november 2025 - De Hoogstraatse Maand

Hoe gaat het met onze tuinbouw?

14 jaar na de dood van Bram... • De molens van Hoogstraten De dynamiek van KLJ • Kerkhofreglement aan vernieuwing toe Melissa Schuring (Meer) over jongerentaal • Graag wonen in de Castelréweg • Kampioenstitel voor Eddy Vermeiren (Meerle) • Wandeltellers in de Kolonie

“Vroeger mochten we niks van de pastoors, vandaag mogen we niks meer van de doktoors.” Dit is niet het evangelische woord van de Heer, wel van onze voormalige buurman. Niet dat deze brave man kassie wijlen is, nee, wij zijn verhuisd. Wij hebben nu een andere buurman.

Het is nog niet zo héél lang geleden dat het ganse levensreilen en -zeilen in het dorp bepaald werd door de alomtegenwoordigheid van de pastoors. Getuigen hiervan zijn legio, duik maar eens in de archieven en zie op groepsfoto’s van allerhande verenigingen wie er steeds weer in het midden op de eerste rij zit. Juist, de pastoor, in volle glorie en al of niet getooid met de tekenen van het ‘Rijke Roomsche Leven’. En daar bleef het niet bij.

Het dagelijkse dorpsleven verliep volgens de strikte dictaten van de pastoors. Zijnde een ellenlange waslijst van meestal ongeschreven geboden, en vooral verboden, waarvan de inventarisatie onmogelijk te vatten is binnen het bestek van dit korte stukje. Laten we ons dan ook beperken tot enkele essenties.

Pastoors en doktoors

Zo mochten we door de week zo maar niet eten wat we wilden. Geen vlees op de vrijdagen, wel vis. Tijdens de vasten mocht er amper genoeg gegeten om in leven te blijven. Waren echter van deze ontbering vrijgesteld: mijnwerkers, zwangere vrouwen, en nog enkele andere categorieën van lieden wier arbeid bovenmaatse kracht vereist. Tijdens de vasten mochten vrijers zes wekenlang hun lief niet zien, laat staan die kussen of er andere vermakelijkheden mee beleven. Er mocht enkel gestudeerd worden in aanbevolen scholen. Bepaalde boeken mochten niet worden gelezen. Op het toneel moesten vrouwenrollen gespeeld worden door mannen zonder haar op hun armen en benen. En al helemaal mocht er op straffe van hel en verdoemenis in de cinema niet naar films worden gekeken waarin ook maar het zicht op een ietsie pietsie blote bil of borst tot algemeen genoegen werd aangeboden. Er was immers het Zesde der Tien Geboden, de Onkuisheid. Een hoofdzonde waartegen bij voortduring op volle kracht, zelfs vanop de kansel, strijd werd gevoerd.

Maar het ontzag voor en het gezag van de pastoors is tanende. Meer nog, als

HARM tekent

we een kat een kat mogen noemen, het is ter ziele. Een gat achterlatend waarin, althans volgens onze voormalige buurman, de doktoors en hun handlangers zijn ingesprongen.

Vandaar hun verboden op de consumpties die dit aardse bestaan nog enigszins draaglijk maken. Zo mag er niet meer aangeschoven worden aan smakelijk vettige tafelen. Geen spek met ei meer. Geen frieten met een krachtige smak mayonaise. Geen Dame Blanche met een flinke mop slagroom er bovenop. Al zeker geen Bratwurst mit Kartoffelen. Want dit alles is zeer slecht voor de cholesterol. En een zittend bestaan dient omgezet in beweging. Gedaan met het zalig onderuitzakken, pilsje binnen handbereik, in de luilekkere zetel. Gedaan met stoom aflatend supporteren langs de lijn, zelf sporten is de boodschap. Gedaan met auto, moto en brommer. Stappen en trappen, of beter nog, joggen. Hoewel.

Lang geleden, als ik het goed heb ergens in de zeventiger jaren, vroeg Toon Hermans in een van zijn liedjes toen al of gewoon ‘kuieren’ ook nog mocht. (nad)

De

tuinbouw in Hoogstraten: een stand van zaken

Hoe stelt de aardbeienhoofdstad het?

TUINBOUW Sinds 2018 pronkt ‘De aardbei’ op de rotonde voor wie van de autoweg naar ons ‘stadje met smaak’ bolt. Het symboliseert het grote belang van de tuinbouw in het algemeen en van de aardbei in het bijzonder voor de ‘Aardbeienhoofdstad’ Hoogstraten - een titel die het resultaat is van jarenlang volgehouden marketing. Coöperatie Hoogstraten fungeert daarbij als een essentiële communicatieschakel tussen producent en afnemer in de verkoop van groenten en fruit en zegt garant te staan voor topkwaliteit. De productomzet bereikte in 2024 een nieuw record van 360 miljoen Euro, 20% meer dan in 2023.

In de middeleeuwen nog een symbool van wellust, nu het visitekaartje van een stadje met smaak…

Tegelijkertijd worden de telers van aardbeien, tomaten en paprika’s geconfronteerd met steeds strengere eisen. De vraag rijst dan ook in hoeverre zij dat nog langer aankunnen. Veel familiebedrijven kampen immers met een gebrek aan opvolging: jongeren deinzen terug voor de zware investeringen en de almaar striktere wetgeving en normen. Bovendien is er een nijpend tekort aan seizoenarbeiders, die vaak in het buitenland moeten worden gezocht en voor wie ook huisvesting moet worden voorzien. Om concurrentieel te blijven, zijn bedrijven genoodzaakt steeds grootschaliger te werken, wat leidt tot een daling van het aantal tuinbouwbedrijven. De sector wordt bovendien steeds gespecialiseerder en innovatiever, waardoor telers vaker een beroep moeten doen op externe consulenten en actief op zoek moeten gaan naar biologische en duurzame technieken.

Hoe kijken onze tuinders zelf naar deze uitdagingen? Wij spraken met enkele van hen: een paprikateler zonder opvolging in Meer, een aardbeienteler in Minderhout die twee andere familiebedrijven heeft overgenomen, en een grote tomatenkweker in Merksplas, die ook een vestiging heeft in Hoogstraten.

Daarnaast luisterden we naar de inzichten van de verantwoordelijken bij Coöperatie Hoogstraten, die zich heeft geprofileerd als de schakel tussen producent

en afnemer en als coöperatie alle telers vertegenwoordigt. Ze staat in voor de communicatie, distributie en verkoop en kwaliteitszorg.

De cijfers

In Hoogstraten was in 2022 maar liefst 11,2% van de totale oppervlakte bestemd voor de tuinbouw. Ter vergelijking: in de provincie Antwerpen bedroeg dit 5,2% en in het Vlaamse Gewest 7,8%. In concrete cijfers betekent dit dat in dat

jaar 709 hectare grond werd ingenomen door tuinbouwbedrijven; tien jaar vroeger was dat nog 629 hectare.

In 2019 waren er 1.092 loontrekkenden of zelfstandigen actief in de land- en tuinbouwsector in Hoogstraten, in 2022 was dat aantal gedaald tot 1.033. Opvallend is dat 30,4% van hen vrouwen zijn.

De glastuinbouw is een uitgesproken energie-intensieve sector. Daarom leek het ons interessant te kijken naar de be -

De tuinbouw kan niet zonder seizoenarbeiders, zoals hier in de omgeving van het Paterspad.

OMSLAGVERHAAL

schikbare groene stroom in Hoogstraten. De productie daarvan is de afgelopen jaren spectaculair toegenomen: van 34.000 MWh in 2011 naar 132.000 MWh in 2024. De bijdrage van PV-installaties steeg in diezelfde periode van 5.141 MWh naar 23.252 MWh, terwijl hun aantal nominaal toenam van 363 naar 3.673 MWh. Toch zorgde vooral de plaatsing van windturbines voor de grootste groei: van 24.600 MWh naar 118.490 MWh. Het energieverbruik van de Hoog-

straatse land- en tuinbouwsector kende eveneens een forse stijging, namelijk van 187.220 MWh in 2011 naar 330.843 MWh in 2023.

Ook water speelt een cruciale rol voor de hedendaagse tuinbouwer. In 2023 telde onze stad 538 vergunde grondwaterwinningen, goed voor een totaal van 25.817.840 m³ per jaar, of gemiddeld 47.989 m³ per bedrijf per jaar. Het jaarlijks vergunde debiet per bedrijf ligt in

Hoogstraten lager dan in de rest van de provincie. De zuiveringsgraad van ons water bedroeg in 2024 84,4%, terwijl de rioleringsgraad op 87,3% lag. Opvallend is dat het huishoudelijk waterverbruik in Hoogstraten gemiddeld zo’n 25% hoger ligt dan in de provincie Antwerpen. Ter vergelijking: de minimale waterbehoefte voor een Vlaams gezin van vier personen wordt geschat op 70 liter per persoon per dag. (jl)

Steve Schrijvers en Leen Delcroix de vijfde generatie tuinbouwers

“Onze

grote baas is de zon!”

TUINBOUW Steve Schrijvers runt samen met zijn vrouw Leen Delcroix in Minderhout al meer dan twintig jaar het aardbeienbedrijf Hoezaerenbosch. Het was vader Jan die deze naam suggereerde bij de notaris tijdens de oprichting. Een verwijzing naar een stukje geschiedenis van onze stad: de Slag bij Hoogstraten in 1814. Als veertiger vertelt Steve over de voornaamste evoluties in de aardbeiensector en over het belang van Coöperatie Hoogstraten.

Buren

Voor Steve was het niet vanzelfsprekend om zelf de stap naar de professionele tuinbouw te zetten. Hij volgde eerst een opleiding in machinebouw en lassen, terwijl Leen bureauwerk deed bij de proeftuin in Meerle. “Aanvankelijk waren we nog niet echt bezig met toekomstplannen, maar in 2004 kwam het tomatenbedrijf van onze buren Mark Govaers en Ria Bolkmans te koop,” vertelt Steve. “Dat was een grote ommekeer in ons leven.

Hun kinderen hadden goed gestudeerd en kozen voor een andere toekomst.”

Kort daarna bood ook de broer van Mark, Ludo, zijn aardbeienbedrijf te koop aan, omdat zijn zoon een job in Antwerpen verkoos en het bedrijf niet wilde verderzetten. “In korte tijd zaten we dus met een groot bedrijf, maar zonder buren. En die mis ik nog steeds, want met Ludo ging ik regelmatig een koffie drinken en konden we wat bijpraten over de aardbeien.”

Schrijvers en Leen Delcroix

Het opvolgingsprobleem bij zijn twee buren is tekenend voor de hele sector: minder tuinbouwers, maar wel grotere bedrijven.

“Vroeger had je in juni een file van boeren en tuinders die met hun aanhangwagens af en aan reden naar de veiling. Dat zien we al lang niet meer.”

Spilfiguur

Achter de schermen van het bedrijf is Leen een spilfiguur. Zij groeide op in Meer in een tuinbouwersgezin. “Ik moest thuis meehelpen, maar had nooit gedacht dat ik zelf in de tuinbouw terecht zou komen,” klinkt het met een glimlach. Na haar studies werkte ze vijftien jaar op het proefbedrijf in Meerle. Toen de kinderen kwamen en het eigen bedrijf plots groter werd, besloot ze voltijds mee te draaien.

Haar rol vandaag? “Vooral administratie, personeelszaken, zorgen voor de drie kinderen en het huishouden,” legt ze uit. “Onze seizoenarbeiders wonen hier op het bedrijf. Ik regel hun huisvesting, inschrijvingen bij gemeente en ziekenkas,

en zorg dat de lonen tijdig betaald worden. Daarnaast beheer ik de facturen en de dagelijkse administratie. Tijdens piekperiodes help ik ook in de serres.”

Sector in verandering

België liep ooit voorop met zijn glazen serres, tot de Eerste Wereldoorlog roet in het eten gooide. “Alle serres rond Brussel werden vernield” weet Steve. “Nederland bleef neutraal en rook zijn kans. Zo konden zij de Europese markt veroveren en Europa voorzien van tuinbouwmaterialen. Een gemiste kans voor ons, maar het toont hoe bepalend geschiedenis kan zijn.”

De afgelopen decennia kende de sector enorme veranderingen. In de jaren tachtig kwamen Belgische telers onder druk te staan door lage prijzen en concurrentie uit Spanje. De redding kwam er door de variëteit Elsanta en de introductie van substraatteelt. “Dat was toen revolutionair,” vertelt Steve. “In plaats van volle grond gebruikten we kokosvezel, turf of perliet in bakken of goten op plukhoogte. Dat bracht aanvankelijk ook problemen met zich mee. Op stro lagen de bloemtakken stevig, maar op hoogte zakten ze naar beneden en braken ze af. Daardoor kreeg je smaakloze aardbeien. Het troslint en andere optimalisaties maakten dat het toch een succes werd. Met dank aan onze ouders en hun tijdgenoten die toen pioniers waren…”

Tegelijkertijd verscheen een nieuw ras op de markt: Elsanta, en dat bleek een schot in de roos. De soort was lekker, stevig, houdbaar én ziektebestendig. Dertig jaar later is het nog steeds het populairste ras, al krijgt het stilaan concurrentie van veel nieuwe variëteiten, zoals Sonsation en Karima, een Italiaanse soort die beter bestand is tegen hitte. “Elsanta is dé klassieker, want klanten houden

ervan. Maar door de warmere zomers wordt het moeilijker om ze te telen. Soms moeten we mensen teleurstellen, omdat er tijdelijk geen Elsanta’s zijn.”

Hitte

Klimaatverandering is de grootste uitdaging voor moderne telers. De ideale temperatuur voor een aardbeiplant is 18 graden overdag en 8 graden ’s nachts. Door de extreme hitte tijdens de zomermaanden heeft het koppel helaas al enkele keren misoogsten meegemaakt van hun Elsanta-aardbeien. “Onze serres kunnen we wel wat afkoelen door bijvoorbeeld Redifuse IR op het dak te spuiten. Dat maakt de warmte draaglijk om in te werken, maar voor de plant blijft het te warm De planten van juni waren we na 4 weken al aan het oogsten, normaal is dat 7 à 8 weken.”

Energiebeheer is daarbij altijd een thema geweest. “Twintig jaar geleden deed het energiescherm zijn intrede, een groot verschil, omdat we ’s nachts bijna niet meer moesten bijverwarmen.” Grotere bedrijven werken met WKK-installaties

(Warmte-KrachtKoppeling), die tegelijk warmte en elektriciteit produceren. Deze installaties nemen echter veel plaats in beslag, omdat ze ook gekoeld moeten worden. Bovendien moet het lokale elektriciteitsnet erop aangepast zijn.

Deze bedrijven beginnen al vroeg met de teelt van aardbeien. “De keuze kan voor een beginnende aardbeienteler zijn: investeer ik in een WKK-installatie om vroeg en laat te kunnen plukken, of een moderne serre die geoptimaliseerd is tegen grote hitte.

Duurzaamheid

Zoals elke moderne tuinbouwer doet ook de familie Schrijvers een beroep op een externe adviseur. “We werken samen met een consulent van de proeftuin. Die geeft ons vooral advies over de ontwikkeling in de biologische bestrijding van ziektes en plagen. Schadelijke insecten worden nu bestreden met biologische vijanden zoals mijten, wantsen, sluipwespen en lieveheersbeestjes. We proberen van onze serre een klein ecosysteem te maken dat zelfregulerend werkt,” legt Steven uit. “De rode spint, luis en trips worden zo onschadelijk gemaakt.”

“Daarnaast gebruiken veel tuinbouwers de UV-robot tegen witziekte, die deze schimmel letterlijk wegbrandt. Daarnaast zetten we biostimulanten in om planten als het ware te vaccineren tegen bijvoorbeeld witziekte. De timing is dan wel cruciaal, want witziekte geeft je niet veel kans meer.”

Ook waterbeheer is belangrijk. “Regenwater is onmisbaar. Daarom hebben we grote bassins aangelegd, maar wij zijn al lang bezig met het opvangen van regenwater. Grondwater bevat namelijk silicium, wat bij gebruik in de herfst bij aard -

beien zou kunnen leiden tot zogenaamde ‘albino-aardbeien’ met een roze-paarse schijn.” Al zouden te warme nachten een grotere boosdoener zijn voor dat verschijnsel.

Seizoenarbeid

Roemeense seizoenarbeiders zijn in de meerderheid tegenwoordig. Leen: “Ze werken hier drie tot vier maanden en we hebben jaarlijks twee ploegen. Naast het plukken moeten ze ook de planten verzorgen, nieuwe planten stekken, enzovoort. In de zomer werken hier studenten uit de streek, dat vinden onze zonen Jan en Louis leuk natuurlijk. De aardbeienteelt blijft seizoenswerk met pieken en dalen, waarbij de zon meestal de touwtjes in handen heeft…”

Sinds enkele jaren mogen seizoenarbeiders hier werken met een plukkaart. “Tijdens corona was dat tijdelijk 130 dagen. Nu is het teruggebracht naar 100 dagen, met de mogelijkheid om iemand tijdelijk tot zes weken langer in te schrijven.”

Steve en Leen zijn aangesloten bij Coöperatie Hoogstraten, dat o.a. instaat voor de verkoop, communicatie en logistiek. “Daarvoor moeten we voldoen aan een aantal voorwaarden. Vooral het leveren van aardbeien van uitstekende kwaliteit is erg belangrijk en daar wordt streng op toegezien.”

Hoeveel hun aardbeien financieel opbrengen hangt af van het aanbod en de vraag in en ver rondom Hoogstraten. De dagprijzen kunnen schommelen en zijn dus niet voorspelbaar.

Toekomst

Steven en Leen hebben drie zonen: Jan, Louis en de jongste Gust. “We gaven ze dezelfde namen als onze overgrootvader Gust, grootvader Louis en vader Jan. De twee oudsten zijn 18 en 16 en doen het goed op school. Gust is pas vijf jaar.” Wat het nog opvallender maakt: de vader van Leen heette ook Louis, haar grootvader Jan en haar overgrootvader Gust!

De oudste, Jan, helpt heel graag mee in

Aan de vulmachine bakken vullen met potgrond.

het bedrijf en is ook graag thuis. “Om het als tuinbouwer lang vol te houden moet je echt graag thuis zijn. Er bestaat dus een kans dat wij ook een opvolger hebben. Hij doet nu elektromechanica, een ideale opleiding voor een toekomstige tuinbouwer want een modern tuinbouwbedrijf zit vol met elektromechanische toepassingen.”

Ondertussen zijn er nog voortdurend nieuwe evoluties in de sector. “Wij zien de komst van een plukrobot niet echt zitten, want aardbeien plukken is voor iedereen het leukste werk dat er is - en dat is ook waar wij het voor doen!”

En wat met AI? “Wat zou ons dit kunnen bijbrengen? Het herkennen van plagen en ziektes misschien? Maar er lopen hier al twee adviseurs rond die dit goed opvolgen en waar je eens mee kan buurten. Als er 30 graden wordt voorspeld, weet je uit ervaring dat de kans groter wordt op een rode-spintplaag bijvoorbeeld. Wij laten gewoon de natuur haar werk doen. Onze grote baas is de zon!” (jl)

Paul Van de Mierop over Den Berk Délice

Een internationale speler in tomaten

TUINBOUW Paul Van de Mierop is één van de vier oprichters van tomatenbedrijf Den Berk Délice. Dit groeide uit tot de grootste tomatenteler in België en werd begin oktober uitgeroepen tot winnaar van de Voka Prijs Ondernemen 2025. Het bedrijf beheert 120 ha, verdeeld over België en Marokko. Goed voor een omzet van 150 miljoen Euro, hierop behaalt het een brutowinst van zo’n 40 miljoen Euro. Door een centraal managementteam aan te stellen en een grote investeerder aan te trekken, gingen ze op zoek naar nieuwe afzetmarkten. Nu al gaat zo’n twee derde van de productie naar het buitenland. Op weg om uit te groeien tot een echte wereldspeler?

In 2017 won Den Berk Délice al de Trends Gazellen prijs voor middelgrote ondernemingen als het snelstgroeiende bedrijf van onze provincie. Het maakte hen tot ‘Gazellen Ambassadeurs’, inspirerende rolmodellen voor andere jongere bedrijven. Die snelle groei zou de volgende jaren nog blijven aanhouden en zelfs nog versneld worden. Tijdens ons gesprek was het opvallend hoe innovatief en vooruitstrevend hun denkwijze en hun producten zijn.

Studieclub

Paul Van de Mierop is geboren in Rijkevorsel en medeoprichter van Den Berk

Paul Van de Mierop met ‘Miss Perfect’ tomaten in de zelf ontwikkelde verpakking, klaar voor de retail.

Délice. “In de jaren negentig namen we deel aan studieclubs die op zaterdagmiddagen werden georganiseerd door de tuinbouwvakgroep van de Coöperatie Hoogstraten,” begint hij zijn verhaal. “We bezochten elkaars bedrijven en bespraken met elkaar alle belangrijke facetten en uitdagingen van het tomatenbedrijf. Dat was bijzonder interessant, maar meestal voor ons nog niet diepgaand genoeg.”

In die vakgroep van tomatentelers ontmoette Paul dan zijn toekomstige collega’s Koen Lauwerysen uit Merksplas, Hans Van Gool uit Oud-Turnhout en Luc Beirinckx uit Noorderwijk. “Samen

besloten we dieper in te gaan op thema’s als arbeid, teelt, personeelsbeleid en aankoopstrategie. Zo groeide onze samenwerking langzaam. Vanaf begin 2000 bezochten we jaarlijks een vooruitstrevend tomatenbedrijf, meestal bij onze noorderburen, want zij waren toch wel de koplopers.”

Eén van hen was Bas Van Leeuwen en deze ontmoeting zou een grote impact hebben op hun verdere samenwerking. “Bas vroeg ons waarom wij nog als 4 aparte bedrijven bleven werken. Want samen één groot bedrijf beginnen was toch veel efficiënter? Zo kon iedereen ook zijn eigen capaciteiten volledig tot zijn recht laten komen.”

Aanvankelijk klonk dat vreemd, maar na enige bedenktijd zagen zij er toch toekomst in. “In 2006 startten we dan ons eerste gezamenlijk project: Den Berk. Het waren Luc Beirinkx en Koen Lauwerysen die beslisten om beiden een nieuw bedrijf van 26 ha op te richten in Merksplas.”

Coöperatie

Rond 2005-2006 was Paul zelf voorzitter van de Coöperatie Hoogstraten, waardoor hij altijd nauw betrokken was bij haar werking. “De levering en verkoop van onze tomaten verliep ook steeds via Coöperatie Hoogstraten onder het Flandria merk, want wij vonden een goede samenwerking heel belangrijk.”

Langzaam groeide echter de ambitie van de vier om een eigen merk met een eigen identiteit op de markt te brengen dat beter aansloot bij hun aspiraties. Dat leidde in 2014 tot de officiële lancering van Den Berk Délice. “In nauw overleg met Coöperatie Hoogstraten besloten we om vanaf 2014 ons sterker te richten op rechtstreekse retailverkoop. We wilden zelf in gesprek gaan met klanten, hun noden begrijpen en afspraken maken over voorwaarden en prijzen. We experimenteerden al langer met bijzondere variëteiten en wilden ons specialiseren in kleine, smaakvolle snoeptomaten in alle kleuren en vormen.”

Het bleek een schot in de roos. “Specialties maken duurzame relaties met retailers mogelijk, met duidelijke afspraken over seizoensprijzen. Dat zorgt voor stabiliteit en voorspelbaarheid van de prijzen die wij voor onze producten krijgen. Vandaar dat onze strategische focus vanaf toen minder op tros- en vleestomaten ging liggen, maar meer op specialties. Coöperatie Hoogstraten stond positief tegenover ons idee.”

Strategie

Het succes bleef niet uit. “Later begonnen we ook met het verzamelen van enorme hoeveelheden data via tienduizenden winkelbezoeken in België, Duitsland, Frankrijk, Scandinavië, Polen en Engeland. Geselecteerde consumenten maakten foto’s van winkelrekken, prijzen en promoties, waardoor we inzicht kregen in marges en logistieke kosten. Zo stonden we sterker tegenover de grote retailers. Deze verwachten nu zelfs dat

wij actief met hen meedenken en onze inbreng wordt dan ook erg geapprecieerd.

Die strategie beperkt zich niet enkel tot prijsvorming, maar wij denken met hen ook samen na over eventuele nieuwe producten om de omzet te verhogen. Zo zijn wij gestart met de ontwikkeling van snackgroenten, zoals mini-paprika’s en werken we samen met Peter Lenaerts, een teler bij Coöperatie Hoogstraten, voor de snackkomkommers. Zij passen perfect in het concept van gezonde en handige tussendoortjes.”

Met Coöperatie Hoogstraten blijft er een doorgedreven samenwerking. “Voor ons blijft Coöperatie Hoogstraten de verbinding met de klanten: wij voeren de ge -

sprekken en maken de afspraken, maar de orderverwerking, facturatie en logistieke flow verloopt altijd via Coöperatie Hoogstraten.”

Smaak

“Ons Research & Developmentcentrum in Oud-Turnhout speelt een sleutelrol bij de juiste keuze van een nieuw eigen product. Jaarlijks worden er meer dan 200 rassen getest in nauwe samenwerking met grote zaadfirma’s. Smaak is daarbij het belangrijkste criterium.”

Om smaak te objectiveren, beschikt het bedrijf over eigen meetapparatuur, maar er is ook een extern smaakpanel, om beter te begrijpen hoe de consument de smaak ervaart. “Om smaak objectief te meten doen we intern smaaktesten en metingen, maar werken we ook samen met onafhankelijke instituten zoals Normec en de universiteit van Wageningen. Met producten die hoog scoren in de smaaktest trekken we dan naar de retailers.”

Duurzaam

“Wij willen groei realiseren op een duurzame manier: economisch, sociaal én ecologisch. We geloven dat dit alleen mogelijk is als we ook verantwoordelijkheid nemen. Daarom hebben we een duurzaamheidsrapport opgesteld met 30 concrete doelstellingen, die we tegen 2030 willen behalen.”

Aan de basis ligt een dubbele materialiteitsanalyse, afgestemd op de principes van de Europese Green Deal en de richtlijnen van de CSRD. “Deze analyse bracht

in kaart waar wij als bedrijf de grootste impact hebben - en dus ook het verschil kunnen maken. Op basis daarvan formuleerden we vijf duurzaamheidsprioriteiten, die we dan vertaalden in deze 30 concrete doelstellingen.”

Ook in het energiebeheer is Den Berk Délice een pionier. “De planten in onze serres vereisen naast de toevoer van licht en warmte ook CO2 . Naast het natuurlijke zonlicht zijn er ook de lampen in onze serres die we in de winter gebruiken. Waar halen we deze energie? Eerst en vooral door de inzet van onze warmte krachtkoppelingscentrales. Deze draaien op gas en drijven een turbine aan die we gebruiken voor zowel de aanmaak van stroom, warmte en CO2 .”

Tomaten hebben minstens 6 tot 8 uur licht nodig om suikers te produceren, die dienen als energiebron voor de plant. Daardoor dragen ze bij aan de zoetheid van de tomaten. Het licht wordt door de plant gebruikt om CO2 uit de lucht te halen en om te zetten in suikers. “De uitlaatgassen uit onze WKK’s bevatten CO2 en die benutten wij in onze serres. Daarnaast vangen we de warmte op om onze serres te verwarmen. De opgewekte elektriciteit gebruiken we in de serres om bv. te verlichten of we verkopen deze door ze terug op het net te plaatsen. Zo ontstaat een uiterst efficiënt energie-systeem waarbij niets verloren gaat.”

Geavanceerd

Door de opkomst van zonnepanelen en windmolens is de energiemarkt echter onvoorspelbaarder geworden. Daar-

door zijn er vooral tijdens de zomermaanden piekmomenten met negatieve stroomprijzen.

Het bedrijf speelt daar sinds enkele jaren handig op in door gebruik te maken van e-boilers, die vergelijkbaar zijn met grote waterkokers. “Bij goedkope of negatieve stroomprijzen gebruiken wij deze e-boilers om water te verwarmen en zo helpen wij ook om het net te ontlasten. Die warmte wordt opgeslagen en later benut in de serres.”

Een geavanceerd IT-systeem stuurt al deze installaties automatisch aan en kan razendsnel reageren op prijsschommelingen. “Ik vermoed dat geen enkele andere industrie zo flexibel kan schakelen. Daarom hebben we nu een gespecialiseerd energieteam van vier medewerkers dat zich uitsluitend hiermee bezighoudt.”

Een en ander bleef niet onopgemerkt. “Onze inspanningen rond innovatie en duurzaamheid werden beloond met de nominatie voor de VOKA Prijs Ondernemen 2025. Als laureaat in de Noorderkempen kregen we samen met acht andere bedrijven een nominatie.” Een prestigieuze prijs want de negen genomineerde bedrijven zijn goed voor 5.300 jobs en genereren één miljard euro toegevoegde waarde. Op 2 oktober werd in Geel bekend gemaakt dat Den Berk Délice door de jury en het ondernemerspubliek effectief verkozen werd tot winnaar van deze VOKA Prijs Ondernemen 2025.

“Voor de jury kozen we een creatieve manier om ons voor te stellen: in plaats van een klassieke presentatie in een verga -

derzaal, bouwden we een stand op met onze tomatenbus, die we tijdens de coronatijd al gebruikten om klanten in binnen- en buitenland te bereiken. Het idee onderstreept onze klantgerichtheid en originaliteit.”

Groei

Tot nu toe namen de vier oorspronkelijke eigenaars alle beslissingen zelf. “Maar we merkten dat we wel goede ondernemers waren, maar minder sterke managers. Ons team kon onze strategie en werkwijze niet altijd volgen, de communicatie verliep soms moeizaam en er was nood aan meer structuur. Daarom zijn we bewust op zoek gegaan naar een algemeen directeur in plaats van een CEO. Hij had als taak om onze organisatie beter te structureren, terwijl wij de touwtjes in handen bleven houden.”

Wouter Vankeirsbilck kwam daartoe in 2021 over van Avesta. Als nieuwe algemeen directeur bracht hij rust, duidelijkheid en efficiëntie door het opzetten van een centraal managementteam. Vandaag vormen hijzelf en de oprichters samen de directie, met daaronder een managementteam van locatiecoördinatoren die verantwoordelijk zijn voor de aparte bedrijven.

Deze worden aangevuld met experten in finance, marketing, sales en teelt. Het managementteam stuurt vervolgens de verantwoordelijken voor elke site aan, die op hun beurt instaan voor arbeid, teelt en techniek. “Zo telt bv. onze marketingafdeling nu vier medewerkers en de salesafdeling negen. Onze IT beheren

we niet apart, omdat alle productiestromen via de Coöperatie Hoogstraten lopen. Dat werken we samen met hen uit.”

Seizoenarbeiders

Vandaag bestaat Den Berk Délice uit elf entiteiten. “In Merksplas beheren we 52 hectare serre, in Rijkevorsel 25 hectare, in Oud-Turnhout 2 hectare van het R&D-center en in Noorderwijk 8 hectare. Sinds vorig jaar zijn we actief in Agadir (Marokko), waar inmiddels twee serres staan van respectievelijk 12 en 18 hectare. “Daar bouwen we ook een pakstation, vergelijkbaar met dat in Hoogstraten, waar we sinds enkele jaren onze nieuwe sorteer- en verpakkingsfaciliteit hebben.”

Het bedrijf is dan ook een grote werkgever. “Samen met Marokko stellen we 1.200 tot 1.300 mensen tewerk, waarvan zo’n 900 seizoenarbeiders uit verschillende landen. Belgische arbeiders zijn echter moeilijk te vinden. Oorspronkelijk werkten we dan ook vooral met Roemeense arbeiders, maar sinds corona

schakelden we ook mensen in uit asielcentra, die in afwachting van hun procedure hier nuttig werk kunnen verrichten en hun eigen inkomen verdienen, wat voor hen echt wel een motivatie is.

Daarnaast hebben we in België ongeveer 140 vaste medewerkers, die de seizoenarbeiders aansturen. Een mooi voorbeeld is Luccia: zij begon als seizoenarbeider, groeide door tot verantwoordelijke voor de rekrutering in Hoogstraten en haar man werd verantwoordelijke voor de organisatie van de inpakhal. Zulke trajecten tonen hoe wij gemotiveerde mensen de kans geven om door te groeien.”

De toekomst

“Wijzelf zijn vier families zonder familiale band. Gezien onze leeftijden - Hans 61, Luc 55, Koen 54 en ikzelf 53 - beseften we dat het regelen van onze opvolging een prioriteit werd. Niemand van onze kinderen wilde het bedrijf in zijn geheel verder zetten of onze rol overnemen. Wel zagen we sterke kandidaten binnen ons managementteam. We besloten daarom

stap voor stap te werken aan onze opvolging.”

Eind 2024 verwierf investeringsmaatschappij Egeria een meerderheidsbelang van 51% in het bedrijf. “Onze ambitie is om minstens elke twee jaar een nieuw innovatief product te lanceren. Met prijzen voor onder meer Miss Perfect Délice, Yoom en Bestomaatjes hebben we al bewezen dat innovatie onze sterkte is. Tegen 2030 willen we onze omzet minstens verdubbelen, in samenwerking met Egeria en ons sterk managementteam.”

Het bedrijf zit nu in een transitieperiode, waarbij de huidige leiding mondjesmaat haar verantwoordelijkheden overdraagt aan de nieuwe generatie. “Terwijl zij het nieuwe bedrijf leiden, richten wij ons meer op internationale projecten, onder meer in Marokko. Zelf zie ik mijn rol evolueren naar die van mentor: betrokken blijven, maar ruimte geven aan de nieuwe generatie om zelfstandig te groeien,” zegt Paul Van de Mierop tot besluit. (jl)

Drey Marijnissen teelt paprika’s en pepers in de Beekakker

“De goesting om je eigen baas te zijn met hard werken…”

TUINBOUW Drey Marijnissen en Sabrina Rombouts telen paprika’s en pepers in hun serres in de Beekakker. Maar het bordje met ‘te koop’ spreekt voor zich: nu het pensioen nadert, wacht het bedrijf op een overnemer. Het koppel onthaalt ons gastvrij, we krijgen een rondleiding in de serre met hun specialiteit, nemen een kijkje in de tuin en de voorserre. Want fruit kweken zit hen blijkbaar in het bloed. Het lekkers belandt hier op tafel, aan vitamines geen gebrek. Ze kwamen meer dan 30 jaar geleden naar Meer om er hun eigen tuinbouwbedrijf te beginnen, nadat ze eerder als verpleger werkten.

Kriebels

DHM: Hoe ben je met de tuinbouw begonnen, Drey?

(Al koffiezettend) Het waren de kriebels. Ik ben in de tuinbouw gerold omdat we thuis zelfstandigen waren. En die goesting om je eigen baas te zijn met hard werken, dat is blijven kriebelen. Wij, Sabrina en ik, gaven onze job van verpleger daarvoor op. Ik heb zelf namelijk eerst 10 jaar intensieve zorgen gedaan.

Vanuit Wilrijk, waar we zijn opgegroeid, waren we op zoek naar een bedrijf. Uiteindelijk konden we een bedrijf overnemen in Meer (van tuinder Luc Janssen). Voor mijn vrouw was de stap groot. Zij

stopte met haar werk, de kinderen kwamen en zij is pas terug verpleegster geworden als die groot waren.

DHM: Hoe was het in de beginjaren? Ik ben begonnen met paprika, van Jan van Dun heb ik later de pepers overgenomen. Deze teelten worden immers maar beperkt geteeld omwille van de eerder kleine markt ervoor. In de veiling is afgesproken wie pepers en paprika’s teelt.

In het begin moest ik ook de stiel nog leren en werd er dus soms wel wat leergeld betaald. In een klein bedrijf als dit komen heel veel kennisdomeinen samen: meststoffen, veiling, gewassen, de beestjes

en de plagen, personeel, boekhouding, administratie… In een groot bedrijf kan je dat gemakkelijker uitbesteden.

Maar gaandeweg krijg je de tuinbouw in de vingers, mede dankzij de adviseurs die onmisbaar zijn. Zij komen op verschillende bedrijven en kennen de meeste problemen als ze zich ook bij jou voordoen.

In 2000 hebben we een nieuwe serre gezet. In 2007 volgde er een energiecrisis. We hebben toen een WKK overwogen, maar de elektriciteit in de straat was onvoldoende. We hebben wel zonnepanelen maar dat is in verhouding onbeduidend, ze dekken maar een klein deel

van de benodigde energie. Ook werken we met doeken om de warmte binnen te houden. De isolerende luchtlaag tussen die doeken haalt het energieverbruik flink omlaag.

Bij de pinken

DHM: Jij was bijna je hele carrière tuinder. Is het rendabel?

Rendabel zijn en rendabel blijven is de uitdaging. Je moet wel steeds bij de pinken blijven. Ik heb toch heel wat tuinders zien stoppen in de loop van de jaren. En het systeem zit toch wel zo in elkaar dat, als je veel winst maakt, je het gevoel hebt voor de belastingen te werken. Dus investeren ze een deel van de winst en zo breiden bedrijven uit, ze worden steeds groter. Erg frustrerend is dat er te veel verdiend wordt door derde partijen rondom de tuinbouw. Wij zitten in de primaire sector, de prijzen worden later bepaald - in de distributie en de winkels. Zo kan het zijn dat er een overaanbod is en de prijzen dus slecht. Maar in de winkel zie je geen verschil. Je ziet zo naar wie de winst gaat…

DHM: Is de toekomst groot of klein? De sector zal groot blijven, of nog groter worden. Door de vele regeltjes zit er maar één ding op: steeds groter worden om de kosten te kunnen dekken. De sector zal zeker blijven bestaan, de mensen moeten blijven eten. Maar de regelgeving neemt altijd toe en een familiebedrijf kan dat niet aan. Vandaar de nood om groter te worden. Maar er is nog wel een kans voor nichebedrijven, bijvoorbeeld iemand die 3 ha papaja’s teelt.

Toewijding is absoluut noodzakelijk. Alle bedrijven beginnen te vergroten. Je moet

je producties halen of je ligt eruit. Je moet voor een groot stuk leven voor je bedrijf. Het werk uitbesteden om op vakantie te gaan blijft moeilijk. Het is niet meer zo dat de vrouw alles meedoet op het bedrijf.

Inspectie

DHM: Hoe is het om met personeel te werken?

De tijd dat de tuinder zijn eigen teelt plukt, samen met de familie, jobstudenten en andere helpers is voorbij. We zijn begonnen met twee à drie man personeel. De sector heeft toch wel een weg afgelegd. De toestand was in het begin helemaal anders. De lonen waren nog laag, er was geen verplichte huisvesting of kilometervergoeding. Nu is dat allemaal veranderd. De lonen zijn in de loop der jaren ook beter geworden. Van corona tot nu is er misschien wel 30 % bijgekomen.

Maar wij blijven een klein bedrijf met een beperkt aantal werknemers. Dat maakt de relatie met hen anders dan in een groot bedrijf. Wij kennen elkaar en weten wat we aan elkaar hebben. Zo doe ik bijvoorbeeld wel kwalitatieve bewaking maar geen controle van snelheid. Zien de geplukte waren er goed uit, daar gaat het om. Waar moeten ze op letten om bijvoorbeeld beginnende bladziektes mee te signaleren? Met vijf mensen is alles goed te overzien. Je hebt een band. Soms zijn nieuwe plukkers overdreven vriendelijk en daarna opgelucht dat ze stabiel werk gevonden hebben. Ze noemen mij hier nog gewoon bij de voornaam.

Plukkers corrigeren elkaar ook. De meeste die nu komen, kennen wat Nederlands. Zwartwerk is er niet meer. De gevolgen voor wie betrapt zou worden met zwartwerk zijn gigantisch, dus wordt dat niet meer gedaan. Een tuinder krijgt dan ook regelmatig inspectie. Soms zijn inspecteurs zelfs te streng. Zo heb ik eens een zaak voor de rechtbank gewonnen, sindsdien heb ik van die inspecteur nooit meer iets gehoord. Ik meen dat wij één van de strengst gecontroleerde sectoren zijn.

DHM: Wat zou je nu anders doen?

Je betaalt wel wat leergeld in het begin. Zo zou ik, met wat ik nu weet meteen met een nieuwe serre beginnen. Maar de bank vraagt: ‘laat eerst eens zien wat ge kunt’, ze willen niet dat je meteen te groot begint. Ik zou overigens niet meer in Wilrijk willen wonen. In mijnen tijd was dat den buiten, nu is dat een stad.

Verhuizen

DHM: Er is geen opvolging, hoe gaat het verder voor jullie?

Eerlang wordt het tijd om afscheid te nemen van de pepers…

OMSLAGVERHAAL

Nu de pensioengerechtigde leeftijd nadert, staat het bedrijf te koop. Het is over te nemen. Mijn opvolger zal het moeten bekijken. Als hij bijvooorbeeld bloemkolen wil zetten, dan moet hij niks doen, maar voor tomaten is een serre van 2 ha heden ten dage te klein. Ombouwen naar aardbeien? Kortom, het kan alle kanten op met het bedrijf.

Mijn dochter en vijf zonen trekken allemaal goed hun plan, er was geen enkele kandidaat overnemer voor de serre. De dochter studeerde kunstwetenschappen en werkt aan de KU Leuven. Verder werken de zonen in de chemie, voor de provincie, er is een wiskundeknobbel bij, een garagist en een zelfstandige in veeen loonwerk.

En waar gaan wij dan best naar toe? We willen zo veel mogelijk van de kleinkinderen genieten. Mijn kinderen zijn in Meer en omstreken goed ingeburgerd, maar er wonen er ook in Leuven en Antwerpen. Ergens in het midden gaan wonen lijkt ons dus het best. We verhuizen naar Broechem, dat is voor iedereen maar een half uur rijden en ze moeten niet over de Antwerpse ring.

DHM: En hoe zie je de toekomst van de tuinbouwsector?

Neem de energiekost. Als ge de evolutie ziet: in het begin was het verwarmen met kolen, daarna zware stookolie, vervolgens gas. En wie nu geen WKK (WarmteKracht Koppeling) heeft, die voelt zeker de stijgende prijzen. De WKK was vroeger, omwille van de certificaten, een goede zaak. Dat geldt nu nog altijd, maar wel minder. Volgens mij is de volgende evolutie een heel groot batterijpark in het

bedrijf om negatieve stroomprijzen op te kunnen vangen.

Er zijn ook grote ontwikkelingen op gebied van gewasbescherming. Vroeger hadden wij alleen breed- en langwerkende middelen. Dat is nu gedaan. Het gaat meer in de richting van engwerkende middelen, bijvoorbeeld alleen de bladluizen. Er zit nog veel evolutie in biologische bestrijding. Voor spint in paprika moet je maar één keer een bestrijder uitzetten. Tripsbestrijding is ook volledig biologisch. Kwikstaartjes met hopen, die vangen rupsen. Er zijn dus zelfs nestjes in de serre.

Zeker niet te vergeten: het komt er op aan om te anticiperen op de klimaatop -

warming. Hogere temperaturen zijn niet altijd goed in de serre. Dat brengt nieuwe plagen met zich mee, en nieuwe uitdagingen dus. De glastuinbouw gaat richting compleet gesloten systemen. Op een industrieterrein, met lampen, er komen geen beestjes meer binnen. Er wordt gewerkt met robots. Maar dat gaat nog heel traag, en ik weet niet of dat zo ferm is voor de toekomst van onze tuinbouw. Het is hoe dan ook altijd kwestie van er snel bij te zijn - niet als eerste, maar wel als derde of zo, en zeker niet de laatste.

Maar hoe het verder ook loopt: de tuinbouw zal altijd blijven bestaan, wees daar maar zeker van! (ma)

Coöperatie en Proefcentrum blijven onmisbare schakels

“Een kruisbestuiving tussen kennis en praktijk”

TUINBOUW Drie pijlers zorgden mee voor de groei van de Hoogstraatse tuinbouw. Coöperatie Hoogstraten bundelt het aanbod van telers en staat in voor de operationele verwerking en de commercialisatie. Het Proefcentrum vervult een belangrijke onderzoeks- en adviesfunctie. En als derde is er de tuinbouwschool, die toekomstige werknemers in de tuinbouw opleidt. We spraken met Hans Vanderhallen en Dirk Van den Plas, resp. de directeur en voorzitter van Coöperatie Hoogstraten en met Tom Van Delm, directeur van het Proefcentrum.

Bio-ingenieur Tom Van Delm begon in het Proefcentrum als coördinator van het aardbeienonderzoek en volgde er in 2016 Ward Baets op als directeur.

Dirk Van den Plas is tomatenteler, hij werkt samen met John Vermeiren binnen de koepel van Tomeco. Hij werd verkozen tot voorzitter van Coöperatie Hoogstraten, een functie die hij sinds 2007 uitoefent.

Hans Vanderhallen heeft een bijzondere band met Coöperatie Hoogstraten, in zijn jeugd woonde hij al op de site, toen zijn vader conciërge was. In 2000 startte hij er als logistiek manager, twintig jaar later trad hij in de voetsporen van zijn vader, die zelf tien jaar directeur was geweest. Hans volgde toen Gaston Opdekamp op.

Het bestuursmodel van de Coöperatie is sterk gericht op inspraak van de telers zelf. “Er zijn twaalf bestuurders, evenredig verdeeld volgens de omzet van de

producten: zes groente- en zes fruittelers,” legt Dirk uit. “Bij fruit draait het vooral om aardbeien, terwijl bij groenten tomaten en paprika de hoofdrol spelen. Het dagelijks bestuur volgt de operatio -

nele werking op. Daarnaast is er het bestuursorgaan. Maandelijks bespreekt dit de stand van zaken van het bedrijf. Telers krijgen de ruimte om feedback te geven en sturing te geven aan het beleid.”

Slagkracht

In 2024 realiseerde Coöperatie Hoogstraten een productomzet van ongeveer 362 miljoen euro. Hans: “Binnen de sector van groenten- en fruitcoöperaties wordt met productomzet de waarde van het product zelf bedoeld. Opbrengsten van o.a. logistieke dienstverlening en verpakking zijn hier niet inbegrepen. Indien hier rekening mee gehouden wordt, bedroeg in 2024 de reële omzet 451 miljoen euro.

De Coöperatie is er om de leden/telers te ontzorgen en heeft niet als primair doel winst te maken. Opdat het bedrijf gezond blijft functioneren wordt aan elke producent een bepaalde kost aangerekend. Eventuele overschotten vloeien

met aardbeien.

OMSLAGVERHAAL

op het einde van het boekjaar terug naar de telers via een coöperatieve teruggave. Er wordt wel steeds op toegezien dat het eigen vermogen in verhouding blijft tot de groei en omzet van het bedrijf. Dit is nodig om financiële stabiliteit te waarborgen, de weerbaarheid te versterken en toekomstige investeringen mogelijk te maken.

Er zijn samenwerkingsverbanden met andere coöperaties zoals BelOrta en de REO-veiling, binnen het Verbond van Belgische Tuinbouwcoöperaties. Via het VBT worden taken, zoals belangenbehartiging en lobbywerk bij officiële instanties gebundeld. Die samenwerking wordt overigens steeds belangrijker. Hoewel vaak gedacht wordt dat coöperaties elkaars concurrenten zijn, bundelen ze de krachten waar gezamenlijke belangen spelen, ondanks hun onderlinge verschillen.

Historisch was er ook samenwerking met de veilingen van Sint-Niklaas (Profruco) en Zundert (CLTV), vooral voor aardbeien. Beide veilingen hebben ondertussen hun coöperatieve werking stopgezet, waarna nagenoeg al hun leden-aardbeitelers zich rechtstreeks hebben aangesloten bij Coöperatie Hoogstraten.”

Internationaal

Dit najaar vond de vijfde editie plaats van het driejaarlijkse International Strawberry Congress. Gerenommeerde bedrijven en onderzoeksinstellingen uit een dertigtal landen namen deel. “Daardoor werd een unieke combinatie van com -

merciële en wetenschappelijke know how samengebracht,” verduidelijkt Dirk. “De weerklank die we ondertussen met dit congres hebben, werd mooi aangetoond doordat we erin slaagden om de topveredelaars van over heel de wereld rond de tafel te brengen voor een panelgesprek over rassenontwikkeling. Het onderstreept de internationale reputatie van Hoogstraten als centrum van een toonaangevende tuinbouwregio.”

In 2028 staan de Coöperatie en het Proefcentrum in voor de organisatie van het

Wereld Aardbeien Symposium, een internationaal wetenschappelijk congres onder de vlag van de ISHS.

Vertrouwen

De Coöperatie koos de voorbije jaren resoluut voor specialisatie, met drie kernproducten: aardbeien, tomaten en paprika. Voor aardbeien is zij de onbetwiste marktleider. Daarnaast blijven andere groenten en fruit, zoals komkommers, courgettes, frambozen en blauwe bessen hun plaats behouden.

Hans: “Door te kiezen voor specialisatie worden middelen efficiënter ingezet en zijn investeringen mogelijk die anders niet haalbaar zouden zijn. Denk daarbij aan het automatisch inzetten van aardbeipunnets en AI-toepassingen bij de prognose van de aardbeiproductie.”

Het merk Hoogstraten geniet groot vertrouwen. Kopers weten dat ‘extra’ ook werkelijk extra kwaliteit betekent. Om hierover te waken heeft het bedrijf een tiental professionele keurders in dienst. De kwaliteitsnormen zijn goed gedocumenteerd, maar kwaliteitscontrole is geen exacte wetenschap. Variabele factoren zoals de tijd van het jaar en de marktomstandigheden moeten immers meegenomen worden in de beoordeling. “Telers streven naar de kwaliteitsklasse die het best aansluit bij hun bedrijfsvoering en hun product. Essentieel is dat er een hoge graad van vertrouwen heerst

tussen de kwaliteitscontroleurs en de telers. In deze optiek is het misschien ook gepaster om te spreken van kwaliteitsbegeleiders in plaats van kwaliteitscontroleurs.”

Vraag en aanbod

“Voor elk product is er een passende combinatie van verkoopsystemen. Via klokverkoop, bemiddeling en andere systemen geven we zekerheid en transparantie op vlak van prijzen, versheid en beschikbaarheden”, aldus Hans.

“Net als in de beginjaren blijft de klok het belangrijkste verkoopinstrument, maar de manier waarop is mee geëvolueerd. Hoogstraten is altijd voorloper geweest in de ontwikkeling van de klok. Simultaanverkoop en verkoop op afstand waren er al gemeengoed voordat er sprake was van het internet. De evolutie van lotverkoop - waarbij het product van elke individuele teler apart voor de klok werd aangeboden - naar blokverkoop, waarbij via ingangscontrole gelijkwaardige producten van verschillende telers worden gegroepeerd - betekende een revolutie in de commercialisatie van aardbeien. Deze verandering eind vorige eeuw zette Hoogstraten stevig op de kaart als de Europese referentie in de aardbeienhandel.”

Door producten te groeperen in homogene blokken worden immers grotere volumes beschikbaar voor de potentiële kopers. Hans: “Voor retailers en exporteurs is dit essentieel, omdat zij behoefte hebben aan omvangrijke partijen van gelijkwaardige kwaliteit. Op deze manier

wordt de rol van de coöperatie echt tastbaar. De aanbodsconcentratie maakt de coöperatie aantrekkelijk voor zowel de koper als de teler. Voor de koper is er meer bevoorradingszekerheid doordat het risico op tekorten bij de ene producent kan worden opgevangen door anderen. Deze risicospreiding zorgt voor meer stabiliteit en zekerheid in de afzet.” Individuele producenten liften mee met het grote aanbod, wat door de jaren heen de mogelijkheid heeft geboden om te evolueren naar een premiumaardbeimerk ‘Hoogstraten Aardbeien’. Als merk slaagt dit er in om een meerprijs uit de markt te halen.

Schaalvergroting

Hans: “De schaalvergroting en doorgedreven professionalisering die zich de laatste jaren voltrokken bij sommige telers heeft de coöperatie uitgedaagd om zich te heruitvinden. Hoe kan een coöperatie relevant blijven voor dit type bedrijven? Hoe blijven we onze missie om onze telers te ontzorgen, waarmaken in een context waarbij de verwachtingen bij elke teler verschillend kunnen zijn?

‘Eenheid in de diversiteit’ of ‘diversiteit in de eenheid’, het is maar hoe je het bekijkt. Onder de noemer ‘Thuis van morgen’ is de afgelopen jaren hard gewerkt aan een nieuwe strategie die meer inzet op maatwerk. Elke teler heeft recht op dezelfde kansen in de coöperatie maar kan, binnen bepaalde randvoorwaarden, zelf bepalen waarin en hoever hij ontzorgd wil worden.

Voor de ene teler betekent dat de ontwik-

keling van innovatieve IT-oplossingen, voor de andere volstaat een betrouwbaar basispakket. Het mooie is dat de kennis die opgedaan wordt tijdens deze verschillende projecten steeds gedeeld wordt waardoor op termijn iedereen en dus ook de Coöperatie er sterker van wordt. Deze kennisdeling werkt in alle richtingen; van kleine telers naar grote telers en omgekeerd, van aardbeien naar tomaten en omgekeerd, van Belgen naar Nederlanders en omgekeerd, van klokverkoop naar bemiddelingsverkoop en omgekeerd, en zo verder.”

Kwaliteit

Houdbaarheid speelt een belangrijke rol bij kwaliteitsbewaking. “Onze keurders volgen dit nauwgezet op door producten over meerdere dagen te testen,” zegt Dirk. “Maar uiteindelijk is het vakmanschap van onze telers doorslaggevend, zij zorgen voor de kwaliteit. Daarbij worden ze actief ondersteund door de voorlichtingsdienst van het Proefcentrum, die hen advies verleent over de meest geschikte teeltmethoden.

Producenten moeten voldoen aan uitgebreide lastenboeken rond duurzaamheid, hygiëne en voedselveiligheid. Om een certificering te behalen of te behouden worden telers regelmatig extern gecontroleerd op hun bedrijf, door onafhankelijke instanties. Ook de registraties worden daarbij grondig nagekeken. Dat brengt heel wat administratie met zich mee, soms zelfs tot in het absurde.

Afnemers stellen steeds hogere eisen en vragen vaak om specifieke certificaten, afhankelijk van de markt. De Coöperatie begeleidt telers om steeds aan de juiste standaarden te voldoen. Soms vergen deze eisen ook extra investeringen, o.a. op het vlak van duurzaamheid. Voor telers die bijna het einde van hun loopbaan bereiken, kan dit een moeilijke keuze zijn.”

Vrouwen

Is de sector nog altijd vooral een mannenzaak? Steeds minder, zo blijkt, ook hier wordt het belang van divers samengestelde teams erkend. Hans: “De Coöperatie is niet langer een mannenbastion. Bij de bedienden is er ondertussen een 50/50-verdeling tussen mannen en vrouwen. Bij de arbeiders blijft de verhouding ongelijk, maar ook daar vinden vrouwen steeds meer hun plaats, bijvoorbeeld in functies als heftruckchauffeur, operator of inpak/sorteerverantwoordelijke. Het managementteam telt

inmiddels bijna 50% vrouwen en ook bij de producenten zien we steeds vaker bedrijfsleidsters. Omdat wij de rol van de vrouwen in de sector willen versterken, nemen onze vrouwelijke collega’s het voortouw in het organiseren van events, door én voor vrouwen. Enkel in ons bestuursorgaan zijn er nog geen vrouwen vertegenwoordigd.”

Variëteiten

Het Proefcentrum in Meerle bestaat al sinds 1955 en draagt nog steeds dezelfde missie uit als bij de oprichting: telers optimaal ondersteunen met praktijkgericht onderzoek. Onder leiding van directeur Tom Van Delm en voorzitter Peter Leenaerts, tevens ondervoorzitter van de Coöperatie, blijft het Proefcentrum zich toeleggen op thema’s die er echt toe doen voor de teler, zoals energie- en watergebruik, rassenkeuze, teelttechniek en biologische bestrijding.

Tom: “In groepsvoorlichtingen worden de resultaten van deze onderzoeken gedeeld. Telers kunnen ook deelnemen aan onze studiedagen, vergaderingen en rondgangen. Naast dit groepsadvies is er ook persoonlijke begeleiding: wekelijks of tweewekelijks krijgen onze telers op hun bedrijf teeltadvies over plantenvoeding, klimaatsturing, rassenkeuze, arbeid, enzovoort.

Bijna 30 jaar geleden introduceerden wij de Elsanta-aardbei, wat toen de redding betekende van de aardbeiensector in Hoogstraten. Tot enkele jaren geleden bleef deze variëteit gigantisch belangrijk

met een marktaandeel van ruim 80%. Maar door onder andere de steeds extremere temperaturen in de zomermaanden moesten we op zoek gaan naar alternatieven. Een nieuwe variëteit moet aan vele criteria voldoen: een goede productie, ziekteresistentie, weinig waterverbruik, goede kwaliteit en smaak, goede plukprestaties en grote vruchten.

Als deze bij het proefcentrum aan de gestelde normen voldoet, wordt ze eerst getest op enkele teeltbedrijven. Als proefcentrum spelen we een cruciale rol bij deze beoordeling. Dankzij onze gestandaardiseerde testmethodes en expertise kunnen variëteiten objectief met elkaar worden vergeleken. Voldoet een ras aan de gestelde kwaliteits- en productienormen dan wordt dit ras uitgerold naar de brede groep telers. Ondertussen hebben nieuwe soorten als Karima en Sonsation de rol van Elsanta al gedeeltelijk overgenomen, omdat ze beter zijn aangepast aan specifieke seizoenen en teelten.”

Water

“Onderzoek naar waterbeheer, duurzaamheid en energie-efficiëntie zijn voor ons heel belangrijk,” gaat Tom verder. “Met de recente uitreiking van het ‘waterpaspoort’ aan de eerste teler die aan dit project meewerkte, willen we inzetten op een optimaal watergebruik en maximaal hergebruik stimuleren. Dit project wordt de komende jaren uitgerold naar andere telers, waarbij advies op maat van het teeltbedrijf wordt opgesteld, rekening houdend met hun bedrijfsplan,

de hoeveelheid beschikbaar water en de gebruikte ontsmettingstechnieken.

Daarnaast is ook de capaciteit voor de opvang van regenwater de laatste jaren stelselmatig toegenomen om de langere periodes van droogte te kunnen overbruggen. Recyclage van regenwater is bij verschillende teelten al de norm: na opvang wordt het ontsmet en vervolgens hergebruikt.

De ecologische voetafdruk wordt steeds belangrijker op het vlak van energie, watergebruik en biologische bestrijding. Elke teler zal proberen om op deze domeinen zo goed mogelijk te scoren. Door het uitzetten van natuurlijke vijanden zoals mijten en wantsen wordt een ecosysteem gecreëerd dat in evenwicht moet zijn. Valt een natuurlijke bestrijder weg, dan moet er gezocht worden naar alternatieven.”

Energie

Hans: “Binnen de Coöperatie werd recent het SBTI-programma opgestart, waarbij we onszelf engageren om via concrete, meetbare doelen ons energieverbruik te verminderen en op een duurzamere manier te werken. Ook binnen de productie en bredere bedrijfsvoering streven we ernaar onze ecologische voetafdruk maximaal te beperken. Dit engagement is een belangrijke stap in de verdere verankering van duurzaamheid als strategische pijler binnen de werking van de Cooperatie.”

De energietransitie is een cruciaal thema. De kosten zijn hoog, maar oplossingen zoals warmtekrachtkoppeling maken het voor grotere bedrijven mogelijk om energie, warmte en CO 2 efficiënt te benutten. Ze worden ook effectief ingezet om het elektriciteitsnet mee te voorzien van stroom en het net stabiel te houden. “Om de voetafdruk zo laag mogelijk te houden, wordt sterk ingezet op verdere energiebesparende maatregelen, zoals intensief gebruik van innovatieve energieschermen om de serres extra te isoleren.”

Robots

Ook robotisering en artificiële intelligentie (AI) zullen nog aan belang winnen. Het Proefcentrum speelde een voortrekkersrol bij de introductie van de UV-robot om witziekte bij aardbeien te bestrijden. Tom: “Door ons doorgedreven testprogramma konden we minutieus bepalen welke dosis UV er nodig is, wanneer en hoe vaak planten moeten worden belicht

om effectief resultaat te boeken. Vandaag rijden er al 30 à 40 autonome UV-robots bij telers, met nog meer in bestelling.

Robotisering biedt in de nabije toekomst echter nog veel meer mogelijkheden. Zo kan men denken aan toepassingen zoals het uitstrooien van biologische bestrijders, gewashandelingen en uitgebreide dataverzameling. De meest doorgedreven automatisering zou het automatisch oogsten zijn, maar momenteel ligt de focus op dataverzameling en andere arbeidsondersteuning.”

Een belangrijke innovatie binnen Coöperatie Hoogstraten is het AI-prognosemodel voor aardbeien. Hans: “Dit systeem combineert gegevens zoals plantdata, historische opbrengsten, weersvoorspellingen en areaalgegevens om de verwachte productie voor de komende zeven weken te voorspellen. De accuraatheid van het model ligt momenteel op 87%, wat bijzonder hoog is. Dit helpt ons om onze klanten en retailers tijdig te informeren bij een plotselinge productiepiek, zodat promoties dan ingepland kunnen worden. Door slim te anticiperen, kunnen we meerwaarde halen uit het beschikbare volume en risico op prijsdruk minimaliseren.”

Kruisbestuiving

“Robotisering en AI zullen het aantal handarbeiduren verminderen,” vervolgt Hans, “maar een grote sprong in arbeidsbesparing kan pas gemaakt worden als het oogsten automatisch kan gebeuren. Voorlopig is dit nog niet aan de orde, dus menselijke inzet blijft hard nodig. Daarnaast is technische kennis cruciaal: niet enkel groene vingers zijn belangrijk, maar ook mensen met de nodige expertise in robotisering, energiebeheer en andere technologieën.”

DE WERELD VAN

Dit alles illustreert hoe de toekomst van de sector steeds meer samenwerking en kennisdeling vereist over de grenzen van verschillende teelten heen. “Sommige teelten lenen zich beter tot automatisering en lopen hierin voorop. Door hun inzichten te delen kunnen deze vertaald worden naar andere teelten. Het Proefcentrum speelt daarbij een sleutelrol, het zorgt voor de kruisbestuiving tussen kennis en praktijk.” En dat is noodzakelijk om de uitdagingen van morgen aan te kunnen! (jl)

Al sterker dan de hoornaar

Hoogstraten in groenten & bloemen

V.V.V. Hoogstraten dankt voor de prachtige editie 2025:

hoofdontwerper Tom De Houwer en zijn internationaal ontwerpersteam van 17 masterclass-studenten, het Stadsbestuur, Coöperatie Hoogstraten, Impuls Media en VITO Hoogstraten voor de logistieke en financiële ondersteuning, de medewerkers van verschillende stadsdiensten, de Lokale Politie Noorderkempen, het bestuur en de kerkwachters van de Sint-Katharinakerk en van de Begijnhofkerk voor de samenwerking, de ondernemers die sponsorden bij de catering voor de vrijwilligers: Vandersmissen Feestservice, Fruitbedrijf Stoffels - Van Baelen, J. Den Haerynck, de bakkers Ateliers Co-pains, Van Thillo en Versmarkt De Jachthoorn, de vele vrijwilligers die enthousiast meewerkten aan de 26ste editie, de organisaties en bedrijven die één of meerdere creaties sponsorden: Coöperatie Hoogstraten (4), Special Fruit (2), Den Berk Délice specialty tomatoes (2), Janssens & Janssens Hout (2), Apotheek Fransen, Apotheek Horsten, Ac/s Accountants & Belastingconsulenten, Bogaerts Greenhouse Logistics, Blockx, Peeters & Van Looveren architectuur/Interieurarchitectuur, Bolckmans industriebouw, Dego bouwbedrijf, De Hoogstraatse Maand, Framandi, Horeca Hoogstraten, ING Hoogstraten – Noorderkempen Advice, Jansen Keukens, KBC Hoogstraten, Mibo Pietra natuursteenstrips, SBB Accountants & Adviseurs, Tuinontwerp Tilburgs, Velvet Store, Unizo – Beleef Hoogstraten, W&M Installatiebedrijf, de personen/ondernemingen die zorgden voor de verlichting van creaties en/of privé grond ter beschikking stelden, de bedrijven en organisaties die gratis materiaal/logistiek ter beschikking stelden: Adams Polendam, Ansu Vanda, Continental Floral greens, Crauwels-Peers, Decorum plants flowers, Den Berk Délice, Glorious Gloriosa, Dorien Geerts, Het Fruithuis, Houtambacht, Raf Mattheussen, Johan Michielsen bouw, Maxi Flower, Graszoden Ooms, Plantentuin de Kleine boerderij, Shrinkwraps Solutions, Smithers Oasis, Regine Motmans/Thursd, Wim Geerts. Indien we iemand vergeten te vermelden, gelieve ons hiervoor te verontschuldigen.

VANUIT HET STADHUIS

Alle partijen stemmen in met een ethisch aankoopbeleid

Bouw van de brandweerkazerne een stap dichterbij

GEMEENTEBELEID Eind september zette de stad weer een belangrijke stap voor de nieuwe brandweerkazerne in Minderhout: het bouwdossier is goedgekeurd en tegen eind november kunnen geïnteresseerde aannemers hun offerte indienen. Verder schaarden alle raadsleden zich achter de vraag van de oppositie om voor ethische aankopen te kiezen, maar hun vraag om een collegebeslissing over de Minderhoutse Treslong te herzien, viel dan weer in dovemansoren. Kwamen ook nog aan bod op de gemeenteraad: weer langer parkeren in de Heilig-Bloedlaan, veilige schoolomgevingen in Meer en Meersel-Dreef en duurdere compostbakken.

Brandweer

De nieuwe brandweerkazerne in Minderhout kwam de afgelopen jaren al vaak ter sprake op de gemeenteraad. Eind september zette het college de overheidsopdracht voor de bouw op de agenda. Vrij laat, vindt raadslid Maarten Leemans van oppositiepartij Anders. “Het technisch dossier ligt volgens ons al maanden klaar. Waarom komt het nu pas op de agenda? Moest er dan eerst duidelijkheid zijn over de hulppost in Meerle?”

Waarom komt het dossier van de brandweerkazerne nu pas op de agenda?

Maarten Leemans (Anders)

Het ontwerp van de nieuwe kazerne werd immers al in april 2024 voorgesteld, en afscheidnemend burgemeester Marc Van Aperen liet tijdens de gemeenteraad van eind december 2024 nog optekenen: “Het dossier voor de bouw van de brandweerkazerne ligt klaar voor de gemeenteraad, maar we laten het aan de volgende bestuursploeg om de beslissing te agenderen. De kazerne zou dan in 2026 in gebruik genomen kunnen worden”. Dat heeft dan toch nog 9 maanden geduurd, en met een uitvoeringstermijn van 340 werkdagen lijkt 2026 alvast niet meer realistisch.

“Bovendien telt dit dossier maar liefst 1935 pagina’s,” vervolgt Leemans. “Wij kregen het twee weken geleden voor de gemeenteraad voor de eerste keer doorgestuurd en vijf dagen voor deze gemeenteraad was er dan een techni -

De bouw van de brandweerkazerne aan de Desmedtstraat in Minderhout komt nu echt in zicht. Het bestuur verwacht de offertes voor de bouw tegen eind november.

Als het eerder klaar was, had het hier ook eerder op tafel gelegen

Tinne Rombouts (samen!)

sche bespreking tijdens een commissie. Zo is het voor ons wel erg moeilijk om dit grondig te bestuderen. En tijdens deze raad kunnen we nu nog wel opmerkingen geven, maar op deze manier kan daar nog maar weinig rekening mee gehouden worden.”

Dat is echter niet het grootste bezwaar voor Anders. “Het enige criterium dat meetelt om de offertes te beoordelen is de prijs, niet de technische kwaliteit of de aanpak. Dat lijkt ons toch een verkeerd uitgangspunt. En het is ook een gemiste kans om duurzaamheid en circulariteit als criterium mee te nemen.”

Voorbeeldfunctie

“Dit is inderdaad een uitgebreid dossier, met heel wat technische details,” bevestigt burgemeester Tinne Rombouts (samen!). “En ik ga eerlijk zijn: ik probeer meestal de dossiers tot in de punten en komma’s te kennen, maar als je vandaag vragen stelt over de techniek van de ventilatie of zo, dan zal ik daar net zoals de meeste aanwezigen niet op kunnen antwoorden. We moeten daarvoor ook gewoon vertrouwen op de expertise van onze partners. Dat het dossier eerder al klaar was om te bespreken, dat wil ik toch tegenspreken. Het is nu in zijn volledigheid klaar, met alle actuele gegevens, berekeningen en prijzen. Als het eerder

VANUIT HET STADHUIS

klaar was geweest, dan had het hier ook eerder op de tafel gelegen.”

“Dat enkel de prijs meetelt om een uitvoerder te kiezen, klopt ook niet helemaal,” vervolgt de burgemeester. “Omdat ook wij de technische kwaliteit erg belangrijk vinden, leggen we immers strenge voorwaarden op aan de aannemers die een offerte mogen indienen. Wie meedoet, is dus gekwalificeerd om een dergelijk project kwaliteitsvol uit te voeren. Omdat daar het verschil dus niet gemaakt wordt, beoordelen we de offertes inderdaad enkel nog op de prijs.”

Schepen van Patrimonium Piet Van Bavel (Hoogstraten LEEFT) sluit zich daarbij aan. “Voor het ontwerp hebben we eerst al een architectenkantoor onder de arm genomen dat zeer ervaren is in het bouwen van brandweerkazernes, en voor de bouw mogen nu enkel ‘klasse 8-aannemers’ een offerte indienen. Dat is de hoogste kwalificatie die je als aannemer kunt hebben. Door die combinatie zijn wij overtuigd dat we alle garanties hebben op een goede kwaliteit.”

We zijn ons bewust van onze voorbeeldfunctie

Piet

Van Bavel (Hoogstraten LEEFT)

“Bovendien hebben we niet enkel een kwalitatief gebouw laten ontwerpen, het is ook mooi en klimaatrobuust,” vult Van Bavel nog aan. “Er is gekozen voor duurzame materialen, hernieuwbare energie, opvang en infiltratie van water en de nodige groenvoorzieningen. Als stadsbestuur zijn wij er ons van bewust dat we een voorbeeldfunctie hebben.”

Brandweerpost Meerle

Oppositiepartij N-VA+ is blij dat de nieuwe kazerne er nu eindelijk komt, maar kan zich niet vinden in de keuze van meerderheidspartijen samen! en Hoogstraten LEEFT om daarnaast ook de standplaats in Meerle te behouden. “Door de centrale ligging wordt de reactietijd aanzienlijk korter: overdag, met de beroepskrachten, wordt 95% van het grondgebied binnen de wettelijke 15 minuten of nog sneller bereikt. ‘s Avonds en in het weekend is dat 85%, omdat we dan werken met vrijwilligers die zich eerst nog naar de kazerne moeten verplaatsen,” weet

raadslid Jef Bluekens. “Daarnaast is er al enkele jaren een goede en kosteloze samenwerking met de Nederlandse korpsen van Chaam, Ulvenhout, Rijsbergen en Zundert, wat vooral een troef is om de grensgebieden vlugger te bedienen.”

Zinvol om nog geld te investeren in de brandweerpost van Meerle?

Jef Bluekens (N-VA+)

“Ik heb begrepen dat in de kazerne van Meerle weinig vrijwilligers beschikbaar zijn,” vervolgt Bluekens, “waardoor in 2024 bij slechts 25% van de oproepen een eerste wagen vertrokken is vanuit Meerle. Als oproepen dan toch nog naar de centrale post doorgeschakeld moeten worden, lijkt ons dat tijdverlies en vragen we ons af of het wel zinvol is om nog geld te blijven investeren in de post van Meerle. De 5% die niet gedekt is, dat is een stukje Heieinde en een stukje Wortel tegen Merksplas. Ik neem aan dat we in Wortel toch ook geen extra kazerne gaan zetten? Bovendien is er bij mijn weten geen andere gemeente in onze brandweerzone die 2 kazernes heeft.”

Reactietijd

Burgemeester Rombouts ziet dat anders. “Zeggen dat er geen dekking is, klopt niet helemaal. Er is dekking, maar het gaat om de tijd die nodig is om die plaatsen te bereiken. Uiteraard streven we naar de snelste reactietijd, en die bereiken we net door de twee standplaatsen te behouden. We hebben inderdaad een samenwerking met Nederland. Dat biedt uitdagingen, omdat zij natuurlijk toch weer net iets anders werken dan wij. Maar er wordt bijvoorbeeld ook samen geoefend, waardoor de korpsen elkaar beter leren kennen en kennis en ervaring wordt uitgewisseld. Die samenwerking loopt trouwens in twee richtingen: als onze mensen beschikbaar zijn, kunnen zij ook in Nederland gaan helpen. Maar het lijkt ons als bestuursploeg niet verstandig om ons afhankelijk te maken van Nederland. We willen zelf op ons eigen grondgebied in de beste brandweerzorg voorzien, zonder te moeten vertrouwen op een ander land waar we zelf niet bij de besluitvorming betrokken zijn. We werken dus graag samen, maar behouden ook onze eigen standplaats in het noor-

den. De uitdaging om voldoende vrijwilligers te vinden is er trouwens niet enkel in Meerle, maar ook voor onze centrale brandweerpost en bij andere korpsen in de brandweerzone. We blijven daar sterk op inzetten, zodat onze vrijwilligers effectief de mogelijkheden en de goesting hebben om zich maximaal beschikbaar te zetten.”

Ook voor raadslid Katrien Brosens (Hoogstraten LEEFT) zijn de vrijwilligers erg belangrijk. Ze ziet de kansen en voordelen van de nieuwe kazerne, maar beseft ook dat dit aanpassingen zal vergen. “Als dochter van de gewezen vrijwillig brandweercommandant begrijp ik dat vele brandweerlieden bezorgd zijn. Daar willen we alle begrip voor opbrengen. We willen samen met hen en luisterend naar hun advies, bouwen aan een kazerne die écht werkbaar is voor de brandweerlieden. Ze verdienen al onze steun.”

Ondanks de discussies over het dossierverloop en het behoud van de brandweerpost in Meerle zijn alle raadsleden het duidelijk wel eens over de nood aan de nieuwe kazerne in Minderhout. Het bestek voor de overheidsopdracht wordt dan ook unaniem goedgekeurd. Geïnteresseerde firma’s moeten hun offertes tegen 25 november indienen. Het bestuur raamt de bouwkost op 11,4 miljoen euro.

Ethisch aankopen

Punten die door de oppositiepartijen op de agenda van de gemeenteraad worden gezet, lijken vaak niet al te veel kans op slagen te hebben. Het voorstel dat Anders tijdens de voorgaande gemeenteraad deed, om in het aankoopbeleid van Hoogstraten rekening te houden met mensenrechten, had echter meer succes. Schepen van Financiën Arnold Wittenberg (Hoogstraten LEEFT) stelde in augustus de stemming nog uit omdat hij het voorstel eerst inhoudelijk wilde bespreken met de diensten en met de andere leden van het college. Toen Anders het punt een maand later weer op de agenda zette, bleken alle partijen intussen samen tot een licht bijgestuurde tekst gekomen te zijn waar iedereen zich in kon vinden.

Hoogstraten vraagt vanaf nu dus aan zijn leveranciers om te verklaren dat zij of hun partners niet betrokken zijn bij mensenrechtenschendingen, “met inbegrip van het testen of inzetten tegen burgerbe -

VANUIT HET STADHUIS

Het college besliste om de testopstelling in de Treslong in Minderhout weg te halen zonder het effect op het verkeer te meten of alle bewoners te bevragen. ”De argumenten voor en tegen zijn bekend,” aldus de schepenen.

volkingen in door internationale organisaties als bezet aangemerkte gebieden, of waarvan op basis van betrouwbare bronnen redelijkerwijs kan worden vastgesteld dat zij medeplichtig zijn aan illegale bezetting, apartheid of ernstige schendingen van mensenrechten”.

Zowel burgemeester Rombouts (samen!) als raadslid Maarten Leemans (Anders) bedanken de verschillende politieke fracties voor die eerder uitzonderlijke samenwerking. “Hiermee geven we een duidelijk signaal aan ondernemers,” vindt Rombouts, “om hen ook te laten stilstaan bij de manier waarop zij of eventuele leveranciers hun bedrijfsactiviteiten uitvoeren. We vragen een duidelijk engagement dat zij niet mee de motor zijn achter schendingen van mensenrechten.”

De Treslong-knip

Oppositiepartij Anders legde nog een andere beslissing voor aan de gemeenteraad, die evenwel op minder bijval kon rekenen. In de Treslong in Minderhout, een straat die op twee plaatsen een toegang heeft vanuit de Hoge Weg, liet het vorige college in de zomer van 2024 een testopstelling met betonblokken plaatsen. Er was immers bezorgdheid over de snelheid waarmee in de straat gereden werd, vooral ook aan de zuidelijke ingang die langs het veelgebruikte speelplein loopt. Een meting toonde aan dat die toegang inderdaad meer gebruikt werd dan de noordelijke. Door het autoverkeer in de straat te ‘knippen’, werden wagens die

naar of uit het noordelijke deel van de straat rijden verplicht om de noordelijke toegang te nemen. Alle bewoners ontvingen bij de plaatsing een enquête om hun inzichten en ervaringen te delen met de stad.

Goed een jaar later besliste het college plots om de betonblokken te verwijderen. Die keuze werd toegelicht tijdens een bewogen bewonersvergadering: de knip bleek te veel nadelen te hebben. Zo moeten de vuilniswagen en andere zware voertuigen bijvoorbeeld achteruit de straat in rijden omdat ze bij de knip niet kunnen draaien. Een deel van de aanwezige bewoners was het daar duidelijk mee eens, terwijl een ander deel vond dat de voordelen van de knip op de veiligheid bij het speelplein onvoldoende meegenomen waren in de beslissing. Zij vroegen dan ook eerst een verkeersmeting om het effect in kaart te brengen en een algemene bevraging bij alle buurtbewoners. Anders volgde hen daarin en vroeg het college dan ook om de beslissing voorlopig op te schorten en op de voorgestelde manier tot een breed gedragen oplossing te komen.

Weinig heil

Schepen van Mobiliteit Marc Haseldonckx (samen!) ziet daar echter weinig heil in. “De telling uit 2022 geeft inderdaad aan dat er op weekbasis 400 autobewegingen meer in de zuidelijke toegang zijn, dan in de noordelijke. Dat zijn er zo’n 60 per dag, met pieken ‘s morgens en ‘s avonds. Uit de enquête bij de invoering

bleek al dat er duidelijk voor- en tegenstanders zijn. Ook bij de plaatsing van de blokken waren er spontane reacties. Als college zijn we van mening dat een nieuwe bevraging die tegenstelling enkel opnieuw zou aantonen en ik denk ook niet dat het zin heeft om daar of in de aanliggende straten opnieuw te gaan meten. We hebben dus beslist om de knip te verwijderen en in de straat andere maatregelen te nemen om de snelheid te verlagen. Bij het speelplein sluiten we de haag zodat kinderen de veilige in- en uitgang achteraan moeten gebruiken, en we bekijken of we de bocht naast het speelplein veiliger kunnen maken.”

Raadslid Fons Jacobs (Anders) betreurt dat het college al voor de bewonersvergadering besliste, zonder nieuwe meting of bevraging, en dat de manier van communiceren duidelijk tot frustraties van de bewoners heeft geleid. “Onze vraag blijft dan ook om dat besluit te herzien en rustig met de betrokkenen aan oplossingen te werken.” Schepen van Omgeving Hilde Vermeiren (samen!) deelt echter de mening van haar partijgenoot Haseldonckx. “De beslissing is genomen op basis van het hele dossier en alle argumenten voor en tegen. En die hebben we vervolgens inderdaad toegelicht, waarbij iedereen zijn zegje heeft kunnen doen.”

De betonblokken verdwijnen dus en worden vervangen door een verkeersremmer aan het begin van de zuidelijke Treslong-toegang en een versmalling bij het paadje naar de Desmedtstraat.

Parkeren bij Batopin

We hadden het eerder in deze rubriek al over de parkeerproblematiek aan de Batopin-geldautomaat bij ‘t Gastenhuys in Hoogstraten. De stad verwijderde vorig jaar de parkeerplaatsen direct tegen het fietspad, omdat auto’s vaak op het fietspad parkeerden en openslaande deuren gevaarlijke situaties opleverden. Aan de overkant, in de Heilig Bloedlaan, werden enkele parkeerplaatsen voorzien voor kortparkeren. Wie geld wil afhalen kan zijn auto dus daar kwijt en moet enkel nog de straat oversteken.

Inmiddels zijn de borden die het kortparkeren aanduiden echter verdwenen. Schepen van Mobiliteit Marc Haseldonckx (samen!) geeft op vraag van de oppositie een woordje uitleg. “Het bleek dat die parkeerplaatsen amper werden gebruikt. Tijdens een overleg met de aange -

VANUIT HET STADHUIS

landen hebben de middenstanders dan ook gevraagd om het kortparkeren op te heffen en dat hebben we als college gedaan. Op campus van ‘t Gastenhuys is overigens ook parkeerplaats, die zowel voor de kinderopvang als voor de geldautomaat gebruikt kan worden. Maar eigenlijk staat die automaat daar gewoon op een totaal verkeerde plaats.”

Eigenlijk staat die automaat daar op een totaal verkeerde plaats.

Marc Haseldonckx (samen!)

Schoolomgevingen

En zo blijven mobiliteit en verkeersveiligheid toch onderwerpen die met de regelmaat van de klok opduiken op de gemeenteraad. Maar die hoeven niet altijd discussie op te leveren. Raadslid Nick Martens (Hoogstraten LEEFT) brengt in september graag ook een aantal verwezenlijkingen van het stadsbestuur onder de aandacht.

“Het is fijn om te zien hoe onze stad zich heeft voorbereid op dit nieuwe schooljaar. Zo werden de fietspaden, die door de extreme hitte begin juli schade hadden opgelopen, tijdens de zomervakantie zorgvuldig hersteld. Ook de herinrichting van de schoolomgeving in Meer, met het aangepaste kruispunt van de Ter-

beeksestraat, het Lak en de Donkstraat, werd net op tijd afgerond. Op 1 september werd zelfs in de vroege ochtend nog het laatste zand tussen de klinkers geveegd. En ook in Meersel-Dreef wordt momenteel werk gemaakt van een veiligere schoolomgeving. Het vernieuwde kruispunt Dreef-Kapelweg is bijna klaar en zal zeker bijdragen aan een betere bescherming van fietsers en voetgangers.”

Duurdere compostbakken

Wie nog van plan is een compostbak te

1 september in de vroege ochtend nog het laatste zand tussen de klinkers geveegd

Nick Martens (Hoogstraten LEEFT)

kopen via de gemeente, houdt er best rekening mee dat de prijs waarschijnlijk flink de hoogte in gaat. Momenteel koopt de stad de bakken immers bij IOK Afvalbeheer voor 59,50 euro en verkoopt ze zelf voor 30 euro. Na een nieuwe aanbesteding van IOK Afvalbeheer en door het feit dat de OVAM niet meer tussenkomst in de kosten, gaat de aankoopprijs nu echter naar 139 euro. “We kunnen onze burgers dan ook beter tips geven hoe het ook anders kan,” vindt raadslid Maarten Leemans (Anders). “Ik had onlangs een Tuinranger op bezoek en die zei bijvoorbeeld dat je zo’n bak ook perfect zelf kan maken met materialen uit je tuin.”

Kies je toch voor de nieuwe compostbakken, dan krijg je in elk geval bakken die 100% vervaardigd zijn uit Belgische gerecycleerde huishoudelijke restplastics uit de pmd-zak. De bak bevat volgens de leverancier het afval dat in 1 jaar door 11 burgers wordt ingezameld en zou minstens 10 jaar moeten meegaan. Het is natuurlijk maar de vraag of dat met uw eigen bouwwerk ook het geval is. (twi)

De schoolomgeving in Meer werd verkeersveiliger gemaakt: precies op tijd voor de start van het nieuwe schooljaar. Hier het kruispunt van de Donckstraat en ’t Bijltje.

De molens in Hoogstraten (deel 1)

Over de kracht van wind en water…

ERFGOED In Vlaanderen zijn er nog zo’n 250 werkende molens. Dat is nog maar een fractie van de meer dan 3000 die enkele eeuwen geleden ons landschap mee bepaalden. De laatste jaren is de belangstelling voor het erfgoed dat nog rest flink toegenomen. Molenverenigingen zetten zich in voor het behoud en de restauratie van molens. Hoe ziet het Hoogstraatse molenlandschap er uit? Kennen we de verhalen van de overblijvende molens en de molenaarsfamilies nog?

Graankorrels

De mens begon te malen van zodra hij graan gebruikte als voedsel. Lang voor hij erin slaagde water- en windmolens te bouwen, had hij ontdekt dat graan gemakkelijker te verteren is wanneer het omhulsel rond de korrel wordt verwijderd en de graankorrel wordt gemalen.

In onze streken wordt al sinds ca. 2.000 voor Christus graan geteeld. In het begin werden de graankorrels op een heel primitieve wijze gemalen: ze werden fijn gewreven op een steen. Later kwamen handmolens die het malen vergemakkelijkten, en vervolgens werden paarden ingezet om zware molenstenen aan te drijven in zogenaamde rosmolens. Nog wat later, zo’n 100 jaar voor Christus ontdekte de mens de kracht van water, en werden de eerste watermolens gebouwd.

Het was echter de wind die de molenaar van de toekomst zou bepalen. Vermoedelijk was het oudste type van de verticale windmolen - een houten molen of staakmolen - een Vlaamse uitvinding.  De eerste betrouwbare vermelding van een dergelijke molen dateert uit 1183. Pas in de 14de en 15de eeuw verschenen er stenen molens in Vlaanderen. Een revolutie in het malen was begonnen...

Charme

Zo’n 200 jaar geleden telde Vlaanderen, naast vele honderden watermolens, meer dan 3.000 windmolens. Ze maalden graan, schors en cichorei, sloegen olie, smeedden ijzer, zaagden hout en vervaardigden papier. De gemalen schors van eikenbomen werd gebruikt in de leerlooierij.

De grote meerderheid daarvan is ondertussen verdwenen, lange tijd was er nauwelijks interesse voor. Vandaag zijn er nog zowat 250 werkende molens in Vlaanderen. De laatste jaren blijkt de belangstelling voor die eeuwenoude werk-

tuigen terug toegenomen. Molenverenigingen en andere instanties zetten zich in om de molens te behouden. De nog bestaande molens worden gerestaureerd, molenaars krijgen een opleiding.

En terwijl de oude molens hun charme behouden, vinden we tegenwoordig overal moderne windmolens langs autosnelwegen en op industrieterreinen, waar de kracht van de wind wordt omgezet in duurzame energie. In de regio Hoogstraten staan er tientallen, met een onmiskenbare impact op het landschap en de woonomstandigheden in de buurt. Steeds vaker weerklinken er proteststemmen wanneer er nieuwe plannen voor meer en nog hogere molens worden gesmeed.

Graaf

Telt Hoogstraten nog veel oude molens? Nagenoeg ieder dorp had destijds een of zelfs meerdere molens. De Salm-Salm windmolen in Hoogstraten, de Laermolen in Minderhout, en de watermolen van Meersel-Dreef zijn nog zeer zichtbaar in

het Hoogstraats landschap en hun geschiedenis gaat terug tot de 14de eeuw. Er was verder ook een watermolen “Ibbrugge” aan de Mark nabij de “Zeeman” in Minderhout, maar hiervan zijn geen restanten meer te zien.

De molens waren het bezit van de heervanaf 1518 Graaf - van Hoogstraten. Het waren werktuigen, maar tot de Franse revolutie vooral ook cruciale instrumenten van macht. De graaf bezat immers niet alleen de grond, maar ook het water en de wind, en hij had het recht om molens te bouwen. Men was verplicht gebruik te maken van deze molens, waardoor de huurwaarde verhoogde.

Dat de heren van Hoogstraten drie watermolens stroomafwaarts achter het kasteel van Hoogstraten lieten bouwen is geen toeval. Door de sluizen bij de molens te sluiten kon men het water van de slotgracht rond het kasteel laten stijgen. Dat was een handig wapen wanneer de burcht door vijandelijke legers aangevallen werd.

Dit sluis- of stuwrecht zorgde wel voor veel ongenoegen bij de boeren, omdat de gronden, die voor de sluizen lagen, regelmatig overstroomden. Om dit te reguleren, werden zogenaamde ‘pegels’ geplaatst, ijzeren pinnen die in de omgeving van de molen werden aangebracht die de maximale hoogte van het water aanduidden. Zo is er nog een pegel in een weiland in de Fazantlaan in Meersel-Dreef.

De water- en windmolens werden verhuurd en de molenaars dienden in de 16de eeuw vooral pacht in natura te betalen, zoals rogge, kruiden én paling. De huur was afhankelijk van de staat waarin de molen zich bevond. Krijgsgewoel zoals tijdens de Tachtigjarige Oorlog (1568 - 1648) liet zijn sporen na op de molens.

Hout

In de loop der eeuwen veranderde de bouw van de molens. In eerste instantie

werden ze opgetrokken in hout. De watermolens waren veelal in vakwerkbouw, een houten constructie met daartussen vlechtwerk aangestreken met leem en een dak gedekt met stro. De houten constructies werden wel steeds steviger. Naar het einde van de 19de eeuw werden de meeste houten windmolens verstevigd of deels vervangen door stenen exemplaren.

Tegen de tijd dat de molens in de 19de eeuw in handen kwamen van de molenaars zelf, was hun functie diepgeworteld in de gemeenschap. De landbouwers - en dat waren er nog veel in de tijd - gingen naar de molenaars om hun graan te laten malen.

Er werden dan ook bijkomende windmolens opgericht, zoals de Heimolen te Meerle en de molen Van Pelt te Meer. Elke

gemeente had wel zijn molens en molenaarsfamilies.

De windmolen in Wortel van Schellekens en die van Theeuwes langs de Sint-Lenaartseweg in Hoogstraten zijn niet meer terug te vinden in het landschap. Door de gewijzigde land- en tuinbouw ontwikkelingen en de mechanisatie hadden zij geen economisch nut meer. De (romp van de) molen van Theeuwes, de laatste decennia vooral bekend als discotheek Highstreet, werd recent nog met de grond gelijk gemaakt.

Na de tweede WO werden de dorpsmolens geleidelijk vervangen door de “meulders” die zonder windmolens de goederen leverden aan de land- en tuinbouwers in deze streek. In onze volgende edities belichten we enkele van de molens en molenaarsfamilies. (Willy Schalk)

TOPAANBIEDINGEN

+75 jaar GARAGE GEUDENS nieuwe en 2e handswagens ERKENDE CARROSSERIE alle merken Erkend hersteller I Verhuur I eigen takeldienst BEDANKT voor

Pal aan de grens, met het mooiste uitzicht…

WONEN Dichter bij Nederland dan in de Castelréweg in Minderhout kan je bijna niet wonen. De straat leent zich amper voor een overzichtsfoto, want een kronkel halfweg verdoezelt het zicht, langs beide kanten bekeken. Ze loopt van aan de kapel O.L.V. van 7 weeën tot aan de Mark, de staatsgrens met Nederland. En de bewoners aan de pare kant hebben een magistraal uitzicht over de vallei van de Mark tot aan de Schootsenhoek. Want dat is het rechtergedeelte van Castelré, een bijna exclave, gehucht van Baarle-Nassau, doormidden gesneden door de Hoogstratensebaan met het Groeske, de oudste dorpskern, aan de linkerkant.

Over de herkomst van de naam Castelré (officieel gespeld in NL zonder accent) blijft men eerder in het ongewisse. Samenstelling van castra (omheinde plaats) en lo (bos) of van kast (graanschuur) en haar (zandrug) verbasterd tot herel. Wel oud dus, want al in 1130 vermeld als buurtschap.

Om vooruit te lopen op een conclusie na een aantal inwoners gesproken te hebben, lijkt dit één van meest samenhangende straten uit groot Hoogstraten. Unisono klonk het: wij willen hier niet weg!

Jacqueline Maes

“Ik mag alles aan de buren vragen…”

Een willekeurig huis aangebeld en de vrouw des huizes vindt zichzelf niet ‘zo interessant want een inwijkeling’ om de straat te representeren. Maar aan de voordeur wordt al een eerste feit verteld

Jacqueline Maes

waarna, na enig aandringen, het gesprek zich verderzet aan de salontafel.

Jacqueline Maes is afkomstig van Oosthoven, Oud-Turnhout en heeft met Willy Scheyltjens in 1971 de woning gebouwd waar ze nu alleen woont na het overlijden van Willy een drietal jaar geleden. “En ondertussen heb ik de keuze gemaakt om hier te blijven wonen door een nieuwe badkamer en glas te plaatsen. Ik heb hier heel goede geburen, ik mag daar alles aan vragen en in de straat is er een goede verstandhouding. Ik heb wel een kleinere auto gekocht, want die Mercedes werd te groot. Vroeger reden we altijd met Mercedes -Willy was jaren de drijvende kracht in de Mercedesgarage in Hoogstraten-, die voor mij buiten en binnen werd gereden want ik had al eens met een spiegel tegen de gevel gereden.”

Laatst op 21 september was er het buurtfeestje in de straat die dan wordt afgesloten voor een gezellig samenzijn. “Dan leer je ook de nieuwe bewoners kennen,

vooral degene die jonger zijn, want anders is dat moeilijker. En dan zie je soms mensen die hier al langer wonen maar die je precies nog nooit hebt gezien. Je bent dan wel op pensioen, maar je leeft niet op straat hé.”

Het straatfeest in september is gezellig en versterkt het buurtgevoel.

Water

“Toen we hier kwamen wonen in 1971 was er geen waterleiding. En putwater was niet te drinken want er zat te veel ammoniak in. We moesten bidons van thuis bij Willy in de Moerstraat meenemen. En als huisnummer hadden we Markwijk 33. Dat nummer hebben we toch wel bijna 10 jaar gehad, de Castelréweg was toen maar de helft in lengte van wat hij nu is. En een echte weg is dat nu nog niet, het is wel enkelrichting maar niemand kijkt er naar. Tegenover vroeger is er nu veel meer verkeer. Ook vrachtwagens passeren hier, en die moeten achteruit rijdend terug omdat ze in de dreef van de kapel niet verder kunnen.”

In het begin hadden Jacqueline en Willy een mooi uitzicht over de Markvallei want de overkant van de straat was niet bebouwd. En dat zou nooit gebeuren had men hun verteld, want gelegen in agrarisch gebied. Tot het zover kwam. Als er geld mee gemoeid was, denkt Jacqueline, dan kon er wat meer. Hetzelfde over de hoogte van de appartementen in het begin van de straat (de nummering loopt van laag naar hoog vanaf de Markwijk).

Hoogstraten is toch wel erg veranderd, zegt ze nog. Het wordt helemaal volgebouwd, “ik vind dat zonde. Hier kan je nog rustig slapen omdat er niet veel auto’s rijden ’s morgens, want ik hoor bewoners van de flatjes aan de Loenhoutseweg daarover klagen, na 6 uur ’s morgens valt er niet meer te slapen van dat optrekkend verkeer. Zolang ik nog auto kan rijden, wil ik er zeker niet naartoe.”

Geert Janssens en Wies Verheyen

“Mijn wortels liggen hier in de buurt”

Geert Janssens verricht klein snoeiwerk in de voortuin als we daar passeren. Of hij een praatje over de straat wil maken, vragen we hem. “Dan ken ik iemand die veel meer kan vertellen, ik ben maar een inwijkeling uit Wommelgem.” En prompt tikt hij de bel aan en komt echtgenote Wies Verheyen in de voordeur.

Wies is afkomstig van Castelré, de eerste boerderij rechts voorbij de brug over de Mark, maar is wel Belg van nationaliteit geworden zoals haar vier zussen, in tegenstelling tot haar vader die in Baarle-Nassau heel actief was en broer Jef omwille van een te verrichten legerdienst. “Mijn wortels liggen hier in de buurt en ik heb dan ook altijd hier willen blijven wonen”, zegt ze. “Het oude boerderijtje van Joske Leuris stond al 25 jaar leeg, we kochten dat en bouwden er ons huis. Toen stonden er nog niet veel huizen in de straat.” Sindsdien is er flink bijgebouwd en werd het drukker. “Het is hier wel ‘uitgezonderd plaatselijk verkeer’ maar toch racen er veel auto’s door de straat. Dat is gevaarlijk met al de fietsende scholieren uit Meerle en Ulicoten die hier passeren op weg naar Hoogstraten. Maar ik woon hier heel graag, er passeren veel wandelaars, goed om een praatje mee te maken.”

Patstelling

Destijds liep de wegenis van de Kapeldreef rond de kapel en was erg smal. Zo

herinnert ze zich nog de patstelling die eens ontstond tussen twee bewoners die bumper aan bumper stonden en geen één van de twee wilde wijken; hoelang ze er stonden dat is geschiedenis. Links van de woning loopt de Beemdweg, een smal aarden pad dat eertijds als een verkorte weg naar de kerk van Minderhout liep.

En sedert een viertal jaar trekken enkele jongere bewoners het jaarlijkse buurtfeest. De straat wordt dan afgesloten, ieder brengt iets te eten mee en er is wat animatie. Dan komen zelfs de ex-bewoners die nu in de service-flats wonen mee feesten. “Er is een goede samenhang onder de bewoners, zover dat er wordt gezegd dat ‘wij voor jullie zullen zorgen omdat jullie dat altijd voor ons oma hebben gedaan’. En er zijn best veel contacten zodat ook zelfs de kleinkinderen met elkaar komen spelen.”

Wies begint dan bijna alle geburen met naam en toenaam op te sommen, te veel om hier mee te geven. “Maar die contacten moeten wel langs de twee kanten komen, er zijn er die ik amper zou herkennen als ik ze tegen zou komen.”

Jan

Geerts en Ingrid Herrygers

“Wij willen hier nooit weg”

Wie goed kijkt in de Castelréweg ziet dat de riolering halfweg de straat kruist en terugkeert aan de andere kant, hetzelfde geldt voor de bovengrondse electriciteitskabels. Dat heeft te maken met de oude woning die (bijna) op straat staat als je de bocht in de straat zou wegden -

Zoals wel vaker is de signalisatie van verkeersbeperkingen niet zo duidelijk. Wat is het nu? Stopt het tonnageverbod hier of is het verder geldig? Hoe geraak je hier overigens in hemelsnaam als zwaar verkeer vanuit de Kapeldreef?

ken. “Men heeft het niet geriskeerd om dicht bij de gevel te graven omdat het huis amper fundering heeft, want het dateert uit de 19de eeuw”, zeggen bewoners Jan Geerts en Ingrid Herrygers. Ingrid maakte van haar hobby een beroep en geeft workshops bloemschikken. Jan is wellicht nog meer bekend: als wielrenner won hij tal van koersen in de jeugdreeksen, bij de juniors en als amateur, ook beide zonen hebben gekoerst.

Omdat hun huis zo oud is, werd er in 1989 nogal wat verbouwd. Recent gebeurde dat opnieuw omdat de vloer omhoog kwam. Maar nu is alles in orde en “wij willen hier nooit weg”, klinkt het van beiden. “Wij hebben hier fantastische buren, niet dat we de vloer platlopen bij elkaar maar wij kunnen op elkaar rekenen”, zegt Ingrid.

Ook hier gaat het over het straatfeest sedert 2022. “Toevallig kwamen twee bu -

Autobanden René Van Hasselt an Hassel

ren elkaar tegen in een winkel in Hoogstraten, er kwam een babbel, en van het één kwam het ander. Een simpele aanpak, een tent voor de deur, de bar in onze garage, drank aan kleine prijzen, en wie bakt werd verzocht iets mee te brengen, zo is het gestart.”

Maar alles verandert, hier is dat niet anders. “Destijds waren we bij de jongste bewoners in de straat, je kent veel mensen ook omdat ik in de school hielp, maar er zijn ondertussen al wat mensen overleden, nieuwe bewoners zijn gekomen en niet allemaal komen ze naar het straatfeest.”

Ook de druk van veel auto’s in de straat, wegens sluipverkeer van de achterliggende wijken, ontgaat Jan en Ingrid niet. “Er is weinig overzicht, vooral aan de kapel en dat is gevaarlijk voor de vele fietsers. Maar het blijft al bij al rustig wonen, er is ruimte en het zicht naar achteren is onbetaalbaar!”

Koen

Van Delm en

Els Dereymaeker “Mijn droom is de heraanleg van de straat”

Met die woorden besloot Els Dereymaeker het gesprek. Sedert 1979 woont ze langs de Castelréweg en tot nog toe heeft ze enkel een nieuwe asfaltlaag over een bestaande zien leggen. En gelijk heeft ze: de bermen vertonen een allegaartje, sommige zijn verhard door de bewoner in kwestie, een goot ligt niet overal, veel kleine steenslag langs de weg. Partner Koen Van Delm klinkt wel unisono met de andere geburen: “Ik woon hier graag, kijk eens achteraan, wat een zicht!”

Beiden vinden het een rustige straat, behalve met Minderhoutkermis, dan is het een sluipweg, en enigszins lastig omdat er aan de smalle doorgang aan de kapel niet te kruisen valt. ’t Is wel verbeterd sedert dat het plaatselijk verkeer is.

Els is altijd wel op Hoogstraten gericht geweest, zij gaf les in het Spijker, de dochter ging ook daar naar school omdat er

Langenberg 15 2323 Wortel

Tel. 03 314 57 32

GSM 0477 30 71 22 www.autobandenvanhasselt.be

STOFFELS

Kippenwinkeltje Voort 2 - 2328 MEERLE - Tel. 03 315 70 16

Pluimvee.sto els@skynet.be www.kippenwinkeltjesto els.be

toen in Minderhout geen middagtoezicht werd georganiseerd. En enkele jaren geleden gaf ze nog bijles, samen met een andere bewoonster aan een Syrisch meisje dat in de straat woonde.

De voorbije tien jaar was Els voorzitter van Neos, met nogal wat leden uit Hoogstraten zelf. Die vereniging draaide altijd goed met de twee voorzitters voor haar, maar waar eerder elk nieuw lid moest worden voorgedragen, beklemtoonde zij de slogan ‘iedereen is welkom’. Ze blijft overigens nog actief in het bestuur onder de nieuwe voorzitter die in de vorige Maand aan het woord is gekomen.

Hoogstratenaar Koen werkt omzeggens drie dagen per week thuis. Software ontwikkelen kan je van om het even waar ter wereld. En zoals hierboven al gezegd, het leven in de Casterléweg bevalt hem goed. “Dat straatfeest sedert een drietal jaren heeft goed gedaan aan de sfeer in de straat.”

Wij hebben het bij deze babbels gelaten. Mogelijk waren er nog wel tal van bewoners bereid om lof te spreken over hun straat en zijn aangelanden, maar we zouden in herhaling gevallen zijn… Welke straat doet beter? (ep)

Van Hemelen bv Industrieweg 4 2330 Merksplas

Tel. 014 26 60 72

Verwarming / Sanitair / Elektriciteit Warmtepompen / Zonnepanelen

Carine en Cis over het verlies van hun zoon

“Bram vult ons verleden, maar ook het heden”

GETUIGENIS Deze getuigenis is het persoonlijke verhaal van Carine, moeder van Bram Van den Broeck, over haar zoon van 18 die veel te vroeg uit het leven werd weggerukt. Bram was niet zomaar een zoon, een broer, een vriend; hij was een levendige jongeman die overal waar hij kwam het leven kleur gaf. Door wat Carine vertelt, voel je het stille verdriet van een groot verlies, maar ook de kracht van mooie herinneringen en de diepe band die blijft bestaan. In deze openhartige herinnering deelt zij met ons hoe het is om een kind te verliezen, hoe diep het gemis snijdt en hoe liefde en herinneringen toch levenskracht bieden. Een verhaal over pijn, maar ook over troost, over vriendschap en familie, over rituelen die helpen het onomkeerbare te dragen. Een verhaal voor iedereen die met verlies leeft maar weigert te vergeten. Zo wordt dit een ode aan een jong en talentvol leven…

Carine: “Bram is onze oudste zoon. Hij wordt geboren op 1 oktober 1993. Drie jaar later komt Seppe, en nog eens vier jaar later Silke. Bram is het eerste kleinkind langs beide kanten van de familie, en meteen ook de aanleiding voor een viergeslacht bij de familie Van den Broeck”.

Vanaf zijn peutertijd is Bram er altijd snel bij. Hij leert en doet alles vroeg, en al jong is herkenbaar dat hij goed kan omgaan met een bal aan de voet. Op zijn vijfde trekt hij naar het voetbalveld, omringd door een groepje vriendjes die ook nu nog een hechte bende vormen: de Minderhoutboys. Het is Bram die deze naam verzint, zonder dat iemand toen kon beseffen dat ze die naam voor altijd zouden koesteren.

Bram is vrolijk, sociaal, altijd omringd door veel vrienden en vriendinnen. Carine: “Hij zegt makkelijk ‘ja’, gewoon om er meteen vanaf te zijn, en maakt zich zelden zorgen. Thuis is hij de plaaggeest van zijn broer en zus, maar altijd met een twinkel in zijn ogen. Soms rekt hij de grenzen op, maar net wanneer wij boos willen worden, doet Bram alweer alsof er niets aan de hand is - en iedereen smelt. Op school haalt hij grappen uit, soms zelfs in die mate dat hij bij de directie belandt, maar hij weet zich er telkens doorheen te spartelen. Met Bram hadden we een huis dat nooit stil was, zijn aanwezigheid kleurde alles.”

Noodlot

In de nacht van 29 op 30 december 2011 slaat het noodlot toe. “Midden in de nacht staat plots de politie aan de deur met het verschrikkelijke nieuws dat je als ouder nooit wil horen. Samen met Cis rij ik meteen naar het ziekenhuis. Het duurt heel lang voor we Bram mogen zien, en al snel wordt duidelijk hoe ernstig de situatie is. Dat wachten is eindeloos, en elke minuut weegt zwaarder dan de vorige. Dan volgt de boodschap dat Bram naar intensieve zorgen wordt overgebracht, waar hij op 31 december 2011 sterft.

Het zijn dagen waarvan we nog steeds niet begrijpen hoe we ze zijn doorgekomen. Het was de donkerste periode die je je kan voorstellen, en net dan, op een

moment dat de hele wereld feestviert en een nieuw jaar ingaat, moesten wij afscheid nemen van ons kind. Ieder jaar opnieuw blijft dat ondraaglijk zwaar!”

Voor de ouders begint een leegte die niet te bevatten is, alsof ze door een donkere tunnel gaan waar geen einde in zicht is. “Alles moet in die dagen geregeld worden - beslissingen waarvan je nooit denkt dat je ze moet maken. Tijdens de eindejaarsdagen draait het bedrijf op volle toeren, maar voor ons staat alles stil. Gelukkig wordt Cis opgevangen door onze fantastische medewerkers die het bedrijf rechthouden. En is er de ongelooflijke steun van familie en vrienden. We dragen samen dit ondraaglijke verdriet. We proberen er te zijn voor Seppe, voor Silke, en ook voor Binaca, het vriendinnetje van Bram met wie hij al 3,5 jaar zijn leven deelde.”

Doneren

Nog voordat het definitieve afscheid kon plaatsvinden, lag er al een moeilijke keuze klaar. In goed overleg besloten Cis en Carine de organen van Bram te doneren. Ze deelden hun wens met het ziekenhuis. Toen duidelijk werd dat Brams hart niet langer zelfstandig kon functioneren, werd hij kunstmatig in leven gehouden om de transplantatie mogelijk te maken.

Carine: “De operatie vond ’s avonds plaats - dan is het transport sneller en

kunnen specialisten een ontvanger zoeken bij wie alles past. Brams hart, nieren en lever gaven andere mensen weer toekomst. Jaren later arriveerde, via de transplantatiecoördinatie, een klein kaartje. De vrouw die Brams lever ontving, beschreef hoe zijn onverwachte afscheid voor haar het begin was van een nieuw leven… Zelfs in zijn afwezigheid schonk onze zoon opnieuw een leven…”

Carine en Cis sloten zich aan bij ‘Navado’, de vereniging voor nabestaanden van donoren. Elk jaar komen families, ontvangers en artsen samen om ervaringen over rouw, genezing en hoop met elkaar te delen. “Elke bijeenkomst is intens,” vertelt Carine, “want opnieuw kun je geraakt worden door verhalen van anderen - het zou zomaar kunnen dat er iemand aanwezig is met een stukje van Bram in zich.” Ze weten dat alle organen in België zijn gebleven, maar wie ze precies kreeg, blijft onbekend.

Stilte

Brams overlijden sloeg in als een bom. Heel Minderhout leek wel stil te vallen door het besef van wat er gebeurd was. “Overal waar Bram was geweest, viel een leegte. Zijn ploeggenoten, zijn klasgenoten, vrienden, buren: bij iedereen was er een ongeloof, zo van, dit kan toch niet waar zijn. Tijdens de avondwake en de uitvaart stroomden honderden mensen samen. Het was alsof het hele dorp mee kwam dragen,” zegt Carine. “Je be -

seft dan pas hoeveel schakels van verbinding een achttienjarige kan hebben achtergelaten.

Zijn tweede thuis was altijd het voetbal bij Minderhout VV. Maar hij was ook een vaste waarde bij de Ping Pong-club, hij werkte in het weekend in Het Fortuin, hielp frietjes bakken bij de Heidegalm en volgde als leerling de richting logistiek in het VTI Spijker.”

Ook na al die jaren blijft het verdriet bij Cis en Carine aanwezig. Het is geen gevoel dat een plekje krijgt of verdwijnt. “Het verlies van een kind neem je voor altijd mee, ergens diep van binnen. Mensen vragen soms met de beste bedoelingen of het na verloop van tijd een plaats krijgt, maar wij weten dat dat niet bestaat. De scherpe kantjes slijten misschien hier en daar, maar het gemis groeit en wordt alleen maar groter.”

En toch: Bram blijft dichtbij. “Zijn jas hangt nog altijd aan de bureaustoel van Cis, en soms - wanneer het moeilijk gaatvalt ze plots van de stoel. Alsof hij wil zeggen: ik ben er. Zijn naam klinkt dagelijks in ons gezin, in gesprekken, op onverwachte momenten die ons soms overvalleneen lied op de radio, een zin, een uitnodiging waar zijn stoel leeg blijft.”

Allemaal samen

Bram leeft niet enkel in herinneringen voort, ook in rituelen, in symbolen, in de

kracht waarmee hij hun gezin blijft doordringen. “Sommige momenten hebben voor altijd een plaats gekregen in ons hart. MVV beslist na de uitvaartdienst dat Bram blijvend herinnerd moest worden in de club. Sindsdien bestaat er, naast de Gouden Schoen, een extra trofee: ‘Den Bram’. Die gaat elk jaar naar de meest beloftevolle speler van het seizoen. De eerste keer, in 2012, mochten wijzelf de trofee ontvangen. Sindsdien mag ik elk jaar, als mama, de trofee komen uitreiken.

Ook het VTI Spijker organiseerde enkele weken na zijn overlijden een bijzondere bijeenkomst. Leerlingen en leerkrachten kwamen vrijwillig samen, het werd een hartverscheurend mooi moment.

Er werden anekdotes verteld met zoveel warmte en humor, dat we Bram er haast weer hoorden lachen. Zijn klasgenoten namen hem dat jaar ook letterlijk mee van lokaal naar lokaal: met een kaarsje en zijn foto reisde hij mee door de gangen. Later kwam de hele klasgroep nog bij ons thuis eten - en ook daar stond Bram in het midden van de tafel. Het zijn momenten die je nooit vergeet. Ik heb die momenten heel erg gekoesterd.

In Het Fortuin, de café-discotheek waar Bram werkte, blijft zijn eigen cocktail op de drankkaart staan: het ‘Brammeke’. Een kleine, maar blijvende vorm van waardering. Ook een foto in ’t Withofke, vanwaar Bram vertrok net voor het ongeval…”

En dan zijn er de Minderhoutboys: Brams vrienden. Elk jaar, vlak voor oudejaarsavond, trekken ze samen naar zijn gedenksteen. Ze maken er een foto, altijd met dezelfde woorden erbij: “De Minderhoutboys weer even allemaal samen.”

Carine: “Een gebaar dat ons hart raakt, jaar na jaar. Ze komen nog steeds, brengen bezoekjes, vertellen verhalen - intussen over hun trouwfeesten of hun kinderen. En we lachen samen om nieuwe herinneringen, Bram zit er altijd bij.”

Geschenk

Na het ongeval bood slachtofferhulp direct ondersteuning aan, maar het gezin koos hun eigen weg. Ze praatten met elkaar, zochten rust als dat nodig was, en gaven Seppe en Silke extra aandacht te midden van een stroom aan bezoek. De avonden waren het moeilijkst - een huis

vol stilte waar één stem ontbrak. Na verloop van tijd werden de gesprekken over Bram te zwaar voor zijn broer en zus, en ging het gezin bewuster om met hun ruimte voor verwerking.

Via OVK, Ouders van Verongelukte Kinderen, kwam er nog een baken bij: het Savebord, geplaatst op de plek van het ongeval - een stil signaal aan elke voorbijganger dat hier ooit een kind het leven liet. OVK brengt gezinnen samen die met hetzelfde verlies werden geconfronteerd, en biedt bijeenkomsten, wandelingen en een blad vol verhalen en herdenkingen. “Elke ouder kiest zelf hoeveel die wil delen, maar het helpt om te weten dat anderen je verdriet echt begrijpen.”

Carine: “Sommige banden verzwakken nooit. Binaca, Brams vriendin, blijft deel van ons gezin. Ze heeft intussen een eigen gezin met twee zoontjes, Lou en Cas, die ook vaak bij ons zijn. Het voelt alsof Bram, via hen, telkens opnieuw binnenwandelt. Haar band met ons is warm en uniek, en dat ervaren we als een groot geschenk. Zij blijft nauw met ons verbonden en was getuige bij het huwelijk van onze dochter Silke afgelopen zomer.”

Sommige dingen helpen ook om de verbondenheid te bewaren. Tijdens de kerstdagen blijft Bram erbij. “We trekken jaarlijks namen en kopen cadeaus, maar steevast is ook Bram ingeschreven. Er ligt altijd een cadeautje voor hem onder de boom.”

Dankbaar

Op de vraag wat ze anderen willen meegeven over de dood van hun kind, valt het gesprek even stil. “Wij weten niet hoe we dat gedaan hebben,” zegt Carine eerlijk. “Iedereen rouwt op zijn eigen manier, elke situatie is anders. Het enige dat misschien helpt, is bezig zijn - tijd vullen, stappen zetten.”

In de eerste weken kon Carine enkel bij de foto van Bram zitten, kaarsjes aansteken, en wachten tot het volgende kaarsje weer branden moest. “Cis is verder gegaan met werken, maar hij zag het niet goed komen op de manier waarop ik ermee omging. Met een smoes probeerde hij me weer naar buiten te krijgen en vroeg of ik leveringen wilde wegbrengen omdat hij zogenaamd geen personeel had op dat moment. Achteraf gezien ben ik Cis daar ontzettend dankbaar voor. Maar ik wil nogmaals benadrukken dat dit onze eigen ervaring is, voor anderen kan het weer heel anders zijn.”

Drie jaar na Bram zijn overlijden kreeg Cis een ‘klopje’, zoals mensen dat noemen. “Cis heeft diep gezeten, heel diep,” zucht Carine. “Hij had al weken aangegeven dat het zwaar was, maar bleef toch elke ochtend naar zijn werk gaan tot hij zichzelf letterlijk op de grond terugvond, het ging echt niet meer. Het heeft hem enkele weken gekost om de draad weer op te nemen, maar zoals vaak gezegd wordt: iedereen krijgt vroeg of laat zijn klopje, en zo is het ook.”

Ook Seppe en Silke worstelden met het verlies - als ouders wilden Cis en Carine hen zoveel mogelijk sparen van het verdriet, maar dat maakte het juist moeilijker om de juiste hulp te vinden. “Ik denk dat we alles gedaan hebben wat we konden doen, ook al hebben we daarvoor stad en land moeten afrijden.”

Houvast

Bram werd gecremeerd en zijn gedenksteen ligt in Minderhout. “In de eerste vijf jaar gingen we er dagelijks naartoe: ik ging bijna elke dag, en de familie zorgde ervoor dat er altijd een kaarsje brandde. Nog steeds voelt het goed om die plaats dicht bij huis te hebben.” Het wordt een ritueel van nabijheid, een stil gebed dat elke dag weer uitgedragen wordt. “In onze gedachte zijn we dan dicht bij hem.”

Carine zegt het met zachte zekerheid, alsof de woorden haar houvast zijn: “Bram is onze zoon, onze broer, onze maat, onze vriend. Zijn verhaal gaat niet voorbij. Hij vult ons verleden, maar evenzeer het heden. Hij leeft voort in onze woorden, in gewoontes, in een lach en een traan, in een bende vrienden die elkaar vasthoudt, in een trofee onder zijn naam, in een cocktail op een menukaart, in de lach van zijn broer en zus, in de foto’s die telkens weer opnieuw tevoorschijn komen, in de warmte van een jas die altijd binnen handbereik blijft.”

Geconfronteerd met herinneringen aan

hun zoon blijven sommige beelden en gewoontes levensgroot. “Bram was een vrolijke jongen, dacht zelden lang na, en vond school vooral een plek om samen te zijn. Zijn boekentas lag soms een heel weekend onaangeroerd op zijn fiets - hij genoot van het hier en nu. Als zijn leven kort moest duren, dan toch maar zo,” glimlacht Carine.

Gemis

“Wat gemist wordt? Het rumoer aan tafel, de voetafdrukken door het huis, zijn kamer die niet opgeruimd is, de toekomst die je moet missen”. Cis voegt toe: “We verliezen Bram, maar ook iets van een gezinnetje dat later misschien zou volgen. Zijn vrienden trouwen en krijgen kinderen, geboortekaartjes blijven binnenkomen.”

Maar sinds kort is er ook een eerste kleinkindje, Mil - een kleine Bram als het ware - dat een nieuw begin markeert. “Die zorg, aandacht en plezier geven ons veel afleiding,” zegt Cis.

“Soms zijn het geuren, liedjes, onverwachte momenten die alles terugbrengen. De scheergel uit het ziekenhuis heeft nog steeds Brams naam op het etiket en staat opgeborgen in Cis’ toi -

letkastje. Zijn schoenen staan bij de anderen in de schoenenkast. Het lied van Bram en Binaca brengt tegelijk een lach en een traan. Kermis en oudjaar zijn nog steeds moeilijk - dagen waar iets essentieels ontbreekt.”

Privilege

In de tuin hebben Carine, Cis, Seppe en Silke een rij fruitbomen geplant, elk met hun eigen verhaal. Met het wisselen van de seizoenen komen de eerste bloesems, later groeit het fruit - als een belofte van leven na de winter. Ieder jaar plukt het gezin samen de vruchten en maakt er confituur van. De potjes delen ze uit aan familie en vrienden, het overtollige fruit wordt meegegeven aan toevallige voorbijgangers die langs het huis komen. Op elk potje pronkt een afbeelding van Bram. In die kleine gebaren leeft hij voort, en telkens als de bomen bloeien of het fruit geplukt wordt, voelt het alsof Bram heel even thuis is. En Cis weet zeker: “Bram zou dit prachtig vinden.”

Moeder zijn van Bram voelt als een privilege, een levenslange band. “Je kind draag je negen maanden en een leven lang,” zegt Carine zacht. “Bram leek op mij en op mijn broer - ik herken zoveel. Cis voelt dat op zijn manier, maar merkt

Kan zomaar een schilderij zijn...

1. De meisjes van de KLJ maken die zelf

2. Is de grote baas van Steve Schrijvers

3. Hiermee sluit HVV zwaar af...

4. Dat wordt een kwaaie gewoonte langs de Mark in Meersel-Dreef

5. Moet je NU doneren

6. Laughing out loud

7. Zij laat het wonder klinken

8. Betrapt én weer vrijgelaten in de natuur

9. Door het slechte weer in Meer kon zij alleen in de cafés terecht

10. Zij hielden een warme babbel bij de buren

11. Verzorgt een aperitiefconcert in Meerle

12. Families vinden dat er een officiële gedenkmuur ontbreekt

13. Groeien als kool bij Délice

14. Bedrijf dat geldautomaten installeert op de verkeerde plaats (jc)

IJ’ is één vakje.

Mail het woord uiterlijk dinsdag 11 november door naar woord@demaand.be en maak kans op een cadeaubon van Hoogstraten voor de waarde van 20 euro. Of stuur naar: DE HOOGSTRAATSE MAAND, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten. Vergeet niet uw naam en adres te vermelden.

‘Den Bram’, de jaarlijkse trofee van K Minderhout VV.

dat de vragen meestal aan moeders worden gesteld. Maar we zijn ons kind sámen kwijtgeraakt. Rouw verbindt én brengt een ongewone stilte in huis en tussen ons, maar altijd blijft de liefde. Een grote, mooie, dankbare en allesomvattende liefde die nooit afneemt.” (pm)

De cadeaubon van € 20 gaat naar: Hilde Van Herck, Thijsakkerstraat 40, Hoogstraten

Geniet binnen twee weken van jouw droombadkamer

Als maatwerk, kwaliteit en professionaliteit elkaar ontmoeten, creëer je prachtige totaalprojecten.

“Alles werd volgens planning geleverd en zeer goed afgewerkt door ervaren medewerkers. We zijn zeer tevreden ” - Arno

Meerseweg 183 - Hoogstraten

Tel: 03 315 75 31 - info@vdberg.be - www.vdberg.be

Dat is waar we bij installatiebedrijf van den Berg voor gaan.

Na de start van de werken geniet jij binnen twee weken al van je nieuwe badkamer. Daarnaast zorgen wij ook voor verwarming, airco en zonne-energie volledig op maat van jouw woning.

Installatiebedrijf VAN DEN BERG

jaren ‘90

Ledenaantal ging maal vier in tien jaar tijd

JEUGDBEWEGING KLJ Hoogstraten kende al eerder moeilijke tijden. Joël Adams weet daar alles van. Hij en zijn vrienden slaagden er in de jaren ‘90 in om in tien jaar tijd het ledenaantal te verviervoudigen. Ze lieten ook een flinke spaarpot achter voor hun opvolgers. Daarna daalde het ledenaantal opnieuw van jaar tot jaar. Hij kan niet echt de vinger op de wonde leggen hoe dat komt, maar de concurrentie van een goed gestructureerde KSA speelde zeker mee. We laten Joël zelf aan het woord…

Focus

“We waren met een man of zeven: Raf Van Dijck, Raf Joosen, Kris Van Dijck, Annick Van Looveren, Annelies Simons, Annemie Janssen en ik. Dat was in 1992. Ik was toen 17. We moesten van diep komen. Om dat goed te doen gingen we ook vorming volgen. En dan heb je geluk of geen geluk, maar wij vonden voldoende leden, en in de jaren die volgden ook heel wat bekwame en creatieve leiding.

We zijn gestart met 35 leden en toen ik stopte in 2005 waren het er 160. Dat ging van jaar tot jaar in stijgende lijn. Onze opvolgers werden wel geconfronteerd met een terugval van het ledenaantal. We dachten nochtans dat we dat goed hadden voorbereid. Ik heb trouwens ook aangeboden om mee te helpen zoeken naar oplossingen, maar het valt niet mee om daar op in te grijpen als je al enkele jaren uit de leiding bent.

In het begin was er bij KLJ een sterke focus op +16-jarigen. Aan het einde van mijn periode hebben wij de werking voor -12-ja -

rigen in Hoogstraten opgestart. Ik stond zelf wel niet voor die leeftijdsgroep. Als je een ruimere leeftijdsgroep wil aantrekken heb je ook meer leiding nodig en je moet die blijven vinden. We hadden weliswaar ook concurrentie van een heel sterke groep van KSA maar hebben wel weerwerk kunnen bieden. We waren elkaar waard…”

Tendens

“De laatste jaren was het voor KLJ moeilijker om nieuwe leden aan te trekken. De kinderen die ze aantrokken, hadden vaak een rugzakje. Als een jonge onervaren leidingsploeg te maken krijgt met te veel jongeren die speciale aandacht vragen, dan kan de ‘schwoeng’ eruit gaan. Het is moeilijker om er een groep mee te vormen. Als je gewend was om activiteiten voor te bereiden voor grotere groepen valt het niet mee om te schakelen naar kleine groepen.

Als je een leidingsploeg moet vormen met mensen die geen jeugdbewegingservaring hebben is het ook veel moeilijker. Er is de concurrentie van het grote vrije tijdsaanbod. Ik woon nu in Wortel, waar KLJ blijkbaar goed draait. Ook daar stel ik vast dat de leiding na twee of drie jaar wisselt. Zelf deed ik het 12 jaar en was ik nog enkele jaren lid. De meerderheid deed het vroeger vier of vijf jaar. Nu stoppen ze dus vroeger, terwijl je het eigenlijk na twee jaar pas goed in de vingers krijgt. Dat is jammer. Maar zo’n tendens keer je niet zomaar.

Ook het uitgaansleven verandert. Wij waren de generatie die met de kermisfuif met Heilig Bloed zijn gestart. Dat was een

“Zoals andere jeugdverenigingen leefden we ons uit met plein-, bos- en dorpsspelen…”

gigantisch succes. Maar in juni waren er de examens. De generatie na ons besliste daarom om de datum te verschuiven naar de kleine kermis in september. En helaas was dat geen succes. In juni was er niet zoveel te doen en iedereen wist wanneer het kermisfuif was. De oude garde haakte toen ook af. De fuiven liepen de voorbije jaren sowieso terug in aantal en in bereik.”

Koepel

KLJ heeft in verhouding tot het aantal leden een sterk kader. Ze hebben in elke provincie twee beroepskrachten die de groepen ondersteunen. Ze zijn omringd met provinciale en nationale vrijwilligers .

“Ik heb dat zelf ook verschillende jaren gedaan. Verder is er de band met LRV.

Dat is de laatste jaren wel verminderd. Vroeger was je als LRV-lid ook automatisch lid van KLJ. Wij tapten bijvoorbeeld op een tornooi en den LRV hielp ons dan met een sportfeest. Samen met Ferm en Landelijke Gilden zijn wij deel van de koepel van de Landelijke Beweging. We deden dezelfde activiteiten als andere jeugdverenigingen: een bosspel, een dorpsspel, pleinspelen… Binnen een leidingsploeg zijn er altijd wel verschillen, de ene is meer creatief, de andere wat sportiever. We kwamen in het begin om de veertien dagen op zaterdagnamiddag samen. De laatste twintig jaar was dat zondagnamiddag omdat de generatie na ons de lokalen en terreinen moesten delen met KSA.”

KLJ biedt de groepen een duidelijke structuur en modellen aan. Op de website

vind je bijvoorbeeld uitgeschreven rollen voor verschillende functies zoals die van hoofdleider, secretaris, kassier, communicatieverantwoordelijke.

“Dat zijn geen verplichte modellen, eerder richtsnoeren. Iedere groep doet daarmee wat hij of zij wil. Basiskadervorming (BKV) is voor iedere jeugdbeweging onontbeerlijk. Wij volgden vroeger twee weekends in den Brink in Herentals met tussenin stage. Daaraan heb ik heel leuke herinneringen. Ik heb nog jaren stagebegeleiding gedaan. Nu geven ze BKV in een marathon van vier of vijf dagen. In onze tijd werd je kernlid vanaf 15 jaar en leider vanaf 16 jaar. De kernleden begeleiden af en toe een activiteit mee en als je eens een jaar te weinig leiding had, werden ze ingeschakeld om dit tekort op te vangen.”

Sportfeesten

Waar KLJ in Vlaanderen zich van andere jeugdbewegingen onderscheidt is de sportwerking.

“KLJ concentreert zich op 5 sporten: piramidebouwen, dansen, volksspelen, wimpelen en vendelen. Zowel competitief als niet-competitief, zowel in groep als individueel. KLJ Hoogstraten behoorde tot de top 3 van het gewest. De sportfeesten werden per provincie verschillend georganiseerd: in Antwerpen waren de volksspelen heel erg in en in West Vlaanderen het touwtrekken. Voormiddag dansen en piramides.

We ontvingen in het voorjaar een stuk opgelegde muziek. Daarop bedacht je zelf een dans. Tijdens het kamp werden die dansen aangeleerd aan de verschillende leeftijdsgroepen: miniemen, kadetten, scholieren en junioren. En dan

volgden de sportfeesten. In de provincie waren er zo een 5 à 6-tal. Wij namen deel aan 2 à 3 van die evenementen. Om de zoveel jaar moest je als lokale afdeling zelf een sportfeest organiseren.

Wij zijn indertijd ook gestart met wimpelen voor de meisjes en vendelen voor de jongens. De meisjes gebruikten een bezemsteel en zelf gemaakte wimpels, de jongens kochten hun materiaal over van KLJ Westmalle. Het was fysiek zwaar en heel knap. Het is jammer genoeg niet blijven duren.”

Gevaarlijk water

“Zit de KLJ hier in gevaarlijk water…? Net als KLJ Hoogstraten is KLJ Merksplas, ooit de grootste afdeling van het gewest, op

enkele jaren tijd volledig ter ziele gegaan. Ik had dit niet zien aankomen. Misschien speelde voor KLJ Hoogstraten mee dat ze gingen vergaderen op zondagvoormiddag. Vroeger vergaderden we op vrijdagavond of in de week. Voor studerenden was dat lastig.

Corona heeft ook geen goed gedaan. Alles ging op slot. Ik hoop en geloof dat ze dat niet meer doen bij een nieuwe pandemie of crisis. Ik stond wel vol bewondering voor de creativiteit van de jongeren. In Hoogstraten zetten ze een radiozender op met verzoeknummers.

Ik blijf nog wel wat voeling houden met de KLJ-groepen in Hoogstraten. 5 à 7 jaar geleden bij het opruimen van het KLJ-lokaal, wilde de toenmalige leiding alle fo -

to’s uit het verleden weggooien omdat ze die ‘mannen’ - toch niet meer kenden. Ik heb het fotoarchief toen gered. De vroegere leiding komt dit archief nu nog regelmatig raadplegen om te gebruiken bij verjaardagen, op huwelijken. Op die momenten komen er ook altijd een boel verhalen terug naar boven.”

Wij vragen ons af hoe andere jeugdverenigingen dit doen. Worden de fotoarchieven overgedragen van de ene generatie op de andere? Niet evident maar toch niet zonder belang. Misschien zijn er wel groepen met een voorbeeld van good practice in dit verband. Een seintje aan onze redactie is dan welgekomen! (hr)

De zoektocht naar jonge, dynamische leiders in de deelgemeenten

Niet één maar vele wegen leiden naar meer leden

JEUGDBEWEGING Uit de cijfers van de jeugddienst bleek dat het de KLJ momenteel minder voor de wind gaat. Maar ze zijn strijdbaar. De Hoogstraatse groepen ontwikkelen met steun van het pedagogisch team van KLJ elk hun eigen strategie om verder te boeren. Teamleider Levi Van Deun geeft zijn kijk op die evolutie en doet een oproep aan jonge mensen in Hoogstraten om mee op de kar te springen. In Meersel-Dreef slaan ouders, leiding en de dorpsgemeenschap de handen in elkaar. KLJ Minderhout breidde de werking uit naar jongere kinderen. In Meerle neemt de oud-leiding de boel tijdelijk terug in handen, zoals we in vorig nummer schreven. KLJ Wortel kent ook een lichte daling, maar die volgt de daling van het leerlingenaantal in de school. Joel Adams getuigt dat een daling van het ledenaantal van alle tijden is… maar dat er uitwegen zijn.

Hoogstraten:

“Sinds corona merken we hier een dip”

Teamleider Levi Van Deun steekt het niet onder stoelen of banken: “We zien bij KLJ Hoogstraten de laatste jaren een dalend verloop. Zelf weten we niet altijd heel zeker hoe dit komt.”

“Vooral sinds corona merken we hier een dip bij de afdeling. De laatste jaren hebben ze het moeten stellen met een kleinere bestuursploeg om de taken te volbrengen. Daarbij is er ook een sterke concurrentie in Hoogstraten vanuit de Plussers en KSA die op zichzelf heel wat leden aantrekken. Verder zien we, niet enkel in Hoogstraten, dat in kleinere dor-

en

Ellen, Hans, Erik, Geert en Koen

pen of gehuchten, het vaak moeilijker is om jongeren aan te zetten om leiding te worden en te blijven.

Een andere factor kan ook de aanwezigheid van heel wat Nederlandse kinderen en jongeren in de dorpen of scholen zijn. In Nederland is het begrip jeugdbeweging veel minder gekend en ouders zullen hun kinderen hier dan ook minder snel naartoe sturen. Dit hebben we bijvoorbeeld ook vastgesteld in de grensdorpen Poppel en Ravels, waar veel Nederlanders wonen.”

Niet alleen

”Momenteel zijn we volop op zoek naar leiding en bestuursleden om KLJ Hoogstraten terug vorm te geven en op hun beurt te laten zetelen in de VZW om daar ook hun taak ten volle op te nemen. Momenteel zou je kunnen stellen dat KLJ Hoogstraten ‘leeg’ is. Wel biedt dat kansen aan jongeren die met een wit blad willen starten om dat ook effectief te doen. Iedere jongere die zich geroepen voelt, mag mij mailen: Levi.vanDeun@klj.be.”

Wie initiatief neemt, staat er beslist niet alleen voor. Levi: “Wij proberen groepen op diverse manieren te ondersteunen. We organiseren regionaal en nationaal kadervormingscurssussen en andere vormingsmomenten. Op de gewestvergadering komen de afdelingen uit elkaars buurt samen. Ze wisselen ervaringen uit over allerlei zaken en helpen elkaar verder met kleine en of grote problemen.

Iedere afdeling kan ook een beroep doen

op een beroepskracht waaraan ze vragen kunnen stellen. De medewerker ondersteunt proactief. Als laatste zijn er nog vrijwilligers ook in Antwerpen die afdelingen mee bezoeken en vraaggericht of proactief ondersteuning aanbieden. Op onze website worden heel wat zaken aangereikt, bij elke vraag bekijken we bovendien of we nog meer kunnen aanbieden dan op de site staat.”

Meersel-Dreef:

“Dat zorgt voor een leuke en jongere dynamiek!”

In 2019 hield KLJ Meersel-Dreef bijna op te bestaan. Er dreigde een leidingtekort. De resterende leiders nodigden het hele dorp uit op een vergadering. Alle aanwezigen waren het er snel over eens: de KLJ mocht niet ophouden te bestaan! Omdat veel Dreveniers zelf ooit lid waren van KLJ, wilden veel mensen hun steentje bijdragen.

Geert Rutten, Ellen Van Dun, Erna Van Opstal en Joke Cornelis engageerden zich als ouders om de werking nieuw leven in te blazen samen met de overblijvende leiders Koen Van Aert, Jeroen de Hoon en Joeri Jansen. Om het haalbaar te houden richtten ze werkgroepen op zodat iedereen kon kiezen waaraan hij wou bijdragen: activiteiten, evenementen, onderhoud van het lokaal en het plein. Voor de financiën, de VZW en de

schoonmaak kregen ze ondersteuning van dorpsgenoten die de KLJ een warm hart toe dragen. Intussen stopten enkele ouders en jongeren, maar kwamen er nieuwe in de plaats.

DHM: Waarom namen jullie dit engagement op?

Ellen Van Dun: Omdat we zelf leiding en lid zijn geweest van de KLJ en dit zo’n prachtige tijd was, wilde niemand van het dorp dit in 2019 verloren laten gaan. Zelf hebben we door de KLJ vrienden voor het leven gemaakt en een mooie jeugd gehad in Meersel-Dreef. Wij willen de jeugd van Meersel-Dreef en onze eigen kinderen nu ook de mogelijkheid blijven bieden tot hobby en binding met leeftijdsgenoten in eigen dorp.

DHM: Wat heeft KLJ jongeren te bieden?

We willen een fijne en veilige plek creeren waar kinderen en jongeren elkaar kunnen ontmoeten, vriendschappen opbouwen en plezier kunnen beleven. Het creëert verbondenheid en samenhorigheid en heeft een positieve invloed op hun sociale ontwikkeling.

DHM: Hoeveel leden telt de KLJ nu? In totaal zijn we met 60 leden. We hebben die verdeeld in verschillende leeftijdsgroepen: de -9 (1ste, 2de, 3de leerjaar) zijn met 16 leden, de -12 met 26 leden en de +12/+16 met 18 leden.

DHM: Wat deden jullie om het ledenaantal te verhogen?

Het ledenaantal is eigenlijk nooit een groot probleem geweest omdat de kinderen er zelf veel over vertellen in de klas en er onder elkaar veel over praten. Toch bezochten we de lagere school en nodigden hen samen met de juf of meester uit op de KLJ. We organiseerden dan voor elke graadklas een kennismakingsactiviteit. We verdeelden ook flyers in het dorp. We herverdeelden de leeftijdsgroepen en startten een nieuwe leeftijdsgroep op, namelijk de -9 (voor kinderen van 6 tot 9 jaar). Voorheen konden de kinderen pas lid worden vanaf 10 jaar.

DHM: Welke activiteiten bieden jullie aan en wanneer?

We proberen altijd zo veel mogelijk van onze activiteiten in de open lucht en lekker actief te houden. Bijvoorbeeld een dorpsspel, bosspel, quiz, kerststukjes knutselen, uitstapje naar de Mosten of naar de bowling, Halloween,… Het KLJ jaar wordt in juni ook altijd afgesloten met een BBQ.

Voor de jongste leeftijdsgroep kiezen wij

“Een plek creëren waar kinderen en jongeren elkaar kunnen ontmoeten, vriendschappen opbouwen en plezier kunnen beleven.”

er meestal voor om activiteiten op zaterdagmiddag te organiseren. Als onze leden ouder worden, verschuift dat moment naar vrijdagavond. Maar soms kiezen we er ook voor om met meerdere leeftijdsgroepen samen iets leuks te doen.

DHM: Wanneer en hoe denken jullie het initiatief terug te kunnen overdragen aan de jongeren?

Dit is nu nog moeilijk te zeggen. Veel van ons dachten dit een jaar of twee te doen… Er was soms ook twijfel: hoe lang blijven we dit nog doen? Vroeger waren er bijna geen leden ouder dan 12 jaar, dat maakte dat er nog geen sprake was van opvolging. Maar wanneer we dan weer een leuke activiteit achter de rug hadden met zo veel kinderen, en dat ze er op school nog over bleven doorpraten met een lachend gezicht, dachten we: daar doen we het toch voor en we doen er nog een jaartje bij!

Aan een groepje enthousiaste +12 leden (Maria Louisa, Emma, Lisa, Fenne) hebben we een paar jaar geleden ook al snel gevraagd of ze mee wilden helpen met de -9. Leuk om te zien hoe goed ze dat deden! Nu zien we dat er inmiddels een groepje enthousiaste +16’ers is. Ook de groep +12 is nu wat groter. Een aantal leden van de +16 (Faye, Stein, Maria Luisa, Lisa, Emma, Jurre, Pieter) organiseert en begeleidt nu samen met ons een groot deel van de activiteiten die aangeboden worden. Dit zorgt voor een leuke en levende (en vooral jongere!) dynamiek.

Minderhout: Jong geleerd is…

KLJ Minderhout gaat voor een andere aanpak. Ze we ten het ledenaantal op peil te houden door uitbreiding van het leeftijdsbereik. Momenteel zijn er zes leeftijds groepen.

Ze werkten al jaren met een -16 en een +16 groep. Meer dan bij andere jeugdbewegingen lag bij KLJ ook landelijk de nadruk op de +16 werking. Vanaf 2013 komt daar in Minderhout ver andering in.

2021 kwamen er de -10 en -8. Dit alles zorgt ervoor dat ze op de dag van vandaag werken met 6 leeftijdsgroepen.

Recent was er toch weer een daling. Lander Mertens heeft hier een plausibele verklaring voor: “In 2023 stopte in één keer een kliek die toen allemaal rond de 26 jaar oud waren.” Opvallend is verder dat van de 15 leiders er slechts drie meisjes zijn. Kenmerkend is ook de sterke band met Ferm en de Landelijke Gilde. Ze organiseren samen de gehuchtentocht, een andere succesvolle activiteit zijn de ontbijtmanden op moederdag.

Net als de andere jeugdbewegingen beschikken ze over een actuele website en communiceren ze vooral digitaal via facebook, instagram en gesloten whatsapp-groepen. Laat je overtuigen door de beelden…

Wortel: een sprankelend jonge 97-jarige

KLJ Wortel blijft redelijk goed boeren. Hun ledenaantal daalde tussen 2019 en 2024 wel met 7.5%. Maar ondanks hun 97 blijven ze sprankelend jong.

De werking trekt veel Pagadders, Sprinkhanen en Daltons. De nieuwe lokalen en het speelveld bieden heel wat nieuwe mogelijkheden voor avontuurlijke en creatieve activiteiten.

Het ophoesten van de investering van 107.000 euro en de jaarlijkse huur van 5000 euro zijn voor Stal28 (Slot en KLJ) evenwel een hele uitdaging. Ze krijgen echter de volle steun van de Wortelse gemeenschap. Zo ging de opbrengst van de landlopersjogging in 2024 nog naar de nieuwe infrastructuur. In ieder geval een behoorlijke basis om verder te boeren! (hr)

Budgetvriendelijke websites door

In 2013 startten ze met een -12 groep. Vanaf september 2015 breidde dit uit naar een -10 groep. Vanaf 2018 kozen ze ervoor om -16 nog op te splitsen in een -14 en -16. En vanaf september

Meerse taalonderzoeker finaliste van de Vlaamse PhD Cup 2025

Oh my god, Melissa Schuring bestudeert jongerentaal!

Melissa Schuring

TAAL Ons blad krijgt allerlei persberichten in de mailbox. Zo bereikte ons het nieuws dat Melissa Schuring, een taalkundige uit Meer, geselecteerd is voor de finale van de PhD Cup op 21 oktober 2025 in de Gentse Handelsbeurs. Dit is een prestigieuze wedstrijd waarin de non-profit organisatie SciMingo samen met onder meer Radio 1 en Eos Wetenschap, jonge onderzoekers uitdaagt om hun doctoraatsonderzoek met de wijde wereld te delen. De uitdaging die ze hen voorschotelt: leg de kern van je jarenlange, complexe onderzoek eens uit in een heldere presentatie van slechts 3 minuten. Wij weten nog niet of Melissa Schuring ondertussen deze wedstrijd won, wel wie ze is en wat ze onderzoekt.

Melissa behaalde haar doctoraat aan de KU Leuven met een onderzoek naar jongerentaal. ‘LOL, dope, unicorn?’ Startpunt is de indruk die we allemaal hebben dat de verengelsing op zorgwekkende manier toeneemt. Spreken onze kinderen straks nog wel Nederlands? In haar doctoraat bracht ze eerst in kaart welke verwachtingen mensen hebben over Engels in het Nederlands van onze kinderen, vervolgens vergeleek ze die verwachtingen met wat kinderen effectief doen. Aan de hand van interviews, rollenspel en spontane spraak vond ze overigens dat het aandeel Engelse woorden best wel meevalt!

De cover van haar PhD verraadt Melissa’s liefde voor grafisch design. “De academische wereld is typisch een plaats waar er minder aandacht is voor schoonheid, vind ik. Ik ben bij presentaties altijd degene die er iets moois van probeert te maken…”

Af Meer

DHM: De naam Schuring deed bij ons niet meteen een belletje rinkelen, ook al stond er in het persbericht bij dat je van Meer bent?

De naam komt niet veel voor in Meer, mijn papa René Schuring is Nederlander. Maar mijn mama is van Meerle, Dian Jacobs. Haar vader, Cor Jacobs, wel gekend in Meerle, is mijn ‘vokke’. Mijn papa heeft op veel plaatsen gewoond in Nederland, omdat mijn opa politieman was en vele

standplaatsen gehad heeft. Mijn oma woont nu al langere tijd in Zundert, toch niet veraf. Zelf ben ik geboren en getogen in Meer, in het Bijltje. Vlakbij de school en de kerk. Ik ging er naar de kleuter- en de lagere school. Was er lange tijd bij de Chiro. Voor mijn middelbare ging ik naar het ASO-Spijker in Hoogstraten, de richting wetenschappen-talen

DHM: Was taal van begin af aan je insteek voor je verdere studies?

Jawel, ik heb dat eigenlijk altijd graag gedaan. Mama zei dat ik van kleins af al niet kon stoppen met babbelen in de winkel. Terwijl ik in de in de winkelkar zat, begon ik gewoon random tegen allerlei mensen te praten. En dat praten, zeg maar, is wel blijven hangen. Dus ik wilde graag moderne talen studeren en dat heb ik vanaf het begin gedaan.

Tijdens mijn middelbare liep ik met een uitwisselingsproject drie maanden in Wallonië (Waterloo) school, midden het schooljaar volgde ik alle lessen in het Frans. Met toestemming van het Spijker. Na drie maanden kwam ik terug en was mijn Frans een stuk beter. Daarna ben ik er verder in gegaan. Aan de KUL, letterkunde gaan studeren. Frans-Nederlands en daar mijn master in gehaald.

DHM: Je werd master in Frans-Nederlands, terwijl je doctoraat over Engelse woorden in de jongerentaal gaat?

Mijn specialisatie is Nederlandse taalkunde en dan kinder- en jongerentaal. Omdat die Engelse woorden deel uitmaken van die jongerentaal, bestudeer ik die.

Doctoraat

DHM: Hoe kwam je bij dat doctoraatsonderzoek terecht? Na mijn master heb ik eerst zelf een aanvraag gedaan, ik wilde

Enkele van de meest voorkomende Engelse woorden in de jongerentaal

liefst doorwerken op Franse uitspraak. Maar die aanvraag is toen afgewezen. De aanbiedingen in het talendomein zijn ook heel beperkt. Dus solliciteerde ik voor een ander voorstel, net zoals je dat voor een gewone job zou doen. Bij die positie over het Engels taalgebruik bij kinderen, de kinder- en jongerentaal, zeg maar, was ik eerst gerangschikt en ben ik daar kunnen starten. Dat was best een pittig traject. Je krijgt dat niet cadeau hé, daar moet je voor werken. Er zijn ook heel veel dingen misgegaan toen, af een toe moet je dan de moed terug bijeen rapen om door te gaan. Het waren stevige jaren.

DHM: Hoezo?

Vooral omdat ik met het onderzoek gestart ben midden in coronatijd. Dat was een echt grote hindernis. Data verzamelen bij kinderen terwijl er allerlei beperkingen van kracht waren in de contacten met andere mensen, was heel moeilijk. Ook met je promotor en mentor. Een heel stuk hebben we online moeten doen, maar dan mis je toch heel wat, dat is niet hetzelfde als praten en overleggen in een natuurlijke omgeving, oog in oog.

Om met de kinderen te kunnen communiceren hebben we trucjes gezocht. Op een gegeven moment mochten kinderen onder de twaalf bv al wel sporten. Dus heb ik me bij een sportclub aangemeld als vrijwilliger, als ‘veiligheidscoördinator’. Met een geel hesje aan mocht ik me tussen de jongeren bewegen. Dat was in een sportclub met 26 kinderen binnen

de leeftijdsgroep van 6 tot 13 jaar, in een middelgrote stad in Vlaanderen. Meer mag ik daar eigenlijk niet zeggen omwille van privacy-redenen. De doelgroep 6 tot 13 jaar was nog niet bestudeerd, dus daar wilden we naar kijken. Wat wij vooral graag wilden is heel veel verschillende contextdata. Een sportclub was in dat opzicht handig omdat daar kinderen van verschillende scholen, uit verschillende omgevingen komen. Dan weet je dat er een brede mix zit, meer dan bv in een dorpsschool.

In de sportclub kon ik met die kinderen praten en mijn data verzamelen. Ideaal was het allemaal niet, want voor je onderzoek heb je veel data nodig. Uiteindelijk is dat gelukt: 114 uur aan gesprekken, 7 uur per kind. Het was een hele toer om aan dat aantal uren te geraken. Dat het gelukt is, daar was ik wel echt heel blij mee. Dan konden we aan het vervolgonderzoek beginnen, bij meer kinderen. Maar we hadden eerst die hele grote waaier aan verschillende gesprekken nodig met hetzelfde kind, om daar conclusies uit te kunnen trekken eigenlijk.

PhD Cup

DHM: Ondertussen heb je je doctoraatsthesis met succes verdedigd en ben je dus doctor in de taalkunde. Hoe kwam de jury van de PhD-Cup bij jou terecht? Daar moet je een dossier voor indienen, d.w.z. je moet een artikel schrijven voor het wetenschapsmagazine EOS, dat ook gepubliceerd wordt. Ook je academisch cv indienen, wel ingekort, want dat is

LOL, dope, unicorn?

Waarover ging de Doctoraal scriptie van Melissa Schuring? Academici en jargon vormen een goeie match, zo weten we, of wat dacht je van ‘Tussen observatie en elicitatie. Een multimethodestudie naar Engels in het Nederlands van Vlaamse preadolescenten’?

In mensentaal begrijpen we toch net iets meer. Kort gezegd ging het doctoraat hierover. Melissa: “Gebruiken kinderen écht zo veel Engelse woorden in het Nederlands? In mijn doctoraat ging ik na welke verwachtingen mensen hebben over Engels in het Nederlands van onze kinderen. Vervolgens vergeleek ik die verwachtingen met wat kinderen effectief doen: aan de hand van interviews, rollenspel en spontane spraak vond ik dat het aandeel Engelse woorden best wel meevalt.”

meer dan 10 pagina’s lang. Je moet dus een selectie maken van wat je belangrijk vindt om je aan te melden.

Er waren een 80-tal dossiers, daar werden er 16 uitgekozen. Die kandidaten krijgen training op de VRT: camera training, uitspraak, stemtraining, interviewtechnieken, enfin van alles. Eerst waren er halve finales, gelukkig ben ik bij de laatste acht en dus geselecteerd voor de finale. Daar ben ik heel fier op!

DHM: Drie minuten is wel kort, hè? Ja, dat is zeker kort. En dat is heel erg stresserend, vooral omdat je een klok in het heel groot voor je neus ziet aftellen. De laatste dertig seconden begint dat in het rood te flikkeren. Voor de halve finale hebben we dat al moeten doen. Toen was ik juist binnen de tijd, eens je buiten de tijd gaat, overstemt een alarm je stem. Dan gaat er misschien iets verloren dat belangrijk is voor je conclusie. Je wil dus eigenlijk exact eindigen op die drie minuten, dat je echt op de laatste seconde klaar bent.

Het is een nationale wedstrijd en ik strijd tegen mensen die in diverse takken van de wetenschappen zitten. Dus voor mij is dat inderdaad wel tof omdat ik in de taalwetenschap zit en het is wel leuk dat je daar dan voor geselecteerd wordt.

Beetje druk

DHM: En het onderwerp is op zich dan ook wel leuk, hè? Heb je veel moeite gehad om die tekst die jij wil brengen te

Waarom dit doctoraat belangrijk is? “De verengelsing van het Nederlands slaat ons om de oren. Bovendien lijken kinderen, steeds jonger, een ‘never mind’, ‘crazy shit’ of ‘awesome’ rond te strooien. Ouders, leerkrachten en taalprofessionals maken zich zorgen. Spreken onze kinderen straks nog wel Nederlands? Mijn onderzoek brengt nuance.”

“Taal is veel meer dan letters in boeken of grammatica in de les Nederlands. Taal weerspiegelt namelijk ook wie we zijn én wie we willen zijn. Als kinderen Engels gebruiken in het Nederlands, doen ze dat met een concreet doel: ze geven aan wie erbij hoort (jow bro) en wie niet (cancelled!).” (jaf)

distilleren uit een studie met de dikte van een boek?

Natuurlijk. Je kunt geen honderd boodschappen geven. Dus ik heb er één specifieke boodschap uitgepikt. Ik dacht, ik kies een boodschap die voor veel mensen de meeste herkenbaarheid genereert. Dat de meeste mensen zoiets hebben van, ah ja, inderdaad, waar halen ze toch die Engelse woorden. Dus ben ik vertrokken van de idee dat veel mensen denken dat er veel Engels in de taal zit die kinderen gebruiken. En dan ga ik door: klopt dat dan? En waar zit dan het meeste Engels?

Natuurlijk zitten er in de scriptie nog heel veel andere data, kan ik nog heel veel andere dingen vertellen over ontwikkelingsprocessen en zo. Maar dat is misschien iets dat verder afstaat van de mensen. Ik kies graag voor dat verhaal waarover de meeste mensen al eens nagedacht hebben en waarmee ze al geconfronteerd werden als ze kinderen hebben. Dat die ineens met een woord afkomen waarvan ze denken: van welk schap hebben ze dat gehaald?

DHM: Ondertussen heeft je scriptie

aandacht getrokken in de pers?

Jawel, er verschenen artikels over in NRC en in De Standaard. Op dit moment is het inderdaad een beetje druk met de PhD Cup. Ik heb wat training interviews moeten doen op radio. En terwijl je dan toch op de VRT aanwezig bent, vragen ze je meteen voor een babbel in een radioprogramma, zoals Nieuwe Feiten en de MNM ochtendshow. Ook op VTM Nieuws ben ik geïnterviewd, dus dat was wel tof allemaal. Dat gesprek in Nieuwe Feiten kan je nog beluisteren via de podcast op VRTMax. Ook op YouTube staan een aantal filmpjes van mij over het onderwerp van mijn onderzoek.

Onderzoeker

DHM: Wat doe je nu? Momenteel ben ik postdoctoraal onderzoeker taalwetenschappen aan de VUB, en onderzoek ik verder waarom kinderen tussen zes en dertien jaar Engelse woorden gebruiken. Ik doe dat heel graag en wil dat heel graag blijven doen. Dat is moeilijk natuurlijk, want er is veel concurrentie en het zijn telkens jaarcontracten, mijn contract loopt tot eind november 2026. Daarna is het afwachten of er

BOND ZONDER NA AM

• roept op tot verbinding, solidariteit en empathie

• vraagt aandacht voor wie niet gezien wordt in de samenleving

• biedt kansen, ook aan diegenen die minder kansen krijgen

koop een k alender ten voordele van de bond zonder na am projecten

BZN SCHEURKALENDER 2026 dagelijks een spreuk met veelkleurige illustraties

BZN STAANKALENDER 2026 elke dag een inspirerende spreuk en elke week een nieuwe foto

BZN KALENDER 2026

tweewekelijks een spreuk bij een bijzondere foto, handig formaat, veel schrijfruimte

KALENDERS KOPEN via de website (www.bzn.be) of bij een huiswinkel in jouw buurt:

Lea Jansen Beulken 12, 2321 Meer gsm 0484 33 47 63

weer een positie vrij komt als onderzoeker of docent. Dat is moeilijk te voorspellen. Daarnaast doceer ik een aantal uren aan de ULB, Nederlandse taalkunde aan anderstalige studenten aan de ULB.

DHM: En begrijpen ze je goed genoeg? Jawel, ik moet alleen een beetje trager praten! (lacht)

DHM: Als je niet als onderzoeker of docent aan de slag kan blijven, wat kan je nog doen met je diploma, met je kennis?

Dan zou ik graag iets in de wetenschapscommunicatie willen doen. Anderzijds ben ik al een paar jaar in avondonderwijs bezig met een educatieve master, voor mijn lerarenopleiding. Dat is iets wat ik normaal dit jaar afrond. Dan zou ik ook heel graag voor de klas gaan staan. We zien wel waar we terechtkomen. Nu eerst voor even voor de PhD Cup strijden!

Of ze deze wedstrijd ook effectief gewonnen heeft, weet u misschien al uit de pers. De finale had plaats op 21 oktober, ruim na het afsluiten van onze deadline. (jaf)

Opleiding

SolidWorks

Locati e Avond- of dagopleidingen op maat , in onze kantoren in Hoogstraten of op locati e

Januari 2026

Start Basistraining SolidWorks op maandag 19 januari

Start Vervolgtraining SolidWorks op dinsdag 20 januari

Inschrijven via info@a-CAD-emy be Meer info op www.a-CAD-emy.be/opleidingen

a-CAD-emy maakt deel uit van

Ongelijke behandeling op het kerkhof?

GEMEENTEBELEID Recent ontstond er beroering omwille van de manier waarop asverstrooiingen en de bijhorende gedenkplaten op het kerkhof van Hoogstraten behandeld worden. Families ervaren de huidige strooiweide niet alleen als te klein, maar vooral het ontbreken van een officiële gedenkmuur - zoals voorzien in artikel 36 van het gemeentelijk reglement - voelt aan als een gebrek aan eerbied voor hun overleden dierbaren. We beluisterden hun verhaal en vroegen het stadsbestuur om verduidelijking…

Wie op zoek gaat naar duidelijkheid over de begraafplaatsen in Hoogstraten, komt al snel terecht in een kluwen van regels, verwijzingen en onduidelijke bepalingen. Het bestaande reglement is moeilijk te doorgronden voor wie geen jurist is, en de verwijzing naar het Vlaamse decreet helpt weinig als dat niet makkelijk te vinden is. Ook eventuele aanvullingen of aanpassingen lijken verspreid te zitten in gemeentelijke besluiten waar zelden iemand zijn weg in vindt.

Toch gaat het hier over een bijzonder gevoelig en belangrijk thema: de laatste rustplaats van onze dierbaren verdient helderheid, zorg en respect. Het zou dan ook goed zijn mocht het stadsbestuur werk maken van een overzichtelijke, begrijpelijke en toegankelijke regeling - eentje die burgers niet in verwarring brengt, maar hen op een correcte manier bege -

leidt bij wat vaak een emotionele en ingrijpende kwestie is.

Hiaten

We bestudeerden het bestaande ‘gemeentelijke reglement op de begraafplaatsen’ en constateerden heel wat ongerijmdheden en tekortkomingen.

Volgens het reglement moet er een gedenkplaat komen op een daarvoor bestemde muur bij de strooiweide. In Hoogstraten bestaat zo’n muur echter niet, in Wortel dan weer wel. In Hoogstraten gebruikt men een plaat op een plateau of tafel waarop namen van recent overledenen geplaatst worden. Wanneer deze plaat vol is, wordt ze op de grond gelegd, wat sommige bezoekers als ongepast en oneerbiedig ervaren. Bovendien zouden oudere gedenkplaten verwijderd wor-

den zodra er nieuwe bijkomen, vaak zonder enige inspraak of communicatie naar de nabestaanden. Dit roept de vraag op: verdwijnen de namen van overleden dierbaren dan gewoon? We vinden hier nergens duidelijkheid over.

Extra pijnlijk is dat bij grafontruimingen of het verwijderen van oude graven wél voorzien wordt in een collectieve gedenksteen met gegraveerde namen. Bij de strooiweide ontbreekt zo’n blijvende vorm van nagedachtenis volgens de huidige praktijk volledig. Tenzij men deze platen laat doorgaan als gedenksteen, maar hier hebben we het raden naar.

Na wat zoekwerk vinden we op de website van de stad dat de plaatjes minstens 10 jaar worden bewaard. ‘Minstens 10 jaar’ ervaren we eerder als een ongemakkelijke omschrijving en een korte termijn. Erger nog, van deze ‘minstens 10 jaar’ vinden we niets terug in het retributiereglement, noch in het gemeentelijk reglement.

In mails die we konden inzien houdt de stedelijke dienst zich formeel vast aan het standpunt dat er momenteel geen voorzieningen zijn voor een blijvende inscriptie bij asverstrooiingen. Dat leidt tot frustratie bij betrokken families die zich, baserend op het gemeentelijk reglement, daardoor ongelijk behandeld voelen. Zeker in vergelijking met andere begravingsvormen op hetzelfde kerkhof, waar wel een duurzame herinnering mogelijk blijft, wordt dit ervaren als onrechtvaardig.

Tegenstrijdigheden

Daarnaast roept het reglement zelf nog vragen op die moeilijk te beantwoorden zijn zonder juridische expertise. Zo lijkt urnenregistratie bij verstrooiing buiten beeld te blijven (artikel 2), hoewel begraving, bijzetting en verstrooiing ex-

pliciet genoemd worden (artikel 3). Ook de verwerking van resten uit nissen en urnenvelden blijft onduidelijk (artikel 4). Op de gedenkplaat zouden volgens artikel 20 enkel de namen verschijnen van wie begraven is, waardoor personen die in het columbarium of urnenveld liggen mogelijk niet worden herdacht. Artikel 36 spreekt niet over de tijdsduur van gedenkplaten, noch is dat geregeld in het retributiereglement.

Deze complexe tegenstrijdigheden roepen vragen op over de gelijke behandeling van overledenen en de waarborg van een waardige herinnering. Immers, nabestaanden betalen voor hun eigen keuze van gedenken en mogen verwachten dat die keuze wordt gerespecteerd, ongeacht of het gaat om traditionele begrafenis, urnenplaatsing of asverstrooiing.

Antwoord

We contacteerden het stadsbestuur van Hoogstraten voor een reactie op de vragen en bezorgdheden uit ons onderzoek. In hun antwoord onderstrepen ze het be -

lang van een respectvolle omgang met de nagedachtenis van overledenen. Volgens het bestuur wordt er veel aandacht besteed aan het onderhoud en de uitstraling van de begraafplaatsen, en geldt hetzelfde voor de strooiweiden, die bedoeld zijn als rustplaatsen waar nabestaanden op een waardige manier kunnen gedenken.

Het huidige reglement, dat sinds december 2013 in werking is, voorziet volgens de stad expliciet in de mogelijkheid om voor elke overledene een gedenkplaatje aan te brengen op de begraafplaats. Op het kerkhof van Hoogstraten gebeurt dit op een verhoogde, liggende grote natuursteen. Wanneer deze vol is, wordt de steen zorgvuldig op de grond geplaatst en wordt op de zuiltjes een nieuwe natuursteen gemonteerd voor de gedenkplaatjes van nieuwe overledenen. Deze werkwijze is, aldus het bestuur, gelijk aan de omgang met naamstenen van ontgraven graven elders op het kerkhof.

Het stadsbestuur erkent dat er uiteenlopende meningen bestaan over de inrich -

ting van de strooiweide en benadrukt respect te hebben voor die diversiteit aan opvattingen. Volgens de stad zijn er de afgelopen jaren echter nauwelijks negatieve opmerkingen genoteerd van families die gebruikmaken van de strooiweiden. Tegelijkertijd geeft het bestuur aan oog te hebben voor nieuwe gevoeligheden en veranderende tendensen in de samenleving, waaronder de groeiende keuze voor asverstrooiing.

Om die reden wordt het reglement op de begraafplaatsen momenteel geëvalueerd. Door een grondige denkoefening wil men onderzoeken hoe het beleid en de inrichting van begraafplaatsen verder kunnen worden afgestemd op de behoeften van deze tijd. Het stadsbestuur geeft aan hiervoor de nodige tijd te nemen, met als doel in de toekomst een aangepast reglement aan de gemeenteraad voor te leggen dat beter aansluit bij de wensen van nabestaanden en bij de veranderende maatschappelijke verwachtingen.

Evaluatie

Het is wel heel duidelijk dat ‘het reglement op de begraafplaatsen’ aan een grondige herziening toe is.

Met de aangekondigde evaluatie lijkt het stadsbestuur wel open te staan voor de nodige aanpassingen. We hopen dat deze bereidheid zal leiden tot meer gelijkwaardigheid en respect, ongeacht de gekozen vorm van afscheid. Gelukkig kunnen we de indruk delen dat de begraafplaatsen in Hoogstraten over het algemeen goed onderhouden worden. Er is duidelijk aandacht voor groenaanleg, beplanting en het plaatsen van rustbanken, wat de kerkhoven tot serene en verzorgde plekken van herinnering maakt. En zo hoort het ook.

Dit betreft een erg gevoelige materie waar omzichtig mee moet omgesprongen worden. Want dit gaat niet alleen om regels, maar vooral om een waardig afscheid en om de laatste blijvende herinneringen - op een steen of gedenkplaat - aan de overledenen uit onze gemeenschap. (pm)

De wereld is kleiner dan je denkt…

SAMENWERKING Van dinsdag 24 september tot woensdag 1 oktober was een vierkoppige delegatie uit Za-Kpota op werkbezoek in Vlaanderen. De Vlaamse Vereniging voor Steden en Gemeenten (VVSG) nodigde alle Vlaamse gemeenten met een stedenband hebben met een gemeente in het globale Zuiden om samen nieuwe vijfjaren plannen uit te werken om met federale middelen lokale besturen wereldwijd te versterken. Een ideale gelegenheid om ook Hoogstraten te bezoeken en samen te zitten om na te denken hoe het Hoogstraats budget voor mondiale samenwerking de komende zes jaar kan worden ingezet.

Een sterke delegatie

De delegatie bestaat uit één politicus en drie leidinggevende mensen van de administratie van de gemeente Za-Kpota. Isaac is voorzitter van de gemeentelijke commissie internationale samenwerking, Henri is ‘uitvoerend secretaris’ (functie van algemeen directeur bij ons), André is de verantwoordelijke voor lokale ontwikkeling en strategische planning en Marie Rose is verantwoordelijke van de financiële dienst.

Wie met hen sprak kan getuigen dat het een sterke delegatie was. Ze toonden zich zeer geïnteresseerd en enthousiast. De lijnen voor zowel het Hoogstraatse als het federale programma werden uitgezet. Ze willen verder inzetten op de versterking van de lokale economie. Samen

met vrouwengroepen willen ze de verwerking en commercialisering van pindanoten verbeteren. Ook het gebruik van het water van de viskwekerijen voor de landbouw staat hoog op de agenda. Binnen de administratie willen ze verder werk maken van automatisering en het archiveren en beveiligen van gegevens.

Vrouwen een stem geven

VVSG stelt voorwaarden voor deelname aan de conferentie. Als er vier personen komen moet er minstens één van het andere geslacht zijn. In de praktijk betekent dit meestal een vrouw. In tegenstelling tot Senegal waar de gelijke vertegenwoordiging van mannen en vrouwen in de politiek in de wet is ingeschreven, blijft de vertegenwoordiging van vrouwen in

de politiek en in leidinggevende functies zwak.

Bijkomend moet die persoon over de vaardigheden en ervaring beschikken om een meerjarenprogramma vorm te geven. Marie -Rose Amoussou draait al een hele tijd mee in de administratie van Za-Kpota en is sociaal geëngageerd. Zij is nu chef van de dienst budget en boekhouding. Eerder werkte ze al mee aan projecten van UNICEF in Za-Kpota.

Eerste bezoek

Voor drie van de vier delegatieleden was het een eerste bezoek aan België en Hoogstraten. Marie-Rose was fel onder de indruk hoe gedisciplineerd wij zijn in het sorteren en hergebruiken van af-

de voorzitter van de mondiale raad ontvangen het bezoek uit Za-Kpota met vlaggengezwaai.

De bezoekers waarderen de officiële ontvangst in het historisch stadhuis.

val. Dat hoeft niet te verwonderen voor wie ooit een land in het globale zuiden bezocht. Daar staat afval verzamelen en verwerken nog in de kinderschoenen. Het klimaatprogramma van Hoogstraten heeft daar de voorbije jaren in ZaKpota wel getimmerd aan de weg. Ook hier zal de komende zes jaar aan worden doorgewerkt. Verder was Marie Rose ook onder de indruk van hoe alles hier georganiseerd is, van zorg en onderwijs tot landbouw en verkeer.

De aanwezigheid van zowel jongeren als personeel bevestigen dat wie ooit in Za-Kpota is geweest die pakkende ervaring nooit zal vergeten.

Toevallige ontmoetingen

Op de ontvangst in het stadhuis waren ook alle gemeenteraadsleden en de leden van de mondiale raad, de personeelsleden en inwoners die bij de stedenband zijn betrokken uitgenodigd. Ook Bart Rombouts, parochiepriester van Hoogstraten, was van de partij.

Het is jou misschien ook al overkomen. Bart was deze zomer in Lourdes. Hij ontmoet er een Afrikaanse priester. Hij

steunt al jaren een project in Congo en bezocht het land al meermaals. Hij wilde graag van gedachten wisselen met zijn confrater over steun aan ontwikkelingsprojecten. Die vertelt dat hij Beniner is. Als Bart vertelt dat Hoogstraten een stedenband heeft met Za-Kpota, is de man met verstomming geslagen en zegt dat hij van Za-Kpota is. Bart toont tijdens de ontvangst de foto aan de delegatie en zij herkennen onmiddellijk hun herder. De wereld is kleiner dan je denkt… (hr)

Uw adviseur voor kredieten & verzekeringen zowel voor particulieren als KMO’s bevoorrechte partner van

Van Hu el Verzekeringen

Vrijheid 3

2320 Hoogstraten

03 314 46 10

vanhu el@dvv.be

www.van-hu el.be

Zilveren priesterjubileum van 50-jarige pastoor Bart Rombouts

PAROCHIE In een prachtig versierde kerk werd Pastoor Bart Rombouts onlangs gevierd ter ere van zijn 25-jarig priesterjubileum en zijn 50ste verjaardag. De viering was warm en deugddoend, met de actieve deelname van de vele aanwezigen, die vol overgave meebaden en zongen. Die gasten kwamen uit alle hoeken: familie en vrienden uit Wechelderzande, Geel, de pastorale eenheid, collega’s uit het bisdom en leden van de Lourdesreizen. Bijzonder was ook de aanwezigheid van twee confraters uit het aartsbisdom Bukavu in Congo.

De ruime aanwezigheid was beslist geen toeval. Luc Vinkx verwoordde het treffend: “Bart is als een goede herder die zijn schapen kent. Hij kent de mensen en voelt met hen mee!” Die mening wordt door velen gedeeld en kreeg bij de viering een symbolische vertaling in een wel erg passend geschenk: een schapenkaas… Na de viering in de kerk vond de receptie plaats in het VTI Spijker. Dit was een bijzondere locatie, aangezien het de school is waar Bart zijn middelbare studies volgde en waar zijn roeping tot priester voor het eerst klank kreeg.

Van Wechel

Bart Rombouts groeide op in Wechelder-

zande, waar hij in 2000 door monseigneur Van den Berghe tot priester werd gewijd. Hij startte zijn loopbaan als onderpastoor in Geel, een taak die later werd uitgebreid tot de zorg voor vier parochies in die regio.

In 2011 maakte hij de overstap naar Hoogstraten, waar hij begon als pastoor van Sint-Katharina en Sint-Clemens in Minderhout. Deze start gaf hem de kans om rustig in te werken. Zijn werkgebied breidde evenwel snel uit: vanaf 2013 kreeg hij de twee parochies van Rijkevorsel erbij, en in de loop van 2014 werd hij ook benoemd tot pastoor van de parochie Wortel.

Als pastoor van vijf parochies was hij vanaf het begin nauw betrokken bij de voorbereiding en de uitbouw van de pastorale eenheid. Die werd opgericht in april 2016 en bestond uit de geloofskernen van Groot Hoogstraten en Rijkevorsel. Op 1 september 2024 werd het gebied nog verder uitgebreid met Brecht, Sint-Lenaarts en Loenhout.

Kwarteeuw

In het voorjaar was Bart enkele maanden afwezig omwille van ziekte. Zijn taken werden in die periode tijdelijk overgeno -

Pastoor Bart: 25 jaar priester, 50 jaar jong. ©

men door, zoals hij zelf zegt, ‘het fantastische team’ van de pastorale eenheid. Nu was het moment gekomen om dankbaar terug te kijken op een kwarteeuw van geloof, toewijding en verbondenheid. Een welgemeende proficiat en dank aan onze pastoor Bart is beslist op z’n plaats. We sluiten ons dus graag aan bij de vele wensen voor nog veel goede en gezonde jaren als een ‘goede herder’ in onze gemeenschap. (rob)

Verbondenheid was het thema van de viering. © Danny Hereijgers

Academische zitting ‘Vijfhonderd jaar Sint-Katharinakerk’

ERFGOED Op zaterdag 15 november wordt het jubileumjaar ‘Vijfhonderd jaar Sint-Katharinakerk’ plechtig afgesloten met een academische zitting om 14 uur in de kerk. Het programma voorziet verschillende sprekers, afgewisseld met muzikale intermezzo’s.

Burgemeester Tinne Rombouts opent met ‘Sterke vrouwen.’ Wijnand W Mijnhardt, auteur van het boek ”Het verdriet van Elisabeth van Culemborg” gaat daar verder op in. Hij belicht Elisabeth, de oudste dochter van heer Jasper en zijn vrouw Johanna van Culemborg. De familie heeft echter een groot probleem: erfgename Elisabeth is weliswaar rijk, maar brengt in twee huwelijken geen kinderen ter wereld. Hoe voorkomt ze dat haar dynastie in de vergetelheid raakt? En hoe kan ze een verblijf in het vagevuur vermijden nu ze de goddelijke opdracht om een zoon te baren niet heeft volbracht?

Karin Decoster, voorzitter van de Mechelse stadsgidsen, geeft een toelichting over de bouwmeesters Keldermans. Dit Mechelse bouwmeestersgeslacht verovert vanaf de tweede helft van de 15e eeuw de Lage Landen. Ze worden de ho -

farchitecten van Keizer Karel V. Eén telg werkt zelfs mee aan de gotische kathedraal van Salamanca. Van Alkmaar over Utrecht en Middelburg, van Lier tot in Hoogstraten, van Zoutleeuw tot Tongerlo: overal bouwen de Keldermansen kerken en gebouwen in Brabantse gotiek.

Tenslotte belicht schepen van Cultuur

Arnold Wittenberg de culturele plannen met de Sint-Katharinakerk.

Het geheel wordt tussendoor gekruid door korte muzikale intermezzo’s van de uit Hoogstraten afkomstige zangeres Sarah De Wilde. De afsluitende receptie wordt aangeboden door de stad. (fh)

Brassband BorderBrass gaat ‘above and beyond’

CONCERT Brassband BorderBrass uit

Hoogstraten pakt op zaterdag 15 november (deuren 19.15 - start concert 20 uur stipt) in het G.C. Hoogstraten Rabboenizaal uit met hun concert ’Above and Beyond’. Een muzikale avond met warme

koperklanken en meeslepende melodieen in een gevarieerd programma. Er zijn ook enkele optredens van eigen solisten. Dit alles onder leiding van dirigent Erwin Pallemans.

De toegangsprijs bedraagt 15 euro. Gra -

tis voor jongeren geboren na 2007. Kaarten kun je reserveren via bijgaande QR code. Ook de dienst toerisme Hoogstraten en de muzikanten kunnen de nodige tickets bezorgen. Meer info: tel. 03 314 15 46. (red)

DEZE MAAND

Drinkbussen voor kinderen in Zuid Afrikaanse townships

ONTWIKKELINGSSAMENWERKING

De Hoogstraatse Kato Lauryssen studeert Orthopedagogie aan de AP Hogeschool in Antwerpen. Op 22 augustus vertrok ze naar Plettenberg Bay in Zuid Afrika voor een stage van 4 maanden bij de organisatie ‘Born in Africa’. Samen met 5 medestudenten uit België en Nederland hebben ze nu een crowdfunding opgezet “Drinkbussen voor Zuid Afrika. Ze willen herbruikbare drinkbekers uitdelen aan kinderen en zo de berg lege plastic flesjes verminderen. Een eenvoudige oplossing voor een hardnekkig probleem in de townships.

Kato: “Tijdens ons werk op de scholen in de townships merkten we dat veel kinderen geen eigen drinkbus hebben. Ze kopen vaak frisdrank in de winkel, vol suiker en in plastic flesjes die nadien gewoon op straat belanden. Dat is natuurlijk niet zo gezond voor hén én helemaal niet goed voor het milieu. Daarom zijn we een actie gestart om hier iets aan te doen. Het is iets simpels, maar hopelijk wel doeltreffend.

We willen immers duurzame drinkbussen kopen voor zoveel mogelijk kinderen. Mogelijk kunnen we tweeduizend

Emma, Kato, Joris, Roos, Marie en Janne doen momenteel vrijwilligerswerk in Plettenberg Bay, Zuid-Afrika.

kinderen bereiken. Een drinkbus gaat lang mee en moedigt hen aan om water te drinken. Dat helpt het afval te verminderen. Voor 6 euro schenk je al één kind zo’n drinkbus. We zijn we momenteel nog in onderhandeling om de beste en meest duurzame optie te vinden.”

Kansarm

De derdejaarsstudenten verblijven tot midden december in Plettenberg Bay. Hun stageplek, de ngo Born in Africa, begeleidt kinderen uit kansarme gezinnen in de Bitou-streek, met nadruk op vorming en persoonlijke ontwikkeling. “Overdag geven we wiskundelessen of helpen we bij schoolwerk, in de namiddag organiseren we activiteiten tijdens de naschoolse opvang.”

Als de crowdfunding aanslaat, hopen de studenten de actie nog grootser aan te pakken. “We zouden graag uitbreiden naar meer scholen en misschien zo wel tweeduizend kinderen bereiken,” klinkt het. “Maar voorlopig focussen we op de eerste 400 bekers voor kinderen die verbonden zijn aan Born in Africa.”

Na de stage lopen de wegen van de stagiaires uiteen. Kato wil leerkracht worden in het buitengewoon onderwijs, Joris denkt aan een vervolgstudie psychologie aan de VUB, Roos gaat reizen

en kiest daarna mogelijk voor een studie psychologie, Emma ziet een toekomst in de journalistiek wel zitten en Janne en Marie houden voorlopig alle opties open.

Ook een steentje bijdragen aan deze crowdfunding? Elke gift is welkom op https://whydonate.com/nl/fundraising/drinkbussen-voor-zuid-afrika. Van harte aanbevolen! (rob)

BLOEDAFNAMES 2025 HOOGSTRATEN

Rode Kruislokaal, Slommershof 18 17.30 - 20.30 uur vr 14/11 en vr 21/11

_____ MEER

Refter school De Meerpaal, Terbeeksestraat 6 17.30 - 20.30 uur 3/12

_____ MEERLE

Parchiezaal Ons Thuis, Gemeenteplein 2 17.30-20.30 uur 8/12

Afspraak maken via donorportaal.rodekruis.be of gratis telefoonnummer 0800 777 00

Euregio ook in Hoogstraten met “Crossing Roads”

CONCERT Het Euregio Jeugdorkest (EJO) bestaat 40 jaar en blikt voor die gelegenheid zowel naar het verleden als de toekomst. Met “Crossing Roads” staan ze de eerstkomende maanden op podia in Nederland en Vlaanderen. Op 10 januari doen ze daarbij ook Hoogstraten aan. Liefhebbers kunnen alvast kaarten reserveren. Het orkest o.l.v. Hans Casteleyn behoeft allicht geen introductie meer. Gastsoliste is dit keer de twaalfjarige Akari Bastiaens, winnares van het Prinses Christina Concours 2025.

“Crossing Roads” biedt een avontuurlijk programma waar allerlei wegen elkaar kruisen. Voor de pauze weerklinken de bekende tonen van Rossini’s ‘Ouverture tot Willem Tell’. Vervolgens ‘Piet Hein Rhapsody’ (P. Van Anrooy) en het ‘Pianoconcerto in G’ van Ravel met Akari Bastiaens als soliste. Na de pauze volgen nog

Holst met het minder bekende ‘The Ballet from The Perfect Fool’, de kaskraker ‘Suite uit De Vuurvogel’ van Stravinsky en twee werken van John Williams, ‘Scherzo for motorcycle and orchestra’ en ‘Raider’s March from Indiana Jones’.

Akari Bastiaens kreeg haar eerste podiumervaring toen ze nog maar vijf jaar oud was. Sindsdien won ze meerdere nationale en internationale wedstrijden, o.m. in 2023 MozArte in Aken en in 2024 het pianoconcours voor jonge musici in Enschede. Dit jaar schreef ze de Eerste Prijs, de Persprijs en de Publieksprijs op het Prinses Christina Concours op haar naam, evenals de eerste prijs op het In -

Voorleesweek van en in de Bib

BIBLIOTHEEK Van 22 tot 30 november organiseren de bibliotheken een voorleesweek. Het motto is dit jaar in ieder geval kristalhelder: ‘Blijf voorlezen!’ Een terecht oproep overigens, ook als je kind zelf al kan lezen blijven de voordelen van voorlezen doorwerken. Wat er naar aanleiding hiervan op het programma staat?

Voorlezen

Op zaterdagvoormiddag 22 november is er voorlezen voor volwassenen door de studenten van de academie WOORD. Ook voor de volwassen lezer stimuleert het taalontwikkeling, wakkert de verbeeldingskracht aan en verhoogt je empathie. En het blijft simpelweg leuk om naar verhalen te luisteren en je gedachten de vrije loop te laten.

Natuurlijk wordt er ook voor kinderen voorgelezen. In de Hoofdbib Lindendreef is dat op zaterdag 22en 29 november van 10 tot 12 uur, evenals op woensdag 26 november van 14 tot 16 uur. In BiB Meer kan je terecht op woensdag 26 november van 15.30 tot 16.30 uur.

Tijdens de week lanceert de BiB de nieuwe verteltasjes waarmee je voor een periode van vier weken thuis aan de slag kan. In elk tasje vind je drie boeken en een spelletje of puzzeltje rond een bepaald thema bv. op het potje, groenten en fruit, het alfabet.

Spelletjes

De spelletjesavond behoeft niet veel uitleg meer. Dit keer is die op dinsdag 18 november van 18.30 tot 22.30 uur. De activiteit is gratis, inschrijven is niet nodig. Enkele vrijwilligers geven uitleg over de spelregels, als je deze nog niet kent.

Op volgende dagen in november is de BiB gesloten: zaterdag 1 november (Allerheiligen), maandag 10 november (brugdag) en dinsdag 11 november (Wapenstilstand).

Wie een uitleentermijn wil verlengen, kan dat op https://hoogstraten.bibliotheek.be. Klik op de blauwe knop “Mijn

ternationale Chopinconcours voor de Jeugd in Szafarnia (Polen).

Met het Euregio Jeugdorkest zijn er concerten op 25 oktober om 20 uur in Factorium Cultuurmakers in Tilburg; op 26 oktober om 14.30 uur in CC Zwanenberg in Heist-Op-den-Berg; op 29 november om 20 uur in de Concertzaal, Tilburg; op 30 november om 15 uur in de Warande in Turnhout (dit laatste is een ‘In Crescendo’ organisatie van Rotary, met als solisten Akari Bastiaens en Jef Neve). In januari volgen dan op 10 januari om 19.30 uur GC Hoogstraten, en een dag later om 11 uur de Singel in Antwerpen. (red)

Bibliotheek” en geef je e-mailadres en paswoord in. Heb je dit nog nooit gedaan? Klik dan op “Maak een profiel aan” om je te registreren. Je moet dit slechts eenmaal aanmaken, de volgende keer gebruik je je e-mailadres en zelfgekozen paswoord. (red)

DEZE MAAND

De charmes van de herfst…

NATUURBEHOUD Ieder seizoen heeft zijn charme. Maar misschien is de herfst wel hét moment om de natuur op haar mooist te beleven. Het programma van Natuurpunt Markvallei biedt deze maand voor elk wat wils: een wandeling in het Zwart Goor, leren spoorzoeken, een fotocafé, lezingen over oude landbouwtechnieken of Oeganda. Voor meer info of inschrijven kan je zoals altijd terecht op info@natuurpuntmarkvallei.be.

Zwart Goor

Op zondag 2 november maak je met de gidsen Koen, Stef en Jurgen kennis met het Zwart Goor op het grondgebied van de gemeente Merksplas. Vertrek om 13 uur aan de kerk van het Geheul, de wandeling is 3,5 à 4 km en duurt zo’n 2 tot 2,5 uur. Het afwisselende traject voert door heide, bos en weide. Aangepaste kledij en stevig schoeisel zijn een goed idee in dit natte seizoen.

Detective Joeri

Bioloog Joeri Cortens - bekend van radio en televisie - neemt je mee in de wondere wereld van het spoorzoeken. In drie theorieavonden en één excursie leer je hoe je sporen herkent van zoogdieren, vogels en insecten. Toch blijkt het in de praktijk vaak een hele uitdaging om de juiste passant te vinden. Er zijn theorieavonden op donderdag 6, 13 en 20 november (telkens van 19.30 tot 22 uur) en een excursie op zaterdag 22 november om de kennis in het veld toe te passen. Deelnemers ont-

vangen een uitgebreide syllabus van 47 pagina’s vol tips en herkenningsmateriaal. Deelnemen kost 36 euro voor leden, 74 euro voor niet-leden.

Oude landbouwmethodes

Laura Danckaert richt op 7 november de spots op oude landbouwmethoden die vandaag nog hun nut bewijzen, zeker in het kader van de klimaatverandering. “Hoe kunnen oude technieken en kennis een hedendaags antwoord of inspiratie bieden op huidige vragen rond biodiversiteit en waterbeheer? Dat onderzoeken Centrum Agrarische Geschiedenis (CAG) en Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland (KIEN) in het driejarige internationale pilootproject ‘Water & Land. Immaterieel erfgoed en duurzame ontwikkeling’ (2022-2025). Levende praktijken en vakmanschap zoals traditionele graslandbevloeiing (witteren), watermolenlandschappen, haagleiden, imkeren of composteren, kunnen milieu- en klimaatbeheer en beleid inspireren en informeren, of wetenschappelijk onderzoek voeden. Niet fast forward, maar past forward dus.” Haar voordracht begint om 20 uur. Inkom gratis. De deur gaat om 19.30 uur open.

Doorkijkjes

De fotowerkgroep organiseert op vrijdag 21 november een fotocafé rond het thema “doorkijkjes”. Iedereen is welkom. Je brengt enkel door je zelf genomen foto’s mee. Die worden besproken, zodat je

Laura Danckaert, afkomstig uit Hoogstraten, vertelt over oude landbouwtechnieken in De Klapekster.

heel wat technische kennis opdoet. Vijf foto’s over dit thema en vijf andere natuurfoto’s mogen worden doorgestuurd naar verschraegen.wim@telenet.be of meegebracht op een stick. Aanvang om 20 uur in de Klapekster.

Oeganda

Nog een Laura: op vrijdag 5 december is Laura Brosens te gast voor een lezing. Zij ging voor een stage in het Afrikaanse Oeganda werken en deelt haar ervaringen over haar tweede thuis, met “nieuwe indrukken, bijzondere ontmoetingen, waardevolle ervaringen en prachtige inzichten”. De gratis lezing begint om 20 uur, deur open om 19.30 uur. (ao)

Jaarboek Erfgoed Hoogstraten brengt vier boeiende verhalen

GESCHIEDENIS In haar nieuwe jaarboek brengt Erfgoed Hoogstraten vier uiteenlopende verhalen uit onze lokale geschiedenis. Voor 25 euro te koop bij Standaard Boekhandel, Visit Hoogstraten en het Stedelijk Museum Hoogstraten.

Bijna vijf eeuwen na haar dood blijft gravin Elisabeth van Culemborg tot de verbeelding spreken. Elize Van Opstal vergelijkt hoe adellijke dames zoals Elisabeth van Culemborg, Margareta van Oostenrijk en Maria van Luxemburg ervoor dat hun naam en dynastie bleven voortleven.

Miel Bolckmans geeft een inkijk in het 19de-eeuwse Wortel. Hij neemt de lezer mee naar 1867, toen de inboedel

van herberg De Lindenboom onder de hamer ging. De verkooplijst onthult een verrassend beeld van het dagelijkse leven van toen.

De restauratie van de negentiende-eeuwse brouwerswoning van Antoon Brosens en de bijhorende mouterij vormen een actueel thema. Jan Verheyen ontrafelt de bouwgeschiedenis en de verhalen van haar voorname bewoners.

Tot slot duikt Piet Van Deun in de woelige nasleep van de schoolstrijd in Hoogstraten. De oprichting van de Katholieke Kring in 1880 bracht niet alleen debat, maar ook spanningen binnen Toneelmaatschappij Sint-Cecilia. Voer voor drama, emotie en vurige conflicten. (fh)

DEZE MAAND

Snel boeken voor

Hotel Terminus

TONEEL Je kan nu al plaatsen reserveren voor een reeks hernemingen van Hotel Terminus door Plan B, een muzikale komedie van Jan Dufraing, Marc Koyen en René Michiels. De opvoeringen vinden plaats in Zaal Cecilia op donderdag 29 januari, zaterdag 31 januari, donderdag 5 februari, vrijdag 6 februari en zaterdag 7 februari.

Noteer alvast dat de deuren openen om 19 uur, de opvoeringen starten om 20 uur. Plaatsen kosten 15 EUR en kunnen alleen via mail gereserveerd worden: toneelplanb@gmail.com. Als je plaatsen reserveert, krijg je een betalingsuitnodiging. Na betaling ontvang je een bevestiging. (fh)

URBAN RUN Urban Run Hoogstraten is op zondag 9 november (in ons vorige nummer vermeldden we foutief dat dit vrijdag was) al aan de vijfde editie toe. Dit loop- en wandelevenement voert deelnemers langs en door tal van bijzondere en verrassende gebouwen. Het nieuwe parcours biedt de keuze uit 5-7 km of 9-11 km en gaat dwars door Hoogstraatse bedrijven, wat voor extra dynamiek en een blik achter de schermen zorgt. Deze editie start en eindigt aan het Klein Seminarie. De precieze locaties zullen snel bekend gemaakt worden, het gaat zeker richting ‘De Kluis’.

Sinds 2024 werken de organisatoren nauw samen met het schoolbestuur Mirho. En zoals altijd is de opbrengst van het evenement bestemd voor een lokaal en een internationaal goed doel. Dit keer is dat het solidariteitsfonds ‘Het Stenen Kindeke’, om kinderen en jongeren te ondersteunen die financiële barrières ervaren in hun onderwijstraject. De nood aan dit fonds is de laatste jaren sterk toege -

nomen, wat blijkt uit de stijging van het aantal onbetaalde schoolrekeningen. Voor veel gezinnen is een extra steuntje dus welgekomen. SISP vzw is een Belgische organisatie die zich inzet voor het verbeteren van de levenskwaliteit van de allerarmsten en drop-outs in verschil -

lende dorpen in Zuid-Kerala, India. SISP werkt er nauw samen met plaatselijke hulpverleners en autoriteiten. Meer dan goede redenen om de wandelen loopschoenen aan te trekken. Alle info van de Hoogstraatse Urban Run op: https://runforlife.be (rob)

30 - 7/7 open - 7u tot 23u 03 314 02 20 - 0471 62 44 79

Contactgroep Parkinson Hoogstraten hoopt op een steuntje in de rug

WELZIJN Eind 2024 startten enkele geengageerde Hoogstratenaren de “Contactgroep Parkinson Hoogstraten” op met ondersteuning van het Lokaal Dienstencentrum van Hoogstraten en de Vlaamse Parkinsonliga. Hun werking richt zich op de ruime regio rond Hoogstraten. De contactgroep organiseert het hele jaar door activiteiten die zich richten op informatie, beweging en ontmoeting voor mensen met Parkinson en hun mantelzorgers. Jaarlijks zijn er zo onder meer infomomenten rond diverse thema’s die mensen met Parkinson aanbelangen. Omdat beweging zo belangrijk is voor de parkinsonpatiënt, organiseert contactgroep Hoogstraten om de veertien dagen wandelingen van 2 of 4 km. Op die manier krijgen zoveel mogelijk mensen de kans om mee te wandelen en tegelijk sociale contacten op te bouwen en te onderhouden.

Toekomst

De contactgroep wil in de toekomst nog meer doen. Ze denken aan “start to … ” reeksen van beweegactiviteiten die een

gunstig effect hebben op personen met Parkinson. Zo worden de mogelijkheden bekeken om boksen, golf, petanque of bewegen op muziek te organiseren. De financiële steun waarover de vereniging beschikt, zal gebruikt worden om al deze activiteiten aan een verlaagd tarief aan te bieden en zo de drempel om deel te nemen zo laag mogelijk te houden. Verder zal er geïnvesteerd worden in materiaal zoals veiligheidshesjes en rugzakken met EHBO-materiaal om een veilig verloop te verzekeren.

De ziekte van Parkinson verloopt progressief en bij iedere persoon verschillend. Het leven van de patiënt en de mantelzorger kan aangenamer verlopen als op het juiste moment aangepaste zorg kan worden geboden. Ook hiervoor wordt de financiële steun benut. Het laat toe om mensen met Parkinson kennis te laten maken met het aanbod, de toepassingen en het gebruik van diverse hulpmiddelen. Dan gaat het bijvoorbeeld over hulpmiddelen bij de maaltijd, verplaatsingen, hygiënische zorg, ademhaling.

O ciële opening nieuw lokaal

vzw Krijt Op Tijd Meer & Biljartacademie Hoogstraten

Zaterdag 13 december

vanaf 18 uur

Vrijheid 30 te Hoogstraten

Met trots nodigen vzw Krijt Op Tijd Meer en de Biljartacademie Hoogstraten iedereen uit voor de o ciële opening van het nieuwe lokaal. Kom mee vieren, een kijkje nemen en eventueel... een balletje stoten! Iedereen welkom!

Steunen

De organisatie van alle activiteiten en infosessies kost geld – voor de huur van lokalen, de sprekers en lesgevers, de promotie, de aankoop van materialen. De Contactgroep Parkinson Hoogstraten ontvangt een toelage van de Vlaamse Parkinsonliga, maar die volstaat jammer genoeg niet voor het groeiende aanbod van deze nog jonge organisatie. Ze kunnen een extra steuntje dus meer dan goed gebruiken.

Meer informatie over de werking van de Contactgroep Parkinson en de manier waarop je hen kan ondersteunen, vind je op de website www.parkinsonliga.be.

De stuurgroep van de lokale afdeling bestaat uit May Fockaert - Trees Mertens - Hilt Rigouts - Veerle Stryckers - Rit Van Aert - Lien Vandenbergh - Eric Weyler. Je kan hen ook via mail bereiken hoogstraten@parkinsonliga.be, of telefonisch Trees Mertens 0478 34 63 61 en Hilt Rigouts 0478 24 76 79.

achter in de tuin voorbij de wasdraad en de schommel was het grote bos donker en dreigend vol monsters en draken

vandaag zit ik op de oude schommel en zie het grote bos: een handvol bomen een paadje dat kronkelt tussen de struiken ’s avonds scharrelen egels hier hun kostje rond

marleen

REDACTIEADRES

Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten tel. 0472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

� Hoogstraten:

Patrick Melis 0497 41 40 29 hoogstraten@demaand.be

� Meer: Marcel Adriaensen tel. 03 315 90 40 meer@demaand.be

� Meerle:

Jan Fret tel. 03 315 88 54 meerle@demaand.be

� Meersel-Dreef: Jef Jacobs

tel. 03 315 73 64 meersel-dreef@demaand.be

� Minderhout: minderhout@demaand.be

� Wortel: wortel@demaand.be

SPORTNIEUWS

Rob Brosens tel. 0478 59 58 18 sport@demaand.be

Niet alle beeldmateriaal wordt ons met auteursgegevens overgemaakt. Neem contact op met de redactie voor eventuele rechten.

ADVERTENTIES

Jan Croes

tel. 0477 66 11 60 advertenties@demaand be

SECRETARIAAT/DRUKWERKEN

Emilia Horsten Begijnhof 27 2320 Hoogstraten tel. 03 314 51 03 abonnementen@demaand.be administratie@demaand.be

Verantwoordelijke uitgever: F. Brosens, Begijnhof 27 2320 Hoogstraten

De Leemstraat houdt warme ‘Babbel

bij de Buren’

GEBUURTE Op zondagnamiddag 5 oktober organiseerden zeven enthousiaste dames de eerste editie van ‘Babbel bij de Buren’ voor de inwoners van de Leemstraat (en zijstraten). Ondanks de wind en voorspelde regen werd dat met 80 deelnemers een onverwacht groot succes. Het organisatiecomité bestond uit Inge De Swerdt, Lieve Boeykens, Sanne Janssens, Ans Van Bavel, Nancy Nijs en Magda Deceuster, aangevuld met Mieke Luyts die werkt als sociaal-cultureel werker bij Avansa Kempen.

Alle inwoners van de Leemstraat, Leemakker, Molenakker, Withof en een stuk van de Molenstraat werden uitgenodigd voor een gezellige picknick. Daartoe verzamelde iedereen aan de schapenweide in het midden van de Leemstraat, om verder te wandelen richting de watermolen. Daar werd een drankje voorzien en konden de buren gezellig met elkaar kennismaken.

Avansa

Mieke werkt bij Avansa Kempen. “We zijn een sociaal-culturele organisatie die werkt rond allerlei maatschappelijke thema’s. Onze missie is: samen bouwen aan de wereld. We willen in al onze projecten mensen samenbrengen en samen komen tot veranderingen die er toe doen. Vandaag ben ik hier met het project ‘Babbel bij de buren’, waar we op zoek gaan naar straten in de Kempen waar nog geen straat- of buurtwerking is. De straat of wijk moet minstens 50 woningen tellen met liefst een mix van mensen die er al langer wonen en nieuwere gezichten. Hier willen we telkens een eer-

ste burenbijeenkomst organiseren: voor én door de buren.”

Via via kwam ze bij de Leemstraat terecht en ging ze stelselmatig bij een aantal mensen aanbellen met de vraag of ze interesse hadden om mee te werken aan dit project. “Uiteindelijk vond ik 6 gemotiveerde bewoners bereid om hun schouders onder dit project te zetten, zij steunden ons initiatief om meer verbinding tussen de inwoners van deze straat te creëren.”

Gedroomde locatie

“In juli hadden we onze eerste vergadering samen,” gaat Magda verder. “We moesten eerst elkaar nog leren kennen, maar dat ging vlot. Aanvankelijk was het opzet ‘Binnen bij de buren’: een open huizendag, waarbij we de buren zouden ontvangen in onze eigen woonkamers. Maar dat zagen we uiteindelijk niet zo zitten.”

“Dan hebben we voor een andere piste geopteerd, nl. een wandeling met een picknick,” vervolgt Ans. “Achter onze straat is er een gedroomde locatie om naartoe te wandelen: de watermolen. Dus besloten we om daar dan een gezellige buurtbabbel te organiseren met een drankje en een eigen picknick.”

“We hoopten vooraf op zo’n 35 deelnemers” zegt Lieve. “Uiteindelijk kwamen er 80 buren opdagen, van een half jaar tot 90 jaar, dus echt jong en oud. Dat overtrof onze stoutste verwachtingen”.

“Er heerste een heel gezellige sfeer en je zag dat de mensen genoten om elkaar

beter te leren kennen,” zegt Nancy. “Wij willen trouwens alle buren bedanken, evenals Avansa natuurlijk”.

Mannen?

Was dit een éénmalig evenement? “In

eerste instantie wel, maar nu hebben we eigenlijk veel zin om verder te doen,” antwoordt Sanne vastberaden. “We hebben al een aantal ideeën voor volgend jaar. En misschien gaan we wel proberen om twee buurtactiviteiten per jaar te organiseren.”

“Iedereen die mee de handen uit de mouwen wil steken is zeker welkom in ons groepje,” voegt Inge toe. “We zijn toevallig met allemaal vrouwen, maar mannen zijn ook zeker welkom… Maar ze moeten natuurlijk goed overweg kunnen met vrouwen!” (JL)

74 geïnteresseerden voor een babbel met de buren aan de watermolen.

Je kunt het echt niet zien, he…

SCHOOL SOLIDARITEIT VOORSTELLING De leerlingen van het Klein Seminarie zetten zich ook dit schooljaar in voor De Warmste Week. Met kunst en creativiteit geven ze aandacht aan wat vaak verborgen blijft. Op 28 november is er een vertoning van een theatervoorstelling (over leven met een niet zichtbare ziekte) van leerkracht Ilse Oostvogels, waarbij leerlingen een randprogramma verzorgen. Bezoekers kiezen zelf welk bedrag ze willen betalen voor hun inkomticket. De opbrengst van de

Een momentopname uit ‘Zenuwslopend’. (foto Jostijn Ligtvoet)

avond gaat integraal naar De Warmste Week.

Niet alle ziektes zijn zichtbaar aan de buitenkant. Juist dat maakt het soms zo moeilijk om ze te begrijpen of te benoemen. Vanuit dat gegeven werken leerlingen van het eerste tot het zesde middelbaar samen aan een schoolbreed muzisch project dat het onzichtbare zichtbaar wil maken. Ze zoeken creatieve, artistieke manieren om gevoelens, ervaringen en verhalen die vaak verborgen blijven een stem en een plaats te geven.

Publiek

Op vrijdagavond 28 november vanaf 19 uur vindt een publiek moment plaats in het auditorium van het Klein Seminarie. Centraal staat de verfilming van de theatervoorstelling ‘Zenuwslopend’, een speelse, muzikale, beeldende voorstelling over leven met een onzichtbare ziekte, waarin herkenning, hoop en veerkracht centraal staan. Bezoekers kunnen de voorstelling beleven in cinema-sfeer, op groot scherm.

Vooraf en nadien zorgen de leerlingen voor een klein, sfeervol randprogramma in de gang en het auditorium. Daar worden enkele kunstwerken van leerlingen getoond. Alles staat in het teken van het thema onzichtbaar ziek zijn en nodigt de bezoekers uit om even stil te staan bij wat vaak niet te zien is, maar wel diep gevoeld wordt.

Na de kerstvakantie krijgt het project een vervolg. Sommige ideeën zullen misschien opduiken in het dagelijkse schoolleven - bijvoorbeeld als een kunstwerk op de speelplaats, een poëtisch moment in de gangen of een publicatie online. Of… in een nieuw publiek Warmste Moment. Wat precies ontstaat, blijft dus nog open, maar één ding is zeker: het thema blijft leven binnen de schoolmuren.

Steun

De actie is geregistreerd als ‘Je kunt het echt niet zien, hè? (Klein Seminarie)’ op de website van De Warmste Week (en voor De Warmste Schoolbus). Bezoekers kunnen online een ticket ko -

DF kerstconcert met Vocarde

CONCERT De Davidsfondsafdeling van Hoogstraten nodigt dit jaar het ensemble Vocarde uit Dessel uit voor haar traditioneel kerstconcert, dit jaar op zaterdag 13 december om 20 uur in de begijnhofkerk. Onder de titel “Vocarde laat het Wonder klinken” brengt het ensemble een speciaal aangepast programma. De muziek wordt afgewisseld met een kerstverhaal. Hilde Vandamme begeleidt op piano.

Vocarde, voluit “Vocal Arts Dessel”, ont-

pen voor de actie, het geld komt dan rechtstreeks op de juiste plek terecht. Daarnaast kan je ook ter plaatse betalen. En wie er die avond niet bij kan zijn maar wel graag steunt, kan via de link/website een donatie doen.

De volledige link: https://acties.dewarmsteweek.be/nl-NL/project/je-kunt-het-echt-niet-zien-he-klein-seminarie?tab=overzicht)

Meer informatie en updates over de Warmste Avond op vrijdag 28 november zijn te vinden via de website en sociale media van het Klein Seminarie. (red)

stond in 2006 en bestaat uit zangers uit Dessel en omgeving die allen een zangopleiding volgden. In een bezetting van maximaal twaalf zangers brengt het onder leiding van Peter Claes meerstemmige muziek uit verschillende periodes en genres, zowel profaan als religieus. Daarbij wordt gezocht naar afwisseling in meerstemmigheid en de combinatie van zangers. Soms hoor je het volledige ensemble, maar er zijn ook duetten, trio’s, kwartetten en af en toe zelfs een solo.

Coderdojo en de digitale week

BIBLIOTHEEK Coderdojo, de club voor jonge programmeurs en hun begeleiders komt maandelijks samen in hun lokaal in de bibliotheek. Maar 11 oktober was hun zichtbaarheid wat groter. In het kader van de digitale week mocht het jeugdige programmeersvolk plaats nemen in het hart van de echte bibliotheek om indruk te maken op de passanten… Of dat gelukt is, laten we hier in het midden, maar de programmeurs in spé lieten zich alleszins niet afleiden en programmeerden er op los.

Misschien zitten er hier en daar thuis nog zo’n computerfans. Altijd welkom in de Coderdojo. De volgende vindt plaats op 8 november in de bibliotheek. De begeleiding is prima en de sfeer aangenaam. En in de bibliotheek kan je ook van alles ontlenen om thuis te oefenen. Er zijn enkele pakketjes met Micro:bits, een handleiding en oefeningen voor elk niveau. Je moet dus nog niet kunnen programmeren om er al mee aan de slag te gaan. (ma)

Programmeren tijdens de digitale week. Die van Coderdojo deden het afgelopen 11 oktober.

Kaarten kosten in voorverkoop €20, aan de kassa €25. Kinderen jonger dan 12 jaar mogen gratis binnen. De kaarten zijn te koop bij hoogstratendavidsfonds@telenet.be en toerisme@hoogstraten.be (fh)

Maak een kerstfoto voor de Warmste Week

SOLIDARITEIT Studio 27 en Coöperatie

Hoogstraten slaan de handen in mekaar voor een actie rond de Warmste Week. In de fotostudio in Rijkevorsel bouwt Studio 27 een kerstsetting waar gezinnen, families, vrienden, ... professionele foto’s kunnen laten trekken voor op kerstkaarten. Alle inkomsten gaan naar het goede doel.

De fotoshoots zullen plaatsvinden in de weekends van 22 - 23 en 29 - 30 november in hun locatie Merksplassesteenweg 97 in Rijkevorsel. Via hun website en socials zal een link beschikbaar zijn waardoor geïnteresseerden een tijdslot kunnen reserveren. (red)

Nieuw restaurant Lust 99 in Pastorij Begijnhof

en Mathias Francken (bediening)

HORECA Sinds kort heeft Hoogstraten er een klasse restaurant bij. Op woensdag 24 september opende immers het al langer aangekondigde Lust 99 haar deuren in de gerestaureerde pastorij van het Begijnhof aan de Vrijheid. Dit bleek al snel een schot in de roos. Verrassende gerechten en culinaire creaties willen Hoogstraten als ‘stadje met smaak’ bij de nek grijpen. Chef-kok Leander Francken en zijn team zijn immers niet aan hun proefstuk en kijken al terug op een aantal mooie ervaringen.

De opening van de nieuwe zaak werd op een goed moment ingepland. Het weekend dat aan de opening voorafging, lokte duizenden bezoekers naar Hoogstraten voor ‘ Hoogstraten in Groenten en Bloemen”. Lust 99 zette de week daarop haar deuren open voor een eerste kennismaking en de gelegenheid om reeds een primeur te boeken. De reserveringen liepen als een trein en de eerstvolgende weken was de zaak zo goed als volgeboekt. Leander Francken en sous-chef Tim Laurijssens in de keuken en het duo Mathias Francken en Kolette De Busser voor de bediening, kijken in ieder geval al terug op een schitterende start.

Verwennen

Wie de culinaire wereld van Hoogstraten een beetje kent, zal al wel vertrouwd geweest zijn met de broers Leander en Mathias Francken. Afkomstig uit Brecht, studeerden ze beiden af aan VTI Spijker en werkten daarna 5 jaar in het restaurant Lewis in Hoogstraten. In 2015 kreeg dit restaurant de Gastro-Bistro prijs.

Op zeker moment schoven Gert De Mangeleer en Joachim Boudens, chef-kok en gastheer van het sterrenrestaurant Hertog Jan uit Brugge hier aan tafel en dat viel blijkbaar wonderwel in de smaak. Nog tijdens hun terugrit naar Brugge belden ze Leander op met de vraag bij hen te komen werken. Deze moest er niet lang over twijfelen en greep de kans met beide handen aan. Gedurende een jaar heeft hij er zijn culinaire kennis kunnen verfijnen.

Na het Brugse avontuur kregen ze de kans om restaurant De Bosduif in Merksplas, aan de baan naar Turnhout, op te starten en uit te baten. Gedurende zes jaar

hebben ze deze zaak mede volgens een eigen concept met succes uitgebouwd.

Eigen project

Maar de interesse voor een eigen project groeide met de jaren tot er zich in Hoogstraten een mooie opportuniteit aanbood. De oude pastorij van het Begijnhof stond immers al een tijdje leeg en leek een schitterende locatie om het er op te wagen. Het was als liefde op het eerste zicht. En zo werd een contract opgemaakt met de kerkfabriek van het Begijnhof en kon het werk in juni beginnen. En werk was er voldoende. Gedurende drie maanden is er hard gewerkt om het concept klaar te krijgen tegen einde september. Leander is er van overtuigd dat er in Lust 99 voortaan een sterk team klaar staat om Hoogstraten te verwennen.

“Wij mikken vooral op tevreden klanten en we zien het volledig zitten”, zegt een nuchtere Leander. De zaak biedt plaats aan een 40-tal gasten en werkt met een aantal menu’s waarbij men echt de klanten wil verrassen met culinaire en kunstzinnige creaties. Uiteraard is er ook de mogelijkheid om à la carte te eten met een ruime keuze uit klassieke gerechten. Vanaf 12.00 tot 14.30 uur staat de deur open voor een betaalbare lunch waarbij steeds keuze is tussen vis- en vleesschotels. ’s Avonds vanaf 17.30 uur staat het team klaar om de bezoekers culinair te verwennen. Lust 99 is dagelijks open van woensdag tot en met zaterdag. (jh)

‘Wachten en andere Heldendaden’ door Tinello

TONEEL Van 20/11 tot 13/12 speelt Tinello haar eerste productie van dit seizoen. De keuze viel op ”Wachten en andere heldendaden”, een absurdistisch stuk geschreven door Freek Mariën in een regie van Michiel Van Opstal. Vijf bewakers staan voor een muur, ze blaken van trots en houden de wacht. Maar een onverwachte gebeurtenis zet hun vastgeroeste leven op losse schroeven. Plots zijn er geen zekerheden meer, manoeuvres lopen mank, harmonie wordt kakafonie en hun vertrouwde routines worden losgeslagen heldendaden Wat zou er achter de muur zitten?

De 37-jarige auteur Freek Mariën schrijft en maakt theater, hij studeerde Drama aan KASK Gent. Spelers van dienst zijn Hilde Van Tittelboom, Mieke Vervloet,

Kim Aernouts, Cis Verboven en Dirk Lambrechts. De regie is in handen van Michiel Van Opstal, theatermaker, docent en geluidsontwerper.

Praktisch: er zijn opvoeringen in zaal CeCilia op 20, 21, 22, 27, 28, 29/11 en 4, 5, 6, 11, 12, 13/12. Deuren 19.30 uur, aanvang 20 uur. Tickets kosten 15 euro, reserveren via info@tinello-toneelgezelschap. be. (jaf)

Kort en goed

KERMIS Kort en goed, zo zou je de nu al enkele jaren ingekorte versie van de kermis kunnen noemen. Zaterdag beginnen en maandag de laatste dag. Met uitzondering van de volksspelen.

Vogelpikplezier aan ’t Fortuin. Met een extra pluim voor de vrijwilligers die de jurytafels bevolken!

Lang leve de kindervolksspelen!

KERMIS Op zaterdag 4 oktober vonden 63 kleuters en 132 leerlingen van de lagere school de weg naar de jaarlijkse kindervolksspelen in de school. Dat leverde een onvergetelijke namiddag op met vele spelletjes en bonnetjes die zij op de kermis konden gebruiken. Er was die middag ook een kampioenenspel voor de lagere school. De prijsuitreiking vond plaats op dinsdag 7 oktober.

Vielen bij het kampioenenspel in de prijzen: 1ste lj meisjes 1 Ella-Maria Vermeiren, 2 Noor Verschueren; jongens 1 Niek Koyen, 2 Ad Rijvers 2de lj meisjes 1 Sam Lenaerts, 2 Lisa Schellekens; jongens 1 Lucas Ska, 2 Robbe Gysbrechts

3de lj meisjes 1 Rosa Willebrords, 2 Marie Verschueren; jongens

Geen nakermis meer, zoals vroeger. Maar de kermisvreugde lijkt er niet minder om, in grote getalen kwamen de mensen afgezakt naar het dorpscentrum... (ma)

Kurt Voet en het kermiscomité mogen tevreden zijn. Een recordaantal van 360 mensen nam deel aan de volksspelen. En het idee van op dinsdag volksspelen te houden leverde nog eens 70 kandidaten op. Echte die-hards met een goede kermisconditie.

1 Jul Verlinden, 2 Seb Koyen

4de lj meisjes 1 Fien Oomen, 2 Sienna Duverge Ziaz; jongens 1 Seb Verboven, 2 Luuk Koyen

5de lj meisjes 1 Sofie Antonissen, 2 Marie Verschueren; jongens 1 Raf Kerstens, 2 Mathisse Tilburgs

6de lj meisjes 1 Louise Van De Graaf, 2 Tess Vriends; jongens 1

Seger Van Beek, 2 Stan Beck

Het kinderkermiscomité doet er alles aan om de traditie van de kindervolksspelen in ere te houden. Dat kan maar dank zij de medewerking van de school, de vele vrijwilligers en sponsors. En dank zij de kinderen met hun ouders natuurlijk, want zonder hen zijn er geen volksspelen meer… (ma)

De uitslag wordt bekend gemaakt, de medailles en prijzen zijn verdeeld. Iedereen krijgt bonnetjes en dan... hup naar de kermis!

Opnieuw heel wat deelnemers aan de kindervolksspelen

Is Betsy Van Gorp de oudste kermisuitbaatster?

KERMIS De kranige jongedame op de foto is 88 lentes jong. Betsy Van Gorp kwam iedere dag op eigen houtje van Betekom naar Meer om hier haar kermiskraam open te houden en de kindjes blij te maken. Zij baatte de afgelopen kermis de ballenkraam Happy Hippo uit (die met de nijlpaarden dus).

Ze woont weliswaar in Betekom, maar heeft een duidelijke link met Hoogstraten. Haar meter was Betsy Van Camp. De familie Van Camp was in de jaren 6070-80 bekend als ‘oudijzermarchand’, zo noemde men in die jaren een handelaar in oudijzer. Bovendien baatte de familie Van Camp een paardenmolen uit waarmee ze in de Kempen van kermis naar kermis trokken. De ietwat oudere Hoogstratenaren herinneren zich zeker nog Swa Van Camp. (ma)

Halloweentocht van de Landelijke Gilde

WANDELING De Landelijke Gilde Meer, geholpen door Ferm, houdt op vrijdag 31 oktober in het domein van de Mosten een Halloweentocht. Een spannende activiteit voor kinderen (en volwassenen) die houden van een portie griezelen in het donker. Langs het traject van 4 km dwalen er enge, geheimzinnige figuren en staan er spannende gebeurtenissen te wachten!

Onderweg is er een tussenstop voor een pittige pompoensoep. Griezelig lekker! De griezeltocht start in groepjes tussen 19 en 21.30 uur bij Jan Van Dun in de Eindsestraat 16. Inschrijven kon tot 28/10 bij LG Meer via Ronnie Jansen GSM 0496284588, mail: landelijkegildemeer@gmail.com. Deelname kost 8 euro voor volwassenen, 3 euro voor kinderen jonger dan 12 jaar. (ma)

66-jarigen in de Kloosterzaal

REÜNIE De 65-jarigen vonden hun reunie in de Kloosterzaal vorig jaar best leuk. Dat smaakte blijkbaar naar meer, want een jaar later deden ze dat gewoon nog eens een keer. En het zal waarschijnlijk een jaarlijkse gewoonte worden, want je wordt hier toch een stukje in de watten gelegd. Eten aan democratische prijs, bediening door allervriendelijkste vrijwilligers, aangenaam gezelschap van de ’vaste kliek’ eters.

Dat de zaal nog trakteerde op achtergrondmuziek maakt de sfeer nog een stukje aangenamer. Een aanrader dus, om dinsdagmiddag in de Kloosterzaal te komen eten. Zelf ook eens doen! (ma)

Teerfeest van de Eendracht

FANFARE Op vrijdag 3 oktober kon Fanfare ‘De Eendracht’ een vrolijke noot laten klinken bij het inzetten van de Meerse kermis ! Door het slechte weer kon er enkel in de Meerse cafés muziek worden gemaakt en ook nog even voor café Victoria. Het werd erg gewaardeerd. Nu staan het jaarlijkse teerfeest en het nieuwe werkjaar op het programma.

Naar traditie worden de overleden leden en ereleden van Fanfare ’De Eendracht’ herdacht; dit jaar is dat in de eucharistieviering van zaterdag 15 november om 18 uur.

De muzikanten van de fanfare luisteren deze viering op onder de leiding van dirigent Marleen Proost. Vervolgens gaat het naar de lagere school voor het teer-

feest met een maaltijd en daarna dans en vermaak voor jong en oud.

De lessen voor de opleiding tot muzikant zijn overigens opnieuw gestart. Geïnteresseerden - zowel jonge als minder jonge liefhebbers - kunnen zich melden bij Luc Van Bladel op tel. 0478/58.18.70. (ma)

Op de muziekfeesten van de Eendracht brachten bevriende maatschappijen een concert. Een goed gevulde zaal kon genieten van de opvoeringen.

GILDE Op 1 november houdt de Sint-Jorisgilde van Meer haar pannenkoekendag. Tussen 9 uur ’s ochtends en 17 uur ’s avonds kun je genieten van vers gebakken pannenkoeken in een gezellige, gemoedelijke sfeer. Ideaal voor een babbel bij een kop koffie of een pint.

Je kent het wel: familie of vrienden die je al lang niet meer zag, die kom je op Allerheiligen tegen op het kerkhof. Her-

inneringen ophalen aan iemand die inmiddels overleden is. “Hoeveel jaar zou het nu geleden zijn?” of “Zeg, die was toch getrouwd met…..?”

De opbrengst gaat integraal naar de gildeactiviteiten en lokale goede doelen. Lekker, gezellig én tegelijk ook nog een mooi initiatief steunen. Van harte aanbevolen dus op 1 november! (ma)

RADIO Het is alweer even geleden, maar het blijft vermeldenswaard: zaterdag 9 augustus werd een speciale dag voor radio Valencia. Stafke den draaier, D.J. van het eerste uur, had er die dag namelijk zijn 2000ste uitzending. Er zijn in België weinig collega’s die hem dit voordeden. Als secretaris van de radio houdt hij bovendien alle gegevens bij van de zender. Dat werd intussen al een gigantische ar-

chief met onder meer duizenden foto’s. Stafke begon bij Valencia in 1981. Die beginjaren noemt hij nog altijd de leukste en spannendste tijd. Sindsdien werden al zijn programma’s live uitgezonden. En dan mag er al eens een foutje in zitten, ook na meer dan 44 jaar. Wat de reden is om het zolang vol te kunnen houden?

“Gewoon jezelf blijven. En Meers blijven praten…” (ma)

PAARDEN Op het nationaal ponytornooi in Arendonk behaalde Bram Godrie twee kampioenenlinten. Met Smokey werd hij met springen nationaal kampi -

Bram en Smokey werden met springen nationaal kampioen stijl in CB.

oen stijl in CB. Bovendien maakte hij deel uit van het viertal midden dat nationaal kampioen werd. Dit is de hoogste reeks groepsdressuur viertallen onder leiding

van Tinne Van Hoof. De ponyclubs van het gewest rijden daarin samen. Het gewest Hoogstraten is terecht apetrots op deze winnaars. (ma)

winnende viertal

Dorpsraad terug op de sporen gezet

PARTICIPATIE

Na het afhaken van Cis Van Aperen en Elke Braspenning als voorzitter en secretaris in 2023 leidde de Meerlese dorpsraad een eerder sluimerend bestaan. Er dienden zich helaas geen nieuwe kandidaten aan. Omwille van het gemis aan een gedreven voorzitter, was er niet echt sprake meer van een structurele werking. Dus ook geen ‘dorpscafé’ of algemene vergadering meer in 2024 en 2025. Terwijl er toch best wat leeft in onze dorpsgemeenschap dat de aandacht van het stadbestuur verdient.

Het stadsbestuur lanceerde daarom in september een oproep aan de Meerlese verenigingen om hier verandering in te brengen. Eerder onverwacht gaven nogal wat mensen gehoor aan deze oproep. Op 23 september kwamen ze samen om te kijken hoe het verder kan en of er een nieuw bestuur kon samengesteld worden. En kijk, wat eigenlijk niet direct verwacht werd, werd toch werkelijkheid…

Katrijn Baets wil het voorzitterschap op zich nemen en kreeg prompt steun van Tamara Van Haperen die de taak als secretaris wil opnemen. Waarmee alvast één impasse voor een goede werking doorbroken werd: een gedreven duo dat het voortouw wil nemen. Op 14 oktober was er onder hun leiding een brainstormmoment over de manier waarop ze verder willen werken. Doel is om van de dorpsraad weer een gedegen overlegorgaan te maken en zo met het stadsbestuur te communiceren en de verlangens en bezorgdheden van de Meerlese inwoners aan onze bestuurders over te maken.

Hopelijk wordt de dorpsraad zo opnieuw een instrument in de participatie van onze dorpsgemeenschap bij het gemeentebeleid. We zullen het graag volgen er verslag over uitbrengen! (jaf)

Aperitiefconcert met Zanggroep Cadans

CONCERT We zijn er nog een poosje van verwijderd, maar de tijd gaat snel zodat het Kerstmis is nog haast voor je er erg in hebt… Naar goede gewoonte start in Meerle de kerstperiode met een aperitiefconcert ten voordele van de kerststal van Meerle. Dit jaar zal het matineeconcert op zondag 14 december verzorgd worden door de zanggroep Cadans uit het Nederlandse Oosterhout.

Dit meerstemmige gemengde koor onder leiding van dirigent Niels Loose telt 45 leden in de leeftijd van 40 jaar t/m 70+. Hun veelzijdige repertoire varieert van moderne popsongs tot licht klassieke muziek. Ze treden op in grotere en kleinere settings, organiseren ook eigen concerten, al dan niet in samenwerking

met andere koren, orkesten en solisten. Ook bij korenfestivals is Cadans een graag geziene gast.

Praktisch: zondag 14 december 2025 om 10.30 uur (deuren open vanaf 10 uur) in de Sint-Salvatorkerk, Gemeenteplein, Meerle. Kaarten zijn te verkrijgen bij de Dienst voor Toerisme Hoogstraten, bakkerij De Merel, ’t Winkeltje, Den Boergondiër, Kippenwinkeltje Stoffels en via kerststalmeerle@outlook.com. De inkom bedraagt 10 euro (kinderen - 12 gratis), inclusief een drankje (cava of fruitsap). Na het concert is er de mogelijkheid om aan een schappelijke prijs nog een cava of fruitsap te drinken. Dit is een organisatie van het Kerststalcomité. (jaf)

Bijzonder moment voor Adriaan en Maria…

BRILJANT IN MEERLE

JUBILEUM Op 22 oktober vieren Adriaan Van Bavel en Maria Hendrickx een bijzonder moment. Maar liefst 65 jaar geleden gaven ze elkaar het jawoord. Op 18 oktober vierden ze hun briljanten huwelijk met de familie, die hen via deze weg ook nog eens van harte proficiat wil wensen met deze prachtige mijlpaal! Wij sluiten ons daar van harte bij aan! (jaf)

Raf en Paula van Gammel naar Klein Eyssel…

JUBILEUM Op 15 oktober 2025 waren Raf Pauwels (90) en Paula Swaegers (87) van Klein Eyssel 65 jaar getrouwd. Hun verhaal begon lang geleden op een bal in Gammel, Rijkevorsel. Raf - blond en met lange armen - werd er op slag verliefd op Paula en haar gitzwarte haren. Een dans werd een gesprek, een blik werd een band… Sinds die avond hebben ze genoeg aan één ding: elkaar. Gezond, gelukkig, en samen – dat is voor hen meer dan genoeg. Of hoe liefde soms begint met één stap op de dansvloer. Van harte gefeliciteerd! (jaf)

GOUD IN MEERLE

JUBILEUM Gust Jespers en May Michielsen zijn allebei Meerlenaars in hart en nieren. Het paar woont al vele jaren op Jal, geheel en al naar hun tevredenheid. Deze zomer waren ze, vaneigens eveneens naar beider tevredenheid, 50 jaar getrouwd.

Dag op dag 50 jaar later, nl. op 12 juli 2025, vierden ze daarom feest met familie en vrienden. Daar hoort een feestelijk zomerse foto bij! En uiteraard horen daar ook wensen bij voor nog heel wat mooie en gezonde jaren… (jaf)

Alcoholvrije bieren proeven met Raak

VERENIGING Alcoholvrije bieren worden steeds populairder. Er worden er dan ook steeds meer gebrouwen en verkocht. Raak Meerle biedt je op 14 november de kans om hiermee kennis te maken in onze parochiezaal Ons Thuis. Ze stellen er 8 alcoholvrije bieren van verschillende bierstijlen (blond, pale ale, IPA, trappist, stout, enz.). Tussendoor krijg je meer uitleg over alcoholvrije bieren in het algemeen, zoals het brouwproces, en over de bieren die te proeven zijn en de bijhorende brouwerijen. Er worden hap -

jes voorzien om de smaken te neutraliseren en om de maag te vullen. Nadien kan je desgewenst nog even napraten met een (non)alcoholisch bier of een ander drankje.

Praktisch: vrijdag 14 november om 20 uur in parochiezaal Ons Thuis (zaaltje boven de keuken). Deelnemen kost 15 euro voor Raak-leden en huisgenoten, 20 euro voor niet-leden. Inschrijven voor donderdag 6 november via raakmeerle@gmail. com. (jaf)

Samana naar de Beekse Bergen Viergeslacht bij de familie Boudewijns

VERENIGING Voor hun traditionele Kermisuitstap koos Samana dit jaar voor een uitstap met een liftbus naar Safaripark De Beekse bergen in Hilvarenbeek. Ze konden deze uitstap voor een schappelijke prijs aanbieden aan de leden doordat twee organisaties een mooie gift hadden gedaan. Er waren 43 inschrijvingen, waarvan drie met rolstoel en negen met rollator.

Op 18 september werd verzamelen geblazen aan het voetbalveld waar er plaats genoeg was om iedereen op een gemakkelijke en veilige manier in de liftbus te installeren. De rit duurde een half uurtje. Een ‘Ranger’ stapte op de bus om uitleg over de dieren te geven tijdens de rondrit. Heel wat dieren waren vanuit de bus goed te bekijken.

De Beekse Bergen werken nauw samen met verschillende andere dierenparken voor kweekprogramma’s. Sinds de jaren ‘80 mogen er immers géén dieren meer uit het wild gehaald worden. De gids had nog heel wat meer weetjes - de giraf bevalt rechtstaande; er is 1000 kg vlees nodig per week om de 3 leeuwen te voederen; de zebra is een zwart paard met witte strepen…

Tijdens de pauze was er tijd voor het maken van een groepsfoto. De safari werd verdergezet tot rond 16 uur. Van Hilvarenbeek ging het vervolgens naar de Kaasboerin in Postel voor een broodmaaltijd en gezellig bijpraten. Om goed kwart na zeven arriveerde de bus veilig en wel weer in Meerle na deze erg fijne uitstap! (jaf)

VIERGESLACHT Op 3 september werd Leon Boudewijns geboren, zoontje van Jelle Boudewijns en Lien Horsten. Samen met papa Jelle (Hoogstraten), vokke Lu (Hoogstraten) en vovo Fons (Meerle) zorgde hij voor een viergeslacht bij de familie Boudewijns. Op z’n minst reden om te vieren…! (jaf)

Zestigers aan het feest

REÜNIE De borelingen uit 1965 die in Meerle hun jeugd doorbrachten, kwamen na tien jaar nog eens samen voor een reunie. Wie al wat jaren uit Meerle weg was en de veranderingen van het dorp met eigen ogen wilde zien kon eerst deelnemen aan een dorpswandeling. De anderen konden in het schutter-

slokaal al iets drinken. De 11 mannelijke en 19 vrouwelijke zestigers maakten er met een drankje en een hapje een gezellige avond van, waarbij de herinneringen van in de schooltijd volop de ronde deden. (jaf)

Heraangelegde schoolomgeving

SCHOOL Het kruispunt Kapelweg-Dreef (met op de hoek gemeentelijke basisschool ’t Dreefke) is nu volledig heraangelegd en het oogt allemaal mooi, maar… het mag misschien wel eens even kritisch bekeken worden, toch? De veiligheid van de kinderen in de nabijheid van de schoolomgeving is beslist prioritair, maar de wegen worden ook gebruikt door anderen die recht hebben op veiligheid, comfort en duidelijkheid. Voor wat het waard is, dus enkele kanttekeningen.

De kleine wegversmalling voor het kruispunt op de Dreef richting watermolen kan nog voor een beetje verwarring zorgen. Op het kruispunt geldt immers ook nog eens de voorrangsregel van rechts. De toekomst zal uitwijzen of het een goed idee was om deze versmalling dus zo uit te voeren, want voorbij de versmalling geldt, zoals gezegd, nog altijd voorrang van rechts.

Het zebrapad aan de schoolkant zou beter afgebakend worden met twee “julie” antiparkeerpalen, in plaats van één.

Bovendien kan het kruispunt aangevuld worden met een verkeersbord A7c rijbaanversmalling, eventueel gecombineerd met verkeersbord B19 smalle doorgang, voorrang verlenen aan de bestuurders die uit de tegenovergestelde richting komen en met verkeersbord B21 smalle doorgang, voorrang ten opzichte

van de bestuurders die uit de tegenovergestelde richting komen.

Nergens worden op de Dreef voorrangsborden geplaatst, in tegenstelling tot de situatie op Meersel/Heieinde. Uniformiteit in de bebouwde kom van het dorp is nochtans meer dan wenselijk.

Verder hadden de borden van het aardbeienfietspad en van het knooppuntennetwerk aan de verlichtingspaal bevestigd kunnen worden, een extra paal bij het zebrapad is onnodig en onhandig.

Vanuit de Kapelweg is het voor sommige fietsers niet duidelijk waar je nu juist moet gaan fietsen: op het fietspad links? of aan de rechterkant van de weg?

Het opnieuw aangelegde gedeelte van de Kapelweg is te smal. Nu al is de berm op twee plaatsen plat gereden, de eerste verkeerspaal hangt er al scheef bij, nog eventjes en die ligt helemaal plat… Dit heraangelegde stuk is gewoon te smal voor transport- en landbouwverkeer. (JJ)

Opnieuw verzakking in het fietspad langs de Mark

FIETSEN Het fietspad tussen

Meersel-Dreef en Nederland is na lang wachten nog maar pas hersteld of daar komt de volgende oeververzakking al. Dit keer tussen de stuw en de Eindsestraat/Zandbergstraat. Ondertussen is de plek al wel beveiligd, gelukkig, maar eerstdaags dreigt ook hier het fietspad mee de dieperik in te gaan.

De oevers van de Mark worden niet onderhouden, de kosten voor herstellingswerken gaan straks ongetwijfeld in versneld tempo de hoogte in. Wat is het goedkoopste? Regelmatig onderhoud of toenemende herstellingswerken? (JJ)

Mullerthal: ”Ein Trip in die Natur”

WANDELEN Mullerthal. Velen hebben er al wel eens van gehoord, maar wat maakt Mullerthal zo bijzonder? Wij maakten er alvast kennis mee… Overigens bleken er veel Belgische en Nederlandse wandelaars onderweg, zo hadden we ook een onverwachte ontmoeting met twee oud-Dreveniers.

Mullerthal ligt in het oosten van groothertogdom Luxemburg. Het is door Unesco erkend als Global Geopark, waarmee het uitzonderlijke geologische, culturele en natuurlijke belang wordt onderstreept. Ideaal om er eens te gaan wandelen, de regio staat bekend om adembenemende landschappen met groene bossen, kronkelende rivieren en imposante rotsformaties met kloven en labyrinten.

Ons logement lag in Bollendorf (Duitsland), een kleine 280 km vanaf Hoogstraten, aan de grensrivier Sauer met Luxemburg, dus de brug oversteken en vanaf dan is er gratis vervoer via meerdere buslijnen. Wel best eten en drinken meenemen voor de trip, er zijn immers bijna geen horecazaken waar je zomaar kunt aanlopen.

De Mullerthal trail zelf bedraagt in totaal 112 km. Wij wandelden route twee (moeilijkheidsgraad: moeilijk), er zijn ook nog route één (36 km) en route drie (37 km), met zelfs de mogelijkheid van enkele extra tours. Het zijn lusvormige wandelingen, na een hele dag doorwandelen kom je terug bij het startpunt. De moeilijkheidsgraad gaat van medium tot moeilijk. Je kan de GPX-route downloaden, maar de bordjes onderweg zijn ook heel duidelijk.

Ons startpunt was Echternach (Basiliek) en verder ging het naar Berdorf, Mullerthal, Hersberg en Scheidgen. Dit is dus één van de drie standaardroutes, we legden de afstand van 40 km af in drie etappes, snelheid en afstand zijn voor onze groep niet meer zo belangrijk. Je hebt wel

Echternach.

een 10 à 12 uren nodig. Stevige wandelschoenen zijn zeker geen luxe, het is ook uitkijken om niet uit te glijden op vochtige rotsen. Maar de doorwinterde wan -

Dreef Leeft - Dreef Weet

QUIZ Voor de tweede keer organiseert het comité Dreef Leeft de dorpsquiz ‘Dreef Weet!’. Deze heeft plaats bij de Paters, Dreef 42, op zaterdag 15 november vanaf 19.30 uur, om 20 uur wordt de eerste vraag gesteld.

Inschrijven doe je met minimum 4 en maximum 6 personen voor 3 november a.s. door een e-mail te sturen naar dreefleeft@gmail.com of via de QR code. Het inschrijfgeld bedraagt slechts 25 euro. Een uitgelezen kans om te laten zien dat jij bij de slimsten van het dorp bent! (JJ)

delaar en natuurliefhebber kan hier zijn hartje volledig uitleven. Een aanrader!

Meer info: www.mullerthal.lu (JJ)

SCHOOL De kledinginzameling is een leuke, duurzame en makkelijke manier om geld in te zamelen voor basisschool ’t Dreefke. De dagen worden korter, de bladeren vallen van de bomen, hoog tijd dus om die zomerkleren op te ruimen. Breng je oude kleding in een gesloten plastic zak naar de school van maandag 3 tot maandag 17 november, tussen 8.15 uur en 16.00 uur. Dat kan ook op zaterdag, via de Kapelweg en de zijpoort links van de school tot aan de overdekte stalling.

Alleen inleveren wat nog een tweede ronde mee kan. Wat mag er dus in? Dames-, heren- en kinderkleding, schoenen (per paar gestrikt), handtassen, riemen en pluche knuffels. En wat er niet in mag: kapotte/vieze/natte kleding, bedrijfskleding, uniformen, kussens en dekbedden.

Doen! Je helpt niet alleen de school, je draagt ook een steentje bij aan een duurzame toekomst, hergebruikte kleding maakt onderdeel uit van de circulaire economie.

NATUUR Soms kom je een dier tegen dat je nog niet had gezien, maar het is er dus wel… Zo ook de veenmol, ooit al wel eens van gehoord maar nog nooit gezien. Het exemplaar op de foto werd betrapt en gevangen tussen Klein en Groot Eyssel en is nadien ook weer vrijgelaten in de natuur. Boswachter Bart Hoeymans deed dit jaar in de Elsakker overigens al een vijftal waarnemingen van de veenmol, alsook een in Wortel-Kolonie. (zie ook www.waarnemingen.be)

: kledinginzameling ’t Dreefke, Kapelweg, van 3 tot 17 november. (JJ)

Het blijkt een ietwat bizar en prehistorisch lijkend diertje met een verborgen leven, ook wel aardkrekel of molkrekel genaamd. Het dier is niet altijd geliefd omdat het aan wortels en planten vreet en dus schade aan gewassen teweegbrengt of door het omwoelen van de grond een ravage onder jonge planten aanricht. Maar het zijn ook nuttige insecten want zij eten bij voorkeur insectenlarven, regenwormen, ritnaalden en engerlingen. Wikepedia leert ons meer over de veenmol (Gryllotalpa gryllotalpa, lat gryllus = krekel, talpa = mol). De naam ”veenmol” verwijst naar het veen of de zachte grond waaraan het insect de voorkeur geeft. Mannetjes worden 35 tot 45 millimeter lang, vrouwtjes 45 tot 70 millimeter. Het uiterlijk is redelijk ongewoon: een krekelachtig achterlijf met twee uitsteeksels, die dienen als tastorgaan en niet gebruikt kunnen worden om te steken. Verder de sterk gepantserde voorzijde en grote, krachtige voorpoten met opvallende klauwen. De voorpoten lijken wat op die van een echte mol, deze klauwen dienen om snel te graven. Het dier leidt een grotendeels ondergronds bestaan in een gangenstelsel en zoekt voedsel net onder het oppervlak. Objecten als stenen en stammen worden gebruikt om onder te schuilen. Veenmollen kunnen zowel vooruit als achteruit door hun nauwe gangen lopen.

Veenmollen zijn zelf ook een deel van het voedselketen. Ze vormen een lekkere maaltijd voor de hop, één van de mooiste vogels in Europa. Door de veenmol te beschermen, kan de hop dus misschien wel terugkomen als broedvogel in Vlaanderen. (JJ)

SCHOOL Heeft u nog wat tijd over en wil u zich nuttig maken? Gemeentelijke basisschool zoekt nog een flexibele middagtoezichter, met een vergoeding van 11 euro per uur. Meer info via email info@dreefke.be of gsm 0476 89.66.22. (JJ)

Derdejaars van Scharrel op ontdekking in het bos

SCHOOL “Aan het einde van de dag konden we maar één ding zeggen: we hebben heel wat nieuwe dingen geleerd!” –dat is althans het besluit van leerlingen van het 3de leerjaar van VBS Scharrel, die hun klaslokaal voor een dag hadden ingeruild voor het bos.

Daar hebben ze “veel geleerd én beleefd. Het was stil tussen de bomen, maar door ons gelach en geroezemoes werd het al snel wat levendiger. We ontdekten dat er heel wat verschillende soorten bomen zijn: loofbomen en naaldbomen, met elk hun eigen bladeren, takken en vruchten. We leerden over de delen van een blad, zoals de nerven en het bladmoes, dat in de herfst prachtige kleuren krijgt. Ook zagen we dat er veel soorten bladranden bestaan – sommige glad, andere met kleine tandjes.”

En er bleek nog veel meer te ontdekken:

“We vonden eikels van verschillende soorten eiken, zoals de zomereik en de Amerikaanse eik. En wist je dat er dikke en dunne kastanjes bestaan? De tamme kastanje kun je zelfs eten. We mochten ook zelf dingen proeven van de struiken (dit hadden de juffen meegebracht) –spannend, maar lekker!”

Geen herfstbos zonder paddenstoelen. “Sommige waren wit, andere hadden een ring of een zwamvlok. Een paddenstoel bestaat uit verschillende delen: de hoed, de ring, de zwamvlok en de beurs. We ontdekten ook dat sommige zwammen vanbinnen kleine ‘vakjes’ hebben en zelfs kunnen openspringen. Een bos heeft bovendien vier lagen, waarin allerlei planten en dieren leven. We zagen sporen van dieren en leerden dat eekhoorns dennenappels leeg peuteren – een ontdekking!”

Maar hoeveel er ook te ontdekken was, het belangrijkste moest nog volgen. “Er waren zoveel kleuren, geuren en vormen om te bewonderen. We hebben gevoeld aan vruchten, geluisterd naar de stilte, gekeken naar de nerven van bladeren en genoten van alles wat de natuur te bieden heeft. In de namiddag kwam het hoogtepunt van onze uitstap: spelen in het speelbos en kampen bouwen!” (red)

Het eerste blad waaraan je denkt!

Wielerclub Papillon pakt opnieuw uit met toertocht

FIETSEN De herfst is in het land, en dat betekent ook weer de start van de veldtoertochten in onze regio. De toertocht van WTC Papillon uit Minderhout (Hoogstraten) is een vaste waarde voor wie uitkijkt naar een deugddoend tochtje door de bossen met de mountainbike of gravelfiets. Dit jaar vindt de veldtoertocht plaats op zondag 2 november.

De parcoursbouwers van WTC Papillon zorgen er ook nu voor er voor elk wat wils is: een kidstoer van 23 kilometer, een tocht van 42 en van 56 kilometer en daarnaast graveltochten van 70 en 100 kilometer. Wie vorig jaar een van de graveltochten heeft gereden, hoeft niet te twijfelen, want er zijn nieuwe routes uitgestippeld.

De ritten gaan door mooie stukken natuur in de ruime omgeving van Minderhout. Je komt ook op plaatsen waar je normaal gezien niet met de fiets in mag. Op zondag 2 november kan dat met toestemming van de grondeigenaars.

Inschrijven voor de drie toertochten kan de dag zelf tussen 8 en 10 uur in de voetbalkantine van MVV, Heistraat 2A in Minderhout. Voor de graveltochten moet je vooraf inschrijven via de website van de Vlaamse Wielrijdersbond (www.vwb. be). De organisatoren zorgen voor een bevoorrading met eten en drinken, zodat de fietsers onderweg op krachten kunnen komen.

Tot slot nog dit: het is best mogelijk dat je bij het inschrijven of onderweg bekende gezichten tegenkomt. Het zou niet de eerste keer zijn dat renners of ex-renners zich komen inschrijven. Twee jaar geleden was Wout van Aert er bij om de veldtoertocht te rijden. (jaf)

Twee jaar geleden nam Wout van Aert deel aan de veldtoertocht.

Ferm Minderhout bakt, nu jij nog?

VERENIGING Ferm Minderhout bakt! Jij ook? Op 16 november organiseert Ferm een “Bake Off” in de Papboer in Minderhout. Wie graag bezig is met maken van lekkere zoete creaties en dit wil delen is van harte welgekomen (ook niet-leden). De zoetigheden worden gepresenteerd, tegen een schappelijke vergoeding kan je iets kiezen om te proeven en hier punten voor geven. Zo worden er nadien enkele prijsjes uitgedeeld. Een gedroomde invulling voor een lekkere en gezellige namiddag. Voor meer info: Fermminderhout@gmail.be.

De voorbije maanden zat Ferm niet stil. September was de bloemetjesmaand met de azaleaverkoop voor het goede doel Kom op Tegen Kanker. Verder was er een herfstbijeenkomst waarop genoten werd van een BBQ, een gezellige babbel en leuke sketches. Ook nog een succesvolle daguitstap naar Mechelen, een gesmaakte workshop waarbij croques centraal stonden, en nam men samen met Raak, Landelijke Gilden en fanfare De Marckezonen deel aan “Minderhout Zingt!” (red)

Vier mooie dames op een rij Dorpsraad kijkt vooruit naar de kersttijd

VIERGESLACHT Met de geboorte van Millie zorgde Kirsten voor een kleinkind voor mimi en een achterkleinkind voor moeke. Samen geeft dat vier prachtige dames op deze foto: Francine Verstappen (moeke - 83 jaar - Minderhout), Nancy Pinxteren (mimi - 58 jaar Hoogstraten), Kirsten Bertels (mama - 30 jaar - Oostmalle) en Millie stroobants, geboren op 16 juni 2025 en uiteraard ook wonend in Oostmalle. (jaf)

EINDEJAAR Nu de eindejaarsfeesten in het zicht komen, is de dorpsraad van Wortel volop bezig met de voorbereidingen van de kersttijd. Op zaterdag 6 december om 18 uur wordt de kerststal plechtig ingehuldigd. Deze werd gerenoveerd samen met de kerststalbouwers en met steun van Cera vennoten. De Wortelaren worden uitgenodigd om tijdens een receptie te komen kijken naar de nieuwe beelden en het resultaat van de renovatie. Daarna gaat de stal open, voor wellicht weer veel bezoekers.

Een week later is er op Zaterdag 13 december de jaarlijkse kerstmarkt in De Boomkes. Daar zullen een twintigtal standjes van Wortelse verenigingen zijn, natuurlijk met de nodige hapjes en drankjes die bij zo’n avondmarkt horen. Iedereen is welkom tussen 16 en 22 uur in de mooi verlichte Boomkes. De inkom is gratis. Noteer het alvast in je agenda! (fh)

Wandeltellingen volgen de recreatiedruk in Wortel-Kolonie

NATUURBEHOUD WANDELEN Hoe combineer je een optimale wandelervaring met het behoud van natuur, rust en leefbaarheid? Die vraag staat centraal in een nieuw proefproject in Wortel-Kolonie. Met behulp van digitale tellers monitort Toerisme Provincie Antwerpen twee jaar lang het bezoekersgedrag in dit populaire grensgebied.

Evenwicht

Het project kadert binnen het Europese Interreg NWE MONA-programma en gebeurt in samenwerking met Natuurpunt en het Agentschap voor Natuur en Bos.

Sinds de coronaperiode kent wandelen een opvallende opmars, zeker in natuurgebieden zoals Wortel-Kolonie. Met zijn unieke landschap, status als UNESCO Werelderfgoed en de ligging in een erkend stiltegebied, is het domein uitgegroeid tot een echte publiekstrekker — ook voor Nederlandse bezoekers. “Wortel-Kolonie is een perfecte casestudy,” zegt gedeputeerde voor Toerisme Mireille Colson. “We willen inzicht krijgen in hoe mensen het gebied gebruiken, en waar de drukte eventueel voor spanningen zorgt. Alleen zo kunnen we gericht werken aan duurzaam wandeltoerisme.”

Hoe werkt het?

Data

Het is de eerste keer dat Toerisme Provincie Antwerpen zoveel meetpunten inzet in één gebied. De verzamelde data vormen de basis voor gerichte aanbevelingen rond infrastructuur, spreiding van bezoekers, communicatie en natuurbescherming. “Wandelen wordt steeds populairder, en dat juichen we toe,” aldus gedeputeerde Colson. “Maar het mag niet ten koste gaan van de natuur of de rust die mensen juist zoeken. Met dit onderzoek willen we goed onderbouwde keuzes maken die zorgen voor een evenwichtige toekomst, waarin wandelen een plezier blijft voor iedereen.”

Vanaf 2028 kunnen de meetinstrumenten ook op andere locaties ingezet worden, als onderdeel van een langetermijnstrategie voor duurzaam toerisme in de provincie Antwerpen. (ao)

Verspreid over het domein zijn een tiental digitale tellers geplaatst. Infraroodsensoren registreren wandelaars, terwijl magnetische lussen in het wegdek fietsers detecteren. De locaties van de meetpunten zijn gekozen in overleg met lokale partners: van natuurverenigingen en erfgoedorganisaties tot kennisinstellingen zoals KU Leuven en Breda University of Applied Sciences (BUas). Daarnaast worden in 2026 nog twee bevragingen georganiseerd: één bij bezoekers, en één bij bewoners. Die moeten aanvullende inzichten geven over de beleving en mogelijke knelpunten.

Sportnieuws: Rob Brosens - Alfred Oststraat 3, 2320 Hoogstraten, 0478 59 58 18 - sport@demaand.be

HVV sluit zwaar vierluik af met 7 op 12

VOETBAL HVV slaagde erin om een vierluik van wedstrijden, vooraf aangekondigd als zeer moeilijk tegen tegenstanders met duidelijke titelambities, op knappe wijze af te ronden. Ondanks een zware nederlaag op Hasselt, boekte Hoogstraten VV belangrijke winst tegen zowel Houtvenne als Ninove, en in het gelijkspel tegen Lyra-Lierse had het zelfs meer verdiend. Hiermee behaalde HVV 7 op 12 punten uit een loodzware reeks.

DHM: HVV stond voor 4 heel moeilijke wedstrijden, maar in de 1ste wedstrijd tegen Houtvenne werd al gewonnen. Dat was vast een meevaller. Was het een verdiende zege?

Frank Belmans: De wedstrijd op Houtvenne was er eentje met twee gezichten. De eerste helft acteerden we veel te zwak en stonden we met wat geluk maar met één doelpunt achter. De tweede helft kwamen we veel scherper uit de kleedkamer en namen we het commando over. De verdiende gelijkmaker viel een kwartiertje voor tijd en als dan in de laatste minuut van de wedstrijd onze jonge invaller Predhomme een wereldgoal maakt, is het natuurlijk even genieten.

DHM: Daarna werd in de thuiswedstrijd tegen Lyra-Lierse gelijk gespeeld en tegen Hasselt werd met zware cijfers verloren…

De thuiswedstrijd tegen het sterke Lyra Lierse was waarschijnlijk onze beste prestatie van dit seizoen. Een deugddoende en verdiende zege zagen we echter in de laatste minuut door onze neus geboord, wat op dat moment wel heel pijnlijk was. Vorige match euforie in de laatste minuut en nu grote teleurstelling maar dat hoort erbij hé.

De week erop naar “ De Spor”, ik moet zeggen op het slechtst mogelijke moment, en dat hebben we ook moeten bekopen. De tegengoals vielen dan ook nog eens op een heel slecht moment en dan moet je jammer genoeg de wet van de sterkste ondergaan. Niet plezant, maar daar kunnen we lessen uit trekken voor de toekomst. Dit mag zeker niet in het kopke kruipen.

DHM: In Ninove werd het opnieuw een overwinning. Was het team extra geprikkeld na de nederlaag op Hasselt?

Het was belangrijk om na de zware nederlaag in Hasselt een goed ‘resultaat’ te behalen in Ninove. De thuisploeg, één van de outsiders voor de titel, speelde een zeer sterke wedstrijd, had het balbezit maar zoals ik vooraf voorspeld had, kregen we kansen in de omschakeling. De 1 - 2 zege was gevleid, maar de teamprestatie tegen een zeer sterk Ninove was top. Met een 7 op 12 in deze 4 wedstrijden mogen we dus zeker niet klagen.

DHM: Nu volgen 2 thuiswedstrijden. Tegen Thes, een ploeg die nog niet verloor en tegen Tienen, een ploeg die in zijn eerste 6 wedstrijden nog geen overwinning kon optekenen. Wat verwacht je ervan?

Niet gaan zweven, de voetjes op de grond en elke week keihard werken om driepunters te scoren. Dat is en blijft de boodschap. Hopelijk kunnen we nu ook eens thuis onze supporters trakteren op een zege. Uiteraard is dat gemakkelijker gezegd dan gedaan. Eerst Thes met Fallou Fall en Medhi Naqqadi als bekende gezichten, een ploeg dat nog niet verloor en slechts 3 tegendoelpunten incasseerde en daarna Tienen dat in tegenstelling tot vorig jaar zijn start gemist heeft, maar desondanks enorm veel individuele kwaliteiten heeft om daar onderaan het klassement weg te geraken. Maar eerst de leider proberen over de knie te leggen. Komaan Rooikens!

Uitslagen

KFC Houtvenne - Hoogstraten VV 1 - 2 De thuisploeg domineerde het wedstrijdbegin en kwam ook op voorsprong. Pas halfweg de 2de helft ging Hoogstraten meer druk zetten en Timo Requin knalde de gelijkmaker binnen. Wat later brachten de paal en de doelman redding voor Houtvenne, maar het was de 18-jarige Lex Predhomme die de derby besliste in het voordeel van HVV. Hoogstraten VV - K Lyra-Lierse 2 - 2

HVV speelde sterk. Bij de rust had de match beslist kunnen zijn, maar in de 22ste minuut opende Lyra de score. Belfaqir kon tegenscoren met een mooi schot in de verste hoek. Toen Cassaert midden de 2de helft HVV op voorsprong bracht met een lob over de doelman, leek HVV zijn 4de overwinning te kunnen optekenen. In minuut 90 werd de nochtans verdiende overwinning teniet gedaan.

Sport. Hasselt - Hoogstraten VV 5 - 0 Hoogstraten trok een dubbele afweergordel op en vroege Hasseltse kansen bleven uit, tot 10 minuten voor rust de 1 - 0 gescoord werd door Dierckx. Het vertrouwen bij Hasselt groeide en wat later volgde de 2 - 0, tevens de ruststand. In de tweede helft werd het al snel een 3de keer gescoord. Uiteindelijk werd het een forfaitscore met een mooi doelpunt van Livio Milts (ex-HVV).

VK Ninove - Hoogstraten VV 1 - 2 Hoogstraten VV graaide in Ninove op een diefje de volle buit mee. In het begin van de wedstrijd werd een mooie actie van Belfaqir afgewerkt door Cassaert. Ninove reageerde meteen met een pegel op de deklat. De counter werd door Jonathan Mfumu over getrapt. Ninove domineerde maar kon niet scoren. Na rust miste de thuisploeg opnieuw een paar kansen. Het lot van Ninove werd bezegeld met een tweede treffer. Martijn Brandt verdubbelde de score in het slotkwartier. Pas in de 92ste minuut kon Ninove de eerredder maken. (rob)

Kalender HVV

Zondag 2 november 15 uur

KFC Merelbeke - Hoogstraten VV

Zaterdag 8 november 20 uur

Hoogstraten VV - KVV Zelzate

Zondag 16 november 15 uur

Belisia Bilzen SV - Hoogstraten VV

Zaterdag 22 november 20 uur

Hoogstraten VV - Cercle Brugge B

Eerste zeges voor KFC Meer en KVNA Wortel

VOETBAL Terwijl Meerle FC al denkt aan de periodetitel, behaalde KFC Meer zijn 1ste zeges in 2de provinciale. Ook KVNA Wortel behaalde zijn eerste overwinning in 3de. Minderhout VV behaalde slechts 2 puntjes in zijn laatste matchen, maar kijkt uit naar de komende derby’s.

Mooie derby’s op komst voor Minderhout VV

Slechts 2 punten in de laatste 4 wedstrijden voor Minderhout. Coach Donckers is nochtans tevreden over het spelbeeld en de prestaties van zijn spelers. Een nieuwe zege zit er zeker weer aan te komen, hopelijk in een van de volgende derby’s tegen KFC Meer of tegen Loenhout SK.

DHM: In 2 thuiswedstrijden tegen Lentezon en Vosselaar werd slechts 1 puntje behaald en Minderhout kon niet scoren.

Jo Doncker s: Dat klopt. We speelden nochtans 2 keer een zeer goede wedstrijd. De wedstrijd tegen Lentezon stond bol van de intensiteit en een strakke wind. Het tempo lag hoog en de 2 ploegen waren aan elkaar gewaagd. Details beslissen dan een dergelijke wedstrijd. Wij waren op een vrije trap niet alert genoeg nadat de bal tegen de paal waaide. Uiteindelijk werden we in de 90ste minuut nog gestuit door een uitstekende doelman die een kopbal van Sem Druyts nog uit het doel wist te houden. Tegen Vosselaar domineerden we 70 minuten de wedstrijd, echter uit de kansen die we creëerden moest altijd een doelpunt volgen. Scoorden we, dan wonnen we de wedstrijd. Soms is het voetbalspel simpel: we creeren wekelijks goede kansen maar ze moeten omgezet worden in doelpunten. Na deze 2 wedstrijden was ik wel zeer tevreden van het spelniveau, de werkijver van de jongens en het feit dat we tegen dergelijke ploegen gewoon mee kunnen en de bovenhand kunnen nemen.

DHM: In de volgende 2 uitwedstrijden werd ook 1 punt behaald. Zat er meer in?

Zeker en vast. Tegen Ezaart startten we uitstekend met een mooie goal van

Robbe Aerts. Hierna zorgden individuele fouten dat de thuisploeg terug in de wedstrijd kwam. Totaal onnodig, maar wanneer er in 2de provinciale teveel jongens hun niveau niet halen, kan je onmogelijk een wedstrijd winnen. Dit was dan ook totaal onnodig gezien onze 1ste 5 competitiewedstrijden.

In de week van Lille was er veel scherpte op de training en lieten de jongens duidelijk zien dat ze gingen antwoorden met de voeten. Dat hebben we op Lille ook laten zien. We hadden controle over de wedstrijd, verdedigden goed en maakten 2 uitstekende doelpunten via Sem Druyts en Dries Janssens. Het was 0 - 2 tijdens de rust en ook in de 2de helft hielden we de controle. Na 60’ komt eigenlijk uit het niets de 1 - 2 uit de lucht vallen en dan weet je dat het laatste half uur spannend zal worden. We bleven goed voetballen, verdedigden goed en kregen nog diverse mogelijkheden om de 1 - 3 te maken. Dit gebeurde niet en uiteindelijk viel in de 90ste minuut uit een vrije trap de 2 - 2. Zeer zuur aangezien we genoeg aanspraak maakten op 3 punten.

DHM: Ook de volgende tegenstrever KFC Meer kon zijn wedstrijd winnen. Wat verwacht je van de derby? Meer en Minderhout zijn teams van hetzelfde niveau. Details zullen wederom de match beslissen. We kennen elkaar goed en zullen beiden gebrand zijn om deze wedstrijd te winnen. We verwachten veel volk de zaterdagavond aan de Heistraat. Ik hoop op een wedstrijd zoals onze supporters dit in elke thuismatch al te zien hebben gekregen van ons. Goed voetbal met intensiteit en uiteindelijk een winnaar die het ook gewoon verdient. We gaan alleszins verder op ons elan en zullen er alles aan doen om een resultaat neer te zetten.

DHM: Interessante matchen op komst met ook de derby tegen Loenhout. Dat zijn de 2 belangrijkste derby’s van het jaar.

Dit zijn sowieso wedstrijden waar je naar uit kijkt. Wanneer de kalender bekend is, zijn dit de 1ste wedstrijden die je gaat op -

zoeken. Veel volk, veel sfeer en veel bekenden. Daar doe je het voor. We zitten gelukkig in een interessante reeks met veel aantrekkelijke tegenstanders. Loenhout en Meer zijn daarin vanzelfsprekend de uitschieters. Ik verwacht onze thuisaanhang op post om onze jongens massaal te steunen richting derbywinst.

KFC Meer boekt

1ste overwinning in 2de provinciale

De 1ste overwinning kwam er in match 6 en de week erop was er een 2de zege. Er werd in Meer 2 keer kermis gevierd, want het waren allebei thuismatchen. De derby tegen Minderhout komt er aan en KFC Meer is er klaar voor.

DHM: KFC Meer komt op dreef. De aanpassing naar het hogere niveau is gebeurd. 2 overwinning op rij. Dat heeft alvast deugd gedaan. Roy Muesen: De groep is ongelooflijk hard blijven werken en hing ondanks de mindere resultaten goed aan mekaar. Dat resulteerde altijd in intensieve, kwalitatieve trainingen. Dus je weet wel dat het intrinsiek goed zit. Maar op den duur heb je wel een overwinning nodig om die drive te behouden. Woorden geraken ook opgebruikt. De kermismatch tegen Balen hebben we dan ook aangepakt vanuit een positieve mindset en vooral met veel power. De jongens hebben die match vanaf het begin in handen genomen en dat resulteerde in een hele mooie eerste zege in 2de provinciale. Dat deed deugd en was het startsignaal voor een hele mooie kermis.

De kalender was ons gunstig gezind want ook met de nakermis stond een thuiswedstrijd op de agenda, deze keer tegen titelkandidaat Wezel. Een gemixte groep vedetten en jonge gasten met ongelooflijk veel individuele kwaliteiten. We moesten goed zijn om iets te rapen.

SPORT

En dat waren we, in die wedstrijd klopte alles. We presteerden op een zeer hoog niveau. We zijn amper in de problemen gekomen en hebben anderzijds nog enkele mooie kansen onbenut gelaten. Er viel niks op aan te dingen en dat was vooral te danken aan de mentaliteit die de spelers toonden: iedereen was op niveau en was bereid de vuile meters te maken voor mekaar. Hard werken loont.

DHM: Voordien behaalde Meer een punt tegen Broechem en was er de nederlaag in Pulle. Waren het logische uitslagen?

Ik denk dat we in die wedstrijden even goed 2 overwinningen hadden kunnen behalen. De match tegen Broechem was in de eerste helft gelijk opgaand maar na de pauze vond ik ons de betere ploeg met ook de beste kansen. Helaas misten we een kwartier voor tijd een strafschop en bleven we steken op een vervelend gelijkspel.

In Pulle daarentegen schoten we ons in de voet en slikten we vermijdbare tegengoals. Met de rust stonden we 2 - 0 in het krijt en was het alles of niets. Na 70 minuten spelen was de achterstand weg gespeeld en waren we vooral aan het kijken hoe we de winning goal konden forceren. Om dan finaal weer op een te vermijden tegengoal te botsen. Op het einde kregen we nog 2 prima kansen om alsnog een puntje uit de brand te slepen, maar dat lukte niet meer. Des te mooi dat de spelersgroep na dergelijk puntenverlies de moed niet heeft laten zakken, integendeel. Dat maakt dat ik als trainer op deze moment fier ben op mijn groep.

DHM: Na die overwinningen komt de match tegen Minderhout VV op het juiste moment. Kijk je ernaar uit? Wat verwacht je ervan?

Matchen tegen Minderhout staan altijd wat op zichzelf, ongeacht timing of rangschikking in de competitie. Dat we nu net 2 hele mooie overwinningen boekten, is natuurlijk wel goed voor het vertrouwen. Opvallend na de wedstrijd tegen Wezel was dat er bv al vrij snel gepraat werd over de match tegen MVV. Ik kijk er zelf in elk geval heel erg naar uit, natuurlijk ook omdat mijn maat Jo Donckers daar momenteel trainer is. En ik verwacht vooral een bijzonder gretig Meer. We gaan in elk geval naar daar om te winnen.

Eindelijk de 1ste overwinning voor KVNA Wortel

Met een gelijkspel tegen Brecht en een zege in de thuiswedstrijd tegen Oostmalle is KVNA Wortel eindelijk op dreef in 3de provinciale. Hopelijk is de trein vertrokken en volgen er nog mooie resultaten.

DHM: Daar is eindelijk die 1ste overwinning en nog wel tegen een ploeg die al heel wat zeges liet optekenen. Was het verdiend?

Glenn Verhoeven: Het was een verdiende overwinning. We waren vanaf het begin baas over de bal en hadden hun kwaliteiten vooraan zo goed als mogelijk lam gelegd zodat we de wedstrijd eigenlijk onder controle hadden. Een knappe teamprestatie, de beste van dit seizoen.

DHM: Na 2 nederlagen op verplaatsing (Ekeren en Vlimmeren) werd ook tegen Brecht een punt behaald. Waren het logische uitslagen?

Ekeren was die wedstrijd de betere ploeg en verdiende de overwinning, al waren het wel overdreven zware cijfers. Op hun eigen speelveld, kunstgras, laten ze niet veel liggen. Tegen Vlimmeren was het eigenlijk een match die gewonnen moest worden. We startten zwak en binnen 10 minuten stonden we 2 - 0 achter. Nadien pakken we de wedstrijd wel in handen en verdienen we eigenlijk minstens één punt op basis van het geleverde spel, zeker in de 2de helft. Tegen Brecht hadden we in de 1ste helft veel balbezit en hadden we de wedstrijd onder controle zonder zelf gevaarlijk te zijn. De tweede helft waren we veel beter en werden we ook gevaarlijker. Eigenlijk verdiende die wedstrijd maar 1 winnaar, Wortel. Maar ach -

teraf gezien waren we toch ook blij dat we nog eens een punt konden pakken.

DHM: Met dit gelijkspel en deze zege is Wortel definitief vertrokken?

We hebben nu 4 op 6 gepakt in 2 thuiswedstrijden, tegen toch moeilijke tegenstanders maar mede dankzij de steun van de toeschouwers hebben we de weg naar boven ingezet. We zullen er alles aan doen om de komende weken te bevestigen en op dit elan verder gaan. Te beginnen met een verplaatsing naar Turk Sport, waar enkel de 3 punten tellen om de knappe zege van tegen Oostmalle niet ”ongedaan” te maken en stelselmatig op te schuiven naar de linker kolom.

K Meerle FC gaat voor de periodetitel

De ploeg van Piet Van Bavel zit in de ‘winning mood’. 3 overwinningen op rij en mee op kop in de rangschikking (op 1 puntje van de leider met een match minder gespeeld). Met zijn kleine kern hoopt hij op weinig blessures zodat hij telkens een volwaardig team kan selecteren.

DHM: Na de rustdag pakte Meerle FC uit met een prachtige overwinning tegen Sint Jozef, een ploeg waarvan het in de beker van Antwerpen niet kon winnen.

Piet Van Bavel: Na een goede start aan de wedstrijd zakten we na een kwartier helemaal weg en gaven we de wedstrijd uit handen. Onze organisatie was helemaal weg en ook in balbezit kregen we geen voet meer aan de grond gezet. We gingen richting rust met een logische 0 - 1 achterstand. Maar kapitein Bjorn besliste hier anders over en kopte op slag van rust uit het niets de gelijkmaker binnen. Uiteraard een wereld van verschil.

Voorzitter Snels werd gevierd

Het eerste blad waaraan je denkt!

Rudi Snels, de slager van het dorp, werd gevierd omdat hij 15 jaar lang voorzitter was en ook omdat hij onlangs 60 is geworden. Het waren 15 jaren met vele mooie momenten, sportieve successen en vooral met heel veel sfeer, want daar zorgt hij voor. Proficiat.

Tijdens de rust hebben we de kopkes samen gestoken. 10 minuten na de rust stonden de bordjes al op 4 - 1 en konden we de wedstrijd controlerend uitspelen.

DHM: Daarna nog 2 overwinningen en wel 2 keer op verplaatsing. Het gaat K Meerle voor de wind.

Op Ranst werd het een logische en zakelijke overwinning.

Tegen een goed georganiseerd en fel Sint Lenaarts was het tot de laatste seconde

pompen of verzuipen en konden we opgelucht ademen na het laatst fluitsignaal. Zelf lieten we ook wel wat kansen liggen maar Sint Lenaarts was levensgevaarlijk op de tegenaanval. Keeper Toon (van Bavel) moest ons enkele keren in de wedstrijd houden. Maar we gingen met de 3 punten naar huis en onze opdracht was volbracht.

DHM: ’s Gravenwezel en Zandhoven, de 2 volgende tegenstrevers konden tot nog toe slechts 1 match winnen. Dat worden dus opnieuw 2 driepunters. Helaas zit voetbal iets minder logisch in elkaar. Je moet enkel en alleen naar jezelf kijken en zorgen dat je er elke week opnieuw staat. Wekelijks vallen er verassende uitslagen uit de bus. Maar door onze goede start behoort het behalen van de 1ste periodetitel tot de mogelijkheden. Hier willen we vol voor gaan zodat deelname aan de eindronde al verzekerd is.

Jammer genoeg moeten wij ook onze smalle kern in acht nemen. Dit weekend viel Lars (Van Bavel) voor lange tijd uit met een sleutelbeenbreuk. Verder beginnen de 1ste kwaaltjes te komen en moeten we ook rekening gaan houden met geschorsten via gele kaarten. Het is elke week opnieuw een uitdaging om een goede ploeg tussen de lijnen te krijgen.

Rik Aerts is een tevreden trainer van Minderhout VV

B

MVV B behaalde al 3 zeges. Er wordt goed getraind. Iedereen content, ook de coach.

DHM: Een overwinning tegen Zwarte Leeuw B, een ploeg die was gestart met 9 op 9. Dat is bijzonder knap. Was het verdiend?

Rik Aerts : De eerste helft waren we hun evenknie. Wij wisten 2 keer te scoren en zij misten hun kansen of stuitten op onze keeper. De 2de helft kwamen we er minder uit, op een paar gevaarlijke uitbraken na. Als wij van een ploeg als Zwarte Leeuw willen winnen, moeten we een topmentaliteit tonen en misschien ook een beetje geluk hebben op het juiste moment. Deze match waren deze ingrediënten beide aanwezig.

DHM: Ook een week eerder werd een 2de overwinning behaald. 1 - 0 thuis tegen Halle. Na een reeks van enkele nederlagen was dit een enorme opsteker, tegen mogelijks één van de sterkere ploegen uit de reeks. We toonden geen schrik en gingen uit van onze kansen. De 1ste helft kwamen we op voorsprong en deze gaven we niet meer af. De 2de helft hebben we enorm afgezien, maar we overleefden hun aanvalsgolven. Onze keeper was man van de match, en onze verdediging moest continu alert zijn op de vele voorzetten.

DHM: En nog eerder werd 2 maal verloren, tegen en in ’s Gravenwezel B en Antonia B. Waren het logische uitslagen?

De uitslag tegen ’s Gravenwezel was logisch. Vooraf dachten we misschien dit varkentje wel even te wassen, omdat ze toen nog 0 punten hadden. Echter met rust stonden we 4 - 0 in het krijt. We leverden een belabberde 1ste helft af en zij roken en pakten hun kans. De partij gaf een heel zure nasmaak en de week nadien hebben we de koppen dan ook even samen gestoken. Enkele dingen op en naast het veld werden aangepast.

Tegen Antonia (de week nadien) startten we terug met verse moed. We botsten op een sterke tegenstander die vlak voor rust de 1 - 0 scoorde uit een vrije trap. Er werd in de 2de helft ook nog stevig weerwerk geboden, maar de 2 - 0 kwamen we niet te boven. Tegen een ploeg die een maat te groot bleek, leverden we toch een goede prestatie. Al snel na de match bleek dat ze ook reglementair wat te veel goede spelers in hun opstelling hadden. Voor B-ploegen is er een beperking qua spelers die ook bij de A-ploeg aantraden. We werden hierop attent gemaakt en volgden de meldingsplicht op. We kregen de 3 punten via de groene tafel.

DHM: Gezien deze laatste overwinningen ben je een tevreden trainer, niet? Ja, al is het met deze nieuwe ploeg cruciaal om verder te kijken dan winnen of verliezen. Natuurlijk zijn de resultaten wel wat in het oog springt en overwinningen doen deugd. Ik ben zeker tevreden met de gang van zaken. Ik voel me prima op mijn gemak bij Minderhout en ik zit met 3 andere trainers die mij allen op een andere manier kunnen helpen. De spelers zijn bereid om goed te trainen en zaken die ik hen voorleg kunnen we bespreken. Als dan de laatste matchen blijkt hoe hard ze willen werken, stemt me dit zeer tevreden. (rob)

Uitslagen

20 en 21 september

K Minderh. VV - KFC Lente. Beerse 0 - 1

KFC Meer - KFC Broechem 0 - 0

KSK Ekeren Donk - KVNA Wortel 6 - 1

SK ’s Gravenw.

27 en 28 september Minderhout VV

Vlimm. Sport - KVNA Wortel

- 2 K Meerle FC - St Jozef Rijkevorsel

- 2 KFC Antonia B- Minderhout VV B 2 - 0 4 en 5 oktober KFC Ezaart Sp. - K Minderhout VV

en 12 oktober KVC Lille United - K Minderh. VV 2 - 2 KFC Meer - FC Wezel Sport B 1 - 0

Wortel - KVC Oostmalle 3 - 1

Lenaarts B - KFC Meerle 1 - 2

VV B - KFC Zw. Leeuw B 2 - 0

Kalender

Zaterdag 1 november 19.30

K Minderhout VV - Loenhout SK

K Wuustwezel - KVNA Wortel

Zondag 2 november 14.30

K Meerle FC - Minderhout VV B

K Noordstar VV - KFC Meer

Zaterdag 8 november 19.30

KFC Minderh. VV B - KFC Heid. Pulderb.

Zaterdag 8 november 20.00

Loenhout SK - KFC Meer

Zondag 9 november 14.30

KVNA Wortel - K Gooreind VV

K Meerle FC - KFC St Martinus Halle

FC Wezel Sport B - K Minderhout VV

Zaterdag 15 november 19.30

K Minderhout VV - KE Zoersel

KFC Meer - KFC Ezaart Sport

K Wijnegem VC - KVNA Wortel

Zondag 16 november 14.30

KSK Oelegem - K Meerle FC

Zaterdag 22 november 19:30

KFC Meer - KVC Lille United B

KFC Zwarte Leeuw B - K Meerle FC

Zondag 23 november 14.30

KVNA Wortel - Zandvliet Sport

Minderhout VV B - Sint Lenaarts B

KFC Arendonk - K Minderhout VV

Zaterdag 29 november 19.30 uur

K Minderhout VV - KFC Broechem

Zondag 30 november 14.30 uur

K Meerle FC - KFC Antonia B

Vosselaar VV - KFC Meer

Verbr. Zwijndrecht - KVNA Wortel

K Eendr Zoersel B - Minderhout VV B

Na 4 wedstrijden 4 punten voor Dames A van Gelvoc

VOLLEYBAL Coach Werner Cornelis beseft dat Dames Promo 2A in een zware reeks terechtgekomen is met promovendi van promo 3 en verschillende ploegen die ook vorig seizoen voor hen eindigden in de rangschikking. Even goed doen als vorig jaar is de ambitie.

DHM: De bekerwedstrijd tegen Mendo Booischot werd met duidelijke cijfers verloren. Logisch?

Werner Cornelis : Die wedstrijd werd inderdaad met een logische 3-0 verloren. Mendo speelt twee reeksen hoger en het is bovendien een team dat bovenin 3de nationale meedraait. We begonnen vrij aarzelend en met iéts te veel ontzag voor de tegenstrever, waardoor de eerste set met een vrij groot verschil verloren ging. De twee volgende sets hebben we mooi tegenwerk geboden, met in de tweede set zelfs eventjes zicht op setwinst. Uiteindelijk moesten onze dames de wet van de sterkste ondergaan.

DHM: De competitie werd gestart met 4 punten in 4 wedstrijden. Was je tevreden daarmee?

De eerste drie wedstrijden hebben we steeds duidelijk onze voet naast die van de tegenstrever kunnen zetten, alhoewel het eerste resultaat tegen Olmen misschien anders doet vermoeden. Toch moeten we vaststellen dat de dames A van Hoogstraten nog steeds in hetzelfde bedje ziek zijn als vorig seizoen: we maken te veel punten… voor de tegenstrever. Tegen Balen bleef dit - zeker in de eerste set - eerder beperkt waardoor we ook onze eerste overwinning konden boeken. Toch hoop ik dat voldoende trai -

ningsarbeid uiteindelijk de foutenlast doet dalen en ons nog wat meer overwinningen kan opleveren.

DHM: Wat verwacht je van de 2 thuiswedstrijden tegen de top 3 teams Olen en Dessel?

Zowel Olen als Dessel zijn stijgers uit 3de promo. Het is echter voor mij een ongeschreven wet dat stijgers met 0 of slechts 1 verlieswedstrijd het komende seizoen ook weer mee aan de kop draaien. En als ik zie dat beide teams 3-0 gewonnen hebben tegen Arvoc, een team dat vorig seizoen toch een mooie 5de plaats bekleedde, dan zijn Olen en Dessel de topfavorieten om kampioen te spelen. Wat onze dames dus tegen deze ploegen kunnen presteren, is afwachten. Dat het een erg zware klus zal worden, lijkt me niet meer dan logisch.

DHM: Volgens voorzitter Van Opstal moet een plaats in de 1ste helft van de rangschikking er zeker inzitten. Hoe schat jij de mogelijkheden in?

Vorig jaar eindigden onze dames op een mooie 6de plaats, net in de bovenste helft van de rangschikking. Ik vermoed dat we dit jaar echter in een veel zwaardere reeks zitten dan vorig seizoen. Om bovenstaande redenen zullen de promovendi van promo 3 ongetwijfeld ook dit jaar weer bovenin eindigen; Geel, Olmen en Arvoc eindigden vorig seizoen ook voor ons in de competitie. Als we dan nog rekening houden met Kasterlee dat een team uit promo 1 zag komen en nu twee teams in promo 2 telt, is de rekensom snel gemaakt…

Ik ga ervan uit dat we niet in de degradatiezone terecht zullen komen, maar in de bovenste tabelhelft eindigen, zal

Uitslagen

Beker van Antwerpen

Seniors dames

De Gelmers A (P2+4) - Mendo Booischot (N3) 0 - 3 (15/25, 20/25, 15/25)

Competitie

SV Noorderk. C - De Gelmers A 3 - 2 (25/20, 18/25, 28/30, 26/24, 15/12)

De Gelmers A - BVC Balen A 3 - 0 (25/17, 25/19, 25/19)

VC Kasterlee B - De Gelmers A 3 - 1 (17/25, 26/24, 25/22, 25/21)

Kalender

Zaterdag 8 november 20.30 uur

De Gelmers A - N Spinley Dessel B

Zaterdag 15 november 17.30 uur

Arvoc A - De Gelmers A

Zaterdag 22 november 20.30 uur

De Gelmers A - NRG VC Geel B

Zaterdag 29 november 18.00 uur

Volley Westerlo A - De Gelmers A

toch een véél zwaardere klus worden dan vorig seizoen. Ik hoop vooral dat de ploeg een positieve evolutie doormaakt en langere periodes kan spelen zonder al te grote foutenlast. Dat zou ons uit de degradatiezone en dicht in de geburen van een 6de plaats moeten kunnen brengen. (rob)

63-jarige Eddy Vermeiren Belgisch kampioen wielrennen

Van aardbeien en de bouw terug naar de wielerliefde

WIELRENNEN Eddy Vermeiren is terecht trots op zijn sportieve prestaties van het voorbije jaar. De Belgische vlag wapperde aan zijn woning in Meerle en voor het raam hingen liefst 4 kampioenstruien; eerder was hij al kampioen van Hoogstraten, van Antwerpen, van de Benelux en nu ook van België. In Lint won hij de kampioenschapswedstrijd van de Vlaamse Wielrijdersbond in een massaspurt. De opvolging in zijn familie lijkt alvast verzekerd… Toen opa Eddy zich op zondag 21 september kroonde tot Belgisch Kampioen in zijn leeftijdscategorie, stond zijn tienjarige kleinzoon vol bewondering naar de nieuwe kampioenstrui en racefiets te kijken. ”Ik zal er een fiets voor moeten kopen, denk ik,” vertelde Eddy lachend.

Eddy Vermeiren (63) is geboren en getogen in Meerle. Samen met echtgenote Emma Schrauwen heeft hij drie kinderen en zeven kleinkinderen.

Tot zijn 40ste runde hij een eigen tuinbouwbedrijf, gespecialiseerd in voornamelijk aardbeien. Nadien maakte hij de overstap naar een andere sector en legde zich toe op de woningbouw. De laatste jaren heeft hij zijn beroepsbezigheden afgebouwd, waardoor hij de kans kreeg om zijn oude liefde, het wielrennen, opnieuw op te pakken.

Al op zijn twaalfde deed Eddy mee aan crossen in Nederland. Later reed hij in België bij de nieuwelingen en junioren, en ook twee jaar bij de liefhebbers. De stap naar de profs lonkte, maar zijn motivatie verdween. Dit had alles te maken met het toenemende gebruik van extra-sportieve middelen in het peloton, waar hij absoluut niets mee te maken wilde hebben. Het wijdverbreide dopinggebruik deed hem destijds besluiten om te stoppen met koersen.

Kampioen

DHM: Hoeveel keer was je al kampioen van Hoogstraten?

“Ik ben de tel wat kwijtgeraakt, maar ik denk al wel 10 keer. In elk geval heb ik op 11 oktober van dit jaar de wedstrijd weer gewonnen.”

DHM: En hoe verliep het kampioenschap van België in Lint?

“De wedstrijd werd georganiseerd voor renners boven de 40 in 3 categorieën. +40, +50 en +58. Ik had vooraf gehoopt op slecht weer, regen dus, en mijn wensen werden vervuld. Ik hou van gevaarlijke toestanden, dat is in mijn voordeel. Ik heb graag veel bochten, steil bergaf en natte wegen… Ik ben dan ook niet bang om te spurten, da’s het liefste wat ik doe. Nu kwam het ook tot een massaspurt, en in mijn categorie +58 bleek ik de rapste.”

DHM: Moet je veel doen qua wedstrijdvoorbereiding en training?

“Vlak na de winterperiode leg ik de conditiebasis. Dan rijd ik zo’n 600 kilometer per week. Nu, tijdens het seizoen, train ik nog drie keer per week en met de wedstrijden erbij kom ik uit op ongeveer 300 kilometer per week. Ik rijd bijna elk weekend twee koersen.

Ik let ook goed op mijn voeding, want ik moet even scherp blij -

ven als nu. De voeding voor een wedstrijd begint voor mij al enkele dagen van tevoren. Ik heb het heel vaak koud, dus dat is voor mij echt wel een aandachtspunt.

Het fietsmateriaal onderhoud ik zelf. Mijn fiets, een Giant - er zijn nu veel goede fietsen op de markt - komt eigenlijk nooit bij de fietsenmaker. Ik doe alles zelf.”

Gebroken ribben

DHM: Maar sinds die titel was er ook minder leuk nieuws, hoorden we…

“Dat klopt. Een week later had ik ook mijn zinnen gezet op het Belgisch kampioenschap van WAOD in het Oost-Vlaamse Welle. Tijdens de race reed ik in een kuil, waarbij mijn rechter ’shifter’ (schakelhendel) afbrak. Ik verloor de controle over het stuur en ging aan hoge snelheid over de kop.

Het pijnlijke verdict luidde: zeven gebroken ribben en veel schaafwonden. Maar geen probleem, hoor, ik heb alweer wat gefietst!” (rob)

Kampioenschap van Hoogstraten voor wielertoeristen

WIELRENNEN De Meerse Wieler- en Supportersclub organiseerde op zondag 12 oktober opnieuw het 32ste kampioenschap van Hoogstraten voor wielertoeristen. Aan de start stonden niet minder dan 93 renners van 13 verschillende Hoogstraatse Clubs, samen met 5 individuelen. De wedstrijden werden georganiseerd in 8 verschillende reeksen (2 voor dames, 6 voor heren) volgens ouderdom of geboortejaar. Er namen 18 dames deel. Verder waren er 5 deelnemers ouder dan 70 jaar.

Kroonden zich tot kampioen van Hoogstraten: bij de dames tot 45j: Natalie Elst en + 45j: Cindy Van Dun. Bij de heren tot 30j: Diederik Pemen; 31-40j: Ward Verschueren; 41-50 j: Raf Martens; 51 -60j: Wijnand de Bruijn; 61-70j: Luc Verheyen en + 70 j: Frans Van Dun.

Het bestuur van de Meerse Wieler- en Supportersclub dankt langs deze weg alle seingevers, chauffeurs, politie, Rode Kruis, stadsbestuur, medewerkers, bewoners van de gesloten omloop, de supporters en de deelnemers. (rob)

Op de foto de 8 kampioenen met de bestuursleden André Delcroix, Fons Michielsen en Arnold Van Aperen en leden van het stadsbestuur.

HOZT schittert op het provinciaal kampioenschap

ZWEMMEN Het Hoogstratens Zwem Team (HOZT) leverde begin oktober een indrukwekkend visitekaartje af tijdens de Vlaamse Provinciale Kampioenschappen (klein bad - 25m). Antwerpen is nochtans traditioneel een sterk zwemgebied. De wedstrijden vonden plaats over twee dagen en waren uitstekend georganiseerd door zwemclub Mol.

Recordoogst

De 18 HOZT-zwemmers die zich wisten te selecteren, behaalden gezamenlijk maar liefst 60 podiumplaatsen: 18 gouden, 22 zilveren en 20 bronzen. De club kwam zo naar huis met 18 provinciale titels in de individuele nummers. Ook de aflossingsploegen zorgden voor vuurwerk met nog eens 3 gouden, 3 zilveren en 1 bronzen medaille. Het luid supporteren, samen afzien en plezier maken bewees dat zwemmen bij HOZT draait om zowel snelheid als teamspirit.

Het nieuwe zwemseizoen is daarmee op volle toeren gekomen. De succesvolle sprintwedstrijd die HOZT eind september in eigen bad organiseerde, trok meer dan 200 zwemmers uit heel Vlaanderen aan voor de 50-meter nummers. Sfeer en spektakel waren verzekerd.

Terugblik

Ook op de Belgische Kampioenschappen in Antwerpen gingen deze zomer heel wat medailles mee richting Hoogstraten. Zeer bijzonder was verder dat twee van hun jonge talenten HOZT op de Europese kaart gezet hebben: Elina Van de Cloot (15) schitterde op de 100m vlinderslag tijdens de Europese Jeugd Olympische Spelen in Skopje; Joseph Van Wel -

len (17) kan leverde een mooie prestatie op het Europees Jeugdkampioenschap in Samorin.

Nu wordt bij HOZT opnieuw hard getraind en is het uitkijken naar de grote zwemtornooien in november. Het belooft alleszins een seizoen vol sportieve ambitie en mooie sportmomenten te worden voor HOZT. (rob)

Sfeer en zwemplezier op de sprintwedstrijd

Verantwoordelijke uitgever & retouradres

F. BROSENS, BEGIJNHOF 27, 2320 HOOGSTRATEN

Tijdschrift: HOOGSTRAATSE MAAND Periodiciteit: maandelijks - NOVEMBER

Erkenningsnummer: P 004183

Afgiftekantoor: Hyper Masspost Antwerpen

NOODNUMMER 112

Ongeval / Brand / Ziekenwagen

Administratie Brandweer 03 314 32 11

THUISVERPLEGING

WIT-GELE KRUIS, 24 op 24 uur. Voor Hoogstraten en deelgemeenten: 014 61 48 02

DE VOORZORG, 24/24 uur: 014 40 92 44

WACHTDIENST

Zelfstandige Thuisverpleegkundige Noorderkempen, 24/24 uur: 014 40 50 13

Zelfstandige verpleegkundigen

Adams Lieve 0479 43 53 89

Adams Ilse 0474 45 60 35

Adriaensen Lies 0485 81 52 45

Aernouts Anke 0479 34 68 03

Bartholomeeusen Liesbeth 0474 38 25 23

Bastijns Tine 0472 73 16 05

Bevers Lena 0493 15 16 65

Braspenning Wendy 0485 81 52 45

Christianen Anke 0472 57 07 81

Christianen Sofie 0472 37 83 85

De Busser Edith 0477 17 58 06

de Jong Pascalle 0473 31 15 79

Dirks Els 0474 36 08 84

Geerts Inge 0478 64 81 61

Geerts Lia 0498 64 53 80

Horemans Joni 0472 55 78 97

Jansen Ilse 0479 77 31 11

Jansen Laura 0474 60 89 06

Koyen Els 0476 43 07 55

Krols Anja 0495 23 02 43

Lambregts Linda 0476 94 31 15

Leys Nele 0499 29 77 86

Machielsen Kim 0477 81 27 61

Roefs Binaca 0493 02 04 19

Rombouts Kristel 0474 26 14 41

Rombouts Kristien 0477 04 41 40

Segers Nele 0494 92 32 27

Sempels Sabrina 0499 16 92 56

Spannenburg Anke 0478 38 96 94

Tomby Hella 0478 42 08 13

van Bavel Bowy 0497 15 92 09

Van Dun Nick 0477 66 76 58

Van Dyck Silke 0492 06 60 69

Van Gastel Katrien 0468 12 64 26

Van Leuven Leen 0479 50 98 05

Van Loon Hanne 0476 24 98 66

Van Otten Heidi 0486 37 45 27

Verheyen Kathleen 0474 29 33 09

Zelfstandige vroedvrouwen

Christiaensen Nathalie 0494 86 93 84

Lambrechts Katrien 0476 72 50 62

POLITIE 101

Noorderkempen 03 340 88 00 Wijkpost MEER 03 315 71 66

ADVERTENTIES

0477 66 11 60 advertenties@demaand.be

ABONNEMENTEN 03 314 51 03 abonnementen@demaand.be

REDACTIE

Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten 0472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

Zie blz. 53

SPORTNIEUWS

0478 59 58 18 sport@demaand.be

De volgende uitgave van de DE HOOGSTRAATSE MAAND verschijnt op donderdag 27 november

Voor volgende editie alle KOPIJ ten laatste op DINSDAG 11 NOVEMBER

redactie@demaand.be

De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden teksten in te korten.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende.

HUISARTSEN

vanaf 18 uur tot 8 uur ’s morgens én tijdens het weekend 014 410 410

TANDARTSEN

zaterdagen, zondagen en feestdagen 090 33 99 69

090 39 90 00 (€ 1,50 per minuut) www.apotheek.be

INHOUD NOVEMBER

Column 2

Omslagverhaal:

De tuinbouw in Hoogstraten 3

Steve Schrijvers en Leen Delcroix 4

Den Berk Délice (Paul Van De Mierop) 7

Drey Marijnissen in de Beekakker 10

Coöperatie en Proefcentrum 13

De wereld van Sjah 17

Vanuit het stadhuis 19

De Molens in Hoogstraten (deel 1) 23

Castelréweg straat in de maand 25

Carine en Cis over het verlies van hun zoon 28

Woord van de maand 31

De gouden generatie van KLJ Hoogstraten in de jaren ’90 33

Melissa Schuring bestudeert jongerentaal 39

Ongelijke behandeling op het kerkhof? 42

Stedenband met Za-Kpota 44

DEZE MAAND 46

DORPSNIEUWS Hoogstraten 53

DORPSNIEUWS Meer 57

DORPSNIEUWS Meerle 61

Meersel-Dreef

Minderhout