juli-augustus 2026 - De Hoogstraatse Maand

Samen mobiel

Antilliaanse Feesten

130 jaar Café in Holland

Fleau Paulussen over voetbal

Een Oogstfeest anno 1965

Celien Rombouts over voeding

Wonen in de Thornstraat

Joz Adams in Stede Akkers

Gebedshuizen in de Vrijheid Vakantiewoning in het Meestershuis

Einde erfpacht Meerse jongensschool? Stratenloop & Kapellekensloop

We kennen het allemaal wel, het woordspelletje ‘we gaan op reis en ik neem mee ….’. Vader achter het stuur van zijn volgepropte auto, moeder die de kinderen proberen te animeren die voor de zoveelste keer hebben gevraagd: ’Zijn we er al ?’

Maar voordat het zover is, komt de pre-vakantiestress op te proppen. Nadat de partners of ouders enige tijd daarvoor een consensus vonden over waar, wanneer en hoelang ernaartoe zal gegaan worden, komt de stressmolen op gang. Meestal is het moeder de vrouw die de valiezen klaar maakt, tot zover geen probleem. Soms wordt er beleefdheidshalve naar je mening gevraagd wat er mee moet, maar uiteindelijk ligt die beslissing toch weer bij haar. Geen afbreuk aan haar kwaliteiten, als man moet je je plaats kennen en dat is niet bij de logistiek van de valiezen.

Verder komen aan de beurt: enkele maanden vooraf een reisgids met plannetjes en highlights aanschaffen die we gewoonlijk pas de dag voor de afreis bekijken, de krant tijdelijk opzeggen, afspraken beleefdheidshalve afzeggen, familie verwittigen, bloempotten water geven binnen en buiten, het gazon maaien, on -

Even helemaal niets

kruid preventief wieden, het huis stofzuigen, de laatste wasjes doen, vuilnisbakken leegmaken, bedden opmaken, instructies geven aan de verzorger van je huisdieren, voedselvoorraden voor de dieren inslaan, medicijnen en andere verzorgingsproducten inslaan, nog even langs de kapper gaan, je nagels bijknippen, sommigen ook nog naar de schoonheidsspecialist(e), je e-mailbox leegmaken, je vakantieadres checken, naar de supermarkt voor de laatste boodschapjes voor de thuisblijvers, menu’s opstellen en overeenkomstig voedselvoorraad voorzien voor de thuisblijvers, even afscheid nemen van ouder(s) en kleinkind(eren), en soms ook nog de aanschaf van een nieuwe zwemtenue, je identiteits- en bankkaart en overige papieren verzamelen, alle ‘goeie vakantie’-apps met een duimpje beantwoorden, je afwezigheidsmelding instellen indien je belangrijk bent of je zo voelt, enz. Niet te vergeten alvast een lijstje opstellen van wat je nog moet doen zodra je terug komt, want als je vertrekt, dan moet dat zonder kopzorgen voor morgen zijn.

Dit jaar is het een uitgestelde covid-reis, die we alsnog gaan maken, toen was dat voorzien met de kinderen, nu met zijn

Wegé tekent

tweetjes. Jammer, maar het scheelt wel in de portemonnee. Elk nadeel heb zijn voordeel. En wat zullen we doen: ruïnes en oude kerken bezoeken, slenteren tussen te warme huizen, oudheden bezoeken, zwemmen, lezen, insmeren met factor 50 en dan zonnen, zwijgen als er noorderburen passeren, misschien een wandel-, boot- en fietstocht doen, en niet onbelangrijk de plaatselijke culinaire keuken ontdekken, want frites-stoofvlees met tartaarsaus zullen ze er wel niet kennen, hoe jammer dit ook mag zijn.

Soms kijk ik er tegen op wat er thuis allemaal moet gedaan worden om één of twee weken niet thuis te zijn, terwijl mijn visie is om dicht bij eigen bed en koelkast te verblijven, beter wordt het op een ander niet altijd. Maar deze keer heb ik chance, mijn eega wist me te vertellen dat in de nabijheid van ons hotel een leuke Murphy’s Irish Pub is. Ik proost alvast met haar met de Guinness slogan ‘Raise your glass to good times’.

Fijne vakantie voor u en de uwen, geniet ervan, even helemaal niets, en we lezen elkaar weer in september. (JJ)

Van “hot naar her” en hoe daar te geraken!?

MOBILITEIT Mensen hebben zich altijd wel verplaatst. Ze blijken erg vindingrijk geweest in het zoeken en vinden van de middelen om dat op min of meer comfortabele wijze te doen. De draagstoel, paard en kar, de ossenwagen, de hondenkar tot de paardentram toe. Met de industriële revolutie kwamen daar mechanische vervoermiddelen voor in de plaats: trein en tram, auto en autobus, fietsen met of zonder motor, tot vliegtuigen die je in geen tijd naar de andere kant van de wereld brengen. Veel van die vervoermiddelen evolueerden gaandeweg van collectief naar individueel gebruik. Ieder zijn eigen auto, dé heilige koe van vandaag, en/of fiets. Voor wie dat niet bezit of er geen gebruik van kan maken is er een over het algemeen vrij goed uitgerust openbaar vervoer.

Maar wat als je door omstandigheden van een en ander geen gebruik kan maken door ouderdom of lichamelijke beperkingen? Of als je geen auto of fiets bezit of niet wil bezitten? Of wat als het openbaar vervoer voor jou niet toereikend is? We keken eens rond in eigen gemeente en gingen na welke alternatieven er dan ter beschikking zijn, en wie daar allemaal zorg voor draagt. En dat zijn gelukkig nogal wat middelen en mensen.

Veel kilometers op de teller van Karel De Swart en Marcel Van Opstal

De oplossing voor als het

wat moeilijker gaat…

MOBILITEIT Wie door ouderdom of een andere oorzaak problemen ondervindt om zich zelfstandig te verplaatsen, kan terecht bij Mobitwin en Handicar. De diensten worden binnen stad Hoogstraten geleid door Elke Braspenning, maar voor de rest zijn ze volledig bemand door vrijwilligers! Over het hoe en vooral het waarom hadden we een hartelijk gesprek met twee van hen. Vrijwilligers Karel De Swart uit Meerle en Marcel Van Opstal uit Hoogstraten hebben immers heel wat jaren, heel veel ritten en kilometers op de teller.

Kinderschoenen

Karel De Swart (74) is zowel chauffeur bij én coördinator van Handicar en Mobitwin. In een vroeger leven was hij industrieel ingenieur en werfleider. Planningen maken zit hem in de vingers. “Op mijn 60e kon ik met pensioen en dus moest ik mijn tijd een beetje gaan indelen. Ik zag in het Infozine een oproep voor een chauffeur voor de handicar en heb me meteen gemeld, ik dacht dat het een leuke en nuttige bezigheid zou zijn. De dienst stond toen nog in de kinderschoenen, de MMC (MinderMobielenCentrale, nu Mobitwin) bestond nog niet. Zo ben ik er ingerold. Dat is ondertussen 15 jaar geleden. Er was meteen ook nood aan iemand om de dispatching te doen, het plannen van de ritten. In het begin deden we dat met 5 mensen, nu zijn daarvan nog twee over. Frederik doet de MMC-planning en ik de handicar.

Daarbuiten ben ik ook de back-up voor beide diensten buiten de kantooruren, als er hier op de dienst niemand aanwezig is. Tijdens de kantooruren is Elke Braspenning verantwoordelijk voor de dienst. Maar het kan dat een chauffeur die een rit op de planning heeft ’s morgens vroeg belt dat hij ziek is of zijn wagen defect is, dan zoek ik een vervanger. Of er is iemand die vervoer gevraagd heeft, maar daar om een of andere reden moet van afzien, dan verwittig ik de chauffeur. De klanten hebben immers zijn contactgegevens niet.”

Cloud

Karel: “In het begin deden ze de hele planning nog op een Excelblad en via briefjes aan de chauffeur. Later heb ik er een Accessprogramma voor gemaakt. Ondertussen werken we met een volle -

dig geautomatiseerd systeem van TaxiStop/Rolmobiel. Dat is de overkoepelende organisatie waar stad Hoogstraten bij aangesloten is. Mocht de handicar defect zijn of er zijn meerdere niet te combineren aanvragen, dan kunnen we op Rolmobiel beroep doen. Omgekeerd gebeurt ook dat onze handicar invalt voor een andere regio van Rolmobiel als er nood is. Het is regionaal georganiseerd.

Het planningsysteem staat in de ‘cloud’ en dus kan ik daar alles in bekijken en plannen van thuis uit, als de diensten hier gesloten zijn. Als klant kan je dus altijd terecht via het centrale oproepnummer.”

Stilzitten

Marcel Van Opstal (81) woont in Hoogstraten en is net als Karel aan boord gekomen via de oproep in het Infozine. Hij

was onderhoudsmecanicien bij BASF, maar bij een herstructurering kreeg hij een mooi aanbod om vervroegd op pensioen te gaan: “Ik denk dat ik te veel verdiende en van die dure mannen wilden ze op een bepaald moment vanaf. (lacht) De nieuwe jongere werkkrachten kregen andere voorwaarden. Op mijn 57e zat ik dus thuis. Maar stilzitten zit niet in mijn aard.

Ik ben graag en veel in mijn tuin, bezig met mijn bloemen, maar kom ook heel graag onder de mensen. Vandaar dat ik me aangemeld heb toen ik de advertentie zag. Als je met pensioen gat, valt er een groot gat. Je hebt ineens veel minder contact met de mensen. Ik kende best wel wat mensen van ziens, maar nu, in de auto, leer je de mensen met naam kennen.”

Helpen

DHM: Is dat laatste de reden waarom jullie dit doen?

Jawel, om te helpen waar er nood is en om onder de mensen te komen.

DHM: Jullie hebben een divers publiek? Inderdaad, natuurlijk is er voor al die mensen een gemeenschappelijke noemer: ze hebben vervoer nodig waarvoor ze zelf niet kunnen instaan. En niet alleen het vervoer op zich, ook zaken die errond horen; hun rollator mee in de auto, hen in het ziekenhuis de weg tonen. Klanten helpen met het automatische aanmeldsysteem, hen naar de afdeling begeleiden waar ze moeten zijn.

DHM: Wachten jullie dan tot ze klaar zijn ook?

Dat hangt een beetje van de situatie af. Duurt het drie kwartier tot een uur, dan gaan we ondertussen gaan wel een koffietje drinken.

DHM: Dat is dan vervoer met je eigen auto. Moet je die overal op de parking zetten?

We mogen niet op de uitstapzone blijven staan. Wij hebben een parkeerkaart voor een aantal ziekenhuizen, waarmee we gratis parkeren. Bij andere is het betalend, dat hangt meestal af van wie de uitbater van de parking is. Dat wordt wel doorgerekend natuurlijk, dat komt niet uit onze eigen zak...

Niet min

DHM: Hoe werkt het systeem eigenlijk? Alle gegevens worden vooraf per mail aan de chauffeur bezorgd: wie ze moeten ophalen, het adres, naar waar de mensen moeten, om wat te doen. De aanvragers geven al die informatie mee bij de aanmelding. Het gaat altijd om ‘niet dringend ziekenvervoer’. Dat kan dus zijn om diverse redenen: de mensen hebben geen auto of ander vervoer, of ze kunnen er tijdelijk geen gebruik van maken omdat ze ziek of gewond zijn en op consultatie moeten. Het komt ook voor dat het ouderen zijn die nog wel met hun auto rond de kerktoren durven rijden, maar niet meer in de stad of op de snelweg. Naar Turnhout, Antwerpen of Leuven.

DHM: Die laatste zijn ook geen minne ritten?

Marcel: Nee, dan ben je een heel eind van de dag onderweg. Als het dichter bij huis is, doen we meerdere ritten per dag. Een vast cliënteel zijn mensen die dialyse nodig hebben. Je haalt ze thuis op en als ze in de dialyse zijn, kan je soms een andere opdracht doen. Je bent dat toch al bezig. Als ze klaar zijn, je weet immers hoe lang de dialyse duurt, breng je ze naar huis.

Wij rijden veel met mensen die naar het ziekenhuis of een dokter moeten. Soms rijdt er iemand mee, de echtgenoot of echtgenote of een ander familielid. Dat moeten ze van tevoren wel aangeven. Het kan ook zijn dat ze medische begeleiding nodig hebben, alleenstaanden dan. In dat geval hebben wij enkele mensen die mee kunnen, buiten de chauffeur.

Karel: Dat wordt allemaal van tevoren netjes ingepland, dat is o.a. een van mijn taken als coördinator. Zo gauw als wij de aanvraag binnen krijgen, voorzien wij wat nodig is, organiseren we dat.

Beschikbaar

DHM: Jullie rijden niet enkel met mensen met een medische zorg? Karel: Nee, ook mensen die hier in het

WZC naar de CDV (centrum voor dagverzorging) komen, of willen gaan winkelen, of op familiebezoek. Of een bewoner van het WZC (woonzorgcentrum) die bv naar een huwelijksfeest, een jubileum of een uitvaart moet, die brengen en halen wij op. Dat is wel voor mensen met een statuut bij het ziekenfonds, dat is wel inkomen gebonden, dat kan men hier zien.

Marcel: Zo rijden wij ook veel met mensen van Klavier. Mensen die hier in de Gelmelstraat begeleid wonen en naar Zwart Goor moeten voor dagbesteding. ’s Morgens brengen en later terug ophalen.

DHM: Zijn er tijdlimieten?

Marcel: Voor mij niet echt, mij mogen ze altijd bellen. Maar dat kiest iedere chauffeur voor zich, wanneer je jezelf als beschikbaar opgeeft. Naast éénmalige ritten heb je ook vaste ritten (wekelijks terugkerende), met mensen die dus wekelijks met dezelfde chauffeur meerijden. Soms vragen mensen speciaal naar mij..

Luisterend oor

DHM: Wordt er veel gebabbeld tijdens de ritten?

Karel: Tijdens de ritten zijn onze chauffeurs een luisterend oor en ze komen bij veel en diverse mensen. Het gebeurt dus dat ze dingen opmerken van hun klanten, die soms problematisch zijn, bv over hun woonsituatie, speciale zorgnoden, maar waarvoor ze de weg naar hulp nog niet gevonden hebben. Dan melden wij dat, met akkoord van de klant, hier aan de sociale dienst die dat gaan bekijken en verder opvolgen.

“Stilzitten zit niet in mijn aard,” weet Marcel Van Opstal. Het maakt dat hij haast altijd beschikbaar is om ritten te doen.

Een tijdje terug meldde een chauffeur me: ‘Karel, die mevrouw hier, die woont alleen en haar thuissituatie is echt niet ok.’ We hebben dat discreet gemeld en de sociale dienst is ter plaatse gegaan. Uiteindelijk is dame hier in het WZC terechtgekomen, ik ga haar nog regelmatig een bezoekje brengen. Ze zegt nog elke keer ‘Karel heeft het goed gedaan, want zelf had ik die beslissing niet kunnen nemen…’ Zo zijn wij soms een schakel tussen de mensen en de sociale diensten, een doorgeefluik zeg maar.

Marcel: Er zijn klanten die weinig of niet willen praten, die van nature of door de omstandigheden meer gesloten zijn. Anderen beginnen te praten van zodra ze in de auto stappen tot ze uit de auto stappen. Misschien zijn wij wel het enige sociaal contact dat zij die dag hebben. Maar wat in de auto verteld wordt, dat blijft in de auto. Natuurlijk als er uit die babbels andere problemen of noden blijken, dan kunnen we hen doorverwijzen of kaarten we dat hier bij Elke aan. Dan gaat dat zijn weg naar de sociale diensten.

DHM: Waar gaan de gesprekjes zoal over?

Marcel: Er wordt veel verteld, dikwijls over koetjes en kalfjes. Maar ook vertrouwelijke dingen. En je hebt natuurlijk ook mensen die elke keer hetzelfde vertellen. In erge gevallen 7 keer op een afstand van twee kilometer… Daar leer je mee omgaan.

Bezigheid

DHM: Krijg je veel positieve feedback?

Marcel: Eigenlijk bijna altijd. We hebben er ook best wat voor over. Ik heb wel eens iemand gehad in die regelmatig naar het ziekenhuis moest. Die wilde elke keer een gebakje gaan eten na zijn ziekenhuisbezoek omdat hij dat thuis niet kreeg. Die woonde helemaal aan de ene kant, in een straat die ik heb moeten opzoeken, ik had er nog nooit van gehoord. (lacht). Dat zijn de mooie dingen van onze bezigheid.

Karel: Ik had ook zo’n dame in het rusthuis hier. Ze kende me, ze was ook van Meerle. En dat was hetzelfde: ‘Zeg Karel, we gaan seffens wel een gebakje eten hé?’

DHM: Heb je daar ruimte en tijd voor?

Marcel: Jawel, en dat doen we dan ook graag. Het moet natuurlijk wel passen in het schema, maar meestal is dat niet zo strak dat het niet kan. De tijd wordt immers ruim geschat, alleen al omdat je nooit weet hoe druk het is, of er omleidingen zijn. Toen ik begon reed je op een

goed half uur naar St.-Elisabeth in Turnhout, nu rekenen we daar een uur voor. Je kan ook pech krijgen en dan komt er hulp of vervanging. We hebben ook altijd het nummer van die dienst of de dokter in het ziekenhuis, zodat we kunnen verwittigen als we later zouden komen.

DHM: Maar allicht loopt het soms ook al eens minder?

Marcel: Niet dikwijls, maar natuurlijk heb je vroeg of laat wel eens een passagier die lastig durft doen. ‘Ik doe mijn gordel niet aan, ik heb daar een vrijstelling voor.’ Ja, laat die vrijstelling dan eens zien! Of ‘Ik zal mijn gordel achter mijn rug vastklikken dan piept het niet meer.’ Dan ben ik wel streng: ofwel je gordel aan ofwel ga je de auto uit. In mijn auto ben ik de baas. Ze moeten ook niet beginnen te zeggen ‘Je rijdt te hard of je rijdt te stil’. Dan vraag ik ‘Wie is hier de chauffeur?’ (lacht). De regels zijn de regels, die gelden voor iedereen! De meesten hebben er geen moeite mee.

Druk verkeer

DHM: Hoe schat je in hoeveel tijd je nodig hebt om naar het UZA in Antwerpen of UZ Gasthuisberg in Leuven te rijden? Karel: Dat is vandaag niet meer in te schatten. Vorige week was er een klant die om half negen in het UZA moest zijn. Dus op tijd hier vetrekken, maar ze zijn er maar om half twaalf toegekomen! Gelukkig hebben de dokters daar veel begrip voor, ze kennen de situatie op de snelwegen ook.

Andersom kan trouwens ook: het doktersbezoek kan ook wel eens uitlopen, of de patiënt moet eerst langer wachten dan voorzien. Soms hebben we twee klanten mee die rond dezelfde tijd in hetzelfde ziekenhuis moeten zijn, en dan moet er gewacht worden tot ze allebei klaar zijn.

DHM: Worden de mensen daar dan zenuwachtig van?

Karel: Nee, de meeste zijn daar heel gelaten onder, hebben veel geduld. En dikwijls zitten ze liever bij ons in de auto dan daarna terug alleen tussen vier muren.

Hard binnenkomen

DHM: In jullie lange diensttijd hebben jullie ongetwijfeld ook al veel mensen zien komen, maar ook zien gaan. Hoe ervaar je dat?

Marcel: Dat kan hard binnenkomen. Deze week nog. Een vrouw die ik lange tijd naar de dialyse bracht, dat is drie keer per week. Zij is maandag overleden. Dat raakt je, want je bouwt er een band mee

op. Het zijn mensen die je veel ziet.

En je moet rekenen dat wij een oud publiek hebben, vooral oudere mensen. Soms zijn er jongere passagiers, mensen die een ongeval hebben gehad en regelmatig op consultatie moeten. Maar eens die beter zijn, zie je die niet vaak meer. Karel: Ook mensen uit de eigen omgeving. Het laatste jaar heb ik afscheid genomen van vijf mensen uit Meerle die ik regelmatig vervoerde. Dat is wel dichtbij hoor.

DHM: Hebben jullie een opleiding gekregen om met die dingen om te gaan? Karel: Er is wel eens iemand komen vertellen hoe we best met onze passagiers omgaan, hoe ze te behandelen?

Marcel: Ach, het beste is gewoon een luisterend oor bieden. En met de mensen meepraten. Zo heb ik op vrijdag een man van 92, 93 jaar die van Hoogstraten afkomstig is. Vanaf het moment dat we Hoogstraten binnenrijden, herinnert hij zich alles over zijn kindertijd, tot in de details. Maar vraag hem niet waar hij heen gaat. ‘Naar de dagopvang!’ ‘Hoelang duurt dat?’ Telkens opnieuw. Nog eens, daar leer je vanzelf mee omgaan.

Karel: Ik had een passagier die niemand meer herkende, zelfs zijn eigen familie niet meer. Maar als hij in de auto stapte, was hij precies een GPS. ‘Hier moet je vertragen, seffens linksaf.’ (lacht)

Tijdbesteding

DHM: Dit vergt toch heel wat van jullie tijd?

Marcel: Ja, maar dat bepaal je helemaal

“Dan vraag ik ‘Wie is hier de chauffeur?’”klinkt het lachend…

OMSLAGVERHAAL

zelf. Vandaag heb ik bv iemand opgehaald om half zeven voor de dialyse en om half twaalf breng ik die terug. Ondertussen heb ik mensen opgehaald voor DVC en die doe ik om vier uur terug. Dan zit mijn werk erop. En ja, soms staat mijn eten wel eens in de microgolf, want mijn vrouw eet graag op het vaste uur! (lacht).

DHM: Als je dat optelt, zijn dat toch heel wat uren?

Marcel: Jawel, maar ik ben op pensioen en heb tijd genoeg. We schikken ons daarnaar, ik ben nogal ruim beschikbaar. Mij mogen ze alle dagen bellen. Als ik een keer weg ben, dan laat ik het op tijd weten.

Karel: Iedere vrijwilliger bepaalt zijn eigen engagement en geeft aan wanneer hij wel en niet kan. Niemand is verplicht. Marcel is wel een speciale, die kunnen we eigenlijk altijd bellen, zelfs als hij niet op de lijst staat. De handicar vraagt wel een strakke planning, want dat is specifiek voor mensen in een rolstoel. In geval van nood kunnen we Rolmobiel inschakelen.

Zelf ga ik wel een paar keer kamperen in een jaar. Dan zeg ik gewoon vooraf wanneer ik er niet zal zijn, en dan wordt het geregeld dat ik vervangen wordt als chauffeur. De dispatching na de kantooruren blijf ik wel doen.

Vrijheid

DHM: Hoelang gaan jullie dat nog blijven doen?

Marcel: Zo lang als ik kan en mag. Ik ben 81, dat begint te tellen. Maar ik laat me uit eigen beweging elk jaar medisch keuren en zal het blijven doen zolang ik kan. Ik rijd graag met de auto, de auto is mijn vrijheid. Het zou heel erg zijn mocht ik die kwijtraken.

Karel: Jaren terug was er een verplichte medische keuring voor wie met de Handicar ging rijden, maar die verplichting is er niet meer. Alles is overigens goed geregeld. Zo zijn we tijdens onze dienst goed verzekerd. En onze onkosten worden vergoed, maar het dekt net de echte kosten, meer niet.

Rijden ga ik blijven doen, maar voor de dispatching heb ik mijn opzeg gegeven! (lacht). Ik word 75, een beetje afbouwen dus. Elke zal dus op zoek moeten naar een vervanger!

DHM: Komen er voldoende vrijwilligers bij?

Karel: Voor de MMC wel, voor de handicar zouden we echt nog wel wat kandidaten kunnen gebruiken. Dat is anders dan met je eigen wagen rijden. Wie zich geroepen voelt, neem contact met Elke Braspenning! (jaf)

Mobiwat?

Mobitwin (de sociale mobiliteitsdienst van Mpact vzw) helpt om in beweging te blijven. Het is een betaalbaar initiatief voor mensen met een laag inkomen en een beperkte mobiliteit. Zo kan wie zich omwille van ouderdom of een andere oorzaak niet langer zelfstandig kan verplaatsen, mensen met een handicap, een laag inkomen, ouderen, … toch blijven deelnemen aan het dagelijkse leven. In Hoogstraten gebeurt dat via de Dienst Aangepast Vervoer (stad Hoogstraten) die volledig draait op vrijwillige chauffeurs.

Mobitwin

Mobitwin (de vroegere MMC - Minder-Mobielen-Centrale) is een dienst voor mensen met mobiliteitsproblemen die niet-rolstoel gebonden zijn. De centrale werkt met vrijwillige chauffeurs die met hun eigen wagen mensen vervoeren. Ze doen dit onbezoldigd en ontvangen enkel een onkostenvergoeding voor de afgelegde kilometers.

Om hiervan gebruik te maken, is wel voorafgaand lidmaatschap nodig. Het lidgeld voor de MMC centrale bedraagt €18 per persoon voor een kalenderjaar. Per rit wordt een kost van €0,40 per kilometer aangerekend met een minimum van €5 per rit. De kilometers worden geteld vanaf de woning van de chauffeur tot diens terugkeer thuis. De ritprijs kan dus variëren naargelang de woonplaats van de chauffeur en de beschikbaarheid van een chauffeur in jouw buurt. De bestemming van je rit kan variëren.

Het betreft voornamelijk medisch vervoer (naar ziekenhuizen/ dokters/...), maar ook ander vervoer is mogelijk, bijvoorbeeld naar het dienstencentrum, de kapper of voor een familiebezoek. Dagelijks vervoer naar school of werk kunnen niet. Een rit aanvragen gebeurt telefonisch via de onthaalbalie, per e-mail of via de website.

Handicar

De Handicar is een busje speciaal uitgerust voor rolstoel gebonden vervoer. De vrijwilligers besturen de handicar en zorgen dat je veilig op je bestemming geraakt. Die bestemming bepaal je zelf. De dienst voorziet voornamelijk medisch vervoer (naar ziekenhuizen/dokters/...), maar ook ander vervoer is mogelijk, bijvoorbeeld naar het dienstencentrum, de kapper of voor een familiebezoek.

Er is geen voorafgaand lidmaatschap nodig. Een rit aanvragen gebeurt telefonisch via de onthaalbalie, per e-mail of via de website. De kostprijs bedraagt €0,40 per kilometer (vanaf de standplaats van de handicar te Hoogstraten) en wordt maandelijks per factuur afgerekend.

Dat beide diensten beantwoorden aan reële noden, bewijzen enkele cijfers:

- 3519 ritten MMC (in 2025)

- 940 ritten met de Handicar (in 2025)

- 190 actieve MMC leden (op dit moment)

- 80 gebruikers van de handicar (op dit moment)

- 10 vrijwillige chauffeurs handicar

- 23 vrijwillige chauffeurs MMC

Guy Aerts en Wilfried Andries trappen mee op de duofiets

“Dankbaarheid is de brandstof voor ons vrijwilligerswerk!”

MOBILITEIT Wanneer Wilfried Andries in volledige Tiroler-outfit, compleet met lederhosen en Tirolerhoed, de ruimte binnenstapt, zit Guy Aerts al aan de koffie. Hij is gelukkig net droog binnengeraakt na een ritje met de duofiets. Hoewel hun kledingstijl vandaag scherp contrasteert, delen de twee heren dezelfde passie. Wekelijks kruipen ze achter het stuur van de duofiets, maar hun engagement reikt verder dan dat. Met tal van activiteiten zetten ze zich in om lokale senioren een actieve, warme en vooral mooie dag te bezorgen. Ze kennen elkaar goed en vormen een vast onderdeel van de kerngroep vrijwilligers van Stede Akkers. Aan de gesprekstafel merk je de passie voor het werk dat ze doen.

Droog

Guy : Ik ben gelukkig net droog binnengekomen. Met dit gure weer had het anders kunnen aflopen. Ik ben momenteel aan het trainen met Gerard (91) voor een trip naar Scherpenheuvel. Hij mist nooit. Als het koud is, doet hij wat dubbel kleren aan, maar hij is altijd van de partij. We nemen vaker negentigers mee hoor, je kunt de stoel van de duofiets zelfs dwars zetten als dat makkelijker is. Gerard is zelf oud-wielertoerist uit Rijkevorsel en trapt nog heel goed mee. Ik fiets al 9 jaar met hem.

Wilfried: Mijn namiddag stond in het teken van de themanamiddag in afdeling ’t Veld. Ik had een programma samengesteld met muziek uit Zuid-Duitsland en Tirol. De zaal was mooi versierd, er was appelstrudel besteld en we speelden klassiekers als Edelweiss en de Sneeuwwals. Voor de bewoners is zo’n muzikale middag heel gezellig.

Daarnaast speel ik zo’n twee keer per maand accordeon tijdens verjaardagsfeestjes. We maken er dan een echt moment van met een bloemetje en taart. Er is een hele groep muzikanten actief. We verzorgen in de leefruimtes regelmatig zangstonden met liedjes van vroeger. Elke laatste zaterdag van de maand is er bovendien ’Resonanz’: een zangstond speciaal voor mensen met dementie, vaak begeleid met de accordeon. Er komt dan iemand die hen helpt om mee te zingen.

Beurtrol

Guy : Naast het fietsen gaan we ook wandelen. Elke 2de en 3de dinsdag van de maand trekken we eropuit met de rolstoelen. Ieder blok in Stede Akkers heeft een vaste dag, maar we springen ook bij waar nodig. Soms rijden we met de auto naar een mooie plek in de buurt, zoals Meersel-Dreef, om daar te gaan wandelen.

Wilfried: Nog een andere belangrijke activiteit is de ’MinderMobielenCentrale’ met de handicar. Dat is een busje met een lift achteraan. Om de 14 dagen help ik mensen ophalen voor de dagopvang, soms wel vijf personen tegelijk. Daarnaast brengen we mensen naar het ziekenhuis voor consultaties, doktersafspraken of de kinesist. Dan is het wachten tot de afspraak voorbij is: een koffietje drinken, een wandelingetje maken of een boek lezen, en dan weer terug. In de namiddag brengen we iedereen weer naar huis. Omdat ik dichtbij woon, kan ik soms heel even naar huis, maar het zijn serieuze dagen van kwart

voor 8 ’s morgens tot 6 uur ’s avonds. De handicar rijdt elke dag, dus we werken met een beurtrol.

Guy : We proberen de bewoners ook zoveel mogelijk bij het dorpsleven te betrekken. Nu de Heilig Bloedprocessie eraan komt, gaan we op maandag, wanneer de schoolkinderen naar de kermis mogen, met de mensen kijken. Daar beleven ze enorm veel plezier aan. Ook bij evenementen zoals ’Hoogstraten in groenten en bloemen’ zijn we van de partij. Het is een hele organisatie, want vergeet niet, er zijn hier maar liefst 130 vrijwilligers. De coördinatie en begeleiding van de vrijwilligerswerking gebeurt door de medewerkers van de paramedische dienst op campus Stede Akkers.

Betrokkenheid

Guy Aerts kijkt met veel voldoening terug op zijn actieve loopbaan als wijkagent in Wortel en Hoogstraten. Volgens hem sluit zijn huidige vrijwilligerswerk heel goed aan bij wat hij vroeger

Guy Aerts en Wilfried Andries (gekleed voor de muzikale gelegenheid)

“Het contact met de mensen is goud waard!”

deed. “Het gaat om mensen en betrokkenheid,” vertelt hij. “Als wijkagent was je het aanspreekpunt in de buurt, en dat is hier in Stede Akkers niet anders. Je investeert in anderen, maar je krijgt er in de plaats enorm veel vriendschap voor terug.”

Voor Wilfried Andries was de overstap naar het vrijwilligerswerk een weloverwogen keuze. Na een carrière met diverse banen, waarvan de laatste 10 jaar bij Janssen Pharmaceutica, stond hij voor een belangrijke vraag toen hij 65 werd: Wat wil ik echt gaan doen? “Ik ben een fietser, zit graag achter het stuur en heb in het verleden zelfs aan zweefvliegen gedaan. Die passie voor ’besturen’ bracht mij bij de handicar, de minder mobiele centrale en de duofiets. Maar mijn hart ligt ook bij de muziek. Ik had vroeger al muziekschool gevolgd en pianogespeeld, maar toen ik de 60 passeerde, zocht ik een nieuwe muzikale uitdaging. Ik besloot accordeon te leren. Zo kwam ik terecht in de muziekacademie, waar ik Ward Baets leerde kennen. Wij 2 ’oude mannen’ tussen al die jonge leerlingen... 3 jaar lang zaten we samen in de klas. In totaal heb ik 6 jaar accordeonles gevolgd. Die passie kan ik nu dagelijks inzetten om de bewoners hier een mooie dag te bezorgen en dat geeft me voldoening.”

Duofietsen

Guy : “Als je gewend bent om te fietsen, valt het besturen van een duofiets reuze mee, al is het in het begin natuurlijk even wennen. Met twee personen aan boord weegt zo’n ding al gauw 200 kilo, en je moet wel goed opletten met de breedte. De drukke weg in Hoogstraten richting Minderhout, waar auto’s tegenwoordig maximaal 30 km/u mogen rijden, vermijden we liever.”

Ze hebben inmiddels hun eigen vaste routes uitgestippeld. In overleg met hun passagier stippelen ze meestal een tochtje van een 10-tal kilometer uit, waarbij ze de grote banen zoveel mogelijk links laten liggen.

Wilfried: “Ik heb onderweg enkele favoriete tussenstops waar we vaak even halthouden voor een foto. De watermolen of de

prachtige omgeving van Wortel-Kolonie zijn toppers. Zo reed ik eens met ’boer Vermeiren’ naar de Kolonie. Hij had daar zijn jeugd doorgebracht. Het was prachtig om te zien hoe hij onderweg het ene na het andere verhaal opdiepte uit zijn geheugen.”

Guy : “Het is bijzonder om te merken hoe dat werkt. Mensen zijn zich er vaak heel erg van bewust dat hun geheugen hen in de steek laat. Ze zeggen dan: ’Ik weet het vandaag wel, maar volgende week ben ik het waarschijnlijk weer kwijt.’ Maar zodra we ergens voorbijfietsen, valt alles op zijn plek. Ze herkennen de huizen en vertellen dan ook wie er woont. Hun langetermijngeheugen is vaak nog verrassend scherp.”

Bijzonder

Het werk op de duofiets brengt Guy en Wilfried in aanraking met de meest verrassende situaties. Soms zijn de herkenningen ontroerend, andere keren is het vooral lachen geblazen.

Guy : “Onderweg maken we van alles mee. Laatst kwamen we iemand tegen die naar mij riep: ’Hé, jij bent toch onze wijkagent!’ Waarop mijn passagier spontaan reageerde: ’Dat is niet waar, gij zat toch bij mij in de klas, hé!’ En verdomd, vijftig jaar geleden was dat ook echt zo.

Het is soms ook confronterend. Soms fietsen we langs het huis waar iemand zijn hele leven gewoond heeft, en herkennen ze het niet. Maar rijden we een stukje verder en komen we hun schoonbroer tegen? Dan kennen ze hem meteen. Je leert als vrijwilliger al snel: ga altijd mee in hun verhaal. Ik heb wel eens meegespeeld en gedaan alsof ik mijn vader was.”

Het werk vraagt ook om emotionele veerkracht. “Je mag je niet té veel hechten. Het is al gebeurd dat we samen gingen fietsen, en 10 dagen later was die persoon overleden. Het gaat soms heel snel. En dan heb je de andere kant: we rijden een prachtige tocht, en 2 minuten na de rit vraagt een bewoner: ’Ben je gaan fietsen?’ Waarop het antwoord komt: ’Ik gaan fietsen? Ik ben helemaal niet gaan fietsen!’ Dat hoort er nu een keer ook bij…”

Wilfried: “Toch is het contact met de mensen goud waard. Je bent een luisterend oor. Met de meesten kun je heerlijk babbelen, al merk je soms dat de interactie afneemt. Ook de reacties van de buitenwereld zijn hartverwarmend; mensen reageren altijd positief en automobilisten gaan netjes aan de kant.

Je beleeft ook wel eens komische momenten. Zo was er een dame die bij elk mooi huis riep: ’Amai, wat een schoon huis, dat zal wel veel gekost hebben!’ Even later zag ze een dure wagen staan: ’Wilfried, dat is een dure auto, hé!’ En toen ze een ’Te koop’-bord zag, vroeg ze: ’Wat zou dat kosten, Wilfried? Dat is vast heel duur!’“

Guy : “En dan heb je de kenners onder hen: zoals een man die van elke boom langs de weg iets wist te vertellen: ’Kijk, daar kun je goed hout van maken, hoor!’”

Puzzelstukjes

Wilfried: “Mensen van die generatie zijn vaak taaier dan je denkt. In februari vorig jaar was het slechts 4 graden. Toen ik mijn passagier ging halen en vroeg: ’Mevrouw, is het niet te koud voor u vandaag?’, keek ze me aan en zei: ’Wilfried, ge weet niet wat voor winters wij vroeger hebben meegemaakt, zeker?’ Ze had het zichtbaar koud op de fiets, maar dat toegeven? Ho maar!”

Guy : “Andersom gebeurt het ook, en dan vallen de puzzelstukjes soms prachtig in elkaar. Ik ging onlangs fietsen met iemand die ik nog kende uit mijn tijd op de vakschool. Er was een nieuwe bewoner die graag eens mee wilde. Hij was goed ingeduffeld, muts op, dikke handschoenen aan, en we vertrokken. Hij stelde zich voor en noemde zijn naam. Ik zei: ’Goh, die naam komt me bekend voor, ik heb ooit bij zo iemand in de klas gezeten.’ Hij keek me aan en zei: ’Ah ja, dat ben ik, hé Guy!’ Op zo’n moment schrik je wel even. Je bent dan even niet meer de vrijwilliger en de bewoner, maar weer die twee jongens van vroeger. Dat was ook een bijzonder moment.”

Wilfried: “Op een bepaald verjaardagsfeestje was er nogal wat volk. Men riep af wie er waren en ook de leeftijd die ze hadden. De meesten zijn half de 80 en ouder. De oudste was 99 en de jongste was 59. Dat is dus 40 jaar verschil. Ook dat vond ik opmerkelijk.”

Nieuwe fiets

“Er is nu een gloednieuwe tweede fiets. Hij werd geschonken door Coöperatie Hoogstraten, met steun van Cera en stad Hoogstraten. Het is wel een prijzige fiets, kostprijs 13000 euro. Er moeten ook heel wat hulpmiddeltjes aanwezig zijn. De voetsteunen moeten zo gevormd zijn dat men er niet kan uitschieten, aan de stoel moeten armleuningen zijn zodat men kan steunen, de stoel moet een draaistoel zijn, allemaal snufjes die veel kosten.”

“Bij HoogMark was er ook een duofiets, die kon worden uitgeleend, maar daar is al van alles mee gebeurd, die is al dikwijls gerepareerd moeten worden. Wij hebben er nu voor gepleit om enkel de oude uit te laten lenen door familieleden en de nieuwe te houden voor de vrijwilligers.”

“Op de dag van de zorg in maart mocht iedereen een keer meerijden. We zijn bezig geweest van 9 uur tot 3 uur. De meeste mensen zeggen dat ze niet meer kunnen fietsen, maar een keer ze met ons mee -

gereden hebben, zijn ze er gerust in.”

Beide heren zijn overtuigd om dit nog lange tijd vol te houden. “Wanneer de mensen na de rit door de medewerker van de paramedische dienst worden opgehaald, zie je meteen dat ze genoten hebben. Die oprechte dankbaarheid is de brandstof voor ons vrijwilligerswerk. En dat we er zelf ook nog eens twee uur beweging aan overhouden? Dat is voor ons de kers op de taart.” (rob)

Hoe mobiel ben je zonder Koning Auto voor de deur?

Gedeelde mobiliteit als alternatief

voor de eigen wagen

MOBILITEIT Wie op het platteland woont, denkt bij mobiliteit vaak meteen aan een eigen wagen. Niet onbegrijpelijk: de afstanden zijn er immers groter en het openbaar vervoer rijdt er beduidend minder frequent. Toch groeit ook in landelijke gemeenten de interesse in autodelen. Systemen zoals Cambio tonen aan dat een eigen auto niet altijd noodzakelijk is. Daarnaast deden ook elektrische deelfietsen hun intrede en zijn ze deel gaan uitmaken van de mobiliteit op het platteland. De goede oude taxi kreeg een aanvullend aanbod met Uber. Hoe zit dat in Hoogstraten?

Autodelen

De kosten van autobezit zijn de voorbije jaren sterk gestegen. Naast de aankoopprijs zijn er ook verzekeringen, belastingen, onderhoud, brandstof en herstellingen. Tegelijk staat een wagen vaak het

grootste deel van de tijd stil. Daarom stellen steeds meer mensen zich de vraag of autodelen een interessant alternatief kan zijn.

Bij autodelen gebruik je een wagen enkel wanneer je die nodig hebt. De gebruiker

betaalt voor het gebruik, terwijl verzekering, onderhoud en administratie door de aanbieder worden geregeld. Daardoor vallen veel vaste kosten weg. Vooral mensen die weinig rijden, kunnen hier voordeel uit halen. Denk aan gepensioneerden, thuiswerkers of gezinnen die

een tweede wagen slechts sporadisch gebruiken. Een tweede auto brengt immers kosten met zich mee, ook wanneer hij nauwelijks wordt ingezet.

Hoewel autodelen vaak met steden wordt geassocieerd, zijn er steeds meer standplaatsen in kleinere gemeenten. Voor inwoners die regelmatig fietsen, wandelen of het openbaar vervoer gebruiken, kan een deelwagen een handige aanvulling zijn voor boodschappen, afspraken of uitstappen. Autodelen zorgt ervoor dat er minder (eigen) wagens nodig zijn, wat leidt tot minder parkeerdruk en een efficiënter gebruik van de beschikbare ruimte.

Zelftest

Autodelen is wellicht niet voor iedereen de ideale oplossing. Wie dagelijks veel kilometers rijdt of voortdurend een wagen nodig heeft, zal meestal meer baat hebben bij een eigen auto. En hoe dan ook blijft de beschikbaarheid van deelwagens afhankelijk van het lokale aanbod.

Mobiliteit draait vandaag steeds vaker om een combinatie van verschillende vervoersmiddelen. Voor inwoners van landelijke gemeenten die hun wagen slechts af en toe gebruiken, kan autodelen een slimme manier zijn om kosten te besparen zonder aan vrijheid in te boeten. De vraag is dan ook niet langer of autodelen enkel iets voor de stad is, maar voor wie het op het platteland een interessant alternatief kan vormen.

Twijfel je of een deelwagen voordelig is voor jou of je gezin? Doe dan de handige zelftest via www.hoogstraten.be/ deelwagens en klik verder naar ‘Cambio in Hoogstraten? Lees er hier alles over.’

Volgens Cambio is autodelen vooral interessant voor wie minder dan ongeveer 10.000 km per jaar rijdt.

Cambio

Sinds 2024 investeert het stadsbestuur in deelwagens in Hoogstraten. De stad draagt een belangrijk deel van de kosten voor de Cambio-wagens, waarbij geldt: hoe meer gebruikers, hoe lager de kost voor de stad.

In totaal staan er vier 100% elektrische deelwagens verspreid over het grondgebied: twee in Hoogstraten centrum, op de parking van de Pax, Dr. Versmissenstraat 3 en twee in Minderhout op de parkeerplaatsen bij de pastorij.

Sinds de start in november 2024 hebben de vier wagens in totaal 890 ritten gere -

den, goed voor in totaal 32.289 km (gemiddeld ongeveer 8.000km/wagen). De gemiddelde afstand per rit is 38 km, de gemiddelde duur van een rit is ongeveer 4 uur. Momenteel zijn er 74 actieve gebruikers in Hoogstraten. De deelwagens in Hoogstraten hebben hierin het grootste aandeel. Het personeel van de stad Hoogstraten maakt ook gebruik van de deelwagens voor dienstverplaatsingen.

Happy met Hoppy

Deelfietsen zijn in heel Europa al langer ingeburgerd, vooral in de steden. Denk aan de rood-witte fietsjes in Antwerpen, die er al vele jaren een vertrouwd vervoermiddel in het straatbeeld vormen. Ondertussen kwam er de elektrische fiets bij. Sinds juli 2025 zijn de groene elektrische deelfietsen van Hoppy ook in Hoogstraten beschikbaar. In samenwerking met de Vervoerregio Kempen zijn er in totaal 24 deelfietsen geplaatst, verdeeld over zes verschillende locaties in de gemeente en haar deeldorpen.

Op elke locatie staan steeds vier elektrische fietsen klaar: in Hoogstraten bij de bushalte ’Karel Boom’; Minderhout op de berm nabij de bushalte ’Kerk’; in Wortel aan bushalte ’Worteldorp’ ter hoogte van de Boomkes; in Meer bij bushalte ’Meerleseweg’ ter hoogte van de voormalige melkerij; in Meerle nabij bushalte ’Kerk’; in Meersel-Dreef ter hoogte van het klooster. (Op de webpagina van de stad vind je een link naar deze deelfietsen.)

Het gebruik van de fietsen is vrij eenvoudig en goedkoop.

- De deelfietsen zijn rechtstreeks te ont-

grendelen en te betalen via de Hoppy-app.

- Flexibel achterlaten: Het systeem werkt volgens een ’back-to-many’-principe. Dit betekent dat je de rit mag beëindigen in elke officiële Hoppy-zone, dus ook in buurgemeenten zoals Rijkevorsel of Turnhout.

- Tarieven per rit: Een losse rit kost € 1 voor het eerste uur. Daarna betaal je € 3 voor 4 uur of € 5 voor 12 uur. Voor frequent gebruik is er een maandpas van € 10 waarmee je dagelijks 2 uur fietst.

Het gebruik van de fietsen sedert september 2025 tot april 2026 varieert. Het meeste gebruik zien we in september 2025: die maand waren er 462 ritten, gemiddeld dus 19 ritten per fiets. Het minste in januari 2026: 287 ritten, een gemiddelde van 12 ritten per fiets. In april 2026 is het niveau weer vergelijkbaar aan het cijfer van september 2026. Benieuwd naar wat de eerste zomer brengt.

Voor heel de Kempen is de gemiddelde afstand die per rit wordt afgelegd ca. 8 km, het aantal gebruikers varieert van minimum 200 tot een maximum van bijna 400. De gebruiksuren zijn 28% van 1620u; 25% van 12-16u; 19% van 22-0 u; het gebruik ’s nachts is ca. 13%.

DE WERELD VAN

De taxi

Uiteraard is er nog altijd de goede oude taxi als je graag thuis opgehaald wordt. Om taxivervoer aan te bieden, moet je inderdaad beschikken over een geldige taxivergunning met heel wat voorwaarden. Een taxivergunning in Vlaanderen moet aangevraagd worden bij de gemeente waar de exploitatiezetel gevestigd is.

In Hoogstraten zijn er momenteel twee taxibedrijven met een geldige taxivergunning (en exploitatiezetel in Hoogstraten): Taxi MBY en Shirzad Taxi. Over hun aantal prestaties hebben we geen verdere gegevens.

Uber

Meer recent maar al vrij goed ingeburgerd is Uber, een onderneming die bemiddelt tussen reizigers en aanbieders van personenvervoer in verschillende landen. Het bedrijf verbindt via zijn mobiele app klanten in 70 landen met officiële taxichauffeurs, maar ook met privéchauffeurs. Uber berekent daarvoor een commissie van 27% van de ritprijs (exclusief btw) en verdient aan het gebruik en de doorverkoop van de verkregen persoonsgegevens.

Door een test met de Uber-app komen we aan de weet dat je ook in Hoogstraten ritten kan aanvragen, maar de werking is anders dan in grote steden. In deze regio rijden er blijkbaar vrijwel geen reguliere, particuliere UberX-chauffeurs. In plaats daarvan is de dienst gekoppeld aan de lokale taxiservice.

Taxibedrijven die via Uber willen rijden, moeten overigens aan dezelfde voorwaarden voldoen als de reguliere taxi’s. Taxichauffeurs kunnen werken via de Uber-app, maar dit is hun eigen keuze. Bovenstaande taxibedrijven hebben aangegeven dat ze mogelijk met de app Uber zouden werken, maar we hebben er geen correct beeld van of en hoe frequent dat gebeurt.

Wanneer je in Hoogstraten (of de buurgemeenten zoals Loenhout), of de deelgemeenten een rit boekt via de Uberapp, wordt je aanvraag doorgestuurd naar lokale taxichauffeurs met een officiële vergunning. Er zijn dan ook langere wachttijden en daarom wordt vooraf reserveren aangeraden. Je betaalt de prijs die de app vooraf aangeeft. Dit tarief is gelijk aan de standaard UberX-prijs, ook al word je uiteindelijk door een reguliere taxi opgehaald. (jaf)

VANUIT HET STADHUIS

Nieuwe algemeen directeur legt de eed af

Eerste aanvraag voor nieuwe verkaveling

Achtelsestraat ingediend

GEMEENTEBELEID De gemeenteraad van mei begon feestelijk met de eedaflegging van Sofie Peeters, die intussen startte als nieuwe algemeen directeur van de stadsdiensten. Terwijl haar supporters de zaal verlieten, gingen de raadsleden over tot de orde van de dag: de eindevaluatie van het vorige meerjarenplan, een nieuw reglement over huurtoelagen en een beslissing over ‘de zaak van de wegen’ die voor de verkaveling van de huidige tennishal in de Achtelsestraat werd ingediend.

Algemeen directeur

Op de zitting van eind april had de gemeenteraad Sofie Peeters al aangesteld als nieuwe algemeen directeur. Een kleine maand later mocht ze dan officieel de eed komen afleggen, waarna ze op 1 juni echt van start kon gaan.

Voorzitter Herman Snoeys wenste haar veel goesting en werkvreugde toe: “Uit jouw eerdere werkervaring blijkt duidelijk dat jij sterk inzet op verbinding en veiligheid binnen teams, op strategische beleidsvoering en op het creëren van duidelijke structuren, heldere doelen en een sterke organisatiecultuur. Dat zijn precies de fundamenten die ook vandaag belangrijk zijn voor ons lokaal bestuur.” Hij bedankte ook Peter Crols, die sinds het vertrek van Joke Verschueren aan de slag was als waarnemend algemeen directeur.

Ook de verschillende politieke frac-

ties bedanken Peter en verwelkomen de nieuwe algemeen directeur. Natasja Snels (Hoogstraten LEEFT) is verheugd dat de stad en Sofie elkaar na een grondige en lange zoektocht gevonden hebben. Tom Gabriëls (samen!) kijkt uit naar de nieuwe wind die ze door de organisatie kan laten waaien. Fons Jacobs (Anders) wenst haar veel succes en kijkt uit naar een constructieve samenwerking. Jef Bluekens (N-VA+), tot slot, twijfelt er niet aan dat ze het goed gaat doen. Ook burgemeester Tinne Rombouts (samen!) spreekt haar volste vertrouwen uit.

Het zal pittig worden, maar dat komt vast goed

Sofie Peeters, algemeen directeur

Hoewel ze wat overvallen wordt door de vraag van de voorzitter of zij misschien ook iets wil zeggen, neemt de nieuwe algemeen directeur toch al het woord. “Ik heb er ongelooflijk veel zin in,” zegt ze. “Alles gaat nieuw zijn voor mij, maar ik leer snel. En zoals Pipi Langkous al zei: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!’ Ik heb inderdaad veel ervaring, maar nog niet in een lokaal bestuur. Het zal pittig worden, maar dat komt vast goed.”

Eindrapport meerjarenplan

Enkele maanden na de jaarwisseling wordt de gemeenteraad altijd geïnformeerd over de financiële stand van zaken en de uitvoering van het meerjarenplan. De rapportering die de raad in mei besprak, ging dus over 2025, het laatste jaar van het vorige meerjarenplan dat

nog door de coalitie van Hoogstraten LEEFT en N-VA werd opgesteld.

Dimitri Van Pelt (Anders) ziet in de rapporten weinig vooruitgang en veel stopgezette acties. Als voorbeelden haalt hij het beleidsplan ruimte aan dat al klaar had moeten zijn, de veilige trage fietsverbindingen, de herinrichting van de Minderhoutse Schoolstraat, de ‘parking pockets’ en de klimaatambities die op een sisser lijken te eindigen.

Ook zijn partijgenoot Maarten Leemans ziet weinig realisatie in strategische dossiers, terwijl de afgelopen jaren wel veel visies en studies werden opgemaakt. “Van de hoge ambities in de eerste jaren van dit meerjarenplan blijkt nu veel afgevoerd, on hold, afgezwakt of vooruitgeschoven. Het cultuurhuis is een goed voorbeeld: na jaren van studies is het project op de site van de Pax stopgezet. Jarenlange studiekosten verdwijnen richting vuilbak, terwijl de erfpacht op de Pax doorloopt en investeringen zich opdringen.”

Jarenlange studiekosten verdwijnen richting vuilbak Maarten Leemans (anders)

“Waar het vorige meerjarenplan nog zeer concreet en ambitieus was, is het nieuwe plan opvallend vaag, met vooral brede budgetlijnen, algemene omschrijvingen en weinig duidelijke engagementen over wat tijdens deze legislatuur effectief gerealiseerd zal worden. Alsof deze ploeg geleerd heeft dat concrete beloftes ook betekenen dat men afgerekend

VANUIT HET STADHUIS

kan worden op de uitvoering ervan. Kan het bestuur aangeven welke strategische projecten deze legislatuur effectief gerealiseerd zullen worden en welke dossiers verder worden voorbereid of onderzocht?”

Ook N-VA+ vraagt zich bij monde van raadslid Jef Bluekens af hoe het verder moet met de parking pockets. “Het bestuur blijkt die piste verlaten te hebben, is er dan geen nood meer aan parking in Hoogstraten? En hoe gaat het verder met het cultuurhuis, we horen dat de stad daarvoor naar het Spijker kijkt?”

Geen glazen bol

Schepen van financiën Arnold Wittenberg (Hoogstraten LEEFT) ziet het echter niet zo negatief. “Als ik naar de overzichtstabel in het rapport kijk, zie ik toch verrassend veel groen, en hier en daar een andere kleur. Dus ik denk dat de evaluatie toch overwegend positief is, als we naar het geheel van het meerjarenplan kijken. Ik denk dan bijvoorbeeld ook aan de vernieuwingen in de Mosten, wat een heel fijn project was om aan te werken.”

“Verder kijk ik links, rechts en onder de tafel, maar ik vind geen glazen bol om te zeggen welke zaken concreet gerealiseerd zullen zijn aan het eind van deze legislatuur. De ambitie van deze coalitie is in elk geval om uit te voeren wat in het meerjarenplan staat en waarvoor we budgetten hebben voorzien.”

We hebben gezien welke effecten zottigheid in de wereld op ons heeft

Arnold Wittenberg (Hoogstraten LEEFT)

“We hebben afgelopen jaar ook zeker niet stilgestaan, maar net het nieuwe financiele fundament gebouwd voor de komende jaren. De afgelopen periode hebben we gezien welke effecten zottigheid in de wereld hebben op ons beleid en onze financiën. We houden dus een iets grotere reserve aan, bouwen meer buffer in en budgetteren wat voorzichtiger.”

“Het cultuurhuis kon inderdaad niet doorgaan op de site van de Pax. Een belangrijke voorwaarde was dat de mobiliteit daar opgelost moest zijn: als de parkeerbehoefte niet ingevuld kon worden,

De stad zal de oude politiekazerne niet kopen om er sociale woningen of parking te voorzien. De politiezone rekent op de inkomsten van een verkoop om de nieuwe kazerne te financieren.

zouden we geen vergunning hebben gekregen. Daarvoor waren die parking pockets ook in het leven geroepen. Intussen zijn er ook nieuwe mogelijkheden ontstaan voor koppelkansen, die er aan het begin van de vorige legislatuur nog niet waren. Op die manier kiezen we voor zuinig gebruik van ruimte en middelen. Dit jaar zetten we daar verdere stappen in”

“Maar het vorige project is inderdaad stopgezet en er wordt een vergoeding betaald aan de firma’s die een plan hebben ingediend. Bij de Pax hebben we een aantal investeringen gedaan in verband met veiligheid, en we zullen ook de stookplaats nog aanpakken. We zorgen ervoor dat de huidige zalen met het nodige comfort gebruikt kunnen worden, zonder te over-investeren.”

“Wat de vele studies betreft, ben ik van mening dat we bijvoorbeeld wat mobiliteit betreft beter niet te veel handelen op basis van buikgevoel,” vult burgemeester Tinne Rombouts (samen!) aan. “Iedereen heeft daar een mening over en een buikgevoel bij, maar als we metingen doen en experten aan de tafel hebben, blijkt toch vaak dat dat niet altijd klopt.”

Politiekantoor (bis)

Bij een agendapunt over IOK stelt raadslid Fons Jacobs (Anders) de vraag hoeveel geld Hoogstraten nog in het grondfonds

bij die intercommunale heeft. Ongeveer 400.000 euro, zo blijkt.

“Kunnen we dat bedrag, samen met de 1,7 miljoen uit ons gemeentelijk grondfonds, dan niet gebruiken om het politiegebouw aan te kopen,” legt Jacobs een onderwerp op tafel dat hij ook in vorige gemeenteraden al aansneed. “Dit bestuur zei immers dat het financieel niet haalbaar zou zijn om de aankoop te doen. Ons lijkt er toch nog steeds nood te zijn aan sociale woningen, extra vergaderruimte, opslag en randparking, al heb ik intussen begrepen dat dat laatste voor dit bestuur geen prioriteit meer is.”

“Destijds is de grond onteigend voor gemeenschapsdoeleinden. Nu wordt die verkocht voor privédoeleinden en ontvangt de politie de meerwaarde. Dat lijkt me niet meteen een houding die we van een openbaar bestuur mogen verwachten.”

Burgemeester Rombouts antwoordt dat ze zich zeker bewust is van de budgetten in beide grondfondsen. “Maar dat betekent niet dat we het geld door ramen en

Het

geld niet door ramen en deuren buitengooien

Tinne Rombouts (samen!)

VANUIT HET STADHUIS

Schepen Mariëlle Schalk (samen!) pleit voor duidelijke regels over huurtoelagen, waarvan het bijzonder comité vervolgens wel moet kunnen afwijken. Voor oppositiepartij Anders vormt dat voer voor discussie.

deuren moeten buitengooien. We kunnen het maar één keer uitgeven en moeten dus heel bewust kiezen. De aankoop is bestudeerd en er is vastgesteld dat het huidige voorstel niet opportuun is voor de stad. De opbrengst van de verkoop is bovendien nodig om het nieuwe politiekantoor te financieren, dat lijkt me wel degelijk ook een gemeenschapsdoel te zijn.

“Het is overigens niet zo dat er geen parking meer nodig is. We kijken wel degelijk nog naar extra parkeerruimte. Ook dat hebben we voor die site in overweging genomen, net als sociaal wonen. Maar het concept van de parking pockets is inderdaad verlaten. We kijken ook daar, zoals voor het cultuurhuis, eerder naar koppelkansen.”

Huurtoelage

Omdat huren voor tal van mensen financieel moeilijk haalbaar is, kan de sociale dienst onderzoeken of ze in aanmerking komen voor een maandelijkse huurtoelage van het OCMW. Het bijzonder comité voor de sociale dienst (met afgevaardigden van de verschillende gemeenteraadsfracties) beslist over de toekenning. De raad werd in mei gevraagd om het reglement over die huurtoelage goed te keuren. Dat leek niet meer dan een formaliteit, tot bleek dat oppositiepartij Anders een aanpassing van het reglement ter stemming voorlegde.

“Hoewel wij vinden dat je op het vlak van financiële hulpverlening niet te veel in

reglementen moet gieten en het bijzonder comité zijn rol moet laten spelen, ligt hier nu eenmaal een reglement voor,” zegt raadslid Fons Jacobs (Anders) daarover. “Op zich kunnen we met de inhoud zeker akkoord gaan, op één bepaling na. Volgens dit reglement verliest een cliënt die een aangeboden woning weigert, zijn recht op huurtoelage. Stel dat je een jonge moeder met kinderen hebt, met een sociaal netwerk in Meerle, waar haar ouders mee voor de kinderen zorgen. Als zij een woning toegewezen krijgt in Hoogstraten, dan moet ze volgens dit reglement verhuizen of ze krijgt geen huurtoelage. Door hen te verplichten naar een ander dorp te trekken, nemen we hun sociale omgeving, hun achtergrond en fundamenten af. Wij stellen dan ook voor om die passage te schrappen, waardoor de bezorgdheid en de druk bij die mensen ook wegvalt.”

Schepen Mariëlle Schalk, die ook voorzitter is van het bijzonder comité, houdt het liever bij de originele versie. “Het reglement zorgt voor duidelijke en eerlijke afspraken, voor een gelijke behandeling, en het biedt richtlijnen en een houvast voor onze diensten. Maar we kijken wel degelijk naar elke individuele situatie, want die passen niet altijd binnen de regels. Onze maatschappelijk werkers kunnen dus ook een gemotiveerde afwijking op het reglement voorstellen aan het comité als daar goede redenen voor zijn.”

“Die passage schrappen lijkt ons echter de deur open te zetten voor weigeringen. Het is tenslotte ook belastinggeld waarmee we de huurtoelagen betalen. Als mensen een sociale woning toegewezen krijgen, is dat natuurlijk een positieve zaak. Zij kunnen vaak een beter leven opbouwen met die extra centen, dus ik vind het verdedigbaar om te zeggen dat ze dan niet mogen weigeren. Tenzij dat een groot probleem is, dan kan het comité nog altijd tussenkomen.”

“Je zou ook kunnen zeggen dat je bijvoorbeeld één keer mag weigeren,” stelt Jacobs nog voor. Wie zich inschrijft voor een sociale woning moet dat immers doen voor alle deeldorpen, ze hebben gewoon geen keuze. Je kan dan van Wortel naar Meer gestuurd worden of van MeerselDreef naar Hoogstraten.”

Onderbreking

Wanneer voorzitter Snoeys voorstelt om te stemmen over de aanpassing die An -

ders voorstelt, vraagt schepen Arnold Wittenberg echter om de vergadering te onderbreken zodat de raadsleden van Hoogstraten LEEFT even kunnen gaan overleggen. Ook de burgemeester verlaat de zaal. Als iedereen terug is, wordt het voorstel van Anders meerderheid tegen oppositie weggestemd.

Zonder uitleg over wat zonet besproken werd, leest raadslid Natasja Snels van Hoogstraten LEEFT een al eerder voorbereide tekst voor waarin ze benadrukt hoe de huursubsidie mensen perspectief kan geven en dat het een goede zaak is dat het reglement ervoor zorgt dat iedereen weet waar hij aan toe is, want “duidelijkheid en eerlijkheid zijn cruciale pijlers van een goed bestuur, terwijl het reglement ook het menselijk aspect en de context niet uit het oog verliest”.

Schalk benadrukt nog eens de mensgerichte aanpak van de maatschappelijk werkers en het bijzonder comité, maar voor Jacobs blijft het jammer dat de passage niet geschrapt is. “Dat je niet mag weigeren staat nu eenmaal in het reglement, dus daarmee kan altijd de paraplu opengetrokken worden dat een weigering toch niet mag. En dat soort discussies hadden we kunnen vermijden.”

Geboortepremie

Regels die vastgelegd worden voor iedereen, maar waar je toch van kan afwijken als je in gesprek gaat met het bestuur, dat lijkt ook op te gaan voor een andere kwestie die Anders aankaart in verband met de Hoogstraatse geboortepremies. Het college besliste immers onlangs om de werking rond die premie en de geboortedrink te hervormen: voortaan komt er één jaarlijkse geboortedrink voor alle gezinnen met een geboorte in het voorgaande jaar, en wordt de geboortepremie van 50 euro enkel nog uitgereikt aan gezinnen die daarop aanwezig zijn. Dat wijkt af van de vorige regeling, waarin de premie los stond van verplichte aanwezigheid en ook later kon worden afgehaald.

Voor Anders roept dat vragen op over het gelijkheidsbeginsel: “De premie is een financiële ondersteuning gebaseerd op objectieve voorwaarden, die nu afhankelijk wordt gemaakt van aanwezigheid op één specifiek evenement. Dat is nadelig voor gezinnen die om praktische, medische, sociale of persoonlijke redenen niet aanwezig kunnen zijn.”

VANUIT HET STADHUIS

“De afgelopen jaren bereikten we steeds minder mensen,” antwoordt schepen van samenleving Ann Fockaert (Hoogstraten LEEFT). Vorig jaar kwam nog maar 12% van de ouders naar de geboortedrink en haalde 30% de premie later af. Daarop is beslist om de geboortedrink nog één keer per jaar te laten doorgaan en de geboortepremie in de vorm van een Hoogstraatse cadeaubon op die dag te overhandigen. We vinden het belangrijk dat jonge ouders uitleg krijgen over opvoedingsondersteuning en dat ze daarbij in contact komen met de gemeentelijke diensten en met andere ouders. Zo bouwen ze een netwerk op. Mensen die toch niet aanwezig kunnen zijn, bijvoorbeeld door ziekte of door werk, kunnen contact opnemen met de dienst samenleving en een uitzondering vragen.”

“Die uitzondering staat nochtans niet op de website en in het Infozine,” reageert raadslid Maarten Leemans (Anders). “Daar staat: ‘Let op: de premie wordt niet automatisch uitbetaald en kan niet op een ander moment afgehaald worden. Om de cadeaubon te krijgen, is aanwezigheid op de geboortedrink verplicht.’ Als dat niet klopt, dan moet toch duidelijk gecommuniceerd worden dat een uitzondering wel mogelijk is?”

“In het foldertje dat de mensen kregen, staat dat ze contact kunnen opnemen met de dienst samenleving,” verdedigt Fockaert de aanpak van het college. “Wie zich afmeldt met een goede reden, kan de bon later komen ophalen,” bevestigt burgemeester Rombouts. “Maar we zullen dat volgend jaar in de communicatie beter formuleren.” Het voorstel van Anders om het reglement aan te passen, wordt ook hier meerderheid tegen oppositie weggestemd.

Verkaveling tennishal

Vastgoed CW heeft een aanvraag voor omgevingsvergunning ingediend voor het verkavelen van een stuk grond in de Achtelsestraat. Het gaat om het terrein waar nu de tennishal nog staat, en waar een verkaveling van 19 woningen wordt gepland. Hoewel het project nog niet vergund is, moet de gemeenteraad eind mei al beslissen over de wegenis. De rooilijn aan de straatkant wordt immers aangepast, en voor een trage verbinding vanaf de inrit van de huidige tennis naar de weilanden ten noordwesten van de site wordt een erfdienstbaarheid voorgesteld.

“Over dit project is al heel wat gezegd en geschreven,” weet raadslid Fons Jacobs (Anders). “Echter zonder dat er veel vooruitgang op te merken valt. Het gaat om een stukje van een groot binnengebied dat ontwikkeld zou kunnen worden. Ons lijkt het opportuun om dat in zijn geheel te bekijken en niet op te delen in allerlei verschillende kleinere projectjes, waarbij de mobiliteitsproblemen van het eerste project worden doorgeschoven naar een volgende aanvraag. Dat leidt enkel tot nog meer kakofonie en verkeerschaos in de al zo drukke Achtelsestraat.”

“We brachten dat hier een half jaar geleden al ter sprake, maar toen bleek de bevoegde schepen niks te weten over een mogelijke verkavelingsaanvraag. Nu ligt er echter plots een volledig dossier. Hier wordt duidelijk geen rekening gehouden met het uitgebreide advies dat de Kwaliteitskamer schreef over de ontwikkeling van dit gebied, waarin gepleit wordt voor een visie op het geheel, en waarvan u zei dat u het gelezen had.”

“Ook de gemeentelijke commissie omgeving, klimaat en energie heeft hier nog niet over gesproken, terwijl u vorig jaar zei

Voor het terrein van de tennishal in de Achtelsestraat werd een verkavelingsaanvraag ingediend. De vraag is of die niet samen bekeken moet worden met de ontwikkeling van het aansluitende binnengebied.

dat de commissie stilaan wel eens bijeen kon komen om zulke dossiers te bekijken. En heel concreet vragen wij ons ook af waarom hier wordt gewerkt met een erfdienstbaarheid en niet met een gratis overdracht van de trage wegverbinding naar de gemeente, zoals gebruikelijk is in zulke dossiers, zodat die ten eeuwigen dage gegarandeerd is.”

“De commissie zal inderdaad binnenkort samenkomen, maar er moet tijd zijn en er moeten ook dossiers ter bespreking voorliggen,” reageert schepen van omgeving Hilde Vermeiren (samen!). “Het gaat hier overigens niet om een open terrein: er staat een serieus gebouw op dit perceel. Over de vergunning wordt later apart beslist en de mobiliteit wordt daar zeker in bekeken. De gemeenteraad moet enkel beslissen over de voet- en fietsverbinding die via dit project wordt voorzien om al vooruit te kijken naar een latere ontwikkeling van het open binnengebied.”

“Ook in bepaalde andere projecten is al met een erfdienstbaarheid van openbaar nut gewerkt. Voor zover ik weet staat daar ook geen einddatum op. De erfdienstbaarheid wordt opgenomen in een akte, en dat zal niet voor één jaar zijn.” (twi)

Geen

open

terrein:

er staat een serieus gebouw op Hilde Vermeiren (samen!)

VANUIT HET STADHUIS

Einde van de politieraad

POLITIE

De federale regering paste onlangs de Wet op de Geïntegreerde Politie aan. Daardoor worden niet enkel de zes Brusselse politiezones samengevoegd, de wet heeft ook een impact op onze eigen politiezone en de Hoogstraatse gemeenteraad. De politieraad verdwijnt en alle bevoegdheden gaan naar het politiecollege met de drie burgemeesters.

Over de werking van de politie kon je al heel wat lezen in ons februarinummer. Het bestuur van de lokale politie gebeurde tot voor kort door twee organen. Enerzijds was er de politieraad, die bijvoorbeeld beslissingen nam over strategie en beleid, personeelsbeheer, benoemingen, begroting en financiën. Daarnaast was er het politiecollege, dat bijvoorbeeld instond voor het financieel beheer en bepaalde personeelszaken en dat door de korpschef werd ingelicht over alles in verband met het lokaal politiekorps en het zonaal veiligheidsbeleid.

De politieraad bestond tot nu toe uit de drie burgemeesters en 17 gemeenteraadsleden: 3 uit Merksplas, 5 uit Rijkevorsel en 9 leden uit Hoogstraten: Danny Adams, Ward Baets, Tom Gabriëls en Jos Matthé (voor samen!), Caroline Mertens, Vicky Rombouts, Herman Snoeys en Koen Van Leuven (voor Hoogstraten

LEEFT) en Fons Jacobs (voor Anders).

Door de wetswijziging verdwijnt nu dus de politieraad en gaan alle bevoegdheden over naar het politiecollege, dat bestaat uit de drie burgemeesters. Het beleid komt dus in handen van slechts drie bestuurders, waarvan er minstens twee aanwezig moeten zijn om geldig te beslissen.

Omdat de politieraad verdwijnt, krijgt de gemeenteraad een belangrijkere rol. Ge -

meenteraadsleden krijgen inzage in alle bestuursdocumenten van de zone, kunnen schriftelijke en mondelinge vragen stellen aan het politiecollege en kunnen de burgemeester interpelleren over beslissingen. Daarnaast krijgen ze van de burgemeester en de korpschef jaarlijks een uitgebreid verslag over de financien, de operationele activiteiten en de interventietijden, en beslissen ze over het mandaat van de burgemeester om de begroting van de politiezone goed te keuren. (twi)

TOPAANBIEDINGEN

nieuwe en 2e handswagens

ERKENDE CARROSSERIE alle merken

Erkend hersteller I Verhuur I eigen takeldienst

+75 jaar GARAGE GEUDENS

BEDANKT voor uw vertrouwen!

“Je hoeft niet perfect te eten om gezond te zijn”

GEZONDHEID VOEDING We leven in een tijdperk waarin voeding zelden nog gewoon voeding is. Het is een identiteit, een morele keuze, een prestatie. Op Instagram en TikTok scrollen miljoenen jongeren dagelijks langs stralende gezichten boven slanke lichamen, die met aanstekelijk enthousiasme uitleggen wat je wel en niet mag eten. Geen diploma vereist. Geen wetenschappelijke onderbouwing nodig. Een fotogeniek bord en een plat buikje volstaan. De wellnessindustrie is inmiddels miljarden waard, en ze verkoopt één product in duizend verpakkingen: de belofte dat je gelukkiger wordt als je dunner bent. Suikervrij, glutenvrij, koolhydraatarm, intermittent fastingde regeltjes wisselen, de boodschap blijft dezelfde: “je lichaam is een probleem dat opgelost moet worden”. De gevolgen zijn niet onschuldig. Chronisch diëten kan leiden tot een verstoorde relatie met voeding, een lagere eigenwaarde en - paradoxaal genoeg - gewichtstoename op lange termijn. Bij jongeren, van wie de identiteit en het zelfbeeld nog volop in ontwikkeling zijn, is de schade bijzonder diep. Eetstoornissen behoren tot de meest dodelijke psychische aandoeningen. En toch blijven we deze dieetcultuur verpakken als “gezondheid”. Het is tegen die achtergrond dat diëtiste en intuïtief-etencoach Celien Rombouts haar stem verheft, niet als influencer, maar als expert. Niet met een belofte van een slankere versie van jezelf, maar met een radicaal ander voorstel: wat als je gewoon mag zijn wie je bent?

Celien Rombouts, bijna 31, woont met haar partner Florian Koyen en hun dochtertje van anderhalf in Meer. Dit jaar verhuist het gezin nog naar Hoogstraten. Celien studeerde na een driejarige opleiding af als diëtiste in 2016 en specialiseerde zich daarna in diabeteseducatie en verstoorde relaties met eten. Die ervaring gaf haar werk een bredere kijk dan alleen calorieën, porties of voedingsschema’s. In haar aanpak draait het niet enkel om wat iemand eet, maar vooral om waarom iemand eet zoals hij of zij eet.

Tijdens haar driejarige opleiding in het Universitair Ziekenhuis Antwerpen lanceerde ze Healthy Habits, een praktijk voor één-op-één voedingsadvies. Net voor corona stopte ze in het ziekenhuis, werd zelfstandige in hoofdberoep en schakelde over op online trajecten. “Online werken was een gamechanger,” zegt Celien. “Fysieke consultaties waren door corona quasi onmogelijk, maar digitaal bereik je plots veel meer mensen, ook buiten Hoogstraten. Het gaf me de vrijheid om mijn eigen aanpak te ontwikkelen.”

Die shift, samen met haar actieve aanwezigheid op Instagram, zorgde voor forse groei. Vandaag heeft ze één medewerker en meer dan 200.000 volgers op Instagram. Samen met haar schoonzus Silke Pauwels, focust ze op twee pijlers: een gezonde relatie met eten herstellen, weg van angst en obsessies, en duurzame gewoontes opbouwen door onderliggende patronen aan te pakken, zoals eten uit verveling of stress.

Naast haar werk als diëtiste is Celien ook actief in een tweede onderneming, ‘Femmes’, samen met Astrid Reynders. Daar geeft ze socialmediacoaching aan zelfstandigen en bedrijven. Toch blijft voeding haar kernvak. Ze werkt met mensen die vaak al jarenlang worstelen met diëten, schuldgevoelens en een constante strijd met hun eigen lichaam.

Intuïtief

DHM: Wat maakt je aanpak zo anders? “Ik ben een voorstander van intuïtief eten. Dat klinkt eenvoudig, maar in de

praktijk vraagt het veel oefening. Het uitgangspunt is dat je leert luisteren naar honger, verzadiging, energie en goesting, zonder dat eten voortdurend wordt gestuurd door verboden, angst of regels.

Mensen denken vaak dat ze meer discipline nodig hebben. Maar meestal hebben ze net te lang geprobeerd te streng te zijn. Klassieke diëten zullen op korte termijn misschien wel werken, maar ze houden zelden stand. De reden is simpel: hoe strenger de regels, hoe groter de kans op spanning, compensatiegedrag en uiteindelijk opnieuw eetbuien of controleverlies.”

DHM: Waarom botsen diëten dan zo vaak?

Celien is daar scherp in. “Diëten,” zegt ze, “maken mensen niet gezonder op lange termijn, maar brengen vaak net een verstoorde relatie met voeding op gang. Veel mensen gaan tellen, beperken, compenseren en zich schuldig voelen zodra ze van hun schema afwijken. Daardoor wordt eten geen gewone, rustige dage -

lijkse bezigheid meer, maar een bron van stress.

Je lichaam ziet een dieet als schaarste, en dan gaat het zich gedragen alsof het moet overleven. Vooral bij mensen met een voorgeschiedenis van eetproblemen of een sterke drang naar controle kan dat extra gevaarlijk zijn. Niet iedereen heeft dezelfde aanpak nodig, maar strakke regels doen vaak meer kwaad dan goed voor mensen die gevoelig zijn voor zwart-witdenken.”

Schuldgevoel

DHM: Een belangrijk deel van jouw werk bestaat uit het wegnemen van angst rond voeding, klopt dat?

“Eten moet iets normaals worden. Niet elk bord hoeft perfect te zijn, niet elke maaltijd moet voldoen aan een ideaal. En niet elk ‘ongezond’ moment is meteen een mislukking. Ik hamer er vaak op dat gezonde voeding ook gewoon lekker mag zijn. Pasta, aardappelen, brood of een dessert passen perfect in een evenwichtig leven. Het probleem zit niet in die producten zelf, maar in de manier waarop mensen ermee omgaan: met verbod, schaamte of overcontrole.

Sociale media spelen een grote rol in dit probleem. Instagram en TikTok staan immers vol perfecte lichamen, before-and-afterbeelden en boodschappen over hoe je ‘beter’ moet eten of leven. Vooral jongeren krijgen daardoor snel het gevoel dat hun lichaam niet goed genoeg is. We krijgen voortdurend het idee dat een strak lichaam gelijkstaat aan gezondheid en geluk, maar dat klopt niet.

Uiterlijke perfectie en echte gezondheid zijn niet hetzelfde. Een lichaam hoeft niet maatje 34 te hebben om goed te functio -

neren. Veel belangrijker zijn energie, levensvreugde, rust en een stabiele relatie met voeding en beweging.”

DHM: Heel wat jongeren kampen blijkbaar met een verstoord beeld rond voeding.

“Niet alleen jongeren kampen hiermee, het is van alle leeftijden, maar jongeren zijn natuurlijk extra kwetsbaar omdat hun lichaam nog aan het opbouwen is. Het is belangrijk dat ouders, partners en vrienden alert zijn voor vroege signalen van een eetstoornis of een verstoorde relatie met eten. Denk aan obsessief wegen, maaltijden overslaan, voortdurend bezig zijn met ‘goed’ of ‘slecht’ eten, of sterk compenseren na een eetmoment waar men zich schuldig over voelt. Wie zulke signalen opmerkt, wacht beter niet te lang. Een combinatie van een gespecialiseerde diëtist, psycholoog en huisarts is dan vaak de beste weg.

Wat ik vooral wil meegeven, is dat gezondheid niet start bij controle, maar bij vertrouwen. Niet alles draait om afwegen, beperken of corrigeren. Eten mag opnieuw een gewoon deel van het leven worden, zonder dat het elke dag de hoofdrol speelt.”

Haar boodschap is tegelijk eenvoudig en stevig: wie zichzelf te lang gevangen houdt in regels, verliest vaak de band met zijn eigen lichaam. Door opnieuw te leren luisteren, kan er meer rust komen. En precies daarin ziet Celien de weg naar duurzame gezondheid. “Diëten werken niet op lange termijn,” zegt ze resoluut, “ze leiden tot calorieën tellen, schuldgevoelens, zwart-witdenken en jojo-effecten - 95 procent van de mensen die een dieet volgt, komt terug op of boven zijn startgewicht uit. In plaats van ‘verboden lijstjes’ help ik mijn cliënten rust te vinden rond eten, zodat voeding hun leven niet meer beheerst. We pakken onderliggende triggers aan, zoals emotie-eten, in plaats van snelle fixes zoals ‘een wortel in ruil voor snoep’.

De voedingsindustrie speelt slim in op onzekerheden met grootverpakkingen en verslavende smaken voor winstmaximalisatie. Gezonde opties zoals vers fruit en groenten zijn duur, budgetvriendelijke diepvriesvarianten kunnen dan een goed alternatief zijn. Nee zeggen tegen overaanbod is haalbaar als je je lichaam koestert als je enige metgezel voor het leven. Ik zie nog vaak mensen die hun lichaam gebruiken als vuilnisbak. Een restje dat overblijft aan tafel, eten ze nog snel op.”

DHM: De lokale overheid stelt strenge eisen aan winkels rond scholen: geen

vape-shops, geen gokkantoren, geen automatenhal, maar een ijsjeszaak kan dan weer wel?

“Een ijsjeszaak tegenover een school is slimme business voor de uitbater, maar inderdaad minder ideaal voor kwetsbare jongeren. Maar de meesten gaan na school wel even langs bij het warenhuis voor curryworsten en chips. Dat is moeilijk in te perken voor een overheid.”

Intuïtief eten

DHM: Dus geen streng dieet, wel op een goeie manier intuïtief eten?

“Diëten maken eten complexer in je hoofd. Mensen denken dat ze discipline missen, maar vaak zijn ze gewoon te lang te streng geweest. Het jojo-effect is geen teken van zwakte, maar van hoe ons lichaam op restrictie reageert.

Intuïtief eten - eten wat je lichaam vraagt - is misschien wel mijn stokpaardje, maar ook hier is nuance op z’n plaats. Bij eetstoornissen werken lichaamssignalen immers niet betrouwbaar door de overlevingsmodus. Eerst moet je voldoende eten om die signalen te herstellen, zonder overmatig te bewegen. Meer dan 200 studies tonen aan dat intuïtieve eters gezonder wegen, betere bloedwaarden

hebben en welzijn nastreven, niet matje 36.”

DHM: In de boeken die je hierover schreef, wil je ook hardnekkige misverstanden uit de wereld helpen. “Dat klopt. Zo is er mythe 1 ‘Geen eten na 20 uur, want dan stopt je stofwisseling.’ Dat is onzin, je stofwisseling gaat gewoon dag en nacht door. Of mythe 2 die stelt dat het ontbijt de belangrijkste maaltijd van de dag is. Ook dit is fout. Alle maaltijden tellen evenveel. Er is niet één maaltijd die alles bepaalt. En mythe 3: ‘Koolhydraten maken je dik.’ Helemaal niet, koolhydraten zijn essentieel voor je energie. Spaghetti en aardappelen horen erbij, gewoon met mate.

Eetstoornissen

DHM: Je waarschuwt voor signalen bij jongvolwassenen: obsessief wegen, eten mijden, compenseren na ‘zondigen’ met frieten, streven naar kleinere kledij. Voor ouders of de omgeving moet dat een belletje doen rinkelen, lezen we.

“Zelf kampte ik met boulimie vanaf mijn veertiende. Niemand wist het, behalve twee personen. Zelfs mijn ouders hadden niets in de gaten. Zij hebben het pas

vernomen bij de publicatie van mijn eerste boek. Elke eetstoornis kan je lang en goed verstoppen. Ik ben zonder therapie, maar met veel schaamte, uit het dal gekropen. Eens op kot ebde het weg: zonder weegschaal, spiegel en met veel minder sociale media. Terwijl sociale media toen nog veel minder aanwezig waren dan nu.

Zoals ik daarstraks al aanhaalde, pleit ik voor teamwork van een gespecialiseerde diëtist, psycholoog en huisarts. Ik weet: de wachtlijsten zijn lang, niet elke hulpverlener past bij je profiel, maar de juiste aanpak - angsten aanpakken, niet dwingen - maakt verschil. Intrinsieke motivatie voorkomt herval.

Nogmaals, je hoeft niet perfect te eten om gezond te zijn. De bedoeling is dat eten weer iets vanzelfsprekends wordt, zonder dat het je hele dag beheerst. Leer vertrouwen in je lichaam, dan volgt de rest vanzelf. Kijk eens rond op het strand, aan het zwembad, op de markt, in de winkels… Daar zie je de echte lichamen, in alle vormen en maten. En dat is veel realistischer dan wat Instagram ons voorhoudt.” (pm)

Voedseloverschotten en armoede

VOEDING ARMOEDEBESTRIJDING

Goed en gezond eten heeft een prijs. Wie wekelijks zijn winkelkarretje vollaadt, weet dat maar al te goed. Hoe zit dat dan voor wie het minder breed heeft? ‘t Ver-Zet-je zet zich als lokale vereniging in om armoede te bestrijden en verdeelt daarbij ook voedingsproducten. Maar een vast aanbod kunnen zij niet garanderen.

Frederik Pollet, voorzitter van ’t Ver-Zetje:“We hebben ontdekt dat twee hardnekkige problemen, armoede enerzijds, voedseloverschotten anderzijds, perfect in elkaar passen. Door voedsel dat anders in de afvalcontainer zou belanden tijdig aan te bieden aan mensen die het zich niet kunnen permitteren, pakken we beide problemen tegelijk aan. Twee vliegen in één klap.”

In 2025 ontving deze vereniging in Hoogstraten meer dan 100 ton voedsel volledig gratis. De geldwaarde? Ruim een half miljoen euro. Dat dus enkel in ons kleine stadje, en zonder grote sponsors of overheidssteun.

“Het voedsel kan van overal komen: van producenten en fabrikanten, via distributiebedrijven en lokale supermarkten, en niet in het minst via de Voedselbank en Europese fondsen zoals ESF+. We hebben een netwerk opgebouwd, stap voor stap. Maar wie denkt dat we een vast aanbod hebben, kent onze realiteit niet goed. We zeggen het graag eerlijk: het enig voorspelbare aan ons aanbod is dat alles onvoorspelbaar is.

Deze week tomaten, volgende week pasta, maand erna misschien zuivel. We weten gewoon niet wat we volgende week kunnen aanbieden. En toch - of misschien juist daarom - werkt het. Want flexibiliteit is kracht. We kunnen sneller reageren, meer oppikken, minder laten liggen. Dat is de kern van wat we doen. Geen grote woorden. Gewoon voedsel dat werkt.” (pm)

Ook online is Fleau geen onbekende; met meer dan 7.000 volgers op Instagram en haar eigen reeks ‘Go with the Fleau’ bouwt ze aan een sterk eigen merk. Haar leven speelt zich momenteel af tussen het Italiaanse Como en België. Ze pendelt namelijk op en neer voor haar vriend, voetballer Ignace Van der Brempt (ex-Club Brugge), die momenteel in Italië speelt. Ondanks haar internationale leven blijft ze trouw aan haar roots: ze groeide op in Meersel-Dreef en vindt het belangrijk om daar nog zoveel mogelijk tijd door te brengen.

Friends of Sports, het bekende Belgische podcastnetwerk en contentlabel onder de vleugels van de Sporthouse Group, is niet meer weg te denken uit het sportlandschap. Met paradepaardjes zoals de voetbalpodcast MidMid, gepresenteerd door Joris Brys en Evert Winkelmans, bereikt het label van oprichter Sam Kerkhofs wekelijks duizenden fans. Binnen deze dynamische wereld is Fleau Paulussen een rijzende ster.

Zonnig Italië

Haar weg begon aan het Klein Seminarie en voerde haar via de Karel de Grote Hogeschool en de Universiteit van Antwerpen naar de prestigieuze Real Madrid Graduate School. Daar specialiseerde ze zich verder in sportjournalistiek en communicatie. Ondanks haar jonge leeftijd heeft Fleau al een indrukwekkend palmares opgebouwd; zo liep ze stage bij zowel Royal Antwerp FC als bij de koninklijke club zelf: Real Madrid.

Tegenwoordig is Fleau een veelgezien gezicht in diverse videoreeksen. In haar

Fleau Paulussen pendelend tussen Meersel-Dreef en Como

Een rijzende ster in de sportmedia

MEDIA VOETBAL Hebt u Fleau Paulussen al aan het werk gezien? Sinds medio 2023 is zij als freelancer een vaste waarde bij Friends of Sports. Als sportjournalist bij DAZN neemt ze de interviews met spelers en trainers uit de Jupiler Pro League voor haar rekening. Naast haar werk voor de camera verzorgt ze bij Sporthouse Group de media en communicatie. En zij heeft nog heel wat meer pijlen op haar boog…

eigen rubriek ’Go with the Fleau’ gaat ze op pad met boeiende persoonlijkheden uit de sportwereld. Zo nam Evert Winkelmans haar eind 2022 mee naar een wedstrijd van KV Mechelen voor een blik achter de schermen. Ook de reeks ’321 Fleau’ is een hit: daarin onderwerpt ze sportfiguren aan een spervuur van vragen, waarbij ze in slechts 100 seconden zoveel mogelijk over haar gast te weten probeert te komen.

Naast haar drukke carrière vormt Fleau een koppel met Ignace Van der Brempt. De voormalige rechtsachter van Club Brugge verdedigt momenteel de kleuren van Como 1907. De Italiaanse club is onder leiding van grote namen een van de sensaties in de Serie A, waar ze momenteel een fantastische 6de plaats in de rangschikking bezetten. Fleau combineert haar werk in België dan ook met een leven in het zonnige Italië.

Knokke

DHM: Dag Fleau. Wat een mooie voornaam heb jij.

Dankjewel! Mijn ouders konden niet kiezen tussen Floor en Beau en toen werd het Fleau. Ik vind het zelf een erg leuke naam, uniek. Het is wel altijd een deel van mijn identiteit geweest. Go with the Fleau. Mensen onthouden hem snel en dat is leuk.

DHM: Mag ik wat meer weten over jou? Leeftijd, dochter van, zus van, opgegroeid in Meersel-Dreef of?? Ik ben 26, geboren in Breda, opgegroeid in Meersel-Dreef, samen met mijn zus en ouders. Mijn familie is enorm belangrijk voor mij en ondanks mijn drukke

leven tussen België (Antwerpen/MeerselDreef) en Italië probeer ik zoveel mogelijk tijd thuis door te brengen.

DHM: Je bent de vriendin van Ignace Van der Brempt., de ex-speler van Club Brugge die in Como voetbalt. Sloeg de vonk over tijdens een interview? Nee, zo filmisch was het niet. We hebben elkaar leren kennen via gemeenschappelijke vrienden in Knokke.

Antwerpen en Madrid

DHM: Wat en waar heb je gestudeerd? Na het Klein Seminarie ben ik naar Antwerpen gegaan om verder te studeren. Ik heb mijn bachelor bedrijfsmanagement, marketing. (KDG), alsook mijn master communicatiewetenschappen (U Antwerpen), en ook een master sportjour-

Fleau is geboren in Breda maar groeide op in Meersel-Dreef en liep school in Hoogstraten.

nalism & communication (UE Madrid)

DHM: Je deed als student stages bij Royal Antwerp FC en aan de universiteit bij Real Madrid. Hoe ben je daartoe gekomen?

Ik heb altijd geprobeerd om kansen zelf te creëren en veel initiatief te nemen. Tijdens mijn studies heb ik bewust stages gezocht in de sportwereld omdat ik daar echt mijn toekomst zag, wetende dat het heel moeilijk is om in die wereld binnen te geraken.

Ik kan me nog goed de WK finale van 2010 herinneren. Nederland-Spanje. Dat is mijn eerste echte voetbalherinnering. Sindsdien ben ik het gaan volgen en wilde ik alles weten van voetbal. Na mijn eerste master wist ik dat ik iets in het voetbal wilde doen, maar aangezien het zo een kleine wereld is, met meestal of ex voetballers, of BV’s wist ik dat ik iets speciaals op mijn CV moest hebben om ergens binnen te geraken, zo ben ik nog een extra master gaan doen in Madrid, alsook mijn stage bij Real Madrid en toen is de bal gaan rollen.

Vandaag combineer ik verschillende dingen: interviews en hosting voor DAZN België, en daarnaast werk ik ook voor Como 1907 als tactical fit analyst.

Analist bij Como

DHM: ‘Tactical fit analyst’ voor Como. Wat wil dat zeggen?

Vorig jaar in maart had ik een gesprek met de voorzitter hier. Hij vond dat ik best veel van voetbal wist en vroeg of ik

Ook een ex-speler van Club Brugge, die nu in de Italiaanse Serie A speelt: international Charles De Ketelaere.

niet wilde testen bij hun scoutingsteam. Waarom ook niet? Die testen bleken goed, en ik ben gestart. Toen waren we nog slechts met vier: de sportief directeur, datascout, de hoofdscout en ik. Bij alle transfers van afgelopen zomer was ik betrokken. De data-analist - we werken met Jamestown, het databureau dat ook met Union werkt - komt met namen. De sportief directeur en ik screenen hen via beelden, om te zien of die binnen onze manier van voetbal passen, volgens een hele lijst met criteria.

DHM: Wedstrijden presenteren, interviews doen, pendelen tussen België, Milaan en Como… Hoe speel je dat klaar?

Een goede planning hebben. Mijn agenda zit vaak heel vol, ik vlieg elke week op en neer, maar omdat ik alles met zoveel passie doe, krijg ik daar energie van. Sommige weken zijn echt hectisch, maar zolang het kan, waarom ook niet. Door de week ben ik in Italië, in de weekenden vlieg ik op en neer naar België, soms voor 24 uur, soms voor 48 uur.

Hockey in Breda

DHM: Wat is het mooiste stadion dat je al bezocht?

Santiago Bernabéu blijft indrukwekkend. Ook San Siro en het Volksparkstadion in Hamburg. Maar ook Stadio Giuseppe Sinigaglia in Como, het uitzicht over het meer en de bergen is fantastisch.

DHM: Voor welke ploeg supporter je? Ajax, dat heb ik meegekregen van mijn papa. Dan Real Madrid, en natuurlijk de

Koni De Winter speelt momenteel bij AC Milan en komt sinds 2024 uit bij de nationale ploeg.

ploeg waar mijn vriend voetbalt!

DHM: Ben je zelf sportief? Heb je zelf gevoetbald?

Nee dat vragen mensen vaak, maar ik heb zelf nooit gevoetbald, niks voor mij. Ik speel al sinds mijn vierde hockey bij Zwart Wit, een club uit Breda, ook dat komt nog eens in mijn drukke schema.

DHM: Welke ambities heb je nog? Blijven groeien, stappen blijven maken, en dan wie weet… mijn eigen voetbalprogramma presenteren. (rob)

“De voorzitter vond dat ik best veel van voetbal wist en vroeg of ik niet wilde testen bij hun scoutingsteam.”

Laurens Paulussen voetbalscout voor Liverpool

Van de Vrijheid naar Anfield

VOETBAL Laurens Paulussen is afkomstig uit Hoogstraten, waar zijn voetbalverhaal ook begon bij HVV. Maar nadien nam dat een heel andere wending, hij voetbalde onder meer voor WaaslandBeveren en KV Mechelen. Momenteel woont hij in Antwerpen samen met vriendin Jennifer Sapit en kinderen Seth en Noélie. Hij werd voetbalscout voor Malinwa, zijn werk bleef blijkbaar niet onopgemerkt want sinds een jaar doet hij dat voor de Engelse eersteklasser (en meervoudig kampioen) Liverpool FC.

Laurens werd geboren in 1990 en groeide op in Hoogstraten. Hij is de zoon van Marc Paulussen en Mia Janssens. Vader Marc voetbalde destijds bij Merksplas en bij Zwarte Leeuw Rijkevorsel. Laurens’ broer Bram is fotograaf en werkt voor de stad Beerse, zijn zus Jasmin werkt voor de stad Hoogstraten en werkt ook mee in de winkel van haar moeder op de Vrijheid.

Profvoetbal

Hij volgde topsportschool in het Leonardo Lyceum. Daarna volgde hij in Artesis hogeschool Antwerpen de richting Marketing maar werd in die periode profvoetballer en heeft die studies daardoor niet afgewerkt.

Het voetbalverhaal van Laurens begon op de velden van Hoogstraten VV, waar hij tussen 1997 en 2004 de rood-witte kleuren verdedigde. Zijn talent bleef ook daar niet onopgemerkt, wat leidde tot een verdere vorming bij topclubs als Lierse, Anderlecht, Beerschot en RS Waasland.

Zijn grote doorbraak bij de senioren volgde in 2010 bij Waasland-Beveren. Na twee seizoenen en een passage bij Westerlo, vond hij zijn plek bij KV Mechelen. Hoewel Laurens van nature een middenvelder was, ontpopte hij zich bij Malinwa tot een sterke rechtsachter. In totaal trok hij maar liefst 90 keer het geel-rode shirt aan.

Na een laatste profjaar bij Lommel en een terugkeer naar het amateurvoetbal bij KFC Sint-Lenaarts in 2021, besloot hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen te hangen.

Droomtransfer

Zijn passie voor het spel kreeg een nieuw hoofdstuk toen hij in 2022 aan de slag ging als scout bij KV Mechelen. Dat Laurens ook naast het veld over een scherp

oog beschikt, blijkt nu wel heel duidelijk: de legendarische Engelse club Liverpool FC heeft hem aangetrokken om de regio België-Nederland uit te kammen. Een droomtransfer die bewijst dat talent uit de Kempen overal kan schitteren.

DHM: Laurens, was je tevreden met jouw voetbalcarrière? Heb je eruit gehaald wat er in zat?

Over het algemeen wel. Ik had graag nog meer profwedstrijden gespeeld, maar een aanslepend knieprobleem zorgde ervoor dat ik mijn carrière vroegtijdig moest beëindigen.

DHM: In juni 2017 raakte bekend dat hij weg moest bij Mechelen. Dat was toen een rare situatie. Wat wil je hierover kwijt?

Ja, dat was geen leuke periode. De toen -

“You’ll never walk alone” - het lijflied van de Liverpoolfans.

malige trainer wou een andere speler op mijn positie. Dat hoort nu eenmaal ook bij topsport. Ik heb in die periode niet opgegeven en uiteindelijk dat seizoen nog wedstrijden voor de club gespeeld. Ik heb toen vooral geleerd om te blijven doorzetten.

DHM: Het was dus niet corona dat een einde maakte aan je carrière als profvoetballer…?

Nee, ik speelde op dat moment nog bij Lommel, maar ik kreeg mijn knie niet onder controle. Daarom besloot ik een knieoperatie te ondergaan, net één week voordat corona uitbrak. Na enkele maanden revalidatie voelde mijn knie echter nog steeds hetzelfde aan. De combinatie van trainingen tijdens de week en een wedstrijd in het weekend kon ik fysiek niet meer aan.

Scouting

DHM: In 2022 mocht je aan de slag als scout bij KV Mechelen. Kwam dit als een verrassing?

Nee, toch niet. Na mijn voetbalcarrière heb ik de tijd genomen om goed na te denken over wat ik wilde doen. Veel mensen vroegen me om trainer te worden, maar ik wilde liever rond een team werken. Dankzij Tom Caluwé kreeg ik dan de kans om bij Mechelen aan de slag te gaan als scout voor de eerste ploeg.

DHM: Welke taken had je als scout voor deze club? Was dit vooral interne scouting, het bekijken van spelers van de eigen club (bijv. in de jeugdopleiding), of externe scouting: het zoeken naar talent bij andere verenigingen? Ik deed scouting voor het eerste elftal. Dat betekende dat ik spelers moest scouten in België, maar ook in het buitenland. Daarnaast volgde ik ook Jong KV Mechelen op om te bekijken welke jongeren de stap konden maken naar het eerste elftal. Gedurende de week maakte ik analyses van spelers en had ik daarover meetings.

Liverpool

DHM: Je bent nu een jaar aan het werk voor Liverpool en zoekt nu talenten voor die club in België en Nederland. Dat lijkt me een boeiende maar aartsmoeilijke job. Wat houdt in?

Voor Liverpool scout ik zowel in de eerste elftallen in België en Nederland als bij de tweede elftallen en de nationale ploegen van beide landen. Daarbij maak ik analyses van spelers en onderhoud ik ook contacten met makelaars, clubs, enzovoort.

DHM: Wat brengt de toekomst nog? Momenteel werk ik voor één van de grootste clubs ter wereld. Daar wil ik nu vooral veel bijleren en mezelf verder ontwikkelen. Ik ben vooral heel dankbaar voor deze toch wel mooie kans. We zien later wel hoe dit verder loopt.

DHM: Houdt dat in dat je vaak naar Liverpool moet? Ik lees dat het een bruisende havenstad is, alom bekend als thuisstad van The Beatles, maar ook met mooie musea, leuke cafés en restaurants…

Ik ga een aantal keren per seizoen naar Liverpool. Afgelopen februari ben ik nog geweest en heb ik er ook de Champions League-wedstrijd tegen Qarabag beke

Altijd een gym in je buur t

Onze aanwezigheid in de Kempen groeit snel en dat is goed nieuws voor jou. Zo train je dic htbij huis of werk , en pik je moeiteloos de draad van je (werk)dag weer op.

Train in de sc haduw van Katrien

Gelegen pal in het centrum van Hoogstraten,ac hter de kantoren van Bpost op de Gravin Elisabet hlaan. Of in Retie, Geel en Turnhout.

Klaar voor een eers te s tap?

Contacteer ons. 0494 41 66 05 of hallo@clubsterker.be

Geniet binnen twee weken van jouw droombadkamer

Als maatwerk, kwaliteit en professionaliteit elkaar ontmoeten, creëer je prachtige totaalprojecten.

“Alles werd volgens planning geleverd en zeer goed afgewerkt door ervaren medewerkers. We zijn zeer tevreden ” - Arno

Meerseweg 183 - Hoogstraten

Tel: 03 315 75 31 - info@vdberg.be - www.vdberg.be

Dat is waar we bij installatiebedrijf van den Berg voor gaan.

Na de start van de werken geniet jij binnen twee weken al van je nieuwe badkamer. Daarnaast zorgen wij ook voor verwarming, airco en zonne-energie volledig op maat van jouw woning.

Installatiebedrijf VAN DEN BERG

Islamitisch gebedshuis op de Vrijheid

Actief verankeren in het lokale gemeenschapsleven

RELIGIE In het centrum van Hoogstraten, tussen winkels en woningen aan de Vrijheid, op een boogscheut van de begijnhofkerk voltrok zich de voorbije jaren een opmerkelijke evolutie. Een bescheiden gebedsruimte in een achterbouw, groeide er uit tot een Islamitisch ontmoetingscentrum. Aan de overkant vestigde zich de Evangelische Kerk, een christelijke geloofsgemeenschap. Vandaag zijn het twee actieve religieuze geloofsgemeenschappen, met heel wat activiteiten en studie. De aanwezigheid van een Islamitische gemeenschap en een Evangelische Kerk in het stadscentrum vormt op zich dus zeker geen probleem, het is de weerspiegeling van een diverser geworden samenleving. En dat kunnen we alleen maar toejuichen. De twee geloofsgemeenschappen profileren zich bovendien expliciet als een open gemeenschap met sociale en educatieve functies.

Tawheed

Op zich is die ontwikkeling niet uitzonderlijk. Ook in kleinere steden en gemeenten weerspiegelen geloofsgemeenschappen steeds vaker de veranderende demografische realiteit. Denk ook maar aan de orthodoxe geloofsgemeenschap die zijn stek vond in de Wortelse dorpskerk.

Het gebedshuis van de moslimgemeenschap in Hoogstraten is veel meer dan alleen een plaats om te bidden. Het is een levendige ontmoetingsplek waar leden samenkomen voor uiteenlopende activiteiten, zowel religieus als sociaal. Volgens de vereniging zelf ontstond Tawheed vzw in 2019, vanuit de behoefte aan een eigen gebedsruimte voor moslims uit Hoogstraten en de Noorderkempen. De eerste activiteiten vonden plaats in beperkte kring, in een achterbouw of garage.

Via crowdfunding en eigen middelen werd geïnvesteerd in de uitbouw van het pand met gebedsruimte, leslokalen en sociale functies. Vandaag organiseert de vereniging onder meer koran- en taallessen, jeugdwerking en gemeenschapsactiviteiten.

Zelfbedruipend

Ik ontmoet twee van de vertegenwoordigers van deze gemeenschap aan hun gebouw aan de Vrijheid. Soulimane Bittich woont al achttien jaar in Hoogstraten en zag al zijn kinderen er geboren worden, hoewel hij zelf van Breda afkomstig is. Mohammed Boualala verhuisde in 2017 van Breda naar Hoogstraten, na studies aan de Universiteit Antwerpen en een periode waarin zijn gezin tussen Antwer-

pen en Breda pendelde. Hij beschouwt de verhuis naar Hoogstraten nog steeds als een goede keuze.

Soulimane leidt me door het huis. Onderaan, waar vroeger een winkel was, is er een klaslokaal waar de kinderen onderricht krijgen over de Koran, Islam of Arabische studie. Op de eerste verdieping is er een ontspanningsruimte met keukentje, op hetzelfde verdiep is er ook een gebedsruimte. Op de tweede verdieping is er nog een studieruimte. Het oogt allemaal netjes en verzorgd. Aan de muur opvallend veel oproepen om een donatie of bijdrage over te maken, want de gemeenschap is zelfbedruipend en krijgt geen subsidie. Ondertussen bevinden we ons in de keuken waar we thee drinken met een koekje. Het is zaterdagmiddag en opvallend rustig.

Soulimane: “Omdat heel wat leden overdag werken, vinden de meeste bijeenkomsten ’s avonds en in het weekend plaats. Naast gebedsmomenten worden er regelmatig activiteiten georganiseerd voor kinderen, vrouwen en mannen. Zo staat er binnenkort een slotviering van het schooljaar op het programma in Minderhout, met onder meer een springkasteel en een mini-voetbaltoernooi. Ook het wekelijkse zaalvoetbal op vrijdagavond is een vaste waarde geworden en trekt gemiddeld zo’n veertig jongeren. Voor hen is dit een gratis en toegankelijke manier om samen te sporten en elkaar te ontmoeten.”

Gemeenschapsleven

De moslimgemeenschap hier in Hoogstraten telt ongeveer tachtig jongeren,

vijftig volwassen mannen en twintig vrouwen. Kinderen zijn welkom vanaf zes jaar en de groep is sterk gemengd qua leeftijd. Iedereen is in principe welkom. De leden zijn voornamelijk afkomstig uit Hoogstraten en omliggende gemeenten zoals Wortel, Rijkevorsel, Brecht, Meerle en Minderhout. Binnen de gemeenschap zijn verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd, met een gedeelde basis in de soennitische stroming van de islam, zoals die voorkomt in onder meer Marokko en Algerije. Voor kinderen worden er ook Arabische lessen georganiseerd in een klaslokaal binnen het gebouw.

Volgens beide gesprekspartners was er in de regio een duidelijke nood aan een islamitische ontmoetingsplek. In de ruime omgeving zijn er weinig alternatieven; steden zoals Breda, Zundert of Turnhout liggen verder weg. Hoogstraten biedt volgens hen een aangenamere en meer toegankelijke omgeving, zeker voor gezinnen met kinderen.

De organisatie wil zich actief verankeren in het lokale gemeenschapsleven. Zo namen ze al deel aan de braderij en zetten ze zich in voor sociale initiatieven. Mohammed: “Een bijzonder gesmaakt project was toen onze vrouwen die deel uitmaken van onze gemeenschap gingen koken in het woonzorgcentrum. De bewoners reageerden enthousiast op de kennismaking met nieuwe smaken en gerechten. Gelijkaardige initiatieven werden ook al opgezet in samenwerking met de gemeenteschool.”

Respect

Soulimane: “Naast activiteiten en ontmoeting speelt ook een duidelijke waardenvisie een belangrijke rol. Onze gemeenschap wil een tegengewicht bieden

voor wat wij zien als een sterk materialistische samenleving. In plaats van individualisme en eigenbelang leggen wij de nadruk op broederschap, samenwerking en respect. Dat respect geldt voor iedereen, ongeacht geloof of achtergrond. Verschillende overtuigingen en meningen mogen naast elkaar bestaan, zolang er wederzijds respect is. Ook eerlijkheid en verantwoordelijkheid voor het eigen handelen worden als essentiële waarden gezien.”

Die houding vertaalt zich ook in het dagelijkse leven. Leden benadrukken het belang van respect voor de buurt en de omgeving. Zo nemen ze initiatief om de straat proper te houden, wat zelfs al positieve reacties opleverde van de wijkagent. Voor hen hoort zorg dragen voor

de buurt bij het verantwoordelijk burgerschap.

Mohammed: “Onze gemeenschap bestaat uit mensen met uiteenlopende culturele achtergronden, maar wordt verbonden door het gedeelde geloof. Tegelijk zoeken we actief aansluiting bij de bredere samenleving. Tawheed vzw wil de integratie, emancipatie en participatie van zowel haar achterban als buurtbewoners versterken. Onze werking vertrekt vanuit een islamitische grondslag, maar is tegelijk sterk maatschappelijk gericht. Actief burgerschap staat centraal: we willen mensen stimuleren om hun plaats in de samenleving op te nemen en bij te dragen aan het algemeen belang, onder meer via samenwerking met lokale bewoners en organisaties.”

Het schooljaar Arabische lessen werd op zondag 14 juni in de Venhoef afgesloten met een piekfijn georganiseerd eindejaarsfeest met hapjes, drankjes en desserts. Voor de jongste aanwezigen waren er springkastelen, iets oudere kinderen leefden zich uit in een voetbaltoernooi.

Integratie

Meermaals benadrukken beide gesprekspartners dat voor hun gemeenschap integratie een erg belangrijk gegeven vormt.

Soulimane: “Voor ons is integratie een noodzakelijke voorwaarde om volwaardig deel te nemen aan de samenleving. Dat betekent onder meer het verwerven van de Nederlandse taal en het kennen van de geldende waarden en normen, zonder dat mensen hun eigen identiteit moeten opgeven. Emancipatie zien we als een proces van zelfontplooiing en zelfacceptatie, zeker voor jongeren die opgroeien in een context van meerdere culturen. Wij ondersteunen hen in het ontwikkelen van een evenwichtige identiteit, met respect voor zowel de eigen achtergrond als die van anderen. Participatie gaat nog een stap verder: het betekent dat mensen zich actief inzetten in onderwijs, op de arbeidsmarkt en in hun leefomgeving. Dialoog, samenwerking en betrokkenheid bij de buurt zijn daarbij essentieel.”

Mohammed beaamt dit. “Zo werden we

door het stadsbestuur uitgenodigd om deel te nemen aan de solidariteitsraad, wat ons engagement in Hoogstraten verder onderstreept. Zodra de werken aan

onze locatie afgerond zijn, willen we ook de buurtbewoners uitnodigen voor een kennismaking met koffie, thee en gebak.” (pm)

Bestemmingswijziging?

GEMEENTEBELEID Zowel de Islamitische als de Evangelische geloofsgemeenschap zijn gevestigd in een voormalig winkelpand. Wanneer panden van functie veranderen, zeker van handel of wonen naar een intensief gebruikte ontmoetingsruimte, zijn goede bedoelingen alleen niet voldoende. Dan horen vergunningsplicht, controle en inspraak gewoon bij een zorgvuldig bestuur. In Vlaanderen moet in zulke gevallen telkens worden nagegaan of een omgevingsvergunning vereist is, onder meer bij een relevante bestemmingswijziging, en of een openbaar onderzoek moet worden georganiseerd.

Verliep dit hier in Hoogstraten ook zo? In beide gevallen gaat het niet om recente vestigingen. Het stadsbestuur was al jaren op de hoogte van de activiteiten en van de bestemmingen die er zijn, maar voor zover wij weten, werd de vereiste procedure met het oog op een bestemmingswijziging niet doorlopen. Op die manier werden buurt en bewoners wellicht niet ingelicht over deze dossiers. Als dat klopt, is dat eigenlijk niet zomaar een administratieve slordigheid, maar lijkt ons dat wel een teken van bestuurlijke nalatigheid.

Toch alvast een aanvulling bij wat we hierboven schreven. Aan het raam van het winkelpand waar Bruurs Mannenkleding zat, hangt er sinds half juni nu toch een gele affiche die een bestemmingswijziging aankondigt. Zien we binnen afzienbare tijd ook bij de Evangelische buren en Islamitische overburen zulke affiche? (pm)

Evangelische Kerk is al meer dan 30 jaar gevestigd in Hoogstraten

“Een

manier van leven die richting geeft,

hoop biedt en rust brengt”

RELIGIE In een tijd waarin de klassieke religieuze structuren aan gewicht verliezen, zoekt geloof nieuwe wegen. Niet langer in de grootsheid van bijeenkomsten, maar in kleine kringen waar mensen elkaar vinden in een gedeeld verlangen naar zingeving en houvast. Tussen het vrije zoeken van het individu en het heimwee naar iets dat groter is dan onszelf, ontstaat een stiller geloof. Minder zichtbaar misschien, minder institutioneel ook, maar gedragen door een ingetogen gemeenschapsgevoel. In Hoogstraten bestaat een kleine maar toegewijde evangelische geloofsgemeenschap die bewust kiest voor samenkomen rond de Bijbel. In een tijd waarin velen afstand nemen van traditionele kerken, zoeken zij juist naar een geloof dat dichtbij het dagelijks leven staat. Wat drijft hen? Waarom blijven zij samenkomen? En welke rol speelt God in hun gemeenschap?

Gemeente

Lijan van den Hout woont al sinds 1979 in Hoogstraten en maakt al meer dan dertig jaar deel uit van de Evangelische Kerk Hoogstraten. Ze herinnert zich de eerste samenkomsten nog levendig: in een lokaal van de gemeenteschool in de Karel Boomstraat, later aan de Industrieweg, en vandaag in het gebouw aan de Vrijheid.

Felix Koroma woont inmiddels vijftien jaar in Hoogstraten, is getrouwd, heeft twee kinderen en maakt al even lang deel uit van de kerkgemeenschap. “Ik ben oudste,” vertelt hij, “samen met drie andere broeders.”

Binnen de gemeenschap spreken ze eenvoudigweg over de gemeente: een hechte groep waarin iedereen elkaar kent en waar geloof en betrokkenheid hand in

hand gaan. Anders dan in de katholieke traditie, waar de priester een bemiddelende rol speelt, ligt hier de nadruk op de persoonlijke relatie van ieder mens met God.

Bijbel

Carine Segers komt uit Merksplas en vertelt hoe de kerk hier voet aan de grond kreeg: “Eind jaren tachtig, begin jaren ne -

de zondagsviering

gentig waren er twee mensen die het op hun hart kregen om in Hoogstraten een evangelische kerk te starten. Ze kwamen toen nog samen in een huiskamer, gaven bijbelstudies en onderwijs over huwelijk, opvoeding en geloof. Alles gebaseerd op de Bijbel, omdat we geloven dat God daarin handvaten geeft voor een overvloedig leven.”

De groep groeide, er kwamen lezingen in zaal Pax, en uiteindelijk ontstond een gemeente waarin mensen die hun leven aan Jezus toevertrouwen gedoopt worden en lid kunnen worden.

Carine is zelf katholiek opgevoed, maar vond daar niet de antwoorden die ze zocht. “Wat Jezus aan het kruis gedaan heeft voor onze zonden; dat werd hier helder uitgelegd. Niet Maria, niet heiligen, niet Boeddha… alleen Jezus heeft dat gedaan. Dat ik hier mag zijn, met al mijn fouten, is pure genade. Hij leidt mijn leven. En ja, het leven heeft hoogte- en dieptepunten, maar met de Heer is het goed, beter zelfs.” Die overtuiging vormt de kern van de gemeenschap: redding door Jezus alleen, uit genade, niet door verdienste.

Waardevol

De Evangelische Kerk Hoogstraten maakt deel uit van de Vrije Evangelische Gemeenten (VEG). De plaatselijke leiding ligt bij de oudsten. Zij dragen zorg voor onderwijs, theologie en pastorale begeleiding. Daarnaast is er een dagelijks bestuur voor de praktische werking.

De gemeenschap is overzichtelijk: 39 vaste leden, een vijftiental bezoekers en een groep kinderen. Dat maakt de sfeer persoonlijk en warm: geen anonieme structuur, maar een netwerk van mensen die elkaar dragen. Felix benadrukt: “Binnen onze kerk zijn we allemaal gelijk. Iedereen is even waardevol in Gods ogen. We streven naar een persoonlijke relatie met God, door studie en door samen de Schrift te lezen. ”

Elke zondag om 10 uur komt de gemeente samen voor de eredienst. Om de twee weken is er bijbelstudie. Lijan vertelt: “Samen met God hebben we het eeuwige leven. Daar kijken we

naar uit. Vroeger had ik veel vragen en twijfels, maar nu is die leegte opgevuld. Het beste komt nog.”

Carine vult aan: “Voor ons is dat geen vraagteken maar een zekerheid. Niet omdat wij het verdienen, maar omdat Jezus het volbracht heeft.”

Morele thema’s

Dat geloof botst volgens hen niet met moeilijke morele thema’s, al erkennen ze wel dat sommige kwesties zwaar en complex zijn. Over onderwerpen als abortus en euthanasie spreken ze met terughoudendheid, maar ze houden vast aan het uitgangspunt dat elk leven kostbaar is. Zelf een leven beëindigen, zien ze niet als de bedoeling, al zeggen ze ook dat ze de problematiek en de moeilijkheden daaromheen begrijpen.

“Elk leven is kostbaar,” zegt Carine. “Maar door de zondeval is er veel lijden en onrecht in de wereld.” Lijan: “Er zal pas vrede zijn als Jezus terugkomt, dan wordt alles zoals Hij het bedoeld heeft. Geen dood, geen verdriet en geen lijden meer.”

Lijden zien ze niet als iets waar mensen naar zouden moeten streven. Integendeel, ze wensen iedereen een lang en gelukkig leven toe. Dat lijden toch bestaat, verklaren zij vanuit de zondeval. Daarom kijken ze uit naar de terugkeer van Christus, wanneer volgens hen uiteindelijk weer een Vrederijk op aarde zal komen. In hun ogen is de huidige wereld daar nog verre van verwijderd, maar juist daarom leeft die toekomstverwachting zo sterk. Centraal daarin staat voor hen dat Jezus de weg is, de Almachtige, en dat die boodschap niet alleen voor henzelf bedoeld is, maar gedeeld mag worden met iedereen. Voor hen is er leven na de dood, en dat geloof geeft richting, zekerheid en hoop.

Felix besluit: “Wij geloven dat het leven meer is dan wat we hier en nu zien. In Jezus ontdekken we een manier van leven die richting geeft, hoop biedt en rust brengt, zelfs voorbij de dood. Dat gunnen we iedereen, en daarom delen we dit graag.” (pm)

Honderddertig

jaar Café In Holland

Anke, Jef of Marieke: doen ze het of doen ze het niet?

HORECA Café in Holland is zonder meer een begrip, hun spek met eieren is in de regio wereldberoemd. Het café werd in 1895-1896 gebouwd door Jaak Snoeijs en zijn vrouw Dina Van Der Steen. Al vier generaties lang staat er van vader op zoon, een Snoeijs achter de toog. Voor Jos en Carin is het pensioen niet ver weg en het café staat over te nemen, tenzij een van hun drie kinderen in de zaak stapt. “Ze kunnen het alle drie,” zegt Carin, “vraag is of ze willen doen nu ze elk een eigen leven hebben opgebouwd.” Doen ze het, of doen ze het niet…?

Bijverdienste

De boerderij met een café werd 130 jaar geleden gebouwd door Jaak Snoeijs. Voor Jaak en Dina was het een bijverdienste naast het boerenwerk. In het begin van de 19de eeuw telde CasteIré 43 woningen, waarvan niet minder dan 18 cafés, al weet men van verschillende de naam niet meer. Hoogstwaarschijnlijk hadden die gewoon geen naam.

Er was ’Café in Holland’ bij Ment Snoeys, café ’Het Pannenhuis’ bij Jaak Mertens, De Herberg bij Louis Bolkmans, het café van Kees Wouters, café ‘De Metser’ bij Gijsbrechts (later Jaak Snoeys ), café ’Driehoek’ hij Jan Roelen, de herberg van Frans Mostmans, het café van wed. Schrijvers op HaIdijk, café ’Den Hooiberg (nu Jan Aerts), de herberg van Frans Verheyen, café ’De Marijntjes bij Schrijvers, de café van brouwer Broos Roelen, deze van Gust Mertens (nu gebr. Geerts), de herberg van Louis Van Calster aan de Baarle-Brug en tenslotte de drie cafés die op Belgisch grondgebied lagen maar zich altijd bij Castelré aansloten: ’Het Half Maantje’ bij Louis Haest, ’den Bosuil’ bij Kees Strijbos en ”Baal brug’ van Janeke Herrijgers.

JAAK SNOEIJS -DINAVANDERSTEEN

MARIA CATHARINA CORNELIA LOUISA MIN LEONIE AUGUST CLEMENT

x x x x x x x x Jozef Frans Frans Adriaan Jaak Camiel Maria LUCIA Van Aert Faes Christiaensen Schrijvers Theewis Van Lierde Jansens MERTENS

REMI GUST JEANNE FRANS LEA x x x x x Anny MARIA Frans Hilda Louis Matthe ANTHONISSEN Eelen Sterkens Adriaansen

HERMAN JOS FRIEDA ANDRE CHRISTEL x x x x x Rit CARIN Gert Greet Jurgen PEMEN Brosens Janssen Bosmans

Verschueren De stamboom van de familie Snoeijs

ANKE JEF MARIEKE x x x Warre Jana Seppe Vanden Kieboom Van Looy Van Dijck

Schiereiland

Castelré is als gehucht van Baarle-Nassau, als een schiereiland in België. In het gehucht van 667 ha groot staan 54 woningen, het grootste aantal langs de andere kant van de ‘rooie weg’. Op 1 januari 2026 telde Castelré 128 inwoners, dat is 22 minder dan 10 jaar geleden. Van de 128 inwoners zijn 64 vrouwen en 64 mannen. 56 % van hen heeft de Nederlandse nationaliteit en 44 % de Belgische.

Het aantal woningen zal niet toenemen, want heel Castelré is agrarisch gebied, bouwgrond is er niet en nieuwbouw is dus uitgesloten. Verbouwen op de bestaande fundamenten mag, maar is administratief niet eenvoudig en men moet vaak jaren op de vergunningen wachten. Zo maar vergroten en daarna regulariseren - zoals in België wel eens gebeurt - is er bij onze noorderburen niet bij.

Omdat Castelré op 12 km van Baarle-Nassau ligt is het doen en laten van de inwoners vooral op Minderhout of Wortel gericht.

HORECA

Acht kinderen

De woning van Jaak en Dina was net op tijd klaar voor de geboorte van Clement, de jongste in een gezin van acht kinderen waarvan zes dochters, wat wellicht een meerwaarde was voor het café. Jaak en Dina hielden het café open van 1896 tot 1926, al werkten ze vooral op het veld en ‘pakte’ Dina als ‘baker’ of vroedvrouw ook de kinderen van het gehucht.

In 1926 nam hun tweede zoon Clement (Ment) het café over, nadat hij enkele maanden vroeger getrouwd was met Lucia (Sieke) Mertens uit Achtel. Ment en Sieke besloten in 1963 op hun beurt na 37 jaar werk achter de toog en op het veld, het over te dragen aan Gust, opnieuw de tweede zoon uit hun gezin.

Smokkelwaar

Gust trouwde met Maria (Marie) Anthonissen uit Loenhout, en samen zouden ze het café verder uitbouwen, letterlijk en figuurlijk.

In die dagen was het verkopen van smokkelwaar een bezigheid waar iedere inwoner van Castelré zich mee bezig hield. Smokkelen bleef niet beperkt tot de drie winkeltjes die het gehucht toen telde. Het café leek soms op een echt warenhuis. In alle hoeken en kanten, tot in het bed toe, waren allerlei producten zoals boter, jenever, schoenen. suiker, brood of sacharine verstopt. Allemaal produc-

ten waarvoor de Belgen maar al te graag naar ’Castel’ trokken.

Schutters, smokkelaars en jagers, iedereen was welkom in het café en zo bleef er voor het werk op het veld geen tijd meer over. Gust en Marie bakten al eens een pan spek met eieren, bijvoorbeeld op verzoek van de jagers van Fons van de Friswit. Het zou er niet bij blijven…

Spek met eieren

Die ene pan bracht de andere mee en stilaan werd het Castelse streekgerecht overbekend. De kippen moesten overuren draaien.

Nu bakken Jos, opnieuw de tweede zoon, en zijn vrouw Carin al 34 jaar eieren. Per jaar zo’n 20.000 eieren, verdeeld over een kleine 3.000 panladingen vol. Zeven eieren per pan en gemiddeld één pan voor twee personen’. rekent Jos ons voor.

Jos en Carin hebben van het café hun kostwinning gemaakt. Van het leegstaand kippenkot maakten ze een lokaal

voor de handboog, er worden ook feesten georganiseerd. Maar Jos is nu 64 jaar en Carin 62. Normaal kunnen ze op hun 67ste AOW trekken (Algemene Ouderdomswet). Het is in Nederland een basispensioen voor iedereen, dat een zelfstandige zelf en een werkgever voor zijn personeel moet uitbouwen.

Het is dus tijd om aan opvolging te denken. Het café is over te nemen en het is nog lang niet zeker dat een van hun drie kinderen in de zaak wil stappen. Anke is 34 en woont in Minderhout samen Warre Vanden Kieboom. Jef is 33 en woont met Jana Van Looy in Pulderbos en dan is er nog Marieke, die heeft nog geen vaste stek maar is samen met Seppe (Poeki) Van Dijck. Ze hebben elk een vaste baan die hen boeit en staan dus voor een moeilijke beslissing…

Werftfeest

130 jaar Café in Holland met vier generaties Snoeijs achter de toog. Dat wordt op zondag 2 augustus gevierd met een groots Werftfeest. Van 10.30 uur tot 13 uur is er een Brunch-festijn met, na een welkomdrankje, spek en eieren, frikadellen met krieken en vol au vent.

In de namiddag zijn er optredens: om 12.30 uur De Wit & Co; om 16 uur Urban Vibes; en om 19.30 uur Tefrent. Verder

is er doorlopend kinderanimatie, een speeltuin, kindergrime en een springkasteel. (fh)

100 jaar Sint-Jorisgilde De Eendracht

GILDE Veel verenigingen waren en zijn er niet in het kleine Castelré. In café ‘Het Pannenhuis’ langs de Schootsenhoek richting Wortel-Kolonie bij Mertens-Schepers werd er in 1888 een gilde opgericht die met ‘de buks’ schieten tot hun wapens in de Eerste Wereldoorlog in beslag genomen worden.

Het Pannehuis was een echte afspanning waar men kon overnachten. Na de aanleg van een nieuwe weg richting ’s Hertogenbosch verloor het zijn cliënteel en sloot het de deuren. Jaak Snoeys, die er zelf lid was van de gilde bracht de vereniging naar Café In Holland.

In 1926 liet Jaak het café over aan zijn zoon Clement. Nog in dat zelfde jaar besloten de schutters om bij gebrek aan geweren, de gilde opnieuw op te starten binnen het Verbond van Sint-Jorisgilden, die uitkomen met de grote kruisboog op 61 meter.

Aloïs Bruurs, voordien lid van de ‘slapende gilde’ van Sint-Joris Hoogstraten lag aan de basis van de nieuwe kruisbooggilde.

Koningschieten

Aan de eerste prijsschieting die plaats vond in augustus 1926 namen 125 schutters deel. August Van Ostayen van Meer schoot zes rozen in evenveel schoten en zorgde ervoor dat zijn gilde het zestal won en een stoopke Huiskamp kreeg. De gilde van Wortel behaalde met 18 rozen de medaille van de rozenprijs.

Kort na de oprichting werd Sus Vriens driemaal koning en daardoor keizer van 1930 tot 1946. Na Adriaan Herijgers die 6 jaar koning was, werd Frans Lambrechts keizer 1960 tot 1978. Hij werd opgevolgd door keizer Neel Strijbos. Na één termijn van 6 jaar van Jan Hoet, kreeg Castelré met Eddy Geets een nieuwe keizer. Nu kan Marcel Wouters de vierde keizer in het verhaal van Castelré worden als hij op 5 juli 2026 de vogel van de schutsboom kan schieten. Afspraak om 13 uur bij café In Holland.

In het weekend van 25 en 26 juli is het opnieuw feest in Castelré, dan is er feestschieting naar aanleiding van hun 100-jarig bestaan. (fh)

Goede contacten met de Wortelse gilde en het stadsbestuur

Vorst van Salm Salm maakt kennis met zijn familieverleden

BEZOEK Na het overlijden van vorst Carl-Philipp van Salm-Salm, erehoofdman van Sint-Jorisgilde van Wortel op 6 augustus 2024, ging het familiebezit over op zijn oudste zoon Emanuel Philip van Salm-Salm. Op uitnodiging van de gilde van Wortel bracht deze een driedaags bezoek aan de stad. Op die manier kon hij kennismaken met de regio waar zijn familie van 1657 tot 1793 verbleef.

Hertogdom

In ons meinummer kon u lezen hoe het Land van Hoogstraten in 1657 in het bezit kwam van de familie Salm door het huwelijk van Gabriella de Lalaing, de laatste telg van die adellijke familie de Lalaing, met Karel Florentijn van Salm.

Door het overlijden van hun zoon Willem Florentijn van Salm, erfde Nikolaas Leopold van Salm als achtjarige het graafschap Hoogstraten. Nikolaas Leopold huwde in 1719 op 18-jarige leeftijd met zijn 17-jarige welgestelde nicht Dorothea van Salm van het gelijknamige vorstendom in de Vogezen, een van de vele kleine en grotere staten die deel uitmaakten van Het Heilig Roomse Rijk. Zo werd Nikolaas een welstellend en invloedrijk man en werd het graafschap Hoogstraten tot hertogdom verheven.

De familie Salm-Salm verliet uit angst voor de Fransen al eerder het vorstendom in de Vogezen en vertrok in 1793 ook uit Hoogstraten. Het gebied werd officieel ingelijfd bij Frankrijk, de adellijke familie werd daarvoor schadeloos gesteld en kwam in het bezit van delen van het voormalige prinsbisdom Münster, met onder andere de waterburcht in Anholt in Isselburg, net over de NederlandsDuitse grens waar de adellijke familie nu verblijft.

Erehoofdman

De Sint-Jorisgilde van Wortel onderhield goede contacten met Carl-Philipp van Salm-Salm. Die werd op 10 november 2012 uitgenodigd in Hoogstraten, werd er ontvangen in het stadhuis en aanvaardde de titel van erehoofdman van de Wortelse schuttersgilde. In augustus 2013 wordt de gilde uitgenodigd in de waterburcht in Anholt, een kasteel met een belangrijk kunstmuseum, bibliotheek en een landgoed inclusief een golfclub en een wildpark.

Wanneer Carl-Philpp in 2018 tijdens de viering van 500 jaar graafschap Hoogstraten kennis maakt met de andere gilden van Het Verbond van Sint-Jorisgilden, nodigt hij een jaar later ook alle hoofdmannen, koningen en keizers van de negen gilden uit in Anholt.

Na zijn overlijden wordt de oudste zoon Emanuel Philip eigenaar van het familiebezit. De drie andere kinderen krijgen rechten in een vennootschap, zo worden de sleutelfuncties in het beheer van hun eigendommen binnen de familie verdeeld.

Bij de afscheidsviering maken leden van de Wortelse gilde kennis met de kinderen. Vorst Emanuel Philip wenst een bezoek te brengen aan de regio waar zijn familie van 1657 tot 1793 verbleef en hoofdman Michiel Rombouts, erehoofdman Wim Druyts en ere-notaris Aloïs Van Den Bossche organiseren een driedaags bezoek aan Hoogstraten.

Gelmelslot

Voor de vorst, zijn echtgenote en hun secretaris werden het drie drukke dagen. Op donderdag 4 juni is er eerst een bezoek aan het kasteel van Hoogstraten in het gezelschap van de directie van de strafinrichting, de procureur des konings, de voorzitter van de Commissie van Toezicht, afgevaardigden van FOD Justitie, de Regie der Gebouwen en de Stichting Kempens Landschap.

Zoals de plannen nu voorliggen zou het kasteel eind 2027 sluiten, al zullen er dan nog een 40-tal gedetineerden blijven in de reeds gerestaureerde vleugel waar nu de vrouwen verblijven.

De strafinrichting telt 160 cellen voor

evenveel gedetineerden. De cellen zijn verouderd, zo is er geen toilet en moet de gedetineerde bellen voor een toiletbezoek. Vraag is echter of men Hoogstraten zal durven sluiten zolang er in andere gevangenissen nog grondslapers zijn.

De meest recente restauratiekost werd in 2024 door de Regie der Gebouwen geraamd op 130 miljoen euro, exclusief btw en studiekosten. Die prijzen zullen enkel nog oplopen. Voor 60% daarvan, zo’n 60 miljoen euro, kan men rekenen op subsidies van monumentenzorg. Voor de resterende 70 miljoen en 40 miljoen btw en studiekosten zou men op zoek moeten gaan naar andere financiële middelen.

Hoe dan ook, indien justitie het kasteel vrij geeft, wordt de restauratie en herbestemming een moeilijk proces dat wel 25 jaar zal duren.

Kennismaking

Na het bezoek aan de strafinrichting en een lunch, sloot burgemeester Tinne Rombouts en communicatieambtenaar en historicus Guy Meusen aan voor een eerste kennismaking.

Zij gaan vooral in op de periode nadat de familie van Salm-Salm Hoogstraten verliet en in 1794 al hun eigendommen geconfisqueerd werden. Wanneer in 1815

in de Nederlandse periode de familie al hun eigendommen terug kreeg, was dit niet het geval voor het kasteel dat inmiddels ingericht was als bedelaarsgesticht.

In 1821 woonde Willem Florentijn van Salm-Salm korte tijd in een huis langs de Vrijheid. Hij was generaal in het leger van de Nederlandse koning en in 1830, toen België onafhankelijk werd, was hij een van de kandidaten om koning van België worden.

Tussen 1845 en 1854 volgde de verkoop van al hun eigendommen in wat “de verkoop van de eeuw” werd genoemd. Voor de regio was het de periode dat industriëlen uit Gent en Antwerpen, zoals Voortman, Jacquemyns en Maximiliaan Van den Bergh hier grote hoeveelheden gronden aankochten.

Verdienste

De burgemeester merkt op dat het vooral de verdienste is van inwoners van Hoogstraten om de banden met de hertogelijke familie levend te houden. Eind 19de eeuw had de toenmalige gemeentesecretaris veel belangstelling voor de geschiedenis van Hoogstraten en trok naar Anholt om de archieven te bestuderen. Toen in 1902 een nieuwe windmolen werd gebouwd, stond de molenaar erop dat hij de naam Salm-Salm molen

Tijdens de kennismaking met de burgemeester toont Guy Meusen een foto van het bezoek in 1931 van HOK aan Anholt. De vorst gaat op zoek naar zijn voorouders.

zou dragen, omdat de prinsen van SalmSalm ruim honderd jaar eerder op dezelfde plek een molen in hun bezit hadden.

Op 21 november 1914 stuurde Hoogstraten een brief naar de prins van Salm-Salm met verzoek om advies wat men moest doen omdat het Duitse leger oprukte en Antwerpen was gevallen. Vanuit Anholt ontving men de raad om niet te vluchten,

Op het eerste gezicht ziet het kasteel er nog goed uit, maar binnen is de toestand heel wat minder. Zo moeten plafonds boven de inkom gestut worden.

de huizen niet af te sluiten en geen wapens op nemen. Na de Eerste Wereldoorlog werden de contacten terug hersteld door deken Lauwerys en aanvaardde de vorst van Salm-Salm het ere-voorzitterschap van Hoogstratens Oudheidkundige Kring (HOK). De vereniging maakte reizen naar Anholt en publiceerde in 1939 een jaarboek met aandacht voor de familie.

In 1976 was vorst Nikolaas van Salm-Salm spreker bij de opening van een nieuwe feestzaal in Hotelschool Spijker, nu zijn er al jaren contacten tussen de vorst van Salm-Salm en de Sint-Jorisgilde van Wortel.

Officiële ontvangst

Donderdagavond is er de officiële ontvangst in de historische raadzaal van het stadhuis. In de raadszaal stelde de gilde de zogenaamde ‘caert’ tentoon. Dat is een erkenning en een soort reglement, door Anton de Lalaing in 1534 geschonken aan de gilde van Wortel. Aan de andere zijde stond een document van 1767 waarin hertog Nikolaas van Salm-Salm het document uit 1534 bevestigde.

Centraal hing op een buste een zilveren borstplaat in 1783 geschonken door Louise Eleonora, de tweede vrouw van Nikolaas Leopold en zus van zijn eerste vrouw Dorothea van Salm-Salm.

Na de gebruikelijke toespraken ondertekenden alle aanwezigen het guldenboek

van de stad en werd er nog lang nagepraat tijdens een receptie in zaal De Welgezinde.

Grafmonumenten

Vrijdagvoormiddag bezocht het gezelschap het begijnhof en na de middag de Sint-Katharinakerk. Daar gaat de aandacht vooral naar het praalgraf van zijn voorouders Antoon de Lalaing en Elisabeth van Culemborg, de grafmonumenten van Karel Florentijn van Salm-Salm die gehuwd was met Maria Gabriella de Lalaing en van Nikolaas Leopold van Salm-Salm met zijn eerste vrouw Louise

Eleonora en zijn tweede vrouw Dorothea van Salm-Salm.

Kruisboogschutter

Zaterdagmiddag gebruikte het gezelschap de lunch in De Hees, een in 1754 gebouwd jachtpaviljoen in een 600 ha groot domein met 16 brede, vanuit het centraal gelegen jachthuis uitwaaierende dreven in stervorm.

Vervolgens gaat het naar De Guld, het lokaal van de Wortelse gilde. Het werd een warme gemoedelijke ontmoeting met de leden. Nadat hoofdman Michiel Rombouts de vorst het lint van erehoofdman omhing, ondertekende Emanuel Philip een oorkonde waarin hij de rol van beschermheer van de gilde op zich neemt. Vorst Emanuel Philip is voorzitter van de Duitse katholieke historische schuttersgilden, maar de balansboog en de schieting op 61 meter blijken hem totaal vreemd. Met veel belangstelling luisterde hij naar het verhaal van de recent georganiseerde koningsschieting en wilde hij alles weten over de werking van de kruisboog en de manier waarop men het wapen hanteert.

Na een schot van hoofdman Michiel Rombouts als voorbeeld werd de kennismaking met de balansboog afgerond en was het de beurt aan de vorst. Tot verbazing van de aanwezige schutters hield hij de boog loofstil vast en schoot een in de ring van vijf, net naast de roos.

Na afspraken voor een tegenbezoek aan Anholt liet de vorst weten dat hij volgend jaar terugkomt naar de Heilig Bloedprocessie en naar Wortel. (fh)

Fons Back en Dina Huybrechts over 30 jaar Paardenmelkerij ’t Groeske

“Spelende veulens, dat is toch het mooiste zicht dat er bestaat…?”

BEDRIJF Fons Back en Dina Huybrechts, beiden zeventigers, startten 30 jaar geleden op vraag van hun buurvrouw met paardenmelk.

Ondertussen is ’t Groeske de bekendste paardenmelkerij van de regio. Ze verzorgen hun dieren dagelijks zelf, ontvangen nog regelmatig bezoekers en delen hun passie voor paarden en hun producten met iedereen die er meer over wil weten. En over paardenmelk blijkt heel wat te zeggen…

Hoewel hun bedrijf in Castelré officieel op Nederlands grondgebied ligt, voelen Fons en Dina zich nog altijd helemaal verbonden met de Noorderkempen. Dina groeide op in Meerle en liep school in Meerle en Hoogstraten. Fons werd geboren in Castelré. Beiden zijn Belg gebleven. “We vallen als ondernemer onder Nederland,” vertelt Fons, “maar voor de rest zijn we volledig op België georienteerd.”

Toevallige vraag

Het echtpaar vierde ondertussen zijn gouden huwelijksjubileum. Hun leven

stond jarenlang in het teken van landbouw. “Eerst hadden we koeien, later kwamen daar varkens bij, maar paarden hielden we altijd als hobby. Onze kinderen reden bij de LRV in Minderhout,” vertelt Dina. “Met deze paarden fokten we altijd veulens want dat vonden we plezant. Zo kon je die dieren zien opgroeien en later africhten. We konden toen nog niet vermoeden dat deze hobby later onze hoofdactiviteit zou worden…”

“Onze buurvrouw was ernstig ziek,” zegt Dina. “Ze moest chemotherapie krijgen, maar haar bloedwaarden waren niet goed genoeg meer om nog verder

te gaan met de behandeling. Daarnaast was haar darmwerking helemaal ontregeld. Via kennissen had zij gehoord over paardenmelk en de mogelijke ondersteunende werking ervan. Zo kregen wij de vraag of we één van onze merries wilden melken.”

“Dat deden we gewoon voor haar,” vervolgt Fons. “We haalden het veulen even weg bij de merrie en namen een beetje melk af . ‘s Morgens en ’s avonds brachten we die dan naar de buren. Wat daarna gebeurde, was eigenlijk wonderbaarlijk. Door de paardenmelk verbeterden haar bloedwaarden zodat ze na verloop van tijd toch de volgende behandeling kon krijgen. Ze kon ook opnieuw beter eten. Toen beseften we dat we eigenlijk een bijzonder product in huis hadden waar we nauwelijks iets over wisten…”

Beroep

Dat werd het begin van een lange ontdekkingsreis. Fons en Dina begonnen zich te verdiepen in paardenmelk. Ze verzamelden boeken, onderzoeksrapporten en wetenschappelijke publicaties en sloten zich aan bij verenigingen van paardenmelkers in België en Nederland. “Toen waren er nog maar een vijfentwintigtal paardenmelkers aangesloten,” vertelt Dina. “Ik ben zelfs in het bestuur gegaan om zoveel mogelijk informatie te verzamelen.”

Hun eerste stap was voorzichtig. “We zijn begonnen met twee paarden,” zegt Dina, “gewoon om te kijken hoe het zou ver-

Paardenmelk onderscheidt zich vooral door haar samenstelling.

lopen. Maar de belangstelling bleek veel groter dan verwacht. In het najaar hebben we een extra paard gekocht en kort daarna nog één. Er kwam steeds meer vraag.”

Uiteindelijk werden de voormalige varkensstallen volledig omgebouwd tot paardenstallen. Wat ooit een klassiek landbouwbedrijf was, kreeg zo een heel nieuwe bestemming. Een paardenmelkerij runnen blijkt veel complexer dan de meeste mensen denken. Niet elk paard is overigens geschikt. “In principe kun je elk paard melken,” legt Fons uit. “Maar niet elk paard geeft zijn melk af aan een melkmachine. Daardoor moesten we in de beginjaren regelmatig paarden kopen en weer verkopen. Door ervaring leerden

we welke rassen het meest geschikt zijn.” “Vandaag bestaat de kudde vooral uit haflingers. Dat zijn sterke Oostenrijkse bergpaarden,” verduidelijkt Dina. “Ze kunnen goed tegen weer en wind, worden minder snel ziek en hebben een heel rustig karakter. Daarnaast lopen er nog enkele tinkers rond, herkenbaar aan hun bonte vacht.”

Altijd bezig

Een dag op ’t Groeske begint vroeg. “Ik zet meestal om vijf uur de wekker,” legt Fons uit. “De veulens worden dan tijdelijk van hun moeder gescheiden. Dat is noodzakelijk om later op de ochtend te kunnen melken. Een merrie heeft ongeveer vier uur nodig om opnieuw melk aan te maken. Rond tien uur volgt de eerste melkbeurt, daarna nog een rond één uur en de laatste in de namiddag. Na afloop mogen de veulens opnieuw bij hun moeder.”

“En dan drinken ze alles op,” lacht Dina. “Soms loopt de melk zelfs langs hun mond. Dan denk je: we hebben daarnet toch nog gemolken? Maar het zijn juist de veulens die voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor de melkproductie, want zij houden de melkgift op gang. Zonder veulen krijg je geen melk. De eerste maand na de geboorte is de melk trouwens volledig voor het veulen. Pas wanneer het jong voldoende zelfstandig eet, beginnen wij voorzichtig te melken.” De paarden krijgen hooi zoveel ze willen, met daarnaast krachtvoer, kunnen dagelijks naar buiten om te grazen en leven zoveel mogelijk volgens hun natuurlijke ritme.

Hoewel paarden verzorgen minder zwaar is dan koeien of varkens houden, blijft het een dagelijkse verantwoorde -

Een Belgische warmbloedpaard met daarnaast vader en dochter (haflinger) die elkaar knuffelen.

lijkheid. Dina: “Je moet er altijd zijn. Voederen, stallen onderhouden, weilanden beheren, dieren controleren, melken, bezoekers ontvangen: het werk stopt nooit volledig.” Toch ervaren ze het niet als een last. “Dit is onze hobby geworden,” zegt Fons. “Wij genieten daarvan.”

Bijzonder

Volgens Fons en Dina onderscheidt paardenmelk zich vooral door haar samenstelling. “De eiwitten, vetten en suikers lijken meer op moedermelk dan op koeienmelk,” legt Dina uit. “Daardoor wordt paardenmelk vaak gebruikt door mensen die op zoek zijn naar alternatieven voor traditionele melkproducten. Daarnaast wordt paardenmelk verwerkt in diverse verzorgingsproducten zoals crèmes, zeep en badproducten. Mensen met een gevoelige huid komen daar vaak speciaal voor.”

Het bedrijf verkoopt zowel diepgevroren paardenmelk als verschillende afgeleide producten. “Ons bekendste is ‘Paardenkracht’, een gefermenteerde drank die ontstond na een jarenlange samenwerking met een specialist in komboecha. Dat project heeft bijna twee jaar ontwikkeling gevraagd,” vertelt Fons. “Maar uiteindelijk hadden we een product waar we echt achter stonden. Het is een natuurproduct dat ontstaat uit de fermentatie van paardenmelk met komboecha. Het eindproduct is een zure drank met veel levende micro-organismen die rijk zijn aan vitaminen, mineralen, probiotica en sporenelementen.”

In de loop der jaren vonden al duizenden mensen hun weg naar Castelré. “Veel bezoekers komen niet alleen voor hun producten, maar ook voor een persoonlijk gesprek. Ik luister altijd eerst naar de mensen,” zegt Dina. “Iedereen heeft zijn eigen verhaal.”

Ze benadrukt meermaals dat ze geen medische claims willen maken. “Wij zeggen nooit dat paardenmelk iets geneest. Dat mogen wij ook niet. Maar mensen vertellen zelf vaak welke ervaringen ze ermee hebben.” Het zijn vooral die verhalen die hen raken en stimuleren verder te doen. “Als iemand hier binnenkomt die zich heel slecht voelt en later terugkomt om te vertellen dat hij zich terug veel beter voelt, dan geeft dat enorm veel voldoening…”

Uitzicht

Tijdens een excursie krijgen deelnemers een rondleiding op het bedrijf, kunnen

ze het melken van dichtbij meemaken en krijgen ze uitleg over paardenmelk en de werking van de melkerij. “Meestal duurt zo’n bezoek ongeveer twee uur,” vertelt Dina. “Tussendoor kunnen bezoekers verschillende producten proeven. De bezoekers vinden dat meestal heel interessant, velen hebben nog nooit een paardenmelkerij gezien.”

Na dertig jaar lijkt de vraag logisch: is er opvolging om het bedrijf verder te zetten? “Onze kinderen hebben allemaal hun eigen beroep,” zegt Dina, “een opvolger is er dus voorlopig niet. Maar daar liggen we niet wakker van, we bekijken het van jaar tot jaar.”

Want ondanks hun leeftijd staan ze nog dagelijks tussen de paarden. “Wij doen dit gewoon graag,” zegt Fons. “En zolang

Antiek - Brocante - Verzamelobjecten - Snuisterijen

“

Koekhoven 5

Gsm. 0495 57 48 52 2310 Rijkevorsel Tel. 03 314 09 04 www.krisvoeten.be info@krisvoeten.be

ook inkoop antiek - meubelen - kleingoed - lusters - zilver, enz... Open: donderdag, vrijdag, zaterdag: 10 - 12u en 14 - 17u zondag t/m woensdag en op feestdagen gesloten

dat zo blijft, zien we geen reden om te stoppen.”

Na het gesprek nemen Fons en Dina mij mee naar hun paarden. Ze genieten duidelijk van de groene weilanden, de grazende paarden en spelende veulens. “Dat is toch het mooiste zicht dat er bestaat?” zegt Dina glimlachend.

Misschien vat die uitspraak het verhaal van Paardenmelkerij ’t Groeske nog het best samen. Wat begon als een toevallige vraag van een buurvrouw groeide uit tot een familiebedrijf waar mens, dier en natuur al dertig jaar centraal staan. Iets waar vele bezoekers al zo vaak van onder de indruk kwamen. En precies daarom staan Fons en Dina nog altijd elke ochtend met plezier op voor een nieuwe dag tussen hun paarden… (JL) Tinkers

W O O R D V A N D E M A A N D (59)

Iedereen heeft het...

1. Dienst voor mensen met mobiliteitsproblemen die niet-rolstoel gebonden zijn

2. Voormalige bewoner waar nu Laura, Fos en Jule wonen

3. Tijdens dit gebeuren ontdekken jonge lezertjes onbekende landen

4. Omdat ze veel van voetbal wist is ze dat nu bij Como

5. Gemeente vanwaar de dakpannen van het schoolgebouw in Meer afkomstig zijn

6. Al meer dan 50 jaar draaien de kippen hier dat...

7. Guy en Andries trappen ermee

8. Populair drankje op de Antilliaanse Feesten

9. Lokale vereniging die o.a. armoede bestrijdt

10. 20.000 per jaar!

11. Hier vond Alexander zijn Lief Karn

12. Stadion van Liverpool

13. Wordt gepresenteerd door Sjan en Gerard

14. Door de aangepaste wet op Geïntegreerde Politie kun je hierover een kruis maken

15. Oostenrijks bergpaard voor goede melkproductie

16. Hiervoor doet Meer Oogst anno 1965 het (jc)

IJ’ is één vakje.

Mail het woord uiterlijk dinsdag 11 augustus door naar woord@demaand.be en maak kans op een cadeaubon van Hoogstraten voor de waarde van 20 euro. Of stuur naar: DE HOOGSTRAATSE MAAND, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten. Vergeet niet uw naam en adres te vermelden.

Oplossing juni

De cadeaubon van € 20 gaat naar: Karen Joosen, Minderhoutsestr. 39A, Hoogstraten

Thornstraat in Meerle

Kort en met een pijpenkop…

WONEN De Thornstraat in Meerle is een vrij korte straat, met een “pijpenkop”, tussen de Lage Rooy en de Monseigneur Eestermansstraat. Weinig verkeer, alleen als je er moet zijn en bij begin en einde van de school, als ouders en kinderen er passeren, meestal met de fiets. Het is er dus heel rustig wonen, op wandelafstand van het dorp en van het bosgebied Den Rooy.

Slechte grond

Op de plaats van de straat waren vroeger enkel weilanden, “Meerl’akker” werd het in de volksmond genoemd. Slechte grond, want hooggelegen en veel te droog en niet echt in de gunst van de toenmalige landbouwers. Vanaf de kerk, in het verlengde van de Schoolstraat, ook wel Nonnenstraatje genoemd, liep een zandpad tot aan de ‘Leegen Rooy’, ‘sentier 33’ zoals we zien op de Atlas der Buurtwegen uit 1841, ongeveer gelijklopend met het tracé van de huidige Heimeulenstraat en de Thornstraat (zonder de ‘pijpenkop’).

Net als de Heimeulenstraat en de Monseigneur Eestermansstraat maakt de Thornstraat deel uit van een verkaveling die nog voor de fusie door het Meerlese gemeentebestuur ontwikkeld werd om aan de babyboomers van Meerle een betaalbare sociale bouwgrond te bieden om hen in het dorp te houden. De verkaveling ‘Het Dal’ werd ontwikkeld door IOK in opdracht van de gemeente en werd op 18.11.1977 definitief goedgekeurd door Stedebouw provincie Antwerpen. Voor de 1e fase van de verkaveling werden de percelen begin 1979 toegewezen aan de vele kandidaten. De grootte van de percelen (800 à 1000 m2), dienend voor vrijstaande woningen en de aantrekkelijke prijs maakten ze bij de jonge Meerlenaars zeer gegeerd,

Vanaf de 2e helft van de jaren 80 en begin jaren 90 werden panden verkocht aan Nederlanders die hogere prijzen konden neertellen omwille van de belastingvoordelen in eigen land en de mogelijkheid om een aflossingsvrije hypotheek aan te gaan. Zij kochten ook een aantal van de laatste percelen in de verkaveling van het hele gebied, die nog eigendom waren van de oorspronkelijke eigenaars (Denise Voortman). Ze hadden die verkregen middels het akkoord met de gemeente voor verkaveling van dit landbouwgebied. Daar waren 6 percelen bij in het begin van de Thornstraat vanaf de Lage Rooy.

Stift van Thorn

De straat ontleent zijn naam aan de abdij (of stift) van Thorn. Dat was een abdij en/of adellijk stift, gelegen in het stadje Thorn, tegenwoordig in de Nederlandse provincie Limburg. De abdij werd gesticht na 972 als ’familieklooster’ en was vanaf 995 een

THORNSTRAAT

Op de historische Atlas der Buurtwegen zien we de zandpad ‘Sentier 33’ door de weilanden.

eigenklooster van de bisschop van Luik. Het groeide in de dertiende eeuw uit tot een eigenstandig landsheerlijk stift, en was vanaf 1715 een rijksabdij in het Heilige Roomse Rijk. In het Stift, dat kan vergeleken worden met een adellijk begijnhof, mochten slechts rijke dames binnen die over minstens acht wapenkwartieren beschikten. In de 16e eeuw waren er onder meer leden van de familie van Lalaing in Thorn.

De stichteres van het Stift van Thorn, Hildegondis, gravin van het land van Strijen, had al in de tiende eeuw grondrechten over Baarle, waartoe Meerle ook behoorde. Bij de oprichting van het Stift van Thorn schonk de stichteres deze rechten aan het Stift, dat de rechten verder zou blijven uitoefenen tot de vooravond van de Franse Revolutie.

Over Meerle had het Stift - langs Baarle om - het patroonsrecht en het persoonsrecht, waardoor Thorn als het ware meester en zelfs eigenares was van de parochie Meerle, waarbij de pastoor een soort plaatsvervanger was van de abdij. Meerle hoorde oorspronkelijk tot de parochie St. Remigius te Baarle. De mensen van Meerle moesten dus oorspronkelijk naar Baarle, over de heide, naar de kerk. Omwille van de afstand werd einde 1100 een kerkje gebouwd in Meerle, de oorsprong van een afzonderlijke parochie. Ergens tussen 1369 en 1400 werd Meerle een onafhankelijke parochie en kwam dus op kerkelijk gebied los van Baarle te staan. Maar ook daarna bleef het Stift een grote zeggenschap behouden, het inde er tiendenrechten. De conclusie van de invloed van Thorn voor Meerle is echter nog gunstig: een prachtige kerk, een mooie tiendenklok en een adellijke glans over de gemeente. In 1796 kwam aan de invloed van de Abdij van Thorn een einde.

De bewoners

François Christiaensen en Astrid Michielsen

“We hebben het hier heel hard naar de zin gehad”

In nummer 2, het 1e huis op de hoek met de Lage Rooy, treffen we Cois Christiaensen. Hij woont er met zijn echtgenote Astrid Michielsen en hun 3 zonen, Seppe, Sietse en Wannes.

Cois: ‘Ik ben af Meer, Astrid woonde op Jal toen ik ze leerde kennen. In 1984 huwden we en zijn in de Wilderstraat gaan wonen naast mijn grootmoeder. Goed 2

jaar later zagen we dit perceel grond te koop staan en hebben we het gekocht van Denise Voortman. Ad Sterckx en mijn schoonbroer Michel hebben dit huis gebouwd. In 1987 zijn we hier komen wonen.

Wij zijn snel ingeburgerd: ik ging bij de KWB waar ik nog steeds bij ben, bestuurslid bij de Gezinsbond. Dat heb ik 14 jaar lang gedaan. Enkele jaren terug werd ik gevraagd om het parochieteam te vervoegen, waar ik na enig aandringen op ingegaan ben. Ondertussen ben ik ook nog vrijwilliger in het LDC en bij het Repaircafé. Astrid is altijd een actief lid geweest van Ferm, het is haar natuurlijke habitat. Ze was net nog op fiets-2daagse. Vroeger was het de KLJ, ze was er penningmeester. We hebben samen nog het jaarlijkse Mosselfeest van de KLJ mee in de steigers gezet, om de KLJ-kas te sterken.’

Afspraak

Het koppel kreeg 3 zonen: Seppe, Sietse en Wannes. ‘Seppe is lijnpiloot bij Brussels Airlines, een jongensdroom. Sietse werkt bij mijn schoonbroer Johan Michielsen, waar hij offertes berekent en werven opvolgt. Hij bouwt momenteel een huis naast ons hier. Hij gaat ons later oppassen zegt hij (lacht). De jongste is Wannes, die is samen met Lotte Jansen en zij verbouwen een huis op Groot Eyssel.’ Kleinkinderen? ‘Nee, nog niet, maar we hebben tijd. We zien wel wanneer ze komen.’

‘We hebben hier altijd heel graag gewoond en onze kinderen hebben het hier heel hard naar hun zin gehad. Een goed contact met de buren, goed thuis in Meerle. En zolang we gezond zijn en alles nog kunnen zijn we niet van plan hier snel weg te gaan. We doen samen de tuin, en we hebben een goede afspraak: Astrid alles wat tegen de grond staat, ik alles waarvoor ik me niet moet bukken! (lacht) En als dat niet meer gaat, is er nog altijd de optie om een tuinman in te huren. Nee, wij blijven heel graag hier.

Dirk Hendrickx en Leen Matthé “Jaren gespaard om het te maken hoe we het graag hebben”

Schuin tegenover Astrid en Cois treffen we Dirk en Leen. Dirk is geboren en getogen in Meerle en is er nooit weggegaan. Leen, dochter van Jos Matthé, is van Overbroek. Ze was 11 toen het gezin naar de Lage Rooy in Meerle verhuisde om er tomaten te telen. Geen heimwee gehad? ‘Nee, ik moet zeggen - en dat geldt ook voor mijn broers - we hebben in Overbroek de deur achter ons dichtgetrokken en hebben ons vanaf de eerste dag in Meerle thuis gevoeld. Ik heb nog anderhalf jaar hier in de lagere school gedaan, ik herinner me nog dat ons mama de eerste dag met ons op de speelplaats verscheen en dat natuurlijk iedereen naar ons keek. Nieuw volk zo midden in het schooljaar, dat viel op. Maar enkele dagen later pikten we aan bij de kinderen van de straat om samen naar school te

STRAAT IN DE MAAND

gaan. Het ging als vanzelf. We hebben ons direct geïntegreerd, ook bij de jeugdbeweging. Een heel fijne tijd gehad.’

Toen Leen en Dirk gingen samenwonen zochten ze een huis. ‘Voor ons stond het vast dat we in Meerle zouden blijven, maar we hadden al enkele keren achter het net gevist. Die tijd - 2011 - was er heel weinig te koop en het was ook vrij duur. Onze Stijn had deze woning gezien op Immoweb, rechtstreeks te koop bij de eigenaar, een oudere dame. We waren de eerste kandidaat en zij gunde het ons ook. We hebben snel beslist het te kopen. Die tijd was het voor ons wel een oudere wijk, eigenlijk van de generatie van onze ouders. Dus weinig kinderen. Ondertussen zijn er wel weer wat kinderen in de straat. Onze kinderen Flore en Sophia hebben het hier heel hard naar hun zin’. Flore die er bij staat bevestigt dat volmondig.

In de buurt

Dirk: ‘Alles is ook dichtbij, onze beide ouders wonen in de buurt, wat het heel gemakkelijk maakt om de kinderen op te vangen. School en jeugdbeweging zijn ook niet ver. Alles kan met de fiets. Heel onze familie en vriendenkring wonen in de buurt.

’Leen werkt bij de Coöperatie in Hoogstraten, in de streek dus. Dirk doet werfopvolging bij Maes Beveiligingstechniek in Turnhout en is veel onderweg, meestal is hij al om half zeven de baan op.

‘We hebben het huis stilaan grondig verbouwd en aangepast aan de normen en de noden van de tijd. Laatst nog een aanbouw in de plaats van de vroegere veranda. We hebben jaren gespaard om het te maken hoe we het graag hebben. Bovendien is alles gelijkvloers en kunnen we in principe tot het einde van onze dagen hier blijven!’

Laura, Fos, en Jule “Oorspronkelijk de woning

van ‘Ad patat’?”

Als we enkele huizen verder bellen, doet een jong meisje aan het raam teken dat ik langs achter moet komen. Daar tref ik Laura en haar kinderen Fos en Jule. Papa Jelle is voor zijn werk in het land van Trump. Natuurlijk willen ze graag vertellen hoe het wonen in de Thornstraat is. Vooral Fos, die binnen een maand afstudeert aan de basisschool in Meerle, wil heel graag zijn uitleg doen en vult mama Laura graag aan.

Hoelang wonen jullie hier? ‘Was dat niet toen ik 3 was, zegt Fos meteen. 2,5 verbetert Laura. Dat was heel gemakkelijk, want Fos mocht meteen naar de kleuterschool, in Nederland had hij daar nog even op moeten wachten. Wij woonden in Breda, midden in de stad en waren op zoek naar ruimte en rust en dat mocht ook over de grens zijn. De makelaar had deze woning op Funda staan, maar met locatie Ulvenhout. Toen we gingen kijken, bleek het in Meerle te zijn. We kenden mensen die hier al woonden en dus kwamen we kijken. Mijn man wilde meteen het huis hebben, ik moest even nadenken over wonen in België. Maar eigenlijk hebben we heel snel beslist het te nemen. De woning was al enige keren verkocht, ons werd gezegd dat dit oorspronkelijk de woning was van ‘Ad patat’. (algemeen gelach)

We hadden het meteen naar onze zin hier, Fos ging naar de kleuterschool en zit nu in het 6e leerjaar in de Klimtoren. Jule gaat naar het 3e leerjaar. Een heel leuke school, bevestigen beiden. Vorige week was het nog een leuk schoolfeest.’

Fos, Ellen en Jule

‘Jelle werkt voor een internationaal bedrijf met zetel in Breda en reist heel de wereld af. Ik werk in de regio West Brabant, ik werk voor de overheid voor de leerplicht in het onderwijs. Heel verschillend met België, maar hier is het prima hoor. Fos en Jule hebben heel wat vriendjes in de buurt.’

Vernieuwd

‘In de jaren dat we hier wonen hebben we woning stelselmatig vernieuwd. Laatst nog het dak, meteen goed geïsoleerd, zonnepanelen gezet, badkamer en keuken vernieuwd. We zijn een heel eind gevorderd maar met een bestaande woning ben je nooit klaar hé.’

Jullie zijn dus van plan hier te blijven wonen? ‘We spelen wel met het idee om op termijn met mijn ouders een zorgwoning te maken, maar het is zeer de vraag of dat kan waar de woning gelegen is, nl. in het buitengebied. En het ligt in Nederland heel moeilijk om daar een vergunning voor te krijgen. Bovendien woon ik hier veel te graag. Mooi rustig, zwembad in de tuin, dat was een aangename verrassing toen we hier voor het eerst kwamen kijken. Best wat winkels en voorzieningen in het dorp. Grote aankopen doen we net als de meeste mensen in de supermarkten in Hoogstraten of Ulvenhout.’

Laura, Jelle, Fos en Jule hebben het heel erg naar hun zin in de Thornstraat. Fos voetbalt al lang en graag bij KFC Meerle: ‘We waren U12 en nu worden we U14, maar samen met een hogere groep U16 omdat we niet met genoeg spelers zijn. Het wordt pittig, ineens wedstrijden van 80 minuten en een groot veld.’ Fos spreekt echt op z’n Nederlands, in zijn klas zijn meerdere nationaliteiten en talen. ‘Er is ook maar één meisje en dat is ook een Nederlandse. Daar ben ik al heel lang mee bevriend en ze gaat volgend jaar ook naar dezelfde school als ik, Mencia in Breda. Ik zal ze dus niet moeten missen.’ Jule spreekt buiten het gezin vlot Vlaams, ze is hier geboren en was hier in de kinderopvang in de Blauwbossen.

Gust Van Aelst en Marleen Bertels “Heel rustig, op ons eigen wonen...”

In de ‘pijpekop’ van de Thornstraat wonen Gust en Marleen. Gust is geboren en getogen in Meerle, Marleen is afkomstig van Lille. Toen Gust in zijn jonge tijd uitging met vrienden, was daar ook een zus van Marleen bij. Gust had haar gezegd, ge moet uw zus eens meebrengen hé. Marleen was er toen nog niet zo mee

bezig, ze is immers 6 jaar jonger dan Gust. Maar toch was ze benieuwd en kwam ze mee. Het klikte en ze kregen verkering. In 1984 stapten ze samen in het bootje en kwam Marleen mee in het huis in de Thornstraat wonen.

Gust: ‘Ik had deze grond al gekocht op het moment van de verkaveling en er zelf een huis op gezet. Ik werkte toen bij aannemer Brosens. Het huis is verhuurd geweest tot we gehuwd zijn en we er samen introkken. Voordien, in mijn kindertijd was dit vrij ruige grond. In naam was het misschien landbouwgrond, maar echt iets op winnen ging niet. Hier op de plek van ons huis was het een laag bosje, er liepen soms wel wat koeien tussen. In de andere hoek van de pijpenkop was een put waar zavel werd uitgehaald.’

Gust en Marleen kregen één zoon, Nick, die er opgroeide. Hij is uitgevlogen en woont en werkt in Antwerpen als cipier in de Begijnenstraat.

‘Wij hebben altijd graag gewoond in dit stukje van de straat. Het was ook mijn eerste keuze op de avond dat de percelen verdeeld werden. Er is een goed contact met de buren, maar we lopen mekaars deur niet plat. Meestal een praatje op de oprit voor het huis, de hand opsteken, eens vragen hoe het gaat.’

Aanpassingen

Goed 23 jaar geleden is het leven van Gust en Marleen compleet veranderd. Gust deed op zijn werk een heel kwalijke val van een dak, kwam ongelukkig terecht en brak de rug met als gevolg verlamd tot net onder het borstbeen. ‘Ik kon zo goed als niets meer van de dingen die ik normaal deed. Ik zat veel in het bos bij de Hooge Rooy bij Van den Bogaerde, waar ik als kind opgroeide, zowat heel mijn tuin was moestuin, kweekte onze eigen groenten. Gelukkig woonden we in een laagbouw, met alles op het gelijkvloers. Met de nodige aanpassingen konden wij hier in het huis blijven wonen. Ik heb een aangepaste auto, een handbike en een quad, zodat ik me nog kan verplaatsen, zelfs met de hond langs het bos. Zo kan ik mijn conditie onderhouden. En oefeningen doen onder toezicht van de kinesist. Geluk bij mijn ongeluk was dat het een arbeidsongeval was, zodat de kosten voor de aanpassingen voor mij betaald werden. In mijn tuin kan ik helaas niet veel meer zelf, gelukkig hebben we daar goede hulp. Mijn serre heb ik wel zo laten inrichten dat ik er met de rolstoel in kan en de planten kan onderhouden. Ook

de bloemenperkjes kan ik zelf nog schoffelen.’

Ook voor Marleen was het flink aanpassen: ‘Het is best zwaar, ook al hebben we hulp en krijgt Gust thuiszorg. Maar dat betekent wel dat er alle dagen vreemde mensen over de vloer komen, die je moet toelaten in je privéleven. Gust gaat volgende week met Samana een week op vakantie, maar ik ga niet mee. Ik ga niet graag op reis, ben eigenlijk blij dat ik een week op mijn eigen ben, alleen in huis wat kan bekomen. Mijn zus komt wel langs. Daar kijk ik naar uit.’

Ondanks alles wonen Gust en Marleen graag op hun plek. ‘Heel rustig, op ons eigen. Zolang we kunnen willen we dat graag blijven doen.’

Jef Van Dun en Josee Aerts

“In onze tijd waren wij ook allemaal van dezelfde generatie”

Jef is afkomstig van Strijbeek: ‘Van de Nederlandse Markweg, want die heb je ook een langs de Belse kant’. Josee is een echte Meerlese: ‘Van de Elsakker, de boerderij rechts van de draai naar het Oosteneind’.

Ze leerden mekaar kennen op een bal in De Volksvriend. ‘Die tijd was er zowat elke week een bal, in de Volksvriend of in de Bombardon. Daar speelde dan een bandje. De lokale jeugd kwam er graag op af. Ook de Nederlanders van net over de grens kwamen hier uitgaan, bij hen was er niets te doen. De Meerlenaars gingen ook niet naar Nederland. We trokken ook wel eens naar Meer, in ’t Fortuin, of naar Rijkevorsel, naar het Spiraal of den James. In de Volksvriend maakten we kennis en raakte het aan.’

Jef en Josee huwden in juli 1978 en gingen in de gendarmerie wonen. ‘In de middelste wooneenheid. Geen bad of douche, dat gingen we bij onze ouders doen. Toilet buiten, een kan water meenemen om door te spoelen. De jongeren van vandaag kunnen zich dat niet meer voorstellen.’

Inkijk

Hoe we hier terechtkwamen? ‘Via Jan Jacobs, die toen nog bij hem thuis de BAC spaarkas had. Hij vroeg of we geen stukske grond zochten, er hing een plan van deze verkaveling aan de muur van zijn kantoortje. Daar waren nog een 5-tal percelen, waaronder dit perceel. Het was een van de grotere en daarom was het niet meteen verkocht op de 1e zitdag. Wij vonden het een ideaal perceel, op een hoek. We hadden maar twee rechtstreekse buren. En geen inkijk. Met hulp van de ouders konden we het kopen, in ruil zou Jef de woning aan de boerderij helpen verbouwen.’

Jef; ‘We zijn meteen beginnen bouwen, ik en mijn broers. We deden alles zelf, na een jaar was het klaar. In 1980 zijn we hier komen wonen. Dan ben ik op de Elsakker gaan bouwen.’ Jef heeft trouwens heel zijn leven in de bouwsector gewerkt. Eerst bij diverse bouwondernemers, na een tijdje voltijds in dienst van één aannemer afkomstig van Galder. Na verloop van tijd was Jef de man die bij de klanten de kleine (of soms grotere) klussen ging oplossen na de oplevering. ‘Zo had ik een afwisselende job en kwam bij vele mensen in de grote regio Brabant. Helaas ging het bedrijf overkop net voor mijn pensioen, ik had er graag tot het einde gebleven. Niemand zat nog te wachten op een bouwvakker van 58, ook al had je een heel ruime ervaring.”

Josee, kinderverzorgster van opleiding, werkte eerst als kinderverzorgster bij een Joods gezin in Antwerpen. Daarna bij de Nopri en later bij Quirijnen in Hoog-

straten en de laatste 21 jaar in Den Rooy. Ondertussen deed ze de naschoolse opvang voor de Meerlese school, waarvan ze samen met andere leden van het oudercomité van toen aan de wieg stond. Jef heeft nog het lokaal daarvoor in de oude meisjesschool helpen opknappen. Ze bewaren er goede herinneringen aan.

Spektakel

Josee en Jef kregen 3 kinderen, Serge, Eefje en Carmen. ‘Het was een mooie tijd toen hier in de wijk. Er waren veel kinderen die samen speelden in de buurt, er is een mooi speeltuintje. Tussen onze tuin en die van de buren maakten we een poortje, zodat de kinderen niet moesten rondlopen. Helaas zie je nu eigenlijk weinig kinderen hier. Net zoals de onze zijn ze allemaal uitgevlogen, wij zijn ouder geworden en wonen nog steeds hier. De woningen die ondertussen verkocht werden, gingen meestal naar mensen van middelbare leeftijd. Misschien dat er de laatste jaren weer wat meer kinderen in de wijk zijn. Maar die mensen zoeken begrijpelijk hun leeftijdsgenoten op. In onze tijd waren wij ook allemaal van dezelfde generatie, hadden samen kinderen.’

Ondertussen hebben hun kinderen hun plek gevonden. Serge woont in Bonheiden, Eefje in Minderhout en Carmen in Hoogstraten. Ze zorgden voor 4 kleinkinderen, allemaal jongens: Tobias, Tomas, Mats en Juul. Drie voetballers en één danser: hiphop en breakdans. ‘We gaan graag kijken, zowel naar de voetbal als naar de dans. Spektakel hoor.’

Altijd goed overeengekomen met de buren? (lachen hartelijk) ‘Jawel, daar hebben we heel die lange tijd dat we hier wonen echt een prima relatie mee gehad. Eigenlijk uitzonderlijk, er zijn nooit problemen geweest. Dat is toch fantastisch, niet?’

En wat de toekomst brengt… ‘Ja daar wordt wel eens over gepraat en lopen de meningen niet altijd gelijk.’ Jef: ‘Josee neigt wel naar een appartement in Hoogstraten of Minderhout, maar ik zou hier node weggaan. Ik heb weinig te zoeken in Hoogstraten en zou heel erg mijn tuin missen.’ Daarvoor is het nog 10 jaar te vroeg, luidt het gezamenlijk besluit op het einde van onze babbel! (jaf)

Alexander Ruts in Bangkok, Thailand

Van een Londens waskot naar een

huwelijk

in Bangkok

SKYPE Even terug naar 2020. Terwijl de wereld door de coronapandemie in een diepe slaap leek te vallen, opende zich voor Alexander Ruts in Londen een heel nieuw hoofdstuk. Hij trok naar de Britse hoofdstad voor het behalen van zijn tweede Master. Restaurants en cafés waren gesloten en het sociale leven was tot een nulpunt gedaald. Toch bleek er één plek waar de vonk kon overspringen: het waskot van de universiteit. Daar ontmoette hij de Thaise Karn. Wat begon met een gesprek tussen de wasmachines, groeide uit tot een romance. Na hun studietijd volgde een periode van pendelen tussen Hoogstraten en Londen, maar toen Karn terug moest naar Bangkok, twijfelde Alexander geen moment. Hij volgde zijn grote liefde naar de andere kant van de wereld.

DHM: Wat moeten we alvast weten over Alexander Ruts?

Ik ben nu 29 jaar, geboren in Leuven en heb altijd in Hoogstraten gewoond waar ik ben opgegroeid. Mijn ouders zijn Kristine Rommens en Karl Ruts, en ik heb 2 zussen Charlotte en Margot. Charlotte is notaris in Meer en Margot werkt voor DHL. Ik woonde even in de Moerstraat maar vanaf mijn 6de in de Gravin Elisabethlaan, naast de post. Na mijn studies in het Spijker koos ik dus voor KU Leuven en de studies Burgerlijk Ingenieur Chemie. Hoogstraten blijft uiteraard voor mij mijn thuisbasis in België.

Waskot

DHM: Hoe heet jouw echtgenote en hoe hebben jullie elkaar ontmoet? In Thailand is het heel gebruikelijk dat

mensen een lange officiële naam hebben, maar dat iedereen hen aanspreekt met een korte, vaak heel andere roepnaam. Karn is haar roepnaam.

We leerden mekaar kennen in Londen. Na mijn studies Burgerlijk Ingenieur Chemie aan de KU Leuven liep ik stage bij Evonik. Tijdens die periode merkte ik dat het puur technische aspect van het ingenieurswerk toch niet helemaal mijn ding was. Ik wilde me meer richten op algemeen management en de economische kant van de zaak. Daarom besloot ik naar Londen te trekken voor een Master in management aan de Imperial College Business School, naar een mooie stad en een extra uitdaging.

Dat was midden in de coronaperiode. De restaurants en cafés waren gesloten en van sociale evenementen was geen sprake. Omdat we beiden op de campus van de universiteit woonden, bleek het waskot een van de weinige plekken om mensen tegen te komen. Karn studeerde marketing aan dezelfde school, en daar, tussen de wasmachines, zijn we aan de praat geraakt. Het klinkt misschien vreemd, maar in 2020 was het waskot zowat dè plek in Londen waar je nog sociaal contact kon leggen.

DHM: Hoe ging jullie verhaal verder?

Na mijn studies in Londen ben ik terug naar België gegaan en beginnen werken bij AB Inbev in Leuven als GMT (Global Management trainee). Karn was nog in Londen en ik zat in Leuven. Het was dan

Een internationale romance die begon in een Londens waskot…

een longdistance relatie. Om de 2 à 3 weken reed ik of zij met de trein over en weer. Karn heeft thuis een bedrijf en zij is enig kind zodat zij na anderhalf jaar gesommeerd werd om terug naar Bangkok te komen. Ik heb dan een paar maanden later mijn job bij AB Inbev opgezegd om de liefde te volgen.

Ik woon nu in Bangkok en ben voor AB Inbev Head of Commercial Operations voor Zuid-oost Azië. De landen die eronder vallen zijn Thailand, Cambodja, Laos, de Filipijnen, Singapore, Maleisië en Indonesië. Het zijn landen waar AB Inbev geen directe operatie heeft. We werken daar met distributeurs. Er is geen productie, die wordt gedaan in China of Vietnam en wordt geïmporteerd en gedistribueerd.

Karn is ook al heel veel in België geweest, heeft al veel van het land gezien zoals Brussel, Antwerpen, Gent, Brugge en ze is natuurlijk al verschillende keren in Hoogstraten geweest. We komen zeker 2 keer per jaar naar Hoogstraten, een keer rond Kerstmis en een andere keer.

Huwelijk

DHM: En nu kwam er dus een huwelijk van… Het is wel een heel drukke tijd geweest.

Het huwelijk had heel wat voorbereiding nodig. Een huwelijk in Thailand is ook heel anders dan in België. Dat duurt minstens 3 dagen. We hebben een mix van Thais en westers gedaan.

Er was eerst een engagement ceremonie. Dat gebeurt traditioneel bij de bruid thuis. De mannelijke kant komt dan bij de bruid thuis om de toestemming te vragen van de ouders om met hun dochter te mogen trouwen. Iedereen, ook mijn oma’s, neven en nichten uit Hoogstraten waren erbij. Iedereen loopt dan in traditionele kledij naar het huis van de bruid met luid geroep zodat iedereen het kan horen.

Je moet dan verschillende gates door om bij de bruid te geraken. Ik had er drie. Eerst was er de gate van de bruidsmeisjes waarbij we verschillende challenges moesten doen. Dansen, raden welk parfum van de bruid is enz. Telkens kom je een stap dichter tot je uiteindelijk bij de bruid geraakt.

De dag erna was er dan een kerkelijk huwelijk met een receptie en een feest. Dat was allemaal in Bangkok.

Voor vrienden en familie hebben we dan ook nog een vow ceremonie gedaan in Krabi. In Krabi is veel meer natuur en het is er veel rustiger. Dat was voor een veel kleinere groep.

DHM: Hoe ver is Krabi van Bangkok? Dat is toch een heel eindje?

Dat is ongeveer 2 uur vliegen, niet zo ver dus. Vergeleken met de andere afstanden die ik moet doen, valt dat best mee.

De dag van het engagement was 30 januari, de dag van de kerkelijke trouw, het echte huwelijk laat ons zeggen, was 31 januari en die dag was speciaal gekozen.

De Thai zijn bijgelovig, zij geloven dat er goeie en geen goeie dagen zijn. 31 januari, the last day of the first month, is blijkbaar een goede dag om te trouwen. Het was gelukkig dan nog eens een zaterdag,

dat viel dus best mee. Die dag hadden we lang op voorhand gereserveerd. Twee dagen later hebben we dan the vow ceremonie gedaan in Krabi. We zijn dan met heel de familie naar daar gevlogen. 1 februari was de vlucht en op 2 februari was er dan de ceremonie.

DHM: Daarna volgde jullie huwelijksreis?

We hebben onze huwelijksreis in twee gesplitst. We wilden graag een verre reis doen, maar dat is nogal intens. Na ons huwelijk zijn we eerst nog enkele dagen in Krabi gebleven en voor de relaxte reis kozen we voor Bali. We zijn in Ubud geweest en de streek van Uluwatu. Dat was nu ongeveer een maand geleden.

Het tweede deel van onze huwelijksreis komt er nu aan, we gaan naar de VS, naar Los Angeles en gaan daar een roadtrip van een tiental dagen doen in Californië.

Leven

DHM: Hoe is het leven in Bangkok?

Dat is wel goed, het enige probleem is dat het er zo verschrikkelijk warm is. Eigenlijk zijn er geen seizoenen. Het is ofwel warm, ofwel heel warm ofwel warm en regen. In december, januari is het tussen 28 en 30 graden. Tegen april zit je tegen de warmste periode, tussen de 36 en 38 graden en van juni tot november is het tropische regen. Dan koelt het wat af en dat is ook goed voor de luchtvervuiling. Er wordt niet gewandeld, niet gefietst. Het leven speelt zich af in de malls.

Bangkok is gigantisch groot, Antwerpen en Brussel voelen er klein tegenover, en druk, het verkeer is veel erger dan in België. Wolkenkrabbers, tempels, shopping malls, street food en de hotels, het is in het begin allemaal indrukwekkend maar het went wel.

We wonen in het centrum van Bangkok, in een appartementsgebouw dat ook deels als hotel functioneert. Het is gelegen in een zijstraat met veel hotels en appartementen. De levensstandaard voor expats is hoog met veel comfort. Er zijn vele moderne appartementen, goede restaurants, goede private ziekenhuizen, grabfood delivery, taxi’s en service. Maar er zijn ook de hogergenoemde nadelen zoals de warmte, het verkeer, de luchtkwaliteit. De stad kan vermoeiend zijn.

DHM: Hoe is de levensstandaard?

Die is heel goed, maar enkel voor iemand die geld heeft. Er is een groot contrast binnen de bevolking. Arbeid is heel goedkoop, veel mensen hebben daarom helpers zoals een nanny. Streetfood is goedkoop en natuurlijk niet zo gezond. Groenten zijn er haast niet, fruit wel. Ik denk niet dat ik al tien keer zelf gekookt heb. Naar de supermarkt gaan om zelf te koken is duurder dan iets te bestellen of af te halen. Ik ga meestal op restaurant of bestel eten via grab, wat eigenlijk een soort Uber is voor eten. De gewone mensen gaan trouwens naar de wetmarket.

Integreren

DHM: De Thaise keuken staat bij ons toch hoog aangeschreven, bekend om lekker eten, niet?

Jazeker, het is ook lekker, maar als je Thais eet in België, is dit toch heel anders dan hier. Dat komt door de verschillende ingrediënten die hier gebruikt worden en die je in België niet kunt krijgen. Wanneer je een Thai vraagt naar zijn of haar lievelingseten krijg je bijna altijd te horen: pad kra pao. Dat is een van de beroemdste gerechten van Thailand. Vertaald betekent de naam ”heilige basilicum roerbak”. Je kunt het gerecht vinden via straatverkopers in Thailand of in de meeste Thaise restaurants. Het is absolute perfectie wanneer het over rijst wordt geserveerd en met een perfect knapperig gefrituurd ei erop.

DHM: Spreek je al een beetje Thais?

Nee, spijtig genoeg niet. Ik kan wel de weg wijzen met mijn beperkte woordenschat en ik kan basiseten bestellen en tegen een grabdriver spreken of me behelpen als ik eten ga afhalen. Daar stopt het eigenlijk wel. Het Thais heeft een hele andere structuur. Het is niet zoals Engels of Frans of zo. Ik spreek normaal altijd Engels.

DHM: Hoe verliep de integratie?

Dat ging stap voor stap. Bangkok is internationaal, dus expatcontacten zijn makkelijk. Echt integreren in de Thaise samenleving is moeilijker zonder perfecte taal. Onze sociale kring is bij Karn en haar vrienden, collega’s - ook één andere Belg die

De familie in traditionele feestkledij

voor AB Inbev in Bangkok zit, mensen via mijn werk en andere expats. Door het werk en het vele reizen is het soms moeilijk om een vaste routine op te bouwen.

DHM: Een klassieke vraag: wat mis je van België of Hoogstraten?

Dat heeft dan toch met eten te maken. Naar de bakker gaan om pistolets of sandwiches, met beleg. Dat is hier absoluut niet te verkrijgen. Ik heb al gedacht dat dit een gat in de markt zou zijn. Ik moet een broodjeszaak openen. De slaatjes ook die bij ons te verkrijgen zijn: filet Americain, krabsalade, kip/curry, pikante tonijnsalade, ...

De seizoenen mis ik eigenlijk ook wel. De koude in de winter. Met Kerstmis komen we altijd thuis en dan genieten we van de lichtjes en de gezelligheid.

En dan de rust. In Hoogstraten in de tuin kan het zo rustig zijn. In Bangkok is er altijd lawaai en het is ook te warm om in de tuin te zitten, zelfs in de schaduw. Hoogstraten is rustig, overzichtelijk, vertrouwd, kleinschalig, alles is dichtbij en de mensen kennen elkaar. Dat blijf je toch wel missen… (rob)

2322 Minderhout

Tel 03 314 40 46 info@macryan.be

Sleutelen aan tractoren voert naar een nostalgisch evenement

Meerle Oogst anno 1965 steunt de Slinger

EVENEMENT Wellicht heb je de affiches al zien hangen of heb je de flyer in je bus gehad als je dit leest. ‘Meerle Oogst anno 1965’ belooft een groot spektakel te worden in Meerle op 1 en 2 augustus, het begin van de maand waarin van oudsher geoogst werd. Het is een initiatief van drie jonge mannen met een oude ziel - verhangen aan oude tractoren, woonwagens, oldtimers, kermisattracties van weleer. Al vele jaren komen ze elke donderdag samen in wat ze hun ‘sleutelkot’ noemen, een puik uitgerust atelier in de hangars van Bart Brosens op de Strijbeekseweg. Een goede gelegenheid om er eens binnen te springen, te ontdekken waar ze zich mee bezighouden, wat hen bindt en waarom ze nu zo’n groot evenement organiseren.

DHM: Zeg eerst eens even wie jullie zijn?

Bart Brosens van Meerle, Jacky Van Gestel van Rijkevorsel en Jeroen Van Craenendonck, afkomstig van Mol maar wonend in Ulicoten en schoonbroer van Bart.

Bart en Jacky kennen mekaar al vanop de school, we gingen allebei naar de VITO. Jeroen is ook een houtbewerker, maar die is via de liefde bij het clubje geraakt. Op een tractor-event kwam hij Lieselot, de zus van Bart, tegen en er sloeg een vonk over. Dat gebeurt dus niet alleen bij gloeikoppers...

Al vele jaren komen wij hier elke donderdagavond samen in ons sleutelkot, om samen te sleutelen aan oude dingen: meestal oude tractoren. Er staan er altijd wel één of twee te wachten op restauratie of herstelling. Momenteel werken we hard aan een oude camion voor ene die het in zijn hoofd heeft gekregen - de Jacky - om volgend jaar te trouwen. Hij wil naar het gemeentehuis in zijn oude camion, een Scania 110. Dus die staat hoog op ons programma, want de trouw uitstellen zou niet goed uitvallen bij de bruid.

Ook onze woonwagens onderhouden we hier, zien dat ze in orde zijn. Soms zijn dat grote dingen zoals het dak of onderstel vernieuwen, soms kleine herstellingen.

Gloeikopper

DHM: Hoe zijn 3 houtbewerkers aan zo’n technische hobby geraakt?

Bart : 30 jaar geleden is dat bij mij begonnen door onze dorpsgenoot Frans Oomen. Die had een gloeikopper gerestaureerd, reed daar mee door het dorp met een mooie woonwagen erachter. Dat

maakte indruk en ik vond dat meteen geweldig. Ik ben met onze vader een paar keer bij Frans gaan kijken en het virus is overgesprongen. We hebben een oude tractor gekocht en een woonwagen en zijn beginnen sleutelen. We gingen met het hele gezin met die tractor en de woonwagen naar evenementen, gloeikoppers-festivals. Op zo’n festival heb ik Jackie en Jeroen leren kennen. Jeroen heeft ons Lieselot leren kennen, ook ik leerde mijn echtgenote kennen op zo’n evenement.

DHM: Jullie hebben alle drie een eigen tractor en woonwagen om samen aan te sleutelen, klopt dat?

Die wagens waren min of meer nog rijdende, maar we hebben ze gaandeweg tiptop in orde gebracht, ze gerestaureerd

met respect voor hoe ze oorspronkelijk waren. De woonwagens zijn allemaal kermiswagen geweest. Het kermisvolk woonde daar een groot deel van het jaar in met heel hun gezin. Nu zie je dat niet meer, dat is uit de tijd. Nu gaan de attractiehouders meestal na het sluiten van de kermis naar huis en komen de volgende dag terug.

Schoenen uit

Bart troont me mee naar zijn woonwagen en ik mag erin als ik mijn schoenen uitdoe, om de mooie plankenvloer niet te beschadigen. We zetten ons in de zetel in het salonnetje, compleet met houtkachel. Omringd door fijn houtsnijwerk en koperdrijfwerk.

De drie initiatiefnemers van Meerle Oogst gezellig in de woonwagen van Bart

DHM: Trek je hier ook mee de baan op?

Jawel, en dit is allemaal origineel, ook het kermisvolk had het graag mooi en gezellig. Het is geen straf om met zo’n wagen op stap te gaan, wat we in de zomermaanden dan ook regelmatig doen. Meestal allemaal samen en dat gaat tot een heel eind van huis, tot in Nederland en zelfs vooraan in Duitsland, toch om en bij 150 km. Op het gemakske, langs kleine wegen.

Wij op onze tractor, zonder cabine. Als het regent een goede regenjas aan hé. Vrouwen en kinderen volgen meestal in de auto, ook dikwijls oldtimers. We beperken ons sleutelwerk niet tot woonwagens en tractoren, ook oude auto’s komen aan bod. We verplaatsen ons graag in stijl hé!’

DHM: Ontmoeten jullie zo nog geesteesgenoten?

We gaan het land door, naar festivals. De vrouwen en de kinderen gaan daar graag mee naar toe. Het zijn echte gezinsevenmenten, samen één grote familie. Met kinderen erbij van alle leeftijden die zich op zo’n weekend kunnen uitleven. En zo hopen wij de microbe door te geven, zodat ze later met hun eigen materiaal meegaan of wij ons materiaal kunnen doorgeven als we oud zijn. Wij proberen hun interesse te vergroten door ze met de tractoren te laten rijden, te helpen sleutelen, door voor hen een kleine tractor te restaureren. Onze gasten hebben allemaal een exemplaar hier in de hangar staan.

Op de evenementen kom je veelal hetzelfde volk tegen, we kennen mekaar, het is een kleine maar hechte gemeenschap. En ook al gaan we soms de grens over, het is vooral toch een Belgisch fenomeen. En het meeste nog in de Kempen. Wij zijn aangesloten bij de Historische Machine Club Kempen, een van de grootste clubs van België met zetel in Weelde. Die bestaat dit jaar 38 jaar.

Fantaseren

DHM: Vanwaar het idee voor het Oogstfeest in Meerle?

Wij komen al veel jaren op oldtimershows en we zien daar overal prachtige toestellen, heel divers. Al langer hadden we onder mekaar zitten fantaseren om zelf eens zo’n festival te organiseren, hoe wij dat zouden doen, wat we wilden laten zien. Overal pikten we ideeën op. Maar de echte aanleiding om het te doen ontbrak een beetje.

Tot de zussen van Bart, die heel begaan zijn met De Slinger, ons influisterden dat ze hun lokaal in Wortel Kolonie moeten verbeteren. Met o.a. een nieuwe trap zodat de bovenverdieping eindelijk toegankelijk wordt. Extra ruimte betekent meer speelkansen voor de kinderen! Daar kunnen ze best wel wat financiële ondersteuning bij gebruiken. Eén en één is twee: dus dachten wij, als wij onze wens voor een festival eens koppelen aan de nood van De Slinger? Wij organiseren heel het spel en alles wat er overblijft is voor De Slinger.

En zodoende zijn we nu twee jaar geleden begonnen aan de organisatie. Het moest een echte oldtimershow worden, te organiseren in Meerle. En met oldtimers bedoelen wij niet jonger dan bouwjaar 1965. Tractoren, vrachtwagens, auto’s, motors, fietsen, brommers, kermisattracties, woonwagens en alles wat daarbij hoort.

DHM: Hoe krijg je dat allemaal bijeen? Wij zelf hebben heel wat, we kennen ondertussen ook veel mensen die ermee bezig zijn. Soms hebben die mooie dingen staan maar komen er niet mee buiten. Wij trachten die nu naar buiten te

lokken en gaan hen helpen om hier te geraken.

Sponsors en helpers

DHM: Zo’n evenement organiseren toch niet simpel, niet?

Nee, inderdaad, daar komt nogal wat bij kijken. Maar wij gebruiken ons netwerk om aan de nodige materiële sponsoring en hulp te geraken. Zo hebben we er inmiddels al 25 sponsors die hun steentje bijdragen.

Ook voor een geschikte locatie hebben we ons netwerk aangesproken. Het feest heeft plaats op Kleyn Eyssel 25c. Daar zijn ons terreinen ter beschikking gesteld door Mark en Liesbeth Boeren en Louis Christiaenen, een collega hobbyist.

Grote BBQ

EETFESTIJN Op zaterdagavond 1 augustus organiseert De Slinger op het festivalterrein een grote BBQ met een ruime keuze uit vlees, kip, scampi’s en veggie. Voor wie nog plaats overheeft in zijn maag? is er een fijne keuze uit heerlijke desserts.

Liefhebbers kunnen aanschuiven van 16.30 tot 17.30 uur of van 17.30 tot 18.30 uur.

Een BBQ-maal kost 22 euro voor volwassenen, 15 euro voor kinderen. Desserts kosten tussen 3 en 9 euro.

Vooraf inschrijven is noodzakelijk, dit kan door het formulier in te vullen dat in je brievenbus beland is of via bijgaande QR code. (jaf)

Ze vonden het een mooi idee en zo kunnen we daar terecht op een terrein van in totaal 6 hectare groot. Ruim genoeg om alles kwijt te kunnen wat we gepland hebben: staanplaatsen voor tractoren, woonwagens, attracties, eettent. Het is natuurlijk de bedoeling dat er zoveel mogelijk volk op af komt.

De Landelijk Gilde Meerle/Meersel-Dreef was meteen bereid te helpen, omdat er nogal wat kruisbestuiving is met landbouw. Tractors zijn voornamelijk landbouwvoertuigen. En er zullen ook andere antieke landbouwtechnieken te zien zijn, zoals oude dorsmachines, een klompenmakerij, hout zagen, … We noemen het dan ook Oogstfeest, augustus was vroeger immers de traditionele oogstmaand.

Mee bakken?

DHM: Wat mogen we nog concreet verwachten?

Oude tractoren, stationaire motoren, vrachtwagens, brommers, motorfietsen, woonwagens, dorsen, houtzagen, puinbreker, oude ambachten zoals een klompenmaker. Verder een nostalgische kermis: bootschommels, Kop van Jut, tollen draaien, touwspringen en zelf spring-

touw maken, schietkraam, schminksters. Op zondag is er een lokale boerenmarkt. De LG zorgt voor de tap, zodat niemand dorst moet lijden. Er is doorlopend eten en drinken, o.a. een frituurwagen. De organisatie van de catering is in handen van De Slinger. Zaterdagavond is er een grote BBQ, natuurlijk op geheel eigen wijze: het vlees wordt rondgedraaid boven de grill door een tractor. Er is een groot aanbod aan eigengebakken zoetigheden, ‘De zoete zonden’, verzorgd door De Slinger.

DHM: Sympathisanten kunnen nog de handen uit de mouwen steken, niet? Dat klopt. Er worden nog altijd bakkers voor de Zoete Zonden gezocht. De Slinger doet dan ook een warme oproep om lekkernij te schenken die ze die dagen zullen verkopen: wafels, taartjes, desserts … Wie mee wil helpen, graag een seintje via deslinger@live.be.

De toegang voor heel het evenement is gratis, alsook alle attracties. Omdat er zoveel te zien en te doen is - zeker voor de kinderen - hopen we dat de mensen lang blijven hangen en ondertussen goed verbruiken hé! Samen met de BBQ hopen we dat het een flinke duit opbrengt, en dat gaat integraal naar De Slinger! (jaf)

Sint-Michielsstraat 9 - 2322 Minderhout 0468 45 66 61 - www.studiolieke.be

Ode aan Joz Adams in Stede Akkers

TENTOONSTELLING Schilder Joz Adams overleed 25 jaar geleden. In de expogang van het LDC Stede Akkers Hoogstraten loopt van 8 augustus tot 15 september een kleine tentoonstelling met werk van zijn hand. Daarbij enkele originele schilderijen, aangevuld met foto’s.

Joz (Jozef) Adams werd in 1920 geboren in Merksplas als zoon van een douaneambtenaar. Een groot stuk van zijn jeugd bracht hij door in Brecht. In 1940 studeerde hij af als onderwijzer en ging hij aan de slag in Antwerpen. Zijn aangeboren talent voor tekenen en schilderen bracht hem naar de academie van Schone Kunsten in Antwerpen. In 1945 huwde hij met Julia De Backer, afkomstig uit Brecht.

Kleuren

In 1951 behaalde hij een diploma van tekenleraar middelbaar onderwijs. In 1953 kwamen er nieuwe perspectieven. Hij kreeg de gelegenheid om tekenleraar te worden in Congo. Vermits hij een rusteloze avontuurlijke zoeker was, greep hij die kans en verhuisden ze naar Congo, naar een school in Kamina. Op artistiek gebied had hij zich tot dan toe bijna uitsluitend toegelegd op tekenen. De felle kleuren van de evenaar deden in hem volop de schilder ontwaken.

Na de onafhankelijkheid van Congo in 1960 kwam hij terug naar België en ging opnieuw aan het werk in de school in de Everaertstraat in Antwerpen (waar hij vroeger les had gegeven). De Kempense heimat liet hem evenwel niet los en hij verhuisde naar het landelijke Minderhout.

Lang na zijn terugkeer uit Congo zou het felle koloriet van de evenaar zijn werk nog beheersen. Slechts heel geleidelijk vervaagt in zijn werk dit Congolese palet met fel-contrasterende kleuren. Hierbij komt dan meer de ‘Kempense’ Adams naar voor: schilder van rustige landschappen, karakteristieke eenvoudige figuren, stillevens en vooral ook portretten die visueel peilen naar de ziel van de geportretteerde.

IKO

Hij werd schoolhoofd van de lagere school Sint-Amands in Antwerpen. Maar in 1965 behoorde hij tot de stichters van het Instituut voor Kreatieve Opvoeding (kortweg IKO) in Hoogstraten en werd er ook gedurende meer dan 15 jaar de eerste directeur. De snelle groei, de officiële erkenning en de bloei van IKO kwamen onder meer door zijn onverzettelijkheid en werkkracht.

Intussen vond hij nog de tijd om een grote rol te spelen in het Minderhoutse en Hoogstraatse sociaal-culturele leven.

Hij was o.m. actief in het OLVA (Onze Lieve Vrouw Hemelvaart) koor van Minderhout, het toneel- en gildeleven, was gangmaker bij Kapellekenskermis en streed voor het behoud van de kerk in Minderhout.

De toenmalige pastoor van Minderhout had immers plannen om de kerk af te breken en een nieuwe kerk te bouwen. Een aantal inwoners zag dit anders, zij organiseerden activiteiten om geld in te zamelen om de kerk te restaureren. Eén van de toen ontstane initiatieven betrof de VZW Minarte die jaarlijks een concert organiseerde in de kerk. Joz gaf in beperkte oplage een originele lino uit waarop de kerk werd afgebeeld.

Frankrijk

Toen hij in 1981 pensioengerechtigd was, liet hij de leiding van het IKO over aan zijn opvolger. Hij verhuisde met zijn vrouw Julia naar het Franse Villemortier, een dorp in de streek waar ook zijn zoon Guy - die dierenarts was - woonde. Guy was overigens getrouwd met Marie-Louise Verheyen, dochter van de garde uit Minderhout. Joz & Julia verlieten hiervoor hun mooie woonst aan de kapel van Onze-Lieve-Vrouw in den Akker.

In Frankrijk schilderde hij overvloedig. Zo kwam er een nieuwe kunstenaar op de voorgrond, namelijk de Kempenaar met een zonnig-Franse tint. De link met Minderhout en Hoogstraten

bleef echter. Zo ontwierp hij bijvoorbeeld in 1988 een affiche voor de Heilig Bloedprocessie.

Op 23 maart 2001 overleed Joz, nu dus 25 jaar geleden. Zijn werk leeft voort in vele woonkamers in de Noorderkempen. Wie hem gekend heeft, kan getuigen van zijn goedlachse innemendheid, bescheidenheid, fijnzinnige humor en zijn respect voor de mens, natuur en het Kempische landschap.

Praktisch: Enkele werken en foto’s van het werk van Joz Adams zijn te bezichtigen in de expogang van LDC Stede Akkers in Hoogstraten van zaterdag 8 augustus tot en met dinsdag 15 september. De toegang is gratis. (ws)

Basisscholen werken netoverschrijdend samen in Markuno

ONDERWIJS Vanaf 1 september zullen alle basisscholen van Hoogstraten en Merksplas samenwerken in een netoverschrijdend verband. Drie schoolbesturen bundelen hiervoor hun krachten in de nieuw opgerichte Scholengemeenschap Markuno. Naast Mirho (de koepel voor het secundair onderwijs) is er nu dus een evenknie voor het basisonderwijs.

Schaalvergroting

De samenwerking beoogt structurele uitwisseling over de onderwijsnetten heen, met aandacht voor gezamenlijke professionalisering, afstemming van beleid en ondersteuning, en het delen van expertise rond leerlingbegeleiding, kwaliteitszorg en onderwijsaanbod. Door schaalvoordelen te benutten willen de partners efficiënter inzetten op personeelsbeleid, vervangingsbeleid en administratieve processen, terwijl elke school haar eigen pedagogisch project en identiteit behoudt.

Bea Van Bergen, van de Mirho-scholen: “Wat deze samenwerking bijzonder maakt, is dat ze netoverschrijdend is. In Vlaanderen zijn dergelijke voorbeelden nog zeer uitzonderlijk. Voor zover ik weet is Scholengemeenschap SCHOT in Oud-Turnhout één van de weinige vergelijkbare initiatieven. De betrokken schoolbesturen vertrekken daarbij vanuit de overtuiging dat samenwerking tussen lokale scholen belangrijker is dan de historische grenzen tussen onderwijsnetten.”

“De oprichting van Markuno is in de eerste plaats een antwoord op de schaaluitdaging waar vooral kleinere scholengemeenschappen vandaag mee geconfronteerd worden. Door samen één grotere scholengemeenschap te vormen, bereiken de scholen een schaalgrootte die recht geeft op extra stimulusmiddelen en ondersteuningspunten vanuit de overheid. Die bijkomende middelen kunnen ingezet worden voor ondersteuning, zorgbeleid, beleidsondersteuning en andere gezamenlijke opdrachten.”

Impact

Bea Van Bergen vervolg: ”Voor leerkrachten heeft de samenwerking ook een concrete impact. Binnen een scholengemeenschap bouwen personeelsleden bepaalde rechten op over de grenzen van de eigen school heen. Denk bijvoorbeeld aan rechten rond tijdelijke aanstelling van doorlopende duur (TADD), benoemingen en personeelsmobiliteit. Een grotere scholengemeenschap biedt daardoor meer mogelijkheden voor duurzame tewerkstelling en interne loopbaankansen.”

“Daarnaast ontstaat er een veel grotere pool van expertise.

Scholen kunnen gemakkelijker samenwerken rond zorgbeleid, aanvangsbegeleiding, professionalisering en kwaliteitsontwikkeling. Een leerkracht of directeur hoeft niet telkens zelf het warm water uit te vinden wanneer elders binnen de scholengemeenschap al expertise aanwezig is.”

“Voor ouders en leerlingen verandert er op 1 september overigens weinig zichtbaar. De scholen behouden hun eigen naam, identiteit, pedagogisch project, directie en dagelijkse werking. De winst zit vooral in de samenwerking achter de schermen, waardoor scholen sterker staan om kwaliteitsvol onderwijs te blijven aanbieden in een steeds complexere context.”

Meerwaarde

De betrokken besturen en scholen engageren zich om afspraken te harmoniseren waar dit meerwaarde biedt (bijvoorbeeld rond het zorgcontinuüm, evaluatiepraktijken en studiekeuze-informatie), en om kennis te delen via werkgroepen en directie- en beleidsfora. Daarnaast wordt ingezet op een gezamenlijke kalender voor overleg en vorming en op het afstemmen van communicatie met ouders en lokale partners.Ter gelegenheid van de start van deze samenwerking vond op 20 mei een feestelijk startmoment plaats op de speelplaats van de lagere school van het Klein Seminarie. Tijdens dit moment lichtten de partners de doelstellingen en werkafspraken toe en werd het samenwerkingskader van Scholengemeenschap Markuno officieel voorgesteld. (ao)

Even verpozen na het werk: de werkgroep die de samenwerking binnen Markuno voorbereidde ging een hapje eten in Colonie7.

De brandweer zoekt vrijwilligers Natuurpunt

BRANDWEER Brandweervrijwilligers maken mee het verschil voor de veiligheid van de Hoogstratenaren. Het korps kan nog extra manschappen gebruiken. Wie van nabij wil ervaren wat dit werk allemaal inhoudt, kan alvast terecht op de opendeurdag van 29 september.

Als brandweervrijwilliger kom je terecht in een hechte groep, leer je waardevolle vaardigheden en maak je een echt verschil voor je omgeving en voor mensen in nood. De kandidaat-collega’s zijn geen superhelden, wel gemotiveerde mensen met verantwoordelijkheidszin, teamspirit en de wil om iets te betekenen voor anderen. Ervaring is niet nodig: de brandweer zorgt voor de nodige opleiding en begeleiding.

Om deel uit te maken van brandweerpost Hoogstraten moet je eerst het Federaal Geschiktheidsattest (FGA) behalen. Dit is een verplichte stap om te kunnen solliciteren als brandweervrijwilliger. Tijdens de FGA-proeven worden je basisvaardigheden getest op drie vlakken: fysiek (uithouding, kracht en conditie), praktisch (uitvoeren van eenvoudige opdrachten en oefeningen) en theoretisch (algemene kennis en logisch inzicht). Deze proeven gaan na of je over de nodige basiscompetenties beschikt om de opleiding tot brandweervrijwilliger te starten. Interesse? Ga dan zeker langs op de opendeurdag 27 september of neem deel aan de brandweerquiz op 25 september. Iedereen is van harte welkom om de werking van dichtbij te ontdekken, kennis te maken met de vrijwilligers en te genieten van tal van activiteiten voor jong en oud. (red)

Alle info over de proeven via ikwordbrandweer.be

Markvallei zoekt nieuwe secretaris

Een natuurgids van Natuurpunt Markvallei geeft tekst en uitleg over bomen en amfibieën in Wortel-Kolonie.

NATUURBEHOUD

Natuurpunt Markvallei gaat op zoek naar een nieuwe secretaris die met goesting en betrokkenheid mee de schouders wil zetten onder de werking. Peter Smittenaar gaf de voorbije jaren zijn tijd, energie en deskundigheid met volle overtuiging en wil nu de fakkel doorgeven aan één of meerdere mensen die de afdeling en de natuur een warm hart toedragen.

Sleutelrol

Wie zich aangesproken voelt, krijgt een sleutelrol binnen het bestuur. Als secretaris organiseer je de afdelings- en bestuursvergaderingen, werk je besluiten uit en volg je actiepunten op. Je behandelt inkomende en uitgaande correspondentie, schakelt waar nodig vrijwilligers of andere bestuursleden in, beheert de ledenadministratie en waakt mee over de actualiteit en naleving van de statuten en het interne reglement.

Voel je je meer thuis in een ondersteunende rol, dan kan je ook aan de slag als vrijwilliger secretariaat. Je helpt bij het maken van notulen van de maandelijkse afdelingsoverleggen en de driemaandelijkse bestuursvergaderingen, volgt afspraken en actiepunten op, ondersteunt de ledenadministratie en zorgt mee voor een goede archivering van verslagen en briefwisseling, zowel analoog als digitaal.

Wie zin heeft om een van deze rollen, of misschien allebei, op te nemen, of eerst graag wat meer informatie wil, neemt best contact op met voorzitter Bart Royens via voorzitter@natuurpuntmarkvallei.be.

Nachtzwaluw

Zaterdagavond 4 juli staat volledig in het teken van de nachtzwaluw. Als de avond valt over Den Rooy en Smisselbergen, begint het echte spektakel. Den Rooy heeft een rijke geschiedenis: meer dan 45 jaar geleden werd het domein verkocht aan verzekeringsmaatschappij Mercator, maar in 2015 kreeg Natuurpunt de kans om 42 hectare aan te kopen. Samen met Smisselbergen telt het gebied nu honderd hectare. Dankzij de aanleg van heidestroken is de nachtzwaluw hier teruggekeerd en geeft hij ’s avonds zijn unieke concert. Ook de houtsnip heeft

DEZE MAAND

zijn plekje gevonden, en met wat geluk zie en hoor je hem ook. Eén ding is zeker: dit is puur genieten als het weer meewerkt, want nachtzwaluwen en regen gaan niet samen. De wandeling van 5 km start om 21 uur op de parking van Den Rooy aan de Ulicotenseweg, einde om 23.30 uur. De tocht past ook in de reeks Markathon.

Dagvlinders

De Vallei van het Merkske is op vrijdag 5 juli het decor van een dagvlinderwandeling. Gids Dominique Van Huffel neemt de deelnemers mee langs de Castelreesche Heide, de Schootse Hoek en de bloeiende graslanden van De Laars, de favoriete leefplekken van heel wat vlinders. Weet je het verschil tussen een klein en een groot koolwitje? Hoe seksen vlinders eigenlijk? En hoeveel soorten kun je zelf tellen? Dominique telt al twee jaar vlinders voor de Nederlandse Vlinderstichting en deelt graag zijn kennis. Bij minder vlinderweer wordt uitgeweken naar de Halsche Beemden. Een verrekijker en stevige schoenen zijn aangewezen voor deze tocht die vertrekt

Zomerroes

om 14 uur aan de parking van Staatsbosbeheer langs de Hoogstraatsebaan. De wandeling duurt 2,5 uur en bedraagt 5 km. Deelnemen is gratis.

Foto-uitstap

Op zondag 2 augustus voert een foto-uitstap naar de Plantentuin van Merksplas. Ervaren fotografen en nieuwsgierige beginners leren van elkaar terwijl ze op zoek gaan naar de mooiste natuurobjecten die ze op zo fraai mogelijke wijze in beeld proberen te brengen. Deelname is gratis, je brengt uiteraard best je eigen fototoestel mee. Start om 7 uur aan de Kleine Boerderij van de Plantentuin.

Zomerwandeling

Twee weken later, op zondag 16 augustus vertrekt om 14 uur aan het Bezoekerscentrum een zomerwandeling. Een natuurgids laat je kennismaken met de grote diversiteit aan bomen in Wortel-Kolonie, de statige eiken en beuken, de karaktervolle berken en esdoorns. Je herkent de soorten aan blad, schors en

DIC H TERL IJKE VRIJ HEID

Dit kan ik nog niet wegleggen. Onder neonlampen schuif ik door een doolhof van witte gangen. ‘We gaan goed voor je zorgen’ klinkt het vertrouwd, geruststellend zoals mama’s sussen. Waar is mijn vertrouwen?

We zijn eind mei van het jaar twintig zesentwintig en de zomer kraait al. Het leven wiekt voorbij! Ik, die verzen schrijf, zou er graag nog enige strofen aan toevoegen,

iets over zwembadgespetter en ijskarbelletjes in een zomerroes, ’s ochtends, bij de start van een dag als vandaag, wanneer ik weer stem heb, weer ben gaan ademhalen.

marleen

groeivorm, en steekt een en ander op over hun rol voor het landschap en het leven eromheen. Ook het waterleven krijgt aandacht: langs poelen en greppels gaan we op zoek naar amfibieën. De groene en de bruine kikkers laten zich vaak zien, met wat geluk ook de sierlijke boomkikker. Stevige wandelschoenen en bij warm weer een flesje water komen goed van pas .

Vleermuizen

De Europese Nacht van de Vleermuis richt het vizier op deze nachtdieren. Je hoort, ziet en ervaart met een bat-detector op zaterdag 29 augustus hoe vleermuizen vliegen, waar ze wonen en hoe ze jagen en drinken Waarom horen wij de geluiden zelf niet? Hoe vindt zo’n dier zijn prooi in het donker? Vliegen ze echt in je haar? Aansluitend is er een krukkenavond in De Klapekster, waar het café uitzonderlijk langer open is voor een napraat op het terras in de nazomer. Aanvang om 20 uur aan het Bezoekerscentrum Vallei van het Merkske (Kolonie 41, Wortel), einde rond 23 uur. (ao)

Big Jump in Nederlandse Mark

WATERKWALITEIT

De Vereniging Markdal neemt dit jaar de organisatie van de Big Jump in de Mark op zich. De Big Jump is een Europees initiatief om op zoveel mogelijk plaatsen in het continent aandacht te vragen voor de waterkwaliteit. De laatste jaren organiseren Natuurpunt Markvallei in België en Vereniging Markdal in Nederland dit om de beurt.

Dit jaar gaat het over de grens. Op zondag 12 juli vanaf 14 uur heeft de Big Jump Mark plaats tussen Galder en Ulvenhout in de buurt van de Daesdonkseweg. De exacte locatie vind je tijdig op de website van de vereniging www.verenigingmarkdal. nl en op de facebook-pagina. (JJ)

Op schattenjacht of op leessafari?

BIBLIOTHEEK Een druk zomerprogramma voor de lezers! Voor kinderen is er een leessafari, schattenjacht, zomerlezen en spelletjes. Wie op vakantie wil, kan overwegen om een e-boek te ontlenen. En de fervente bibgebruiker houdt best rekening met de sluitingsdata.

Leessafari

Bij de leessafari (voor kinderen vanaf 6 jaar) ontdek je onbekende landen zoals Animalië, Hahahaïti en Avonturas! Haal vanaf 1 juli je wereldkaart in de bib en ontdek je zes bestemmingen. Elk land heeft zijn eigen genre. In Animalië bijvoorbeeld leest iedereen graag dierenverhalen. Schrijf een korte beoordeling van het boek op de achterzijde van je kaart. In ruil krijg je in de bib een stempel van dat land. Zo kan je de zes landen bezoeken en hun favoriete genre ontdekken. Zes stempels verzameld? Geef je kaart af aan de bibbalie en krijg een leuke verrassing.

Schattenjagen

Ga mee op schattenjacht met Vlieg. Zowel bij de bibliotheek, het Stedelijk Museum als De Mosten verstopte Vlieg een schatkist. Schattenjagers van 4 tot 12 jaar kunnen van 1 juli tot 31 augustus speuren naar deze drie schatkisten. Op deze drie locaties neem je gratis deel aan deze ludieke zoektochten die dit jaar in het thema ‘zien’ staan. Op elke locatie kan

je een schat bemachtigen en een stempel sparen. Wie alle drie de zoektochten tot een goed einde brengt, krijgt met een volle stempelkaart een extra verrassing. Dus houd je ogen goed open, neem je verrekijker en vergrootglas bij de hand en ontdek wat er te zien valt!

Deelnemen kan van 1 juli tot en met 31 augustus, reserveren is niet nodig. Je kan op de drie locaties terecht tijdens hun respectievelijke openingsuren. De zoektochten zijn gratis, maar bij De Mosten geldt wel een entreeprijs voor het recreatiedomein. Meer info vind je op www.visithoogstraten.be

Zomerlezen

Elke woensdag vertellen de bibvoorlezers leuke verhalen op een pleintje in Hoogstraten. Het verteltheater dat ze meebrengen, zorgt voor een extra leeservaring. Bovendien stimuleert voorlezen de taalontwikkeling en de fantasie van je (klein)kinderen.

Aansluitend entertainen onze animatoren van de speelbus iedereen met knotsgekke spelletjes. Aansluiten en vertrekken kan op elk moment.

Bij slecht weer wijkt deze activiteit soms uit naar een overdekte locatie. Hou daarom de sociale media van Bibliotheek Hoogstraten en Vlieg Hoogstraten goed in de gaten.

Praktisch: gratis verteltheater, elke woensdag van 10 tot 11 uur; gratis spelactiviteit, elke woensdag van 11 tot 12.30 uur.

1 juli: hoofdbib Hoogstraten (let op: 14-15 uur), speelbus op Den Dijk (15 - 16.30 uur)

8 juli: Speelplein Wereldakker - Hoogstraten

15 juli: Donkakker - Meer

22 juli: speelplaats - Meersel-Dreef

29 juli: Ti Van Schellestraat - Wortel

5 augustus: Venhoef - Minderhout

12 augustus: Den Dijk - Hoogstraten

19 augustus: Donkakker - Meer

26 augustus: hoofdbib Hoogstraten (let op: 14-15 uur), geen speelbus

Lees digitaal

Digitale boeken kan je op je tablet, smartphone, computer of e-reader lenen. Op hoogstraten.bibliotheek.be/e-boeken lees je de werkwijze voor de verschillende toestellen.

Om je met je Mijn Bibliotheekprofiel op

het e-boekenplatform aan te melden, moet je lid zijn van de bibliotheek van Hoogstraten. Als dat nog niet het geval is, kan je je in de bib gratis inschrijven met je identiteitskaart.

Het lenen van een e-boek is gratis, maar beperkt tot maximaal twee e-boeken tegelijk. Wil je een derde e-boek lenen? Lever dan een e-boek in. Na zes weken verdwijnen e-boeken automatisch van je toestel.

Je hebt keuze uit meer dan 15.000 titels. De nadruk ligt op aantrekkelijke, vlot leesbare fictie (spannende en romantische verhalen en literaire romans) en populaire non-fictie voor volwassenen en jongeren vanaf 12 jaar. Het grootste deel van de collectie is Nederlandstalig. Van de andere talen vormen Engelstalige publicaties de hoofdmoot.

Bib toe

Tijdens de zomervakantie blijven de bibdeuren soms toe.

De sluitingsdagen:

HOOGSTRATEN: za 11 juli - ma 20 en di 21 juli - za 15 augustus

MEER : ma 6 en wo 8 juli - ma 20 juli ma 27 en wo 29 juli (tijdens de openingsuren van het LDC kan je van de zelfbediening gebruik blijven maken, ook als de bib gesloten is)

MEERLE: di 21 juli - van di 11 tot en met do 20 augustus (tijdens de openingsuren van het LDC kan je van de zelfbediening gebruik blijven maken, ook als de bib gesloten is)

MEERSEL-DREEF: alle woensdagen in juli en augustus - za 11 juli - za 15 augustus

MINDERHOUT: van ma 6 tot en met ma 20 juli

WORTEL : van wo 1 tot met vr 10 juli

Sta je voor een gesloten deur? Via de bibcatalogus (https://hoogstraten.bibliotheek.be) kan je de uitleentermijn zelf verlengen. Aan je account kan je de bibpassen van je andere gezinsleden koppelen zodat je slechts eenmaal moet aanmelden om de uitleentermijn van alle materialen te verlengen. Of maak gebruik van de (donkergrijze) inleverbus. De materialen gaan wel pas het volgende openingsmoment van je bibpas. (red)

DEZE MAAND

Aftellen naar het Folklorefestival Hoogstraten

FESTIVAL

De Gelmelzwaaiers van Hoogstraten maken zich klaar voor hun driejaarlijkse Internationaal Folklorefestival. Dit vindt plaats in het weekend van 31 juli, 1 en 2 augustus.

Na groepen uit Costa Rica en Mexico, is ook Oteks Folk uit Noord-Macedonië aangekondigd. Dat dansensemble werd opgericht in 1983 als een culturele vereniging binnen de gemeenschap van textielfabriek Oteks in Ohrid, Macedonië. Oorspronkelijk bestond het uit dansers afkomstig uit gezinnen van fabrieksmedewerkers. Al snel groeide het uit tot een geliefde en gerespecteerde instelling. Het breidde zijn repertoire uit, voegde authentieke instrumenten toe, liet traditionele kostuums vervaardigen en creëerde choreografieën van regionale dansen die eeuwenoude gebruiken en tradities tot leven brachten.

De groep heeft zich opgewerkt tot heuse ambassadeurs van de Macedonische zang- en danstraditie. Ze staan internationaal bekend om hun grenzeloze energie, nauwkeurige voetenwerk, schitterende kostuums en onverwoestbare enthousiasme.

Gastgezinnen

Om het festival mogelijk te maken, zijn de Gelmelzwaaiers nog op zoek naar gastgezinnen die de buitenlandse deelnemers willen ontvangen. Als gastgezin verwelkom je je gasten met een gezellige slaapplek en enkele maaltijden tijdens het festival. Samen beleven jullie de

sfeer, de muziek en het spetterende afscheidsfeest op zondag. Mail voor meer info naar gastgezin@gelmelzwaaiers.be.

Programma

Het festival gaat van start op vrijdag 31 augustus. Overdag zullen de buitenlandse groepen samen met de Gelmelzwaaiers optreden in drie verschillende rusten verzorgingstehuizen. ’s Avonds zijn er optredens in de Rabboenizaal. Alle buitenlandse groepen en ook de Gelmelzwaaiers zelf zullen hun kunsten tonen. Deuren open vanaf 19 uur, tickets € 10

Op zaterdag 1 augustus krijgen de buitenlandse groepen de kans om Antwerpen

te bezoeken. ’s Avonds zijn er weer optredens in de Rabboenizaal.

Zondag 2 augustus om 14 uur gaat een korte stoet met alle deelnemers door Hoogstraten richting het stadhuis. Om 14.30 uur staan er daar gratis optredens gepland van alle groepen. Bij slecht weer zullen deze optredens verplaatst worden naar de Rabboenizaal.

Het laatste festivalnieuws vind je op de Facebookpagina ‘Internationaal Folklorefestival Hoogstraten’ en via de Instagram-pagina van de Gelmelzwaaiers. (red)

Deelnemen aan de Schakel vanuit Meer of Wortel

FIETSTOCHT De Schakel is het inmiddels bekende Kempische fietsevenement voor alle leeftijden met volledig bewegwijzerde routes en een prijzenpot waarvoor deelname volstaat. Dit jaar heeft dit plaats op zondag 30 augustus. In Hoogstraten maken twee verenigingen deel uit van de organisatie: Supportersclub De Vuilen Hoek van KFC Meer met de Aardbeienhut (Werkhovensestraat 2A) en KVNA Wortel met de Vagebondhut (Poeleinde 10). Beide locaties functioneren als inschrijvings- en startpunten. Vanuit de hutten kunnen deelnemers trajecten van uiteenlopende lengte in de Kempen rijden.

Sfeer bij de ”aardbeienhut” tijdens de editie van vorig jaar

Meer

De Aardbeienhut bij KFC Meer bevindt zich op ongeveer 500 meter van de afrit Meer-Zundert en beschikt over een parking met capaciteit voor meer dan 100 auto’s. De locatie biedt zitplaatsen op een terras en binnenruimte in de kantine. Er zijn consumpties beschikbaar, waaronder aardbeienvlaatjes, en er wordt gezorgd voor achtergrondmuziek. Medewerkers ondersteunen deelnemers bij inschrijving, met route-informatie en praktische vragen.

Toine Van Gils (Aardbeienhut): “Wij willen dat elke Schakelaar hier thuiskomt.

Je schrijft vlot in, zet je fiets even aan de kant en geniet van een aardbeienvlaaitje op ons terras. Regent het? Dan zorgen we binnen voor warmte en gezelligheid. En vanuit onze grote parking kan je gemakkelijk de fiets op voor één van de mooiste routes van de Kempen.”

Wortel

De Vagebondhut bij KVNA Wortel ligt centraal in de regio en heeft ook een ruime, veilige parking. Van hieruit vertrekken routes geschikt voor zowel korte familietochten als langere afstanden. Ter plaatse zijn frikadellen met krieken verkrijgbaar, er is achtergrondmuziek en

Fotogroep ’t Slot met retrospectieve 2018-2026

TENTOONSTELLING Onder de titel ‘Wie ben ik?’ stelt de Fotogroep ’t Slot van 29 augustus tot en met september tentoon in het gerenoveerde Hofke Van Chantraine in Oud-Turnhout.

De titel verwijst naar de maker van de foto’s en naar de toevallige toeschouwer. Elke opname is immers een zelfportret en zelfreflectie van de fotograaf. Voor de kunstenaar is iedere foto die hij presenteert een ‘zelfportret’ omdat fotografie ontstaat uit emotie. Zo biedt de maker aan de toeschouwer een middel voor zelfreflectie, die kan immers op zijn manier de eigen identiteit, emoties en ervaringen verkennen. Het zelfportret is ontroerend, komisch, ernstig, belerend, ingetogen, een kaart van de innerlijke wereld van de kunstenaar, een getuigenis over wie hij is en hoe hij zichzelf presenteert… Aan de toeschouwer om te ontdekken.

‘Wie ben ik?’ refereert naar twee deelprojecten binnen de expositie. Er is de reeks ‘Zelfportretten’ van de exposanten

STOFFELS

Kippenwinkeltje Voort 2 - 2328 MEERLE - Tel. 03 315 70 16

Pluimvee.sto els@skynet.be www.kippenwinkeltjesto els.be

over de jaren heen en twee reeksen ‘Vervolgfoto’s’ waarbij de fotografen een vervolgfoto maken na interpretatie van één andere foto. Deze beelden worden voor het eerst tentoongesteld

‘Retrospectieve’ biedt daarnaast een terugblik op het fotografisch werk van de Slotfotografen over de periode 20182026. Dit vormt het leeuwenaandeel van de expo. De fotografie wordt gekenmerkt door diepgang, doorleving en zelfreflectie. Alles draait om inhoud, die geeft bestaansrecht aan de beelden van de fotograaf. Niet eenvoudig, niet vrijblijvend, eigenzinnig als altijd.

Er zijn foto’s van Vic Aerts, Guy Coertjens, Filip Daelman, Marcel De Bruyn, Yvonne Engelen, Hennie Herijgers, Jan Jacobs, Xavier Rombouts, Jos Sommen, Chris Swannet, Jeep Van Beurden, Ludo Van Deun, Hilde Van Hool, Marc Van Overveldt en Ingrid Wuyts.

Praktisch: ‘Wie ben ik’ in het Hofke Van Chantraine (Kerkstraat 45 in Oud-Turn -

Van Hemelen bv Industrieweg 4 2330 Merksplas Tel. 014 26 60 72

Verwarming / Sanitair / Elektriciteit Warmtepompen / Zonnepanelen

DEZE MAAND

het huisbier VNA’ke wordt geserveerd.

Jan Janssen (Vagebondhut): “Bij ons draait het om de perfecte mix van sport en gezelligheid. Eerst de benen laten spreken op de route, daarna samen nagenieten met een VNA’ke en onze frikadellen met krieken. De Vagebondhut is de plek waar je je dag met een glimlach start én afsluit.”

Inschrijven kan in beide hutten op de dag zelf. Deelnemers kiezen vrij hun afstand en volgen de uitgepijlde trajecten. Verdere informatie over het evenement en het reglement is te vinden op www.schakel. be. (ao)

Zelfportret, werk van Chris Swannet

hout) loopt van 29 augustus tot 13 september; Geopend op zaterdag en zondag van 10 tot 17 uur. In de week enkel op afspraak. Rondleidingen zijn altijd mogelijk na afspraak Op zondag 6 september is er een optreden van Black Label Delta Bleus in de tuin. Info gabber@telenet.be en www.fotogroeptslot.be. (fh)

DEZE MAAND

Gluren bij de buren

Bernardusoctaaf Ulicoten leeft in de regio

PAROCHIE

Omdat het dit jaar het jubeljaar van Sint Franciscus is en deze heilige net zoals St. Bernardus iets nieuws begonnen is, krijgt het Bernardusoctaaf dit jaar ‘Omdenken’ als thema. Het past uitstekend bij de missionaire kerk waar zij voor staan. Subthema is een uitspraak van Bernardus: “Openstellen voor veranderingen in je leven.”

Het octaaf start op zijn naamdag 20 augustus met een voettocht om 19 uur vanaf het kerkplein naar de Bernarduskapel in de Bosstraat voor een Eucharistieviering met voorgangers Br. Kenny Brack, diaken Stefan Lange en team. Het comité hoopt vele voetpelgrims te ontvangen vanuit alle omstreken van Ulicoten.

Op 22 augustus geeft Zr. Madeleine Bouman in de Mariakapel, rechts achter bij de kerk in de Dorpsstraat, uitleg over het prentje van dit jaar.

Zondag 23 augustus is de bedevaartsdag: om 9.30 uur is er eucharistievie -

ring bij de Bernarduskapel. Pastor J. van der Laer gaat voor, Brassband Ulicoten en het St.-Ceciliakoor zorgen voor de muzikale omlijsting.

Dinsdag 25 augustus is er om 10 uur een kruisweg bij de staties in het bos bij de kapel. Op 27 augustus zijn zangers en zangeressen die deel willen nemen

in het gelegenheidskoor welkom om 17 uur voor de repetitie bij de kapel (graag aanmelden i.v.m. maaltijd), waar pastoor Maickel Prasing om 19 uur voorgaat in de slotviering van dit octaaf.

Meer informatie vind je op de website: www.parochie-sint-jan-de-doper.nlkern Ulicoten (red )

www.demaand.be

REDACTIE

Jan Fret

+32 (0)472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

� HOOGSTRATEN

Patrick Melis

+32 (0)497 41 40 29 hoogstraten@demaand.be

� MEER

Marcel Adriaensen

tel. 03 315 90 40 meer@demaand.be

� MEERLE

Jan Fret

+32 (0)472 97 12 87 meerle@demaand.be

� MEERSEL-DREEF

Jef Jacobs

tel. 03 315 73 64 meersel-dreef@demaand.be

� MINDERHOUT minderhout@demaand.be

� WORTEL wortel@demaand.be

SPORTNIEUWS

Rob Brosens

+32 (0)478 59 58 18 sport@demaand.be

Niet alle beeldmateriaal wordt ons met auteursgegevens overgemaakt. Neem contact op met de redactie voor eventuele rechten.

ADVERTENTIES

Jan Croes

+32 (0)477 66 11 60 advertenties@demaand be

ABONNEMENTEN

Nico Robbemont

+32 (0)476 54 88 54 abonnementen@demaand.be

ADMINISTRATIE administratie@demaand.be

Verantwoordelijke uitgever: F. Brosens, Begijnhof 27 2320 Hoogstraten

Honderdste geboortedag van Zuster Liesbeth

ONDERWIJS Op 27 mei organiseerden leerlingen en enkele leerkrachten van ASO Spijker een panelgesprek over zuster Liesbeth. Aanleiding was dat zij honderd jaar geleden geboren werd als Yvonne van de Wiele, brouwersdochter uit Viersel. Bijna veertig jaar lang stond zij aan het hoofd van háár school. De oprichting van een humaniora voor meisjes in de Noorderkempen was in die tijd een hele prestatie. Met deze herdenking wilden leerlingen en oud-leerkrachten haar levensverhaal opnieuw in herinnering brengen.

De vele genodigden werden keurig ontvangen door een enthousiaste groep leerlingen en doorverwezen naar de kapel van het vroegere klooster. Het panel, zorgvuldig samengesteld uit oud-leerkrachten May Vermeiren, Lief Aerden, Joos Thijs, Els Dereymaeker en Greet Kesselaers, ging in gesprek aan de hand van vier thema’s (hart - hard - geloof - toewijding), aangereikt door twee leerlingen.

Gelaagd

Uit dat gesprek kwam een gelaagd beeld naar voren: dat van een zuster die tegelijk directrice was, maar ook ondernemer, bemiddelaar en diplomaat. Zuster Liesbeth was in meerdere opzichten progressief, zeker binnen haar religieuze orde. Zij was geen doorsnee non, daarover bestond eensgezindheid, en nam actief deel aan maatschappelijke en theologi -

sche vernieuwing, wellicht geïnspireerd door de feministische golf van de jaren zestig. In een regio waar die beweging slechts moeizaam doordrong, wist zij zich nadrukkelijk te profileren. Vanuit die overtuiging bouwde zij, letterlijk én figuurlijk, aan een school die steunde op ambitie en ernstige vorming, ingebed in een modern, ook architecturaal doordacht kader. Dat is geen geringe verdienste.

Haar gedrevenheid werd misschien nog het best samengevat in een anekdote die tijdens de avond werd verteld. Toen zij bij het stadsbestuur aandrong op de bouw van een cultuurzaal in Hoogstraten en geen duidelijk antwoord kreeg, reageerde ze zonder aarzelen: “Dan bouw ik er zelf één.” Zo begon zij aan de bouw van de Rabboeni-zaal.

Motto

“Les élèves passent avant tout.” Dat motto klonk nobel: “De leerlingen gaan voor alles.” Zij bewees dat vrouwen kunnen leiden en ook macht kunnen uitoefenen. Zij leidde als een vastberaden directrice haar instituut, met een visie die gedragen moest worden door leerlingen én leerkrachten.

Het panelgesprek schuwde ook de minder fraaie kanten van haar leiderschap niet. Zo herschreef zij beslissingen van leerkrachten en klassenraden. Er waren leerkrachten, ouders en zeker leerlingen die deze praktijken als onrechtvaardig ervoeren. Alleen werd dat zelden uitgesproken. In een tijdsgeest van toen had men geleerd te zwijgen, te knikken en te buigen voor gezag.

Als excuus klinkt dan vaak het argument: “Je moet dit in zijn context zien, de jaren 1960 tot 1990, het katholiek onderwijs, de heersende hiërarchie.” Dat klopt. Context verklaart gedrag, maar rechtvaardigt het niet.

Pluim

Een viering als deze erkent dat zij, als directeur, zuster, zakenvrouw heel veel

dingen in gang heeft gezet, maar ook fouten heeft gemaakt. Dat zij in bepaalde opzichten progressief was en in andere uitgesproken conservatief. Dat zij heel veel meisjes heeft doen groeien en andere heeft afgeremd.

In haar beleid stelde zuster Liesbeth de vorming van kritische, zelfstandige leerlingen voorop, met oog voor talent, inzet en prestaties. Daarin is zij overduidelijk geslaagd. De leerlingen en leerkrachten die zich voor deze viering hebben geengageerd, verdienen dan ook een dik-

ke pluim. Met een verzorgd biografisch schriftje en passend gekozen muziekstukjes lieten ‘haar’ leerlingen op een creatieve manier zien wat zij in hun mars hebben.

De avond werd afgesloten met een receptie in de binnentuin van de kapel, een waardige afsluiter van een herdenking die de verschillende aspecten van zuster Liesbeths werk tastbaar maakte. Haar nalatenschap is dan ook omvangrijk: in de vele tradities die herhaaldelijk werden genoemd, het leerkrachtenfeest, het Sin -

Restauratie van Brouwershuis Brosens

ERFGOED Rekening houdend met het unieke interieur, waarin haast elk element een grote erfgoedwaarde heeft, is het Brouwershuis Brosens wellicht het meest waardevolle als monument beschermde gebouw in de rijbebouwing van de Vrijheid. Na enkele preventieve werken, zoals de controle en herstelling van het dak, het verwijderen van asbest en zwammen, is de Van Wellen Group nu gestart met de restauratie van de buitenzijde.

De nu uitgevoerde werken zijn gebaseerd op een bijzonder gedetailleerde bouwhistorisch onderzoek van zowel de mouterij als de brouwerswoning opgemaakt door Monumenta bv. Het is een zeer gedocumenteerd document van enkele honderd bladzijden opgemaakt in 2020, een dossier dat door het Agentschap Onroerend Erfgoed als voorbeeld naar voor geschoven wordt.

Kleurenpalet

Men start met de voorgevel, we beperken ons in deze bijdrage ook daartoe.

Het gebouw gaat in de kern terug tot het einde van de 17de eeuw. Omstreeks 1815 krijgt de woning het volume zoals we dat nu kennen. Wanneer men 1877 tegen de zijgevel links bouwt en de toegang naar de achterliggende gronden en de mouterij verloren gaat, offert men het zesde raam op en wordt er een

terklaasfeest, de befaamde vlaaienslag en tal van culturele initiatieven die jarenlang een hechte band smeedden tussen leerkrachten en leerlingen. Ze vormen het weefsel van een schoolcultuur die verder reikt dan onderwijs alleen.

Maar precies daarin schuilt ook de vraag of zulke waardevolle, unieke tradities zullen standhouden in de verdere uitbouw van Mirho, of dreigt met de schaalvergroting ook een stukje ziel verloren te gaan? (pm)

poort geplaatst die toegang geeft naar de achterliggende gronden en naar de ingang van het huis.

De woning zoals we die nu kennen had een bijna monochroom geschilderde neoclassicistische voorgevel. De gevel zal nu, gebaseerd op een kleurtechnisch onderzoek van de historische kleurstelling met een verrassend kleurenpalet uitgevoerd worden: quasi zalmkeurig bovenaan en grijs onderaan, afgewerkt met donkerder grijze details. (fh)

Bistro Noord in Campus Noorderkempen

HORECA Op woensdag 10 juni opende op de industriezone in Hoogstraten een nieuwe horecazaak in Campus Noorderkempen. De zaak kreeg de naam Bistro Noord en wordt uitgebaat door Marijn Verstraeten die ook het restaurant Haut–Rue in het centrum van Hoogstraten runt.

Campus Noorderkempen is het bedrijvencentrum in Kruisblok 18-20 waar United Experts Group, Staffing, Aertsen &Partners en ACS Accountants hun zetel hebben. En sinds kort is daar dus ook Bistro Noord bij.

Voor deze horecazaak op de benedenverdieping gingen de eigenaars van het complex op zoek naar een uitbater en kwamen zo bij Marijn Verstraeten uit. Deze mikt op twee paarden, namelijk take away in de voormiddag en de horecazaak zelf met plaats voor bezoekers en werknemers uit de industriezone met zowel ruimte binnen als een groot terras buiten.

Bistro Noord kijkt echter ook verder dan de industriezone zelf en biedt ook lunch

aan voor een breder publiek. De zaak is dagelijks open van maandag tot en met vrijdag van 10 tot 17 uur. Vrijdag wordt

Heilig Bloedkermis was een schot in de roos

KERMIS De twee zondagen van de Heilig Bloedprocessie bleken een voltreffer. Onder aangename temperaturen genoten talrijke toeschouwers van een sfeervolle en goed bijgewoonde processie. Ook de kermis nadien lokte veel volk en zorgde voor zichtbaar plezier bij jong en oud.

De traditionele stratenloop en jaarmarkt op woensdag kregen het echter moeilijker te verduren door stevige onweersbuien. Hoewel de regen de pret voor velen niet volledig kon bederven, werd het noodgedwongen toch geregeld schuilen onder tenten en paraplu’s. Jammer, want de buien drukten hier en daar hun stem -

Onweersbuien tijdens de jaarmarkt op woensdag. Heel veel volk en sfeer op de kermis

het sluitingsuur verschoven naar 20 uur. Alle info is te vinden op website: bistronoord.be (jh)

pel op de sfeer, ondanks de grote inspanningen en inzet van horeca, verenigingen, marktkramers en het stadsbestuur om er een geslaagd geheel van te maken. Een opvallend positieve noot was de bewaakte fietsparking op de parking van het IKO, die duidelijk in de smaak viel en een waardevolle toevoeging bleek voor dit jaarlijkse evenement. (pm)

Geboren in 1946, gezocht in 2026

REÜNIE Jouw roots en hart liggen in 2320 Hoogstraten, je bezocht er de kleuterschool en/of de lagere school…? Heel graag ontvangen we dan jouw gegevens met het oog op een feestelijke 80-jarigenviering. Bezorg je naam, GSM en (e-mail)adres aan fransvandenheuvel46@gmail.com (tel. 0468 12 08 09), dan ontvang je tijdig een uitnodiging voor deze reünie op dinsdag 6 oktober (aanvangsuur 12.30 uur). (fh)

VERENIGING Fietsen houdt het hart gezond en de benen soepel - en samen fietsen is plezant. Dat is het motto van de fietsgroep van OKRA-Hoogstraten. Onder leiding van Frans Tilburgs doen ze iedere donderdag een mooie fietstoer in de streek. Alle leden zijn welkom om

mee te fietsen, elke donderdag vertrekt de groep om 13.30 uur aan PAX Hoogstraten.

Een foto van onderweg, met vlnr: Herman Schrauwen, Karel Snoeys, Jos Verschueren, Louis Mertens, Louisa De Rijck,

Frans Tilburgs, Jeanne Snoeys, Ria De Nijs, Cato Schalck, Fernand Van Halewijn, Caroline Van Hoeck, Rosa Kerstens, Louis Tilburgs. Enkele vaste meefietsers staan niet op de foto: Willy Van Sas en Julia Verbreuken. (jaf)

Viergeslacht voor moeke Corry

VIERGESLACHT De kleine Inaya bezorgde moeke Corry Oostvogels een mooi viergeslacht. Op de foto Nicole Verhoeven (63 jaar en wonende in Weelde), daarnaast Femke Kox (31 jaar en wonende in Weelde), in de zetel Corry Oostvogels (87 jaar en nu wonende in Beerse) met op haar schot de kleine Inaya van Hoek (8 maanden en wonende in Weelde). (jaf)

Einde verhaal voor de erfpacht van het schoolgebouw in Meerdorp?

ERFGOED Tijdens het dorpscafé in Meer vernamen we dat het stadsbestuur de erfpachtnemer van de school in Meerdorp in gebreke heeft gesteld omdat die niet zou voldoen aan de in de erfpacht opgenomen voorwaarden. Alles wijst erop dat de erfpachtnemer niet over de nodige vergunningen beschikt om met de herbestemming te starten.

Verkoop

Tijdens de vorige legislatuur verkocht het stadsbestuur langs biddit het schoolgebouw en de onderwijzerswoning, Meerdorp 4-2 in erfpacht aan de meest biedende. Dat werd S&W Holding B.V. (een vennootschap uit Den Haag). Om haar plannen in België te realiseren werd bij notariële akte op 9 april 2025 “Belgium Real Estate” opgericht, met Meerdorp 4 als maatschappelijk adres.

Voor informatie over het project moest men terecht bij Steve Zhou Weizi, geboren te Wenzhou (China) van 2Invest, een firma die investeerders adviseert bij het kopen en exploiteren van commercieel vastgoed en vestigingen heeft in Amsterdam, Rotterdam, Utrecht en Den Haag. Voor de herbestemming doen de eigenaars een beroep op de Brusselse architect Lucas Freire. In de voormalige bibliotheek voorzag de architect 4 wooneenheden met 1 slaapkamer. In de onderwijzerswoning voorziet hij 3 appartementen.

Brusselse architect

Omdat het gaat om een eigendom die als monument beschermd is, en men niet echt op de hoogte is van wat de gevolgen zijn van zo’n bescherming, wordt contact opgenomen met enkele inwoners van Hoogstraten die wel op de hoogte zijn van de in Vlaanderen gehanteerde

normen. Er volgt ook een afspraak. Wanneer de plannen, getekend in december 2025, op tafel komen, wordt gesproken van ‘voorlopige plannen’. Daarbij gaan de eigenaars ervan uit dat ze zelf een bestemming zullen moeten geven aan het gebouw.

Ze willen echter ook in gesprek gaan en eventueel samenwerken met andere geïnteresseerden, bijvoorbeeld andere kandidaat-kopers die uit de boot vielen. Zelf zouden ze het project graag uitbreiden. Liefst zouden ze de annex of de uitbouw achter de onderwijzerswoning afbreken.

“Daardoor zal de binnenplaats vrij toegankelijk worden voor iedereen, terwijl wij ze zullen inrichten en onderhouden. Door deze wijziging verliezen we woonruimte achter Meerdorp 2, samen met het exclusief gebruik van een paar honderd vierkante meter binnenplaats. Daardoor zal het waarschijnlijk lastig worden om het project winstgevend af te sluiten. Daarom willen wij voorstellen dat wij in ruil hiervoor 5-6 eengezinswoningen aan de achterkant van het gebouw, op de plek waar nu de muur met toilet staat, mogen bouwen.”, zegt Steve Zhou.

Valse start

Het wordt evenwel duidelijk dat dit project hiermee een valse start nam. De droom om wooneenheden te bouwen op de achterliggende grond zal allicht, wat ruimtelijke ordening betreft, niet bespreekbaar zijn. Ook monumentenzorg zal de plannen zoals ze nu voorliggen, allicht nooit goedkeuren. Het karakter van het gebouw gaat met o.a. met 5 koepels aan de voor- en achterzijde volledig verloren. Voor het ontwerp heeft men zich blijkbaar laten inspireren op de gevel van De Jachthoorn.

De eigenaars kregen het advies om met een in erfgoed gespecialiseerd architectenbureau in zee te gaan en dat gebeurde ook. “Wij willen best een degelijk ontwerp maken, maar dat kan binnen de gestelde termijnen echt niet meer,” klinkt het vanuit die hoek. “Pas als de deadline verschoven wordt, werken we verder…”

Oegstgeest

Overigens nog een opmerkelijk detail van het gebouw. Zeer bijzonder eraan zijn de Oegstgeester dakpannen. Dit is een historisch Nederlands type dakpan dat vanaf 1852 in de gemeente Oegstgeest langs de Oude Rijn geproduceerd werd. Het zijn schubvormige, machinale keramische pannen met speciale groeven waardoor de pannen in elkaar grijpen. De meeste Oegstgeester pannen zijn blauw gesmoord van kleur.

Omdat de productie begin van de 20e eeuw stopte, zijn de bestaande Oegstgeester pannen erfgoed op zich. (fh)

De bijzondere Oegstgeester pannen

Uw adviseur voor kredieten & verzekeringen zowel voor particulieren als KMO’s

bevoorrechte partner van

Van Hu el Verzekeringen

Vrijheid 3 2320 Hoogstraten

03 314 46 10 vanhu el@dvv.be

www.van-hu el.be

Kunst-, hobby- en ambachtenmarkt in Kasteel ter Meiren

MARKT Op zondag 27 september vormt het domein van Kasteel ter Meiren het mooie decor voor Puur & Meer, een kunst-, hobby- en ambachtenmarkt. Makers uit de regio presenteren er hun handgemaakte creaties, ambachtelijk werk en artistieke projecten. Deelnemers kunnen zich alvast aanmelden.

Volop inspiratie dus te vinden in de het werk van kunstenaars, ambachtslui en creatievelingen. Heel de dag is er muzikale omkadering, volop hapjes en drankjes in een sfeervolle setting.

Maj Christianen en Anita Snoeys lichten een en ander toe: “Om te beginnen: Puur&Meer staat en valt met vrijwilligers. In 2018 hadden we onze eerste editie. We zagen veel mensen om ons heen die mooie dingen maakten maar daarmee niet buiten durfden te komen. Ze

vinden die stap vaak erg spannend. Ons evenement biedt hen een platform om hun creaties te demonstreren en te verkopen aan een geïnteresseerd publiek. Wat in 2018 begon als een kleinschalig initiatief, is uitgegroeid tot een publieks–evenement waar natuur, mens en vakmanschap samenkomen. Om het festival laagdrempelig te houden voor bezoekers van alle leeftijden, is de entree volledige gratis, net zoals voor parkeren van auto’s en fietsen.”

Oproep

Kunstenaars (en mensen die bereid zijn om mee de muzikale omkadering te verzorgen) kunnen zich nog inschrijven om deel te nemen. “Daarom een oproep. Ben jij een creatieveling met een passie voor puur vakmanschap en wil je jouw werk exposeren? Het team ontzorgt je volle -

dig. Exposanten betalen een kleine financiële bijdrage voor hun standplaats en worden op de ochtend van het festival warm verwelkomd met een ontbijt op het terras bij de vijver. Op zondag 26 juli brengt de organisatie voor de exposanten een speciale informatiemiddag op het kasteeldomein. Tijdens deze middag kun je een mooie standplaats uitkiezen, de sfeer proeven en specifieke wensen (zoals elektriciteit of decoratieve boomstammen) doorgeven. Zo staat alles klaar wanneer het festival begint.”

Kandidaat deelnemers kunnen zich melden via de website www.puurenmeer.be. Meer informatie ook op het instagram account #puurenmeer. In de weken voorafgaand aan het evenement, worden daar de deelnemende exposanten in de kijker gezet. (ma)

Meermarkt brengt de zomer in het dorp

MARKT De Meerse markt van juni kon op goed weer rekenen, en dus ook op heel wat standhouders en bezoekers. Vooral de kinderen deden hun best en probeerden hun waren aan de man te brengen, terwijl er aan de kloosterzaal en de Mussenakker muziek weerklonk. Zondag 4 juli is er opnieuw een gewone Meerse markt van 9 tot 15 uur.. Standhouders en bezoekers zijn welkom in de sfeervolle omgeving van de Donckstraat.

Op zondag 2 augustus volgt de proefmarkt - ongetwijfeld de gezelligste en lekkerste markt in de Noorderkempen op de unieke kloostersite. Hapjes en dranken voor de bezoekers, met voor de kinderen ook een springkasteel. Op deze locatie is er muzikale omkadering, ook de Meerse verenigingen geven present. Een zomers moment voor jong en oud om te genieten van de sfeer, de muziek, de marktwaren en proevertjes. (ma)

Jack en Will op het terras van de Mussenakker bij de Meermarkt van juni. Ongedwongen en sfeervol; met de uitnodigende geur van hamburger in de lucht even verpozen tijdens het marktbezoek.

Eerste en plechtige communicantjes

PAROCHIE Het blijft een mooi moment. De eerste communicanten poseren na de viering samen met pastoor Bart dan ook fier onder de kertkoren. Een foto die wellicht gevolgd werd door een feest voor familie, peter, meter en vrienden. Een week later was het de beurt aan de plechtige communie.

Het was een flinke groep die het vormsel ontving. En ongetwijfeld was ook dat de aanleiding voor een gekoesterd familiefeest.

Welgemeende felicitaties aan alle communicanten en hun familie! (ma)

Emiel zorgt voor vier op een rij bij de familie Faes

VIERGESLACHT Alfons Faes, bekende Merenaar en lid van de kerkfabriek woont al zo’n anderhalf jaar in Den Brem in Rijkevorsel, na vele jaren in de Terbeeksestraat gewoond te hebben en voordien nog veel meer jaren als landbouwer in de Gestelsestraat.

Alfons is sinds 12 mei de trotse overgrootvader van Emiel Faes. Het zoontje van zijn kleinzoon Michael, zoon van Fons’ zoon Dirk. Zij zijn allemaal apetrots dat er een volgende generatie Faes geboren is. Moemoe (Amelie Christiaensen) heeft dat jammer genoeg niet meer mogen meemaken (zij overleed in 2022). Michael en Emiel wonen in Wilrijk en grootvader Dirk in Antwerpen, na een hele loopbaan in de Gestelsestraat het bedrijf van vader verdergezet te hebben. Proficiat allemaal. (ma)

Sint Joris Meer houdt de wisselbeker thuis

KRUISBOOG Kruisboogmaatschappij

‘De Verenigde Vrienden’ uit Meer reikte de 17de wisselbeker Arnold Van Aperen uit. Er werd geschoten op een afstand van 6 meter voor 6 wisselbekers. In totaal namen 97 schutters uit 17 verschillende verenigingen deel. Uiteindelijk bleef de beker in Meer na een spannende strijd tussen de twee Meerse verenigingen.

Net als vorig jaar won Sint Jorisgilde het pleit, met 8 punten verschil versloegen ze hun dorpsgenoten. Om mee te dingen voor de wisselbekers moest een vereniging minstens met 5 schutters deelnemen. In de top zes achtereenvolgens: 1 Sint-Joris Meer - 2 De Verenigde vrienden Meer - 3 Sint-Joris Minderhout - 4 Sint-Joris Ekeren - 5 Sint-Joris Castelré - 6 Sint-Joris Oostmalle. (rob)

Geen zomer zonder Valenciafeesten

OPTREDEN Of er nog zekerheden zijn? Ja hoor. Zelfs na 45 jaar. Ook nu zullen de jaarlijkse Valenciafeesten de zomer kleuren. En dat is beslist goed nieuws voor de liefhebber van Nederlandstalige muziek. De Valenciafeesten hebben dit jaar plaats op zaterdag 15, zondag 16 en maandag 17 augustus. Plaats van afspraak is zoals altijd het Gaarshof in Meer. Het is niet gemakkelijk om met een beperkt budget, de vele wetgeving, de prijzen van artiesten die de pan uit swingen, en alle voorwaarden waar je tegenwoordig aan moet voldoen, om toch een programma samen te stellen.

Maar de organisatoren maken zich sterk dat dit andermaal gelukt is. Op het programma onder meer De Alpenzusjes, Thomas Julian, Jan Biggel, Ramkop, Salim Seghers, Louis Flio, Jeroen Van Elst, Johnny Gold, Anita, Beatcrooks (Nederlandstalige rock and roll) en de Piraten Power Hour (bekend van muziek op het plein). De volledige lijst van alle artiesten en alle informatie vind je op de website van radio Valencia. Muziekliefhebber, geniet ervan! (ma)

Dankjewel aan de vrijwilligers

SCHOOL De vrijwilligers van de Meerpaal en Kiekeboe kregen een lekker stuk taart in de school, als dank voor een heel schooljaar lang vrijwilligerswerk. Ze zijn gemachtigde opzichter, ze helpen bij het lezen als leesouder of leesgrootouder, ze houden toezicht op de speelplaats tijdens de pauzes, ze gaan mee op stap, begeleiden het verkeersexamen, ze helpen bij het schoolfeest… In haar dankwoordje somde de directrice nog meer op. Zonder vrijwilligers had de school heel wat minder armslag. Reden waarom er op het einde van het schooljaar taart opgediend wordt en leerkrachten en directie dan een kopje koffie serveren. Een gemeende dankjewel voor de geboden hulp aan de school. Een leuk moment om als vrijwilliger te zien welke collega-vrijwilligers er allemaal zijn. Aan gesprekstof geen gebrek dus… (ma)

Volleybaltornooi van Raak Meer

VOLLEYBAL Raak Meer organiseert traditiegetrouw het jaarlijkse volleybaltornooi op de laatste zondag van augustus. De 39ste editie vindt plaats op zondag 30 augustus. Zowel recreatieve spelers als ervaren volleyballers zijn welkom. Er wordt gespeeld in drie reeksen: gevorderden, heren recreatief en gemengd recreatief. Het belooft opnieuw een sportieve en gezellige dag te worden voor collega’s, vrienden en de hele familie! Teams kunnen zich inschrijven via volleybaltornooi.raakmeer@hotmail.com. (ma)

Geboortejaar 1939 houdt een reünie

REÜNIE Die van geboortejaar 1939 zagen mekaar onlangs terug in hun eigen Meer. Goed voor urenlang gezelligheid, nieuwsjes uitwisselen en nostalgisch terugkijken op de vele

jaren die voorbij zijn… En hun reünie leverde meteen ook bijgaande foto op… (red)

Sjan en Gerard presenteren ‘Tussenruimte’ in Breda

TENTOONSTELLING Van 1 tot 31 augustus stellen Sjan Van Hooijdonk en Gerard Zonneveld hun werk tentoon in het Princenhaags Museum in Breda. Samen wonen ze al sinds 2008 in Meerle, “op zoek naar ruimte, licht en rust”. Dat vonden ze dus in de woning die ze toen kochten op de Ulicotenseweg: ruim en veel licht, een mooie tuin en een vrij uitzicht achteraan. Ideaal. Ze hebben zich vrij snel ingeburgerd in Meerle, door aan te sluiten bij de KWB en bouwden goede contacten op met de buurt.

Wie is wie?

Sjan was werkzaam in de zorg, maar daarnaast altijd creatief bezig. Toen ze met pensioen ging, schreef ze zich in bij de IKO voor een opleiding Beeldende Kunsten. “Gaandeweg heb ik daar mijn eigen vormtaal ontwikkeld. Maar omdat mijn opleiding eindigde in de coronatijd, heb ik nooit de gelegenheid gehad mijn werk ten volle te laten zien.”

Gerard studeerde fotografie aan St. Joost School of Art & Design in Breda. Daarna werkte hij als fotograaf en ontwerper in zijn eigen studio Aksento Photographers, Breda. Op zijn 62e hield hij zijn professionele bezigheden voor bekeken om van dan af alleen zijn eigen vrije werk te maken. “Toen ik begon was alle fotowerk nog analoog, maar toen de digitale fotografie opkwam was ik vanaf het begin een echte Photoshopper. Het is voor mij een spel met vormen en lijnen geworden, veel meer dan traditionele fotografie. Vroeger zei ik altijd dat ik het liefst onderwerpen fotografeer die niets teruggeven. Dat werkt het beste. Ik ben geen straatfotograaf, dus geen portretten van voorbijgangers. Wel af en toe architectuur en dergelijke, maar het draait meer om de vormtaal. Ik zoek vormen en geef

er een eigen draai aan; dat wordt steeds sterker.”

Erfgoed

Het werk van Sjan en Richard was hier en daar al wel eens te zien in groepstentoonstellingen, maar het is al langer hun wens samen hun werk ruimer te kunnen presenteren aan de liefhebber. “Dat bleek niet zo eenvoudig te realiseren. In de expositieruimtes zijn overal lange wachttijden. In het museum van Princenhage was ons een termijn gereserveerd in 2028, maar omdat er dit jaar in augustus een gepland project niet kon doorgaan, heeft het museum ons aangeboden die periode in te nemen. Wat we maar al te graag doen.”

Het Princenhaags Museum in de wijk Princenhage in Breda is overigens erfgoed. “Een klassiek woonhuis dat werd

uitgebreid met een moderne vleugel. Het is een vrij grote ruimte met panelen waarop je werk kunt ophangen, waar je hoekjes kunt maken. We kunnen er redelijk veel werk kwijt; het wordt kiezen en puzzelen om elkaar ruimte te geven, onze tussenruimte. Het wordt spannend, maar we zullen moeten selecteren wat we kwijt kunnen. We hebben gezocht naar een passende titel, iets met ‘tussen’ en ‘met elkaar’ en ‘tussen ruimtes’ — en het heeft ook te maken met vormen en de witte ruimtes eromheen.”

Praktisch: Expositie ‘Tussenruimte’, Princenhaags Museum, Haagweg 334, 4813 XE Breda. Van 1 t/m 31 augustus 2026 telkens op vrijdag, zaterdag en zondag van 12 tot 17 uur. De toegang is gratis. Meer info sjan-gerard@zonnedonk. be. Alvast een idee voor een leuke vakantie-uitstap! (jaf)

GOUD in Meerle Jos en Jeanne feestten tot in de vroege uurtjes

JUBILEUM Onder een stralende lentezon vierden Jos Martens en Jeanne Verheyen op zaterdag 30 mei hun gouden bruiloft met een feest in een grote feesttent in de weide achter hun huis op Groot Eyssel in Meerle, waar ze al hun hele getrouwde leven wonen. Op 21 mei 1976 stapten zij immers in het huwelijksbotje, nu 50 jaar later kon dat niet onopgemerkt voorbijgaan. De

hele familie, met ondertussen een grote kroost (drie zonen en schoondochters en alle kleinkinderen), heel wat vrienden en kennissen werden door de Pierebloazers hartelijk ontvangen, om nadien heerlijk te dineren, bij te babbelen én te zingen en dansen tot in de vroege uurtjes. Van harte gefeliciteerd en nog vele gezonde jaren gewenst! (red)

De hele familie op de gouden bruiloft

Glunderende Eerste Communicanten

PAROCHIE Niets dan glunderende gezichten bij deze Meerlese eerste communicanten op 14 mei: Amelie Daneels Florus, Janek Glowacz, Brent Koyen, Fenne Krijnen, Sil Michielsen, Lana Smulders, Flor Van Bavel, Mathis Van Den Ouweland, Lewis Van Dun, Juna Werrens, Maksymi -

lian Wolak, Robin Braspenning, Roza Elst, Fons Geenen, Rens Hensdrickx, Sophia Hendrickx, Suus Jacobs, Vince Jansen, Cas Jespers, Jolien Rombouts, Paulien Van Beeck, Otto Van Delm, Maud Van Dun.

Een dikke proficiat voor hen en hun familie! (jaf)

Samana Meerle viert in Stede-Akkers

VERENIGING Op 21 mei hield Samana Meerle haar traditionele Mariaviering in het LDC van Hoogstraten. In de leslokalen hebben ze immers voldoende plaats en de bewoners van het WZC “Stede Akkers” die nog lid zijn van Samana Meerle kunnen zo ook meevieren. Al was het wel een hele klus voor Annie en Josepha om iedereen met rolstoelen en rollators op te halen, zowel in Meerle als in het WZC.

Wiske en Toos zorgden er mee voor dat iedereen een plaatsje kreeg voor de viering. Jantine Schröder (in opleiding als assistent in de pastorale werking) was bereid om in deze viering voor te gaan, Toos fungeerde als lector, ook May Michielsen las een gebed voor. Het werd een mooie viering met aangepaste teksten en liedjes die de meesten nog goed konden meezingen; Adri zorgde daarbij voor de ondersteunende muziek. De 103-jarige Keeske Van Den Ouweland bracht de kaars naar voren; Lisa Boeren, die vroeger zelf kernlid was, bracht een boeketje bloemen.

Na de viering volgde er een gezellig samenzijn. Blij om elkaar terug te zien, er moest dus heel wat bijgepraat worden en regelmatig van plaats verwisseld om iedereen de kans te geven om toch eventjes bij elkaar te kunnen zitten. De koffie of thee met een flink stuk taart, waren welgekomen.

Rond 16.30 uur werden de bewoners van het WZC weer naar hun afdeling gebracht en keerden de Meerlenaars huiswaarts - zonder meer tevreden met een mooi namiddag! (jaf)

Dreef eet en buurt naar hartenlust

EETFESTIJN Op zaterdag 6 juni vond alweer de derde editie plaats van ’Dreef eet!’. Ook dit jaar stond er stoofvlees of vidée op het menu. Elk jaar opnieuw probeert Dreef Leeft! met dit evenement om de mensen van Meersel-Dreef nog eens gezellig bij elkaar te brengen. Ondanks meerdere regenbuien hielden we het lekker droog dank zij de grote tenten. De sfeer bij de aanwezigen zat er dan ook goed in, zeker met de mooie sfeervolle muziek van WEZ. En er kon nog eens ouderwets bijgebuurt worden tussen de Dreveniers, dat is een vintage vorm van ‘social media’. (JJ)

SCHOOL Op een warme zaterdagmiddag 30 mei werd een groots verjaardagsfeest gehouden voor 75 jaar ’t Dreefke met als titel ‘Dreefse kinderkunst wekt erfgoed tot leven’; Dat was ook meteen het slotstuk van een driejarige samenwerking met IKO en Erfgoed Noorderkempen.

Drie jaar geleden werd gezocht naar een thema voor het project van Kunstkuur samen met het IKO. De huldigingssteen van 1951, vroeger op de overdekte koer en nu in het bureau van de directrice, was een mooie aanleiding om het 75-jarig bestaan te herdenken. Het thema was geboren en zo werd ook de derde partner, Erfgoed Noorderkempen, duidelijk.

Directrice Kris Van Loon schetste het traject naar 75 jaar basisschool ’t Dreefke De leerlingen hebben bij heel dit project kunnen kennismaken met verschillende technieken en materialen, schilderen, tekenen, drukken, kleven, boetseren, wol, stof, houtskool en nog veel meer. Er was veel ruimte voor creativiteit en zelfontplooiing. Zij hebben geleerd over de verschillende gebouwen die nu en vroeger belangrijk waren in hun woonomgeving, zoals het klooster, de school, de kapel, de watermolen, het tramstation en de

Mark. Hun leefwereld is open gegaan en groter geworden. Zij hebben geleerd over de tandwielen van de watermolen, de dieren in en rond de Mark, het leven vroeger en nu, de tram, Jan de Wijse, de Sint-Luciakapel, en meer. Als school werd het dorp Meersel-Dreef nog meer in de harten gesloten.

Velen hadden de weken voordien de uit-

Veiliger verkeer in Meersel en Heieinde

VERKEER De inwoners van Meersel en Heieinde konden met genoegen vaststellen dat er snelheidsremmende maatregelen zijn getroffen in deze straten. De stad, samen met de dorpsraad van MeerselDreef, hebben verschillende verkeerssituaties o.a. in deze omgeving besproken, er was ook een bewonersbevraging om knelpunten en bezorgdheden in kaart te brengen. Het leidde naar nieuwe maatregelen, zoals poorteffecten en matten. Dit zijn proefopstellingen om de snelheid van het verkeer te verlagen.

Ook in Meersel-Dreef zal een herkomst-bestemmingsonderzoek uitgevoerd worden, om er zicht op te krijgen welk verkeer effectief lokaal is en of het eventueel sluipverkeer betreft.

De evaluatie van de proefopstellingen en de resultaten van het onderzoek zullen nadien opnieuw besproken worden met de dorpsraad. Dat moet uiteindelijk definitieve oplossingen opleveren die de leefbaarheid en de verkeersveiligheid in ons dorp verbeteren. (JJ)

Deze opstelling in Meersel - Kapelweg heeft allicht het verhoopte snelheidsremmende effect.

gestippelde route doorheen het dorp met de kunstwerkjes van de kinderen kunnen wandelen, met telkens een QR code voor meer informatie. Dit was zonder meer een aangename verrassing die op veel waardering kon rekenen. Enkele kunstwerken mogen daarom bij dit artikel ook niet ontbreken. Proficiat aan de leerlingen van ’t Dreefke, jong geleerd is oud gedaan. (JJ)

Ook in Heieinde een proefopstelling met een poort.

Uitkijken naar Dreef Kermis

KERMIS Ook dit jaar mag Dreef-kermis uitpakken met een mooi programma. Naast de traditionele kermisspelen op maandag en dinsdag, zal er drie dagen ook live-muziek zijn. Een overzicht voor enkele dagen feestplezier.

Muziek

Op zaterdagnamiddag 11 juli vanaf 16 uur is er de kermisinzet door Fanfare Voor Eer en Deugd; om 17.30 uur volgt een misviering in de Sint Luciakapel. Op zaterdagavond 11 juli vanaf 19 uur treedt de band Rough Diamands op bij Koffiehuis Martens, met ook DJ JORI.

Op zondag 12 juli vanaf 13 uur komen elk jaar vele Dreefse gezinnen van verschillende generaties een bezoekje brengen aan de kermis. De straat zal hiervoor volledig worden afgesloten - passanten houden hier best rekening mee. Voor de nodige sfeermuziek zorgt de coverband Kompakt voor het grote kermisterras. Altijd leuk, vele Dreveniers en oud-Dreveniers nog eens samen present voor een drankje en een hapje. De kermiskramen bezetten de Paterswielparking met vertier voor jong en oud.

Op maandag 13 juli organiseert Dreef Leeft na de kermisspelen nog een feestavond met muziek van Drievoud, Disco Peter, DJ Gijs, Drievoud en de bekende DJ PAT B. Goed voor gezelligheid tot in de late uurtjes.

Kermisspelen

De kermisspelen betekenen voor vele Dreveniers een titanenstrijd onder de vijf gebuurten Heieinde, Dreef-Midden, Meersel, Geiteneind en Moleneind. Vanaf dit jaar mogen de kinderen geboren

Rommelmarkt van Voor Eer den Deugd

FANFARE De rommelmarkten op zondagochtend tijdens de zomermaanden juni, juli en augustus zijn een jaarlijks terugkerende activiteit van de fanfare om wat geld in de kas te brengen. Wie spullen wil verkopen, kan een standplaats reserveren. Voor informatie en een reservatie kun je mailen naar rommelmarkt@ vooreerendeugd.be of een WhatsApp of SMS stuur naar het nummer +32 (0) 469 469 770. (JJ)

vanaf 2016 meedoen (vanaf de leeftijd van het vierde leerjaar). Onder het motto ’jong geleerd is oud gedaan’ geven de organisatoren de goesting voor deze traditie al wat vroeger mee.

Wie wil deelnemen aan de kermisspelen, maar niet goed op de hoogte is van wat dit inhoudt of wie contacteren van je gebuurte, stuurt gerust een mailtje naar dreefleeft@gmail.com .

Op maandag 13 juli is er vanaf 13 uur de samenkomst van alle gebuurten met elk hun verklede themavoorstelling, gevolgd door pleinspelen op het Paterswielplein bij de kermis. De kermisattracties zijn dan ook geopend. De prijsuitreiking is om 18 uur voorzien.

Op dinsdag 14 juli is er vanaf 12.30 uur samenkomst voor de straatspelen die ’s

namiddags tussen de gebuurten worden gehouden. Sfeer en ambiance verzekerd. De prijsuitreiking is voorzien om 18.30 uur.

Kinderspelen

Ook aan de kinderen wordt gedacht. Er zijn kinderspelen op zaterdagmiddag 11 juli van 13 uur tot 15.30 uur in de Sint-Annastraat. Alle kinderen van basisschool ’t Dreefke of wonende in Meersel-Dreef van 2,5 tot 12 jaar zijn welkom. Zij spelen vijf verschillende spelletjes en krijgen ook gratis ranja. Er zijn leuke prijzen voor alle kinderen. De kinderen moeten wel voor 3 juli a.s. door hun ouders worden ingeschreven door een mailtje te sturen naar ellen_vandun@hotmail.com . Niet vergeten! (JJ)

Bos van de toekomst

BOSBEHEER Bij de ingang langs de westkant van domein De Elsakker, werd jaarlijks mais gezaaid op de plek waar jaren daarvoor het voetbalveldje lag van de Boerenbond Meerle/Meersel-Dreef. Maar nieuwe eigenaars zorgen ook voor nieuwe ideeën. Antwerpse Bosgroepen werken aan meer en beter bos, en dit in samenwerking met vele boseigenaars en met de provincie Antwerpen. Bossen zorgen voor natuur om te ontspannen, zuivere lucht, een thuis voor planten en dieren en koelte in de zomer.

Wie zich geroepen voelt om daartoe bij te dragen, kan zijn perceel bebossen, vrijwilliger worden of plantacties ondersteunen. Zo werd het perceel aan de Elsakker deze lente aangeplant en tijdelijk

afgezoomd met draad om vraatschade te voorkomen.

De provincie Antwerpen engageerde zich om 150 hectare nieuw bos en houtkanten te creëren tegen 2031. Ondertussen staat de teller sinds 2025 op 27,8 ha nieuw bos, 6,4 ha houtkanten en 9,7 ha boscompensatie. Ontdek hoe jij kan helpen op www.provincieantwerpen.be/ bosteller. Ook een financiële gift ondersteunt de werking van de bosgroepen, surf hiervoor naar bovenstaand adres en klik op ‘vrienden van de Bosgroepen’. Heb je nog vragen, dan kan je Bosgroep Kempen Noord contacteren p/a Polderstraat 33, 230 Oud-Turnhout (Oosthoven), tel. 014 85 90 19, email kempennoord@bosgroep.be. (JJ)

Zomeren met De Marckezonen

FANFARE Het belooft een gezellige en muzikale zomer te worden bij fanfare De Marckezonen uit Minderhout.

Op 30 juni staat de laatste repetitie voor de zomerstop gepland. Naar jaarlijkse traditie wordt dit geen gewone repetitie, maar een staprepetitie. De muzikanten trekken al spelend door Minderhout en houden onderweg regelmatig halt voor een hapje en een drankje. Een fijne combinatie van muziek, ontspanning en samenzijn, die telkens weer voor een gezellige sfeer zorgt in het dorp.

Vanaf 6 juli vertrekt de jeugd van de fanfare op kamp. Een bijzondere editie, want het wordt het 40ste fanfarekamp. Al vier decennia lang trekt de jongste generatie muzikanten een week lang samen op muziekkamp. Naast het repeteren is er dan volop aandacht voor spel en ontspanning, wat zorgt voor een hechte en enthousiaste jeugdwerking.

Ook wie graag eens komt luisteren, krijgt deze zomer de kans. Op 15 juli om 20 uur speelt de fanfare bij zomerbar Chill Mill. Op het programma staat een luchtig en

toegankelijk concert. Iedereen is uiteraard van harte welkom.

Daarnaast kijkt de fanfare reikhalzend uit naar de opstart van haar twirl-werking in september. Twirlvereniging Marckezonen organiseert dan open trainingsdagen. Tijdens deze momenten kunnen kinderen, samen met hun ouders, vrijblijvend kennismaken met twirling en ontdekken of deze sport iets voor hen is. (jaf)

Antilliaanse Feesten 2026:

drie dagen Caraïbische sfeer in Minderhout

FESTIVAL Van donderdag 6 tot en met zaterdag 8 augustus 2026 vindt in de Blauwbossen in Minderhout opnieuw de Antilliaanse Feesten plaats. Met meer dan 25.000 bezoekers uit binnen- en buitenland.

5 redenen waarom je de Antilliaanse Feesten niet

mag missen !

1. De vibe tussen de internationale festivalgangers

Het festival trekt jaarlijks duizenden bezoekers uit alle hoeken van de wereld. Op het terrein ontmoet je bezoekers van meer dan 30 nationaliteiten, van Cubanen en Surinamers tot Antillianen en Indonesiërs. De Antilliaanse Feesten staan bekend om hun unieke communitygevoel en familiale sfeer, waar internationale vriendschappen ontstaan en mensen samenkomen om te genieten van muziek, lekker eten en het leven. Vreugde, liefde en verbondenheid staan er centraal en werken aanstekelijk!

2. Wereldsterren op het podium

Op de Antilliaanse Feesten dansen duizenden bezoekers drie nachten lang op salsa, zouk, bachata, reggaeton, reggae, soca, compas en meer. Op de drie podia staat de absolute top van de Caribbean, Latin en Afromuziek. Op de affiche staan onder meer zouk-iconen KASSAV’ (Guadeloupe), socasensatie Nailah Blackman (Trinidad), salsaformatie Grupo Galé (Colombia), de Cubaans-Franse hiphoplegendes Orishas en de Nederlandse rapper Jonna Fraser. Net als in de Caraïben begint het feest zodra de zon ondergaat en gaat het door tot in de vroege uurtjes.

3. De Donderwolkjes

Voor elke editie worden liters rum aangevoerd, goed voor duizenden Cuba Libre’s. Toch kiezen veel bezoekers voor een ‘Donderwolkje’: de populairste cocktail van het festival, gemaakt met Malibu, Amaretto en sinaasappelsap. Intussen is het drankje uitgegroeid tot een echte festivaltraditie. Wist je dat verschillende fans vorig jaar zelfs een Donderwolkje lieten vereeuwigen als tattoo op het festival?

4. Geen frieten, wel wereldse smaken

De foodcourt brengt smaken van over de hele wereld samen. Belgische frieten zul je hier niet vinden, wel onder andere Peruaanse ceviche, Lomo Saltado, Surinaamse broodjes met bakkeljauw, Chileense sopaipillas en broodjes pulled pork. De foodcourt is dit jaar groter dan ooit en op het ruime terras van 4.000 m² is er volop plaats om tussen het dansen door even te ontspannen.

5. De sfeer op de camping

De 17 hectare grote camping is een bruisende thuisbasis voor duizenden festivalgangers. Bezoekers bouwen er hun eigen minidorpjes, compleet met dansvloeren, fitnesshoeken en creatieve ontmoetingsplekken. Blauw Bosque is dé hotspot van de camping, met dj’s, dansworkshops, ontbijt, cocktails en gratis gsmladers. Wie liever wat meer comfort heeft, kan overnachten in een Festihut. Dankzij bijna anderhalve kilometer aan

Highlights uit de line-up!

•Nailah Blackman (Trinidad & Tobago) één van de grootste socasterren van dit moment.

•KAI ft. Richard Cavé & Kenny Haiti (Haïti) - absolute top in de konpa-scene.

•Orishas (Cuba) - legendarische Cubaanse hiphopgroep.

•Adolescentes de Venezuela iconische salsa romántica.

•Jonna Fraser (Nederland/Suriname).

•Jeon (Aruba/Caribbean pop).

•Ephrem J (Curaçao/Bachata).

•Quique (Colombia/Nederland).

wandelpaden beweeg je bovendien vlot over het terrein - zelfs op high heels.

Praktisch:

• Locatie: Blauwbossen, Minderhout.

• Data: 6, 7 en 8 augustus 2026.

• Openingsuren festival: Donderdag: 19.00u - 03.00u. Vrijdag: 17.00u - 05.00u. Zaterdag: 16.00u - 05.00u.

• Gratis parking.

• Festivalcamping aanwezig.

• Kinderen tot en met 11 jaar gratis toegang.

• Gratis pendelbussen vanaf het stadhuis van Hoogstraten.

De Thielemansen in Blankenberge

FAMILIE

Het gebeurt meer dat je ergens tijdens een uitje aan zee een bekende of een dorpsgenoot tegen het lijf loopt. Maar een hele vrolijke taterende familie is eerder uitzonderlijk. Het overkwam schrijver dezes op een heel warme lentedag in Blankenberge. Plots botsten we in de straat naar de dijk op de familie Thielemens. Zo goed als compleet, alleen

de oudste Thielemans, Angèle (82), kon er helaas niet bij zijn.

Bleek dat ze tijdens hun jaarlijkse nieuwjaarsborrel besloten hadden om er voor het eerst in hun leven samen enkele dagen op uit te trekken. Op goed geluk kozen ze Blankenberge en dat bleek een heel goede keuze als het warm lente -

weer is met Pinksteren. Dat het hen heel goed bevallen was, hoorde ik achteraf. Ze hadden heel veel gewandeld, op tijd een terrasje gedaan en heel lekker gegeten. Al was het niet altijd vanzelfsprekend ergens met een bende van 14 binnen te vallen. Maar ze hebben veel gelachen en van mekaar genoten. En de belofte gemaakt het een keer meer te doen. (jaf)

Achteraan vlnr.: Jef Thielemans (77), Bet Fockaert (69), Peter Brosens (69), Eric Thielemans (69), Ritt (Krol) Van Bavel (68), Jan Thielemans (60), Lu Thielemans (71), Willy Verschueren (70), Jos Huybrechts (79). Vooraan vlnr.: Ludwine Thielemans(64), Nancy Goris (55), May Lochten (69), Lisette Thielemans (74) en Karin Thielemans (67)

Vierde keer

‘Vier op een rij’

VIERGESLACHT In de Hoogstraatse Maand van april 2024 stond Joanna Onincx te pronken met drie viergeslachten. En het is er niet bij gebleven… Met de geboorte van Lea Dewit op 28 februari kwam er nog een vierde viergeslacht bij. Op de foto, mama Heleen Adams, moemoe Cin Severijns met Lea Dewit op schoot, en oma Joanna Onincx. Vier keer evenveel redenen om te vieren! (jaf)

Gelmelstraat 30 -

Vakantiewoning in het Meestershuis in de Kolonie

KOLONIE Het was een hele drukte op zondag 10 mei in de schooldreef van Wortel-Kolonie. Doorgaans een heel rustige plek, maar de opening van de nieuwe gerenoveerde vakantiewoning in de voormalige onderwijzerswoning trok heel wat nieuwsgierigen. Na jarenlange stilstand en verloedering krijgt de Kolonie er een nieuwe trekpleister bij. Bezoekers aan het Unesco Werelderfgoed kunnen voortaan rustig hun intrek in het Meestershuis nemen.

Aalmoezenierswoning

De woning in de schooldreef krijgt nu de naam “Meestershuis” en verwijst naar vroegere onderwijzerswoning zoals op de oude zichtkaarten is af te lezen. Twee woningen flankeerden het schooltje voor kinderen van het gevangenispersoneel met twee klaslokalen en twee speelplaatsen. Ook kinderen van de omliggende gehuchten zoals Staakheuvel, Pampa en Diept liepen er school. Maar de tijd dat er nog een onderwijzer woonde ligt al heel ver achter ons.

De meeste oudere inwoners van Wortel zullen zich Marie Huet nog herinneren. Zij was lange tijd de enige leerkracht in dit schooltje en gaf er dagelijks les aan alle leerlingen van het eerste tot en met het zesde studiejaar, en daar nog eens de kleutertjes bij. Zij zaten allen samen in één klas, jongens en meisjes bij elkaar.

Deze oude postkaart geeft een duidelijk beeld van de school in Wortel-Kolonie met links en rechts de twee woningen. De woning rechts werd oorspronkelijk bewoond voor de onderwijzer maar deed later ook dienst als woning van de aalmoezenier van de Kolonie.

Maar Marie woonde thuis met broer en zusters in het huis met de grote rode beuk in de voortuin, recht tegenover het vroegere voetbalveld van de Kolonie, nu de boomgaard van Widar. Dagelijks stapte zij verschillende malen vanuit haar huis door de lange tuin en het pad achteraan naar de school.

De onderwijzerswoning werd toen bewoond door ander personeel van de Kolonie. Maar ook Marie ging op pensioe -

Het ‘Meesterhuis’ anno 2026, de vakantiewoning in de schooldreef, biedt ruimte voor acht vakantiegangers en de bovenverdieping kan ook permanent gehuurd worden.

nen het schooltje stierf een stille dood. Later werd het schooltje afgebroken. De achterste muur is het enige overblijfsel van een lange schoolgeschiedenis. De onderwijzerswoning deed nog een hele tijd dienst als woonst voor de aalmoezenier maar kwam uiteindelijk ook leeg te staan.

Herboren

Het is een hele herademing om de verloederde woning uit de jaren 1800 terug in zijn oude glorie hersteld te zien. Er is ook wel wat tijd overheen gegaan. De woning ligt immers in een geklasseerd gebied en maakt deel uit van een werelderfgoed sinds 2021 en dus moesten heel wat strikte richtlijnen gevolgd worden.

Nadat in 1997 Kempens Landschap werd opgericht en de bestemming van de gans het 540 hectare grote domein werd geregeld werden de personeelswoningen via de stad Hoogstraaten in erfpacht gegeven aan de toenmalige bewoners en werknemers in de Kolonie. Alleen de voormalige onderwijzerswoning kreeg geen bestemming en bleef leegstaan, tot ongenoegen van heel wat inwoners uit Wortel en Hoogstraten. Het zou pas in 2020 zijn dat de stad Hoogstraten de woning opkocht en op zoek ging naar een zinvolle bestemming waarin het sociale aspect zou moeten primeren.

De eerste kandidaten haakten na verloop van tijd af en Bert Van Ginkel kreeg in mei 2023 de woning in erfpacht om

er een vakantiewoning van te maken. De woning werd volledig gerenoveerd met behoud van de erfgoedwaarden. De werken zouden een drietal jaren duren tot het project op 10 mei 2026 werd opengesteld voor een inkijk door genodigden en geïnteresseerden.

Succes

De woning werd omgebouwd voor een verblijf van tweemaal vier personen. Die twee entiteiten bevinden zich op de be -

nedenverdieping en ogen ruim, modern en stijlvol. De eerste en tweede verdieping staan als geheel te huur voor vaste bewoning. Het vakantieverblijf bleek een schot in de roos en werd al snel verhuurd. De streek biedt immers heel wat mogelijkheden voor toeristische uitstappen, wandel- en fietstochten in de natuur en culturele activiteiten in de ruime omgeving.

Er is ook ruimte voorzien voor stalling van fietsen. De plaats waar vroeger het

schooltje stond is onlangs ingezaaid en met hagen afgeboord. In het najaar zullen hier nog fruitbomen aangeplant worden.

Bert Van Ginkel en echtgenote Evelyne Laurijssen baten samen met broer Raf Laurijssen en Joke Van Gils het project uit. Alle info en afbeeldingen vind je op de website van airbnb.be onder de benaming ‘Het Meestershuis’ Wortel-Kolonie. (jh)

‘t Slot zorgt voor vier uitbundige kermisdagen

KERMIS Wie Wortelkermis zegt, denkt aan een zonnig terras, frisse pintjes en vooral heel veel plezier! Deze prachtige vierdaagse, georganiseerd door Jeugdhuis ’t Slot, mag dit jaar al 47 kaarsjes uitblazen!

De mannen van ‘t Slot trappen het weekend af op vrijdag 10 juli met stevige beats van verschillende lokale DJ’s. Op zaterdag 11 juli zijn de eerste bands zoals Kwijt Trek System, Bjorno, Hony Tawk, Komisar aan de beurt, om af te sluiten met de beste dansmuziek van Drezz.

Volksspelen

Traditiegetrouw is zondagnamiddag 12 juli feest met animatie voor de kleinsten. Na de eerdere geslaagde edities van de volksspelen organiseert KLJ Wortel ze dit jaar gewoon opnieuw,

in samenwerking met café De Nieuwe Buiten en dorpscafé De Guld. Hopelijk worden de volksspelen dit jaar met evenveel enthousiasme onthaald en maken we er een nog betere editie van!

Optredens

Nog op zondag is er WK-voetbal op groot scherm en nadien is het tijd om het feestweekend af te sluiten met enkele knallers van formaat. Op zondag zijn dat de All-Star Wedding Band en DJ Phil; op maandag 13 juli Scarlet Rose, DJ Broekie en Basement Bastards.

Voor wie er nog altijd niet genoeg van kan krijgen, zijn er uiteraard ook weer de legendarische afterparty’s binnen. En dat allemaal met gratis inkom. (fh)

Zoektocht voor wandelaars en fietsers

ZOEKTOCHT Van zaterdag 27 juni tot en met zondag 6 september organiseert ’t Slot haar traditionele zoektochten voor wandelaars, fietsers en kinderen. De vakantiefietstocht is 23 km, wandelaars moeten 7 km afleggen. Vertrek en aankomst aan dorpscafé De Guld, Poeleinde 2 in Wortel

Het inschrijvingsgeld bedraagt 8 euro. De deelnemingsformulieren zijn verkrijgbaar in De Guld, café In Holland, Slagerij Rudi Snels in Wortel en Visit Hoogstraten, Vrijheid 149 in Hoogstraten. De kinderfotozoektocht voor jongeren tot 12 jaar is 2,5 km lang. De deelnemingsformulieren kosten 2 euro en zijn verkrijgbaar in dorpscafé De Guld. (fh)

Intense vreugde en groot verdriet bij de Sint-Jorisgilde

GILDE Wat op Pinkstermaandag 25 mei met het koningsschieten een zonovergoten feest was voor de kruisbooggilde van Wortel, werd overschaduwd door verdriet toen de leden op dinsdagmorgen het plotse en totaal onverwachte overlijden van Staf Van Herck vernamen. Staf was sinds 1996 een trouw lid van de gilde en een verdienstelijk schutter die zelden een wedstrijd miste en op wie men steeds kon rekenen.

De koningsschieting zelf verliep zoals gepland. Alhoewel. De pas gefusioneerde brassbands van Wortel en Meer lieten zondagnacht weten dat ze de gilde niet, zoals eerder beloofd, konden begeleiden bij de optocht door het dorp. Zonde ook voor de brassband zelf omdat de fusie was doorgevoerd om de zichtbaarheid van de brassband te vergroten. Gelukkig kon men rekenen op Luc Meyvis, roffelaar en muzikant in hart en nieren, die de optocht door het dorp naar de terreinen van KVNA een feestelijk karakter gaf.

Op het feestterrein las hoofdman Michiel Rombouts het reglement voor en kregen de talrijk opgekomen leden van de zustergilden en de andere genodigden de kans om een ereschot uit te brengen. Patrick Weygers van Hoogstraten en Fons Paulussen van Minderhout schoten een zijvogel van de koningsvogel en Gerry

Dockx van Meer raakte de vogel voluit. Zij ontvingen daarvoor een stoopje jenever.

Ernst

Nadat de hoofdman van de gilde vervolgens het eerste schot uitbracht, werd het ernst. Catherine Sterkens kreeg drie voorkeurschoten, maar kon de vogel op de 15 meter hoge staak niet raken. Dan was het de beurt aan de 20 leden van de Wortelse gilde, in volgorde van hun intrede in de gilde. In de eerste ronde trof enkel Dirk De Backker tot zijn grote verbazing de vogel voluit en haalde die naar beneden. Maar Dirk liet in alle talen weten dat hij geen koning wilde worden. Het heeft hem dus enkel geld gekost om het koningschap af te kopen.

Voor de uitredende koning Catherine wilde het maar niet lukken, ook niet nadat Tom Pinxteren haar voordeed hoe het moest. Maar ook Tom bedankte voor de eer. De moed zakte Catherine wat in de schoenen, maar gelukkig lukte het bij haar zesde poging wel. Daardoor wordt ze voor de derde opeenvolgende maal koning en mag zij binnen zes jaar als eerste vrouw de titel van keizer van de gilde van Sint-Joris Wortel en bij uitbreiding van alle kruisbooggilden dragen. Maandagavond om 11.15 uur stuurde Staf Van Herck nog een berichtje om Ca -

Op het gedenkprentje van Staf Van Herck staat deze foto, genomen enkele uren voor zijn onverwacht overlijden.

therine voor de zoveelste maal proficiat te wensen. Enkele uren later werd een hartaderbreuk hem fataal. De gildeleden waren prominent aanwezig bij het afscheid van Staf en wensen Liane en gans de familie veel sterkte. (fh)

Landlopersjogging: lopen voor een goed doel

JOGGING Vrijdag 28 augustus is met de Landlopersjogging opnieuw een sportieve hoogdag in Wortel. Het loopevenement is inmiddels een vaste waarde en voert de deelnemers door de prachtige omgeving van Wortel-Kolonie. Zoals gebruikelijk gaat de opbrengst ook dit jaar naar een goed doel.

De organisatie van de Landloperjogging verliep tot vorig jaar via Raak Wortel (vroegere KWB). Vanaf dit jaar staat de organisatie op eigen (loop)benen. In het voorjaar werd immers de “vzw Landlopersjogging” opgericht. Zo is Wortel dus ook meteen een vereniging rijker…

Praktisch

De deelnemers hebben de keuze uit vier afstanden: 3 km, 6 km, 9 km en 10 Engelse mijlen (16 km). Voor de jongste lopertjes is er zoals steeds de Kidsrun, met aangepaste afstanden van 250 meter, 500 meter en 1 kilometer. De kinderen starten om 18.40 uur, de andere lopers vertrekken vanaf 19 uur.

Vooraf kan je inschrijven via het online formulier de website www.landlopersjogging.be. Wie dat liever niet doet, kan

Een pas opgericht vzw neemt de organisatie van de jogging over van Raak.

zich ook op de dag zelf nog registreren in zaal ’t Trefpunt (Poeleinde 1, Wortel), vanaf 17 uur tot ten laatste 15 minuten voor de start. Meer informatie vind je eveneens op de website.

Opbrengst

De Landlopersjogging is traditioneel ook een steun in de rug voor Wortelse verenigingen. Vorig jaar bracht de jogging

Begin moederdag met een Ferm ontbijt

VERENIGING Een heerlijk verwenmoment voor moeder… Ferm brengt op zaterdag 15 augustus tussen 8.30 en 10.00 uur in zaal ’t Trefpunt een heerlijk ontbijtbuffet op tafel. Dat omvat diverse pistolets, sandwiches en brood, vleesbeleg en verschillende slaatjes, spek en ei, confituur en choco, yoghurt, Hoogstraatse aardbeien, koffiekoeken, koffie en thee en fruitsap.

Een eerste shift start om 8.30 uur, de tweede om 10.00 uur. Deelnemen kost

Blokken in ’t Slot

JEUGDVERENIGING In de KLJ lokalen van jeugdhuis ’t Slot zitten dagelijks een tiental hogeschoolstudenten te studeren. Ze motiveren elkaar, houden samen de moed erin en nemen op gezette tijden samen ontspanning. Voor sommigen werkt dat beter dan alleen studeren op kot of in de thuisomgeving. (fh)

18 euro voor volwassen, 10 euro voor kinderen van 3 tot 12 jaar, gratis voor kleuters tot 3 jaar.

Inschrijven kan voor 1 augustus via het inschrijvingsformulier dat de inwoners van Wortel in hun brievenbus ontvangen. Je bezorgt het formulier met het gepaste bedrag in een omslag bij May Fockaert, Rooimans 40 te Wortel.

Je kan ook inschrijven door het gepaste bedrag over te schrijven op rekening

meer dan 4600 euro op voor KVNA Wortel, dankzij 521 enthousiaste lopers. Dit jaar gaat de opbrengst integraal naar de ouderraad van de gemeentelijke basisschool de Wijsneus. Zij zullen het geld gebruiken voor de verfraaiing van de speelplaatsen. Er zijn plannen voor de creatie van een buitenklas met picknickbanken, de uitbreiding van het speeltuig in de Rooimans met rekstokken en de vervanging van de fietsjes. (fh)

BE65 8508 4843 9796 met vermelding van je naam, het aantal volwassenen, kinderen en kleuters en het gewenste uur (8.30 of 10 uur). (fh)

Een propere straat is een feest!

WONEN De Pater Declerckstraat in Wortel nam deel aan de “Zonder zwerfvuil” actie van het stadsbestuur. De slogan sierde haast elke huis in de straat. Het bestuur stelde zakken ter beschik-

king voor het verzamelen van afval, de bewoners deden de rest. De straat en het speelpleintje zagen er voorbeeldig netjes uit…

Hun gezamenlijke inspanningen werden

beloond met de komst van een frietwagen tijdens hun straatfeest. Onder een stralende zon maakten de bewoners er een gezellig evenement van, met veel spelplezier voor jong en oud en vooral vele leuke babbels. (fh)

Het Wortelhuis met een verhaal over een gewoon leven…

TENTOONSTELLING Elke zondag van 14 tot 17 uur kan je het Wortelhuis, Worteldorp 10 bezoeken. Je komt bij de kunstenaar in huis en in het atelier. Later hoopt men nog meer uren open te zijn.

De drie verdiepingen en de tuin zijn te bezichtigen. Je vindt er geen verkoop van schilderijen of tekeningen, wel een verhaal met een beleving. Alles wat je ziet, kan je onmogelijk onthouden. De bewoners verkopen daarom wel een catalogus met de inhoud van het huis. Het vervolg op dat verhaal is ook te koop, geen catalogus in de vorm van een boek maar een geschrift in een vorm die eerder doet denken aan een cursus…

Niet zomaar een expositie dus, maar een beleving. En toch gaat het verhaal over een heel gewoon leven, aldus Carie van der Kloot, Jan, Madelief en Ingrid. Voor meer info www.wortelhuis. be. (fh)

BLOEDAFNAMES 2026

_____ HOOGSTRATEN

Rode Kruislokaal, Slommershof 18 17.30 - 20.30 uur vr 31/7 en wo 5/8 vr 6/11 - 13/11

_____ MEER

Kruisbooggilde Meer, Meerleseweg 4 17.30 - 20.30 uur wo 23/9 - 2/12 MEERLE

Parchiezaal Ons Thuis, Gemeenteplein 2 17.30-20.30 uur 24/8 - 14/12

Afspraak maken via donorportaal.rodekruis.be of gratis telefoonnummer 0800 777 00

Sportnieuws: Rob Brosens - Alfred Oststraat 3, 2320 Hoogstraten, 0478 59 58 18 - sport@demaand.be

Meetria Triatlon groeit naar recordeditie

TRIATLON Meetria Triatlon heeft een succesvol hoofdstuk toegevoegd aan haar geschiedenis. Met de ambitie om het evenement verder uit te breiden, liet de organisatie dit jaar meer deelnemers toe dan ooit tevoren. Het bleek een schot in de roos: ruim 460 atleten schreven zich in, waardoor de startlijst sneller dan ooit was volgeboekt.

Op zondag 7 juni vormde recreatiedomein De Mosten het decor voor de 18e editie van deze triatlon, georganiseerd in samenwerking met Stad Hoogstraten. Het evenement bood een podium aan zowel gelicentieerde atleten als enthousiaste recreanten.

Triatlon, ook op andere locaties, blijft net als hardloopwedstrijden nog elk jaar groeien. De deelnemers aan zulke wedstrijden zijn uiteindelijk allemaal winnaars. Ze leveren stuk voor stuk heel knappe prestaties. Dat geldt eveneens voor de deelnemers van de sportrichting van het Klein Seminarie.

De wisselzone kon dit keer weer op de vertrouwde omgeving, vorig jaar kon het reguliere parkeerterrein van de Mosten niet worden gebruikt doordat het bewerkt en ingezaaid was, en er wegens de aanhoudende droogte te weinig gras op stond. Dankzij de talrijke deelnemers, bijna 100 vrijwilligers, de stad Hoogstraten en diverse sponsors werd het weer een geslaagd evenement.

Wonderkids vzw

Meetria zoekt elk jaar naar een goed doel uit de buurt. Dankzij de steun van sponsors, vrijwilligers, eigen leden en een goed bestuur, is de eindbalans van de Meetria wedstrijd elk jaar opnieuw positief. Het goede doel was dit jaar WonderKids vzw, die voor alle kinderen met een hersenverlamming uit de regio Kempen en Antwerpen een verschil probeert te maken. In Turnhout gaan de Wonderkids een speeltuin bouwen voor mindervalide kinderen. Meetria wil graag een financieel duwtje in de rug geven. https:// steunwonderkids.be (rob)

Uitslagen

Sprinttriatlon Mannen

1. Emile Dupont 01:03:52

2. Tijl Brosens 01:04:58

3. Lander Dirken 01:05:03

Sprinttriatlon Vrouwen

1. Elena Debouck 01:14:56

2. Kaat Goetschalckx 01:17:22

3. Christel Lambrechts 01:18:59

Kwarttriatlon Mannen

1. Geert Janssens 01:42:08

2. Joris Aerden 01:42:27

3. Ben de Wolf 01:43:01

Kwarttriatlon Vrouwen

1. Lotte Bakx 01:56:00

2. Tinny Dams 01:59:47

3. Sarah Goossens 02:02:33

Trio recreatieve sprinttriatlon

1. Jef Meyvis coaching - Warre Vermonden, Ward Verschueren en Pieter Meyvis 1:01:15

2. WTC De Brommerkes - Jorn Van Bergen, Wouter Sterkens, Pemen 1:01:37

3. Alles op den Brend - Senne Renders, Brend Kenis en Wouter Meeusen1:02:21

Meer dan 1650 deelnemers aan de stratenloop

ATLETIEK De 41ste editie van de stratenloop Hoogstraten op woensdag 3 juni telde een recordaantal inschrijvingen. Maar liefst 1.669 lopers, kinderen inbegrepen, verschenen aan de start. Ook de regen hield hen dus niet tegen. De sportraad en stad Hoogstraten blikken dan ook tevreden terug. Om 18.30 uur werd bijna gelijktijdig de start gegeven van de jeugdloop, van de jogging en van de wedstrijd van 10 km. De kinderen van de lagere school van het 1ste tot 3de leerjaar liepen 500 m, die van het 4de tot 6de leerjaar liepen 1.200 m. De jogging was er voor deelnemers van 5 of 10 km met of zonder tijdregistratie. En dan was er natuurlijk ook de wedstrijd van 10 km.

Geen motards meer dit keer, voor het eerst kon de organisatie rekenen op fietsbegeleiding van Meetria. Daarnaast kon de organisatie terugvallen op de hulp van HoZT, KWB Meer volleybal en zaal Cecilia voor een aantal ondersteunende taken - en niet te vergeten, de meer dan 50 vrijwillige helpers die als seingever of voor een andere taak kwamen helpen. Zo werd het een echt loopfeest!

Ten slotte nog vermelden dat zulk evenement enkel mogelijk is met de steun van een aantal trouwe sponsors: Coöperatie Hoogstraten, Comit, Desta, De Ster, Special Fruit, Sportcity, Spranco-Matic en Vesta Advies. (rob)

Uitslagen

Meisjes 1ste tot 3de leerjaar

1 Kato Hofmans

2 Linne Hechtermans

3 Lisette Van Bakel

Jongens 1ste tot 3de leerjaar

1 Daniel Puha

2 Emiel Van Den Corput

3 Louis Rooimans

Meisjes 4de tot 6de leerjaar

1 Joseline Bernaerts

2 Rinse Vermander

3 Emma De Graaf

Jongens 4de tot 6de leerjaar

1 Sten Vrints

2 Alex Van Santvoort

3 Lars Hoedemakers

10 km - Heren

1. Laurent Bierinckx 29,48

2. Wijnand Meeus 29,58

Louis

3. Niels Goderis 30:51

4. Gerd Davos 31:11

5. Wout Lambreghts 31,11

6. Jeff Geerts 31,44

10 km - Dames

1. Nikki Van Gool 34,42

2. Sara Engelen 38,13

3. Sofie Geerts 38,27

4. Tinne Diels 38,53

5. Laura verheyen 38,58

6. Annelies Vermonden 39,05

De jongens van het 4de tot 6de leerjaar: Alex, Sten en Lars

Nikki Van Gool, geflankeerd door Sara Engelen en Sofie Geerts

Laurent Bierinckx, met naast zich Wijnand Meeus en Niels Goderis

Clubkampioenschap LRV Wortel viert 50ste editie

PAARDENSPORT Op een stralende Pinkstermaandag vond traditiegetrouw het clubkampioenschap van LRV Wortel plaats op het oefenterrein in Wortel. Dit jaar was het een bijzondere editie, want het kampioenschap werd voor de 50ste keer georganiseerd. De wedstrijddag werd traditioneel afgesloten met een gezellige barbecue, gevolgd door de prijsuitreiking.

Tijdens deze jaarlijkse hoogdag voor de club zetten de ponyruiters van De Paardenvriendjes Wortel hun beste beentje voor. In de voormiddag werkten alle deelnemers hun dressuurproef af, waarna in de namiddag het springparcours op het programma stond. Ook de ruiters en amazones van De Paardenvrienden Wortel kwamen in actie. Ook zij namen zowel in de dressuur als in het springen deel aan de strijd om de felbegeerde clubtitels.

Bij de ponyruiters stond vooral het plezier centraal. Omdat iedereen zijn of haar uiterste best had gedaan, mochten alle deelnemers een lekker snoepzakje mee naar huis nemen.

Bekers

Bij de ruiters en amazones werd er gestreden om de wisselbekers. Dit jaar waren het de dames die de hoofdrollen opeisten. In de dressuur ging de overwinning naar Annelies Geerts. Samen met haar paard Videna Van Het Beukenhof reed zij een

sterke proef en mocht ze deze wisselbeker in ontvangst nemen.

In het springen was Fieke Mertens de beste. Met Jumani van het Lock legde zij de barrage foutloos én in de snelste tijd af, goed voor de overwinning.

Daarnaast werd ook de titel van clubkampioen uitgereikt. Die kan enkel worden gewonnen door een deelnemer die met hetzelfde paard zowel in de dressuur als in het springen uitkomt. Ook deze titel ging dit jaar naar Annelies Geerts. Dankzij haar sterke prestaties in beide disciplines mocht zij zich overtuigend de 50ste clubkampioen van De Paardenvrienden Wortel noemen.

Met deze geslaagde jubileumeditie kan LRV Wortel terugblikken op een sportieve en gezellige dag, waarop zowel prestaties als clubgeest centraal stonden. (AG/rob)

Verantwoordelijke uitgever

Tijdschrift: HOOGSTRAATSE MAAND

Periodiciteit: maandelijks - JULI-AUGUSTUS

Erkenningsnummer: P 004183

Afgiftekantoor: Hyper Masspost Antwerpen

JAARGANG 42 - Uitgeverij De Hoogstraatse Pers BV, Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten

NOODNUMMER 112

Ongeval / Brand / Ziekenwagen

Administratie Brandweer 03 314 32 11

THUISVERPLEGING

Wachtdiensten

Wit-Gele Kruis (24/24) partner van CM 014 61 48 02

I-mens (24/24) partner van Solidaris 078 15 25 35

Wachtdienst thuisverpleging (24/24) 014 40 50 13

1 en al zorg 03 808 14 97

Adams Lieve 0479 43 53 89

Aernouts Anke 0479 34 68 03

Bartholomeusen Liesbeth 0474 38 25 23

Christianen Anke 0472 57 07 81

Koyen Els 0476 43 07 55

Roefs Binaca 0493 02 04 19

Segers Nele 0494 92 32 27

Van Otten Heidi 0486 37 45 27

Een hart voor elkaar 0469 11 22 66

Bevers Lena 0493 15 16 65

Geerts Inge 0478 64 81 61

Jansen Ilse 0479 71 31 11

Jansen Laura 0474 60 89 06

Machielsen Kim 0477 81 27 61

Szekely Kinga 0475 81 56 53

Mijn thuisverpleegsters 0467 05 40 74

Horemans Jori 0472 55 78 97

Krols Anja 0495 23 04 43

Spannenburg Anke 0478 38 96 94

Van Dyck Silke 0492 06 60 69

Van Loon Hanne 0476 24 98 66

Nos Curare 0477 17 58 06

Adams Ilse 0474 45 60 35

De Busser Edith 0477 17 58 06

Dirks Els 0474 36 08 84

Van Gastel Katrien 0468 12 64 26

Verpleegvr. Groot Hoogstraten 0499 29 77 86

Adriaensen Lies 0477 59 51 25

Braspenning Wendy 0485 81 52 45

Leys Nele 0499 29 77 86

Van Dun Nick 0477 66 76 58

Zorgzaam thuis 0488 35 93 34

Bastijns Tine 0472 73 16 05

Rombouts Kristel 0474 26 14 41

Van Engelen Kelly 0492 57 84 96

Van Leuven Leen 0479 50 98 05

Zelfstandig verpleegkundige

Lambregts Linda 0476 94 3115

Zelfstandig vroedvrouwen

Lambrechts Katrien 0476 72 50 62

Peeters Chris 0494 35 80 49

POLITIE 101

Noorderkempen 03 340 88 00 Wijkpost MEER 03 315 71 66

ADVERTENTIES

+32 (0)477 66 11 60 advertenties@demaand.be

ABONNEMENTEN

+32 (0)476 54 88 54 abonnementen@demaand.be

REDACTIE

Begijnhof 27, 2320 Hoogstraten

+32 (0)472 97 12 87 redactie@demaand.be

DORPSNIEUWS

Zie blz. 29

SPORTNIEUWS

+32(0)478 59 58 18 sport@demaand.be

De volgende uitgave van de DE HOOGSTRAATSE MAAND verschijnt vanaf donderdag 27 augustus

Voor volgende editie alle KOPIJ ten laatste op DINSDAG 11 AUGUSTUS

redactie@demaand.be

De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden teksten in te korten.

Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand, of openbaar gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen, of enige andere manier, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de rechthebbende.

HUISARTSENwachtpost Turnhout

Enkel op afspraak: 1733 voor buitenlandse telecomoperatoren: +32 2 524 98 89

TANDARTSEN

zaterdagen, zondagen en feestdagen

090 33 99 69

090 39 90 00 (€ 1,50 per minuut) www.apotheek.be

INHOUD JULI-AUGUSTUS

De Swart en Marcel Van Opstal

Aerts en Wilfried Andries

wereld van Sjah 11 Vanuit het stadhuis 12 Celien Rombouts over voeding 17 Rijzende mediaster Fleau Paulussen 20 Laurens Paulussen in Liverpool . . . . . . . . . . 22 Islamitisch gebedshuis op de Vrijheid 20 Evangelische kerk al 30 jaar 25 130 jaar Café in Holland

Vorst van Salm Salm op bezoek

30 jaar paardenmelkerij ’t Groeske

van de maand

Thornstraat in Meerle

Skype met Alexander Ruts in Bangkok