Duo’s domineren de designwereld
+ SALONE DEL MOBILE
De trends, de mensen én de kleuren uit Milaan
www.feelathome.be
STATIONSSTRAAT 17, 3191 HEVER (MECHELEN - LEUVEN)
015 51 23 39 - INFO@FEELATHOME.BE
DESIGN TUINMEUBELEN TERRAS & POOLHOUSE INRICHTING PERSOONLIJK ADVIES TOTAALPROJECTEN IN & OUTDOOR
‘Hoe was het in Milaan?’ Het is steevast de eerste vraag die ik krijg zodra ik in april of mei iemand uit de designsector kruis.Na ongeveer twintig jaar Salone del Mobile,de belangrijkste interieurbeurs ter wereld, weet ik nog altijd niet goed wat mensen precies willen horen. ‘Goed’? ‘Mooi’? ‘Koud’? (Want het was dit jaar echt wel uitzonderlijk koud.)
De designweek in Milaan, die allang veel verder reikt dan alleen de commerciële beurs, valt niet samen te vatten in één woord, of zelfs één zin.We hebben het al moeilijk om alles in één magazine te krijgen. De magie van Milaan zit ‘m vooral in de honderdduizenden gelijkgezinden die er begin april samentroepen: allemaal mensen die het begrip ‘thuis’ heel serieus nemen. Mensen ook die geletterd zijn over het verleden, en geboeid door de toekomst.
Ik ga zelf vooral om te connecteren. Met designers, architecten, collega’s en afgevaardigden van merken en pro-
ducenten. Elk jaar zijn er heel wat Belgen die ik alleen daar ontmoet. Even aftoetsen hoe bij hen de business draait – met de billen dichtgeknepen, dankzij Trump – en even vertellen hoe het bij Sabato loopt – spannend, we organiseren dit najaar onze eigen designawards!
Die menselijke connectie is heerlijk. En ik merk dat ook designers en kunstenaars er almaar meer nood aan hebben. Vandaar dat ze steeds vaker in duo opereren. Eén plus één is drie, zegt het cliché, maar het klopt: een klankbord, een zielsverwant, desnoods een pispaal kan wonderen doen.
Deze Sabato is dan ook een ode aan het duo, in alle vormen en sectoren. Hoe Milaan nu eigenlijk was? ‘Heel dubbel.’
AN BOGAERTS HOOFDREDACTEUR
Salone 2025: de trends, nieuwigheden én Belgen.
Koken, kunst en broederlijk overleg: de zaterdag van de Boxy’s.
In Parijs laten Creten en Othoniel het creatief borrelen.
Bouterse & Hoste: vuurvast en compromisloos.
De mythische trein checkt in – nu ook als hotel.
SABATO DESIGN AWARDS:
UW MAGAZINE LANCEERT ZIJN EIGEN DESIGNPRIJZEN
WEEKENDRECEPT: GEROOSTERDE AUBERGINE MET SESAMSAUS, CHILI EN CRISPY NOTENCRUNCH
GO GO GADGET: SHAKE IT TILL YOU FAKE ITDEZE ROBOT IS UW NIEUWE BARMAN
De zaterdag/sabato van chefs Kristof en Stefan Boxy: discussies over kunst, een grensverleggend megacompliment en een bad om het weekend te verlengen.
Tekst: Eline Broeckx Foto’s: Alexander D’Hiet
TWEELINGBROERS, TRAITEURS EN TV-PERSOONLIJKHEDEN. GEPASSIONEERDE KUNST- EN DESIGNVERZAMELAARS.
‘Stefan en ik mogen dan goed overeenkomen met onze broers en zus,maar de band tussen tweelingbroers is toch iets unieks’,zegt Kristof Boxy (64).In 1982 openden de twee het restaurant Boxy’s in Kortrijk, dat in 1996 een Michelinster kreeg.In 1985 breidden ze uit met een traiteursdienst,die ze later omtoverden tot hun atelier Boxy Paviljoen in Deurle.
Behalve naar fine dining gaat hun tijd vooral naar kunst en vintage design,én naar hun‘The Flintstones’-achtige familiehuis op de Caraïben,dat Stefans zoon verbouwt.‘Af en toe reis ik er voor een paar maanden naartoe,terwijl Kristof de zaak draaiende houdt. Dan heb ik meer tijd om onlineveilingen af te schuimen en hem mijn vondsten door te sturen’,zegt Stefan.Samen verzamelen ze kunst die pendelt tussen hun huizen en het paviljoen.‘Tegenwoordig kopen we minder impulsief dan vroeger.Maar nog altijd met evenveel enthousiasme’, zegt Stefan.‘Het blijft kicken om iets onverwachts te ontdekken.’
Al van jongs af aan maakten hun ouders de tweeling warm voor kunst,vertelt Kristof.‘Vakanties brachten wij niet door in de zon aan de Costa Brava, maar in musea. Zo liet de pastoor van de Sint-Baafskathedraal in Gent ons de panelen van Het Lam Gods open- en dichtklappen toen het er nog onbeschermd hing,en namen onze ouders ons mee naar een expo van Dees De Bruyne,terwijl hij er naakt zijn maatschappijkritische werk‘De kindervrienden’voorstelde.’
6 AM - Kristof: ‘We worden wakker. Ik aan zee in Knokke,met een thriller;Stefan op tien meter van ons atelier.’
7 AM - Kristof: ‘Nu mijn honden me in mijn bed zijn komen opzoeken, is het tijd om op te staan. Ze hebben me de hele nacht gemist,dus zijn ze uitermate gul met hun liefde.’
8.20 AM - Kristof: ‘Na mijn ontbijt moet ik een goede veertig minuten rijden tot in Deurle.Tijdens de autorit bel ik Stefan op. In theorie om de dagindeling en de stand van zaken te bespreken.’
Stefan: ‘Maar in de praktijk spreken we bijna niet over het werk.’
Kristof: ‘Ik vertel hem over een buitengewone Tsjaikovski-uitvoering die ik net op Klara hoorde,en welke kunst ik heb gespot in het huis van een klant bij wie ik gisteren was.We hebben het voorrecht om de topcollectioneurs van België tot onze clientèle te rekenen, waardoor we bij de weinigen horen die hun privécollecties te zien krijgen.We moeten daar discreet over zijn, maar ik kan je vertellen: in België hangt er heel wat aan de muren.’
Stefan: ‘En tussen haakjes vragen we elkaar altijd of de klanten tevreden waren.’
Kristof: ‘Ze hebben me hun feedback doorgemaild:voor 99 procent tevreden,zoals meestal.’
RECHTS TUSSEN HET KOKEN DOOR SPREKEN DE TWEELINGBROERS
KRISTOF EN STEFAN BOXY VOORAL OVER KUNST EN DESIGN, CULINAIRE
IDEEËN EN ONVERWACHTE
VONDSTEN IN HUN ATELIER IN DEURLE.
9 AM - Kristof: ‘Vanavond heeft ieder van ons een klant met zo’n vijftien gasten – ook Douglas, sinds vier jaar onze associé. Daarvoor beginnen we alles voor te bereiden in het paviljoen.’
Stefan: ‘Tot ik ineens besef dat ik iets ben vergeten door te sturen naar Kristof.’
Kristof: ‘Ik krijg een foto van een conceptueel werk van een kunstenaar die ik nog niet ken,en ga meteen op zoek op een onlineveilingsite.We beginnen het te bespreken –“Hoe interpreteer jij dit?”’
Stefan: ‘Gek genoeg inspireren kunst en de natuur rondom ons paviljoen me meer dan uit eten gaan,om ingrediënten te combineren op basis van al die kleuren. Ons bezoek aan Noma in Kopenhagen was bijvoorbeeld zeer goed, hè, maar ik wil niemands stijl kopiëren.Daarom kopen wij ook geen kookboeken.’
Kristof:‘Toen ik zestien was,kocht ik een reeks van acht kookboeken, van Alain Chapel tot de gebroeders Troisgros. Sindsdien heb ik nooit meer een kookboek vastgehad.’
11 AM - Kristof: ‘We bespreken hoe we de gerechten zullen presenteren. Des goûts et des couleurs...’
Onze zaterdag:
‘BEGINT MEESTAL MET EEN TELEFOONTJE OVER KUNST, DE KLANTEN VAN DE DAG EN WAT WE DE AVOND ERVOOR HEBBEN GESERVEERD.’
3X GETIPT
1. MATTERHORN ‘IK SKI ER AL TWINTIG JAAR, EN DE BERG BLIJFT ME BOEIEN EN UITDAGEN. NET EEN MAGNEET.’
2. ‘LA FEMME DE MÉNAGE VOIT TOUT’ VAN FREIDA MCFADDEN
‘HET LAATSTE VAN DRIE VOLUMES. IK HEB HET BOEK IN VIER DAGEN VERSLONDEN.’
3. RESTAURANT KRONENHALLE IN ZÜRICH ‘VOORAL VOOR DE KUNSTCOLLECTIE. IK KOPPEL EEN ETENTJE IN DIT RESTAURANT IN ZÜRICH
ALTIJD AAN EEN BEZOEK AAN KUNSTHAUS ZÜRICH, VOOR DE WERKEN VAN ALBERTO GIACOMETTI.’ KRONENHALLE.COM
3 PM - Kristof: ‘Iedereen vertrekt met zijn hulpkok naar de klant.Onderweg bel ik Stefan op:thuis heb ik mijn eettafel en een schilderij verplaatst, en ik wil zijn mening daarover weten.’
3.30 PM - Kristof: ‘Het gaat er rustig aan toe, tot ik ineens een megacompliment krijg. Dat moet ik metéén doorbellen naar Stefan en Douglas.’
Stefan: ‘Dan wil ik natuurlijk nóg beter presteren.Af en toe zal het weleens gelogen zijn, hoor, maar daardoor verleggen we wel onze grenzen.’
10.30 PM - Kristof: ‘Het werk in de keuken zit erop. Stefan had een klant in Brussel, dus terwijl hij naar Deurle rijdt, hebben we wat tijd om het over het verloop van de avond te hebben.’
Stefan: ‘Bij mij waren de borden te klein,dus heb ik op het laatste moment de presentatie aangepast en gekozen voor een groentesharing.’
11.30 PM - Kristof: ‘Voordat ik met vrienden uit eten ga, laat ik eerst de honden uit. Ook onze vriendenkring is erg kunstminnend, dus ook aan tafel gaat het gesprek vaak daarover.’
0 AM - Stefan: ‘Als we op zondag niet werken, kijk ik nog een halfuurtje tv in bad terwijl mijn vrouw Carine al slaapt.’
Kristof: ‘De tijd lijkt vaak zo kort: ons weekend valt op zondag en maandag,en als het heel druk is,werken we ook op zondag. Maar morgen niet. Dan zullen we elkaar horen om het nog eens te hebben over het eten en de wijn die we hebben geserveerd.En over nieuwe kunstontdekkingen, natuurlijk. Daarna trek ik eropuit voor een bezoek aan het Permekemuseum in Jabbeke.Om mijn gedachten te verzetten. En ter inspiratie, natuurlijk.’
Trends ruiken, ideeën plukken, talenten strikken – en een beetje jaloers zijn op al dat moois. Op het Salone del Mobile in Milaan draait alles om wat straks in uw interieur belandt.
Dit zijn onze highlights van de editie 2025.
Aan de grootte van de stands, de bezoekersaantallen en de rijkelijk vloeiende drankjes tijdens de ‘aperitivo’ op het almaar krappere voetpad van Bar Basso kon je het niet aflezen, maar ook tijdens de Milanese designweek was – net als elders in de wereld – niet iedereen er gerust in.Mondhoeken trokken naar beneden en standhouders hielden zich flink wanneer de Amerikaanse invoerheffingen en de wereldwijde handelsoorlog ter sprake kwamen.‘sWerelds grootste meubelbeurs ademt internationale economie – en die is per definitie onvoorspelbaar.
Al werd er ook gerelativeerd: wie werkt met dure,op maat gemaakte meubels hoopt dat hun klanten die meerkosten wel zullen slikken. Anderen richten hun blik op het Midden-Oosten en Azië – ‘daar is nog potentieel genoeg’, aldus een optimistische meubelmaker.
Ondertussen ging de show gewoon voort, en was het Salone del Mobile
business as usual.De conceptuele en hippe randactiviteiten in de stad, het Fuorisalone, blijven elk jaar meer bezoekers lokken die geen voet binnen zetten op de eigenlijke vakbeurs. Modehuizen zien steeds meer heil – lees: onlinezichtbaarheid en een lekkere reputatie – in de fotogenieke events, want mode gaat uiteraard om veel meer dan kleren: van cinemavibes bij Loro Piana tot intellectuele onderonsjes bij Prada.
En terwijl in de stad het esthetische aspect van de shows almaar nadrukkelijker wordt, draait het op de beurs – daar waar de dingen straks echt over toonbanken schuiven – minder om puur uiterlijk vertoon. Hier zit de vernieuwing vaak binnenin: van geüpdatete, vaak duurzamere zetelvulling tot tafelonderstellen van resthout of experimenten met bamboe. En soms zit er ook een idee tussen dat zo goed gevonden is, dat met open mond staren wél mag.
TEKST: NATALIE HELSEN
ONDER LAAG ZITTEN BLIJFT
POPULAIR, GETUIGE DAARVAN DE ‘TRENCH’-LOUNGESTOEL
VAN ACERBIS, EEN ONTWERP VAN PHILIPPE MALOUIN.
LINKS OOK DIT JAAR LEEK
DE DESIGNWEEK OP EEN
WEDSTRIJD ‘WIE VINDT DE MOOISTE LOCATIE?’. DE
LOKALE DESIGNSTUDIO 6:AM
GEBRUIKTE DE KELDER VAN
HET PISCINA COZZI, EEN
JARENDERTIGZWEMBAD.
Het licht gezien Elke twee jaar strijkt op het Salone del Mobile ‘Euroluce’ neer, een internationale expositie rond licht. Wij spotten alvast drie nieuwe, geniale ontwerpen.
De dimmer van deze lamp bedienen is op zich al een belevenis:je draait niet aan een knop,maar voegt een extra bal toe op de elastische stof die een glazen kuip overspant. Heerlijk speels.‘Wat als licht een gewicht had?’ Dat was het uitgangspunt voor ‘Grammoluce’, een design dat geleverd wordt met drie ballen in verschillende formaten. Hoe meer gewicht je op de stof legt, hoe feller en witter het licht wordt. Een poëtisch gebaar.
Helemaal gebaseerd op hefboomgewichten: deze lamp uit de ‘VEA’-reeks van Foster+Partners Industrial Design kan van bijna verticaal naar bijna horizontaal versteld worden, simpelweg door het voetje onderaan te verschuiven. Subliem eenvoudig, subliem geniaal.
ARTEMIDE.COM
‘Linked’, een van de nieuwste ontwerpen van Michael Anastassiades voor Flos, belooft pret in huis: dankzij de contactpunten op de haakvormige glazen tussenstukken groeit deze slinger –te bevestigen aan het plafond – naar hartenlust verder.‘Als een juweel dat de ruimte kan verdelen’, aldus de designer. Afwerken kan ook met een bolvormige lamp.
0.2 Re-Issues & retrouvailles Ook dit jaar diepten de designmerken weer van alles uit de archieven: van stukken die ooit in productie gingen tot ontwerpen waarvan alleen schetsen bestonden, maar die vandaag eindelijk het levenslicht zien.
Ontwerper Yrjö Kukkapuro (1933-2025) was een van de boegbeelden van het Finse functionalisme. Hem, het Zweedse meubelmerk dat in tien jaar tijd uitgroeide tot een fabriek van toekomstige klassiekers – denk aan de gedrapeerde ‘Puffy’-stoel van FayeToogood of de‘Donut’van Sabine Marcelis – bracht een mooi eerbetoon aan Kukkapuro met de herlancering van zijn ‘Experiment Chair’.
Dedar x Anni Albers
Omdat vrouwen niet toegelaten werden tot de designafdelingen van Bauhaus, de wereldberoemde modernistische school voor toegepaste en beeldende kunsten in Duitsland, koos Anni Albers in 1922 voor textiel. Hoe grenzeloos en tijdloos haar visie en ontwerpen waren, bewijst Dedar nog maar eens. De Italiaanse textielproducent blaast vier van haar originele ‘pictorial weavings’nieuw leven in en brengt ook een onuitgevoerde schets van Albers (1899-1994) tot leven.Elk ontwerp is meer kunstwerk dan louter textiel:met meanderende lijnen,speelse contrasten en geometrische spanningen die zeker hun weg zullen vinden naar inspirerende projecten.
BOVEN TACCHINI BRENGT
‘AFRICA’, EEN ICONISCH
ONTWERP VAN HET
ITALIAANSE DUO AFRA & TOBIA SCARPA, NA VIJFTIG JAAR OPNIEUW IN OMLOOP.
Een volledige stoelenset van ‘Africa’, een iconisch ontwerp van het Italiaanse duo Afra &Tobia Scarpa, haalt op veilingsites moeiteloos prijzen boven 40.000 euro. Geen onlogische keuze dus van Tacchini om deze organisch gevormde stoel met donker canaletto-walnoothout en magnifiek houten inlegwerk vijftig jaar na datum opnieuw in omloop te brengen.
TACCHINI.IT
Deze bureaulamp van Artemide-oprichter Ernesto Gismondi bestond alleen op papier.Tot het merk – bijna vijf jaar na zijn overlijden – besloot om de schets alsnog te produceren.
ARTEMIDE.COM
Ter ere van hun honderdste verjaardag – Porro werd opgericht in 1925 in de Brianza-regio – herlanceerde het Italiaanse merk zijn ‘Endless Shelf’,een modulair boekenrek uit 1996 van de Duitse designer Werner Aisslinger. Herkenbaar aan de aluminium kruisverbindingen, maar nu met slankere pootjes en een afwerking in donker, massief walnoothout.
0.3 Het beste van België Ons land blijft actief meespelen in de hoogste regionen van de designsector. De producenten, de merken, de ontwerpers en de creatief directeurs. Ze roepen nooit, maar scoren des te meer.
Tim Vranken
TimVranken spreekt de taal van het monumentale.Zijn handgemaakte meubels,vooral voor de Brusselse galerie ObjectsWith Narratives,vallen op door het donker gebrande walnoothout, het opvallende lijnenspel en de architecturale vormen.Die elementen riepen dan ook de behoefte op aan stilte in zijn bijdrage aan ‘Strata’, een groepsshow die hij samen met Middernacht & Alexander en Linde FreyaTangelder opzette. Eyecatchers onder zijn eyecatchers? Een meterslange commode met geometrische, maar toch afgeronde zachte hoeken, de ‘Fira’-collectie waarin hij zelfgegoten terrazzo en noordzeeschelpen gebruikt,en een barkast die zich als een zuil presenteert, vervaardigd uit wortelhout. Misschien het indrukwekkendst van al? Al deze stukken worden in zijn atelier in Houthalen geproduceerd, zelfs als ze tot in de uithoeken van deVS worden verkocht.
Een van de indrukwekkendste installaties op de MoscaPartners-show in het statige Palazzo Litta was van Belgische makelij. Delta Light creëerde een indrukwekkend labyrint van ventilatiebuizen,waarmee het op een slimme manier bezoekers door mooie kijkgaatjes de kracht van goed geplaatste verlichting liet ervaren.
BOVEN ONDER DE NOEMER ‘COMPONENTS OF SPACE’ ILLUSTREERDE HET BELGISCHE DELTA LIGHT DE BUITENAARDSE KRACHT VAN VERLICHTING.
Zoals u al in Sabato kon lezen,presenteert MullerVan Severen deze lente nieuw outdoormeubilair bij het Franse label Tectona. De collectie is geïnspireerd op de citrustuin die Bas Smets ontwerpt voorVilla Medici in Rome. Tegelijk breiden Fien Muller en Hannes Van Severen ook een vervolg aan hun ‘Z24’reeks bij Zanotta. Na het dressoir, nu de vrijstaande boekenkast.
TECTONA.NET, ZANOTTA.COM
Laurence Leenaert
Laurence Leenaert was altijd al van vele markten thuis.De Gentse die zich in Marrakech vestigde, begon met klein textiel,maar brak internationaal door toen ze samen met lokale artisans haar eigen beeldtaal ontwikkelde: kleurrijke keramiek en monumentale tapijten. In 2023 ontwierp ze vrijwel alle decoratieve objecten en meubels voor Rosemary,haar adults-only riad – een uitstap die de basis vormde voor wat zou uitgroeien tot ‘Slow Roads’.
Haar debuutcollectie meubels, doordrenkt met Noord-Afrikaanse invloeden,bestaat uit limited-editionstukken,telkens in samenwerking met traditionele Marokkaanse ambachtslui.
ONDER ENKELE IMPRESSIES
UIT DE DEBUUTCOLLECTIE
VAN LAURENCE LEENAERT, EEN GENTSE IN MARRAKECH.
Naar jaarlijkse traditie presenteerden verschillende merken objecten vanVincentVan Duysen. Maar hét prestigeproject was zonder twijfel het ‘Palazzo Molteni’, de nieuwe showroom met kantoorruimtes van het Italiaanse label Molteni&C. Als creatief directeur van Molteni&C kreeg Van Duysen de kans om meer dan 3000 vierkante meter,verdeeld over zeven verdiepingen, in te richten. In het gebouw, ooit de thuis van zakenman en filantroop Prospero Moisè Loria,huizen voortaan de showroom- en kantoorruimtes van het Italiaanse designmerk.MaarVan Duysen vond het wel belangrijk om de huiselijke sfeer te beklemtonen.‘Het is natuurlijk een palazzo,’ zegtVan Duysen,‘maar het is ook een huiselijk universum,vol verrassingen en ontworpen om ontdekt te worden.’ Voor designliefhebbers is het mogelijk om het palazzo, tjokvol design van Molteni&C, te bezoeken.
RECHTS DE ROBUUSTE
MEUBELS VAN DE BELG
ARNO DECLERCQ, TENTOONGESTELD IN DE
Belgium is Design & Bokrijk
Tijdens de designweek moet je steeds de afweging maken of je tijd hebt om naar Alcova af te zakken, een zijprogramma ver buiten de stad met nog eens ontelbaar veel ontwerpers. Zowel Belgium is Design als Bokrijk legde er de nadruk op vakmanschap.
Bij Belgium is Design stond alles in het teken van textiel, met ‘Woven Whispers’, een groepstentoonstelling waar zowel hedendaags weefwerk zoals van Esther Van Schuylenbergh als ambachtelijk gevilt werk van Morevi een plekje kreeg.
Bij Vaklab, de ambachtsdivisie van Bokrijk die van folkmuseum naar artisanlab transformeerde, werkte MichaëlVerheyden samen met de beste ambachtslieden van ons land:een tafellamp met een geweven hoed van wilgenwever Jefke Geysels, historisch houtwerk van Jordy Pattar en hennepstof van Martine Geladi. BOKRIJK.BE,
Arno Declercq Corso Arno
Amper 31, maar Arno Declercq kan zich nu al op de borst kloppen: zijn uitzinnig luxueuze meubels in hout en staal worden wereldwijd verkocht, tot in de kantoren van Saint Laurent en Fendi.Tijdens het Salone del Mobile kreeg hij een plek in de iconische ruimtes van Corso Como 10 – op zich al een prestatie, want de allereerste internationaal toonaangevende conceptstore van Milaan laat echt niet iedereen binnen.‘Net als in mijn eigen showroom kwamen de meubels hier perfect tot hun recht tegen de lichte achtergrond’,aldus een tevreden Declercq. ARNODECLERCQ.COM
Linde Freya Tangelder
Linde Freya Tangelder scoorde dit jaar een hattrick tijdens de designweek met haar designstudio Destroyers/Builders.
Bij Cassina, waar ze als eerste Belgische een meubel ontwierp, voegde ze de ‘Fluid Joinery – Side Table I’ toe aan haar collectie: een glazen sidetable (zie blz. 41). In de pastelblauwe showroom van CC-tapis hing haar tapijt ‘Monograph’, een metersgroot kunstwerk van papieren collages, gemaakt door Indiase ambachtslui. Dat tapijt is het perfecte voorbeeld van haar benadering: materialen opbouwen en construeren. Dat toonde ze ook in ‘Strata’, een triotentoonstelling met Tim Vranken en Middernacht & Alexander (zie blz. 66): handgemaakte meubels zoals daybeds en corner chairs, nieuwe kleuren die ze experimenteel zelf over de houten objecten lakte, en als kers op de taart: een metalen eenzit, niet met een zitkussen, maar met experimenteel gelakt textiel dat je als een kledingstuk over het meubel drapeert.
DESTROYERSBUILDERS.COM
BOVEN HET TAPIJT
‘MONOGRAPH’, ONTWORPEN DOOR DESTROYERS/BUILDERS VOOR CC-TAPIS.
ONDER EEN METALEN EENZIT
MET DRAPAGE IN GELAKT TEXTIEL.
De prijs voor het geniaalste ontwerp gaat dit jaar tweemaal naar Royal Botania, de luxe-outdoorproducent uit Nijlen. Hoe vaak je ook infrarood-verwarmingselementen op je terras zet: zodra je benen onder de tafel afkoelen,is de pret snel voorbij. Royal Botania-oprichter Kris Van Puyvelde bedacht er een oplossing voor door een zacht gloeiend verwarmingselement mooi te integreren in de tafelbasis:de‘Furniz’(foto boven). ‘Oppassen wel,’lacht hij,‘zo kunnen de avondjes buiten weleens héél lang duren!’
Maar wat écht de show stal,was de‘Anamon’ – een parasol die voorgoed het idee van een parasol verandert. Geïnspireerd op de beweging van een zee-anemoon die zich in een oogwenk in haar schelp kan verstoppen,broeddeVan Puyvelde jarenlang op een parasol die in zichzelf kan verdwijnen. Met één eenvoudige draai- en trekbeweging floept de parasol omhoog en verdwijnt vervolgens in de middenpaal, waarna alleen een elegante verlichtingspaal overblijft.Omdat je het moet zien om het te geloven,zetten ze alvast een filmpje online,dat intussen viraal ging.
AARSCHOT Beets Patteet ANTWERPEN Chark BRUSSEL De Slaapadviseur EDEGEM Bedtime ESSEN Bedtime HASSELT Reyskens Slaapcomfort HEERS 2-Sleep Luxury Bedding HEIST-OP-DEN-BERG Bosmans Slaapcomfort Center HOESELT Crommen Slaapcomfort IZEGEM Top Interieur KNOKKE Chark KORTRIJK De Nachtwacht LINKEBEEK De Slaapadviseur MASSENHOVEN Top Interieur OVERIJSE De Slaapadviseur SINT-DENIJS-WESTREM Twaalf Twaalf SINT-GENESIUS-RODE Sleeping House SINT-NIKLAAS Middernacht TERNAT De Slaapadviseur
0.4 It’s fashion, darling Milaan is van oudsher een modestad, maar het valt op hoe modemerken zich tijdens de designweek steeds meer in de schijnwerpers weten te zetten. Van culturele installaties en indrukwekkende showrooms tot echte meubelcollecties.
In de kofferateliers van LouisVuitton was het altijd al mogelijk om een‘trunk’om te toveren tot een meubel,barkast of bureau. Met de ‘objets nomades’ bracht het huis eerder al designexcursies, maar dit jaar lanceert het voor het eerst een volledige homecollectie, veelal gehuld in die typische crèmige lederkleuren vanVuitton.
De collectie omvat ‘trunks’ als kastjes en zachte meubels, ontworpen door Patrick Jouin en Cristián Mohaded. De prints op servies en textiel zijn een eerbetoon aan designer Charlotte Perriand en kunstenaar Fortunato Depero. En voor wie het wat avontuurlijker wil, zijn er de speelse ontwerpen van Patricia Urquiola en Jaime Hayon, of een flipperkast uit de magische hoed van popster en mensweardesigner Pharrell Williams.
Prada heeft wel interieurproducten, maar daar draait het niet om tijdens Prada Frames.Dit jaarlijkse symposium van het Italiaanse modehuis – waarvoor de gratis tickets zowat nog moeilijker te bemachtigen zijn dan die van Tomorrowland – zet vooral in op intellectuele denkoefeningen. De lezingenreeks ‘In Transit’, over transitie en beweging, vond dit jaar plaats in de voormalige koninklijke wachtloges van het Centraal Station van Milaan en aan boord van ‘L’Arlecchino’, een schitterende modernistische trein van Giò Ponti en Giulio Minoletti.
De artdirection was, net als tijdens de vorige edities, in handen van Formafantasma (zie blz. 76). En die was zó fotogeniek dat je online bijna zou vergeten dat het uiteindelijk vooral om de inhoud ging.
BOVEN DE THEEPOT DIE DE SPAANSE KUNSTENARES
LAIA ARQUEROS VOOR
HET MODEMERK LOEWE ONTWIERP.
Sinds Jonathan W. Anderson in 2013 aan de slag ging bij het Spaanse modehuis Loewe, ontwikkelde het merk zich tot een gerespecteerd platform voor kunst en ambachten. Het ziet ernaar uit dat dit ook na zijn vertrek (de Ierse ontwerper werd zopas benoemd tot creative director van Dior Homme) de bedoeling blijft.
Presenteerde Loewe vorig jaar een expo rond lampen, dit jaar gaven ze 25 designers de opdracht om hun versie van een theepot te ontwerpen. En zoals het hoort, gingen ze all the way: van de kleispiraal van Takayuki Sakiyama en de geairbrusht paarse abstracte pot van Patricia Urquiola tot de vrolijke mannetjes van de Amerikaanse kunstenaar Dan McCarthy.Allemaal werden het prachtige odes aan doordeweekse objecten. De weinige theepotten die te koop waren, zijn inmiddels al lang de deur uit, maar voor de gelegenheid ontwikkelde Loewe wel een ‘Earl Grey’-geurkaars.
MiuMiu
Boeken die trending zijn opTikTok,modeshows zoals die van Paloma Wool in bibliotheken... In tijden waarin we steeds minder lezen, wordt lezen net een rebelse daad – en dus ook een krachtig statussymbool. Geen verrassing dus dat MiuMiu tijdens de beurs opnieuw een boekenclub organiseerde. Oprichtster Miuccia Prada is tenslotte de belichaming van ‘fashion intellectualism’.
Geen meubels in de spotlights bij deze tweede editie van de Miu Miu Literary Club, wel talks die ze zelf selecteerde rond thema’s als girlhood, liefde, seksuele opvoeding, moderne kunst en de rol van vrouwen daarin.En dat alles in een piekfijn uitgedost kader met inspirerend gebruik van rood velours en blauwtinten.
MIUMIU.COM
Marimekko x Laila Gohar
Als je de hipheid van een label kunt meten aan de lengte van de wachtrij,dan stond deze collab helemaal bovenaan. Bezoekers kregen oneindig lange Finse snoepjes toegestopt als troost bij het nieuws dat ze nog een uurtje moesten wachten voor ze zelf konden neerploffen in‘All the things we do in bed’: een installatie met een gigantisch bed, aangekleed met snoeperig gestreepte stoffen die Laila Gohar uit de archieven van Marimekko-ontwerpster Maija Isola plukte.Ze vertaalde de prints naar nieuwe dekbedden,kussenslopen en een reeks deco-objecten.
Voor culi-artieste en Insta-sensatie Laila Gohar voelde het als een ‘full circle moment’, deelde ze online.‘Toen ik klein was, ontdekte mijn moeder Marimekko en doste ze mijn zus en mij uit in de streepjes.Dat was behoorlijk zeldzaam in het Caïro van de jaren 1990. En nu mag ik deze collectie maken. Heerlijk om dat tot leven te zien komen.’
De‘métiers’van Hermès mogen dan al klassiek zijn,net zo bekend is het merk om zijn out-of-the-box evenementen. In een felwit verlichte ruimte, bijna zoals in Stanley Kubricks ‘A Space Odyssey’ – een scenografie van Charlotte Macaux Perelman – hingen buitenaards verlichte structuren in alle rust.En als heerlijk contrast:huiselijke,ambachtelijke homeproducten, samengesteld onder leiding van creative director Alexis Fabry. Denk: koffietafels van kleurrijk gelakt glas, met een houten doosje van Japanse ‘sugi’-ceder, kasjmier lakens en lederen manden in poppende kleurcontrasten van groen, blauw, bruin en rood.
LINKS BOVENAAN DE BOEKENKAST ‘LA BIBLIOTHÈQUE RIO DE JANEIRO’ DIE PERRIAND IN 1962 VOOR HAAR MAN ONTWIERP. ONDERAAN DE SOFA DIE PERRIAND TEKENDE VOOR DE RESIDENTIE VAN DE JAPANSE AMBASSADEUR IN PARIJS.
Wijlen Yves Saint Laurent was een verwoed verzamelaar van Charlotte Perriand-meubels, en huidig creatief directeur Anthony Vaccarello zet die traditie voort, zij het op een andere manier.Vanuit de Perriand-archieven selecteerde hij vier ontwerpen uit de periode 1943 tot 1967,waaronder een sofa,een boekenkast en een koffietafel.Sommige stukken bestonden tot nog toe alleen als prototype of schets, en worden nu voor het eerst geproduceerd.
Zo werd ‘La Table Mille-Feuilles’ nooit eerder gemaakt, omdat het ontwerp te complex zou zijn: de tafel bestaat uit tien lagen afwisselend palissander- en kersenhout, zorgvuldig geschuurd tot een reliëf. De boekenkast ‘La Bibliothèque Rio de Janeiro’ ontwierp Perriand destijds voor haar man.Alle stukken die Saint Laurent nu laat produceren, worden in beperkte oplage verkocht.
YSL.COM
Het begint allemaal in een kelder in Lyngby, Denemarken. We zijn 1968. In zijn zoektocht om het Scandinavisch keuk endesign op het niveau te brengen van de iconische Scandinavische meubel en verlichtingsklassiekers van de jaren vijftig, ontwerpt Deens designer Arne Munch de Classic keuken. Kom het zelf ervaren in de nieuwe uno form studio.
De installaties van Dimorestudio zijn steevast publiekslievelingen tijdens de designweek,en dat was dit jaar niet anders. De Italiaan Emiliano Salci en de Amerikaan Britt Moran toverden het hart van het Loro Piana-hoofdkantoor om tot een filmisch decor dat zo uit een Italiaanse giallo-thriller leek te komen: stillevens van rijkelijke stoffen, verbrijzeld servies (nieuw,van Loro Piana),en een nonchalant beslapen rond bed (nieuw, van hun meubelmerk DimoreMilano).
Als Loro Piana de voorbije jaren wereldfaam verwierf met zijn ‘quiet luxury’, dan toonde het hiermee met flair zijn luidere kant.
DIMORESTUDIO.EU
BOVEN OPMERKELIJK VEEL
LICHTE HOUTSOORTEN IN MILAAN DIT JAAR, ZOALS
DEZE ‘NORDIC’-STOEL IN
LICHTE EIK, EEN ONTWERP
VAN JIL SANDER VOOR THONET.
Sinds ze haar modemerk - en daarmee ook haar naam - verkocht, herken je samenwerkingen met de echte Jil Sander meestal aan haar initialen: JS.Voor het eerst waagt de Duitse minimaliste, die het modebeeld van de nineties mee bepaalde, zich nu aan meubels.
In samenwerking met Thonet lanceert ze een debuutcollectie rond Marcel Breuers iconische ‘S 64’-sledestoel. JS ontwierp twee ‘moods’: ‘Nordic’, met licht, natuurlijk hout en subtiele champagnekleurige metalen details, en ‘Serious’, een donkerder lijn met stoelen en bijzettafels in olijfgroen, bordeaux en buizen in titaniumlook.
THONET.DE
0,7-12,5 L/100 KM - CO2: 16-283 G/KM (WLTP)
Contacteer uw retailer voor alle informatie over de fiscaliteit van uw voertuig. Milieu-informatie (KB 19/03/04): landrover.be. Afgebeeld model uitgerust met opties en accessoires. Geef voorrang aan veiligheid.
Gucci bevindt zich momenteel in een vacuüm tussen twee creatieve hoofdstukken.Uitpakken met een geheel nieuwe richting was niet aan de orde,teruggrijpen naar een klassieker wél.En dat gebeurde vanuit één duidelijk vertrekpunt: bamboe,al decennialang een veel gebruikt materiaal in hun handtassencollecties.
Resultaten waren zowel abstracte meubelstukken als een paravent van Memphis Design-lid Nathalie du Pasquier, maar ook met bamboe uitgewerkte kunstwerken zoals de fantastische vliegers van Kite Club, het project waarin textielontwerper Bertjan Pot en stillevenfotografen Scheltens & Abbenes hun passie voor kites delen.
Van fragiel glas tot chocoladebruin en botergeel: het Salone del Mobile serveerde dit jaar een bont buffet aan designmaterialen en -kleuren.Alles behalve saai – en soms zelfs om op te eten.
1. Optô-koffietafel, design Vincent Van Duysen voor Wonderglass, wonderglass.com 2. Gigiona-glastekening, design Olimpia Zagnoli voor Acerbis, acerbisdesign.com 3. Paysage-lichtscultpuur,design Hannes Peer voor 6:AM, 6am. glass 4. Flor, mobiele kandelaar, design Michael Anastassiades, michaelanastassiades.com 5. Trufa-wandlamp, design David Pompa, davidpompa.com 6. Doublé d’Hermès-karaffen, design Studio Hermès voor Hermès, hermes.com 7. Ode à la Nature-glasservieslijn, design Sam Baron voor Dior, dior.com 8. SuperWire T-tafellamp, design Formafantasma voor Flos, flos.com 9. Opalia-tafel, design Patricia Urquiola voor Glas Italia, glasitalia.com 10. Fluid Joinerybijzettafeltje, design Destroyers/Builders voor Cassina, cassina.com
0.5
Talk of the town Welke merken en mensen gingen het vaakst over de tongen?
Wie en wat kon ons overtuigen? Het komende jaar meepraten met je designminnende vrienden begint hier.
Is er een merk waarvoor Patricia Urquiola nog niet ontwerpt? De ontwerpster, die al zo lang in Italië woont dat mensen bijna vergeten dat ze Spaanse is, presenteerde dit seizoen ontwerpen bij CC-tapis (twee tapijten, een met heerlijke degradés en zeediertjes),vazen en keramiek bij Bitossi, lederen deco en meubels bij LouisVuitton, een nieuwe collectie meubels in glossy snoepkleuren bij Cimento Design, en modulaire zitbanken met keramische tegels en bijzettafels bij het Spaanse Kettal.Alomtegenwoordigheid is inmiddels een understatement van haar status.
Niet te verwarren met SergioTacchini,isTacchini evenzeer de talk of the town, zij het in andere kringen. Het Italiaanse meubelmerk,opgericht in 1967,opende onlangs zijn eerste showroom in een statig oud gebouw in Brera, de Milanese oude binnenwijk die jarenlang het hart van de creatieve geesten was.In wat als een indrukwekkende,huiselijke omgeving aanvoelt, presenteert het merk zowel de hedendaagse designgarde als de iconen: van FayeToogood en Michael Anastassiades tot Mario Bellini, Afra & Tobia Scarpa en Cini Boeri.
BOVEN DE ‘RILEY’-SOFA, EEN
DESIGN DAT LIJKT TE ZWEVEN
BOVEN HET TAPIJT.
ONDER DE ‘YVES’-SOFA MET
DETAILS IN CHROOM WERD
DIT JAAR AANGEVULD MET
BIJBEHORENDE BIJZETTAFELS
MET MARMEREN BLAD.
Nee, Hannes Peer is niet de creatief directeur van Minotti, maar één ding is zeker: sinds hij na het overlijden van creatief directeur Rodolfo Dordoni werd gevraagd om ook meubels te ontwerpen voor het Italiaanse merk,veranderde Minotti’s uitstraling helemaal.
Samen met de architect-ontwerper deden ronde en sexy vormen hun intrede, net als glamoureuze materialen met een hoog seventies-chic gehalte.Kijk bijvoorbeeld naar de ‘Andrée’-tafeltjes, bezet met glanzende tegeltjes – een idee dat Peer putte uit authentieke Milanese geveltegels. Of de ‘Stage’-bijzettafel in staal en hout, met een glossy laklaag: robuust, glamoureus en op-en-top Minotti.
‘EMMI CORD’-COLLECTIE VOOR TUIN EN TERRAS.
Georg Jensen
Sinds Paula Gerbase eind vorig jaar de creatieve leiding overnam bij Georg Jensen, waait er een frisse wind door het Deense zilver- en juwelenhuis. Dat werd tijdens de designweek meteen duidelijk met haar stijlvol ingerichte ijsjessalon ‘Gelateria Danese’, waar ze haar visie op zilverwerk etaleerde. IJscoupes, bakjes en lepels – geïnspireerd op plastic schepjes, maar uitgevoerd in verfijnd sterlingzilver,afgewerkt met het kenmerkende bolletjespatroon van Georg Jensen.‘Ik wilde een collectie maken die zilverwerk dichter bij het dagelijkse gebruik brengt – iets waar je niet bang voor bent om aan te raken, iets wat met de tijd mag evolueren’, aldus de nieuwe creative director.
GEORGJENSEN.COM
BOVEN ALUMINIUM-
PRODUCENT HYDRO DAAGDE
ZICHZELF UIT OM VOOR DE COLLABS MET DESIGNERS
NIET VERDER DAN 100
KILOMETER BUITEN HET
EIGEN HOOFDKWARTIER TE TREDEN.
Een plaats die jaar na jaar populairder wordt, is Capsule Plaza. Ooit van start gegaan als het magazine van creative director Alessio Ascari en architect Paul Cournet (ook de partner van designer Sabine Marcelis), groeide het uit tot een platform waar tijdens de designweek de interessantste en mooist gepresenteerde collabs opduiken.
Zo toonde USM Haller – in collab met Humanrace, jawel, het skincaremerk van PharrellWilliams – hoe kantoormeubilair ook kan transformeren tot een grasgroene badkamer. De aluminiumexperts van Hydro – ook met een vestiging in Lichtervelde – presenteerden state-ofthe-art mallen voor one-off ontwerpen van onder meer Sabine Marcelis, die trouwens om de hoek ook een futuristisch plantenpotje toonde voor Extralight, een producent van een Crocs-achtig superlicht materiaal. Zo rijgt Capsule de collabs moeiteloos aan elkaar, inclusief dat charmante zilveren ijssalon van Georg Jensen.
CAPSULE.GLOBAL
Wat vorig jaar begon, zet zich dit jaar vrolijk voort: donker, dramatisch bordeauxrood – soms bijna zwart, soms flirterig met donkerpaars – blijft een graag geziene speler in het interieur. Een dankbare kleur ook, die zich moeiteloos laat combineren met zowel lichte als donkere tinten.
1. Nastro-bijzettafel, design Giampiero Tagliaferri voor Minotti, minotti.com 2. Cantle-bijzettafel, design Marco Lavit voor MDF Italia, mdfitalia.com 3. Random-boekenkast, design Neuland Industriedesign voor MDF Italia. mdfitalia.com 4. Filicudi-tafellamp en -vaasje ineen, design Andrea Pedrali voor Pedrali, pedrali.com 5. Z24-console, design Muller Van Severen voor Zanotta, zanotta.com 6. Circum-console, design Sotiris Lazou-designstudiovoor AL2, al2.gr 7. Jeff-sofa, design Patrick Norguet voor Pedrali, pedrali.com 8. Villhem-fauteuil, design Borselius & Bernstrand voor Blå Station, blastation.com
Misschien wel de opvallendste comeback tijdens het Salone del Mobile?
Blauw in al zijn schakeringen: van fel elektrisch tot zacht hemelsblauw.
Wie bij Pantone dacht dat ‘mocha mousse’ dé bruintint van het jaar was, weet intussen beter: dat kartonkleurtje mist karakter. Chocoladebruin is en blijft
Van boter tot crème, met een lik mosterd erbij: geel in al zijn eetbare schakeringen – uitgezonderd het felle eigeel, misschien – is aan een stevige opmars bezig. En het verrassende? Deze warme tinten gaan wonderwel samen met uitgesproken contrastkleuren.
“Of het nu gaat om een totaalinrichting waarbij we samen een interieurconcept creëren, of een homestyling, waarbij we de finishing touch aan een interieur geven; we begeleiden je in elke stap van het proces. Design Oostende wil een plek zijn waar je inspiratie opdoet en je interieurdromen tot leven komen.”
Nieuws uit eigen huis: Sabato lanceert zijn eigen designprijzen: de Sabato Design Awards. Naast een Lifetime Achievement Award, voor een ontwerper die de huidige generatie wist te inspireren, worden er ook prijzen uitgereikt voor productdesign en interieurontwerp.
Een internationale jury stelt op dit ogenblik een longlist samen van binnen- en buitenlandse designers die een nominatie verdienen. Die selectie vormt de basis voor een speciale Sabato-editie:The100 Design, die op zaterdag 25 oktober verschijnt.
Uit de honderd genomineerden kiest de jury uiteindelijk vijf winnaars. In de categorie ‘Belgian YoungTalent Award’is er ook een publieksprijs.Vanaf 15 september kunt u uw stem uitbrengen op uw favoriete genomineerde jonge designers.
Wie de awards – een kunstwerk van Papier Boulettes – in handen krijgt, wordt bekendgemaakt op woensdag 22 oktober, tijdens een exclusieve – invitation only – awardshow.Volg ons op Instagram om kans te maken op een van de tien lezersuitnodigingen.
It takes two to tango – en soms ook om elkaar creatief te pushen. Van design tot kunst en architectuur: samenwerken is een kunst, en deze 13 duo’s beheersen die tot in de puntjes.
DE BEELDHOUWERS JOHAN CRETEN EN JEAN-MICHEL OTHONIEL PALMEN SAMEN EEN GIGANTISCH INDUSTRIEEL COMPLEX IN DE PARIJSE BUITENWIJK MONTREUIL IN. IN LA SOLFATARA, VERNOEMD NAAR EEN VULKAAN, BORRELT DE CREATIVITEIT OP 4500 M ² . ‘HIER KUNNEN WE WERKEN TONEN DIE ZELFS IN ONZE GALERIES NIET BINNEN KUNNEN.’
TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER
FOTO’S:
JEAN-FRANÇOIS JAUSSAUD
OPENING HET
BELGISCH-FRANSE
KUNSTENAARSKOPPEL
JOHAN CRETEN EN JEANMICHEL OTHONIEL IN DE OUDE METAALFABRIEK LA SOLFATARA. HIER BORRELT DE CREATIVITEIT ALS LAVA.
De‘clay gipsy’.25 jaar lang was dat de bijnaam van de bekende Belgische kunstenaar Johan Creten (1963). NewYork, Miami, de Amerikaanse Midwest,Parijs en het Zuid-Franse Sète: als een nomade woonde en werkte hij in zowat de hele westerse wereld. Creten en Jean-Michel Othoniel (1964) kennen elkaar al een half leven. De Franse kunstenaar is wereldberoemd om zijn poëtische glassculpturen, die hij al in Le Petit Palais in Parijs, het Kasteel vanVersailles of het Nationaal Museum van Qatar kon tonen.‘Deze zomer stelt Jean-Michel 250 werken tentoon in Avignon – onder meer in het Palais des Papes, op de Pont d’Avignon en in acht musea’, zegt Creten. ‘Ikzelf had zopas een grote expo in het Museum voor Schone Kunsten van Orléans. Elf monumentale beelden blijven nog tot eind dit jaar in het stadscentrum staan. De shows in Avignon en Orléans zijn voor allebei onze grootste solo’s ooit.’ Vandaag woont het duo in Parijs en Sète, maar toen Othoniel en Creten nog in de States verbleven, ontdekten ze er hoe kunstenaars als Robert Rauschenberg of Jasper Johns tijdens hun leven al goed nadachten over hun impact en legacy.‘Ze zetten foundations op om de controle over hun werk te behouden. Jean-Michel en ik zijn daar al een paar jaar mee bezig.Maar onze werken en archieven waren mettertijd heel erg verspreid geraakt over verschillende ateliers en depots. Dat werkte heel onhandig.We voelden de nood om alles te centraliseren.’
INDUSTRIEEL ERFGOED
LINKS JOHAN CRETEN IN ZIJN ELEMENT TUSSEN BRONS EN KERAMIEK –OERMATERIALEN VOOR EEN VURIGE BEELDENTAAL.
RECHTS LA SOLFATARA DOET
OOK DIENST ALS EETCAFÉ ÉN CULTUREEL PLATFORM: VAN TEAMLUNCH TOT BOEKLANCERING.
Zes jaar lang checkte Creten elke dag de vastgoedsites, in de hoop een geschikt pand te vinden in Parijs of de banlieue. De verhuizing werd stilaan dringend, want een van Othoniels drie ateliers zou worden afgebroken. Kort voor covid uitbrak, vernamen de kunstenaars dat er in de Parijse buitenwijk Montreuil een stukje industrieel erfgoed te koop kwam: een voormalige metaalfabriek van 4500 m², die uit twee grote hallen bestaat.‘Het gebouw was niet beschermd. Maar het mocht niet worden afgebroken, omdat het om waardevol industrieel erfgoed ging.Anders had een ontwikkelaar dat project ongetwijfeld gekaapt’, zegt Creten.‘Net-
‘Als er geopolitiek hommeles is, delen artiesten in de brokken. Zeker
‘Alleen als je La Solfatara bezoekt, begrijp je de schaal waarop wij werken.
LINKS JEAN-MICHEL
OTHONIEL TUSSEN
ZIJN MONUMENTALE
GLASINSTALLATIES: POËZIE,
MAAR DAN OP SCHAAL XL.
flix toonde belangstelling voor één deel. Net als een Franse modeontwerpster, die er haar kunststichting wilde onderbrengen. Uiteindelijk sprongen die beide deals af en kregen wij plots de unieke kans om niet één, maar twee hallen te kopen.We waagden de sprong, ook al was het financieel een risico. Met de helft waren we ook al tevreden geweest. Maar zo’n grote schaal biedt veel meer mogelijkheden.’
COVID, GAZA, OEKRAÏNE
De dag nadat ze het contract hadden ondertekend, ging de wereld in lockdown.‘Voor ons was dat een voordeel:we konden nu alle tijd besteden aan het opstarten van het project. Na de pandemie was er de Russische invasie in Oekraïne,die de energieprijzen de lucht in stuurde,terwijl we net geïnvesteerd hadden in een grote keramiekoven.Daarna brak de Gaza-oorlog uit, en nu is er globale onzekerheid.Al die actualiteit heeft een onmiddellijke invloed op de wereldhandel en de kunstwereld.Als er geopolitiek hommeles is, delen wij artiesten in de brokken. Zeker als je klanten hebt in zowelAmerika, China als het Midden-Oosten’,zegt Creten. ‘De wereldpolitiek sijpelde sowieso al sterk binnen in mijn werk.Maar nu is de dreiging zeer voelbaar.Op dit ogenblik staan er beelden klaar voor een show in Istanbul. Maar gezien de politieke actualiteit twijfel ik of ik die sculpturen wel wil laten vertrekken.We moeten voorzichtiger zijn dan ooit.’
VULKANISCHE KRACHT
‘La Solfatara’ heet de plek van Johan Creten en Jean-Michel Othoniel in Montreuil. Naast de twee ateliers biedt de loods ook glazen onderdak aan de stock, de archie-
ven, een gastenverblijf, het onthaal én aan de Othoniel-Creten Foundation.‘La Solfatara is een mythische vulkaan nabij Napels, waarvan men in de Romeinse tijd geloofde dat de godVulcanus er woonde.‘Veel kunstenaars hebben de vulkaan al afgebeeld als een poort naar de onderwereld. Goethe ging ernaartoe omdat hij het gevoel had dat hij daar‘de toekomst kon lezen’.In de 18de eeuw was La Solfatara een vaste stop tijdens de grand tour: de inspiratiereis die gegoede adolescenten sinds de 16de eeuw maakten langs klassieke cultuursteden zoals Rome, Firenze of Athene’, weet Creten. De naam Solfatara hint ook naar het Franse woord ‘sulfureux’. Letterlijk ‘zwavelhoudend’, maar figuurlijk ‘schandalig en provocerend’. Creten:‘Dit is een plek waar ideeën opborrelen als lava.Een plek ook om risico’s te nemen. In een vulkaan zie je de
G-interieur
Steenweg 3/306
BE-3540 Herk-de-Stad
Interieur geeft karakter aan een woning en zorgt ervoor dat een huis ook een thuis kan worden.
Interieur is persoonlijk en een symbiose van originaliteit en functionaliteit. En dat weten wij als geen ander.
Wij zijn G-interieur, binnenbouwers met een voorliefde voor buitengewone interieurs.
Laat uw interieur over aan vakmensen met voldoende ervaring op de teller om mee te denken met uw ontwerpidee, en dat idee om te zetten in een luxe interieur op maat.
Noem ons perfectionisten. Maar wij weten dat elk detail een verschil kan maken.
BE0695.662.323 +32 13 31 23 74 g-interieur.be
aarde vloeibaar worden, als vulkanisch glas. Het zijn precies die oerelementen – water, vuur, lucht – die het werk van mij en Jean-Michel verbinden.Hij maakt sculpturale installaties in glas,ik werk in brons en keramiek:oeroude materialen die gelinkt zijn aan de kracht van de natuurelementen op aarde.’ Creten en Othoniel worden beschouwd als de voorlopers voor de introductie van keramiek en glas in de hedendaagse kunst.
BUURT IN TRANSFORMATIE
Creten en Othoniel zijn niet de enige artiesten die zich vestigden in Montreuil,een bruisende suburb van Parijs. Onder meer de beroemde juweel- en meubelkunstenaar HervéVan der Straeten heeft er al jaren een groot atelier.‘Montreuil is in volle transformatie.Er worden momenteel meer dan duizend appartementen gebouwd. De gemeente doet alles om de sociale mix te bevorderen. De vastgoedprijzen binnen de Périphérique zijn onvergelijkbaar met hier, ook al liggen we er maar één metrostation buiten. De ligging is ideaal. Een halfuur in de metro en je staat op de Champs-Elysées; République ligt op een kwartier van hier.’ Aanvankelijk was 4500 m² best intimiderend voor Creten en Othoniel. Nu zien ze vooral het grote voordeel:voor het eerst hebben de twee kunstenaars alles onder één dak.‘Dat is handig als je expo’s of transporten moet voorbereiden.Van hieruit kan alles vertrekken naar galeries,musea en privéverzamelaars.Veel van de monumentale werken die hier staan,raken zelfs niet binnen bij de galeries waarmee we samenwerken.We kunnen hier werk laten zien dat je anders nooit kunt tonen’, zegt Othoniel. Creten: BOVEN IN
‘Soms dienen de sculpturen in de hall als scenografie voor dansvoorstellingen.Hugo Marchand en Marie-Agnès Gillot, sterdansers van de Opera van Parijs,deden hier al performances tussen de beelden.’
30 JAAR GEKIST
Groepen van musea of curatoren die La Solfatara volgens afspraak bezoeken,trekken – net zoals wij – grote ogen als ze de gigantische hallen,de ijzeren spanten en het zenitale licht zien.‘Dan pas begrijpen ze de schaal waarop wij werken’, lacht Creten.‘Dit kun je niet anders dan serieus nemen.’Het complex is enorm. Er is zelfs een grand café, ingericht met een antieke vaste zitbank, afkomstig uit de bekende Franse brasserie Le Sarah Bernhardt.‘We eten hier ‘s middags met ons team van 20 man. Maar we houden hier ook lezingen, poëzieavonden, boeksigneersessies en interviews. De refter is de buffer tussen de stad en het atelier.’
In de grote hall zelf valt een vreemd inpandig huis op: het blijkt de 19de-eeuwse directeurswoning te zijn, waar – sinds de restauratie – de archieven, de fotostudio en de werkplaatsen zijn ondergebracht.‘Overdracht, behoud, archivering en promotie van ons werk. Dat is, naast educatie, de missie van La Solfatara en de stichting.Dat kost heel veel tijd en geld.’Othoniel en Creten proberen ook ouder werk op te sporen.‘Sommige sculpturen in ons archief zijn in geen 30 jaar uit hun kist gekomen.Alle informatie samen is bestemd voor de‘catalogue raisonné’:een overzicht waarin alle bestaande werken zijn opgenomen’,zegt Creten.‘Die info zit voorlopig nog in ringmappen.Maar als er ooit geld is om een papieren‘catalogue raisonné’te maken,hebben we tenminste al alle informatie.’De vulkaan is nog lang niet uitgedoofd. ◆
LASOLFATARA.COM
‘OTHONIEL COSMOS OU LES FANTÔMES DE L’AMOUR’, VAN 28 JUNI T/M 4 JANUARI 2026 IN AVIGNON. AVIGNON2025.FR
JOHAN CRETEN, ‘JOUER AVEC LE FEU’, TOT EIND 2025 IN DE BINNENSTAD VAN ORLÉANS. MUSEESORLEANS.FR
‘FOR ART’S SAKE – INSIDE THE HOMES OF ARTISTS’ VAN TIQUI ATENCIO DEMIRDJIAN EN FOTO’S VAN JEANFRANÇOIS JAUSSAUD IS UIT BIJ RIZZOLI NEW YORK, 95 EURO. RIZZOLIUSA.COM
‘Dit is een plek waar ideeën opborrelen als lava. Een plek ook om risico’s te nemen.’
Buitenmeubilair,Buitenkoken, Lamellendakenopmaat,Design plantenbakken,Schaduwmakers, Verwarmers,Verlichting, Accessoires
Outdoor conceptsvoor .
Turnhoutsebaan217-221,2970Schilde info@bourbon-sleeckx.com| +32(0)33830669|bourbon-sleeckx.com MA-ZA9.30-18.00|ZON11.00-17.00| FEESTDAGENgesloten
NADAT ZE ALS FOTOGRAFENKOPPEL NAAM HADDEN GEMAAKT IN DE INTERNATIONALE MODEWERELD, GOOIDEN SOFIE MIDDERNACHT EN MAARTEN ALEXANDER HUN LEVEN VOLLEDIG OM. FOTOGRAFIE WERD KUNST, EN KUNST WERD COLLECTIBLE DESIGN. EN DAT ALLEMAAL DANKZIJ EEN STUK OUD IJZER WAAR IEDEREEN VANDAAG VAN AF WIL.
TEKST: NATALIE HELSEN
Alles begon met een afgedankte mazouttank in de tuin van een leegstaande woning in Aalst. Vandaag zijn Sofie Middernacht en MaartenAlexander voltijds designers van collectible design:meubels met herkenbare, golvende vormen,een diep kleurenpalet dat de epoxylagen achterlaten, en harsdruppels die als gestolde tranen aan het grillige oppervlak kleven. Jarenlang waren ze een internationaal gerenommeerd fotografenduo in Londen, waar ze werkten voor JW Anderson,Rick Owens en het magazineWallpaper. Maar tijdens de pandemie werd de drang naar meer – en goedkopere – ademruimte, dichter bij de familie, steeds groter. ‘Wonen op 50 vierkante meter in Londen was perfect tijdens onze fotografencarrière’, vertelt Sofie Middernacht. ‘Voor shoots huren de klanten sowieso de studio en het materieel.Maar ons werk evolueerde geleidelijk aan meer richting conceptuele kunst,die we thuis maakten,iets wat tijdens de lockdown steeds minder evident werd.’
LINKS JARENLANG WAREN MIDDERNACHT & ALEXANDER EEN INTERNATIONAAL GERENOMMEERD FOTOGRAFENDUO IN LONDEN, VANDAAG MAKEN ZE NAAM MET COLLECTIBLE DESIGN.
Gelijktijdig met hun terugkeer – ‘we kozen voor Brussel, om de overgang te verzachten’ – liet een vroegere buurvrouw van Middernacht weten dat ze haar woning als atelier kon gebruiken, in Middernachts vroegere thuisstad Aalst.
Toen het koppel de leegstaande villa vijf dagen na hun terugkeer uit Londen bezocht, werd net de oude mazouttank uitgegraven.Middernacht was meteen verkocht:“‘Kunnen we die houden?”,vroeg ik. Wat een mooi object.Voor later misschien, dacht ik.’
Een half jaar lag het ding tussen het gereedschap in hun atelier.Tot ze op een dag, als aanvulling op hun kunstwerken,een zitbank slepen en lasten uit het schroot van de tank.‘Alles wat we vandaag maken, is een aanvulling op die eerste versie’, zegt MaartenAlexander.‘We wilden iets maken waarop de bezoekers konden gaan zitten tijdens ‘Vulnerable Dimensions’, een uitvergrote versie van ons eerste kunstwerk dat onverwacht heel populair was geworden.Tijdens die expo werden we opgepikt door een Gentse galerie.En toen ging de bal aan het rollen:Design Miami,en zopas de meubelbeurs van Milaan.We staan nog maar aan het begin,maar het gaat razendsnel.’
Tijdens ‘Strata’, de groepsexpo die ze opzetten samen met Tim Vranken en Linde Freya Tangelder van Destroyers/Builders, tonen ze tafels, taboeretjes, consoles en een grote roomdivider.Alleen de zacht golvende vormen herinneren nog aan de oorspronkelijke tanks. De grillige originele texturen van het metaal zijn gefixeerd onder lagen zelf samengesteld gekleurd epoxyhars, wat het werk een fascinerende diepte geeft.Hun
stukken worden vandaag verdeeld via galeries als Objects With Narratives in Brussel en Galerie Gosserez in Parijs. ‘Meubels maken is intussen een fulltime bezigheid’,vertelt Alexander tijdens de ‘Strata’-expo. Officieel zijn ze nu ook schrootverwerkers – met loods en al.‘Dat moest wel, om wettelijk in orde te zijn.’
GUCCI
‘We zijn altijd heel compatibel geweest en creatief vertrouwen we elkaar blindelings’, zegt Middernacht.‘Maarten is materiaalgedreven en onderzoekt alles vanuit het technische. Ik ben visueel en kleurgevoelig, installaties zie ik zo voor me.Ik kom uit de kunsten,Maarten uit de filmwereld – hij werkte nog als lichtman bij Gucci.’
Toen Middernacht en Alexander een koppel werden en ook hij naar Londen verhuisde, besloten ze samen te werken. Zij had Aalst al eerder achter zich gelaten om in Londen topfotografen als Inez & Vinoodh en Nick Knight te assisteren. Samenwerken bleek de beste optie. Middernacht:‘Ofwel gingen we snel elkaars concurrent worden, ofwel bundelden we onze krachten.’ Die laatste optie bleek de juiste, zelfs nadat hun liefdesrelatie in 2022 geëindigd was.
Alexander focust zich vooral op het atelier en het trainen en begeleiden van het team;Middernacht neemt het projectwerk op zich, bezoekt klanten en werven. ‘Maar de afwerking en het kleuren van de meubels doen we nog altijd samen’, zegt Middernacht.
‘Samenwerkingen dwingen je om je ego aan de kant te zetten en open te staan voor de ander – en vaak dus voor iets beters,groters dan wat je alleen had kunnen realiseren.’
Als koppel gingen ze dus uit elkaar. Maar twijfelen of dat ook het einde van hun samenwerking zou betekenen, duurde hoogstens een tel, zegt Middernacht.‘Er was een periode nodig waarin we elkaar een nieuwe plaats moesten leren te geven. Maar onze liefde voor wat we doen, was zo groot dat stoppen nooit een optie was.’ ◆
OP 5 JUNI OPENT BIJ OBJECTS WITH NARRATIVES IN BRUSSEL EEN SOLOSHOW VAN MIDDERNACHT & ALEXANDER. OBJECTSWITHNARRATIVES.COM, MIDDERNACHTALEXANDER.COM
‘Of we zouden elkaars concurrenten worden, of we bundelden onze krachten.’
VIER JAAR NADAT ESTHER CASTAÑO-LOPEZ HET SPAANSE DESIGNLABEL
VAN HAAR VADER OVERGENOMEN HAD, BELDE ZE HAAR ZUS ELENA: ‘IK HEB JE NODIG’. SINDSDIEN WERKEN DE TWEE ZUSSEN SAMEN AAN EEN OPMERKELIJKE REVIVAL VAN SANCAL. ‘HOEWEL WE ALS ECHTE SPANJAARDEN HEFTIG KUNNEN DISCUSSIËREN, MOETEN ONZE MEUBELS UITEINDELIJK AANVOELEN ALS EEN FEESTJE.’
Voor wie de huidige Sancal-brochure doorbladert, kan het als een verrassing klinken, maar vijftig jaar geleden begon het bedrijf als een eerder minimalistisch ogend designlabel. Santiago Castaño richtte Sancal op als een onderneming gespecialiseerd in stoffering.Vandaag is het een internationaal erkend designlabel met verkooppunten in meer dan negentig landen.
Esther Castaño-Lopez nam in 2007 het familiebedrijf over. Ze wilde komaf maken met de ingetogen stijl,meer inzetten op de samenwerking met externe designers én onderzoek verrichten naar nieuwe vormen en materialen.Te veel werk,en dus belde ze haar zus Elena op.‘Geen van ons beiden had gepland om in het familiebedrijf te werken. We studeerden iets anders en verhuisden naar andere steden. Maar toen Esther me belde,was ik ervan overtuigd dat we samen een revolutie konden ontketenen.’
Maar een revolutie bereik je zelden in stilte.‘Twee zussen die samenwerken, dat is een explosieve mix.Als zussen kunnen we goed met elkaar opschieten, maar op het werk botsen we,hebben we geen filters,dat is de dynamiek van elke Spaanse familie.’
Toch delen de twee eenzelfde visie op design.‘Onze meubels moeten een feestje zijn’, aldus Elena, die als creatief directeur naast haar zus-CEO werkt. Intussen is de samenwerking met externe designers een succes,onder meer met Karim Rashid,Luca Nichetto,Sebastian Herkner én de Belg SylvainWillenz,die de speelse tafels en stoeltjes ‘Totem’creëerde,en de bureaustoel‘Body’.
ROMEINSE GODIN
Dit jaar presenteerde Sancal in Milaan drie nieuwigheden:‘Vesta’,‘Planta’ en ‘Suricata’. ‘Vesta’, geïnspireerd op de Romeinse godin,is een afgeronde sofa,ontworpen door Studiopepe (een van onze andere designduo’s, zie blz.104), terwijl ‘Planta’ een kleurrijke loungestoel is die werd ontworpen door Yonoh,een designstudio uitValencia.‘Suricata’,ten slotte,is Spaans voor‘meerkat’en is een bureautje met een kruk.Een design van Inma Bermúdez Studio,ook uitValencia. Wat vooral over de Spaanse tongen ging, daar in Milaan,was de‘Spanish National Innovation and Design Award’die het bedrijf onlangs in de wacht wist te slepen.Een belangrijke boost voor de twee zussen. ◆
We build your dream home with seaview
Instapklaar zomer ‘25
TEKST: ELINE BROECKX
LIEFDE, LEVEN, WERK – MAFALDA MUÑOZ EN GONZALO MACHADO DELEN ALLES MET ELKAAR. HUN MISSIE? INTERIEURS GEBOREN UIT CHEMIE, VEEL LEF EN EEN FLINKE SCHEUT SPAANSE FLAIR. ‘BIJ ELK PROJECT BEGINNEN WE VOLLEDIG VAN NUL. AAN TOEKOMSTIGE KLANTEN TONEN WE NOOIT AFGEWERKTE PROJECTEN.’
ussen ons is alles natuurlijk gegroeid. En uiteindelijk deelden we gewoon alles’, zegt Mafalda Muñoz, terwijl zij en Gonzalo Machado elkaar een verliefde blik toewerpen – en zo volgen er straks nog een paar. Echt álles, inderdaad: hun kinderen, vrienden,vakanties,familieweekends in hun huis in het Spaanse Pedraza, hun bekroonde interieurontwerpbureau Casa Muñoz en hun kunst- en designgalerie Machado-Muñoz, in 2014 geopend als de allereerste voor hedendaags design in Spanje. Aan hun liefde begonnen de Madrilenen zeventien jaar geleden al te bouwen;hun werkrelatie ontstond een goede tien jaar geleden.
Vandaag behoort het duo volgens de AD100 2025, een prestigieuze jaarlijkse top samengesteld door het tijdschrift Architectural Digest,tot‘s werelds belangrijkste designers.‘Door niet té groot te willen worden’,denkt Muñoz.Met twaalf focussen ze zich momenteel op dertien projecten tegelijk.‘De beperkte tijd en de omvang van ons team doen ons uit alle aanvragen bewust selecteren wat ons vanaf moment één enthousiast maakt en uitdaagt.Zo werkten we onlangs onder enorme tijdsdruk het interieur af van de eerste Forbes House-private members’ club ter wereld.’
Toch herhalen ze zichzelf nooit.‘Nieuwe klanten laten we onze afgewerkte projecten niet zien. En dat is best moeilijk, tonen wat je doet zonder het te tonen. Maar alleen zo kunnen we altijd volledig van nul beginnen, met respect voor de locatie, en
met in ons achterhoofd de inzichten en kennis, opgedaan uit afgelopen projecten.’
Onlangs lanceerden ze het eerste deel van hun collab met de Belgische verlichtingsproducent Authentage: een collectie van negen vloer-, plafond- en (nacht) tafellampen, elk beschikbaar in drie verschillende variaties.‘Logisch’, zegt Muñoz. ‘Verlichting is voor Casa Muñoz een van de belangrijkste sleutels tot succes.’
Met MM. Collection brengen Muñoz en Machado hun designvisie voor het eerst naar een iets bescheidener schaal.Hun eigen woning – al vijf jaar hun gedeelde ‘hobby’ – vat die mix van klassiek en hedendaags perfect samen.‘Ons huis blijft een work in progress,’ zegt Machado, ‘maar na vijftien keer verhuizen, binnen én buiten Spanje, kunnen we voor het eerst zeggen dat we gesetteld zijn.’
En die combinatie van kinderen met kunst- en designobjecten? ‘Opvoeden kan zoveel meer zijn dan berispen.En we verzamelen dan wel graag, maar we wonen niet in een museum’, zegt Muñoz.‘We hebben ook thuis graag mensen om ons heen, en die mogen hun glas gewoon op tafel zetten. Een heleboel items hier zijn voor ons heel waardevol, maar hebben niet eens een marktwaarde.’
Ook waardevol: kunnen samenwerken met je halve trouwboek.‘Dat schrikte ons niet af’, zegt Machado.‘We hebben nooit een gesprek gehad van:“Waarom beginnen
we geen bedrijf?”Het gebeurde gewoon.En het heeft gunstig uitgepakt.Onze focus lag vooral op samen tijd doorbrengen. Op samen reizen en onderweg kunstenaars en kunsthandelaars bezoeken’, zegt Muñoz.‘Gonzalo en ik kennen elkaar al heel lang en hebben altijd interesse in elkaar gehad, net wegens onze gedeelde interesses.’
(Machadogrijnst)‘Ik heb toch nét wat meer interesse gehad in jou dan jij in mij, hoor!’
Muñoz lacht en gaat onverstoord voort: ‘We hadden zoveel gesprekken over kunst, design en interieurs dat er gewoon geen ruimte was om plannen te maken of verwachtingen te formuleren.’
Machado knikt:‘Ik ken geen enkel koppel dat zijn samenwerking heeft gepland.Ook bij mijn ouders was het een natuurlijke stap, denk ik.’
Behalve dat ze interieurontwerp hebben gestudeerd, groeiden beiden op in een ondernemersgezin: Machado met ouders in de juridische sector; in Muñoz’ gezin draaide alles rond Casa y Jardín, het eerste interieurontwerpbedrijf in Spanje, opgericht in 1951. Daarmee was haar vader, Paco Muñoz, een van de grondleggers van de Europese moderniteit in Spaans design. Eind jaren 1950 richtte hij samen met Fernando Alonso de meubelontwerpstudio Darro op.
Muñoz:‘Mijn Franse moeder kwam midden jaren 1960 naar Spanje. Mijn vader ontmoette haar in de jaren 1970, toen Casa y Jardín boomde. Hij leidde de interieurprojecten, van ambassades en hotels tot boten en vliegtuigen, terwijl zij de 1200 vierkante meter grote shop managede.Ook richtten ze samen een enorme deco- en interieurwinkel op in Pedraza. Daarvoor reisde mijn moeder in een auto met een aanhanger door Spanje, altijd op zoek naar ateliers om keramiek, plaids en ander handwerk direct bij ambachtslui in te kopen.’
BOVEN MET HUN VERLICHTINGSCOLLECTIE VOOR AUTHENTAGE VERTALEN
Hun kracht? De combinatie van hun temperamenten.
Hij het creatieve vuur, zij de pragmatische motor. ‘Ik ben de CEO,’ zegt Muñoz, ‘en Gonzalo de creatief directeur met visie.’
Een luxueuze ervaring begint bij het maken van de juiste keuzes. 051 74 78 11 bobmonteyne.be
Muñoz en Machado hadden iets meer tijd nodig dan haar ouders:in het begin van hun relatie zette Machado zijn fotografiecarrière nog voort.‘Intussen begon mijn werk te verschuiven van mode- en lifestyleportretten naar interieurfotografie voor bladen als Architectural Digest. Hoe je een ruimte tot leven brengt, heb ik toen echt leren begrijpen. En ik heb mijn visie op schoonheid ontwikkeld, waarvan Mafalda en ik intussen ónze visie hebben gemaakt.’
Muñoz:‘Natuurlijk zijn er ook dingen waarop we een andere kijk hebben, maar in ieder geval willen we dezelfde richting uit met ons leven en onze carrière.’(denktna)‘Ik in mijn eentje Casa Muñoz en de galerie leiden,dat kan ik me niet voorstellen. En jij, om de haverklap in een ander land foto’s maken? Neen,hoor.’
‘Die mix van disciplines en achtergronden die we hebben,is waardevol voor onze interieurs’,zegt Muñoz.‘Net als onze verschillende karakters. Eigenlijk is Gonzalo de man met de visie en het resultaat van elk project voor ogen. Ik
‘We hebben zo veel gepraat over kunst en interieurs dat er geen tijd was om verwachtingen te scheppen.’
manage de realisatie ervan om klaar te spelen wat hij voor ogen heeft.Beiden zijn we leidinggevend in onze‘afdeling’. Ik ben de CEO, zou ik durven te zeggen, en Gonzalo de creatief directeur.’ Machado:‘Misschien moeten we na dit gesprek de titel ‘medeoprichter’ op onze visitekaartjes veranderen.’(lacht)
‘‘Thuis praten we niet over het werk’:er zijn ondernemerskoppels die dat volhouden,maar wij niet.Werkt je partner in een andere sector, dan wil je het ‘s avonds toch ook over je dag kunnen hebben? Ook met de kinderen erbij spreken we erover. Zodat ze begrijpen dat je niets zomaar in de schoot geworpen krijgt. Met zulke gesprekken aan de keukentafel ben ik ook opgevoed’, zegt Muñoz. ‘Dat vond ik prima, omdat mijn ouders net als Gonzalo en ik graag hun liefde voor hun job en elkaar met ons deelden.’◆
LINKS
HUIS/GALERIE
L’art de vivre, de kunst van het leven. Al drie generaties lang staat Frank Tack voor een levensstijl waarin verfijning en individualiteit centraal staan. Kom langs en dompel je onder in een unieke interieurbeleving; onze professionaliteit en vakmanschap maken het verschil.
Kom langs in onze showroom Grotstraat 74 - Oostrozebeke
Bezoek onze pop-up Knokk’on Lippenslaan 320 – Knokke-Heist
www.franktack.be
NATALIE HELSEN
HET HOTSTE DESIGNDUO VAN HET MOMENT HECHT MEER BELANG AAN RESEARCH, ACHTERGROND EN CONTEXT DAN AAN HET ONTWERPEN ZELF. MAAR ZODRA FORMAFANTASMA ERAAN BEGINT, IS HET ALTIJD RAAK.
Laten we eerlijk zijn: kritische noten over een wegkwijnende planeet, genderongelijkheid of de koloniale uitwassen van het kapitalisme zijn zelden sfeermakers op gezellige gelegenheden. Ongemakkelijke waarheden kunnen zwaar op de maag liggen – te vermijden dus bij de lancering van een nieuwe meubelcollectie of tijdens een luchtig modeonderonsje waarbij alweer méér producten de wereld in worden gegooid.
Exact dat is de superkracht van Formafantasma:elk project van het duo achter een van Europa’s hotste designstudio’s baadt in diepgravend, kritisch intellectueel onderzoek – maar de twee brengen hun thema’s zo visueel aantrekkelijk dat het publiek moeiteloos meegaat.En dat doen ze op zowat alle fronten van de lifestylewereld.
VIRAAL
Het jaarlijkse symposium van Prada,‘Prada Frames’,werd voor de derde keer gecureerd door Formafantasma en groeide uit tot een van de toppers van de Milanese designweek. Mee dankzij‘L’Arlecchino’,de futuristische trein die Giò Ponti in 1960 ontwierp en die het duo van stal haalde. De kleurrijke wagons werden in het ‘Stazione di Milano Centrale’ binnengereden, en wie een gratis ticket had bemachtigd, kon in de kleurrijke treincoupés lezingen bijwonen.De reeks kreeg de titel‘InTransit’mee en onderzocht de beperkingen en mogelijkheden van infrastructuur en beweging – al ging die diepere laag op Instagram misschien wat verloren.Maar viraal ging het wél.
Diezelfde week vertaalde het duo wat een klassieke meubelshowroom bij Cassina had kunnen zijn naar een betoverende performanceshow in hetTeatro Lirico Giorgio Gaber.‘Staging Modernity’bracht moderne
dansers en meeslepende scènes op het podium,maar ook de vraag of we vandaag écht beter af zijn met onze meubels.Een reflectie op zestig jaar Cassina-collecties met Le Corbusier, Pierre Jeanneret en Charlotte Perriand – en meteen ook de aanleiding voor het event, dat, hoe kan het ook anders, opnieuw viraal ging.
Zo bleef het maar doorgaan.Bij Flos ontdekten bezoekers‘SuperWire’:een reeks art-decoachtige,minimalistische lampen in transparant glas, met flinterdunne ledstrips. Het vertrekpunt voor dit ontwerp? Het moment waarop een lamp doorgaans stukgaat.Hier kan de gebruiker de ledstrips zélf vervangen,wat een dure,vervuilende aller-retour naar de fabriek overbodig maakt. Elk onderdeel van de lamp werd bewust zichtbaar en minimalistisch gehouden – net als de hele Flos-stand, die ze zelf inrichtten.
Wellicht niets van dat alles was gebeurd indien Andrea Trimarchi en Simone Farresin elkaar niet als bachelorstudenten in Firenze hadden ontmoet. Samen trokken ze – als duo en als koppel – naar de toonaangevende Design Academy in Eindhoven,waar ze eerst student,en later ook docent werden In 2009 richtten ze Formafantasma op.‘Die naam hadden we vanaf het begin’,vertelden ze eerder aan de designnieuwssite DesignWanted.‘Hij betekent zoveel als spookvorm, en verwijst naar hoe ons werk niet zozeer door research,maar wel door een conceptuele aanpak wordt gedreven.’
Al bij hun eerste grote project werd duidelijk waar het hen om te doen was: met ‘Botanica’ ontwierpen ze lampen en deco-objecten uit materialen uit het prebakeliettijdperk – alsof plastic, bakeliet en massaproductie nooit hadden bestaan.Het resultaat:een kritisch-mooie blik op design én veel interesse. Een selectie belandde in de permanente collectie van het MoMA in NewYork.
Elk project dat het koppel aanpakt, vertrekt vanuit een doorgedreven research. ‘Alles in de wereld is ontworpen.
Design beïnvloedt alles – hoe we ons kleden, onze relatie met sociale media, met werk, met de manier waarop we de wereld verstaan. En net dat maakt van design zo’n doordringende discipline:het gaat niet alleen om esthetiek,maar ook om politiek en rechtvaardigheid’, vertelden ze aan het vakblad Archiproducts.
Ondertussen lijkt de lijst samenwerkingen eindeloos. Een bloemlezing – behalve de eerder vernoemde namen: Bulgari,Vitra,Serpentine Gallery,Tacchini,het Rijksmuseum in Amsterdam. Ook de bekroningen stapelen zich op: van Dutch DesignAwardsTalent in 2012 tot Designer of theYear bij zowel Dezeen,Wallpaper en Elle Deco, plus verscheidene vermeldingen in de jaarlijkse AD100-lijst van het blad Architectural Digest.
KIBBELEN
Hoewel hun researchstudio doorheen de jaren flink is gegroeid, blijft communicatie de basis, zo vertelde het koppel aanThe Design Museum in Londen:‘Als je met twee bent, zijn woorden onvermijdelijk belangrijk – want alles draait om conversatie.We verstaan elkaar.We kibbelen veel, maar dat gaat meestal over het proces, nooit over het doel dat we voor ogen hebben.Hoe we daar komen,daar verschillen we soms van mening over.’
Wat dat kan opleveren,kun je binnenkort zelf ervaren in België,wanneer het duo op 24 mei voor een‘artist talk’naar het Limburgse Genk afzakt.Dat gebeurt naar aanleiding van een boek dat ze samen met de kunst- en cultuurhub C-mine maakten over het lokale mijnlandschap. Het eindproduct is zowel een kinderboek dat de complexe relatie tussen mens, milieu en andere levende wezens onderzoekt, als – je raadt het – een prachtig geïllustreerd werk. Of: hoe de bittere pil van de werkelijkheid áltijd beter smaakt in een prachtig Formafantasma-jasje. ◆
FORMAFANTASMA.COM
BOVEN FORMAFANTASMA
VERHEFT DESIGN (HIER
CASSINA EN DE ‘SUPERWIRE’ VOOR FLOS) TOT KUNST, EN GEBRUIKT HET OOK ALS MEDIUM OM BELANGRIJKE
MAATSCHAPPELIJKE THEMA’S AAN TE KAARTEN.
‘Design beïnvloedt alles: hoe we ons kleden, onze relatie met sociale media en werk.’
TEKST: AN BOGAERTS
RECHTS ZIJ UIT DENE
MARKEN, HIJ UIT ITALIË:
SAMEN ONTWERPEN STINE
GAM EN ENRICO FRATESI
MEUBELS DIE NOORDS
MINIMALISME EN ZUIDERSE
WARMTE COMBINEREN.
IN EEN WERELD DIE DRAAIT OM VISUELE PRIKKELS, GROTE BUDGETTEN EN RONKENDE NAMEN IS HET DESIGNERDUO STINE GAM EN ENRICO FRATESI EEN FELBEGEERDE UNDERDOG. GEEN BOMBASTISCHE, ARTISTIEKE STATEMENTS VOOR HEN, WEL DESIGN VOOR ALLEDAG. MET DEENSE NUCHTERHEID EN ITALIAANSE ELEGANTIE BOUWDE GAMFRATESI AAN EEN STIJL DIE STEEDS MEER DESIGNLIEFHEBBERS EN -LABELS CHARMEERT.
De Deense Stine Gam en de Italiaan Enrico Fratesi combineren in hun werk het minimalisme van het Hoge Noorden met de expressieve warmte van het Zuiden –zonder in clichés te vervallen. Sinds ze in 2006 hun studio in Kopenhagen oprichtten, heeft GamFratesi naam gemaakt met ontwerpen die eenvoudig lijken, maar bij nader toezien barsten van de subtiele details,doordachte constructies en een bijna literaire gevoeligheid.Hun stoelen,lampen en sofa’s – ontworpen voor topmerken zoals Gubi, Minotti, Poltrona Frau,Hermès,Dedon en GebrüderThonet Vienna – balanceren perfect tussen verleden en heden.‘We zijn gefascineerd door contrasten’, zegt Fratesi.‘Tussen onze culturen, tussen traditie en innovatie,vakmanschap en technologie,concept en emotie.’
De professionele én persoonlijke vonk sloeg over tijdens hun studies architectuur en design in Italië, waar Gam na haar opleiding meubelontwerp in Aarhus terechtkwam.‘Terwijl onze vrienden uit eten gingen,brachten wij de avonden door in onze werkplaats’,zegt Fratesi.‘We delen al 15 jaar leven en werk.We kennen elkaar beter dan wie ook.’ Gam glimlacht:‘We kunnen een potlood uit elkaars hand stelen en gewoon doorgaan met hetzelfde ontwerp.’
Vandaag leiden ze hun studio vanuit een charmant pand in Kopenhagen, met een jong team dat – net als zij – de grenzen tussen stijlen en disciplines oprekt.
‘Voor ons is design een vorm van communicatie’, zei Gam ooit in The New York Times. ‘Een stoel moet niet alleen functioneel zijn,maar ook een ge-
‘We zijn zo op elkaar ingespeeld dat we een potlood uit elkaars hand kunnen stelen en gewoon doorgaan aan hetzelfde ontwerp.’
voel oproepen.Comfort is belangrijk,maar niet genoeg.’
Hun bekendste stoel is zonder twijfel de‘Beetle Chair’, die ze ruim tien jaar geleden ontwierpen voor Gubi.Een ode aan de anatomie van een kever.Ook hun‘Targa’-loungestoel voor Gebrüder Thonet Vienna groeide uit tot een icoon. Deze elegante mix van weefwerk,fluweel en gebogen hout werd tien jaar geleden gelanceerd en is intussen een bestseller.Tijdens de jongste designweek in Milaan werd een ‘Petit’-versie aan de collectie toegevoegd.
LINKS EEN NIEUWE
LANCERING IN MILAAN: DE ‘MYMI’-BUITENSTOEL MET VLECHTWERK VOOR DEDON.
RECHTSONDER DE ‘VIVIENNE’-COLLECTIE VOOR MINOTTI.
En bij een stel stoelen hoort natuurlijk ook een tafel. GamFratesi presenteerde dit jaar bij Gubi de‘Epic’-buitentafel in groen kwartsiet – een echt statement piece.‘Met kwartsiet verkennen we een nieuwe dimensie’, zeggen ze.‘We zochten naar de duurzaamheid die buitenmeubilair vraagt.’
GEEN GEROEP, WEL
GamFratesi is intussen een gevestigde naam op internationale designbeurzen, van Milaan tot Stockholm, van Parijs tot NewYork.Toch zijn de ontwerpen steevast menselijk en functioneel – en nooit arty of vergezocht.‘Ze zijn gemaakt om in te leven, om aan te raken, om herinneringen mee op te bouwen’, aldus het koppel.‘We willen geen objecten creëren die alleen in een galerie thuishoren. Onze meubels moeten passen in het dagelijkse leven.’
Die filosofie werpt duidelijk vruchten af. GamFratesi won talloze prijzen, van deWallpaper Design Award tot de Elle Decoration International Design Award en de IF Product DesignAward.OokArchitectural Digest nam hen op in de‘AD100’,de lijst met de honderd invloedrijkste designers. Toch draait het in hun studio in Kopenhagen nog altijd om schetsen,uitproberen,luisteren naar het materiaal.Het succes schuilt misschien in de gave om design te benaderen als een dialoog – tussen culturen, tussen vormen, tussen mensen. Hun meubels lijken te fluisteren in plaats van te roepen, en laten ruimte voor interpretatie. ◆
GAMFRATESI.COM
WANNEER EEN JAPANS-DEENSE LOVE STORY ZICH NESTELT IN EEN MILANESE DESIGNSTUDIO, WEET JE: HIER IS IETS BIJZONDERS IN DE MAAK. INODA+SVEJE ONTWERPEN VOOR DE GROTEN DER AARDE – VAN LOUIS POULSEN TOT MINOTTI. HUN GEHEIME WAPEN? EEN ONOVERBRUGBARE TAALBARRIÈRE.
De Japanse Kyoko Inoda en de Deen Nils Sveje kozen zo’n 25 jaar geleden voor Milaan als uitvalsbasis voor hun designstudio.Samen ontwerpen ze functionele objecten voor prestigieuze labels als Louis Poulsen, Karimoku en Minotti.Vorig jaar presenteerde Inoda+Sveje de nieuwe ‘DC11’-stoel van Miyazaki, een zitmeubel dat nu al de status van designklassieker krijgt toebedeeld. Dit jaar kondigde het duo een eerste samenwerking aan met de Belgische outdoorspecialist Tribù. De ‘Nagomi’-collectie omvat een eettafel en bijbehorende stoelen, maar wordt naar alle waarschijnlijkheid de komende jaren nog aangevuld met extra objecten.
‘Tussen mij en Kyoko is er een taalbarrière’, aldus Sveje. ‘Die hebben we weten om te buigen in een voordeel. Geen van beiden spreekt in de dagelijkse communicatie zijn of haar moedertaal,maar Italiaans. Op die manier werd taal een abstractielaag, een filter die als een soort ‘zachte spons’ wordt gebruikt.We hoeven elkaars ideeën niet in detail te kennen om ze uit te werken.’
‘We hoeven elkaars individualiteit niet te definiëren in het creatieve proces,omdat we allebei hetzelfde gewicht hebben op de projecten.De onafhankelijkheid van elk ligt in de vrijheid van interpretatie van elkaars idee’,zegt Inoda.‘We komen allebei uit culturen waarin design heel belangrijk is:Japan en Denemarken. Maar het is zeker niet zo dat we bewust die twee elementen op tafel
LINKS VAN DENEMARKEN TOT
JAPAN, MET ALS EINDSTATION
ITALIË: NILS SVEJE EN KYOKO
INODA BEWIJZEN DAT DESIGN
GEEN GRENZEN KENT.
RECHTSBOVEN VOOR HET
BELGISCHE TRIBÙ TEKENDE
INODA+SVEJE DE ‘NAGOMI’COLLECTIE, DIE VOLGEND
JAAR OP DE MARKT KOMT.
gooien. Ik denk nooit ‘hoe kan ik dit Japans maken?’, maar uiteraard nemen we die achtergronden met ons mee,in elk project.’
DIEPGEWORTELD RESPECT
Wat de beide ontwerpers bindt – vanuit hun achtergrond, maar vooral vanuit hun persoonlijkheid – is een diepgeworteld respect voor ambachtslui en producenten.‘Vaak wordt productie als een beperkende factor gezien.Een reden waarom bepaalde designs niet verwezenlijkt kunnen worden’, aldus Sveje.‘Ik zie het helemaal omgekeerd. Die vaklui zijn een bron van ideeën voor mij, zij laten vooral zien wat er wél kan.Ik vind het heerlijk om bij verschillende merken te kunnen werken en zo in contact te komen met allerhande ambachtslui en fabrikanten.’
Een eigen label oprichten met hun twee, dat is (voorlopig) niet het plan.Wel heeft het koppel een eigen galerie in hun studio, waar geïnteresseerden volgens afspraak kunnen langskomen voor een wandeling doorheen 25 jaar Zweeds-Deens-Italiaans design. ◆
GALLERY.INODASVEJE.COM
Voor ze elkaar ontmoetten, was de een bloemist en de ander productdesigner. Nu maken Bart Haverkamp en Pieter Croes samen al dertig jaar rebelse stadsen daktuinen: wild, ruig, organisch en intuïtief. Volgende week ligt hun derde
TEKST: IRIS DE FEIJTER PORTRET: JASPER ORDELMAN FOTO’S: ANOEK LUYTEN
‘Wild Harmony’ in de winkel.
boek
LINKS IN HUN QUEESTE
NAAR EENVOUD LATEN ZE
CONSTRUCTIES, ZOALS
TERRASSEN, BALUSTRADES EN BLOEMBAKKEN, STEEDS
VAKER WEG.
ONDER EN RECHTS WEG MET HET STRAKKE TUINPLAN:
BIJ BART & PIETER KRIJGT DE NATUUR HET LAATSTE WOORD. HIER: HUN PROJECT ‘KLINGELBEEK’.
aat de teugels vieren.’
Dat lijkt de centrale boodschap van het nieuwe boek van Bart & Pieter. Het Antwerpse duo, dat intussen alleen nog met hun voornamen tekent, zet een heel eigen signatuur neer van intuïtieve,wilde stads- en daktuinen.‘De voorbije tien jaar vonden we echt onze eigenheid: een herkenbare stijl die voor sommigen rebels oogt, maar voor ons gewoon... natuurlijk is. In elke zin van het woord.’
Hun nieuwe boek ‘Wild Harmony’ is de perfecte illustratie van die visie. De publicatie bundelt ruim dertig projecten, waarvan de helft daktuinen.Voorts zijn er stadstuinen, patio’s en wintertuinen. Keer op keer valt op hoe ze toveren met groen. Ook in een donkere stadstuin van 50 m², een dakterrasje van 30 m² of een patio van 25 m² weten ze een‘lush’gevoel te creëren. Bart Haverkamp:‘We willen mensen anders naar hun tuin laten kijken.De natuur is niet iets wat bedwongen of gecontroleerd moet worden.Hoe meer vrijheid je een tuin gunt, hoe meer hij teruggeeft. Niet alleen schone lucht, schaduw en verkoeling, maar ook momenten van schoonheid, verwondering en inspiratie.’
Het label‘rebels’is niet uit de lucht gegrepen. Het populaire idee dat je tuin een verlengde is van je woning,vinden ze verschrikkelijk.‘Geregeld ontwerpen we daktuinen bij chique penthouses’,vertelt Haverkamp.‘De interieurarchitect deed vaak al een aanzet: gegarandeerd loopt de natuurstenen vloer door naar buiten,hangt er een automatisch zonnescherm en oogt alles strak. Een tuin, bedacht zoals een huis:dat vind ik echt een denkfout’,pleit Haverkamp.‘Wij counteren zo’n strak interieur met een wilde tuin die juist niet gecontroleerd moet worden.’
Ook qua materialen verkiezen ze simpel boven chic. Op marmer of tropisch hout zul je hen niet betrappen.Ze grijpen liever naar grind, stoeptegels en leisteen. ‘Hoe eenvoudiger,hoe liever’,zegt Haver-
ONDER CHIC PENTHOUSE?
STRAK INTERIEUR? BART &
PIETER ZETTEN ER GRAAG
EEN WILDE, ONGETEMDE TUIN
TEGENOVER – EEN BEETJE
CHAOS ALS VERADEMING.
ONDER EN RECHTS HUN GEHEIM? MINDER PLANNEN, MEER PLANTEN – EN VOORAL: DURVEN LOSLATEN. HIER HUN ‘BOWLING’-TUIN.
‘Een tuin die bedacht is zoals een huis: dat vind ik echt een denkfout.’
Degoedebeslissingen beginnenmethetjuisteadvies.
Uhebtideeën.
Wijhebbende expertiseomzetot leventebrengen.
Met de VELUX ontwerp-adviesdienst kunt u uw ruimtes moeiteloos transformeren:
Ontvang persoonlijk advies op maat van uw behoeften, wensen en budget
Profiteer van deskundige ondersteuning om het natuurlijke licht in uw ruimte te maximaliseren
Visualiseer uw project met gepersonaliseerde 3D plannen
Laat uw project uitvoeren door gecertificeerde installateurs, voor een kant-en-klaar, probleemloos resultaat
Neem nu contact op met onze adviseurs en zet uw ideeën om in werkelijkheid!
GRATIS SERVICE
zonder verplichting
ScandeQR-code enontdekhoenatuurlijklicht uwruimtekantransformeren.
‘Van patio tot penthouse, van 25 tot 250 vierkante meter: zelfs het kleinste lapje grond kan een ecosysteem worden als je durft te denken in lagen en leven.’
LINKS DE ERVARING DIE ZE
OPDEDEN IN DE TUIN VAN HUN BUITENVERBLIJF IN MENORCA KUNNEN ZE OOK IN BELGIË TOEPASSEN. HIER: HUN ‘PANTHEON’-TUIN.
kamp. ‘Dat geldt ook voor het ontwerp. Vroeger tekende ik dagenlang aan een border waarin alle plantjes een voor een bloeiden: eerst de sneeuwklokjes, dan de blauwdruifjes en vervolgens de narcissen. Daarin ging ik heel ver. Nu is mijn ontwerp maar een vertrekpunt. De tuin ontstaat ter plekke. Sommige klanten zeggen dat ik dans met mijn plantjes.Zelf noem ik het schilderen. Ik werk enorm intuïtief en vertrouw op mijn compositiegevoel, zoals bij een boeket: à la minute.’
Die vergelijking is geen toeval.Voor Haverkamp in 1995 samen met Croes zijn eerste tuin aanlegde,werkte hij als bloemist voor feesten en huwelijken.‘Dat vond ik te tijdelijk. Mijn hart brak als ik zag hoe snel die bloemen doodgingen, dus volgde ik een cursus tuinarchitectuur. Als tiener las ik al plantenencyclopedieën en blokte de Latijnse namen.Aan die bloemistenperiode hield ik wel een sterk gevoel over voor compositie en kleurharmonie’, zegt hij.‘Ik heb Pieter,die productontwikkelaar is, aanvankelijk wat meegesleurd in mijn verhaal. Hij deelde mijn plantenpassie en we vullen elkaar goed aan: ik trek me de planten aan,hij de logistiek.Maar de look, de sfeer en het plan van de projecten bepalen we samen.’
Kort nadat ze als duo tuinen begonnen aan te leggen, kwam de vraag voor een daktuin binnen. ‘We waren een van de eersten die dat deden en experimenteerden met bloembakken en potgrond’, herinnert Haverkamp zich. ‘De vraag groeide en onze daken kregen veel media-aandacht.Voor we het beseften, waren we daktuinexperts.’
‘Vroeger maakten we sappige borders, nu kiezen we voor ‘krokantere’ beplanting, zoals rozemarijn, omdat die mediterrane soorten droogteresistenter zijn.’
Dat zijn ze nog steeds, al pakken ze het nu helemaal anders aan.In hun queeste naar eenvoud laten ze constructies, zoals terrassen, balustrades en bloembakken, steeds vaker weg.‘We storten het dak vol substraat en zetten daarin de planten. Je stapt gewoon op het substraat of we leggen stapstenen.Heel naturel en veel efficiënter en goedkoper.’
Ze maken zich sterk dat je ook iets waardevols kunt doen met een beperkt budget, een kleine oppervlakte of minimaal onderhoud.‘Als je het goed aanpakt, kan zich op een paar vierkante meter onverharde grond een volwaardig ecosysteem ontwikkelen.Zelfs één boom planten,kan een wereld van verschil maken. Plots is er schaduw, verkoeling en een rustgevend uitzicht.’
DOORN IN HET OOG
In de afgelopen dertig jaar veranderden niet alleen de stijl en werkwijze van Bart & Pieter, ook het klimaat wijzigde.‘Daktuinen lijden enorm onder de klimaatcrisis. Vroeger maakten we sappige borders, geinspireerd op onze vele trips naar Engelse tuinen. Nu kiezen we voor ‘krokantere’ beplanting, zoals rozemarijn, omdat die mediterrane, ruigere soorten droogteresistenter zijn.De ervaring die we opdeden in de tuin van ons buitenverblijf in Menorca kunnen we ook in België toepassen.’
Als dak- en groenmissionarissen zijn de vele braakliggende platte daken een doorn in hun oog. Op die vijfde gevel ligt een enorm potentieel.Door die te gebruiken voor groen of recreatie moet er minder publiek domein sneuvelen.‘Kijk naar de grote appartementsgebouwen die nu
verrijzen in Antwerpen. In Zuid-Europa zou daar op de twintigste of dertigste verdieping een gedeelde ruimte komen waar de bewoners elkaar kunnen ontmoeten, hun was kunnen drogen, een boek kunnen lezen of komen sporten. En vaak is er ook plek voor groen.Waarom kan dat hier niet? Het zou de levenskwaliteit van alle bewoners in het gebouw verbeteren, want die hebben vaak geen plek voor eigen groen op hun klein balkon’,zucht Haverkamp.‘En als we toch aan het dromen zijn: zou het niet fantastisch zijn om tussen al die verschillende daken loopbruggen te maken? En daar verticaal groen te planten,zoals in het Kandalama Hotel van architect Geoffrey Bawa in Sri Lanka. Er moet een mentaliteitsverandering plaatsvinden. Projectontwikkelaars moeten niet alleen rekening houden met de rust van de penthouse-eigenaars, maar ook met de noden van andere bewoners van het appartementsgebouw.’Wij kijken alvast uit naar het eerste gedeelde XXL dakterras dat Bart & Pieter mogen ontwerpen.
‘WILD HARMONY’ VERSCHIJNT OP 10 MEI BIJ LUSTER, 40 EURO, LUSTERPUBLISHING.COM, BART-PIETER.BE
GESPONSORDE INHOUD
Sabato Content biedt bedrijven, organisaties en overheden toegang tot het netwerk van Sabato. Om hun visie, ideeën en oplossingen te delen met de Sabto-community. Buiten de verantwoordelijkheid van de redactie van Sabato
Licht aan, licht uit. Schakelaars raak je elke dag aan, ze hangen op ooghoogte en bepalen mee de look van je interieur.
Met de lancering van Niko Rocker en Niko Toggle beantwoordt het oer-Belgische Niko meesterlijk aan de vraag naar esthetiek, tactiliteit en innovatie in domotica.
Belgisch vakmanschap
Het gekende merk Niko – van Nikolaas – ziet in 1919 het levenslicht in Sint-Niklaas. De derde generatie bij Niko ziet, meer dan honderd jaar later, kwalitatieve schoonheid en de ermee gepaard gaande klantentevredenheid nog steeds als een erezaak. Arne Desmet, al dertien jaar industrieel ontwerper bij de producent, is enthousiast. ‘De vorm en de interactie van Niko Toggle met de tuimelstick en Niko Rocker zijn losjes gebaseerd op iconische Niko-ontwerpen uit 1928 en 1958.
Hele strakke versies met een vleugje nostalgie.’ Hiermee zet het merk z’n slogan Jewellery for walls nog extra kracht bij. ‘Deze designschakelaars zijn echte statement pieces, en het vraagt onze uiterste precisie om ze te vervaardigen’, legt Desmet uit.
Inspirerende finishes
Productmanager Wim Gielen heeft zijn sporen in de verlichtingssector verdiend. Bij Niko waakt hij over de esthetische afwerking. ‘In deze nieuwe reeksen realiseerden we zowel de schakelaars als de toetsen en knopjes in metaal, voor een volledige premiumbeleving.’ De uitgepuurde ontwerpen met hun authentieke toets zijn neutraal genoeg om zowel in heel moderne interieurs te passen als in een statig herenhuis of een meer rustieke omgeving.
Desmet vult aan: ‘In gefreesd aluminium zijn er vier uitvoeringen: blank geborsteld, gold, blue grey en zwart. Het kleurlaagje biedt ook bescherming tegen corrosie. In gelaserd en gelakt staal is er keuze tussen wit en metallic champagne.’ De zes afwerkingen komen terug in het Niko Pure-gamma dat 65 specifieke functies omvat, waaronder een usb-lader en een hotelschakelaar.
Upgrade in finesse
De geraffineerde detaillering omvat unieke elementen. Desmet: ‘De Niko Rocker is bijzonder origineel. De toetsen zijn haarfijn afgewerkt met
een subtiel afgeschuind randje. De Niko Toggle heeft een kuiltje dat mooi geaccentueerd wordt als het licht erop valt. Bij ons zit het verklikkerlichtje verborgen achter de rand, dus niet in een gaatje in de plaat, wat de designs nog strakker maakt.’
‘Niko Toggle heeft een kuiltje dat mooi geaccentueerd wordt als het licht erop valt.’
ArneDesmet, industrial designer bij Niko
Gielen benadrukt nog een ander groot voordeel: ‘Wie al een recent gamma van Niko in huis heeft, kan makkelijk upgraden naar Niko Rocker of Niko Toggle. Bij de stopcontacten gaat het om een eenvoudige vervanging van de omkadering. Bij de schakelaars wordt ook het binnenwerk gewisseld, zonder breekwerk en met behoud van de bestaande functies.’
High-tech hand in hand met esthetiek Niet alleen het oog wil wat, ook het schakelgevoel, het gebruiksgemak en de veiligheid moeten goed zitten. Niko hanteert hiervoor eigen normen die strenger zijn dan de wettelijk bepaalde regels, en test alles uitvoerig in eigen labo. Intussen zit de creativiteit zo diep verweven in het DNA van het familiebedrijf dat de designers al volop dromen van het andere uiterste van dit spectrum: designschakelaars, zo discreet dat ze er niet lijken te zijn.
Niko Rocker en Niko Toggle zijn verkrijgbaar via architecten, lichtwinkels en installateurs.
IN 2014 NAMEN JOYCE EN DAX ROLL VAN HET TOEN NOG JONGE EN ONBEKENDE INTERIEURBUREAU NICEMAKERS DEEL AAN EEN PITCH VOOR HET ONTWERP VAN THE HOXTON IN AMSTERDAM. TOT IEDERS VERRASSING SLEEPTEN ZE HET PRESTIGIEUZE HOTELPROJECT BINNEN. FASTFORWARD NAAR VANDAAG: INMIDDELS STAAT ER EEN TWEEDE HOXTON OP HUN NAAM, EN BELANDDE HUN JONGSTE PROJECT IN DE LIJST ‘WORLD’S GREATEST PLACES 2025’ VAN TIME MAGAZINE.
TEKST: VEERLE HELSEN
VINTAGE VONDSTEN EN HEDENDAAGS DESIGN IN HUN INTERIEURPROJECTEN.
Hoe schopt een hotel het tot de World’s Greatest Places van 2025? The Brecon, dat vorige zomer opende, is een berghotel in het Zwitserse skidorp Adelboden. Het huist in een gerenoveerd chalet uit de jaren 1960 en het interieur straalt een hedendaagse alpine chic uit – een stijl die je zelden in de bergen ziet. Jean Gillon-loungestoelen, Vitra-banken in boucléstof, handgeknoopte tapijten van Layered, oversized hanglampen, stenen vloeren in combinatie met houten plafondpanelen.Aan de muren hangen kunstwerken geselecteerd door de Amsterdamse Bisou Gallery. Overal koffietafelboeken over design, kunst of mode.The Brecon is een hotel waar je elk object wilt omdraaien om te zien waar het vandaan komt.
Het is een culthotel waarvoor je een ommetje maakt, alleen al om het interieur te bewonderen. Geen hertengewei of nepschapenvacht in de bar, wel espresso martini’s op de kaart.Wat je ook niet zou verwachten, is het all-inconcept: alle maaltijden zijn inbegrepen in de prijs, net als de champagne en de chocolade in de minibar. Inclusief de spa en het zwembad met uitzicht op de vallei en de bergen. En ook al is het interieur erg gesofisticeerd, toch hangt er een warm thuisgevoel. Dat soort hotel dus.
Hoe kwam The Brecon bij het Nederlandse interieurduo Nicemakers terecht? ‘Via ons werk voor The Hoxton’, vertellen Joyce en Dax Roll. Flashback naar 2014.De hotelketenThe Hoxton had een pitch uitgeschreven voor een nieuw hotel in Amsterdam. ‘Het was hun eerste hotel LINKS
buiten Londen, buiten Groot-Brittannië’, herinnert Dax zich.‘Een mijlpaal voor hen en ook voor ons.’
‘Ik denk dat onze eagerness ons geheime wapen was’, zegt Joyce.‘We waren jong en zó gretig.We wilden het project met heel ons hart en hebben het echt geclaimd.’ Ze waren amper drie jaar bezig toen ze onverwacht een sms kregen van Sharan Pasricha, de eigenaar van de intussen wereldberoemde hotelketen Hoxton. Ze hadden meegedaan aan de pitch, maar nooit verwacht dat zij, als jonge honden, zouden worden geselecteerd. ‘Hij appte ons de avond na de pitch om een wijntje te gaan drinken, kun je je dat voorstellen?
Volgens hem de beste manier om iemand te leren kennen, is samen op café gaan’, lacht ze. Zij waren eind twintig toen, hij midden dertig.
Ze hadden nog nooit een hotel ontworpen. De oorspronkelijke briefing ging in de richting van blootliggende leidingen, ruwe materialen en een industriële, ongepolijste stijl – typisch Shoreditch.Maar Joyce en Dax zagen het anders en stelden een compleet andere invulling voor. ‘Je kunt die Londense vibes niet zomaar copy-pasten aan de Herengracht in Amsterdam. Hier is zoveel geschiedenis en elegantie.’
Ze weken af van de briefing in hun pitch en brachten Amsterdam in het verhaal.‘Wij fietsten elke dag langs het pand. We wisten precies wat het moest zijn.’ Ze doken in de archieven van het 17de-eeuwse gebouw en gaven het verleden een hedendaagse vertaling.
De combo tussen oud en nieuw is wat hun stijl typeert.Als je naar hun ontwerpen kijkt, zie je het verleden, maar tegelijk voelt het helemaal van nu.‘Er zit
maar warm, uitnodigend en met bijzondere meubelvondsten.
altijd een vleugje vintage in ons werk, maar niet oud of stoffig. Denk aan een loungestoel uit de seventies die evengoed vandaag ontworpen kon zijn’, legt Joyce uit. Wanneer je een kamer inThe Hoxton binnenstapt, merk je die gelaagdheid:een vintage fauteuil naast een modern bureau,zachte wollen plaids,fluwelen zetels,houten lambriseringen, kunst die iets fluistert over de plek. Grote ramen vangen het licht van de gracht, terwijl zorgvuldig gekozen materialen een warme,huiselijke sfeer scheppen.
Toen The Hoxton opende, veranderde alles. Plots stonden ze op de radar van de hele designwereld. Hun naam was gemaakt. Fastforward naar meer dan tien jaar later. Ze hebben intussen een tweede Hoxton op hun naam, deze keer in het Oostelijke Havengebied in Amsterdam. Het gebouw, meer dan honderd jaar oud, ademt maritieme geschiedenis en alweer vond Nicemakers een balans tussen nostalgie en moderniteit.
Hun bureau is vandaag een gerespecteerde naam binnen de wereld van het Nederlandse interieurdesign. Al passen ze niet echt in het klassieke hokje van Dutch Design. Dat is vaak speels, conceptueel, soms koel. Nicemakers is anders: warm, gesofisticeerd, uitnodigend. Zelf zeggen ze dat ze geen vaste stijl hebben, maar hun hand
‘We kiezen er op rommelmarkten altijd dezelfde meubels uit. Zonder een woord tegen elkaar te zeggen weten we precies in welk
tekening is onmiskenbaar. Geen kilte of strak spel met felle kleuren.
Meubels spelen vaak een prestigieuze hoofdrol in hun ontwerpen. De naam Nicemakers verraadt het al: ze houden van mooie dingen. ‘Wij zijn altijd al meubeljagers geweest. Eigenlijk begonnen we als verzamelaars.We hielpen vrienden die restaurants en barretjes in Amsterdam openden. Die richtten wij dan in, met mooie vondsten van rommelmarkten en veilingen.’
Dat doen ze nog steeds. ‘We delen hetzelfde oog.We kiezen er altijd dezelfde meubels uit en zonder een woord tegen elkaar te zeggen weten we precies in welk project iets past.’ Het resultaat is dat er nooit dezelfde meubels opduiken in
hun projecten. Altijd zijn het one-of-akind vondsten.Hun jachttips? Ze zijn fan van de Brussels Design Market, Design Icons Amsterdam en Decennia Design in Tilburg. ‘Of gewoon Marktplaats. Al is die laatste moeilijker geworden, met al die jonge verzamelaars tegenwoordig.’
Een andere mijlpaal voor het duo was de deelname aan de Netflix-serie ‘Amazing Interiors’. In seizoen 1 tonen ze een penthouse van 650 m² in Maastricht. De sfeer ademt ‘Mad Men’, Jean Prouvé, internationale hotels, alles tot in de puntjes bedacht.Ze namen de televisiemakers ook mee op meubeljacht. Sinds de serie kloppen klanten wereldwijd bij hen aan en vandaag werken ze aan zo’n 15 projecten. Hun team telt veertien mensen, onder leiding van Lotti Lorenzetti, die eerder werkte bij Soho House.
Maar ze blijven opvallend discreet. ‘We zijn nu bezig aan een project op een familiedomein in Brasschaat’, klinkt het geheimzinnig. In Londen richtten ze recent de lobby’s in van enkele luxeappartementen met hotelservices. In Den Haag opende zopas hotel De Plesman, in een voormalig luchtvaartkantoor, vernoemd naar KLM-oprichter dr. Albert Plesman. Ook in Abu Dhabi staat iets groots op stapel, maar opnieuw zonder media-aandacht. Eén uitzondering is bekend: topmodel Doutzen Kroes schakelde hen in voor haar woning in Het Gooi.
Joyce en Dax wonen zelf deels in de stad en deels op de Veluwe, in een oude bosbungalow die ze volledig naar hun hand hebben gezet. Houten vloe-
HIER DE PITCH VOOR
THE HOXTON IN AMSTERDAM
WAS HET STARTPUNT
VOOR NICEMAKERS’ SUCCESVERHAAL –‘EAGERNESS’ EN EEN UNIEKE
VISIE OP DE STAD GAVEN HEN EEN VOORSPRONG.
ren,grote glaspartijen,zachte overgangen tussen de kamers. Het bos komt overal om de hoek piepen. En altijd weer dat thuisgevoel. Hun ontwerpen zijn als een jazzplaat op de achtergrond: warm, complex,nooit schreeuwerig en altijd stijlvol. Maar binnenkort sluiten ze het hoofdstuk af. Het is tijd voor een nieuwe bladzijde in hun boek vol mooie dingen. De bungalow staat te koop en ze verruilen het bos voor Menorca. Waar het leven iets trager stroomt. Ze kochten er een jarenzeventighuis en onlangs ook een finca uit 1900 die ze willen verbouwen.‘Op Menorca vinden wij rust’, zeggen ze. ‘Met ouder worden zoeken we meer balans.’ En die bekende Nicemakers-touch? Die verhuist gewoon mee. ◆
NICEMAKERS.COM
DE ENE IS GEPASSIONEERD DOOR ASTROLOGIE, DE ANDERE LEEST TAROTKAARTEN. GEEN WONDER
DUS DAT CHIARA DI PINOT EN ARIANNA LELLI MAMI
EEN ZWAK HEBBEN VOOR MYSTERIEUZE SETTINGS EN FILMISCHE DECORS. ONDER DE NAAM STUDIOPEPE
ZIJN DE TWEE DAMES AL BIJNA TWINTIG JAAR
PROFESSIONELE SFEERSCHEPPERS.
Ze studeerden samen aan de befaamde Politecnico-designschool in Milaan, maar toch was het een toevallige ontmoeting op een Mexicaans strand die leidde tot de oprichting van Studiopepe in 2006.‘Op dat strand in Mexico begonnen we te praten over onze toekomstdromen, en nog geen jaar later hadden we onze eigen studio.Wij zijn duidelijk niet het type vrouwen dat ergens gras over laat groeien’, aldus Chiara Di Pinot.De naam Studiopepe komt van ‘Pepe’, het koosnaampje dat Arianna Lelli Mami als kind kreeg.‘We wilden een menselijke naam voor onze studio,niet te corporate’,voegt Lelli Mami toe. ‘Er is een bijzondere chemie tussen ons twee’, legt Di Pinot uit.‘We hebben allebei een sterk karakter,maar we weten heel goed te communiceren met elkaar.’ Ze vervolgt:‘We hebben elk onze eigen passies.Voor mij is dat astrologie, voor Arianna is het tarot. Dat mystieke, mysterieuze karakter zie je vaak terugkomen in ons werk.’
Dat werk strekt zich uit over drie grote domeinen. Zo ontwerpt Studiopepe objecten voor tal van grote merken: sofa’s, tafels en loungestoelen voor Baxter, tapijten voor CC-Tapis, tegels voor Ceramica Bardelli... Bovendien heeft de studio een duidelijke voorliefde voor scenografie, en die liefde passen de da-
mes toe in zowel retailinrichtingen – voor merken zoals Hermès,MaxMara en Kvadrat – als tentoonstellingen in galeries en musea.Altijd met dat vleugje mystiek.
NIEUW IN 2025
RECHTSBOVEN BIJ
HET ITALIAANSE BAXTER
LANCEERDE STUDIOPEPE
VORIGE WEEK DE ‘DABLIOU’OUTDOORSTOEL EN DE ARMATUREN ‘NUBE’ EN ‘SATELLITE’.
LINKS ARIANNA LELLI MAMI EN CHIARA DI PINOT.
Dit jaar kondigde Studiopepe nog een extra bezigheid aan: het duo neemt de creatieve leiding op zich van het luxueuze outdoorlabel Exteta, waarvoor ze eerder al meubilair ontwierpen.Niet alleen de meubels,ook de branding en styling van het merk komen zo in handen van Di Pinot en Lelli Mami. Wordt dus ongetwijfeld vervolgd.
STUDIOPEPE.INFO
Unicus is dé specialist in totaalprojecten in hout, waarbij we de architectuur van jouw ruimte tot leven brengen met warme, duurzame materialen. Als totaalaannemer van premium houtbouw nemen we het volledige bouwtraject in handen, van fundering tot afwerking. Vanuit ons eigen ontwerp of in samenwerking met jouw architect, zorgen we voor totaalontzorging en realiseren we een architecturale droom die in elk detail klopt.
Bouwen in hout is vandaag niet alleen een esthetische of ecologische keuze, maar ook een bijzonder slimme financiële zet. Hout is licht, snel verwerkbaar en prijsvast — eigenschappen die het bouwproces versnellen én optimaliseren.
Leisure
Onze realisaties bewegen zich moeiteloos tussen living, working & leisure. Of het nu gaat om een exclusieve woning, een inspirerende werkplek of een luxueus buitenpaviljoen, elk ontwerp is het resultaat van een passie voor hout en een liefde voor straffe architectuur.
Ook zot van hout?
info@unicus.be www.unicus.be
DE NEW YORKSE ARCHITECT PETER MARINO IS DOL OP HUN WERK, EN OOK IN HET STEDELIJK MUSEUM IN AMSTERDAM EN HET MUSÉE DES ARTS DÉCORATIFS IN PARIJS
KUN JE HUN KERAMIEK BEWONDEREN. TOCH BLIJVEN WOUTER HOSTE EN HARVEY BOUTERSE LIEVER VER WEG VAN DE SPOTLIGHTS. ZE MAKEN KUNST VOOR ZICHZELF, IN EEN OUD ATELIER IN HET STILLE BEERNEM.
TEKST: LUT CLINCKE
FOTO’S: ALEXANDER D’HIET
LINKS DE EXPORUIMTE
VAN PERIGNEM KRIJGT
VORM VOOR DE JAARLIJKSE
TENTOONSTELLING IN MEI
VAN DE KUNSTWERKEN VAN
WOUTER HOSTE EN HARVEY
BOUTERSE.
Wouter Hoste geniet van de ochtendzon met een koffie op een bank voor Perignem, het keramiekatelier waar hij samen met zijn partner Harvey Bouterse elk weekend in alle rust werkt. Twintig jaar geleden vielen ze als een blok voor deze magische plek, waar gerenommeerde kunstenaars zoals Octave Landuyt,Yves Rhayé en Johan Nyssen de basis legden van de moderneVlaamse keramiek. Het atelier ligt verscholen in een wilde tuin. De poort staat wijdopen, met uitzicht op de exporuimte die stilaan vorm krijgt voor de jaarlijkse tentoonstelling in mei. Bouterse legt de laatste hand aan een sculptuur in zwarte klei, terwijl Hostes werken wachten op hun glazuurlaag voor ze in de oven gaan.Al jaren zijn ze gepassioneerd door keramiek – lang voor keramiek weer een hype werd.
‘Als liefhebbers en verzamelaars van kunst en design raakten we twintig jaar geleden geïnteresseerd in Belgisch design, vooral uit de jaren 1950 en 1960. Zo ontdekten we deVlaamse keramiek en deden we veel research naar de keramiekkunstenaars uit die tijd.We bezochten velen van hen, onder wie Elisabeth Vandeweghe, de dochter van Laurent, die in de late jaren 1940 samen met zijn broer Rogier het keramiekbedrijf Perignem oprichtte.Het atelier zag er nog precies uit zoals in de beginjaren, met zelfs de bakken glazuur van decennia geleden.Van het eerste moment voelden we ons aangetrokken tot deze plek. De sfeer was zo intens dat we op de terugweg naar huis al besloten om zelf keramiek te gaan maken. We vroegen Elisabeth om ons te helpen en mochten in haar atelier werken.
Zo begonnen we vijftien jaar geleden,eerst één dag per week, later het hele weekend. We experimenteerden met oude glazuren, die we mengden met nieuwe, in lagen of naast elkaar. Oude glazuren zijn veel rijker en geven onze creaties meer karakter. Bovendien beïnvloedt ook de plek op zich wat we maken:het lijkt alsof de creatieve energie van toen hier nog altijd in de lucht hangt.’
Perignem, wat ‘door het vuur’ betekent in het Latijn, was in de jaren 1950 en 1960 hét epicentrum van de moderne Vlaamse keramiekkunst. De invloed van Octave Landuyt is cruciaal.Hij wilde zelf keramiek maken en in ruil voor de accommodatie en de technische ondersteuning bracht hij zijn artistieke talent naar het productieatelier. Het bedrijf produceerde vooral gebruiksvoorwerpen:vazen en schalen,tegels en zelfs religieuze beelden. Landuyt kwam precies op het juiste moment: in 1956 verliet RogierVandeweghe,die de creatieve leiding in handen had,het familiebedrijf om zijn eigen atelier,Amphora, op te richten. Zijn broer Laurent, die de technische kant verzorgde, vond in Landuyt de ideale creatieve partner.Het atelier werd vanaf dat moment een ontmoetingsplaats voor andere kunstenaars, zoalsYves Rhayé, en zelfs de studenten van Landuyt,die kunst doceerde aan de Gentse Rijksnormaalschool,werkten hier aan stukken voor een tentoonstelling in 1958.
Die creatieve explosie leidde tot de typische Perignem-stijl, met zijn organische
vormen en zijn aards kleurpalet met warme bruintinten, maar ook het intense Perignem-rood. In 1967 werd ElisabethVandeweghe creatief directeur en bleef het atelier kunstenaars verwelkomen,met Octave Landuyt die er tot 2000 is blijven werken.
VAN MODE TOT KUNST
Hoste en Bouterse noemen zichzelf liever geen keramist. Voor hen is keramiek geen doel op zich – klei is alleen maar het materiaal waarmee ze hun artistieke ideeën vormgeven. Hun creativiteit reikt verder dan keramiek alleen.Zo is Hoste nog altijd actief in de mode,sinds 2006 als creatief directeur van het Belgische mannenlabel Antwrp.Als alumnus van de Antwerpse Modeacademie trok hij in de late jaren 1980 naar Parijs, onder meer om er bij Jean Paul Gaultier te werken. Zijn deelname aan de Gouden Spoelwedstrijd bracht hem terug naar België.Tegelijk was hij de creatieve kracht achter het cultmerk Zino & Judy, dat in de nineties internationaal doorbrak.
De parallellen tussen zijn modeontwerpen en zijn keramiekkunst zijn overduidelijk.Het spanningsveld tussen technologie en natuur,sterke grafische elementen,met verschillende texturen jongleren, en spelen met licht en schaduw komen in beide disciplines terug. Metaalglans, vooral goud, is een terugkerend element in zijn keramiek,niet wegens de glamour, maar omdat goud zowel een aards element is als gebruikt wordt in de technologie.
‘De onderwerpen waar ik nu mee bezig ben,hielden me dertig,veertig jaar geleden ook al bezig.Mijn laatste Gouden Spoelcollectie had als thema‘Technology will make or break us’.Technologie vind ik mooi en beangstigend tegelijk.Mijn allereerste keramiekcreatie,‘Singularity’,ging over kunstmatige intelligentie.Voor de nieuwe expo werk ik veel met spikes en bolle vormen, maar ook de ‘Alien Bones’ blijven terugkomen,geïnspireerd op de anatomie.Het visuele aspect van wetenschap vind ik bijzonder boeiend.’
‘Klei is een dankbare materie. Je kunt met je handen je ideeën direct vormgeven.’
HEILIGE FRANCISCUS
Ook Harvey Bouterse heeft een modeachtergrond.Tijdens zijn modeopleiding in Den Haag liep hij stage in Antwerpen, en de Belgische modescene sprak hem zo aan dat hij besloot in Antwerpen te blijven. Hij werkte onder meer voorVeronique Branquinho en had zijn eigen collectie.Tegenwoordig is hij bijna voltijds kunstenaar, met een stijl die radicaal verschilt van Hoste.
Zijn werkwijze en inspiratie spelen daarbij een grote rol. ‘Wouter denkt veel na over zijn creaties,hij maakt studies en schetsen, terwijl ik louter op buikgevoel werk. Mijn creaties vloeien spontaan uit mijn handen. Klei is een dankbare materie. Je kunt met je handen en een hoop klei zonder omwegen je creatieve ideeën vormgeven.Je bent nauwelijks afhankelijk van machines, alleen van je oven.’
Door de jaren heen heeft zijn stijl zich ontwikkeld.‘Aanvankelijk bracht ik etnische invloeden op een gestileerde,uitgepuurde manier,maar de jongste tijd zijn mijn werken veel autobiografischer geworden,sterk beïnvloed door mijn verlangen naar de natuur.Het heeft te maken met de plek waar we hier werken,maar ook met onze daktuin in Antwerpen, waar ik vaak aan de slag ben. De kleuren van bloemen en zaden vormen een inspiratie op zich. De natuur blijft ook
‘Het is een bewuste keuze
om ons werk in Perignem te tonen, in de juiste sfeer.’
in mijn huidige werk aanwezig. Het is een continu proces: de ene creatie bouwt voort op de vorige.’
Bouterse is nu vooral gefascineerd door heiligenbeelden, zoals die van de heilige Franciscus en SaintDenis, en de verhalen die achter die heiligen schuilgaan.‘Dat idee is gegroeid vanuit mijn creaties geïnspireerd opVlaamse antieke meubelen, die vaak in kloosters te vinden zijn. Los daarvan voel ik dat het spirituele in de lucht hangt – zoeken naar zingeving en introspectie leeft bij velen.’
LINKS WAT HUN WERK
VERBINDT, IS NIET DE STIJL
– DAARVOOR ZIJN ZE TE
VERSCHILLEND.
ENERGIE
RUST
PASSIE
JAAR
Beide kunstenaars maken uitsluitend unieke stukken, wat hen populair maakt bij architecten zoals Peter Marino,die op zoek zijn naar een origineel stuk dat de blikvanger in een interieur kan zijn.Of door vermaarde kunstverzamelaars zoals
John Demsey,de vroegere topman van Estée Lauder,die meerdere stukken van Hoste en Bouterse in zijn interieur heeft.
Ontwerpen voor commerciële bedrijven is voor Hoste geen optie.‘In de mode heb ik altijd voor commerciële labels gewerkt.Hier,in het keramiekatelier,ontwerp ik in alle vrijheid. Dat creëert de juiste balans. Als kunstenaar ben ik baas over mijn eigen handen en maak ik waar ik zin in heb, zonder enige druk of invloed.Ik maak niets met de bedoeling om het te verkopen, ik doe dit puur als artistieke expressie.’
Werken met klei is een heel zintuiglijk gebeuren: het gevoel en de geur van de klei en ook de geur van het atelier zijn heel bijzonder. Net als andere kunstenaars tonen zij hun werk graag, maar dat is geen doel op zich.‘Het is een bewuste keuze om ons werk voor te stellen in Perignem, in de juiste context en sfeer. Sommige kunstverzamelaars komen uit het buitenland om deze plek te ontdekken.Dat directe contact met mensen die ons werk begrijpen, biedt veel voldoening. Er zijn ook stukken die we voor onszelf houden. Octave Landuyt zei ooit dat je je beste werk moet houden als graadmeter voor het volgende, dat nóg beter moet zijn.’ ◆
EXPO WOUTER HOSTE/HARVEY BOUTERSE, PERIGNEM, STATIONSSTRAAT 26 IN BEERNEM. VERNISSAGE OP VRIJDAG 16 MEI, 18-21 UUR. DAARNA OP 17/18 MEI, 24/25 MEI, 31 MEI/1 JUNI, 13-18 UUR. @WOUTERHOSTE @HARVEYBOUTERSE @WOUTERHARVEY @ATELIERPERIGNEM
magnitude.be
HANNES DECANQ + EMIEL VERCRUYSSE
HANNES DECANCQ EN EMIEL VERCRUYSSE ZIJN HET AANSTORMENDE TALENTENDUO VAN DE BELGISCHE ARCHITECTUUR. TOEN NORDINE LOUIS CHALABI, CO-FOUNDER VAN HET BELGISCHE HONDENVOEDINGSMERK EDGARD & COOPER, EN ZIJN VROUW INEKE ROMAEN HUN VROEGEN EEN GEZINSWONING TE ONTWERPEN AAN DE IEPERSE PALINGBEEK, WAS HUN CARRIÈRE GELANCEERD. ‘NU LIGGEN ER GEEN BOMMEN MEER IN DE TUIN, MAAR GOLFBALLEN.’
TEKST:
THIJS DEMEULEMEESTER
FOTO’S:
PIET-ALBERT GOETHALS
LINKS NORDINE LOUIS
CHALABI, MEDEOPRICHTER
VAN HET HONDEN- EN
KATTENVOERMERK EDGARD
& COOPER, RUILDE HET
HECTISCHE LONDEN
VOOR EEN PLEK AAN DE PALINGBEEK IN IEPER.
Het jonge architectenduo Emiel Vercruysse en Hannes Decancq wist het op voorhand: als je aan de Palingbeek in Ieper een groot bouwproject begint, is het risico groot dat je bommen in de bodem aantreft.‘Tijdens de Eerste Wereldoorlog is hier zwaar gevochten. Maar wij wonen gelukkig aan de goede kant – die van de geallieerden’, zegt Nordine Louis Chalabi, co-founder van het honden- en kattenvoedingsmerk Edgard & Cooper, die zijn gezinswoning liet verbouwen door Decancq & Vercruysse. De ‘goede kant’ is relatief: in een straal van 400 meter rond de woning zijn tussen juni en november 1917 alleen al aan Britse zijde zo’n 1800 soldaten gesneuveld. ‘Gelukkig zijn er geen stoffelijke overschotten gevonden tijdens de graafwerken,want dan ligt een werf altijd lang stil’, zegt Chalabi.‘Wel stootte onze grondwerker op tientallen bommen.Telkens moesten de ontmijners van Dovo langskomen. Op den duur heeft hij er de brui aan gegeven.’
Emiel Vercruysse: ‘Dat de oorlog hier vastliep, heeft veel te maken met de zware kleigrond.Onder die kleilaag zit een steenlaag die het water tegenhoudt. De grond is hier dus zwaar en nat.We moesten acht maanden lang sonderen en uitpompen voordat we konden beginnen te verbouwen.’
Zelfs de idyllische vijver in Chalabi’s landschapstuin – ontworpen door Bruggeling Piet Blanckaert – heeft een beladen voorgeschiedenis: het is een bomkrater.‘Ik heb hem nooit leeggepompt,maar de put is naar
‘Ik wil mijn leven optimaliseren naar mijn geluk.
het schijnt dieper dan een bulldozer met gestrekte arm. Er komt binnenkort nog een ponton op met een terrasje,waar we de avondzon kunnen vangen. Soms zien we reeën uit het bos komen drinken’, vertelt Chalabi.
Tegenwoordig vindt deWest-Vlaamse ondernemer geen bommen, maar golfballen in zijn tuin van 5,5 hectare. Ze vormen geen gevaar voor zijn hond Cooper,de Engelse cockerspaniël waarnaar zijn bedrijf deels is genoemd.‘De reeën zijn gevaarlijker.Eén keer is Cooper een dier zo ver achterna gerend in het bos dat hij verdwaalde. Ik vond hem nergens. Tot er plots, een kilometer diep in het bos, een man recht uit het struikgewas opsprong, helemaal gecamoufleerd. Ik schrok me rot,maar hij zat daar blijkbaar gewoon om dieren te observeren.En ja,hij had mijn hond gezien’,lacht Chalabi.
In de hal van zijn huis wilde Chalabi een subtiele verwijzing naar zijn hondenvoerbusiness. ‘Vandaar de kleine ‘Balloon Dog’ van Jeff Koons op een strakke sokkel in muschelkalk. Arne Quinze, Imi Knoebel, Stan Van Steendam, Frederic Anderson... met kleurrijke kunst hebben we de woning gedoseerd opgepept.Maar we willen hier in de eerste plaats rust ervaren.’
GEEN GOLFER
De woning aan de Palingbeek is de eerste grote residentiële opdracht van het jonge bureau DecancqVercruysse Architects. Iedereen is er intussen van overtuigd dat zij tot de nieuwe garde Belgische toparchitecten behoren. Maar het siert Chalabi dat hij in 2020 al voor hen koos.‘En dat is niet omdat ons hoofdkwartier toevallig naast hun kantoor ligt in Kortrijk’,zegt hij.‘Ik ontdekte hun werk via de scenografie die ze ontwierpen voor maatwerkbouwer Coelembier op de beurs Interieur Kortrijk.Ik noteerde hun namen meteen, omdat ik hun potentieel voelde. Eerst verbouwden we samen een investeringswoning in Ieper.Dat verliep zo vlot dat ik hun vroeg om een geschikt pand te helpen zoeken voor onze gezinswoning.’
Chalabi zocht een huis met een mooi stuk grond en een mooi uitzicht. ‘Ik wilde op het platteland wonen in de rust, maar toch een zekere dynamiek voelen. Hier aan het golfterrein Palingbeek is het ideaal: we zien hier veel mensen passeren,ook al speel ik geen golf.Ik hou meer van auto’s en actie.Maar bevriende golfers sturen soms een be-
RECHTS DE ARCHI
TECTEN DECANCQ & VERCRUYSSE TEKENDEN
EEN HEDENDAAGSE
LANGGEVELHOEVE, WAAR
MUSCHELKALK, EIK EN ZICHTBETON SAMENSMELTEN.
richtje met de vraag wie onze architect is.’
In de zomer van 2020 gingen Chalabi en Vercruysse samen kijken naar een verouderde fermette, prachtig gelegen aan de Palingbeek. ‘Maar het landschap was niet optimaal bij de woning betrokken.En binnenin was het donker en rustiek’,zegt Chalabi. ‘Eerst dacht ik dat Emiel en Hannes een paar openingen zouden creëren naar het landschap toe, maar ze kwamen op de proppen met een totaalverbouwing,binnen de contouren van de oorspronkelijke hoeve. Ik heb hun het volle vertrouwen gegeven, ze verdienen dat. Die opdracht heeft hun carrière gelanceerd, denk ik. Omdat ik bij hen de typische start-upgroeipijnen herkende als bij Edgard & Cooper in de begindagen,heb ik hen af en toe ook zakelijk wat geadviseerd. Ik kon het niet laten.’
In overleg met de stad Ieper teerden Vercruysse en Decancq verder op de typische hoevetypologie – maar dan op een uitgesproken hedendaagse manier.‘Bij archetypische boerderijen zie je vaak zo’n zwarte teerband onder aan de gevels,tegen het opstijgend vocht’, zegt Vercruysse.‘Hier vertaalden we dat naar een architecturaal element,dat van buiten naar binnen doorloopt. Buiten is die‘teerband’in zichtbeton uitgewerkt, binnen afwisselend in muschelkalk en Belgische eik. Dat zijn meteen ook de drie hoofdmaterialen in het interieur, naast typisch Belgisch linnen.’
De eigentijdse hoeve kreeg een traditioneel rieten puntdak, waaronder een hedendaagse ‘luifel’ is geschoven, die binnen en buiten verbindt. De langgerekte vorm van de hoeve versterkt de horizontale lijnen
ONDER CHALABI ONTDEKTE
ZIJN ARCHITECTEN OP EEN BEURSSTAND EN VERTROUWDE HUN BLIND
ZIJN DROOMWONING TOE. ‘IK VOELDE METEEN DAT ZE IETS IN HUN MARS HADDEN.’
van het landschap – behalve in de keuken en zithoek,die open is tot in de nok.Massieve interieurelementen, zoals de dubbelzijdige haardmonoliet of de natuurstenen salontafel, creëren daar een mooi tegengewicht.
‘Het verhoogde keukenplateau is de perfecte plek om over de lage zithoek heen naar het landschap te kijken’, zegt Chalabi. ‘De gestoffeerde eetbank in de keuken was een lastminute-idee, maar we zijn er heel blij mee.’
Tijdens de renovatie van hun woning, in 2022-2023, woonden Chalabi en zijn gezin zeven maanden in Londen.‘HetVK was toen de enige markt in Europa die stagneerde voor Edgard & Cooper. Dus besloten we dat een van de drie vennoten daarheen moest verhuizen.We huurden een half ondergronds appartement in Notting Hill. Ik
‘Mijn favoriete moment van de dag is de ochtend, als de zon onze kamer binnenvalt.’
was overdag weg voor het werk,maar mijn vrouw zag door het raam alleen voeten voorbijkomen. Je betaalt daar heel veel geld voor heel weinig comfort.Ik vond dat niet zo erg, maar mijn vrouw Ineke kwijnde daar weg.’
De hoogbouw in Londen maakte plaats voor een compleet horizontale landschapsbeleving. In hun architectuur onderstreepten Decancq en Vercruysse dat letterlijk en figuurlijk: langgerekte betonnen tuinwanden beklemtonen het vlakke land,terwijl kolommen en een massieve schouw die compositie in evenwicht brengen. Strakke stalen raamkaders maken van het landschap omlijste schilderijtjes.
STERRENKIJKEN IN DE JACUZZI
LINKS ZELFS DE BADKAMER ADEMT RUST: AARDSE MATERIALEN, ZACHTE LIJNEN. DOORHEEN DE WONING LOOPT EEN ‘TEERBAND’, UITGEVOERD IN NATUURSTEEN, HOUT OF BETON.
Af en toe keert het gezin terug naar Londen – maar dan als ‘toerist’.Vakantiegevoel hoeven ze nochtans niet ver te zoeken.‘Telkens als ik mijn oprit opdraai, overvalt de rust me. Mijn favoriete moment van de dag is de ochtend,als de zon onze kamer binnenvalt. Mijn vrouw en ik blijven dan even recht in bed zitten om van het uitzicht te genieten.Wat ook zalig is,is‘s avonds in mijn jacuzzi naar de sterrenhemel kijken.Ik deconnecteer op slag.’Voor wie zich afvraagt waar die jacuzzi precies is:die zit verstopt onder het houten terras.‘Het bad, uitgehakt uit één blok muschelkalk, was ook zo’n extraatje,dat ze hier met vijf man hebben binnengedragen.’En uiteraard moest er een hondendouche komen,om Coopers modderpootjes af te spoelen voor hij het huis binnengaat. Chalabi:‘Ik heb een zeer druk leven, ik reis veel voor mijn werk.Daarom wil ik mijn leven optimaliseren in functie van mijn geluk. En dit huis helpt me daar enorm bij.’ ◆
DECANCQ-VERCRUYSSE.COM
TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER
FOTO’S: AMBER VANBOSSEL
Hoe maakt u het? ‘Heel goed. Ons tegelatelier Boquita de Cielo draait goed.Onze levens zijn helemaal verstrengeld, privé en professioneel, maar dat maakt ons net gelukkig.Alles begon met een onwaarschijnlijk idee in de zomer van 2019:een keramiekatelier oprichten in Londen, een van de duurste steden ter wereld. Iedereen verklaarde ons gek. Maar het werkt.Twee Belgen met een architectuurachtergrond, die het grootste deel van hun leven in Barcelona en New York woonden, een Spaanse naam kozen voor hun bedrijf, zich in Londen vestigden en wereldwijd tegelprojecten op maat realiseren:we dachten eerst dat niemand dat zou begrijpen. Maar nu beseffen we: het zijn net die onverwachte keuzes die ons een exotische flair geven.Dat we vanuit Londen werken,geeft ons werk extra cachet – het is de perfecte uitvalsbasis voor projecten in Europa én Amerika.Mensen van over de hele wereld komen naar Londen om ons op te zoeken’,aldus Kris Scheerlinck. Wat maakt jullie uniek? ‘Wat we met Boquita de Cielo doen,noemen we‘keramische haute couture’.Zoals modeontwerpers een eigen signatuur hebben, maar ook pièces uniques ontwerpen voor klanten.We zijn couturiers met klei.Prêt-à-porter maken we niet:we hebben niks op stock,
In deze rubriek geven we het woord aan makers die het gemaakt hebben.
Deze week: de tegelkunstenaars Koen Meersman en Kris Scheerlinck van het Londense Boquita de Cielo over couture met klei, tegels op IJsland en keramiek in een nieuwe wereldorde.
alles wordt op maat geproduceerd voor een specifiek project’, zegt Koen Meersman.
Wat is er in de maak? ‘We werken wereldwijd aan enkele grote projecten. Zo zijn we bezig met een opdracht voor een enorme villa op de Caraïben en zijn we net begonnen aan een betegelde haard voor een woning op Menorca. In Londen en NewYork mogen we tegels ontwerpen voor twee privézwembaden.En voor een huis op IJsland maken we een keramisch tegeltableau van tien vierkante meter, die de gletsjer aan de overkant moet weerspiegelen.Soms moeten we onszelf in de arm knijpen als er weer zo’n topproject binnenkomt – vaak via fantastische architecten. Zij zijn onze helden.’
Wat maakt jullie trots? ‘De schaal van onze projecten is de jongste jaren sterk toegenomen. Maar Boquita de Cielo, dat is nog altijd gewoon Kris en Koen. Kneden, uitrollen, sculpteren, bakken,glazuren mengen en aanbrengen:we doen alles zelf,met onze vier handen.Onze aanpak is traag,kleinschalig en persoonlijk. En dat appreciëren onze klanten’, zegt Meersman.
‘Grote promocampagnes voeren we niet’,aldus Scheerlinck. ‘In onze niche is mond-tot-mondreclame het best.Mochten we willen, dan konden we een ploeg aan het werk zetten en meer projecten aannemen. Maar we willen in elke tegel ons eigen handschrift terugzien. Met twee de productie stroomlijnen, lukt voorlopig prima.En gelukkig snappen onze klanten dat ons metier tijd en artistieke vrijheid vraagt.’
Waar hebben jullie een potje van gemaakt? ‘Tegels met imperfecties noem ik niet mislukt. Zij hebben net ‘human quality’. Klanten of architecten hebben vaak een kleurenpalet voor ogen,en wij mengen onze glazuren zelf om die kleuren zo dicht mogelijk te benaderen. Dat vraagt veel testwerk. Onderweg ge-
‘Dit is nog maar het begin van de rollercoaster. Laat maar komen, we’re ready.’
beuren er onvermijdelijk ‘ongelukken’.We vloeken eerst als zo’n mislukking uit de oven komt. Maar vaak blijken die misbaksels ook geweldig mooi en komen ze later van pas bij andere projecten. Die mislukkingen worden dan beloningen.’
‘Keramiek is pure alchemie. Net die oncontroleerbaarheid trekt ons aan. Je kunt de chemische processen in de oven nog zo goed proberen te beheersen, maar wat er tijdens het bakken gebeurt, heb je nooit helemaal onder controle. De oven openen, blijft altijd een cadeautje’, zegt Meersman.
Wat maakt jullie boos? ‘De drempel om keramiek te maken, is verlaagd. Het vak is een soort mindfulness of yoga geworden. De leercurve is gigantisch.Vooraleer je het metier beheerst, moet je eindeloos testen, opnieuw beginnen en vooral hard werken.Alles begint met techniek.Pas daarna kun je gaan experimenteren.Picasso kon eerst perfect tekenen voordat hij abstract ging. Een topchef moet eerst de klassiekers onder de knie hebben voor
hij avant-gardegerechten kan bedenken.’
‘We hadden het geluk dat we net voor de pandemie zijn gestart, in 2019.Toen de wereld stilviel, hadden we plots zeeën van tijd om te experimenteren en te testen in onze studio. Zo hebben we grote stappen vooruit kunnen zetten.’
Waarover maken jullie zich zorgen?‘Er is duidelijk een nieuwe wereldorde in de maak, en we zullen er allemaal onze plek in moeten vinden – zowel persoonlijk als zakelijk.Wij werken veel met lokale Engelse klei, maar gebruiken ook grondstoffen die nu moeilijker verkrijgbaar zijn. Denk aan oxides uit Congo of Oekraïne.Als we straks geen kobalt meer kunnen gebruiken, moeten we andere manieren vinden om blauwtinten te creëren.’
‘Historisch gezien hebben materiaalcrisissen en geopolitieke conflicten altijd tot vernieuwing in de kunstwereld geleid. De vraag is nu: hoe kunnen we dezelfde kwaliteit blijven afleveren binnen deze nieuwe wereldorde?’
Hebben jullie het gevoel dat jullie het gemaakt hebben? ‘We zijn zeer trots op wat we tot nog toe hebben bereikt. Maar voor ons voelt het alsof het nog allemaal moet beginnen. Dit is nog maar de start van de rollercoaster. Laat dus maar komen, we’re ready.’ ◆
Koen Meersman en Kris Scheerlinck wonen en werken in Londen, maar hun passie voor tegels komt nog voort uit hun periode in België, toen ze oude huizen opknapten. In een van die woningen ontdekten ze 150 jaar oude tegels, wat hun fascinatie voor het oude ambacht aanwakkerde.
Na intensieve opleidingen in Londen en New York verhuisden ze naar de Britse hoofdstad, waar ze een atelier huurden en in materieel investeerden. Zo werd Boquita de Cielo, letterlijk ‘een klein beetje hemel’, geboren. ‘We zijn trots dat we dit
beroep elke dag mogen uitoefenen. Er zijn dagen dat we ‘s morgens met een wereldberoemde Franse modeontwerper aan tafel zitten, ’s middags een project bespreken in Buenos Aires en ‘s avonds vergaderen met een architect uit New York. We zijn Boquita de Cielo vanaf nul gestart. We kregen niks in de schoot geworpen. Dit bedrijf hebben we zelf opgebouwd tot wat het vandaag is. In ons atelier streven we elke dag naar ‘little bits of heaven’, naar het mooiste van het mooiste.’
BOQUITADECIELO.COM
Reizen is ontdekken. En stiekem ook een beetje opscheppen. Dit zijn de hotspots (en reisgadgets) waarmee u straks scoort aan de gate. Inclusief het verhaal van de Orient Express, die zijn eerste luxehotel komt binnengetuft.
DE MYTHE LEEFT VOORT, MAAR DIT KEER OP VASTE GROND. IN ROME OPENT ORIENT EXPRESS ZIJN ALLEREERSTE
HOTEL: LA MINERVA, EEN PALEIS DAT KLASSIEKE LUXE EN VINTAGE REISKOORTS LAAT SAMENSMELTEN. SABATO STAPTE IN –ZONDER TICKET, MAAR MÉT HONGER NAAR SCHOONHEID.
TEKST: NATHALIE WARNY FOTO’S: ALEXANDRE TABASTE
Station Roma Ostiense. De perrons baden in een gouden avondlicht. Er hangt een tintelende spanning in de lucht: blikken kruisen elkaar, bagage rolt, reizigers kijken verwachtingsvol naar de treinen. Op perron drie schuiven de nachtblauwe en met goud omlijnde rijtuigen van ‘La Dolce Vita Orient Express’ statig binnen, met het zachte geknars van staal op staal. Stoom kringelt omhoog uit de locomotieven, terwijl kruiers in perfect gesneden uniformen de scène tot leven brengen. Op het perron: elegante silhouetten, koffers in doorleefd leer en gezichten die oplichten bij het vooruitzicht van een Italiaanse droom.
LINKS ORIENT EXPRESS
GAF VOOR ZIJN EERSTE
HOTEL CARTE BLANCHE AAN
DE FRANSE ARCHITECTKUNSTENAAR HUGO TORO.
Op 4 april vertrok La Dolce Vita Orient Express voor zijn allereerste reis: een tocht langs de Toscaanse wijngaarden, heuvels en veertien Italiaanse regio’s, met het charmante Montalcino als eindstation. Aan boord serveert de in Duitsland geboren driesterrenchef Heinz Beck een culinaire roadtrip op hoog niveau, waar elk bord een ode is aan de streek die de trein doorkruist. De 31 cabines – 18 suites, 12 de-luxe coupés en de spectaculaire Suite La DolceVita –baden in gelakt hout, diep fluweel en zacht gloeiende lampen. De Milanese binnenhuisarchitecten van Dimorestudio ontwierpen het interieur: denk
Giò Ponti meets Gae Aulenti, met een snuifje Osvaldo Borsani.
Het vertrekpunt? De Orient Express Lounge in het station Ostiense, ontworpen door de Franse architect-kunstenaar Hugo Toro, waar historische grandeur flirt met hedendaags design. Met een sprankelend aperitief als stijlvolle aftrap voor een tijdreis in luxe.
MICHELANGELO & STENDHAL
Bezield door deze spoorwegodyssee begeven we ons naar het kloppende hart van Rome, enkele kilometers verderop, naar Piazza della Minerva 69.Vlak bij het Pantheon, een van de best bewaarde monumenten uit de klassieke oudheid, zien we dagjestoeristen en geschiedenisfanaten die met opgeheven hoofd de schoonheid bewonderen van de Basilica Santa Maria Sopra Minerva, waar onder meer Michelangelo’s Christus met het kruis staat.
Tegenover het marmeren olifantje met obelisk van Gian Lorenzo Bernini rijst de botergele gevel op van een groots 17de-eeuws gebouw. Hier breit Orient Express een nieuw hoofdstuk aan zijn legende, met de opening van Orient Express La Minerva, ontstaan uit de samenwerking tussen de hotelmultinational Accor en de luxegroep LVMH. Het hotel vestigt zich majestueus binnen de muren van een
van Romes oudste paleizen, het in 1620 gebouwde Palazzo Fonseca.
Lang bekend als het ‘Grand Hotel’ van de stad met duizend kerken, was La Minerva de favoriete verblijfplaats voor de aristocratie tijdens hun grand tour, de rondreis door Frankrijk, Zwitserland, Italië en terug door het westen van Duitsland die de zoons van rijke families in de 17de en 18de eeuw plachten te maken. Hier verbleven briljante geesten zoals schrijver Stendhal, die vanuit zijn venster ongetwijfeld het levendige plein aanschouwde.
MAJESTUEUZE MINERVA
Wie de zware deuren van dit adres opent, stapt meteen een andere wereld binnen. Links de receptie, rechts de conciërge, en recht voor je: een gang in warme tinten, met gewelfde plafonds, exotisch groen en een magische sfeer die je als vanzelf richting het hart van het gebouw voert. Onder een imposante glazen koepel schittert de bar – en daarachter waakt zij die deze plek een ziel geeft: Minerva, de godin van kunst, wijsheid, vindingrijkheid én oorlog.
In deze elegante cocon zie je donker hout en fluwelen banken, subtiele bas-reliëfs en spiegels, rijke wandtapijten en verfijnd inlegwerk, afgewisseld met karaktervolle vintage stukken. Het resultaat van een drie jaar lange totaalrenovatie, geleid door de 35-jarige Toro.Voor zijn eerste hotel ontwierp hij een hedendaagse ode aan het universum van de Orient Express – tot in de kleinste details.
Op elk van de 14.000 vierkante meter liet de kunstenaar-architect zijn stempel achter. Alles werd op maat gemaakt door lokale ambachtslui. ‘Natuurlijke elegantie vraagt ongelofelijk veel denkwerk’, zegt hij. ‘Het is als een parfum dat overal moet hangen, subtiel maar onmiskenbaar.’We geloven hem op zijn woord:
Hotel La Minerva is ondergebracht in een van Romes oudste paleizen, het in 1620 gebouwde Palazzo Fonseca.
zelfs de brandblussers zitten verstopt in groefvormige zuilen, zodat niets de esthetiek verstoort.
KAMER 102
Vijf gebouwen werden samengevoegd tot één geheel, met als gevolg dat verschillende liften toegang bieden tot de verdiepingen. De 93 kamers, waaronder 36 suites, zijn stuk voor stuk uniek qua indeling en decoratie. Kamer 102, met uitzicht op het Pantheon, imponeert met een handbeschilderd gewelfd plafond en een XXL bank.Andere kamers hebben dan weer een superhoog plafond.Alle vertrekken ademen verfijning en roepen de reissfeer op die zo kenmerkend is voor de Orient Express: nachtkastjes die verticaal opengaan als een koffer, beddengoed van Rivolta Carmignani (dat vroeger de slaapcoupés sierde), en reliëfs van rode travertijn. Deze natuursteen keert terug in de badkamers, met sublieme wastafels die doen denken aan de fonteinen van de Città Eterna.
Alles in dit 14.000 vierkante meter grote hotel werd op maat bedacht en vervaardigd door lokale ambachtslui.
Het hoogtepunt bevindt zich op de zevende verdieping. In een op de Rivièra geïnspireerde setting biedt het Gigi Rigolatto-restaurant (alweer het werk van Hugo Toro, zoals alle Gigi Rigolatto’s wereldwijd) een adembenemend 360 gradenuitzicht over Rome.Van ‘s ochtends tot ‘s avonds kijk je uit over de daken en de iconische monumenten: hetVittoriano (het monument ter ere vanVictor-Emanuel II) aan de ene kant,het Pantheon prominent aanwezig,en in de verte de koepel van de Sint-Pietersbasiliek. Of je nu komt voor het ontbijt, een drankje bij zonsondergang of een Italiaans diner, hier versmelten verleden,heden en toekomst.Hier staat de tijd stil, zodat het avontuur kan voortduren en de mythe van de Orient Express blijft voortleven. ◆
Glamour op zakformaat
Citytrippers denken al gauw aan klassiekers als Londen, Parijs of Barcelona. Maar wie écht mee is, kijkt naar Monaco: de pocketversie van een metropool, uitgeroepen tot ‘Best European Destination 2025’. Ingekapseld tussen Nice en Menton,tussenAlpenlucht en jachtenlucht, charmeert deze zakformaat-stadstaat met een mix van cultuur, sterrenrestaurants, wellness en events waarbij ‘casual chic’ doorgaans betekent: zonder kroonjuwelen.
Op een oppervlakte kleiner dan het gemiddelde stadspark kun je vorstelijk verdwalen.Wandel van de mythische Rots naar het prinselijk paleis, spot ‘stealth wealth’ (en openlijke overdaad) op de Place du Casino, nip een rosé op het strand van Larvotto of snuif cactusaroma’s in de Jardin Exotique.
LINKS DE PLACE DU CASINO IS MONACO IN EEN NOTENDOP: BELLE-ÉPOQUEPRACHT, GLIMMENDE
BOLIDES EN VEEL BLINGBLING.
RONDOM: HET HÔTEL DE PARIS, HET
CAFÉ DE PARIS EN HET CASINO ZELF.
De accessoires van Mathilde Cabanas brengen een instantvakantiegevoel. Voor Club Med ontwierp de Franse ontwerpster een kleurrijke capsulecollectie voor jong en oud, helemaal in haar herkenbare, speelse stijl.
PETTEN VANAF 8 EURO, SHOPPERS VOOR 38 EURO EN UV-WERENDE KINDERKLEDING VOOR 49 EURO. MATHILDECABANAS.COM
APP VAN DE MAAND
REFILL
Refill, da’s pas een goed idee. Deze app helpt je om in no time een plek te vinden waar je je drinkfles kunt bijvullen met kraantjeswater – en zo single-use plastic overbodig maakt.
Alle reizigers hebben het in zich: dat ontembare verlangen om weer op weg te gaan. Nieuwe landen, nieuwe gezichten, nieuwe vibes. En geef toe: plannen is al het halve plezier.
In februari 2026 kun je natuurlijk naar het carnaval van Aalst gaan. Óf je vliegt naar Rio en laat je meevoeren door het grootste straatfeest ter wereld: de triomfantelijke ‘Winners’ Parade’ van het legendarische carnaval. Denk: veren, glitter, zwoele samba’s, pompende drums en exotische praalwagens.
‘SAMBA SPECTACULAR 2026 – RIO’S WINNERS’ PARADE’, CITYTRIP VAN 18-19/02/2026 T/M 27-28/02/2026. PRIJS OP AANVRAAG. CONNECTIONS.BE
Is your passport ready?
Na bijna twee jaar reikhalzend uitkijken opende het luxehotel Aman Nai Lert begin deze maand eindelijk de deuren in een van de groenste en meest discrete hoekjes van Bangkok. Midden in de stad, maar ver van het stadslawaai ligt het resort verscholen in het historische Nai Lert Park: een beschermd domein dat ooit toebehoorde aan Nai Lert, een van Thailands eerste topondernemers (denk: de eerste ijsblokjesfabriek en de legendarischeWhite Bus Company).
Het is pas het derde ‘urban resort’ van de Singaporese Amangroep – na NewYork en Tokio – en nu al een schot in de roos.Niet alleen keert Aman met dit project terug naar zijn Thaise roots (het allereerste resort, Amanpuri, opende in 1988 in Phuket), het tilt ook stedelijke luxe naar een nieuw niveau.
Gevestigd in een elegante toren van 36 verdiepingen biedt Aman Nai Lert 52 suites, 34 privéresidenties, een exclusieve Aman Club en verschillende finediningadressen. Eyecatcher is de 1500 m² grote Aman Spa: cryotherapie, balneotherapie, een medisch wellnessluik én behandelingen geïnspireerd op eeuwenoude Aziatische rituelen.
Het ontwerp is van de Belgische architect JeanMichel Gathy, die zijn tijdloze signatuur verankerde in een decor van hedendaagse rust en cultureel raffinement – Aman in optima forma.Voor wie luxe liever fluistert dan schreeuwt.
PRIJS OP AANVRAAG. AMAN.COM
TREND VAN HET MOMENT NACHTBRAKERS UNITED *
Ruimtetoerisme mag dan niet voor iedereen zijn weggelegd (te ver, te duur, te Elon of te Jeff), maar nachttoerisme is wél aan een opmars bezig. Volgens Booking. com wil 62 procent van de reizigers de magie van de nacht ervaren. Sterrenkijken staat met stip bovenaan (72 procent), gevolgd door het spotten van vallende sterren of meteorenregens (59 procent) en sterrenbeelden ontrafelen (57 procent). En de nachtelijke bucketlist wordt steeds spannender: mountainbiken op besneeuwde Alpenflanken bij maanlicht, nachtduiken in de Rode Zee, nachtsafari’s in Zambia of Kenia, of onder een fonkelende sterrenhemel liggen soezen in de Chileense Atacama-woestijn. De aantrekkingskracht? Avontuur met een vleugje magie, offline zijn met volle focus, en een hernieuwde connectie met de natuur – zonder storend kunstlicht.
Een roggenvleugel à la Grace Schwindt, Aziatisch powerfood recht van de Old Boy-grill, een elektronische barman én een auberginerecept met flink wat pit: dit is food zoals wij het graag hebben: heet, verrassend en licht ontvlambaar.
TEKST: JAN SCHEIDTWEILER
RECEPT: KAREN SHU
FOTOGRAFIE EN STYLING: EVA BEEUSAERT
In de reeks Kitchen Roulette draait elke maand een andere chef aan het culinaire rad. Ze serveren vier gerechten voordat ze het eetstokje doorgeven aan hun opvolger.Zo leidt deze estafette ons langs uiteenlopende smaken en keukens. Deze week is Karen Shu voor de derde keer aan de beurt.De Filipijns-Amerikaanse belandde na een carrière in restaurantkeukens en als privéchef door de liefde in Antwerpen. In haar zaak And/Or toont ze hoe boeiend de vegan keuken kan zijn. Shu laat deze week een geroosterde aubergine alle hoeken van de kamer zien door de groente te combineren met sesamsaus, zilte groenten, chili en een crunch van noten.
‘In het Midden-Oosten is baba ganoush – aubergine met sesampasta – een populaire dip.Hier heb ik die basiscombinatie wat meer uitgewerkt. Boven op de geroosterde aubergine komt een saus van tahin die ik complexer maak met miso en gember.De crunchy noten geven wat textuur.Ik ben zelf fan van een spicy chilitoets in het gerecht, maar verminder dat gerust als je het over de top vindt.’
INGREDIËNTEN (4 personen)
◆ 2 aubergines (het liefst Siciliaanse ronde, die hebben een dunne schil)
Voor de sesamsaus
◆ 270 gr. tahin (sesamzaadpasta, te koop in veel supermarkten)
◆ 60 ml limoensap
◆ 60 ml sushi-azijn (te koop in de supermarkt)
◆ 60 ml sesamolie
◆ 60 gr.miso (sojabonenpasta,verkrijgbaar in Aziatische winkels)
◆ 2 teentjes look
◆ 1 el geschilde en fijngeraspte gember
◆ 1 tl zout
◆ Gemalen zwarte peper, naar smaak
Voor de crunchy notenmix
◆ 125 ml olijfolie (of andere bakolie)
◆ 200 gr. grof gehakte witte amandelen (zonder bruin vlies)
◆ 35 gr. pompoenpitten
◆ 35 gr. zonnebloempitten
◆ 1 bos verse basilicum – alleen de blaadjes
◆ 1 tl zout
Voor de afwerking
◆ 1 verse chilipeper, in fijne ringetjes
◆ 16 zeebanaantjes (een zilte groente, te koop bij de visboer)
◆ Grof zeezout
◆ Vier peterseliestengels, fijngehakt
‘Basilicum in de pan? Yes please: de blaadjes worden verrassend krokant.’
BEREIDING
Aubergines
◆ Verwarm de oven voor op 185 °C.
◆ Snij de uiteinden van de aubergines en halveer ze in de lengte.Snijd met een scherp mes een ruitpatroon:maak eerst vier schuine insnijdingen en dan vier kruisende in de andere richting. Let erop dat je niet door de schil snijdt. Zo kan de aubergine gelijkmatig garen.
◆ Bestrooi de ingesneden kanten licht met zout en laat zo’n 8 minuten staan: het zout trekt vocht uit de aubergines. Spoel kort af en dep droog.
◆ Leg de helften met de snijkant naar boven op een met bakpapier beklede bakplaat. Rooster ze 40 minuten in de oven. Haal eruit en zet opzij.
Sesamsaus
◆ Wrijf de look fijn met een rasp (een Microplane werkt perfect). Breng alle ingrediënten en de look samen en meng goed.
Notencrunch
◆ Verwarm een grote pan op middelhoog vuur met de olijfolie.Voeg de amandelen toe en roer regelmatig.Voeg de pitten en het zout toe zodra de noten goudbruin zijn.Blijf roeren,tot de pitten ook mooi getoast zijn.Voeg dan de blaadjes basilicum toe en blijf roeren tot de basilicum crunchy wordt (dat duurt een paar minuten). Giet alles door een fijne zeef en laat de crunch afkoelen op keukenpapier.
AFWERKING
◆ Leg op elk bord een halve aubergine. Lepel er royaal sesamsaus over, strooi er dan wat notencrunch op. Breng op smaak met zeezout en werk af met peterselie,zeebanaantjes en – voor wie van spicy houdt – wat chilipepertjes.
WIJNTIP
◆ Frappato, Cos, IGT Terre Siciliane, Italië, 2023
De zachte,wat aardse smaak van aubergine doet het goed bij een lichte, zuiderse rode wijn. Het rode fruit – denk kersen – in deze Siciliaanse wijn van domein Cos is fris en verfijnd verpakt, met zachte tannines en een laag alcoholpercentage van 12,5 procent. Cos staat bekend om zijn pure wijnen zonder houtinvloed, en dat proef je hier: een elegant glas wijn bij een verfijnd groentegerecht.
23,97 EURO BIJ LICATA.BE
TEKST: JAN SCHEIDTWEILER
Bij de vernieuwde Old Boy in Elsene komen intense Aziatische gerechten in hoog tempo van het houtskoolvuur. Onze recensent is fan.
Een oude jongen kun je Old Boy nog niet noemen, en toch is dit restaurant al aan zijn tweede leven toe. Eind 2024, na zes jaar in hun hippe pand, besloten de vier eigenaars achter de populaire Aziatische fusionplek dat het tijd was voor verandering. Old Boy sloot voor een ingrijpende verbouwing,al konden fans nog terecht in een pop-up aan het Flageyplein in Elsene. Midden vorige maand opende Old Boy 2.0 op het vertrouwde adres vlak bij de Louizalaan. Die is bijna dubbel zo groot – 50 stoelen in plaats van 28 – al voelt het nog altijd krap aan.
De Aziatische fusionkeuken is in de nieuwe Old Boy nog meer uitgesproken. De discrete houtskoolgrill van voor de verbouwing heeft plaatsgemaakt voor een imposant open vuur. Ook uit een al even indrukwekkende wokbrander laaien de vlammen hoog op: zoals in Aziatische streetfoodkraampjes speelt vuur hier een centrale rol.
Nog iets nieuws? Je kunt hier zowaar à la carte eten, een plezier voor wie zelf
wil kiezen of geen zin heeft in het zesgangenmenu (60 euro, 55 euro voor de vegetarische versie).De twintig gerechten zijn verdeeld over betalende hapjes (tussen 4,5 en 8 euro), iets grotere gerechten (zoals mosselen uit de wok met oestersaus, 18 euro), desserts en hoofdgerechten. Zo kun je hier een hele gefrituurde zeebaars (35 euro) bestellen. Een chililogo waarschuwt voor extra spicy bereidingen –een welkome extra informatie. Andere gerechten moeten het dan weer gewoon met hun Aziatische naam stellen.Zouden de Old Boys echt denken dat we allemaal weten wat ‘Moo Ping’ is?
En dan nu de hoofdvraag: hoe is het eten? Aan de toog zien we hoe snel de koks de gerechten dresseren: hoog vuur, hoog tempo. Dat levert relatief simpele borden op, maar boordevol smaak. De gelakte varkensspies – Moo Ping, dus – is pittig en sappig.Coquilles,kort geschroeid op de grill, tonen dat hier kwaliteitsproducten op het vuur gaan. Ze krijgen een bijzondere dip mee waarin vissaus en li-
moensap zoute en friszure toetsen geven. Ook gegrilde varkensschouder heeft die intense Aziatische smaken, dankzij vijfkruidenpoeder, rijstwijn en honing. Wat gewokte groenten – broccoli, Chinese kool – temperen al dat smakelijke ge-
weld: Old Boy heeft zijn tweede leven lekker ingezet.
DEZE ZAAK WERD DOOR DE SABATORECENSENT ANONIEM EN BETALEND BEZOCHT.
WAAR?
OLD BOY
TENBOSCHSTRAAT 110
1050 ELSENE (BRUSSEL)
OLDBOYRESTAURANT.BE
ZONDAG GESLOTEN DECIBEL?
67 DB GEMIDDELD: NIET SLECHT, WANT WE ZATEN AAN DE TOOG BIJ DE OPEN KEUKEN.
REKENING?
82,5 EURO PER PERSOON (62 EURO ETEN, 20,5 EURO DRINKEN).
DRANKEN?
KNAPPE, DIVERSE KAART MET MOOIE EUROPESE NATUURWIJNEN EN EEN APARTE SECTIE ORANJE WIJNEN. TIEN WIJNEN PER GLAS. OOK COCKTAILS EN SAKE. REDELIJKE PRIJZEN: EEN LEKKER GLAS DUITSE MÜLLER-THURGAU VOOR 7 EURO. KOM IK TERUG?
EXOTISCHE, AUTHENTIEK AANDOENDE GERECHTEN MET MOOIE PRODUCTEN VOOR REDELIJKE PRIJZEN EN EEN MOOIE WIJNKAART. IK KOM MET PLEZIER TERUG. TELEURSTELLEND (NIETS
Zaterdag 17 mei 2025
Kijkdagen: 7 t.e.m. 14 mei - 10-19u
Wenst u te verkopen? Contacteer Renaat Sapyn: +32 9 348 54 40 of renaat.sapyn@de-vuyst.com. Bezoek aan huis op afspraak.
Openingsuren
01/05 - 04/05/2024
10/05 - 11/05/2024
Van 14.00 tot 18.00 uur
Parking en ingang atelier via hoofdingang van de abdij Meulemanslaan - 2260 Tongerlo www.reypens.be
TEKST: THIJS DEMEULEMEESTER
FOTO: PIET DE KERSGIETER
Chef en kunsthistoricus Matthieu Beudaert van restaurant Table d’Amis kookt de kunstactualiteit na.
Deze week: ‘Resting’ van Grace Schwindt in Leuven.
BOVEN EEN VOGEL DIE RUST
WORDT EEN ROGGENVLEUGEL:
CHEF MATTHIEU BEUDAERT
LIET ZICH VOOR ZIJN GERECHT
INSPIREREN DOOR HET BROZE
BRONZEN BEELD ‘RESTING’ VAN GRACE SCHWINDT.
‘Toen de Duitse kunstenares Grace Schwindt rondneusde in de depots van Museum M in Leuven, viel haar op met hoeveel zorg de conservatoren beschadigde beelden behandelen’,zegt chef Matthieu Beudaert. ‘De gebarsten of onvolledige sculpturen lijken wel kwetsbare patiënten. Geïnspireerd op die ervaring maakte Schwindt een reeks nieuwe tekeningen en sculpturen over fragiliteit, kracht en trauma’s. Deze uitgeputte vogel,‘Resting’, is weliswaar een oud werk in brons, maar past perfect in de thematiek van de solo ‘A History of Touch’.’
‘De rustende sculptuur deed me denken aan een bekende vis uit onze Noordzee: de rog. Om de roggenvleugel te laten glanzen zoals Grace Schwindts bronzen sculptuur lakte ik hem met een siroop van appelsap, sojasaus en gember. Zelf heb ik een enorme zwarte rog hangen in mijn restaurant Table d’Amis, een werk in polyurethaan van Johan Deschuymer.’
Building Great Places
CORES Development opgericht in 2006 en gevestigd in Antwerpen, is een innovatieve conceptontwikkelaar die onder meer instond voor de herontwikkeling van het iconische Royale Belge-gebouw, waarvoor het bekroond werd met de European Heritage Europa Nostra Award, en verschillende binnenstedelijke residentiële realisaties in Antwerpen, Gent en het Brusselse. Maar nu richt CORES zich op een heel ander type ontwikkeling: Tee View in Durbuy. Dit uitzonderlijke project bevindt zich letterlijk op de golfcourse van Golf de Durbuy. Met een idyllische ligging in het groen, vlakbij het charmante ‘kleinste stadje ter wereld’, biedt Tee View een luxueuze ‘pied-à-terre’ in de Belgische Ardennen. PUBLIREPORTAGE
“Nergens anders kun je zo dicht bij een golfcourse wonen als hier. Dit prestigieuze nieuwbouwproject trekt niet alleen golfliefhebbers aan, maar ook andere levensgenieters die houden van de natuur en de exclusieve sfeer die een golfomgeving met zich meebrengt.”
Sophie Deprez CORES Development
Wat maakt Tee View zo exclusief? Hoe past het in de visie van CORES Development? En wat mogen toekomstige kopers verwachten? We gingen in gesprek met Sophie Deprez, CCO en fan van het eerste uur van dit project en de omgeving.
WAT MAAKT TEE VIEW ZO UNIEK BINNEN DE REGIO DURBUY?
“Tee View is niet alleen uniek in Durbuy, maar zelfs in heel België. Nergens anders kun je zo dicht bij een golfcourse wonen als hier. Dit prestigieuze nieuwbouwproject trekt niet alleen golfliefhebbers aan, maar ook mensen die houden van de exclusieve sfeer die een golfomgeving met zich meebrengt. Bovendien ligt het project op een steenworp van culinaire en avontuurlijke trekpleisters zoals Le Sanglier des Ardennes en Adventure Valley. En dan heb ik het nog niet eens over de prachtige, natuurlijke omgeving gehad. Het glooiende landschap, de rust en de adembenemende vergezichten maken van Tee View een uitzonderlijke plek om te verblijven.
POLO Architects tekende het ontwerp, met een architectuur die perfect in de natuurlijke omgeving past. Er werd bewust gekozen voor duurzame, lokale en discrete materialen, zoals hout en de typische Ardense moulonsteen, waardoor Tee View perfect geïntegreerd wordt in het unieke omringende Ardense landschap ook mede dankzij de samenwerking met Nicolas Jacqmin, die de tuinen rond het gebouw perfect liet aansluiten op de natuurlijke omgeving, en inzette op de lokale flora.
Verder ging er in het ontwerp veel aandacht naar praktische voorzieningen zoals een ‘dog shower’ en fietswasplaats,
en veel ondergrondse bergruimte om fietsen, golfmateriaal of jachtuitrusting in onder te brengen. Wie oog heeft voor interieurdetails zal zich meteen thuis voelen in de stijlvol afgewerkte appartementen, waarbij IA Architects hun signatuur gaven aan elk detail.
Tee View is meer dan een vastgoedproject; het is een unieke kans om een stukje van de Ardennen te bezitten, met een ongeëvenaarde combinatie van luxe, natuur en exclusiviteit.
Tee View biedt één-, twee- en drieslaapkamerappartementen en penthouses: ruim, luxueus en volledig afgewerkt. Elke slaapkamer heeft een eigen ensuite badkamer en alle units beschikken over grote ruime terrassen.”
HOE SPEELT TEE VIEW IN OP DE GROEIENDE VRAAG NAAR TWEEDEVERBLIJVEN IN DE ARDENNEN?
“Durbuy heeft de laatste jaren een sterke stijging gezien in de vraag naar tweedeverblijven. Het toerisme blijft zich ontwikkelen en heeft zijn hoogtepunt nog lang niet bereikt. Een investering in een tweede verblijf hier is dan ook een slimme zet: je geniet zelf van je woning, terwijl de vastgoedprijzen in deze regio gestaag blijven stijgen. Dankzij de kwaliteit die CORES Development biedt, kies je met Tee View voor een rendabele investering.”
Deze publicatie valt onder de verantwoordelijkheid van CORES Development.
UNIEKLANDHUISOPRIANTPERCEEL
WAASMUNSTER
037777711
waasmunster@huysewinkel.be Patotterijstraat29
GENT
092781010
gent@huysewinkel.be
Sint-Pietersnieuwstraat158
SINT - MARTENS - LATEM
092199090 latem@huysewinkel.be Maenhoutstraat49
KORTRIJK
056604304
kortrijk@huysewinkel.be
KoningLeopold straat5
R: 9588
EPB: bij oplevering
Wg-Vg-Gvkr-Gdv-Gvv
Prachtige nieuwbouwvilla met ideale zonoriëntatie op enkele stappen van het idylische Duinenwatermeer.
R: 9549
EPC: 116
2858922
Wg-Vg-Gvkr-Gdv-Gvv
Luxueuze villa op wandelafstand van de winkels, het strand, de Royal Zoute Golf en het Dominicanenkerkje.
Wg-Vg-Gvkr-Gdv-Gvv
Exclusieve villa omgeven door het groen gelegen in een prestigieuze, discrete omgeving in het Zoute. R: 9607
Recente villa rustig gelegen in de groene omgeving van Duinenwater in de nabijheid van de nieuwe golf te Knokke en de winkels.
IMMODOME.BE T 0469 17 83 40
“Een elegant landhuis waar klassieke waarde en natuurlijk licht samenkomen, een thuis vol rust, stijl en karakter.”
Cristina Steel, makelaar Immodôme
Op de Keerdokkaai in Mechelen is het momenteel nog erg rustig, maar binnenkort bruist het hier aan het water! Een voormalige winkelsite maakt plaats voor een gloednieuwe woon- en beleefomgeving. De bruisende binnenstad zal voortaan tot aan het dok grenzen, met een wandelboulevard waarlangs je prachtig kan wonen, dineren en flaneren.
• Royale appartementen en woningen langs het water
• Op 4 min fietsen van de Grote Markt
• Weelderige, groene binnentuin van 3.000 m2
• Gelegen langs levendig stadsplein en boulevard
• Onderdeel van stadsbuurt die transformatie ondergaat
• Penthouses met high end afwerking
• Lichtrijke leefruimtes en 1 tot 3 slaapkamers
• Zeer ruime terrassen met onbelemmerde zichten
• Autoluwe woonbuurt dankzij ondergrondse parking
• Te koop vanaf € 300.000 (excl. kosten)
Een ontwikkeling van: Ontdek alle troeven van deze nieuwe, Mechelse hotspot en download de brochure via BRUIS-MECHELEN.BE
TEKST:
FREEK EVERS
ILLUSTRATIE:
STUDIO PONG
Een gadget verlicht de zwaarte van het bestaan. Deze week: de Bartesian. Of waarom je (g)een elektronische barman nodig hebt die cocktails shaket, stirt en schenkt met één druk op de knop.
LINKS DE BARTESIAN MIXT
JE FAVORIETE COCKTAIL
MET ÉÉN DRUK OP DE KNOP
– ZONDER GEKLUNGEL MET SHAKERS OF MAATBEKERS.
Niets dat zo hard naar vakantie smaakt als een cocktail op een terras met vrienden – vooral als je die niet zelf hoeft te maken. Het gedoe met maatbekers, shakers en de juiste schudtechniek bezorgt je meer stress dan een micromanager als baas. Gelukkig is er nu de Bartesian. Met die cocktailmaker wordt een margarita of manhattan aan je gasten serveren even makkelijk als een kopje koffie zetten.
INNOVATIE
Wat Nespresso deed voor koffie, doet de Bartesian voor cocktails. Het toestel heeft vier glazen reservoirs die je vult met whisky, rum, vodka, tequila of een drank naar keuze. De andere ingrediënten voor je cocktail naar wens zitten in kleine capsules.
Dankzij de barcode op de capsule weet de Bartesian welke cocktail je wilt maken. Het enige wat je moet doen,is de sterkte van de cocktail aangeven op de touchscreen en op ‘start’ drukken. Liever een mocktail? Ook dat kan. De Bartesian mixt alle ingrediënten mooi bij elkaar en binnen enkele seconden stroomt je drankje in het glas.
GEBRUIK
De barman helemaal vervangen, doet de Bartesian niet, je moet zelf nog ijsblokjes toevoegen. Maar je kunt je gasten wel gewoon zeggen dat ze zichzelf mogen bedienen. Na elke cocktail spoelt de machine kort door, maar je moet ook zelf geregeld een paar onderdelen afspoelen.
Nog twee kleine nadelen in vergelijking met een echte barman: het aanbod is beperkt tot een vijftigtal cocktails; en volgens online reviews neemt de Bartesian nogal wat plaats in op je aanrecht.
PRIJS
Een Bartesian kost 349,99 euro.Voor een doos met acht capsules betaal je net geen 24 euro. Hoeveel je precies uitgeeft aan sterkedrank heb je zelf in de hand, want die koop je apart.Een fooi is voor deze ebarman niet nodig.
MEDEWERKERS:
MATTHIEU BEUDAERT
LUT CLINCKE
IRIS DE FEIJTER
THIJS DEMEULEMEESTER
FREEK EVERS
NATALIE HELSEN
VEERLE HELSEN
LAURA KEERSMAEKERS
JAN SCHEIDTWEILER
KAREN SHU
FOTOGRAFEN:
EVA BEEUSAERT
ALEXANDER D’HIET
PIET DE KERSGIETER
GIULIO GHIRARDI
PIET-ALBERT GOETHALS
JEAN-FRANÇOIS JAUSSAUD
ANOEK LUYTEN
JASPER ORDELMAN
ALEXANDRE TABASTE
AMBER VANBOSSEL
COVERFOTOGRAAF:
MONICA SPEZIA / LIVING INSIDE
ILLUSTRATIES:
ANTON GUDIM
STUDIO PONG
DIGITAAL REDACTEUR: ELINE BROECKX
CHEF DIGITAAL:
DRIES CEUPPENS
EINDREDACTEURS:
JAN LODEWYCKX
REIN VERHOEVEN
FOTOREDACTEUR & COÖRDINATOR:
NATHALIE WARNY
VORMGEVING:
CHRISTINE DUBOIS
DAVID STEENHUYSE
ARTDIRECTOR:
PHILIP VAN BASTELAERE
ADJUNCT-HOOFDREDACTEUR: ELS MAES
HOOFDREDACTEUR: AN BOGAERTS
CREATIVE DIRECTOR:
GERDA ACKAERT
ABONNEMENTEN: TEL. 0800/55.150
ABO@TIJD.BE
ADVERTENTIES:
TRUSTMEDIA
HAVENLAAN 86C, BUS 309
1000 BRUSSEL
TEL. 02/422.05.11
SABATO@TRUSTMEDIA.BE
VERANTWOORDELIJKE UITGEVER: PETER QUAGHEBEUR
SABATO WORDT GEDRUKT BIJ ROULARTA PRINTING.
