DGG Dichtbij Magazine 2

DICHTBIJ

HET

Slimme hulpmiddelen

ALS HERINNERINGEN

GAAN KWISPELEN

Dierendag dichtbij

Veilig wonen met vertrouwen

Inhoud MAGAZINE

DGG Dichtbij is een uitgave van DrieGasthuizenGroep

Herfst 2025 | Editie 2

Dit magazine is er voor al onze bewoners, cliënten en collega’s. DGG Dichtbij is een uitgave van DrieGasthuizenGroep, vol verhalen van en voor ons allemaal.

Redactie & teksten afdeling communicatie:

Sabrina Kerstens, Luuk Reinders, Sayra Kobessen en Anke van Breukelen

Eindredactie: Anke van Breukelen

Vormgeving: Tanja Roelofs

Met dank aan:

Sander Boeve, Lisanne Hoogenraad, Naomi van Embden, Brigit Peters, Mary Janssen, Wendeline Roest, Caroline Paanakker, Hans Breunissen, Ruud Smits, Willem Janssen Bouwmeester, Kars Weijman, Wiebe van Veen, Daniël Reijnen en Krista Haanappel.

Oplage: 1300 stuks

Verspreiding:

Gratis via onze woonzorglocaties en de wijkposten

Bezoekadres:

DrieGasthuizenGroep, Rijnstraat 71, 6811 EZ Arnhem

Algemene contactgegevens: (026) 354 94 15, info@driegasthuizengroep.nl

Heb je een idee, verhaal of tip voor een volgende editie? Mail naar: communicatie@driegasthuizengroep.nl

Let op: niets uit dit blad mag zonder toestemming worden overgenomen of gepubliceerd.

In de spotlight 8 & 45

Columns 9 & 46

Bewonersactiviteiten 10, 14 & 17

Recept 16

Kort nieuws 18

Persoonlijke steun voor cliënten en mantelzorgers 24

Het goede gesprek 26

Werken aan kwaliteit van bestaan 32

Samen genieten tijdens het

Zomerfestival 34 & 35

Herensociëteit 36

Veilig wonen met vertrouwen 38

Herfstpuzzels 40

Feestelijke opening fietslabyrint

Het fietslabyrint bij Huize Kohlmann is feestelijk geopend dankzij Rabobank-subsidie, bewoners beleven plezier, beweging en herinneringen.

Van apparaten naar ontmoetingen

Krista Haanappel: “Dankzij de inzet van deze studenten hebben we ervaren dat zorgtechnologie niet afstandelijk is, maar juist warmte, contact, plezier en waardevolle ontmoetingen brengt tussen bewoners, studenten en collega’s.”

12

Momenten die het verschil maken

Wiebe van Veen: “De zon en de wind zijn helemaal gratis, en je kunt er zoveel mee doen. Zweefvliegen geeft me nog altijd vrijheid en eindeloos plezier.”

Een feestelijke opening vol verbondenheid

Op 12 september vierde woonzorglocatie Heijendaal onder een stralende zon haar feestelijke opening, met bewoners, familie en buurtgenoten; een dag vol verbondenheid, muziek, herinneringen en warmte voor iedereen.

Parkinson Café

14:00-16:00* uur

Inloop vanaf 13.30 uur

*Meezingcafé tot 15:30 uur

Verpleeghuis Heijendaal

Sint Elisabethshof 201, 6812 AX Arnhem

Voor in de agenda

21 oktober

18 november 16 december

Parkinson Meezingcafé

Het is wat het is, maar dan net even anders

Parkinson Meezingcafé

026 38 35 223

Voorwoord Herald en Karin

VOORWOORD

Verbinding

Wat fijn dat je dit magazine weer in handen hebt. Dit blad is er voor iedereen die betrokken is bij DrieGasthuizenGroep: cliënten, bewoners, collega’s, huurders, vrijwilligers en mantelzorgers. We willen je graag meenemen in wat er speelt binnen onze organisatie. Niet alleen in de zorg, maar juist ook in de ontmoetingen, verhalen en initiatieven die het leven kleur geven.

Een mooi voorbeeld daarvan is het verhaal van Wiebe (cliënt van Thuiszorg Groot Gelre) en zijn passie voor zweefvliegen. Dankzij het LOT-team beleeft hij opnieuw de vrijheid van de lucht. Zulke verhalen maken duidelijk dat kwaliteit van bestaan vaak in kleine dingen zit: een gesprek onderweg, een uitstapje of gewoon samen genieten van een middag in de zon.

Daarnaast staan we stil bij bijzondere momenten voor onze organisatie. Zoals de feestelijke opening van de vernieuwde benedenverdieping van woonzorglocatie

Heijendaal. Bewoners, naasten, vrijwilligers en collega’s vierden samen deze mijlpaal. Een plek waar dagelijks wordt geleefd, ontmoet en herinneringen worden opgehaald en gemaakt, verdient het om in het zonnetje gezet te worden. We zijn trots dat we met elkaar zo’n fijne omgeving hebben neergezet.

En er zijn meer plekken waar ontmoeting en verbinding centraal staan. Op woonzorgcentrum Insula Dei bijvoorbeeld, waar bewoners elkaar wekelijks treffen in de ‘herensociëteit’. Daar is ruimte voor een goed gesprek over onderwerpen die spelen in de wereld en de politiek. Het is een prachtig voorbeeld van hoe belangrijk het is om momenten van samenzijn en herkenning te koesteren. Juist die momenten maken het leven waardevoller.

‘Waar mensen samenkomen, groeit betekenis’

We realiseren ons dat de uitdagingen in de zorg groot zijn. De arbeidsmarkt staat onder druk, de zorgvraag verandert en de verwachtingen van bewoners en hun naasten groeien mee. Maar samen blijven we zoeken naar nieuwe manieren om zorg, ondersteuning en welzijn vorm te geven. Met collega’s, met bewoners, met huurders en met alle mensen om ons heen.

Dit magazine laat zien hoe we dat in de praktijk doen. Verhalen die dichtbij komen, initiatieven die inspireren en voorbeelden die laten zien hoe we samen verder bouwen aan de toekomst. We hopen dat je het magazine met plezier leest en dat je je herkent in de betrokkenheid en warmte die uit de artikelen spreekt.

Met hartelijke groet,

Karin Reesing en Herald Oldejans Raad van bestuur

Dierendag dichtbij

Als herinneringen gaan kwispelen

Dieren raken iets wat woorden niet kunnen: ze geven troost, laten lachen en brengen herinneringen tot leven. In het kader van Dierendag trokken collega’s Sayra Kobessen en Luuk Reinders van de afdeling Communicatie eropuit: een ronde door woonzorglocatie Insula Dei, samen met hondje Donna. En Donna? Die stal de show. Overal waar ze kwamen, verschenen stralende gezichten en kwamen de gesprekken op gang. Op deze pagina’s vind je een bloemlezing van de mooie gesprekken die Donna opriep bij onze bewoners.

Foto: Met Donna op schoot verschijnt er een glimlach, vol herinneringen aan de trouwe viervoeters die ooit deel uitmaakten van het leven.

BEWONERSACTIVITEITEN

Hoe dieren harten raken en herinneringen doen leven

Een boerderijhondje met meer naam dan kop

Bij binnenkomst volgde Donna haar neus naar de Brasserie, waar al snel een groep bewoners zich om haar heen verzamelde. Een heer grapte dat hij nooit een hond heeft gehad, maar al wel jong werd aangelijnd, onder groot gelach. Een bewoonster vertelde dat ze opgroeide op een boerderij met allerlei dieren. “Mijn broers verzonnen de gekste namen voor de honden. Eén heette zelfs Klein Jantje Cadet. Een heel gewoon hondje, maar met een zeer deftige naam!”

Boris de Bouvier en carnavalspootjes

Donna kwispelde door naar de Noord-toren, waar we op de derde etage enthousiast werden begroet door Bertheke Kroes. Ze ging gelijk hondensnoepjes op haar appartement halen en vertelde over haar Bouvier Boris. “De kinderen kropen vaak in de hondenmand, dan lag Boris met zijn poten om hen heen. Een echte Bouvier: groot, trouw en altijd lief.”

In de gezamenlijke huiskamer kwamen bij een Griekse meneer en zijn vrouw vrolijke herinneringen boven. Hun hond Nancy verstond de Griekse taal feilloos. Wanneer meneer zei: “páme vóltá” (“laten we gaan wandelen”) wist de hond dat het tijd was. Met carnaval verstond hij zelfs “alaaf”, waarop hij één pootje richting zijn kop deed.

De charmes van Donna

Een verdieping hoger was de eerste begroeting: “Ik heb helemaal niets met honden”. Maar toen Donna om de hoek kwam, smolt ze. “Oh, maar van jou hou ik wél, hoor!”, terwijl ze de kleine viervoeter aaide.

Als ogen gaan glimmen

Terug naar beneden, waar de deur naar Noord 1 net openging, en het gezicht van een bewoner van afstand al oplicht bij het zien van Donna. Hoewel de bewoners bijna gingen lunchen, was er nog ruimte om samen verhalen op te halen en wat tijd door te brengen.

Knuffeldieren met een ziel

Plots verscheen concurrentie: een kat lag heerlijk in het zonnetje. Geen echte kat, maar een van de robotdieren die steeds vaker worden ingezet voor het welzijn van bewoners. Voor veel bewoners met geheugenproblemen voelt het alsof ze een écht dier in huis hebben. Soms wordt er zachtjes tegen gepraat, wordt het dier liefdevol geaaid, zelfs gevoed of even ‘opzij gezet’ als het niet uitkomt. Het geeft plezier, maar ook rust en een doel: ergens voor zorgen.

Niet echt, maar wel van onschatbare waarde

Zo was er een bewoonster die niet veel had met katten, maar wel gek was van honden. Voor haar 90e verjaardag kreeg ze een robothondje. Ze aaide hem liefdevol maar zei ook stellig: “Hij is niet echt, hoor.” Maar toch, omdat het hondje best een verantwoordelijkheid was, sprak ze slim af dat collega’s hem af en toe konden uitlaten. Na haar overlijden schonken mantelzorgers het hondje aan een andere bewoner, die er jaren onafscheidelijk mee was. Nu heeft het hondje een ereplek, compleet met pet en sjaaltje.

‘Voor veel bewoners met geheugenproblemen voelt het alsof ze een écht dier in huis hebben.’

Dieren doen wat met je Of het nu het vrolijke getrippel van een hondje is of het zachte spinnen van een knuffelkat, dieren doen iets met je. Ze geven warmte, brengen herinneringen tot leven en geven bewoners een gevoel van rust en liefde. Dieren laten zien hoe klein geluk groot kan zijn.

Fietslabyrint bij Huize Kohlmann

‘Op woensdag 17 september is het fietslabyrint feestelijk geopend bij Huize Kohlmann. Dankzij een subsidie van de Rabobank konden wij dit bijzondere hulpmiddel realiseren, waar bewoners nog jarenlang plezier van zullen hebben.’

Foto: Cris van Arkelen, directeur ‘Rabobank Arnhem en omstreken’, knipt samen met bewoner Dhr. Bosveld het rode lint door en opent daarmee officieel het fietslabyrint.

Feestelijke opening

De opening werd bijgewoond door bewoners, medewerkers en vertegenwoordigers van de Rabobank. Locatiemanager Willemijn Akkerman sprak een kort welkomstwoord. Daarna knipte Cris van Arkelen, directeur Rabobank Arnhem en omstreken, samen met bewoner Fred het rode lint door. Daarmee werd het fietslabyrint officieel in gebruik genomen. Guus Derks, bewegingsagoog van ParaGo, vertelde aansluitend meer over de voordelen van fietsen en de betekenis die dit apparaat kan hebben voor onze bewoners.

Wat is het fietslabyrint?

Het fietslabyrint is een speciale hometrainer gekoppeld aan een groot scherm. Tijdens het fietsen kunnen bewoners virtueel een route afleggen door verschillende steden, dorpen en landschappen. Zo kunnen zij vanuit hun vertrouwde omgeving digitaal een rondje maken door bijvoorbeeld Arnhem, hun vroegere woonplaats of langs andere herkenbare plekken. Het stimuleert beweging, roept herinneringen op en levert vaak mooie gesprekken op.

Gezellig samenzijn na afloop

Na de opening was er ruimte voor een praatje, een kopje koffie en een gebakje. Bewoners en gasten genoten zichtbaar van het samenzijn en van de eerste testritjes.

Dank

aan

Rabobank en collega Krista

Wij bedanken de Rabobank van harte voor hun bijdrage. Een speciaal dankwoord gaat ook uit naar onze collega Krista Haanappel, die de subsidie heeft geregeld. Met het fietslabyrint voegen we niet alleen een waardevol hulpmiddel toe aan Huize Kohlmann, maar hopelijk ook een bron van plezier, beweging en beleving voor onze bewoners.

Column Solange

Zomerdagen

Over Solange

Solange werkt sinds 2013 bij Thuiszorg Groot Gelre. Als gespecialiseerd verpleegkundige palliatieve zorg en sinds kort voorzitter van de VVAR (Verpleegkundige en Verzorgende Adviesraad) neemt ze ons in deze column mee in haar werk, haar ontmoetingen en de waarde van nabijheid.

‘Dankbaarheid voor gezondheid en leven groeit, wanneer je naast verlies en rouw ook het voorrecht ziet je kinderen te zien opgroeien.’

Met een zwaar hart klapte ik mijn laptop dicht; mijn zomervakantie begon. Mijn out of office op de mail, Siilo, WhatsApp en OZO stonden aan, mijn voicemail was ingesproken en in mijn agenda stond op de eerste werkdag een herinnering om alles weer te activeren, omdat ik anders de eerste drie weken mijn voicemail nog op vakantie heb staan. Ik stapte de woonkamer in en riep traditiegetrouw naar mijn kinderen: ‘mama heeft vakantie’, maar ik voelde het nog niet.

Twee uur eerder nam ik afscheid van een jong stel met een dochter zo oud als mijn oudste zoontje. Het dochtertje zou haar vader gaan verliezen. Het was pas de tweede keer dat ik bij ze was. Anderhalve week geleden vertelde hij mij over zijn leven, dat van ziektes aan elkaar hing maar ook verweven was met hoop en het talent om vooruit te blijven kijken, een vrouw te ontmoeten en een kind te krijgen. Hij woog misschien nog 45 kilo, had een ingevallen gezicht, maar vertelde me met vuur in zijn ogen hoe krachttraining zijn rode draad was geweest. In die krachttraining had hij de mindset kunnen ontwikkelen die hem de kracht gaf door te gaan. Nu was er rouw om het verlies van zijn gezondheid en de confrontatie met het moment dat ook zijn mindset niet kon helpen om toch te blijven sporten. De ziekte had het overgenomen en er was geen ontkomen aan. In de week daarna, toen ik zelf een kettlebell de lucht in slingerde en me sterk en vrij voelde, dacht ik ook even aan hem en realiseerde me maar weer eens hoe dankbaar je mag zijn met een gezond lichaam.

Vandaag was zijn vuur weg, hij lag helemaal stil in bed, bewoog alleen als de pijn zo hevig was dat alles begon te trillen. Zijn dochter was op school, ook voor haar begon morgen de zomervakantie. Waar mijn kinderen hoopvol uitkeken naar hun vakantie aan het zwembad in Italië, zou zij afscheid nemen van haar vader.

Op de gang sprak ik voor het eerst echt met zijn vrouw. Ik vroeg haar wat voor haar belangrijk was vanuit haar afkomst: wat betekende de dood daar, zijn er rituelen, wat kon ik voor haar doen? Haar schouders zakten, ze keek me nu echt aan en vertelde me dat bij hen de dood bij het leven hoort. ‘Plantjes worden groter en uiteindelijk gaan ze dood. Zo is ook het leven en zo leer ik het mijn dochter. Natuurlijk ben ik verdrietig, maar het is ook wat het is.’ Ik nam even de tijd echt te horen wat ze zei en kreeg nog meer respect voor deze sterke, hardwerkende vrouw en moeder. Ik regelde alles zo goed mogelijk en wist dat alle collega’s alles voor dit gezin zouden doen wat nodig was. Wat dat betreft nam ik met een gerust hart afscheid. Toch nam ik ze mee op vakantie, dit gezin. Soms dacht ik even aan ze, wanneer ik naar mijn kinderen keek en me bevoorrecht voelde dat ik bij ze mocht zijn, ze hopelijk mag zien groot worden. Vaak vragen mensen of het geen zwaar werk is, en dan zeg ik altijd dat het bij je moet passen om je hier thuis te voelen. Mij past het, als een vis in het water, maar misschien is het niet erg om toe te geven dat het soms ook best een beetje zwaar is.

Van apparaten naar ontmoetingen Studenten op bezoek

Studenten Wouter en Fleur van Fysiotherapie, Anne van Ergotherapie en Silke en Eva van Social Work kwamen een aantal weken over de vloer bij woonzorgcentrum Insula Dei. Hun doel was duidelijk: ontdekken hoe slimme hulpmiddelen kunnen helpen om bewoners met dementie te activeren en te ontspannen.

Weetje: Slimme hulpmiddelen brengen plezier, beweging en contact: van de lichtgevende Blazepods, tot de CRDL die aanraking omzet in geluid, en Robot Maatje die met muziek en spel vrolijkheid brengt.

Top 3 van slimme hulpmiddelen

De studenten begonnen niet meteen met het inzetten van apparaten.Eerst wilden ze de bewoners leren kennen. Wie ben je, wat vind je leuk, waar word je blij van? Door deze gesprekken ontdekten ze wat goed zou passen. Daarna gingen ze samen aan de slag met apparaten en spellen.

Niet iedereen stond er meteen voor open. Sommige bewoners waren terughoudend en vroegen zich af: “Wat moet dat nou weer voorstellen?” Toch gebeurde er vaak iets bijzonders. Zodra één bewoner enthousiast meedeed, volgden anderen vanzelf. En soms verscheen er ineens een glimlach bij iemand die eerder stil was. De studenten ontdekten dat werken met ouderen niet alleen leerzaam is, maar ook heel gezellig. Veel leuker dan ze van tevoren hadden gedacht.

Top 3 van slimme hulpmiddelen

1. Blazepods: Kleine lichtgevende knoppen die bewoners moeten aanraken. Ze dagen uit om te bewegen en te reageren. Het gebruik is eenvoudig en de lampjes zien er vrolijk uit.

2. CRDL (Cradle): Een apparaat dat aanraking verandert in geluid. Houd je het vast en raak je iemand aan, dan klinkt er een geluid dat uitnodigt tot contact. Dit zorgde voor rust en soms voor heel ontroerende momenten.

3. Robot Maatje: Een kleine robot die muziek speelt en bewoners laat meezingen of bewegen. Hij bracht vaak vrolijkheid en energie in de groep.

Wat werkt wel en wat niet?

De meest gebruikte hulpmiddelen zijn rondom medicatie, zoals de Medido (medicijnklok), en beeldzorg. “In plaats van drie keer per dag langsgaan, kunnen we met een medido zorgen dat iemand zelf zijn medicijnen inneemt. Dat bespaart tijd en cliënten houden de eigen regie.” Collega Lisa benadrukt dat technologie ook helpt om contact te behouden. “Met beeldzorg blijven cliënten een vast gezicht zien. Zo bouwen we een band op, ook als we er niet fysiek zijn.”

Moderne presentatie

De studenten sloten hun onderzoek niet af met een gewone PowerPoint, maar met iets eigentijds: een video podcast. Daarin gebruikten ze beelden, geluid en zelfs kunstmatige intelligentie. Een moderne manier van presenteren die goed aansloot bij hun onderwerp.

Samen leren, samen vernieuwen

Voor DrieGasthuizenGroep was dit onderzoek waardevol. Collega Krista Haanappel begeleidde de studenten en was onder de indruk van hun inzet en samenwerking. Hoewel ze van verschillende opleidingen kwamen, vormden ze samen een sterk team. Sommige apparaten worden waarschijnlijk echt aangeschaft of geleend. Zo kunnen bewoners er binnenkort vaker mee spelen of juist ontspannen. Het mooiste resultaat was misschien wel de samenwerking zelf. Studenten leerden van de praktijk, bewoners genoten van nieuwe ervaringen en collega’s kregen frisse ideeën. Krista vatte het mooi samen: “Dankzij de inzet van deze studenten hebben we gezien dat techniek niet koud of afstandelijk is, maar juist warmte, contact en plezier kan brengen.”

De kracht van zorgtechnologie

Met dit project ontdekten bewoners van de dagbestedingen Hofstaete en Velperpoort de kracht van zorgtechnologie. En studenten Wouter, Fleur, Anne, Silke en Eva lieten zien dat de zorg van de toekomst niet draait om apparaten alleen, maar vooral om mensen en ontmoetingen.

Meer weten?

In deze aftermovie zie je hoe bewoners, studenten en slimme hulpmiddelen samen zorgen voor plezier, beweging en waardevolle ontmoetingen. Scan de QR-code en bekijk de video.

Bewonersverhalen

Het LOT-team: ‘MOMENTEN DIE HET VERSCHIL MAKEN’

Wiebe van Veen (87) leeft met dementie. Twee jaar geleden maakte hij samen met zijn vrouw Paula kennis met het LOT-team van Thuiszorg Groot Gelre. Dit team was toen net gestart. Naast een helpende hand in het huishouden gaan de medewerkers mee naar de kapper of zelfs naar een ziekenhuisafspraak. Maar het mooiste ontstaat vaak onderweg: de gesprekken.

Piet, leefondersteuner van het LOT-team: Tijdens die gesprekken vertelt Wiebe steeds weer over zijn vroegere hobby: zweefvliegen. Als jongen in Leeuwarden ging hij vaak met vrienden naar het vliegveld. Daar ontdekte hij de zweefvliegtuigen. Hij mocht een keer mee en was meteen verkocht. Al snel leerde hij zelfstandig vliegen en zweefde boven de Waddenzee, de eilanden en zijn stad Leeuwarden. Na zijn huwelijk met Paula verhuisde Wiebe naar Arnhem. Groot geluk: vlakbij lag vliegveld Terlet. Bijna elke zaterdag was hij daar te vinden. Als lid van de zweefvliegvereniging vloog hij boven de Veluwe, zag de heide bloeien en genoot van de rivieren rondom Arnhem.

Het LOT-team beschikt over een auto en neemt cliënten soms mee op uitstapjes. Zo ging Wiebe weer terug naar Terlet. Op een zonnige middag zat hij op het terras, precies de plek waar Paula vroeger met de kinderen zat om naar hem te kijken. Zijn ogen glinsterden terwijl hij vertelde over thermiek, het weerstation en het opstijgen en landen. “De zon, de wind, allemaal gratis,” zei hij. “En je kunt er zoveel mee doen.” Sindsdien gaat hij af en toe opnieuw. Elke keer geniet hij alsof het de eerste keer is.

Ontdek een wereld aan mogelijkheden bij TGG!

Meer weten? Thuiszorgvandetoekomst.nl

Over het LOT-team

Het LOT-team (Langdurige Ondersteuning Thuis) ondersteunt cliënten die via hun Wlz-indicatie een Volledig Pakket Thuis ontvangen.

Het team biedt drie soorten hulp:

 ADL-ondersteuning (bijvoorbeeld hulp bij wassen en aankleden)

 Huishoudelijke ondersteuning

 Welzijn en contact

Daniël Reijnen, collega Thuiszorg Groot Gelre: “We zijn gemiddeld twee tot tweeënhalf uur per bezoek bij een cliënt. Dat geeft rust en ruimte om een band op te bouwen. We werken met vaste medewerkers. Dus geen flex of uitzendkrachten. Zo weten cliënten altijd wie er binnenkomt. Het mooiste aan dit werk is dat we écht iets voor mensen kunnen betekenen. Vooral op het gebied van welzijn: een wandeling, een vertrouwde plek bezoeken of gewoon een goed gesprek. Dat zijn momenten die het verschil maken.” Daniël startte begin 2024 als clientcoach in het LOT-team. Zijn onderbuurvrouw attendeerde hem op de functie. Met zijn achtergrond in de psychiatrie en ervaring met NAH neemt hij veel kennis mee. Hij coördineert de planning en doet mee aan evaluaties, ook over zijn eigen werk. Het team telt nu zeven mensen: vijf leefondersteuners en twee LOT-coaches. Samen zorgen ze voor ondersteuning die écht past bij de cliënt.

MET WIEBE IN DE WOLKEN

Passie voor zweefvliegen

Voeten op de grond, adem diep in...

Zing mee met het Parkinson Meezingcafé

In het Parkinson Meezingcafé komen mensen met de ziekte van Parkinson of parkinsonisme, hun naasten en vrijwilligers samen om uit volle borst mee te zingen. Muziek verbindt, traint de stem en roept herinneringen op. Elke bijeenkomst is een feestje vol herkenbare liedjes, energie en saamhorigheid. Collega Sabrina Kerstens deed en zong mee tijdens het Parkinson Meezingcafé.

BEWONERSACTIVITEITEN

Het Parkinson Meezingcafé is een initiatief van Gera Achterberg, collega en vrijwilliger, en Irene Treurniet, oudcollega en vrijwilliger. Gera: “We weten en we zien dat muziek bijdraagt aan het welzijn van mensen met de ziekte van Parkinson.” “Daar wilden we iets mee doen”, vult Irene aan.

Mensen met de ziekte van Parkinson of parkinsonisme kunnen naar hartenlust meezingen, hun stem trainen en genieten van veelal herkenbare liedjes. Bezoekers komen onder meer uit Arnhem, Ede en Huissen. Gera: “Het is inmiddels zo’n succes dat we nu zes keer per jaar een Meezingcafé organiseren.”

Opgaan in de muziek Het Meezingcafé zou er niet zijn zonder de Parkinson Meezingband. Met gitaren, een mandoline en zelfs een kazoo brengen zij de zaal tot leven. Vol enthousiasme en geheel vrijwillig treden zij elke keer weer op.

Ik kijk naar alle bezoekers. Ze zien dat ik naar hen kijk, maar ze zien het ook weer niet, want iedereen gaat op in de muziek. Bezoekers en hun naasten, bewoners en vrijwilligers zingen vol overgave mee. Iedereen doet zo zijn best!

Een heer schuifelt binnen en neemt plaats op de achterste rij, maar zegt met een knipoog: “Ik heb eigenlijk een afspraak maar ik kan toch wel héél even naar binnen?” En hij zingt vrolijk mee: “Ik zie het hier niet zitten, ik ga naar Amerika.” Maar dan roept de plicht en moet de heer toch echt naar zijn afspraak.

Het is fijn om hier te zijn

Zingen met Parkinson is topsport, vertelt bezoeker Doke. “Door de Parkinson ga ik zachter praten en dus moet ik mijn best doen om verstaanbaar te blijven. Zingen is daarvoor een goede training. Het is fijn om hier te zijn, fijn dat de mensen mij hier herkennen. Ik voel me gezien. Als het lukt, kom ik altijd. Tenzij het samenvalt met mijn hobby bridgen, dan ga ik bridgen.”

Sla je slag

Bezoeker Kees heeft verschillende slaginstrumenten meegenomen. Allemaal vondsten uit de kringloopwinkel, vertelt hij trots. Hij geeft zijn medebezoekers een sambabal, een pandeiro en een gongdrum. Samen met de band zetten ze enthousiast het volgende nummer in.

Een deur naar herinneringen Vrijwilliger Leônie zingt fanatiek mee op het nummer I’m a Believer van The Monkees. “Dat was mijn allereerste singletje! Ik kocht het in 1966 toen ik 15 jaar was. Toen luisterde ik nog muziek met een Philips Philitina, zo’n oude platenspeler”, lacht ze. Muziek roept zoveel mooie herinneringen op.

‘In het Parkinson Meezingcafé verbinden muziek, herinneringen en saamhorigheid: samen zingen geeft kracht, traint de stem en laat iedereen zich gezien en gehoord voelen.’

Een hartverwarmend initiatief!

Het Parkinson Meezingcafé is een samenwerking van de Parkinson Vereniging, de Parkinson Meezingband en DrieGasthuizenGroep.

RECEPT Stoofpeertjes

De geur van vroeger De smaak van herinneringen

Ken je dat gevoel? Je loopt de keuken in en meteen word je omarmd door de geur van zoete stoofpeertjes. Het lijkt alsof de tijd even stil blijft staan. Vroeger stond je moeder urenlang te roeren in de pan, terwijl het hele huis zich langzaam vulde met die kruidige, winterse geur. Stoofpeertjes horen bij de herfst en de winter. Bij gezellig samenzijn, samen aan tafel en herinneringen die je telkens weer terugbrengen naar vroeger.

Wat heb je nodig?

Voor 4 personen

 1 kilo stoofperen (bijvoorbeeld bij jouw groenteboer of Gieser Wildeman)

 200 ml rode wijn (of bessensap voor alcoholvrij)

 200 ml water

 75 gram suiker

 1 kaneelstokje

 2 kruidnagels

 1 stukje citroenschil

Zo maak je ze Stap voor stap

Stap 1: Schil de peren en laat de steeltjes eraan voor een mooi effect. Snijd de onderkant een beetje recht, zodat ze stevig in de pan kunnen staan.

Stap 2: Zet de peren naast elkaar in een pan.

Stap 3: Giet er de wijn en het water bij, zodat de peren net onder staan.

Stap 4: Voeg de suiker, kaneelstok, kruidnagels en citroenschil toe.

Stap 5: Breng het geheel aan de kook.

Stap 6: Zet het vuur laag en laat de peren 2 tot 3 uur zachtjes stoven met de deksel op de pan. Hoe langer ze stoven, hoe roder en zachter ze worden.

Stap 7: Haal de peren voorzichtig uit de pan en laat het kookvocht nog wat inkoken tot een stroperige saus. Giet dit over de peren.

Tip van oma: Serveer de stoofpeertjes warm bij een stamppot, of koud als toetje met een bolletje vanille-ijs. Extra feestelijk? Voeg een scheutje port of een steranijs toe tijdens het stoven... Smullen maar! Hoe eet jij stoofpeertjes het liefst? Warm bij de maaltijd, of juist als toetje met ijs of slagroom?

Bewonersactiviteiten

Samen genieten, samen beleven

Wat een zomer vol mooie momenten! Op onze locaties was er weer van alles te doen.

Met elkaar eropuit, creatief bezig zijn of herinneringen ophalen, overal werd zichtbaar genoten.

Zee, zand en vrijheid

Hoogstede, 6 juli 2025

Bewoners van Hoogstede genoten van een dag aan zee. Met speciale strandrolstoelen bereikten ze de waterlijn, wat zorgde voor blije gezichten en een onvergetelijk gevoel van vrijheid.

Kleurrijk schilderen

Westerkade, 28 augustus 2025

Verf, penselen en een flinke dosis creativiteit. Op Westerkade lieten bewoners zich van hun artistieke kant zien. De schilderijen waren even verrassend als inspirerend.

Pannenkoeken met rondrit

Insula Dei, 21 augustus 2025

Een uitje vol gezelligheid. Eerst samen smullen van pannenkoeken, daarna langs de schaapskooi in Rheden en een mooie rondrit door Arnhem. Een dag met alleen maar hoogtepunten.

Herinneringen tot leven

Hoogstede, 4 september 2025

In het Huis van Herinnering waanden bewoners en hun naasten zich even terug in de jaren zestig. Met koffie, appeltaart en muziek kwamen de verhalen los, en zong iedereen uit volle borst mee.

DGG Dichtbij

Kort nieuws vanuit de organisatie

Samen herdenken

Vrijdag 19 september stond Arnhem in het teken van de jaarlijkse herdenking van de Slag om Arnhem. Precies 81 jaar na de heftige dagen van Operatie Market Garden waren ook bewoners, huurders en cliënten van DrieGasthuizenGroep speciaal uitgenodigd door het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Arnhem. Zij waren aanwezig, samen met hun naasten en begeleiders, om dit bijzondere moment mee te maken.

Ceremonie

De avond begon in het stadhuis, waar de gasten werden verwelkomd met een lichte maaltijd. Een mooi begin om samen stil te staan bij de betekenis van vrijheid. Vervolgens trok de groep naar de Eusebiuskerk, waar onder anderen de burgemeester van Arnhem en Caroline Frost (dochter van John Frost van de beroemde brug) spraken. De woorden maakten diepe indruk bij onze bewoners, van wie sommigen zelf nog herinneringen hebben aan de oorlogsjaren.

Na de ceremonie werden de aanwezigen per golfkar naar het Airborneplein gebracht. Daar vond de kranslegging plaats in de Berenkuil, terwijl begeleiders en naasten toekeken vanaf het verkeersvrije Airborneplein. Het samenzijn, de muziek en de stilte zorgden voor een intense beleving. “Het grijpt je toch altijd weer aan,” zei een van de bewoners.

Bewoners

en collega’s bij de Slag om Arnhem

De avond eindigde terug in het stadhuis, waar op een groot scherm het multimediale programma Bridge to Liberation werd getoond. Met muziek, dans, film en special effects kwam het verhaal van de Slag om Arnhem tot leven. Voor onze bewoners en cliënten was het een indrukwekkende afsluiting van een avond die in het teken stond van herdenken, verbinden en vrijheid vieren.

We kijken met dankbaarheid terug op deze bijzondere uitnodiging van de gemeente Arnhem. Het was een eer om aanwezig te zijn, samen met hun naasten en begeleiders. Het raakte iedereen hoe belangrijk vrijheid is en hoe waardevol het is om dit samen te herdenken.

Vitesse:

front row naar het stadion via het Uitbureau

Met een frisse start in de Keuken Kampioen Divisie is Vitesse weer helemaal terug. (Her) ken jij een echte voetballiefhebber onder de bewoners? Iemand met een geel-swert-hert (geel-zwart-hart) die onze Arnhemse club van dichtbij wil aanmoedigen? Via het Uitbureau, in samenwerking met Vitesse, is dat mogelijk.

Kaarten voor de rollerside (gratis)

Het Uitbureau heeft per thuiswedstrijd van Vitesse twee kaarten beschikbaar voor de rollerside. We noemen ze ook wel ‘front row’-plaatsen, want dichter op het veld kun je niet zitten. Er kunnen per wedstrijd twee bewoners (in een rolstoel) mee. Daarnaast is er één kaart beschikbaar voor een begeleider (medewerker of naaste, in overleg met het zorgteam). Een vrijwillige chauffeur van het Uitbureau zorgt voor vervoer. Zowel voor bewoners als begeleiders is dit uitje volledig kosteloos.

Intimiteit en seksualiteit

Lees de folder

Bewoners kunnen zich aanmelden voor de wedstrijden:

Dinsdag 25 november 2025 | Vitesse – Jong PSV

Zondag 7 december 2025 | Vitesse – TOP Oss

Woensdag 10 december 2025 | Vitesse – RKC Waalwijk

Vrijdag 9 januari 2026 | Vitesse – FC Eindhoven

Vrijdag 23 januari 2026 | Vitesse – ADO Den Haag

Vrijdag 30 januari 2026 | Vitesse – FC Dordrecht

Zaterdag 14 februari 2026 | Vitesse – VVV Venlo

Vrijdag 27 februari 2026 | Vitesse – Jong AZ

Vrijdag 13 maart 2026 | Vitesse – Almere City

Vrijdag 3 april 2026 | Vitesse – FC Emmen

Maandag 6 april 2026 | Vitesse – Jong Ajax

Vrijdag 17 april 2026 | Vitesse – MVV Maastricht

Intimiteit en seksualiteit horen bij het leven, ongeacht leeftijd of gezondheid. Bij

DrieGasthuizenGroep vinden we het belangrijk dat bewoners en cliënten zich ook op dit gebied gezien en gehoord voelen.

Om dit onderwerp bespreekbaar te maken en te laten zien welke ondersteuning er mogelijk is, is er een folder ontwikkeld. Deze krijgen alle nieuwe bewoners en cliënten, zowel in onze woonzorgcentra als in de thuiszorg. Samen zorgen we ervoor dat dit een natuurlijk en vertrouwd onderdeel wordt van het dagelijks leven.

Liefde en nabijheid horen bij het leven, ook in de zorg

Benieuwd?

Scan de QR-code en lees meer over intimiteit en seksualiteit.

Kars Weijman

WERKHANDEN

MET ZORGHART

Een hart voor thuiszorg

Kars over combi-ondersteuning

Een mix van hulp in het huishouden, begeleiding en een luisterend oor. Structuur bieden, samen plannen maken of gewoon even praten. Kars Weijman (26) is combi-ondersteuner bij Thuiszorg

Groot Gelre. Hij helpt cliënten: van twintigers tot mensen van ver boven de negentig en maakt zo elke dag verschil in hun leven.

Van timmerman naar zorgmens

Kars groeide op in Oosterbeek en woont nu samen met zijn vriendin in Westervoort. “Ik hou van wandelen en van natuur,” vertelt hij. Ooit werkte hij als timmerman, maar na een paar jaar voelde hij dat dit niet zijn toekomst was. “Mijn moeder werkt al haar hele leven in de zorg. Via een vriend mocht ik eens meelopen bij Thuiszorg Groot Gelre. Toen wist ik: dit past bij mij.”

Sindsdien staat zijn werkdag in het teken van mensen thuis ondersteunen. Soms met praktische dingen als schoonmaken en opruimen, soms met lichte begeleiding: post sorteren, structuur aanbrengen of een gesprek om het hoofd leeg te maken. “Het mooie is dat geen dag hetzelfde is,” zegt hij. “Bij de een sta ik met een stofzuiger in de hand, bij de ander maak ik samen een weekplanning. En overal staat er een kopje koffie klaar.”

Afwisseling

en verbondenheid

Juist de afwisseling en het contact maken zijn voor Kars de reden dat

hij met plezier naar zijn werk gaat. “Sommigen noemen me zelfs hun tweede zoon,” vertelt hij met een lach. “Je bouwt echt een band op.”

Ook mantelzorgers spelen vaak een grote rol in zijn werk. Bij één cliënt hield hij in goed overleg de administratie bij: hij las de rekeningen door, werkte ze uit en stuurde ze naar de mantelzorger die de betalingen deed. En soms zijn er momenten waarop hij direct moet handelen, zoals toen een cliënt was gevallen. “Dat was best even spannend, maar ik wist dat ik altijd mijn coördinator kon bellen. En in ons team delen we veel voorbeelden en tips, zodat je weet wat je kunt doen als zoiets gebeurt. Dat geeft veel vertrouwen.”

Juist de kleine dingen maken het verschil

Voor Kars zit de waarde van zijn werk in de kleine dingen. Een glimlach bij het afscheid, een huis dat weer schoon en rustig voelt, of een cliënt die na een tijdje zelf structuur terugvindt. “Dan weet ik: het werkt wat we doen.”

Zijn motto is nuchter en simpel: “Nee heb je, ja kun je krijgen.” Soms moedigt

hij cliënten aan een stap te zetten die ze zelf spannend vinden, zoals verhuizen. “Probeer het gewoon,” zegt hij dan. “En vaak pakt dat verrassend goed uit.”

Wat hem drijft, is helder: zorgen dat mensen zo lang mogelijk zelfstandig thuis kunnen blijven wonen. Met aandacht, praktische hulp en een luisterend oor. “En juist dát maakt dit werk zo bijzonder,” besluit Kars. Zo zorgen combi-ondersteuners ervoor dat mensen langer zelfstandig thuis kunnen blijven wonen!

De functie: Combi-ondersteuner

De Combi-ondersteuner helpt bewoners met schoonmaken, koken en andere praktische taken in huis. Daarnaast biedt de ondersteuner lichte begeleiding, zoals het aanbrengen van structuur, het ondersteunen bij administratie en het voeren van een goed gesprek. Altijd met aandacht voor wat iemand nog wél zelf kan, om zelfstandigheid en eigen regie zoveel mogelijk te stimuleren.

Ruud en Willem Het duo achter de techniek van Insula Dei en Huize Kohlmann

Ruud Smits (63) en Willem Janssen Bouwmeester (65) vormen samen de Technische Dienst van de woonzorglocaties Insula Dei en Huize Kohlmann. Ze zijn verantwoordelijk voor het oplossen van mankementen in de appartementen en in de gezamenlijke ruimtes. Problemen klein of groot, zij lossen het op.

We ontmoeten elkaar in hun werkplek, verstopt in het gebouw. Maar voor hen heeft het huis geen geheimen meer. “Wij kennen elke hoek en steen,” vertelt Ruud, die sinds 2008 bij de organisatie werkt. Willem sloot in 2018 aan, na een 40-jarige loopbaan als beroepsmilitair.

Techniek met een luisterend oor Dagelijks pakken Ruud en Willem meldingen en spoedklussen op, houden ze het gebouw draaiende en helpen bewoners en collega’s bij het gebruik van apparaten. “Soms zelfs bij een lamp,” lacht Ruud. Hun werk draait om techniek, maar ook om contact. “We kunnen veel lachen, met bewoners en met elkaar. En ondertussen willen we alles netjes en veilig houden, zodat iedereen er profijt van heeft.” Hun rol gaat verder dan apparaten en materialen. Tijdens de coronaperiode viel dat extra op. Willem: “We hadden soms het idee dat bewoners een probleem verzonnen, gewoon om even een praatje te maken. Dan was de verstopping ineens weg zodra wij binnenkwamen.”

‘Techniek is ons werk, maar écht luisteren maakt het verschil voor bewoners.’

Kleine ingrepen, groot effect Soms maken kleine oplossingen een groot verschil. “Als iemand de kraan niet goed kan bedienen, maken we een tijdelijke hendel van PVC. Zo kan iemand meteen weer zelfstandig verder,” zegt Ruud. Ook bij grotere vragen denken ze mee. “Een bewoonster worstelde al maanden met haar oude televisie. We hadden toevallig een mooie

staan, geschonken door een mantelzorgster. We hebben die meteen geplaatst. Ze was zó blij dat ze bijna moest huilen.” Als iets niet direct opgelost kan worden, hangen ze updates op in de hal. “Zo zien bewoners en collega’s dat we ermee bezig zijn en dat het goed komt.”

Toekomst en opvolging

De overgang naar DrieGasthuizenGroep in 2021 bracht meer eenheid. “We werken nu vaak met één leverancier en één aanspreekpunt. Dat maakt het overzichtelijk en zorgt voor snellere oplossingen,” vertelt Willem. Hoewel ze nog elke dag met veel energie aan de slag zijn, komt hun pensioen dichterbij. “We hebben met z’n allen veel opgebouwd. Het zou jammer zijn als die kennis verloren gaat. Daarom is het belangrijk dat iemand straks met ons meeloopt, zodat continuïteit en aandacht voor bewoners behouden blijven. Misschien wel twee mensen, want een duo zoals wij, dat vind je niet zomaar,” lachen ze. Daarna weer serieus: “Het draait niet alleen om techniek. Wij zien ook wat er leeft bij bewoners. Samen met de zorg, het transport, de huishouding, de receptie, het restaurant en alle andere collega’s maken we er een fijne en veilige plek van. Want dat doen we met z’n allen.”

Maak kennis met de zorgzaamheid van DGG!

Meer weten? Driegasthuizengroep.nl

WIJ KENNEN EN STEEN ELKE HOEK

SAMEN OP DEMENTIE WEG BIJ

DGG Dichtbij

Casemanagement dementie

Persoonlijke steun voor cliënten en mantelzorgers

Sander Boeve en Lisanne Hoogenraad werken bij Thuiszorg Groot Gelre als casemanager dementie. Zij helpen mensen met dementie en hun naasten. Dat doen ze niet vanachter een bureau, maar gewoon thuis, op de bank of tijdens een wandeling. Hun werk is afwisselend en persoonlijk.

Een luisterend oor Na de diagnose dementie komen Sander en Lisanne in beeld. Samen met de cliënt en de familie maken ze een plan voor de toekomst. Ze kijken niet alleen naar de zorg, maar vooral ook naar wat belangrijk is voor iemand zelf. Gemiddeld zien ze cliënten eens per zes weken, maar het is altijd maatwerk. “Een bezoek kan soms vooral luisteren zijn,” vertelt Sander. “Een cliënt vertelt zijn verhaal, lucht zijn hart en zegt dan opgelucht: Wat fijn dat u even naar mij heeft geluisterd. Dat alleen al kan heel waardevol zijn.” Andere keren maken ze samen afspraken of regelen ze extra ondersteuning.

Er is altijd een oplossing Sander herinnert zich een mevrouw van 98. Zij wilde niet weg uit haar geliefde appartement, ook al werd haar situatie kwetsbaarder door dementie. “Als professional dacht ik: dit is spannend. Maar samen met de huisarts, thuiszorg en familie deden we er alles aan om haar wens te respecteren. Mijn motto is: er is altijd een oplossing. En dat lukte. Mevrouw

kon tot kort voor haar overlijden thuis blijven wonen. Dat was precies wat zij wilde.”

Voor altijd samen

Lisanne vertelt over een echtpaar dat alles samen deed. Ze wilden geen hulp van buitenaf: We hebben elkaar, dat is genoeg. Maar toen de man ernstig ziek werd, ging thuis wonen niet meer. “Uit elkaar halen was voor hen geen optie,” zegt Lisanne. “Hun liefde voor elkaar ging zo diep, dat moest gekoesterd worden. Ik voelde dat ik een missie had: hen samen laten blijven. En dat is gelukt. Ze kregen een echtparenkamer in een woonzorgcentrum. Dat gaf rust, want ze waren nog steeds samen, ook in moeilijke tijden.”

‘Er is altijd een oplossing.’

Oog voor mantelzorgers

Naast de cliënt is er ook veel aandacht voor de mantelzorger. “Mantelzorgers lopen zichzelf vaak voorbij,” vertelt Lisanne. “Ze zorgen soms dag en nacht voor hun naaste en vergeten dan wat zij zelf nodig hebben. Daarom vragen wij altijd: Wat geeft u energie? Vaak komt dan het besef: Dat doe ik eigenlijk niet meer.”

Ze herinnert zich een mantelzorger die altijd graag jeu-de-boule speelde. Sinds zijn vrouw dementie had, durfde hij haar niet meer alleen te laten. “We spraken af dat de buurman één avond per week langskwam. Zo kon hij toch even weg en zijn eigen hobby

oppakken. Mevrouw was niet alleen, en meneer kwam met nieuwe energie weer thuis.” Zulke kleine oplossingen maken vaak een groot verschil.

Samen op weg Voor Sander en Lisanne is het belangrijkste dat mensen zich gezien en gehoord voelen. “Wij lopen een stukje mee op het pad dat iemand volgt,” zegt Sander. “Soms door te luisteren, soms door mee te denken, en soms door samen creatieve oplossingen te vinden. We zijn er voor de cliënt én voor de mantelzorger. Juist in een periode die onzeker en zwaar kan zijn, kan dat veel betekenen.” Samen op weg bij dementie betekent voor hen: niet alles overnemen, maar naast iemand staan. Met warmte, met aandacht en altijd met het doel dat iemand zo lang mogelijk zichzelf kan blijven. Dat samenspel tussen professionals, mantelzorgers en het netwerk om de cliënt heen is de kern van onze visie: samen op weg bij dementie.

Sander en Lisanne doen dit niet alleen. Naast hun eigen inzet werken zij nauw samen met huisartsen, thuiszorg, huishoudelijke hulp en andere zorgverleners. Ook het netwerk van de cliënt zelf speelt een belangrijke rol. Want goede zorg voor mensen met dementie is altijd een samenspel.

DGG Dichtbij

Het goede gesprek

LUISTEREN NAAR WAT ECHT TELT

Bij DrieGasthuizenGroep werken we aan het Team van de Toekomst. Daarin staat de cliëntreis centraal: de weg die bewoners en hun naasten samen met ons afleggen, vanaf het eerste contact tot en met de laatste levensfase en de nazorg. Een belangrijk onderdeel van die reis is het goede gesprek. Dat klinkt eenvoudig, maar juist in tijden van krapte in de zorg en veranderende omstandigheden is dit van grote waarde.

Wat is het goede gesprek?

Het goede gesprek begint met een simpele vraag: wat maakt jouw dag de moeite waard? Het gaat niet om medische handelingen of praktische lijstjes, maar om ontdekken wat voor iemand van wezenlijk belang is. Voor de één is dat een dagelijks telefoontje met de dochter, voor de ander het luisteren naar klassieke muziek of de krant lezen na het eten. In die gesprekken kijken we breder dan zorg alleen. Wat kan iemand zelf nog? Waar helpt het netwerk of een mantelzorger bij? En pas daarna: welke professionele zorg is echt nodig? Zo zorgen we ervoor dat we niet te veel overnemen, maar aansluiten bij wat iemand zelf en samen met naasten kan blijven doen.

Samen sterker

Door de krapte op de arbeidsmarkt kunnen onze collega’s niet alles meer

alleen doen. Daarom betrekken we juist ook mantelzorgers en vrijwilligers bij het goede gesprek. Zij kennen bewoners vaak goed en horen of zien dingen die ons misschien ontgaan.

Vrijwilliger Arjen vertelt:

“Ik drink bijna elke week koffie met meneer De Bruin. Hij begon eens te vertellen dat hij vroeger elke avond de krant las. Ik heb dat doorgegeven aan de verzorgende. Sindsdien ligt de krant klaar na het eten. Het lijkt klein, maar voor hem betekent het veel. Hij voelt zich weer een beetje zichzelf.”

Dit voorbeeld laat zien hoe waardevol de rol van vrijwilligers kan zijn. Een klein moment van aandacht kan een groot verschil maken in iemands dag.

‘Het goede gesprek begint met een simpele vraag: wat maakt jouw dag de moeite waard?’

Voor bewoners en hun familie

Voor bewoners betekent het goede gesprek dat er echt wordt gekeken naar hun wensen en gewoontes. Familie en mantelzorgers merken dat hun rol serieus wordt genomen. Zij hoeven niet

alles uit handen te geven, maar kunnen juist meedenken en bijdragen. Zoals de dochter van een bewoner zegt: “Het gaf mij zoveel rust dat ik mijn moeder niet alles hoefde los te laten. Samen met het team en de casemanager dementie heb ik besproken wat ik zelf kan blijven doen. Daardoor voelde het voor mij ook meer als samenwerken.”

Blijven leren

Het goede gesprek is geen vast recept, maar een manier van werken die we steeds verder oefenen en verbeteren. Soms gaat het vanzelf, soms kost het tijd en aandacht. En soms schuurt het: wat een bewoner wil, is niet altijd makkelijk te organiseren. Juist dan helpt het om samen te zoeken naar wat wél mogelijk is. Daarbij zijn er altijd duidelijke kaders en afspraken nodig, zodat iedereen weet wat haalbaar is en wat we van elkaar mogen verwachten.

Waarom dit zo belangrijk is

Het goede gesprek laat zien waar de cliëntreis echt om draait: van zorg naar leven. Bij DrieGasthuizenGroep doen we dat samen. Samen met collega’s, familie, mantelzorgers en vrijwilligers. Want alleen zo kunnen we elke dag opnieuw bouwen aan kwaliteit van bestaan.

Het model

Het Goede Gesprek is een model dat ons helpt samen met (toekomstige) bewoners, cliënten en hun naasten te ontdekken wat écht belangrijk is in het dagelijks leven.

Met dit model kijken we naar:  wat iemand zelf nog kan,  welke rol familie, mantelzorgers en vrijwilligers kunnen hebben,  en welke professionele zorg aanvullend nodig is.

Samen sterker

Zo sluiten we beter aan bij iemands leven en bouwen we samen aan kwaliteit van bestaan.

DROOMBAAN EEN

VIND JE NIET ZOMAAR

DGG Dichtbij

NAOMI

VOND HAAR ROEPING

Van tropisch eiland naar reizen door Arnhem en omgeving

Een droombaan vind je niet zomaar. Ook voor Naomi van Embden duurde het even. Ze werkte in de tandtechniek, woonde een tijd op het eiland Sint Maarten en volgde o.a. de hbo-opleiding Dementiezorg. Daar, tussen palmbomen en oceaan, kwam de rust om na te denken over wat ze écht wilde.

“Op dat tropische eiland dacht ik vaak aan mijn oma’s,” vertelt Naomi. “Allebei hadden ze dementie. In hun laatste maanden was ik veel bij hen. Die ervaring liet me niet meer los.” Ze besloot zich te verdiepen in de ziekte en stap voor stap ontdekte ze haar richting. Terug in Nederland was het duidelijk: in de zorg, daar hoort ze thuis.

Het eerste contact

Inmiddels werkt Naomi twee jaar bij Thuiszorg Groot Gelre. Ze is thuisbegeleider en komt bij mensen in de regio Arnhem over de vloer. De eerste ontmoeting blijft spannend. “Voor mij, maar net zo goed voor de cliënt. Natuurlijk weet ik vooraf wat praktische dingen, maar ik wil iemand vooral leren kennen met een open blik. Juist dan zie ik wat iemand nodig heeft.” Soms zit dat in kleine signalen. “Een stapel post op tafel, een koelkast die vol staat met spullen van vorige week, of juist een verhaal over uitgebreid koken. Het zegt vaak meer dan woorden.”

‘Ik wil iemand vooral leren kennen met een open blik. Juist dan zie ik wat iemand nodig heeft.’

Samen puzzelen

Naomi ziet, luistert en voelt wat een cliënt nodig heeft. Soms gaat ze met iemand in gesprek, en soms kiest ze heel bewust voor stilte. ‘Dan gaan we samen puzzelen, en komt het gesprek vanzelf. Of we nemen samen de agenda

door en kijken of er nog afspraken zijn.’ Daarbij helpen ook hulpmiddelen in de vorm van zorgtechnologie. Zoals Tessa, de zorgrobot. Tessa herinnert een cliënt eraan om te drinken of medicijnen in te nemen. Op afstand kan ik dan meekijken of dat allemaal lukt. Zo’n kleine robot is een enorme uitkomst.”

Het veld vol geel

Het zijn vaak de onverwachte momenten die bijblijven. Naomi herinnert zich een dag dat ze een mevrouw meenam naar buiten. “We kwamen langs een veld vol gele mosterdbloemen. Waar je ook keek, alles kleurde geel. Mevrouw genoot zichtbaar. Ze had dementie en zei: ‘Morgen weet ik dit niet meer.’ Daarom schreef ze in haar agenda: ‘Met Naomi gele mosterdvelden bekeken; prachtig!!!’. “Zo’n zin… dat vergeet je nooit meer.”

‘Het zijn vaak de omverwachte momenten die bijblijven.’

Kleine dingen, groot werk

Voor Naomi draait thuisbegeleiding niet alleen om praktische hulp. Het gaat om aandacht, vertrouwen en menselijkheid. “Het zijn de kleine dingen die het doen. Samen een agenda doornemen, iemand een goed gevoel geven of gewoon even stil zijn. Precies dát maakt dit werk zo bijzonder. Voor mij voelt het echt als mijn roeping.”

Ontdek een wereld aan mogelijkheden bij TGG!

Meer weten? Thuiszorgvandetoekomst.nl

De nieuwe benedenverdieping van Heijendaal bruist!

Op 12 september scheen de zon stralend boven woonzorglocatie Heijendaal. Een perfecte dag voor een feestelijke opening. Bewoners, familie, medewerkers en buurtgenoten stonden samen voor de ingang, waar een rood tapijt was uitgerold, vrolijke slingers hingen en de champagneglazen klaarstonden.

Een feestelijke opening vol verbondenheid

De officiële opening begon met bewoonster Mies Otten (93), die samen met mantelzorger Coby Stomphors, Vrijwilliger Ron, voorzitter van de lokale cliëntenraad Sigrid Breij, Elver (Frank) en teamleiders Brigit Peters en Wendeline Roest ieder een deel van een rode lint vasthield. Een bijzonder moment, waarin zichtbaar werd dat de nieuwe benedenverdieping echt van iedereen is. Ook Brigit, teamleider sinds 2000 op deze locatie, deelde haar trots: “De nieuwe benedenverdieping straalt rust en gastvrijheid uit. Dat past helemaal bij DrieGasthuizenGroep.” Voor haar is de plek op de bank bij de haard favoriet: “Daar zit je het lekkerst, samen met anderen.” Wendeline kiest voor diezelfde plek, maar zit dan graag aan de leestafel: “Daar kan ik rustig zitten en toch goed bekijken wat er allemaal gebeurt. Het is echt een centrale plek. Locatie Heijendaal voelt als een dorp, waar iedereen elkaar kent en vindt.” Brigit sluit zich daarbij aan.

Locatiemanager Marjolein Griffioen en manager vastgoed Igor Erinkveld hielden een gezamenlijke speech waarin duidelijk werd dat een huis niet alleen een steen op een steen is maar dat het meer is dan een gebouw en dat de collega’s en bewoners de ziel van het huis maken. Igor voegde daar aan toe dat het toekomstbestendig is voor de zorg van morgen. Het officiële doorknip moment van de zes linten werd daarna gedaan door bestuurder Herald Oldejans, onder luid applaus van het publiek. Daarna barstte het feest los. In de binnentuin was er een braderie met poffertjes, friet, schminken en muziek van het Desire koor. Het zonnetje maakte de sfeer compleet: overal werd gelachen, gepraat en genoten.

Manager vastgoed Igor Erinkveld en Locatiemanager Marjolein Griffioen Nouwens spraken tijdens de opening.

Het Koor repeteert elke woensdag in Heijendaal van 19.30 tot 21.30u. Iedereen is welkom om te komen luisteren of zelfs mee te doen. Tussen de feestgangers stond ook Theo, door vrienden Téetje genoemd. Hij komt oorspronkelijk uit Gendt en woont nu twee jaar in Heijendaal, sinds zijn vrouw is overleden. Hij wandelt vaak over de benedenverdieping en voelt zich thuis: “Het is een fijne plek. Vorig jaar vierde ik hier mijn verjaardag, en dat wil ik dit jaar zeker weer doen. Het is een mooie locatie.”

Ook bewoner Thijs en zijn partner Coby genoten zichtbaar van de nieuwe benedenverdieping. Thijs is erg actief: hij schrijft veel en maakt foto’s, ook van de verbouwing. “Heel bijzonder om dat nu terug te zien,” vertelt hij. Hij heeft zijn vaste favoriete plek gevonden in de grote groene stoelen: licht, schoon en nieuw. Coby sluit zich daarbij aan: “Het voelt echt als een fijne plek om te zitten.” De nieuwe benedenverdieping biedt dus niet alleen meer ruimte en licht, maar ook een plek vol verhalen, herinneringen en ontmoetingen. Binnenkort

Foto: Bewoonster

Mies Otten (93) knipt samen met mantelzorger, vrijwilligers en teamleiders het rode lint door bij de feestelijke opening van de nieuwe benedenverdieping.

starten er koffie ochtenden en -avonden. Daarvoor zoekt Heijendaal nog jongeren en vrijwilligers die mee willen helpen. Want zoals Brigit zegt: “Iedereen is hier welkom, en wij zijn flexibel en gastvrij”.

Herinneringen en muziek

Een dag later, op zaterdag 13 september, was het de beurt aan de bewoners zelf om in het middelpunt van de belangstelling te staan. De hele dag stonden zij centraal en was er voor ieder wat wils. De ochtend begon met koffie en een heerlijk gebakje. In de middag werd de ruimte omgetoverd tot een heuse bioscoop, waar een film over Oud Arnhem werd vertoond. Voor veel bewoners en hun naasten was dit een feest der herkenning en werden er samen mooie herinneringen opgehaald. Extra bijzonder was dat de film werd begeleid door vrijwilligster Mary Janssen. Mary is oud-directrice van de Braamberg, de DrieGasthuizenGroep locatie die twintig jaar geleden plaatsmaakte voor Heijendaal, en is na haar werkzame loopbaan altijd verbonden gebleven met de organisatie, zelfs nu, op haar 95e. Daarmee kent ze de geschiedenis van DrieGasthuizenGroep maar ook van Arnhem als geen ander.

Later op de dag zorgde harpiste Noor voor een intieme en geborgen sfeer. Haar prachtige muzikale klanken maakten diepe indruk: sommigen waren zichtbaar geroerd en zelfs tot tranen toe bewogen. De afsluiting was in handen van zanger Rocky, die met bekende nummers voor een feestelijk tintje zorgde. Er werd volop gedanst, meegezongen en gelachen, of in stilte genoten van dit swingende optreden.

Met dank aan iedereen

Deze twee geslaagde dagen waren alleen mogelijk dankzij de inzet en samenwerking van vele collega’s, vrijwilligers en partners. Dank aan iedereen die hieraan heeft bijgedragen.

Dankzij jullie hebben we niet alleen een vernieuwde benedenverdieping, maar vooral een plek vol verhalen, herinneringen en nieuwe ontmoetingen.

Samen sterk de toekomst in

EEN NIEUWE

STRUCTUUR

DUIDELIJKHEID

DrieGasthuizenGroep vereenvoudigt haar juridische structuur. Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar het is eigenlijk heel logisch. Door de jaren heen is DrieGasthuizenGroep groter geworden doordat andere organisaties zich bij ons aansloten. Daardoor bestaat onze groep uit verschillende stichtingen en bv’s. Hierdoor is het moeilijk om collega’s op verschillende locaties in te zetten. Ook zorgt het voor veel extra papierwerk, zoals aparte jaarrekeningen.

Bestuurder Herald Oldejans legt uit: “We merken dat de huidige structuur niet meer goed werkt. Het wisselen van collega’s tussen locaties is ingewikkeld en overstappen van de ene naar de andere locatie betekent soms het overstappen naar een andere stichting. Bovendien gaat er veel tijd naar administratie. Tijd die we liever in zorg en ondersteuning steken.” Daarom is er nu gekozen voor een eenvoudigere opzet.

DrieGasthuizenGroep bestaat vanaf 1 januari 2026 uit drie stichtingen:

1. DrieGasthuizenBeheer Verhuur van appartementen

2. DrieGasthuizenGroep Zorg en ondersteuning in onze woonzorgcentra en wijkverpleging en begeleiding thuis

3. Groot Gelre Huishoudelijke ondersteuning thuis

Om het overzichtelijker te maken gebruiken we naar buiten toe twee namen: DrieGasthuizenGroep voor verhuur van appartementen en de zorg en ondersteuning in onze woonzorgcentra en Thuiszorg Groot Gelre voor alle zorg, begeleiding en ondersteuning thuis. Belangrijk om te weten: de namen van locaties zelf blijven bestaan. Zo blijven bijvoorbeeld de namen van woonzorglocaties Insula Dei en Huize Kohlmann, maar verdwijnt de aparte merknaam en website.

‘De huidige structuur werkt niet meer, daarom is gekozen voor een eenvoudigere opzet.’

“Met twee namen is meteen duidelijk waar je moet zijn,” vertelt Herald. “Collega’s weten beter bij welk onderdeel ze horen. Voor bewoners en cliënten is er één herkenbaar gezicht. En door de administratie te versimpelen houden we meer tijd en energie over voor ons echte werk.”

Deze stap bereidt ons voor op de toekomst

De nieuwe structuur past ook bij de koers van DrieGasthuizenGroep. Het gaat om kwaliteit van bestaan, vandaag én morgen.

“Deze stap helpt ons om klaar te zijn voor de toekomst,” zegt Herald. “Met meer eenheid kunnen we gemakkelijker samenwerken en sneller inspelen op wat nodig is.”

Veelgestelde vragen

1. Waarom passen we de juridische structuur aan?

Wat moeten collega’s en bewoners vooral onthouden? Het antwoord is eenvoudig: Twee namen, één organisatie. Samen sterk, met minder papierwerk en meer ruimte voor zorg en ondersteuning. Je werkt nog gewoon in je team of op de locatie waar je altijd hebt gewerkt en ga je in de toekomst in een ander team of locatie werken, dan is dit administratief veel eenvoudiger.

Omdat de huidige structuur te ingewikkeld is. Er zijn veel onderdelen en merknamen en dat zorgde voor extra (papier)werk.

2. Wat maakte dat de huidige structuur niet meer goed werkt?

Door het aansluiten van andere organisaties gaf het wisselen van locatie voor een collega extra administratieve rompslomp.

3. Wat verandert er voor collega’s, huurders, bewoners en cliënten?

Voor huurders, bewoners en cliënten verandert er in de praktijk niets. Huurders en bewoners blijven wonen waar ze wonen, bewoners en cliënten krijgen dezelfde ondersteuning en zorg als nu. Ook voor collega’s verandert er weinig. Zij blijven werken in het team of op de locatie waar ze nu werken. Wel zien sommige collega’s straks een andere organisatienaam op hun loonstrook.

4. Wat verandert er voor mij als ik straks onder een andere stichting val?

In je werk verandert er niets. Je merkt dat je onder een andere stichting valt, doordat op je loonstrook een andere organisatienaam staat.

5. We gaan verder met twee merknamen: DrieGasthuizenGroep en Thuiszorg Groot Gelre. Waarom is dat beter?

Twee namen zijn overzichtelijk. DrieGasthuizenGroep gebruiken we voor alles binnen onze woonzorglocaties. Thuiszorg Groot Gelre gebruiken we voor de zorg en ondersteuning thuis.

6. Wat betekent dit voor de samenwerking tussen zorg, thuiszorg en ondersteuning thuis?

We kunnen gemakkelijker samenwerken. Er zijn minder losse onderdelen. Daardoor kunnen collega’s sneller schakelen en elkaar beter helpen.

7. Hoe draagt dit bij aan onze koers en visie: kwaliteit van bestaan en klaar voor de toekomst?

De eenvoud geeft meer ruimte om te doen waar het echt om gaat: zorg en ondersteuning die kwaliteit van bestaan geeft. En omdat de organisatie overzichtelijker is, zijn we beter voorbereid op de toekomst.

8. Wat moeten collega’s en cliënten vooral onthouden van deze verandering?

Dat we het simpeler en duidelijker maken. Drie stichtingen, twee namen: DrieGasthuizenGroep en Thuiszorg Groot Gelre. Zo werken we samen aan goede zorg en ondersteuning, nu en in de toekomst.

Foto’s: Vrolijke hoeden en blinkende rollators: bewoners genoten samen van creatieve en ludieke momenten tijdens het Zomerfestival van DrieGasthuizenGroep.

Samen genieten tijdens het Zomerfestival

Nu de bladeren weer van de bomen vallen is het fijn terug te blikken naar de warme zomer en daarmee op een zonnige traditie binnen DrieGasthuizenGroep: het Zomerfestival. Op al onze woonzorglocaties werd de zomer gevierd met muziek, spelletjes, lekker eten en vooral heel veel gezelligheid.

Drie Gasthuizen

Drie Gasthuizen trapte het festival af met een veelzijdig programma. Er was jeu de boules in de tuin, een buurtwandeling met een smakelijke tussenstop en optredens van koor Pur Sang. Ook de themadagen vielen in de smaak: van Italiaanse sferen met schepijs tot een Oostenrijkse middag met muziek en verhalen. Het hoogtepunt was de barbecue in de binnentuin, waar bewoners samen met hun naasten genoten van goed eten en livemuziek.

Klingelpoort

Op Klingelpoort stond creativiteit en ontspanning centraal. Bewoners versierden hoeden naar eigen smaak en genoten van een beautyochtend. DJ Ron draaide verzoeknummers op het terras, waar schepijs de middag compleet maakte. Later in de festivalweken volgden nog een zomerse bingo met pizzabakkers en live-optredens tijdens Gluren bij de Buren.

ZOMERFESTIVAL

Westerkade

Bij Westerkade was het festival niet minder uitbundig. Daar werd de nieuwe jeu-de-boulesbaan geopend in Franse stijl, compleet met brood, wijn en muziek. Ook een barbecue en een ijscoupewedstrijd stonden op het programma. Een groot succes was de haringparty, waar bewoners en hun naasten genoten van Hollandse Nieuwe en meezingers van zanger Davy.

Insula Dei

Insula Dei pakte uit met een heuse wasstraat voor rollators en rolstoelen. Terwijl er gesopt en geboend werd, zorgde muziek voor een vrolijke sfeer en kwam er ook nog een lokale omroep een video-reportage maken. Verder waren er een zomerbingo en een optreden van de Sonsbeekband, met ijs na afloop. Tijdens Gluren bij de Buren zorgde folktrio Eastwind voor betoverende klanken, en bewoners trokken er samen met familie op uit tijdens de wandeling Na patat op pad.

Hoogstede

Op Hoogstede werd volop samen gegeten. De barbecue trok bewoners, familie, mantelzorgers en vrijwilligers in groten getale. DJ Ron zorgde voor de juiste zomermuziek en ook hier werden vrolijke hoeden versierd. Het leverde een middag vol lachende gezichten op.

Het Zomerfestival liet opnieuw zien hoe waardevol het is om samen iets te beleven. Elk huis gaf zijn eigen draai aan de zomer, maar overal stond ontmoeting centraal.

Een groot dankjewel aan alle collega’s, vrijwilligers, bewoners en familieleden die hebben meegeholpen om dit festival tot een succes te maken. Dankzij jullie inzet kijken we terug op warme, zonnige herinneringen die ons nog lang bijblijven. Daar nemen wij onze hoed voor af!

Foto’s: Bingo, barbecue en bovenal gezelligheid, samen genieten tijdens een stralende zomerdag.

De Herensociëteit

van Insula Dei

SAMEN PRATEN EN SAMEN

DENKEN

Iedereen is welkom om mee te praten

Op dinsdagochtend en vrijdagmiddag komt een groep bewoners samen op Insula Dei. Ze noemen zichzelf de Herensociëteit, uiteraard met een knipoog. Want hoewel de naam doet denken aan deftige clubs van vroeger, gaat het hier juist om openheid.

Een gesprek met structuur

De bijeenkomsten beginnen altijd hetzelfde. De koffie staat klaar, de stoelen worden aangeschoven en gespreksleider Frans opent de ochtend. De ochtend verloopt soepel dankzij Frans, de gespreksleider.

Hij zet thema’s op het bord, vat samen en geeft beurten. “Hij is een hele goede leider,” zegt iemand. Er is orde zonder stijfheid: iedereen komt aan bod, ook wie zachter spreekt of even zoekt naar woorden. Dankzij hem blijft de sfeer rustig, respectvol en helder.

Van herinnering naar actualiteit

De onderwerpen die langskomen zijn divers. Soms gaat het over herinneringen die dichtbij liggen, zoals een herdenking of een persoonlijk verhaal. Maar er zijn ook terugkerende onderwerpen, zoals eten en drinken. Herinneringen komen dichtbij wanneer de Indië-herdenking ter sprake komt. Willem Wilbrink, bijna 99 jaar oud, haalt een map tevoorschijn. “Ik heb bijna tweehonderdvijftig gedichten gemaakt,” zegt hij eenvoudig. Zijn stem vult de ruimte, en de groep luistert stil. Na afloop volgt een ingetogen applaus.

Maar ook voeren de deelnemers het gesprek over de actualiteit van vandaag. Krantenkoppen blijven hier niet vluchtig, maar worden uitgediept. Wat is de status van de politiek? Welke keuzes zijn belangrijk voor zorg, onderwijs of pensioen? Ook wereldthema’s komen langs: de rol van Europa, de onrust in het Midden-Oosten, de grondstoffen in Afrika en het klimaat dat grenzen en belangen verandert. Dankzij de verschillende achtergronden van de deelnemers — bestuur, techniek, onderwijs, kunst en zorg — krijgt elk onderwerp meer diepgang. De een controleert de feiten, de ander plaatst het in een historische context, en weer een ander vertelt hoe

het in de praktijk werkt. Zo ontstaat een compleet beeld, zonder dat iemand het laatste woord hoeft te hebben.

Waardig ouder worden

Tussen alle grote thema’s klinkt regelmatig een persoonlijke vraag: hoe blijf je waardig ouder worden? De antwoorden zijn vaak eenvoudig maar betekenisvol: door elkaar te blijven zien, door te luisteren en door het gesprek levend te houden. “Je bent altijd welkom, de koffie staat klaar,” zegt een van de heren. In dat ene zinnetje klinkt de kracht van de sociëteit door: gastvrijheid en verbondenheid.

Meer dan een koffieronde

Wat deze ochtenden bijzonder maakt, is dat ze verder gaan dan zomaar een praatje bij de koffie. Er is ruimte voor herinnering, reflectie en ontmoeting. De gesprekken houden het geheugen scherp en geven betekenis aan nieuws dat soms ver weg lijkt. Tegelijkertijd bieden ze steun en herkenning in het dagelijks leven. Aan het eind van de ochtend raken de kopjes leeg en de hoofden vol. Er is geen applaus en geen hamerslag nodig. De waarde zit in de uitwisseling zelf. Samen praten is samen denken, en samen denken is ook samen zorgen, voor het geheugen, voor de actualiteit en vooral voor elkaar. De Herensociëteit is daarmee een stille kracht op dinsdag- en vrijdagochtend. Een plek waar ervaring telt, waar verschillen waardevol zijn en waar iedereen welkom is.

De gesprekken houden het geheugen scherp en geven betekenis aan nieuws dat soms ver weg lijkt.

Van Londen tot Arnhem

De eerste herensociëteiten ontstonden in de achttiende eeuw in Londen. Daar kwamen rijke mannen samen om te praten over politiek, kunst en wetenschap. Een lidmaatschap liet zien dat je meetelde in de maatschappij. Tegenwoordig gaat het minder om status en meer om ontmoeting. Bij de Herensociëteit van DrieGasthuizenGroep is iedereen welkom, man of vrouw, bewoner of naaste. Want juist door verschillen te verbinden, ontstaan de mooiste gesprekken.

WONEN MET VERTROUWEN

DGG Dichtbij

DUIDELIJKE ROUTINES GEVEN RUST

Dit is veiligheid die je kunt voelen

Het brandalarm klinkt. Lampjes knipperen. De collega’s van de afdeling weten direct wat ze moeten doen. In de huiskamer blijven de stemmen zacht. Collega’s en bewoners staan rustig op. Wie steun nodig heeft, krijgt een arm. De deur gaat open, de route is vrij. De procedure wordt stap voor stap gevolgd. Iemand legt een hand op een schouder, een ander zegt: “We gaan samen.” Buiten ademt iedereen uit. De spanning zakt. Dit is veiligheid die je kunt voelen.

Caroline Paanakker werkt sinds 1987 bij DrieGasthuizenGroep en haar huidige rol is adviseur Hospitality & Gebouwveiligheid én hoofd BHV. Ze combineert duidelijkheid met menselijkheid: heldere stappen, vaak oefenen en altijd aandacht voor wat onze bewoners nodig hebben. “Als de basis klopt,” zegt ze, “blijft het rustig. Ook als het wél even spannend is.”

Luisteren in de gang

Caroline gaat niet in een vergaderzaal zitten, maar zoekt bewoners actief op in de gangen van de woonzorglocaties.

Daar gaat ze in gesprek en luistert ze naar hun zorgen. Ze vraagt: “Waar zit voor u de spanning? Wat zou helpen?”

Door goed te luisteren kwamen er kleine maar slimme verbeteringen. Zo hangen er bij sommige kamers extra kaartjes met de vluchtroute. En een bewoner die zich met zijn rollator niet prettig voelde in een smalle doorgang?

Caroline liep mee, keek mee en paste de looplijn meteen aan. In de volgende ronde was het opgelost.

‘Als de basis klopt, blijft het rustig. Ook als het wél even spannend is.’

Duidelijke routines geven rust Van bewoners wordt niet verwacht dat ze protocollen kennen. Zij moeten er gewoon op kunnen vertrouwen dat alles klopt. Daarom loopt Caroline

elk kwartaal door de woonzorglocaties om alles te controleren: van noodverlichting tot vluchtroutes. In de appartementencomplexen doet beveiligingspartner G4S om de twee weken een ronde. Collega’s volgen regelmatig een BHV-training en nieuwe medewerkers krijgen direct op de werkvloer duidelijke uitleg. “Als je met mij iets bespreekt dat niet in orde is, dan moet ik er iets mee,” zegt Caroline. “Ik wil nooit kunnen zeggen: ik heb het niet geweten.”

Korte lijnen met de brandweer

Het contact met de brandweer is, zoals Caroline het noemt, “zeer intensief en positief”. Bij vragen is er direct overleg: bij controles kijkt de brandweer steekproefsgewijs mee. Dat houdt iedereen scherp, zonder dat het onrust geeft. De afspraak is simpel: zie je iets, pak het meteen op. Zo blijft de sfeer rustig en weten collega’s precies wat te doen, óók als er een alarm klinkt.

‘Als je met mij iets bespreekt dat niet in orde is, dan moet ik er iets mee. Ik wil nooit kunnen zeggen: ik heb het niet geweten.’

Gewoon menselijk

Brandveiligheid gaat niet alleen over regels en lijstjes, maar vooral over mensen. Goed kijken, rustig uitleggen en serieus nemen wat bewoners en collega’s opmerken. Soms is dat zo simpel als een stoel verplaatsen zodat de route vrij blijft. Soms gaat het om gedrag, zoals niet roken in bed. Caroline: “Dat gesprek voeren we. Duidelijk en vriendelijk. Veiligheid gaat nu eenmaal altijd voor.”

Tot slot: spanning wordt rust Wat Caroline drijft, is eenvoudig en sterk: bewoners en collega’s moeten zich veilig voelen. “Als het alarm gaat, wil je dat iedereen weet wat te doen. Dan wordt spanning rust. En voelt het huis weer als thuis.”

Herfstpuzzels Doe je mee?

Puzzeltijd!

Tijd om je hersens te laten kraken met onze herfstpuzzels. Doe mee en stuur je oplossingen naar communicatie@driegasthuizengroep.nl. De oplossing van de vorige keer was Natuur. De winnaars zijn de deelnemers van Dagbesteding Velperhof. Zij ontvangen binnenkort een lekkere verrassing! Ook deze keer zijn er leuke prijsjes te winnen.

Los deze kruiswoordpuzzel op en ontdek het woord onderaan. Weet jij de oplossing?

KRUISWOORDPUZZEL

Mail jouw antwoord naar communicatie@driegasthuizengroep.nl.

Horizontaal

3 Amerikaans feest 4 Langwerpig kledingstuk 8 Lichtje van wax 10 Bouwsel van spin 12 Onstuimig

Verticaal

1 Huis van kabouter 2 Vrucht in bolster 5 Loof van bomen 6 Zondagmiddagactiviteit 7 Warmtebron

9 Prettige sfeer 11 Oranje groente

Oplossing

WOORDZOEKER

Zoek de woorden

Zoek alle woorden die met de herfst te maken hebben. Heb je de oplossing gevonden? Stuur hem op naar communicatie@driegasthuizengroep.nl.

Oplossing

BEUKENNOOTJE BINNEN

BLAADJES

BOEK

BOOM

BOS

BRUIN

EGEL EIKELTJES

GEEL GUUR

HAARDVUUR

HERFST

KAAL

KASTANJES KOUD

LAARZEN

PADDENSTOEL

REGEN

REGENJAS

REGENLAARS

ROOD STORM

STRUIK THEE

VOGELS WIND WORM

10 VERSCHILLEN Zie jij de 10 verschillen?

Welkom bij onze locatie Klingelpoort. Bij Klingelpoort is het goed wonen, maar vandaag klopt er iets niet… Vind jij de 10 verschillen?

HERFSTVERSJE Los de rebus op!

De herfst brengt kleuren, geuren en herinneringen die ons hart verwarmen. Bladeren dansen door de wind, terwijl de dagen korter worden en de avonden knusser. Dit versje nodigt je uit om samen te genieten van de kleine momenten die dit seizoen zo bijzonder maken.

Blaadjes dwarrelen zachtjes neer, de wind waait heen en weer.

Eikels, paddenstoelen, rood en bruin, de herfst kan zo gezellig zijn!

REBUS Los de rebus op!

Kun jij deze herfstige rebus oplossen? Zet de plaatjes om in woorden en ontdek het antwoord.

KLEURPLAAT

Ontspan met de najaarskleurplaat!

De herfst is een kleurrijk seizoen: rode blaadjes, gele eikels en bruine paddenstoelen. Deze kleurplaat staat vol met alles wat de herfst zo mooi maakt. Pak je potloden, verf of stiften en geef de plaat jouw eigen kleuren.

Word ambassadeur! Jouw verhaal verdient een podium

Bij DrieGasthuizenGroep en Thuiszorg Groot Gelre zie ik dagelijks hoeveel moois er gebeurt: collega’s die met aandacht werken, bewoners die genieten van kleine momenten en teams die samen het verschil maken. Juist de persoonlijke verhalen laten zien hoe bijzonder werken, wonen en leven bij ons is.

Anke van Breukelen

Die verhalen raken, inspireren en verbinden. Ze laten zien wie we zijn, wat we belangrijk vinden en waar we voor staan: kwaliteit van bestaan voor bewoners, cliënten, huurders, mantelzorgers, vrijwilligers, naasten en collega’s. Precies daarom willen we deze verhalen samen ophalen en delen.

Inspiratie

Elke dag gebeuren er bijzondere dingen. Een glimlach, een fijn gesprek of een klein gebaar kan net zo betekenisvol zijn als een grote gebeurtenis of activiteit.Als communicatieteam laten we zien wat er binnen onze organisatie leeft. Dat doen we via intranet, social media, nieuwsbrieven en ons magazine. We schrijven, filmen en fotograferen, maar de verhalen die het meest raken komen van jullie zelf. Samen kunnen we laten zien hoe zorg met aandacht er in het dagelijks leven uitziet.

Wil jij jouw verhaal vertellen?

Om die verhalen nog beter te kunnen vertellen, zoeken we mensen die hun ervaring willen delen. We noemen hen onze ambassadeurs. Ambassadeur zijn hoeft niet groot of ingewikkeld te zijn. Het kan in een kort interview, een foto met een quote of een persoonlijk verhaal. Soms is één zin al genoeg om anderen te raken.

We helpen je graag om jouw verhaal te vertellen op een manier die bij jou past. Misschien denk je: is mijn verhaal wel bijzonder genoeg? Ja dus. Juist jouw ervaring laat zien wat zorg met aandacht betekent.

Wil jij jouw verhaal met ons delen?

Stuur dan een e-mail aan het communicatieteam via: communicatie@driegasthuizengroep.nl

Column Hans

De toekomst van de ouderenzorg: van Betutteling naar Betekenis

Hoe ziet de zorg eruit over tien jaar? Die vraag leeft sterk onder burgers, professionals en beleidsmakers. Wat duidelijk is: de samenleving verlangt naar een zorgsysteem dat mensgerichter, waardevoller en meer op maat is ingericht.

Geen zorg meer waarin mensen ‘zitten te wachten’ tot iets gebeurt, maar waarin zij zelf actief blijven, hun eigen leven leiden en worden gezien in hun eigen waarde. Mensen willen regie over hun leven houden ook als zorg nodig is. De toekomst van zorg staat in het teken van zelfredzaamheid, autonomie en menselijkheid. Privacy, vrijheid en het recht op eigen keuzes vormen belangrijke uitgangspunten. Er is een duidelijke behoefte aan een leven zonder betutteling, waarin ouderen en zorgvragers worden aangemoedigd actief te blijven en bij te dragen aan hun omgeving. Ook het sociale aspect krijgt nadruk: samenleven in kleine gemeenschappen waarin men naar elkaar omkijkt. De zorg is dan geen dienst die ‘gegeven’ wordt, maar een netwerk van betrokkenheid en nabijheid.

‘Mensen willen regie over hun leven houden ook als zorg nodig is’

Een andere zorgomgeving

Er leeft een verlangen naar woonvormen die tussen zelfstandig wonen en het verpleeghuis in zitten. Denk aan woongemeenschappen waar mensen samenleven met enige ondersteuning, zonder direct opgenomen te worden in een medische setting. Dit vraagt om bewustwording: wanneer heb ik echt intensieve zorg nodig en wanneer kan ik nog samen met anderen de last dragen? De organisatie van zorg

verandert in deze visie fundamenteel. Niet meer alles overnemen, maar afstemmen op wat iemand nodig heeft en zelf wil. Eigen regie staat centraal, ook bij de inzet van hulpmiddelen, zorgverleners en technologie.

Cultuuromslag

Dit betekent durven loslaten van bestaande structuren. Meer opties aanbieden die aansluiten bij levensstijlen, wensen en mogelijkheden van mensen. Dit vraagt aan familie en naasten om in actie te komen, samen mét en niet vóór de zorgvrager. Wat betreft de samenleving legt dit meer verantwoordelijkheid bij de burger zelf en leren onderscheiden wat iemand zelf kan en waarvoor hulp nodig is. En de acceptatie dat niet alles maakbaar of risicoloos is.

De zorg van de toekomst is niet ‘meer van hetzelfde’ met een technisch sausje. Het is een fundamenteel andere manier van denken over wat een goed leven is, ook als je kwetsbaar bent. Het vraagt lef, samenwerking en vooral: vertrouwen in de mens zelf. Zorg wordt niet langer ‘geleverd’, maar ontstaat in de ontmoeting tussen mensen, organisaties en een samenleving die elkaar ziet.

Namens de CCR, Hans Breunissen

Voorzitter

Contactgegevens

DrieGasthuizenGroep

Rijnstraat 71, 6811 EZ Arnhem 026 354 94 15 | info@driegasthuizengroep.nl

Bereikbaar op werkdagen tussen 8:30 en 17:00 uur www.driegasthuizengroep.nl

Woonzorglocaties

Drie Gasthuizen

Rosendaalseweg 485, 6824 KK Arnhem

Insula Dei

Velperweg 139, 6824 HK Arnhem

Huize Kohlmann

Beekstraat 40, 6811 DW Arnhem

Heijendaal

Sint Elisabethshof 201, 6812 AX Arnhem

Hoogstede

Utrechtseweg 265, 6812 AG Arnhem

Klingelpoort

Het Maisveld 1 t/m 49, 6812 DV Arnhem

Westerkade

Westervoortsedijk 12, 6827 AS Arnhem

Voor klachten of vragen

Klachtenfunctionaris cliënten locatie Drie

Gasthuizen, Heijendaal, Hoogstede, Klingelpoort, Westerkade en Thuiszorg Groot Gelre: Harold Rox 06 5369 5952 | klachtenfunctionaris@driegasthuizengroep.nl

Onafhankelijk klachtenfunctionaris cliënten locatie Huize Kohlmann en Insula Dei: Peter den Braber 06 4813 1871 | entjero@hotmail.com

Onafhankelijk cliëntenvertrouwenspersoon onvrijwillige zorg (via Stemgever) locatie Insula Dei: Hennie Kuiperij 06 1031 9533 | henniekuiperij@stemgever.nl

Onafhankelijk cliëntenvertrouwenspersoon onvrijwillige zorg (via Stemgever) locatie Drie Gasthuizen, Heijendaal, Hoogstede, Huize Kohlmann, Klingelpoort en Westerkade: Marjon de Grave 06 3048 5920 | marjondegrave@stemgever.nl

Thuiszorg Groot Gelre

Rosendaalseweg 485, 6824 KK Arnhem 026 363 92 23 | info@thuiszorggrootgelre.nl

Bereikbaar op werkdagen tussen 8:30 en 17:00 uur www.driegasthuizengroep.nl

Appartementencomplexen

Altevelt

Beethovenlaan 30 t/m 48, Lisztstraat 7 t/m 21, 6815 CR Arnhem

Bartholdy

Mendelssohnlaan 1-1 t/m 1-33, 6815 ET Arnhem

Carrousel

Kermisland 22 t/m 100, 6825 JC Arnhem Petersborg

Slochterenweg 42-180, 6835 DW Arnhem

Tuinpoort

Tuinstraat 108 t/m 250, 6828 BE Arnhem

Watergaerde

Monnikensteeg 1-1 t/m 1-71 en 3-1 t/m 21-4, 6823 AA Arnhem

Overige handige contactpunten

Vrijwilligerscoördinator: Jolanda Engelen vrijwilligers@driegasthuizengroep.nl

Centrale Cliëntenraad: DrieGasthuizenGroep

T.a.v. Cliëntenraadondersteuner Rijnstraat 71, 6811 EZ Arnhem 06 4510 4813 | clientenraad@driegasthuizengroep.nl

Communicatieafdeling (ideeën voor magazine of verhalen): communicatie@driegasthuizengroep.nl

Meer informatie?

KlantContactCentrum

Postbus 2023, 6802 CA Arnhem 026 354 94 15 | klantcontactcentrum@driegasthuizengroep.nl

Kennis en expertise

Met volledige aandacht

Hulp nodig bij complexe gezondheidsproblemen? Behandel- en expertisecentrum ParaGo ondersteunt u bij een hulpvraag. Of u nu in uw eigen huis, in een woonzorgcentrum of in een instelling woont.

Specialisaties

We hebben dan ook veel expertise en gespecialiseerde behandelaars in huis, zoals:

 Specialist ouderengeneeskunde

 Basisartsen

 Verpleegkundig specialisten

 Physician assistants

 Psychologen

 Psychomotorisch therapeuten

 Ergotherapeuten

 Diëtisten

 Logopedisten

 Fysiotherapeuten

 Bewegingsagogen

Meer informatie? Kijk op Parago.nl