Fotoserie drogisterij Woortman maakt kans op prijs
P. 6
INHOUD
Nieuws
4. DUIC in Beeld
Holocaustherdenking
6. Fleur Wiersma
Nominatie Zilveren Camera met fotoserie Woortman
7. Toeslagenafaire
Utrechtse buurtteams blijven ondersteunen
Cultuur / UIT
8. Utrechtse straatnamen
Willem de Zwijgerstraat
9. Uittips
Elke week de leukste tips
Stad / Leven
11. IJs voor ziekenhuispatiënten
Interview met oprichter Tim
12. Op pad met Oud-Utrecht
Een wandeling door Oudwijk-Zuid
13. Ruilen van huis
Interview met Femke uit Tuindorp
Sport
14. Prijs voor Utrechtse scheidsrechter
Interview met Salaheddine
15. Puzzel
Zoek de verschillen
Colofon
Joris Daalhuisen en Martijn Rademakers
272 pagina’s
Zou jij met een ander van huis ruilen? De Utrechtse Femke Breukels deed het al ruim honderd keer. Toeristen van over de hele wereld wonen in haar huis in Tuindorp en Femke en haar gezin komen zo op bijzondere plekken terecht. Verder in deze krant: een hele trotse Utrechter. Salaheddine Choual (22) uit Overvecht-Noord is namelijk KNVB Amateurscheidsrechter van het Jaar. We spraken hem uitgebreid over deze eretitel. Ook kwamen we meer te weten over hoe in Utrecht gedupeerden van de toeslagenafaire worden ondersteund. En ben je benieuwd naar een nieuw toetje speciaal voor ziekenhuispatiënten of wil je de genomineerde foto’s van Drogisterij Woortman zien? Blader dan gauw door de krant.
De DUIC-redactie
CONTACT REDACTIE redactie@duic.nl 030 7600 226
VRAGEN OVER DISTRIBUTIE? Pierre Schoonhoven via pierre@duic.nl, 030 7600 146
Utrecht is constant in beweging. Er wordt gebouwd en gesloopt. Hierdoor ziet de stad er op sommige plekken heel anders uit dan vroeger, terwijl andere straten en pleinen juist al decennia hetzelfde blijven. In deze rubriek laten we dat zien.
Ga naar DUIC.nl voor meer oude en nieuwe foto’s van de stad.
Bas van Setten, Bo Steehouwer, Cas Bergsma, Elin Pronk, Else Marie Vonk, Josje Janssen, Marly Claassen, Nella van Leeuwen, Robert Oosterbroek en Sam Pol.
DE BESTE ACTIES VAN NEDERLAND!
Bovenop onze extréém lage prijzen
Prijsvoorbeeld:
Uniek gesigneerde print van Amor Fati - the city of Utrecht
Het schilderij Amor Fati van Iris Frederix toont een engel met elementen van Sint-Maarten, de beschermheilige van Utrecht, met de Domstad op de achtergrond. Amor Fati betekent ‘liefde voor het lot’ en staat voor het omarmen van alles wat het leven brengt. Dit unieke schilderij is nu te koop als hoogwaardige print persoonlijk gesigneerd door Iris. De oplage is beperkt, dus bestel snel. De prijs is inclusief btw en bezorging Voor de echte Utrecht-liefhebber!
DUIC IN BEELD
In 2005 riepen de Verenigde Naties 27 januari uit tot Holocaust Memorial Day, de dag waarop in 1945 concentratieen vernietigingskamp Auschwitz werd bevrijd. Rond deze datum vinden wereldwijd herdenkingen plaats. Tientallen mensen verzamelden zich daarom op zondag 25 januari bij het Namenmonument in Utrecht om stil te staan bij de Holocaust. Onder hen waren nabestaanden, belangstellenden en lokale politici die samen de slachtoffers herdachten. Onder meer Holocaustonderzoeker Victor Frederik sprak de menigte toe en de Joodse Utrechter Jetty Modijefsky las een gedicht voor van rabbijn Awraham Soetendorp. a
Fotogra e: Bas van Setten
Utrechtse Fleur Wiersma genomineerd voor Zilveren Camera met fotoserie van drogisterij Woortman
De Utrechtse fotograaf Fleur Wiersma (57) is met haar fotoserie van drogisterij Woortman genomineerd voor de Zilveren Camera in de categorie ‘Nieuws Regio’. De serie legt de authentieke, inmiddels verdwenen drogisterij aan de Neude vast. Hans Rijkhof stond bijna 50 jaar lang aan het roer. Hij was al enige tijd ziek en sloot begin vorig jaar de deuren van zijn monumentale zaak, die sinds 1851 bestond. Eind vorig jaar overleed hij. Ook Hans is door Fleur gefotografeerd.
Al zo’n twintig jaar is Wiersma actief als fotograaf, waarbij ze zich voornamelijk richt op documentaire fotografe. Wat ze vooral interessant vindt, is het voor een langere tijd meelopen met een persoon.
“Op langere termijn kan ik dan kijken hoe iemand in elkaar steekt, om meer achtergrond te geven”, aldus Wiersma. Ze wil dingen vastleggen die vanzelfsprekend waren en dreigen te verdwijnen. Dat is precies wat ze met haar fotoserie over Drogisterij Woortman heeft gedaan.
Eerdere nominaties
De Zilveren Camera is de prijs voor fotojournalistiek en documentaire fotografe, waarbij er onderscheid wordt gemaakt in verschillende categorieën. Voor Wiersma voelt de nominatie als een grote eer. “Ik ben er ontzettend blij mee”, zegt de fotograaf enthousiast. “Er zijn veel inzendingen en de concurrentie is groot.”
In het verleden werd Wiersma al drie keer eerder genomineerd voor de Zilveren Camera, waarbij ze twee keer de eerste prijs won. De kans op een nominatie is voor haar een stok achter de deur om kritisch naar haar eigen werk te kijken en een deadline aan te houden. “Tijdens het maken denk ik soms al: dit zou weleens iets voor de Zilveren Camera kunnen zijn”, aldus Wiersma.
‘Heel authentiek' De fotoserie gaat over de voormalige drogisterij Woortman aan de Neude, die in mei haar deuren sloot. “Ik vond dit zo’n bijzondere plek in de stad, juist zo’n oude winkel op Neude”, vertelt Wiersma. Ze vond het dan ook erg jammer dat de drogisterij verdween en hoorde dat ook van anderen. “Hij had zulke unieke producten. Het maakt
de stad ook wel eigen, anders gaat alles op elkaar lijken.” Volgens haar was de drogisterij een soort oud ambacht. ”Zelf alles maken. Dat was heel authentiek”, benadrukt ze. Dat is dan ook precies wat Wiersma met deze fotoserie wil laten zien: “De authentieke drogist, een van de oudste van heel Nederland.”
Voordat Wiersma begon met het maken van foto’s, observeerde ze de drogisterij eerst een keertje zonder camera. “Daarna ben ik in de laatste twee maanden voor de sluiting vier of vijf middagen langs geweest om de fotoserie te maken”, vertelt ze. Wiersma fotografeerde zowel op drukke zaterdagen als op rustige dagen. "Ik zocht een balans tussen wat nog ontbrak.”
Drogisterij Woortman sloot in mei defnitief haar deuren. De 87-jarige eigenaar Hans Rijkhof was voor de sluiting ernstig ziek en overleed vier maanden later aan kanker. Wiersma heeft veel bewondering voor het harde werken dat hij bleef doen terwijl hij ziek was. “Hij is bijna in zijn harnas gestorven”, zegt de fotograaf.
Alledaagse serie naar museum Wiersma denkt dat haar fotoserie is genomineerd voor de Zilveren Camera omdat het goed bij haar past. “Een soort warmte en het kleine alledaagse. Dat trekt mij altijd heel erg om te zien”, vertelt ze.
Vrijdag 13 februari worden alle genomineerde foto’s tentoongesteld in Fotomuseum Hilversum, waar vervolgens ook bekend wordt gemaakt wie de prijs wint. “Ik vind het heel spannend”, zegt Wiersma. Maar of ze nu de prijs wint of niet, haar fotoserie hangt in ieder geval in het museum en verschijnt in het Zilveren Camera Boek. “Dat is al super tof”, zegt ze trots. a
Hoewel de toeslagena aire inmiddels bijna acht jaar geleden aan het licht kwam, is het herstel voor veel gedupeerden nog dagelijks voelbaar. Ook in Utrecht is de nasleep groot. Terwijl de nanciële compensatie vaak jarenlang op zich laat wachten, moeten de buurtteams door middel van brede ondersteuning de gedupeerden helpen om zich te richten op het nu en de toekomst. Hielke van der Molen van Buurtteamorganisatie Sociaal Utrecht en Marlise van Houtum van Lokalis (Buurtteam Jeugd & Gezin) vertellen over hun werk met gedupeerden van de toeslagena aire.
Tekst: Josje Janssen / Fotogra e: Cas Bergsma
UTRECHTSE BUURTTEAMS BLIJVEN ONDERSTEUNEN NA DE TOESLAGENAFFAIRE’
‘Dit is niet iets wat je zomaar fxt’
Landelijk wachten gedupeerden al lange tijd op fnanciële compensatie. Hielke vertelt dat het voor sommige mensen zelfs tot 2036 kan duren voordat hun zaak is afgehandeld. In de tussentijd bieden gemeenten zogenoemde brede ondersteuning, bedoeld om inwoners te helpen een nieuwe start te maken. Dit maakt de opdracht voor de buurtteams uitdagend en ingewikkeld.
Medewerkers van Buurtteams in Utrecht ondersteunen inwoners met complexe problematiek, moeten verwachtingen bijstellen over wat de nieuwe start inhoudt en leveren zo veel mogelijk maatwerk. Daarnaast is emotioneel herstel minstens zo belangrijk, al is het wantrouwen richting de overheid nog altijd groot.
Een ‘nieuwe start’ die niet te maken is Door de ernst en veelzijdigheid van de problematiek is het volgens Hielke moeilijk om te spreken van een succesvolle nieuwe start. “Wat wij doen met het faciliteren van een nieuwe start is bijna een belediging aan wat er is gebeurd”, zegt hij. “Dit is niet iets wat je zomaar fxt met wat wij kunnen bieden. Soms denk ik: ik weet niet eens hoe je hiermee verder moet. Voor een deel van de groep geldt dat ook; zij zijn zo hard getroffen.”
Toch zetten de medewerkers zich met volle overtuiging in. “Ik vind het heel waardevol hoe wij hier als Buurtteams in Utrecht een rol in kunnen spelen”, zegt Hielke. Die aanpak richt zich op ondersteuning op vijf leefgebieden, met oog voor emotioneel herstel. Marlise benadrukt dat ‘goedmaken’ geen optie is. “Oplossen en goedmaken kunnen we niet, maar we kijken wel wat iemand nodig heeft om nu verder te kunnen. Mensen hebben jarenlang met te weinig geld moeten leven; dat herstel je niet in een paar maanden.”
Ondersteuning op vijf leefgebieden
Gedupeerden kunnen via de buurtteams in Utrecht ondersteuning krijgen bij onder meer werk en opleiding, fnanciën, wonen, gezondheid en gezin. De brede ondersteuning is in veel gevallen al gestart, terwijl de fnanciële schade nog niet is afgehandeld. Dat maakt het ingewikkeld, merkt Hielke. Zeker als het gaat om emotionele schade. “Onze opdracht is het faciliteren van een nieuwe start, terwijl inwoners zeggen: ‘Nieuwe start? Alles ligt in puin. Ik wil gecompenseerd worden voor alles wat er niet kon.’”
Die compensatie valt buiten de mogelijkheden van de buurtteams, wat regelmatig tot frustratie leidt. De aanvragen die wel binnen hun bereik liggen, variëren sterk: van een kapotte vloer tot het herstellen van een slecht gebit, van een koelkast tot een laptop. “Mensen hebben nooit de ruimte gehad om te sparen”, legt Hielke uit. “Veel spullen zijn simpelweg versleten of
kapot. Vanuit de brede ondersteuning kunnen we daar waar noodzakelijk gelukkig helpen, maar we hopen dat gedupeerden zo snel mogelijk echt geholpen worden door het compenseren van de fnanciële schade.”
Verschillende behoeftes
Binnen de ondersteuning staat maatwerk centraal. “Wat de één nodig heeft, heeft de ander helemaal niet nodig. De behoeftes verschillen echt per persoon”, zegt Marlise. De medewerkers van de buurtteams in Utrecht kijken daarom steeds naar wat iemand nodig heeft om weer stappen te kunnen zetten in het leven.
Niet iedereen begrijpt waarom de ene aanvraag wel wordt goedgekeurd en de andere niet. Daarom proberen de medewerkers hun keuzes zo goed mogelijk uit te leggen en steeds te beoordelen wat noodzakelijk is. Gelijke behandeling en maatwerk moeten daarbij hand in hand gaan.
Verwachtingen bijstellen
Het komt regelmatig voor dat verwachtingen van gedupeerden bijgesteld moeten worden. “Als we vragen wat iemand nodig heeft, komen er soms dure, nieuwe spullen voorbij”, vertelt Marlise. “Dan moeten we uitleggen dat binnen de kaders waarin wij besluiten nemen dat niet mogelijk is.” Tegelijkertijd ondersteunt ze ook situaties waarin de nood zo hoog is dat het nauwelijks uitmaakt wat iemand krijgt, als er maar iets komt. Zo vertelt ze over een moeder die moeite had haar drie kinderen naar school te brengen. Nadat er een bakfets was geregeld, lukte dit ineens wel en kon er een concrete stap richting de toekomst worden gezet.
Vanaf 1 maart 2026 treden er beleidsregels in werking, die eind 2025 door het college van burgemeester en wethouders zijn vastgesteld. Vanaf die datum wordt er gewerkt met een ‘Basis op orde’-lijst, zodat het voor gedupeerden duidelijker is welke materiële hulp ze kunnen verwachten. Hierdoor komt er meer eigen regie bij de gedupeerden te liggen en zijn de mogelijkheden vooraf helder. “Dat voorkomt teleurstelling”, zegt Hielke.
Snel, maar soms niet snel genoeg Hielke legt uit dat de buurtteams in Utrecht de brede ondersteuning zo goed mogelijk vorm proberen te geven. “Als iets echt hard nodig is, kan het snel geregeld worden.” Waar medewerkers van een buurtteam in hun reguliere werk vaak veel meer moeite moeten doen om te zorgen voor een fnanciële oplossing, zijn er voor gedupeerden meer mogelijkheden. Toch blijft snelheid een gevoelig punt. “Wat voor ons snel is, voelt voor hen soms alsnog als te langzaam. Ze zitten al zo lang in ellende; dan kunnen twee weken ook lang zijn.”
Emotioneel her stel als langdurig proces
Naast materiële hulp ligt de focus sterk op emotioneel herstel. Dat is volgens Hielke en Marlise misschien wel het meest complexe onderdeel. “Veel mensen kampen met psychische en lichamelijke klachten die niet zomaar verdwijnen”, zegt Marlise. “Ondersteuning kan helpen, maar uiteindelijk duurt herstel lang.” Stap voor stap proberen de buurtteams mensen te begeleiden en door te verwijzen naar passende hulpverlening. Bij de één gaat dat beter dan bij de ander.
Veel gedupeerden kampen namelijk met diepe angsten, zoals voor de deurbel of voor brieven op de mat. Daarom brengen de buurtteams alle vijf leefgebieden zorgvuldig in kaart. “Ik vind het belangrijk om iemand echt te leren kennen”, zegt Marlise. “Om te begrijpen wat iemand heeft meegemaakt en wat er nodig is om vooruit te komen.” Tegelijkertijd ziet ze hoe mensen zichzelf zijn kwijtgeraakt. “Ze weten niet meer wie ze waren vóór de toeslagenaffaire of wat ze nu nog willen. Het verleden volledig accepteren lukt bij sommige gedupeerden misschien wel nooit. Daarvoor is te veel verloren gegaan.”
Wantrouwen r ichting de overheid
Dat verleden zorgt voor hardnekkig wantrouwen. “Ik heb cliënten die niet willen dat je thuis langskomt, bang zijn om informatie te delen of om opnieuw gecontroleerd te worden”, vertelt Marlise. Sommigen durven zelfs geen toeslagen meer aan te vragen. Het herstel van vertrouwen kost tijd. “Ik probeer het langzaam op te bouwen, zodat er weer een klein stukje vertrouwen ontstaat in ‘de overheid’.”
Hielke herkent dat beeld. “Veel mensen dragen een stevig litteken met zich mee. Daar moeten ze mee leren leven, en wij proberen hen te ondersteunen om dit een plek te geven om weer vooruit te kunnen kijken.”
Blijven ondersteunen
Volgens Hielke blijft het een voortdurende balans. “We zijn altijd bezig met rechtvaardig en gelijk behandelen, terwijl we tegelijkertijd maatwerk willen leveren.”
Ondanks de complexiteit ervaren Hielke en Marlise dat hun betrokkenheid van betekenis kan zijn, ook wanneer vooruitgang niet vanzelfsprekend is. Dat motiveert hen om dit werk te blijven doen. Om beter met wantrouwen en trauma om te gaan, krijgen begeleiders doorlopende scholing. Dit jaar volgen zij scholing over traumasensitief werken, om mensen die nog midden in hun trauma zitten beter te kunnen begeleiden. Marlise: “Wij blijven ondersteunen waar dat kan, stap voor stap en zo zorgvuldig mogelijk.” a
In deze rubriek vertellen we het verhaal achter de straatnamen in de stad. Sommige namen zijn voor iedereen bekend, anderen juist helemaal niet. Voor alle namen geldt dat ze niet zomaar gekozen zijn. Maar wat is eigenlijk de herkomst van de namen? Dat proberen we te achterhalen.
Willem de Zwijgerstraat
De Willem de Zwijgerstraat is een relatief korte straat in Utrecht-Oost die grenst aan het Wilhelminapark en ligt tussen de Stadhouderslaan en de Koningslaan. Met de Mauritsstraat als zijweg bevindt de straat zich in hoogwaardig gezelschap, maar wie was Willem de Zwijger eigenlijk?
Aan de ligging van de straat had de oplettende Utrechter het al kunnen weten: ‘Willem de Zwijger’ was een belangrijk figuur in de Nederlandse geschiedenis. Het is de bijnaam van prins Willem van Oranje, die ook graaf van Nassau-Dillenburg was. Hij was stadhouder en legeraanvoerder en speelde een sleutelrol in de Tachtigjarige Oorlog en bij de totstandkoming van de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden.
De ‘Vader des Vaderlands’ heette eigenlijk Wilhelm. De van oorsprong Duitse prins werd in 1533 geboren op Slot Dillenburg, tussen Keulen en Frankfurt. Dat verklaart gelijk ook de ligging van de parallel gelegen Dillenburgstraat in Utrecht.
Op elfjarige leeftijd vertrok de protestantse Wilhelm naar de Nederlanden, waar hij een katholieke opvoeding kreeg. Alleen onder die voorwaarde kon hij Prins van Oranje worden, een titel die hij erfde van zijn overleden neef. Willem stierf in 1584 in Delft, waar hij werd vermoord door Balthasar Gerards.
Maar waar komt de bijnaam ‘de Zwijger’ vandaan? Daarover gaan verschillende theorieën rond. Zo is de naam mogelijk verwisseld met iemand anders en zo verkeerd in de geschiedschrijving beland. De Leidse hoogleraar vaderlandse geschiedenis Robert Fruin protesteerde in de 19e eeuw nog tegen de bijnaam en benadrukte juist Willems welsprekendheid. Ook zou Willem mogelijk hebben gezwegen tijdens belangrijke vredesonderhandelingen of zou hij ekend hebben gestaan om het feit dat hij nooit het achterste van zijn tong liet zien. Vandaar dus ‘de Zwijger’. a
Advertenties
Koop nu het boek Catharijne op een kantelpunt
Over Catharijne is nauwelijks iets geschreven. De meeste boeken over Utrecht gaan over het gebied binnen de singels. Catharijne, het gebied tussen Vredenburg, de Oudegracht, Wijk C, Hoog Catharijne, het Beurskwartier, de Jaarbeurs en Lombok, komt daarin vaak alleen zijdelings aan bod.
over dit dynamische deel van de stad! ‘Catharijne op een kantelpunt’ geeft een andere blik op de stad Utrecht. Het is een “must” voor iedere Utrechter!
Het boek is 240 x 290 mm, hardcover, met leeslint en heeft 272 pagina’s. Het verhaal van Catharijne wordt verteld aan de hand van veel, vaak onbekende, afbeeldingen.
€ 39,95
272 pagina’s
“Een verhaal dat verteld moet worden”.
Terwijl dit deel van de stad zich in rap tempo ontwikkelde van buitengebied tot het moderne centrum dat het nu is. De hoogste tijd voor een boek
Over de auteur
Gerard Aaftink (1955) is Utrechtkenner. Al op 15-jarige leeftijd hielp hij bij opgravingen op het Vredenburg, waar de jaarbeursgebouwen waren afgebroken. Hij schrijft artikelen over Utrecht in de DUIC. In het Tijdschrift Oud Utrecht publiceerde hij een artikel over Elisabeth van Huussen en het Leidseveer.
Bestel via duicshop.nl en ontvang een gratis setje ansichtkaarten
Poëziefestival Bibliotheek Neude
Waar: Bibliotheek Neude
Wanneer: zondag 1 februari
Prijs: gratis en betaalde programmaonderdelen
Van donderdag 29 januari tot en met vrijdag 6 februari is de Poëzieweek. Dit jaar is het thema metamorfose. Om de poëzieweek te vieren, organiseert Bibliotheek Neude een Poëziefestival op zondag 1 februari. Er zijn die dag verschillende activiteiten, zoals Silent Poetry Aerobics en een Straatpoëziewandeling. Op de website van de Bibliotheek Neude vind je alle activiteiten.
Voorrondes Clash of the Titans 2026
Waar: dB’s Studio, Vlampijpstraat 63
Wanneer: van vrijdag 30 januari tot en met vrijdag 13 maart
Prijs: 5 euro
Bands uit de stad en provincie Utrecht kunnen weer deelnemen aan de wedstrijd Clash of the Titans. In dB’s Studio zijn de komende maanden op verschillende avonden de bands te zien. Van punk tot metal, en van meezingsynthpop tot alt-rock: verschillende genres komen tijdens de wedstrijd voorbij.
Waar: Podium Oost, Oudwijkerdwarsstraat 148
Wanneer: zaterdag 31 januari, 15.00 tot 17.00 uur
Prijs: 5 euro
Drie gemende koren treden op tijdens het Korenfestival op zaterdag 31 januari. De koren Tour du Monde, Tour des Temps en ‘t Verzetje spelen een uitgebreid repertoire. Alle drie de koren worden gedirigeerd door Marijke van der Ouderaa. Meer info en tickets vind je op de website van Podium Oost.
Gluren bij de Buren
Waar: verschillende locaties in de hele stad
Wanneer: zondag 1 februari
Prijs: gratis
Liefde voor Losers
Waar: Trapop!, Hof van Monaco 8
Wanneer: zondag 1 februari, 15.00 tot 17.00 uur Prijs: gratis
Improvisatiegroepen Kâttekwoad en Antihelden treden samen op in de voorstelling Liefde voor Losers. Deze voorstelling is volgens Kâttekwoad en de Antihelden “voor iedereen die genoeg heeft van gladgestreken liefdesverhalen”. De improvisatieteams spelen korte scènes op basis van suggesties van het publiek. Alles wordt ter plekke bedacht.
Het welbekende huiskamerfestival Gluren bij de Buren is dit weekend weer terug in Utrecht. In de hele stad stellen tientallen Utrechters hun huis open en delen zij hun werk met buurtgenoten en muziekliefhebbers. Van wereldmuziek van een 24-koppig koor tot zelfgeschreven folksongs in een intieme akoestische setting. Het programma heeft voor ieder wat wils. De optredens zijn gratis te bezoeken.
Noord Nederlands Orkest: Game Music
Waar: TivoliVredenburg
Wanneer: donderdag 29 januari, vanaf 20.15 uur
Prijs: 29,50 euro
In TivoliVredenburg treedt het Noord Nederlands Orkest op met gamemuziek. Deuntjes uit bekende games van vroeger en nu komen voorbij. Onder andere muziek uit Fortnite, Tetris, Call of Duty en Spyro the Dragon is die avond te horen.
Sneeuwbal Festival
Waar: Park Transwijk
Wanneer: zaterdag 31 januari Prijs: 49,50 euro
Het winterevenement Sneeuwbal Festival is zaterdag 31 januari in Park Transwijk. Op het festival is (hard) techno, (tech)house, meezingers en meer te horen. Een goede combinatie van winterse sferen met warmte op de dansvloer. Tickets zijn te koop via de website van Sneeuwbal Festival.
Korenfestival Utrecht
Raak ik mijn kind emotioneel kwijt door scheiding?
Die gedachte houdt jou als ouder misschien ook wakker. Je merkt dat je kind verandert. Stiller, bozer of afstandelijker. Je voelt: “Ik raak mijn kind kwijt.” Ik ben Dorothée en help ouders en kinderen om gevoelens te begrijpen en de verbinding te versterken, juist tijdens en na een scheiding. Wil je weten wat jullie nu helpt? Plan een gratis oudersessie en ontdek hoe jullie band warm en veilig kan blijven vanuit een gevoel van vertrouwen. www.beeyoucoaching.nl/online-oudersessie/
Scheiden & Verder
Samen Scheiden — met duidelijkheid en compassie
Een scheiding verandert alles, maar hoeft geen strijd te zijn. Bij Helder Mediation begeleiden Dirk en Leontien jullie persoonlijk naar een eerlijk en helder resultaat. Mediation, nanciële afspraken, zoals de (kinder)alimentatie, en juridische afhandeling onder één dak, van ouderschapsplan tot vermogensverdeling. Met open en betrokken contact, oog voor jullie toekomst, exibele afspraken en een vast, betaalbaar pakket. www.heldermediation.nl / 0625000337
Zorgvuldig, praktisch en e!ciënt
Scheiden in goed overleg? De Scheidingsplanner maakt een totaal analyse van de omstandigheden en gevolgen van een scheiding wat beide partijen zicht biedt op keuzes en consequenties. Dit wordt aan huis uitgelegd en toegelicht. De afspraken worden verwerkt in een convenant en ingediend bij de rechtbank waardoor u totaal ontzorgd wordt. Afhankelijk van de omstandigheden zijn de totale kosten ! 2000-! 3000. Boek gerust een kosteloze uitleg van de mogelijkheden!
www.descheidingsplanner.nl / 0618812013
Samen goed uit elkaar
Bij Scheiden in Utrecht begeleiden wij stellen die uit elkaar gaan met rust, overzicht en respect. Als MfN-registermediators helpen wij bij het maken van duidelijke afspraken over nanciën, kinderen, woning en toekomst. Geen strijd, maar oplossingen die voor beiden werken. Persoonlijk, deskundig en toekomstgericht. Zodat jullie niet alleen goed uit elkaar gaan, maar ook weer verder kunnen.
www.scheideninutrecht.nl
De scheiding is rond; nu nog uw erfenis!
Het regelen van een (echt)scheiding is een stressvolle gebeurtenis. Als dan (eindelijk) de papieren getekend zijn en de regelingen in werking zijn getreden, is de periode aangebroken van het afsluiten van deze hectische tijd. Door de hectiek wordt dan vaak één ding vergeten en dat is het opstellen of aanpassen van een testament. Wilt u voorkomen dat uw ex-partner iets van u erft of zeggenschap heeft over uw erfenis, neem contact op met ons kantoor. www.hoekstraenpartners.nl / Newtonlaan 57a, Utrecht / 030-8100888
Gratis Scheiden, makkelijk, menselijk en snel
Gratis Scheiden BV regelt je echtscheiding eenvoudig. Je krijgt goede uitleg en echte aandacht, houdt zelf de regie en het is voor iedereen bereikbaar. Of je nou weinig geld hebt, in het buitenland getrouwd bent of alleen een proefscheiding wil, onze mediators en advocaten zijn er voor je. www.gratisscheiden.nl
Uit elkaar? De kinderen scheiden mee!
Een scheiding is nooit leuk. Niet voor ouders, niet voor kinderen. Daarom is er KIES, een beproefde methode die Kinderen In Een Scheiding ondersteunt. Met KIES komen de vragen en zorgen van kinderen spelenderwijs aan de orde. Maar er is ook aandacht voor dingen die juist goed gaan en kunnen helpen. Zo voelen kinderen zich beter opgewassen tegen deuitdagingen die een scheiding met zich meebrengt. Meer weten? Kijk op www.kiescoachutrecht.nl, van KIEScoach en psycholoog Iris Dijkstra. www.kiescoachutrecht.nl
UTRECHTSE TIM (31) MAAKT EIWITRIJK SCHEPIJS VOOR PATIËNTEN:
‘Idee ontstond voor toetjesgeneratie’
Toen de Utrechtse Tim Goudswaard (31) tijdens zijn opleiding Voeding & Diëtetiek de opdracht kreeg een gezonde snack te ontwikkelen, was hij zich er nog niet van bewust dat dit de basis voor zijn eigen bedrijf zou vormen. Inmiddels is hij enkele jaren verder en werkt hij nog altijd aan Protemine, zijn eigen onderneming die eiwitrijk schepijs ontwikkelt voor patiënten in ziekenhuizen en herstelzorg. “Over het algemeen is de eiwitrijke voeding in het ziekenhuis niet heel denderend”, aldus Tim. “Wij hebben lang getest om iets eiwitrijks te maken dat wél gegeten wordt.”
Tijdens zijn opleiding leerde Tim veel over ondervoeding en eiwittekorten. Hij legt uit dat ieder mens vanaf zijn 35ste levensjaar begint met de afbraak van spiermassa, een proces dat met een ingewikkeld woord ‘sarcopenie’ wordt genoemd. Naarmate mensen ouder worden, wordt het daardoor steeds moeilijker om voldoende eiwitten binnen te krijgen. “30 tot 35 procent van de ouderen is ondervoed op het gebied van eiwitten”, vertelt Tim. “En doordat de spiermassa afneemt, neemt ook de kans op vallen toe.”
Toen hij vanuit zijn opleiding de opdracht kreeg een gezonde snack te ontwikkelen, koos hij ervoor zich te richten op ouderen, met speciale aandacht voor het eiwittekort dat bij deze groep kan voorkomen. De keuze voor ijs als snack was vervolgens snel gemaakt. “Als ik kijk naar mijn opa en oma, vind ik hen echt dé toetjesgeneratie”, zegt hij lachend. Om voor ouderen een lekkere eiwitrijke snack te maken, moest het dus iets zijn met ijs of
zoetigheid. “En zo werd één en één twee, een lekker toetje en eiwitten samen.”
Ziekenhuisvoedsel Na gesprekken met investeerders en ondernemers werd Protemine opgericht.
“We begonnen met het idee om het ijs alleen voor ouderen te maken, maar we maakten het later breder naar ziekenhuispatiënten", aldus Tim. Hij legt uit dat naast ouderen ook zieke mensen een hogere eiwitinname nodig hebben voor het herstel na een operatie.
“Maar”, begint Tim. “Over het algemeen is de eiwitrijke voeding in het ziekenhuis niet heel denderend.” Hij vertelt dat er om die reden veel eiwitrijk eten in het ziekenhuis wordt weggegooid. “Het eten in het ziekenhuis is eigenlijk een beetje een ‘running joke’ (steeds terugkerende grap, red.), net als het eten in het vliegtuig.”
Daarom wilde Tim juist iets maken waar mensen in het ziekenhuis wél trek
in hebben. “Iets dat wordt gezien als een traktatie”, vult hij aan. Het schepijs van Tim wordt gemaakt in de klassieke smaken vanille, chocola en aardbei, en inmiddels werkt het bedrijf samen met onder meer het Amsterdam UMC, het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) en het Dijklander ziekenhuis in Purmerend.
Groeien binnen Nederland en Europa Voor nu werkt Tim ook nog als personal trainer, iets wat hij met veel plezier doet. “Maar ik hoop uiteindelijk wel een volledige switch te kunnen maken naar mijn eigen bedrijf”, vertelt hij.
Over de toekomst van zijn schepijs is Tim dan ook helder: verder groeien binnen Nederland en later ook in Europa. Als Utrechter zou het hem heel leuk lijken om ook voor het UMC Utrecht te mogen leveren. “En uiteindelijk zou het natuurlijk fantastisch zijn als we alle ziekenhuizen van Nederland mogen voorzien van ons ijs”, aldus Tim. a
Tekst: Nella van Leeuwen / Fotogra e: Cas Bergsma
OP PAD MET OUD-UTRECHT
Een wandeling door Oudwijk-Zuid
Tekst: Herman de Wit / Fotogra e: Het Utrechts Archief
De historische vereniging Oud-Utrecht maakt voor DUIC wandelingen door de stad, op zoek naar bijzonder erfgoed. Dit keer wandelen we door Oudwijk-Zuid.
We beginnen onze wandeling bij de spoorwegovergang in de Burgemeester Reigerstraat. Die naam kreeg die straat in 1911 om de populaire burgemeester te eren die in 1908 was overleden en jarenlang vlakbij op de Maliebaan had gewoond. Daarvoor heette de straat de Baanstraat – een stuk verderop, voorbij de Oudwijkerdwarsstraat, heet de straat nog steeds zo.
Voor 1881, toen de straat nog niet was verbreed, was het de Baansteeg, of eigenlijk de Derde Baansteeg, de derde steeg die vanaf de Maliebaan toegang gaf tot het landelijk gebied van Oudwijk. Nog twee stegen gaven toegang tot dat gebied, nu nog te zien als zijstraten van de Maliebaan: de Eerste en Tweede Korte Baanstraat. Na de aanleg van de Oosterspoorweg in 1874 liepen deze laatste twee stegen dood, alleen de Derde Baansteeg kreeg een spoorwegovergang.
Naast deze spoorwegovergang staat een brandspuithuisje dat in 1880 is gebouwd. Het is een van de twee brandspuithuisjes die nog in Utrecht bestaan –het andere staat in de Schalkwijkstraat. In deze huisjes, die ook op vele andere plekken in Utrecht te vinden waren, werden emmers, slangen, pompen en andere blusmiddelen opgeborgen en er stond een brandspuitwagen die door de grote deuren naar buiten kon worden gereden. Zo konden buurtbewoners snel met blussen beginnen, want het kon wel even duren voor de stedelijke brandweer ter plaatse was.
Na de komst van snelle brandweerauto’s waren de brandspuithuisjes overbodig geworden en werden ze vaak afgebroken. Maar gelukkig is dit huisje, een rijksmonument, behouden gebleven. Het huisje in de Reigerstraat heeft in de loop der jaren verschillende bestemmingen gehad. Nu is het een leuke horecagelegenheid met een zonnig terras langs de (rustige) spoorlijn.
Hovenierswoningen
We lopen de Wagenstraat in, voorbij de Bloemstraat (in het verlengde van de voormalige Tweede Baansteeg) tot de Wagenstraat uitkomt op de Bolstraat (in het verlengde van de voormalige Eerste Baansteeg). Hier was nog een mogelijkheid de spoorlijn over te steken en wel via een voetgangersbrug. Die werd halverwege de jaren zestig echter afgesloten en in 1967 gesloopt.
Nu lopen we de Bolstraat in. Daar valt het huis op nummer 12 op: het staat niet netjes in de rij op de rooilijn, maar haaks op de straat. Dit huis, net als de meer verscholen liggende huizen op nummer 14, 16 en 18 en Wagenstraat 5, zijn voormalige hovenierswoningen die ons eraan herinneren dat dit gebied van oudsher de bloemen- en groentetuin van Utrecht was en pas vanaf het einde van de 19e eeuw werd volgebouwd met woningen. Deze hovenierswoningen staan op de gemeentelijke monumentenlijst.
Boekbinderijen
Direct naast de oude hovenierswoning op Bolstraat 18 vinden we nog een gemeentelijk monument: de Albrachtshof. Dit complex is genoemd naar boekbinderij Albracht die, opgericht in Groningen in 1807, in 1923 naar Oudwijk verhuisde, waar de frma bedrijfsruimte had aan beide zijden van de Bolstraat. In 1955 werd op nummer 20 een modern bedrijfspand gebouwd. In 1982 vertrok de boekbinderij uit Oudwijk want de gemeente wilde af van fabrieken in woonwijken.
De wijk was inmiddels stadsvernieuwingsgebied en de gemeente wilde vele huizen slopen en nieuwbouw realiseren. Ook het Albrecht-pand zou tegen de vlakte gaan. Maar buurtbewoners, waaronder kunstenaar en ontwerper Waldy Vastrick en architect Henk Scholte verwierpen het voorstel van de gemeente en
Wil je lid worden van Oud-Utrecht?
Kijk dan op oud-utrecht.nl/ lid-worden
Het voormalige brandspuithuisje als autowasstation in 1976
ontwierpen een plan waarbij in de niet eens zo oude fabriek woningen zouden worden gerealiseerd. Het resultaat is een levendig complex met gevarieerde woningtypen, die vaak via trappen bereikbaar zijn, dakterrassen, doorkijkjes, groenvoorzieningen en wandelpaden die via verschillende routes de Bolstraat en de Bloemstraat met elkaar verbinden. In het midden van de Albrachtshof is in 1986 een beeldhouwwerk van Joop Wouters geplaatst: een intrigerend beeld dat de kunstenaar de naam Het Geheim meegaf.
Lopen we de Bolstraat uit naar de Oudwijkerdwarsstraat en slaan we rechtsaf dan staan we vrijwel onmiddellijk voor een andere boekbinderij die jarenlang in Oudwijk actief was: de Electrische Boekbinderij Oudwijk van de frma Van Wijk & Van den Wijngaard. Het bedrijfspand met bovenwoningen werd in 1919 gebouwd en is nu in gebruik door een sportschool.
Verkeer splannen
We wandelen tot het einde van de Oudwijkerdwarsstraat en komen in de Zonstraat. We zijn nu in
het gebied waar de strijd om het behoud van de wijk in de jaren zestig, zeventig en tachtig zeer hevig werd gevoerd. Bij de grootschalige verkeersplannen voor Utrecht in de jaren vijftig, met als meest opmerkelijk onderdeel de volledige demping van de singel rond de binnenstad, hoorden ook verschillende invalswegen. Een daarvan, de ‘oosttangent’, zou door dit gedeelte van Oudwijk moeten lopen. Bewoners, verenigd in actiecomités slaagden erin met hulp van wijk- en bouwbureaus de afbraak van de buurt te voorkomen. De buurt werd gerenoveerd en de historische structuur bleef behouden.
Zo bleef op de plek waar de Oudwijkerdwarsstraat uitkomt op de Zonstraat ook de oude 18e eeuwse boerderij gespaard. We wandelen langs de boerderij, die ook enige tijd een stoomwasserij huisvestte, naar de volkstuinen achter de boerderij, waarbij we ons weer in het oude hoveniersgebied wanen dat vroeger heel Oudwijk besloeg. Langs de Minstroom lopen we naar de Abstederdijk, waar we de Oosterspoorbaan weer aantreffen, nu in de vorm van Park Oosterspoorbaan. a
De voetgangersbrug over de Oosterspoorbaan in 1937
De Electrische Boekbinderij Oudwijk in de jaren ’10.
UTRECHTSE FEMKE RUILT HAAR HUIS AL ACHT JAAR:
‘Je komt op plekken waar je anders nooit belandt’
In de laatste acht jaar is de Utrechtse Femke Breukels (53) al meer dan honderd keer ‘gratis’ op vakantie geweest. Dat doet ze via het steeds populairder wordende huizenruil: toeristen over de hele wereld wonen een tijdje in Tuindorp en andersom vertrekt zij met haar gezin naar het huis van een onbekende.
In een knus hoekhuis in de Utrechtse wijk Tuindorp zit Femke aan de keukentafel. Vanuit het raam kijk je uit op een groene tuin met om de hoek een kippenhok. Femke beschrijft haar woning op huizenruilplatform HomeExchange zelf als ‘Charming family home in medieval Utrecht’.
Acht jaar geleden begon Femke samen met haar partner Isis hun huis te ruilen. “Mijn broertje deed het al en was erg enthousiast. Hij woonde in een dorp bij Den Bosch, dus ik dacht: ‘Dat moet in Utrecht al helemaal lukken’”, vertelt ze lachend.
Na de eerste ruil met een familie uit België waren ze meteen enthousiast, net als hun kinderen Karlijn (19), Floor (19) en Bart (21). Voor het Utrechtse gezin is het een veel goedkopere manier om op vakantie te gaan. Ook vinden ze het leuk om op deze manier nieuwe mensen te ontmoeten en tips te krijgen voor de omgeving. Acht jaar later hebben ze al zeker honderd keer ‘geruild’, vertelt Femke.
Dit betekent niet dat ze honderd keer van huis hebben gewisseld, licht Femke toe. “Bij het platform HomeExchange heb je vier vormen van ruilen. Er is zowel een simultane wederzijdse ruil - in dezelfde periode van huis wisselen - als een niet-simultane wederzijdse ruil. Dan wissel je van huis, maar niet op dezelfde data. De derde vorm is ‘hospitality exchange’, waarbij je tijdelijk bij iemand verblijft.”
De laatste en meest voorkomende zijn de ‘guest point’-ruilen. “Je ruilt dan alsnog, maar niet direct met degene die in jouw huis zit. Dan ben je het meest fexibel”, legt Femke uit. “In de zomer kwam er bijvoorbeeld een gezin uit Spanje in ons huis en daar krijgen wij punten voor. Zelf zaten wij toen in Engeland, in huizen van families in Cambridge, Oxford, Highclere en Whitstable.”
Elk huis is een aantal punten waard, afhankelijk van de voorzieningen. Een huis in Utrecht krijgt meer punten dan één op het Franse platteland. “Wij zitten namelijk dicht bij ‘wereldattractie’ Amsterdam. Onze eigen parkeerplek levert bijvoorbeeld ook punten op. Dat is ook populair.”
Cijfers huizenruil In Utrecht neemt het aantal huizenruilers sneller toe dan het landelijke gemiddelde, blijkt uit cijfers van HomeExchange; het grootste huizenruilplatform met ruim 250.000 leden in 155 landen. In de regio Utrecht waren er tijdens de kerstvakantie zo’n 95 uitwisselingen (53 procent meer in vergelijking met kerst 2024).
Geen Airbnb Femke benadrukt dat huizenruil geen Airbnb is. “Een verzoek wordt niet direct
geaccepteerd, maar er gaat een online gesprek aan vooraf. Soms doe je vooraf ook een videogesprek. Het moet goed voelen.”
Ook werken de schoonmaakregels anders. “Ik weet nog dat ik de eerste keer heel neurotisch was met schoonmaken. Ik dacht dat het huis net zo spik en span moest zijn als bij Airbnb. Zelf kwamen we aan bij een groot huis in Brussel. Dat was heel gaaf, maar je zag ook dat er in werd geleefd. Dat vond ik juist heel sfeervol. Tuurlijk houd ik het schoon, maar ik geef nu wel nadrukkelijk aan dat er jongeren en katten in ons huis leven.”
Zelf vindt ze zulke ‘geleefde’ huizen ook het leukst om mee te ruilen. “We vinden het gezellig als er familiefoto’s staan of als er muziekinstrumenten zijn. Dat maakt het veel persoonlijker; dan voel ik me gelijk thuis.”
De familie Breukels laat anderen ook gewoon in hun eigen bed slapen. “Daar hebben wij geen probleem mee, maar ik ken ook mensen die dat liever niet hebben of apart beddengoed gebruiken. Eerlijk gezegd vind ik een hotel onhygiënischer dan een huis. Dat wordt in vijf minuten schoongemaakt. En je weet niet wie erin hebben gelegen.”
Vaker op vak antie
“Ik krijg ook vaak de vraag hoe ik het doe met waardevolle spullen. Wij hebben weinig kostbare dingen, maar we sluiten ook geen kast of deur af.” Volgens Femke hoort gastvrijheid er bij. “Wij vinden het niet erg als iemand een biertje pakt of onze kruiden gebruikt. Mensen zorgen ook voor je huis. Dat is voor ons een voordeel; dat er op de tuin, kippen en de kat
wordt gelet. Dat is namelijk ook wel ‘part of the deal’.”
De familie Breukels ruilt gemiddeld zo’n 13 keer per jaar. “Soms gebruiken we in één vakantie meerdere huizen, zoals in Engeland afgelopen zomer.” Ook maken de gezinsleden apart van elkaar gebruik van het platform. “In december ging ik met familie naar Parijs. In diezelfde maand gingen we als gezin naar Münster, was Karlijn met haar vriend in België en verbleven Isis en ik in Den Haag.”
‘Normaal’ gaat de familie eigenlijk niet meer op vakantie. “Laatst konden we in Londen geen huis vinden. Uiteindelijk zaten we in een hotel, maar we schrokken ons kapot. We hadden een kamer voor 300 euro per nacht, met toilet en douche op de gang en kleine ruimtes. Zonder de mogelijkheid om van huis te ruilen, zouden we veel minder op vakantie gaan.”
Een nadeel is volgens Femke wel dat het veel tijd kan kosten. “We willen in de zomervakantie naar Bretagne, maar daar ben ik al best wel wat avonden mee kwijt. Dat komt omdat je een persoonlijk verzoek moet doen; anders word je afgewezen.”
Grappige plekken
Het concept ‘huizenruil’ brengt hen in bijzondere situaties, vertelt Femke. “In Münster zaten we in het huis van Noorse militairen, gestationeerd in Münster. Aan de muur hingen vikingschilden, helmen en ook zwaarden. Ook was hij hobbykok en had hij een snijmachine en allemaal ovens. Toen wij een doekje omhooghaalden, lag daar een varkenspoot. Die stopt hij natuurlijk in de machine. Dat soort dingen zijn toch wel heel grappig!”
“Ook zaten we afgelopen zomer in een dorp bij Oxford in een lokale pub waar de kinderen veel kwamen”, gaat ze verder. “De barjongen vroeg: ‘How did you end up here?’ We waren de enige toeristen. Je belandt op plekken waar je anders nooit komt.”
‘The Holiday’ Een soort ‘The Holiday’-ervaring heeft het gezin in Marokko gehad. In de bekende kerstflm ruilen twee vrouwen van huis, waarbij één van de twee onverwachts in een enorme villa terechtkomt. “We hadden daar een heel groot huis met een zwembad. Dat was heel cool!”
Slechte ervaringen heeft Femke nauwelijks. Een keer ruilde ze met een huis met een zwembad in Kroatië, maar dat bleek er niet te zijn. “Dat was wel bizar!”
Hun verste bestemming is Marokko. “Wij zijn vooral Europa-gericht, maar hier zijn wel Australiërs, Mexicanen en Nieuw-Zeelanders geweest. Vooral onder Zuid-Europeanen is het heel populair. Ze vinden Utrecht een leuke verrassing, met terrasjes aan de gracht. Een paar Fransen zeiden tegen ons dat de fetser hier koning is. Ze wisten niet wat ze meemaakten.”
Ook de kinderen Karlijn, Floor en Bart gaan zo met vrienden op vakantie. Zo kwam Karlijn afgelopen zomer in Zuid-Frankrijk terecht. “Het scheelde ons zoveel geld”, vertelt de 19-jarige Karlijn. “Het voordeel is ook dat je de tip niet stil hoeft te houden. Hoe meer mensen het doen, hoe meer opties je zelf ook krijgt. Het is alleen maar mooi als veel meer mensen gaan huizenruilen.” a
Femke en haar zoon Bart voor hun huis in Tuindorp.
Tekst: Else Marie Vonk / Fotogra e: Cas Bergsma
SALAHEDDINE (22) WINT KNVB-PRIJS EN HOOPT IN DE CHAMPIONS LEAGUE TE FLUITEN
‘Waar je ook vandaan komt, ga ervoor’
Salaheddine Choual (22) uit Overvecht-Noord is trotser dan trots op zijn kersverse titel KNVB Amateurscheidsrechter van het Jaar 2025. De jonge Utrechter begon pas drie jaar geleden met uiten, maar zou – als het moest – vandaag nog een Champions League-wedstrijd leiden. “Als je een doel hebt, moet je er gewoon voor gaan”, vindt hij. Die boodschap wil hij ook meegeven aan Utrechtse jongeren.
Tekst: Else Marie Vonk / Fotogra e: Bas van Setten
Met een brede glimlach houdt Salaheddine zijn beker omhoog. Hij staat nog maar drie jaar als scheidsrechter op het veld, maar heeft al een eretitel van de KNVB op zak. Op zijn achtste begint hij als middenvelder bij HMS, de voetbalclub die tot 2016 in Overvecht gevestigd was. Later stapt hij over naar SV Overvecht/De Dreef. “Ik speelde in de spits, vanwege mijn snelheid”, vertelt hij.
Rond zijn vijftiende stopt hij met voetballen, omdat hij zichzelf dan niet goed genoeg vindt. Kort probeert hij worstelen, maar hij mist de balsport. “Leidinggeven zit in me, maar coachen leek me te weinig fysieke uitdaging. Mijn zus zag een poster met een scheidsrechtervacature hangen bij Elinkwijk in Zuilen. Ik heb me meteen aangemeld. Toen ik hoorde dat ik langs mocht komen, heb ik diezelfde avond alles gekocht wat ik nodig dacht te hebben: shirtjes, kaartjes, notitieboekjes en pennen.”
De eerstvolgende zaterdag fuit hij zijn eerste wedstrijd bij jongens onder 13 jaar. “Ik kreeg een soort spoorboekje met uitleg over het scheidsrechtersvak: regels, strafcodes en de uitvoering.” Drie jaar later kent hij de meeste regels uit zijn hoofd, maar in het begin was het zoeken. “Wanneer is het hands? Wanneer is het buitenspel? Daar heb ik veel hulp bij gehad van scheidsrechtercoördinator Youri Leemkuil.
Senioren
Inmiddels fuit Salaheddine wekelijks seniorenwedstrijden binnen district West I, waar ook Utrecht onder valt. Sinds hij eind 2024 de KNVB-opleiding SO3 afrondde, fuit hij geen jeugdwedstrijden meer. Elke dinsdag hoort hij waar hij als offciële KNVBscheidsrechter op zaterdag wordt ingedeeld.
De overstap naar de senioren was even wennen. “Ze zijn feller bij beslissingen en fysiek sneller. Inmiddels
vind ik het leuker, omdat het meer uitdaging geeft.” Hij geniet er het meeste van als hij voordeel geeft en er wordt gescoord. “Spelers willen dan vaak een vrije trap, maar ik moedig ze aan om door te voetballen. Als er vervolgens een goal valt, krijg ik kippenvel.”
Negatieve ervaringen heeft hij tot nu toe nauwelijks gehad. “Natuurlijk zijn er momenten dat je achteraf denkt: ‘Had ik die gele kaart wel moeten geven?’. Dat hoor je ook terug op het veld. Maar kritiek zie ik als feedback. Ik krijg meer positieve dan negatieve reacties. ‘We willen je later op tv zien’, heb ik wel eens gehoord. Dat motiveert.”
Die positieve reacties komen ook van vrienden en familie. Zij bellen hem regelmatig voor advies, zoals onlangs na Marokko–Senegal tijdens de Africa Cup. “Dan krijg ik de vraag: was dit terecht?”, zegt hij lachend. “Ik leg dan uit wanneer contact in de zestien volgens de regels echt een penalty is, en waar je als scheidsrechter op let.”
Overvecht
Salaheddine is de jongste in zijn gezin met zes broers en zussen en trots op zijn wijk Overvecht. “Ik ken daar de meeste mensen.” Dat komt mede door zijn werk als teamleider bij Dirk van den Broek in Overvecht-Noord en zijn stage bij Stichting JOU in Utrecht. Daarvoor werkt hij als jongerenwerker op zijn oude basisschool in Overvecht.
Hij wil Utrechtse jongeren laten zien dat afkomst geen beperking hoeft te zijn. “Waar je ook vandaan komt, je moet er gewoon voor gaan.” Volgens Salaheddine is het belangrijk om leeftijdsgenoten te stimuleren. “Sociale media hebben veel invloed op jongeren, ook op hun doelen. En ook de coronaperiode heeft veel invloed gehad; die werkte demotiverend. Maar ik geloof dat alles haalbaar is voor idereen!”
Dat vertrouwen voelt hij zelf ook. “Vrienden vragen soms: ‘Als je nu een Champions League-wedstrijd moest fuiten, zou je dat doen?’ Dan zeg ik ja. Het lijkt me superlastig, maar die stap moet je durven zetten. Mijn uiteindelijke doel is het betaald voetbal. Dat kan nog wel zeven jaar duren.”
Champions League-fnale
Salaheddine is in één jaar tijd snel gestegen op de KNVB-ranglijst. Hoe hoger je komt, hoe sneller promotie naar een hogere klasse mogelijk is. De KNVB-prijs betekent daarom veel voor hem. “Het motiveert me enorm. Ik denk dat ik in Nederland één van de weinigen ben die zo snel een KNVB-prijs heeft gekregen. Daar heb ik echt geen woorden voor.”
Tijdens de uitreiking vergeleek de jury hem met de Nederlandse scheidsrechter Serdar Gözübüyük. “Dat was heel leuk.” Gözübüyük maar ook de Roemeense topscheidsrechter István Kovács zijn een voorbeeld voor hem. “Maar uiteindelijk moet je jezelf blijven en niet iemand kopiëren”, vindt hij.
Als het aan Salaheddine ligt, blijft hij voorlopig in Overvecht wonen. Naast zijn doel om op hoog niveau te fuiten, denkt hij ook aan een carrière bij de politie. Op de vraag wat zijn droomwedstrijd is om te fuiten, reageert hij: “Een Champions League-wedstrijd. Het maakt niet uit welke. Als de muziek aanstaat, het doek wappert en jij daar staat: kippenvel.”
Tot slot wil hij een voor hem belangrijke boodschap meegeven: “Ik wil laten zien dat alle dromen en doelen haalbaar zijn. Iedereen kan scheidsrechter worden, maar je moet het gewoon een keertje proberen. Pak het fuitje en doe het gewoon!” a
Salahaddine op het veld van Elinkwijk, de club waar hij begon met uiten
DUIC PUZZEL
KOM KENNISMAKEN MET WDK op een van onze chauffeursbijeenkomsten!
DO. 12 FEB van 16 tot 19 uur Standplaats. Straatweg 7, 3604 BA Maarssen.
“ Alle ritten, dagen en passagiers zijn anders. zo leuk om samen opweg te zijn!”
ZOEKPLAAT
Zoek de zeven verschillen
OPLOSSING ZOEK DE VERSCHILLEN.
LOCATIE: NEUDE
Maak óók het verschil op de Regiotax Utrecht!
• Contract van 16 tot 36 uur per week
• Minimaal 3 dagen per week beschikbaar
• Om het weekend beschikbaar
Salaris vanaf 2026: €15,52 tot €17,81 bruto per uur, afhankelijk van ervaring
• Standplaats, Straatweg 7 in Maarssen, reiskosten conform CAO
Meer informatie?
www.wdkgroep.nl of scan de QR-code.
Vragen of interesse? vacature@wdkgroep.nl of 026-3653153
Geen Taxipas? GRATIS OPLEIDING
Wel een Taxipas?
€ 250,- STARTBONUS
Waarom families kiezen voor ons uitvaartcentrum:
• de sfeervolle opbaarkamers zijn warm en huiselijk ingericht
• de professioneel uitgeruste aula biedt ruimte voor grote afscheidsdiensten
U bent altijd welkom voor een open gesprek.
Noorderveld
Structuurbaan 1 030 - 604 42 35
U bent altijd welkom voor een open gesprek.
Bel 0800 - 023 05 50 of ga naar monuta.nl/utrecht
Ook als u niet of elders verzekerd bent.
Utrecht
Veerle ten Kate
Advertenties
Stookwijzer
Stoken? Denk aan je buren!
Houtrook is ongezond.
Laat het vuur daarom uit.
Houtrook is ongezond
Veel mensen vinden een houtvuurtje gezellig. Maar houtrook zorgt voor schadelijke stoffen in de lucht en je longen. Wist je dat 1 op de 3 mensen last heeft van de rook? Kinderen, ouderen en mensen met problemen aan hun luchtwegen hebben er extra last van.
Check de Stookwijzer
Toch binnen je kachel of haard aansteken?
Check dan altijd eerst de Stookwijzer of je kunt stoken. Kijk op stookwijzer.nu en installeer de app.
Verbod buiten vuur stoken op hout
Geen vuurkorf of buitenkachel op hout.
Geen eten maken op houtvuur of een oven op hout.
Het is misschien even wennen, maar in Utrecht mag je buiten geen vuur meer stoken op hout. Ook niet in je tuin.
Wel een fakkel, kaars of haard op bio-ethanol.
Wel barbecueën op houtskool, briketten, gas of elektriciteit.