doe mijn werk met hart en ziel’
Zorgen dat alles naar wens is voor de bewoners van de assistentiewoningen van het OCMW. Dat is in een notendop de omschrijving van wat inwonende begeleidster Myriam Beirens iedere dag doet. ‘De tijd nemen om met mensen te praten is prioritair.’
De bewoners van de 56 assistentiewoningen en de 12 appartementen sociaal verhuur op de zorgsite van het OCMW langs de Zoniënwoudlaan zijn in goede handen. Daar zorgt inwonend begeleidster Myriam Beirens (55) voor.
‘Ik zie erop toe dat alles goed gaat met zowel de inwoners als de gebouwen hier’, vertelt Myriam. ‘Mijn takenpakket is zeer uiteenlopend. Iedere dag ga ik op ronde. Dat begint bij een bezoekje aan de technische lokalen om te kijken of alles daar in orde is. Als er de voorbije
nacht uit een appartement een noodoproep is geweest, ga ik opnieuw langs om te zien of alles nog oké is. En één keer per dag is er overleg met de dagverantwoordelijke en wisselen we de belangrijkste informatie uit over de bewoners.’
‘Maar daar houdt het niet op. Er is een vaste planning, al komt er vaak iets onverwachts tussen. De kans is groot dat ik intussen al aangesproken ben door een bewoner. Of door een familielid. Dat vind ik helemaal niet erg. Wij zijn hier één grote familie. Ik noem de
bewoners vaak ‘mijn mensen’. En zo voelt het ook aan. Ik ben zeer bereikbaar. Zowel in persoon als via de telefoon. Samen met mijn man woon ik op de bovenste verdieping van een van de gebouwen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat de bewoners aan onze deur komen kloppen. Daar zijn afspraken over. Maar er zijn genoeg kansen om me hier tegen het lijf te lopen. We houden minimaal vier keer per jaar een gebruikersraad waar alle bewoners en hun mantelzorgers/wettelijke vertegenwoordigers hun grieven kunnen uiten en ideeën naar voren kunnen schuiven om onze werking
te verbeteren. Ik ken iedereen, zowel de bewoners als de dichte familieleden. Ik zie meteen wanneer iemand een goede of een mindere dag heeft. En iedereen kent mij.’
Belangrijke schakel
Een korte rondgang met Myriam op de site toont aan dat dat niet gelogen is. ‘Dat ik hier woon, geeft de bewoners en hun dichte kring een gerust gevoel, want ze weten dat ik hier altijd ben en dat ze op me kunnen rekenen. Als er iemand valt, als het brandalarm gaat, noem maar op. Als bij iemand de gordijnen langer toe zijn dan gebruikelijk of een bewoner daagt niet op voor het middagmaal, ga ik een kijkje nemen. Je weet maar nooit dat die persoon op de grond ligt en hulp nodig heeft. Bij mensen met een grote zorgnood ga ik vaker langs. Het is belangrijk om kort op de bal te spelen. Als bewoners echt niet goed zijn, sta ik in dicht contact met hun kinderen of andere naasten. Ook met de andere professionele thuiszorgmedewerkers zoals verpleegkundigen en verzorgenden is er veel communicatie.’
IN DE KIJKER werken voor het OCMW
warme werkomgeving waarbij het welzijn van de bewoners voorop staat. De tijd nemen om met mensen te praten is prioritair.’
Ook veel verdriet
Daarbij is er de nodige aandacht voor eenzaamheid bij de ouderen. ‘De meesten komen hier alleen binnen. Sommigen verliezen hun partner als ze hier zijn. Dan kan eenzaamheid snel om de hoek loeren. Voor de coronapandemie was dat fenomeen er al, maar het virus heeft er zeker geen goed aan gedaan. Net daarom is het belangrijk om voor een echt thuisgevoel te zorgen. Weet je, sommige bewoners hebben niemand meer. Dat kan zijn doordat het contact met de kinderen verbroken is.
Schrijnende situaties soms, maar het is niet aan ons om te oordelen, want we kennen niet het hele verhaal. Het belangrijkste is om er voor hen te zijn. Te luisteren, te helpen, hen te motiveren om iets te doen. Sommigen leven op zichzelf en zouden liefst de hele dag binnen blijven. Dan is het aan ons om hen, figuurlijk uiteraard, naar buiten te
‘Wij zijn hier één grote familie. Ik noem de bewoners vaak ‘mijn mensen’. En zo voelt het ook aan.’
Het mag duidelijk zijn dat Myriam een belangrijke schakel is. Al zijn er heel veel schakels, zo geeft ze zelf aan. ‘Ik ben het eerste aanspreekpunt en de contactpersoon bij eventuele problemen. Maar ik sta er zeker niet alleen voor en kan doorverwijzen naar anderen. Kleine ongemakken in assistentiewoningen probeer ik zelf op te lossen. Lukt dat niet, dan geef ik de informatie door aan de gebouwenbeheerder en de technische dienst. Daarnaast is er nog de sociale dienst met de maatschappelijk werkers thuis- en ouderenzorg als er extra opvolging nodig is. En laat ons de vele vrijwilligers niet vergeten. We zijn een sterk en hecht team. En we delen dezelfde visie. We zorgen voor een
trekken. We organiseren tal van uitstapjes, en ze hebben daar deugd van. De tijd van de ouderen zit er niet op, daar zijn we hier rotsvast van overtuigd. Ze kunnen nog genieten van het leven, en daar zorgen wij mee voor. Je mag niet onderschatten wat voor een grote stap het voor hen is om naar hier te komen. Ze moeten afscheid nemen van hun vorige leven, van hun huis … Dat is niet niets. Dat dat voor sommigen zwaar valt, is logisch. Soms is luisteren het enige wat ze nodig hebben. Soms vertellen ze me dingen waarmee ze hun kinderen niet willen belasten. Ik geef sommige bewoners een knuffel als ik voel dat ze er een nodig hebben. Als ze daarbij dan van emotie een traantje
wegpinken, doet me dat wel wat. Iemand gelukkig maken die verdrietig is, gewoon door er te zijn. Iemand doen lachen die normaal nooit lacht. Dat geeft me een warm gevoel.’
Het is een job met veel mooie momenten, zo geeft Myriam aan, maar ook met veel verdriet. ‘Het is niet gemakkelijk als er mensen overlijden. Ik kan dat wel een plaats geven, al moet daar soms wel wat tijd overgaan. Dat kan soms enkele maanden duren. Hun persoonlijke fiche laat ik dan nog even steken. Pas als ik er klaar voor ben, haal ik ze weg. Dat is mijn manier om het verlies te verwerken. Uit respect voor de bewoners en de familie probeer ik zo vaak mogelijk de begrafenissen bij te wonen. Mijn diensthoofd geeft me de ruimte om dat te doen, en ik ben haar daar zeer dankbaar voor.’
Bijna een roeping
Dat Myriam haar job uitoefent met veel passie, is een understatement. ‘Ik heb echt de job van mijn leven gevonden. Ik haal er zo veel energie uit. Ik doe dit met hart en ziel en zie het bijna als een roeping. Al twintig jaar werk ik voor het OCMW. Die keuze was niet toevallig, want ik ben al heel mijn leven bezig met het helpen van mensen. Zo heb ik veel vrijwilligerswerk gedaan in de zorg. De eerste zestien jaar van mijn loopbaan bij het OCMW werkte ik voor de thuisdiensten. Mijn huidige job doe ik nog liever, want nu sta ik nog dichter bij de mensen. Ik heb er wel wat voor moeten opgeven. We hadden een alleenstaand huis met een grote tuin, nu wonen we kleiner. En er rest minder tijd voor mijn gezin. Maar ik heb er heel veel voor teruggekregen. Ook mooie vriendschappen. Met bewoners, maar ook met de familie.’
Jelle Schepers
Dit artikel kadert in de reeks over mensen die werken voor de gemeentediensten of het OCMW van Rode. Op www.deboesdaalhoeve.be kan je de hele reeks lezen.
zaterdag 7 maart
Spaghettifestijn
Tafeltennisclub Den Hoek vanaf 17 uur - Ons Parochiehuis (Fonteinstraat 36)
TTC Den Hoek nodigt u uit voor hun jaarlijkse spaghettifestijn met naast zelfgemaakte spaghetti ook huisgemaakte desserts en voorgerechten. Iedereen is van harte welkom. info: Luc Vandervelden, vanderalves@skynet.be
zondag 22 maart
Kennismakingsdag WTC de Hoek WTC de Hoek
vanaf 8.30 tot 12.30 uur - parking gemeentehuis (Gemeentehuislaan)
Fietskriebels of al fietsbenen? Twijfel je om bij een club aan te sluiten? Kom ons ontdekken!
Om 8.30 uur is er ontvangst en koffie, waarna we om 9 uur vertrekken voor onze rit. We eindigen terug aan het gemeentehuis waar we nog gezellig kunnen napraten. gratis
info: www.wtcdehoek.be
zondag 29 maart
Daguitstap naar Brugge
Pasar Rode
8.20 uur - station Halle (Vandenpeereboomstraat, Halle)
We komen samen aan het station van Halle en nemen de trein naar Brugge. We bezoeken het Frietmuseum met audiogids en lunchen in het museum. Daarna wandelen we naar het Historium en Duvelorium. Inschrijven kan tot 20 maart 2026.
info & inschrijven: pasar.rode@telenet.be of www.pasar.be/SintGenesiusRode
zaterdag 11 t.e.m. zondag 19 april
Paaskampeerweek op UrkFlevoland (Nederland)
Pasar Kampeerclub Rode
Vakantiepark ’t Urkerbos (Vormtweg 9, 8321 NC Urk)
Met BBQ, visserijdag, Bataviastad Fashion Outlet, Batavialand bootwerf, Urkerdag, bezoek aan een tropische plantenkwekerij, Pantropica … info & inschrijven: www.pasar.be/activiteit/ paaskampeerweek-op-urk-flevoland-nederland
verenigingsnieuws
Chaos bij de psychiater
KTV De Noordstar brengt met Als de sofa kon spreken! een komisch toneelstuk op de planken waarin een psychiater, dokter Senten, zijn patiënten probeert te helpen terwijl zijn praktijk langzaam verandert in een chaos van misverstanden, verborgen agenda’s en onverwachte ontmoetingen. Het stuk is een vertaling en bewerking van Meanwhile, back on the couch van Jack Sharkey door Luc Collin. Spelen mee: Kelly Bauduin, Freddy Smet, Ludo De Becker, Inge Collin, Leen Vanderleyden, Pascal Deveen, Gunter Keyaerts, Jan Wets en Loes Van Eesbeeck.
‘Onze spelers hebben er maanden aan gewerkt en zijn helemaal klaar om iedereen een onvergetelijke voorstelling te bezorgen’, zegt voorzitter Luc Collin van KTV de Noordstar. ‘Er zijn verschillende voorstellingen. In totaal mogen we voor alle voorstellingen samen zo’n 650 toeschouwers verwachten. We repeteren ook in de Boesdaalhoeve. Naast de 9 spelers zijn er ook meer dan 20 vrijwilligers actief voor de bar, decor, verlichting …’ (JH)
vrijdag 20 maart (20.15 uur), zaterdag 21 maart (20.15 uur) en zondag 22 maart (15 uur) - GC de Boesdaalhoeve Tickets via tickets2026@noordstardelelie.net of https://noordstardelelie.net/ktvdenoordstar/ticket prijs: 12 euro in voorverkoop, 14 euro aan de kassa, gratis voor kinderen tot 12 jaar • info: 0475 54 09 74
Druk bijgewoonde prijsuitreiking sluit internationale cartoonexpo af
In de openbare bibliotheek van Sint-Genesius-Rode vond eind januari voor de eerste keer de prijsuitreiking van de internationale cartoonexpo van Cultuursmakers plaats. ‘Het is de derde keer dat Cultuursmakers deze tweejaarlijkse internationale cartoonexpo in Rode mocht opzetten, maar de eerste keer dat we de prijsuitreiking organiseerden’, zegt voorzitter Mija De Greef van Cultuursmakers Sint-Genesius-Rode.
‘Op de avond van de uitreiking waren een 70-tal mensen aanwezig, onder wie de samenwerkende Cultuursmakers-afdelingen van Sint-Genesius-Rode en Beersel. Het thema van de cartoonexpo deze keer was Elke waterdruppel telt!. Meer dan 400 cartoonisten uit 66 landen zonden de voorbije zomerperiode in totaal zowat 1.600 cartoons in, in de hoop niet enkel geselecteerd te worden voor de expo, maar ook een prijs in de wacht te slepen. De vakjury selecteerde 30 werken voor de expo. Nationale voorzitter van Cultuursmakers Lies Pelsmakers en eerste schepen van Sint-Genesius-Rode Sophie Wilmès stonden in voor de prijsuitreiking.’
‘Jerzy Stepniak (75), alias STEP uit Polen, won de eerste prijs, goed voor 1.000 euro. Hij is de enige deelnemer die zijn cartoon manueel op papier tekende en ze met de ‘gewone post’ bezorgde, want hij heeft geen e-mailadres. De tweede prijs (500 euro) ging naar Atefeh Yariyan (42), alias ATY uit Iran. Zij won al tientallen prijzen in provinciale, nationale en internationale wedstrijden. Haar werken zijn gepubliceerd in verscheidene internationale catalogi. Toen de jury haar wilde meedelen dat ze laureaat is, was ze onbereikbaar door de situatie in Iran. De derde prijs (250 euro) was voor Alessandro Gatto (68), alias GATTO uit Italië. Hij is schilder, illustrator en grafisch ontwerper. De prijs voor de beste Vlaamse inzending (250 euro) ging naar Stefaan Profijt, alias STEF, een Belgische cartoonist, illustrator en grafisch vormgever uit Sint-Martens-Latem.’ (JH)
De Rode Leeuwen organiseren paasstage basketbal
Basketclub De Rode Leeuwen organiseert opnieuw een basketstage in de paasvakantie, voor kinderen van geboortejaar 2014 tot en met 2019. ‘De voorbije drie jaar zijn we opnieuw gestart met onze basketstages’, zegt Lief Wauters van De Rode Leeuwen. ‘We organiseren er twee per jaar: eentje in de paasvakantie en eentje de laatste week van de zomervakantie. De spelers/ speelsters worden ingedeeld volgens leeftijd (U8, U10 en U12). In de voormiddag werken we met een doorschuifsysteem. Er is een technisch en fysiek gedeelte en als derde luik balbehandeling en shooting. In de namiddag spelen we één tegen één tot vijf tegen vijf en is er ook een shootingwedstrijd.’
De Rode Leeuwen bestaan inmiddels 30 jaar. ‘We hebben zo’n 13 ploegen in competitie. Onze aandacht gaat ook naar meisjesploegen. Jammer genoeg moeten ook wij elk jaar kinderen weigeren omdat er een tekort is aan trainers. Voor sommige ploegen zijn er dus wachtlijsten.’ (JH) van maandag 13 tot vrijdag 17 april sporthal Wauterbos elke dag van 9 tot 16 uur Benodigdheden: sportieve kleding en schoenen, 10-uurtje, 3-uurtje, boterhammen voor de lunch en drinkbus prijs: leden 125 euro, niet-leden 150 euro info en inschrijven: www.rodeleeuwen.be of 0474 12 82 62
Koninklijke Sint-Genesiusturngroep bestaat 75 jaar
‘Iedereen is welkom’
De Koninklijke Sint-Genesiusturngroep, afgekort KSGT, is een vaste waarde in de Rodense sportwereld. ‘Al vanaf 2,5 jaar kunnen kinderen bij ons terecht.’
De oprichters hielden in januari van het jaar 1950 de SintGenesiusturngroep boven het doopvont. Dat wilde KSGT niet onopgemerkt voorbij laten gaan. ‘We hebben onze 75-jarige verjaardag gevierd op ons jaarlijkse turnfeest. Onder meer door tal van oude dansjes van onder het stof te halen, weliswaar in een nieuw kleedje. Dat viel in de smaak bij het publiek’, zegt voorzitter Silke De Sutter. ‘Verder hebben we onze clubvlag laten vernieuwen. Deze keer met een verwijzing naar onze trampolinegroep, die er in 2005 bij is gekomen. De trampolinegroep is een van de uithangborden van de club. Ieder jaar geven ze een demonstratie op de jaarmarkt, en 8 jaar geleden mochten de springers zelfs hun kunsten tonen in het tv-programma Belgium’s got talent. Ook hebben ze al veel mooie resultaten behaald op wedstrijden in binnen- en buitenland.’
60 turnende kleuters
Maar KSGT is meer dan de trampolinegroep. Veel meer. ‘Al vanaf 2,5 jaar
kunnen kinderen bij ons terecht. Een 10-tal jaar geleden hebben we het traditionele turnen voor kleuters in een nieuw jasje gestoken en omgevormd tot multimove’, weet ondervoorzitter
Heika Nerinckx.
VERENIGINGEN wat is er van de sport?
ouders zijn ons dankbaar. Onze twee groepen, samen goed voor 60 kleuters, zitten altijd meteen vol. Met kinderen uit Sint-Genesius-Rode én de ons omringende gemeenten. We moeten zelfs wachtlijsten aanleggen.’
Vanaf het eerste leerjaar gaat de focus vol naar turnen. ‘De jongens en meisjes zijn onderverdeeld in twee aparte afdelingen. De meisjes kunnen hier tot het 6e middelbaar terecht, voor de jongens is dat momenteel tot 12 jaar. We vinden geen trainer voor de oudere jongens’, zegt Silke. ‘Ze krijgen één keer per week 75 minuten les. Competitief turnen kan bij ons zeker en vast. Dat zijn dan twee trainingen per week, die bovendien langer duren. En er komen selecties aan te pas. Vorig jaar hadden we een mooie wedstrijdgroep van 14 meisjes. Ze hebben mooie resultaten behaald.’
Gym&Fit voor volwassenen
Ook volwassenen kunnen in de club hun gading vinden. De in september vorige jaar opgerichte Gym&Fit is bedoeld voor vrouwen en mannen tussen 18 en 60 jaar. ‘Het aantal leden is nog beperkt. Logisch, want we zijn nog maar net begonnen. Turnervaring mag, maar is niet vereist.
‘Het voornaamste is dat de kinderen in beweging zijn en hun motoriek ontwikkelen’
‘Nog altijd met turnen als insteek, al gaan we breder. Zo laten we tijdens dat ene uur per week verschillende sporten aan bod komen. Het voornaamste is dat de kinderen in beweging zijn en hun motoriek ontwikkelen. Het is zeker mogelijk dat sommige kinderen op hun 5 jaar voor een andere sport dan turnen kiezen. Dat is geen probleem. We zijn trots dat we dit aanbod hebben voor de allerjongsten, want op hun leeftijd kunnen ze nergens anders terecht. De
De oefeningen worden aangepast aan het niveau’, zegt penningmeester Karolien Stoffels. ‘In de jaren 80 en later kon je als volwassene in de club aan aerobics en jazzdans doen, maar in de loop der jaren hielden die afdelingen op te bestaan. Met Gym&Fit breien we hier toch een vervolg aan. Geïnteresseerden mogen zich aanmelden voor een proefles.’
Na 75 jaar gaat het KSGT voor de wind. Zo goed als alle groepen zitten vol.
‘KSGT is een familieclub. De sfeer zit goed en iedereen is welkom volgens zijn talent. Onze leden laten bewegen en plezier maken, dat is het belangrijkste. We zijn met 293. Dat is met de bijna 30 trainers, die allemaal als vrijwilliger aan de slag zijn, mee inbegrepen. De voorbije jaren is het ledenaantal relatief stabiel gebleven. De successen van Nina Derwael zullen zeker meisjes hebben aangezet om bij ons te beginnen’, weet Heika. ‘Eigenlijk zijn alle groepen volzet. Om de kwaliteit te verzekeren, werken we met een maximaal aantal leden per groep.’
Dromen van een eigen turnhal
De meeste van de trainingen vinden plaats in de sportzaal van gemeenteschool Wauterbos. ‘Die is niet enorm groot. Maar we zijn tevreden, we zitten hier nu ruim 5 jaar’, zegt Silke. ‘Voordien turnden we vooral in de sporthal van het Onze-Lieve-Vrouwinstituut. Onze trampolinegroep traint nog in die school, maar wel in de sportzaal van het middelbaar. Het is de enige zaal waar het plafond hoog genoeg is. In de gemeentelijke sporthal is onze competitieploeg actief.’
Dat de club op drie plekken is ondergebracht, is volgens Karolien niet ideaal. ‘We moeten ons materiaal altijd uithalen en opbergen, én het wordt ook gebruikt door de scholen. Dat maakt dat onze toestellen sneller verslijten. We zouden graag één vaste stek hebben. En als we echt mogen dromen: een eigen turnhal. Misschien zijn er mogelijkheden op de door de gemeente aangekochte site van Vastiau-Godeau. We willen graag rond de tafel zitten om onze noden kenbaar te maken.’
Jelle Schepers
Meer info op www.ksgt.be en op Facebook, Instagram en YouTube.
REEKS de bibbezoeker
‘Het is hier rustig en kalm’
Wie zijn de bezoekers van de bib in Rode eigenlijk? Wij trokken naar de bib en schoven aan tafel aan bij Sandra Wouters.
‘De bibliotheek is meer dan alleen een plek om boeken te lenen.’ Het zijn de woorden van bibliothecaris Hildegard De Geyter in het inleidende artikel bij deze reeks in buurten van vorige maand. En ze kloppen ook. Sandra Wouters (52) is er het levende bewijs van. Zij wandelt niet iedere week de bib binnen en buiten met stapels boeken. Wat ze wel mee heeft, zijn haar cursussen. ‘Ik ben een opleiding tot medisch secretaresse beginnen te volgen. Na een loopbaan van 26 jaar als bediende ben ik op medisch pensioen moeten gaan, maar ik wil niet stilzitten. Daarom school ik me om om zo enkele dagen een flexi-job te kunnen uitvoeren’, vertelt Sandra. ‘Het gaat om een thuisstudie. Maar thuis studeren doe ik niet zo graag. Je bent dan toch al gauw met andere dingen bezig. Ik heb er ook een dochter van veertien rondlopen.’
En dus zakt Sandra, die in Sint-Genesius-Rode woont, graag af naar de bibliotheek. ‘In de ruimte rechts staan er verschillende tafels waar ik in alle kalmte en rust en zonder afleiding kan studeren’, zegt Sandra. ‘Ik ben zeker niet de enige student, al zijn de meesten wel een pak jonger. Net als ik studeren ze in stilte, dus ik heb er zeker geen last van. Meestal kom ik hier op woensdag en donderdag in de namiddag. Twee à drie uur doorgaans. Soms kan je me in de bibliotheek
van Halle vinden, want ik ben vrijwilliger in verschillende verenigingen daar. Toch kom ik vooral naar deze bib. Hier heb je alles. Al zouden ze misschien voor wat water mogen zorgen. Dat is echt het enige dat ik kan bedenken dat hier niet is.’
Boeken lenen doet ze momenteel niet. ‘Naast mijn studies en vrijwilligerswerk ben ik momenteel bezig met de voorbereidingen voor het behalen van mijn theoretisch rijexamen. Leesvoer genoeg dus’, lacht Sandra. ‘Dat was dan vooral voor het ontlenen van voorleesboeken, maar die is ze intussen al even ontgroeid. Zelf komt ze niet veel meer naar de bibliotheek, wat ik jammer vind. Hopelijk kan ik haar nog van gedachten doen veranderen. Ze zou hier ook kunnen studeren. Of boeken lenen. Als ik toch boeken leen, zijn het van die kleine pocketboeken. Handig om mee te nemen op het openbaar vervoer of voor op reis.’
Vorig schooljaar was Sandra om een heel andere reden aanwezig in de bibliotheek. ‘Ik wilde vrijwilligerswerk doen in de bibliotheek en heb hier gevraagd of ik ergens bij kon helpen. En zo heb ik, samen met een viertal anderen, in september boeken gekaft. Dat was leuk om te doen, maar door mijn studies is het voorlopig bij die ene keer gebleven.’ (JS)
INFORMATIE
nieuws uit het centrum
donderdag 12 maart
Gwen Cresens, Riguelle & Hautekiet
Bruxelles Musette MUZIEK
20.30 uur - GC de Boesdaalhoeve Het kwintet dat Gwen Cresens voor de gelegenheid samenstelt bestaat uit muzikanten die elk op hun eigen manier met Brussel verbonden zijn. Met de muziek van Gus Viseur wil Bruxelles Musette een erehaag vormen voor de verloren en vergeten accordeonisten die Brussel de laatste 100 jaar rijk was. prijs: 24 euro (basis)
zaterdag 14 maart
Ateljee Kadee (8-12 jaar)
Dieren WORKSHOP
10 tot 12 uur -
GC de Boesdaalhoeve
Ben je handig en wil je graag nieuwe technieken leren? In maart werken we rond het thema ‘dieren’. Inschrijven op voorhand is noodzakelijk. prijs: 10 euro
vrijdag 20 maart
De Digidokter
VORMING
13.30 tot 15.30 uurLDC De Boomgaard (Vergeet-mij-nietjeslaan 8)
De Digidokter helpt je met vragen over het gebruik van je computer, tablet of smartphone, over zoeken op internet, installeren van apps … Kom gratis langs wanneer je wil. Opgelet: voor herstellingen kan je hier niet terecht.
zaterdag 28 maart
Vorming voor jeugdwerkers (in spe)
VORMING
9.45 tot 17.00 uur -
GC de Boesdaalhoeve
Tijdens deze vormingsdag van Oscarcrew voor animatoren gaan we aan de slag met thema’s zoals talige begeleidershouding of een talig programma maken. Je kan ook een praktische workshop volgen: kindergrime en/of ballonplooien. Voorkennis is niet nodig. prijs: 15 euro per dagdeel
GC de Boesdaalhoeve zoekt inwonende conciërge
De Boesdaalhoeve ligt in een prachtig parkdomein, het Boesdaalpark. Het is niet alleen een werkplek, maar ook een warme ontmoetingsplaats waar het hele jaar door gemeenschapsvormende activiteiten plaatsvinden: van voorstellingen en lezingen tot feesten, workshops en evenementen. Je woont letterlijk in het hart van deze levendige omgeving.
Je bent als conciërge het aanspreekpunt voor de gebruikers van het gemeenschapscentrum buiten de kantooruren en in het weekend. Je zorgt ervoor dat de zalen tijdig geopend en gesloten zijn. Daarnaast ben je het eerste aanspreekpunt in noodgevallen (brand, alarm, inbraak…). Je krijgt voor je taken de nodige opleiding.
Interesse?
Heb je interesse in deze functie? Dan gaan we graag met jou in gesprek. Neem contact op met Liesbet Vermaelen (centrumverantwoordelijke GC de Boesdaalhoeve) via liesbet.vermaelen@derand.be
Duik in een wereld vol creativiteit tijdens Maakdag
Ben je klaar om iets nieuws te proberen? Op zondag 8 maart duik je tijdens de tweede Maakdag in de Boesdaalhoeve in een wereld vol creativiteit en kunst. ‘Je ontdekt er nieuwe vaardigheden en technieken tijdens inspirerende workshops en activiteiten’, zegt decentrale stafmedewerker Nele D’herde van de Boesdaalhoeve. ‘Deelnemers brengen er hun ideeën tot leven en nemen hun eigen creaties mee naar huis. Er is geen voorkennis nodig: iedereen kan meedoen. De Maakdag is er speciaal voor creatieve (jong) volwassenen en ouders met kinderen (10+) die graag samen creatief bezig zijn.’
‘We werken voor deze tweede editie voor het eerst samen met het Buurthuis van Rode. Dat wordt uitgebaat door de gemeente in samenwerking met vrijwilligers. Zij gaan onze bar mee open houden en kunnen in ruil deelnemen aan de workshops. De vorige editie lokte meer dan zestig deelnemers aan de verschillende workshops, maar dat mogen er natuurlijk meer zijn. De Maakdag wordt georganiseerd door de Boesdaalhoeve samen met Avansa Halle-Vilvoorde.
De activiteiten zijn doorlopend te volgen tussen 11 en 16 uur. Je kan elk moment instappen, maar we raden aan om minstens een uurtje per workshop uit te trekken om de techniek goed onder de knie te krijgen.’
Er is keuze uit tien activiteiten: houtdraaien, droogvilten, zeefdrukken, pyrografie, juwelen in fietsbanden, terrazzo (juwelenhouder), hip servies, breien (breimachine & met de hand), kokedama en deo maken. (JH)
Doorlopende workshops van 11 tot 16 uur. Kom langs wanneer je wil.
Prijs: 10 euro voor een volledige dag. Je hebt geen voorkennis nodig. Iedereen vanaf 10 jaar is welkom.
TICKETS EN INFO
GC de Boesdaalhoeve, Toekomstlaan 32 B, info@deboesdaalhoeve.be • Tel. 02 381 14 51 www.deboesdaalhoeve.be • OPENINGSUREN: ma tot do van 13.30 uur tot 17 uur en vr van 9 tot 12.30 uur.
Meer info over : www.deboesdaalhoeve.be/nl/taaliconen
Samen zingen en Nederlands oefenen
Avansa en GC de Boesdaalhoeve organiseren ‘Samen Zingen’, een samenzangmoment op 25 maart om 20 uur in de theaterzaal van de Boesdaalhoeve. ‘Het initiatief is al aan zijn vierde jaar toe’, zegt sociaal-cultureel werker Els Van Langenhove van Avansa HalleVilvoorde. ‘Het is een ideale kans om je Nederlands te oefenen en zingen is ook leuk en werkt verbindend. De editie in Halle lokte meer dan 150 mensen, die in Hoeilaart zo’n 80 mensen. Nu gaan we ook in de Boesdaalhoeve een samenzang organiseren. De cursisten van het centrum voor volwassenenonderwijs (CVO) Crescendo, maar ook Café Combinne worden uitgenodigd om deel te nemen. Zij laten weten met hoeveel mensen ze komen en krijgen vooraf de liedjesteksten, zodat deelnemers al wat kunnen oefenen. De dag zelf zorgen wij voor de zangers en gaan we ’s avonds ‘Samen Zingen’ in een leuke sfeer.’ (JH)
zondag 29 maart 2026
Wandeling PoëzieParKoer Café Combinne
NEDERLANDS OEFENEN
14 uur - LDC De Boomgaard (Vergeet-me-nietjeslaan 8)
We wandelen samen langs een deel van het PoëzieParKoer in Alsemberg, met als thema ‘metamorfose’.
gratis
Nieuwkomer in de Boesdaalhoeve
‘Ik heb een sterke band met het Nederlands’
Charlotte Maes (46) is de nieuwe medewerker administratie en communicatie van de Boesdaalhoeve. Ze woont met haar man en zoontje (3) in Hoeilaart, maar is oorspronkelijk afkomstig uit het Waasland.
‘Ik heb een diploma vertaler-tolk, maar heb nooit als vertaler gewerkt. Toch heb ik een zeer sterke band met het Nederlands. Ik ben zelf expat geweest en mijn man is afkomstig uit Griekenland. Hij doet zijn best om Nederlands te leren. Ik vind taalpromotie en integratie zeer belangrijk. Taal is cultuur en helpt mensen te integreren.’
Dichter bij de burger
Voor Charlotte bij vzw ‘de Rand’ ging werken, was ze actief in de marketingsector en bij Europese en internationale instellingen. ‘Ik heb na mijn studies eerst in de marketingsector gewerkt en op mijn 26e verhuisde ik naar Frankfurt, waar ik ook instond voor de marketing in een privébedrijf’, vertelt Charlotte. ‘Daarna maakte ik in 2007 een overstap naar de openbare sector en ging ik tot 2013 bij de Europese Centrale Bank aan de slag. In 2013 verhuisde ik voor de Europese Investeringsbank naar Luxemburg en in 2018 besloot ik terug naar Brussel te komen om voor een internationale instelling te werken.’
zingen en dansen worden gecombineerd. Vanuit die achtergrond wilde ik graag een job die dichter bij de burger en artiest staat. Zo ben ik in 2024 begonnen op de dienst Vrije Tijd in gemeenschapscentrum Felix Sohie van het lokaal bestuur Hoeilaart. Maar dat was een tijdelijke job. Ik ging op zoek naar vast werk en ik zag bij vzw ‘de Rand’ de vacature voor medewerker administratie en communicatie van de Boesdaalhoeve.’
Aangenaam verrast
‘Het is een heel toffe job in een warm team. Dat heeft mij zeer aangenaam verrast. We kunnen bij vzw ‘de Rand’ als medewerkers ook zelf initiatief nemen.
Je krijgt kansen om jezelf te ontplooien.
De centrumverantwoordelijke krijgt positieve feedback van verenigingen en collega’s. Dat geeft een fijn gevoel en schept een vertrouwensband. Ook de centrale diensten van vzw ‘de Rand’ zijn sympathiek. Ik kreeg een hartelijk welkom en goede begeleiding. Ik kijk ernaar uit om me te verdiepen in het communicatiegedeelte.’
• •
Tijdens de coronacrisis begon Charlotte na te denken. ‘Ik heb sinds mijn kindertijd altijd een link gehad met zang en dans. Daarnaast ben ik ook actief in het gemeenschapskoor Sing Out Brussels!, waar ik choreografe ben en acteren,
‘De nieuwjaarsreceptie van vzw ‘de Rand’ vond eind januari plaats in de Boesdaalhoeve. Dat was zeer dankbaar, want ik kon na mijn eerste week al meteen helpen om een evenement van formaat voor te bereiden en nieuwe collega’s ontmoeten. De minister van de Vlaamse Rand, alsook de voorzitter en algemeen directeur van vzw ‘de Rand’ kwamen spreken en blikten vooruit op de toekomstplannen. Ik was meteen mee in het verhaal van de organisatie.’
(JH)
Familievoorstelling Oej!
CULTUUR
in de Boesdaalhoeve
vooral om ‘gewoon’ te doen en niet te veel uit de bol te gaan. Maar waarom eigenlijk? Het is juist door het kind in jezelf te laten ‘zijn’ dat je authentiek bent en je verbeeldingskracht maximaal werkt. Mijn advies: censureer jezelf niet, maar koester net dat kind in jezelf. De theaterscène is dé perfecte plek daarvoor.’
Waar kun jij zelf nog steeds kinderlijk enthousiast van worden?
‘Spelen en op een podium staan, brengen dat kind in mezelf weer naar boven. Dat gevoel ervaar ik niet alleen bij kindervoorstellingen, maar ook bij andere producties. Het is het pure spelplezier dat me telkens weer enthousiast maakt.’
Hoe voelt het om alleen op het podium te staan?
‘Heel comfortabel. (lacht) Heerlijk toch om gedurende 45 minuten heer en meester te zijn in je eigen biotoopje. Je hoeft geen rekening te houden met een tegenspeler. Wat ook betekent dat je soms wat minder strikt aan het spelverloop vastzit en meer kan inspelen op de sfeer in de zaal. Het geeft een enorm vrij gevoel. Maar dat neemt niet weg dat ik ook heel graag met collega-acteurs op een podium sta.’ (lacht)
Hoe zou je de synergie tussen jou en regisseur Simon D’Huyvetter omschrijven?
‘Twintig jaar geleden studeerden wij samen aan het KASK Gent. Toen al klikte het en vonden we dat we ooit eens samen iets moesten doen. Nu is dat moment er eindelijk. Oej! is ontstaan vanuit improvisatie en het is dankzij een dynamische wisselwerking met Simon dat deze voorstelling tot stand is gekomen.’
Wanneer zeg jij in je leven als eens oei ?
‘Eigenlijk gebruik ik dat woord niet zo vaak. Maar als ik me teleurgesteld voel, gebeurt het wel eens dat ik denk: Oei! Hoe kan dat nu? Hoe pak ik dit het beste aan? Het woord oei laat je even stilstaan. Je beseft dat er iets gebeurd is waardoor je even alles voor jezelf wil ordenen
TDW
zondag 29 maart 4Hoog
OEJ (3+) FAMILIE
15 uur – GC de Boesdaalhoeve tickets: 12 euro (basis), 8 euro (-26), 10 euro (groep)
en je een houding wil aannemen. Het zet alles even on hold.’
Wat hoop je dat de kijkers met zich zullen meenemen na de voorstelling?
‘Oej! is ook een ode aan imperfectie. Het stuk toont de schoonheid van de falende mens. Tegenslag en pijn zien we snel als iets dat we ver van ons willen houden, maar ze maken ons net nog meer mens. Er is echt niets mis met vallen en opstaan en met een bepaalde kwetsbaarheid in het leven staan.’
Zullen we wat meer inzetten op onze faalkracht?
‘Mooi woord. Het vat goed samen waar Oej! in essentie over gaat.’
Nathalie Dirix
‘Erfgoed is van iedereen, voor altijd’
Erfgoedstichting Vlaams-Brabant (ERF) en de Vlaamse regering sloten recent een samenwerkingsovereenkomst. Naast provinciale financiering krijgt ERF nu ook Vlaamse steun om het onroerend erfgoed in onze provincie te bewaren, te herbestemmen en zichtbaar te maken. Minister Ben Weyts stelt dat daarbij bijzondere aandacht gaat naar landgoederen, dorpskernen en landschappelijk waardevolle sites in de Vlaamse Rand.
De Vlaamse Rand, en bij uitbreiding Vlaams-Brabant, heeft fraai erfgoed. Kastelen, watermolens, kapelletjes, pastorijen en ander onroerend erfgoed vertellen verhalen van ons verleden. Een groot deel daarvan is eigendom van de gemeenten. Ervoor zorgen kost geld. En lang niet
elke stad of gemeente heeft daar de juiste expertise en mankracht voor in huis. Erfgoeddossiers zijn bovendien vaak complex.
‘Sinds 2021 speelt de Erfgoedstichting Vlaams-Brabant, kortweg ERF, in op die nood. Als stichting van openbaar nut
INFORMATIE
rand-nieuws
heeft ERF als missie om steden en gemeenten maximaal te ontzorgen bij het beheer, het onderhoud, de aankoop, restauratie of herbestemming van onroerend erfgoed. Dat kan een gebouw zijn, maar evengoed historisch landschappelijk erfgoed. Door premies te zoeken, zorgen we er bovendien voor dat de restkost van een erfgoedproject zo laag mogelijk blijft’, zegt Karen Salaets, samen met Dirk Bollen coördinator van ERF.
ERF is een verzelfstandigd agentschap, opgericht in de schoot van de provincie Vlaams-Brabant, naar het voorbeeld van de Stichting Kempens Landschap in de provincie Antwerpen. Ook in Nederland bestaat die formule, bijvoorbeeld met Stichting Brabants Landschap.
32 aangesloten gemeenten
‘We werken voor lokale besturen met een erfgoedvraag’, legt Dirk Bollen uit. ‘Ongeveer de helft van de lokale besturen van Vlaams-Brabant is intussen aangesloten. Ze kunnen een project aanbrengen waarin wij hen bijstaan. Bijvoorbeeld, een vervallen pastorie die we willen herbestemmen tot cultuurhuis. Wij ontzorgen hen dan volledig. Alles wat te maken heeft met overheidsopdrachten, het zoeken van architecten, vooronderzoeken, het aanvragen van premies, het aanstellen van aannemers, werfvergaderingen, de oplevering … We werken samen met de lokale besturen een traject op maat uit.’
Het gaat telkens om gemeentelijk patrimonium, niet om particuliere eigendommen. Particulieren kunnen wel een beroep doen op Monumentenwacht, dat bouwkundig erfgoed inspecteert en advies geeft over onderhoud en restauratie. ‘Het verschil is dat zij inspecteren en een rapport opmaken. Daar stopt hun taak. Ze stellen geen aannemers of architecten aan, vragen geen premies aan en voeren geen vooronderzoek uit. Waar zij stoppen, beginnen wij. Hun rapport gebruiken wij als basis bij een restauratie.’
10 jaar in beheer
De gemeente blijft eigenaar van het erfgoed, maar draagt het beheer ervan 10 jaar lang over aan ERF. Dat heeft ook gunstige financiële gevolgen, want ERF
Op de foto: Dirk Bollen en Karen Salaets
krijgt als erfgoedstichting 10 procent meer erfgoedpremies dan een gemeente.
‘Een tweede scenario is dat de gemeente nog geen eigenaar is, maar het erfgoed wel wil aankopen om het veilig te stellen voor de inwoners en open te stellen voor het publiek’, zegt Karen Salaets. ‘Dan kopen ERF en de gemeente samen aan: ERF betaalt 70 procent, de gemeente 30 procent. De restauratieen exploitatiekosten blijven wel volledig ten laste van de gemeente.’
Kunnen gemeenten voor elk historisch pand bij ERF aankloppen? De stichting focust op beschermd erfgoed. Daarvoor kan de gemeente ook erfgoedpremies krijgen en zo de kosten van restauratie en herbestemming drukken. ‘We hanteren een aantal criteria’, legt Karen uit. ‘Het project moet de draagkracht van de gemeente overstijgen, bijvoorbeeld omdat het te complex, te groot of te moeilijk is. We doen geen parochiekerken. En het erfgoed moet minstens gedeeltelijk een publieke functie krijgen. Onze leidraad: erfgoed is van iedereen, voor altijd.’
12 van de 19
In januari 2026 stelde ERF de samenwerkingsovereenkomst met Vlaanderen voor. De Vlaamse overheid ondersteunt de stichting financieel voor haar werking in Vlaams-Brabant, maar wil daarbij ook aandacht voor de brede Vlaamse Rand. Van de 19 gemeenten in de Vlaamse Rand zijn er momenteel 12 aangesloten: Asse, Grimbergen, Hoeilaart, Huldenberg, Meise, Overijse, Tervuren, Vilvoorde en faciliteitengemeenten Drogenbos, Linkebeek, Wemmel en Wezembeek-Oppem.
Momenteel lopen er 11 restauratie- of herbestemmingsprojecten van ERF. Het gaat om de Warandepoort en de Sint-Hubertuskapel in Tervuren, de kapel van kasteel Hof ter Heyde in
