MAGAZINE

EEN LOGISCHE BEWEGING SPORTFOTOGRAFIE ALS NATUURLIJK VERVOLG
CULINAIR STILLEVEN(d) OVER DE STREEP DOOR SMAAK
UPSIDE DOWN MAAKBARE VERHALEN
portfolio van DIRK VELDMAN


![]()

EEN LOGISCHE BEWEGING SPORTFOTOGRAFIE ALS NATUURLIJK VERVOLG
CULINAIR STILLEVEN(d) OVER DE STREEP DOOR SMAAK
UPSIDE DOWN MAAKBARE VERHALEN


Fotografie was al lange tijd een vast onderdeel van mijn leven voordat ik me bewust op sportfotografie richtte. Ik fotografeerde veel, experimenteerde en zocht naar beelden die gevoel en verhaal combineerden. Toch was ik nog op zoek naar een vorm waarin alles samenkwam.
Die vond ik uiteindelijk in sport.

Omdat sport altijd mijn passie is geweest, voelde volleybal als een logische keuze om te starten met sportfotografie. Ik heb zelf jarenlang gevolleybald en ken het spel door en door.
Die ervaring gaf me een natuurlijk voordeel: Ik wist wanneer een moment eraan kwam, herkende spanning in lichaamstaal en begreep het ritme van een wedstrijd.
Dat maakte de overstap naar sportfotografie niet alleen logisch, maar ook toegankelijk. Bij Zwolle Topvolleybal merkte ik voor het eerst dat het écht klikte. Langs de lijn voelde ik dat fotografie en sport naadloos in elkaar overliepen.
De snelheid van het spel, de intensiteit van de rally’s en de emoties die elkaar razendsnel opvolgen, pasten bij de manier waarop ik wilde fotograferen. Mijn camera werd geen afstandelijk instrument, maar een manier om het spel van dichtbij te beleven.
Wat me vooral aantrok in sportfotografie is de eerlijkheid ervan. Momenten laten zich niet sturen of herhalen. Je moet scherp zijn, meebewegen en vertrouwen op je gevoel. Juist die toegankelijkheid en puurheid maakten dat ik wist: dit is waar ik verder in wil groeien. Sportfotografie werd daarmee geen experiment, maar een vanzelfsprekende richting. Een plek waar mijn ervaring, passie en fotografie samenkomen.








Foto’s van juichende sporters hebben een enorme sprekende kracht. Ze vangen pure emotie: Vreugde, ontlading, trots en overwinning in één moment. Die intensiteit werkt aanstekelijk en trekt direct de aandacht van de kijker. Zulke beelden vertellen zonder woorden een verhaal van inzet, doorzettingsvermogen en succes, en laten de energie van het sportmoment opnieuw beleven.














Wanneer alle lampen doven en alleen het licht van de artiest overblijft, moet je direct schakelen: Sluitertijd verhogen, belichting aanpassen, positie kiezen. Observeer het ritme, voorspel lichtpieken, blijf kalm en fotografeer precies op het beslissende moment, zonder paniek of twijfel.

Fotograferen bij evenementen met het aanwezige licht is een uitdaging die bruist van energie. Je stapt een ruimte binnen waar lampen flikkeren, kleuren botsen en schaduwen onverwachte verhalen vertellen. Dat licht is nooit netjes of voorspelbaar, en precies daarin schuilt de charme. Je moet snel lezen wat er gebeurt, anticiperen op beweging en emoties vangen voordat ze verdwijnen in het rumoer. Zonder flits word je gedwongen creatief te denken. Hoge ISO’s, open diafragma’s en precieze timing worden je gereedschap. Elke keuze heeft gevolgen: Ruis kan sfeer worden, bewegingsonscherpte kan dynamiek toevoegen. Het aanwezige licht vormt geen obstakel, maar een eigenzinnige partner die je constant uitdaagt.
Bij evenementen voel je de spanning van het moment. Een artiest in tegenlicht, een spreker gevangen in een smalle spot, een lach oplichtend door een scherm. Je werkt op het randje van technisch kunnen en vertrouwt op intuïtie. Dat maakt elke geslaagde foto extra bevredigend. Het is een spel van durf en aandacht, waarin je leert loslaten en kijken.





Een open kader creëert spanning omdat het beeld bewust onvolledig is. Niet alles wordt getoond, en precies dat activeert de verbeelding van de kijker. Wat buiten het frame valt, wordt net zo belangrijk als wat erin zit. Het oog zoekt randen af, vermoedt beweging en vult het ontbrekende zelf in. Een open kader suggereert dat het moment groter is dan de foto. Het beeld lijkt door te lopen, alsof de scène zich buiten de grenzen voortzet. Dat geeft dynamiek en onrust, maar ook betrokkenheid. De kijker wordt geen passieve waarnemer, maar een deelnemer die moet meedenken. Door elementen aan te snijden of ruimte open te laten, ontstaat een gevoel van toeval en nabijheid. De foto voelt minder afgerond, minder veilig. Juist in die onafheid schuilt spanning, omdat het beeld vragen stelt in plaats van antwoorden te geven.

De foto’s links: Drie door sous chef Timko Buitenhuis opgemaakte voorgerechten van Restaurant Het Voorhuys in Emmeloord, gefotografeerd als culinaire ansichtkaarten.

Het verschil tussen een traditioneel stilleven en een culinaire foto zit voor mij minder in de techniek en meer in de aard van het onderwerp. Een klassiek stilleven is op zichzelf gesloten. Het beeld is het onderwerp. De uitdaging zit in balans, vorm en licht, maar het resultaat blijft autonoom en afstandelijk. Het vertelt weinig over wat eraan voorafging of wat erna komt. Bij culinaire fotografie is dat anders. Eten draagt context in zich. Het verwijst automatisch naar bereiding, smaak, geur en het moment waarop het geconsumeerd wordt. Zelfs in volledige stilstand suggereert het handeling.
Dat maakt het spannender om te fotograferen. Je werkt met verwachtingen in plaats van alleen met vormen. Waar een stilleven vraagt om perfectie en rust, mag een culinaire foto leven met kleine onvolkomenheden. Een kruimel, een druppel, een lichte verschuiving: ze versterken het verhaal. Het beeld voelt minder afgerond, minder definitief. Juist daardoor blijft het open en levendig, en nodigt het uit tot verbeelding in plaats van alleen bewondering.

Als fotograaf geniet ik van de autonomie om mijn eigen scène te creëren. Waar ik voorheen afhankelijk was van natuurlijk lichtbronnen, zoals de zon of een specifiek raam, heeft de integratie van diverse flitsers mijn speelveld aanzienlijk vergroot. Dit biedt een uitgebreid palet aan mogelijkheden. Licht is niet langer een element dat ik afwacht, maar een component die ik bewust inzet en vormgeef. Het aspect dat mij hierin het meest aanspreekt, is het gebruik van één of twee reportageflitsers op statief. Deze beperkte set-up bevordert eenvoud en dwingt tot scherpe keuzes. Met een relatief minimale ingreep kan ik een omgeving die aanvankelijk vlak of onopvallend leek, volledig transformeren. Subtiele accenten, richting en contrast creëren ineens spanning en diepte. Zodoende wordt zelfs een ogenschijnlijk oninteressante locatie een aantrekkelijk decor waarin het beeld tot leven komt. Het werken met flitsers biedt mij de mogelijkheid om de sfeer en het verhaal van het beeld te controleren. Ik kan de aandacht vestigen op specifieke elementen, schaduwen creëren voor diepte en de kleuren versterken. Het betreft een creatief proces dat mij in staat stelt om mijn visie als fotograaf volledig te realiseren. De vrijheid om mijn eigen licht te creëren, is wat fotografie voor mij zo bijzonder maakt.

De flitser doet eigenlijk het tegenovergestelde; De actie wordt bevroren in het frame, maar juist daardoor ontstaat een dynamiek die je als kijker als het ware naar je toe trekt.


Professionele profielfoto met heldere belichting, subtiele lichte schaduwen en een witte achtergrond.
De focus ligt op een natuurlijke expressie en duidelijke details, waardoor het portret fris, toegankelijk en professioneel oogt voor diverse toepassingen.


Een sterke zakelijke portretfoto doet meer dan alleen laten zien hoe iemand eruitziet. Het is vaak de eerste indruk en die telt. Een professioneel portret straalt vertrouwen, toegankelijkheid en deskundigheid uit, en helpt om een herkenbaar en consistent beeld neer te zetten. Dat is waardevol voor klanten, samenwerkingen en professionele profilering.
Tijdens de shoot staat de interactie tussen mij als fotograaf en het model centraal. Door duidelijke begeleiding, open communicatie en een ontspannen werksfeer zorg ik ervoor dat iemand zich op zijn gemak voelt voor de camera.
Dit vertaalt zich in een natuurlijke houding en een authentieke uitstraling, zonder dat het geposeerd aanvoelt. Ik werk met oog voor detail: scherpe beelden, heldere belichting en een rustige uitstraling zorgen ervoor dat het portret overtuigend en professioneel overkomt.
Daarnaast beschik ik over een mobiele studio die ik eenvoudig op verschillende locaties kan opbouwen, zoals op kantoor of op een externe locatie. Zo combineer ik techniek, samenwerking en flexibiliteit om portretten te maken die professioneel zijn, maar ook persoonlijk en toegankelijk aanvoelen.





