InZ magazine januari 2026

Beste collega,

Voor je ligt een nieuwe editie van het InZ Magazine. In dit magazine lees je over verschillende initiatieven, verhalen en ontwikkelingen binnen Zorgbalans. Je krijgt een inkijkje in het dagelijkse werk, maar ook in de stappen die we zetten om ervoor te zorgen dat we nu én in de toekomst goede zorg kunnen blijven leveren.

Dat doen we onder andere door zorgtechnologie in te zetten om het werk te ondersteunen zoals je kunt lezen in het artikel over BproCare. Daarnaast werken we meer samen met collega’s met verschillende achtergronden, denk daarbij aan anders-geschoolden en zij-instromers. Zo lees je in dit magazine onder andere een interview met Mario de Mijttenaere, een collega die de overstap heeft gemaakt van taxichauffeur naar werken in de zorg.

Wat steeds weer opvalt, is hoe veerkrachtig en betrokken jij en je collega’s zijn. Ondanks de drukte en de veranderingen zijn jullie er elke dag voor onze cliënten én voor elkaar. Dat is geen vanzelfsprekendheid. Juist door jullie inzet en betrokkenheid voelen cliënten zich gezien en ondersteund, thuis of op één van onze locaties. Als de zorg verandert, blijf jij dichtbij.

Ook wil ik mijn waardering uitspreken voor de collega’s in ondersteunende functies die achter de schermen hun steentje bijdragen om Zorgbalans de zorg en dienstverlening aan cliënten en bewoners te laten blijven leveren.

De verhalen in dit magazine laten zien waar het uiteindelijk om draait: goede zorg, persoonlijke aandacht en samenwerken op basis van vertrouwen. Daarmee maken ze zichtbaar hoe alle ontwikkelingen en inspanningen samenkomen in de praktijk. Ik hoop dat ze je inspireren en energie geven om samen te blijven bouwen aan Zorgbalans, een organisatie waar we met recht trots op kunnen zijn.

Dank voor jouw inzet en betrokkenheid. Ik wens je heel veel leesplezier.

Hartelijke groet, Vera Bergkamp

Bestuurder Zorgbalans

14 Media: Waarderingen Zorgkaart Nederland

15 Column Pieter Winters

16 Speciaal voor jou: Kerstfeest

18 Team in beeld: HIP-commissie

20 Verbindend: PET

22 Jong Zorgbalans

23 Toegewijd: Jubilea

24 Achtergrondverhaal: Reablement

26 Vastgoed: De Heemhaven

Redactie Willemieke van Dam

Kim Hirs

Aan dit nummer werkten mee: Jaap Bonkenburg (De Coalitie), Hanne Laceulle en Pieter Winters

Fotografie Noortje Dalhuijsen

Ramon Philippo Johannes Dalhuijsen

Opmaak en druk GBU printmedia www.gbu.nl

Redactieadres Zorgbalans

Redactie InZ, Postbus 6166, 2001 HD Haarlem

Intern: Communicatie, Leidsevaart 588, kamer 3.07

E-mail: communicatie@zorgbalans.nl

Heb je een idee voor het volgende magazine? Stuur deze dan voor 1 april op naar: communicatie@ zorgbalans.nl

Flexcoop: flexibele, regionale en innovatieve samenwerking

Werken in de zorg met flexibiliteit én zekerheid

Krapte op de arbeidsmarkt, stijgende kosten voor externe inhuur en een groeiende wens van medewerkers voor meer eigen regie en flexibiliteit vragen om een nieuwe aanpak. Daarom heeft Zorgbalans samen met Kennemerhart en Sint Jacob de coöperatie

Flexcoop opgericht. Dit platform biedt zorgmedewerkers de kans om bij één van de drie organisaties in dienst te zijn en tegelijkertijd ook bij de andere organisaties te kunnen werken. Volgens projectleider Ivanka Ratcheva een mooie stap richting modern regionaal werkgeverschap. “Zo maken we collegiaal samenwerken via een regionale flexpool mogelijk”.

“Er zijn de afgelopen jaren heel veel bureaus ontstaan in de zorg die zzp’ers bemiddelen maar geen verantwoordelijkheid namen voor de zorgverlening. Ook het aantal zzp’ers is enorm gegroeid en hierdoor kwamen de continuïteit en de kwaliteit van zorg in gevaar. En dat is wat we als zorgorganisatie absoluut niet willen”, aldus Ivanka. “Daarnaast waren wij op zoek naar hoe we het werken in loondienst aantrekkelijker kunnen maken. Daarbij zijn we regionaal gaan kijken, want als zorgorganisaties vissen we allemaal in dezelfde vijver. Zo is het idee van Flexcoop ontstaan”.

Voordelen

Via de website van Flexcoop kunnen zorgmedewerkers zich aanmelden. Na aanmelding krijgen ze via een app alle openstaande diensten bij de drie deelnemende organisaties te zien en kunnen deze op basis van hun eigen behoeften invullen. “Collega’s zijn in dienst bij één van de drie organisaties en kiezen zelf waar, wanneer en voor wie ze willen werken. Daarmee heb je als zorgmedewerker de zekerheid van één vaste werkgever en tegelijkertijd de flexibiliteit en vrijheid van een zzp’er”.

Het belangrijkste voordeel van Flexcoop is de combinatie van flexibiliteit en zekerheid. “Veel zzp’ers kiezen voor die manier van werken omdat ze daarmee, naast de flexibiliteit, ook de eigen regie op hun werk kunnen behouden.

Wij gaan zzp’ers dus de voordelen van het zzp-schap bieden mét de voordelen van loondienst. Denk hierbij aan pensioenopbouw en doorbetaling bij ziekte en vakantie”. Bij Flexcoop bepalen collega’s zelf hun rooster. Zo kun je bijvoorbeeld kiezen om de ene week niet te werken en de andere week 36 uur. “Uiteraard houden we ons daarbij aan de wet en de cao”.

Zelf kiezen

Flexcoop richt zich op een brede groep zorgmedewerkers en is zowel voor nieuwe als huidige zorgmedewerkers. “Bestaande medewerkers hebben bijvoorbeeld de keuze om te zeggen: ik heb nu een vast contract voor 24 uur, maar ik zou af en toe wel wat bij een collegaorganisatie willen werken. Zo ontsluiten we eigenlijk de verborgen arbeidscapaciteit maar leren onze collega’s ook andere organisaties kennen”. Flexcoop biedt

Van links naar rechts: Annitta Borst (HR manager Sint Jacob), Ivanka Ratcheva, Suzan Hamers (HR manager Zorgbalans) en Gerrit Oostendorp (HR directeur Kennemerhart).

daarnaast ook ruimte voor collega’s die verschillende rollen willen combineren. “Mensen die bijvoorbeeld in een administratieve functie zitten, maar af en toe alsnog in de zorg willen werken, kunnen dat via Flexcoop combineren”.

Diensten optimaal vullen

Lopen de zorgorganisaties met deze vorm van flexibiliteit ook het risico dat moeilijke/niet populaire diensten niet worden ingevuld? Ivanka denkt van niet. “Er zijn altijd mensen die bijvoorbeeld alleen in de nacht of in het weekend willen werken omdat ze dan meer salaris krijgen of omdat deze diensten beter in hun privésituatie passen. Anderen kiezen juist weer bewust voor ochtenden of middagen. Door deze keuzevrijheid via Flexpool te geven aan een grote en diverse groep collega’s optimaliseer je juist de mogelijkheid om diensten ingevuld te krijgen”.

Toekomst en ambitie

Flexcoop is een nieuw initiatief en zal de komende tijd verder worden ontwikkeld en ingevuld. “De ambitie is om Flexcoop verder uit te breiden en mogelijk ook andere

sectoren en functies te betrekken. Zo zijn we nu bijvoorbeeld in gesprek met een organisatie vanuit de gehandicaptenzorg”.

Flexcoop combineert het beste van twee werelden: de flexibiliteit van het zzp-schap en de zekerheid van een vast dienstverband. Daarmee is het een actueel antwoord op de veranderende wensen van zorgmedewerkers en de uitdagingen in de sector. “Wij willen het positieve van beide werelden combineren en ontwikkelen daarmee modern werkgeverschap in de vorm van een innovatief zorgconcept voor de nieuwe generatie die veel meer vrijheid wil. Zo helpen wij mee aan betere en betaalbare zorg”.

‘Ik bak zelf nog kerst

“Stukje cake? Zelf gebakken”. Mevrouw Mees (93) is het voorbeeld van de ideale cliënt. Zelfstandig, vol humor, een guitige lach en geen geklaag. Ze doet dagelijks zelfstandig boodschappen in het winkelcentrum van Velserbroek. “Ook als ik niets nodig heb, ga ik gewoon. Voor de gezelligheid.”

Kelly van den Dungen werkt in het buurtteam van Velserbroek. Omdat ze de opleiding voor verpleegkundige volgt, loopt ze momenteel stage in het Spaarne Gasthuis. Maar haar hart ligt bij de cliënten in de wijk. Voor haar stageperiode bezocht ze drie keer in de week mevrouw Mees om haar wond te verzorgen. “Dat was heel leuk om te doen. De wond verzorgen, een kopje koffiedrinken, even bijpraten, mevrouw Mees is een heel leuke vrouw. Het contact met mensen is natuurlijk het fijne van werken in de wijk. Bovendien hebben we een geweldig team. Dat maakt het extra mooi.”

Atjeh

Mevrouw Mees verhuisde na het overlijden van haar echtgenoot in 1999 van Santpoort naar Velserbroek. Ze werd geboren op Atjeh, zat ruim drie jaar in een interneringskamp van de Japanse

koekjes’

bezetter, verloor haar vader die omkwam bij de aanleg van de Birma-spoorlijn en groeide na het einde van de Tweede Wereldoorlog deels op bij haar grootouders in Zwitserland. Tot haar moeder een relatie kreeg met een Nederlandse man en ze naar de lage landen verhuisde. Ze haalde in Nederland onder andere haar diploma verpleegkunde en kraamhulp.

Wereldkeuken

De zorg is haar dus niet vreemd. “Door mijn achtergrond heb ik een heel andere kijk op de wereld. Ik ben een liefhebber van de wereldkeuken en ik dineer met enige regelmaat in Heemstede bij het Indonesisch restaurant Sari. Natuurlijk bak ik zelf nog kerstkoekjes. Dat is een Zwitserse traditie. Tot voor kort bezorgde ik die koekjes bij iedereen die mij na aan het hart lag, maar dat gaat helaas niet meer.”

Juiste zorg

Op de bank in haar fraaie appartement zit ook dochter Quirine die bij Zorgbalans als verpleegkundige werkt. “Ik heb mijn moeder bewust aan het buurtteam van Velserbroek gekoppeld. Omdat ik zeker wist dat ze dan de juiste zorg zou krijgen. In eerste instantie was er een opnamestop, maar sinds een paar jaar krijgt ze dankzij Zorgbalans de zorg die bij haar past.”

Rijbewijs

Haar moeder kan dat alleen maar beamen. “De zorg is geweldig. Ik kan afspraken over de tijden maken en er komen lieve mensen en vaste gezichten over de vloer. Toen het nodig was, werd de zorg opgeschaald. Dat gebeurde onder andere in samenspraak met mijn dochter. Vaste gezichten en goede afspraken want dat geeft veel vertrouwen. Afgelopen jaar ben ik nog met mijn kleinzoon op vakantie naar Zwitserland geweest om er oude vriendinnen en familie te bezoeken. Ik heb ook nog een 45 km auto waarin ik zelf kan rijden maar niet meer in het donker. Tot mijn 90e zat ik nog achter het stuur van een gewone auto. Om mijn rijbewijs te verlengen, moest ik met een instructeur een route rijden. Kreeg ik te horen dat ik te hard reed. Ik beschouwde het als een compliment.”

Ouder worden

Onlangs leidde ik als geestelijk verzorger een gespreksgroep met een vast groepje bewoners. Ter ere van Nationale Ouderendag was het thema ‘ouder worden’.

‘Hoe ervaart u dat eigenlijk om oud te zijn?’, vraag ik. De eerste reacties zijn een beetje lauw: ‘Gewoon’ en ‘Het komt zoals het komt’. Eén mevrouw krijgt de lachers op haar hand als ze zegt: ‘Alles gaat hangen als je ouder wordt!’ Een ander reageert: ‘Dan moet je jouw dochter vragen om een betere BH te kopen!’

Ineens ontstaat een serieuzere toon in het gesprek. De eerste mevrouw zegt: ‘Dat vind ik juist zo vervelend, om alles aan mijn dochter te moeten vragen.’ Anderen reageren instemmend: ‘Mijn kinderen zijn lief hoor, maar ze bepalen tegenwoordig alles. Waarom mag ik zelf niet meer beslissen? Dat kan ik best nog!’

‘Hoe is dat dan voor u?‘ vraag ik. Er ontspint zich een gesprek over hoe het voelt om steeds afhankelijker te zijn. Om je oude leven te missen. Om soms het gevoel te hebben dat je niet meer meetelt, niet meer dezelfde bent. Van een grapje over een BH zijn we zomaar bij diepe levensvragen beland. De bewoners reageren op elkaar en erkennen elkaars gevoel.

Na afloop zegt één mevrouw tegen mij: ‘Fijn dat we hierover kunnen praten met elkaar. Dat heb ik soms echt nodig!’

Begeleiden bij levensvragen, wat is het toch een mooi vak!

Hanne Laceulle

‘Ieder mens is anders’

Van de taxi naar de zorg

Mario de Mijttenaere (57) is sinds 1 januari woonzorgmedewerker bij woonzorglocatie De Houttuinen op de afdeling Boterbloem. Daarvoor werkte hij onder andere als taxichauffeur.

“De overstap naar de zorg was voor mij een sprong in het diepe”, vertelt Mario. “Zeker wat betreft de omgang met de bewoners. Geduld is immers een schone zaak. Bewoners reageren soms anders dan verwacht. Dan vraag ik bewoners om mee te doen aan een activiteit en dan blijven ze gewoon zitten. Maar aan de andere kant zijn ze heel lief. Ik heb geleerd het twee of drie keer te vragen. En als ze niet willen, is het ook goed want de bewoners zijn de baas. Dan zet ik wel koffie. Bovendien werk ik in een geweldig team. Ik ben één van de weinige mannen die hier werkt. Maar ik voel mij thuis in deze omgeving, ben eerlijk gezegd een beetje een vrouwenman. Daarnaast was ik als taxichauffeur gewend met mensen om te gaan. Bij de ene vertel je een heel verhaal, een ander heeft juist behoefte aan rust. Dat geldt net zo goed voor de bewoners van De Houttuinen. Ieder mens is anders.”

Wandelen

Het was in het koffiehoekje van zijn plaatselijke supermarkt dat Mario attent werd gemaakt op werken in de zorg. Hij raakte er aan de praat met een vrouw die op een woonzorglocatie werkte. Ze sprak bevlogen over haar werk en de cliënten en vroeg aan Mario of het niet iets voor hem was.

Mario besloot toen te solliciteren. Mario: “Ik had al wat ervaring. Toen ik een jaartje of twintig was, volgde ik twee jaar de opleiding tot B-verpleegkunde. Maar ik was te jong en ik vond daarnaast het werk veel te heftig. Ik was wel al vrijwilliger in Zuiderhout. Ging ik maandagmiddag wande-

PASPOORTJE

Naam: Mario de Mijttenaere Functie: woonzorgmedewerker

Locatie: De Houttuinen

Werkt hier sinds: 01-01-2025

len met de bewoners. Verder reed ik de laatste jaren in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) met een taxibusje mensen naar de dagbesteding. Dus helemaal vreemd was de zorg niet voor mij.”

Aangekomen

Mario werkt de ene week drie en de andere week vijf dagen. Ook in de weekenden draait hij mee. Als woonzorgmedewerker heeft Mario een bezig bestaan. Hij zorgt voor het ontbijt, de lunch, maakt af en toe een bed op, zorgt voor een schone vloer, wast af en leegt de vuilnisbakken voor zijn eigen afdeling en voor de collega’s in de kantine. Hij proeft altijd eerst wat de bewoners zoal van hem te eten krijgen. “Het moet goed smaken. Daar hebben bewoners recht op. Ik maak me er nooit met een ‘Jantje van Leiden’ vanaf. Het gevolg is wel dat ik in de maanden dat ik in De Houttuinen werk ongeveer tien kilo ben aangekomen. Ik moet meer tijd aan mijn hobby’s, tennis en fietsen, besteden. Want dik worden hoort er natuurlijk niet bij.”

Adventskalender

In december hebben alle medewerkers weer een prachtig kerstcadeau ontvangen. Dit keer een echte adventskalender met meerdere, gevulde vakjes. In een van de vakjes kun je de jaarlijkse bon van Feelingz vinden waarmee je iets moois kan bestellen, van een abonnement op een tijdschrift tot een gadget die je in de zomervakantie wilt gebruiken.

Je kunt jouw persoonlijke code invullen op www.zorgbalans.mijnfeelingz.nl.

De code is in te wisselen tot en met 30 september 2026. Ga dus snel naar de site en kies je cadeau uit!

VR Experience Dementie

Servicepaspoort organiseert in samenwerking met dementie-experts van Zorgbalans in de maanden februari en maart op diverse plekken een VR Experience Dementie. Wellicht ook interessant voor jou of voor mantelzorgers uit jouw (werk)omgeving?

Als familielid, vriend of kennis van iemand met dementie sta je vaak aan de zijlijn, zoekend naar manieren om je naaste beter te begrijpen. Mensen met een haperend brein kunnen zich niet meer aanpassen — hun mantelzorgers wel. En juist dat maakt het verschil.

Met een VR-bril stappen deelnemers 20 minuten letterlijk in de wereld van iemand met een haperend brein. Daarna praten zij in een kleine groep na, begeleid door een dementie-expert. Wat zagen zij, wat voelden zij? Zij leren meer over hoe een haperend brein werkt en krijgen bovendien praktische tips om het contact met hun naaste prettiger en lichter te maken.

Kosten

Deelname aan de workshop kost €99,-. Leden van Servicepaspoort betalen de speciale ledenprijs van €69,-.

Data en locaties

• Maandag 16 februari – 19.00 tot 21.00 uur

Ontmoetingscentrum Polderstroom, Aletta Jacobsstraat 227 in Velserbroek

• Maandag 9 maart – 19.00 tot 21.00 uur

Huis van de Tijd, Schotersingel 2 in Haarlem

Aanmelden voor een van de VR Experiences kan via info@ servicepaspoort.nl onder vermelding van naam, lidnummer of postcode en huisnummer, telefoonnummer en gewenste datum. Bellen naar Servicepaspoort kan ook: 023 8918 440

Per workshop zijn slechts 12 plaatsen beschikbaar, dus wees er snel bij.

Help Zorgbalans aan nieuwe collega’s!

Door onder andere het niet meer inzetten van zzp’ers is de vraag naar nieuwe collega’s groter dan ooit. Jij kent ons werk en onze organisatie het beste – daarom ben jij onze belangrijkste ambassadeur.

Ken jij iemand in jouw netwerk die graag betekenisvol werk wil doen in de ouderenzorg?

Nodig hem of haar uit om bij Zorgbalans te komen werken.

Wat levert het jou op?

Voor iedere nieuwe collega die jij aandraagt en die vanaf 1 januari 2026 bij ons in dienst komt, ontvang jij een aanbrengbonus van €1.000 netto!

Belangrijkste spelregels

• De nieuwe collega treedt in dienst vanaf 1 januari 2026 als oproepkracht of vaste medewerker. Voor collega’s die vóór deze datum starten, geldt de oude regeling van €750 bruto.

• De bonus wordt uitgekeerd nadat de nieuwe collega minimaal 3 maanden in dienst is.

• Bij oproepkrachten geldt een gemiddelde werktijd van 12 uur per maand in de eerste 3 maanden.

• De nieuwe collega moet jouw naam vermelden in de schriftelijke sollicitatie óf de leidinggevende bevestigt dit.

Hoe vraag je de bonus aan?

Ga naar MijnZorgbalans Zelf regelen

Declaraties Aanbrengbonus. HR Services beoordeelt jouw aanvraag en de bonus wordt uitbetaald bij jouw salaris.

Samen maken we Zorgbalans sterker – en jij profiteert mee!

BEWUSTWORDINGSCAMPAGNE

In oktober 2025 is Zorgbalans gestart met de bewustwordingscampagne Informatiebeveiliging & Privacy. Maandelijks wordt er op InZorgbalans een ander belangrijk onderwerp uitgelicht in het kader van bewustwording.

We werken in een organisatie waar we dagelijks omgaan met gevoelige gegevens van cliënten, collega’s en naasten. Daarom is het belangrijk dat we allemaal alert zijn en weten hoe we veilig werken. Deze campagne helpt je daarbij met tips en herkenbare voorbeelden. En je weet waar je informatie kunt vinden en terecht kunt met vragen. Door bewustwording te vergroten, maken we Zorgbalans met elkaar weerbaarder tegen digitale dreigingen. Want veilige zorg begint bij jezelf. Heb je vragen of wil je iets met ons delen? Mail het privacyteam via privacy@zorgbalans.nl.

‘We leren van elkaar’

BproCare als aanvulling op de zorg

Anita van Duin legt als zorgtechnologiecoach zorgmedewerkers van Zorgbalans in de praktijk uit hoe technologie van BproCare in de zorg werkt. Zorgbalans koos voor BproCare omdat het één platform biedt waar alle zorgvragen op binnenkomen. Geen twintig verschillende apps dus.

Op dit moment maken alle woonzorg- en behandelcentra van Zorgbalans gebruik van BproCare. In de toekomst kan de technologie geschikt zijn voor de thuiszorg. “We leren van elkaar. Het is belangrijk het systeem nog beter te gebruiken en andere toepassingen op het platform te koppelen. Wat er nu niet is, kan er over een jaar wel zijn”, aldus Anita van Duin.

Twee doelen

Technologie in de zorg dient volgens Anita twee doelen: het veraangenamen van het leven van de cliënt (regie, zelfstandigheid en veiligheid) en het vergemakkelijken van het werk voor de medewerkers. Via de BproCare-app kan een medewerker bijvoorbeeld zien welke collega op dat moment aan het werk is. Anita: “Je hebt als medewerker een vraag, je loopt naar de afdeling waar iemand werkt die jouw vraag kan beantwoorden en daar krijg je te horen dat de betreffende medewerker vandaag vrij is. Een loopje voor niets dus. Nu kun je in de app zien

wie van de collega’s aan het werk zijn. Een ander voorbeeld is de medicijndispenser. Als een cliënt het medicijn niet pakt, komt dat signaal via BproCare bij de zorgmedewerker en kan deze in actie komen. Zo zijn er nog veel meer technologiehulpmiddelen die we, nadat ze eerst getest worden in onze praktijk van Zorgbalans, in de toekomst ook aan BproCare kunnen koppelen.”

E-learning modules

Anita kijkt zowel vanuit haar rol als zorgtechnologiecoach als vanuit haar vroegere functie als verpleegkundige bij Zorgbalans naar een vraag. “Mijn doel is dat ik als zorgtechnologiecoach overbodig ga zijn. Daarom ontwikkelen we e-learning modules zodat ook nieuwe medewerkers goed geïnformeerd aan de slag kunnen met de zorgtechnologie. En medewerkers zelf actie kunnen ondernemen om problemen op te lossen. Bovendien zijn we bezig de verschillende handleidingen te herschikken, zodat een medewerker met een bepaalde vraag direct

kan zien welke handleiding hij moet gebruiken voor het vinden van een antwoord. Daarnaast zijn er de ABC-ers, de BproCare trekkers per locatie. Als je iets af en toe doet, bouw je geen kennis en ervaring op en zou je juist extra problemen kunnen veroorzaken. ABC-ers weten hoe BproCare werkt en kunnen hun collega’s bij problemen helpen.”

Sensoren

Anita benadrukt dat ze geen techneut is. “Is het een vraag vanuit de techniek, vanuit de zorg of vanuit beide disciplines? Daar kijk ik naar. Een cliënt met een haperend brein waarvan de sensor ’s nachts voortdurend afgaat, en dus steeds uit bed stapt, heeft wellicht pijn. Iemand met een haperend brein kan pijn immers op een andere manier ervaren. En dan is er wellicht iets anders nodig dan een technisch hulpmiddel op hun zorgvraag. Maar als er wel een hulpmiddel nodig is, is het belangrijk om dit snel te kunnen leveren.”

Op de foto Anita van Duin (links) en Jessica Coster.

Anita werkt nauw samen met Jessica Coster, functioneel beheerder zorgtechnologie bij Zorgbalans. “Jessica beheert de centrale voorraad en zorgt dat bestellingen tijdig op de goede locatie komen waar ze direct ingezet kunnen worden zonder dat je zelf nog allerlei extra handelingen moet doen. Gelet op de kosten is het overbodig dat elke locatie een voorraad heeft van de ‘specialistische’ sensoren. Die hebben we hier op ons hoofdkantoor aan de Leidsevaart liggen. Een belletje en de gevraagde sensor wordt meteen bezorgd. De techniek is een aanvulling en geen vervanging van de zorg. Uitgangspunt blijft altijd de kennis, de kunde en de ervaring van onze zorgmedewerkers.”

Waarderingen ZorgkaartNederland

Op de website van ZorgkaartNederland delen mensen hun ervaringen met de Nederlandse gezondheidszorg. Ook wij vragen ZorgkaartNederland onze cliënten en/of hun naasten te interviewen om te weten wat ze van onze zorgverlening vinden, zodat we zien wat goed gaat en wat beter kan. Wist je trouwens dat meer dan 90% van de waarderingen op ZorgkaartNederland positief is? Hieronder een selectie van waarderingen die de afgelopen tijd zijn geplaatst.

WONEN EN REVALIDATIE

W.F. VISSERHUIS

Cijfer 8.8

Na bijna 3 weken wonen in het Visserhuis voelt mijn vrouw zich al aardig thuis. Ze is fijn opgevangen door vriendelijke medewerkers. Er is veel aandacht en deskundige begeleiding en er wordt goed gecommuniceerd. De accommodatie is prima, zowel het eigen appartement als de diverse gemeenschappelijke ruimtes. Er worden diverse activiteiten georganiseerd in een prettige sfeer. Als (ex)mantelzorger kan ik met een gerust gevoel de zorg voor mijn vrouw aan de medewerkers toevertrouwen. Tot slot een minpunt: er wordt op sommige kamers gerookt en dat ruik je soms ook in de gangen.

BREEZICHT

Cijfer 9.5

Wat een warm bad als een dierbare hier komt te wonen. Onze moeder en haar naasten zijn vol lof over alle personeelsleden, wat zij allemaal bieden. Toppers zijn het! Vele schakels die een sterke ketting vormen. Een aanrader als een dierbare 24-uur zorg nodig heeft. Maar mantelzorgen houdt niet op na de voordeur van Breezicht te hebben betreden. Help deze fantastische mensen en neem daarin ook je eigen verantwoordelijkheid.

DE HOUTTUINEN

Cijfer 8.8

Na onze vader is nu ook onze moeder in De Houttuinen terecht gekomen. Intussen is er veel ten goede veranderd in De Houttuinen. Destijds hadden wij nog regelmatig vragen en

opmerkingen over de verzorging omdat we er ook onbekend mee waren. Tijdens het verblijf van onze moeder is zij liefdevol verzorgd. Het contact met zowel verzorging als verpleeghuisarts is perfect. Wensen worden waar mogelijk rekening mee gehouden en behandelplan in detail uitgelegd en besproken voordat het in gang wordt gezet. Ook tijdens de laatste periode is de behandeling en verzorging met veel liefde gedaan en wij hebben veel respect voor de medewerkers. Daarnaast ook een pluim voor de medewerkers in het restaurant, ook altijd hartelijk, vrolijk en open, dank daarvoor! Ga zo door, ondanks alle bezuinigingen doen jullie hard je best om de mensen een verzorgde oude dag te beleven, alle respect voor jullie kunde en inzet!

VELSERDUIN

Cijfer 8.7

De zorg voor mijn moeder was goed en ze was gewoon heel erg tevreden. Er waren daar leuke mensen, leuk personeel. Zij kreeg zeker goede fysiotherapie en ergotherapie. Zij werd best wel gestimuleerd dingen te doen en is ook erg vooruitgegaan. Helaas zat zij niet echt op de goede afdeling maar daar kon het tehuis eigenlijk niets aan doen. Het was een soort spoedopname toen het niet goed ging thuis na ontslag uit het ziekenhuis. Een verbeterpuntje is dat het eten wat smakeloos was. Zij is nu weer thuis en het gaat goed met haar.

KENNEMERDUIN

Cijfer 9.0

In Kennemerduin voelt een cliënt zich gehoord, gezien en begrepen. De medewerkers en de verzorgenden gaan respectvol en liefdevol met de cliënt en zijn of haar familie om.

DEN WEELIGENBERG

Cijfer 7.7

De medewerkers van afdeling Vossepark op locatie Den Weeligenberg hebben met ontzettend veel toewijding mijn oom verzorgd en bijgestaan. Ook naar ons toe, de familie, was iedereen erg behulpzaam. Mijn oom heeft hier de afgelopen jaren ontspannen en naar zijn zin gewoond.

WIJKZORG

Cijfer 10

Buurtteam Zorgbalans Aerdenhout is the best in alle opzichten. Super professionele zorg, volop rust en aandacht, benaderbaar en communicatief. Stuk voor stuk hele aardige mensen onder de vertrouwenwekkende leiding van Marco.

Cijfer 8.6

Ik word al jarenlang uitstekend geholpen door het buurtteam Hofstede in Velserbroek. Ik ben heel blij dat ik dankzij deze hulp thuis kan blijven wonen. Ze helpen me goed en zijn heel aardig.

Cijfer 9.1

Over buurtteam Delftwijk in Haarlem ben ik zeer tevreden. De zorgmedewerkers zijn vakkundig en hebben veel empathie voor de cliënt. Zelfs een verjaardagskaartje van alle zorgmedewerkers ontving ik voor mijn verjaardag. Echt super!

PRETTIG THUIS

Cijfer 8.7

Ik krijg van verschillende medewerkers van Zorgbalans de voor mij bestemde zorg. De medewerkers zijn vriendelijk, behulpzaam en deskundig. Kunnen eventuele vragen betreffende zorg, medicijnen, goed beantwoorden en verwijzen in sommige gevallen dus ook naar een arts. Kortom, ik heb geen klagen!

Sterke vrouw

‘Ik was elf toen ik door mijn vader uit de klas werd gehaald. Mijn meester protesteerde dat ik nog verder moest leren, maar mijn vader zei: ‘Ze mag komen als jij voor mij hulp kunt regelen.’ Vanaf die dag ben ik nooit meer naar school geweest. Thuis moest ik voor mijn jongste broertje zorgen dat net was geboren. Hij was het tiende kind en mijn moeder was ziekelijk. Nu zou je dat een postnatale depressie noemen, maar dat bestond toen nog niet. Ik was de oudste dus de zorg voor de kleinere broertjes en zusjes kwam vanzelfsprekend op mij neer. Als ik niet aan het zorgen was, moest ik aardappels schillen. Dat was het voer voor de koeien van mijn vader. Daarna werd ik door mijn vader naar de broer van mijn moeder gestuurd. Hij woonde op een boerderij en had zes kinderen. Zijn vrouw was na de geboorte van het laatste kind overleden in het kraambed. Hij was overdag vaak dronken en liet zijn zes kinderen en tien koeien aan hun lot over. Ik heb daar zes jaar tegen kost en inwoning gewerkt. Ik stond om vijf uur in de ochtend op om het brood van mijn oom te smeren. Er waren elke dag vaste bezigheden. Zo deed ik op maandag de was, die ik op zolder door een loeizware mangel moest halen om het droog te persen. Op vrijdag zette iedereen zijn schoenen op de trap zodat ik die kon poetsen. Na die zes jaar had mijn oom weer een vrouw gevonden en was ik niet meer nodig. Vervolgens kwam ik in de kost bij een alleenstaande moeder met acht kinderen die ernstig ziek was. Ik werd geacht het huishouden te doen, de acht kinderen op te voeden en de melkinrichting aan huis draaiende te houden. Daar moest ik alle melk en etenswaren afwegen en verpakken, klanten helpen, het kasboek bijhouden en zorgen dat op donderdagavond alle openstaande rekeningen van alle klanten van de hele week opgeschreven waren. Want op vrijdag kwamen de mannen die voor hun vrouw betalen. Als de kinderen op bed lagen moest ik de winkel nog schoonmaken en daarna het papierwerk doen. Dan was het vaak al een uur voordat ik op bed lag.

Twee jaar later werd mijn eigen moeder weer ziek en werd ik naar huis gehaald om voor mijn broertjes en zusjes te zorgen. Toen mijn moeder uiteindelijk overleed, moest mijn vader een koe verkopen om haar begrafenis te kunnen betalen. Toen ik trouwde met mijn man, had ik geen andere bezittingen dan mijn schoenen en kleren. Ik heb nooit iets kunnen leren of ook maar aan mezelf toe kunnen komen. Mijn leven lang heb ik mij geschaamd voor het feit dat ik zo weinig kennis heb. Van horen zeggen weet ik dat Amsterdam dichterbij is dan Den Haag, maar waar die plaatsen liggen weet ik niet. Ik heb er een enorme hekel aan lezen aan overgehouden, daar was nooit tijd voor. Mijn jongste broertje, waar ik altijd voor heb gezorgd, woont nu in een hospice. Als ik even ga zitten, dan komen de tranen naar boven. En dan ga ik toch maar weer door met de dingen die ik nog moet doen. Zo heb ik dat altijd gedaan’, aldus een cliënt die ik sprak.

Pieter Winters

Zorgbalans 2025 op donderdag 11 december

Van droge richtlijn naar alledaagse praktijk

HIP-commissie zet hygiëne op frisse manier op de kaart

Dat goede hygiëne en het voorkomen van infecties belangrijk zijn, zéker wanneer je werkt met kwetsbare mensen, is voor iedereen wel duidelijk. Maar in de drukte van alledag kan de aandacht daarvoor toch wat verslappen. Daarom zet de Hygiëne- en Infectiepreventie-commissie (HIP-commissie) zich ervoor in dat hygiëne een vanzelfsprekend onderwerp in de dagelijkse werkzaamheden is én blijft.

“Eigenlijk zijn wij de gezond-verstand-commissie”, stelt Michel Schlaghecke, als gespecialiseerd verpleegkundige lid van de HIPcommissie. “Als je erover nadenkt, kan iedereen wel bedenken wanneer je je handen moet wassen, in welke situatie je handschoenen of een mondkapje draagt, dat je extra aandachtig bent als je verkouden bent, enzovoorts. Dat is allemaal heel belangrijk, maar in ons werk zijn heel véél dingen belangrijk. Vanuit onze commissie willen we daarom vooral mensen informeren, zorgen dat er regelmatig aandacht is voor dit onderwerp en dat we op een toegankelijke manier protocollen en richtlijnen vertalen naar de dagelijkse praktijk.”

Meedenken en adviseren

Juist die praktische toepasbaarheid is iets waar de commissie sterk op inzet. Sandy Rosier, beleidsadviseur Kwaliteit en voorzitter van de HIP-commissie: “We kijken altijd in hoeverre maatregelen ‘werkbaar’ zijn. Want een werkinstructie is natuurlijk niet op iedere werkomgeving en -situatie van toepassing. Denk alleen al aan het verschil tussen een woonzorglocatie en de wijkzorg. Onze commissie is samengesteld uit inhoudsdeskundigen vanuit alle disciplines binnen Zorgbalans en een deskundige infectiepreventie, zodat we steeds kunnen bespreken of maatregelen overal toepasbaar zijn en waar mogelijke knelpunten zitten. Of in voorkomende gevallen, bijvoorbeeld een situatie waarin de richtlijnen in het geheel niet toepasbaar zijn, denken we mee en adviseren we hoe er toch zo hygiënisch en veilig mogelijk gewerkt kan worden. Andersom

Wat doet de HIP-commissie?

De HIP-commissie van Zorgbalans is de Hygiëne- en Infectiepreventie-commissie die de Raad van Bestuur adviseert over te nemen besluiten m.b.t. werkinstructies op basis van de externe kaders en toezichthouders. De commissie, bestaande uit gespecialiseerde medewerkers, geeft gevraagd en ongevraagd advies om de verspreiding van infecties te voorkomen.

• Advisering: aan de Raad van Bestuur, zorgmedewerkers en management over de interpretatie en toepassing van werkinstructies, zoals die voor het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen, testbeleid en bezoekbeleid bij een uitbraak.

• Implementatie: vertalen landelijke richtlijnen naar Zorgbalans specifieke werkinstructies

• Ondersteuning: tijdens een uitbraak van bijvoorbeeld het norovirus.

• Ontwikkelen van scholing en lesmateriaal: zoals e-learnings en klinische lessen.

• Preventie: Door het uitvoeren van audits en de uitkomsten te bespreken en een advies uit te brengen helpen we bij het beperken van infecties binnen de organisatie

kunnen medewerkers zelf tegen zaken aanlopen en ons om advies vragen hoe ze daar binnen hun specifieke situatie mee om moeten gaan.”

In coronatijd werden de rol en de waarde van de HIP-commissie duidelijk zichtbaar. Naar aanleiding van de richtlijnen en adviezen vanuit overheid, GGD en RIVM, kon de commissie snel schakelen en advies uitbrengen aan de Raad van Bestuur van Zorgbalans. Bijvoorbeeld rondom het gebruik van persoonlijke beschermingsmiddelen en door het schetsen van scenario’s en draaiboeken in het geval van een coronabesmetting. Sandy: “Dat was natuurlijk echt een uitzonderlijke situatie, maar het hielp wel dat de commissie er was als vraagbaak en snel overlegorgaan.”

Korte e-learnings

Een recent project van de HIP-commissie is het opzetten van een drietal korte e-learnings binnen het Leerplein van Zorgbalans. De onderwerpen zijn het gebruik van handschoenen, het norovirus en handhygiëne. Jennifer Sterckx, specialist ouderengeneeskunde: “Het gaat hier om de basis, maar die is wel verschrikkelijk belangrijk. Tegelijkertijd snappen

we heel goed dat collega’s in de zorg nou niet bepaald veel tijd over hebben om uitgebreide documenten vol protocollen en regels door te lezen. Daarom kiezen we voor korte en direct toepasbare scholing, zodat collega’s de kern van de richtlijnen snel meekrijgen. We maken gebruik van bijvoorbeeld een quizvorm, zodat het verrijken van je kennis op een leuke manier gaat. Ook maken we zaken heel visueel, bijvoorbeeld door rondom het norovirus met groene waas te laten zien hoe snel dat zich kan verspreiden.”

Over sommige maatregelen is nog wel eens discussie op de werkvloer. Zo wil de één principieel zijn of haar trouwring niet afdoen, terwijl een ander vindt dat de pot pepernoten bij de receptie er nu eenmaal bij hoort. Sandy: “Dat is natuurlijk gezellig, maar als iedereen met zijn handen in die pot zit kan dat, zeker nu in het ‘snotterseizoen’, opeens de bron van besmetting zijn. Als de richtlijnen in individuele situaties niet haalbaar of in balans zijn dan denken we graag mee en bekijken we maatregelen vanuit alle perspectieven om een weloverwogen advies uit te kunnen brengen. Kijk, uiteindelijk kun je een virusuitbraak nooit helemáál voorkomen, maar wel beperken en zo snel mogelijk onder

Wie zitten er in de HIP-commissie?

• Sandy Rosier, beleidsadviseur Kwaliteit en voorzitter

• Michel Schlaghecke, gespecialiseerd verpleegkundige VTT

• Jennifer Sterckx, specialist ouderengeneeskunde

• Marianne Siebbeles, specialist ouderengeneeskunde

• Patricia Jansen, locatiemanager

• Aniek Klein Goldewijk, locatieverpleegkundige

• Erik Schaap, HR-casemanager

• Barend-Jan Geels, teammanager facilitair en gebouwbeheer

• Yoya Braams, hygiëne en infectiepreventiedeskundige Spaarne Gasthuis.

controle krijgen.” En dat is wel belangrijk, zowel voor onze cliënten als voor onze collega’s.

Handhygiëne-held

Onlangs lanceerde de HIP-commissie een quiz: ‘ben jij een handhygiëne-held?’. Die is niet alleen gericht op de zorgmedewerker, maar juist op álle collega’s binnen Zorgbalans. Hygiëne beperkt zich namelijk niet alleen tot ‘de handen aan het bed’. Verder buigt de commissie zich regelmatig over uitzonderlijke situaties en zet zij zich in om hygiëne en infectiepreventie onderdeel te laten zijn van het kwaliteitspaspoort voor alle collega’s. Met overal als belangrijkste doel dat de aandacht rondom dit onderwerp niet verslapt én dat er een verstaalslag wordt gemaakt van ‘droge richtlijnen’ naar ‘praktische inslag’. Het gaat immers vooral om de bewustwording. En dat op een leuke, aantrekkelijke en moderne manier. Bijvoorbeeld door het ophangen van QR-cards, waarmee je snel op je telefoon informatie kunt krijgen over bijvoorbeeld handhygiëne. Want, zoals Michel Schlaghecke met een knipoog besluit: “De HIP wordt steeds hipper!”.

‘Gewoon is niet meer g

Het PET biedt uitkomst

De ziekte van Parkinson is de snelst groeiende hersenziekte van de wereld. Zo hadden in Nederland in 2024 bijna 64.000 mensen de ziekte van Parkinson. De kennis, bijvoorbeeld hoe om te gaan met cliënten met Parkinson, is soms ontoereikend. Daarom is er het Parkinson Expert Team (PET), een groep van 17 mannen en vrouwen binnen

Zorgbalans verdeeld over verschillende disciplines met veel kennis over parkinson. Ze staan klaar voor vragen van medewerkers van alle locaties zowel intra- als extramuraal.

Sara Breukhoven (verpleegkundige), Kitty Rotteveel (fysiotherapeut) en Simwayn Tran (gezondheidspsycholoog): “Wij willen het PET op de kaart zetten, zodat collega’s weten dat ze gebruik kunnen maken van onze expertise. Dat ze bij ons aan de bel kunnen trekken als ze een vraag hebben rondom de zorgverlening bij een cliënt met parkinson. Wij weten dat collega’s beter met de cliënt kunnen meebewegen als zij over meer kennis beschikken. Een

Kitty Rotteveel, Simwayn Tran en Sara Breukhoven

medewerker of een team kan via ons aanvraagformulier een vraag sturen en dan kijken wij vervolgens bij wie van onze PET-leden deze vraag het beste past. We koppelen vervolgens de aanvrager aan het PET-lid zodat er aan een oplossing gewerkt kan worden. We verzorgen desgevraagd ook klinische lessen. We zitten vol plannen!”

ParkinsonNet

De PET-leden zijn aangesloten bij ParkinsonNet, een landelijk netwerk met meer dan 4.000 zorgverleners gespecialiseerd in de ziekte van Parkinson. Het is opgezet door professor Bas Bloem, hoogleraar neurologische bewegingsstoornissen aan het Nijmeegse Radboudumc. Hij is wereldwijd de nummer één expert op het gebied van parkinson. Doel van ParkinsonNet is de best mogelijke zorg en kwaliteit van leven te leveren voor

iedereen met de ziekte van Parkinson of een atypisch parkinsonisme. ParkinsonNet faciliteert een optimaal netwerk van parkinsonspecialisten. Want er is nog veel onbekend over parkinson afgezien van de zichtbare symptomen zoals trillingen (tremor), trage bewegingen, stijfheid en een instabiele houding. Overigens zijn parkinson en dementie twee verschillende neurologische aandoeningen. Wel is het zo dat bij 35% tot 55% van de mensen met de ziekte van Parkinson zich ook dementie ontwikkelt.

Stress

Maar er is nog veel meer, vullen Sara, Kitty en Simwayn aan. “De ziekte van Parkinson beïnvloedt op verschillende manieren het leven van de cliënt. Denk aan het feit dat stress de parkinsonsymptomen kunnen verergeren. Een portemonnee pakken bij de kassa kan al veel stress

ewoon bij parkinson’

opleveren en de motoriek beïnvloeden. Of dat door een maskergelaat emoties moeilijk zijn af te lezen. Een veranderende bloeddruk, gewichtsverlies, traag reageren, er zijn zo veel symptomen. Meer kennis van parkinson betekent dat je er als zorgverlener beter op kunt inspelen. Kleine dingen veranderen in de zorgverlening voor cliënten met de ziekte van Parkinson kunnen een grote stap voorwaarts betekenen.”

Motoriek

Cliënten met parkinson hebben een totaal andere zorgvraag. Het betekent dat daar meer aandacht voor nodig is, zeker omdat mensen steeds langer thuis blijven wonen. Hoe zorg je er als zorgverlener voor dat je bij een cliënt met parkinson de kwaliteit van leven bewaakt? Sara, Kitty en Simwayn: “Mensen met parkinson nemen bijvoorbeeld minder initiatief. Je moet als zorgverlener daarom cliënten stimuleren. Regelmatig bewegen is cruciaal bij de ziekte van Parkinson, omdat dit de motoriek, balans en spierkracht verbetert en het risico op vallen vermindert. Bewegen bevordert tevens de hersenactiviteit. Er zijn daarom beweeggroepen speciaal voor mensen met parkinson. Denk aan dansen of boksen.”

Voor iedereen verschillend

Er is de ziekte van Parkinson. Daarnaast zijn er de parkinsonismen, vergelijkbare ziekten maar met net iets andere oorzaken en symptomen. Parkinsonismen verlopen ook sneller. Het kan gebeuren dat de diagnose parkinson na één of twee jaar veranderd wordt in de diagnose parkinsonisme. Maar voor beide geldt: geen enkele patiënt is dezelfde. “Parkinson is

Tien tips voor goede parkinsonzorg

1. Cliënten denken, handelen en communiceren traag. Neem de tijd en straal rust uit.

2. Door het maskergelaat is het moeilijk emoties te lezen, maar iemand heeft ze wel! Vraag ernaar en vul niet in.

3. Tijdens de ON-fase, waarin de medicatie optimaal werkt, kan iemand goed lopen en praten bijvoorbeeld. Zodra de medicatiewerking afneemt, in de OFFfase, kan de cliënt opeens een totaal ander beeld geven. Houd hier rekening mee.

4. Bij alle bewegingen moet worden nagedacht. Leg rustig uit wat je wilt en praat niet tijdens de uitvoering. Eén ding tegelijk.

5. Medicatie op vaste tijdstippen voor een optimale werking, een half uur voor de maaltijd of een uur na de maaltijd.

6. Kauwen, slikken en eten kunnen erg moeilijk zijn. Praat niet, geef de tijd, kijk of iemand goed rechtop zit.

7. Parkinson heb je nooit alleen. Betrek de mantelzorgers erbij.

8. Plassen en obstipatie komen vaak voor, let hierop.

9. Stemmingsproblemen, verminderd initiatief, niet meer kunnen plannen, te weinig prikkels waardoor iemand veel slaapt: mentale problemen komen veel voor.

10. Bekijk parkinson multidisciplinair en schakel PET in als er vragen zijn!

voor iedereen verschillend. Dat maakt het zo ingewikkeld. Het is een progressieve ziekte. Bij de één gaat het proces echter veel sneller dan bij de ander. Samenwerking en kennisvergroting op dit vlak zijn essentieel. Met als uiteindelijk doel betere parkinsonzorg binnen Zorgbalans. Onze interesse werd gewekt door cases op ons werk. En wat er na de diagnose bij komt kijken om de juiste zorg te verlenen. Parkinson raakt echt alles in ons lichaam. Wij zien alleen het topje van de ijsberg, maar onder water is er veel meer aan de hand. Gewoon is niet meer gewoon bij parkinson.”

Heb jij of je team vragen over een cliënt met parkinson?

Neem dan contact op met PET door een mail te sturen naar: parkinson@zorgbalans.nl

Jong Zorgbalans

Je hebt er vast al iets over gehoord, het nieuwe

netwerkplatform voor jonge medewerkers van Zorgbalans tot en met 30 jaar. Maar waarom eigenlijk tot 30 jaar? Ongeveer een kwart van onze medewerkers valt binnen deze leeftijdsgroep.

Toch ervaren veel jonge collega’s weinig verbinding met leeftijdsgenoten, mede doordat Zorgbalans grootschalig en verspreid over de regio is georganiseerd.

Ook onder jonge medewerkers is sprake van verzuim. Dat is zorgwekkend voor de organisatie, maar nog belangrijker, achter elk verzuim zit een verhaal en een persoon. Met Jong Zorgbalans hopen we meer met elkaar in contact te komen en beter te begrijpen wat er speelt. Door elkaar te ontmoeten, te verbinden en ervaringen te delen, willen we bijdragen aan meer begrip, steun en werkplezier.

Verbinding staat centraal. Jonge medewerkers met elkaar in contact brengen, elkaar stimuleren en motiveren, maar ook ruimte bieden voor ontspanning. We geloven dat dit kan bijdragen aan meer werkplezier, iets wat we vanaf 2026 ook meetbaar willen maken, zodat we de waarde van Jong Zorgbalans nog beter kunnen onderbouwen binnen de organisatie.

De zorg staat voor grote vraagstukken en uitdagingen. Dat vraagt om innovatie en een kritische blik. Juist een frisse, jonge en net afgestudeerde blik, vol energie en klaar om vlieguren te maken, kan hierbij van grote waarde zijn. Daarom is het des te belangrijker dat jonge medewerkers zich gezien en gehoord voelen.

Het Jong Zorgbalans team, bestaande uit Eva, Bo, Jose, Lucas, Purna, Sacha en

Renske, staat te popelen om van 2026 een fantastisch Jong Zorgbalans jaar te maken en hun netwerk verder te vergroten. Met een team vol enthousiasme en ideeën wordt er bijna wekelijks gebrainstormd over leuke en verbindende activiteiten binnen Zorgbalans. Na de kick-off in 2025 volgden onder andere een brainstormsessie, deelname aan de Urban Trail in Haarlem en een pre-borrel voorafgaand aan het Zorgbalans Kerstfeest.

Nu 2026 is begonnen, zijn we van plan onze activiteiten en zichtbaarheid flink uit te breiden. Het doel is om maandelijks een activiteit te organiseren (met uitzondering van enkele maanden), zodat we echt een stevig netwerk kunnen opbouwen. Denk aan een spelletjesavond, inspirerende lezingen, een Valentijnsactie voor collega’s, een avond bij Mooie Boules, een filmavond, suppen en natuurlijk een groot Oktoberfest. En voor de rekenaars onder ons, dit is nog lang niet alles!

Ben jij nieuwsgierig geworden en wil je niets missen? Sluit je dan aan bij onze WhatsApp-groep via onze groep op InZorgbalans. Of spreek ons gerust aan als je leuke ideeën hebt of wilt meedenken of meehelpen. Alle hulp en input is welkom!

Jubilea

Wij feliciteren onderstaande, toegewijde collega’s met hun jubileum!

12,5 jaar in dienst

Lotty Smit - De Houttuinen

Irma Ruijgvoorn - Wijkzorg

Carolien Geerlings - De Heemhaven

Esther Burgerhout - De Molenweid

Saskia van IJselmuiden - Leidsevaart

Xandra Kriek - Wijkzorg

Nelleke van Geem - Wijkzorg

Eline Huijg - Wijkzorg

Sandra Pierre - W.F. Visserhuis

Jolanda de Jager - Wijkzorg

Lucienne Oosterveld - Prettig Thuis

Menuria Zevenhuizen - Breezicht

Greta van der Leer - Leidsevaart

Carlijn Beuming - FlexiCura

Annegien Ribbers - Wijkzorg

Michel Schlaghecke - Leidsevaart

Albert Molenkamp - De Houttuinen

Jolanda Kuiper - Wijkzorg

Nanda van der Wiel - Leidsevaart

Georgina Creton - Velserduin

Paul Pruijs - Den Weeligenberg

Ida Oerlemans - Horstendaal-Saanensduin

Patricia Schong - W.F. Visserhuis

Linda van Triest - Huis ter Hagen

Dora van den Berg - Zuiderhout

Linda van der Sluis - Wijkzorg

Jantien de Vries - Zuiderhout

Leon Bakker - Sonnevanck

Monique Carati - Prettig Thuis

Joyce Vermaat - Huis ter Hagen

Simone van der Waart - W.F. Visserhuis

Sylvia Stapper - Huis ter Hagen

Linda Kloosterhuis - Velserduin

Tamara de Reus - Zuiderhout

Jose Ligtenberg - De Molenweid

Saskia Nijssen - Zuiderhout

40 jaar in dienst

Caroline van der Hijden - Wijkzorg

Jelte Sipma - Leidsevaart

Anita van Son - Velserduin

Selma Heinsma - Breezicht

Donja van Duijn - Breezicht

Miranda D’haene - Ontmoetingscentra

25 jaar in dienst

Els de Bell - Kennemerduin

Riny van Saase - Horstendaal-Saanensduin

Mariska van Veen - Prettig Thuis

Nel Jansen - Leidsevaart

Sonja Pieka - W.F. Visserhuis

Evalien van Stein - Breezicht

Hansje Stol - Wijkzorg

Ria Keur - Zuiderhout

Barisa Hoogkamer - Leidsevaart

Patricia de Vries - De Heemhaven

Brenda Verburg - Wijkzorg

Marg van Wetering - Kennemerduin

Anja Hooft - De Heemhaven

Monique Warnaar - Leidsevaart

Mariska Mooi - De Houttuinen

Corrie Beentjes - De Moerberg

Mieke Blankendaal - Leidsevaart

Bovenstaande collega’s vierden hun jubileum tussen 01-06-2025 en 30-11-2025.

Binnen Zorgbalans is de beweging Het is hun leven gaande. Deze draait om het versterken van de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van cliënten zodat zij hun eigen leven zoveel mogelijk kunnen blijven leiden. Zorgbalans zoekt hierbij naar een gemeenschappelijke basis die richting geeft, waar medewerkers op terug kunnen vallen, die ruimte laat voor samenhang en herkenbaarheid én zorgt voor diversiteit in de werkwijze. Daniëlle van Egmond, ergotherapeut in de wijk en Dewy Gommers, wijkverpleegkundige en transferverpleegkundige, vertellen wat dit precies betekent en hoe het in de praktijk werkt.

Reablement bij Zorgbalans Het is hun leven

Het is hun leven is ontstaan vanuit Reablement.

Deze term wordt landelijk vaak gekoppeld aan het ‘langer actief thuis’-programma. Daarbij worden mensen via een vaste methodiek binnen twaalf weken weer zo zelfstandig mogelijk, met als doel zo min mogelijk zorg en zo veel mogelijk eigen regie. Zorgbalans pakt het echter breder op. “We willen niet alleen mensen zelfstandiger maken, maar vooral zorgen dat ze het leven kunnen leven zoals zij dat willen. Daarom noemen we Reablement binnen Zorgbalans Het is hun leven“, aldus Daniëlle. “We sluiten aan bij de veerkracht die mensen al hebben. Wat iemand wél kan, vormt altijd het vertrekpunt”. Binnen Zorgbalans wordt gewerkt met verschillend gedachtegoed en methodische kaders zoals de presentietheorie, de sociale benadering en persoonsgericht werken. Al deze benaderingen komen samen in het strategisch verhaal van Zorgbalans, met de bedoeling dat er één gezamenlijke taal ontstaat.

Geïnspireerd raken en toepassen

Binnen Zorgbalans zijn Daniëlle en Dewy in opleiding tot coach via Reable Nederland, de landelijke vereniging waarbij Zorgbalans is aangesloten.

Volgens Daniëlle gaan de coaches zorgmedewerkers helpen om Het is hun leven in de praktijk te brengen, zonder het aan ze op te leggen. “Het gaat erom dat onze collega’s en teams geïnspireerd raken en er zelf mee aan de slag willen.” Om daar te komen wordt er door Zorgbalans, Reable Nederland en een aantal andere organisaties onder meer gewerkt aan een toolbox

en een app om teams te ondersteunen. “Zo kunnen collega’s enthousiast worden gemaakt en het ook echt gaan toepassen.”

Bij Het is hun leven draait het om maatwerk want wat een goed leven is, verschilt per persoon. Daarom is het heel belangrijk om per cliënt goed te kijken naar wat iemand wil en kan. Volgens Dewy zit dat vaak in de allerkleinste dingen. “Laat bijvoorbeeld iemand zelf zijn jas aantrekken of koffie inschenken. Als zorgmedewerker ben je snel geneigd om dingen over te nemen, maar juist door kleine taken terug te geven, help je mensen om hun zelfstandigheid te behouden.”

Handjes op de rug

Dat vraagt regelmatig om een andere manier van werken. “Je moet continu nadenken: handjes op de rug, eerst kijken wat iemand zelf kan. Dat is soms best een uitdaging, want onze collega’s willen graag zorgen en helpen. Maar juist door niets te doen, kun je mensen vaak echt laten groeien. Want Het is hun leven is gebaseerd op de overtuiging dat ieder mens uniek is en zelf vorm wil blijven geven aan een betekenisvol leven. Ook wanneer ouderdom, ongemak of kwetsbaarheid toenemen.”

Niet iedereen is meteen enthousiast om meer zelf te doen.

Sommige cliënten zijn gewend aan zorg en vinden ook dat ze daar recht op hebben, zeker na jarenlang premie te hebben betaald. Dewy hoort dat regelmatig en snapt deze gevoelens. “Maar we zijn niet bezig om cliënten tegen te werken maar willen er juist voor zorgen dat ze de regie op hun leven weer terugkrijgen. En ook op hoge leeftijd kun je nog nieuwe dingen leren of herwinnen.”

Mensen zijn meester van hun eigen leven!

Neem niet over wat mensen zelf kunnen.

Help mensen te herwinnen wat ze niet meer kunnen.

Bedenk samen een oplossing voor dat wat overblijft.

Anders denken en grenzen stellen

Gedragsregels voor goede hulpverlening:

Daarnaast zijn er ook praktische uitdagingen, zoals tijdgebrek en het idee dat meer zelf doen niet voor elke doelgroep geschikt is. “Sommige collega’s denken dat het bij cliënten met dementie niet werkt, maar ook daar zijn vaak nog mogelijkheden”, aldus Daniëlle. “Maar dat vraagt wel om een team dat er samen achter staat, anders denkt en grenzen durft te stellen. En bedenk daarbij ook dat een hulpvrager zorg niet kan afdwingen.”

Daniëlle en Dewy hopen dat het gedachtegoed van Het is hun leven steeds meer doordringt in de organisatie. “Het zou mooi zijn wanneer teams binnen Zorgbalans steeds meer holistisch gaan werken en ook dat verschillende disciplines binnen de zorg elkaar steeds beter weten te vinden om samen te werken aan oplossingen. Het is hun leven vraagt een houding van open luisteren, zonder oordeel, waarbij collega’s kijken door de ogen van de ander en steeds opnieuw aansluiten bij de leefwereld van de cliënt”, aldus Daniëlle.

Van concept naar de praktijk Zorgbalans is niet de enige organisatie die met deze beweging bezig is, maar volgens Daniëlle en Dewy loopt ze wel voorop in

Ga

uit van depersoonlijke situatie van de hulpvrager.

Kijk door de ogen van de hulpvrager.

Zorg kan niet aan hulpvrager worden opgelegd.

De hulpvrager kan zorg niet afdwingen.

heefthulpvrager de regie.

het vertalen van het concept naar de praktijk, zowel in de wijk als intramuraal. “Het gaat hierbij ook om een cultuurverandering en dat is altijd lastig”, vindt Dewy. “Het is hun leven maakt ons werk ook mooier en het zorgt tevens voor meer verdieping.” Wat maakt het voor Daniëlle en Dewy zo mooi om met deze beweging bezig te zijn? Dewy: “Het is geweldig om te zien dat cliënten blij worden als ze weer iets zelf kunnen of iets nieuws leren. Dat motiveert enorm om door te gaan.” Ook Daniëlle ziet volop nieuwe kansen en mogelijkheden om cliënten zelfstandiger te maken. “Ik hoor bijna dagelijks mooie verhalen. En het laat ook zien dat de beste therapie vaak gewoon het blijven doen van dagelijkse dingen is.”

Eigen leven blijven leiden

Het is hun leven vraagt om maatwerk, geduld en samenwerking. Het is geen kunstje, maar een andere manier van denken en werken. De kleine succesjes maken het verschil, zowel voor cliënten als voor collega’s. Zorgbalans zet zich in om deze beweging verder uit te rollen: in de wijk, in de woonzorglocaties en tijdens kortdurende verblijven. Zodat iedereen zoveel mogelijk zijn eigen leven kan blijven leiden.

”We

bieden bewoners en medewerkers veiligheid en comfort”

Make-over voor De Heemhaven

“De oren en de ogen van de huismeester zijn superbelangrijk voor mij. De huismeester vertelt wat er speelt en waar medewerkers en bewoners tegen aanlopen”, aldus Angela Tourneij van de afdeling Vastgoed van Zorgbalans in de bibliotheek van woonzorglocatie De Heemhaven in Heemstede. Een locatie die middenin een fraaie make-over zit.

Angela heeft namens de afdeling Vastgoed onder andere de huurlocaties van Zorgbalans in de regio Heemstede onder haar hoede. Zo wordt bijvoorbeeld het gebouw van De Heemhaven gehuurd van Woonzorg Nederland wat betekent dat voorstellen voor een verbouwing of aanpassing daar diverse stations moeten passeren voor de handen daadwerkelijk uit de mouwen gestoken kunnen worden. Een belangrijke verbouwing waar Angela mee bezig is geweest, is de make-over van De Heemhaven. In De Heemhaven is dit jaar de entree verfraaid en heeft de renovatie van de keukens van 84 appartementen plaatsgevonden. Volgend jaar worden de vloeren van de badkamers vervangen.

Bieden van wooncomfort

Angela benadrukt nog eens dat alles draait om bewoners en medewerkers ‘wooncomfort en veiligheid’ te bieden. “De locaties geven bij ons hun wensen aan. Vervolgens bespreken wij het project met de aannemer en de architect. Die laatste maakt het ontwerp. Dat gebeurt natuurlijk in samenspraak met de betreffende locatie, in dit geval De Heemhaven. Daarna komt er een offerte en als die is goedgekeurd gaan we kijken wat de beste periode is om de werkzaamheden uit te voeren. Voor de verbouwing van de entree bij De Heemhaven betekende het dat de deuren lang open moesten kunnen staan. Daarom hebben de verbouwingen in juni en juli plaatsgevonden en niet ergens in de winter. Ook aan de zicht- en vindbaarheid van De Heemhaven is gewerkt. Op het gebouw staat nu met grote letters ‘De Heemhaven’. “

Veiligheid verbeteren

Naast de entree en de keuken is ook de tuin van De Heemhaven aangepakt. De paden zijn verbreed zodat de toegankelijkheid is verbeterd voor de bewoners. De proefvloer voor de badkamers is inmiddels ook goedgekeurd. Angela: “In het kader van de veiligheid leven we de weten regelgeving strikt na. De brandweer controleert, er is een jaarlijkse inspectie en we hebben in het kader van de duurzaam-

heid alle lichtbronnen vervangen door LE-verlichting. Dit alles maakt het voor mij heel leuk om als medewerker Vastgoed betrokken te zijn bij deze verbouwing. Ik was voor Zorgbalans actief bij een commercieel vastgoedbedrijf. Maatschappelijk vastgoed is iets anders. Ik heb zeker geen spijt van mijn overstap”, besluit Angela.