die de grenzen verlegden van wat fysiek mogelijk is in de beeldende kunst. Eén van zijn bekendste werken is Shoot uit 1971, een performance waarbij Burden zich door een vriend in de linkerarm liet schieten. Zijn vormtaal is veranderd, maar dezelfde basisideeën leven voort. En dat toont de expositie in het Middelheimmuseum goed aan: werken uit de beginjaren van Burdens carrière worden gecombineerd met enkele van zijn meest recente werken. Eén werk maakte hij speciaal voor Antwerpen: Beam Drop Antwerp. Van grote hoogte liet de Amerikaanse kunstenaar stalen balken naar beneden vallen in natte beton. De balken bleven in verschillende hoeken in het beton steken en vormen een indrukwekkende massieve sculptuur. Middelheimmuseum, tot 27 september, www.middelheimmuseum.be

Is er een Van Lieshout in de zaal?

Kunsthal KAdE in Amersfoort organiseert een groepstentoonstelling. Wat de deelnemende kunstenaars gemeen hebben, is hun naam: Van Lieshout. En zoals KAdE het zelf formuleert: “Het arbitraire gegeven van een gedeelde achternaam fungeert als kapstok voor een groepstentoonstelling waarin vijf uiteenlopende karakters samenkomen in een artistieke confrontatie.” Wij zijn alvast benieuwd hoe Joep, Erik, Dirk, Lotje en Lotte de clash aangaan… Kunsthal KAdE, van 12 september tot 16 november, www.kunsthalkade.nl

Dictionary of space

De publieke ruimte is een centraal gegeven in het onderzoek dat Lieven de Boeck al een hele tijd nauwgezet voert. In samenwerking met Künstlerhaus Büchsenhausen (Innsbrück) werd het boek Lieven de Boeck, Public Space, l.e.t.t.e.r.s uitgebracht. Het boek bevat 366 brieven en tekeningen door De Boeck aan zichzelf geadresseerd. De brieven zijn kopieën van gevonden tekst- en beeldfragmenten. In Extra City krijgt hij de gelegenheid om zijn bevindingen te presenteren in de vorm van een installatie waarvan de brieven deel uitmaken. Markeer alvast 2 oktober (19.00u) in de agenda, want dan zal Anselm Franke een gesprek aangaan met de kunstenaar dat erg interessant belooft te worden. Extra City, Project Room, van 6 september tot 25 oktober, www.extracity.org

Veel kunst in deze agenda die zich in de publieke ruimte waagt. Zo is het ook met Kalender 09 van Benjamin Verdonck. Hij verrast de stad Antwerpen en zijn bewoners een heel jaar lang met ‘acties’. Nieuwsgierig? In een artikel even verderop lees je meer, véél meer hierover. www. kalender09.be The Knight’s Tour is een internationale groepstentoonstelling in De Hallen Haarlem waarin werk van zes vooraanstaande opkomende

kunstenaars te zien zal zijn. In een wereld die door alle digitale ontwikkelingen grotendeels gedematerialiseerd lijkt te worden, zoeken deze kunstenaars naar nieuwe sculpturale benaderingen van ‘het ding’. Van 12 september tot 29 november, www. dehallenhaarlem.nl Na Luc Tuymans nodigt Wiels Ann Veronica Janssens uit. Deze kunstenares is gefascineerd door het ongrijpbare. Haar werk is gebaseerd op de zintuiglijke ervaring en op het

samenkomen van het lichaam en de ruimte. Bij de bezoeker worden alle zintuigen aan het werk gezet om het immateriële zichtbaar en tastbaar te maken. Verwacht retinale verblindingen, lichtbombardementen, uithollingen, hoogtevrees, oververzadiging, knipperen, constant geluid én vertragingen… Van 5 september tot 15 november, www. wiels.org auteur: Sara Peeters beeld: Florentijn Hofman copyright: Kristof Vranken

11

Alceu Valença

Brazilië Chico

Science Caetano Veloso Gilberto Gil hippies Lula Côrtes Maconha

Mangue Beat Os Mutantes LSD

Psychedelica Tropicália Zé da

Lula Côrtes

De heilige graal van de Braziliaanse psychedelica Is een heruitgave wel écht een heruitgave als zo goed als niemand ooit het origineel hoorde? ‘Paêbiru’, een meesterwerkje van de Braziliaan Lula Côrtes uit 1975, ging haast verloren maar heeft nu een tijdssprong gemaakt. Een gesprek met overlevers.

Flauta

g treffen waarin spreken. Het wordt een merkwaardi ‘Paêbiru’ heeft een rek én de gesp het nça Vale Maar eerst: ere wie ere toekomt. nte een überflamboya van unt gtep hoo het was t plaa n. De geve ht te voorgeschiedenis. geschiedenis een eigen draai trac een los-vast van en nter rime expe ns inte n enkele jare stad Recife, in de Watersnood in groepje Braziliaanse hippies uit de de tropicália. van ing arst Recife nadagen van de eerste uitb was de eerste om die Het klopt inderdaad Het Amerikaanse label Time-Lag o Bidstrup: Nem er anag elm Lab en. delv dat ‘Paêbiru’ dertig te op schatten van de schaarse een me liet ant zo goed als uzik jaar nd-m vrie “Een eerste plaat van Lula en waren plat n “Mij es: Côrt exemplaren horen van ‘Satwa’, de Lula . verdwenen was son. Lail ner part e ikal muz ige mal Rozemblit hier Côrtes en zijn toen opgenomen in de gammele studio’s via het – d von en azen gebl l stoe paar honderd mijn een Ik werd van in Recife. De plaat was maar op naar hun thuisstad trok Ik son. Lail datzelfde jaar met in act ral: cont voo – r net exemplaren geperst. Maa rek met Lula overstroming. re zwa een r doo Recife, had er een lang en intens gesp n offe werd Recife getr racht: opd een een met mij r voo was de Capibaribaen Lailson en het Studio Rozemblit, aan de oevers van en zijn es Côrt Lula van k wer mastertapes het alle zou en en ik moest stroom, werd helemaal vernield n. Deze muziek enge itbr heru de oren. Doordat ben verl he al tota elisc en hed ging psyc en de stock aan platen ect aan bij de nieuwe , kreeg de rden ulee circ nog blijft wonderbaarlijk en sluit perf ieën kop er maar weinig iek muz De s. und e-so dron daarvan en los he r Maa folk-, psychedelisc plaat al snel mythische proporties. ze zelfs past dat ant, ress inte ige en mal i toen moo zo de d op is nog altij maakte ook de muziek indruk funky genoeg om en wild is en Ze fe o. Reci radi in e eam scen d nstr oun mai op (bescheiden, lv) undergr ioneren. En ze is ntele rime expe en vrije t trek hiphop- en groove adepten te pass vols De ver daarbuiten. sen men r voo ipt gekn h, elisc rklank hed wee g psyc kree vooral zo enorm manier waarop we gewerkt hadden hedelische psyc oren de verl van in en zijn nam rd e ssee grot tere die geïn in kringen van muzikanten. Alle angers van de aanh r ular voo Pop en ica eden Mus verl de r het voo uit ng iek uidi muz MPB (de gangbare aand muziek, re ulai pop nse iliaa Braz nieuwe underground.” de wel Brasileira, ofte Côrtes van de en op dezelfde Time-Lag heeft drie albums van Lula lv) hadden ervan gehoord en wild k, wer ster mee lute abso het r Maa d. gere heid vergetel manier werken.” Britse Mr Bongo. en. Wie ‘Paêbiru’ ‘Paêbiru’, moest het laten aan het Daar valt absoluut iets voor te zegg van s hoe de van n uere nstr reco een volstrekt Alleen al het liefdevol beluistert valt meteen op dat hier – was ekje stbo kun h elisc hed psyc r muzikale stijlen de plaat – een waa unieke vermenging plaatsvindt van bekostigen. kon dat l labe er grot een ele jaren eerder el enk enk had dat zo duur en invloeden. Lula Côrtes zelf ofd van Mr Bongo, aradijs – een ie-p hipp een David Buttle, stichter en opperho op reis in Marokko – toen album sinds hij er helemaal verd was en acht was zelf een een grote fan van het gebr mee Indische sitar een op en tikk te wist kop hou van de “Ik op es: een exemplaar in de ban van het Oosten. Lula Côrt in de hoofdstad , daar was Het fe. heeft Reci dat in iek, arkt muz vlooienm t van de oosterse staat Pernambuco, de sonoritei . Door enis hied gesc onze met van de noordoostelijke Braziliaanse wellicht ook te maken zag. licht het den nisatie zijn hier dat ‘Paêbiru’ 35 jaar gele de immigratie ten tijde van de kolo aan oet, ontm es Côrt Lula ik dat ugal en Spanje blijven Het is in Recife elementen van de Moren uit Port en nde vele wer nse, inte het van che muziek.” nd rdis de vooravo kleven en ook van Joodse Sefa stad. Plaats van artiestennaam die gt draa t nog authentieke carnaval van de kan Zé da Flauta van zijn Zé da Flauta, een itionele muziek trad van was afspraak is het gastvrije huis van weg l maa omdat hij hele ng: Da assi verr e Grot ’. biru ‘Paê op ten de bandas de pifano van de muzikan uit Pernambuco en dan vooral van mmeld, nog etro opg nça Vale u Alce e binnenland ook t drog het heef Flauta (volkse fluitjes die vooral in voor het eerst in die Indiaanse en zijn erd burg een overlever van de plaat. Het is van Pernambuco inge en sam eens nog ar elka n here dertig jaar dat de drie

Watersnood in Recife

36

Stonehenge in Brazilië

wortels hebben). Zé da Flauta: “Toen ik 16 was woonde ik samen met rockers. Zij namen alles over uit de Amerikaanse cultuur: Coca Cola, hamburgers, slechte rock. Als tegenreactie ging ik op zoek naar de wortels van onze eigen cultuur.” Alceu Valença op zijn beurt had in Rio de Janeiro uitgebreid kennis gemaakt met psychedelische en symfonische rock genre Pink Floyd, Yes, King Crimson en Jimi Hendrix. Alceu Valença: “Ik was

waanzinnig verliefd op een meid uit Recife en volgde haar terug naar hier. Het was dus min of meer toeval dat ik Lula Côrtes hier weer ontmoette terwijl hij in de studio aan het opnemen was.” Allen samen waren ze dan ook nog eens beïnvloed door Braziliaanse grootheden als Roberto Carlos en Luis Gonzaga. Lula Côrtes: “Achteraf besefte ik dat we toen een soort wereldmuziek maakten, lang voor de term ontstond.”

37

Stonehenge in BraziliË

38

Een vierde muzikant had een beslissende invloed op het tot standkomen van ‘Paêbiru’. Josa Ramalho Neto, alias Zé Ramalho, vertelde Lula Côrtes en zijn bende over een magische archeologische vindplaats van de Indianen in de staat Paraîba. Daar bevond zich de Pedra do Inga, een steen met een mysterieuze inscriptie die tot de dag van vandaag niet ontcijferd is. Op de stenen artefacten staan afbeeldingen die doen denken aan aliens. Het laat zich raden dat dat mysterie een bepaald slag mensen aantrok. De onherbergzame plek werd in die tijd een soort bedevaartsoord voor Braziliaanse hippies. Lula Côrtes: “We gingen op weg naar dat magische oord en kwamen onder de indruk van de schoonheid en het mysterieuze. Het was een magische en gelukkige tijd.” De plaat draagt niet voor niks de ondertitel ‘Caminho da montanha do sol’ (‘De weg naar de Zonneberg’) en is opgebouwd rond de vier elementen aarde, lucht, water en vuur. Typische hippie-thema’s die ook de bende rond Lula Côrtes helemaal in de ban hadden. Elk van de elementen werd vertolkt door een geëigend instrumentarium. ‘Lucht’ wordt verbeeld door harpen, fluiten, vogelgeluiden, Afrikaanse drums en het natuurlijke achtergrondgeluid. Bij ‘Aarde’ gaat het om Indiaanse drums en songs, Afrikaanse drums, het geluid van paardenhoeven of kalebassen. Alceu Valença: “Die inventiviteit en dat gelukzalige hadden uiteraard ook te maken met lsd en

maconha (hasj, lv). We rookten heel veel maconha.” Zé da Flauta: “We zochten totale vrijheid en opstand. We waren actief in alle takken van de cultuur: muziek, film boeken.”

Begin jaren 1970 was een donkere periode in Brazilië. De militaire dictatuur verstikte de maatschappij en elke creativiteit onder een loden mantel van egalitarisme en conformisme. De groep rond Lula Côrtes wilde dat doorbreken. Niet met protestsongs met politieke teksten, wel door simpelweg een totale artistieke vrijheid voor zichzelf op te eisen. Lula Côrtes: “Al ons werk in de jaren 1970 was een vorm van verzet. Vrij zijn, ons vrij tonen in onze muziek was onze reactie, onze manier om de macht te ridiculiseren.” Grote namen uit de tropicália, zoals Gilberto Gil en Caetano Veloso, werden door de dictatuur verbannen, maar de Recife-bende ontsnapte daaraan. Al moesten ook zij het uiteraard voorzichtig aan doen. Alceu Valença: “De censuur legde concerten stil, je moest altijd toestemming vragen maar wij speelden vaak ondergronds. Twee keer kwam de politie de boel stilleggen. En we leerden ook creatief te zijn. Eén van mijn songs uit die periode droeg de titel ‘Marie Juana’. Je snapt meteen dat die niet over een mooie vrouw ging…” De houding van de groep maakte indruk. Lula Côrtes: “Ik denk dat we in die tijd heel wat jongeren beïnvloed hebben. Door onze muziek, maar toch vooral door onze houding. De dictatuur en de censuur uitdagen bezorgt je een zekere status en invloed.” Côrtes gaat er ook prat

dat hij stichtte en op dat Abrakadabra, het platenlabel 0 uitkwamen, het waarop zijn platen uit de jaren 197 was. ilië eerste onafhankelijke label in Braz allemaal wat het doet toch Maar hoe bijzonder ook, een paar jaar van ing weg a-be icáli denken aan de trop ano Veloso, Tom eerder. Os Mutantes, Gilberto Gil, Caet Braziliaanse de 8 Zé en Gal Costa hadden vanaf 196 lische wending hede psyc en e muziek een revolutionair eten hebben gew niet wil nça Vale u Alce gegeven. Vooral en pikt verder dat hun groep in Recife dat heeft opge niks met ons te t heef uitgebouwd. Alceu Valença: “Dat een Braziliaanse g elwe simp en maken. Os Mutantes war elin. Het is stom Zepp Led en Yes les, kopie van The Beat er tropicália om alles uit die periode onder de noem aat buiten best niks te willen plaatsen. Net alsof er ook niet toch Gogh Van t elijk Caetano Veloso. Je verg Tull, wij ro Jeth met o’s pifan gden men met Rafaël? Wij ëren. kopi en speelden niet met het idee dat we kond die keer te laats de niet We speelden gewoon.” Het was n eige naar enis hied gesc de nça middag dat Alceu Vale n… zette hand trachtte te

auwen en alles in te slikken, te kauwen en te herk spuwen, lv) te uit r wee ns eige t trek vols dan als iets , alleen beat Dat alles vind je terug bij de mangue rtijd. Zij inde wij dan ker hadden zij het veel makkelij nce Scie o Chic . rnet inte via en konden een buzz mak de hele in nd geke en war bi Zum o Naça en zijn band

“We zochten totale vrijheid en opstand.”

dat de mangue wereld, ik niet.” Zé da Flauta erkent jaren 1970 hun dan eest beat invloedrijker is gew hanteerde op nce Scie o Chic ta: Flau da hippiescene. Zé hode als wij. Maar de keeper beschouwd dezelfde met racht, hij wel. tgeb wij hebben geen beweging voor t. De mangue nifes -ma beat gue Inclusief een heus man r: beeldende mee veel d wer r maa iek startte bij de muz sociale een kunst, literatuur, mode, cinema en zélfs d een altij t kom er ontvoogdende beweging. Alleen: iest…” verl kter kara Na de plaat ‘Rosa de haar g punt waarop een bewegin l over. maa hele rek gesp Sangue’ van Lula Côrtes het nça Vale u En dan neemt Alce fe Reci alle de dat rt, viel n duu en de zijne Hij start een verhaal dat tien minuten van het lachen, hippie-scene uiteen. Braziliaanse toehoorders plat krijgt d altij nog kt België in mijn maa es van ng Côrt koni Lula Iedereen zwermde uit. waarin ik moeizaam “de weinig ons voor Nederland”, maar en van en ngin heid koni besc “de een ook op muziek, zij het huis” herken en alho Ram Zé knopen. “De en interessante manier. Alceu Valença waaraan ik verder geen touw kan vast een was ta Alceu”, zeggen Flau bij da k Zé werden een soort popsterren, maconha doet nog altijd haar wer Een fe. Reci t Alceu op. Zo stad stap de s van plot t tor Wan . dina kompanen iets later tijdlang muzikaal coör later) zijn jaar tien en om de drie denk (zo’n aan tijd r de in mee wel niet r zelfs maa er ambtenaar dus, abrupt dat we ta Flau da Zé vast te leggen. Ik am. dat in Recife de mangue beat opkw kompanen van weleer samen op foto de op rol jke Côrtes. ngri Lula bela esde speelde op die manier dus een praat nog wat na met de bede jkste ngri bela en authentieke de nden van vele ling wer ikke het achtergrond bij de ontw De volgende dag start bije voor een de van van den ing beel ieuw ik zie vern tv Op ikale fe. Braziliaanse muz carnaval in Reci het balkon op van die nça Vale u Alce he etisc jaar. vijftien hyperkin een uitzinnige Je merkt in het interview dat onze drie van zijn huis het carnaval opent voor es succ het later. ’s op ik zijn rs hoor n, jaloe jare wel gesprekspartners best menigte. Een traditie van u Alce erten als conc es ings Côrt open Lula el de Zow van . een beat hij van de mangue Avonds speelt ger Marco dleg aan gron en de Valença beweren dat Chico Science, bij het carnaval. Hij doet me wat denk r wel en maa kom t, is ’ ssan biru tere ‘Paê van de mangue beat, bij hen Borsato. Muzikaal absoluut onin er. hij t rtain heef ente Zelf . neel was essio uk prof indr de top beluisteren en onder een volleerd en op en niet ira, dus n Lade nta wete Qua we , met aakt d gem avon van die lt ing daar geen meld Zé da Flauta spee alent uit llellen met deze of dat klopt. De heren zien wel para een gelegenheids-supergroep van topt “Ook nça: rio Pessoa Vale u Silvé , Alce Otto en. beweging, maar ook verschill Recife (wat dacht je van Lenine, lte. revo t ter van geef el ert gevo conc een een uit jaar taan de mangue beat is onts of Junio Barreto) die elk en jpen alles ggri en teru licht een verp rt, is en gkee zing teru d Vals . altij Een gevoel dat ere van carnaval liek reel pub cultu Het d . altij zeer naar authenticiteit. We worden nog iedereen door de mangel halen even eren te imit twis rom onbe Waa de en. is ta Stat e overheerst door de Verenigd amuseert zich kostelijk. Da Flau rikanen zich ver van dat de zwarte Brazilianen wel zwarte Ame concertmeester. Lula Côrtes houdt een is ur ment enkele dagen cultu e iemo Onz ? glor anen zijn t Afrik heef rte Hij en niet de zwa zotte geweld. e uges Port en e n door jong mengelmoes van Afrikaanse, Indiaans eerder beleefd. Hij kreeg een eerbetoo en ur cultu n festivalletje voor eige preef zijn t elementen. Pernambuco heef talent uit Recife op een alternati ). (gek uco o Science zijn malo Chic r en waa tijns tje liber plein is esthetica, Pernambuco het carnaval. Net op het sche (de typi zo is de cirkel rond. Dat noemen wij de ‘nordestinidade’ mangue beat- beweging startte. En reel cultu om ilië houding in het noordoosten van Braz

Carnaval in Recife

Auteur

Lieven Verstraete Beeld

Flora Pimentel discografie

Lailson and Lula Côrtes Satwa (Time-Lag Records, 2005) Marconi Notaro (with Lula Côrtes) - No Sub Reino Dos Metazoarios (Time-Lag Records, 2006) Lula Côrtes e Zé Ramalho - Paêbiru: Caminho Da Montanha Do Sol (Mr Bongo, 2008) Lula Côrtes - Rosa De Sangue (Time-Lag Records, 2008) Chico Science & Naçao Zumbi - Afrociberdelia (Sony Music Brasil, 1996) www

http://brazilie.radio6.nl/ category/recbeat-festival2009/ www.time-lagrecords.com www.mrbongo.co.uk Met dank aan Zjakki Willems en de NPS Dit interview kwam tot stand in het kader van de reeks ‘Radio Mauritsstad’ op Radio 6 (Nederland). De eerste vier woensdagen van september te beluisteren van 22 tot 24 ur bij ‘Radio 6 Live’.

39