Adam Marczyński, artysta związany ze środowiskiem krakowskim, wywarł znaczący wpływ na kształt polskiej sztuki powojennej. Jednym z elementów wyróżniających jego twórczość jest ciągłe eksperymentowanie. Drogi poszukiwań nowych rozwiązań artystycznych ukazują prezentowane właśnie na wystawie prace.
Przygoda Adama Marczyńskiego ze sztuką rozpoczęła się od fascynacji estetyką kubizmu. To zainteresowanie zgeometryzowanymi formami uwidacznia się chociażby w rysunkach W ogrodzie I i w Martwej naturze z lampą naftową. Doświadczenia Marczyńskiego z kubizmem przerodziły się z czasem w rozważania o formie dzieła. To doprowadziło artystę w połowie lat 50. do barwnych kompozycji, opartych na płynnych liniach i intensywnej kolorystyce. W tych lirycznych pracach ujawnia się oryginalny styl artysty. Plamy barwne o nieregularnych kształtach mieszają się, przechodząc jedna w drugą. Początek lat 60. przyniósł jednak nowe zagadnienia w malarstwie Adama Marczyńskiego.
