Licencno izdanie so odobrenie na izdava~ot: © Gabriele-Verlag Das Wort Max-Braun str. 2
97828 Marktheidenfeld-Altfeld, Deutschland
Naslov na germanskiot original: »Die Botschaft der Wahrheit. Sie leben ewig - es gibt keinen Tod« Vo Makedonija izdava: Габриеле Издателство Реч ул. 32, 52а, 1041 Илинден, Македонија Tел. +389 71 217 477 info@izdatelstvo-gabriele.com www.izdatelstvo-gabriele.com Za smislata na tekstot merodavno e germanskoto izdanie. Prevedeno od germanski jazik. Site prava se zadr`uvaat Vie `iveete
Smrtta e no} na du{ata. Da se umre gledaj}i kon ve~niot `ivot, e ve~en den na du{ata.
S e postavuva pra{aweto: Zo{to tolku mnogu lu|e se pla{at od takanare~enata smrt? Zo{to u`asot, stravot, potisnuvaweto na ona {to napolno razbirlivo mu e odredeno na sekoj ~ovek? Dali ona {to kako pretstava “smrt” vo po nekoj predizvikuva silen strav, panika, ili duri bespomo{en o~aj e edna iskrivena slika, eden proizvod od neznaeweto, od ne-sakaweto-da-se-znae, posledica od pogre{niot odnos sprema `ivotot? Na {to se dol`i toa?
S o ogled na toa {to mnogu lu|e naj~esto ne se orientiraat kosmi~ki, ne se zanimavaat so neiscrplivata energija na Sepostoeweto i ne gledaat potamu od materijalnoto postoewe, na mnogumina zbidnuvaweto na umiraweto im vleva strav.
@ ivotot ne mo`e da prestane da se `ivee. @ivotot e nepresu{liva, nezapirlivo te~e~ka struja na svetlina, na bo`estvena energija. Nitu edna energija ne se gubi.
Na{eto zemsko ra|awe ve}e go donese so sebe umiraweto, oti sekoj ~ove~ki `ivot edna{ ima kraj, od ~ovekot nare~en smrt. Umiraweto, nare~eno smrt, e, zna~i, isto tolku prirodno i normalno kako i na{eto ra|awe.
Koj go negira Boga, `ivotot, toj se zatvoril za svetlinata. Toj se naselil
vo carstvoto na senkite, vo duhovnoto neznaewe, vo nerealnoto. Toj ne go zabele`uva ve}e `ivotot kako takov, tuku e duhovno slep, zna~i duhovno mrtov. – Zna~i, “smrtta” e temninata na du{ata. Bidej}i mnogu lu|e smrtta ja gledaat kako “kraj” na `ivotot, na Zemjata vo ovdestranosta ima mnogu duhovni mrtovci, a vo otadestranosta mnogu, mo{ne mnogu duhovno mrtvi du{i.
So svoeto dejstvuvawe i nedejstvuvawe nie podle`ime pod zakonot “pri~ina i posledica”, “seidba i `etva”.
Sodr`inite na na{eto odnesuvawe – ona koe{to nepriznato dejstvuva vo na{eto ose}avawe, ~uvstvuvawe, mislewe, govorewe i postapuvawe, vo bieweto na sovesta, vo reakcijata na nervniot sistem – se uka`uvawa kon ona {to le`i kako osnova za kompleksot strav.
A ko bi bilo dovolno samo da se veruva, toga{ Bog ne bi ni gi dal preku Mojsej Desette Zapovedi, a Isus ne poukite koi{to na ~ovekot, dokolku gi sledi, mu go otvoraat Neboto. Ako bi bilo dovolno samo veruvaweto, toga{ sigurno Ve~niot bi ni sovetuval: Samo verata e dovolna: ostani slep.
“ S mrt” e eden zbor so koj{to se ograni~uva `ivotot.
B o`estvenoto, pozitivnoto, sovesta nam ni doa|a preku du{ata. Opomenuva~ot, bo`estvenoto ~ukawe, sovesta, e ve~niot Duh, koj e ve~niot `ivot.
A ko go slu{ame bo`estvenoto, ~istata sovest, toga{ toa n# vodi doma, nazad vo ve~nata tatkovina, vo apsolutnoto, vo ~istoduhovnoto postoewe, od kade {to nie sme izlezeni i kade {to edna{ povtorno ve~no }e `iveeme. Patot na du{ata do tamu odi preku ”otadestranosta”, preku ramni{tata na ~istewe.
K oj se u~i da oslu{ne, da oseti {to mu sovetuva sovesta i koj so toa si razjasnuva za otsega natamu da go pravi dobroto, od nego poleka otpa|a stravot; toj se ~uvstvuva sloboden i nosen od edna dobra sila, koja odnatre mu dava sigurnost i potpirali{te i go pravi sre}en. Toa e Praizvorot, Bog.
S ekoj zemski `ivot e eden golem podarok od beskrajnata milost, qubov i gri`livost na Ve~niot za Svoeto dete. Sekoj ~ovek e vo edna zemska {kola za da si razjasni za `ivotot.
Ako postapuvate dosledno spored va{eto dobro soznanie, ako se nao|ate, zna~i, vo usoglasenost so vistinskoto u~ewe od Isus, toga{ preku toa vie Mu pru`ate raka Nemu, na Hristos, koj so Svojata svetlina, Svojata qubov i mudrost stoi do vas. Toga{ s# pove}e i pove}e ve vodat dobrite i svetli sili na `ivotot i ste vo dobra za{tita.
Koj ima volja da se pra{a sebesi za svoite zadnini, da pronikne vo sebe i da se prepoznae sebesi vo situaciite na denot, toj pobeduva. Negovite sopstveni gre{ki i pogre{ki go pla{at s# pomalku; toj analizira, sozdava jasnost, izvlekuva svoi pouki i ~ekori natamu. Od toa proizleguva mirna
sovest, so toa sigurnost, opu{tenost i cvrstina vo sopstvenoto vnatre{no.
Z borot “smrt” e za Crkvata eden instrument za ma~ewe, so koj{to onie koi `ivotot na ~ovekot {to toj & go posvetil na Crkvata za dolgo mu go pretvorile vo `e`ok pekol, koj umira
dr`en vo neznaewe, vo poti{tenost zaradi vina, izma~uvan od strav i vo o~aj, nemu mu go izvlekuvaat u{te i poslednoto od xebot dodeka potoa ne ja oble~e smrtnata ko{ula, koja ve}e nema xebovi.
Nam bi trebalo da ni stane svesno:
Nitu eden ~ovek ne mo`e svojot zemski `ivot da im go prepu{ti na drugi, isto taka ne na nekoja nadvore{na religija. Sekoj ~ovek e od golemiot
Duh povikan da se profinuva sebesi, da go oblagoroduva svojot karakter. Za da ni uspee toa nie ja imame Bo`jata
mudrost vo Negovite Zapovedi i vo poukite od Besedata na Gorata od Isus, Hristos, a denes nam ni se nudi celiot,
{irokoopfatniot spektar na najvisoki bo`estveni pouki vo sekoga{ novi varijacii, primenliv vo sekojdnevjeto na poedinecot, sekomu dostapen.
R einkarnacijata, povtornoto
otelotvoruvawe, mu dava na noviot ~ovek mo`nost gre{kite {to gi napravil vo prethodnite egzistencii da gi popravi vo ovaa inkarnacija, zna~i da gi poramni.
S o ogled na toa {to pri sekoe otelotvoruvawe mo`nosta za se}avawe na izminatite egzistencii se pokriva, sekoj zemski `ivot e povtorno kako napolno nov.
V o Boga, ve~niot Sozdatel na beskone~nosta, ima preobrazba, preoblikuvawe – a ne poni{tuvawe.
Vo celata beskone~nost ne postoi ni{to mrtvo – s# e energija, a energijata e `ivot. @ivotot gi preplavuva kako otadestranosta taka i ovdestranosta.
@ivotnata struja na Sepostoeweto, nare~ena i energija na Sepostoeweto, @ivot, ne poznava prekin. @ivotot ne mo`e da zgasne. @ivotot e energija, pogonska sila. Preku pogonot na energijata se odvivaat `ivotnite procesi.
I `ivotnata struja, koja nie ja narekuvame na{ zdiv, e energija na Sepostoeweto.
S o na{eto di{ewe nie sme priklu~eni na Sepostoeweto, na `ivotnata struja na Sepostoeweto.
S # {to doa|a od Boga, kako, na primer, na{iot zdiv, koj e `ivotot na du{ata i na smrtnata obvivka, ~ovekot, vleguva povtorno vo Duhot, vo `ivotot. Duhot, `ivotot vo du{ata, go zema preku nea zdivot kaj Sebe i po poslednoto izdi{uvawe na ~ovekot go pu{ta vo eden drug ritam povtorno da & strui na du{ata. Toa zna~i, po poslednoto izdi{uvawe na ~ovekot, du{ata vdi{uva i prodol`uva da di{e vo eden drug ritam.
V o zavisnost od toa kako nie (kako ~ovek) mislime i kako se odnesuvame, taka se odvivaat vo nas procesi, koi ili vodat do profinuvawe i prozra~uvawe na du{ata, a i na fizi~koto telo, ili, pak, do zasenuvawe, preku {to du{ata i teloto doa|aat vo niska vibracija.
Sedi{teto na du{ata se nao|a vo blizina na hipofizata. Kako {to ve}e ~uvme, eter-teloto na ~istoto duhovno bitie – ottamu i du{a, koja od nego proizleze – e izgradeno kako duhovna struktura na ~esti~ki.
O bvivkite na du{ata se svesta na ~ovekot; tie se formiraat vo fizi~koto telo vo takanare~eni centri na svesta, koi se naredeni vo blizina na ‘rbetot. Obvivkite na du{ata, centrite na svesta, so svoeto zra~ewe ja prostrujuvaat sekoja kletka, sekoj gradben del na fizi~koto telo. Sos-
tojbata na svesta na ~ovekot proizleguva od zra~eweto na du{ata. Sevkupnoto zra~ewe e aurata na ~ovekot.
Tie intenziteti na zra~ewe, energetskite obvivki na du{ata vo teloto, me|u drugoto, ja so~inuvaat i informaciskata lenta me|u ~ovekot, du{ata i soodvetnite planetarni konstelacii na pofinomaterijalnite carstva na du{ite, vo koi{to se skladirani vnesuvawata na ~ovekot. Ovaa povrzuva~ka, t.e. informaciska lenta se ozna~uva i kako srebrena lenta, ili duhovna papo~na vrvca. Taa energetska lenta e, taka da se re~e, i eden vid sprovodnik na bolki.
Ako vo teloto se prezemaat zafati, kako, na primer, obdukcija, ili duri odzemawe organi, toga{ ~ovekot ({to umira) komu mu se pravi toa mo`e, preku sprovodnikot na bolki, informaciskata lenta, bolno da ja registrira obdukcijata, ili duri vadeweto organi. Toj strada nezamislivo.
Tokmu procesot na odzemawe na nekoj organ navidum umreniot go pro`ivuva, bidej}i teloto na toj {to bil proglasen za mrtov u{te ne smee pri odzemawe na organ da bide celosno mrtvo, oti, inaku, izvadeniot organ medicinsko-hirur{ki ve}e ne bi bil upotrebliv. … Ovaa stra{na situacija, za `al, premnogu ~esto e gor~liva i polna so patila realnost.
Koga edna du{a odi vo otelotvoruvawe, zna~i vo inkarnacija, za da `ivee kako ~ovek vo ovdestranosta, toga{ si go donesuva so sebe svoeto zemsko vreme, traeweto na nejziniot `ivot na Zemjata. Toa po~nuva so ra|aweto, a zavr{uva so umiraweto, so takanare~enata smrt.
Du{ata gi gleda svoite mre`ni vrzuvawa so lu|e, {to im napravila taa na drugi i kako tie postapile sprema nea. Na teloto na du{ata taa kako du{a go osetuva stradaweto ili nevoljata – seto ona {to im go pri~inila na
svoite toga{ni solu|e, no isto taka i na `ivotni i na prirodata. Toa samoiskustvo & dava mo`nost da go okae ona {to e skladirano vo taa obvivka na du{ata, ili vo aspekti od du{evni obvivki. Vo zavisnost od optovaruvaweto, vo toga{ aktivnata obvivka na du{ata ili vo obvivki na du{ata le`i i odot vo edno natamo{no otelotvoruvawe za, kako ~ovek, mnogu ne{to da okae i da o~isti, koe{to taa si go imala natovareno sebesi i koe{to, na krajot od krai{tata, go obele`uva ~ovekot. Ve}e vo malku zemski godini du{ata ima {ansa da se oslobodi od po nekoj tovar; sekako, postoi i mo`nosta vo zemskoto taa odnovo da se optovari. Toa za i protiv inkarnacijata taa mo`e prethodno da go odvagne so nejzinoto bitie-za{titnik ili drug angel-pou~uva~ vo carstvata na du{ite. Ovoj & uka`uva i za smislata i celta na zemskiot `ivot, za nejzinata zada~a. Taka, du{ata mo`e da se odlu~i. Nitu edna du{a ne odi vo inkarnacija bez pou~uvawe, bez ogled na toa dali taa saka da go poslu{a i prifati toa, ili ne.
U miraweto, za da se prodol`i da se `ivee vo druga forma, e del od zemskiot `ivot.
Z emskiot `ivot e skapocen! Nie bi trebalo po~esto da si predo~ime: Nasproti sekoja gre{ka {to ja pravime stojat soodvetni doblesti i sili {to go potvrduvaat `ivotot, koi{to preku potvrduvawe i ispolnuvawe nie mo`eme da gi razvieme. Sekoga{ zavisi od nas koi sili }e dopu{time da dejstvuvaat.
S ekoja smrtna borba e borewe na ~ovekot so svojata du{a. ^ovekot saka da go zadr`i “`ivotot”, koj, me|utoa, e vo du{ata - `ivotot na besmrtnata du{a, koja sega `ivotot, zdivot, go zema na sebe.
Lu|eto koi `iveele svesno, za vreme na procesot na umirawe do`ivuvaat kako vo niv se izgraduva eden svetlosen most, koj{to im ja posreduva `elbata da odat preku mostot.
[tom du{ata celosno se otkop~ala od svojata smrtna obvivka, toga{ se nao|a vo edna druga agregatna sostojba.
Taa ima edna forma, eden oblik koj{to nalikuva na ~ove~ki, me|utoa nejziniot materijal, taka da se re~e najzinata konzistencija, e pofina i polesna.
Vedna{ po smrtta na teloto naj~esto du{ata stoi pokraj nejzinoto telo. Taa mo`e da mu ispra}a nemu, takare~i da go ozra~uva, eventualno duri da go prozra~uva, toga{ ako e toa u{te toplo, no taa ne mo`e ve}e nego da go pridvi`i, a nitu preku umrenata gusta materija, teloto, da se izrazi.
Po izleguvaweto od teloto, vo svojata aktivna obvivka na du{ata, du{ata gleda nekolku od svoite po~inati rodnini. Taa gi gleda onaka kako {to gi gledala niv kako ~ovek, koga tie bile vo toa vreme isto taka lu|e, i koi nejze, pod okolnosti – vo zavisnost od toa kakov bil nejziniot odnos sprema niv i nivniot sprema nea – vo drugiot
svet ja pozdravuvaat i & posakuvaat dobredojde.
K ako }e izgleda natamo{niot `ivot na du{ata po zemskoto postoewe, toa zavisi od te`inata na nejzinata optovarenost, odnosno od stepenot na nejzinata prosvetlenost.
Da si osvestime: “Nebo” i “pekol” se sostojbi na svesta, koi{to nie si gi sozdavame samite sebesi.
D u{i privrzani kon Zemjata ~esto, kako du{i, ostanuvaat dolgo vreme me|u lu|eto. Tie se zaka~uvaat za lu|e, zna~i gi obzemaat, odnosno gi zaposednuvaat niv i gi pottiknuvaat kon odredeni negativni postapki, taka {to gi koristat site postoe~ki protivni, preterano ~ove~ki tendencii za svoi sugestii, manipulacii i upravuvawa.
Nie bi trebalo da sfatime deka s# {to n# snao|a, bilo da e toa pozitivno ili negativno, e za ne{to dobro i bi
mo`elo da ni slu`i za najdobro ako vo negativnoto preku rabota go pronajdeme pozitivnoto, nego go potvrduvame, a protivnoto go o~istuvame. Koj gi izgraduva pozitivnite sili, taka {to postapuva spored niv, toj ima v race klu~ i oprema za da `ivee vistinski. So toa soznanie toj mo`e da ja sovlada duhovnata smrt.
Mudro postapuva onoj koj vremeto na Zemjata go koristi za da go iskopa i da go mno`i vistinskoto bogatstvo, bogatstvoto na vnatre{noto, taka {to }e go dava najdobroto, koe{to doa|a od Boga, i }e se stremi kon toa da daruva vnatre{na radost. Koj vistinski go iskopuva bogatstvoto na `ivotot, toj go zadr`uva nego vo tekot na zemskite denovi i po smrtta. Toga{, koga krugot na negovoto zemsko postoewe }e se zatvori, negovite dobri dela }e prodol`at da `iveat vo otadestranosta, onaka kako {to i negovata du{a }e vleguva vo svetli podra~ja na `ivotot, bidej}i delata na `ivotot bile dobri.
Izvadoci zemeni od knigata od Gabriele: Sekoj umira za sebesi. @ivot i umirawe za da se prodol`i da se `ivee
Многу, многу живот
Ние сме само гости на Земјата.
Да се стане постар, или да се биде стар?
„Тоа ли беше сè?“ Ова се прашуваат многу
луѓе, особено оние со напредната возраст.
Меѓутоа, и млади луѓе го поставуваат прашањето: „Како можам
нешто што има целосно смисла
Бесплатно
32, 52а, 1041
info@izdatelstvo-gabriele.com
www.izdatelstvo-gabriele.com
GERMANIJA: Gabriele-Verlag Das Wort Max-Braun-Str. 2, 97828
Marktheidenfeld-Altfeld, Deutschland Tel. +499391/504-135, fax +499391/504-133
www.gabriele-verlag.de
