MERKUR ARIANA REINES
LES OGSÅ: Juliana Spahr: Alle med lunger kopla saman. Gjendikta av Ingrid Storholmen og Gunstein Bakke. 2008 CD Wright: Skake. Gjendikta av Gunstein Bakke. 2012 Ariana Reines: Coeur de Lion. Gjendikta av Anna Kleiva. 2015 Mathias R. Samuelsen og Rune F. Hjemås (red.): Ny amerikansk poesi. 2018 Julian Talamantez Brolaski: Råd til dei elskande. Gjendikta av Leif Høghaug. 2018 Claudia Rankine. Medborgar. Gjendikta av Kristina Leganger Iversen og Camara Christina Lundestad Joof. 2018 Nathaniel Farrell: Nykommar. Gjendikta av Martin Ingebrigtsen. 2018 Thalia Field: Fugleelskarar, bakgard. Gjendikta av Rune F. Hjemås. 2019 Ocean Vuong: Natthimmel med kulehòl. Gjendikta av Mathias R. Samuelsen. 2019 Gjendiktingane av Ariana Reines, Julian Talamantez Brolaski, Nathaniel Farrell, Claudia Rankine, Thalia Field og Ocean Vuong er utgitt i samarbeid med Mathias R. Samuelsen og Rune F. Hjemås. Dei har stått for utvalet og hjelpt til med redaksjonelt arbeid og rådgiving undervegs.
MERKUR ARIANA REINES DIKT Gjendikta frå engelsk av Anna Kleiva
Samlaget Oslo 2019
© Det Norske Samlaget 2019 www.samlaget.no Omslag: Jesper Egemar Førtrykk: Type-it AS Skrift: Optima Trykkeri: ScandBook AB, Falun Printed in Sweden ISBN 978-82-521-9035-9
Denne boka er trykt på miljøvennleg papir. Symbola i boka er henta frå Symbols, Signs, and Signets av Ernst Lehner, Dover Pictorial Archives, 1969
‌ this chaos is generated out of a certain water that is not common, not out of Dew, nor Ayre condensed in the caverns of the Earth, or artificially in the Receiver; nor out of water drawn out of the Sea, Fountains, Pitts or Rivers, but out of a certain tortured water, that hath suffered some alteration, obvious it is to All, but known to very few. This water hath all in it that is necessarie to the perfection of the work, without any Extrinsecall Addition. (Thomas Vaughan, Magica Adamica)
1. BLAD
11
2. REDD VERDA
59
3. EG SÅG PÅ KUKEN DIN OG FØRESTILLINGSEVNA MI DAUDA
125
4. MERKUR
155
5. 0
197
BLAD
ARIA
Det er onsdag Eg veit ikkje kven eg er Korleis hamna eg her? Eg veit ikkje Det er ljug Men ikkje heilt Det gjer meg tom Akkurat tom nok Til at du kan tre inn i meg
13
HERMESØYLE
Kolet søv i fjellet Fjellet døljer sjøen Og himmelen er rosenraud og falma av bruk Snøen fell svart nedover det sprokne ansiktet mitt Den fell og den fell Nedover det kaninraude Auget mitt Overflod Og gnieri Er den grufulle persilla I mitt krusete hår Når eg rører ved verda I ditt løvehi Når eg stukar kuken Inn og ut av munnen Når eg viftar med den likegyldig
14
SOLVE
Eg avskyr deg Men eg skal la deg sleppe Gjennom meg. Dumskapen din Smurd utover heile meg Den varme pusten din i øyra I natt er eg den einaste døra Du kan bli driven til Å forsvinne gjennom
15
X
Du får beskjed Om å bere ei sanning I lys av det motsette Tunga som slikkar keramikkbollen Den takkete undersida av det skalla auget ditt I midten I midten Den mjuke midja på ein person Så langt ho kan gå Med det som endar her Instruksen din er å bli verande På meridianen Mellom best og verst I skuggen Av midten Av det som synest å ikkje vere her I skuggen Av midten Der ho spilar seg ut, som du Epileptisk sol bedd gjennom av sjuke blad Under dette overhenget Av konflikt Og det berre om midten Hennar, kva så med Endemåla. Og dine og mine I brusk og blod høgt oppe I skuggen. I skuggen I sola Kven trudde på at ho fann opp Apokalyptisk lyst, som om det var dette hundreåret Som fødde den og ikkje fødselen sjølv, taus Som ein navle Eller ei kva som helst anna greie Medium Til rå
16
SOLKREM
Størrelsen på det eg veit blæs seg ikkje nok Opp til å bøte det utilstrekkelege ved dette Augeblikket der eg kan bli sett Tilsynelatande fullstendig på den måten eit foto er ferdig og skjuler Alt, altså ikkje alt men så Mykje av det eg meinte i det augeblikket det vart teke Du har massar av tid, er noko alle seier, det dummaste Eg nokon gong har høyrt Eg har faen ikkje eingong Tid til å skrive dette akkurat no Ljåen min Lyner i mørkret Kjærleiken min Rotnar på ranka
17
BLINKE BLINKE STJERNELILL
Viss bevisstheita er sverdet som høgg I hjartet og hjartet blør I kunsten og kvinna blør Om natta der kjærleiken hennar er like yndefull Som ei bok i ein båt på den fresande sjøen Kunne då det vonde som krossar det gode I boka hennar vere summen av alt godt Og vondt i verda men også særleg Alt det gode og vonde i kvar Gode Bok og den minst gode boka frå alle verder? Og viss det kunne vere slik kunne då også lyset som blussar opp Kvar gong du med breiddfullt hjarte opnar den arka Der paktene dine brenn I hel og er berga, vere nett det same lyset frå alle ting?
18