Issuu

Brian Wills z wyróżnieniem ukończył Drury University w zakresie zarządzania biznesem. Spędził ponad dwadzieścia lat w świecie tenisa jako gracz, nauczyciel i trener. Jako instruktor uczył setki młodych tenisistów, prowadził też pokazowe zajęcia ze znanymi graczami i celebrytami. W United States Tennis Association pełnił funkcję dyrektora wykonawczego, narodowego konsultanta i trenera kadry narodowej. W roku 1990 został zaliczony do pięciu najlepszych profesjonalnych trenerów tenisa w regionie śródatlantyckim. W wieku dwudziestu dwóch lat został cudownie uzdrowiony z chłoniaka Burkitta, rzadkiego, najczęściej śmiertelnego nowotworu systemu limfatycznego. W roku 1987 National Cancer Institute potwierdził prawdziwość jego niezwykłej historii.

ISBN 978-83-8340-003-7

WYDAWNICTWO AA cena det. 34,90 w tym 5% VAT

ZOSTAŁO MI 10 GODZIN ŻYCIA Brian Wills

„Daję mu dziesięć godzin życia” – stwierdził lekarz po zdiagnozowaniu u dwudziestodwuletniego Briana Willsa jednego z najbardziej śmiercionośnych i najszybciej rozwijających się nowotworów, zwanego chłoniakiem Burkitta. Tak rozpoczęła się walka Briana o życie – zarówno fizyczna, jak i duchowa. Ta książka jest świadectwem walki o uzdrowienie wbrew wszelkim przeciwnościom. Ukazuje jak można pokonać najbardziej beznadziejne okoliczności, jak zastosować Słowo Boże w walce o pełne zdrowie, jak budować swoją wiarę w cudowną moc Boga, jak odkryć radość pośród cierpienia i zyskać umocnienie w chwilach próby. To jedna z najbardziej niesamowitych opowieści o Bożej mocy działającej w życiu człowieka. Jezus, uzdrawiając, powiedział kiedyś: „twoja wiara cię uzdrowiła”, a Brian Wills osobiście doświadczył w swoim życiu Bożego zwycięstwa nad śmiertelną chorobą. Jego świadectwo uczy, jaką moc uzdrowienia niesie ze sobą wiara. I choć ta książka opowiada o uzdrowieniu, to przedstawiony tu proces można zastosować w każdej dziedzinie naszego życia, w każdej, wydawałoby się, absolutnie beznadziejnej sytuacji.

ZOSTAŁO MI IM OŁATSOZ 10 GODZIN ŻYCIA AICYŻ NIZDOG 01 Brian Wills

Świadectwo uzdrowienia i życia nadprzyrodzonego

slliW nairB

aineiwordzu owtcedaiwŚ ogenozdoryzrpdan aicyż i

Kraków Wydawnictwo AA

Tytuł oryginału: 10 Hours to Live. A True Story of Healing and Supernatural Living Tłumaczenie: Magdalena Partyka Redakcja, korekta, skład i łamanie: Wydawnictwo AA Projekt okładki: Andrzej Oczkoś

© 2006, 2010 by Brian Wills Originally published In English under the title: 10 Hours to Live by Whitaker House, 1030 Hunt Valley Circle, New Kensington, PA 15068 © Copyright for the Polish edition by Wydawnictwo AA, Kraków 2024

ISBN 978-83-8340-003-7

Wydawnictwo AA s.c. 30-332 Kraków, ul. Swoboda 4 tel.: 12 345 42 00, 695 994 193 e-mail: klub@religijna.pl www.religijna.pl

Tę książkę chciałbym zadedykować moim rodzicom, Williemu i Myrle Wills. Od czasu, gdy byłem dzieckiem, krzewili we mnie silną wiarę w Boga i przekonanie, że Bóg czyni cuda. Dziękuję Wam, Mamo i Tato. Bogu niech będzie cała chwała.

Podziękowania

Podczas mojej walki z chłoniakiem Burkitta Bóg zesłał mi wielu ludzi, by mi towarzyszyli, modlili się, dodawali mi otuchy, trwali przy mnie i mojej rodzinie. Chciałbym podziękować Dickowi i Mary Koester, wtedy zupełnie obcym mi ludziom, za to, że otworzyli dla moich rodziców drzwi swojego domu i zaofiarowali im tam miejsce, w którym mogli się zatrzymać. Przez miesiące ich dom stanowił przystań i bezpieczne schronienie przed burzą. Jim i Tootie Owens oraz Bob i Betty Anne Howell pożyczali nam swoje samochody; Howellowie dali nam także „Boże Instrukcje Uzdrowienia”; Mandy Gibson dostarczyła wydruki komputerowe wszystkich tekstów z Pisma Świętego dotyczących uzdrowień; Richard Vaughan oraz Lennie i Elizabeth Weddle byli posłańcami Boga w odpowiednim czasie – stali się dla nas tym, kim dla Mojżesza byli Aaron i Chur (por. Wj 17,10-13). Wiele osób modliło się i stało przy nas: Randy i Cherie Gilbert, Lynne i Danny Jordan, Hank i Patsy Parker, Jim i Charlene Ferguson, Bob Minor, Ernie Thomas, Sharon Jenicek, Barbara Fraley, rodzina McGrath oraz moi przyjaciele: Tricia, Phil i Suzy. Jestem wdzięczny za opiekę, jaką roztoczyło nade mną wielu lekarzy, wiele pielęgniarek oraz pracowników obsługi w Narodowym Instytucie Zdrowia (National Institute of Health, NIH) i pragnę podziękować moim lekarzom prowadzącym: doktorowi Zambranie, doktorowi Sartorowi oraz doktorowi Rosenbergowi. Pragnę podziękować pastorowi Drew Lynchowi, który zachęcił mnie do tego projektu – to on jako pierwszy skontaktował się 7

z lekarzami, zebrał fakty i uporządkował oś czasową tego cudu w taki sposób, że można go było przedstawić w pełny i uporządkowany chronologicznie sposób. I wreszcie składam wyrazy wdzięczności dla Melanii Hemry za jej pomoc w napisaniu i redakcji tego tekstu, od początku do końca podążając za wskazówkami Ducha Świętego.

Przedmowa

Najbardziej fascynującą kwestią w historii Briana Willsa jest fakt, że sam Brian może ją opowiedzieć. Tak naprawdę nie powinien był przeżyć. Był pierwszym człowiekiem – i jak dotąd jedynym – który przeżył chłoniaka Burkitta, pomimo że zdiagnozowano u niego tę chorobę w czwartym stadium, w jej najbardziej niebezpiecznej odmianie. Co więcej, nie udało się przeżyć żadnemu z pozostałych pacjentów z grupy kontrolnej Briana, którzy w 1987 r. w Narodowym Instytucie Zdrowia w Bethesda (Maryland) poddali się eksperymentalnemu leczeniu z wykorzystaniem MB-204. Brian był jedynym, który pozostał przy życiu. Był także jedynym znanym przypadkiem, u którego doszło do spontanicznej remisji i to jeszcze przed rozpoczęciem terapii. Cała ta książka opowiada o przetrwaniu. I nie tylko o przetrwaniu, ale także o zwycięstwie. Prawdą jest, że nikt nie może żyć na tym świecie na wieki. Ale zbyt wielu ludzi niepotrzebnie odchodzi z niego zbyt wcześnie, zostawiając po sobie zrozpaczonych bliskich i niedokończone dzieło. Historia Briana odsłania sekret życia życiem nadprzyrodzonym, jakie toczy się od próby do próby, w pełnej liczbie wypełnionych sensem dni, jakie Bóg przeznaczył dla każdego ze swych synów i córek. Jego niezwykłe doświadczenie pokazuje czytelnikowi, w jaki sposób „osiągnąć prawdziwe życie” (1 Tm 6,19), które przenosi nas triumfalnie poza grób, do rzeczywistości, która ma nadejść. Ta historia zaintryguje zarówno cyników jak i świętych, ale Brian nie próbuje przepraszać za swoją wiarę w Boga, która stanowi centrum jego bezdyskusyjnych doświadczeń. Jego sposób 9

życia wiarą jest czymś rzadko spotykanym, choć ziarna, które mogą wykiełkować jako jej rezultat, czekają, by wzejść wewnątrz każdego z nas. Jakże to tragiczne, iż tak niewielu potrafi dostąpić tej wiary wtedy, kiedy jej najbardziej potrzebują. Razem z Brianem mamy nadzieję, że opowiedzenie tej historii przyczyni się do zmiany tego stanu rzeczy. Mamy nadzieję, że będziesz mógł zyskać uzdrowienie i doświadczyć dobroci Boga w krainie żyjących. pastor Drew Lynch założyciel Eastgate Church of the Nations New Rochelle, Nowy Jork

Część I

Zwycięstwo nad śmiercią

Rozdział pierwszy

OSTATNIA PRZERWA PRZED KOŃCEM MECZU

Wilgotną ręką trzymałem rakietę, którą posłałem asa serwisowego ponad siatką, i obserwowałem, jak mój przeciwnik miota się i niemal potyka, bez powodzenia próbując odbić piłkę. W wieku dwudziestu dwóch lat miałem za sobą prawie szesnaście lat doświadczenia na korcie tenisowym. Mój serwis udowodnił, że to były dobrze wykorzystane lata. Podobnie jak rekord, który ustanowiłem, kończąc studia na Drury University: 121 wygranych gier – więcej niż jakikolwiek inny gracz w historii szkoły w tamtych czasach. Teraz, jako asystent trenera na uniwersytecie w Richmond, ciężko trenowałem przed zbliżającym się wyjazdem do Europy, gdzie miałem zagrać w profesjonalnym cyklu turniejów satellite. Mokra od potu koszulka przykleiła się do moich pleców, kiedy ruszyłem sprintem, aby uderzyć piłkę z backhandu i posłać ją na drugą stronę siatki. Nagle, w pół kroku, wstrzymałem oddech, czując, jakby płynny ogień przepłynął przez mój brzuch. Moją górną wargę zrosił pot – nie na skutek wysiłku, ale otępiającego, przeszywającego bólu, który powolnym ogniem palił moje wnętrzności. Zatoczyłem się – mój krok stał się chwiejny, ręka z drżeniem trzymała rakietę. Zaciskając zęby, postanowiłem wziąć przerwę. Usiadłem w szatni trzymając głowę w rękach. Co się ze mną dzieje? Mój lekarz powiedział mi kiedyś, że przetrenowanie może skutkować sporadycznymi napadami bólu, w związku z czym 13

okroiłem mój plan treningowy. Zadbałem o to, by dużo odpoczywać i dobrze się odżywiałem. Ale to nic nie dało. Kiedy najmniej się tego spodziewałem, ogień rozgorzał ponownie i odebrał mi oddech. Ponieważ ten ból pojawił się w dolnej części brzucha, w pobliżu pęcherza, udałem się do urologa. „To musi być w pana głowie”, powiedział, odsyłając mnie z kwitkiem. Nie miał racji. Musiał się mylić. Ból, który tamtego dnia przegonił mnie z kortu, nie miał żadnego podłoża psychologicznego. Na szczęście, kiedy opuścił już moje ciało, zniknął także z mojej głowy. Kolejne tygodnie minęły szybko w ferworze przygotowań do mojej podróży do Europy. To miało być spełnienie wieloletnich marzeń i treningów. Nie miałem zamiaru pozwolić, by zepsuły je pojawiające się niespodziewanie płomienie ognia. Wyłączony z gry Lot miałem zarezerwowany na niedzielę, kiedy rozgrywany był finał Super Bowl, czyli na ostatnią niedzielę stycznia 1987 roku. Tamtego tygodnia śnieg padał tak obficie, że świat wyglądał jak pokryty grubą warstwą bitej śmietany. Brodziłem w śniegu, odgarniając łopatą zaspy zalegające na moim podjeździe. Szczelnie opatulony, aby ochronić się przed przejmująco zimnym wiatrem, wyciskałem z siebie siódme poty, a kiedy skończyłem już odśnieżanie, moje plecy były obolałe od wysiłku. Był piątek; wykończony pracą zasnąłem wieczorem, ale około północy obudziłem się, czując dreszcze, gorączkę i ból. W sobotę rano poszedłem do lekarza rodzinnego. „Masz bardzo niepokojące wyniki morfologii”, powiedział, marszcząc brwi. „Wypiszę ci skierowanie do szpitala, na dodatkowe badania”. 14

„Ale ja jutro wylatuję!” Wyglądało na to, że jednak nie polecę. Moja rodzina zgromadziła się przy mnie w szpitalu. „Nic się nie zmienia, poza datą wylotu”, przekonywali mnie. „Przebukujemy ci samolot”. Kiedy przyjęto mnie na odział szpitala Chippenham w Richmod (Wirginia), zwinąłem się w pozycji embrionalnej na łóżku w moim prywatnym pokoju i zacisnąłem zęby, walcząc z nieustępującym bólem pleców. Na zewnątrz śnieg i lód pokrywały parking szpitalny. Wewnątrz moim ciałem wstrząsały dreszcze, pomimo że w pokoju było ciepło. Czułem, że żołądek mam pełny i wzdęty. W ciągu następnych dziewięciu dni przeszedłem przez sigmoidoskopię, tomografię komputerową, biopsję igłową i liczne badania krwi. Byłem zszokowany, kiedy wyniki badań pokazały, że moja prawa nerka przestała działać. Nic dziwnego, że bolały mnie plecy! Ból nie był spowodowany odgarnianiem śniegu ani treningami. „Możesz mieć kamień nerkowy”, powiedział lekarz, wysuwając przypuszczenie. Każdego dnia w szpitalu zjawiała się moja rodzina i przyjaciele, żeby dodać mi otuchy. Nocami, kiedy wszyscy szli do domu, a w szpitalu gasły światła i cichł zwykły gwar, leżałem w łóżku i rozmyślałem nad moją sytuacją. Byłem dwudziestodwuletnim sportowcem w doskonałej formie fizycznej. To nie mogło być nic poważnego. Prawda? Wyrok 6 lutego, dziewiątego dnia mojego pobytu w szpitalu, w moim pokoju byli moi rodzice, brat, siostra, ciocia i wujek; śmiali się i opowiadali różne historie, kiedy na salę wszedł mój lekarz. 15

„Mam bardzo złe wiadomości”, powiedział ze smutkiem czającym się w życzliwych oczach. „Brian ma w jamie brzusznej guza wielkości piłki golfowej, który został zdiagnozowany jako chłoniak Burkitta. Jest to rzadka, śmiertelna choroba, najczęściej spotykana u afrykańskich dzieci. Postępuje bardzo szybko, a na świecie są tylko trzy szpitale, w których się ją leczy. Próbuję załatwić ci miejsce w najbliższym z nich: w Narodowym Instytucie Zdrowia (National Institute of Health, w skrócie NIH) w Bethesda w stanie Maryland”. Nasz wygląd na pewno odzwierciedlał konsternację, którą wszyscy czuliśmy. „Czy macie jakieś pytania?”, chciał wiedzieć lekarz. Nie przychodziło nam do głowy nic poza tym, że chcieliśmy pójść do domu i modlić się przez cały weekend. „W porządku”, powiedział lekarz. „Ale muszę cię ostrzec – ten rodzaj guza rozwija się bardzo szybko. Znane są przypadki, kiedy doprowadził do śmierci dzieci w ciągu jednego dnia”. Zajęcie stanowiska Słowa lekarza wisiały w powietrzu niczym wyrok śmierci jeszcze długo po tym, jak opuścił moją salę. Uśmiechnięte wcześniej twarze członków mojej rodziny teraz wyglądały jak rażone piorunem. Ja sam czułem się wstrząśnięty i próbowałem jakoś wrócić do równowagi. Jak to możliwe, żebym miał poważną chorobę? Byłem młody i zdrowy. Cała moja przyszłość otwierała się przede mną niczym obietnica. Do części mojej rodziny dotarło już to, czego ja sam jeszcze nie rozumiałem: guz był złośliwy, walczyłem o życie. Mocno zaatakował mnie wróg o nazwie chłoniak Burkitta.

Nie zaskoczyła mnie szybka reakcja rodziny, która chciała jechać na weekend do domu, żeby się modlić. Zawsze byliśmy zżytą chrześcijańską rodziną. Tak jak tata i dziadek przekazali mi miłość do sportu, tak też moi rodzice przekazali nam, dzieciom, swoje duchowe dziedzictwo. Byliśmy świadkami tego, jak żyją swoją wiarą; nie wstydzili się tego okazywać. Dorastałem uczęszczając do miejscowego kościoła i towarzysząc im, kiedy odwiedzali chorych w szpitalu albo w domach opieki. Moi rodzice posługiwali również przy grupach młodzieżowych i często zdarzało się, że około czterdziestu młodych osób gromadziło się u nas w domu na uwielbieniu kończącym się grubo po północy. Dobra Nowina, której od dziecka byłem świadkiem, nie była czymś słabym. Uczestniczyłem w nabożeństwach o uzdrowienie i widziałem, jak niewidomym otwierają się oczy. Wdziałem, jak głusi odzyskują słuch. Widziałem całkowicie uzdrowione ofiary polio. Sam doświadczałem natychmiastowych uzdrowień z wielu obrażeń typowych dla wieku dziecięcego, a moi rodzice zgłębiali kwestię uzdrowienia duchowego na kilka lat przed tym, jak u mojej mamy zdiagnozowano różne alergie. Potem u mojego taty wykryto nowotwór. Poprzez te wszystkie doświadczenia nauczyliśmy się, że Słowo Boga zapisane w Biblii jest żywe i ma moc. Poznaliśmy także moc własnych słów. Za sprawą wiary w Boga i głoszenia Jego Słowa w każdej sytuacji, oboje moi rodzice zostali uzdrowieni. Nie wiedziałem, czym jest chłoniak Burkitta, ale uzdrowienie zawsze było dla mnie czymś bezproblemowym. Opuszczałem szpital gotowy na dostąpienie cudu. Przebywając w domu w tamten weekend, kiedy próbowałem usnąć, uświadomiłem sobie, że mój lekarz ma rację: nie mam już wiele czasu. Leżąc na boku, mogłem dostrzec guz nowotworowy – teraz dużo większy niż piłka do golfa – który się poruszał, gdy się obracałem. 17

Otwarte drzwi Podczas gdy ja próbowałem dostąpić uzdrowienia, mój lekarz robił wszystko, co w ludzkiej mocy, żeby zdobyć dla mnie miejsce w Narodowym Instytucie Zdrowia (NIH) w Bethesda (Maryland). Powiedziano mu, że trzeba na nie czekać sześć miesięcy. Kilka miesięcy wcześniej mój lekarz uczestniczył w konferencji medycznej. W jej trakcie lekarz siedzący obok niego przedstawił się i dał mu swoją wizytówkę. „Pracuję w Narodowym Instytucie Zdrowia”, powiedział. „Jeśli kiedykolwiek zetkniesz się z przypadkiem szybko rozrastającego się guza, takiego np. jak chłoniak Burkitta, zadzwoń do mnie. To moja specjalizacja”. W poniedziałek mój lekarz zadzwonił do tamtego człowieka i wszystkie drzwi w NIH stanęły przed nami otworem. We wtorek rodzice zawieźli mnie do Maryland na konsultacje. Narodowy Instytut Zdrowia był imponującym kompleksem wytwornie wyglądających budynków, kryjących zarówno najnowocześniejsze rozwiązania technologiczne, jak i doskonałą kadrę prowadzącą nowatorskie badania. Kiedy dojechaliśmy na miejsce, ból był już tak silny, że nie byłem w stanie iść. Rodzina wniosła mnie do środka. Wprowadzono mnie do małej sali, w której zostałem przebadany przez doktora Younga, jednego z największych światowych autorytetów w dziedzinie chłoniaka Burkitta. Po badaniu lekarz pokręcił głową i powiedział: „Obawiam się, że nic nie mogę dla pana zrobić. Choroba jest w zbyt zaawansowanym stadium”. W zbyt zaawansowanym stadium?

Pokonany w grze o życie Guz, który w piątek był wielkości piłki golfowej, teraz miał 25 centymetrów średnicy. Nowotwór rozprzestrzenił się do moich płuc, wątroby i większości organów wewnętrznych. „Dziś jest wtorek. Państwa syn nie dożyje piątku”, wyjaśnił moim rodzicom doktor. „Przyjmiemy go do szpitala i zapewnimy najlepsze możliwe w tej sytuacji warunki”. Lekarz opuścił pokój, żeby zająć się organizacją mojego przyjęcia. Czułem się, jakby ktoś zepchnął mnie z urwiska i jakbym z zawrotną prędkością spadał na dno przepaści. Nie wiedziałem, jak powstrzymać upadek. Moje życie wymknęło się spod kontroli. Słowa mojej mamy spowolniły mój upadek i z powrotem osadziły mnie na pewnym gruncie. „Nie, Słowo Boga mówi, że w ranach Jezusa jest zdrowie Briana. ‘Bóg przecież musi okazać się prawdomówny, każdy zaś człowiek kłamliwy’” (por. Iz 53,5; Rz 3,4). „Bóg przecież musi okazać się prawdomówny, każdy zaś człowiek kłamliwy”, powtórzyliśmy wszyscy zgodnie. „Stawimy temu opór, natychmiast, i zawierzymy Bogu, niezależnie od tego, co mówią lekarze”, obwieściła mama. W wyobraźni zobaczyłem toczący się mecz futbolu. Jedna drużyna miała miażdżącą przewagę nad drugą, kiedy usłyszałem ostrzeżenie, że do końca meczu pozostało 2 minuty. Uzmysłowiłem sobie, że, jak dotąd, moja drużyna dostawała baty od chłoniaka Burkitta i że w moim życiu właśnie trwa dwuminutowa, ostatnia przerwa przed końcem meczu. Gra nie dobiegła jeszcze końca, ale wiedziałem, że jeśli nie wydarzy się cud, nie uda mi się żywemu wyjść ze szpitala.

O autorze

Brian Wills i jego żona Beth są wędrownymi misjonarzami, których misją jest niesienie nadziei i uzdrowienia temu pokoleniu. Poprzez swoją posługę Healing For The Nations odbyli podróże do ponad trzydziestu pięciu krajów świata. Brian i Beth podróżują i przemawiają w chrześcijańskich kościołach wszystkich wyznań. Nauczają przede wszystkim na temat wiary, uzdrowienia, odnowy i poznania tego, kim jesteś w Chrystusie. Brian wygłasza konferencje, a także prowadzi nabożeństwa z modlitwą o uzdrowienie i warsztaty. Jego pasją jest szkolenie innych w zakresie tego „jak czynić dzieła Jezusa”. Wierzy, że dzięki praktycznej nauce i przykładom każdy chrześcijanin może wieść życie nadprzyrodzone. Poprzez cuda, których był świadkiem, zobaczył, jak ludzkie życie przemienia się dzięki mocy Boga. Brian z wyróżnieniem ukończył Drury University w zakresie zarządzania biznesem. W czasie studiów w Drury został tenisistą, notowanym w krajowym rankingu National Association of Intercollegiate Athletics (NAIA) i zawodnikiem z największą liczbą zwycięstw w historii uczelni. W wieku dwudziestu kilku lat został cudownie uzdrowiony z chłoniaka Burkitta, rzadkiego, zazwyczaj śmiertelnego nowotworu systemu limfatycznego. W roku 1987 National Cancer Institute potwierdził prawdziwość jego niezwykłej historii i wykorzystał jego zdjęcie oraz jego przypadek dla celów promocyjnych. Brian spędził ponad dwadzieścia lat w świecie tenisa jako gracz, nauczyciel i trener. Jako zawodnik uczestniczył w zawodach 205

serii European Pro Satellite i Challenger. Jako instruktor uczył setki młodych tenisistów klasyfikowanych w rankingach juniorów i instruktorów, prowadził też pokazowe zajęcia ze znanymi graczami i celebrytami. W United States Tennis Association pełnił funkcję dyrektora wykonawczego, narodowego konsultanta i trenera kadry narodowej. W roku 1990 w głosowaniu Yamaha Sport został zaliczony do pięciu najlepszych profesjonalnych trenerów w regionie śródatlantyckim. Brian i Beth w roku 1992 ukończyli Rhema Bible Training Center w Broken Arrow, w Oklahomie. Uczęszczając do Rhema, Brian służył jako wolontariusz w Prayer and Healing Center oraz w Healing School. Beth służyła jako wolontariusz w dziale publikacji Kenneth Hagin Ministries. Obecnie Brian jest wizytującym instruktorem w Rhema Bible Training Centers za granicą, jak również w innych szkołach biblijnych na całym świecie. Brian i Beth mieszkają niedaleko Richmond (Wirginia) i mają czworo dzieci: Madeline, Emily, Jessicę i Prestona. Brian i Beth Wills są gotowi prowadzić prelekcje w każdym miejscu w USA i za granicą. Aby uzyskać dodatkowe informacje, należy skorzystać z następujących danych kontaktowych: Brian and Beth Wills Healing For The Nations P.O. Box 6034 Ashland, VA 23005 E-mail: healingnations@comcast.net Strona internetowa: www.healing4nations.com; www.10hourstolive.com Tel.: (804) 798-4498 206

Spis treści

Przedmowa ................................................................................9 Część I: Zwycięstwo nad śmiercią .........................................................11 1. Ostatnia przerwa przed końcem meczu ...............................13 2. Oddział śmierci ...................................................................21 3. Protokół ..............................................................................31 4. Śmierć pod inną nazwą ........................................................39 5. W pieczy Najwyższego .........................................................47 6. Żyjąc życiem nadprzyrodzonym ..........................................59 Część II: Kroki ku uzdrowieniu .............................................................63 Wstęp ......................................................................................65 7. Krok pierwszy: Miej wiarę w Boga .......................................67 8. Krok drugi: Zważaj na Słowo Boga ......................................81 9. Krok trzeci: Zrozum wagę słów ...........................................91 10. Krok czwarty: Wiedz, że uzdrowienie zostało nabyte na Kalwarii ............101 11. Krok piąty: Słuchaj i bądź posłuszny ...............................111 12. Krok szósty: Wygraj bitwę ...............................................119 13. Krok siódmy: Stwórz atmosferę dla Boga .........................129 14. Krok ósmy: Bądź wytrwały ..............................................139

207

15. Krok dziewiąty: Miej wizję zwycięstwa ............................149 16. Krok dziesiąty: Rób plany ................................................159 17. Krok jedenasty: Módl się modlitwą wiary ........................167 18. Krok dwunasty: Wiara, medycyna i lekarze: uznaj swoje ostateczne źródło ..........................................175 Część III Przyjmij uzdrowienie .............................................................183 Boże instrukcje uzdrowienia ..................................................185 Uzdrawiające słowo: Pismo święte o uzdrowieniu i pełni życia .....................................................................192 O autorze ..............................................................................205

208

ISBN 978-83-8340-003-7

WYDAWNICTWO AA cena det. 34,90 w tym 5% VAT

ZOSTAŁO MI 10 GODZIN ŻYCIA Brian Wills

ZOSTAŁO MI IM OŁATSOZ 10 GODZIN ŻYCIA AICYŻ NIZDOG 01 Brian Wills

Świadectwo uzdrowienia i życia nadprzyrodzonego

slliW nairB

aineiwordzu owtcedaiwŚ ogenozdoryzrpdan aicyż i

Zostało mi 10 godzin życia - Brian Willis