GEMEENSCHAPSKRANT
DROGENBOS • JAARGANG 27 • NR 1 • FEBRUARI 2026
UITGAVE VAN GC DE MUSE EN VZW ‘DE RAND’
Glaces Le Papillon: Kaïda Bellos over ijs en dromen
Vrijwilliger van de maand: Evan Thomas van het Repair Café
Drogenbos Internationaal: de Nederlandse Marjolijn Dijkman
De uitbouw van één administratieve campus, een nieuwe vleugel voor de Nederlandstalige school en een metamorfose van de Paul Gilsonlaan zijn enkele van de blikvangers in het meerjarenplan. Om dat te bekostigen, zet de gemeente enkele gebouwen in de etalage. En mogelijk gaan de belastingen omhoog.
De krijtlijnen voor het beleid van de gemeente Drogenbos voor de komende zes jaar zijn bekend. Een van de ambitieuze projecten op de planning is de ontwikkeling van één administratieve campus op de huidige site van het gemeentehuis, maximaal verspreid over drie gelinkte gebouwen. Er staat 1,3 miljoen euro voor ingeschreven in 2026, al lijkt die timing te krap. ‘Eerst moeten we een haalbaarheidsstudie uitvoeren om te kijken wat mogelijk is, maar er is wel plaats’, legt burgemeester Alexis Calmeyn uit. ‘Zowel voor de dienstverlening als voor de samenwerking tussen het personeel zou één campus een goede zaak zijn. We denken daarbij niet enkel aan een verhuis van het OCMW, maar ook van buurthuis Passage en de lokale politie. Als dat lukt, kunnen we al die gebouwen verkopen.’ Voor de verkoop verwacht de gemeente 4,2 miljoen euro te ontvangen.
Het opwaarderen van de Paul Gilsonlaan en de bedrijvenzone is al lang geleden aangekondigd. Met het project is een bedrag van zowat 4,5 miljoen euro gemoeid, al rekent de gemeente op subsidies om alle uitgaven te dekken. De werken zouden in 2028 afgerond moeten zijn. De vraag is of dat zal lukken. ‘Het project is momenteel nog in de ontwerpfase. We verzamelen de opmerkingen van de omwonenden en bedrijven, om nadien de aanvraag voor een vergunning in te dienen’, zegt de burgemeester. ‘De werken moeten zorgen voor meer verkeersveiligheid, betere parkeermogelijkheden, meer waterinfiltratie en een aangenamere bedrijfsomgeving.’
Ook de vernieuwing van de Nederlandstalige gemeenteschool, waar onder meer een nieuwe vleugel zou
INFORMATIE uit de gemeente
komen, staat op de planning. Er is een bedrag van 3 miljoen euro mee gemoeid, uit te geven in 2028. Al mikt de gemeente wel op 80 procent aan subsidies. ‘We willen het huidige schoolgebouw renoveren en daarnaast ook uitbreiden met een nieuwbouw’, aldus Calmeyn. ‘Het is belangrijk dat we hiervoor subsidies krijgen. Zonder geld van bovenaf ligt dit dossier een stuk moeilijker.’
Ook voor de restauratie van het interieur van de beschermde Sint-Niklaaskerk, waar de gemeente eigenaar van is, wordt gehoopt op subsidies. Want zelf de benodigde 2,2 miljoen euro ophoesten, dat laten de financiën niet toe.
‘Wat we kunnen doen, hangt af van de omvang van de subsidies. We moeten keuzes maken. Zeker is dat we minstens tijdelijke maatregelen moeten nemen, zodat de kerk niet verder aftakelt.’
Voor bijkomende sociale woningen zijn de gemeente en het OCMW ook bereid om de nodige centen opzij te zetten. Het gaat om 1 miljoen euro, al dit jaar te besteden. ‘Het OCMW heeft eerder vier huizen verkocht voor ongeveer dat bedrag. Deze legislatuur wordt verder bekeken of er zich opportuniteiten voordoen voor de aankoop van panden om ze om te vormen tot sociale woningen. De vraag is groot’, zegt de burgemeester. Ook op andere vlakken wordt een sociaal woonbeleid gevoerd. Onder meer door een huisvestingspremie om inwoners te ondersteunen die moeite hebben om de hoge huurprijzen te betalen. Het OCMW verwacht hiervoor ieder jaar 60.000 euro te moeten uittrekken.
Er wordt ook gewerkt aan maatregelen om de leefbaarheid en veiligheid in de gemeente te verhogen, met onder andere de inzet van camera’s.
Zo komen er, na de opmaak van een cameraplan, extra camera’s op strategische plaatsen ter ondersteuning van de politie. Ook is het de bedoeling om het gebruik van de bestaande ANPRcamera’s uit te breiden om vrachtwagens en ander zwaar vervoer te weren
uit het dorpscentrum. Verder wil de gemeente camera’s huren die via artificiële intelligentie sluikstorters kunnen betrappen. Nog een opvallend initiatief voor meer leefbaarheid en veiligheid is het inrichten van een hondenlosloopweide in 2029.
Het meerjarenplan toont aan dat de meerderheid veel projecten wil realiseren. Maar kan de gemeente dit allemaal betalen? Uit de cijfers blijkt alvast van wel. De gemeente wil zelfs haar al zeer beperkte schuldgraad nog afbouwen. Toch oogt de gemeentekas aan het einde van de rit met een verwachte 45.000 euro vrij leeg, al is dat bij een realisatiegraad van 100 procent, wat weinig realistisch is. Om toch niet in de rode cijfers te komen, heeft de gemeente een belastingverhoging gepland. Vanaf 2027 zouden de opcentiemen op de onroerende voorheffing stijgen van 724 naar 824. ‘We worden geconfronteerd met stijgende kosten voor onder meer personeel, politie en brandweer. Door federale maatregelen ontvangen we minder personenbelasting’, geeft de burgemeester aan. ‘Of de belastingverhoging er effectief komt, staat nog niet vast. We gaan het proberen zonder en evalueren in 2026.’
De oppositie wordt niet warm van het meerjarenplan. De raadsleden van zowel Go1620 als Alliance Francophone stemden tegen. ‘Als we dit budget en het meerjarenplan moeten samenvatten, dan is dat Drogenbos for sale. We verkopen gemeentelijke gebouwen, verhogen tegelijk de belastingen en verminderen de dienstverlening aan de bevolking, onder meer op het vlak van veiligheid’, vindt Nahyd Meskini (Alliance Francophone). Oppositiepartij UF onthield zich. Raadslid Grégory Boen geeft aan dat gebouw per gebouw bekeken moet worden of een verkoop nodig is. ‘Voor sommige investeringsprojecten is er altijd de mogelijkheid om te lenen, zodat de belangrijke projecten kunnen worden gerealiseerd zonder gemeentelijke eigendommen te moeten verkopen.’ (JS)
• De prijs van de afvalzakken is begin dit jaar opgetrokken met 25 procent. Dat betekent dat een restafvalzak van 60 liter nu 2,5 euro kost. Zakken van 30 en 15 liter kosten respectievelijk 1,25 euro en 63 eurocent. De prijzen van de drie soorten gft-zakken stijgen ook met een kwart en blijven zo de helft goedkoper dan de restafvalzakken. De prijs van de pmd-zakken blijft dezelfde. Afvalintercommunale Intradura zegt dat de verkoopprijzen van afvalzakken al vijf jaar ongewijzigd zijn gebleven ondanks de inflatie.
• Buurgemeente Ukkel heeft vergevorderde plannen om, pal op de grens met Drogenbos, de Linkebeek weer open te leggen. De bedoeling is om de waterloop waar mogelijk te herstellen en bovengronds te laten stromen tussen de Linkebeekstraat en de Steenvetstraat. Zo worden de Linkebeek en de Geleytsbeek opnieuw met elkaar verbonden. Ook een deel van voetweg nummer 64 wordt heraangelegd.
• Voor renovatie- en onderhoudswerken aan de daken en het gevelmetselwerk van de sporthal moet de gemeente een architect aanstellen. Met die aanstelling is een bedrag van naar schatting 100.000 euro gemoeid. Oppositiepartij Go1620 vraagt dat de gevel niet enkel gereinigd maar ook geïsoleerd wordt.
• In het vernieuwde gemeentelijke reglement rond verwaarloosde woningen en gebouwen vallen de verhoogde tarieven op. De heffing voor het eerste aanslagjaar stijgt van 1200 naar 1500 euro. Nadien gaat de heffing ieder jaar met 1500 euro de hoogte in, tot een maximum van 7500 euro. Ook zal een gebouw al na zes maanden in plaats van twaalf maanden leegstand opgenomen kunnen worden in het leegstandsregister.
• Volgens de gemeente is er grote vraag vanuit de jeugd om extra speeltoestellen te plaatsen aan de achterzijde van woonzorgcentrum Palmyra. De schommel die er nu staat, blijkt niet conform. De gemeente wil zelf voor een kleine
speeltuin zorgen en zal vragen aan eigenaar Vulpia Vlaanderen om de grond daarvoor te mogen gebruiken.
• Een van de doelstellingen van het Strategisch Project Zennevallei is om van Drogenbos een gemeente te maken die groener is en beter bestand is tegen droogte en overstromingen. Tijdens een bewonersavond op 27 januari konden inwoners mee komen nadenken om zo tot een toekomstvisie te komen.
• Tussen 2015 en 2024 kregen 7 jongetjes in Drogenbos de naam Adam. Bij de meisjes was Louise de populairste naam, die 7 keer opdook in de gemeente. Dat blijkt uit cijfers van statistiekbureau Statbel. Tussen 1995 en 2004 waren de meest gekozen namen Thomas (7) en Laura (9). In de periode 2005-2014 waren dat Rayan (7) en Lian (8).
• Wie de voorbije maanden via de Humaniteitslaan richting Vorst is gereden, heeft ongetwijfeld net over de gemeentegrens een oplegger met ernaast hopen kledij opgemerkt. Het zeil van de oplegger is op verschillende plekken opengescheurd, waardoor het fietspad bezaaid is met textielafval. Alle mogelijk betrokken instanties kijken naar elkaar, waardoor de zaak niet opgelost geraakt.
• Volgens de nieuwe Nieuwbouwbarometer van Matexi en Realo bedraagt de gemiddelde prijs voor een nieuwbouwhuis in Drogenbos 488.765 euro, wat iets hoger is dan het gemiddelde voor Vlaams-Brabant. Een jaar eerder ging het om 460.101 euro. Voor nieuwbouwappartementen gaat het voor Drogenbos om een gemiddelde prijs van 361.565 euro, een stijging van 2,53 procent tegenover 2024.
• Een inwoner van de Sterstraat stond in de nacht van 4 december oog in oog met een inbreker die zijn slaapkamer wilde binnenkomen. De politie kon de dader op straat oppakken. De jongeman, een minderjarige, had onder meer een bankkaart van het slachtoffer op zak. (JS)
Op je 40e je vaste baan bij een bank opzeggen om je eigen ijsatelier te starten?
Kaïda Bellos deed het. En het werd een schot in de roos: ‘Ons ijs moet niet alleen lekker, maar ook WAUW zijn.’
Waarom ben je met Glaces Le Papillon gestart?
‘Tijdens de covidperiode verveelde ik me mateloos. Hele dagen voor een Teams-scherm zitten, was niets voor mij.
Ik besloot een avondcursus Ambachtelijk
Glacier (ijsmaker, red.) te volgen bij het EFP Espace Formation PME, een opleidingscentrum voor beroepsonderwijs en ondernemerschap in Brussel.’
‘Vanaf de allereerste les was ik verkocht. Ik kon aan niets anders meer denken dan aan ijs. (lacht) De opleiding duurde twee jaar, aangevuld met een specialisatie-
jaar in patisserie. Gaandeweg werd het steeds duidelijker: mijn volgende stap zou mijn eigen ijsatelier worden. En zo startte ik in oktober 2023 Glaces Le Papillon.’
Je had op dat moment een loopbaan van 20 jaar in de bankensector opgebouwd. Hoe moeilijk of makkelijk was het om die op te geven?
‘Voor mij was het heel makkelijk om de bankensector achter me te laten. Het gaf me een gevoel van vrijheid.
Voortaan stond ik zelf aan het roer van mijn leven en kon ik een professionele
toekomst creëren die volledig aansloot bij mijn waarden en normen. Je passie volgen, voelt gewoon zalig.’
Wat onderscheidt Glaces Le Papillon van andere zaken?
‘Glaces Le Papillon is een professioneel ijsatelier, erkend door het Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen. Wij kregen het certificaat voor ambachtelijk vakmanschap. Voor alle duidelijkheid: wij zijn geen tearoom en ook geen plek om ter plaatse een ijsje te eten.’
‘Wat ons echt uniek maakt, is ons aanbod op maat: we maken veel verjaardagstaarten, bruidstaarten en dooptaarten volledig van ijs. Daarnaast specialiseren we ons in taarten met Engelse room (niet bevroren) en taarten in glazuur. Iets wat je bij andere ambachtelijke ijsmakers nauwelijks vindt. En we hebben een assortiment van maar liefst 25 aroma’s.’
Hoe ga je te werk om jouw ambachtelijk ijs klaar te maken? ‘Ik maak mijn ijs op traditionele wijze. Zo pasteuriseer ik het in een pan en dus niet met een pasteuriseermachine. Elke stap volg ik nauwgezet. Elke ijssoort heeft zijn eigen rijpingstijd. Ik werk uitsluitend met hoogwaardige, natuurlijke ingrediënten, zonder chemicaliën of poeders. Elk roomijs en elke sorbet heeft een uniek recept dat zorgvuldig bedacht, getest en verfijnd werd, zodat je een heel authentieke smaak krijgt.’
met een passie
de vlinder met in de vleugels vier bolletjes ijs, straalt helemaal uit wat ik wil overbrengen. De zachte kleuren weerspiegelen de zachtheid van mijn ijs’.
Wat heeft jou geholpen om van deze nieuwe wending in je leven een succes te maken?
‘Optimisme en positiviteit hebben me enorm geholpen. Als ondernemer geef ik niet op. Ik kijk altijd vooruit, omdat ik vooruit wil blijven gaan. Daarom zorg ik dat ik klaarsta met nieuwe initiatieven, zodat we – indien nodig – tijdig nieuwe wegen kunnen inslaan met Glaces Le Papillon. En wat ons ijs en onze patisserie betreft, hanteren we één gouden regel: het moet niet gewoon goed zijn, het moet WAUW zijn!’ (lacht)
Wat vind je soms moeilijk aan het leven als ondernemer?
‘Ik draag heel wat petten: ambachtelijke ijsmaker, patissier, boekhouder, schoon -
Het allerbelangrijkste voor mij is dat ik kan blijven zorgen voor de mensen van wie ik houd’
‘Ik hou ervan om nieuwe smaken te ontwikkelen. De inspiratie daarvoor haal ik bijvoorbeeld uit gesprekken met klanten. Trends volg ik niet. Naast de klassiekers creëer ik ijs met een heel persoonlijke touch. Zoals chocolade-ijs verrijkt met amandel- en hazelnootpraliné en afgewerkt met geroosterde hazelnoten. We hebben ook een frambozensorbet met lychee, die de frambozensmaak wat zachter maakt. Ik creëer ook regelmatig nieuwe, tijdelijke smaken zoals zwarte bes met hibiscus of witte perzik met verveine. Ik vind het belangrijk dat onze klanten verrast blijven worden.’
Waar komt de naam Glaces Le Papillon vandaan?
‘De vlinder past perfect bij mijn professionele sprong. Het is een symbool van transformatie, vrijheid en lichtheid. Precies wat ik zelf voelde toen ik de stap zette naar mijn eigen ijsatelier. Mijn logo,
maker, stockbeheerder, communitymanager, bezorger én ijsdocent.
Daarnaast ben ik ook het aanspreekpunt voor klanten en prospects. Het is een grote uitdaging om al die rollen met één hoofd en twee handen te combineren.’
‘Een eigen zaak runnen is niet altijd gemakkelijk. Van nature ben ik rustig, maar tijdens drukke periodes – zoals in het voorjaar, de zomer of met kerst –merk ik dat de stress soms oploopt. Ik probeer dan alles zo goed mogelijk te plannen om de druk te verlichten. Ook helpt het om af en toe mijn hart te luchten of mijn gedachten te verzetten. Intussen heb ik geleerd dat het helemaal oké is om hulp te vragen en aan te nemen.’
‘Het mooiste aan ondernemerschap is dat ik zelf beslissingen kan nemen die de toekomst van mijn zaak vormgeven. Bovendien kan ik leven van iets waar ik
echt plezier aan beleef. Volgens mij is dat een van de mooiste geschenken die het leven je kan bieden.’
Heb je nog andere dromen voor de toekomst?
‘Mijn professionele droom? Een gezellige en warme plek in Drogenbos waar mensen van onze ijsjes kunnen genieten. Daarnaast droom ik er ook van om –naast Griekenland, het land van mijn voorouders – andere prachtige plekken zoals Thailand, Bali en Latijns-Amerika te ontdekken. Maar het allerbelangrijkste voor mij is dat ik kan blijven zorgen voor de mensen van wie ik houd. Voor die droom zal ik altijd blijven gaan.’
Nathalie Dirix
verenigingsnieuws
zondag 22 februari
Ontbijtgesprek
Davidsfonds Drogenbos
9.00 uur – FeliX Art & Eco Museum
Naar jaarlijkse gewoonte organiseert de cultuurraad in februari een ontbijtgesprek. We genieten samen van het gezelschap en een fijne voordracht, vergezeld van lekkere koffiekoeken en koffie of thee. Spreker van dienst is Leo Camerlynck, die het zal hebben over Brussel, het hart der Nederlanden.
info: www.demuse.be
zondag 8 maart
Repair Café
Repair Café Drogenbos
13.00 uur – De Regenboog, Grote Baan 234
Elke maand organiseert het Repair Café gratis bijeenkomsten waar we samen allerlei spullen herstellen die anders in de vuilnisbak zouden belanden. Iedereen is welkom, ook als je gewoon zin hebt in een kopje koffie of thee en een gezellige babbel. info: www.demuse.be
zondag 5 april
Boogschieten
Sint-Sebastiaansgilde
10.30 uur – FeliX Art & Eco Museum
Deelnemers krijgen drie zondagen de kans om de kunst van het boogschieten onder de knie te krijgen. Onder deskundige begeleiding van de Sint-Sebastiaansgilde kunnen bezoekers hun vaardigheden testen door te schieten op de liggende wip aan de hoeve van Felix De Boeck. Een unieke ervaring voor jong en oud. info: www.demuse.be
zondag 12 april
Repair Café
Repair Café Drogenbos
13.00 uur – De Regenboog, Grote Baan 234 Elke maand organiseert het Repair Café gratis bijeenkomsten waar we samen allerlei spullen herstellen die anders in de vuilnisbak zouden belanden. Iedereen is welkom, ook als je gewoon zin hebt in een kopje koffie of thee en een gezellige babbel.
info: www.demuse.be
zondag 19 april
Lentewandeling
Davidsfonds Drogenbos
Lentewandeling in Beersel langs de Molenbeek tot de Herisemmolen, waarna we samen lekker eten.
info: www.demuse.be
Ook dit jaar biedt Davidsfonds Drogenbos een gevarieerd programma aan, met voor ieder wat wils. Het programma:
> 24 januari: nieuwjaarsfeest Chinees restaurant
> 22 februari: ontbijtgesprek met Leo Camerlynck
> 19 april: lentewandeling in Beersel, langs de Molenbeek tot de Herisemmolen
> 17 mei: boottocht op het kanaal, van Vilvoorde tot Tour & Taxis en terug
> 6 juni: BBQ in de Muse 2.0
> 6 september: de Gordel
> 25 oktober: kermiszondag
> 11 december: eindejaarsreceptie
Voor meer info, contacteer voorzitter Myriam Govers op govers.myriam@gmail.com. (AL)
Bezoek aan de kathedraal
Het Davidsfonds richt jaarlijks, door heel Vlaanderen, Nu zijt Wellekome in: een kersttraditie waar je onder begeleiding van een koor samen kerstliederen kan zingen. Dat creëert niet alleen een band, het is ook een mooie traditie om ons rijke repertoire aan kerstliederen te leren kennen en te behouden.
We sloten ons dit jaar aan bij de afdelingen in Brussel, die samenkwamen in de Nationale Basiliek van Koekelberg. Voor het zingen genoten we van een boeiende gegidste rondleiding, zodat we samen de moderne architectuur en art nouveau konden ontdekken. Samen kerstliederen zingen in dit monumentale gebouw gaf een extra dimensie aan deze bijzondere dag. Een mooie afsluiter ook van een feestelijke periode. (AL)
vrijdag 24 april
Meiboomplanting
Sint-Sebastiaansgilde
Tijdens de lenteavondmarkt wordt de meiboom geplant. In stoet wordt hij van het FeliX Art & Eco museum naar de tuin van het gemeentehuis gebracht. Vooraf en nadien kan iedereen die de boog eens wil spannen deelnemen aan de schieting op de liggende wip naast het gemeentehuis.
Planning:
17-18 uur: schieting op de liggende wip naast het gemeentehuis
18.45 uur: stoet met de meiboom van het FeliX Art & Eco museum naar het gemeentehuis
Na planting meiboom tot 20.30 uur: schieting op de liggende wip naast het gemeentehuis
We kunnen iedereen geruststellen: Okra in Drogenbos is een van de actieve verenigingen. Deze ontmoetingsplaats voor 55-plussers bestaat ondertussen al meer dan 60 jaar. Elke maand komen mensen samen om bijvoorbeeld te quizzen of spelletjes te spelen, deel te nemen aan sportactiviteiten in de sporthal of buiten, samen te wandelen, tentoonstellingen of steden te bezoeken enzovoort.
Kortom: Jaak, Nouche en Patricia zorgen elke maand voor prachtige ontmoetingsmomenten. Het hoogtepunt? Het jaarlijkse paas- en kerstdiner! Voor meer info, contacteer okra.drogenbos@outlook.com. (AL)
Op vrijdag 5 december vonden de Drogenbossenaren elkaar weer in de gemeentelijke feestzaal voor de eindejaarsreceptie, onder het genot van een natje en een droogje. Kok Erwin hield onze reputatie weer in ere.
Ook dit jaar zetten we, voor de tiende keer ondertussen, een Drogenbossenaar in de bloemetjes. Paula Dolders: de opperkabouter en meter van onze reus Paulus Johannes Drogenboskabouter, steunpilaar van de legendarische hespenfeesten, sinds 30 jaar bestuurslid van het Davidsfonds Drogenbos en oud-gemeenteraadslid.
Als afsluitende verrassing werd ook de voorzitter van de cultuurraad in de bloemetjes gezet, als dank voor zijn inzet voor het verenigingsleven, maar vooral voor zijn revue Van Droogenbosch naar Drogenbos.
We zien jullie graag terug volgend jaar! (AL)
Davidsfonds bezoekt Herisemmolen
Op 11 november brachten de Davidsfondsafdelingen Sint-Genesius-Rode en Beersel de nacht van de geschiedenis. We mochten bij hen aansluiten om de geschiedenis van de papier- en kartonfabriek in de Herisemmolen in Dworp te leren kennen.
Het werd een boeiende en verrijkende namiddag, tussen de machines die decennialang door onze voorouders werden bediend. Het hoogtepunt was de stoommachine uit 1894 die vandaag nog altijd perfect functioneert en de fabriek voorziet van drijfkracht. Fantastisch! (AL)
Sinds een paar jaar vieren Davidsfonds Stalle, Drogenbos en Vorst het begin van het jaar in het Chinees restaurant in Drogenbos. Samen aperitieven, aanschuiven aan de vele Chinese gerechten, maar vooral samen vieren en genieten van het begin van het nieuwe jaar: het is elk jaar weer een succesrecept. Ook de zingende schoenmakers, die ons elk jaar verheugen met hun muziek en samenzang, waren weer van de partij. Sfeer gegarandeerd onder het genot van een drankje.
Het Chinees restaurant sluit dit jaar helaas de deuren. Maar we genoten toch met volle teugen en duimen dat er een oplossing komt voor de toekomst. (AL)
Al bijna twee jaar zit Tom Smets (54) in het zadel als korpschef van politiezone (PZ) Rode, waar naast Sint-Genesius-Rode en Linkebeek ook Drogenbos deel van uitmaakt. Met de uitrol van een informatienetwerk, de extra focus op wijkwerking en psychologische begeleiding voor zijn politiemensen heeft hij zijn eigen accenten kunnen leggen.
In februari is Tom Smets twee jaar korpschef in PZ Rode. Op die tijd heeft hij al een en ander in beweging kunnen zetten. Zo is het aantal wijkinspecteurs toegenomen, van acht naar binnenkort tien. ‘Ik hecht veel belang aan wijkwerking. Onze wijkagenten moeten bekend zijn in de straat en makkelijk aanspreekbaar zijn. Onze burgers moeten weten hoe en waar ze met hen in contact kunnen komen’, verduidelijkt Smets. ‘We geven wijkagenten de tijd om aanwezig te zijn in de straat, aan de scholen, op lokale evenementen … Zo houd je als politie de vinger aan de pols.’
En toch kampt het korps met een personeelstekort. ‘Net zoals alle politiezones in Halle-Vilvoorde hebben wij een tekort aan mensen. De voorbije twee jaar hebben we een stevige inhaalbeweging gemaakt. Maar de instroom is nog altijd onvoldoende voor de dienstverlening die we willen leveren. Dat heeft meerdere redenen. Onze ligging helpt ons niet. Je moet jongeren niet alleen warm zien te krijgen om voor het beroep te kiezen, maar ook voor de streek. En het is geen geheim dat de woningprijzen hier enorm hoog liggen. De nabijheid van Brussel speelt ook niet in ons voordeel. Politiewerk in Brussel gaat er anders aan toe dan hier, en dat spreekt jongere mensen meer aan. Omdat onze politiezone bestaat uit drie faciliteitengemeenten, moeten inspecteurs het Frans machtig zijn. Dat schrikt sommige Nederlandstalige kandidaten af. Nog een moeilijkheid is dat kandidaat-
inspecteurs een Nederlandstalig diploma moeten kunnen voorleggen. Franstaligen die het Nederlands goed beheersen, kunnen hier niet aan de slag, tenzij ze een taalattest kunnen voorleggen. Maar dat is niet vanzelfsprekend. Alles samen maakt dat de vijver om uit te vissen zeer klein.’
Om al die tips tot bij de bevolking te krijgen, organiseert de politie informatiemomenten. ‘We beginnen op 16 december met een proefsessie over cybercriminaliteit. We houden die in het woonzorgcentrum
‘Veel mensen zijn beschaamd om cybercriminaliteit te melden, maar het kan echt iedereen overkomen’
Een goed bemand korps is nochtans van belang, onder meer om diverse criminaliteitsfenomenen te bestrijden. ‘Het aantal inbraken ligt aanzienlijk lager dan enkele jaren geleden. We zien een duidelijke verschuiving naar digitale criminaliteit. Vorig jaar kregen we 158 meldingen van cybercriminaliteit. Voor dit jaar zitten we midden november al aan 170 aangiftes. En dat is nog maar het topje van de ijsberg. Elke dag zijn er slachtoffers, met zowel kleine als grote bedragen. Maar veel mensen zijn te beschaamd om dat te melden, al is dat voor niets nodig. Het kan echt iedereen overkomen. Wij als lokale politie noteren deze meldingen, maar daarmee lossen we niets op. De cybercriminaliteit uit de wereld helpen is onbegonnen werk. Maar we geven ons zeker niet gewonnen en zetten in op preventie. De mensen waarschuwen en alert maken en hen vragen om na te denken. En als je twijfelt, vraag dan hulp aan een naaste of aan de politie.’
van Sint-Genesius-Rode. Veel van de bewoners hebben een smartphone om berichtjes te sturen, maar verder kennen ze er doorgaans niet veel van. Dat maakt hen kwetsbaar. Nadien is er ook een infomoment voor de kinderen van de bewoners. Uit cijfers blijkt dat vooral de 55-plussers slachtoffer zijn van cybercriminaliteit. Met deze infosessies willen we uiteindelijk zo veel mogelijk inwoners van de gemeente bereiken.’
Netwerk van alerte inwoners
Na een kleine twee jaar voelt Smets zich al helemaal thuis in politiezone Rode. Een lokaal politiekorps was nieuw voor hem, al is hij wel politieman in hart en nieren. Zo was hij onder meer actief bij de rijkswacht en de federale gerechtelijke politie. En voor zijn overstap naar PZ Rode stond hij aan het hoofd van de
luchtvaartpolitie. ‘Ik ben blij dat ik nu op het lokale niveau het beste van mezelf kan geven. In een politiezone kan je de inwoners echt leren kennen. Zeker in een kleinere politiezone als de onze, waar de organisatie nog beheersbaar is en waar je uit eerste hand nog te weten komt wat de bekommernissen zijn. We gaan voor een hechte band met de bevolking, we willen de mensen zo transparant en goed mogelijk informeren. Op die manier nemen ze zelf sneller preventieve maatregelen én reageren ze alerter als er iets niet pluis is.’
Net daarom is de politie in het voorjaar begonnen met een overkoepelend informatienetwerk.
Via de app buurtpreventie24 kunnen inwoners en handelaars van de drie gemeenten de politie én elkaar inlichten als ze iets verdachts opmerken. ‘Door snel informatie te verspreiden verhoogt de kans op het tegengaan en oplossen van misdrijven. En je voorkomt er ook mee dat er foutieve informatie de ronde doet, wat vaak gebeurt via sociale media. Via het informatienetwerk hebben we al zaken kunnen oplossen.
Alleen ligt het aantal leden nog veel te laag. Het zijn er nog geen 300, terwijl de drie gemeenten samen ongeveer 30.000 inwoners tellen. We moeten de bekendheid ervan nog verhogen om zo tot een echt netwerk te komen van mensen die alert zijn én informatie delen.’
Machocultuur is verleden tijd
De nieuwe korpschef zet zich overigens niet enkel in voor de inwoners van de politiezone. Ook het mentale welzijn van zijn eigen mensen staat voorop. ‘Bij de speciale eenheden heb ik mental coaching ingevoerd en dat heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Iedereen moet zich veilig voelen en zichzelf kunnen zijn in het korps. Daarom hebben we iedereen psychologische ondersteuning aangeboden. En die geldt zeker niet enkel na zware incidenten op het terrein. Ik wil dat iedereen weet en voelt dat ze met hun problemen bij iemand terecht kunnen. Intussen is iedereen minstens één keer langsgegaan. Ongeveer de helft van de medewerkers heeft aangegeven dat ze er iets aan hebben en dat ze al een opvolggesprek hebben gehad of ingepland. Het stemt me tevreden dat dit positief onthaald wordt. Zelf krijg ik enkel informatie door als bepaalde situaties impact hebben op de werking van het korps, maar dat is zelden het geval. Binnen het korps heerst een goede sfeer en een groot samenhorigheidsgevoel. Het merendeel van de problemen waarmee onze mensen zitten, is van persoonlijke aard. Goed dat velen daarover durven en willen praten. De tijd van de machocultuur bij de politie is voorbij. Emoties mogen getoond worden.’
Jelle Schepers
nieuws uit het centrum
maandag 2 februari, 9 februari, 23 februari en 2 maart Smartcafé
WORKSHOP
i.s.m. Passage Drogenbos
In het Smart Café ben je welkom met je tablet of smartphone. Het is geen cursus, maar een gezellige bijeenkomst. Samen met anderen ontdek je de mogelijkheden van je toestel. Je leert er beter mee te werken en wisselt ervaringen uit. Tijdens elke sessie staat een onderwerp centraal. Een ervaren begeleider geeft uitleg en staat klaar om te antwoorden op je vragen. prijs: gratis info: www.demuse.be
maandag 6 tot vrijdag 10 april
Kunststage STAGE
i.s.m. FeliX Art & Eco Museum Werken zoals Felix: met aandacht kijken naar de natuur en die indrukken omzetten in eigen kunst in en rond het atelier en de velden. prijs: 120 euro info: www.demuse.be
maandag 13 tot vrijdag 17 april
Bouwstage STAGE
woensdag 22 maart
Family jogging
SPORT
i.s.m. gemeente Drogenbos Op woensdag 22 maart organiseert het gemeentebestuur van Drogenbos zijn jaarlijkse jogging. Net zoals andere jaren is er ook dit jaar een kidsrun. Daarna volgt het loopparcours voor de volwassenen.
prijs: gratis info: www.demuse.be
i.s.m. FeliX Art & Eco Museum Tijdens de bouwstage worden de kinderen opgeleid tot echte architecten. Elke dag werken we met andere materialen om zo de mooiste creaties te maken. Wie bouwt de hoogste toren? Wie maakt de mooiste stad?
prijs: 120 euro info: www.demuse.be
woensdag 22 april
Buitenspeeldag
SPEL SPELEN
Geen excuus om binnen te blijven op woensdag 22 april, want dan is het al voor de achtste keer Buitenspeeldag in Drogenbos! Die dag gaan de televisiezenders Nickelodeon, Nick Jr, Studio 100 TV, Ketnet, VTMKZOOM en KADET op zwart. Een duidelijk signaal om naar buiten te gaan. Nu moet je enkel nog aan je juf of meester vragen om geen huiswerk te geven. Van 13 tot 16 uur in de sporthal van Drogenbos. prijs: gratis info: www.demuse.be
tot zondag 5 april 45-65. Jan Walravens, kunstcriticus EXPO
De internationale kunstscène door Belgische bril Tot zondag 5 april kan je in het FeliX Art & Eco Museum terecht voor de tentoonstelling 45-65. Jan Walravens, kunstcriticus. Bijzonder boeiende kost voor wie belangstelling heeft in de beeldende kunst van de eerste twee decennia na de Tweede Wereldoorlog.
Jan Walravens (1920-1965), geboren in Anderlecht, was een temperamentvol criticus, die via het tijdschrift Tijd en Mens een naoorlogse generatie experimentele schrijvers samenbracht. Minder bekend is dat hij ook een indrukwekkend kunstkritisch oeuvre naliet. De covers en illustraties in het tijdschrift kwamen bijvoorbeeld van bevriende kunstenaars van eigen bodem. Later reikte zijn blik ook verder naar de internationale kunstscène, met artiesten uit de Cobra-beweging.
Hans Vandevoorde en Katrien Vanhamel, de wetenschappelijke samenstellers van 45-65 , gaan op zoek naar Walravens inzichten in de kunstwereld. De expo toont een doorsnede van verschillende generaties kunstenaars, die Walravens met verfrissende openheid, wars van alle franje, benaderde.
TICKETS EN INFO
GC de Muse, Kuikenstraat 4, 1620 Drogenbos
info@demuse.be • Tel. 02 333 05 70 • www.demuse.be
OPENINGSUREN ONTHAAL: di van 9 tot 12.30 uur, woe van 9 tot 12.30 uur en van 13.30 tot 17 uur, vr van 9 tot 12.30 uur
Meer info over : www.demuse.be/nl/taaliconen
Op 5 april sluit ook het museum even de deuren voor duurzaamheidswerken. Een nieuw dak en nieuwe ramen, met zicht op de boomgaard van Felix De Boeck! Om de dag in schoonheid te eindigen, kan je boogschieten op het erf en een open atelier volgen in het atelier van Felix. De activiteiten zijn gratis. info: FeliX Art & Eco Museum • prijs: 10 euro (basis) Reservatie verplicht
MENSEN
vrijwilliger van de maand
Evan Thomas
‘Het zou mooi zijn als de gratis dienstverlening van het Repair Café nog bekender wordt’’
Evan Thomas is nog geen 16 jaar en toch al een van de trouwe medewerkers van Repair Café. We vroegen hem wat hem drijft om elke maand paraat te staan voor mensen met defecte toestellen en spullen.
Sinds mijn 13e ben ik actief bij het Repair Café. Toen al vond ik het leuk om elektrische toestellen te herstellen. Het is fijn als je op die manier mensen kunt helpen. Tegelijk leer ik veel bij over hoe elektrische apparaten in elkaar zitten.’
‘Mijn interesse gaat vooral uit naar technologische apparaten zoals computers, laptops, tablets en gsm’s. Het zijn apparaten die typisch zijn voor mijn generatie en die een groot deel van onze leefwereld uitmaken. Eigenlijk kunnen wij niet meer zonder.’
Hoe komt het dat je zo jong al geboeid bent door het herstellen van defecte apparaten?
‘Misschien zit het wel in mijn genen. Mijn vader is bij Colruyt verantwoordelijk voor het herstellen van printers. Ik ben dus van jongs af aan met de liefde voor techniek in aanraking gekomen.’
Wat voor herstellingen gaan het meest door je handen bij het Repair Café?
‘Vaak zijn het huishoudtoestellen zoals een microgolfoven, een koffiemachine of
een stofzuiger. Soms krijgen we apparaten binnen die we, hoe graag we ook zouden willen, niet meer kunnen herstellen. Zoals een faxmachine. Dan zeggen we dat eerlijk tegen de mensen.’
Wat geeft jou als medewerker van Repair Café de meeste voldoening?
‘Telkens als ik iets nieuws bijleer over techniek ben ik in mijn nopjes. Uiteraard geeft het me ook voldoening als ik merk dat mensen tevreden zijn omdat ik hen heb kunnen helpen.’
‘Soms doet mijn jonge leeftijd mensen eraan twijfelen of ik hun probleem wel kan oplossen. Maar als ze zien dat iets me toch gelukt is, is de appreciatie des te groter. Ze waarderen het ook dat ik eerlijk ben. Kan ik iets niet herstellen of hebben we vervangstukken nodig, dan zeg ik dat meteen.’
Welke dromen heb je nog, voor jezelf en voor de wereld?
‘Het zou mooi zijn als de gratis dienstverlening van het Repair Café nog bekender wordt, zodat nog meer mensen hun weg naar ons vinden.
Iedereen krijgt weleens te maken met defecte apparaten. Dat wij vaak een oplossing kunnen bieden is niet alleen praktisch, maar ook vriendelijk voor de planeet. Spread the word: Repair Café is good for the people and the planet!’
Nathalie Dirix
Repair Café Drogenbos 2026 (De Regenboog, Grote Baan 234)
> 8 februari 2026
13.00-16.30 uur
> 8 maart 2026
13.00-16.30 uur
> 12 april 2026
13.00-16.30 uur
> 17 mei 2026
13.00-16.30 uur
> 7 juni 2026
8.00-16.00 uur
> 13 september 2026
13.00-16.30 uur
> 11 oktober 2026
13.00-16.30 uur
CULTUUR theater
Bruno Vanden Broecke met Liefde is van hout
Een boom, drie generaties, één verhaal over liefde en verlies. Wat begon als een idee van Bruno Vanden Broecke, werd door de muziek van Esmé Bos en Bart Voet een magische voorstelling. Welkom in een stuk dat je laat stilstaan bij de wortels die ons over generaties heen met elkaar verbinden.
Bruno Vanden Broecke: ‘Het is inmiddels een jaar geleden dat we het stuk speelden en het voelt goed dat we in 2026 opnieuw met de voorstelling kunnen toeren. Al heel lang wilde ik iets maken over de natuur, over een boom en over mijn wortels. Ik bedoel dit zowel letterlijk als figuurlijk. Liefde is van hout is een gezongen verhaal, een verteld lied, dat gaat over familiebanden en in het bijzonder over rouw.’
‘Het stuk is geïnspireerd op de familie van mijn moeder. Haar vader, mijn opa, was landbouwer. Je kunt het verhaal ook zien als een lyrische verheerlijking van het verleden: het speelt zich af in een tijd waarin het leven een veel trager ritme kende en mensen nauwer verbonden waren met de natuur. De voorstelling toont de groei en bloei van drie generaties van mijn moeders gezin, dat ik het gezin van De Streek noem.’
Welke betekenis heeft de boom in het verhaal?
‘Den Den, de boom in de tuin, is de centrale figuur. Je zou hem het hoofdpersonage kunnen noemen. Op een wonderlijke manier belandde hij in de tuin en groeide hij uit tot een prachtig exemplaar. Nu wacht hem echter een tragisch levenseinde.’
‘De boom fungeert als ankerpunt voor het gezin. Familieleden hebben een bijzondere band met hem.
Sleutelmomenten in de familiale geschiedenis spelen zich rond hem af. De boom neemt eveneens de rol van stille getuige aan: hij staat rustig in de tuin en neemt alles in zich op. Niet alleen het vocht uit de aarde, maar ook het verdriet en de blijdschap van de mensen die rondom hem leven.’
Waar komt die fascinatie voor bomen vandaan? En wat leren ze jou?
‘Ik hou van bomen. Van hun silhouet in de winter, van hun verfrissende bloesems in de lente en van hun kleurenpracht in de herfst. Ik vind het fantastische wezens. Ik praat over bomen alsof ze leven, maar dat doen ze ook op hun eigen manier. Ze beoefenen een bepaalde vorm van levenskunst.’
naamde mycorrhiza -systeem, met elkaar verbonden zijn. Dit netwerk wordt ook wel het wood wide web genoemd.’
‘Haar werk laat zien dat bomen geen solitaire wezens zijn die alleen met elkaar concurreren. Integendeel, ze maken deel uit van sociale netwerken: ze wisselen voedingsstoffen uit, sturen elkaar waarschuwingssignalen en ondersteunen jonge of zwakkere bomen. Haar inzichten tonen hoe alles in een ecosysteem met elkaar
‘Alles in een ecosysteem is met elkaar verbonden. Samenwerking is belangrijker dan competitie’
‘Alleen nog maar hun ondergrondse structuur is fascinerend. Boven de grond zie je hun kroon, maar onder de grond bevinden zich een massa wortels, in omvang even groot als hun kroon. Suzanne Simard, een Canadese boswetenschapper en professor aan de University of British Columbia, deed daar baanbrekend onderzoek naar. Zij werd wereldberoemd om haar ontdekking dat bomen via netwerken van schimmels in de bodem, het zoge -
verbonden is en hoe samenwerking vaak belangrijker is dan competitie.’
‘Trouwens, het is dankzij de oude reuzen onder de bomen dat we fossiele brandstoffen hebben. Hout dat eeuwenlang heel diep in de ondergrond verscholen zat, transformeerde tot fossiele brandstof. En het mooiste is misschien dat bomen voor hun eigen overleven niets anders nodig hebben dan licht en water. Een heel basale, pure manier van leven.’
Hoe is het idee ontstaan om een stuk over bomen en liefde te brengen, samen met Esmé en Bart?
‘Ik heb hen voor het eerst horen zingen in het gezegende jaar 1999. Toen al wilde ik met hen samenwerken. En kijk, een kwarteeuw later is het gelukt. (lacht) Het idee om iets rond liefde en een boom te doen, kwam van mij, maar het is hun vakmanschap dat het geheel een magisch effect geeft.’
Hoe zijn jullie erin geslaagd om de vertelling en de muziek met elkaar te verweven?
‘We waren het er snel over eens: we wilden geen typische muziektheatervoorstelling. Geen streepje muziek onder een verhaal. Geen plaatje bij een praatje. We zagen het meer als een impressionistisch werk. Vandaar dat geen enkele melodie helemaal uitgewerkt wordt.’
‘Je kan het vergelijken met een schilder die strepen op een doek zet, zonder dat hij een volledig afgewerkt geheel laat zien. Esmé en Bart kleuren het verhaal.
Op sommige momenten sturen ze zelfs het verhaal, maar dat doen ze niet op een voorspelbare manier. Juist dat maakt onze samenwerking zo uniek.
Het resultaat kun je vergelijken met een wandtapijtje van emoties.’
Is muziek bij uitstek het medium om liefde uit te drukken?
‘Ja, zeker, vooral als de trillingen juist zitten. Maar er zijn ook gedichten die dat prachtig kunnen. En misschien zijn liefdevolle daden nog wel de mooiste manier om je liefde uit te drukken.’ (lacht)
Op welke manier is jouw kijk op liefde door de jaren heen veranderd?
‘Je hebt veel soorten liefde. Die voor mijn ouders is van een ander kaliber dan de liefde voor mijn kinderen. En de liefde voor mijn partner is weer van een andere dimensie. Die is als de grond waar alles uit ontstaat en die alles met elkaar verbindt.’
Welk liefdesverhaal - uit een boek, film of het echte leven - raakt jou in het bijzonder?
‘Er zijn er heel wat. Ik hou ook van romantische poëzie, van het strakke kader waarbinnen gerijmd wordt. Het boek De profeet van Kahlil Gibran vind ik heel mooi. Het gaat niet alleen over liefde, maar ook over samen zijn en vriendschap.’
Wat hoop je dat het publiek meeneemt na het zien van Liefde is van hout?
‘Ik hoop dat ze met een bitterzoet gevoel naar huis gaan en zich de vraag stellen: wat voor bizarre wezens zijn wij toch? Als de voorstelling dat soort bespiegeling kan oproepen en mensen kan aanzetten tot een kleine correctie in hun gedrag, zonder dat ze daarbij mededogen voor zichzelf verliezen, dan ben ik meer dan tevreden.’
Nathalie Dirix
Uit Liefde is van hout het woekert en groeit het zoekt en het bloeit het zit diep en kan hoog, het wordt nat en staat droog. het vermolmt en rot het wordt gemaakt kan kapot. liefde is van hout: het bestaat en het is overal
De Vlaamse Rand kampt met een hoge verstedelijkingsdruk vanuit het Brussels Gewest. Dat laat zich ook voelen in het ruimtebeslag en verhardingen voor nieuwe bouwprojecten. Toch is er een voorzichtige trend van ontharding vast te stellen.
Met 15,7 % verharde oppervlakte zit Vlaanderen in de kopgroep binnen Europa, dat een gemiddelde van 4,4 % heeft. Dat leidt onder meer tot een groter risico op overstromingen, minder waterinfiltratie en -berging, minder CO2-opslag door planten en de bodem en een verlies aan biodiversiteit.
In de Vlaamse Rand verschillen de gemeenten sterk in verharde oppervlakte. Eén constante is er wel: gemeentebesturen zetten steeds meer in op ontharding en waterbuffering. Mondjesmaat wordt er onthard. Zo is er in de Vlaamse Rand in heel wat gemeenten een
voorzichtige neerwaartse trend ingezet qua verharding, al is er nog altijd een heel hoge woningnood en dus vraag naar meer woongelegenheden. Lees: meer verkavelingen en appartementsgebouwen.
Actief beleid
De verschillen in de Vlaamse Rand zijn opmerkelijk, zo blijkt uit cijfers van het Departement Omgeving (2023). Zo is bijvoorbeeld meer dan de helft van het grondgebied van Machelen en Drogenbos verhard. Tegelijk is de ontharding in Machelen het grootst. Hoeilaart en Overijse zijn, net als Tervuren, nog groene gemeenten.
rand-nieuws
Lien Casier, raadgever Omgeving op het kabinet van Vlaams minister van Omgeving en Landbouw Jo Brouns (CD&V), duidt enkele cijfers. ‘Sint-Genesius-Rode heeft een deel van het Zoniënwoud op zijn grondgebied liggen en Linkebeek is een héél groene gemeente. Machelen en Drogenbos hebben dan weer veel meer bedrijventerreinen.’ Als we de kaart van Vlaanderen erbij nemen, dan merken we qua evolutie van ontharding in de Vlaamse Rand een voorzichtig positieve trend. ‘Ik denk dat we daar in de Vlaamse Rand al veel actiever beleid rond gevoerd hebben, omdat we ook meer ontwikkelingsdruk kennen. Bestaande sites worden hergebruikt of verbouwd. Dat is dan de perfecte kans om die op een andere manier in te richten: meer klimaatrobuust en dus ook minder verhard. Tegelijk bepaalt de hemelwaterverordening dat er ruimte moet komen om het water op eigen terrein opnieuw te laten infiltreren. De regelgeving stuurt dus aan op een andere invulling van de herbouwprojecten.’
Lien Casier was in de vorige legislatuur ook schepen van Omgeving in Merchtem. ‘We hebben in de gemeente op meerdere sporen tegelijk ingezet’, vertelt ze. ‘Zo keken we met een kritische blik naar aanvragen voor nieuwe verharding in vergunningen. Af en toe bespraken we met de aanvragers welke verharding kon wegvallen. Bij nieuwe verkavelingen is er actief geïnformeerd over wat vrijgesteld was van vergunning en welke verkavelingsvoorwaarden er van toepassing waren. Dat heeft verharding – zoals het dichtklinkeren van voortuinen – vermeden.’
Merchtem is nog een vrij groene gemeente, net als buurgemeenten Meise en Asse. Maar hoe dichter een gemeente of deelgemeente tegen Brussel ligt, hoe hoger de verhardingsgraad, zo blijkt uit de tabel hiernaast. Grimbergen is voor zowat een vijfde verhard, een groot deel komt daar op conto van de sterk verstedelijkte kern van Strombeek-Bever. Buurgemeente Wemmel is dan weer een kleine gemeente die sterk verstedelijkt is. Gelukkig ligt een groot deel van de Plantentuin op Wemmels grondgebied, anders zou dat percentage nog een pak groter zijn. Anders is het gesteld in Vilvoorde, Wezembeek-Oppem, Kraainem en Zaventem, gemeenten die te kampen hebben met een hogere verhardingsgraad. In Zaventem spreekt het voor zich dat die
verharding van de totale oppervlakte
toename verharding
Merchtem 12,4 - 0,1
Hoeilaart 12,9 + 0,2
Tervuren 13,4 + 0,5
Overijse 14,8 - 0,0
Meise 15,0 - 0,2
Linkebeek 16,5 + 0,3
Sint-Genesius-Rode 16,5 + 0,2
Asse 16,9 - 0,0
Sint-Pieters-Leeuw 18,4 - 0,1
Beersel 20,7 + 0,3
Grimbergen 21,4 - 0,1
Dilbeek 22,8 - 0,1
Wemmel 27,7 - 0.1
Wezembeek-Oppem 30,5 - 0,4
Kraainem 33,6 - 0,1
Zaventem 35,7 - 0,1
Vilvoorde 35,9 - 0,0
Machelen 51,8 - 0,4
Drogenbos 56,2 + 0,4
Cijfers Vlaamse Rand, in procent (bron: Departement Omgeving, 2023)
verharding deels te maken heeft met de aanwezigheid van bedrijventerreinen en alle luchthavengebonden activiteiten.
Waar we in de Rand ook niet naast kunnen kijken, is de Brusselse Ring. Die wordt overigens in verschillende fases heraangelegd en zal nog worden verbreed. Dreigt dat de vele onthardingsprojecten zoals tegelwippen, geveltuinen, waterdoorlaatbare parkeerplaatsen … in heel wat Randgemeenten teniet te doen?
De werken aan de Ring zijn noodzakelijk, maar er is wel de nodige aandacht voor het ruimtebeslag, zegt Marijn Struyf van De Werkvennootschap, een organisatie die is opgericht door de Vlaamse Regering voor grote en complexe mobiliteitsprojecten. ‘Verschillende op- en afritten en verkeerswisselaars liggen te dicht bij elkaar, waardoor gevaarlijke situaties ontstaan. Met de heraanleg van de Ring willen we die situatie verbeteren. Tegelijk is er veel aandacht voor
DRINGENDE OPROEP AAN DE LEZERS VAN RANDKRANT
Wil je tweewekelijks, telkens op dinsdag, het beste regio- en cultuurnieuws uit de Vlaamse Rand in je mailbox ontvangen?
Schrijf je dan nu in voor de nieuwsbrief van RandKrant!
Begin maart is de eerste papieren editie beschikbaar op vaste verdeelpunten. Zolang de voorraad strekt. Ook daarover lees je alles in de nieuwsbrief.
www.randkrant.be/nieuwsbrief
Je kan RandKrant ook volgen op sociale media: @randkrant op Instagram, Facebook en LinkedIn en op de Ring&Rand-app.
het ruimtebeslag. Zo reduceren we de zogenaamde voetafdruk van de Ring tussen de E40 in Sint-Stevens-Woluwe en diezelfde E40 in Groot-Bijgaarden met 23 %. Er komt ondanks de verbreding van de Ring 1 % verharding – iets minder dan 1 hectare – bij. Dat kan omdat we verkeersknopen compacter inrichten. Tegelijk zetten we in op meer buffercapaciteit. Bovendien komen er extra ecologische verbindingen tussen
KAASKRABBER is een uitgave van het gemeenschapscentrum de Muse en vzw ‘de Rand’. Kaaskrabber komt tot stand met de steun van het ministerie van de Vlaamse Gemeenschap en de provincie Vlaams-Brabant. REDACTIERAAD Gudrun Dewilde, Joke Dondeyne, André Lerminiaux, Mikoyan Lamonte, Roel Leemans, Lore De Pauw, Paul Smets VORMGEVING jan@jeudeboels.be FOTOGRAFIE
Tine De Wilde DRUK Drukkerij Van der Poorten
natuurgebieden, wat ook een positief effect heeft op de waterhuishouding. En de Woluwe komt open te liggen. Zo herstelt het project ‘Leve(n)de Woluwe’ de rivier en haar zijbeken in Wezembeek-Oppem, Kraainem, Zaventem, Machelen, Steenokkerzeel en Vilvoorde.’
Joris Herpol
EINDREDACTIE Birgit Van Asch, Kaasmarkt 75, 1780 Wemmel, birgit.vanasch@derand.be HOOFDREDACTIE Geert Selleslach, geert.selleslach@derand.be REDACTIEADRES GC de Muse, Kuikenstraat 4, 1620 Drogenbos, info@demuse.be, www.demuse.be
VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Jo Van Vaerenbergh, Kaasmarkt 75, 1780 Wemmel ARCHIEF Je vindt deze editie en het volledige archief van kaaskrabber op de website www.demuse.be
Drogenbos Internationaal
Marjolijn Dijkman
‘Ik hou van de combinatie klein dorp en grootstedelijk karakter’
Ben je in de Sterstraat ook wel eens langs de gevel met het bord ‘Enough Room for Space’ gelopen? En was je ook zo benieuwd naar wat erachter schuilgaat?
De Nederlandse Marjolijn Dijkman, kunstenares-onderzoekster, nam ons mee.
Een hartelijke Marjolijn Dijkman opent de deur en leidt me langs enkele smalle trapgangetjes naar haar atelieronderzoeksruimte. ‘Ik ben afkomstig uit het Nederlandse Drenthe. Ik leerde mijn Belgische partner Maarten kennen op de Rietveldacademie in Amsterdam, waar we samen beeldende kunst studeerden. Na onze studies gingen we beiden als beeldend kunstenaar aan de slag, in eerste instantie als onderzoeker, zowel individueel als in collectief verband.’
Artistieke oase
‘In 2005 richtten we ‘Enough Room for Space’ op, een kunstorganisatie die wereldwijd evenementen, onderzoeksprojecten en tentoonstellingen initieert en coördineert. Zo’n initiatief kan natuurlijk niet zonder fysieke ruimte. We gingen op zoek naar een plek met ruimte voor de realisatie van onze projecten, aangenaam wonen en residentieruimte voor andere kunstenaars. Zo botsten we, na omzwervingen in Rotterdam en Brussel, op dit pand in Drogenbos. We vielen als een blok voor de indeling van de verschillende grote ruimtes en de binnenkoer die een geborgen gevoel creëert. Sinds 2012 wonen en werken we graag in onze kleine oase.’
‘Mijn onderzoeksdomein omvat landschap, ecologie, sociaalpolitieke en wetenschappelijke thema’s en wetenschappelijke kennisgebieden. Uit dat onderzoek ontstaan publicaties, videowerken, installaties, sculpturen, foto’s en performances. Zo bestudeerde ik bijvoorbeeld de impact van oorlog, monocultuur en klimaatverandering op een open vlakte in de omgeving van Verdun, waar de Eerste Wereldoorlog in alle hevigheid werd uitgevochten. Na de oorlog werd op die grond vol bommen en lichamen van soldaten een sparrenbos aangeplant. Tijdens de extreme droogte in 2018 werden alle bomen door de letterzetter, een kever, aangevreten en vernield, waarna opnieuw een kaal oorlogslandschap achterbleef. Of hoe oorlog nog honderden jaren zijn sporen nalaat in de grond en het landschap. Ook in Oekraïne zijn er veel zo’n gebieden.’
‘Als kunstenaar voel ik me maatschappelijk gezien meer gewaardeerd in België dan in Nederland. Hoewel de kunsten daar meer overheidssteun krijgen, wordt kunst er meer als ‘werken
in het publieke domein’ beschouwd. In België heeft een kunstenaar het misschien lastiger om op eigen benen te staan, maar hier bestaat een verzamelcultuur met oprechte kunstliefhebbers en meer kunstgalerijen.’
Een dorp in transitie
‘Drogenbos is een interessante plek. Ik hou van de combinatie van klein dorp en het grootstedelijke karakter. Landschappelijk is er een transitie aan de gang. De connectie met het groen breidt uit, de Felix-site geeft de gemeente een groene long. Hopelijk trekt die zich door naar de Catala-site en de Zenne, die hier jammer genoeg voornamelijk door privédomein stroomt. Ook de Felixhoeve is een inspirerende plek. Felix De Boeck, de ‘schilder-boer’, sluit als kunstenaar wel aan bij onze filosofie. Een dorpshart voel ik hier niet. Drogenbos blijft voor mij nog steeds een uitgestrekte gemeente met een doorgangsweg en een periferie.’
‘Ook heel inspirerend vind ik de meertaligheid. Eén zin krijg je hier direct in minstens twee talen. Wel voel ik me soms ongemakkelijk als ik een bord passeer met ‘Waar Vlamingen thuis zijn’. Zelfs als ‘witte’ Nederlandse voel ik me dan toch wat buitengesloten. Terwijl meertaligheid en diversiteit juist voor meer variatie zorgen. In sommige andere randgemeenten voel ik een polarisatie. In Brussel en Drogenbos is die angel er gelukkig niet. Ik zie de opkomst van extreemrechts als een enorme bedreiging. Ze brengt een groeiende polarisatie die we moeten tegenhouden. Brussel is een van de meest diverse steden. Ik zie die meerstemmigheid als een verrijking die we moeten omarmen: leren van elkaar en elkaar aanvullen.’
Tine De Wilde