Issuu

ucatieve uitgaven

BIEB

Bet-tijd Marijke Umans

Kijker educatieve uitgaven

Verrekijker 3

Bet-tijd Of Bet, Bet, retteketet schrijft een dagboek en heeft daarbij pret J

11 februari Mijn liefste dagboek! ik kreeg je net van mijn aller-, aller-, allerbeste vriendin Lin. Ze woont achter mijn hoekje en ik zie haar bijna elke dag. Ik, dat is dus BET! Ik heb vier oudere zussen, geen broer en ook geen kat meer (arm Snorreke, daar vertel ik je later over!) Ik ben per ongeluk een meisje. Geloof je dat? PER ONGELUK!!! 1

Dat komt namelijk zo. Mijn mama en papa deden hun best om een jongen te krijgen. Na vier meisjes dachten ze dat het eindelijk was gelukt. Ze schilderden de babykamer blauw, keken uit naar een zoon en verzonnen heel wat jongensnamen. Rik. Dat zou het worden. Even dachten ze nog aan Beer, Koenraad, Flor of Stef, maar dat paste niet zo goed in het rijtje van Floor, Sander, Lisa en Saar, vonden ze. Toen ik geboren werd, waren ze in shock! Geen piemel te bespeuren … en iedereen zei het nog zo, DIT WORDT EEN JONGEN! Omdat ze niet meteen een meisjesnaam hadden (stel je voor dat ik Rik zou heten als meisje) lag ik zonder naam in het glazen bed van het ziekenhuis. Waarschijnlijk heeft dat bedje hen op het idee gebracht om mij BET te noemen (na een WEEK zonder naam hé!) Omdat ze het zo jammer vinden dat ik geen zoon ben, doen ze soms alsof ik dat wel ben! Mijn haar is zo kort als wat en ik krijg nooit een rokje (ja, wel voor de jeugdbeweging en voor school. Voor school MOET het wel, want daar zitten alleen maar meisjes. 2

Ik vind het niet zo erg dat ze doen alsof ik een jongen ben, maar ik vind wel dat je dat moest weten (hoewel dat mijn zussen het geweldig vinden om me ermee te plagen. Iedereen weet blijkbaar dat ik een jongen had moeten zijn … niks geheim aan). Ik voel me een echt meisje, al zie ik er dus HELAAS zo niet uit (nog niet, pas als ik borstjes krijg, zal het veranderen). In sommige winkels spreken ze me nu aan als “jongen” écht waar. Mijn vriendin Lin helpt me om er wat meer uit te zien als een meisje. Ze heeft een grote kleerkast en die hangt VOL rokjes en jurken. Altijd leuk bij Lin dus. Dank je wel, Lin, voor dit dagboek. Vanaf nu kan ik schrijven, schrijven, schrijven wat ik denk (en niemand hoeft dat te weten … mijn dagboek is voor mij, en voor mij alleen!) Dag allerliefste dagboek! KUS VAN BET (retteketet, pret vet) hihi

12 februari Ik zit nu al in het vierde leerjaar! Bijna klaar met de school waar ik niet van hou. Écht. Sinds het eerste leerjaar ga ik met buikpijn naar school. Mijn school is saai, stom én streng. Ik heb weinig vriendinnen in de klas. Ja, wel Trien, maar ik zwijg over FLEUR!!! Bladverspilling, de pestkop van de klas. Of toch de pestkop voor mij … NIET LEUK!!!!!!! Ik heb een juf die ALTIJD rokjes draagt, winter, zomer, sneeuw, regen, wind … en elke dag een ander! Écht waar! Ik denk dat ze net het tegenovergestelde doet als ik. Volgens mij draagt ze NOOIT een broek (heel misschien om in te slapen, dat weet ik niet). Mijn juf heet juf Hannuit. Haar haar is spierWIT, haar nagels rood, en lang. Echt zo lang, ik snap niet dat ze niet breken. Soms krassen ze op het krijtbord. Kippenvel krijg ik ervan. Dan krimp ik helemaal in elkaar. Zo’n krassend geluid dus, bah! 6

De juf is lief, al kijkt ze wel wat streng door haar grote ogen. Ze heeft een kleine mond en die staat vaak zuur. De juf houdt van gedichtjes, NET ZOALS IK, zo cool. Deze morgen mocht ik vooraan in de klas. Net een podium. De kinderen van de klas vormden het publiek. Ik leer niet graag mijn lessen, maar gedichtjes gaan VANZELF! Dagboekje lief ik ben geen dief ik ben en blijf Bet van retteke-retteke-tet! ik ga slapen, doe mijn ogen toe en aai lov joe!! (toedeloe, toedeloe, toedeloe) KUS BET XXXX

13 februari Lin en ik worden er steeds beter in. We noemen het spel “pluk en heb geluk!” of soms ook wel de tenenpluk van Lin en Bet. Het is een geheim en ook stiekem verboden. Het gaat zo. Je loopt blokje rond, op blote voeten. Dan probeer je zonder dat iemand het ziet en zonder iets te beschadigen, een bloem te plukken uit een voortuin waar je voorbij loopt. Maar wel met je tenen! Je moet ook blijven wandelen … Haha. Het is niet makkelijk en niet ongevaarlijk. Laatst plukte Lin een roos, haha, niet slim! Een teen met prikker. Eigenlijk was dat een beetje onze straf. Want ja, écht braaf is het niet. Het spel begon met wilde bloemen. Maar Lin en ik vinden voortuinen nét iets spannender. We plukken wel niet bij eender welk huis. Bij mevrouw Snoep plukken we niets! Want ja, veel snoep zou het ons niet opleveren dan …

9 maart Een maand. Een hele maand geleden dat ik je schreef. Sorry worrie … Maar nu heb ik weer nieuws. Groot nieuws… WANT dagboekje, ik mag toneelspelen! Bij Marie-Thérèse. Had ik al over haar verteld? Ze woont in de tien-cent-club. Samen met andere oude vrouwtjes en meneertjes die niet meer thuis kunnen wonen. Iedereen heeft een eigen kamer. Het gebouw is groot. Mama en ik gaan vaak bij Marie-Thérèse op bezoek. Omdat ze eenzaam is, denk ik. Soms gaan we samen naar de winkel. Ik mag haar dan duwen in haar rolstoel. In de winkel toch. Op straat niet, daar zijn te veel bobbels. Stel je voor dat het wiel blijft haperen achter een steentje dat loszit en dat ze dan valt! Boem, op haar gezicht! Daar mag ik niet aan denken … Marie-thérèse heeft een supergrote postzegelverzameling.

Ik verzamelde steentjes. Van overal en nergens. Maar nu dus ook postzegels. Want als Marie-Thérèse er niet meer is, krijg ik héél haar verzameling. Echt waar! Dat zijn heel veel postzegels. Ik denk niet dat het nog lang zal duren tegen dat ze er niet meer is. Ze is oud én beweegt eigenlijk al bijna niet meer. Ze lijkt een beetje een oude schildpad. Van mama mag ik dat niet zeggen, ze vindt het onbeleefd.

Het toneel dus. Ik mag BOOM spelen. Dat lijkt misschien niet zo leuk, maar écht, dat is is het wel. Ik oefen vaak, want zo stilstaan, dat is pas moeilijk. Mijn boom vangt veel wind. Bijna storm. Maar het mag. Zolang ik maar geen lawaai maak, mag ik wapperen. Ik kijk naar veel bomen nu. Om te kijken hoe ze wapperen, dan kan ik het écht goed doen. Soms oefen ik in bed. Liggend stil zijn is makkelijker. Haha, ik ga nu wat oefenen … Slaap lekker! LIEFS van BOOMBET

25 maart Boom zijn lukt al aardig. Ik ben er zeker van dat ik net een echte zal lijken. Misschien krijg ik dan volgend jaar wel een sprekende rol. Of de hoofdrol spelen zou nog beter zijn. Stel je voor! Ik droom ervan. Ik wil graag beroemd worden. Als zangeres of filmster. Ik zal mijn handtekening wat oefenen. Want als ik beroemd word, wil vast iedereen een handtekening van me … Vandaag was Bertje op straat. Ik ben nog steeds op Bertje, al van de DERDE kleuterklas, lang hé?! Vandaag kwam hij buiten met de Sprinkhaan. Die engerd! De Sprinkhaan hé, niet Bertje. Hij is smal, lang en ziet er griezelig uit. Zijn ogen zijn donker. Ik wil hem NOOIT alleen tegenkomen. Ik ben bang voor hem. Zijn blik staat bijna altijd boos, bliksemboos. Hij wordt gepest. Op school én door zijn broer thuis. Ik word hier ook vaak gepest hoor door mijn vier zussen! Ze maken me bang, maken me dingen wijs en lachen me soms uit. Dat vind ik wel heel gemeen, maar ik kan nog steeds lachen. De sprinkhaan dus niet meer. 13

Alleen met zijn eigen stomme grappen waar ik NIKS van begrijp. Mijn zussen plagen meer dan pesten. De broer van de Sprinkhaan haalt écht lelijke dingen met hem uit. Misschien kijkt de Sprinkhaan daarom altijd zo nors. als de Sprinkhaan lacht (alleen maar om zijn eigen grapjes) lijkt hij wel een vampier. We noemen hem de sprinkhaan omdat hij er wat op lijkt door zijn smal gezicht. Gelukkig komt Bertje meestal alleen op straat en laat hij die griezel thuis. Ik vind het wel heel erg voor de Sprinkhaan. Dat hij er zo uitziet én gepest wordt. Bertje zegt dat zijn broer hem al eens een hele dag heeft opgesloten in de kast. Zo gemeen! Ik vraag me wel af of hij dan ook moest plassen in de kast, want ja, een hele dag …) We spelen vaak op straat. Daar vertel ik je zeker nog meer over hoor, lief dagboekje. Want buiten spelen is altijd super leuk! ToeDeLoeeeeeee Kus van Bet 14

30 maart Mama gelooft me niet. Ik ben overtuigd. Vandaag zat er een spin op mijn hoofd. Neen, geen gewone spin. Geen kleintje. Ik zag de poten voor mijn ogen. Het gebeurde in ons buitenhuis. We gaan er bijna elk weekend naartoe. We hebben daar een veld vol aardappelen, boontjes en dieren. Ik vind het daar echt geweldig. We hebben vijvers vol vis, een waterput en heel veel bomen. Ik hou van dieren. Écht waar. Maar van spinnen? Dat is wat anders. Ik stond onder onze bananenboom (oké, er groeien niet echt bananen aan, maar de bladeren lijken erop, dus noemen we de boom zo). En ineens … poten voor mijn ogen! Ik heb niet gegild, ik heb alles bij elkaar gekrijst! Horror! Ik liep naar binnen. Helemaal overstuur. Mijn kleren moesten uit! Meteen en allemaal. De spin kon overal zitten intussen. Brr, ik ril terug over mijn hele lijf als ik eraan den. Ik voel ze nog kriebelen …

Mama moest me kalmeren met koud water. Anders stopte ik niet met gillen. Het was volgens mij een zeldzame soort. Met grote lange poten, vol haar. Toen ik helemaal in mijn blootje stond en wat afgekoeld was door de kou, werd ik terug een beetje rustig. (Maar niet minder bang …) Hopelijk vannacht geen spinnendromen … brrr. Ik denk wel aan Bertje of oefen nog wat boom … KUS SPINBET

11 april De vakantie is alweer voorbij. Wij zijn thuis gebleven. Bertje niet. Die is een hele week naar de Ardennen geweest met zijn familie. JALOERS! Ik ga écht graag naar Ardennen. Meestal om de koeien te drijven, grote wandelingen te maken in het bos (altijd avontuur) of gewoon om op vakantie te zijn. Wij gaan meestal in de kerstvakantie en in de zomer. In de lente gaan we altijd even op weekend met héél de familie. Mama heeft zeven zussen en vijf broers. De meeste tantes en nonkels hebben twee of drie kinderen. Ik wil later als ik groot ben drie kinderen. Geen vijf en zeker geen zeven. Mijn tantes en nonkels houden bijna allemaal van gek doen. Van zich verkleden en van lawaai maken. Lin en ik verkleden ons vaak. Zo grappig! We spelen altijd dat we iemand anders zijn. Mama maakt bijna elk jaar een nieuw kostuum voor carnaval. Ik help haar vaak.

Ik kan zelf al wat naaien. Soms maak ik kleren voor mijn barbies. Trien haar mama heeft een boekje met kleren voor grote mensen. Achteraan in het boekje staat er steeds een patroon voor poppenkleren. Daar maken we gebruik van … Het laatste patroon was een jumpsuit. ik maak er eentje samen met mama als nachtsuit!! Daaaaag, ik jump mijn bed in, nog zonder suit xx

15 april Vandaag heb ik weer aan Snorreke gedacht. Het is nu precies een half jaar geleden dat ze weg moest. Ik mis ze. Stom dat Saar niet tegen kattenhaar kan. Mijn betoging toen heeft niet geholpen. Ik had nochtans allemaal affiches gemaakt met Snorreke erop, en allemaal affiches met mijn zus Saar. Daar had ik een groot zwart kruis doorgehaald. De woonkamer, hal en keuken hingen vol. Stampvoetend liep ik wel vier dagen ons huis door: snorreke moet blijven, mijn zus moet weg! Ik moest ophouden van mama en papa. Mijn zus vond het namelijk écht erg en blijkbaar kan ze niks doen aan haar allergie.

Mijn zus is dus gebleven en Snorreke is verhuisd naar een oud vrouwtje op een boerderij. Mijn zus kan leuk zijn, maar ook vervelend en pesterig en saai. Snorreke was lief, zacht, knuffelig … Snorreke I MISS YOU

19 april Nog een dikke twee weken en het is weer zover. Dan kan ik iets leuks kiezen voor mijn verjaardag. Vandaag vond ik mijn schminkpop terug op zolder. Toegegeven, ze ziet er niet meer uit. Ik kreeg ze van de Sint dit jaar. Omdat Lin er ééntje gevraagd had voor haar verjaardag, deed ik haar na en vroeg ik er eentje aan de Sint. Stom natuurlijk want dat is helemaaaaaaaal niks voor mij.

Na een week had ik de haren van de pop zo kort geknipt dat ik er niets meer mee kon aanvangen, en de lippenstift bleef niet goed aan haar lippen hangen (en op mijn eigen mond werkte die ook niet). Haar ogen kon je schminken, ja, maar daar vond ik dus écht niks aan. Mijn mama houdt ook niet van schmink. Ze schminkt zich NOOIT!! Lins mama komt haar huis niet eens uit zonder make-up! Ik denk dat ze zelfs de deur niet opendoet als haar ogen geen make-up op hebben! Mevrouw Lip kan er ook wat van! Haar ogen zijn altijd ZO fel, met blauw én zwart en haar lippen knal-knalrood! (Mevrouw Lip kleurt haar lippen buiten de lijntjes, wat erg jammer is. Daardoor lijkt het of haar lippen uitgelopen zijn. Het is écht geen gezicht. Mevrouw Lip is de lieve mevrouw van het snoepwinkeltje op de hoek van mijn straat. We spreken daar elke dag af met de kinderen van de buurt … )

Een leuk cadeautje dus.. misschien droom ik vannacht wel wat ik wil!!! Kus, bijna jarige Bet

Bet heeft een dagboek gekregen van haar beste vriendin Lin. Daarin schrijft ze alles op wat ze meemaakt. Ze trekt bloemen uit met haar tenen, speelt een boom en nog veel meer!

Dit boekje maakt deel uit van de Verrekijkerbieb 3. ISBN 978 90 486 2282 5 Bestelnummer 60 1021 297 KB D/2015/0147/338 NUR 191 Illustraties: Marijke Umans Verantwoordelijke uitgever die Keure Kleine Pathoekeweg 3, 8000 Brugge RPR 0405 108 325 © Copyright die Keure, Brugge

9 789048 622825

Niets uit deze uitgave mag verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt worden door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever. No part of this book may be reproduced in any form by print, microfilm or any other means without written permission from the publisher.