DUIC_krant_363_7_mei

Utrechtse schrijfster Bo Talisa krijgt jongeren weer aan het lezen via ‘BookTok’

De Woonadviseur Ouderen helpt alle ouderen (55+) in Utrecht die nadenken over een passende woonsituatie, nu

SFEERVOL VERGADEREN

• 4 vergaderruimtes, van 2 tot 60 personen

• Op een unieke locatie in Utrechts nieuwste hotspot Rotsoord

• Altijd goed bereikbaar met trein, bus, boot, fiets of auto

• Flexibele catering, van drankjes tot diners

• Volledig gefaciliteerd met o.a. led-scherm, supersnelle WiFi en whiteboard

• Standaard gratis zwarte koffie, thee en water

• Mooi uitzicht op de Vaartsche Rijn

• 365 dagen per jaar, ook in de avond

DIRECT RESERVEREN?

Dat kan eenvoudig online met het contactformulier op onze website of mail je wensen naar vergaderen@ganspoort.nl

Liever bellen/appen?

Pierre is te bereiken via 06-14415656

Kijk voor een indruk van alle zalen en mogelijkheden op

INHOUD

Nieuws

4. DUIC in Beeld Bevrijdingsfestival

6. Eindexamens

Leerlingen krijgen hulp van planten

7. Stadshospice wil tweede locatie ‘Iedereen verdient een waardig einde’

8. Bevrijding van Utrecht

7 mei met een zwart randje

Cultuur / Uit

9. Uittips

Elke week de leukste tips

10. Populair door Booktok Utrechtse Bo Talisa bekend op TikTok

12. Nieuwe muurschildering

Verbindt Blad- en Takstraat

13. Upcoming in Utrecht

Longo Longo laat iedereen dansen

Stad / Leven

14. Op pad met Oud-Utrecht ‘Snoepje van de week’

Sport

15. Puzzel

Zoek de verschillen

Colofon

AAN DIT NUMMER WERKTEN MEE

Anuray Soedamah, Bas van Setten, Bo Steehouwer, Else Marie

Luuk Beckers, Max Weijtens, Robert Oosterbroek, So e Jansen en Zoey van Wijhe.

ART

EN VORMGEVING ddk.nl en redactie DUIC

UITGEVERS

Joris Daalhuisen en Martijn Rademakers

CONTACT REDACTIE redactie@duic.nl 030 7600 226

VRAGEN OVER DISTRIBUTIE?

Deze krant verschijnt op 7 mei, de dag waarop Utrecht precies 81 jaar geleden werd bevrijd. Hoewel Nederland Bevrijdingsdag op 5 mei viert, gebeurde dat in Utrecht pas twee dagen later. Waarom dat zo liep, leest u verderop in deze krant. Verder beginnen deze week de schoolexamens. Op het St. Bonifatiuscollege proberen ze de stress wat te verlichten met planten in de examenzaal. Wetenschappers zijn voorzichtig positief over het effect daarvan. Ook in deze editie: Stadshospice Utrecht merkt dat de vraag groeit en moet steeds vaker mensen weigeren. Een confronterend verhaal, maar ook een

DE VERANDERENDE

JANSKERKHOF

Utrecht is constant in beweging. Er wordt gebouwd en gesloopt. Hierdoor ziet de stad er op sommige plekken heel anders uit dan vroeger, terwijl andere straten en pleinen juist al decennia hetzelfde blijven. In deze rubriek laten we dat zien.

verhaal over vrijwilligers en een waardig afscheid. Daarnaast veel cultuur. We gingen langs bij de Utrechtse band Longo Longo en spreken schrijfster Bo Talisa, die via ‘BookTok’ jongeren weer aan het lezen krijgt. En we nemen een kijkje bij een nieuwe muurschildering, verstopt in een doodlopende hoek van Wittevrouwen. Tot slot duiken we met Oud-Utrecht in de geschiedenis van De Gruyter en de opvallende gevels die daarvan nog over zijn.

De DUIC-redactie

Media

ADVERTEREN

Helling 13, 3523 CB Utrecht, adverteren@duic.nl Dave Vorstenbosch dave@duic.nl 030 7600 146

Lysanne Scheer via distributie@duic.nl, 030 7600 146

Bouw het Domplein

Gedetailleerd bouwmodel schaal 1:1000

» 742 blokjes in 18 kleuren

» Uitdagende bouwset 200+ instructiestappen

» Historische achtergronden bij gebouwen

Tienduizenden vieren de vrijheid

Als je de koppen telt, kom je op deze foto niet aan 48.000 bezoekers. Toch werd het uiteindelijk zó druk op het festivalterrein van Park Transwijk dat de organisatie mensen in de loop van de middag opriep om niet meer te komen. In groten getale vierden mensen de vrijheid, werd er gedanst op muziek van DJ La Fuente en Miss Montreal en kwam tegen alle verwachtingen in ook de zon nog goed door. Ook premier Rob Jetten kwam langs: waar hij de Utrechtse ‘UUUU’-kreet deed en nog even zijn dansmoves liet zien. De provincie Utrecht was dit jaar gastprovincie tijdens de Nationale Viering van de Bevrijding op 5 mei 2026. Om 14.00 uur werd het bevrijdingsvuur ontstoken en gingen alle veertien bevrijdingsfestivals in Nederland officieel van start. a Bas van Setten

Op het Boni krijgen examenleerlingen hulp van planten

Op het St. Bonifatiuscollege in Oost krijgen examenkandidaten dit jaar een groen steuntje in de rug. In een van de gymzalen waar de eindexamens worden afgenomen, heeft de school planten laten neerzetten om de ruimte iets vriendelijker te maken en stress te verlagen. Wetenschappelijk onderzoek laat zien dat de planten mogelijk zelfs kunnen zorgen voor betere resultaten.

Het initiatief kwam van de moeder van een examenkandidaat. “Zij werkt aan een campagne voor de Plants & Flowers Foundation Holland, een stichting van de sierteeltsector, en kwam met het idee om planten in de examenzalen te plaatsen”, vertelt afdelingsleider bovenbouw havo Lisa Dompeling.

“Het idee is de planten vooraan in de examenzaal te zetten. Het is natuurlijk niet zo dat de leerlingen de examens maken tussen de planten, maar ze hebben er wel zicht op”, zegt Dompeling.

Rustgevende sfeer

De gymzaal, waar de examens vanaf 8 mei plaatsvinden, is volgens afdelingsleider bovenbouw vwo Jenneke Nij Bijvank groot, kaal en functioneel ingericht. “Dat is ook logisch”, zegt ze, “een examen moet onder strikte voorwaarden worden afgenomen.”

Maar met de planten hoopt de school de ruimte toch iets aangenamer te maken. Het kan “een wat rustgevendere sfeer” brengen volgens Nij Bijvank.

Plantenlobby

Op de vraag of het Boni zich hiermee voor het karretje van de plantenlobby laat spannen, reageren de afdelingsleiders nuchter. Dompeling noemt het vooral een kwestie van: baat het niet, schaadt het niet. “Het belangrijkste is dat onze leer-

lingen examens gaan doen”, zegt ze. “Als je de examenzaal er wat prettiger uit kan laten zien en het wordt betaald door de foundation, dan is dat prima.”

Monique Kemperman PR-manager van De Plants & Flowers Foundation Holland legt uit dat ze met het initiatief de positieve effecten van groen onder de aandacht willen brengen. De planten die in de gymzaal komen te staan, zijn dan ook geselecteerd op de luchtzuiverende eigenschappen, kleur en vorm, zodat de planten niet afleiden, maar juist rust en concentratie bieden.

nen dak.

Toch is stadsgenoot en milieuwetenschapper aan de Universiteit Leiden Roy Remme in eerste aanleg kritisch over het wetenschappelijk bewijs dat planten helpen bij examenstress.

Studenten met uitzicht uit een raam scoren gemiddeld 9 procent beter

Wetenschappelijk bewijs Kemperman vertelt over verschillende onderzoeken waaruit blijkt dat groen kan bijdragen aan het verlagen van stress en verbetering van de concentratie. Zo verwijst ze naar een onderzoek dat aantoont dat studenten die veertig seconden kijken naar een groen dak betere testresultaten halen dan studenten die uitzicht hebben op een beton-

Volgens hem is er veel bewijs dat een groene leefomgeving inderdaad positieve effecten heeft, maar gaat dat onderzoek vooral over de langere termijn. Daarnaast laat onderzoek zien dat mensen na een stressvolle situatie in een groene omgeving sneller tot rust komen. “Maar bij examens is de situatie anders”, zegt Remme, “omdat de stress op dat moment juist aanhoudt.”

Remme kent geen onderzoek dat aantoont dat planten tijdens examens een direct positief effect hebben. “Maar kwaad kan het in elk geval niet. De planten zorgen voor zuurstof. Al kan je dat natuurlijk ook op andere manieren bereiken.”

Als we Sjerp de Vries bellen, senior onderzoeker bij de Wageningen

Universiteit, kan ook hij niet meteen zeggen of de planten opwegen tegen de examenstress. Wel zijn er volgens hem aanwijzingen dat het helpt. “Maar hoeveel het helpt is onbekend”.

Chinees onderzoek

Later die dag ontvangen we een mail van Remme: een collega heeft hem gewezen op recent onderzoek. Een studie bij Chinese toelatingsexamens voor de universiteit laat zien dat studenten met uitzicht uit een raam gemiddeld 9 procent beter scoren dan hun klasgenoten. Remme: “Wellicht heeft een groene muur toch echt een positieve impact en was ik wat te terughoudend in mijn eerste reactie.”

Bij de tandarts

Ook De Vries haalt onderzoek aan waaruit blijkt dat planten stressverlagend kunnen werken tijdens

een stressvolle situatie. “Zo zijn er onderzoeken die laten zien dat groen in de wachtkamer van de tandarts een stress verlagend effect heeft op patiënten.”

Na de examens Wat er na de examens met de planten gebeurt, is nog niet helemaal duidelijk. Weggegooid worden ze in elk geval niet; ze krijgen of een vaste plek in de school, of leerlingen en personeel mogen ze mee naar huis nemen, vertelt Nij Bijvank. Mocht het experiment tijdens de examens toch mislukken dan kunnen de planten dus alsnog nog zorgen voor minder stress. Want een meer groene omgeving zorgt op termijn sowieso voor minder stress, daar is de wetenschap duidelijk over. a

INTERVIEW

Stadshospice Utrecht moet vaker dan ooit

‘nee’ zeggen

‘Iedereen

verdient een waardig einde’

Stadshospice Utrecht heeft meer bedden nodig. Volgens directeur Joke Perk (foto hierboven) heeft het hospice, dat al 25 jaar bestaat, nooit eerder zo vaak ‘nee’ moeten zeggen bij nieuwe aanvragen. En dat terwijl deze plek juist zo belangrijk is. Niet alleen voor de ‘gasten’, maar ook omdat het de druk op de (mantel)zorg verlicht. “Van hoogleraar tot dakloze: bij ons kan iedereen terecht.”

Middenin de Kanaalstraat, naast het Stadsklooster, zit een bijzonder gebouw: Stadshospice Utrecht. Dagelijks worden hier mensen in de laatste weken van hun leven met liefde verzorgd, met name door een grote groep vrijwilligers uit de stad. Er is plek voor zes gasten tegelijk; en dat is volgens Perk écht te weinig. De vergrijzing neemt toe, de zorg staat onder druk en het sociale netwerk van ouderen wordt kleiner.

Juist daar vult een hospice een belangrijk gat op. Sommige mensen zijn namelijk zo ziek of verzwakt dat hun levensverwachting nog maar kort is. In het ziekenhuis nemen zij ruimte in voor patiënten waarbij behandeling nog effectief is, en naar huis gaan is vaak geen optie. Het hospice biedt in die laatste fase een alternatief, waarmee ziekenhuizen worden ontlast en wat bijna-stervenden een waardig levenseinde geeft. Om toegelaten te worden, vertelt Perk, moet iemand naar verwachting nog maximaal drie maanden te leven hebben. Gemiddeld verblijven gasten zo’n twintig dagen in het hospice. Na overlijden blijft een kamer 24 uur gereserveerd, daarna wordt deze klaargemaakt voor een nieuwe Utrechter.

Huiselijke sfeer

Dat proces klinkt wat zakelijk, maar dat is allesbehalve wat het Stadshospice Utrecht is. Bij binnenkomst heerst gelijk een huiselijke sfeer, alsof je iemands woning binnenstapt. Precies dat is de bedoeling, zegt Perk. “We zijn een ‘bijna-thuis-huis’. We willen dat het

voor de gasten voelt alsof ze thuis zijn en dat ze het in hun laatste maanden zo comfortabel mogelijk hebben. We verzorgen bijvoorbeeld ook massages, muziek en aromatherapie.”

Het pand is dan ook ingericht als een gewoon huis, met een hal, trap, keuken en tuin. Overdag zijn er twee tot drie vrijwilligers aanwezig, ’s nachts één. Daarnaast is er bijna altijd een verpleegkundige aanwezig. In totaal draait het hospice op zo’n zeventig vrijwilligers, ondersteund door een klein aantal betaalde krachten. Dat zijn coordinatoren van de zorg en vrijwilligers. Zij zorgen voor de opnames van gasten en voor het werven, opleiden en begeleiden van vrijwilligers. Ook is er een coördinator voor de thuisinzet. Want als het mogelijk is om met wat extra ondersteuning van de mantelzorgers mensen thuis te laten sterven, wordt er een vrijwilliger thuis ingezet. De financiering komt vooral van subsidies van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de gemeente Utrecht, aangevuld met donaties. “We zijn blij met alle steun die we kunnen krijgen en met het groeiende aantal Vrienden van het Stadshospice.”

Maar de laatste jaren is er niet meer plek voor iedereen, vertelt Perk, die nu vier jaar directeur is. Waar zes kamers lange tijd voldoende waren, moest het hospice vorig jaar zo’n zeventig keer ‘nee’ verkopen. Volgens Perk komt dat door drie ontwikkelingen: vergrijzing, ouderen hebben een kleiner sociaal netwerk - er is meer vereenzaming - en

de toenemende druk op de thuiszorg.

Twee jaar geleden werd het beddentekort voor het eerst serieus besproken binnen het bestuur. Sindsdien wordt gezocht naar een nieuwe locatie. “Onze voorkeur gaat uit naar een tweede locatie in plaats van uitbreiden, om te voorkomen dat het een verpleeghuis wordt. Onze kracht zit in kleinschaligheid.

We hoeven bijvoorbeeld geen strakke schema’s te hanteren, maar kunnen luisteren naar persoonlijke wensen, zoals een voorkeur voor een tijdstip om gewassen te worden of ruimte voor de naaste om toch zelf nog een keer te koken voor je geliefde. Maar ook om te blijven slapen, eventueel in het koppelbed, en zo nog een keer lepeltje lepeltje te kunnen liggen.” Een mogelijke nieuwe locatie voor het hospice, een kerk, is in beeld, maar nog onzeker.

De oproep is daarom duidelijk: er is een pand met een maatschappelijke bestemming én extra financiering nodig. “Er is al een begin gemaakt met steun van een stichting en een fundraiser door de Rotary Club Kromme Rijn, maar we zijn er nog niet. Ook een partij die een pand koopt en aan ons verhuurt, zou een optie zijn.”

Waardig einde

Wat gebeurt er met de mensen die worden afgewezen? “Die blijven in het ziekenhuis of moeten naar huis”, zegt Perk. “Dat vergroot de druk op ziekenhuizen en mantelzorg.” Ze noemt een recent voorbeeld van wat een hospice kan betekenen: “Een gezin vertelde

dat ze hier weer even man en dochter konden zijn, in plaats van verzorger. Er ontstond ruimte voor afscheid en herinneringen. Dat maakt een groot verschil. Iedereen verdient een waardig einde zoals dat.” Perk vertelt dat er de ochtend voor het interview nog een gast is overleden. Na het gesprek, in de keuken, staan wat vrijwilligers klaar om diegene ‘uit te dragen’. Dat proces gebeurt bij iedereen die sterft in het hospice. Er wordt een speciaal kleed over de kist gelegd en de vrijwilligers dragen deze naar de auto. Ook wordt onder de perenboom een gedicht of persoonlijk woordje voorgedragen. “Een waardevolle afronding van de periode dat iemand in het huis verbleef is ook belangrijk voor ons”, vertelt vrijwilligster Yvonne.

Ze woont om de hoek en doet het werk al vijf jaar. Ze begon na het overlijden van haar man. “Ik zorg graag voor anderen en haal hier voldoening uit. Het is schitterend om iets voor deze mensen te kunnen doen.” Met de dame die zojuist is overleden, had Yvonne in korte tijd een mooie band opgebouwd. “Ze was hier al langer dan drie maanden, dus langer dan gebruikelijk. Ik heb haar verzorgd, gewassen en haar haren gedaan. Dat is natuurlijk heel intiem en voelt als een eer.” Ondanks het dagelijkse contact met de dood is de sfeer niet somber, benadrukt Perk. “We zijn vertrouwd met sterven. Uiteindelijk doen we dit om bij te dragen aan een mooi einde.” a

Waarom Nederland Bevrijdingsdag viert op 5 mei, terwijl Utrecht pas op 7 mei werd bevrijd

In heel Nederland wordt op 5 mei het einde van de bezetting door de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog gevierd. Dit gebeurt via duizenden initiatieven, waaronder veertien Bevrijdingsfestivals waar doorgaans meer dan een miljoen bezoekers op afkomen. Ook in Utrecht staan op 5 mei veel evenementen op de agenda, terwijl de stad in 1945 pas op 7 mei werd bevrijd. Hoe zit dat precies?

Terwijl de Duitsers aan het oostfront al veel terrein verloren en zware verliezen leden, zetten op 6 juni 1944 meer dan 150.000 geallieerde troepen tijdens de grootste amfibische operatie uit de geschiedenis voet aan wal in Noordwest-Europa. Deze Amerikaanse, Britse en Canadese legers rukten vervolgens vanuit Noordwest-Frankrijk op om Europa te bevrijden en de Duitsers te verslaan. Het zijn dan ook deze soldaten aan wie wij onze bevrijding grotendeels te danken hebben.

De Duitse troepen waren echter niet in een keer verslagen. Het dorpje Mesch in Zuid-Limburg was het eerste stukje Nederland dat werd bevrijd. Dit was op 12 september 1944. In dezelfde maand vond Operatie Market Garden plaats, waarmee de geallieerden hoopten snel door Nederland op te kunnen trekken naar Duitsland. In Arnhem strandde deze operatie, omdat de brug over de Rijn een ‘brug te ver’ bleek.

Hongerwinter

Limburg, Noord-Brabant en delen van Zeeland en Gelderland waren in het najaar van 1944 weliswaar bevrijd, maar de geallieerden rukten niet verder op over de grote rivieren. Daardoor bleven het westen en noorden bezet. Hoewel de bevrijding nabij was, voltrok

zich in deze periode een van de donkerste hoofdstukken van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. In de winter van 1944 en 1945 stierven in de bezette gebieden naar schatting 20.000 mensen door honger en kou. Deze periode staat bekend als de Hongerwinter.

In maart 1945 lukte het de geallieerden om Oost- en Noord-Nederland te bevrijden. Ondertussen naderde het Rode Leger, dat voor een aanzienlijk deel bestond uit Oekraïners, de Duitse hoofdstad Berlijn. Vanaf halverwege april begon de Slag om Berlijn, waarbij naar schatting zo’n 200.000 doden vielen. Op 30 april pleegde Adolf Hitler zelfmoord en in mei capituleerde Duitsland.

Hotel De Wereld Op 4 mei 1945 werd op de Lüneburger Heide de capitulatie van de Duitse troepen in Nederland, Noordwest-Duitsland en Denemarken ondertekend door admiraal Hans-Georg von Friedeburg en de Britse veldmaarschalk Bernard Montgomery. De capitulatie trad de volgende ochtend, op 5 mei, in werking. In Nederland werd die overgave op dezelfde dag nog formeel bevestigd in Hotel De Wereld in Wageningen. Dit moment geldt als het symbolische einde van de Duitse bezetting van Nederland en dit is ook de reden dat we op 5

mei nog steeds Bevrijdingsdag vieren.

De Duitsers hadden zich daarmee nog niet overal definitief overgegeven. Op 7 mei 1945 werd in het Franse Reims een voorlopige capitulatie ondertekend door generaal Alfred Jodl, namens het Duitse opperbevel. Daarbij gaven de Duitsers zich over aan de geallieerden, waaronder de Britten en de Amerikanen. Omdat de Sovjet-Unie niet volwaardig bij deze ondertekening betrokken was, werd deze overeenkomst nog niet als de definitieve overgave van Duitsland beschouwd.

Die volgde een dag later, op 8 mei 1945, in Berlijn-Karlshorst. Daar werd de capitulatie opnieuw officieel bekrachtigd. Namens Duitsland tekende veldmaarschalk Wilhelm Keitel, terwijl aan geallieerde zijde onder anderen Georgi Zjoekov, de belangrijkste maarschalk van de Sovjet-Unie, aanwezig was. Dit document werd laat in de avond ondertekend, waardoor het in Moskou al 9 mei was. Daarom viert Rusland jaarlijks op deze datum de ‘Dag van de Overwinning’.

Rosarium

Hoewel de Duitse troepen in Nederland zich op 5 mei 1945 officieel hadden overgegeven, betekende dit niet dat het land direct overal vrij was of dat alle Duitse eenheden al waren verdwenen. In de dagen daarna trokken ge-

allieerde troepen verder Nederland in om de bezetting daadwerkelijk te beëindigen en de laatste Duitse soldaten te ontwapenen. Op 7 mei 1945 kwamen Britse en Canadese troepen via het oosten Utrecht binnen. Zij werden onthaald door een juichende menigte. Terwijl deze soldaten via de Biltstraat de stad binnentrokken, voltrok zich niet ver daarvandaan een tragisch incident bij het Rosarium nabij het Wilhelminapark. In strijd met de afspraken met de geallieerden probeerde een groep van twaalf leden van de Binnenlandse Strijdkrachten (BS) een groep Duitsers te ontwapenen. Dit ontaardde in een vuurgevecht waarbij tien BS’ers omkwamen. Omdat Utrecht op 7 mei werd bevrijd, vindt op deze datum jaarlijks een feestelijke plechtigheid plaats in het Hogelandsepark aan de Museumlaan. Op deze plek werd in 1992, in het bijzijn van Prins Bernhard, een standbeeld van een ijsbeer onthuld. Dit monument herinnert aan de Brits-Canadese verkenningseenheid ‘Polar Bears’, die in 1945 via de Biltstraat de stad binnentrok. Tijdens de plechtigheid wordt ook stilgestaan bij onder meer Nederlandse strijdkrachten die, soms zelfs op de dag van de bevrijding zelf, het leven lieten. a

Fonteyn Wijnfestival

Waar: Janskerkhof

Wanneer: Vrijdag 8 mei tot en met zondag 10 mei

Prijs: 17,50 euro, student 10 euro

Op 8, 9 & 10 mei 2026 wordt het Janskerkhof voor de tiende editie omgetoverd tot een wijnparadijs! Met meer dan 100 heerlijke wijnen van over de hele wereld, lokale spijzen en wijnproeverijen is Fonteyn het leukste wijnfeest van het Utrecht. Met livemuziek van swingende bandjes en muziek van Utrechtse DJ’s is het een weekend lang feest! En op zondagmiddag is er een programma voor de kleintjes.

Theaterdiner in de Hondekop

Waar: De Hondekop, Wisselstraat 7

Wanneer: 11, 12, 24 en 25 mei Prijs: 55 euro

Theatergroep IO speelt vier keer van Jason Robert Brown. Je schuift aan voor een driegangendiner, terwijl tussen de gangen door het verhaal van Jamie en Cathy zich ontvouwt — twee jonge makers die elkaar vinden, liefhebben en in vijf jaar weer uit elkaar groeien. De voorstelling wordt gespeeld door Eline Kouwets & Jonathan Steinebach. Mirjam Bosveld doet de regie. Tip: kom je met een groep, koop dan alle tickets in één bestelling zodat je samen zit.

Houtmarkt bij Molen de Ster

Waar: Molen de Ster, Molenpark 3

Wanneer: Zondag 10 mei, 10.00 tot 17.00 uur Prijs: Gratis entree

De jaarlijkse houtmarkt is weer terug, en extra speciaal: 10 mei is het bovendien Nationale Molendag. Op de houtmarkt ontmoet je houtbewerkers die hun waren verkopen en demonstraties geven. Voor kinderen zijn er leuke, creatieve activiteiten. Zo kun je bij de Stadswerkplaats een cadeautje voor Moederdag knutselen.

Plantjesmarkt in Haarzuilens

Waar: Moestuin de Haar, Eikstraat 13

Wanneer: Zaterdag 9 mei, 10.00 - 15.00 uur Prijs: Gratis entree

De tuinders van Moestuin de Haar staan voor je klaar met tomaten, aubergines, paprika’s, pepers, meloenen, maar ook kleurrijke bloemen en kruiden. Alles geteeld in biologische potgrond. Van 10.00 tot 15.00 uur opent de zelfoogst- en bloemenpluktuin in Haarzuilens haar poorten voor een vrolijke en groene markt.

Voorjaarsmarkt Lunetten

Waar: Winkelcentrum Lunetten

Wanneer: Zaterdag 9 mei, 10.00 - 16.00 uur Prijs: Gratis

Tijdens de Voorjaarsmarkt kunnen bezoekers genieten van meer dan 50 kraampjes, leuke activiteiten en een hapje en drankje in een sfeervolle setting met vrolijke muziek. Kinderen kunnen zich laten schminken, knutselen op het knutselterras en lekker spelen en ontdekken. Ook is er een leuke foto-spot waar mooie herinneringen worden gemaakt. Omdat Moederdag eraan komt, is er ook volop aandacht voor cadeautjes.

Waar: Club Poema

Wanneer: Zaterdag 9 mei, 19.30 - 00.30 uur Prijs: 20,50 euro

Bij Vroeg Pieken hoef je niet tot middernacht te wachten om los te gaan op je favoriete nummers. Vroeg Pieken start op tijd en zorgt ervoor dat je om 00.30 uur helemaal voldaan de dansvloer verlaat. Of je nou je weekend begint of er middenin zit: bij Vroeg Pieken kan je lekker vroeg losgaan op door jou gekozen hitjes, onder een regen van confetti en tussen de opblaasgekte.

Waar: Theater de Musketon, Hondsrug 19

Wanneer: Vrijdag 8 mei, 20.30 uur Prijs: 16 euro, CJP/U-pas 14 euro

Cabaretier Jasper van der Veen werd door het NRC en de Volkskrant in 2020 uitgeroepen tot een van de comedytalenten van het jaar. In zijn nieuwe voorstelling staat Jasper op scherp. Hij baant zich een weg door een wirwar van liefde, woede, angst en verwondering.Welke draad laat je zitten en welke knip

Focus op Mij ‘BookTok’ bezorgt Utrechtse schrijfster Bo Talisa vliegende start

In een overvolle boekhandel Broese presenteerde de Utrechtse Bo Talisa afgelopen april haar debuutroman: Een zogeheten queer-romance, die voluit wordt geprezen door haar TikTok-achterban. Alleen al op de dag van de presentatie verkocht de 29-jarige Talisa 150 exemplaren en nog steeds gaat de verkoop door het dak. Talisa: “Queer BookTokkers gillen nog harder over dit boek dan ikzelf.”

Van haar bijna 3500 TikTok-volgers kwam een groot aantal opdraven, 14 april in boekhandel Broese aan de Oudegracht. Ook oud-hoofdredacteur van queerblad WINQ, Martijn Kamphorst, was aanwezig bij de boekpresentatie. Hij interviewde Bo over haar eerste boek. “Hij heeft ook tegen zoveel mensen gezegd: ‘Bo is echt een aanwinst voor de romance, zeker voor queer romance’, dat betekent natuurlijk heel veel”, vertelt Bo Talisa trots. Focus op Mij vertelt het verhaal van concertfotograaf Shae, die mee mag op tour met de band Frog Tears. Eén probleem: Nick Hall, de charismatische maar humeurige zanger van de band, zit totaal niet op Shae te wachten. De vorige fotograaf, Andy, was hun beste vriend, hun matje. Niemand weet precies waarom Andy is vertrokken. Terwijl de band door Engeland trekt, groeit de spanning tussen Nick en Shae.

|| De BookTok-gemeenschap Het succes van haar debuutroman heeft Talisa grotendeels te danken aan het publiek dat ze via haar TikTok-account wist te berei-

ken. “Ik doe TikTok nu drie jaar en ben dat echt wel begonnen met het idee van: stel ik ga ooit een boek de wereld in brengen, dan wil ik dat mensen mij kennen en dat ze weten wat voor soort boek ze kunnen verwachten.” Al vanaf het begin van het schrijfproces deelt Talisa haar hoogte- en dieptepunten op de app. De opkomst van het zogeheten ‘BookTok’ geeft Talisa en veel andere beginnende schrijvers de kans om in korte tijd een groot publiek te bereiken. Binnen deze online community delen voornamelijk jongeren hun favoriete boeken en dat wordt groots opgepakt. De BookTok-gemeenschap is inmiddels zo wijdverspreid, dat uitgelichte boeken soms binnen enkele dagen al bestsellers worden en bibliotheken aparte schappen aan BookTok-boeken hebben gewijd. “Door BookTok hebben voornamelijk veel jonge meiden weer een boek opgepakt, en ze luisteren heel erg naar de mensen die ze volgen. Dus als iemand zegt ‘oh dit boek moet je echt lezen’, dan kan het zomaar zijn dat mensen dat boek ook echt gaan kopen”, legt Talisa uit. Hoewel BookTok voor het groot-

ste deel gefocust is op genres als Young-Adult, fantasy en romance, is er voor iedereen wel een plekje in de community. “De een praat meer over literatuur, de ander meer over romans, en zo kan iedereen echt een soort van hun eigen menuutje samenstellen. Dan krijg je natuurlijk het algoritme van wat je leuk vindt.”

‘Vooral veel jonge meiden hebben door BookTok weer eens een boek opgepakt’

|| Opkomst van Queer Romance Dat queer-romance als genre in opkomst is, blijkt wel uit de hype die op BookTok is ontstaan rond de boekenserie Heated Rivalry van de Canadese schrijfster Rachel Reid. “De fangirls zagen dit

en gingen er edits van maken op TikTok en het ontplofte”, vertelt Talisa. Het verhaal van de twee mannelijke ijshockeyspelers die in een masculiene sportwereld een liefde ontwikkelen, sloeg aan bij een breed publiek en werd zelfs vertaald naar een videoserie. Maar die queer-romance wordt niet altijd zo geprezen. Talisa: “Toen werd aangekondigd dat de serie Bridgerton in seizoen vijf over een relatie tussen twee vrouwen zou gaan, was iedereen boos. Dat hoefde niet. Dan zie je toch wel erg het verschil: twee knappe mannen, dat is leuk, maar twee vrouwen is dan toch wel anders.”

|| ‘Subtiel queer’ Talisa gaf in haar boekpresentatie aan dat het een bewuste keuze was geweest om een subtiel queer boek te schrijven. Het boek bevat twee queer-hoofdpersonages, maar hun problemen ontstaan vanuit hun mens-zijn, niet vanuit hun geaardheid. De queer-community is lovend over Talisa’s debuut. “Die queer-representatie betekent voor hen heel veel. Ik krijg vaak reacties van mensen die zich erin herken-

nen en zich gehoord voelen door het verhaal, dan zit ik gewoon bijna te huilen voor mijn telefoon.” Talisa’s fans kunnen zich vast verheugen op een vervolg, want achterin Focus op Mij heeft de schrijfster het eerste hoofdstuk van haar tweede boek, dat nog in de maak is, opgenomen. Alle personages en bandleden van de Frog Tears komen dus nog eens voorbij, en de BookTokkers zullen het ongetwijfeld op de voet volgen. a

BlackBear Ink: waar inkt en ideeën samen komen

Waar: Nachtegaalstraat 77, Utrecht

Een tattoo die jouw verhaal vertelt? Of liever een spontane ash voor een leuke prijs? Bij BlackBear Ink helpen we je kiezen wat écht bij je past. We nemen de tijd, geven eerlijk advies en zorgen dat jij achter je keuze staat. Met gastartiesten van over de hele wereld en verschillende stijlen is er altijd iets dat bij je past. Of kom eens langs bij onze ash events.

www.blackbear.ink/home/

Tattoo & Piercing

All Perfectly Pierced: luxe piercingstudio en high-end sieradenwebshop

Waar: Werkersdijk 1, Rhoon

All Perfectly Pierced combineert een high-end piercingstudio met een exclusieve webshop in piercingsieraden. Wij werken uitsluitend met implantaatwaardig titanium en massief 14- en 18-karaats goud. Met een 5.0 Google beoordeling staan veiligheid, vakmanschap en ver jnde styling centraal. Bezoek onze studio of ontdek online een van de meest uitgebreide collecties high-end piercingsieraden van Nederland. www.allperfectlypierced.nl

Nachtslak: onconventionele statement pieces

Waar: Concordiastraat 68 - 128, Utrecht

Nachtslak is geïnspireerd door naaktslakken, queer wezens die alleen ‘s nachts naar buiten komen door gebrek aan een slakkenhuis. Ik richt me op onconventionele statement pieces, voor mensen die zich willen onderscheiden. Mijn werk wordt gekenmerkt door texturen, abstractie en contrast. Je kunt bij me terecht voor brushstrokes, abstracte bloemen, dieren, landschappen en abstracte composities die zich over meerdere ledematen verspreiden.

www.nachtslak.com

De Belastingdienst hee een nieuw rekeningnummer

Gebruik bij betalingen het rekeningnummer uit onze brieven of digitale post. Pas dit ook direct aan in uw online bankomgeving.

Meer weten? Ga naar

belastingdienst.nl/bank

Tak- en Bladstraat verbonden met nieuwe muurschildering

Waar veel muurschilderingen juist op een zo zichtbaar mogelijke plek prijken, is de nieuwe muurschildering aan de Tak- en Bladstraat juist verstopt in een doodlopende hoek van Wittevrouwen. Dat is niet vreemd, want de bewoners van dit kleine buurtje namen gezamenlijk het initiatief voor het werk van De Strakke Hand. Het is tekenend voor de saamhorigheid die in dit gedeelte van de wijk heerst.

Tekst en fotografie: Robert Oosterbroek

Het van oorsprong Utrechtse kunstenaarscollectief De Strakke Hand is de afgelopen tijd warm ontvangen in Wittevrouwen. Aan hun komst ging uiteraard een uitgebreid proces vooraf. De Takstraat en Bladstraat zijn twee doodlopende straten in Wittevrouwen; alleen te voet of met de fiets kan men nog verder de wijk in. Door de ligging van de straten — en natuurlijk ook door het type bewoners — hangt er een sterke gemeenschapszin in het buurtje. Zodra de zon zich laat zien, zoeken bewoners elkaar in het weekend buiten op straat op. Zo ontstond vorig jaar bij een groep betrokken buurtbewoners het idee om een muurschildering te realiseren. Dat idee viel direct op zijn plek, want precies op de kruising van beide straten bevond zich nog een grote kale muur. Al snel werd besloten om De Strakke Hand te benaderen, waarna het ontwerpproces kon beginnen.

Bij zo’n ontwerpproces gaat De Strakke Hand altijd eerst in gesprek met zowel de initiatiefnemers als de buurtbewoners. In dit geval liepen die twee groepen grotendeels in elkaar over. Jaarlijks wordt in de twee

straten een gezamenlijk buurtfeest georganiseerd, en juist dat vormde een van de belangrijkste uitgangspunten voor het ontwerp. Op de muurschildering is daarom de jaarlijkse touwtrekwedstrijd tijdens het buurtfeest afgebeeld. Ook de feestelijke slingers en verlichting hebben een plek gekregen in het ontwerp. Daarnaast zijn bladeren en takken verwerkt in de schildering, als duidelijke verwijzing naar de namen van beide straten. Uiteindelijk zijn de kunstenaars van De Strakke Hand ongeveer twee weken bezig geweest met het realiseren van het werk. “We zijn ontzettend warm ontvangen in de buurt. Elke dag kregen we de lekkerste koffie, koekjes, thee, ijsjes en zelfs handgeschreven bedankjes. Dat warme welkom en de hechte samenwerking hebben absoluut bijgedragen aan de kwaliteit van het eindresultaat”, vertelt oprichter Michiel Meulemans van De Strakke Hand. Voor de muurschildering is gebruikgemaakt van zeer duurzame verf. Daardoor kunnen buurtbewoners waarschijnlijk nog zeker twintig jaar lang tijdens het jaarlijkse buurtfeest gezamenlijk naar het werk kijken. a

In de muurschildering is ook de volgende tekst opgenomen: Dit zijn tak en blad Houden elkaar stevig vast Wie hier was die blijft

UPCOMING IN UTRECHT

Longo Longo laat dansen

Cubaanse en Afrikaanse invloeden in een Utrechts jasje

Utrecht bruist van opkomend muzikaal talent, en velen hebben nog nauwelijks van ze gehoord. In de rubriek ‘Upcoming in Utrecht’ zet DUIC een aantal van deze artiesten in de spotlight: dé muzikanten die je moet ontdekken voordat de rest van Nederland dat doet. Bram, Tim en Nacho van de dertienkoppige Longo Longo zijn deze editie aan het woord.

|| Wie is Longo Longo? Longo Longo is allesbehalve een gewone band. De groep bestaat uit maar liefst dertien muzikanten en brengt een energieke mix van Cubaanse (folk)muziek en Afrikaanse afro-invloeden. Met een bezetting van drums, bas, gitaar, piano, vier tot vijf soorten percussie, vijf blazers (waaronder trompetten en verschillende saxofoons) en veel vocalen ontstaat een rijk geluid.

|| Wat is jullie band met Utrecht?

De band heeft brede roots, van Utrecht tot het exotische Cuba. Inmiddels hebben ze zich diep geworteld in de Domstad. De leden leerden elkaar kennen via de lokale muziekscene. Sommigen hebben op het conservatorium gezeten, terwijl anderen zichzelf muziek hebben aangeleerd. Ze kwamen elkaar tegen bij podia zoals ’t Oude Pothuys. “Je speelt samen, komt elkaar steeds weer tegen en voor je het weet ontstaat er iets.” Volgens de band is Utrecht een ideale plek voor muzikanten. “Utrecht heeft veel goede podia en een sterke muziekscene, met mensen die het echt waarderen.”

|| Hoe begon jullie muziekcarrière?

Longo Longo begon als een tributeband voor Fela Kuti, een Nigeriaanse afrobeatartiest. Tijdens deze avonden speelden ze zijn muziek, wat al snel meer muzikanten aantrok. De groep groeide zo van acht naar dertien leden. “Bij de eerste optredens ken je al mensen uit de scene, en zo leer je via via steeds nieuwe mensen kennen.” Al snel bleef het niet alleen bij covers: de band ontwikkelde een eigen sound en begon met het schrijven van eigen muziek.

|| Waar schrijven jullie over?

De muziek van Longo Longo draait om energie, dans en positiviteit. Hun debuutalbum Endorfina, dat in maart uitkwam, verwijst naar het gelukshormoon endorfine. “Dat is precies wat het album representeert.”

De nummers gaan over persoonlijke groei, spiritualiteit, gezondheid en liefde. Zanger Luis schrijft de teksten en baseert die op zijn eigen levenservaringen. Zijn doel is duidelijk: mensen blijer maken en de mooie kanten van het leven laten zien.

“Het klinkt cliché, maar het is wel zijn doel. Zelfs wanneer hij het zelf niet doorheeft, schrijft hij erover.”

|| Wat maakt jullie uniek?

“Er zitten veel ingrediënten in deze soep die we maken, met dertien mensen.” Ook is de muziek van de band zo ‘eerlijk’ mo-

‘De dynamiek is soms intens, maar dat is ook onderdeel van de culturele verschillen’

gelijk. Niet te veel effecten en extra dingen toevoegen aan de studioversie; wat je op het album hoort, is zo goed als wat je live voorgeschoteld krijgt. En nog meer, want op het podium vindt ook veel improvisatie plaats. Ook

zien ze de muziek niet per se als complex. “Qua arrangementen is het niet per se te ‘jazzy’; het is vooral erg intens en rauw.”

|| Wat zijn de leukste plekken waar jullie hebben opgetreden?

Een van hun favoriete optredens was in De Helling. “De energie was enorm hoog. Mensen kenden de melodieën al na één keer luisteren, en sommigen zelfs de teksten.”

|| Wat is jullie mooiste en minste moment tot nu toe? Het favoriete wat ze hebben meegemaakt is tijdens het Oerol-festival op Terschelling. Hier deden ze een crowdfunding. Toen ze van het podium kwamen, hebben ze zelfs het dubbele ontvangen van wat ze hadden gehoopt. Toen kwam de realisatie dat ze nu écht het album konden opnemen. Die avond kreeg nog een vervolg met een drie uur durende non-stopshow op een camping. “Het voelde echt bizar.” De minst favoriete momenten worden vaak je favoriete momenten, zeggen ze. “Je kunt hiervan namelijk leren en daar word je beter van.”

|| Wat willen jullie bereiken? Het doel van Longo Longo is simpel: muziek maken, spelen en mensen bereiken die het leuk vinden. “We willen dat als mensen onze naam zien, ze dan weten dat ze een goede tijd zullen hebben.” Dat is de reputatie die ze willen opbouwen. Maar verder houden ze het nog breed. “Het is een grote band, dus ook een lange trein. We kijken ernaar uit wat het volgende station is.”

|| Wat kunnen we dit jaar van Longo Longo verwachten? Voor nu hebben ze wat dingen op de planning staan, zoals meerdere shows en festivals. Vanaf volgend jaar willen ze weer nieuwe muziek op de planning hebben. “Een ding wat ook echt moet, is om naar het zuiden te gaan.” Geïnspireerd door Spaanstalige muziek hopen ze ook in landen als Spanje hun muziek te mogen delen. a

Benieuwd naar de betekenis van Longo Longo, hun inspiraties en hoe ze met de culturele verschillen omgaan? Lees het hele artikel op DUIC.nl.

OP PAD MET OUD-UTRECHT ‘Snoepje van de week’

Met zevenmijlslaarzen lopen we langs de best bewaarde en meest opmerkelijke winkelpanden in de stad, van wat ooit de grootste kruideniersketen van Nederland was. Het begon in ’s-Hertogenbosch, in 1818, met een rosgrutmolen, een molen die werd aangedreven door een paard, zodat graan of boekweit kon worden gepeld of gebroken. De molen was van opa Piet de Gruijter (17951867). Zoon Louis (1833-1911) moderniseerde het bedrijf, genaamd P. de Gruijter. Kleinzoons Lambert (1873-1951) en Jacques (18751940) breidden het uit tot De Gruyter, de chique winkelketen met op het hoogtepunt 525 vestigingen in Nederland. De ambitieuze Jacques bouwde een grote klantenkring op. De vaste klanten kregen tien procent korting en kinderen werden getrakteerd op het snoepje van de week. Utrecht vormde een belangrijke afzetmarkt. De eerste winkelvestiging verscheen aan Vredenburg 2, gebouwd door architect P. J. Houtzagers. We kunnen er niet kijken, omdat het helaas is gesloopt. Maar beloofd is beloofd, de rest van de wandeling gaat langs panden die er nog wél staan. Mooie materialen

We wandelen door de Lange Viestraat en de Potterstraat, dan links de Voorstraat in en we bereiken via de Wittevrouwenstraat de Biltstraat. Jacques bouwde in 1896 nummer 2426. Met dit prachtige pand liet de 21-jarige ondernemer zien dat hij het serieus aanpakte: hardsteen, glas-in-lood, statige accenten, een koperen erkerdak en een poort. Dit pand

aan een van de belangrijkste aanvoerwegen van Utrecht herbergde een winkel, kantoor, hoofdmagazijn én het woongedeelte voor zijn gezin. We lopen de Biltstraat uit en gaan over de Maliebaan linksaf de Burgemeester Reigerstraat in. Nummer 44 heeft een blauwe gevel. In 1915 werd dit een De Gruijterwinkel (tot 1962), in een van de welvarendste wijken van Utrecht, wat paste in de bedrijfsstrategie, die zich richtte op rijke klanten. De winkels hadden een chique uitstraling en inrichting, hét kenmerk van een De Gruyterpand. Dit pand is verbouwd door huisarchitect W. G. Welsing, die het typerende blauwe keramiek liet maken in de plateelbakkerij ‘De Porceleyne Fles’. Het is duidelijk dat de huidige drogist niet zo zuinig is op de gevel.

Frivole en strakke puien

Via de Oudwijkerdwarsstraat even verderop, bereiken we via de Zonstraat de Maliesingel en de Tolsteegsingel. We lopen over het Ledig Erf de Twijnstraat in. De witgekalkte gevel van nummer 69 doet niet aan een De Gruyterzaak denken, maar was dat ooit wel. Het pand deed van 1900 tot 1928 dienst als magazijn en winkel in koloniale waren, zoals die toen heetten. De bouwkundig tekenaar A. Diks ontwierp een frivole pui, waar niets van over is, evenmin als van de kleurrijke tegeltableaus tussen de ramen op de eerste verdieping. Gelukkig is niet alles verloren gegaan, want er zijn nog wat versieringen zichtbaar boven de vensters en de muurankers. Waar nu de naam van de huidige winkelier is te lezen, stond vroeger ‘P. de Gruijter & Zoon’.

Wil je lid worden van Oud-Utrecht? Kijk dan op oud-utrecht.nl/ lid-worden

Gezicht op de voorgevel van het voormalige De Gruijterpand, in strakke Art-Decostijl.

De historische vereniging Oud-Utrecht maakt voor DUIC wandelingen door de stad, op zoek naar bijzonder erfgoed.

Even verderop, op nummer 63, verrees in 1928 een pand in strak gelijnde Art-Deco stijl, ontworpen door Welsing. Diens opvolger, T. Wilschut, verving het kenmerkende keramiek door graniet. Het prachtige glas-in-lood boven bleef onveranderd. Tot 1971 zat hierin een De Gruyterwinkel. Het is leuk dat er - nog steeds - een levensmiddelenwinkel in is gehuisvest.

Onveranderde panden De Twijnstraat gaat over in de Oudegracht. Steek ergens een brug over en blijf staan bij nummer 201 (zie hoekpand op foto rechtsonder). We zien een prachtig pand in het herkenbare blauw van Welsing. Vanbinnen is het interieur helemaal weggeslagen, maar het moet -gezien de gevel- prachtig zijn geweest. Tussen de bovenramen zijn mooie reliëftegels te zien. De deur en raampartij lijken ongewijzigd. Van 1920 en 1957 zat hier een De Gruyterwinkel. Gelukkig kunnen we nog genieten van de mooie buitenkant. Als de zon schijnt, schittert en glanst de gevel je tegemoet. We lopen naar het laatste winkelpand en wandelen daarvoor de Oudegracht af en gaan het fietsbruggetje over. Bij Bemuurde Weerd 3 blijven we staan. Op de gevel prijkt ‘P. de Gruijter & Zn’ (de ij werd later y). Dit pand is het best bewaarde van het kruideniersimperium in Utrecht en fungeerde tussen 1911 en 1968. De tegeltableaus zijn een beetje weggestopt, maar ze zijn in ieder geval bewaard gebleven! Welsing liet de tegels maken in de tegelfabriek ‘Holland’. Dit is het enig overgebleven tegeltableau van die fabriek in

Nederland. Er is veel aan winkelinterieurs kapotgeslagen en ook aan de buitenkant ging er, als een gebouw niet op de monumentenlijst stond, door verbouwingen veel verloren. Zo verging het ook De Gruyter. Omdat het bedrijf te laat inspeelde op veranderingen, zoals de nieuw ontstane zelfbedieningswinkels, en de veranderende markt verkeerd inschatte, viel na meer dan 159 jaar het doek. In 1977 sloot de laatste winkel haar deuren. Het enige wat ons rest zijn de opmerkelijke puien, en met een beetje geluk een tegeltableau. a Tekst: Ester Smit / Foto’s: Beeldbank Het Utrechts Archief

ZOEKPLAAT

Zoek de zeven verschillen

OPLOSSING VORIGE

WEEK. LOCATIE: LANGE SMEESTRAAT

€39,95

272 pagina’s

Koop nu het boek Catharijne op een kantelpunt

Over Catharijne is nauwelijks iets geschreven. De meeste boeken over Utrecht gaan over het gebied binnen de singels. Catharijne, het gebied tussen Vredenburg, de Oudegracht, Wijk C, Hoog Catharijne, het Beurskwartier, de Jaarbeurs en Lombok, komt daarin vaak alleen zijdelings aan bod.

“Een verhaal dat verteld moet worden”.

Terwijl dit deel van de stad zich in rap tempo ontwikkelde van buitengebied tot het moderne centrum dat het nu is. De hoogste tijd voor een boek

over dit dynamische deel van de stad! ‘Catharijne op een kantelpunt’ geeft een andere blik op de stad Utrecht. Het is een “must” voor iedere Utrechter!

Het boek is 240 x 290 mm, hardcover, met leeslint en heeft 272 pagina’s. Het verhaal van Catharijne wordt verteld aan de hand van veel, vaak onbekende, afbeeldingen.

Over de auteur

Gerard Aaftink (1955) is Utrechtkenner. Al op 15­jarige leeftijd hielp hij bij opgravingen op het Vredenburg, waar de jaarbeursgebouwen waren afgebroken. Hij schrijft artikelen over Utrecht in de DUIC. In het Tijdschrift Oud Utrecht publiceerde hij een artikel over Elisabeth van Huussen en het Leidseveer.

Bestel via duicshop.nl en ontvang een gratis setje ansichtkaarten

VOOR ALLE LEKKERBEKKEN iN UTRECHT

Horizon AMANDEL OF GEMENGDE NOTENPASTA alle varianten

1+1 GRATiS

KOMKOMMER 1 st

Biostee JONGE BLOM KAAS

8-12 weken gerijpt per 100 g

50% KORTiNG

vier Ekoplaza’s in Utrecht