1. BAS IS ZIEK ‘Bas! Bas!’ roept Roos. Het blijft stil in huis. Roos kijkt Ron aan. ‘Bas is er niet’, zegt ze. ‘Jammer’, zegt Ron. ‘Het is altijd zo leuk bij boer Bas.’ ‘We gaan straks wel weer bij hem kijken’, zegt Roos. ‘Boer Bas woont toch dicht bij ons.’ ‘De deur is wel open’, ziet Ron. Hij loopt de keuken binnen. Roos gaat met hem mee. Daar zit Bas. En op het aanrecht staat veel vaat. ‘Blijf maar uit de buurt’, zegt Bas. ‘Ik ben ziek. 7
Mijn keel doet pijn.’ ‘Je ziet rood’, zegt Ron. ‘Je hebt koorts’, zegt Roos. ‘Dat denk ik ook’, zegt Bas. ‘Je kunt toch even meten? Dan weet je het’, zegt Ron. 8
‘Daar heb ik geen zin in’, zegt Bas. ‘Ik ga een poosje naar bed. Dan gaat het wel weer over.’ Bas staat op. Hij wankelt een beetje. Hij blijft even staan. Dan loopt hij naar de deur. ‘Dag Ron en Roos.’ ‘Dag Bas’, zegt Ron. ‘Dag Bas’, zegt Roos. Ze kijkt sip. ‘Bas is echt ziek’, zegt ze. ‘Heel ziek’, zegt Ron. ‘We gaan het tegen mama zeggen.’ ‘Eerst moet de deur op slot’, zegt Roos. ‘Anders kunnen er dieven in Bas zijn huis komen.’ ‘Ja’, zegt Ron. 9
Hij pakt de sleutel van de haak. Hij gaat naar buiten. En doet de deur op slot. Hij stopt de sleutel in zijn broekzak. Dan kijkt hij naar het raam naast de deur. Daar is de kamer waar Bas slaapt. ‘We komen zo terug, Bas!’ roept hij. 10
Ze lopen langs de wei. Bles staat bij het hek. Doortje het veulen staat erbij. Ron aait Bles over haar neus. ‘Jouw baas is ziek, Bles’, zegt hij. Hiiii, hiiii, hinnikt Bles. ‘Bles zegt ja, ja. Ze begrijpt het’, zegt Ron. ‘Bles vindt het erg’, zegt Roos. ‘Doortje snapt het vast niet. Ze is nog klein. We moeten voor Bles en Doortje zorgen.’ Ron geeft Bles een hand gras. Roos geeft Doortje een knuffel. ‘Nu gaan we’, zegt Ron. ‘Ja’, zegt Roos. ‘We komen zo weer hoor, Bles en Doortje.’
11