Γεννήθηκε το 1947, στο Αίγιον Αχαΐας. Ξεκίνησε τον πρώτο κύκλο σπουδών στην ηλικία των 16 ετών, τον οποίο και ολοκλήρωσε στα 19. Σπούδασε, Κινηματογραφία ϗ Σκηνοθεσία, στην Ανωτάτη Σχολή Θεάτρου-Κινηματογράφου Αθηνών, που διηύθυναν: Ειρήνη Καλκάνη ϗ Κώστας Φωτεινός, και Σημειολογία στο Παρίσι [EHESS]. Το 1968, με τους: Φ. Καραμήτσο, Στ. Πουλάκη και Θ. Καστανιώτη, συστήνουν μία ομάδα διεπιστημονικής Έρευνας και Μελέτης, κι ασχολούνται, με τα Μαθηματικά, την Κυβερνητική, τα Νέα Μέσα Επικοινωνίας, και κυρίως με τον Κινηματογράφο. Τον χειμώνα του 1969, ιδρύει με τον Δημήτρη Σπέντζο καί τινες φίλους, το Κ ΕΝΤΡΟ Π ΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟΥ Κ ΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ , που λειτούργησε επί μία τριετία και πλέον. Το 1973 κάνει την πρώτη του ταινία με τον Νίκο Ζερβό, το Μ ΑΥΡΟ +Α ΣΠΡΟ . Το 1974 ιδρύει με τον Θανάση Καστανιώτη το περιοδικό Φ ΙΛΜ [Περιοδική Έκδοση Ανάλυσης και Θεώρησης του Κινηματογράφου], με σκοπό την θεωρητική σπουδή της 7ης Τέχνης, και μ’ έμφαση στις Πρωτοπορίες και τον Πειραματισμό, το οποίο και διηύθυνε έως το 1986, δημοσιεύοντας πάνω από 6.000 σελίδες θεωρητικών κειμένων. Το 1975, κάνει τη δεύτερη ταινία του, τη ΒΙΟ-ΓΡΑΦΙΑ, με την οποίαν και αποσπά το Γ΄ Βραβείο, στο θρυλικό 16ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Διακρίνεται επίσης, στα Διεθνή Φεστιβάλ της Μπολώνια (Porretta Terme), όπως και του Ρόττερνταμ, για τον ιδιάζοντα κι απότολμο πειραματισμό του. Την ίδια χρονιά εκδίδεται και το σενάριο της ταινίας ΒΙΟ-ΓΡΑΦΙΑ, Εκδόσεις Εξάντας. Διετέλεσε τακτικός ομιλητής και πρωτεργάτης για θέματα Κινηματογράφου και Νέων Τεχνολογιών στο ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΤΜΗΜΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών (’75 –’80). Το 1977 κάνει το Fiction για την EXPO ARTE στο Bari κι απ’ τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το τομίδιο με τη μελέτη ΟΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ. Την ίδια χρονιά τίθεται επικεφαλής της αντίδρασης των Ελλήνων Κινηματογραφιστών, κατά της τότε κυβερνητικής πολιτικής για τον Κινηματογράφο κι αναλαμβάνει την Προεδρία της διοργάνωσης, τού δημοσιογραφικώς καλούμενου ‘Αντιφεστιβάλ’. Στη συνέχεια ασχολείται συστηματικά κι εντατικά με τον δημιουργικό συνδικαλισμό (μέχρι και το 1982. Διετέλεσε διαδοχικά Γραμματέας ϗ Πρόεδρος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ και επικεφαλής του τριμελούς Προεδρείου της Ε ΥΡΩΠΑΪΚΗΣ Ο ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ Δ ΗΜΙΟΥΡΓΩΝ Ο ΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ Ε ΡΓΩΝ [F.E.R.A.]. Το 1978 συνεργάζεται, ως προς το κινηματογραφικό σκέλος και τους φωτισμούς, με τον Ιάνη Ξενάκη στο ΠΟΛΥΤΟΠΟ ΜΥΚΗΝΩΝ. Το 1979 κάνει το φίλμ CORPUS, το οποίο και διακρίνεται ιδιαιτέρως, για τον πολλαχώς καινοτομικό του χαρακτήρα, στην Θεσσαλονίκη, την Βάρνα και την Βερόνα. Βασικός ομιλητής, για θέματα Κινηματογράφου, Νέων Μέσων και Τεχνολογιών, των ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΑΝΟΙΚΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ (από το 1981 έως το 1986). Το 1980 κυκλοφορεί, απ’ τις Εκδόσεις Καστανιώτη, το βιβλίο της ταινίας CORPUS και ταυτόχρονα αρχίζει στο Παρίσι (Ecole des Hautes Etudes en Sciences Cociales), διατριβή με θέμα: Morphologie et Semiologie au Cinema κι επόπτη τον Christian Metz, η οποία όμως δεν ολοκληρώθηκε. Το 1981 κάνει τον ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΑΓΓΕΛΟ και τιμάται στη Θεσσαλονίκη με ειδική διάκριση για τον πειραματικό χαρακτήρα του έργου και παίρνει το βραβείο καλύτερης μουσικής. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί απ’ τις Εκδόσεις ΠΥΛΗ το ανθολόγιο με θεωρητικά κείμενα και τίτλο: Κ ΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ : ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ . Κατά τη διετία 1986 –’87 κάνει μια σειρά εννέα ημίωρων ντοκυμανταίρ για την ΕΤ 1, με τίτλο: Η Ε ΛΛΗΝΙΚΗ Τ ΥΠΟΓΡΑΦΙΑ . Ακολουθούν το ημίωρο αυτοτελές: ΦΑΓΚΟΤΟ (στην σειρά: Έλληνες Μουσικοί Εκτελεστές –ΕΤ 1), καθώς και τα πορτραίτα των: ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΥΡΙΔΗ και ΔΕΣΠΩΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ (στην σειρά: Πρόσωπα Θεάτρου –ΕΤ 1).