Εφημερίδα ΠΡΙΝ, 26-27.6.2021 - Αρ. Φύλλου 1529 by 21aristera

Συνέντευξη

Τράπεζες: Από το πρώτο ΑΤΜ στις μαζικές απολύσεις

Μιχάλης Ρίζος

Πολιτικό εργατικό κίνημα ημα για την ανατροπή

> σελ. 17

> σελ. 11

Συνέντευξη Ντεβρίς Τσιμέν

Κυνηγούν το HDP και την ελευθερία > σελ. 22

‣ Εφημερίδα της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής Αριστεράς

‣ www.prin.gr

€2

‣ ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

ΕΤΟΣ 31ο ΑΡ. ΦΥΛΛΟΥ 1.529

Αντιλαϊκός καύσωνας αντιδραστικό μπαράζ

Ανάλυση η Δολοφονίες γυναικών καιι της αλήθειας Η στυγνή δολοφονία της Καρολάιν έκφραση της έμφυλης βίας και καταπίεσης που βιώνουν οι γυναίκες. Πολλές οι γυναικοκτονίες, έξαρση βιασμών, πλήθος οι κακοποιήσεις. Συντονισμένη συστημική προσπάθεια για ρατσιστική στοχοποίηση και πριμοδότηση της καταστολής. >>> σελ. 8-9

με βάρη πολλών δεκάδων δισ. ευρώ τα ασφαλιστικά Ταμεία, το δημόσιο και φυσικά τους ασφαλισμένους, παλιούς και νέους. Μέσα στο κατακαλόκαιρο προωθείται ένα ακόμα νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, που στο όνομα της «αυτονομίας» μετατρέπει τα σχολεία σε επιχειρησιακές μονάδες, που χρειάζονται μάνατζμεντ και υποταγμένους εκπαιδευτικούς, άρα αξιολόγηση. Το πώς και εάν θα ανταποκρίνονται στις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, είναι αδιάφορο για τους νεοφιλελεύθερους. Το τρίτο νομοσχέδιο αφορά την αναδιάρθρωση της αστυνομίας… Την επόμενη βδομάδα η κυβέρνηση φέρνει στη βουλή και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, ενώ πίσω από τους πανηγυρισμούς για το Ταμείο Ανάκαμψης, δύσκολα κρύβονται οι νέες μνημονιακές υποχρεώσεις και η απογείωση του χρέους. Επιτακτική ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος και αναβάθμισης της παρέμβασης της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής Αριστεράς. >>> σελ. 3, 5, 7

Αναιρέσεις 2021

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

ε επίθεση σε όλα τα μέτωπα προχωρά η κυβέρνηση Μητσοτάκη, επιχειρώντας –μέσα στο καλοκαίρι και με τον κόσμο «ζαλισμένο» μετά από ενάμιση χρόνο πανδημίας– να περάσει σειρά βαθιά αντιλαϊκών νομοσχεδίων, αναγκαίων για την αστική αντιδραστική αναδιάρθρωση. Η ΝΔ εκμεταλλεύεται το γεγονός πως δεν υπάρχει αντιπολίτευση στην αντιλαϊκή της πολιτική, καθώς ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και Ελληνική Λύση συναινούν στην ουσία των κατευθύνσεων που εκπορεύονται από το κεφάλαιο και την ΕΕ. Αλλά και ο υποταγμένος και γραφειοκρατικός συνδικαλισμός, όπως έδειξαν και οι κινητοποιήσεις κατά του αντεργατικού εκτρώματος Χατζηδάκη, δρα πυροσβεστικά για τις εργατικές και λαϊκές αντιδράσεις. Το αμέσως επόμενο διάστημα η κυβέρνηση προωθεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που φέρνει την ιδιωτικοποίηση και το τζογάρισμα της επικουρικής ασφάλισης, εισάγοντας στην ουσία τις ρυθμίσεις Πινοτσέτ και φορτώνοντας

Όποιος δεν βιάζεται, σκοντάφτει Σχεδόν έξι μήνες έχουν περάσει από όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέρριπτε επικρίσεις για καθυστερήσεις στο πρόγραμμα «ελευθερία» με την παροιμία «όποιος βιάζεται σκοντάφτει». Πλησιάζοντας στις αρχές Ιουλίου, οι πλήρως εμβολιασμένοι στην Ελλάδα είναι μόλις 32,5% και το εμβολιαστικό πρόγραμμα κινδυνεύει να «σκοντάψει» στον κάβο της μετάλλαξης «Δ» του κορονοϊού, που ενισχύεται από την ανυπαρξία ελέγχων στις πύλες εισόδου της χώρας. Μια κατάσταση ανησυχητική που δεν οφείλεται σε κάποια «βιασύνη», αλλά αντιθέτως στη χαλαρότητα με την οποία αντιμετώπισαν εξαρχής τον εμβολιασμό Ελλάδα και ΕΕ, προτάσσοντας τα κέρδη των φαρμακοβιομηχανιών και τον «πόλεμο των εμβολίων», την ίδια ώρα που το «αλαλούμ» με την AstraZeneca δυσφημούσε την εμβολιαστική εκστρατεία.

Γράφουν Φωτεινή Θανάσουλα, Νίκη Σκοπέτου, Γιώργος Τσαντίκος

Νεανική ορμή σε περίεργη εποχή Δυναμική έναρξη στην Αθήνα για το φεστιβάλ των Αναιρέσεων. Μετά την Καισαριανή την Παρασκευή, σειρά έχει η Νέα Σμύρνη την Κυριακή 27/6, η Ακαδημία Πλάτωνος στις 3/7 και τα Λιπάσματα στο Κερατσίνι στις 4/7. Στην Πάτρα σήμερα στην πλατεία Παναχαϊκής — συνέχεια 4/7. Επιτυχημένα φεστιβάλ σε Θεσσαλονίκη-Γιάννενα. >>> σελ. 12-13

Η δεύτερη ματιά

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

editorial

Γιώτα Ιωαννίδου

Σε φτώχεια και αποκλεισμό 700.000 νοικοκυριά!

Η ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό και ανθρώπινη επαφή πληρώθηκε με απομόνωση, χλευασμό, ψυχοφάρμακα και θάνατο. Η διεκδίκηση της διαφορετικότητας ή απλά η ύπαρξή της ορίζεται σαν απειλή. Οι κυρίαρχες αξίες ορίζουν το μέτρο. Παντού δικαστές και οι Πόντιοι Πιλάτοι.

Τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό σπέρνει η πολιτική που ακολουθείται από τους κυβερνώντες τα τελευταία χρόνια, παρά τους μύθους της «ανάκαμψης» και της «ανάπτυξης». Αποκαλυπτικά είναι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑT για τον κίνδυνο φτώχειας, όπως προκύπτει από την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών με έτος αναφοράς το 2019. Το μέσο ισοδύναμο ατομικό διαθέσιμο εισόδημα ανήλθε σε 9.993 ευρώ, όσο και πριν από μια δεκαετία, αλλά και 28% πιο κάτω από αντίστοιχο του 2010. Συνολικά, πάνω από 3 εκατομμύρια άτομα βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικό αποκλεισμό, ένας αριθμός που παραμένει «κολλημένος» εδώ και 15 χρόνια! Αυτό σημαίνει ότι το 28,9% του πληθυσμού της χώρας τα «φέρνει βόλτα» με εισοδήματα από 5.200 ευρώ το χρόνο, εάν πρόκειται για μονοπρόσωπα νοικοκυριά, έως 11.000 ευρώ για νοικοκυριά με δύο παιδιά! Ένα στα 5 παιδιά 0-17 ετών (21,4%) απειλείται με παιδική φτώχεια, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά! Σε δεινή θέση βρίσκεται και ένας στους δύο αλλοδαπούς που διαμένουν στη χώρα. Ο κίνδυνος φτώχειας όμως απειλεί ακόμα και τους εργαζόμενους, το 8,8% όσων έχουν πλήρη απασχόληση, και το 20,6% των εργαζόμενων με μερική απασχόληση, ενώ εκτινάσσεται στο 45,6% για τους ανέργους. Εάν είναι αυτή η εικόνα τη χρονιά πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, τότε η πραγματικότητα είναι πολύ πιο οδυνηρή για τον λαό τη χρονιά που πέρασε. Κι όμως, την τριετία 2017-2019 οι 500 πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις είχαν συνολικά κέρδη σχεδόν 15 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 31,6%! Οι φτωχοί φτωχότεροι, οι πλούσιοι πλουσιότεροι…

Εφημερίδα της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής Αριστεράς

Η ∆ημήτρη και ο πλούτος της ζωής «Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες και δε ζουν τη ζωή τη δικιά σου…»

«Η

∆ημήτρη» της Λέσβου, όπως αποκαλούσε τον εαυτό της, είναι πια νεκρή. Εγκαταλελειμμένη ύστερα από τροχαίο, σε μια ζωή εγκατάλειψης. Οι πέρλες και τα κόκκινα φουστάνια της δε θα ξαναενοχλήσουν την κυρίαρχη, υποκριτική ηθικολογία. Θα πάψουν να διεισδύουν σα χίλιες βελόνες στην κοινωνική συνείδηση, απειλώντας να ξυπνήσουν ναρκωμένα νεύρα από κληρονομημένες προκαταλήψεις και ξέθωρες ιδέες. Θα λείψουν ίσως μόνο στους πρόσφυγες και τους κατατρεγμένους που αγκάλιαζε με το βλέμμα της και την καρδιά της, σαν πιο πρόσφυγας απ’ όλους. Η ανάγκη για αυτοπροσδιορισμό και ουσιαστική ανθρώπινη επαφή πληρώθηκε με απομόνωση, κοροϊδία, χλευασμό, ψυχοφάρμακα και θάνατο. Η διεκδίκηση της διαφορετικότητας –ή απλά η ύπαρξή της– αντιμετωπίζεται σαν απειλή. Πληθαίνουν καθημερινά αυτοί που αυτάρεσκα συμπεριλαμβάνουν τον εαυτό τους στην κοινωνική κανονικότητα και δείχνουν με το δάκτυλο όσους θεωρούν ότι την παραβιάζουν. Οι κυρίαρχες αξίες ορίζουν το μέτρο. Οι δικαστές και οι Πόντιοι Πιλάτοι αυξάνονται. Η αμορφωσιά και η αποξένωση καλλιεργούν το μίσος ενός όχλου που αρκείται να επιβεβαιώνει την ύπαρξή του, ποδοπατώντας τους άλλους. Η «κοινή γνώμη» έχει εκπαιδευτεί να σιωπά από αποτροπιασμό, θρησκόληπτη φιλανθρωπία ή αστική ευγένεια. Εξάλλου, έχει γαλουχηθεί στον ανταγωνισμό και το πάτημα επί πτωμάτων, σε μια κατεστημένη, ανέραστη σεξουαλική ηθική που βλέπει τη σεξουαλικότητα σαν εργαλείο επιβολής, εγωκεντρισμού και μέσο έκφρασης κυριαρχίας. Το παράξενο στην υπόθεση της ∆ημήτρη δεν είναι η διεκδίκηση του εαυτού και

Αυτή η κοινωνική πλειονότητα εύκολα επικαλείται το «αφύσικο» για να δικαιολογήσει το «απάνθρωπο»

της κοινωνικής αποδοχής και επιβεβαίωσης, που είναι ανάγκη κάθε ανθρώπου. Συνειδητή ή ασύνειδη. Ομολογημένη ή ανομολόγητη. Είτε με τη σιωπή είτε με την πρόκληση. Εξάλλου, όπως περιέγραφε και η ∆ημήτρη σε μια συνέντευξή της, το δύσκολο ήταν να αποδεχτεί τον εαυτό της κι όχι να κυκλοφορεί από τα πενηνταδύο της χρόνια με κόκκινο φόρεμα και λευκές πέρλες. Το ανησυχητικό είναι ότι η κοινωνική πλειοψηφία θεωρεί περισσότερο πρόβλημα αυτή τη διεκδίκηση κι όχι όσους τη λοιδορούν, την απεχθάνονται έως και συναινούν δια της σιωπής στο λιντσάρισμά της. Θίγεται και ενοχλείται ο καθωσπρεπισμός της από την πρόκληση. Μένει στα ρούχα και στους τρόπους και αρνείται ή δεν μπορεί να δει πίσω από αυτά και εντός αυτών. Να κοιτάξει, δηλαδή, τους άλλους κατάματα και μέσα τους. Σε μια διαδικασία αναγνώρισης και συνειδητοποίησης του ίδιου του εαυτού της. Αυτή η κοινωνική πλειονότητα εύκολα επικαλείται το «αφύσικο» για να δικαιολογήσει το «απάνθρωπο». Και την ίδια στιγμή ούτε την πολυμορφία και την ομορφιά της φύσης έχει γνωρίσει, ούτε συναρπάζεται από τη διαδικασία προσέγγισης και ανακάλυψης των πτυχών του Άλλου, πλουτίζοντας και ομορφαίνοντας τις κοινωνικές σχέσεις και την ανθρώπινη ουσία τους. ∆υστυχία και ασχήμια τελικά συνοδεύ-

ει όποιον βιάζεται να φορέσει τα ρούχα, τις ιδέες και τα θέλω των κυρίαρχων προτύπων για να γίνει αποδεκτός και δεν αναζητά γύρω του και εντός του να υφάνει τα δικά του. Σίγουρα, η μεγαλοψυχία της ∆ημήτρη απέναντι στους θιγμένους διώκτες της είναι μια απόδειξη. Κανείς, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδοκά τον οριστικό αφανισμό αυτής της βαρβαρότητας, αν δεν καταστραφεί το υπόβαθρο που πάνω του κτίζονται οι κάθε λογής αποκλεισμοί, αν δεν αλλάξει η συνείδηση που τους επιτρέπει να αναπαράγονται. Το εκμεταλλευτικό σύστημα που βλέπει τον άνθρωπο σαν εργαλείο της παραγωγής κέρδους και εμπορευματοποιεί ακόμη και τις ανθρώπινες σχέσεις. Που τον θέλει «καλό οικογενειάρχη» αλλά και καταναλωτή υπηρεσιών σεξ, χωρίς όριο, στο περιθώριο. Η ∆ημήτρη μπορεί να είχε εξελιχθεί σε τηλεπερσόνα, αν ήθελε να «πουλήσει» την ταυτότητα της στην αγορά του θεάματος. Να αποτελέσει το άλλοθι αθωότητας ενός συστήματος που λιθοβολεί την κάθε ∆ημήτρη στην πίσω αυλή της κοινωνίας. Η κατανόηση και διεκδίκηση των θέλω και του ψυχισμού του κάθε ανθρώπου ως πλούτος των κοινωνικών σχέσεων δεν μπορεί να περπατήσει πάνω στο έδαφος της εκμετάλλευσης, της αποξένωσης και της αλλοτρίωσης. Από ανθρώπους αποκλεισμένους από τη μόρφωση, τον πολιτισμό, την τέχνη, τον αναστοχασμό πάνω στα ανθρώπινα. Η απελευθέρωση του σύγχρονου ανθρώπου από τα εσωτερικά δεσμά του, από τα «καταλλήλως επιβληθέντα εντός μας», όπως γράφει ο Κ. Καβάφης, ξεκινά ουσιαστικά εκεί που αρχίζει η διεκδίκηση της συνολικής κοινωνικής απελευθέρωσης. Γιατί, όπως έλεγε και η ∆ημήτρη, «η χαρά της ζωής είναι η ίδια η ζωή»… «Είναι κάτι παιδιά που δε γίνονται άντρες. Θα μπορούσαν να είναι παιδιά σου…»

‣ Ιδιοκτησία: «Eκδόσεις-Μελέτες- Έρευνες» Aστική Mη Kερδοσκοπική Eταιρεία Kωδικός 2806, Κλεισόβης 9, 106 77 Αθήνα, Tηλ.: 210-82.27.949, prin@otenet.gr | http://www.prin.gr ‣ Tραπεζικός Λογαριασμός Συνδρομών και Eνισχύσεων: ALPHA BANK 260002002006023 • IBAN: GR1801402600260002002006023 ‣ Εκδότης: Δημήτρης Δεσύλλας ‣ Eκτύπωση: ΚΛΕΝΙΚ ΕΕ ‣ Layout: Χριστίνα Λουλούδα

Το θέμα

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

υσία γίνονται… για το καλό μας(!) ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι υπουργοί του. Αυτό, τουλάχιστον, ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο την περασμένη βδομάδα, προειδοποιώντας ότι «οι πολίτες σκέφτονται ήδη τις διακοπές τους. Εμείς πάλι όχι, γιατί οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης δεν προβλέπεται να κάνουν διακοπές ούτε φέτος». Αφήνουμε στην άκρη τη δημαγωγική ρητορική του πρωθυπουργού-τουρίστα, που σε πλήρη αντίθεση με το μέσο εργαζόμενο πέρσι το καλοκαίρι φωτογραφιζόταν κάθε μέρα και σε άλλη παραλία εν μέσω πανδημίας. Πίσω από το σύνθημα για καυτό «μεταρρυθμιστικό καλοκαίρι», κρύβεται ο σχεδιασμός της κυβέρνησης να φέρει όσα περισσότερα αντιδραστικά πολυνομοσχέδια, «δράσεις και ορόσημα» (προαπαιτούμενα) για το Ταμείο Ανάκαμψης πάνω στα «μπάνια του λαού» για να περιοριστούν οι αντιδράσεις, δημιουργώντας έτσι νέα αρνητικά δεδομένα. Στόχος τους είναι το εργατικό κίνημα να βρει τον Σεπτέμβρη τον δρόμο εντελώς ναρκοθετημένο. Γι’ αυτό η κυβέρνηση, μετά την ψήφιση του αντεργατικού νομοσχεδίου Χατζηδάκη, πατάει γκάζι εκμεταλλευόμενη τη «θερινή ραστώνη» αλλά και τον εθιμοτυπικό συνδικαλισμό της συναίνεσης και της υποταγής που εκφράζουν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Έτσι, ήδη παίρνουν το δρόμο –προς έγκριση αρχικά από το υπουργικό συμβούλιο και στη συνέχεια από τη Βουλή μέσα στον Ιούλιο– τα νομοσχέδια για την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, γνωστά και ως «κουμπαράς του Πινοσέτ» (βλ. σελ. 5), και το νομοσχέδιο για σχολείο-επιχείρηση με αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών (σελ. 7). Το τρίτο νομοσχέδιο αφορά την ακόμα πιο αντιδραστική αναδιάρθρωση της αστυνομίας, η οποία στο όνομα της αντιμετώπισης της παραβατικότητας στοχεύει ουσιαστικά στις εστίες αντίστασης και το μαζικό κίνημα, με τα κανόνια ήχου και τα άλλα «έξυπνα όπλα» να είναι έτοιμα να παραταχθούν και απέναντι στον «εσωτερικό εχθρό. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνδεμένες με τη γενικά θετική –αλλά με διορθώσεις– αξιολόγηση του σχεδίου «ανάκαμψης και ανθεκτικότητας» της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ανάλογο μεταρρυθμιστικό τσουνάμι επιχειρείται σε όλη την Ευρώπη, με τον εγκάθετο πρωθυπουργό του τραπεζικού συστήματος στην Ιταλία Μάριο Ντράγκι να επιβάλλει στους Ιταλούς αυτό που ζητούσε εδώ και χρόνια ως επικεφαλής της ΕΚΤ: «Μεταρρυθμίσεις, μεταρρυθμίσεις κι ακόμη περισσότερες μεταρρυθμίσεις με όποιο κόστος!». Όπως και σε άλλες χώρες, το ελληνικό σχέδιο βαπτίζει το 38% της διάθεσης των κονδυλίων ως «επενδύσεις φιλικές προς το περιβάλλον» για να τις δικαιολογήσει – συνήθως καταχρηστικά– στο πλαίσιο των «κλιματικών στόχων». Χαρακτηριστικό είναι ότι η έμφαση δίνεται στην παραπάνω ιδιωτικοποίηση της αγοράς ενέργειας και όχι στην ενίσχυση των δημόσιων μέσων μεταφοράς. Ταυτόχρονα, επιχειρείται να δοθεί «περιβαλλοντικό» πρόσημο

Θερινή καταιγίδα αντιλαϊκών νόμων εξαπολύει η κυβέρνηση Αμόκ «μεταρρυθμίσεων» Δημήτρης Τζιαντζής

▸ Στα «μουλωχτά» «στρώνουν» τον δρόμο για τα 331 «ορόσημα» και τις 175 «παρεμβάσεις» του Ταμείου Ανάκαμψης και στην προσπάθεια χρηματοδότησης από το Ταμείο Ανάκαμψης ιδιωτικοποιήσεων και άλλων μεγάλων πρότζεκτ, όπως το Ελληνικό και ο Βοτανικός. Ανάλογες αλχημείες γίνονται και στο θέμα της «ψηφιοποίησης της οικονομίας και της κοινωνίας», στο οποίο υποτίθεται αποβλέπει το 20% των επενδύσεων, το οποίο πάλι έχει στον πυρήνα τις συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα και όχι την ουσιαστική βελτίωση των υπηρεσιών, την ώρα που η τιμολόγηση του ίντερνετ στην Ελλάδα είναι από τις ακριβότερες στην Ευρώπη. Η κομισιόν εξέδωσε πρόταση εκτελεστικής απόφασης του Συμβουλίου για τη διάθεση –με το σταγονόμετρο– 17,8 δισ. ευρώ υπό μορφή επιχορηγήσεων και 12,7 δισ. ευρώ υπό μορφή δανείων προς την

Ελλάδα στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάείναι υπερτριπλάσιες από τα ποσά που καμψης. Η έγκριση του σχεδίου από το σχεδιάζουν να διαθέσουν οι χώρες της Συμβούλιο θα οδηγήσει στην εκταμίευση ευρωζώνης, ενώ το αντίστοιχο πακέτο προχρηματοδότησης ύψους 4 δισ. ευρώ. ανάκαμψης του Μπάιντεν υπολογίζεται Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε η πρόεδρος στα 1,6 τρισ. ευρώ. Αυτό που υποβάθτης Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα μισε η φον ντερ Λάιεν είναι πως για να φον ντερ Λάιεν έκανε πρόσφατα τον εγκρίνεται η εκταμίευση της επόμενης γύρο της Ευρώπης, με σύντομες επιδόσης μέσα στην επόμενη πενταετία θα κοινωνιακές φιέστες για να μοιράσει η πρέπει σταδιακά να εκπληρωθούν περίίδια τα «ευρωπαϊκά δώρα» από το Ταπου… 331 «ορόσημα και στόχοι», δηλαδή μείο Ανάκαμψης. Μόνο την Τρίτη η φον προαπαιτούμενα. ντερ Λάιεν βρέθηκε σε Βερολίνο, Ρώμη Η διαφορά με τα μνημόνια είναι ότι το και Ρίγα, κυρίως για να κάνει δηλώσεις βάρος δεν δίνεται τόσο στους δημοσιονομπροστά στις κάμερες. Αυτόν τον χαραμικούς στόχους, που έχουν εκτροχιαστεί κτήρα είχε και η επίσκεψη στην λόγω μιας διετίας με lockdown, Ελλάδα και το σόου κάτω αλλά στις διαρθρωτικές μεαπό την Ακρόπολη, με τη ταρρυθμίσεις θωράκισης φον ντερ Λάιεν δίπλα της μακροπρόθεσμης καΕφιάλτης στον Κυριάκο Μητσοπιταλιστικής κερδοφοθερινής νυκτός τάκη να μιλάει για το ρίας και της ανταγωμε τον «κουμπαρά πολυδιαφημισμένο νιστικότητα του ευρωτου Πινοσέτ» και NextGenerationEU παϊκού κεφαλαίου. των 800 δισ. ευρώ. Το «πράσινο, ψηφιακό το επιχειρηματικό Η Ούρσουλα φον ντερ και ανθεκτικό μονοπάσχολείο Λάιεν έκανε λόγο για το τι» που θέλει να βαδίσει μεγαλύτερο σχέδιο ανάη ΕΕ, ωστόσο, θα είναι καμψης στην Ευρώπη μετά το στρωμένο με «αίμα» από την σχέδιο Μάρσαλ. Στην πραγματιεπιστροφή από το 2023 στα πρωτοκότητα, το πακέτο είναι «λίγο» και εντεγενή πλεονάσματα και τη σκληρή δημολώς ανεπαρκές για να αντιμετωπίσει τις σιονομική πειθαρχία, κάτι για το οποίο επιπτώσεις της κρίσης, ενώ η μερίδα του έχει δεσμευτεί και η κυβέρνηση. Άλλωστε λέοντος ήδη μοιράζεται ανάμεσα στα μεκαι τα χρέη που αναλαμβάνει τώρα η ΕΕ γάλα μονοπωλιακά και επιχειρηματικά σχεδιάζεται να μειωθούν σταδιακά μέσω συμφέροντα. Συγκριτικά, οι δαπάνες νέων φορολογικών εσόδων και επιβαρύντης αμερικανικής κυβέρνησης το 2021 θα σεων εισφορών από τα κράτη-μέλη.

Από σπόντα *** Ενός εργασιακού… ασφαλιστικό έπεται * Δεν είναι και να παγώνει κανείς από έκπληξη που το φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ * Θα το ψηφίσει μάλιστα και ντάλα καλοκαίρι * Γιατί όπως αποδείχθηκε αυτό που φοβάται είναι ο κόσμος στον δρόμο * Καθόλου δεν της άρεσαν όσα είδε στο νομοσχέδιο Χατζηδάκη. *** Τον ίδιο καιρό θα προσπαθήσει να «περάσει» και έναν ακόμη νόμο της Νίκης Κεραμέως * Αυτή την φορά για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών * Να κλείσει έτσι μια τετράδα νομοσχεδίων από τη συγκεκριμένη υπουργό * Είναι βλέπετε από τα «μεγάλα αστέρια» του Κυριάκου Μητσοτάκη. *** «Πακέτο» πάει και το περίφημο «μεσοπρόθεσμο» * Ο οικονομικός προγραμματισμός δηλαδή μέχρι το 2025 * Εγκεκριμένος φυσικά από τους «εταίρους» και με όλες τις προτάσεις της επιτροπής Πισσαρίδη μέσα * Εξαιρετικό ανάγνωσμα και μέγας κράχτης για επενδυτές. *** Αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα διακηρύξει ότι θα το καταργήσει * Καθότι αυτά τώρα δεν είναι νομοσχέδια της επαράτου δεξιάς * Είναι κείμενα των θεσμών * Άλλο που περιέχουν κατά γράμμα την πολιτική της... επαράτου. *** Δεν είναι όμως να ανησυχούμε * Αυτές τις μέρες ο Τσίπρας οργώνει την Ευρώπη * Συζήτα με τους σοσιαλδημοκράτες * Συζητά με τους Πράσινους που μπορεί να τους δούμε και στη γερμανική κυβέρνηση * Γίνονται μεγάλα πράγματα * Σαν το σαράκι την κατατρώει «από μέσα» τη συντηρητική Ευρωπαϊκή Ένωση * Θα την αλλάξει και δεν θα το καταλάβει (η Ευρωπαϊκή Ένωση). *** Η Ευρώπη έχει εστιάσει στην «μετάλλαξη Δέλτα» και στον κορονοϊό * Γι’ αυτό προσπαθούν να μας πείσουν όσοι αναφέρονται στην τελευταία Σύνοδο Κορυφής * Πάνω από όλα η υγεία * Καλά να ‘μαστε κι όλα θα περάσουν. *** Έλα όμως που είχαμε και Ecoﬁn πιο πριν * Εκεί τα πράγματα ήταν σαφέστατα: Πότε θα επανέλθουμε στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς * Στα πλεονάσματα * Αυτό είναι που τους καίει * Το πώς θα «ρεφάρουν» την χασούρα * Κι έρχονται σύντομα τα νέα προγράμματα προσαρμογής * Για όλους χωρίς εξαιρέσεις * Θα είναι τα... καλά μνημόνια.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Σύνοδος Κορυφής ΕΕ

Πολιτική Γιώργος Κρεασίδης

«Τυράκια» στην Τουρκία λόγω

προσφυγικού, ψυχρότητα με Ρωσία ▸ Επικίνδυνη κυβερνητική εμμονή στην «αμυντική συνεργασία» με ΗΠΑ

σύνοδος της ΕΕ ξεκίνησε την Πέμπτη με μια βαρύγδουπη ατζέντα που αφορούσε τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού, το προσφυγικό ζήτημα, τις σχέσεις με τη Ρωσία και τις φιλοδοξίες των Βρυξελλών για το λεγόμενο πακέτο ανάκαμψης. Στην πράξη, αποδείχτηκε η καθοριστική σημασία που έχουν οι αποκλίσεις μεταξύ των βασικών κέντρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πέρα από την αδυναμία όμως της ΕΕ να έχει κοινές στρατηγικές σε κρίσιμα θέματα, το κύριο χαρακτηριστικό είναι η δομική ταύτιση με την κερδοφορία των μεγάλων ευρωπαϊκών μονοπωλίων, σε συνδυασμό με την εχθρική αντιμετώπιση των κοινωνικών αναγκών και ελευθεριών. Έτσι, παρά τα μεγάλα λόγια για την πανδημία, τίποτα ουσιαστικό δεν προέκυψε, πέρα από δηλώσεις σαν του Μητσοτάκη περί «ατομικής ευθύνης», με το τέταρτο κύμα κορονοϊού να θεωρείται περίπου αναπόφευκτο από Σεπτέμβρη. Στα αξιοσημείωτα η ένταση μεταξύ Μέρκελ και του Πορτογάλου πρωθυπουργού Κόστα για ενδεχόμενες ευθύνες διάδοσης της μετάλλαξης «Δ» του κορονοϊού από Βρετανούς τουρίστες στη χώρα του. Η γαλλογερμανική πρόταση

για κοινή σύνοδο με τη Ρωσία συνάντησε την οργισμένη αντίδραση των χωρών της ανατολικής Ευρώπης που βρίσκονται στον αστερισμό των ΗΠΑ. Παράγωγο της έντασης με τη Ρωσία είναι και η σκληρή στάση της ΕΕ απέναντι στη ρατσιστική πολιτική της Ουγγαρίας για τους ομοφυλόφιλους. Έτσι, οι Βρυξέλες εμφανίζονται επιλεκτικά υπέρμαχες των δικαιωμάτων των πολιτών, τη στιγμή που ο ρατσισμός κάθε είδους είναι ενδημικό φαινόμενο στο πολιτικό σύστημα της ΕΕ. Σε ό,τι αφορά το προσφυγικό, η Γερμανία επέβαλε τη συνέχιση της αντιπροσφυγικής συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, ενώ

υπήρχε εισήγηση για άλλα 3,5 δισ. ευρώ στην Τουρκία μέχρι το 2024. Η Γερμανίδα καγκελάριος πέτυχε τη συναίνεση γύρω από την πολιτική εγκλωβισμού των προσφύγων στην Τουρκία, με την Ελλάδα να έχει τον αντίστοιχο ρόλο για όσους καταφέρουν να περάσουν το Αιγαίο. Για αυτόν τον στόχο υποβαθμίστηκαν όσο δεν παίρνει οι συνήθεις επικρίσεις της ΕΕ για την εμπρηστική στάση της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή, στο Κυπριακό, αλλά και τα αλλεπάλληλα πλήγματα στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη υποβαθμίζει τη σύνοδο της ΕΕ

και αναζητά θετικές ειδήσεις στις υπερατλαντικές συμμαχίες και κυρίως στην εξέλιξη γύρω από τη συμφωνία για την «αμυντική συνεργασία» με τις ΗΠΑ. Πρόκειται για μια επικίνδυνη εξέλιξη, καθώς σε πρώτο βαθμό εμπλέκει βαθύτερα τη χώρα μας στους αμερικανικούς σχεδιασμούς στα πλαίσια των ανταγωνισμών με Ρωσία και Κίνα σε ανατολική Ευρώπη, Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή. Το νομοσχέδιο για τη σχετική συμφωνία εγκρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή της Γερουσίας και έχει κατατεθεί με διακομματική στήριξη σε Βουλή και Γερουσία. Δεν προβλέπει μόνο 25 εκατομμύρια δολάρια προς την Ελλάδα για το 2022-2026 για την αγορά οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ, το νομοσχέδιο –πέρα από την αντικατάσταση του εξοπλισμού ρωσικής προέλευσης με νέα όπλα– προβλέπει και την αγορά των νέων αεροσκαφών F35 ύψους 5 δισ., στα πλαίσια και της άσκησης πίεσης στην Τουρκία, που «αποβλήθηκε» από το πρόγραμμα. Την ώρα που οι κοινωνικές δαπάνες πάνε στον πάτο, η συμφωνία που βάζει μπαρούτι στην περιοχή, φέρνει και νέα κολοσσιαία δάνεια για εξοπλισμούς, ανοίγοντας το δρόμο για μια νέα εποχή μνημονίων.

21Ο ΣΥΝΕ∆ΡΙΟ ΚΚΕ

Πανηγυρικό κλίμα γιατί «τo Κόμμα άντεξε»

ρχισαν οι εργασίες του 21ου Συνεδρίου του ΚΚΕ την Πέμπτη 24 Ιουνίου με ομιλία του γενικού γραμματέα της ΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα στο Ολυμπιακό Στάδιο Γαλατσίου Το Συνέδριο συνεχίζεται στην έδρα της ΚΕ στον Περισσό μέχρι την Κυριακή. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας, αφού εξέφρασε την αλληλεγγύη του στους λαούς που καταπιέζονται, αναφέρθηκε στην ελληνική επανάσταση του 1821, στα ταξικά-αστικά της στοιχεία, καθώς και στην Παρισινή Κομμούνα και στον Οκτώβρη του 1917 τονίζοντας ότι «η νέα κοινωνία του σοσιαλισμού-κομμουνισμού

είναι η απάντηση για τα οξυμένα λαϊκά προβλήματα του 21ου αιώνα». Μίλησε για τον «μύθο» της αμυνόμενης ελληνικής αστικής τάξης και ταυτόχρονα σημείωσε ότι «η Τουρκία διεκδικεί εδάφη από άλλες χώρες ανάμεσά τους και η Ελλάδα, όπως νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, επιχειρεί προκλητικές ενέργειες κατά κυριαρχικών δικαιωμάτων και των συνόρων στην περιοχή, αξιοποιεί μειονοτικά ζητήματα με όχημα το θρησκευτικό δόγμα του Ισλάμ […]». Ο γγ της ΚΕ αναφέρθηκε, εκτός από τη ΝΔ, και στην προσπάθεια των ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ-ΜέΡΑ25 να πείσουν «ότι ο καπιταλισμός μπορεί

να μεταρρυθμιστεί και να γίνει πιο ανθρώπινος» και στην ουσιαστική στήριξή τους στο σύστημα. Αναφερόμενος στην άποψη «ότι το ΚΚΕ με τη στρατηγική του για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος και τη νίκη της εργατικής τάξης, δεν προσφέρει δήθεν “άμεση πολιτική λύση” υπέρ του λαού», ταύτισε μια τέτοια κριτική με τον κυβερνητισμό. Ο Ριζοσπάστης προέβαλλε στην πρώτη σελίδα την έναρξη του συνεδρίου με τίτλο "Το κόμμα άντεξε και θα γίνει πιο δυνατό", φωτίζοντας και τον προσανατιολισμό των διαδικασιών.

Πολιτική

ετά τον νόμοέκτρωμα κατά 8ωρου και συνδικάτων, η κυβέρνηση «τρέχει» να ψηφίσει ένα ακόμα αντεργατικό νομοσχέδιο, επιδιώκοντας αυτή τη φορά να διαλύσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο στα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Η παρουσίαση των βασικών πλευρών του νομοσχεδίου από τους Χατζηδάκη-Τσακλόγλου την Πέμπτη επιβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση ακολουθεί τη «συνταγή Πινοτσέτ», οδηγώντας σε ιδιωτικοποίηση και υφαρπαγή του εργατικού μόχθου, σε πρώτη φάση της επικουρικής και σε επόμενο γύρο της κύριας ασφάλισης. Το βασικό «όπλο» που κραδαίνει η κυβέρνηση είναι το «δημογραφικό πρόβλημα», το οποίο προβλέπει ότι θα επιδεινωθεί στο μέλλον. Εκτιμούν ότι το 2050 1,9 εκατ. συνταξιούχοι θα μοιράζονται τις εισφορές 3,2 εκατ. ασφαλισμένων. Η απάντηση βέβαια δεν είναι η πάταξη της ανεργίας και η ριζική αύξηση των μισθών, άρα και των ασφαλιστικών εισφορών. Άλλωστε τόσο η παρούσα κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και η προηγούμενη του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν μειώσει τις ασφαλιστικές εισφορές! Η «λύση» που προτάσσουν είναι η εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων. Κι εδώ –όπως και στο εργασιακό– πρόκειται για μια λύση που «δεν αποτελεί ελληνική πατέντα», όπως ξαναείπε ο Κ. Χατζηδάκης. Πράγματι είναι… πατέντα ΟΟΣΑ, ΕΕ και λοιπών εκφραστών του κεφαλαίου. Όπου έχει επιβληθεί, οι συντάξεις έχουν διαλυθεί ή συρρικνωθεί! Ποια είναι τα βασικά στοιχεία του κυβερνητικού σχεδίου: - Δημιουργούνται ατομικοί «κουμπαράδες». Αντί δηλαδή οι εισφορές των νέων να «τροφο-

Νέο ασφαλιστικό

Δημήτρης Σταμούλης

Επικουρικές του τζόγου, βορά σε κεφάλαιο και «επενδυτές» ▸ Άμεση επιβάρυνση δεκάδων δισ. σε Ταμεία και ασφαλισμένους δοτούν» την πληρωμή της επικουρικής σύνταξης των σημερινών συνταξιούχων, θα αποταμιεύονται και θα επενδύονται, δημιουργώντας ένα αποθεματικό, από το οποίο θα πληρωθούν οι μελλοντικές τους συντάξεις. - Το νέο σύστημα επικουρικής ασφάλισης θα είναι υποχρεωτικό για το σύνολο των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων. Αφορά όσους εισέρχονται για πρώτη φορά στην αγορά εργασίας από 1/1/2022. Σε αυτό θα επιχειρηθεί να εξωθηθούν και ασφαλισμένοι κάτω των 35 ετών οι οποίοι είναι ήδη ασφαλισμένοι στο υφιστάμενο σύστημα. - Η διαχείριση των ατομικών λογαριασμών θα ανατεθεί σε ένα τυπικά δημόσιο νέο ταμείο (ΕΤΑΚ) αλλά ουσιαστικά θα εμπλακούν «πιστοποιημένοι» ιδιωτικοί φορείς, όπως τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και οργανισμοί, που θα χρηστούν διαχειριστές των χρημάτων των ασφαλισμένων. Ποια θα είναι η βασική λειτουργία του νέου επικουρικού; Ο τζόγος, το επενδυτικό «σαφάρι» για τους ασφαλισμένους, οι οποίοι θα κληθούν να επιλέγουν πού θα «παίξουν» το «κεφάλαιό» τους, ανάλογα με τις αποδόσεις που θα τους τάζουν και το επενδυτικό ρίσκο. Αυτό θα τους συνιστά «συνυπεύθυ-

Με «συνταγή Πινοτσέτ» και… πατέντα ΟΟΣΑ, οδηγούν στον Καιάδα τις συντάξεις παλιών και νέων ασφαλισμένων

νους» στην όποια αποτυχία! Η κυβέρνηση ισχυρίζεται πως η πραγματική μέση ετήσια επιβάρυνση του προϋπολογισμού για τα επόμενα 50 χρόνια θα είναι μόλις… 6 δισ. ευρώ, ενώ τα άλλα 50 δισ. που συνυπολογίζει στο κόστος μετάβασης, θα επιστρέψουν υποτίθεται μέσω επενδύσεων, νέων θέσεων εργασίας και μισθών! Ωστόσο, η ουσία είναι ότι το κόστος της «μετάβασης», που κατά άλλες εκτιμήσεις ίσως ανέλθει και σε 70 δισ., θα λείψει από το σημερι-

ΑΘΗΝΑ 1011 ΙΟΥΛΗ

Συσκέψεις ενόψει πανελλαδικής συνάντησης

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

υζητάμε για το περιεχόμενο της κοινωνικής απελευθέρωσης στον 21ο αιώνα. Με αυτό το κεντρικό σύνθημα και θέμα συγκαλείται από την «Πρωτοβουλία διαλόγου για σύγχρονο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα», στις 10 και 11 Ιουλίου, στην Αθήνα, η πρώτη Πανελλαδική Συνάντηση των αγωνιστών/στριών που συμμετέχουν ή εμπνέονται από την προσπάθεια. Στην πορεία προς την πανελλαδική διαδικασία πραγματοποιούνται ήδη και προγραμματίζονται συσκέψεις του δυναμικού που συμμετέχει και ενδιαφέρεται σε μια σειρά

πόλεις και γειτονιές σε όλη τη χώρα, στις οποίες συζητιούνται το Κείμενο Αρχών που έχει κατατεθεί, καθώς και ο τρόπος συμμετοχής στη διαδικασία. Στόχος, όπως αναφέρει η Γραμματεία της Πρωτοβουλίας Διαλόγου είναι οι συσκέψεις και φυσικά η ίδια η Πανελλαδική Συνάντηση να αποτελέσουν ορόσημο επανεκκίνησης της προσπάθειας, να χαραχτούν τα επόμενα βήματα, να περάσει όλο το δυναμικό και η «Πρωτοβουλία» σε μια νέα φάση οργανωμένης επιτάχυνσης και σταθερής ανάπτυξης σε όλα τα πεδία. Βάση συζήτησης της διαδικασίας

νικών κατευθύναποτελεί το «Κείμενο Αρχών και γενικών ο «Η τριπλή σεων», το οποίο μαζί με το κείμενο λούν κρίση και η απάντησή μας», αποτελούν νση ένα πρώτο βήμα στην κατεύθυνση ατιενός περιγράμματος προγραμματιθειάς. κού περιεχομένου της προσπάθειάς. αρουσιάσει στην Ταυτόχρονα, η Γραμματεία θα παρουσιάσει κή ΕισήγηΠανελλαδική Συνάντηση Πολιτική μεία ση που, εκτός από τα βασικά σημεία ν, των προαναφερθέντων κειμένων, θα περιέχει απολογισμό και προτάσεις για τα βήματα που προτείνονται και θα επιδιωχθεί να καταληχθούν από τη διαδικασία στις 10-11 Ιούλη.

νό επικουρικό ΕΤΕΑΕΠ. Αυτό θα σημάνει άμεσα μείωση των επικουρικών και «φόρτωμα» και του νέου ελλείμματος στις πλάτες των ασφαλισμένων. Ο πραγματικός στόχος της μεταρρύθμισης είναι να συνδράμει το κεφάλαιο να βάλει στο χέρι τα αποθεματικά των εκατομμυρίων ασφαλισμένων, να ανοίξει ο δρόμος για τα επαγγελματικά ταμεία, αλλά και να αποτινάξει το κράτος την υποχρέωση να στηρίζει και να χρηματοδοτεί την κοινωνική ασφάλιση.

Πρινηδόν

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Σχόλια στο ημίφως Χρυσαυγίτικη προπαγάνδα Βελόπουλου ∆ιακινητής της προπαγάνδας της Χρυσής Αυγής έγινε ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κ. Βελόπουλος, γράφοντας στο twitter ότι η οικογένεια Φύσσα εισέπραξε από το κράτος 800.000 ευρώ ως αποζημίωση για τη δολοφονία του Παύλου από τον καταδικασμένο χρυσαυγίτη Ρουπακιά. Πρόκειται για ένα ασύστολο ψέμα, καθώς η οικογένεια Φύσσα ουδέποτε άσκησε αγωγή αποζημίωσης και δεν έχει λάβει ούτε ένα ευρώ από το ελληνικό ∆ημόσιο. Η Μάγδα Φύσσα ενημέρωσε με επιστολή της τον πρόεδρο της Βουλής Κ. Τασούλα γι’ αυτή τη βαριά συκοφαντία και ο Βελόπουλος κατέβασε το επίμαχο tweet, προβάλλοντας τη γελοία δικαιολογία ότι δεν φταίει ο ίδιος αλλά οι «διαχειριστές» του λογαριασμού του. Αναρωτιόμαστε σε ποιον φασιστικό βόθρο κατοικοεδρεύουν οι «διαχειριστές» του Βελόπουλου...

Βασίλης Παπαγεωργίου

Βία, ψέματα και επαναπροωθήσεις Τον ανατριχιαστικό αυτόν τίτλο, που μοιάζει βγαλμένος από χολιγουντιανή ταινία τρόμου, φέρει η πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας. Πρόκειται για κόλαφο για την ελληνική κυβέρνηση, καθώς αποκαλύπτει όχι μόνο την απάνθρωπη συμπεριφορά της έναντι των προσφύγων αλλά και την κατάφωρη παράβαση των «αρχών» που έχει στη βιτρίνα η ΕΕ για το προσφυγικό. Τα περιστατικά βίαιων επαναπροωθήσεων που τεκμηρίωσε η έκθεση, από τον Ιούνιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2020, φτάνουν τα χίλια, συντελούνται κυρίως στην περιοχή του Έβρου και συνοδεύονται από άγριες συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, επιθετικούς ελέγχους ακόμα και βασανισμούς και ταπεινωτικό ξεγύμνωμα αντρών ενώπιον γυναικών και παιδιών. Το συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι η επαίσχυντη αυτή τακτική «αποτελεί de facto συνοριακή πολιτική».

ΟΠΑΠ-Αρένα με χρήματα της Περιφέρειας Σφραγίζεται η κολεγιά ΠατούληΜελισσανίδη μετά την υπογραφή από τον περιφερειάρχη Αττικής, παρουσία του ισχυρού άντρα της ΑΕΚ, της προγραμματικής σύμβασης προϋπολογισμού 14.274.193,50 ευρώ για την προμήθεια ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού για το νέο γήπεδο. Η Περιφέρεια Αττικής, με απόφαση της παράταξης Πατούλη, χρηματοδοτεί την κατασκευή του γηπέδου «Αγιά ΣοφιάΟΠΑΠ Aρένα» με ποσό επιπλέον των 20.000.000 ευρώ, που είχε δώσει η Δούρου. Η περιφέρεια Αττικής

Αλέξανδρος Λιανός* Το Σάββατο 19 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε στα Πατήσια μια όμορφη συναυλία μνήμης για τον Νίκο Σπυρόπουλο του συγκροτήματος Σπυριδούλα που έφυγε από τη ζωή πέρσι τέτοια εποχή, την οποία διοργάνωσε ο αδερφός του, ενώ πήραν μέρος και αρκετοί φίλοι και συνοδοιπόροι του συγκροτήματος με προεξέχοντα φυσικά τον Δημήτρη Πουλικάκο. Η συναυλία μόνο μνημόσυνο δεν ήταν, αφού αποτέλεσε ένα ιδιαίτερο σημείο συνάντησης πολλών και διαφορετικών ανθρώπων και μάλιστα όλων των ηλικιών, από τους ροκάδες της δεκαετίας του ‘80 μέχρι πιτσιρικάδες μαθητικών συγκροτημάτων από την ευρύτερη περιοχή. Η συναυλία

αντί να επενδύει σε κοινωνικές δομές στήριξης των πολιτών και των ευάλωτων ομάδων, χρηματοδοτεί επιλεκτικά επιχειρηματικά πρότζεκτ, τα οποία δεν έχουν σχέση με τις λαϊκές ανάγκες για άθληση αλλά τα εκμεταλλεύονται αποκλειστικά ιδιωτικά συμφέροντα.

«Επίτιμος» ευρωσοσιαλιστής ο Τσίπρας Συνεχίζεται το φλερτ του Αλέξη Τσίπρα με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πήρε μέρος για πρώτη φορά ως παρατηρητής στην Προπαρασκευαστική Σύνοδο της Ομάδας των Ευρωσοσιαλιστών-PES και συναντή-

θηκε με ευρωπαίους αξιωματούχους στο περιθώριο της συνόδου. Μεταξύ άλλων, συναντήθηκε με την πρόεδρο της Ευρωομάδας των Σοσιαλιστών Ιράτσε Γκαρθία Πέρεθ και συζήτησαν για την «προοδευτική ατζέντα στην αντιμετώπιση της υγειονομικής και της οικονομικής κρίσης» κα. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχασε την ευκαιρία να σημειώσει πως «έχουμε πολλές κοινές μάχες την επόμενη περίοδο», κλείνοντας το μάτι και στην επικεφαλής του ΚΙΝΑΛ Φώφη Γεννηματά που ήταν στην ίδια σύνοδο.

Προσπάθεια εκφοβισμού αγωνιστή στην Πέλλα Επιχείρηση

τρομοκράτησης

και

ανάκρισης μέλους του ΕΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Πέλλα καταγγέλλει η οργάνωση. Η ΕΛΑΣ, σε ρόλο χωροφυλακής άλλων εποχών, αναζήτησε τον αγωνιστή αρχικά στο στέκι της Αριστερής Κίνησης Πέλλας και στη συνέχεια στο σπίτι του. Η ασφάλεια ήθελε να αποσπάσει πληροφορίες για τον αριθμό των αγωνιστών και αγωνιστριών που θα λάμβαναν μέρος στην προγραμματισμένη για το Σάββατο 26/6 κινητοποίηση στον Βόλο ενάντια στην καύση σκουπιδιών και τις ώρες μετακίνησής τους! «Αν νομίζουν ότι θα τους φοβηθούμε, είναι γελασμένοι», τονίζει το ΕΚΚΕ. Ένα χρόνο μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του Βασίλη Μάγγου στοn Βόλο, η αστυνομία αποκαλύπτει πως δρα ως μακρύ χέρι της Lafarge και των εργολάβων των σκουπιδιών.

«∆ρακόπουλου»: Πάρκο πολιτισμού και αγώνα! ζητώ τον λόγο διοργανώθηκε στο πάρκο Δρακόπουλου, στηρίζοντας και ενισχύοντας τον νέο πολύμηνο αγώνα των κατοίκων των Πατησίων για το πάρκο. Συγκεκριμένα, για μια ακόμη φορά όπως και την προηγούμενη δεκαετία, το πάρκο στοχοποιείται από τα κυβερνητικά σχέδια και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, τα οποία το βλέπουν σαν ένα ακόμα φιλέτο επιχειρηματικής ανά-

πλασης και ανάπτυξης. Αποκορύφωμα ήταν η απαράδεκτη κίνηση του δήμου που ήρθε σαν τον κλέφτη και αφαίρεσε μέσα στη νύχτα τη μικρή παιδική χαρά που είχαν τοποθετήσει οι κάτοικοι για να παίζουν τα παιδιά της γειτονιάς (σ.σ. όλα τα έσοδα από της συναυλίας θα διατεθούν για την εκ νέου τοποθέτηση των παιχνιδιών). Έτσι, εδώ και μερικούς μήνες, η Πρωτοβουλία Κατοίκων Πατησίων για Υγεία-Εργασία-Ελευθερία αλλά και αρκετός κόσμος της γειτονιάς έχει επανοικιοποιηθεί τον χώρο με μια σειρά από δράσεις (πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, συλλογικοί καθαρισμοί κ.α.) και πρωτοστατεί στον αγώνα για την

υπεράσπιση του χαρακτήρα του πάρκου από τα διάφορα «αναπτυξιακά» σχέδια που, στον βωμό του κέρδους, έρχονται να ισοπεδώσουν τις ζωές και τις γειτονιές μας. Οι όμορφες εικόνες του περασμένου Σαββάτου μας γεμίζουν δύναμη και ελπίδα, ενώ αποδεικνύουν ότι ο μόνος δρόμος για να μην γίνουν οι γειτονιές της Αθήνας η «πίσω αυλή» της τουριστικοποίησης και της επιχειρηματικής επέλασης, είναι όταν οι ίδιοι οι άνθρωποι των γειτονιών οργανώνονται και παίρνουν τον αγώνα στα χέρια τους. *Μέλος Πρωτοβουλίας Κατοίκων Πατησίων για Υγεία-Εργασία-Ελευθερία

Πολιτική

Νομοσχέδιο Κεραμέως

Γιώργος Καλημερίδης

ηγεσία του υπουργείου Παιδείας επιχειρεί με κλειστά σχολεία να νομοθετήσει ένα ακόμη αντιδραστικό εκπαιδευτικό νομοσχέδιο που πατάει πάνω στις προηγούμενες νομοθετικές της πρωτοβουλίες. Πιστή στο επιχειρηματικό σχολείο και πανεπιστήμιο του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, διαρρέει μια σειρά νέων αντιδραστικών ρυθμίσεων. Το υπουργείο Παιδείας, εδώ και δύο χρόνια, συνεχίζοντας την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθεί να αλλάξει, συνολικά, το αξιακό και παιδαγωγικό DNA του δημόσιου σχολείου: εμμονή στις δεξιότητες και την κατάρτιση, ευελιξία στην αγορά εργασίας, περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, αποκλεισμός χιλιάδων νέων από τα πανεπιστήμια, δραματική όξυνση των μορφωτικών ανισοτήτων διαμέσου της τηλεκπαίδευσης. Και όλα αυτά σε ένα ιδεολογικό κλίμα που προτάσσει την αριστεία του χρήματος και των ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και την ατομική ευθύνη, υπογραμμίζοντας εξαρχής ότι κάποιοι/ες δεν θα πρέπει να προχωρήσουν εκπαιδευτικά. Πάντα με την εμμονή στον πειθαρχικό έλεγχο όλων (διδασκόντων και διδασκομένων), συχνά και με τη χρήση ανοιχτής βίας, καθώς η επιχειρηματικότητα και η εργασιακή ευελιξία απαιτούν και υποταγή. Με βάση τα παραπάνω, η κυρία Κεραμέως προτάσσει τη λεγόμενη αυτονομία της σχολικής μονάδας. Πρόκειται για έναν όρο που προβάλλεται εδώ και τρεις δεκαετίες από τον εκπαιδευτικό νεοφιλελευθερισμό. Η εκπαιδευτική αυτονομία σχετίζεται με την επιβολή των αρχών του επιχειρηματικού μάνατζμεντ στο δημόσιο σχολείο, την ανταγωνιστική και επιχειρηματική του λειτουργία και την ολοένα και μεγαλύτερη αποποίηση των δημόσιων ευθυνών για τη χρηματοδότηση. Προτρέπει την εμπορική εκμετάλλευση των δομών του δημόσιου σχολείου, την εκμίσθωση χώρων για να διασφαλίζεται η χρηματοδότηση, την εξασφάλιση χορηγιών που θα πιστοποιούν και την ικανότητα των νέων σχολικών διευθυντών-μάνατζερ. Η κυβέρνηση, στο πλαίσιο του προγράμματος ανάκαμψης «Ελλάδα 2.0», προτάσσει ως κεντρική εκπαιδευτική προτεραιότητα τον ψηφιακό μετασχηματισμό της ελληνικής εκπαίδευσης, ενώ η Κεραμέως πρόσφατα μίλησε ανοιχτά για τη λεγόμενη ανεστραμμένη τάξη. Η τάση είναι πανευρωπαϊκή και αφορά την προώθηση ενός υβριδικού μοντέλου εκπαίδευσης που θα συνδυάζει τη διά ζώσης διδασκαλία με τις ποικίλες μορφές ψηφιακής εκπαίδευσης. Σύμφωνα με την ανεστραμμένη τάξη, η βασική εκπαιδευτική διαδικασία θα πραγματοποιείται στο σπίτι, ενώ στο σχολείο ο χρόνος θα αφιερώνεται στην εμπέδωση και πρακτική εφαρμογή όσων έχουν σταλεί με βίντεο, ψηφιακές προβολές από πλατφόρμες κλπ. Τέτοιες αντιδραστικές ιδέες όχι απλά υπονομεύ-

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

∆ώρο 300 εκατ. σε Fraport και Σία από Ν∆-ΣΥΡΙΖΑ

«Αυτονομία»

των σχολείων από το δικαίωμα στην εκπαίδευση ▸ Επιχειρηματικές μονάδες γίνονται τα σχολεία, προωθείται αξιολόγηση για σκυμμένους εκπαιδευτικούς ουν το δικαίωμα στη μόρφωση, όχι απλά εξατομικεύουν την ευθύνη για τη μόρφωση στα ίδια τα παιδιά, αλλά καταργούν το ίδιο το νόημα του σχολείου ως μιας ουσιαστικής ζωντανής και απρόβλεπτης ανθρώπινης σχέσης επικοινωνίας, διαλόγου και αντιπαράθεσης. Τέλος, σε ένα τέτοιο σχολείο δεν θα μπορούσε να λείπει η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Ο υποταγμένος και φοβισμένος εκπαιδευτικός, ο εκπαιδευτικός που θα δουλεύε, πλέον, όχι για τα παιδιά αλλά για την εργασιακή του επιβίωση και το βιογραφικό του, κουμπώνει με τον κυρίαρχο αστικό εκπαιδευτικό προσανατολισμό. Επιδιώκουν να διαμορφώσουν νέες δομές επιθεωρητισμού και ελέγχου της παιδαγωγικής πράξης, να ελαστικοποιήσουν ακόμη περισσότερο τις εργασιακές σχέσεις, αλλά και να χειραγωγήσουν το εκπαιδευτικό περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου. Εργαστήρια Δεξιοτήτων για την επιχειρηματικότητα και τον εθελοντισμό, συνεργασίες με ποικίλους επιχειρηματικούς ομίλους, ευρωπαϊκά προγράμματα,

μπορούν να επιβληθούν ως εκπαιδευτικές κανονικότητες, μόνο αν ο εκπαιδευτικός είναι φοβισμένος και γνωρίζει πως αυτό το περιεχόμενο και αυτή η εκπαιδευτική πρακτική θα εκτιμηθεί και θα αξιολογηθεί θετικά. Η στόχευση είναι επομένως διπλή: ουσιαστικός έλεγχος του τι θεωρείται αποδεχτό στο σχολείο – σίγουρα όχι η γνώση και η κριτική σκέψη αλλά η «δεξιότητα» της επιχειρηματικότητας για παράδειγμα– και η κάμψη των αντιστάσεων σε ένα σχολείο που θα ισχύει ο δεσποτισμός του διευθυντή και του σχολικού συμβούλου. Όλα αυτά προωθούνται στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνει ο νόμος Χατζηδάκη, με την προσπάθεια διάλυσης των πρωτοβάθμιων σωματείων. Ο κόσμος της εκπαίδευσης έχει, ωστόσο, αποδείξει εδώ και δεκαετίες ότι μπορεί να ανατρέπει αναγκαιότητες και δεδομένες για το κεφάλαιο πραγματικότητες. Για τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, για την εργασιακή και παιδαγωγική του αξιοπρέπεια, για το μέλλον.

Η «συνέχεια του κράτους» του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας οδήγησε στη νομοθέτηση ενός δώρου 300 εκατομμυρίων ευρώ στις εταιρείες εκμετάλλευσης των αεροδρομίων της χώρας. Το σχετικό νομοθέτημα ψηφίστηκε την περασμένη Τετάρτη στη Βουλή, με την κυβέρνηση να επιχειρηματολογεί σχετικά με το ότι πρέπει να αποζημιωθούν οι εταιρείες που εκμεταλλεύονται το «Ελευθέριος Βενιζέλος» και τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια εξαιτίας της ζημιάς που υπέστησαν λόγω της πανδημίας και την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι η λύση στο ζήτημα αυτό πρέπει να προκύψει από τη σύμβαση που η ίδια ψήφισε το 2015. Ο υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας χαρακτήρισε τα αεροδρόμια «καίριες υποδομές» για τη χώρα, προσπαθώντας να αιτιολογήσει τη χορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό 130 εκατομμυρίων στην κοινοπραξία εκμετάλλευσης του «Ελευθέριος Βενιζέλος» και 170 για τα υπόλοιπα αεροδρόμια. Θεώρησε, μάλιστα, απολύτως φυσικό να αποζημιωθούν οι εταιρείες για τη μείωση της κίνησης στα αεροδρόμια λόγω πανδημίας, παρότι επί μία 5ετία έχουν πρωτοφανή κερδοφορία από τη χρήση τους. Επικαλέστηκε και τον αποφασιστικό ρόλο που παίζουν τα αεροδρόμια για τον τουρισμό, τον οποίο αποκάλεσε «βαριά βιομηχανία της Ελλάδας». Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά το γεγονός ότι ο τομεάρχης Μεταφορών Νίκος Παππάς παραδέχθηκε ότι η σύμβαση δεν ήταν επωφελής για το ελληνικό δημόσιο και υπογράφηκε εξαιτίας των πιέσεων των «θεσμών», επεσήμανε ότι οποιαδήποτε λύση υπάρχει για το ζήτημα πρέπει να δοθεί στο πλαίσιο της σύμβασης που έχει υπογραφθεί, στηρίζοντας έτσι την κυβερνητική πρωτοβουλία και υιοθετώντας τη λογική της συνέχειας του κράτους. Αυτά, ενώ το ίδιο κόμμα είχε υποστηρίjει στο παρελθόν ότι πρόκειται για μία σύμβαση αποικιοκρατικού χαρακτήρα με τεράστιο κόστος στα δημοσιονομικά της χώρας.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Εικονοκλάστες

Γλυκά Νερά, γλυκανάλατα ψέματα, άβολες αλήθειες Η στυγερή δολοφονία της εικοσάχρονης Καρολάιν από τον σύζυγό της στις 11 Μαΐου 2021 στα Γλυκά Νερά αποτελεί μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που το πολυφορεμένο δημοσιογραφικό κλισέ «έγκλημα που συγκλόνισε το πανελλήνιο» έχει μεγάλη δόση αλήθειας. Και αυτό, αφενός γιατί η άγρια δολοφονία της μεγαλωμένης στην Αλόννησο νεαρής Βρετανίδας ήρθε να προστεθεί σε σειρά γυναικοκτονιών, περιστατικών σεξουαλικής βίας και κακοποίησης, βιασμών και απόπειρας βιασμών που έχουν καταγραφεί τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας. Αφετέρου, λόγω της ψυχρότητας με την οποίαν ο καθ’ ομολογίαν δράστης διέπραξε το έγκλημα και έστησε το σκηνικό της «ληστείας», σκοτώνοντας και κρεμώντας τον σκύλο της οικογένειας και αφήνοντας το έντεκα μηνών βρέφος δίπλα στη σωρό της εικοσάχρονης.

Κατά τρίτον, επειδή η αποκάλυψη της αλήθειας για την υπόθεση, έπειτα από 37 ολόκληρες ημέρες, εξέθεσε δημοσιολογούντες με μόνιμο «στασίδι» στα τηλεοπτικά κανάλια και άλλους καλοθελητές που από το πρώτο λεπτό έσπευσαν να χύσουν ρατσιστικό δηλητήριο πριν και μετά τη σύλληψη υπηκόου Γεωργίας ως υπόπτου για τη δολοφονία. Τέλος, επειδή έκπληκτοι θεσμικοί και παραθεσμικοί παράγοντες που επί έναν και πλέον μήνα μετατρέπονταν σε τηλεδικαστές και μοίραζαν χρόνια φυλάκισης «σαν στραγάλια», με μόνιμη σχεδόν επωδό των δημόσιων τοποθετήσεών τους ότι χρειάζεται σκλήρυνση του ποινικού πλαισίου, είδαν τον δολοφόνο να ξεπροβάλει από τα σπλάχνα της «καθωσπρέπει» κοινωνίας, με τον κυνισμό και την αλαζονεία που της προσιδιάζει.

Η δολοφονία της Καρολάιν από τον σύζυγό της, όπως ο ίδιος ομολόγησε, στα Γλυκά Νερά έγινε ένα έγκλημα που αξιοποιήθηκε πολιτικά, πρώτα απ΄ όλα από την κυβέρνηση και τις δυνάμεις της αντίδρασης, σε μια προσπάθεια να ενεργοποιηθούν ρατσιστικά αντανακλαστικά και να ενισχυθεί η γραμμή πως απαιτείται περισσότερη αστυνομία και καταστολή, καθώς και μεγαλύτερες ποινές. Τα πράγματα όμως ανατράπηκαν…

Αστυνομία, δικαστές, ΜΜΕ

Κατασκευάζοντας αλλοδαπούς ενόχους Ανάλυση Γιώργος Μουρμούρης

«Μ

ε βάση τα όσα έχει καταθέσει ο σύζυγος της Καρολάιν στις αρχές, άκουσε τους δολοφόνους της να μιλούν σε ξένη γλώσσα. Ο 32χρονος πιλότος κατάφερε να πιστοποιήσει ότι πρόκειται για αλβανικά», είναι πληροφορίες από ρεπορτάζ μεγάλου τηλεοπτικού σταθμού στις 7 Ιουνίου, δέκα ημέρες πριν αποκαλυφθεί η πραγματική ταυτότητα του δράστη της στυγερής δολοφονίας στα Γλυκά Νερά. Πριν περίπου δύο εβδομάδες, οι «Κλουζό» της ΕΛΑΣ είχαν συλλάβει στον Έβρο έναν υπήκοο Γεωργίας

ως ύποπτο της δολοφονίας. Τον οδήγησαν στη ΓΑΔΑ όπου και, σύμφωνα με καταγγελία του ίδιου, έπεσε θύμα άγριου βασανισμού. «Τέσσερις μέρες με είχαν δεμένο σε μια καρέκλα. Με χτυπούσαν πολύ άσχημα οι αστυνομικοί, ζαλιζόμουν κι όταν κουραζόταν ο ένας, συνέχιζε ο άλλος. Δεν με ρωτούσαν τίποτα, μόνο μου έλεγαν να ομολογήσω ότι σκότωσα την κοπέλα», κατήγγειλε ο ίδιος σε τηλεοπτικό σταθμό της Γεωργίας. Επί έναν και πλέον μήνα, οι αρχές δεν έπεφταν απλώς «θύματα παραπλάνησης» από τον 32χρονο, αλλά συμμετείχαν ενεργά στη διαμόρφωση ενός κλίματος ρατσιστικού παροξυσμού στην ελληνική κοινωνία, με αφορμή και τις υπόλοιπες ανθρωποκτονίες-ξεκαθαρίσματα-λογαριασμών που λάμβαναν χώρα τις ίδιες ημέρες. Από την ΕΛΑΣ, το νήμα «έπιασαν» θεσμικοί παράγοντες,

όπως η πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων που δήλωσε ότι η έξαρση στις ανθρωποκτονίες «οφείλεται στην εισροή πληθυσμών οι οποίοι δεν ασπάζονται τις ίδιες αξίες για την ζωή με τον Έλληνα». Συνεχίζοντας το «γαϊτανάκι», το υπουργείο Δικαιοσύνης διέρρεε ότι προωθεί σκλήρυνση των ποινών για συγκεκριμένες κατηγορίες εγκλημάτων, με αύξηση του χρόνου παραμονής στη φυλακή ακόμα και κατά τρία χρόνια. Την ίδια ώρα, οι μαρτυρίες της «ψυχολόγου» της δολοφονημένης 20χρονης είχαν μετατραπεί σε θέμα κουτσομπολιού στις μεσημεριανές εκπομπές, ενώ μέρα με τη μέρα εξυφαινόταν η εικόνα μιας ζωής «σαν παραμύθι» για το νεαρό ζευγάρι, που διεκόπη από τους «αλλοδαπούς ληστές». Ξαφνικά, την Πέμπτη 17 Ιουνίου, η ομολογία του 32χρονου συζυγοκτόνου ανέ-

τρεψε μέσα σε δευτερόλεπτα το αφήγημα ενός και πλέον μήνα. Με την ΕΛΑΣ να περνά χειροπέδες στον δράστη της δολοφονίας, το ζοφερό αφήγημα γρήγορα ανασχηματίστηκε: Ο πιλότος αναγνωρίστηκε μεν ως στυγερός δολοφόνος, όμως και «βλάκας», αφού, όπως υποστήριξε δημοσίως ο Σταύρος Μπαλάσκας, θα μπορούσε με άλλη διαχείριση της γυναικοκτονίας να πέσει στα «μαλακά». Η σκύλευση της νεκρής από τα ΜΜΕ συνεχίστηκε με νέο τρόπο: Τη δημοσιοποίηση σημειώσεων από το προσωπικό της ημερολόγιο, η αποσπασματική παρουσίαση των οποίων –πέρα των ηθικών ζητημάτων– εισήγαγε «από το παράθυρο» μια οπτική οίκτου προς τον δράστη και ενοχοποίησης του θύματος. Μια διαδικασία που κορυφώθηκε με τη διεκδίκηση της επιμέλειας του βρέφους από την οικογένεια του 32χρονου…

Εικονοκλάστες Νεφέλη Ζυμάρα

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Δεν έχουν τέλος οι γυναικοκτονίες ▸ Η Καρολάιν Κράουτς έρχεται να προστεθεί στα πολλά θύματα της έμφυλης βίας

ια πάνω από ένα μήνα παρακολουθούσαμε τις εξελίξεις σχετικά με τον πρωτοφανή και βίαιο φόνο της Καρολάιν Κράουτς στα Γλυκά Νερά. Εντέλει, το στυγερό έγκλημα δεν ήταν ληστεία μετά φόνου, αλλά άλλη μία γυναικοκτονία. Μία δολοφονία που είχε ως θύμα της μία γυναίκα και αντανακλούσε τη σχέση εξουσίας ανάμεσα σε θύτη και θύμα. Οι δράστες τελικά δεν ήταν φτωχοί, αλλοδαποί, σεσημασμένοι, γνωστοί στις αρχές. Ο δράστης ήταν ο σύζυγος και πατέρας του παιδιού τους, ευυπόληπτος πολίτης και υποτιθέμενα υπεράνω πάσης υποψίας. Ή μήπως τελικά δεν ήταν; Τα ΜΜΕ εξαρχής επιδόθηκαν στη γνωστή ρατσιστική τους ρητορική, αναφερόμενα σε αλλοδαπούς δράστες με μεγάλη εμπειρία, τονίζοντας παράλληλα ότι το αποτρόπαιο του εγκλήματος δε συνάδει με τις ελληνικές αξίες, κάτι που υπερασπίστηκε και η αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Άννα Ζαΐρη. Το αφήγημα που φωτογράφιζε συγκεκριμένο κομμάτι της κοινωνίας κατέρρευσε, ενώ, όπως μαθεύτηκε τις τελευταίες ημέρες, ένας Γεωργιανός βασανιζόταν επί τέσσερις μέρες στη ΓΑΔΑ προκειμένου να ομολογήσει έναν φόνο που δεν είχε κάνει –και που πιθανότητες υπάρχουν η ΕΛΑΣ να το γνώριζε ήδη– κάτι που έχει συμβεί ξανά πολλές φορές. Η αλήθεια ήρθε στο φως και η Καρολάιν, από «ευλογημένη μανούλα» που ζούσε μια «παραμυθένια ζωή», μετατράπηκε λίγο-πολύ στη σκοτεινή φιγούρα της υπόθεσης. Πάσχουσα από ψυχολογικά προβλήματα, ασταθής χαρακτήρας, επιθετική, είναι μερικά από όσα λέγονται γι’ αυτήν, σε μια υπόρρητη τάση των ΜΜΕ να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση από τις αιτίες της γυναικοκτονίας, να ρίξουν ευθύνες μέχρι και στην ίδια την Καρολάιν. Ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, αντίθετα, παρουσιάζεται σαν εξαιρετικός επαγγελματίας και στοργικός σύζυγος και πατέρας, κλονισμένος από την ίδια του την πράξη. Με βάση αυτό το προφίλ, αιτείται μάλιστα την επιμέλεια της μικρής κορούλας τους, αφού με το νέο νόμο Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, μπορεί να έχει πρόσβαση μέχρι την οριστική του καταδίκη. Παρόλα αυτά, εμείς γνωρίζουμε ότι η γυναικοκτονία της Καρολάιν δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Η δολοφονία της δεν ήταν άλλη μια κακιά στιγμή και ο σύζυγός της δεν είναι ένα αλλόκοσμο τέρας. Η έμφυλη βία είναι αποτέλεσμα των πατριαρχικών σχέσεων

Οι γυναικοκτονίες είναι η κορυφή σε μια πυραμίδα κακοποιητικών και βίαιων συμπεριφορών, οι οποίες αναπαράγονται από τις πατριαρχικές σχέσεις και αντιλήψεις εντός του καπιταλιστικού πλαισίου

Άμεση απάντηση στους βιασμούς

Και ενώ η αποκάλυψη της γυναικοκτονίας της Καρολάιν είναι ακόμα νωπή, τρία ακόμα αποτρόπαια περιστατικά έμφυλης κακοποίησης έλαβαν χώρα την περασμένη βδομάδα. Ο βιασμός της 50χρονης καθαρίστριας στα Πετράλωνα από ένοικο της πολυκατοικίας όπου εργαζόταν, ο ομαδικός βιασμός της εγκύου στον Αγ. Παντελεήμονα και ο βιασμός 30χρονης στο Κολωνάκι, έρχονται να συμπληρώσουν την ήδη μακριά λίστα τέτοιων εγκλημάτων. Οι βιασμοί, ως άλλο ένα επίπεδο της έμφυλης βίας που υφίστανται γυναίκες και θηλυκότητες, δεν μπορούν και δε μας αφήνουν άπραγους. Έτσι, εξαιρετικά σημαντική ήταν η ανταπόκριση από αλληλέγγυες και κόσμο της γειτονιάς, που διοργάνωσαν άμεσα πορεία στα Πετράλωνα για την υπεράσπιση της 50χρονης και ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού. Σε συνέχεια αυτής, ακόμα πιο μαζική και πετυχημένη ήταν μια νέα πορεία που καλέστηκε την Τρίτη. Η πορεία στηρίχθηκε από πλήθος κόσμου, σχημάτων και συλλογικοτήτων, με αποτέλεσμα οι δρόμοι των Πετραλώνων να γεμίσουν συνθήματα αλληλεγγύης, ενάντια στις πατριαρχικές σχέσεις που σκοτώνουν και κακοποιούν, ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό. Επομένως, όσο θα οξύνονται οι παραγωγικές αντιθέσεις και έτσι μαζί τους και οι σχέσεις εξουσίας, είναι εξαιρετικά σημαντικό, τόσο να υψώνουμε τείχη έμπρακτης στήριξης στα θύματα έμφυλης βία, όσο και να παλεύουμε πολυεπίπεδα, ιδεολογικά, συνολικά και συλλογικά ενάντια στις πολιτικές που ενισχύουν τις έμφυλες διακρίσεις και ανισότητα.

εξουσίας, αντιλήψεων και πρακτικών, της αντικειμενοποίησης της γυναίκας και τη μετατροπή της σε ιδιοκτησία του θύτη (πατέρα, συζύγου, αδερφού). Εντός καπιταλιστικού πλαισίου η αναπαραγωγή όλων των παραπάνω εντείνεται ολοένα και περισσότερο, με το κράτος, την εκκλησία και την αστική εξουσία να αποτελούν βασικούς πόλους ενίσχυσης αυτών των αντιλήψεων. Από τα πάνω, λοιπόν, καλλιεργείται συνεχώς και επίμονα ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τις γυναίκες, τις θηλυκότητες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα. Οι γυναικοκτονίες είναι η κορυφή σε μια πυραμίδα κακοποιητικών και βίαιων συμπεριφορών οι οποίες αναπαράγονται από τις πατριαρχικές σχέσεις και αντιλήψεις. Αντιλήψεις που θέλουν τη γυναίκα στο σπίτι, ως αναπαραγωγική μηχανή, εκεί που είναι η «φύση» της, ενώ πεποιθήσεις και ρητορικές που τολμούν να ενοχοποιούν τα θύματα ή τα αμφισβητούν ρίχνουν νερό στον μύλο των κακοποιητών. Χαρακτηριστικό είναι ότι σύμφωνα με δεδομένα της Eurostat, στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2019 και το 2020, σημειώθηκαν 788 και 854 γυναικοκτονίες αντίστοιχα, καθεμία από σύντροφο ή μέλος της οικογένειας του θύματος. Εξίσου δυσάρεστα είναι και τα εγχώρια στατιστικά, όπου τον τελευταίο ενάμιση χρόνο μετράμε ήδη 13 θύματα έμφυλης βίας. Το ιδεολογικό και κοινωνικό πλαίσιο που χτίζει με πείσμα το αστικό στρατόπεδο αποτελεί και τη βάση για να μην τίθεται ένα ολόκληρο εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό σύστημα υπό αμφισβήτηση, σύστημα που συνεχίζει και οπλίζει τα χέρια όσων βρίσκονται ή νομίζουν ότι βρίσκονται σε ισχυρές θέσεις. Σε συνδυασμό με τις εξοντωτικές αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και στην Ελλάδα –με τον πρόσφατο νόμο έκτρωμα Χατζηδάκη– η φτωχοποίηση στην οποία οδηγούνται οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα καθιστά ακόμη πιο δύσκολο να ξεφύγουν από ένα κακοποιητικό περιβάλλον. Συμπληρωματικά, ο φόβος μιας εκδικητικής απόλυσης μετά από καταγγελία για έμφυλη βία από την εργοδοσία, η παντελής έλλειψη δημόσιων δομών στήριξης για τις κακοποιημένες, ο πρόσφατος νόμος Τσιάρα για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια που εγκλωβίζει γυναίκες και παιδιά σε επαφή με έναν κακοποιητικό σύζυγο, λειτουργούν πλήρως αποθαρρυντικά για οποιαδήποτε επιζώσα.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Πανδημία: Ο τουρισμός έριξε ξανά τις… μάσκες

ΜΕ ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ πισωγύρισμα στην εξέλιξη της πανδημίας «φλερτάρει» η Ελλάδα, καθώς το εμβολιαστικό πρόγραμμα εξακολουθεί να εξελίσσεται πολύ πιο αργά από τους ρυθμούς που απαιτούνται, ώστε μέχρι το φθινόπωρο να έχει οικοδομηθεί το πολυσυζητημένο «τείχος ανοσίας». Προς το παρόν, οι υψηλές θερμοκρασίες και η εμβολιαστική κάλυψη των πιο ευπαθών κοινωνικών ομάδων, κρατάνε χαμηλά τον αριθμό των νέων κρουσμάτων και κυρίως των σοβαρών λοιμώξεων, αυτών δηλαδή που χρειάζονται εισαγωγή σε νοσοκομείο. Ωστόσο, το ΕΣΥ παραμένει ανοχύρωτο μπροστά σε ενδεχόμενη υποτροπή της πανδημίας, με όλες τις ελπίδες του κυβερνητικού επιτελείου να επαφίενται αποκλειστικά και μόνο στους εμβολιασμούς — εξού και η συζήτηση περί υποχρεωτικότητας. Η διασπορά στη χώρα της μεταδοτικότερης μετάλλαξης «Δέλτα», συνέπεσε με την απόφαση για άρση της υποχρέωσης χρήσης μάσκας στους εξωτερικούς χώρους –ένα ακόμη «οριζόντιο» μέτρο με εμφανή στοιχεία παράλογου– που ήρθη για να κυλίσει ομαλά η τουριστική σεζόν.

Κινητοποίηση στο Σύνταγμα ενάντια στις επαναπροωθήσεις

ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ της Παρασκευής επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Σύνταγμα συγκέντρωση με κύριο σύνθημα «Να σταματήσουν τώρα οι παράνομες επαναπροωθήσεις στα σύνορα», στα πλαίσια της εβδομάδας δράσης ενάντια στα push backs. Στην κοινή ανακοίνωση του ΣΥΠΡΟΜΕ, μαζί με άλλες αντιρατσιστικές, μεταναστευτικές και κοινωνικές οργανώσεις καταγγέλλεται ότι καθημερινά στα ελληνοτουρκικά σύνορα πραγματοποιούνται παράνομες βίαιες επαναπροωθήσεις προσφύγων από δυνάμεις του λιμενικού και της συνοριοφυλακής, με παρουσία και κάλυψη της Frontex. Οι επιχειρήσεις αυτές είναι απολύτως παράνομες και επικίνδυνες, αντίθετες με τους κανόνες που διέπουν τη διαδικασία συνοριακών ελέγχων, προσαγωγής και κράτησης άτυπων μεταναστών και ως προς το Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η κυβέρνηση διαψεύδει μεν, η ΕΕ δηλώνει άγνοια, αλλά και οι δύο προωθούν τη ρατσιστική πολιτική Ευρώπη-φρούριο και Ελλάδα-φυλακή που κοστίζει ζωές.

Πλησιάζει η δίκη των 11 αγωνιστών από την Τουρκία

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2 Ιουλίου αναμένεται να ξεκινήσει, στη δικαστική αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, η δίκη των 11 Τούρκων και Κούρδων πολιτικών προσφύγων, με την κατηγορία της «συμμετοχής σε διεθνή τρομοκρατική οργάνωση». Οι επτά από τους έντεκα είχαν συλληφθεί το 2017, παραμονές της επίσκεψης Ερντογάν στην Ελλάδα. Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν ζητά από τον ελληνικό λαό και τις μαχόμενες συλλογικότητες να σταθούν αλληλέγγυοι, ενώ διοργανώνει σειρά δράσεων και ενημερωτικών παρεμβάσεων.

Επικαιρότητα

Ακροβασίες

| Βασίλης Παπαγεωργίου

Με ένα ...κλικ ΚΕ∆∆Α: ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΙΣΠΑΝΟΥΣ ΣΥΝ∆ΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

Μήνυμα συμπαράστασης στους 300 συνδικαλιστές της Ισπανίας που αντιμετώπισαν τα τελευταία χρόνια διώξεις για την οργάνωση απεργιακών κινητοποιήσεων και τη συμμετοχή τους σε ενημερωτικές πικετοφορίες και εν γένει συνδικαλιστικές δραστηριότητες στέλνει η Κίνηση για τις Ελευθερίες, τα Δημοκρατικά Δικαιώματα και την Αλληλεγγύη (ΚΕΔΔΑ). «Χαιρετίζουμε τον αγώνα τους και τον αγώνα του εργατικού κινήματος στην Ισπανία για την κατάργηση αυτού του άρθρου, που ήδη έφερε αποτέλεσμα και το άρθρο αυτό καταργήθηκε. Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί τους και με τη διεθνή απαίτηση για την πλήρη εξάλειψη των ποινών, την απαλλαγή από κάθε κατηγορία και τη διαγραφή των προστίμων», σημειώνει μεταξύ άλλων το ψήφισμα αλληλεγγύης.

ΠΡΙΝ: ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΚΑΙ ΝΕΩΝ ΣΥΝ∆ΡΟΜΩΝ

Συνεχίζεται η καμπάνια ανανέωσης και δημιουργίας νέων συνδρομών του Πριν για το δεύτερο εξάμηνο του 2021. Οι συνδρομές δίμηνης διάρκειας κοστίζουν 12 ευρώ, οι εξάμηνες 50 και οι ετήσιες 100. Οι τρόποι πληρωμής παραμένουν οι εξής: είτε μέσω κάποιου συντρόφου της Συντακτικής Επιτροπής ή φίλου της εφημερίδας, είτε απευθείας με κατάθεση του ποσού στον λογαριασμό του Πριν Alpha Bank 260002002006023 (IBAN: GR1801402600260002002006023) και απαραίτητη αποστολή μέιλ στο prin@otenet.gr.

ΛΑΜΠΗ∆ΟΝΑ: ΕΚ∆ΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝ∆ΗΜΙΑ

Την Πέμπτη 1/7, στις 8 μ.μ., το Κοινωνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βύρωνα (Άλσος Αγ. Τριάδας) διοργανώνει εκδήλωση με τίτλο «Covid-19 και ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος». Αρχικές τοποθετήσεις θα γίνουν από την Όλγα Κοσμοπούλου (λοιμωξιολόγο) και την Κατερίνα Μάτσα (ψυχίατρο), ενώ θα ακολουθήσει συζήτηση.

Κούβα: Μήνυμα αλληλεγγύης Δεκάδες πολίτες, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της πανευρωπαϊκής εκστρατείας #UnblockCuba, έδωσαν το «παρών» στη συγκέντρωση αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Τρίτης στο Πάρκο Ελευθερίας, καταγγέλλοντας το εμπάργκο που έχει επιβάλλει εδώ και 60 χρόνια κατά της Κούβας η κυβέρνηση των ΗΠΑ. Η διαδήλωση κορυφώθηκε με πορεία προς την αμερικάνικη πρεσβεία για την επίδοση του ψηφίσματος κατά του αποκλεισμού που έχουν υπογράψει πάνω από 3.000 φυσικά πρόσωπα και δεκάδες φορείς. Η πορεία, ωστόσο, διακόπηκε από αστυνομικές δυνάμεις, πριν ακόμη φτάσει στο Μέγαρο Μουσικής.

Στο αρχείο η δίωξη της Β. Γκόβα Υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς αγώνες της «εποχής των μνημονίων». Ο λόγος για τις καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών, που κατά τη διάρκεια του πολύμηνου αγώνα τους, το 2014, είχαν βρεθεί αντιμέτωπες με την κρατική καταστολή. Η καθαρίστρια Βάσω Γκόβα, μάλιστα, είχε οδηγηθεί στο δικαστήριο από αστυνομικό των ΥΜΕΤ, ο οποίος την κατηγορούσε για… πρόκληση σωματικών βλαβών, με μία εκδικητική και εκβιαστική μήνυση. Επτά χρόνια μετά, στις 11 Ιουνίου 2021, η μήνυση τέθηκε στο αρχείο.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Συνέντευξη στον

▶ Το νομοσχέδιο Χατζηδάκη τελικά πέρασε από τη βουλή. Πληγώθηκε η κυβέρνηση ή βγήκε κερδισμένη;

Μιχάλης Ρίζος

Από τη σκοπιά της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας βγήκε κερδισμένη. Ο λαός όμως, η εργατική τάξη, η νεολαία, καταψήφισαν το αντεργατικό τερατούργημα. Το μεγάλο ζητούμενο είναι κατά πόσο η μαζική δυσφορία απέναντι στην κυβερνητική και γενικότερα την αστική πολιτική, οι αγωνιστικές διαθέσεις που ως ένα βαθμό εκφράστηκαν, ιδιαίτερα στην απεργία στις 10 Ιούνη, θα μπορέσουν να μετασχηματιστούν σε εργατικό κίνημα ταξικής συνοχής και συνολικής πολιτικής ανατροπής των αντεργατικών νόμων και του απολυταρχικού εργοδοτικού καθεστώτος. Είναι η πρόκληση της «επόμενης μέρας», αλλά και η απαίτηση των εργαζομένων προς τις μαχόμενες δυνάμεις για μια συνολική αλλαγή πορείας του κινήματος.

Εργατική απαίτηση για αλλαγή πορείας του κινήματος

▶ Η αντιπαράθεση ήταν τελικά κατώτερη των περιστάσεων. Από ένα σημείο και μετά μάλλον είχαμε αποκλιμάκωση παρά κλιμάκωση. Δεν τράβαγε ο κόσμος ή φταίει κάτι άλλο;

Οι ηγεσίες, η πολιτική γραμμή, η συγκρότηση και η γενικότερη φυσιογνωμία του συνδικαλιστικού κινήματος οδηγούν σε διαρκή αποκλιμάκωση των αντιστάσεων, σε συμβιβασμό με την πολιτική του κεφαλαίου, συνεχή μάχη οπισθοφυλακών. Κι αυτό είναι πολιτικό ζήτημα, δεν αντιμετωπίζεται με συνδικαλιστικούς όρους. Εξάλλου οι παρατάξεις που συγκροτούν τις πλειοψηφίες στα ανώτερα συνδικαλιστικά όργανα υλοποιούν τη γραμμή πολιτικών κομμάτων που έχουν αποδεχτεί τα μνημόνια, την ΕΕ κα το δημοσιονομικό σφαγείο της, τον κοινωνικό εταιρισμό, τις «θυσίες όλων» για την ανάπτυξη, την εργασιακή ζούγκλα, τις ιδιωτικοποιήσεις και την ελαστασφάλεια. Γι’ αυτό ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ υπερψήφισαν 55 και 73 αντίστοιχα διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη. Ενώ και το ΜέΡΑ25 μένει εντός του πλαισίου της ΕΕ. Γι’ αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση υιοθέτησε και προώθησε τις επιλογές των επιχειρηματιών και της ΕΕ, σύμφωνα με το δόγμα «η αντεργατική πολιτική έχει συνέχεια» και «ό,τι ψηφίζεται δύσκολα αλλάζει». Το «δεν τραβάει ο κόσμος» είναι πάντα το άλλοθι για το ξεπούλημα ή την συνθηκολόγηση. Ο κόσμος προφανώς και δεν τραβάει στην αποκλιμάκωση, όταν όμως δει ένα σχέδιο

πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων στο Αττικό, μέλος ΕΕ ΑΔΕΔΥ

«Ο κόσμος προφανώς και δεν τραβάει στην αποκλιμάκωση, όταν όμως δει ένα σχέδιο αποφασιστικής αναμέτρησης, μετωπικής αντιπαράθεσης με την πολιτική που τον δυναστεύει, κάλεσμα ανατροπής και όχι διαμαρτυρίας, πάντα ανεβάζει ταχύτητες», τονίζει στο Πριν ο Μιχάλης Ρίζος, αναλύοντας τις κινητοποιήσεις κατά του νόμου Χατζηδάκη. Και θέτει τρεις αλληλένδετους στόχους για να σπάσει η κηδεμονία ΓΣΕΕή κίνηση με στρατηγική στρατη τη ηγι γ κή ή ΑΔΕΔΥ: Εργατική φέτησης, στόχευση χειραφέτησης, ανώτερο συντονισμό της κής αντικαπιταλιστικής πτέρυγας και ρο αυτοτελές κέντρο ίων, αγώνα σωματείων, να, επιτροπών αγώνα, συνελεύσεων και αγωνιστών που θέλουν πραγματική μάχη.

ς, αποφασιστικής αναμέτρησης, μετωπικής αντιπαράθεσης με ύτην πολιτική που τον δυναστεύχι ει, κάλεσμα ανατροπής και όχι διαμαρτυρίας, πάντα ανεβάζει ταχύτητες, παγώνει νόμους, κλονίζει πολιτικές και κυβερνήσεις. Για ντεκόρ κομματικών ή κοινοβουλευτικών εμφανίσεων, δείκτη εξαγωγής συμπερασμάτων ή μάχης στα σημεία δεν κα-λύ τεβαίνει κανείς σήμερα, πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται να συγκρουστεί απεργιακά. ▶ Πώς θα ξεπεραστεί αυτή η κατάσταση με τον έλεγχο του υποταγμένου και αστικοποιημένου συνδικαλισμού;

Μέσα από τρεις δρόμους που

Πρωτοβουλίες συντονισμού, με «ανοιχτή» καρδιά και ταξική ευθύνη, συλλογική απαίτηση και εργατικό πολιτισμό, όχι με λογική μικρομάγαζου και τακτικισμών επιβολής

ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

πρέπει ενιαία να ανοιχτούν: Πρώτο, συγκρότηση σε πανελλαδικό επίπεδο κίνησης αγωνιστών με στρατηγικές δεσμεύσεις συμβολής σε ένα κίνημα ταξικής ανεξαρτησίας από την αστική πολιτική και τα κόμματα της, που θα παλεύει για την κατάργηση της εκμετάλλευσης και όχι για τη διαπραγμάτευση των όρων εξαθλίωσης της εργατικής τάξης εντός του πλαισίου εργοδοτικής δεσποτείας, επιχειρηματικής κερδοφορίας και προστασίας της ιδιοκτησίας του κεφαλαίου. Δεύτερο, ανώτερο συντονισμό της αντικαπιταλιστικής, ταξικής πτέρυγας και των συσπειρώσεων που δρουν σε χώρους δουλειάς. Τρίτο, αυτοτελές κέντρο αγώνα σωματείων, επιτροπών αγώνα, συνελεύσεων και συνδικαλιστών που θα υπερβαίνει τα αιτήματα, το πρόγραμμα και το σχέδιο του υποταγμένου και αστικοποιημένου συνδικαλισμού, στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια ή τις πλατείες και τις ώρες των συγκεντρώσεων. ▶ Τι ρόλο είχε το ΠΑΜΕ;

Το ΠΑΜΕ απέδειξε ότι δεν μπορεί να εμπνεύσει και να συγκροτήσει άλλο πόλο στο εργατικό κίνημα, έξω από τα όρια του αστικοποιημένου συνδικαλισμού. Παρότι δεν του λείπει η κρίσιμη μάζα εργατόκοσμου και σωματείων ούτε η ανάλυση της κατάστασης, στις αποφασιστικές μάχες δεν μπορεί ούτε θέλει να κλιμακώσει, συντάσσεται με το σχέδιο ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Ανάμ μεσα στο ρηξικέλευθο κέντρο αγ αγώνα με την κοινή δράση και τη την ενότητα των ταξικών σωμα ματείων –που δεν είναι καθόλο λίγα– και το παραδοσιακό λου σ σχέδιο προβλέψιμης κατάληξης ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ διαλέγει το δεύτερο. Στην πράξη προτείνει «ποσοτικές» αλλαγές στο σημερινό εργατικό κίνημα, καλύτερες εκλογικές θέσεις στα ΔΣ σωματείων και ομοσ σπονδιών, κίνημα ριζοσπαστ στικού οικονομικού αγώνα (τον πο πολιτικό ρόλο του κινήματος τον βλ βλέπει σχεδόν αποκλειστικά ως μέ μέσο κοινοβουλευτικής πίεσης και ενίσχυσης του ΚΚΕ). Ενώ σήμερα χρειάζεται ταξική ανασυγκρότηση, νέο εργατικό κίνημα, ριζική αλλαγή φυσιογνωμίας, διακηρυκτικού πλαισίου, καταστατικής συγκρότησης και

πολιτικού ρόλου του εργατικού, συνδικαλιστικού κινήματος. Οι κολοσσιαίου εύρους αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις κράτους και ΣΕΒ στις εργασιακές σχέσεις και την ταξική πάλη, στο πλαίσιο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, δεν αφήνουν άλλο περιθώριο. Τα παραδοσιακά δίπολα «δεξιάς-σοσιαλδημοκρατίας», «νεοσυντηρητισμού-κοινωνικού κράτους», «σωματείων οικονομικών διεκδικήσεωναφεντικών και εργοδοτών», με τις κυβερνήσεις και την αστική πολιτική ανέγγιχτη, έχουν καταρρεύσει. Η αντίθεση κεφαλαίου, αστικού κράτους εναντίον εργασίας, εργατικής δημοκρατίας προβάλλει πιο καθαρά από ποτέ. Το κίνημα εργατικής χειραφέτησης, ένας πραγματικός άλλος πόλος συσπείρωσης της εργατικής τάξης, δεν μπορεί να οικοδομηθεί αν δεν πάρει υπόψη την προηγούμενη εκτίμηση. ▶ Παρότι έχουν βγει δυνάμεις που κινούνται σε ταξική κατεύθυνση. Το επίπεδο συντονισμού είναι όμως ακόμα χαμηλό. Τι μπορεί να γίνει;

Οι αντικειμενικές δυνατότητες για συντονισμό, μόνιμο και αναβαθμισμένο, σε περιεχόμενο και μορφές δράσης, υπάρχουν. Σμιλεύτηκαν εξάλλου στις φωτιές των μαχών, στους καταπέλτες των πλοίων, στα νοσοκομεία και τα σχολεία, στα σύγχρονα κάτεργα της εστίασης και των ταχυμεταφορών, του εμπορίου και των εταιρειών πληροφορικής. Η εμπειρία από τη μάχη ενάντια στο νόμο Χατζηδάκη μπορεί να επιταχύνει διαδικασίες βαθύτερων συζητήσεων και πρωτοβουλιών συντονισμού. Με «ανοιχτή» καρδιά και ταξική ευθύνη, συλλογική απαίτηση και εργατικό πολιτισμό, όχι με λογική μικρομάγαζου και τακτικισμών επιβολής. ▶ Μιλάτε για μια κίνηση για την εργατική χειραφέτηση. Πως βλέπετε την πορεία συγκρότησής της;

Ίσως είναι η πιο κατάλληλη χρονική περίοδος για να συγκροτηθεί. Υπάρχει αδικαιολόγητη ολιγωρία. Δυνάμεις και αγωνιστές που θέλουν να ξεφύγουν από τον περιορισμό του κλάδου και του χώρου και θέλουν να οργανωθούν πανελλαδικά για μια στρατηγική απάντηση του κινήματος, που θα βοηθήσει και στον απεγκλωβισμό από τα άμεσα αδιέξοδα των αγώνων και τις συνεχείς ήττες, υπάρχουν. Ήδη σε Θεσσαλονίκη και αλλού «έχουν κινήσει».

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Σχεδόν 3 δεκαετίες… Με το αρχικό δειλό βήμα το μακρινό Οκτώβρη του 1993 για τη διοργάνωση ενός πολιτικού-πολιτιστικού τριημέρου στο ΕΜΠ, κάνοντας τα πρώτα βήματα συνεύρεσης με πλατιά τμήματα της νεολαίας, καθιερώθηκε ένα σταθερό τριήμερο ραντεβού μέσα στο χρόνο, αυτό των Αναιρέσεων. Με την όψη του φεστιβάλ να έχει αλλάξει ριζικά μέσα στα χρόνια, σταθμό αποτέλεσε το 2010, στα πρώτα χρόνια ξεσπάσματος της κρίσης, όπου η μαζικότητα του κόσμου που πέρασε από το φεστιβάλ ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Με τη Γεωπονική Σχολή να γεμίζει λαό και νεολαία με πλούσιες σκέψεις, όρεξη να αναπτύξουν προβληματισμούς και να εκφράσουν αμφισβητήσεις σχετικά με την περίοδο μαχών που ανοιγόταν μπροστά στη νέα κρίση. Έκτοτε και για τα επόμενα εννιά χρόνια, οι Αναιρέσεις δίνουν κάθε καλοκαίρι ένα ανατρεπτικό ραντεβού σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, όπου κάθε χρόνο εμφανιζόταν όλο και πιο αναβαθμισμένο, διευρύνοντας τόσο τις πολιτικές θεματικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, όσο και την απεύθυνσή τους στη νεολαία. Εκατοντάδες πολιτικές συζητήσεις που απασχολούν τη νέα γενιά, διεθνείς συμμετοχές από κινήματα ανά τον κόσμο αλλά και καλλιτέχνες από διάφορες γωνιές του πλανήτη για κάθε γούστο και ενδιαφέρον. Τα τελευταία δύο χρόνια, στις ιδιαίτερες συνθήκες της πανδημίας, το project των Αναιρέσεων, αντιλαμβανόμενο πως ο πολιτισμός και η τέχνη δεν είναι προαιρετικά συμπληρώματα αλλά αναπόσπαστο μέρος της ζωής, αναζήτησε νέους δρόμους ανατρεπτικής πολιτιστικής και πολιτικής έκφρασης. Οι Αναιρέσεις βρέθηκαν σε πάρκα και πλατείες, σχεδιάζοντας μια σειρά πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Διεκδίκησαν στην πράξη το δικαίωμα στην πόλη και κατέβηκαν στους ελεύθερους χώρους των γειτονιών, κόντρα στα σχέδια των «από πάνω». Καμία υπομονή για την «κανονικότητά» τους, διότι δεν μας κάνει. Γι’ αυτό αναζήτησαν τους τρόπους και τα μέσα όπου η ανάγκη και το όραμα για μια ολότελα νέα ζωή θα πάρει σάρκα και οστά. Κυρίαρχος σκοπός του project Αναιρέσεις: Να γκρεμιστεί ο αστικός πολιτισμός τους κέρδους των φιλάνθρωπων, των στεγών και των πρεσβειών για να ανθίσει ένας απελευθερωτικός πολιτισμός.

Η άλλη όψη

Φωτεινή Θανάσουλα

Αναιρέσεις 2021: Παράθυρο νεανικής ελπίδας και προβληματισμών

α επόμενα δύο Σαββατοκύριακα οι Αναιρέσεις θα βρίσκονται στη Νέα Σμύρνη, στην Ακαδημία Πλάτωνος και στον Πειραιά, επιχειρώντας να προσεγγίσουν ζητήματα της κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης, με πολιτικές εκδηλώσεις και συζητήσεις που ακουμπούν στα φλέγοντα θέματα της περιόδου. Ήδη, την Παρασκευή έκαναν την πρώτη τους «στάση» στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Στην πλατεία Εστίας στη Νέα Σμύρνη την Κυριακή 27 Ιουνίου, το πρόγραμμα θα ξεκινήσει στις 7.30 μ.μ. με ξενάγηση από τους δημιουργούς των έργων κόμικς στα πλαίσια της έκθεσης με τίτλο «Καταστολή και Δημόσιοι ΧώροιΑπό τη Νέα Σμύρνη στη Λωρίδα της Γάζας», στόχος της οποίας είναι η ανάδειξη της καταστολής και της όξυνσης της αστυνόμευσης, και της στρατιωτικοποίησης των σύγχρονων κοινωνιών. Η φε-

Τα επόμενα δύο Σαββατοκύριακα οι Αναιρέσεις θα βρεθούν σε Νέα Σμύρνη (27/6), Ακαδημία Πλάτωνος (3/7), Λιπάσματα Δραπετσώνας (4/7) ενώ 26/6 και 4/7 επισκέπτονται και την Πάτρα. Την Παρασκευή πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής

τινή χρονιά έφερε στο προσκήνιο μέσα σε άλλα, την αντίσταση στις γειτονιές από τον κόσμο που διεκδίκησε την ελευθερία και τα δημοκρατικά δικαιώματα που του ανήκουν. Λίγος χρόνος, πολλοί περιορισμοί και το ασφυκτικό μοτίβο «σπίτι-δουλειά-σπίτι» σε συνδυασμό με τη φίμωση όποιας φωνής αντίστασης και την κατάχρηση εξουσίας, ανέδειξε τη μαχητικότητα του λαού, την υπόσχεση πως δεν θα κάτσει άπραγος στα σχέδια της κυβέρνησης. Η γειτονιά της Νέας Σμύρνης πρωτοστάτησε σε αυτές τις μάχες και, έχοντας λάβει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό μετά τα γεγονότα της Άνοιξης, συζητάμε στις 8 μ.μ. στην εκδήλωση «Καταστολή και αντίσταση στις γειτονιές μας. Για μια κοινωνία που θα αναπνέουμε εμείς», φιλοδοξώντας να αναδείξουμε το σύγχρονο δημοκρατικό ζήτημα στην εποχή μας από επαναστατική και κομμουνιστική σκοπιά, σε αντιπαράθεση με λογικές δημοκρατικού-

αντιδεξιού μετώπου. Τέλος, από τη βραδιά δεν θα μπορούσε να λείπει η μουσική. Διασκεδάζουμε από τις 9.30 μ.μ. και έπειτα με ρεμπέτικα ακούσματα και τους Εύα Ξένου, Γιώργο Παπαδόπουλο, Σωτήρη Παπατραγιάννη και Θοδωρή Πετρόπουλο. Επόμενη στάση το Σάββατο 3 Ιουλίου η Ακαδημία Πλάτωνος. Μια γειτονιά πολυπόθητη για αξιοποίηση από το κεφάλαιο, που βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο «επενδυτικών» επιδιώξεων πολυεθνικών και ελληνικών ομίλων, βανδαλίζοντας την ιστορία, τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Οι αγώνες των κατοίκων και η αντίστασή τους στη μετατροπή του πάρκου σε μνημείο για λίγους, για να παραμείνει ενα πάρκου ανοιχτό στον λαό και τη νεολαία, μας οδηγούν να επιλέξουμε να μιλήσουμε για τον «Πολιτισμό της αντίστασης και την αντίσταση του πολιτισμού». Μια κουβέντα άκρως επίκαιρη, τη στιγμή

Η άλλη όψη που εν μέσω πανδημίας αναδείχθηκε με τρόπο γυμνό στο μάτι, η κατεύθυνση, από πλευρά της κυβέρνησης, της εμπορευματοποίησης κάθε πτυχής της τέχνης, της απουσίας κρατικής χρηματοδότησης, ιεραρχώντας το κέρδος και τους αναπτυξιακούς σκοπούς της. Χωρίς να μένει αναπάντητη όλη αυτή η επίθεση, αναδείχθηκαν διάφορα ρυάκια αντίστασης σε όλα αυτά τα ζητήματα και η δυνατότητα/ανάγκη ενός σύγχρονου χειραφετητικού πολιτιστικού ρεύματος. Πριν από την εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί workshop από τους μαθητές με τίτλο «Θέλουμε να γνωρίσουμε και να αλλάξουμε, το σχολείο, τη ζωή, τον κόσμο», αναδεικνύοντας, αφενός, την ιδιαίτερη φετινή εμπειρία της τηλεκπαίδευσης, όσο και το ευρύτερο σύμπλεγμα απομόνωσης της πανδημίας και, αφετέρου, τη φετινή σημαντική αγωνιστική παρακαταθήκη. Στο πρόγραμμα θα ακολουθήσει το συγκρότημα Ραστ Χιτζάζ, με ήχους παραδοσιακούς, που μας ταξιδεύουν στο προπολεμικό ρεμπέτικο της λογοκρισίας και της απαγόρευσης, στην καταπίεση της ελεύθερης έκφρασης. Με ποικιλόμορφες πολιτιστικές δραστηριότητες θα γίνει προσπάθεια να αναδειχθούν οι καταπιέσεις που βιώνουν οι άνθρωποι και να δημιουργηθεί ένα ταξίδι ανάγκης σύγχρονης απελευθέρωσης. Τελευταία στάση στα Λιπάσματα στον Πειραιά, στις 4 Ιουλίου. Στον χώρο που ανέπνεε η βιομηχανική εργατική τάξη και στον χώρο των τοπικών αγώνων του σήμερα, θα περιηγηθούμε αναλογιζόμενοι την ιστορικότητα της περιοχής και ανοίγουμε τη συζήτηση για την επιστήμη με τίτλο «Επιστήμη, όπλο για εκμετάλλευση και έλεγχο ή για την αλήθεια και την απελευθέρωση;». Ζήτημα που απασχόλησε κυρίαρχα τον τελευταίο ένα και κάτι χρόνο της πανδημίας. Στη συνέχεια, θα αναλαμβάνουν νέοι και ταλαντούχοι πρωταγωνιστές της stand-up κωμωδίας, κάνοντάς μας να γελάσουμε με την ψυχή μας και η βραδιά θα κλείσει με djset σε ρυθμούς χαλάρωσης. Αυτό το Σάββατο ξεκινά και το διήμερο φεστιβάλ των Αναιρέσεων στην πόλη της Πάτρας, οι οποίες και θα ολοκληρωθούν την επόμενη Κυριακή 4 Ιουλίου. Το πρόγραμμα του Σαββάτου περιλαμβάνει την εκδήλωση «Φέρνουμε το μέλλον μας τώρα. Ο ρόλος της κομμουνιστικής αριστεράς για μια νέα αντεπίθεση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος», η οποία θα ξεκινήσει στις 7 μ.μ. Ομιλητές θα είναι οι Αντ. Δραγανίγος (μέλος της ΠΕ του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση) και Χρ. Κοσίνας (μέλος του ΚΣ της νΚΑ). Στις 9.30 το βράδυ θα ακολουθήσει ρεμπέτικη βραδιά με τους ΡEΜΠΕlution. Την ερχόμενη Κυριακή 4/7 το φεστιβάλ θα μεταφερθεί στο Νότιο Πάρκο. Σε όλους τους χώρους των Αναιρέσεων 2021 θα φιλοξενείται η έκθεση «Καταστολή και Δημόσιοι Χώροι - Από τη Νέα Σμύρνη στη Λωρίδα της Γάζας», καθώς και Θεματικά Περίπτερα, Βιβλιοπωλείο, Μπαρ. Οι Αναιρέσεις δίνουν ένα τελευταίο καλοκαιρινό ραντεβού στο κάμπινγκ Στάνη στο Λιτόχωρο Κατερίνης (30/7 - 9/8), προσφέροντας ποιοτικές, φθηνές διακοπές, αναζητώντας απόδραση από μια απαιτητική χρονιά. Σύντομα θα ανακοινωθεί το πλήρες πρόγραμμα.

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Νίκη Σκοπέτου

Θεσσαλονίκη: Το campus του ΑΠΘ γέμισε ξανά ζωή

ι Αναιρέσεις ξεκίνησαν δυναμικά φέτος από την πόλη της Θεσσαλονίκης με σύνθημα «Θέλουμε το χρόνο μας πίσωΦέρνουμε το μέλλον μας τώρα!». Το τριήμερο 17-18-19 Ιουνίου περιλάμβανε εκδηλώσεις, συζητήσεις, εκθέσεις βιβλίου και φωτογραφίας, θεματικά περίπτερα από την εκπαίδευση μέχρι την υγεία, το φύλο και τη σεξουαλικότητα, τον πόλεμο το περιβάλλον. Προβλήθηκαν ταινίες μικρού μήκους, τις οποίες ακολούθησαν συναυλίες και μουσικές βραδιές. Δόθηκε, επίσης, ευκαιρία σε μικρούς καλλιτέχνες της πόλης να διαθέσουν στον χώρο του φεστιβάλ τις δημιουργίες τους. Το campus του ΑΠΘ ήταν ξανά γεμάτο ζωή. Ένας χώρος που επιλέχθηκε από το εγχείρημα των Αναιρέσεων ακριβώς γιατί σηματοδότησε τους προηγούμενους μήνες τον επίμονο αγώνα των φοιτητικών συλλόγων, της νεολαίας, των εργαζομένων και γενικότερα αλληλέγγυου κόσμου της πόλης ενάντια στον νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, ενάντια στην ακραία καταστολή και την αστυνομοκρατία. Έγινε τόπος συνάντησης και έκφρασης για όλες εκείνες τις φωνές που πνίγονταν από τον εγκλεισμό και τις απαγορεύσεις. Την Πέμπτη 17 Ιουνίου οι Αναιρέσεις σήκωσαν την αυλαία με μία πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση για την αναγκαιότητα δημιουργίας ενός ανατρεπτικού και απελευθερωτικού πολιτισμού, ο οποίος θα προβληματίζει και θα φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Ακολούθησαν προβολές ταινιών μικρού μήκους και η βραδιά έκλεισε με συναυλία της ροκ μπάντας Ψύλλοι στ’ Άχυρα. Η δεύτερη μέρα άνοιξε με την κεντρική εκδήλωση του τριημέρου με τίτλο «Θέλουμε τον χρόνο μας πίσω! Η αναγκαία απάντηση του εργατικού κινήματος», όπου και έγινε μια πλούσια συζήτηση για το μαύρο εργασιακό μέλλον που μας επιφυλάσσεται και τον ανεξάρτητο ταξικό συνδικαλισμό ως μόνη απάντηση. Ακολούθησαν προβολές ταινιών και μία όμορφη μουσική βραδιά. Η εκδήλωση της τρίτης μέρας «Κομμουνισμός: Αναγκαιότητα

και δυνατότητα. Φέρνουμε το μέλλον μας τώρα!» πραγματοποιήθηκε κανονικά παρά την απειλή της βροχής. Την τελευταία μέρα έκλεισε το αγαπημένο μουσικό σχήμα Χασούρηδες, που μετέτρεψε το φεστιβάλ σε ένα μεγάλο ρεμπέτικο λαϊκό γλέντι. Το φετινό τριήμερο των Αναιρέσεων, λοιπόν, ολοκληρώθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία και μαζική συμμετοχή τόσο στις πολιτικές εκδηλώσεις όσο και στο πολιτιστικό κομμάτι του φεστιβάλ, προσελκύοντας συνολικά και τις τρεις μέρες πάνω από ενάμισι χιλιάδες κόσμου. Για άλλη μία φορά, τα γρασίδια της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ γέμισαν με τα πρόσωπα που βλέπαμε πριν λίγους μήνες κάθε μέρα εκεί, ή λίγο παραπέρα, γιατί τίποτα δεν άλλαξε και τόσο, απλά επιστρέφουμε σιγά-σιγά σε μια «κανονικότητα» που ανέκαθεν γνωρίζαμε πως δε μας χωράει. Σε αυτή τη δύσκολη περίοδο οικονομικής, υγειονομικής και κοινωνικής κρίσης επιλέγουμε να προβάλουμε ένα πολιτιστικό αντιπρόταγμα συλλογικής ζωής και κουλτούρας «από τα κάτω», ενάντια στην εμπορευματοποιημένη τέχνη του κέρδους. Στο δυσοίωνο μέλλον που μας περιγράφουν απαντάμε συλλογικά, γιατί στα συλλογικά προβλήματα δεν χωρούν ατομικές λύσεις. Θα τα ξαναπούμε στους αγώνες και σε όσα όμορφα έρχονται σύντομα!

Γιώργος Τσαντίκος

Αναιρέσεις και στα Γιάννενα κόντρα στον καιρό!

ι Αναιρέσεις επέστρεψαν δριμύτερες και στα Γιάννενα, στο πρώτο μεγάλο φεστιβάλ που έγινε στην πόλη μετά τη δεύτερη καραντίνα. Για δύο μέρες, το θεατράκι στη Σκάλα έγινε επίκεντρο και σημείο συνάντησης, συζήτησης, διαλόγου και προβληματισμού, αλλά και μουσικής, με δύο ρεμπέτικες βραδιές, μετά από σχεδόν ένα χρόνο, παρά τον άστατο καιρό που «απείλησε» για άλλη μια χρονιά στην πόλη, το φεστιβάλ, λόγω βροχής. Την πρώτη μέρα, ο δημοτικός σύμβουλος με την Αριστερή Παρέμβαση Χρήστος Πατσούρας και ο δικηγόρος Αλέξανδρος Τζούμας, έθεσαν το θέμα των ελευθεριών και της περιστολής τους σε τοπικό και γενικό επίπεδο, αποτυπώνοντας μια εμπειρία

από το διάστημα της καραντίνας και σκιαγραφόντας αυτά που έρχονται και για τα οποία η καραντίνα ήταν «δοκιμαστικός σωλήνας» για την κυβέρνηση και τις ανελευθερίες που θέλει να επιβάλει με προσχήματα ή και όχι.

Τη δεύτερη μέρα, τα μέλη του ΝΑΡ και της νΚΑ, Γιώργος Κρεασίδης και Φοίβος Λιναρδάτος, ανασκόπησαν τις δράσεις του κινήματος μέχρι τώρα, κάνοντας μια εκτίμηση και απολογισμό, αλλά και καταθέτοντας την πρόταση του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και πώς παρουσιάζονται επιτακτικές ανάγκες για το άμεσο μέλλον. Επίσης, ενδιαφέρον είχαν τα workshops όπως αυτό για την κατάληψη δημόσιων χώρων μέσα από την παρέμβαση της τέχνης, με αναφορές σε κινήσεις καλλιτεχνών στην περιοχή, που πλήγηκαν ιδιαίτερα από την πανδημία κ.α. Οι Αναιρέσεις 2021 ολοκληρώθηκαν αργά το περασμένο Σάββατο, δίνοντας ραντεβού στο κάμπινγκ, το φετινό καλοκαίρι.

ΕΠΙ • κοινωνία

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Ματίνα Παπαχριστούδη

πίσω

Ελεγχόμενη η κίνηση των δημοσιογράφων στο Τόκιο!

από τις κάμερες

παρακολουθούνται μέσω ενός συστήματος ασφάλειας! Ο έλεγχος θα πραγματοποιείται μέσω κινητών τηλεφώνων και GPS. Οι δημοσιογράφοι που δεν θα αποδεχθούν την παρακολούθηση χάνουν τις διαπιστεύσεις τους. Η απόφαση προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων που ζήτησε την ανάκλησή της, επισημαίνοντας πως παραβιάζεται τόσο το δικαίωμα της ιδιωτικότητας των δημοσιογράφων όσο ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ και και η ελευθερία του Τύπου. παρακολούθησης μέσω κλειστού Η τυχόν επιτυχία στη νέα κυκλώματος καμερών θέλουν απόπειρα να περιοριστεί να λειτουργήσουν στο δημοτικό η δημοσιογραφική εργαραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84. Το σία, που δοκιμάζεται στο θέμα αποκαλύφθηκε και προκάλεσε σημαντικό διεθνές γεγονός την αντίδραση των δημοσιογράτων Ολυμπιακών αγώνων, φων. Μετά από παρέμβαση της επιταχύνει τον στόχο του ολοκληρωτικού ελέγχου στα ΕΣΗΕΑ, έγινε γνωστό πως οι κάμερες μέσα ενημέρωσης. υπάρχουν ήδη από το 2010 αλλά δεν Με πρόσχημα την κρίση έχουν λειτουργήσει. Ερωτηματικά Covid, εδώ και ένα χρόνο προκαλεί η στάση της διοίκησης καταγράφονται επιθετιτης δημοτικής εταιρείας που δεν δεκές κινήσεις περαιτέρω σμεύθηκε για την αποξήλωσή τους. υποβάθμισης και ελέγχου ΜΜΕ και δημοσιογραφίας σε όλο τον κόσμο. Ο περιορισμός της ελευθερίας του Τύπου ταυτοποιείται με διάφορες μορφές και στις χώρες της Δυ-

Η παγκόσμια πρεμιέρα στην κατάλυση της ελεύθερης μετακίνησης των δημοσιογράφων θα γίνει στο Τόκιο, στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, με πρόσχημα την πανδημική κρίση. Όπως ανακοίνωσε η οργανωτική επιτροπή, οι ξένοι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι θα

ΠΛΗΡΗΣ ΑΣΥΔΟΣΙΑ επικρατεί στα ενημερωτικά σάιτ. Κανένας έλεγχος, καμιά υποχρέωση δεν υπάρχει για παλιούς και νέους «εκδότες» της ψηφιακής ενημέρωσης για τη δημοσιογραφία και τις εργασιακές σχέσεις. Τα ειδησεογραφικά σάιτ που διεκδικούν και λαμβάνουν κρατικές διαφημίσεις, κλείνουν και ανοίγουν, απολύουν δημοσιογράφους ή προσλαμβάνουν με μισθούς 250-400 ευρώ. Οι συνδικαλιστικές ενώσεις παραμένουν απούσες.

Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ Pressgroup ανακοίνωσε πως βάζει λουκέτο σε δυο από τις τρεις ιστοσελίδες που λειτουργούσε και προχώρησε στην απόλυση του προσωπικού. Οι δυο από τις τρεις ιστοσελίδες ωστόσο, οι kedenews.gr και news2u.gr, συνέχισαν να υπολειτουργούν με δημοσιογραφική ύλη... Η παρουσίαση της Pressgroup είχε γίνει με επισημότητα, μεγάλη κυβερνητική στήριξη και παρουσία στελεχών και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης ως «πρωτοποριακό δημοσιογραφικό τόλμημα».

τικής Ευρώπης, όπου παραδοσιακά οι δημοσιογράφοι αλλά και τα Μέσα ενημέρωσης κατείχαν αυξημένη αυτονομία και θεσμική κατοχύρωση στο όνομα του πλουραλισμού και της αστικής δημοκρατίας. Με πρόσχημα τη διάδοση «ψευδών» ειδήσεων και παραπληροφόρησης πριν την πανδημία και την προστασίαασφάλεια έναντι του ιού εδώ και ένα χρόνο, οι κυβερνήσεις δυτικών χωρών προχώρησαν σε εκτενείς περιορισμούς στην ελευθερία του Τύπου και των δημοσιογράφων. Πέρα από την οικονομική κρίση στα μίντια διεθνώς και τις διαπλεκόμενες σχέσεις των επιχειρήσεων ΜΜΕ με την επιχειρηματική και κυβερνητική εξουσία, αυξήθηκαν οι απαγορεύσεις στην πληροφόρηση από πρωτογενείς θεσμικές πηγές, προχώρησε η περιστολή δικαιωμάτων στην άσκηση της δημοσιογραφίας και ο έλεγχος της ενημέρωσης. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Ουγγαρία και η Ελλάδα, ο έλεγχος είναι ολοκληρωτικός, σχεδόν καθολικός, καθώς οι κυβερνήσεις Όρμπαν και Μητσοτάκη έχουν τη συναίνεση των μιντιαρχών στη μετατροπή του συνόλου των ΜΜΕ σε ενσωματωμένα όργανα κυβερνητικής προπαγάνδας.

ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΟΙ ∆ίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων «Σπάρτακος» Για μια ακόμη φορά, η Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων κατακλύζεται από καταγγελίες φαντάρων που διατάζονται να υπηρετήσουν ως άμισθοι υπηρέτες των αξιωματικών ώστε να εξασφαλιστούν οι δωρεάν διακοπές των τελευταίων στις στρατιωτικές κατασκηνώσεις. Ειδικά για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, στις κατασκηνώσεις ΚΕΔΑ της πολεμικής αεροπορίας, οι οποίες κατακλύστηκαν από κόσμο λόγω των πάμφθηνων τιμών, όσοι υπηρετούν εκεί μας έγραψαν: «Παρά τα υποτιθέμενα μέτρα για τον κορονοϊό υπάρχει συνωστισμός στους θαλάμους. Δεν υπάρχουν σαπούνια και απολυμαντικά για τους σμηνίες. Δεν έχει ζεστό νερό για μπάνιο. Δεν έχει πρωινό. Η ποιότητα φαγητού για τους σμηνίες είναι αισχρή. Ανώτερος αξιωματικός φέρεται επιθετικά και με πολύ αγένεια». Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που φτάνουν τέτοιες καταγγελίες από το ΚΕΔΑ. Πέρσι οι συνάδελφοι

Αμισθί εργασία σμηνιτών ▸ Για την εξασφάλιση δωρεάν διακοπών των αξιωματικών στις στρατιωτικές κατασκηνώσεις μας έγραφαν: «Ελλείψει πολιτικού προσωπικού και γεμάτο από στελέχη και κάποιους ΟΒΑ, στο ΚΕΔΑ οι σμηνίτες αποτελούν το υπηρετικό προσωπικό για τους στρατιωτικούς. Η διάρκεια των εργασιών ανά γκρουπ είναι τέσσερις μέρες μέσα και τέσσερις έξω, σε μια κίνηση εξαγοράς συνειδήσεων των δωρεάν εργαζόμενων σμηνιτών. Υφίσταται η αντίληψη, από πλευράς σμηνιτών από τη μια πλευρά, ότι η κατάσταση είναι θετικά αποτιμώμενη και κυρίαρχα, στον αντίποδα, οι εργαζόμενοι φαντάροι αισθάνονται ότι η κατάσταση δεν εί-

ναι βιώσιμη. Συγκεκριμένα, δεν λείπουν και οι παραινέσεις για σεβασμό στους ανώτατους αξιωματικούς. Οι συνεχείς αγγαρείες. Η έλλειψη μέτρων υγιεινής. Η μηδαμινή μέριμνα για μετακίνηση οπλιτών και μη. Η αυστηρότητα και η ειρωνεία διοικητών και προϊσταμένων, οι οποίοι δεν εφαρμόζουν το δικαίωμα περί προσωπικών δεδομένων». Εμείς απαιτούμε την απομάκρυνση όλων των φαντάρων από τις στρατιωτικές κατασκηνώσεις. Είναι προκλητικό να έχουμε τεράστια ανεργία στον χώρο του τουρισμού και ο στρα-

τός να καλύπτει θέσεις εργασίας με τη δωρεάν εργασία των φαντάρων. Να γίνουν τώρα προσλήψεις πολιτικού προσωπικού. Αυτήν την κατάσταση ακραίας εκμετάλλευσης αμφισβητεί το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων «Σπάρτακος» και δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε με συγκεκριμένες κινηματικές πρωτοβουλίες. Καλούμε σε κοινή πάλη τα σωματεία, τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Επίσης, απαιτούμε ίσους όρους στρατιωτικής θητείας για όλους. Όταν σε πάει μια βδομάδα μέσα και μια βδομάδα έξω, σημαίνει ότι οι 150 σμηνίτες θα κάνουν στους τέσσερις μήνες που θα εργαστούν στο ΚΕΔΑ δύο μήνες λιγότερη θητεία. Αυτό δεν το κάνει το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας γιατί σκέφτηκε τους σμηνίτες, αλλά παραχωρεί τις άδειες, ώστε οι συνάδελφοι να ανταποκριθούν στα εξαντλητικά ωράρια. Άρα, υπάρχει η δυνατότητα να μειωθεί η στρατιωτική θητεία για όλους στους έξι μήνες.

Κοινωνία Ιωάννα Καρδάρα

ανελλαδική κινητοποίηση κατά της καύσης των απορριμμάτων πραγματοποιείται το Σάββατο 26 Ιουνίου στον Βόλο, ένα χρόνο μετά τη βίαιη καταστολή της αντίστοιχης διαδήλωσης στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ-Lafarge και τον θάνατο του αγωνιστή Βασίλη Μάγγου. «Όταν η τυραννία γίνεται νόμος, η ανατροπή γίνεται καθήκον! Ψωμί-Υγεία-Παιδεία-Ελευθερία!», είναι το κεντρικό σύνθημα του καλέσματος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Βόλου Ενάντια στη Καύση Σκουπιδιών. «Ένα χρόνο πριν, στη μεγαλειώδη διαδήλωση της 13ης Ιουνίου, ο πήχης της λαϊκής απαιτητικότητας απέναντι στο έγκλημα της καύσης σκουπιδιών άλλαξε στάθμη. Το σύνθημα “να φύγει η Lafarge από την πόλη”, έφερε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης τα κολοσσιαία οικονομικά συμφέροντα που προωθούν την καύση σκουπιδιών, θέτοντας μια προοπτική νίκης πέρα και έξω από θεσμικές αυταπάτες εξορθολογισμού της. Η θέληση του λαού της πόλης του Βόλου να ορίσει ο ίδιος το μέλλον του, κόντρα στην επιχειρηματική χούντα επενδυτών, κυβερνήσεων και τοπικού κράτους, ήταν αυτό που τρόμαξε την αστική πολιτική, η οποία απάντησε με τον βασικό τρόπο που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές διεκδικήσεις: Την άγρια και ολοκληρωτική καταστολή, αποτέλεσμα της οποίας ήταν και ο βασανισμός και ο θάνατος του αγωνιστή Βασίλη Μάγγου», επισημαίνει μεταξύ άλλων στο Πριν ο περιφερειακός σύμβουλος Θεσσαλίας με την Αριστερή Παρέμβαση στην Θεσσαλία Ανταρσία για την Ανατροπή και μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Βόλου, Στάθης Ντούρος. «Ένα χρόνο μετά, που η πανδημία και η δολοφονική της διαχείριση από τα κυβερνητικά επιτελεία θύμισαν σε όλη την κοινωνία την αξία της υγείας, το έγκλημα της καύσης σκουπιδιών κλιμακώνεται στην πόλη του Βόλου και ταυτόχρονα θεμελιώνεται και σε πανελλαδική κλίμακα. Μία

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Βόλος: Να φύγει η Lafarge, για να ζήσουμε εμείς! Αγωνιστικός «συναγερμός» στην πόλη λόγω της πανελλαδικής κινητοποίησης ενάντια στην καύση απορριμμάτων και την κρατική καταστολή, μετά από κάλεσμα του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Βόλου και τη στήριξη δεκάδων συλλογικοτήτων από όλη τη χώρα.

εξέλιξη που επιβεβαιώνει πως η καύση σκουπιδιών είναι δομικά ενταγμένη στους στρατηγικούς σχεδιασμούς του κεφαλαίου και στον ενεργειακό πόλεμο που διεξάγει εναντίον των φυσικών πόρων, του φυσικού πλούτου, των κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών της εργαζόμενης πλειοψηφίας», προσθέτει. Όπως εξηγεί ο Στάθης Ντούρος, αυτό το ιστορικό σταυροδρόμι ανοίγει αντικειμενικά νέες δυνατότητες ενοποίησης του πολύμορφου κινήματος που διεξάγεται από άκρη σε άκρη

της χώρας ενάντια στην καταστροφική καπιταλιστική ανάπτυξη, για το δικαίωμα για τη γη και την ελευθερία. Δυνατότητες που το τελευταίο διάστημα εμφανίζονται στις μάχες από τα Άγραφα μέχρι τον Βόλο και από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Ήπειρο. Όσον αφορά την πανελλαδική κινητοποίηση του Σαββάτου, τονίζει ότι αποτελεί έναν νέο σταθμό γι’ αυτό το μεγάλο λαϊκό κίνημα, με στόχο να συμβάλει στην κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην καύση σκουπιδιών. «Ο Συντο-

Προσυγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 26/6 στις 6.30 μ.μ. στο Νοσοκομείο Βόλου

Μήνυση για τον βασανισμό του Βασίλη Μήνυση κατά παντός υπευθύνου για κακοποίηση και βασανισμό κατέθεσε πριν λίγες μέρες η οικογένεια του Βασίλη Μάγγου, του αγωνιστή που πέθανε τον Ιούλιο του 2020, έναν μήνα μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του από αστυνομικούς έξω από τα δικαστήρια του Βόλου. Ο πατέρας του, Γιάννης Μάγγος, προχώρησε σε δήλωση, στην οποία αναφέρει ότι ο γιος του «κακοποιήθηκε και βασανίστηκε από αστυνομικούς», ενώ ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί στην οικογένεια τα αποτελέσματα της ΕΔΕ που ολοκληρώθηκε

στις 23 Φεβρουαρίου, παρά τη δημόσια δέσμευση του ίδιου του υπουργού «Προστασίας του Πολίτη» Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και το γεγονός ότι έχει ήδη γίνει γνωστό ότι κάποιοι από τους ελεγχθέντες αστυνομικούς παραπέμπονται πειθαρχικά. «Ο γιος μας υπέστη βαριές σωματικές και ψυχικές, για την υγεία και τη ζωή του, βλάβες, ακυρώθηκε η προσωπικότητά του, δεν άντεξε την άδικη ταπείνωση, οδηγήθηκε στον θάνατο. Αν δεν συνέβαιναν όλα αυτά, σήμερα θα ζούσε […]», τονίζει μεταξύ άλλων ο Γ. Μάγγος.

νισμός Συλλογικοτήτων Βόλου, μετά από μια σειρά δράσεων, αρχής γενομένης από την πανελλαδική ημέρα δράσης στις 29 Μαΐου, οδεύει το Σάββατο 26 Ιουνίου στην πανελλαδική διαδήλωση στην πόλη του Βόλου ενάντια στην καύση σκουπιδιών και την κρατική τρομοκρατία. Δεν θέλουμε απλά να μην ξεχαστεί η μέχρι σήμερα παρακαταθήκη αυτού του αγώνα. Στόχος μας είναι να υπονομεύσουμε στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τους σχεδιασμούς για την καύση σκουπιδιών, την ίδια τη λειτουργία της Lafarge που αποτελεί τον νούμερο ένα παίχτη αυτής της αντικοινωνικής σκευωρίας. Να δημιουργήσουμε ένα ρεύμα σκληρής τιμωρίας για τους ηθικούς και υλικούς αυτουργούς του θανάτου του Β. Μάγγου και τελικά να διαμορφώσουμε όρους νίκης σε μία μάχη που είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για την κοινωνική πλειοψηφία», καταλήγει ο Στάθης Ντούρος. Την κινητοποίηση στηρίζουν μεταξύ άλλων η Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας Βόλου, περιβαλλοντικές συλλογικότητες, καθώς και τοπικές αριστερές αντικαπιταλιστικές κινήσεις από όλη την Ελλάδα. «Ενάμιση χρόνο μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, είναι πλέον ξεκάθαρο πως το βαρύ “υποκείμενο νόσημα” που γεννά την υγειονομική, την οικονομική και την περιβαλλοντική καταστροφή είναι η λεηλασία της φύσης με σκοπό το καπιταλιστικό κέρδος. […] Αλλά και στη διαχείριση των απορριμμάτων, η δημόσια υγεία και η ζωή των κατοίκων μπαίνουν σε κίνδυνο από τις βλαβερές συνέπειες του θαψίματος και της καύσης των απορριμμάτων. Διοξίνες, φουράνια, βαρέα μέταλλα, επικίνδυνοι αέριοι ρύποι και τοξική τέφρα που θα καταλήγει στο νερό και το έδαφος και από εκεί στην τροφική αλυσίδα είναι το μέλλον που ετοιμάζουν στους κατοίκους των περιοχών που θα δημιουργηθούν τα εργοστάσια καύσης», αναφέρουν στο δικό τους κάλεσμα το ΝΑΡ και η νΚΑ Βόλου.

Κοινωνία

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Ν. ΦΙΛΑ∆ΕΛΦΕΙΑ

ΑΜΟΡΓΟΣ

Ο δήμος δίνει 3,8 εκατ. ευρώ για... φώτα led

«Φυσάει κόντρα» στην εισβολή

Γιάννης Ελαφρός

των βιομηχανικών ΑΠΕ ▸ Ιδιαίτερα επιτυχημένη εκδήλωση από τον σύλλογο «Νήσος Αμοργός»

Η δημοτική αρχή της Νέας ΦιλαδέλφειαςΝέας Χαλκηδόνας, βαδίζοντας στα γνωστά χνάρια των ιδιωτικοποιήσεων και με πρόσχημα την αντικατάσταση του συνόλου των λαμπτήρων του δημοτικού φωτισμού με λάμπες τύπου led, έφερε πρόταση στο δημοτικό συμβούλιο, η οποία προέβλεπε την ανάθεση του έργου σε ιδιώτη εργολάβο. Το συνολικό κόστος της προμήθειας και της εγκατάστασης ανέρχεται σε 3.724.292,26 ευρώ, με δέσμευση του δήμου για καταβολή στον εργολάβο 100.000 ευρώ τον πρώτο χρόνο και 453.036,53 ευρώ από τα δημοτικά τέλη για τα επόμενα οκτώ χρόνια, δηλαδή μέχρι και το 2029, δεσμεύοντας με αυτό τον τρόπο τις δύο επόμενες διοικήσεις του δήμου! Στην πρόταση αυτή αντέδρασε το σωματείο εργαζομένων του δήμου, που αντιπρότεινε να τοποθετηθούν οι λάμπες από το τμήμα ηλεκτροφωτισμού σε ένα διάστημα έξι μηνών, οπότε το συνολικό κόστος για τον δήμο θα έπεφτε στο 1.090.084,80 ευρώ, μιας και η τοποθέτηση δεν θα κόστιζε κάτι επιπλέον. Η πρόταση αυτή υπερασπίζεται τα

χρήματα των δημοτών, καθώς και τον δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών του δήμου. Μάλιστα, έγινε αποδεκτή και στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου με ψήφους 19 υπέρ 12 κατά και 2 λευκά. Ωστόσο η δημοτική αρχή, κατά την γνωστή της πρακτική και αφού απέτυχε να περάσει την πρότασή της από το δημοτικό συμβούλιο, καταπατώντας αυτή την απόφαση, την έφερε στην Οικονομική Επιτροπή του δήμου όπου και έχει την πλειοψηφία. Την Τετάρτη 23 Ιουνίου το σωματείο του δήμου, αντιδρώντας, προχώρησε σε στάση εργασίας και κατάληψη του δημαρχείου, ενώ μοιράστηκε μαζικά επιστολή προς τους κατοίκους. Την ίδια ημέρα πραγματοποιήθηκε μπροστά από το δημαρχείο μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των κατοίκων και των εργαζομένων του δήμου ενάντια στα σχέδια ανάθεσης δημόσιων υπηρεσιών σε ιδιώτες εργολάβους.

εράκι αισιοδοξίας για την ευαισθητοποίηση των κατοίκων φύσηξε την Κυριακή 13 Ιουνίου από τη Λόζα, τη γραφική κεντρική πλατεία της Χώρας της Αμοργού. Εκεί διοργανώθηκε εκδήλωση από τον σύλλογο «Νήσος Αμοργός», με τίτλο «Βιομηχανικά Αιολικά και Φωτοβολταϊκά στην Αμοργό, το νησί μας στις πλέον απειλούμενες περιοχές της Ευρώπης». Ο χώρος της εκδήλωσης γέμισε από κατοίκους, οι οποίοι παρέμειναν σχεδόν μέχρι τα μεσάνυχτα. Εντυπωσιακή ήταν η προσομοίωση του ήχου που προβλέπεται –σύμφωνα με τις προδιαγραφές τους– να κάνουν οι ανεμογεννήτριες,

εάν εγκατασταθούν γύρω από το χωριό. Ένας ρυθμικός και ιδιαίτερα ενοχλητικός βόμβος κάλυψε την πλατεία. Σύμφωνα με τον ομιλητή Δημήτρη Γκότση, μηχανικό σχεδίασης συστημάτων, η Αμοργός μπορεί να καλύψει τις ενεργειακές ανάγκες της με μία ή δύο ανεμογεννήτριες και ένα σχετικά μικρό αριθμό φωτοβολταϊκών. Αντί γι’ αυτό, με βάση την πολιτική των κυβερνήσεων, έχουν αδειοδοτηθεί δύο θηριώδεις «επενδύσεις» της ΔΕΗ Ανανεώσιμες και της γαλλικής EDF, που μπορούν να καρφώσουν στα βουνά του νησιού μέχρι και 72 ανεμογεννήτριες ύψους 150 μέτρων, εκ των οποίων οι 15 στις πλαγιές πάνω από την πανέμορφη Χώρα! Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε η μοναδικότητα του οικοσυστήματος της Αμοργού –και των άλλων νησιών των Κυκλάδων– από τον καθηγητή Βιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, Μωυσή Μυλωνά. «Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουμε στις πλαγιές, όσο πιο μακριά από την ανθρώπινη δραστηριότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η βιοποικιλότητα», είπε χαρακτηριστικά. Ο Άκης Παπασαράντης, από την Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων του Αιγαίου, μετέφερε τη θετική εμπειρία από την κινητοποίηση που οδήγησε στην ακύρωση του φαραωνικού έργου για βιομηχανικές ΑΠΕ σε 14 μικρά νησιά του αρχιπελάγους. Όπως και ο Δ. Γκότσης, ανέδειξε τα προβλήματα του ενεργειακού σχεδιασμού σε

διεθνές αλλά και εθνικό-τοπικό επίπεδο, που γίνεται με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία, προκαλώντας καταστροφικά πλήγματα στο περιβάλλον, χωρίς να περιορίζει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Ο δικηγόρος Τρύφωνας Κόλλιας παρουσίασε τις θεσμικές διευκολύνσεις και τα εγγυημένα έσοδα που παρέχει το κράτος στις εταιρείες ΑΠΕ, ενώ οι πολίτες βλέπουν μεγάλες αυξήσεις στο ρεύμα. Για τις καταστροφικές συνέπειες στο περιβάλλον της Καρύστου από την τοποθέτηση ήδη 410 ανεμογεννητριών μίλησε η Ροδόπη Σφυρίδη, από την Επιτροπή Κατοίκων, προειδοποιώντας πως σχεδιάζεται η εγκατάσταση άλλων τόσων στο άμεσο μέλλον(!), υπερβαίνοντας ακόμα και τη «φέρουσα ικανότητα» που προβλέπουν οι νόμοι. Με συγκινητικά και απλά λόγια η Ρ. Σφυρίδη παρουσίασε τον αγώνα της πολύπαθης περιοχής. Ο Πέτρος Κουσουνάδης, μέλος της διαδημοτικής επιτροπής Τήνου, περιέγραψε τη μεγάλη κινητοποίηση των κατοίκων του νησιού, που έχει αποτρέψει μέχρι τώρα την εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Αναφέρθηκε επίσης στην καταστολή και στο όργιο των διώξεων σε πάνω από 100 άτομα. Όπως σημειώνει ο σύλλογος «Νήσος Αμοργός», η εκδήλωση έδειξε πως «οι κάτοικοι του νησιού θέλουν να πάρουν την τύχη του τόπου τους στα χέρια τους και να μην επιτρέψουν να μετατραπεί η Αμοργός σε βιομηχανική ζώνη παραγωγής ενέργειας». Όπου σπέρνονται άνεμοι «επενδυτικής» λεηλασίας, υψώνονται θύελλες κοινωνικών αντιδράσεων…

ΛΙΜΑΝΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Νεκρός ο λιμενεργάτης Δημήτρης Θηρίου

ο τελευταίο του μεροκάματο πραγματοποίησε το περασμένο Σάββατο 19 Ιουνίου στο εμπορικό λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ο 59χρονος Δημήτρης Θηρίου. Το εργατικό «ατύχημα» συνέβη νωρίς το πρωί, όταν ο λιμενεργάτης και γνωστός συνδικαλιστής τραυματίστηκε σοβαρά στα δύο κάτω άκρα από περονοφόρο μηχάνημα (κλαρκ), ενώ εργαζόταν στον καταπέλτη εμπορικού πλοίου. Ο 59χρονος μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «ΑΧΕΠΑ» όπου και υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση, ενώ στην συνέχεια εισήχθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Τελικά έχασε τη μάχη για τη ζωή το απόγευμα της

ίδιας μέρας. Για το συμβάν συνελήφθη ο 46χρονος χειριστής του μηχανήματος ενώ το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης διενεργεί προανάκριση. Ο Δημήτρης Θηρίου ήταν γνωστός στη Θεσσαλονίκη για τη συνδικαλιστική του δράση. Είχε διατελέσει πρόεδρος του Σωματείου Φορτοεκφορτωτών Λιμένα Θεσσαλονίκης και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στους συναδέλφους του. Επρόκειτο να βγει στη σύνταξη σε περίπου τρεις μήνες. «Ο θάνατος του συναδέλφου έρχεται να προστεθεί στην τεράστια λίστα των εργατικών ατυχημάτων που συμβαίνουν καθημερινά μέσα στους χώρους δουλειάς, που οι εργοδότες έχουν μετατρέψει σε σύγχρονες γαλέρες», σημειώνουν

σε κοινή τους ανακοίνωση έντεκα σωματεία εργαζομένων της Θεσσαλονίκης. «Αυτή είναι η “πρόοδος” που διαφημίζει η κυβέρνηση, με τους χώρους δουλειάς να έχουν μετατραπεί σε κάτεργα, με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και εκατοντάδες συναδέλφους σακατεμένους ή νεκρούς», προσθέτουν. Παράλληλα, ο Σύνδεσμος Εποπτών και Αρχιεργατών ζητά την ουσιαστική διερεύνηση των αιτιών του τραγικού συμβάντος. Από την πλευρά της η διοίκηση της ΟΛΘ ΑΕ, μέσω εσωτερικού μηνύματος προς τους εργαζόμενους, περιορίστηκε σε… θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένεια και τους φίλους του Δημήτρη Θηρίου.

Κοινωνία

ριν από 54 ολόκληρα χρόνια, στις 27 Ιουνίου του μακρινού 1967, στο Ένφιλντ του Λονδίνου, εγκαθίσταται σε υποκατάστημα τράπεζας το πρώτο αυτόματο μηχάνημα ανάληψης μετρητών (ATM). Καλλιεργείται, έτσι, σιγά-σιγά στους πολίτες η αίσθηση της πρόσβασης σε μετρητά ανά πάσα στιγμή. Στην πραγματικότητα, το καπιταλιστικό σύστημα «καλωσορίζει» ένα ακόμη τέλειο εργαλείο, ώστε το χρήμα να κινείται και να καταναλώνεται 24 ώρες το 24ωρο, μέσω των τραπεζών. Με αφορμή την συγκεκριμένη επέτειο, είναι ίσως μια ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στο πώς η ψηφιοποίηση των συναλλαγών έχει χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για τη μείωση των καταστημάτων των τραπεζών και των τραπεζοϋπαλλήλων. «Η ψηφιοποίηση, όπως και γενικότερα η τεχνολογική εξέλιξη, δεν οδηγεί από μόνη της στην απώλεια θέσεων εργασίας. Τις μετασχηματίζει αλλά δεν τις καταργεί, δεν είναι φυσική συνέπεια αλλά επιλογή του κεφαλαίου. Υπήρχαν και παλιότερα τομές που άλλαξαν ριζικά τον τρόπο άσκησης του τραπεζικού επαγγέλματος αυξάνοντας την παραγωγικότητα (π.χ. on line μηχανογραφικά, ΑΤΜ, κ.α.), υπήρχε όμως κι ένα ισχυρό –περισσότερο από ότι σήμερα τουλάχιστον– συνδικαλιστικό κίνημα που διεκδικούσε οφέλη για τους εργαζόμενους από τις μεταβολές αυτές (π.χ. μείωση ωραρίου)», σχολιάζει αρχικά στο Πριν ο Βίκτορας Τσακίρης, τραπεζοϋπάλληλος και μέλος του ΔΣ του ΕΚΑ με την Αγωνιστική Ταξική Ενότητα ΕΚΑ. «Αυτή τη φορά, δε, ούτε και το κοινό βλέπει κάποια οφέλη, ίσα-ίσα που για μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες (π.χ. ηλικιωμένοι) η πρόσβαση στις τραπεζικές υπηρεσίες γίνεται πιο δύσκολη και πιο ακριβή και φυσικά εντελώς απρόσωπη. Να θυμηθούμε και την τελευταία σκηνή του Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ: “Δεν

ΕΦΚΑ

ΤΡΑΠΕΖΕΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Αρχοντούλα Βαρβάκη

Λουκέτα και απολύσεις μέσω… ψηφιοποίησης υπηρεσιών ▸ Την περίοδο 2017-2020 χάθηκαν 8.610 θέσεις εργασίας

είμαι πελάτης, καταναλωτής ή χρήστης υπηρεσιών. Δεν είμαι ένα ΑΜΚΑ ή μια κουκκίδα στην οθόνη”», προσθέτει. Τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας και της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας (ΟΤΟΕ) που δόθηκαν στα ΜΜΕ τον Μάιο δείχνουν τις συρρικνώσεις που έχει υποστεί ο κλάδος τα τελευταία χρόνια. Οι θέσεις που χάθηκαν σε όλες τις τράπεζες από το 2017 έως το 2020 είναι 8.610 (από 41.707 σε 33.097). Υπήρξε, δηλαδή, μία μείωση του προσωπικού κατά 20,5%. Το 2020 μόνο απομακρύνθηκαν 3.630 εργαζόμενοι. Αν συγκρίνουμε το προσωπικό που υπήρχε στις τράπεζες μετά το 2020 με το προσωπικό του 2009, το οποίο ήταν

65.682 εργαζόμενοι, βλέπουμε ότι η μείωση είναι σχεδόν στο μισό. Αντίστοιχα μεγάλη είναι και η μείωση των καταστημάτων. Οι τράπεζες Πειραιώς, Εθνική, Eurobank, Alpha Bank είχαν 2.168 καταστήματα το 2017 και έφτασαν στα 1.702 το 2020 (μείωση κατά 21,5%). Αν κοιτάξουμε ακόμα πιο πίσω, σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της ΟΤΟΕ, θα δούμε ότι από το 2010 έως το 2019 το δίκτυο τραπεζικών καταστημάτων της χώρας είχε υποστεί μείωση πάνω από 50%. Οι μειώσεις αυτές μόνο ως πρόσχημα μπορούν να βρουν την ψηφιοποίηση που επικαλούνται οι τράπεζες. Όπως σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση η ΟΤΟΕ, «τουλάχιστον 30% της

πελατείας (και όχι μόνο οι ηλικιωμένοι συμπολίτες μας, που έχουν άλλωστε κάθε δικαίωμα σε ισότιμη και απρόσκοπτη εξυπηρέτηση) αδυνατεί να χρησιμοποιήσει τα εναλλακτικά δίκτυα, εξαιτίας προβλημάτων στις υποδομές, κόστους σύνδεσης, κόστους συναλλαγών ή εξαιτίας έλλειψης ψηφιακών γνώσεων και δεξιοτήτων». Ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της συζήτησης είναι η σύγκριση της μείωσης των τραπεζοϋπαλλήλων στην Ελλάδα με την αντίστοιχη σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία της ΟΤΟΕ, στη χώρα μας αντιστοιχεί σήμερα ένας τραπεζοϋπάλληλος σε 292 κατοίκους, ενώ στην Ευρωζώνη ένας σε 185 κατοίκους. Για να πλησιάσει το τραπεζικό μας σύστημα το μέσο όρο της Ευρωζώνης, θα έπρεπε να λειτουργεί με 37% παραπάνω εργαζόμενους». Παράλληλα, το 2019 ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη ήταν ένα τραπεζικό κατάστημα ανά 2.530 κατοίκους. Στην Ελλάδα (με τις γνωστές γεωγραφικές ιδιομορφίες...) αντιστοιχούσε ένα κατάστημα σε 5.662 κατοίκους». Οι μαζικές απομακρύνσεις τραπεζοϋπαλλήλων γίνονται με προγράμματα εθελούσιας εξόδου. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και τις αποσχίσεις διευθύνσεων και του προσωπικού που ανήκει σε αυτές, οι οποίες οδηγούν τους υπαλλήλους σε νέες συμβάσεις και χειρότερες συνθήκες εργασίας, χωρίς τα σημαντικά κεκτημένα του τραπεζοϋπαλληλικού κλάδου.

Κυριάκος Νασόπουλος

Διώξεις σε εργαζόμενους για να «περάσουν» οι ιδιώτες

ταματημό δεν έχουν τα «φτηνά» επικοινωνιακά σόου του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κώστη Χατζηδάκη –τα οποία όμως δυστυχώς βρίσκουν απήχηση σε μια μερίδα πολιτών– προκειμένου να ισοπεδώσει ότι έχει μείνει όρθιο στη δημόσια ασφάλιση και να παραχωρήσει κάθε υπηρεσία του ΕΦΚΑ σε ιδιώτες. Η τελευταία του παράσταση άρχισε την Παρασκευή 18 Ιουνίου όταν, ως άλλος «σερίφης», πραγματοποίησε «ντου» στο υποκατάστημα του ΕΦΚΑ στην Αγία Παρασκευή όπου και… ανακάλυψε –σύμφωνα με τα λεγόμενά του– την απουσία 14 εργαζομένων. Την ίδια μέρα, δεν έχασε την ευκαιρία να προαναγγέλλει τη «λειτουργία ενός μεγάλου ενιαίου τηλεφωνικού κέντρου του υπουργείου και όλων των εποπτευόμενων οργανισμών, όπως

είναι ο ΕΦΚΑ». Λίγες μέρες μετά, η παράσταση του υπουργού συνεχίστηκε με την προαναγγελία πειθαρχικών διώξεων σε βάρος εργαζομένων για δήθεν «δεσποτικές συμπεριφορές τους που οδηγούν σε ακραία ταλαιπωρία των πολιτών από τις υπηρεσίες του Φορέα». «Αποφάσισα να στείλω 10 περιπτώσεις ακραίας ταλαιπωρίας πολιτών από υπηρεσίες του ΕΦΚΑ για πειθαρχικό έλεγχο. Δεν μένω σ’ αυτό. Πάμε σε άμεση αναβάθμιση του τηλεφωνικού κέντρου, αλλά παράλληλα και σε επέκταση των ψηφιακών συναλλαγών με τον ΕΦΚΑ», δήλωσε με στόμφο ο Κωστής Χατζηδάκης. «Ο βασικός λόγος αναφοράς του υπουργού στην τηλεφωνική εξυπηρέτηση δεν είναι άλλος από την… ταμπακιέρα –την παραχώρηση, δηλαδή, του τηλεφωνικού κέντρου σε ιδιώτες!», τονίζει σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία

Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ). Παράλληλα, η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι η σημερινή κατάσταση στον ΕΦΚΑ οφείλεται στις διαχρονικά εφαρμοζόμενες αντιασφαλιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων, τουλάχιστον της τελευταίας δεκαετίας. Ανακοίνωση καταδίκης των πρακτικών Χατζηδάκη εξέδωσε και ο Σύλλογος Υπαλλήλων Ασφαλιστικών Ταμείων. «Κάτω τα χέρια από τα δικαιώματά μας, κάτω τα χέρια από τους εργαζόμενους του ΕΦΚΑ», σημειώνουν οι Ριζοσπαστικές Αγωνιστικές Κινήσεις.

18 Επιτροπή του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση και της νΚΑ για το Έμφυλο

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Κοινωνία

Μπλόκο διαρκείας σε όσους θέλουν να μας γυρίσουν στον μεσαίωνα ▸ Ποιοι και γιατί προετοίμαζαν το «Συνέδριο Γονιμότητας»

ο μεγαλοκαθηγητικό κατεστημένο σε συνεργασία με την κυβέρνηση, την προεδρία της δημοκρατίας και την εκκλησία προσπάθησαν να διοργανώσουν στα Ιωάννινα στις 2-4 Ιουλίου 2021 συνέδριο με τίτλο «1ο Συνέδριο Γονιμότητας και Αναπαραγωγικής Αυτονομίας – Όρια και Επιλογές», το οποίο μπλοκαρίστηκε και τελικά ακυρώθηκε, μετά τις εντονότατες και μαζικές αντιδράσεις του γυναικείου κινήματος, φεμινιστικών οργανώσεων αλλά και πλήθους κόσμου. Το συνέδριο αυτό, παρά τον παραπλανητικό του τίτλο, αποτελούσε μία προσπάθεια οργάνωσης και διάδοσης των πιο αντιδραστικών και σκοταδιστικών επιλογών του συστήματος όσον αφορά τα δικαιώματα των γυναικών και της οικογένειας στις συνθήκες του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού. Από το κείμενο της πρόσκλησης, το πρόγραμμα, τα προπαγανδιστικά βίντεο του «συνεδρίου» κ.λπ. αναδείχθηκε ξεκάθαρα μια άκρως συντηρητική αντίληψη μισογυνισμού, ανάλογη με αυτή που διαδίδει το ρεύμα της λεγόμενης «εναλλακτικής δεξιάς» (alt-right) του Τραμπ στις ΗΠΑ και αλλού, δηλαδή της σύγχρονης ακροδεξιάς λογικής για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, σύμφωνα με την οποία η βασική της αποστολή είναι η αναπαραγωγή του είδους και ειδικότερα του… έθνους, γι’ αυτό είναι από προβληματικό έως απαράδεκτο στα νιάτα της να ασχολείται με σπουδές, καριέρες κ.λπ. και να θυμάται την τεκνοποίηση «όταν πλέον είναι αργά…. Δεν είναι τυχαίο ότι κεντρικό ρόλο θα επιτελούσαν διάφοροι μητροπολίτες με διαλέξεις «ορθόδοξης χριστιανικής ηθικής» ως μέρος του… επιστημονικού προγράμματος. Βασικές διοργανώτριες ήταν τρεις πανεπιστημιακές ΜαιευτικέςΓυναικολογικές κλινικές (Ιωαννίνων, Λάρισας, Αλεξανδρούπολης), με την αιγίδα της ηγεσίας του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου και της ΠτΔ, με παρέλαση κορυφαίων κρατικών παραγόντων (της επιτρόπου ΕΕ κ. Κυριακίδου, του αναπληρωτή υπουργού Υγείας κ. Κοντοζαμάνη, του περιφερειάρχη Αττικής κ. Πατούλη κ.λπ.) και φυσικά με κερασάκι στην τούρτα τη διάχυτη προπαγάνδα υπέρ των Συμπράξεων Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) στην υγεία. Η απόσυρση της ΕΡΤ και της προέδρου της δημοκρατίας και άλλων φορέων από την υπο-

στήριξη του συνεδρίου, κάτω από την κατακραυγή του κόσμου, δεν μπορεί να καλύψει τις σοβαρές πολιτικές ευθύνες τους για αυτό το απαράδεκτο συνέδριο. Από κοντά και η Eurobank που διοργάνωσε εκδήλωση αντίστοιχης λογικής για το «δημογραφικό πρόβλημα» με τον πιασάρικο τίτλο «Μπροστά για την οικογένεια». Αλλά, αφού όλοι αυτοί κόπτονται για το «δημογραφικό», γιατί άραγε δεν δίνουν άμεσα ιθαγένεια σε όλους τους μετανάστες και πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα, πολλοί εκ των οποίων είναι παιδιά; Το ερώτημα είναι, φυσικά, ρητορικό, αφού γνωρίζουμε πως δεν ενδιαφέρονται για το αν ο πληθυσμός είναι γερασμένος, αλλά για την «καθαρότητα του έθνους», η οποία πάει χέρι-χέρι με τη διατήρηση των μεταναστών και προσφύγων σε καθεστώς χωρίς χαρτιά για να αποτελούν το πιο βαριά εκμεταλλευόμενο στρώμα της εργατικής τάξης. Αποτελεί απύθμενη υποκρισία για τους φορείς του κεφαλαίου και την κυβέρνηση –η οποία τις ίδιες ημέρες ψήφιζε ένα νόμο που θα διαλύσει τη ζωή της εργατικής τάξης– να κάνουν πως κόπτονται για τον οικογενειακό προγραμματισμό των εργαζομένων και ειδικά των εργαζόμενων γυναικών. Η αστική τάξη, που έχει καταστήσει τη δημιουργία και συντήρηση οικογένειας από δύσκολη έως δυσβάσταχτη για την πλειοψηφία της εργατικής τάξης, με τη μαζική ανεργία, τους πετσοκομμένους μισθούς

και τη διάλυση των όποιων κρατικών δομών πρόνοιας, έρχεται τώρα να κάνει μαθήματα στις εργαζόμενες γυναίκες να μην αμελούν τα καθήκοντα τους ως μητέρες! Αιδώς Αργείοι… Ο στόχος τους είναι διπλός: Από τη μία να διαφημίσουν τα προγράμματα εξωσωματικής γονιμοποίησης, παρουσιάζοντας τη μητρότητα ως υπέρτατο στόχο για τη ζωή μιας γυναίκας, διευρύνοντας την «αγορά» και προσδίδοντάς της «πατριωτική διάσταση» — γι’ αυτό και ο πρωταγωνιστικός ρόλος Μαιευτικών κλινικών και μεγαλοκαθηγητάδων υγείας στη διοργάνωση. Από την άλλη, να

Από τη μια διαφημίζουν τα προγράμματα εξωσωματικής γονιμοποίησης, από την άλλη δηλητηριάζουν ιδεολογικά με τα δόγματα περί «παραδοσιακού ρόλου της γυναίκας»

δηλητηριάσουν ιδεολογικά με τα σκοταδιστικά τους δόγματα και τις πατριαρχικές τους αντιλήψεις περί «παραδοσιακού ρόλου της γυναίκας» τα νέα κομμάτια της εργατικής τάξης, ώστε να δικαιολογούν τη μαζική ανεργία ειδικά των γυναικών, τη μείωση των φοιτητριών παιδιών της εργατικής τάξης λόγω των νέων μέτρων της Κεραμέως και να αναπαράγουν με τον πιο αντιδραστικό τρόπο τις σεξιστικές διακρίσεις και τον καταμερισμό στην εργασία και συνολικά την κοινωνία με βάση το φύλο. Δεν πρόκειται να δεχτούμε να γυρίσουμε 100 χρόνια πίσω, ο σκοταδισμός δεν θα περάσει. Το αν, πότε, πώς και τι είδους οικογένεια θα θελήσουν να κάνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι εξαρτάται από τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ζωής και τις δυνατότητες που προσφέρονται, γι’ αυτό και σε κάθε περίπτωση αυτή η σημαντικότατη επιλογή ζωής είναι δικό τους θέμα και όχι της εκκλησίας, των μεγαλοκαθηγητάδων, των τραπεζών και των κυβερνήσεων. Οι γυναίκες δεν αποτελούν άβουλα σκεύη αναπαραγωγής χωρίς δικαίωμα αυτοδιάθεσης στα σώματά τους και στις ζωές τους. Η ακύρωση του συνεδρίου αποτελεί μια πρώτη νίκη του κόσμου που αντέδρασε άμεσα και μαζικά! Δεν επαναπαυόμαστε όμως! Ο αγώνας ενάντια σε μία κυβέρνηση βαθιά αντιδραστική που μέσα σε λίγα χρόνια επιχείρησε να διαλύσει κάθε εργασιακό δικαίωμα, που ψήφισε το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, που επιχειρεί να αναιρέσει την έλλειψη συναίνεσης στον ορισμό του βιασμού είναι διαρκής! Δεν είναι τυχαίο πως ο κατάπτυστος νόμος Χατζηδάκη που καταργεί το 8ωρο παρουσιάζεται ως ευκαιρία για τις γυναίκες να δουν τα παιδιά τους! Πολύ περισσότερο που η σύνθεση των διοργανωτών του συγκεκριμένου συνεδρίου έδειξε ότι ένα ευρύ μπλοκ δυνάμεων του κεφαλαίου, του πολιτικού συστήματος και της εκκλησίας προωθεί αυτές τις απόψεις και είμαστε βέβαιες ότι κάποια στιγμή θα επανέλθει. Το ΝΑΡ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η σύγχρονη αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική αριστερά θα πάρουν πρωτοβουλίες στο μαζικό εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα ενάντια σε αυτό το αντιδραστικό τσουνάμι που επιχειρεί να μας οδηγήσει πίσω στον Μεσαίωνα, ώστε αυτή η προσωρινή υποχώρηση και ήττα του αντιδραστικού μπλοκ να βαθύνει και να γίνει διαρκής.

Πολιτισμός Βασίλης Τσιράκης

ο καλοκαιρινό και υβριδικό 23ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (24 Ιουνίου - 4 Ιουλίου) πέρα από τη δια ζώσης παρακολούθησή του στους θερινούς κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης, είναι προσβάσιμο σε όλους, μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας του. Τι θα δούμε; Στη Shipwreck Industry LTD του Αλέξανδρου Σικαλιά, ένας 56χρονος οξυγονοκολλητής που εργάζεται στη βαριά ναυπηγική βιομηχανία αγωνίζεται να επιβιώσει από την οικονομική κρίση, η οποία έχει οδηγήσει την εταιρεία στο χείλος της χρεοκοπίας. Στον Αναπληρωτή του Αριστείδη Αγάθου, παρουσιάζεται η εύθραυστη «κανονικότητα» της ζωής ενός –επί δέκα συναπτά χρόνια– αναπληρωτή δάσκαλου στους Φούρνους Ικαρίας. Στα Ακόρντα του Νότου του Νικόλα Τσιαμαντάνη επιχειρείται μία βιωματική καταγραφή της εργασίας στα προγράμματα κοινωφελούς χαρακτήρα του ΟΑΕΔ στον Βόλο, με πρωταγωνιστές τους εργάτες που συμμετέχουν σε αυτά, αλλά και τους υπάλληλους στην υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου. Με αναφορά στην πολιτική συγκυρία οι ταινίες Χρυσή Αυγή υπόθεση όλων μας της Ανζελίκ Κουρούνης, η οποία συμμετέχει στο Διεθνές Διαγωνιστικό μεγάλου μήκους και οι Αόρατοι της Μαριάννας Κακαουνάκη, η οποία συμμετέχει στο Διεθνές διαγωνιστικό Newcomers. Στην πρώτη, επιχειρείται να απαντηθεί το ερώτημα πώς, εντέλει, πρέπει να αντισταθούμε στον ναζισμό, ενώ ραχοκοκαλιά του ντοκιμαντέρ αποτελεί η δίκη της Χρυσής Αυγής η οποία συγκρίνεται με τη δίκη της Νυρεμβέργης. Στη δεύτερη, ο Εμπουμπεκίρ και η Γκόνζα κατηγορούνται στην Τουρκία για τρομοκρατία και μετά από τρία χρόνια κυνηγημένοι καταφέρνουν να δραπετεύσουν στην Ελλάδα, όπου δεν αναγνωρίζονται ως πολιτικοί πρόσφυγες και πρέπει να μάθουν να ζουν ως φυγάδες. Στο επίκαιρο θέμα της πανδημίας αναφέρονται οι ταινίες: Άνθρωποι στην πανδημία, ένα συλλογικό έργο φοιτητών/τριών του τμήματος Κινηματογράφου του ΑΠΘ, όπου επτά φοιτήτριες και φοιτητές σκιαγραφούν το πορτρέτο ενός συγκατοίκου τους στη διάρκεια της καραντίνας. Μέσα από το τζάμι, τρεις πράξεις του Χρήστου Μπάρμπα, όπου περιγράφεται ο απόλυτος εγκλεισμός για δυο μήνες του προσωπικού και των φιλοξενούμενων ενός γηροκομείου στον Άγιο Στέφανο, όταν στη

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Εργασία, προσφυγικό-μεταναστευτικό, πανδημία, ακροδεξιά, σεξισμόςομοφοβία, εκπαίδευση, ιστορία αλλά και πολιτική συγκυρία, είναι μερικές από τις θεματικές του 23ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ένα φεστιβάλ που συνομιλεί με την κοινωνία ΜΟΥΣΙΚΗ

Υπεραστικοί: «Προκήρυξη» με νότες ▸ Κυκλοφόρησε συλλογή τραγουδιών του συγκροτήματος

διάρκεια του πρώτου κούς και παρακρατικούς lockdown η δομή μηχανισμούς, ενώ το σφραγίστηκε για προΨωμί και μια κουβέρτα του ληπτικούς λόγους. Δημήτρη Γκρίντζου μας Προβολές και υ Παρόντες του Γιώργου θυμίζει, μέσα από τρεις του λιμανιού π Αυγερόπουλου, όπου οι περιγραφές επιζώντων, και του σαλονιού ιατη σφαγή του Δεκεμβρίου πρωταγωνιστές της διατο χείρισης της πανδημίαςς με του 1943 στη μικρή πόλη των φέτος Καλ τις αποφάσεις τους και τους Καλαβρύτων από τους ναζί. το καλοκαίρι σμούς Τ παρασκηνιακούς χειρισμούς Τέλος, αξίζει να επισημάροσκόνουμ τους μπαίνουν στο μικροσκόνουμε ακόμα πέντε ταινίες: νται με Μια όμ πιο και αντιπαρατίθενται όμορφη μέρα των Δάνη Καραυν το βάϊσαρίδη και Γιώργου Πατεράκη, τις μάχες όσων σηκώνουν η οποία εστιάζει σε δύο αυτο-ορρος των επιπτώσεων. ισμού και γανωμέν Τα θέματα του σεξισμού γανωμένα εκπαιδευτικά εγχειραγματεύορήματα π της ομοφοβίας διαπραγματεύοπροσχολικής ηλικίας στην Ελλάδα, τα οποία χρησιμοποιούν νται μεταξύ άλλων και οι ταινίες, συνδυασμ Με ένα τακούνι της Νικόλ Αλεξανδροσυνδυασμό εναλλακτικών εκπαιταγράφεται δευτικών μεθόδων, το Θολό ποτάμι πούλου, στην οποία καταγράφεται ίκας και ερτου Μπαασ η ζωή μιας τρανς γυναίκας Μπαασίμ του Θωμά Σίδερη με αναφορά στον ποιητικό λόγο ενός γάτριας του σεξ σε μία εξομολόγηίνει να είσαι Σύρου πρό ση ψυχής για το τι σημαίνει πρόσφυγα που ενηλικιώθηκε άδα σήμερα στην περι τρανς γυναίκα στην Ελλάδα περιπλάνηση, το Έγκλημα στον και η ταινία Letters του Αναστάση σταθμό Βενιζέλου της Χριστίνας ΣιγαΔαλλή, η οποία αφηγείται τέσσερις νίδου, όπου ο φακός παρακολουθεί πραγματικές ιστορίες μελών της το έργο της Κίνησης Πολιτών ΘεσΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στην Ελλάδα σαλονίκης ενάντια στην απόσπαση του 2020, οι οποίοι δεν έχουν μιλήτων αρχαιοτήτων που ανασκάφησει για τις σεξουαλικές τους προτικαν στον σταθμό Βενιζέλου κατά μήσεις στους γονείς τους. τις εργασίες του μετρό, το Εκεί που Δύο ταινίες μνήμης εστιάζουν κάποτε ζούσαν οι νεκροί των Μάριου στην περίοδο της κατοχής και του Κλεφτάκη, Ισαβέλλας Αλωπούδη, εμφύλιου. Το Καινούργιος Ουρανός: με θέμα την αχανή νεκρόπολη μιΟι γυναίκες στον Δημοκρατικό Στρατό σού εκατομμύριου αστέγων δίπλα Ελλάδας των Γιάννη Ξύδα, Τάσου στο κέντρο του Καΐρου και, τέλος, Κωνσταντόπουλου, επικεντρώτην Επιστροφή στη γη των Χρύσας νεται στην περίοδο της Λευκής Τζελέπη, Άκη Κερσανίδη, με θέμα Τρομοκρατίας μετά τη συμφωνία το εν εξελίξει έργο ενός κεραμίστα της Βάρκιζας, όπου χιλιάδες αγωμε τίτλο «σβώλοι», όπου διερευνάνίστριες και αγωνιστές της Αντίται το αποτύπωμα της αρχέγονης στασης καταδιώκονται από κρατιφόρμας στον δημόσιο χώρο.

Με συλλογική δουλειά και με μεράκι, όπως μας έχει συνηθίσει, η μουσική κολεκτίβα Υπεραστικοί ετοίμασε το πρώτο της άλμπουμ (CD) με τίτλο Προκήρυξη, το οποίο περιλαμβάνει τα τραγούδια με κοινωνικό περιεχόμενο που τους έκαναν γνωστούς κατά την ταραχώδη πολιτική περίοδο 2010-2014. Όπως σημειώνουν τα μέλη του συγκροτήματος, το CD με το βιβλιαράκι που το συνοδεύει δεν προορίζονται για εμπορική χρήση, θα κυκλοφορούν και θα μοιράζονται με ελεύθερη συνεισφορά. Πέραν των συναυλιών των Υπεραστικών, στις οποίες θα διαθέτουν οι ίδιοι την Προκήρυξη, επιδίωξή τους είναι το άλμπουμ να φιλοξενηθεί και σε κοινωνικούς και πολιτιστικούς χώρους, πολιτικά στέκια, εργατικά κέντρα και σωματεία, καθώς και σε κάποια βιβλιοπωλεία με κουτί ελεύθερης οικονομικής συνεισφοράς. Κάθε ένα από τα 16 τραγούδια της συλλογής συνδέεται και με έναν αγώνα που σφράγισε την περίοδο εκείνη. Έτσι, μεταξύ άλλων, συναντάμε τραγούδια από τον «Στόλο της ελευθερίας» προς τη Γάζα το 2010, μέχρι την απεργία πείνας των 300 μεταναστών της Υπατίας και της Θεσσαλονίκης, τον 9μηνο απεργιακό αγώνα των χαλυβουργών και τον αγώνα των κατοίκων της ΒΑ Χαλκιδικής ενάντια στις εταιρείες των χρυσοθήρων. Όπως σημειώνεται στο συνοδευτικό βιβλιαράκι: «[…] Στα χνάρια του αγώνα ζήτησαν το βήμα τους τούτα τα τραγούδια, χνάρια αγώνα να γίνουν κι αυτά. Βρήκαν φωνή στη φωνή των αγωνιζόμενων. Ανάσα πήραν από την ανάσα τους. Κουράγιο από το κουράγιο τους, και πείσμα από την απόφασή τους για ανυποχώρητο αγώνα».

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Κίνηση ιδεών

Γιάννης Ελαφρός

Η ανισότητα ως ύβρις, η ιστορία ως κιβωτός αγώνα και ελπίδας Στο βιβλίο του Η ύβρις της ανισότητας ο Γιάννης Λομβαρδάς επιχειρεί ένα πολύ δύσκολο έργο: Αναδεικνύοντας μια θεμελιώδη πλευρά των εκμεταλλευτικών κοινωνιών, την κοινωνική ανισότητα, που στην εποχή μας έχει απογειωθεί, προσπαθεί να βρει το τι και το γιατί και να το παρουσιάσει με τρόπο τεκμηριωμένο και εύληπτο.

Ινδία: Φιλελεύθερη δημοκρατία και ακροδεξιά του Aijaz Ahmad εκδόσεις Έρασμος Ο Ινδός μαρξιστής Αϊτζάζ Αχμάντ στο βιβλίο του Ινδία: φιλελεύθερη δημοκρατία και ακροδεξιά αναφέρεται στην πορεία της ινδουιστικής ακροδεξιάς προς την εξουσία. Από το 2014 το ινδουιστικό εθνικιστικό κόμμα Μπαρατίγια Τζανάτα (BJP) έχει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και την κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ναρέντρα Μόντι, ένα κομμάτι στο παγκόσμιο παζλ των ακροδεξιών ηγετών. Το ερώτημα που θέτει ο Αχμάντ είναι αν μια φασιστική δύναμη μπορεί να ανέβει στην εξουσία και να επιβάλλει την πολιτική της, χωρίς να διαρρήξει το κέλυφος των αστικοδημοκρατικών θεσμών και της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης. Ο Αχμάντ ανατρέχει στην ινδική ιστορία του 20ου αιώνα και στην αργή αλλά σταδιακή διάβρωση των θεσμών της «κοινωνίας των πολιτών» από την Εθνική Εθελοντική Οργάνωση (RSS), μια ακροδεξιά οργάνωση «μετωπικό» σχήμα της οποίας είναι το κυβερνόν κόμμα. Η RSS από το 1925 προβάλλει την εθνική συγκρότηση στη βάση της ινδουιστικής θρησκευτικοπολιτισμικής κοινότητας –οι ινδουιστές είναι το 80% του πληθυσμού, χρησιμοποιώντας και βία — «σποραδικές» δολοφονίες χριστιανών και μουσουλμάνων. Η υποχώρηση του ισχυρού κομμουνιστικού κινήματος μετά το 1989, η απροκάλυπτη στήριξη του BJP από την αστική τάξη, η συναίνεση στην εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών και εθνοθρησκευτικής ατζέντας από το κόμμα του Κογκρέσου, έφερε την ακροδεξιά στην εξουσία μέσω του κοινοβουλευτισμού. Μόνο η κομμουνιστική αριστερά δεν έχει συνεργαστεί με το BJP. Στο επίμετρο, ο Φώτης Τερζάκης κάνει τους παραλληλισμούς με την περίπτωση της Χρυσής Αυγής. Μπάμπης Συριόπουλος

πάρχουν βιβλία που αποτελούν επιστέγασμα των προσπαθειών και των αγώνων μιας ζωής. Το βιβλίο του Γιάννη Πελ. Λομβαρδά Η ύβρις της ανισότητας μέσα από την παγκόσμια ιστορία (εκδόσεις Εντός) είναι ένα από τα σπάνια αυτά δημιουργήματα. Ο Γιάννης Λομβαρδάς είναι οδοντίατρος με πλούσιο επιστημονικό έργο, έξι βιβλία και πλήθος δημοσιεύσεων, στα οποία εμβαθύνει στην επιστήμη του κλάδου του, με όπλο τη φιλοσοφική προσέγγιση του διαλεκτικού υλισμού. Στο έργο του Η ύβρις της ανισότητας, που κυκλοφορεί αφιερωμένο «Στη μνήμη αυτών που θυσίασαν τη ζωή τους για ένα πιο δίκαιο κόσμο», ο Γιάννης Λομβαρδάς αναμετριέται με ένα καθολικό και κρίσιμο ζήτημα: Να εντοπίσει τις αιτίες της κοινωνικής ανισότητας, εξετάζοντας την ιστορική εξέλιξή της και να αναδείξει τις δυνατότητες της κοινωνικής απελευθέρωσης, όχι ως ιδεολογική προσμονή αλλά ως βάσιμη δυνατότητα της ταξικής πάλης. «Γιατί 20 μόλις άνθρωποι έχουν περιουσία όση το ετήσιο εισόδημα του 47% του πλανήτη; Πώς το 80% του πλανήτη καρπώνεται μόλις το 12% του παγκόσμιου πλούτου; Είναι λογικό το 45% της γης να επιβιώνει με κάτω από δύο δολάρια την ημέρα; Αποτελεί φυσική επιταγή, κάποιον ίσως σιδερένιο φυσικό νόμο ή πρόκειται για μια κοινωνική «ύβριν»; Και γιατί αυτή η πολυεπίπεδη ανισότητα διευρύνεται αντί να αμβλύνεται στο διάβα του 21ου αιώνα; Μάταιοι οι μακραίωνοι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες για την υπέρβασή της ή προοίμιο της οριστικής κατάργησής της;». Τα ερωτήματα αυτά «βασανίζουν» τον Γ. Λομβαρδά, που αρνείται τις εύκολες απαντήσεις. «Το να αποδώσουμε την οικονομική αυτή ανισότητα αλλά και τις άλλες αντιφάσεις της ανθρώπινης κοινωνίας στην πλεονεξία και στην εγωιστική φύση του ανθρώπου αποτελεί μια εύκολη και ανέξοδη ερμηνεία που νομιμοποιεί μάλιστα και κάνει αποδεκτή τη βαρβαρότητα σαν φυσιολογική συμπεριφορά του ανθρώπου. Η ερμηνεία αυτή μετατρέπει τη δίκαιη κοινωνία της συλλογικής προσπάθειας που ονειρευόμαστε σ’ ένα ευγενικό αλλά ανεφάρμοστο ιδεώδες», γράφει ο συγγραφέας στην εισαγωγή του βιβλίου. «Αν ζητάμε απαντήσεις στο γιατί αυτή η μεγάλη αντίφαση της οικονομικής ανισότητας και στο εάν υπάρχει δυνατότητα για έναν πιο δίκαιο κόσμο, θα πρέπει να μελετήσουμε τη δομή και

«Το να αποδώσουμε τις αντιφάσεις της ανθρώπινης κοινωνίας στην πλεονεξία και στην εγωιστική φύση του ανθρώπου αποτελεί μια εύκολη και ανέξοδη ερμηνεία», γράφει ο Γ. Λομβαρδάς την ανάπτυξη της ανθρώπινης κοινωνίας κάτω από το φως της ιστορίας, ιδωμένης από την πλευρά των αδυνάτων και των καταφρονεμένων. Στόχος και φιλοδοξία αυτού του βιβλίου αυτού: να ρίξει λίγο φως στο διαχρονικό αυτό ερώτημα της ανθρωπότητας», συμπληρώνει. Και η αλήθεια είναι πως ο Γ. Λομβαρδάς ρίχνει αρκετό φως και μάλιστα σωστά στοχευμένο σε ένα ογκωδέστατο έργο 940 σελίδων, δομημένο σε 18 κεφάλαια και με 1.524 παραπομπές, που αποκαλύπτουν και τη δουλειά του συγγραφέα. Οι τίτλοι των κεφαλαίων φανερώνουν το εύρος της μελέτης. Ξεκινώντας με την παρουσίαση της ανισότητας στο χάραμα της νέας χιλιετίας (μετά το 2000 δηλαδή) επιστρέφει και διατρέχει την πρωτόγονη κοινωνία, την οικονομία του γένους, την πατριαρχική οικογένεια

και την ταξική κοινωνία, τους νομαδικούς λαούς, τους Εβραίους, τις κοινωνίες στις όχθες των μεγάλων ποταμών, τη δουλοκτητική αυτοκρατορία των Ρωμαίων, τη νέα Ρώμη, το θεοκρατικό και φεουδαρχικό Βυζάντιο, την Ευρώπη του μεσαίωνα και της φεουδαρχίας, την απολυταρχία στην Ευρώπη και τις μεγάλες εξεγέρσεις, τη μεγάλη Γαλλική επανάσταση, τη βιομηχανική επανάσταση και τον καπιταλισμό. Ακολουθούν ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος, η Οκτωβριανή επανάσταση –πρώτο εργατικό κράτος, η προδομένη επανάσταση στη Γερμανία, ο φασισμός στην Ευρώπη, ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, ο ψυχρός πόλεμος και η νίκη της αντεπανάστασης, ενώ στο τελευταίο κεφάλαιο ο συγγραφέας θέτει το ερώτημα «γιατί η κατάρρευση και η ανατροπή;» και δίνει απαντήσεις, αφήνοντας ανοικτό το παράθυρο της ελπίδας. Ο Γ. Λομβαρδάς πέρα από τη δική του προσέγγιση για την πορεία της Σοβιετικής Ένωσης και των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, παρουσιάζει με ευρύ πνεύμα τη συζήτηση για τα αίτια της κατάρρευσης, με αναφορές στο έργο των Βασίλη Φίλια, Ευτύχη Μπιτσάκη, Βίκτορ Βαζιούλιν, Κώστα Κάππου, Κώστα Μπατίκα και στις θέσεις του ΚΚΕ. Ο Γ. Λομβαρδάς υπογραμμίζει πως «για να επιτύχουν οι εργαζόμενοι την ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής», θα πρέπει οι ίδιοι και τα κόμματά τους, «να κατακτήσουν την ουσία και το πρόγραμμα του σοσιαλισμού με βάση την εμπειρία όλων των προσπαθειών που προηγήθηκαν, αλλά και τη γνώση και την κριτική του καπιταλισμού της εποχής μας». Κι ακόμα: «Για να αποφασίσουν η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι γενικά να αγωνιστούν ξανά και να χύσουν το αίμα τους για τον σοσιαλισμό […] θα πρέπει να πεισθούν ότι στη νέα αυτή κοινωνία η ελευθερία του ενός δεν θα βάζει εμπόδια στην ελευθερία του άλλου, ότι δεν θα γίνονται εκπτώσεις στην ουσία της δημοκρατίας, ότι δεν θα απαγορεύεται η διαφορετική γνώμη και ότι δεν θα στερείται από κανέναν η δυνατότητα να αναπτύξει τις δημιουργικές του ικανότητες και τα ταλέντα του». Το βιβλίο του Γιάννη Λομβαρδά πετυχαίνει όχι μόνο να συμβάλει στην κατανόηση της πραγματικότητας στην ιστορική της εξέλιξη αλλά να δώσει περίσσευμα γνώσης και έμπνευσης για την ασίγαστη προσπάθεια να αλλάξουμε τον κόσμο.

Ρωγμές στον χρόνο

Μεγάλη Ιδέα ήταν η κυρίαρχη ιδεολογία του ελληνικού κράτους μέχρι το 1922. Το κεντρικό της συστατικό ήταν η επέκταση των συνόρων του ελληνικού κράτους. Ωστόσο, δεν ήταν μια συνεκτική ιδεολογία. Ένα μέρος των Ελλήνων φαντασιωνόταν την επανάληψη ενός γεγονότος σαν την ελληνική επανάσταση, όπως η κρητική επανάσταση, το ριζοσπαστικό κίνημα στα Ιόνια νησιά ή στη Σάμο. Παράλληλα, το αίτημα αυτό συνδεόταν με μια δημοκρατική επανάσταση απέναντι στο οθωμανικό αυταρχικό καθεστώς. Ωστόσο, το εκσυγχρονιστικό κομμάτι της ελληνικής αστικής τάξης φανταζόταν την επέκταση με αμιγώς οικονομικούς όρους και με τυπικά στρατιωτικά μέσα, όπως οι Βαλκανικοί Πόλεμοι. Η κατοχή της Σμύρνης το 1919 αποτέλεσε μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ο ελληνικός στρατός εμφανίστηκε ως εκπρόσωπος μιας μεγάλης συμμαχίας δημοκρατικών κρατών που μόλις είχε νικήσει στο Μεγάλο Πόλεμο. Θα αναλάμβανε την επιτήρηση μιας ζώνης γύρω από τη Σμύρνη στα παράλια, όπως και οι άλλοι συμμαχικοί στρατοί. Θα ήταν ένας στρατός κατοχής, χωρίς η Ελλάδα να έχει δικαιώματα επί της Σμύρνης και της ευρύτερης ηπειρωτικής της περιοχής. Στο πλαίσιο όμως της αυτοδιάθεσης των εθνών, δινόταν η δυνατότητα μετά από πέντε χρόνια να διεξαχθεί ένα δημοψήφισμα και οι κάτοικοι «ελεύθερα» θα αποφάσιζαν το μέλλον της περιοχής. Προφανώς, όμως, η Ελλάδα πίστευε ότι, εκ των πραγμάτων, θα «κέρδιζε» το δημοψήφισμα. Η Σμύρνη εκείνη την εποχή είχε περίπου 270.000 πληθυσμό εκ των οποίων 140.000 ελληνορθόδοξοι. Στο ευρύτερο βιλαέτι Σμύρνης όμως το μουσουλμανικό στοιχείο αποτελούσε πλειοψηφία. Με άλλα λόγια, η στρατιωτικοποίηση της λύσης αποτελούσε τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο. Στις 10 Αυγούστου 1920 υπογράφηκε η Συνθήκη των Σεβρών, η οποία καθόριζε τους όρους ειρήνης των Συμμάχων με την ηττημένη Οθωμανική αυτοκρατορία. Στις 2/15 Μαΐου 1919 ελληνικά στρατεύματα αποβιβάσθηκαν στη Σμύρνη και κατέλαβαν την πόλη και τις γύρω περιοχές. Και ενώ ο Σουλτάνος δέχθηκε τη συνθήκη, οι Νεότουρκοι με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ δεν την αναγνώρισαν, ξεκινώντας ανταρτοπόλεμο με την Αντάντ και τους Έλληνες συμμάχους της. Σύντομα, λοιπόν, ο ελληνικός στρατός χρειάστηκε να προχωρήσει σε επιχειρήσεις εκτός της Ζώνης της Σμύρνης, με το σκεπτικό βέβαια να προσαρτήσει και νέα εδάφη στην κατεχόμενη περιοχή. Στις 6 Ιουνίου του 1920 η ελληνική στρατιά άρχισε να προελαύνει προς βορρά και έως το τέλος του Οκτωβρίου είχε πετύχει να καταλάβει τη γραμμή Νικομήδει-

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Κώστας Παλούκης 100 χρόνια πριν, τέλη Ιουνίου του 1921, άρχισε η τελευταία προέλαση του ελληνικού στρατού από τις ήδη προχωρημένες θέσεις του στο Αφιόν Καραχισάρ στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Η επίθεση ανακόπηκε τον Αύγουστο στον ποταμό Σαγγάριο, το καταστροφικό τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας, ένα χρόνο μετά, πλησίαζε. Οι επεκτατικές βλέψεις της αστικής τάξης με τις πλάτες της Αντάντ κατέληξαν σε τραγωδία.

Μικρά Ασία, καλοκαίρι 1921: Η τελευταία επίθεση πριν την καταστροφή

α-Προύσα-Ουσάκ. Τον Νοέμβριο του ψη στρατηγικών εφεδρειών επιμήκυ1920, η Ηνωμένη Αντιπολίτευση θα νε τον χρόνο παραμονής στο μέτωπο επικρατήσει στις εκλογές με κεντρικαι μείωνε τον χρόνο ξεκούρασης. κό σύνθημα «Οίκαδε», δηλαδή πίσω Η κοινωνική σύνθεση του στρατεύστο σπίτι. Ο Βενιζέλος δεν θα εκλεγεί ματος ενέτεινε τη δυσαρέσκεια του ούτε καν βουλευτής και θα αποχωπολέμου, καθώς οι στρατευμένοι ρήσει από τη χώρα. Η στρατιά αγρότες επιθυμούσαν την επιάσει στρο της Μικράς Ασίας θα χάσει στροφή στις εργασίες τους. ύς τους φιλοβενιζελικούς Σε περιόδους μεγάλης Οι εκδηλώσεις κ επικεφαλής αξιωματικλίμακας επιχειρήσεαπόρριψης κούς της. Ταυτόχρονα, ων η εξάντληση και η ο Κεμάλ θα εδραιωθεί κόπωση ήταν σχεδόν του πολέμου και στην τουρκική ενδοσε απόλυτο βαθμό. του χαρακτήρα του χώρα, ενώ η επιστροΟι περιπτώσεις εγκααπό τους στρατιώτες φή του βασιλιά Κωντάλειψης τραυματιών σταντίνου, συμμάχου στο πεδίο της μάχης αυξάνονταν ύ κ η προοπτική του θατου ηττημένου Γερμανού και ήσει νάτ Κάιζερ, θα δυσαρεστήσει νάτου ή της αιχμαλωσίας σεις προκαλ τις συμμαχικές κυβερνήσεις. προκαλούσε συναισθήματα Την ίδια στιγμή η κατάσταση τρόμου και φόβου στους οπλίτες. Η του ελληνικού στρατού μάλλον δεν αντικατάσταση από άλλες μονάδες ή θα πρέπει να θεωρηθεί ιδανική. Σύμη οπισθοχώρηση από το κύριο μέτωφωνα με τον Γεώργιο Χασιώτη, οι μεπο του πολέμου γίνονταν αντιληπτή ραρχίες δύσκολα αντικαθίσταντο. Η ως «απελευθέρωση» από τις σκληρές διασπορά των δυνάμεων και η έλλεισυνθήκες της στρατιωτικής ζωής και

δημιουργούσε προσδοκίες για αποχώρηση από το μέτωπο και επιστροφή στην Ελλάδα. Η ακύρωση αυτών των προσδοκιών προκαλούσε στους οπλίτες οργή και αγανάκτηση. Τα νέα για επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των οικογενειών τους καθιστούσε το αίτημα για πάση θυσία επιστροφή στην Ελλάδα επιτακτικό. Ταυτόχρονα, στις κατεχόμενες περιοχές ο ελληνικός στρατός προσπαθούσε να αντιμετωπίσει το τουρκικό αντάρτικο και να ελληνοποιήσει τους τομείς κατοχής, ασκώντας τρομοκρατία και βία στον μουσουλμανικό πληθυσμό. Η προέλαση των ελληνικών δυνάμεων από το Αφιόν Καραχισάρ –είχε καταληφθεί από τον Μάρτιο του 1921– άρχισε στις 30 Ιουνίου 1921, ενώ το Εσκί Σεχίρ καταλήφθηκε στις 6 Ιουλίου. Η επίθεση συνεχίστηκε μέχρι την ήττα του ελληνικού στρατού τον Αύγουστο, μετά τη διάβαση του ποταμού Σαγγάριου. Η κατάσταση είχε επιδεινωθεί για την ελληνική πλευρά, καθώς τα χορηγούμενα τρόφιμα ήταν σε αποσύνθεση, αδύνατον να καταναλωθούν, ακόμα και να παρασκευαστούν. Παράλληλα, μεγάλος αριθμός τραυματιών, ελλείψει υγειονομικού υλικού και μεταγωγικών, εγκαταλείπονταν χωρίς περίθαλψη και διατροφή, αρκετοί οδηγούνταν στον θάνατο ή την αιχμαλωσία. Έτσι, το φαινόμενο της ανυποταξίας και λιποταξίας εντείνονταν μετά τις μάχες στο Σαγγάριο. Οι αξιωματικοί εφάρμοζαν μία σειρά πειθαρχικών μέτρων κατά την καθημερινή επαφή με τους στρατιώτες, που δεν προβλέπονταν από τον στρατιωτικό κανονισμό, προκαλώντας αγανάχτηση. Τα περιστατικά απόρριψης του πολέμου και του χαρακτήρα του από τους στρατιώτες του μετώπου και τους επιστρατευμένους αυξάνονταν. Όσο οι συνθήκες στράτευσης και η πραγματικότητα του πολέμου εξανέμιζαν τον εθνικό ιδεαλισμό, εκδηλώνονταν παθητικές ή ενεργητικές αντιστάσεις. Παράλληλα, ο Κεμάλ με μυστική συμφωνία με τους Γάλλους ακύρωσε τη συνθήκη των Σεβρών, ενώ οι Γάλλοι εγκατέλειψαν την Κιλικία, αφήνοντας άφθονο πολεμικό υλικό στα χέρια των Τούρκων. Στις 13 Αυγούστου του 1922 ο ενισχυμένος Κεμαλικός στρατός πραγματοποίησε την κύρια προσβολή των ελληνικών γραμμών με γενική επίθεση στην πλέον αδύναμη θέση τους, στο Αφιόν Καραχισάρ. Η γραμμή του μετώπου διασπάστηκε και ξεκίνησε η υποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων, η οποία σύντομα έλαβε τη μορφή κατάρρευσης. Στις 8 Σεπτεμβρίου οι πρώτοι Τούρκοι στρατιώτες μπήκαν στη Σμύρνη και στις 13 ξεκίνησε η καταστροφή του ελληνορθόδοξου πληθυσμού. Το αποτέλεσμα ήταν πάνω από ένα εκατομμύριο ορθόδοξοι χριστιανοί να βρεθούν πρόσφυγες σε μια διαλυμένη και ηττημένη Ελλάδα.

22 Ντεβρίς Τσιμέν εκπρόσωπος του HDP στην Ευρώπη Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά

▶ Με ποιον τρόπο το HDP και πιθανώς και άλλοι πολιτικοί φορείς της αριστεράς εξωθούνται εκτός νόμου στην Τουρκία; Οι κατηγορίες του Γενικού Εισαγγελέα που ζητούσε το κλείσιμο του HDP στις 17 Μαρτίου 2021 αφορούσαν διαμαρτυρίες για το Κομπάνι, το 2014. Ποια είναι η κατάσταση;

Πρώτα απ’ όλα, δεν υπάρχει άλλο κόμμα εκτός από το HDP που να έχει αντιταχθεί στις πολεμικές πολιτικές του Ερντογάν στο εξωτερικό. Έχουμε το παράδειγμα της σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, όπου το HDP ήταν το μόνο κόμμα που αντιτάχθηκε στην αποστολή στρατιωτικής βοήθειας, γεγονός που ενθαρρύνει ακόμα περισσότερο τον πόλεμο και τις συγκρούσεις. Όπως ίσως θυμάστε, όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Αρμενίων, όλα τα κόμματα του τουρκικού κοινοβουλίου εκτός από το HDP καταδίκασαν την αναγνώριση και εξακολουθούν να αρνούνται την γενοκτονία. Η στοχοποίηση του HDP, καθώς το καθεστώς Ερντογάν ισχυρίζεται ότι «το HDP δεν στέκεται στο πλευρό της Τουρκίας και στις πολιτικές της», γίνεται γιατί το HDP δεν ενέκρινε καμία από τις πολεμικές πολιτικές και τις συγκρούσεις που υλοποιεί το καθεστώς. Όπως, επίσης, θα θυμάστε, στις κουρδικές περιοχές της βόρειας Συρίας σχηματίστηκε αυτόνομη δημοκρατική διοίκηση. Οι Κούρδοι την ονόμασαν Ροζάβα και ανέπτυξαν ένα υποδειγματικό μοντέλο για μια πιθανή λύση στη Συρία. Αυτό το μοντέλο έχει χρησιμοποιηθεί σε όλο τον κόσμο ως παράδειγμα. Μόνο η Τουρκία έβλεπε ένα τέτοιο μοντέλο ως «απειλή», επειδή πίστευε ότι θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα για τους Κούρδους εντός των συνόρων της. Να θυμίσουμε ότι η πόλη Κομπάνι στη Ροζάβα, στα νότια σύνορα της Τουρκίας, δέχθηκε επίθεση από τον ISIS στις 15 Σεπτεμβρίου 2014. Το HDP υποστήριξε την αντίσταση στο Κομπάνι σε πολλές περιοχές του κόσμου, ενάντια στις δηλώσεις στήριξης του Ερντογάν προς τον ISIS. ▶ Γιατί, κατά την γνώμη σας, το κατηγορητήριο ενάντια στο HDP έγινε αποδεκτό από το Συνταγματικό Δικαστήριο;

Δυστυχώς, ο όρος «Συνταγματικό Δικαστήριο» αποτελείται πια από λέξεις κενές περιεχομένου. Το δικαστήριο ενεργεί σαν να είναι υπό τις διαταγές του καθεστώτος Ερντογάν. Αυτό δεν

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

∆ιεθνή

Τη μεθοδευμένη από το καθεστώς Ερντογάν πορεία προς την απαγόρευση του HDP καταγγέλλει ο Ντεβρίς Τσιμέν. «Το δικαστικό σύστημα λειτουργεί εναντίον του HDP με εντολή του Ερντογάν», λέει στο Πριν, υπογραμμίζοντας πως και ρατσιστικές επιθέσεις όπως αυτή στα γραφεία του HDP στη Σμύρνη ενθαρρύνονται από την κυβέρνηση. Ενεργός στην πολιτική πάλη και τη δημοσιογραφία πριν βρεθεί στην Ευρώπη, ο Ντεβρίς Τσιμέν στέλνει μήνυμα αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό και σε όλους τους λαούς της περιοχής.

Στοχοποιούν το HDP γιατί είπε «όχι» στις πολεμικές επεμβάσεις στα γραφεία του HDP στη στ Σμύρνη με αυτή την εξέλιξη;

Δεν είναι η πρώτη φορά που δεχόμαστε επίθεση στα γραφεία μας. Λίγο μετά τις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2015 και στη συνέχεια ξανά το 2016, εκατοντάδες γραφεία μας, συμπεριλαμβανο βανομένης της έδρας μα μας στην Άγκυρα, Πρόθεση του δ δέχθηκαν επίθεση αποτελεί έκπληξη,, καθεστώτος είναι να από ρατσιστικούς αν εξετάσει κανείς καταστρέψει την ελπίδα όχλους και πολλά όλες τις πρόσφααπό αυτά κάηκαν. τες κατασταλτικές για δημοκρατία, ελευθερία, Και αυτές οι επιθέενέργειες του καειρήνη. Ο κουρδικός λαός θα σεις σημειώθηκαν θεστώτος Ερντομπροστά στα μάτια τα υπερασπιστεί με κοινούς γάν. Όπως δήλωσε της αστυνομίας και ο συμπρόεδρος του αγώνες με τους λαούς ττου υπουργείου ΕσωHDP Μιάτ Σανκάρ:: της Τουρκίας τερ τερικών, που δεν έλακά «Η κυβέρνηση –ειδικά βαν μέτρα για την αποο μικρός συνεργάτης της τροπή ττους, ούτε άσκησαν ερνητιMHP– και οι φιλοκυβερνητιδ ώξ διώξεις στους δράστες. Κατά τη λό τους στοκές ομάδες στο σύνολό διάρκεια αυτών των επιθέσεων, όλες οι χοποιούν το HDP επί μήνες. Έκαναν προσπάθειές μας να επικοινωνήσουμε δηλώσεις σε διάφορες πλατφόρμες, με κρατικούς και κυβερνητικούς αξιωπαρουσιάζοντας το HDP ως εχθρό. ματούχους απέβησαν άκαρπες. Μέχρι Εκτόξευσαν απειλές και ζήτησαν από στιγμής, κανένας δράστης δεν έχει προτο Συνταγματικό Δικαστήριο μια τέσαχθεί στη δικαιοσύνη για τις επιθέσεις τοια απόφαση. Αρχικά απηύθυναν εναντίον των μελών του κόμματός μας το αίτημα αυτό στη Γενική Εισαγγεκαι των κομματικών γραφείων μας. λία του Ακυρωτικού Δικαστηρίου. Εν Αυτή η τελευταία θανατηφόρα επίθεολίγοις, πίσω από το κατηγορητήριο ση, κατά την οποία δολοφονήθηκε μια που κατέθεσε ο Γενικός Εισαγγελέας νεαρή γυναίκα, είναι αποτέλεσμα της του Ακυρωτικού Δικαστηρίου, υπάρκυβερνητικής πολιτικής ποινικοποίησης χει αυτή η πολιτική εκστρατεία, εκτου HDP. Δεν είναι τυχαίο ότι η επίθεση στρατεία απειλής και εκβιασμού». σημειώθηκε ενώ η υπόθεση για το ΚοΚαθώς οι περισσότεροι κρατικοί θεμπάνι συνεχίζεται και το HDP αντιμετωσμοί βρίσκονται υπό τον έλεγχο του πίζει το κλείσιμό του. Επιπλέον, σε μια Ερντογάν, θεωρούμε πώς το δικαστιπερίοδο όπου οι βρόμικες σχέσεις μετακό σύστημα λειτουργεί εναντίον του ξύ της κυβέρνησης και της μαφίας έχουν HDP με εντολή του. Δεν υπάρχει διέρθει στο φως, αυτή η επίθεση δείχνει αχωρισμός των εξουσιών, το όλο θέμα ότι το HDP έχει στοχοποιηθεί για άλλη σχετίζεται με τον Ερντογάν. μια φορά, όπως γίνεται πάντα σε κάθε χαοτική κρίσιμη διαδικασία. ▶ Σχετίζεται η πρόσφατη επίθεση

▶ Υπάρχουν αντιστάσεις από την πλευρά του HDP και άλλων πολιτικών δυνάμεων κατά της απόφασης αυτής;

Καθώς η βούληση του πλήττεται σε όλους τους τομείς, ο κουρδικός λαός έχει επιδείξει την αποφασιστικότητά του να την υπερασπιστεί σε κάθε ευκαιρία. Και δεν είναι μόνο ο κουρδικός λαός. Στόχο αποτελεί πρωτίστως ο κουρδικός λαός και η βούλησή του, ταυτόχρονα όμως, και ο κοινός αγώνας των λαών που αποκρυσταλλώθηκε στο HDP. Επίσης, πρόθεση του καθεστώτος είναι να καταστρέψει την ελπίδα για δημοκρατία, να καταπνίξει τη λαχτάρα για ελευθερία και να θάψει οριστικά το όραμα της ειρήνης. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο λέμε ότι ο κουρδικός λαός θα υπερασπιστεί πρωτίστως αυτή την υπόθεση, αλλά ενώνοντάς την με τους κοινούς αγώνες των λαών της Τουρκίας. Παίρνοντας όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις της Τουρκίας με το μέρος του, θα οδηγήσει αυτή την υπόθεση σε ναυάγιο. Στο Ιρακινό Κουρδιστάν πραγματοποιείται από τις 23 Απριλίου μια διασυνοριακή επιχείρηση εισβολής. Όπως πάντα, το HDP και οι συνιστώσες του αντιτίθενται σε αυτές τις πολεμικές πολιτικές. Και προσπαθούμε να διασφαλίσουμε ότι όλα τα δημοκρατικά κομμάτια της Τουρκίας θα αντιταχθούν σε αυτόν τον πόλεμο. ▶ Ποιο είναι το μήνυμά σας προς τον ελληνικό λαό;

Το καθεστώς Ερντογάν ασκεί μια πολιτική χειραγώγησης, μια εξωτερική πολιτική επιθετική απέναντι στις γειτονικές χώρες. Το HDP πιστεύει ότι η αλληλεγγύη είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσουμε την καταστολή, το μίσος και τις πολεμικές πολιτικές του καθεστώτος Ερντογάν. Επίσης, το HDP ανέκαθεν έθετε ως στόχο την ειρήνη και την ελευθερία των λαών και των γειτονικών χωρών, με σταθερές και φιλικές σχέσεις. Στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου στο εξωτερικό και με την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας για τους λαούς μέσα στην Τουρκία: Αρμένιους, Έλληνες, Αλεβίτες, Χριστιανούς, Κούρδους. Για όλους. Λέγοντας αυτά, καλούμε τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις, καθώς και τη διεθνή δημοκρατική κοινότητα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να δράσουν ενάντια σε αυτές τις αμείωτες προσπάθειες διάλυσης του HDP και άρνησης της βούλησης εκατομμυρίων ανθρώπων.

∆ιεθνή Ιράν Κώστας Δικαίος

Ο εκλεκτός των «συντηρητικών» του ιρανικού ιερατείου, Εμπραχίμ Ραϊσί κέρδισε τις προεδρικές εκλογές με ποσοστό 62% αλλά με συμμετοχή κάτω του 50%. Δύσκολες διαπραγματεύσεις με ΗΠΑ και Δύση για μια νέα συμφωνία για τα πυρηνικά.

ριακή νίκη πέτυχε ο Εμπραχίμ Ραϊσί στις πρόσφατες προεδρικές εκλογές του Ιράν, αν αναλογιστεί κανείς ότι το Συμβούλιο των Θεματοφυλάκων απαγόρευσε τη συμμετοχή στις εκλογές στους πιο ικανούς αντιπάλους από την πλευρά των «μεταρρυθμιστών» –οι οποίοι στηρίχτηκαν από τον απερχόμενο πρόεδρο Ρουχανί– με αποτέλεσμα πολλοί «μεταρρυθμιστές» να καλέσουν σε αποχή και έτσι η συμμετοχή στις εκλογές να πέσει κατά 25,4%, φτάνοντας το χαμηλό ποσοστό του 48,78%! Πάντως, η εξουσία πέρασε εξολοκλήρου στους «σκληροπυρηνικούς». Βέβαια, θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε ότι

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

Οριακή νίκη των «σκληροπυρηνικών» η νίκη τους ήταν αποτέλεσμα μόνο αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων. Η ισλαμική δημοκρατία του Ιράν έχει κάποιες λειτουργίες πολιτικές και κοινωνικές, οι οποίες την διαχωρίζουν από τις απολυταρχίες των μοναρχιών του Κόλπου ή τη δικτατορία του Σίσι στην Αίγυπτο. Ωστόσο, πρόκειται για ένα θεοκρατικό ολιγαρχικό καθεστώς που η οικονομική και πολιτική εξουσία ασκείται από το ιερατείο, τον στρατό και τις πλούσιες ελίτ. Η κοινωνική πολιτική ασκείται μέσω φιλανθρωπικών ιδρυμάτων που ελέγχουν το 20% της οικονομίας, βοηθάνε τους φτωχούς και

πράγμα που επηρεάζει τη νεολαία (το 60% του πληθυσμού), αλλά ταυτόχρονα προωθούν μια αυξημένη συνεργασία με τη Δύση –άνοιγμα της οικονομίας στα συμφέροντα των δυτικών πολυεθνικών– στα πλαίσια μιας οικονομίας της αγοράς. Το μεγάλο ατού των «μεταρρυθμιστών» ήταν η Συμφωνία για τα πυρηνικά του 2015, η οποία ήρε τις κυρώσεις ενάντια στο Ιράν. Ωστόσο, η πολιτική αυτή ηττήθηκε, όταν ο Τραμπ απέσυρε τις ΗΠΑ από τη συμφωνία το 2018 και επέβαλε εξοντωτικό εμπάργκο στη χώρα και

προσφέρουν θέσεις στα πανεπιστήμια και τον στρατό, με αποτέλεσμα οι «συντηρητικοί» να διατηρούν μεγάλη επιρροή στις φτωχές μάζες. Επίσης, η πολιτική των «συντηρητικών» δίνει μεγαλύτερο βάρος στην κρατική παρέμβαση στην οικονομία και την ανάπτυξη εγχώριων πόρων, ενώ στην εξωτερική πολιτική προωθούν έναν πατριωτισμό ενάντια στους ιμπεριαλιστές που συνεχίζει να έχει απήχηση στον λαό από την επανάσταση του 1979. Αντίθετα, οι «μετριοπαθείς» υπόσχονται μεν ελευθερίες (στην ουσία βέβαια δεν έκαναν τίποτα επί θητείας Ρουχανί, αντίθετα χρεώθηκαν και την άγρια καταστολή των εξεγέρσεων του 2019 ενάντια στις αυξήσεις στα καύσιμα)

Στη χώρα κυριαρχεί ένα θεοκρατικό ολιγαρχικό καθεστώς, όπου η εξουσία ασκείται από το ιερατείο, τον στρατό και τις πλούσιες ελίτ τον λαό της. Ο Τραμπ προώθησε, σε συνεργασία με Ισραήλ και Σαουδική Αραβία, μια συμμαχία ενάντια στο Ιράν, ώστε να σταματήσει η επέκταση της επιρροής του στην περιοχή της Μ. Ανατολής — φιλοϊρανικές πολιτοφυλακές σε Ιράκ, συμμαχία με Άσαντ και Ρωσία σε Συρία, Χεζμπο-

λάχ σε Λίβανο, Χούθι σε Β. Υεμένη. Η πολιτική αυτή, όμως, είχε μάλλον τα αντίθετα αποτελέσματα. Συσπείρωσε τους «συντηρητικούς» στο εσωτερικό, οδήγησε στην ψήφιση νόμου για την αύξηση του εμπλουτισμού ουρανίου και την επέκταση του πυραυλικού προγράμματος, έστρεψε τη χώρα προς τη Ρωσία και την Κίνα. Επομένως, ήταν αναμενόμενη η νίκη του Ραϊσί (ο οποίος, ας σημειωθεί, χρεώνεται με τις μαζικές εκτελέσεις μαρξιστών και αριστερών πολιτικών κρατουμένων το 1988), αν και αυτό δεν σημαίνει ότι οι « «σκληροπυρηνικοί» αρνούνται τη συνεργασία με τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και τις ΗΠΑ. Αντίθετα, προωθούν τις συνομιλίες αλλά με την προϋπόθεση να αρθούν οι κυρώσεις. Η κυβέρνηση Μπάιντεν διαφοροποιείται από αυτήν του Τραμπ και διατείνεται ότι θέλει να επανέλθει στη συμφωνία αλλά με καλύτερους όρους, ενώ έχει διαφοροποιήσει και τη στάση της απέναντι στη γενοκτονία των Χούθι από τη Σαουδική Αραβία. Οι συζητήσεις συνεχίζονται στη Βιέννη και είναι προφανές ότι επιδιώκεται μια συμφωνία, αφού έχει γίνει φανερό στους δυτικούς ότι το καθεστώς στο Ιράν δεν είναι τόσο ευάλωτο για να πέσει από εσωτερικούς κλυδωνισμούς που θα πυροδοτούσε ο οικονομικός στραγγαλισμός. Ούτε είναι δυνατόν να ηττηθεί με μια επέμβαση, όπως στο Ιράκ, χωρίς τεράστιο κόστος και με απειλή παγκόσμιας κρίσης, λόγω του ελέγχου των στενών του Ορμούζ στον Περσικό Κόλπο. Αντίθετα, η επιρροή του στην περιοχή το καθιστά απαραίτητο μέρος μιας συμφωνίας για τη διευθέτηση ενός στάτους που θα μειώνει και τον κίνδυνο διείσδυσης της Κίνας και της Ρωσίας. Ωστόσο αυτό το σχέδιο δεν είναι εύκολο, αφού θα πρέπει να συμφωνήσουν τόσο η Σαουδική Αραβία –ήδη βρίσκεται σε παρασκηνιακές συζητήσεις με το Ιράν– αλλά πολύ περισσότερο το Ισραήλ, το οποίο θεωρεί την επικράτηση των συντηρητικών αιτία πολέμου.

Γαλλία

Νικητής η αποχή, χαμηλά Μακρόν-Λεπέν Απογοητευτικά κρίνονται τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου των περιφερειακών εκλογών για τους Εμανουέλ Μακρόν και Μαρί Λεπέν. Αρχικά, το κυβερνών κόμμα φαίνεται πως μετά βίας καταλαμβάνει το 10% των ψήφων. Το κακό αποτέλεσμα σε μια εκλογική μάχη που αποτελεί και πολιτική σφυγμομέτρηση, ενόψει των επικείμενων προεδρικών εκλογών, πλήττει το κύρος του Μακρόν και αναδεικνύει πως ο εκλεκτός των τραπεζιτών δεν είναι και εκλεκτός του λαού. Η εκλογική αποτυχία, μάλιστα, μεταφράστηκε και σε εσωκομματική γκρίνια, με στελέχη του να παρομοιάζουν το αποτέλεσμα με «δημοκρατικό χαστούκι». Ανάλογη ήταν και η επίδοση του Εθνικού Συναγερμού της Μαρί Λεπέν. Οι εκτιμήσεις που θέλανε το ακροδεξιό κόμμα να πετυχαίνει έναν πολιτικό θρίαμβο –μέσω της κατάκτησης για πρώτη φορά στην ιστορία έστω μία περιφέρειας– φαίνεται να διαψεύδονται. Η αδυναμία της Λεπέν να ακολουθήσει τη δυναμική που αναπτύσσει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η ακροδεξιά (βλ. Ισπανία) μέσα στην πανδημία, πιθανά θα επαναφέρει νέες εσωκομματικές κριτικές. Την καθοδική τάση των ΜακρόνΛεπέν φαίνεται πως εκμεταλλεύονται τα παραδοσιακά κόμματα της γαλλικής πολιτικής σκηνής. Ανατρέποντας τα προγνωστικά, το συντηρητικό κόμμα των Ρεπουμπλικάνων φαίνεται να προηγείται στη γενική ψήφο με 28%, ενώ θετικά κρίνεται και το εκλογικό αποτέλεσμα των Σοσιαλιστών που καταλαμβάνουν την τρίτη θέση με 17%. Τέλος, το κόμμα των Οικολόγων κατέγραψε πεσμένα ποσοστά της τάξεως του 12%, ενώ η Ανυπότακτη Γαλλία του Μελανσόν μόλις 5%. Αναμφισβήτητα, μεγαλύτερη νικήτρια αποδείχτηκε η αποχή. Με τη συμμετοχή να κυμαίνεται σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα (αποχή 67%), οι αναλυτές θεωρούν πως οι Γάλλοι επέλεξαν να αξιοποιήσουν την ανοιξιάτικη μέρα μετά τα πολύμηνα lockdown. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι παρά τον κοινωνικό αναβρασμό που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στη χώρα, οι δυναμικές κοινωνικές πρωτοπορίες που έχουν ανά καιρούς συγκροτηθεί ακόμα αναζητούν έναν πολιτικό φορέα που θα τις πείσει και εμπνεύσει. Χρίστος Κρανάκης

∆ιεθνή

ΣΑΒΒΑΤΟ 26 - ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΙΟΥΝΙΟΥ 2021

περισκ πιο Η άρνηση της UEFA στο αίτημα του δημάρχου Μονάχου να φωτιστεί το στάδιο της αναμέτρησης Γερμανίας-Ουγγαρίας στα χρώματα του ουράνιου τόξου σε ένδειξη συμπαράστασης στη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα έσπασε ιδανικά. Νεαρός κρατώντας ψηλά την πολύχρωμη σημαία, ξέφυγε από την ασφάλεια, εισέβαλε στον αγωνιστικό χώρο και στάθηκε μπροστά στους παίκτες της Ουγγαρίας.

Σκηνικό έντασης στη Μαύρη Θάλασσα Σαν κεραυνός –όχι όμως εν αιθρία– έσκασε η είδηση του θερμού επεισοδίου μεταξύ ενός ρωσικού πολεμικού πλοίου και ενός βρετανικού αντιτορπιλικού στο βορειοδυτικό τμήμα της Μαύρης Θάλασσας. Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας, το βρετανικό αντιτορπιλικό HMS Defender, που έπλεε σε βάθος δύο ναυτικών μιλίων εντός των ρωσικών θαλάσσιων συνόρων, δέχθηκε προειδοποιητικά πυρά από σκάφος, ενώ ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος πραγματοποίησε προειδοποιητική βομβιστική επίθεση. Η είδηση, παρότι αναπαράχθηκε σε όλα τα μεγάλα ειδησεογραφικά μέσα, διαψεύστηκε από το ομόλογο βρετανικό υπουργείο, το όποιο δήλωσε πως το Defender πραγματοποιούσε αβλαβή διέλευση σε διεθνή ύδατα. Παρά τις αντιφατικές τοποθετήσεις Μόσχας και Λονδίνου, το σίγουρο είναι πως οι αυξημένες αψιμαχίες μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας στη Βορειοδυτική Μαύρη Θάλασσα δημιουργούν σκηνικό αναβαθμισμένης έντασης στην περιοχή.

Φόνος απεργού στην Ιταλία Η εργοδοσία στην Ιταλία δείχνει το απάνθρωπο πρόσωπό της ενάντια στις εργατικές κινητοποιήσεις. Μετά τη βίαιη επίθεση που δέχθηκε η απεργιακή φρουρά στις αποθήκες της ταχυμεταφορικής εταιρείας Fedex από οπλισμένους μπράβους της εργοδοσίας που κατέληξε στον βαρύτατο τραυματισμό συνδικαλιστή, σειρά είχε η δολοφονία του μαροκινής καταγωγής απεργού, Αντίλ Μπελακχντίμ στη Νοβάρα. Ο

Α κόσμος νάποδα του Γιώργου Μιχαηλίδη

Αντίλ, εργαζόμενος στον τομέα των Logistics και στέλεχος του συνδικάτου Si Cobas, παρασύρθηκε και έχασε τη ζωή του από φορτηγό που όρμησε να σπάσει τον απεργιακό κλοιό. Όπως καταγγέλλει το σωματείο του Αντίλ, η εργοδοσία στην Ιταλία, σε μια σειρά από κλάδους, επιλέγει να επιτεθεί βάναυσα στους αγωνιζόμενους εργάτες, επιστρατεύοντας επαγγελματίες απεργοσπάστες και περιθωριακά στοιχεία. Όλα δείχνουν πως η μετά-Covid εποχή σε όλο τον κόσμο θα αποτελέσει σκληρό πεδίο ταξικής πάλης.

Απόβαση των Ζαπατίστας στην Ευρώπη Το πόδι της σε ευρωπαϊκό έδαφος πάτησε η αποστολή των Ζαπατίστας. Μετά από πολυήμερο ταξίδι στον Ατλαντικό, η Μοίρα 421 του EZLN –αποτελούμενη από επτά άτομα– έπιασε στο λιμάνι Βίγκο της Ισπανίας, ενώ θα ακολουθήσουν αεροπορικά ακόμα 153 ιθαγενείς Ζαπατίστας, καθώς και μέλη του Εθνικού Ιθαγενικού Κογκρέσου του Μεξικού και του Μετώπου των λαών για την Υπεράσπιση της Γης

και των Νερών. Στο σκάφος αναγραφόταν με μεγάλα γράμματα στα Ισπανικά το σύνθημα «Ξυπνήστε», ενδεικτικό της στόχευσης της αποστολής να μεταφέρει τις εμπειρίες των ιθαγενών του Μεξικού σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου και να αφυπνίσει συνειδήσεις. Είκοσι επτά χρόνια από την εξέγερση των Ζαπατίστας και οι εξεγερμένοι της Τσιάπας δηλώνουν για ακόμα μία φορά «παρών» στον διεθνιστικό αγώνα των λαών.

Το νησί της επανάστασης δείχνει ότι ένας άλλος δρόμος είναι δυνατός

ια 29η συνεχόμενη χρονιά, η γενική συνέλευση του ΟΗΕ ψήφισε με μεγάλη πλειοψηφία την άρση του αμερικάνικου εμπάργκο εναντίον της Κούβας. 184 κράτη ψήφισαν υπέρ, ενώ μόλις δύο κατά, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Τρία ακόμα κράτη, όχι τυχαία, απείχαν. Η Ουκρανία, η Κολομβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έτσι, παρότι το σύνολο σχεδόν της ανθρωπότητας θεωρεί παράνομη την πρακτική των ΗΠΑ, οι τελευταίες μπορούν απρόσκοπτα να συνεχίζουν το έργο του οικονομικού στραγγαλισμού της μικρής νησιωτικής χώρας ανεξαρτήτως προέδρου και περιόδου. Όπως ανέφερε ο Κουβανός υπουργός εξωτερικών, ο οποίος μίλησε για «οικονομικό πόλεμο», η χώρα του απώλεσε έσοδα άνω των εννέα εκατομμυρίων δολαρίων εξαιτίας της πανδημίας, ποσό σημαντικό για το οικονομικό μέγεθος της κουβανικής οικονομίας. Απ’ την πλευρά των ΗΠΑ, σχολιάστηκε πως οι οικονομικές κυρώσεις αποτελούν

ένα ακόμη εργαλείο στην προσπάθεια των πρώτων να προωθήσουν τη δημοκρατία στην Κούβα. Τι κι αν το εξηντακονταετές εμπάργκο υπολογίζεται ότι έχει κοστίσει στον κουβανικό λαό πάνω από 3 δισ. δολάρια. Οι ΗΠΑ μπορούν να συνεχίσουν να ισχυρίζονται ότι όλα γίνονται για το καλό του. Μάλιστα, σύμφωνα με το κουβανικό υπουργείο εξωτερικών η περσινή χρονιά –και λόγω της πανδημίας– υπήρξε μία απ’ τις χειρότερες όσον αφορά τις επιπτώσεις στην οικονομίας της χώρας. Η έκτακτη συγκυρία της πανδημίας όμως δεν προκάλεσε καμία χαλάρωση στα μέτρα του εμπάργκο εκ μέρους των ΗΠΑ, λειτουργώντας ως υπενθύμιση πως ο ιδεολογικός πόλεμος ενάντια σε ό,τι (υπεν)θυμίζει σοσιαλισμό είναι κορυφαία προτεραιότητα για τη ναυαρχίδα του καπιταλισμού. Η αδυναμία του διεθνούς συστήματος είναι ενδεικτική. Ο ΟΗΕ αδυνατεί να προχωρήσει σε οποιαδήποτε

κύρωση εναντίον ενός κράτους που καθ’ ομολογία όλων των υπολοίπων παρανομεί και αυθαιρετεί. Έτσι, τα ψηφίσματα καταλήγουν, στην καλύτερη περίπτωση, ένα προπαγανδιστικό εργαλείο στον διακρατικό επικοινωνιακό πόλεμο που μαίνεται. Πέρα από τις παραπάνω διαπιστώσεις όμως, αξίζει να σταθούμε σε μία άλλη πτυχή της πραγματικότητας. Η Κούβα παρά κι ενάντια στις κυρώσεις κατάφερε να κυκλοφορήσει τα εμβόλιά της ενάντια στον Covid-19. Σε λίγες μόνο ημέρες εμβολιάστηκε το 20% του κουβανικού πληθυσμού. Πρόκειται για έναν μικρό θρίαμβο της δημόσιας έρευνας, χρηματοδότησης και κυκλοφορίας ενός πανανθρώπινου αγαθού. Αν αναλογιστούμε ότι αυτό συνέβη σε ένα φτωχό και αποκλεισμένο κράτος, χάρη στα στοιχεία σοσιαλιστικής λογικής που επιβιώνουν στο «νησί της επανάστασης», μπορούμε να αντιληφθούμε τις δυνατότητες της εποχής για την ανθρωπότητα.