47 ΕΙΔΙΚΗ ΕΚ ΔΟΣΗ ΤΗΣ «ΕΦΗΜΕΡΙΔΆΣ ΤΩΝ ΣΎΝΤΆΚΤΩΝ»
4|3|2025
Όχι, Λόλα, αυτό δεν είναι μήλο Του ΓΙΆΝΝΗ ΠΆΤΤΆΚΟΎ* χι, Λόλα, αυτό δεν είναι μήλο. Τώρα δεν επιτρέπεται να έρθει το παιδί ως αίνιγμα στην τάξη. Χάνουμε τα κερδισμένα, Λόλα. Μας μοιράζουν πειθαρχικά, κι όταν ζητάμε εξηγήσεις, παιδαγωγικά επιχειρήματα, μας λένε για εντολές. «Πήραμε εντολές», λες κι είμαστε σώματα ασφαλείας. Το παιδί, η τάξη, η πράξη «μαθαίνω» κουρελιάζονται. Αχάμπαροι, Λόλα. Δεκαπέντε χρόνια αναπληρωτές για να καλύπτουμε τρύπες. Μεγαλώσαμε, γκριζάραμε, γίναμε μαμάδες, μπαμπάδες, θείοι, θείες κι ούτε τώρα μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα. Για να καταλάβεις τι άνθρωποι είναι, μας στέλνουν τα πειθαρχικά κι ύστερα μας λένε «Εχεις διορία ν’ αλλάξεις γνώμη». Τόσο ψυχοπονιάρηδες ξαφνικά. Μας κάνουν σκιάχτρα, Λόλα, για να βλέπουν οι υπόλοιπες και να τρομάζουν. Εχω σκάσει, Λόλα. Πες κι εσύ. Τι κάνουμε στην τάξη, αν όχι να υπερασπιζόμαστε το αίνιγμα που φέρει κάθε παιδί; Τα παιδιά που ακόμα δεν ήρθαν στο σχολείο και τους γονείς που ακόμα δεν γνωρίσαμε; Γιατί κανείς, το ξέρεις ήδη, δεν είναι Α, Β, Γ ή Δ, πόσο μάλλον μια μαθήτρια. Κι η τάξη, Λόλα, είναι χώρος για να πληθαίνεις, όχι για να μικραίνεις, σωστά; Και προσπαθώ να θυμάμαι πως αυτό που μας διαμορφώνει είναι η στάση μας απέναντι στο αναπάντεχο και ανυποχώρητο «όχι» που λέει ένας μαθητής, ή το παιδί μας. Που το ξεστομίζει, Λόλα, χωρίς να το ξοδεύει, και σε σκορπίζει μεταξύ αμηχανίας, αδυναμίας και μιας ντουζίνας «Τι κάνουμε τώρα;». Κι όταν το λέει αυτό μια μαθήτρια το σεβόμαστε, έτσι δεν είναι; Γιατί τολμάει, Λόλα, δεν το κάνει από καπρίτσιο. Κάτι κουβαλάει μέσα της, γι’ αυτό μας το πετά με τέτοια ευθύτητα. Μια καλή κυρία που γνώρισα, μου είπε πως «όχι» σαν κι αυτά είναι που οργανώνουν και τακτοποιούν τον κόσμο. Σάστισα λίγο στην αρχή, μπερδεύτηκα, αλλά όσο το σκέφτομαι, νομίζω πως έχει δίκιο. Εσύ;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI
Ο
ΗΜΆΣΤΆΝ ΕΚΕΙ! Για αλήθεια και δικαιοσύνη! τοιμάζουμε το ένθετο του Μαρτίου με τα μάτια και τις καρδιές μας γεμάτα από τις εικόνες των παλλαϊκών συγκεντρώσεων της 28ης Φεβρουαρίου. Αντρες και γυναίκες που βοούσαν για δικαιοσύνη. Στο κέντρο οι γονείς, οι μανάδες που δεν πένθησαν βουβά, αλλά σήκωσαν τον τόπο. Ουρανομήκεις οι κραυγές τους για να βρουν τα παιδιά τους ανάπαυση και δικαίωση. Οχι μόνο τα δικά τους παιδιά - ολωνών τα παιδιά. Τα σημερινά και αυτά που θα έρθουν. Τους τιμούμε για τους αγώνες τους, στηρίζουμε και συμπαρατασσόμαστε μαζί τους. Ετοιμάζουμε αυτό το ένθετο όμως και με τη σκέψη μας στραμμένη στην 8η Μαρ-
Ε
ΜΕ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ τίου, την Ημέρα της Γυναίκας. Τιμούμε τις μανάδες, τις αδελφές, τις γυναίκες, τις συζύγους, τις κόρες, τις εργαζόμενες, τις άνεργες. Τιμούμε τις γυναίκες. Ολες τις γυναίκες, σ’ όλο τον κόσμο, με όποιο ρόλο αυτές θέλουν να παίξουν στη ζωή. Πρώτιστα, στη δική τους. Τιμούμε τις γυναίκες. Ολες τις γυναίκες. Και τους ευχόμαστε να χαίρονται τις μέρες και τις νύχτες τους, να ονειρεύονται, να δημιουργούν. Να είναι οι ίδιες πρώτα απ’ όλα το αλάτι στη ζωή τους, η νοστιμιά
στην καθημερινότητά τους. Γιατί τότε θα είναι το αλάτι και του κόσμου όλου. Η Συντακτική Επιτροπή: Δαμιανός Βογανάτσης, Μπάμπης Μπαλτάς, Χάρης Παπαδόπουλος, Άννα-Μαρία Σιδηροπούλου, Βίκυ Σπήτα. Επικοινωνήστε μαζί μας και στείλτε μας τα κείμενά σας για δημοσίευση στο εξής μέιλ:periodikofreinet@gmail.com
Από το καλοκαίρι του 2024, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης κάθε νομού ασκούν πειθαρχικές διώξεις σε νεοδιόριστους/ες εκπαιδευτικούς. Αιτία, η συμμετοχή μας στην προκηρυγμένη από τα σωματεία μας απεργία/ αποχή, ενάντια στην αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση των σχολείων. *Δάσκαλος, μέλος του Σκασιαρχείου