Issuu

november 2025 jaargang 04

Neem gratis mee

Mooie dagen bij

Mevrouw Maas koestert haar scootmobiel Omzien naar elkaar

‘Iedereen in Gudula wil bij de wandelclub horen’ Hartwerkers

Als de zorg in je genen zit

In deze editie

15 16

4 5

Slimme zorg

Slimme hulpmiddelen, groot verschil

Kort nieuws

Even delen

Samen delen zij de zorg

Pareltjes in de zorg

Hartwerkers Als de zorg in je genen zit

Puzzel Puzzel mee voor een mooie prijs!

Hij maakt het verschil Van de vrachtwagen naar de kapsalon

Omzien naar elkaar ‘Iedereen in Gudula wil bij de wandelclub horen’

Mooie dagen bij ‘De scootmobiel is een schitterende uitvinding’

Onze locaties

Waar kun je ons vinden?

Gehele of gedeeltelijke overname van artikelen is alleen toegestaan na schriftelijke toestemming van Zorggroep Sint Maarten.

Inhoudsopgave

Voorwoord

De kracht van nabijheid Zorg is er in vele vormen. Soms in woorden, soms in stilte. In een hand op een schouder, een kop koffie, of een glimlach die even alles zegt. In deze editie van Deel je leven Magazine lees je over mensen die elke dag die nabijheid vormgeven. Zoals Eric, die bewoners met plezier begeleidt van de kamer naar de kapsalon en onderweg hun verhalen hoort. Of Annette, die ondanks haar pensioenwens nog één ochtend per week blijft werken, omdat ze weet hoeveel verschil een vertrouwd gezicht kan maken. En over Ab en Henk, die met hun wandelclub in Lochem laten zien hoe beweging en ontmoeting hand in hand gaan.

Zorg is niet alleen wat we doen, maar ook wie we zijn. Al twintig jaar delen we bij Zorggroep Sint Maarten het leven met elkaar, in aandacht, in verbondenheid. Dat blijft onze kracht. Veel leesplezier! Patricia Bangma & André Endeman Raad van Bestuur, Zorggroep Sint Maarten

Colofon November 2025 Deel je leven is een uitgave van: Zorggroep Sint Maarten Postbus 244, 7570 AE Oldenzaal Redactie Team communicatie communicatie@zorggroepsintmaarten.nl

Deel je leven is ons antwoord om te kunnen werken vanuit ons hart. We zien dat mensen willen bijdragen aan het welzijn en geluk van anderen en elkaar veel te bieden hebben. Een gedeeld leven is een gelukkiger leven. Juist in tijden waarin het leven voor velen individueel en eenzaam is, kiezen wij er bewust voor om ons leven aan elkaar te verbinden. www.zorggroepsintmaarten.nl

Concept en realisatie Geen Blad voor de Mond www.gbvdm.nl Fotografie Rikkert Harink Tekst Geen Blad voor de Mond Ditta op den Dries Druk Van Marle

Slimme zorg

Slimme hulpmiddelen, groot verschil Als techambassadeur is Lisa Rekers altijd op zoek naar slimme zorgtechnologie die cliënten meer regie geeft over hun leven én tegelijkertijd de werkdruk voor zorgverleners verlaagt. Twee recente ontdekkingen zijn de slaaptrainer Zazu en de Moonbird. Kleine hulpmiddelen met een groot effect. Mensen met dementie hebben vooral behoefte aan structuur en regelmaat. Lisa vertelt: “Daarvoor is de Zazu slaaptrainer heel geschikt. Veel cliënten kunnen niet goed meer klokkijken, maar aan de kleuren en lichtjes zien ze of het tijd is om te slapen of om op te staan. Een wekker met geluid zorgt juist voor overprikkeling. Heel fijn dus dat het geluid kan worden uitgeschakeld. De slaaptrainer kan helpen om meer rust, vertrouwen en grip op de dag te krijgen.”

‘Je hoeft alleen het ritme te volgen’ Ontspanning binnen handbereik Een ander mooi hulpmiddel dat kan zorgen voor ontspanning is de Moonbird. Dit kleine apparaatje zet langzaam uit in je handpalm als je inademt en krimpt weer als je uitademt. “Je hoeft alleen het ritme te volgen”, legt Lisa uit. “Het apparaat geeft het tempo aan, waardoor je vanzelf rustiger

gaat ademhalen. Dat kan helpen om beter te ontspannen, prikkels te verwerken en makkelijker in slaap te vallen. Voor mensen met dementie kan het heel waardevol zijn. En het vraagt geen ingewikkelde handelingen, dat maakt het juist zo toegankelijk.”

Proefpersoon Beide hulpmiddelen zijn nog relatief nieuw. Om te ontdekken hoe ze in de praktijk werken, probeert Lisa ze soms zelf uit. Haar oma, die in woonzorgcentrum Franciscus in Ootmarsum woont, is daarbij haar proefpersoon. “Mijn oma heeft geen optimale ademhaling, dus zo kwam ik bij de Moonbird”, vertelt Lisa. “Ze dacht in het begin wel: wat is dit nou? Maar na een paar keer merkte ze echt verschil, haar ademhaling werd rustiger en beter.”

Kort nieuws

Twintig jaar samen het leven delen Zorggroep Sint Maarten bestaat dit jaar twintig jaar. Op 1 januari 2005 bundelden Stichting Huize

EVEN DELEN

Noord-Deurningen (SHN) en Stichting Verpleging en Verzorging Twente-Oost (VVTO) hun krachten. Sindsdien werken we aan één missie: samen het leven delen. Die missie vindt haar oorsprong al in 1875, toen de zusters Franciscanessen zich in Denekamp vestigden. Ze kwamen met weinig, maar gaven veel: zorg, tijd en aandacht. Hun inspiratiebron, Sint Maarten, deelde zijn mantel niet uit overvloed, maar uit overtuiging. Dat gebaar vormt nog steeds het hart van onze organisatie: waar je deelt, ontstaat overvloed. Zorggroep Sint Maarten is uitgegroeid tot een organisatie waarin collega’s, vrijwilligers, bewoners en mantelzorgers elke dag laten zien wat zorg met aandacht betekent: tijd maken voor elkaar en samen het leven vormgeven. Een jaar vol verbinding Het jubileumjaar staat in het teken van ontmoeting, plezier en beweging. De Stappenchallenge bracht honderden collega’s in beweging, de Dorpse Kwis zorgde voor fanatisme en gezelligheid en de Hartenactie groeide uit tot een krachtig symbool van verbinding. Overal versierden bewoners, vrijwilligers en medewerkers harten met kleuren, foto’s en

woorden om samen één groot Sint Maarten-hart te vormen. Een feestelijke afsluiting Tijdens het jubileumsymposium genoten relaties en collega’s van de voorstelling ‘In de zorg met Rob’ van collega Rob Heebink. Even later volgde het grote feest bij Dancing Bruins in Saasveld, waar ruim 1400 collega’s en vrijwilligers samen vierden dat we al twintig jaar het leven delen. We kijken met trots terug op alles wat we in twintig jaar samen hebben bereikt en kijken met vertrouwen vooruit naar alles wat nog komt. Dank aan iedereen die bijdraagt aan datgeen wat ons bij Zorggroep Sint Maarten verbindt: het leven delen.

Hij maakt het verschil

Van de vrachtwagen naar de kapsalon Eric Oude Weernink (65) was internationaal vrachtwagenchauffeur. Een wereldreiziger, die met de vlam in de pijp naar Estland, Letland, Rusland en de Chinese Muur croste. Nu hij is afgekeurd staat hij klaar voor de bewoners van de Molenkamp in Oldenzaal. 6

Hij maakt het verschil Eric haalt bewoners van hun kamer op en brengt hen na de knipbeurt of het permanentje weer terug.

Eigenlijk was Eric stukadoor, maar na een aantal jaren was hij dat zware werk beu. “Iemand in mijn omgeving zei: waarom word je geen vrachtwagenchauffeur? En dat leek me wel wat. Ik heb mezelf gewoon voor de leeuwen gegooid en ben achter het stuur gekropen. Ging prima.” Jarenlang had Eric een onregelmatig leven. Zijn vrachtwagen was gevuld met groente en fruit. Of soms met onderdelen van Shell, die hij naar de plek van bestemming vervoerde. Hij genoot van zijn werk, maar met z’n gezondheid ging het helaas minder. Eric werd 100 procent afgekeurd. Iedereen kan wel wat doen voor een ander Daar zat hij dan, met z’n armen over elkaar. “Ik was twee jaar thuis en toen dacht ik op een dag: ik ga vrijwilligerswerk doen. Iedereen kan wel wat doen voor een ander. Ik woon in de buurt van woonzorgcentrum Molenkamp en ben daar spontaan naar binnen gelopen. Ik meldde me aan als chauffeur voor het taxibusje. Maar helaas ging het busje kapot. Toen kwam via de verpleging het spontane idee om mij ergens anders in te zetten.”

‘Vaak ben ik ’s ochtends al vroeg in de Molenkamp te vinden’ Hulp in de kapsalon Het werd de kapsalon. Eric haalt bewoners van hun kamer op en brengt hen na de knipbeurt of het permanentje weer terug, naar hun kamer of naar de dagopvang. “Maar ook soms buitenom, naar hun aan- of inleunwoning of elders in de buurt. Op drukke dagen gaat het om wel 25 á 30 bewoners op een dag. Dan staan er soms 9000 stappen op mijn stappenteller. Moet je nagaan, dat werk moesten eerst de zorgmedewerkers zelf doen. Maar daar hebben ze helemaal geen tijd voor. Gelukkig doe ik dit werk samen met Jackelien, een andere vrijwilliger. Maar het is mij wel duidelijk geworden: de verpleging en vrijwilligers kunnen niet zonder elkaar.” De laatste nieuwtjes Eric benadrukt dat zijn vrijwilligerswerk niet alleen

bestaat uit heen en weer rennen van kamer naar kapsalon. “Vaak ben ik ’s ochtends al vroeg in de Molenkamp te vinden. Dan ga ik eerst even in het restaurant zitten en voer ik persoonlijke gesprekjes met bewoners. Gelukkig ben ik een makkelijke prater. Ik ben dus al vroeg op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Als het tijd is om bewoners naar de kapper te brengen, haal ik hen het liefst op van hun kamer. Dan zie ik een foto van een kleinkind of een Mariabeeldje en begin ik daar een gesprekje over.” Voor bewoners is een bezoekje aan de kapper een erg leuk uitje, zo weet hij inmiddels uit ervaring. “Veel ouderen vinden uiterlijke verzorging heel belangrijk. Hoe ik dat weet? Nou, ze praten al wekenlang over de eerstvolgende modeshow in de Molenkamp!”

Extra handjes Eric ziet dagelijks dat de zorg onder druk staat en extra handjes nodig heeft. Naast z’n werk bij de kapsalon kijkt hij waar hij bij kan springen. “De zorg is daar blij mee. Ook als het maar om een half uurtje helpen gaat. En ik krijg er zelf een heel tevreden gevoel van.”

Omzien naar elkaar

‘Iedereen in Gudula wil bij de wandelclub horen’ Deelnemers aan de wandelclub van Gudula in Lochem hebben in stijl afscheid genomen van hun buren. Eind dit jaar verhuizen de bewoners van hartje stad naar een nieuwe plek in de bossen. “We bedenken daar vast weer hele mooie routes”, zegt vrijwilliger Ab Lindenschot. De wandelclub van Gudula bestaat inmiddels vier jaar. Drijvende krachten zijn Ab Lindenschot en Henk Meutstege. “Er is inmiddels een heel mooi clubje ontstaan, waar iedereen graag bij wil horen”, zeggen Ab en Henk. Irma Mulder van Zorggroep Sint Maarten is maar wat blij met dit energieke tweetal. De wandelclub is actief van april tot en met september. “Dan sluiten we samen het seizoen af met een wandeltocht naar de Berkelzomp. Sommige bewoners maken een tochtje met het platbodemscheepje over de

Berkel. Alle deelnemende bewoners genieten van accordeonmuziek, prachtige verhalen en koffie aan de oever van de Berkel. Dat is een succes hoor. Zeker weten een blijvertje.” Lichtjestocht Tijdens het gesprek zijn de twee trouwe vrijwilligers, samen met medewerkers van Gudula en de andere vrijwillige rolstoelduwers, druk bezig met het versieren van 200 glazen potjes voor de lichtjestocht. Het sluitstuk van de loopgroep op deze locatie moet

Omzien naar elkaar

een knaller worden. Buiten worden alvast kraampjes opgezet om de buren van Gudula te verwelkomen. Ab vertelt dat hij al tien jaar als vrijwilliger de handen uit de mouwen steekt bij Gudula. Hij begon als penningmeester van de Stichting Vrienden voor Gudula, maar is nu ook actief voor de ‘club van duwers’. Hij is daar onlangs door Irma Mulder voor gehuldigd.

‘Het is beslist een wandelclub met meerwaarde’ Routes Samen met Henk bedenkt Ab elke keer opnieuw een mooie route in de buurt. “Maar vaak hebben bewoners ook een verzoeknummer. Daar gaan we meestal op in. Het hertenkamp is een populaire plek en het gemeentehuis en de ijscoboer ook”, weet het tweetal. Het komt regelmatig voor dat bewoners een poosje stil willen staan als ze in het centrum een voor hen bekende plek zien. Een favoriete schoenenzaak bijvoorbeeld. Ab: “Soms zeggen ze: “Hier heb ik vroeger gewoond!” Of: “Hier woonde onze dokter.” De groep wandelaars stopt regelmatig bij oude panden om wat achtergrondinformatie te geven. “Henk weet heel veel over Lochem te vertellen”, zegt Irma Mulder. “Daardoor is het beslist een wandelclub met meerwaarde.”

aantrekkingskracht. Er melden zich steeds meer mensen aan als duwer. We wandelen zo’n anderhalf uur, afhankelijk van het weer”, vertellen de initiatiefnemers. De app is ook erg makkelijk voor de zorg, zegt Irma Mulder. “Wij kunnen dan precies zien welke mensen zijn aangemeld en dus op pad zijn.” Slotavond Met de slotavond komt er voor Ab en Henk een eind aan de wandelingen in het Lochemse centrum. Of we doorgaan? Natuurlijk! Die nieuwe omgeving zal wel even wennen zijn, maar we bedenken vast weer mooie plekken.”

Verhuizing Gudula verlaat de huidige locatie aan de Oosterwal in Lochem en verhuist eind november naar de Bosweg, ook in Lochem. Op die plek stond vroeger een klooster.

App Inmiddels is er voor de wandelgroep een app aangemaakt. “Die app heeft zeker een een grote

Mooie dagen bij

‘De scootmobiel is een schitterende uitvinding’ Iedereen moet kunnen deelnemen aan de maatschappij. Dat vindt mevrouw Maas (77), bewoner van de Molenkamp in Oldenzaal. Ze koestert daarom haar scootmobiel. Die geeft haar volop bewegingsvrijheid.

Mooie dagen bij

Als het even kan gaat mevrouw Maas (zeg maar gerust Marieke) op pad. Soms op de duofiets, maar meestal met haar scootmobiel. “Dat is toch zo’n schitterende uitvinding. Ik rijd er heel erg graag op. Vaak ga ik naar mijn oudere zus, die in Oldenzaal woont. Dat is maar tien minuten rijden met de scootmobiel. We breien samen sokken voor een goed doel, een project in Peru. Meestal blijf ik dan een paar uur bij haar. Echt zo fijn om dichtbij haar te wonen.” Van Gravenstate naar Molenkamp Mevrouw Maas woonde in Krimpen aan de IJssel, maar kwam bijna drie jaar geleden naar Twente. Dat was noodzakelijk, want ze kon na meerdere valpartijen niet meer alleen thuis zijn. Omdat haar zus in Oldenzaal woonde, zocht mevrouw Maas een plek in Twente. Ze revalideerde tijdens een kortdurend verblijf in Mariahof in Oldenzaal en woonde een tijdje in een aanleunwoning aan de Beatrixstraat.

‘De ANWB kwam langs in de Driehoek om me te helpen met m’n kapotte rolstoel’ Daarna verhuisde ze naar Gravenstate in Denekamp. Totdat er vorig jaar februari een plek voor haar vrijkwam in De Molenkamp in Oldenzaal. “Nu ben ik weer dichtbij mijn zus. Heel erg fijn”, zegt ze. Meer zelfstandigheid De scootmobiel geeft haar meer zelfstandigheid, zegt ze. Mevrouw Maas gaat regelmatig op pad, bijvoorbeeld om haar vriendin in Denekamp te bezoeken. “In Gravenstate raakte ik bevriend met mevrouw Bosgoed. We hadden een klik. Ik was destijds ziek en mijn vriendin kwam elke dag even bij me langs. Zó fijn. We hebben altijd contact gehouden. Ik doe er vijftig minuten over om van Oldenzaal naar Denekamp te rijden. Als ik in Denekamp ben, laad ik altijd de scootmobiel op in een stopcontact, want ik wil natuurlijk voorkomen dat ik onderweg stil kom te staan.” Pech onderweg De scootmobiel heeft haar tijdens haar ritjes richting Denekamp nog nooit in de steek gelaten.

Pech onderweg is haar gelukkig bespaard gebleven. Maar mevrouw Maas bleek mondig genoeg toen ze een keertje met een aangedreven rolstoel naar winkelcentrum De Driehoek ging, voor wat boodschappen. “Ik kwam stil te staan en dacht: hoe los ik dat nou op? Hoe kom ik nou weer thuis? Toen heb ik de ANWB maar gewaarschuwd. Ik heb gezegd dat ik nog steeds lid ben, wat ook zo is. Al jarenlang. Het was voor hen wel een bijzonder verzoek, maar de ANWB kwam wel langs om me te helpen.” Werk aan de winkel Aan het eind van het gesprek wil mevrouw Maas nog wel even iets kwijt. “Er moet meer worden nagedacht over voorzieningen voor mensen die niet mobiel zijn. Daar is nog veel werk aan de winkel. In Oldenzaal heeft zalencentrum Rouwhorst het prima voor elkaar. Ik kan er makkelijk binnenrijden met de scootmobiel. En een invalidentoilet is er ook. De bibliotheek doet het ook goed. Maar er is in de rest van Oldenzaal nog veel te doen. Wie niet in een rolstoel zit, staat daar niet bij stil. Iedereen moet kunnen deelnemen aan de maatschappij. Nederland vergrijst snel, dus de behoefte aan passende voorzieningen wordt groter.”

Mooiste plek Mevrouw Maas geniet met volle teugen als ze op zondagen met haar scootmobiel een ritje over de Tankenberg maakt. “De mooiste plek van Oldenzaal. Vooral als het zonnetje schijnt!”

Samen delen zij de zorg

Pareltjes in de zorg Sommige mensen maken het verschil, gewoon door er te zijn. Annette Demmer, werkzaam bij Wijkzorg Maartje in Weerselo, is zo’n pareltje in de zorg. Ze was eigenlijk van plan eerder te stoppen met werken door de inzet van haar uren uit het balanspotje. Een mooi idee, maar pareltjes als Annette kun je natuurlijk niet zomaar missen. Samen met manager Rianne Hulst ging Annette om tafel: wat kan er nog wél? Annette werkt nu één ochtend per week. Een ochtend waarin ze van grote betekenis is voor cliënten, onder wie het echtpaar Franke in Rossum. Blijven wonen door samen te zorgen Het echtpaar Theo en Mieke Franke is 53 jaar getrouwd en woont in Rossum. Theo Franke bouwde hun huis met eigen handen. Als voormalig loodgieter was hij al handig, maar tegenwoordig vraagt de

thuissituatie zijn aandacht. “Mijn vrouw Mieke kreeg in 2006 de diagnose Parkinson. Sindsdien ben ik mantelzorger”, vertelt Theo. Het stel is zeer gehecht aan hun huis en wil er zolang mogelijk blijven wonen. “De grond was nog van mijn vader”, vertelt Mieke trots. De woning is inmiddels aangepast naar de zorgbehoefte van Mieke. Lichtpuntjes op de dag Mieke is een bescheiden vrouw, maar met een bijzondere wilskracht. Ze geniet van haar kinderen

Samen delen zij de zorg

en kleinkinderen en hecht waarde aan het buitenleven. Samen met Theo maakt ze graag tochtjes op de duofiets door Rossum en omgeving. Door haar afhankelijkheid van de rolstoel is haar leefwereld kleiner geworden, maar haar positiviteit blijft groot. De zorgmomenten zijn voor haar lichtpuntjes op de dag. Daarbij speelt Annette Demmer een bijzondere rol. Mieke voelt zich op haar gemak bij haar. “Annette heeft oog voor wat écht belangrijk is”, vertelt Mieke. “Even een praatje. Eén op één contact. Dat betekent zoveel.” Balansbudget Dat het echtpaar Franke thuis kan blijven wonen is te danken aan goed samenwerken: samen delen we de zorg. Iedereen draagt bij aan het welbevinden van Mieke; haar man, de familie, de dagbehandeling voor Parkinsonpatiënten en de wijkzorg.

‘Annette heeft oog voor wat echt belangrijk is’ Annette vertelt over de mogelijkheden van het Balansbudget. “Ik had bij de wijkzorg Maartje een contract van vijftien uur, maar werkte vaak extra. Zo gaat dat in de zorg. Ik kon kiezen: die extra uren laten uitbetalen óf in het balanspotje stoppen. Ik koos voor het balanspotje.” Door haar opgebouwde uren te spreiden, kan Annette nu één ochtend per week blijven werken. “Dat voelt goed. Je hoort nog

bij je team, je doet ertoe. En dat gevoel geef ik ook graag door aan de cliënten. Je doet ertoe en ik zie je.” Klein contract, groot effect In december 2025 gaat Annette met pensioen. Haar collega’s hopen stiekem dat ze toch nog een tijdje doorgaat. “Ik heb het enorm op prijs gesteld dat er is meegedacht om mij te behouden”, zegt Annette. “Dat voelt als echte waardering.” Ook buiten haar werk is Annette betrokken bij ouderen in het dorp. Zo maakt ze met plezier een ritje op de duofiets met Mieke Franke. Win-win situatie Het echtpaar Franke is enorm dankbaar voor alles dat Annette voor hen doet. “Als het wijkzorgteam van Maartje er niet was, konden we hier niet blijven wonen”, zegt mevrouw Franke. “Het is echt een winwin situatie”, vult Annette aan. “Voor beide partijen is dit een goede oplossing. We hebben in de loop der jaren samen een echte vertrouwensband opgebouwd.”

De duofiets Als het weer het toelaat, stapt Mieke Franke met Annette op de duofiets, de wind door de haren, een glimlach op haar gezicht. Kleine momenten die groot verschil maken.

Hartwerkers

Als de zorg in je genen zit Geen twijfel mogelijk, de zorg zit het samengestelde gezin Meijerink-Schlatkamp in de genen. “We zouden in onze familie met gemak een hele stamboom kunnen maken van zorgmedewerkers”, vertelt vader Sebastiaan. Zes van de zeven gezinsleden van de familie Meijerink- Schlatkamp werken in de zorg. Dochter Lieke was in 2022 de eerste van het gezin die voor Zorggroep Sint Maarten koos. Ze liep stage bij Maartens-Stede in Losser en dat beviel haar buitengewoon goed. Ze bleef. Moeder Judith maakte in 2023 de overstap naar de wijkzorg van Maartje. “Ik werkte als geriatrisch verpleegkundige in het ZGT. Op de polikliniek had ik vaak korte contacten. Bij Zorggroep Sint Maarten voel ik meer betrokkenheid, omdat ik cliënten nu langduriger kan begeleiden. Dat vind ik fijn.” Vader Sebastiaan heeft heel bewust gekozen voor de ouderenzorg. “Ik haal enorm veel voldoening uit mijn werk. Ouderen hebben zóveel verhalen. Ze zijn soms wat kwetsbaar, maar állesbehalve saai. Ik wil hen heel graag een mooie oude dag bezorgen en een glimlach op hun gezicht toveren”, zegt hij. Een puntje van kritiek heeft hij ook. “Soms baal ik wel van de bureaucratie en al het papierwerk in de zorg. Al weet ik natuurlijk best dat dat er ook bij hoort.” Zorghart Een interview met de zorgfamilie MeijerinkSchlatkamp blijkt moeilijk te plannen, vanwege alle wisselende diensten. Schoonzoon Job kan er niet bij zijn, want hij is naar Mediant. Sebastiaan denkt dat alle verhalen over werken in de zorg aan de keukentafel in Losser ervoor hebben gezorgd dat het hele gezin een zorghart heeft. “We hebben onze kinderen nooit bewust gestuurd, maar doordat we er thuis veel over praten, zijn ze er vast door geïnspireerd.” Zelf vinden ze het eigenlijk heel gewoon, maar hun omgeving denkt daar anders over.

Femke: “Andere jongeren hebben vaak een bijbaan in een supermarkt. Als Renske en ik dan zeggen dat we in de zorg werken, vinden ze dat bijzonder. Wij niet. Wij vinden het heel gewoon.” Sanne had eerst een vertekend beeld van werken in de zorg, vertelt ze. “Ik dacht dat het saai werk was en ik zag er ook tegenop om mensen te wassen.”

‘Ouderen zijn soms wat kwetsbaar, maar allesbehalve saai’ “Ik kreeg eerst een bijbaan in de huiskamer. Inmiddels werk ik sinds 2023 voor de Zorggroep en heb bijna mijn diploma verzorgende IG gehaald.” Sanne en de rest van de gezinsleden spoorden Renske aan om óók met ouderen te gaan werken. Feestdagen Het zorggezin probeert het thuis niet altijd over zorg te hebben. “Maar toch begrijp je elkaar als het soms even wat moeilijk is”, zegt Sebastiaan. “We houden privé en werk gescheiden, maar als je met palliatieve zorg bezig bent, kan de rest van het gezin zich goed inleven. De zorg zit gewoon in onze genen.”

Vader Sebastiaan Verzorgende IG – Maartens-Stede 3e verdieping Moeder Judith Wijkverpleegkundige Maartje (Losser/Overdinkel) Dochter Sanne BBL leerling verzorgende IG Kraesgenberg 2 Dochter Lieke Verzorgende IG - Maartens-Stede 2e verdieping Dochter Femke Helpende niveau 2 – Maartens-Stede begane grond Dochter Renske Medewerker gastvrijheid Maartens-Stede 2e verdieping Schoonzoon Job In opleiding bij Mediant

Puzzel

PUZZEL MEE

voor een mooie prijs!

ANTWOORD BEGRIP BLAD ERKENNING FRIESLAND GENEGENHEID GOED GROEN INFORMEEL JEZELF KWALITEIT LEKKER LEVENSLUST LIEF LOCATIE MANTEL OMRINGD

OMRINGEN OPBEURING PLEZIER PUZZEL SAMENWERKING SEREEN SOCIAAL STEUN TROUW TUIN VEERKRACHTIG VERLICHTING VITALITEIT WERKEN WONEN ZILVER ZORG

Oplossing:

Zin om te puzzelen én kans maken op een mooie prijs? In deze woordzoeker zitten 34 woorden verstopt. Wanneer die zijn weggestreept, blijven er twintig letters over. In de juiste volgorde gezet vormen die samen de oplossing van de puzzel. Stuur de oplossing vóór 1 maart 2026 per e-mail naar communicatie@zorggroepsintmaarten.nl. Of per post (met postzegel) naar: Zorggroep Sint Maarten, t.a.v. communicatie, Postbus 244, 7570 AE Oldenzaal De winnaars ontvangen uiterlijk 31 maart 2026 hun prijs.

Geen puzzel zonder prijs! Onder de juiste inzendingen verloten we drie exemplaren van het boek 'Opeens mantelzorger'. Een herkenbaar, troostrijk én humoristisch boek. Voor elk volwassen kind dat voor zijn ouder gaat zorgen. Veel puzzelplezier!

Onze locaties

Waar kun je ons vinden? Friesland

Oldenzaal

Sint Theresia

Gereia

GelderlandUtrecht

Oldenzaal

Polbeek

Mariënbosch

Molenkamp

Zutphen

Heerenveen

Oldenzaal

Gudula

Zonnestraal

Lochem

Joure

DinkellandTubbergen Eeshof-Bloemenhof Tubbergen

Franciscus Ootmarsum

Sint Jozef Weerselo

Gerardus Majella Denekamp

Oldenzaal

Maartje

Gaza Harmelen

Twente*

Losser Oldenhove Losser

Maartens-Stede Losser

Tiekerhook Overdinkel

Gravenstate

Maartje

Denekamp

Twente*

Maartje Twente*

* Voor onze wijkzorg en

behandeling in Twente.

Je bent méér dan welkom!

Onze diensten • Wonen en zorg • Dagvoorziening • Behandeling

• Revalidatie • Wijkzorg

Kijk op www.zorggroepsintmaarten.nl of scan de QR-code. Volg ons op F j d